Το περιοδικό αστρολογίας που ξεφύλλιζε η Άννα είχε αφιέρωμα στο ζώδιο του μήνα, το λιοντάρι. Στο εξώφυλλο είχε τη φωτογραφία μιας δυναμικής,

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Το περιοδικό αστρολογίας που ξεφύλλιζε η Άννα είχε αφιέρωμα στο ζώδιο του μήνα, το λιοντάρι. Στο εξώφυλλο είχε τη φωτογραφία μιας δυναμικής,"

Transcript

1

2 2

3 3 1. Το περιοδικό αστρολογίας που ξεφύλλιζε η Άννα είχε αφιέρωμα στο ζώδιο του μήνα, το λιοντάρι. Στο εξώφυλλο είχε τη φωτογραφία μιας δυναμικής, επιτυχημένης και όμορφης γυναίκας. Στεκόταν στην κορυφή ενός πολυτελούς γραφείου και επέπληττε φαινόταν από το δείχτη του υψωμένου χεριού της- μια δωδεκάδα άντρες. Είχε αναρριχηθεί γρήγορα στην ιεραρχία της πολυεθνικής που διεύθυνε αφού ήταν-δεν ήταν τριάντα χρονών. Προτού πάει στο γραφείο της δεν είχε ξεχάσει να περάσει από το κομμωτήριο και το ινστιτούτο καλλονής. Φορούσε αυστηρά ρούχα που κολάκευαν τις πλούσιες καμπύλες της. Από τη στενή μέση της και τον τρόπο που στεκόταν φαινόταν ότι είχε προσωπικό γυμναστή. Και σίγουρα κάπου μέσα στο περιοδικό θα την έδειχνε με τα δύο παιδιά της, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, στοργική μητέρα όπως όλες οι λέαινες. Η Άννα δεν είχε αυταπάτες. Είχε φτάσει τα σαράντα πέντε και διεύθυνε μόνο το μαγαζί της, ένα κατάστημα με ρούχα για παχουλές, το οποίο με το ζόρι πλήρωνε τα πάγια έξοδα του. Της περίσσευαν δέκα κιλά και είχε δυο μέρες να λουστεί. Όλες της τις ελπίδες τις είχε εναποθέσει στην αγέννητη εγγονή της. Αν όλα πήγαιναν σύμφωνα με το πρόγραμμα το μωρό θα γεννιόταν στον αστερισμό του λιονταριού και ίσως κάποια μέρα να γινόταν εξώφυλλο στο «Άστρα και Πλανήτες». Όμως το έμβρυο δε γνώριζε τα μεγαλεπήβολα σχέδια της γιαγιάς του, έτσι γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου, στο ζώδιο του Καρκίνου, «νερό», όπως και η γιαγιά της. Όταν της τηλεφώνησε ο γαμπρός της για να της ανακοινώσει ότι βρίσκονταν ήδη στην κλινική- η Άννα δεν είχε χρόνο να σκεφτεί ζώδια και αστερισμούς. Χωρίς καν να κλείσει τα φώτα του μαγαζιού της βγήκε έξω και κλείδωσε. Χρειάστηκε λίγο χρόνο για να καταφέρει να θυμηθεί που είχε παρκάρει και μόλις βρήκε το αυτοκίνητο της συνειδητοποίησε ότι είχε αφήσει τα κλειδιά στο πρώτο συρτάρι του γραφείου της, πίσω στο μαγαζί. Το πως επέστρεψε, πήρε τα κλειδιά και οδήγησε ως την κλινική δεν το κατάλαβε. Σε όλη τη διαδρομή το μόνο που σκεφτόταν και μερικές φορές πρόφερε ασυναίσθητα- ήταν: «Να ναι καλά το παιδί μου. Όλα θα πάνε καλά. Να ναι καλά η Μαρίτσα μου.» Δεν υπήρχε καμία ένδειξη για το αντίθετο. Η κόρη της είχε περάσει

4 4 μια απολύτως φυσιολογική εγκυμοσύνη. Το έμβρυο στα υπερηχογραφήματα φαινόταν να αναπτύσσεται σωστά. Και η μητέρα, πέρα από μια μικρή λιποθυμία στον έκτο μήνα και τις συνηθισμένες πρωινές αδιαθεσίες, ήταν μια λαμπερή εγκυμονούσα. Είχε βάλει λίγα κιλά, τόσα όσα χρειαζόταν για να στρογγυλέψουν τα μάγουλα της σε αναλογία με την κοιλιά της. Καμία ένδειξη δεν υπήρχε για κάποια ανωμαλία και η φωνή του Γιάννη, του γαμπρού της, από το τηλέφωνο δεν φαινόταν να κρύβει κάτι. Όμως η Άννα δεν μπορούσε να ησυχάσει. Ίσως να ήταν η διαίσθηση της μητέρας, αυτό το τόσο εκλεπτυσμένο προφητικό όργανο που κάθε γυναίκα διαθέτει και το οποίο αναπτύσσεται και λειτουργεί σε συνάρτηση με τη μήτρα και την καρποφορία, αυτή η έκτη αίσθηση που κάνει μια μάνα να καταλαβαίνει ότι το παιδί της έχει πυρετό πριν του βάλει θερμόμετρο, πριν του αγγίξει το μέτωπο. Αυτό που κάνει τις μητέρες να πετιούνται στον ύπνο τους όταν αργήσει για ένα δευτερόλεπτο η ανάσα του μωρού τους. Αυτό που τις κάνει να γνωρίζουν πότε το παιδί τους τους λέει ψέματα και πότε κρύβει τη στεναχώρια του για ένα πείραγμα που του καναν στο σχολείο. Ίσως, τελικά, ο ομφάλιος λώρος του παιδιού με τη μάνα να μην κόβεται ποτέ και να υπάρχει κάτι άλλο, μια λεπτή κλωστή ψυχής που ενώνει τα δύο σώματα στην αιωνιότητα. Κάτι τέτοιο ένιωθε και η Άννα οδηγώντας για την κλινική. Ένα ανεπαίσθητο τράβηγμα, σαν εκείνη τη μέρα, πριν πολλά χρόνια, που είχαν πάει διακοπές σε κάποιο νησί των Κυκλάδων. Η Μαρίτσα, μικρό κορίτσι ακόμα, με δύο κοτσιδάκια που είχαν ξανθύνει από τον ήλιο, επέμενε να ψαρέψουνε. Ποτέ δεν της χαλούσε χατίρι, έτσι αγοράσανε από ένα μικρό μαγαζί, που πουλούσε ότι μπορεί να χρειαζόταν ένας παραθεριστής, μια πετονιά. Η Μαρίτσα έκανε για λίγο ότι είναι ψαράς. Δεν άργησε να βαρεθεί και άφησε τα σύνεργα ψαρέματος στη μητέρα της, με τη ρητή εντολή να επαγρυπνεί μήπως και πιάσουν κάτι. Ύστερα έφυγε για να χωθεί στην άμμο. Η Άννα έδεσε την πετονιά στο δάκτυλο της και συνέχισε να διαβάζει ένα από τα τέσσερα βιβλία που διάβαζε κάθε χρόνο, στις διακοπές της πάντα.

5 5 Ήταν μια εποχή που προσπαθούσε να κόψει το τσιγάρο πάντα προσπαθούσε και πάντα αποτύγχανε. Αποχαυνωμένη όπως ήταν από τον ήλιο και την ραστώνη των καλοκαιρινών ημερών που τόσο της έλειπε από την καθημερινότητα της, γύρισε να πιάσει το πακέτο της αυτό που δεν είχε αγοράσει. Τότε ένιωσε το πρώτο τράβηγμα και άργησε να καταλάβει τι συνέβαινε. Το βιβλίο της την είχε απορροφήσει και πέρασαν λίγες στιγμές πριν να θυμηθεί που βρισκόταν. Τότε ξαφνικά αντιλήφθηκε ότι είχε δεμένη την πετονιά στο δάκτυλο της και ότι η πετονιά κουνιόταν. Πετάχθηκε όρθια, με ενθουσιασμό που θα ταίριαζε μόνο σε πρωτόγονο θηρευτή, και φώναξε τη Μαρίτσα. «Τσίμπησε, Μαρίτσα», είπε τόσο δυνατά που κάποιοι γηραιοί Γάλλοι τουρίστες πίσω της ενοχληθήκανε. «Μαρίτσα, τσιμπάει.» Εκείνη ήρθε τρέχοντας, πασαλειμμένη με άμμο από την κορυφή ως τα νύχια, σαν παιδί ιθαγενών που έκανε λασπόλουτρα για να ξεφορτωθεί τα παράσιτα. Πιάσανε μαζί την πετονιά και τραβήξανε έξω το ψάρι. Ήταν μια μικρή καλογριούλα, ένα από εκείνα τα ασήμαντα και άνοστα ψαράκια που συνωστίζονται σε κάθε βράχο του Αιγαίου. Μόλις η Μαρίτσα το είδε να σπαρταράει στην άμμο, με το αγκίστρι να μπαίνει από το στόμα του και να βγαίνει πίσω από τα βράγχια έβαλε τα κλάματα. Υστερικά φώναζε στη μητέρα της να το ξαναρίξει πίσω στη θάλασσα. Εκείνη δεν έβρισκε το κουράγιο και τη δύναμη να βγάλει το αγκίστρι. Η Μαρίτσα έκλαιγε με αναφιλητά, η Άννα προσπαθούσε να ελευθερώσει το ψάρι χωρίς να το πληγώσει και η καλογριούλα πάσχιζε να αναπνεύσει. Τη λύση έδωσε ένας άντρας («Που είναι ο Σωκράτης;» είχε αναρωτηθεί η Άννα, αλλά ήξερε την απάντηση: «Στο τηλέφωνο, για δουλειές, ως συνήθως») που πήρε το ψάρι από τα χέρια της και με μια αποφασιστική κίνηση έκοψε την πετονιά και πέταξε την καλογριούλα στο νερό, με το αγκίστρι ακόμα στο στόμα της. «Καλύτερα ζωντανή και με αγκίστρι, παρά...» είπε ο ξένος, που χαμογέλασε στην Άννα, χάιδεψε το κεφάλι της Μαρίτσας και επέστρεψε στην οικογένεια του. Κάτι τέτοιο ένιωθε και εκείνο το απόγευμα η Άννα. Ένα ανεπαίσθητο τράβηγμα σαν από πετονιά κάπου μέσα στην κοιλιά της, κάτι που την έκανε να

6 6 κορνάρει στον μπροστινό που νόμιζε ότι το «Ν» του έδινε το δικαίωμα να πηγαίνει με πενήντα στον περιφερειακό. Αφού τον προσπέρασε χωρίς να ελέγξει τους καθρέφτες της ένιωσε ακόμα πιο δυνατό το τράβηγμα και σκέφτηκε: «Που είναι ο Σωκράτης;» Τον πήρε τηλέφωνο αφού κοίταξε την ώρα στο κινητό της. Δύο ήχοι που ακούστηκαν αργόσυρτοι και εκκωφαντικοί σαν από εκκλησιαστικό όργανο και μετά η φωνή του, κοφτή: «Έρχεσαι;» Η Άννα δεν απάντησε. Μόνο πάτησε το γκάζι. Δεν ήταν πια θέμα διαίσθησης, αλλά απλής ευαισθησίας. Κάτι συνέβαινε στην κόρη της. Τους βρήκε να κοιτάνε τα πλακάκια, με τα χέρια τους μπλεγμένα σαν χταπόδια έξω από το νερό. «Που είναι;» είπε η Άννα χωρίς φυσικά να νοιαστεί για τους τύπους. «Τι έγινε;» Ο Σωκράτης σηκώθηκε πρώτος και την πλησίασε. «Ηρέμησε», της είπε. «Όλα είναι καλά.» Δεν τον πίστεψε. Πάντα της έλεγε να ηρεμήσει. Όσο άσχημα και να ήταν τα πράγματα, αυτός της έλεγε να ηρεμήσει. Όταν τσακώνονταν και η Άννα ήθελε να ανοίξει την πόρτα και να εξαφανιστεί, αυτός της έλεγε να ηρεμήσει. Κάποιες φορές ένιωθε σαν να είχε παντρευτεί τον ψυχαναλυτή της. Αυτή έβραζε και μιλούσε ακατάπαυστα συγκρατώντας τα χέρια της, για να μην αρχίσει να σπάει ότι υπήρχε μπροστά της κι αυτός της έλεγε, χωρίς καν να σηκώσει τα μάτια από το πιάτο του, να ηρεμήσει. Αυτή ένιωθε τους τοίχους του σπιτιού της να γκρεμίζονται, τα κομμάτια της κοινής τους ζωής να διαλύονται κι εκείνος της έλεγε ότι όλα είναι καλά. Και δεν ήξερε τι την πείραζε περισσότερο: Η δική του αναισθησία ή η δικιά της υπερευαισθησία; Πάντα σκεφτόταν, όταν η κρίση ξεθύμαινε, ότι εκείνος μπορεί να είχε δίκιο, ότι όλα ήταν καλά και ότι έπρεπε να ηρεμήσει. Μήπως τελικά χρειαζόταν έναν ψυχαναλυτή ή έναν ψυχίατρο καλύτερα, να της γράψει με τα δυσανάγνωστα γράμματα του μια συνταγή που θα τη βοηθούσε να ηρεμήσει και να δει αυτά τα «όλα καλά» που συνέβαιναν στη ζωή της κι εκείνη τα έχανε;

7 7 Απέστρεψε το βλέμμα της από το Σωκράτη. Δεν ήταν ώρα για τσακωμούς. Κοίταξε το Γιάννη και τον συμπόνεσε σαν να ταν παιδί της. Περιεργαζόταν τα χέρια του σαν να ήταν τα πρώτα ανθρώπινα χέρια που έβλεπε στη ζωή του. Τον πλησίασε κι εκείνος ένιωσε το βλέμμα της. Σήκωσε το κεφάλι και προσπάθησε να χαμογελάσει. Το ήξερε αυτό το χαμόγελο. Ήταν η άμυνα του, ο προμαχώνας της αμηχανίας που ένιωθε κάθε φορά που τους επισκεπτόταν. «Την πήραν μέσα», είπε ο Γιάννης και ο τρόπος που μίλησε, ο τρόπος που την κοιτούσε, της θύμισε κουτάβι που εκλιπαρεί για λίγο φαΐ, για λίγη συμπαράσταση. Έκατσε δίπλα του και τον ρώτησε τι είχε συμβεί. Εκείνος πήρε μια βαθιά ανάσα πριν μιλήσει. Είχε μπει μαζί με τη Μαρίτσα, της κράταγε το χέρι και της μιλούσε. Τον έβγαλαν έξω για μια στιγμή για να της κάνουν την... Ο Γιάννης δεν μπορούσε να θυμηθεί πως τη λέγανε. Μίλησε περιφραστικά για εκείνη την ένεση με αναισθητικό που της κάνουν στη σπονδυλική στήλη για να μην πονάει. Η Άννα ένευσε ότι κατάλαβε και του έκανε νόημα να συνεχίσει. «Και όλα πηγαίνανε καλά», είπε ο Γιάννης, «μέχρι που τις είδα, τις νοσοκόμες και τη γιατρό μας, να τρέχουν πέρα δώθε, σαν κάτι να συνέβαινε και να μην ήξεραν τι να κάνουν.» Ο Γιάννης συγκράτησε ένα λυγμό. «Και μετά μου είπαν να βγω έξω και μετά τη βγάλανε με το φορείο και τη βάλανε στο ασανσέρ...» «Και τι σου είπανε;» ρώτησε η Άννα ή μάλλον φώναξε η Άννα. «Ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα...» «Ναι. Σ ευχαριστώ πολύ», έκανε ειρωνικά η Άννα και σηκώθηκε. Κοίταξε τριγύρω της για να βρει που έπρεπε να πάει, ποιον έπρεπε να ρωτήσει. Εκείνη την ώρα άνοιξε η πόρτα του ασανσέρ και βγήκε μια νοσοκόμα. Η Άννα όρμηξε επάνω της. Της είπε πως τη λέγανε και ρώτησε τι γινόταν με την κόρη της. «Όλα πάνε καλά, μην ανησυχείτε», είπε η νοσοκόμα και η Άννα συγκρατήθηκε για να μην τη χαστουκίσει. Σαν ξανάφυγε η νοσοκόμα ησυχία ανησυχητική επικράτησε στο χώρο. Η Άννα γύρισε και είδε τον άντρα της. Έμοιαζε τόσο ήρεμος, σαν να είχε πάρει την

8 8 κυριακάτικη εφημερίδα και να πέταγε όλα τα διαφημιστικά και τα ένθετα που δεν ενδιαφέρανε κανένα. Κοίταξε τον γαμπρό της. Ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα. Σκέφτηκε μήπως έπρεπε να μπει στο ασανσέρ και να ψάξει για το χειρουργείο. Όμως δε θα κατάφερνε κάτι έτσι. Έβγαλε το πακέτο της από την τσάντα. Το κούνησε κοιτώντας το Σωκράτη. Όμως αυτός δεν είχε ανάγκη από νικοτίνη. Το είχε κόψει πριν πολύ καιρό. Στο Γιάννη δεν πρότεινε καν. Μάλλον δεν είχε καπνίσει ποτέ στη ζωή του. Έκανε μια πλήρη περιστροφή μέχρι που να εντοπίσει την μπαλκονόπορτα. Βγήκε έξω και άναψε τσιγάρο. Με την πρώτη τζούρα κατάλαβε ότι δεν θα κατάφερνε να το κόψει, τα επόμενα δέκα χρόνια τουλάχιστον. Το τσιγάρο είχε φτάσει ως το φίλτρο και η Άννα συνέχιζε να το ρουφάει αφηρημένα, κοιτώντας την αντανάκλαση της στο τζάμι. Την απογοήτευαν οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια κι εκείνες οι ρυτίδες που στόλιζαν μόνιμα πια το στόμα της. Ρυτίδες καπνίσματος της έλεγε, και την ενοχλούσαν περισσότερο από τη δυσκολία στην αναπνοή και την επίδραση του καπνού στα πνευμόνια της. Τα μαλλιά της δεν είχαν ακόμα χάσει τη λάμψη που την έκαναν τόσο ξεχωριστή από τότε που ήταν παιδί. Είχε μακριά μαύρα μαλλιά όλο δαχτυλίδια. Στο σχολείο οι δάσκαλοι τη σήκωναν στον πίνακα όταν μιλούσαν για τους κούρους, τις κόρες και τα πρότυπα ομορφιάς των αρχαίων Ελλήνων. Η Άννα τα άγγιξε και σκέφτηκε ότι έπρεπε να τα φροντίζει περισσότερο, να έβαζε πιο συχνά εκείνη τη μάσκα μαλλιών που είχε αγοράσει πριν αρκετούς μήνες, σε μια σπάνια έκλαμψη αυτοπεποίθησης, και την οποία είχε παρατήσει από τότε ίσως χωρίς καν να την ανοίξει- σε ένα ράφι δίπλα στα υπόλοιπα καλλυντικά που επίσης σπάνια χρησιμοποιούσε. Έπειτα θυμήθηκε που βρισκόταν και ντράπηκε. Προσευχήθηκε στο Θεό να έχει καλά την κόρη της και υποσχέθηκε ως αντάλλαγμα τα πάντα. Είναι αλήθεια ότι θα έδινε και τη ζωή της, χωρίς καθόλου να το σκεφτεί, για να βγει το παιδί της και το εγγόνι της γερό από αυτή τη δοκιμασία. Αισθανόταν τόσο αβοήθητη, τόσο αδύναμη. Θυμήθηκε το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας της Παντάνασσας στο χωριό της, όπου πάντα πήγαινε να ανάψει ένα κεράκι και να προσευχηθεί.

9 9 «Παναγίτσα μου», είπε, «εσύ είσαι μητέρα και ξέρεις πως νιώθω. Εσύ έχασες το παιδί σου, Παναγία μου, και ξέρεις πως είναι να σου ξεριζώνουν τα σωθικά, να σου κλέβουν τη ζωή σου. Αυτή είναι η ζωή μου, Παναγιά μου, η Μαρίτσα μου, πρόσεχε την, σε παρακαλώ.» Και τότε, σαν να είχε απαντήσει η Παναγία στις προσευχές της, είδε να ανοίγει η πόρτα του ασανσέρ και να βγαίνει μια νοσοκόμα. Μια νεαρή νοσοκόμα, με μεγάλα καστανά μάτια, ίσια μαλλιά και τόσο γλυκιά έκφραση στο πρόσωπο της που έμοιαζε να έχει βγει μέσα από αγιογραφία. Την είδε να ρωτάει κάτι και μετά να πλησιάζει το Γιάννη και να του μιλάει. Η Άννα παραλίγο να περάσει μέσα από την τζαμαρία, έτσι όπως προσπαθούσε με σπασμωδικές κινήσεις να μπει μέσα. Όταν τελικά ανακάλυψε πως ανοίγουν οι πόρτες πετάχτηκε μέσα για να προλάβει να ακούσει την ομιλούσα αγιογραφία να λέει: «Σε λίγο θα φέρουν το μωρό.» Πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να αποκρυπτογραφήσει τις εκφράσεις και τις χειρονομίες τους. Ο άγγελος των χαρμόσυνων νέων, η νοσοκόμα, χαμογελούσε και τα άβαφτα χείλη της είχαν ένα απροσδιόριστο, σχεδόν πορτοκαλί, χρώμα που μόνο στους κήπους του Παραδείσου θα μπορούσες να συναντήσεις. Ο Σωκράτης άνοιξε το δερμάτινο πορτοφόλι του και της έδωσε πενήντα ευρώ. Ο Γιάννης κοιτούσε το ταβάνι με το στόμα ανοιχτό σε ένα μορφασμό που καθόλου δεν έμοιαζε με χαμόγελο αμηχανίας. Έπειτα και οι τρεις μαγνητίστηκαν από το ερωτηματικό βλέμμα της Άννας και -αν όχι ταυτόχρονα, το λιγότερο σε ακαριαία διαδοχή- γύρισαν να την κοιτάξουν. Δε χρειάστηκε να της μιλήσουν. Αρκούσε το βλέμμα τους για να καταλάβει. Η Άννα κοίταξε γύρω της ψάχνοντας για την πιο κοντινή καρέκλα και σαν τη βρήκε σωριάστηκε σ αυτήν και άρχισε να κλαίει. Ο Σωκράτης και ο Γιάννης την πλησίασαν επιφυλακτικά, σαν να προσέγγιζαν ένα άγριο ζώο. Ο Σωκράτης τόλμησε και να ακουμπήσει το χέρι του στον ώμο της, πριν την ρωτήσει αν ήταν καλά. Εκείνη κούνησε το κεφάλι πάνω-κάτω, όχι γιατί την ενδιέφερε να του απαντήσει, αλλά γιατί δεν ήθελε να την ενοχλεί. Δεν ήθελε κανέναν κοντά της εκείνη την ώρα. Ήθελε μόνο να κλάψει και ήθελε να κλάψει μόνη.

10 10 Ήταν δάκρυα ανακούφισης και ευγνωμοσύνης. Μα όπως το κερί καίγεται και οι σταλαγματιές καίνε όποιον τις αγγίζει, έτσι καιγόταν και η καρδιά της Άννας. Γιατί -πιο έντονα από ποτέ σε αυτή τη δύσκολη στιγμή- ένιωσε πόσο μόνη ήταν. Και πόσο άδεια ήταν η ζωή της. Το μόνο που θεωρούσε δικό της, όχι ως ιδιοκτησία, αλλά σαν κομμάτι της ψυχής της, ήταν το μοναχοπαίδι της. Αυτό το ξανθό μωρό που είχε θηλάσει, που το είχε μάθει να μιλάει και να ντύνει τις κούκλες του, που του είχε δείξει πως γράφεται το άλφα και πως φτιάχνεται μια αυγόφετα. Αυτό το κορίτσι που το είχε βοηθήσει να βαφτεί για πρώτη φορά και το είχε συμβουλέψει να χρησιμοποιεί προφυλάξεις όταν έκανε έρωτα. Αυτήν την έφηβη που είχε συνοδέψει στη γυναικολόγο όταν αγνόησε τις συμβουλές της και της συμπαραστάθηκε όσο καιρό μισούσε το σώμα της. Αυτή την κοπέλα που έφυγε για να πάει στο πανεπιστήμιο και αυτή την πανέμορφη γυναίκα που φόρεσε το νυφικό της και τη ρώτησε: «Είμαι όμορφη, μαμά;» Αυτή τη γυναίκα που μια μέρα, πριν εννιά σχεδόν μήνες, πήγε, της έπιασε το χέρι και της είπε: «Είμαι έγκυος.» Αυτό το κορίτσι, το «μωρό» της, που μόλις είχε γίνει μητέρα. Πριν προλάβει να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο άκουσε να ξανανοίγει η πόρτα του ασανσέρ. Μέσα από τον κλωβό ξεχύθηκε το βραχνό κλάμα ενός μωρού. Δε χρειαζόταν να της πουν ότι αυτή που έκλαιγε ήταν η εγγονή της. Χάρη σε κάποιο πρωτόγονο ένστικτο, κάτι που ήταν βαθιά χωμένο στο κεφάλι της, αναγνώρισε τη συνέχεια του εαυτού της, ένα δικό της κομμάτι, σαν το λιοντάρι που μόνο από τη μυρωδιά καταλαβαίνει ότι ο σκύμνος ανήκει στην αγέλη του. Σήκωσε τα μάτια και είδε μια νοσοκόμα ξυνή και βαριεστημένη- να τους προσπερνάει αμίλητη κρατώντας έναν λευκό μπόγο στα χέρια της. Χωρίς καν να κοιτάξει δεξιά κι αριστερά κατευθύνθηκε με το μωρό προς την αίθουσα νεογνών. Μπήκε μέσα και έκλεισε την πόρτα. Φαινόταν από το πρόσωπο της ότι την ενοχλούσε η δουλειά της και ιδιαίτερα τα μωρά που δε σταματούσαν να κλαίνε.

11 11 Ο Σωκράτης και ο Γιάννης γύρισαν να δουν την Άννα, περιμένοντας από αυτήν να κάνει κάτι τι ακριβώς δεν ήξεραν. Η Άννα σκούπισε τα μάτια της και χωρίς να χτυπήσει άνοιξε λίγο την πόρτα. «Δεν επιτρέπεται να μπαίνετε εδώ μέσα», είπε αυτόματα η νοσοκόμα και η φωνή της ακούστηκε λες και έβγαινε από μηχάνημα. «Με συγχωρείτε, αλλά αυτή είναι η κόρη του Σταμούλη;» ρώτησε από την πόρτα η Άννα και ο Γιάννης φάνηκε να ξυπνάει σαν άκουσε το επίθετο του. Η νοσοκόμα κοίταξε το ταμπελάκι στο χέρι του μωρού και απάντησε καταφατικά χωρίς να θέλει να δώσει συνέχεια στο θέμα. Ύστερα έψαξε να βρει που θα ακουμπούσε το ενοχλητικό μωρό, το οποίο λεπτό με το λεπτό έκλαιγε και πιο δυνατά. «Είμαι η γιαγιά της», είπε η Άννα και εκείνο το «γιαγιά» που πρόφερε της ακούστηκε πολύ παράξενο. «Δεν επιτρέπεται να μπαίνετε εδώ μέσα», ξαναείπε με τη μαγνητοφωνημένη φωνή της η νοσοκόμα. «Το ξέρω», είπε η Άννα και χαμογέλασε σαν να προσπαθούσε να πουλήσει ένα όχι και τόσο γοητευτικό φόρεμα σε δύστροπη πελάτισσα. «Όμως», συνέχισε, «αν μου δώσετε λιγάκι το μωρό ίσως να μπορούσα να το κάνω να σταματήσει να κλαίει.» Η νοσοκόμα χαμογέλασε χαιρέκακα και κούνησε λίγο το μωρό που κόντευε να σκάσει απ το πολύ κλάμα. «Αν νομίζετε ότι μπορείτε», είπε ειρωνικά και της το άφησε στα χέρια. Έπειτα έκανε ένα βήμα πίσω για να απολαύσει την αποτυχία της υπεραισιόδοξης γιαγιάς. Μόλις η Άννα πήρε την εγγονή της στην αγκαλιά της ξέχασε τα τρία ζευγάρια μάτια που ήταν καρφωμένα πάνω της. Ακούμπησε το μωρό στον κόρφο της και με χέρια που έτρεμαν κατέβασε το σεντόνι που έκρυβε το πρόσωπο του. Το πρώτο πράγμα που ένιωσε ήταν η μυρωδιά του. Είχε αυτή την ασύγκριτα μεθυστική μυρωδιά του μωρού που μόλις ήρθε στον κόσμο μας, απαλλαγμένο ακόμα από σαπούνια και αφρόλουτρα. Μοσχοβολούσε αγνότητα, καθαρότητα. Τόσο καιρό, εννιά μήνες παρά μια βδομάδα, βουτηγμένο μέσα στην ωκεάνια ηρεμία της μήτρας

12 12 της Μαρίτσας, είχε διαποτιστεί από το άρωμα της μητέρας του, ένα άρωμα που η Άννα θυμόταν τόσο καλά και σίγουρα ποτέ δε θα ξεχνούσε. Αλλά εκείνο το κορίτσι, η εγγονή της, το παιδί του παιδιού της, είχε κάτι καινούριο και οικείο στη μυρωδιά του, κάτι πιπεράτο, κάτι από ρίγανη και μπούκοβο. Και μετά μια άλλη, δευτερεύουσα μυρωδιά, σαν από κανέλα, μοσχοκάρυδο και γαρύφαλλο της ήρθε μετά στη μύτη. Αυτόματα ανασύρθηκαν στο μυαλό της μνήμες από τα χριστουγεννιάτικα γλυκά της γιαγιάς Πηνελόπης και η χαμογελαστή μορφή της, όταν της έδειχνε πως να πασπαλίζει την άχνη στους κουραμπιέδες. Χωρίς να το σκεφτεί η Άννα ξεκίνησε να τραγουδάει ένα από τα νανουρίσματα που άκουγε όταν ήταν μικρή, το πιο αγαπημένο της, αυτό που τραγουδούσε και στη στρογγυλή κοιλιά της Μαρίτσας. Γιατί συνήθιζε να το κάνει. Έβαζε την εγκυμονούσα κόρη της να κάτσει αναπαυτικά στην πολυθρόνα ή να ξαπλώσει στο κρεβάτι και χαϊδεύοντας την της ψιθύριζε αυτά τα τόσο παλιά, ίσως προαιώνια νανουρίσματα που η ίδια είχε μάθει από τη γιαγιά Πηνελόπη. Το εγγόνι της ήταν μια μικρή ζαρωμένη ροζ μπάλα. Είχε τα μάτια κλειστά και έκλαιγε. Έκλαιγε μέχρι που ακούστηκε το νανούρισμα. Τότε, χωρίς να βλέπει, γύρισε αργά το κεφάλι της προς το μέρος απ όπου ακουγόταν η φωνή. Και ως δια μαγείας, κάνοντας την στριφνή νοσοκόμα να αλλάξει τριάντα χρώματα, το μωρό σταμάτησε να κλαίει, ρουθούνισε λιγάκι και μετά, σαν να το είχαν ευλογήσει οι Μοίρες, παραδόθηκε στον πρώτο ύπνο της καινούριας του ζωής. Η Άννα το ταχτάρισε λιγάκι ακόμα, έσκυψε να το μυρίσει και ακούμπησε ανάλαφρα με τα χείλη της τα βλέφαρα του. Η νικημένη νοσοκόμα ξερόβηξε για να της δείξει ότι είχε έρθει η ώρα να το επιστρέψει. Πριν της το παραδώσει η Άννα δεν άντεξε και είπε ψιθυριστά: «Αγάπη χρειάζονται κι αυτά. Όπως όλοι μας.» Η νοσοκόμα έκανε ότι δεν άκουσε το σχόλιο. Πήρε το μωρό, έκλεισε την πόρτα με το πόδι, αφήνοντας απ έξω την ενοχλητική γιαγιά, και ύστερα το απίθωσε στη θέση του, όπως ένας μανάβης θα τοποθετούσε τα λάχανα στο τελάρο. Χρειάστηκε να περιμένουν αρκετή ώρα μέχρι να φέρουν και τη λεχώνα. Ήταν χλωμή και το πάνω χείλι της έτρεμε νευρικά. Τα μαλλιά της, αυτά τα υπέροχα μαλλιά που σίγουρα είχε κληρονομήσει από την Άννα, αν και σε λάθος χρώμα, έπεφταν αδύναμα στο σβέρκο της σαν κακοφροντισμένα φυτά, μαραμένα και άχρωμα. Με το

13 13 δεξί της χέρι ακουμπούσε ελαφρά το σημείο στην κοιλιά της όπου της είχαν κάνει την τομή. Δάκρυα ήρθαν ξανά στα μάτια της Άννας, που αδυνατούσε να αντέξει να βλέπει το παιδί της τόσο ταλαιπωρημένο. Αλλά συγκρατήθηκε αυτή τη φορά, γύρισε για λίγο να κοιτάξει από το παράθυρο, και αφού πήρε μια βαθιά ανάσα επέστρεψε. Το πρώτο πράγμα που είπε η Μαρίτσα -πως θα μπορούσε να πει ή να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο;- ήταν: «Είδατε το μωρό μου; Είναι καλά;» Η Άννα την πλησίασε, της χάιδεψε το μάγουλο και της απάντησε: «Μυρίζει σαν μελομακάρουνο της γιαγιάς Πηνελόπης.» «Το ξέρω», έκανε η Μαρίτσα και αφέθηκε να κλάψει στην αγκαλιά της μάνας της. Μόλις χόρτασε κλάμα και αγάπη έψαξε να βρει τον άντρα της. Εκείνος, με την ξεχωριστή ικανότητα του χαμαιλέοντα στο καμουφλάζ, είχε εξαφανιστεί κάπου πίσω, κοντά στην τουαλέτα. «Που είναι ο Γιάννης;» ρώτησε όλο αγωνία η Μαρίτσα και εκείνος εμφανίστηκε. «Την είδες;» τον ρώτησε. «Ναι», έκανε ο Γιάννης. «Είναι... μικρή.» Όλοι γελάσανε. «Δε μου φάνηκε και τόσο μικρή όταν προσπαθούσα να τη γεννήσω», είπε η Μαρίτσα γελώντας και μετά, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, ξεκίνησε να κλαίει. Οι άντρες τραβηχτήκανε πίσω απορώντας. Η Άννα μπορούσε να καταλάβει. Η κόρη της αισθανόταν αδικημένη, ίσως και κάπως λειψή, που δεν είχε γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό. Έσκυψε λίγο και της είπε στο αυτί, για να μην την ακούσουν τα αρσενικά: «Γέννησες ένα υγιέστατο και πανέμορφο κορίτσι.» «Φοβήθηκα τόσο πολύ», είπε κλαίγοντας η Μαρίτσα. «Όλα τελειώσανε τώρα», της είπε η Άννα. «Ησύχασε.» «Ήθελα να γεννήσω κανονικά» «Το μωρό σου κοιμάται ήσυχα και κανονικά... Σε λίγο θα στο φέρουνε για να θηλάσει.» Η Μαρίτσα χαμογέλασε επιφυλακτικά. «Ελπίζω να έχω γάλα», είπε και άγγιξε το στήθος της.

14 14 «Το πιο γλυκό του κόσμου, πίστεψε με.» Έπειτα κοιταχτήκανε στα μάτια, μάνα και κόρη. «Στο υπόσχομαι», είπε η Άννα. Όταν η Μαρίτσα ήταν μικρή, ξυπνούσε συχνά τα βράδια με το φόβο της πυρηνικής καταστροφής. Μάλλον είχε δει κάποια ταινία που δεν έπρεπε να δει ή είχε διαβάσει κάτι που δεν έπρεπε να διαβάσει. Ποιος ξέρει; Το γεγονός ήταν ότι ξυπνούσε στη μέση της νύχτας ουρλιάζοντας. Άκουγε και έβλεπε τα αεροπλάνα και τους διηπειρωτικούς πυραύλους να έρχονται, την εκτυφλωτική λάμψη από τις εκρήξεις και το αδυσώπητο πυρηνικό μανιτάρι να διακηρύσσει το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού. Η Άννα έτρεχε να την παρηγορήσει. «Μην είσαι ανόητη», της έλεγε σαν άκουγε τον εφιάλτη της. «Κι αυτοί δεν θέλουν να ρίξουνε ατομικές βόμβες, γιατί, αν το κάνουν, θα πεθάνουν κι οι ίδιοι.» Όμως ο παιδικός νους της Μαρίτσας δεν μπορούσε να καταλάβει τα λογικά επιχειρήματα. «Μου το υπόσχεσαι;», ρωτούσε κρατώντας της σφιχτά το χέρι, «Ότι δε θα γίνει αυτός ο πυρηνικός ό λ ε θ ρ ο ς;» «Στο υπόσχομαι», έλεγε με ύφος πλανητάρχη η Άννα, ενώ προσπαθούσε να καταλάβει που άκουσε ή διάβασε αυτή τη λέξη η κόρη της. Μόνο τότε ησύχαζε η Μαρίτσα και ξάπλωνε να κοιμηθεί. Μόνο όταν είχε αποσπάσει την υπόσχεση της μητέρας. Έτσι ησύχασε και στην κλινική. Ακούμπησε πίσω και ζήτησε λίγο νερό. Ο Γιάννης κοίταξε τριγύρω του ρωτώντας με τα μάτια αν επιτρεπόταν να της δώσει. «Λίγο», είπε η Άννα που κάτι ήξερε παραπάνω. «Ίσα να βρέξει τα χείλη της.» Ο Γιάννης πλησίασε τη γυναίκα του με ευλάβεια. Ακολουθώντας κατά γράμμα τις εντολές της Άννας, έβγαλε ένα χαρτομάντιλο από την τσέπη του, το έβρεξε και σκούπισε τα χείλη της, ενώ την κοιτούσε στα μάτια. «Ήσουν υπέροχη», της είπε σιγά σαν να μην ήθελε να τον ακούσουν οι άλλοι. Το πρόσωπο της Μαρίτσας φωτίστηκε.

15 15 «Σε αγαπώ», έκανε ο Γιάννης ακόμα πιο σιγά και τη φίλησε απαλά, λες και φοβόταν μην την πονέσει. Η Άννα συμπαθούσε το γαμπρό της, το Γιάννη, γιατί δεν είχε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά για τα οποία καυχιόντουσαν οι άντρες. Δεν έλεγε εξυπνάδες ούτε προσπαθούσε να επιβάλλει την άποψη του. Σπάνια αναφερόταν στη δουλειά του και όταν το έκανε γρήγορα το μετάνιωνε, γιατί καταλάβαινε ότι κανείς δεν είχε διάθεση να ακούσει τα τελευταία του επιτεύγματα στο χώρο του διαδικτύου. Ήταν «κομπιουτεράς», όπως έλεγε ο ίδιος αυτοσαρκαζόμενος. Όμως δεν ήταν καθόλου τεχνοκράτης. Του άρεσε να αγναντεύει τον ήλιο και προτιμούσε την πιο εντυπωσιακή του έκφανση, αυτή του ηλιοβασιλέματος. Όταν το έκανε αυτό το πρόσωπο του αποκτούσε μια αινιγματική γαλήνη, μια ποιητική και στοχαστική έκφραση, που θύμιζε στην Άννα τον Ομάρ Σαρίφ στο «Δόκτωρ Ζιβάγκο». Και συγκεκριμένα τη σκηνή όπου ο πρωταγωνιστής άνοιγε το μικρό παράθυρο του τρένου που τους οδηγούσε στην Σιβηρία και κοιτούσε μαγεμένος το φεγγάρι. Μια φορά μάλιστα του είχε προτείνει να αφήσει μουστάκι. Ο Γιάννης είχε γελάσει, αμήχανα ως συνήθως. «Κομπιουτεράς με μουστάκι, παράξενος αναχρονισμός», είχε πει πριν χαμηλώσει τα μάτια. Της άρεσε ο Γιάννης γιατί ήταν αληθινός. Και, κυρίως, γιατί αγαπούσε την κόρη του. Γι αυτό δε χρειαζόταν να ανατρέξει σε κάποια αγαπημένη της ταινία. Αρκούσε να δει τον τρόπο που την κοιτούσε. Πως της κρατούσε το χέρι. Ντροπαλά, λες και είχαν κάνει κοπάνα από το σχολείο για να μπορέσουν να ανταλλάξουν ένα φιλί πίσω από το δέντρο του πάρκου. Έτσι έκανε κι εκείνη την ημέρα στην κλινική. Τη χάιδευε με τα ακροδάκτυλα του σαν να πατούσε τα πλήκτρα του υπολογιστή του και κάθε τόσο έσκυβε και της έλεγε λόγια που κανείς άλλος δεν άκουγε. Η Άννα διάβαζε τα λόγια του στα μάτια της κόρης της. Από τη στιγμή που την πλησίασε ο Γιάννης το τρέμουλο στο πάνω χείλι χάθηκε. Μέσα σε λίγα λεπτά «τι μαγικά λόγια της ψιθύρισε;» σκεφτόταν η Άννα- η Μαρίτσα φάνηκε να τινάζει από πάνω της την ταλαιπωρία και τους φόβους της. Έγινε πάλι εκείνη η ροδομάγουλη μαθήτρια που ντρεπόταν να ακούει τους άλλους να μιλάνε για τα όργανα αναπαραγωγής του ανθρώπου. Η λεχώνα κοκκίνιζε

16 16 πάλι σαν να μην είχε ποτέ γευτεί το απαγορευμένο καρπό. Η Άννα ευχαρίστησε το θεό του έρωτα που είχε σίγουρα εμπλακεί για να γνωριστούν αυτοί οι δύο. Κάποια στιγμή ο Γιάννης έφυγε από δίπλα της και πήγε πάλι να εξαφανιστεί δίπλα στην πόρτα της τουαλέτας. Τότε ήταν η σειρά του Σωκράτη. Ήταν κι αυτός συγκινημένος, αλλά τα συναισθήματα δεν ήταν το δυνατό του σημείο. Είχε παλέψει πολύ για να καταφέρει να γίνει αυτός που ήταν και από πολύ νωρίς είχε μάθει ότι στην επαγγελματική αρένα όποιος εκδηλώνει τα συναισθήματα του πέφτει πρώτος. Η Άννα τον κοίταζε με την άκρη του ματιού της, αλλά δε φοβόταν ότι θα έλεγε κάποια κοτσάνα. Ίσως να το ευχόταν: Να πει κάτι αταίριαστο, όπως «και του χρόνου», και μετά όλοι να αρχίσουν να γελάνε ακατάπαυστα. Όμως ο Σωκράτης ποτέ δεν έκανε λάθη ή, αν έκανε, έβρισκε τον τρόπο να τα δικαιολογήσει και να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα, μέχρι που να φανεί ότι κάποιος άλλος είχε σφάλλει. Ο Σωκράτης ποτέ δεν έσφαλλε, γιατί γνώριζε τα πάντα. Πραγματικά κινήθηκε ακριβώς όπως είχε προβλέψει η Άννα. Περπάτησε αργά μέχρι το κρεβάτι της κόρης του και αφού τη φίλησε στο μέτωπο της είπε: «Μπράβο. Τα κατάφερες μια χαρά.» Η Άννα σκέφτηκε και παραλίγο να αρχίσει να γελάει μόνη της- ότι θα άνοιγε το πορτοφόλι του και θα της έδινε πενήντα ευρώ. Ή θα της ανακοίνωνε ότι είχε κερδίσει το μπόνους του καλύτερου υπαλλήλου, μαζί με ένα δωρεάν Σαββατοκύριακο στα Ζαγοροχώρια. Ο Σωκράτης δεν έκανε τίποτα τέτοιο. Απλά οπισθοχώρησε και κοίταξε το ακριβό ρολόι του, σαν ένας καλός ηθοποιός του θεάτρου που ξέρει πως να γεμίσει τον κενό θεατρικό χρόνο με μία του χειρονομία. Η Μαρίτσα, που λάτρευε τον πατέρα της κάτι που η Άννα δεν κατάλαβε ποτέ- δάκρυσε λες και είχε ακούσει τα πιο όμορφα λόγια. Η απουσία του, δικαιολογημένη και τρανταχτή, του απέδιδε έναν ιδιαίτερο ρόλο. Η Μαρίτσα ήξερε ότι η μάνα της την αγαπάει, το ένιωθε κάθε μέρα. Αλλά με τον πατέρα της ήταν διαφορετικά. Κάθε άνθρωπος ποθεί περισσότερο αυτό που πιο πολύ του λείπει, αυτό που δεν έχει χορτάσει. Και τα λόγια του πατέρα της, η αποδοχή του, ήταν για τη Μαρίτσα σαν ένα γαστριμαργικό πιάτο σε ακριβό εστιατόριο. Μια γαρίδα μαριναρισμένη σε χυμό μοσχολέμονου με μια κουταλιά πουρέ από αβοκάντο και πράσινη ντομάτα. Κάτι που δε θα τη χόρταινε, αλλά σίγουρα θα ικανοποιούσε τον

17 17 στερημένο από πατρικά σχόλια ουρανίσκο της. Ενώ η αγάπη της μητέρας της ήταν πληθωρική σαν γιορτινό τραπέζι. Με κάθε είδους κρέατα και αλλαντικά, ποικιλία από σαλάτες και ορεκτικά και δυο-τρία γλυκά να περιμένουν τη σειρά τους για να εισβάλλουν στο κουρασμένο στομάχι. Καθώς η Μαρίτσα σκούπιζε τα δάκρυα της και η Άννα έψαχνε να βρει έναν τρόπο ή ένα μέρος για να καπνίσει η γιατρός της μπήκε στο δωμάτιο. Ήταν μια μικροκαμωμένη γυναίκα με αστείρευτη ενέργεια. Ο τρόπος που περπατούσε, μιλούσε και χειρονομούσε θύμιζε στην Άννα έντομο, ένα από εκείνα που ονομάζονται εφήμερα και πετούν πάνω από το ποτάμι για μισή ώρα, ίσα για να προλάβουν να ζευγαρώσουν και να πεθάνουν. Η γιατρός συγχάρηκε και χαιρέτισε δια χειραψίας όλους τους συγγενείς. Έπειτα στάθηκε πάνω από τη λεχώνα. «Τι κάνει η κοπέλα μου;» τη ρώτησε, ενώ ταυτόχρονα άκουγε την καρδιά της, και της έπαιρνε το σφυγμό. «Μπορείτε να βγείτε για λίγο έξω σας παρακαλώ;» διέταξε παρά ρώτησε όσους στεκόντουσαν όρθιοι στο δωμάτιο. Η Άννα δεν κουνήθηκε καθώς οι αρσενικοί της παρέας έπαιρναν το δρόμο για το διάδρομο. Μόνο σήκωσε το κεφάλι και έκανε ένα βήμα προς το κρεβάτι, λες και ήθελε να προστατέψει το παιδί της. «Εσείς μείνετε, κυρία Άννα», της είπε η γιατρός και σήκωσε τη ρόμπα της Μαρίτσας για να εξετάσει την ουλή. Πριν να προλάβει η Άννα να κοιτάξει τα αποτελέσματα της καισαρικής η γιατρός είχε ήδη κρύψει την ουλή και διαβεβαίωνε τη λεχώνα ότι το σημάδι που θα έμενε θα ήταν πιο αμυδρό από εκείνο της σκωληκοειδίτιδας. «Που πήγαν οι άντρες;» φώναξε και χτύπησε την πόρτα για να ξαναμπούν μέσα. «Μάλλον βρήκαν την ευκαιρία να πάνε να κάνουν κανένα τσιγαράκι», είπε στην Άννα κλείνοντας το μάτι.

18 18 Ακούστηκε ένα δειλό χτύπημα και ο Γιάννης έβαλε μέσα το κεφάλι του χωρίς να κοιτάει. «Να μπούμε;» ρώτησε ντροπαλά. «Μπες, αγόρι μου», είπε η ασυγκράτητη γιατρός. «Δεν υπάρχει κάτι», ξανάκλεισε το μάτι, προς τη Μαρίτσα αυτή τη φορά, «που δεν έχεις δει εδώ μέσα. Έτσι δεν είναι;» Δεν πρόλαβαν να μπουν και να κλείσουν την πόρτα και η γιατρός τους είπε να χαιρετήσουν τη λεχώνα για την ώρα. «Κι εσείς κυρία Άννα. Να την αφήσουμε λιγάκι να κοιμηθεί πριν να της φέρουν την κόρη της για να θηλάσει.» Γύρισε προς τη Μαρίτσα και της είπε: «Αυτός θα είναι ο τελευταίος ήσυχος ύπνος που θα κάνεις στη ζωή σου.» Τότε η Άννα ξερόβηξε για να περιορίσει λιγάκι τη θυμηδία της γυναικολόγου και ρώτησε τι είχε συμβεί. Γιατί χρειάστηκε η καισαρική; Η γιατρός φόρεσε το επαγγελματικό της προσωπείο. «Όλα πήγαιναν καλά»», είπε χωρίς να γελάει και κοίταξε τη Μαρίτσα. «Είχες πολύ καλή διαστολή», της είπε, «αλλά κάθε φορά που έσπρωχνες έπεφταν οι σφυγμοί του μωρού.» «Το κατάλαβα», είπε η Μαρίτσα. «Γιατί όμως» Η γιατρός δεν την άφησε να συνεχίσει. «Συμβαίνει πολύ συχνά: Ο ομφάλιος λώρος είχε τυλίξει το λαιμό του εμβρύου και κάθε φορά που έσπρωχνες το έσφιγγε.» «Το μωρό μου», έκανε η Μαρίτσα και ξεκίνησε να κλαίει. Η Άννα ασυναίσθητα έπιασε το λαιμό της. «Το μωρό σου είναι μια χαρά», είπε η γιατρός αποφασιστικά, «και άσε τα κλάματα γιατί σε περιμένει πολύ δουλειά. Οι ρώγες σου είναι έτοιμες για το σαρκοφάγο;» Ο Γιάννης κοκκίνισε και ο Σωκράτης κοίταξε ξανά το ρολόι του. Η γιατρός έδωσε μερικές συμβουλές για το θηλασμό και αποχώρισε ζουζουνίζοντας.

19 19 Μόλις βγήκε αμηχανία κυριάρχησε. «Να φεύγουμε κι εμείς, κορίτσι μου, μήπως και προλάβεις να κοιμηθείς λιγάκι πριν σου φέρουν το μωρό», είπε η Άννα και πλησίασε τη Μαρίτσα για να την αγκαλιάσει. «Ναι», συμφώνησε ο Σωκράτης. «Θα ρθουμε αύριο πάλι να δούμε τη μικρή Αννούλα.» Η Μαρίτσα αγκάλιασε χαλαρά τη μητέρα της. Ήταν κάτι που ήθελε να τους πει, όμως σκεφτόταν ότι η μέρα ήταν ήδη πολύ γεμάτη. Μπορούσε να το κάνει την επομένη, έτσι υπολόγιζε, αλλά, τελικά, δεν άντεξε να το κρατάει μέσα της. «Δε θα τη βγάλω Άννα», είπε μονοκοπανιά. Όλοι την κοιτάξανε απορημένοι. Η ίδια είχε διαλέξει το όνομα της μητέρας της, σχεδόν αμέσως μόλις βεβαιώθηκε ότι ήταν έγκυος. Ο Γιάννης δεν είχε φέρει καμιά αντίσταση. Αυτό το όνομα του άρεσε, γιατί ήταν απλό σαν ψηφιακός κώδικας: «1001». Τη μάνα του την έλεγαν Νεοκλεία. Αλλά δε θα τον πείραζε αν την ονόμαζαν αλλιώς. Θα ήταν σαν να άλλαζε το user name σε μια σελίδα. Κανένας κόπος. Ούτε και η Άννα έδειξε να στεναχωριέται. Η αλήθεια είναι ότι θα της άρεσε η εγγονή της να φέρει το όνομα της, αλλά μπορούσε να ζήσει και χωρίς αυτό. Μόνο ο Σωκράτης αντέδρασε σε αυτό που άκουσε. Ήταν πολύ καλός στον προγραμματισμό και ο αυθορμητισμός τον αποδιοργάνωνε. «Γιατί;» ρώτησε την κόρη του. «Εμείς το έχουμε ήδη συνηθίσει αυτό το όνομα.» «Μπορούμε να το κρατήσουμε και το Άννα», είπε η Μαρίτσα. «Μπορούμε να τη λέμε Άννα... Τάδε.» «Ωραίο όνομα το Τάδε», είπε ο Σωκράτης που ήταν ειδικός στην ειρωνία. «Δε θα το μπερδεύουν με το Δείνα.» «Δηλαδή», είπε η Άννα για να βοηθήσει, «δεν ξέρεις ακόμα τι όνομα θες να της δώσεις;» «Όχι, ξέρει», είπε ο Σωκράτης που ως συνήθως δε ήξερε πότε να σταματήσει.»θα τη λένε Άννατάδε. Πως λέμε... Άνναμπέλα...» «Υποσχέθηκα στον άγιο», είπε η Μαρίτσα σοβαρά. Σήκωσε το σεντόνι ως το λαιμό, πριν συνεχίσει και όλοι ήξεραν ότι θα συνεχίσει, γι αυτό και δε μίλησαν.

20 20 «Το κατάλαβα ότι κάτι πήγαινε στραβά, πριν να το καταλάβουν οι νοσοκόμες και η Μυρτώ» -αυτό ήταν το όνομα της γιατρού της. «Ένιωσα κάτι να τραβιέται μες στο στομάχι μου. Όχι! Ήταν σαν να τραβιόταν κάτι στην ψυχή μου. Μια μικρή κλωστή που ετοιμαζόταν να κοπεί. Δεν είπα τίποτα γιατί φοβήθηκα μη φανώ γελοία... Όμως άκουγα την καρδιά του μωρού μου από το μηχάνημα... Και την άκουσα να σβήνει... Τότε οι νοσοκόμες βγάλανε έξω το Γιάννη και άρχισαν να λένε λόγια που δεν καταλάβαινα. Μόλις η Μυρτώ είπε να με κατεβάσουν στο χειρουργείο κατάλαβα ότι δεν ήμουν υπερβολική. Η ζωή του μωρού μου κινδύνευε... Καθώς με έβαζαν στο ασανσέρ φώναξα τον άγιο να με βοηθήσει να γεννήσω το παιδί μου και θα του έδινα το όνομα του.» «Ποιον άγιο;» είπε η Άννα που ούτε στιγμή δεν αμφέβαλλε για όσα είχε ακούσει. Η Μαρίτσα γύρισε να τη δει. «Δεν ξέρω», είπε, «δεν προσευχήθηκα σε κάποιον συγκεκριμένο. Σκέφτηκα μόνο: Βοήθησε με άγιε.» Ο Σωκράτης κατάφερε να συγκρατήσει το ειρωνικό σχόλιο που του ήρθε στο μυαλό. Ο Γιάννης δεν νοιαζόταν για άγιους και ονόματα. Ήθελε μόνο να είναι καλά η γυναίκα του. Αλλά η Άννα είχε μάθει πολλά για τους αγίους και τους αγγέλους από τη γιαγιά της και πίστευε σ αυτούς. «Σε παιδί και σε άγιο μην υπόσχεσαι», της είπε. Και δε χρειαζόταν να της εξηγήσει ότι τα παιδιά και οι άγιοι ποτέ δεν ξεχνούν τα υποσχόμενα. «Αλλά ποιος ήταν, μαμά;» ρώτησε η Μαρίτσα. «Αυτός που γιορτάζει σήμερα», είπε η Άννα και με την άκρη του ματιού της είδε το Σωκράτη να χαμογελάει. «Ποιος γιορτάζει σήμερα;» ρώτησε η Μαρίτσα. Η Άννα το σκέφτηκε. 14 Ιουλίου. Δεν της θύμιζε κάτι. «Αυτός είναι δικός μου τομέας», είπε ξαφνικά ο Γιάννης και έβγαλε το κινητό του. «Μια αναζήτηση στο google για εορτολόγιο και θα μάθουμε πως λένε το κορίτσι μας.» «Δε μιλάτε σοβαρά», έκανε ο Σωκράτης. «Θα αποφασίσετε για το όνομα του παιδιού, που θα το κουβαλάει σε ολόκληρη τη ζωή του, στην τύχη;»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ)

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ : Ελληνικά ΕΠΙΠΕΔΟ : 2 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) Να αναπτύξετε ΕΝΑ από τα πιο κάτω θέματα (150-180 λέξεις ή 15-20 γραμμές) 1. Πώς πέρασα το περασμένο

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas Την Πέμπτη 26/3/15 η SAPT Hellas επισκέφτηκε το σχολείο μας. Η Sapt είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία μαζεύει αδέσποτα σκυλιά και τα φροντίζει. H φιλοζωική ομάδα του σχολείου μας, που οργάνωσε

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Πότε θα φανεί η Φανή

Πότε θα φανεί η Φανή ...... Πότε θα φανεί η Φανή Η συγγραφέας χαίρεται να έρχεται σε επαφή με τους αναγνώστες της. Η διεύθυνσή της είναι: Αγίου Πολυκάρπου 51, Νέα Σμύρνη 171 24, Αθήνα. Τηλ.: 210 9335830, FAX: 210 9351603 e-mail:

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Α (αρχάριο) Δεύτερη διδακτική πρόταση Ανέκδοτα-Αινίγματα Ενδεικτική διάρκεια: 1 διδακτική ώρα (εναλλακτικά, να δίνονται ένα ή δύο ανέκδοτα στο πρώτο ή τελευταίο δεκάλεπτο

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2013-2014 Μάθημα: Ελληνικά σε Ξενόγλωσσους Επίπεδο: Ε3 Διάρκεια:

Διαβάστε περισσότερα

Μου αρέσει να παίζω ποδόσφαιρο. Τα σαββατοκύριακα παίζω με την ομάδα του σχολείου μου.

Μου αρέσει να παίζω ποδόσφαιρο. Τα σαββατοκύριακα παίζω με την ομάδα του σχολείου μου. 1. Self introduction Dimitris Γεια σας. Με λένε Δημήτρη και είμαι δεκαεφτά χρονών. Είμαι από τη Θεσσαλονίκη αλλά μένω στο Σύδνεϋ εδώ και δέκα χρόνια. Μένω με τους γονείς μου και την αδερφή μου την Ελένη,

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ;

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα