RAY BRADBURY To του ιαστήµατος

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "RAY BRADBURY To του ιαστήµατος"

Transcript

1 RAY BRADBURY To του ιαστήµατος Εισαγωγή: ΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Μετάφραση από τα αγγλικά: ΦΩΝΤΑΣ ΚΟΝ ΥΛΗΣ Εκδόσεις ΑντιΚοσµοι ΑΘΗΝΑ 1975 Τίτλος πρωτοτύπου: S is for Space 1966 Ray Bradbury 1976 για την ελληνική γλώσσα εκδόσεις Αντικοσµοι Στοιχειοθετήθηκε και τυπώθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1976 στο τυπογραφείο ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΕΟΝΤΑΚΙΑΝΑΚΟΥ ( ουκ. Πλακεντίας 31, Χαλάνδρι, τηλ ) για λογαριασµό των εκδόσεων ΑΝΤΙΚΟΣΜΟΙ (Ακαδηµίας 57, Αθήνα, τηλ ) ιόρθωση: Χριστίνα Γιατζόγλου Εξώφυλλο: Λίκα Φλώρου

2 Περιεχόµενα ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΡΑΙΗ ΜΠΡΑΝΤΜΠΕΡΥ... 7 Χρυσαλίδα Κολόνα φωτιάς Ή απριλιάτικη µάγισσα Ο άνθρωπος Η µηχανή που ταξιδεύει µες στο χρόνο Ο πεζοπόρος Αντίο κι αποχαιρετισµός Αόρατο παιδί Κατέβα στο κελάρι µου Το φρούτο στον πάτο της φρουτιέρας Το ουρλιαχτό Το χαµόγελο Ήταν µελαχρινοί, κι είχαν µάτια χρυσά Το τραµ Ή ιπτάµενη µηχανή Ο Ίκαρος Μογγολφιέρος εφευρέτης

3 ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΡΑΙΗ ΜΠΡΑΝΤΜΠΕΡΥ» Ο Ραίη Μπράντµπερυ είναι o µοναδικός, ίσως, σύγχρονος συγγραφέας επιστηµονικής φαντασίας που, όντας πολύ γνωστός στο εξωτερικό, έγινε γνωστός και στην Ελλάδα. Ωστόσο µέχρι σήµερα το «φαινόµενο Μπράντµπερυ» δεν έχει αποτελέσει, απ' ό,τι τουλάχιστο γνωρίζω, αντικείµενο ανάλυσης ή, γενικότερα, µελέτης οποιασδήποτε βάσης στον ελληνικό χώρο. Είναι καιρός, νοµίζω, να γίνει µια προσπάθεια για την εξήγηση του «φαινόµενου», ταυτόχρονα µε µια αιτιολόγηση της τοποθέτησης του Μπράντµπερυ, σα συγγραφέα επιστηµονικής φαντασίας, µέσα στα πλαίσια των εκδόσεων «Αντικόσµοι». Ο Ραίη Μπράντµπερυ αναφέρθηκε ήδη είναι γνωστός στο εξωτερικό σε µεγάλη κλίµακα. Αλλά αυτό δεν εξηγεί την επιτυχία του στον ελληνικό χώρο. Κι άλλοι συγγραφείς επιστηµονικής φαντασίας είναι γνωστοί έξω ο Φίλιπ Κ. Ντίκ, ο Φίλιπ Ζοζέ Φάρµερ κι όµως παραµένουν άγνωστοι εδώ. Τι είναι εκείνο που εξασφαλίζει στον Μπράντµπερυ την προνοµιακή θέση του; Νοµίζω πώς τα στοιχεία που αντλεί κανείς απ' την ίδια τη ζωή του, προσφέρουν ήδη µιαν ικανοποιητική απάντηση: ο Μπράντµπερυ δε λανσαρίστηκε τουλάχιστο στην αρχή της σταδιοδροµίας του σα συγγραφέας επιστηµονικής φαντασίας αλλά, γενικά, σα συγγραφέας, δε γνώρισε την επιτυχία µέσα απ' το «γκέτο» των συγγραφέων επιστηµονικής φαντασίας δηλαδή, µέσα από µια ιδιαίτερη οµάδα συγγραφέων ενός ιδιαίτερου φιλολογικού είδους αλλά µέσα απ' την πολυάριθµη οµάδα των «λογοτεχνών». Είναι εξαιρετικά χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι πρώτες νουβέλες και τα διηγήµατα του Μπράντµπερυ απορρίφθηκαν απ' τα περισσότερα περιοδικά επιστηµονικής φαντασίας επειδή δεv ήταν αρκετά «επιστηµονικά»! Πραγµατικά ο Ραίη Μπράντµπερυ είναι ιδιαίτερα «απλός» συγγραφέας επιστηµονικής φαντασίας, σε σύγκριση µε άλλους σηµαντικούς εκπροσώπους του είδους. Και από άποψη περιεχοµένου, και από άποψη µορφής. 0ι ιστορίες του δεν µπορούν να χαρακτηριστούν σαν «πολύπλοκες», δεν έχουν δυσκολονόητες «επιστηµονικές» εξηγήσεις, απευθύνονται σ' ένα όχι εξειδικευµένο κοινό, είναι «διαβαστικές». Το ίδιο και το ύφος του: ύφος ενός συγγραφέα που γνωρίζει πολύ καλά τη δουλιά του µα που, ωστόσο, δε µεταχειρίζεται καθόλου ούτε το ιδιαίτερο λεξιλόγιο της επιστηµονικής φαντασίας ούτε το δαιδαλώδη τρόπο γραφής άλλων εκπροσωπών της. Ο Μπράντµπερυ δεν έχει την ιδιαιτερότητα του συγγραφέα επιστηµονικής φαντασίας. Αυτός είναι ο λόγος που τα βιβλία του εκδίδονται και από

4 εκδοτικούς οίκους που δεν έχουν καµιά σχέση µε το είδος. (Στην Ελλάδα το «Φαρενάιτ 451» εκδόθηκε σε σειρά «γενικής λογοτεχνίας»). Αργότερα, φυσικά, µετά την επιτυχία των διηγηµάτων του Μπράντµπερυ στα µεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά ποικίλης ύλης, τα εξειδικευµένα περιοδικά επιστηµονικής φαντασίας δεv µπορούσαν πια να του κρατάνε κλειστές τις πόρτες τους. Αν όµως µπήκε τελικά ο Μπράντµπερυ στο «γκέτο» των συγγραφέων τους, δεν µπήκε απ' την αρχή, αλλά αργότερα, µε τον τίτλο του «λογοτέχνη». Και βέβαια διατήρησε και τους δύο τίτλους: του «ειδικού» και του «γενικού» συγγραφέα. Μαζί µε τον νεότερο του Κούρτ Βόνεγκουτ (Σφαγείο 5), απευθύνθηκε τόσο σ' ένα ιδιαίτερο κοινό, όσο και σ' ένα αρκετά πλατύτερο και σ' αυτό χρωστάει, σε µεγάλο βαθµό, την επιτυχία του. Αλλά σα συγγραφέας επιστηµονικής φαντασίας, που τοποθετείται ο Μπράντµπερυ; Και ειδικότερα: ποια είναι η θέση του στη σειρά των εκδόσεων «Αντικόσµοι»; Γιατί, για την επιλογή κάθε βιβλίου τής σειράς, δεv είναι αρκετό το «όνοµα» και η επιτυχία ενός συγγραφέα. Μετράει εξίσου το ιδεολογικό υπόβαθρο των έργων του, καθώς και η πολιτική του στάση σα διανοούµενου. εν ενδιαφερόµαστε καθόλου για την παρουσίαση «καλών αµερικανών πολιτών». (Αν ήταν έτσι, θα είχαµε ήδη µεταφράσει Ρόµπερτ Χενλάιν, γνωστό «λαµπρό» στρατιωτικό, µιλιταριστή και σούπερ αντιδραστικό αµερικανό συγγραφέα επιστηµονικής φαντασίας). Ευτυχώς, ο Ραίη Μπράντµπερυ δεν είναι απ αυτούς. Η πολιτική υπάρχει στο έργο του Μπράντµπερυ; Φυσικά όχι. Η δεκαετία , στην οποία γράφτηκαν πολλά απ' τα σηµαντικότερα έργα του, θέλει την επιστηµονική φαντασία απολιτική. (Και το ίδιο θα συµβεί µέχρι τα µέσα της επόµενης δεκαετίας.) Ωστόσο η ιδεολογία του Μπράντµπερυ είναι πολύ φανερή, διαπερνάει σχεδόν ολόκληρο το έργο του και συνοψίζεται στο ακόλουθο, αρκετά απαισιόδοξο, «µήνυµα»: φόβος και ερωτηµατικά για το µέλλον, πού επιφυλάσσει πολλές αρνητικές πλευρές, και τρυφερές µατιές στο παρελθόν, που ήταν πολύ προτιµότερο. Το ερώτηµα έχει ήδη τεθεί: είναι αντιδραστική µια τέτοια ιδεολογία, ή όχι; ύσκολο ν' απαντήσει κανείς, σχεδόν αδύνατο. Γιατί ή απάντηση εξαρτάται από τη συγκεκριµένη περίπτωση: άλλοτε προτιµάται το παρελθόν, και σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει ελπίδα για κάτι καλύτερο στο µέλλον. Η νοσταλγική αναπόληση του παρελθόντος µπορεί να είναι, αλλά µπορεί και να µην είναι αντιδραστική. Ας µην παραγνωρίζεται το γεγονός ότι πολλοί αριστεροί άρα προοδευτικοί τρέφουν για πολλά πράγµατα την ίδια αυτή «νοσταλγία του παρελθόντος»... Ώστε κι αυτό χρησιµεύει σαν τελικό συµπέρασµα ο Ραίη Μπράντµπερυ είναι ένας καλός συγγραφέας επιστηµονικής φαντασίας, όπως πολλοί άλλοι του είδους, πού είχε την ευκαιρία να γίνει γνωστότερος απ'

5 αυτούς χάρη στην επαφή του µ' ένα πλατύτερο κοινό. Οπωσδήποτε, τις περισσότερες φορές, δεν είναι αντιδραστικός. Η πολιτική; εν υπάρχει στο έργο του, και η τάση αυτή δικαιολογείται απ' την εποχή του. Όταν όµως χρειάστηκε να πάρει θέση απέναντι στην πολιτική πραγµατικότητα της χώρας του, ο Μπράντµπερυ απέδειξε πώς δεν είναι µιλιταριστής, ιµπεριαλιστής ή φιλήσυχος αµερικανός πολίτης: το 1968 υπογράφει, µαζί µε 81 ακόµα συγγραφείς επιστηµονικής φαντασίας, ένα κείµενο διαµαρτυρίας για τη συµµετοχή των Ηνωµένων Πολιτειών στον πόλεµο του Βιετνάµ. (Σε αντίθεση µε 72 άλλους συγγραφείς του είδους, µεταξύ των οποίων µην αµφιβάλλετε ο Ρόµπερτ Χενλάιν, που διαδηλώνουν την πίστη τους πώς «οι Ηνωµένες Πολιτείες της Αµερικής πρέπει να παραµείνουν στο Βιετνάµ...»). Η πράξη του Μπράντµπερυ, πολιτική πια, δείχνει πως µπορεί να είναι το ίδιο σωστός και αποφασιστικός στη ζωή του, όσο είναι τρυφερός και γοητευτικός στα έργα του. ΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Στον Τσάρλς Μπωµόν που έζησε στο µικρό εκείνο σπίτι του διπλανού από µένα τετραγώνου το µεγαλύτερο διάστηµα της ζωής µου. Καθώς και στους: Μπιλ Νόλαν και Μπιλ Αιντελσον, φίλο του Rush Gook, καθώς και στον Πώλ Κονδύλη Επειδή...

6 Χρυσαλίδα Ο Ρόκγουελ σιχαινόταν το δωµάτιο. Μύριζε απαίσια. Όχι τόσο γιατί ο Μάκ Γκουάιρ βρωµοκοπούσε µπύρα, όχι τόσο γιατί η απλυσιά του Χάρτλεϋ σου 'κοβε την ανάσα, όσο γι' αυτή την έντονη βρώµα µια βρώµα σάπιου εντόµου που σκόρπιζε γύρω του το παγωµένο σώµα του Σµίθ, έτσι που κείτονταν γυµνό και γεµάτο πράσινες κηλίδες πάνω στο χειρουργικό τραπέζι. Κι ακόµα, υπήρχε διάχυτη µια µυρωδιά από λάδι και γράσο που σκόρπιζε ολόγυρα ένα ακατανόητο µηχάνηµα, που γυάλιζε σε µια γωνιά του µικρού δωµατίου. Ο άνθρωπος Σµίθ ήτανε πια ένα πτώµα. Ο Ρόκγουελ σηκώθηκε εκνευρισµένος απ το κάθισµα του, κι έβαλε το στηθοσκόπιο στην τσάντα του: «Πρέπει να γυρίσω στο νοσοκοµείο. Βιάζοµαι. Καταλαβαίνεις Χάρτλεϋ. Ο Σµίθ έχει οχτώ ώρες πεθαµένος. Αν χρειαστείς περισσότερα στοιχεία, προχώρησε στη νεκροψία». Σταµάτησε να µιλάει καθώς ο Χάρτλεϋ ύψωνε ένα τρεµάµενο, κοκαλιάρικο χέρι, δείχνοντας το πτώµα, αυτό το πτώµα µε το εύθραυστο πράσινο κέλυφος που 'χε απλωθεί και κάλυπτε τώρα κάθε ίντσα από τη σάρκα του: «Εξέτασέ τον πάλι, Ρόκγουελ. Βγάλε το στηθοσκόπιο. Μια τελευταία φορά. Σε παρακαλώ!» Ο Ρόκγουελ έκανε να διαµαρτυρηθεί, µα αναστέναζε. Ξανακάθισε κι έβγαλε το στηθοσκόπιο. Τι άλλο θα µπορούσε να κάνει. Ο Χάρτλεϋ ήταν συνάδελφος. Πρέπει να φέρεσαι ευγενικά στους συναδέλφους σου γιατρούς. Ν ακουµπάς το στηθοσκόπιο σε µια παγωµένη, πράσινη σάρκα, και να υποκρίνεσαι πως ακούς... Το µικρό αδιόρατα φωτισµένο δωµάτιο έσκασε γύρω του. Έσκασε και διαλύθηκε σ' ένα και µόνο πράσινο, παγωµένο σφυγµό. Χτύπησε σα γροθιά τ' αφτιά του Ρόκγουελ. Τον χτύπησε. Είδε τα ίδια του τα δάχτυλα να τρέµουν καθώς άγγιζαν το άκαµπτο σώµα. Άκουσε κάτι σα χτύπο καρδιάς. Βαθιά µέσα στο πράσινο εκείνο κορµί, άκουσε την καρδιά να χτυπάει. Μια φορά! Ακούστηκε σαν ηχώ µες σε θαλάσσιους βυθούς. Ο Σµίθ ήταν νεκρός. ίχως ανάσα, πετρωµένος. Αλλά στο βάθος αυτής της νέκρας, η καρδιά του ζούσε. Ζούσε, και σάλευε σα µικροσκοπικό αγέννητο βρέφος! Τα νευρικά, χειρουργικά δάχτυλα του Ρόκγουελ κινήθηκαν µε γρηγοράδα. Έσκυψε µπρος το κεφάλι του. Είχε µαύρα µαλλιά µε γκρίζες αποχρώσεις, κι ένα κανονικό, ήρεµο κι ευχάριστο κεφάλι. Πλησίαζε τα

7 τριανταπέντε. Άκουγε συνέχεια µες απ το στηθοσκόπιο. Κρύος ιδρώτας κυλούσε στ' απαλά µαγουλά του. Ο σφυγµός ήτανε κάτι που δεν µπορούσε να το πιστέψει. Κάθε τριανταπέντε δευτερόλεπτα, ένας χτύπος καρδιάς. Κι η ανάσα του Σµίθ πως να το πιστέψεις πάλι αυτό; έβγαινε αδύναµη σαν πνοή ανέµου κάθε τέσσερα λεπτά. Κίνηση πνευµόνων αδιόρατη. Θερµοκρασία; Εξήντα βαθµοί. Ο Χάρτλεϋ γέλασε. εν ήταν γέλιο χαράς. Ήταν ηχώ πιο πολύ που 'χε χαθεί. «Ζει λοιπόν!» είπε κουρασµένα. «Ζει! Μ' έκανε κι απελπίστηκα πολλές φορές. Του 'κανα ενέσεις µε αδρεναλίνη για να τονώσω αυτό το σφυγµό, αλλά δεν έφερε κανένα αποτέλεσµα. ώδεκα βδοµάδες είναι σ' αυτή την κατάσταση. Κι ούτε µπορούσα πια να την κρατήσω µυστική. Να γιατί σου τηλεφώνησα Ρόκγουελ. Ο Σµίθ... πως να στο πω, είναι κάτι αφύσικο!» Κι αυτό το αφύσικο του πράγµατος τον αναστάτωσε τον Ρόκγουελ. Ένιωθε τώρα µια ανεξήγητη ταραχή. Προσπάθησε ν' ανοίξει τα βλέφαρα του Σµίθ. εν µπόρεσε. Γιατί τα βλέφαρα του ήτανε κολληµένα από µια ινώδη µεµβράνη. Η ίδια µεµβράνη ένωνε και τα χείλη του. Η ίδια µεµβράνη έκλεινε και τα ρουθούνια του. Πώς µπορούσε λοιπόν ν' αναπνέει; «Και όµως, αναπνέει», είπε ο Ρόκγουελ µουδιασµένος, κι ένιωσε το στηθοσκόπιο να του πέφτει απ' τα χέρια. Το σήκωσε, κι είδε τα δάχτυλα του: έτρεµαν. Ο Χάρτλεϋ, πανύψηλος, κοκαλιάρης, έσκυψε νευρικά πάνω απ' το τραπέζι. «Ο Σµίθ δεν ήθελε να σε φωνάξω. Ωστόσο, εγώ σου τηλεφώνησα. Ο Σµίθ µε προειδοποίησε πριν από µια ώρα. εν ήθελε ναρθείς». Τα µάτια του Ρόκγουελ άνοιξαν θεόρατα µέσα σε πυρετικούς µαύρους κύκλους. «Πώς σε προειδοποίησε; Αφού δεν µπορεί να κουνηθεί!» Το πρόσωπο του Χάρτλεϋ, αιχµηρό σαν ξυριστική λεπίδα, σαγόνι µυτερό, µικρά αλλήθωρα µάτια, συσπάστηκε νευρικά. «Ο Σµίθ... σκέφτεται. Κι εγώ γνωρίζω τις σκέψεις του. Φοβάται ότι θα τον εκθέσεις στον κόσµο. Με µισεί. Γιατί; Θέλω να τον σκοτώσω! Να γιατί! Και µάλιστα αυτή τη στιγµή». Ο Χάρτλεϋ έψαχνε στα τυφλά µέσα στο λεκιασµένο σακάκι του να 'βρει το πιστόλι του, ένα πιστόλι από γαλάζιο ατσάλι. «Μάρφυ. Πάρτο αυτό. Πάρτο, προτού τ' αδειάσω πάνω στο βρωµερό κορµί του Σµίθ!»

8 Ο Μάρφυ οπισθοχώρησε, µ' έντροµο το παχύ, κόκκινο πρόσωπο του. «εν αγαπώ τα όπλα. Πάρτο εσύ Ρόκγουελ». Κι ο Ρόκγουελ, σα να 'ταν κοφτερό νυστέρι η φωνή του, είπε: «Πέταξε το περίστροφο Χάρτλεϋ. Παραλογίζεσαι! Κι είναι φυσικό έπειτα από τρεις µήνες που περιποιείσαι διαρκώς έναν άρρωστο. Έχεις ανάγκη από ύπνο». Έγλειψε τα χείλη του. «Ποια είναι η αρρώστια του Σµίθ;» Ο Χάρτλεϋ έγειρε προς τα πίσω. Το στόµα του µισάνοιξε, προφέροντας αργά µερικές λέξεις. Ο Ρόκγουελ νόµισε πως τον έπαιρνε ο ύπνος. «Όχι αρρώστια, όχι», κατάφερε να ψελλίσει: «εν ξέρω τ' είναι. Μα ένιωσα... πως να στο πω... να ζηλεύω, όπως ζηλεύει το µικρό παιδί όταν γεννιέται τ' αδερφάκι του. Κάτι λάθος συµβαίνει µε τον Σµίθ. Κάτι κακό. Βοήθησε µε. Σε παρακαλώ, βοήθησέ µε!» «Μα φυσικά», είπε ο Ρόκγουελ χαµογελώντας: «Θα τον πάµε στη δική µου κλινική. εν υπάρχει κανείς. Κι είναι νοµίζω το πιο κατάλληλο µέρος να τον υποβάλλουµε σ' εξονυχιστική εξέταση, γιατί βέβαια... βέβαια... ο Σµίθ είναι το πιο απίστευτο φαινόµενο στην ιστορία της ιατρικής. Τα πτώµατα δεν ενεργούν µ' αυτό τον τρόπο!» ε συνέχισε παρακάτω. Ο Χάρτλεϋ σηµάδευε κιόλας µε το περίστροφο του το στοµάχι του Ρόκγουελ. «Περίµενε! Περίµενε! εν... δεν πιστεύω να θάψεις τον Σµίθ. Νόµιζα πως θα µε βοηθούσες. Ο Σµίθ δεν είναι καλά. Τον θέλω σκοτωµένο! Είναι επικίνδυνος! Ξέρω πως είναι!» Τα βλέφαρα του Ρόκγουελ πετάρισαν. Ήτανε φανερό πια. Ο Ρόκγουελ υπέφερε από ψυχονεύρωση. εν ήξερε τι έλεγε. Ο Ρόκγουελ ορθώθηκε µπροστά του, νιώθοντας µέσα του ήρεµος και ψυχρός. «Αν σκοτώσεις τον Σµίθ, θα σε καταγγείλω για έγκληµα. Έχεις πάθει υπερκόπωση. ιανοητική και ψυχική. Πέταξε το πιστόλι από τα χέρια σου». Κοίταζαν στα µάτια ο ένας τον άλλο. Ο Ρόκγουελ προχώρησε ήρεµα προς αυτόν, πήρε το περίστροφο, και χτύπησε απαλά στην πλάτη τον Χάρτλεϋ, απαλά και µε κατανόηση. Έπειτα έδωσε το περίστροφο στον Μάρφυ, που το κοίταζε σα να φοβόταν µήπως τον δαγκώσει. «Κάλεσε το νοσοκοµείο Μάρφυ. Θα πάρω άδεια µια βδοµάδα. Ίσως και περισσότερο. Πες τους ότι θα κάνω έρευνες στην κλινική µου». Το κόκκινο, πλατύ πρόσωπο του Μάρφυ, σκυθρώπιασε: «Τι να το κάνω ετούτο το περίστροφο;» Ο Χάρτλεϋ έκλεισε µε πάταγο τα δόντια του, ερµητικά. «Φύλαξε το. Θα σου χρειαστεί... αργότερα».

9 Ο Ρόκγουελ ένιωθε τη λαχτάρα να φωνάξει δυνατά στον κόσµο πως ήταν ο µόνος άνθρωπος πάνω στη Γη που 'χε στην κατοχή του το πιο αλλόκοτο ανθρώπινο όν στην ιστορία. Ο ήλιος έλαµπε µέσα στο έρηµο δωµάτιο της κλινικής όπου ο Σµίθ, δίχως λέξη να λέει, κείτονταν ασάλευτος στο τραπέζι του, µε κείνο τ' όµορφο πρόσωπο του που 'χε παγώσει σε µια πράσινη, απαθή έκφραση. Ο Ρόκγουελ προχώρησε ήρεµα µες στο δωµάτιο. Έβγαλε το στηθοσκόπιο, και τ' ακούµπησε πάνω στο πράσινο στήθος. Άκουσε το στηθοσκόπιο να βγάζει ένα παράξενο ήχο, όµοιο µε τον ήχο που βγάζει το µέταλλο σαν το χτυπάς σ' ένα σκαθάρι. Ο Μάκ Γκουάιρ, όρθιος στο πλάι, κοίταζε αβέβαια το σώµα του Σµίθ. Η ανάσα του βρωµοκοπούσε. Πριν από λίγο είχε πιει αναρίθµητα µπουκάλια µπύρα. Ο Ρόκγουελ άκουγε µε οδυνηρή ένταση. «Ίσως να ταρακουνήθηκε απ' το νοσοκοµειακό...» είπε, κι αµέσως έβγαλε µια κραυγή. Ευτυχώς, ο Μάκ Γκουάιρ, µ' ένα βήµα, βρέθηκε πλάι του. «Τι συµβαίνει;» «Ρωτάς;» είπε ο Ρόκγουελ κοιτάζοντας γύρω του απελπισµένος. Έπειτα έσφιξε τη γροθιά του: «Πεθαίνει ο Σµίθ!» «Πώς το ξέρεις; Ο Χάρτλεϋ είπε ότι ο Σµίθ κάνει τον ψόφιο κοριό. Στην έσκασε πάλι...» «Όχι!» Ο Ρόκγουελ δούλευε παράφορα τώρα πάνω απ' το σώµα του Σµίθ. Ένεση, κι άλλη ένεση. Κι αυτό το φάρµακο! Και κείνο το φάρµακο, οτιδήποτε! Όλα τα φάρµακα. Μέσα στο σώµα του Σµίθ. Και να ορκίζεται. εν µπορεί! Έπειτ' απ' όλη αυτή την αναστάτωση, δε θα τον έχανε τον Σµίθ. Όχι! Όχι τώρα. Το σώµα του Σµίθ τρανταζόταν ολόκληρο τώρα. Ζάρωνε, τεντωνόταν, στριφογύριζε, έφτανε στην τέλεια παραφροσύνη της κίνησης, κι έβγαζε έναν ήχο σα να 'σκαγε ηφαίστειο ξεχύνοντας λάβα καφτή. Ο Ρόκγουελ πάσχιζε να κρατήσει την ψυχραιµία του. Το 'βλεπε πια. Ο Σµίθ ήτανε σπάνια περίπτωση. Φυσιολογική θεραπεία δε σήµαινε τίποτε γι' αυτόν. Τότε λοιπόν; Τι; Ο Ρόκγουελ κοιτούσε. Πάνω στη σκληρή σάρκα του Σµίθ έπεσε µια ηλιαχτίδα. Ζεστή ηλιαχτίδα. Άστραψε για µια στιγµή κι έσταξε πάνω του αφού ακροζυγιάστηκε στην άκρη του στηθοσκοπίου. Ο ήλιος. Καθώς κοιτούσε, σύννεφα σκέπασαν τον ουρανό. Έκρυψαν τον ήλιο. Το δωµάτιο σκοτείνιασε. Το σώµα του Σµίθ ακινητούσε µες στη σιγή. Έσβησαν κι οι ηφαιστειακές παλίρροιες. «Μάκ Γκουάιρ! Κλείσε τις γρίλιες!»

10 Ο Μάκ Γκουάιρ τις έκλεισε. Η καρδιά του Σµίθ χτυπούσε αργά, πολύ αργά τώρα, ρυθµίζοντας τους χτύπους της στη σπάνια συχνότητα της αναπνοής. «Ο ήλιος του κάνει κακό. Εξουδετερώνει κάποια λειτουργία. εν ξέρω τι ακριβώς, ούτε πως γίνεται κάτι τέτοιο, πάντως του κάνει κακό...». Ο Ρόκγουελ ησύχασε: «Θεέ µου! Θα ήταν τροµερό να χάσω τον Σµίθ. Για τίποτα στον κόσµο δε θα το 'θελα. Ο Σµίθ είναι διαφορετικός. Ενεργεί µε τα δικά του κριτήρια, είναι ικανός να κάνει πράγµατα που οι άνθρωποι δεν τα 'καναν ποτέ. Ξέρεις κάτι Μάρφυ;» «Τι;» «Ο Σµίθ δε νιώθει καµιά αγωνία. Ούτε κι είναι έτοιµος να πεθάνει. ε θα 'νιωθε καλύτερα πεθαµένος, κι ας λέει ο Χάρτλεϋ ό,τι θέλει. Χτες το βράδυ, καθώς τοποθετούσα τον Σµίθ πάνω στο φορείο για να τον µεταφέρω στην κλινική, κατάλαβα ξαφνικά ότι ο Σµίθ µε συµπαθεί». «εv είµαστε καλά! Πρώτα ο Χάρτλεϋ. Και τώρα εσύ. Πως το ξέρεις ότι ο Σµίθ σε συµπαθεί. Σου τ ο 'π ε ;» «ε µου το 'πε. Αλλά η συνείδηση του λειτουργεί κάτω απ' αυτή τη σκληρή σάρκα. Έχει επίγνωση ο Σµίθ. Ναι, αυτό είναι! Έχει επίγνωση». «Το πράγµα είναι ξεκάθαρο. Κι απλό. Ο Σµίθ παραλύει σιγά σιγά. Σε λίγο θα πεθάνει. Είναι βδοµάδες τώρα που δεν έφαγε τίποτε. Έτσι είπε ο Χάρτλεϋ. Ο Χάρτλεϋ τον συντηρούσε µε ενδοφλέβιους ορούς ως τη στιγµή που σκλήρυνε τόσο πολύ το πετσί του, ώστε η βελόνα δεν µπορούσε πια να τον τρυπήσει». Τρίζοντας, άνοιξε σιγά η πόρτα του θαλάµου. Σήκωσε τα µάτια του ο Ρόκγουελ, κι είδε τον Χάρτλεϋ, µε ξεκούραστο το τραχύ πρόσωπο του έπειτα από τόσες ώρες ύπνο, µε τα ίδια εκείνα γκριζόµαυρα µάτια του, εχθρικό, να στέκεται πανύψηλος στην πόρτα. «Αν φύγετε απ' το θάλαµο», είπε σιγά, «θα καταστρέψω τον Σµίθ µέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Λοιπόν; Τι έχετε να πείτε;» «Μην κάνεις βήµα!» είπε ο Ρόκγουελ, και προχώρησε προς τον Χάρτλεϋ. Έβραζε µέσα του: «Κάθε φορά που θα 'ρχεσαι εδώ µέσα, πρέπει να σε υποβάλω σε έρευνα. Ειλικρινά, δε σου έχω εµπιστοσύνη». Τον έψαξε. ε βρήκε όπλο: «Γιατί δε µου 'πες τίποτα για τον ήλιο;» «Έ;» Αργά και απαλά του ξέφυγε η λέξη: «Ά... βέβαια! Το ξέχασα. Προσπάθησα να µετακινήσω τον Σµίθ πριν από πολλές βδοµάδες. Ο ήλιος τον χτύπαγε, κι είχε αρχίσει να πεθαίνει πραγµατικά. Και φυσικά, σταµάτησα την προσπάθεια. Την προσπάθεια να τον µετακινήσω. Ο Σµίθ έδινε την εντύπωση πως ήξερε τι θα συνέβαινε. Αόριστα. Ίσως και να το 'χε

11 σχεδιασµένο. εν είµαι σίγουρος. Όσο µιλούσε ακόµα κι έτρωγε σα λιµασµένος, πριν να πετρώσει τελείως το κορµί του, µου σύστησε να µην τον µετακινήσω επί δώδεκα βδοµάδες. Είπε πως δεν του άρεσε ο ήλιος. Είπε πως ο ήλιος θα κατέστρεφε τη ζωή. Εγώ νόµιζα ότι αστειευόταν. εν αστειευόταν! Έτρωγε σα ζώο, σαν ένα πεινασµένο, άγριο ζώο που 'χε πέσει σε κώµα. Και τώρα εδώ...». Ο Χάρτλεϋ σα να τον καταράστηκε µες απ' τα δόντια του: «Μακάρι να τον αφήνατε στον ήλιο ώσπου να ψοφήσει». Ο Μάκ Γκουάιρ κινήθηκε βαρύς µε τα διακόσια πενήντα του κιλά: «Άκουσε δω. Αν προφτάσουµε την αρρώστια του Σµίθ;» Ο Χάρτλεϋ κοίταζε το σώµα, κι οι κόρες των µατιών του µίκρυναν: «Ο Σµίθ δεν είναι άρρωστος. Μη µου πείτε πως δεν αναγνωρίζετε τη σήψη όταν την αντικρίσετε! Είναι σαν τον καρκίνο. Τον καρκίνο δεν τον προλαβαίνεις, κληρονοµείς µια τάση. εν άρχισα να φοβάµαι και να µισώ τον Σµίθ παρά πριν από µια βδοµάδα, όταν ανακάλυψα πως αναπνέει, και υπάρχει, και συντηρείται θαυµάσια µε σφραγισµένα τα ρουθούνια και το στόµα. εν είναι δυνατό να συµβαίνει κάτι τέτοιο. εν πρέπει να συµβαίνει!» «Τι θα συµβεί», άρχισε να λέει ο Μάκ Γκουάιρ µε τρεµάµενη φωνή, «τι θα συµβεί αν εσύ, κι εγώ, κι ο Ρόκγουελ, γίνουµε πράσινοι ξαφνικά, και µια πανούκλα σαρώσει τη χώρα; Μου λες;» «Τότε», απάντησε ο Ρόκγουελ, «αν δεν κάνω λάθος, ίσως και να κάνω δηλαδή, θα πεθάνω. Αλλ' αυτό δε µε φοβίζει διόλου». Έστριψε τη ράχη του στον Σµίθ, και συνέχισε τη δουλιά του. Μια καµπάνα. Μια καµπάνα. υό καµπάνες. υό καµπάνες. έκα, είκοσι καµπάνες, εκατό! Χίλιες! Χιλιάδες χιλιάδων ηχηρές, θεόρατες, µεταλλικές καµπάνες. Γεννηµένες στη στιγµή µες απ' τη σιωπή, εκκωφαντικές, σκορπίζοντας στο χάος το ουρλιαχτό τους. Χτυπώντας, τραγουδώντας µε δυνατές και χαµηλές φωνές, τενόροι, µπάσοι, µεσόφωνοι, και υψήφωνοι. Τεράστια γλωσσίδια που χτυπάνε το µέταλλο, κι αναρριπίζουν τον αέρα µε το τρεµουλιαστό κύµα του ήχου! Μ' όλες µαζί εκείνες τις καµπάνες να χτυπούν, ο Σµίθ δεν µπόρεσε αµέσως να καταλάβει που βρισκόταν. Ήξερε πως δεν µπορούσε να δει ήτανε σφραγισµένα τα βλέφαρα του, ήξερε πως δεν µπορούσε να µιλήσει ήτανε σφραγισµένα τα χείλη του. Τ' αφτιά του είχανε κλείσει ερµητικά, µα oι καµπάνες σφυροκοπούσαν την ακοή του. εν µπορούσε να δει. Μα ναι, βέβαια, µπορούσε! Κι ήταν σα να βρισκότανε στο βάθος µιας µικροσκοπικής µαυροκόκκινης σπηλιάς, σάµπως τα µάτια του να στράφηκαν προς τα µέσα πάνω στο κρανίο του. Κι

12 ο Σµίθ αγωνιζόταν να κουνήσει τη γλώσσα του, και ξαφνικά, πασχίζοντας να ξεφωνίσει, κατάλαβε ότι δεν είχε γλώσσα, κι ότι στη θέση της υπήρχε ένα κενό, ένα κενό που γύρευε µια γλώσσα, µα δεν µπορούσε να την αποκτήσει αυτή τη συγκεκριµένη στιγµή. εν είχε γλώσσα λοιπόν. Παράξενο. Μα πως; Ο Σµίθ προσπάθησε να σταµατήσει τις καµπάνες. Κι οι καµπάνες σταµάτησαν, ευλογώντας τον µε µια σιγή που τόνε τύλιξε σε µια κρύα κουβέρτα. Παράξενα πράγµατα συντελούνταν. Παράξενα. Ο Σµίθ προσπάθησε να κουνήσει κάποιο δάχτυλο, µα είχε χάσει τον έλεγχο. Ένα πόδι, ένα χέρι, το κεφάλι του, οτιδήποτε. Τίποτε δεν µπορούσε να κουνηθεί. Κορµί, µέλη, ασάλευτα, παγωµένα µέσα σ' ένα στενόµακρο χώρο που 'χε τις διαστάσεις φέρετρου. Έπειτα από λίγο, ήρθε η ανήκουστη ανακάλυψη πως δεν ανάπνεε πια. «ΕΠΕΙ Η ΕΝ ΕΧΩ ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ!» κραύγασε. Μέσα του κραύγασε, κι αυτή η εγκεφαλική κραυγή ρουφήχτηκε βαθιά, αναδιπλώθηκε, σβώλιασε και ταξίδεψε ράθυµα για να χαθεί σ' ένα µαυροκόκκινο αφρό. Σ' ένα κόκκινο, κοιµισµένο αφρό που αργά και υπνωτισµένα τύλιξε την κραυγή, τη στραγγάλισε και την εξαφάνισε, ανακουφίζοντας τον Σµίθ. ε φοβάµαι, σκέφτηκε. Καταλαβαίνω αυτό που δεν καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω πως δε φοβάµαι, κι ωστόσο δεν ξέρω γιατί. ίχως γλώσσα, δίχως µύτη, δίχως πνεύµονες. Όµως αυτά θα έρχονταν αργότερα. Ναι, οπωσδήποτε θα έρχονταν, γιατί τώρα συνέβαιναν µέσα του παράξενα πράγµατα... Μες απ' τους πόρους του κορµιού του, δηλαδή µες απ' το κέλυφος που κάλυπτε το κορµί του, γλίστρησε αέρας, σα βροχή ποτιστική που φτάνει ως τ' απόµακρα κύτταρα του δίνοντας του ζωή. Ανασαίνοντας µες από δισεκατοµµύρια βράγχια, εισπνέοντας οξυγόνο, άζωτο και υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακος. Κατάπληκτος. Η καρδιά του... η καρδιά του άραγε χτυπούσε ακόµα; Μα βέβαια, χτυπούσε! Αργά, αργά, πολύ αργά. Κι ένας κοκκινωπός, αµυδρός ψιθυρισµός, σαν κύµα, ένα ποτάµι που τον τυλίγει από παντού, αργά, κι ακόµα πιο αργά, πιο αργά. Τι ωραία! Τι άνετα! Οι κύβοι του θαυµάσιου παιχνιδιού συναρµολογήθηκαν σιγά σιγά, και σταθερά, όσο κυλούσαν οι µέρες και γίνονταν βδοµάδες. Ο Μάκ Γκουάιρ βοηθούσε. Ο Μάκ Γκουάιρ ήταν χειρούργος που είχε αποσυρθεί, κι είχε χρηµατίσει γραµµατέας του Ρόκγουελ για πολλά χρόνια. εν πρόσφερε βέβαια και τίποτα σπουδαίο, µα ήταν καλός γιό συντροφιά.

13 Ο Ρόκγουελ παρατήρησε ότι ο Μάκ Γκουάιρ έκανε χοντρά αστεία σε βάρος του Σµίθ. Και µ' ένα αφύσικο εκνευρισµό. Προσπαθώντας να διατηρήσει την ψυχραιµία του. Μια µέρα όµως, ο Μάκ Γκουάιρ σταµάτησε, το καλοσκέφτηκε, και µίλησε σέρνοντας τη φωνή του, «Χε! Τώρα µου 'ρθε! Ο Σµίθ είναι ζωντανός. Έπρεπε να 'ναι πεθαµένος. Μα είναι ζωντανός. Ο Θεός να βάλει το χέρι του!» Ο Ρόκγουελ χαµογέλασε: «Μα τι νοµίζεις; Ότι χαζεύω; Την άλλη βδοµάδα, θα φέρω ένα ακτινοσκοπικό µηχάνηµα, και θ' ανακαλύψω τι κρύβεται κάτω απ' το κέλυφος του Σµίθ». Ο Ρόκγουελ πήγε να τρυπήσει το κέλυφος µε µια βελόνα. Κι η βελόνα έσπασε πάνω στο σκληρό όστρακο. Ο Ρόκγουελ προσπάθησε µε άλλη βελόνα, κι άλλη, ώσπου στο τέλος τα κατάφερε. Τρύπησε το κέλυφος, πήρε αίµα, και το 'βαλε στο µικροσκόπιο. Έπειτα από ώρες, έσπρωξε ήρεµα ένα οροτέστ κάτω απ' τη µύτη του Μάκ Γκουάιρ, και µίλησε γρήγορα. «Θεέ µου, δεν µπορώ να το πιστέψω. Το αίµα του είναι µικροβιοκτόνο. Έχυσα µέσα του µια ποσότητα στρεπτόκοκκων, κι ο στρεπτόκοκκος εξοντώθηκε µέσα σε οχτώ δευτερόλεπτα! Όποια αρρώστια κι αν ρίξεις µες στο αίµα του, ο Σµίθ τις εξοντώνει όλες!» Από κει κι έπειτα, ως τη στιγµή κι άλλων ανακαλύψεων, ήτανε ζήτηµα ωρών. Ο Ρόκγουελ έµενε ξάγρυπνος, στριφογυρίζοντας στο κρεβάτι του, κι έµενε έκθαµβος καθώς ταξινοµούσε µια µια, θεωρητικά, τις απίστευτες εκείνες ιδέες. Λόγου χάρη... Μέχρι πρόσφατα, ο Χάρτλεϋ τάιζε καθηµερινά τον Σµίθ µε ενδοφλέβιες τροφές. Ούτε µια απ' αυτές τις τροφές δεν είχε καταναλωθεί! Αντίθετα, όλες είχαν αποθηκευτεί, όχι βέβαια σε τίποτα λιπαρά στρώµατα, αλλά µε µια ολωσδιόλου ασυνήθιστη λύση: σ' ένα ακτινικό υγρό υψηλής συµπύκνωσης µέσα στο αίµα του Σµίθ. Μια ουγγιά απ' το υγρό αυτό µπορούσε να θρέψει επί τρεις µέρες έναν άνθρωπο. Κυκλοφορούσε µέσα σ' ολόκληρο το σώµα ώσπου να χρειαστεί σε µια κατάλληλη στιγµή, και να χρησιµοποιηθεί. Πιο εξυπηρετικό κι από το λίπος. Πολύ πιο εξυπηρετικό! Ο Ρόκγουελ φλεγόταν απ' αυτή την ανακάλυψη. Μεσα στο αίµα του Σµίθ ήταν αποθηκευµένο τόσο ακτινικό υγρό, όσο έφτανε για να κρατήσει µήνες. του. Ο Μάκ Γκουάιρ, όταν του το 'πε, κοίταξε µε θλίψη τη θεόρατη κοιλιά «Μακάρι να µπορούσα κι εγώ ν' αποθηκέψω µ' αυτό τον τρόπο την τροφή µου». Αλλά δεν ήταν µόνο αυτό. Ο Σµίθ χρειαζόταν ελάχιστο αέρα. Φαίνεται πως τον εξασφάλιζε µε κάποια οσµωτική διαδικασία µέσω του

14 δέρµατος. Και χρησιµοποιούσε ακόµα και το τελευταίο µόριο απ' αυτό τον αέρα. Όχι σπατάλες. «Και βέβαια», τέλειωσε τις εξηγήσεις του ο Ρόκγουελ, «η καρδιά του... ναι, σου φαίνεται απίθανο, η καρδιά του καθώς δείχνει, µπορεί να ξεκουράζεται όποτε θέλει...». «ηλαδή;» «Να σταµατάει. Τελείως να σταµατάει!» «Μα τότε θα πέθαινε!» είπε ο Μάκ Γκουάιρ. «Για σένα και για µένα, ναι! Για τον Σµίθ, ίσως! εν είναι βέβαιο. Ίσως... Σκέψου το Μάκ Γκουάιρ. Συνοψίζω: στον Σµίθ, υπάρχει ένα σύστηµα αυτό καθαρισµού του αίµατος που δεν απαιτεί εξωτερική ανανέωση, αλλά διαθέτει µια εσωτερική αυτάρκεια που µπορεί να το συντηρήσει επί µήνες, µε ελάχιστες πιθανότητες διαταραχής. ε γίνεται η οποιαδήποτε αποβολή άχρηστης ύλης, επειδή ακριβώς το κάθε µόριο χρησιµοποιείται πλήρως, αυτοεξελίσσεται κι είναι έτοιµο να εξοντώσει οποιοδήποτε ζωικό µικρόβιο. Κι ύστερα ο Χάρτλεϋ, µας µιλάει για αποσύνθεση!» Ο Χάρτλεϋ ταράχτηκε όταν άκουσε τον Ρόκγουελ να του µιλάει για τις ανακαλύψεις του. Μα δε σταµάτησε να επιµένει ότι ο Σµίθ είχε µπει στο στάδιο της αποσύνθεσης, ότ' ήταν επικίνδυνος. «Πώς µπορούµε να ξέρουµε», είπε ο Μάκ Γκουάιρ, «ότι δεν πρόκειται για κάποια σούπερ µικροσκοπική ασθένεια που εξουδετερώνει όλα τ' άλλα βακτηρίδια τη στιγµή που κατατρώει το θύµα του; Άλλωστε, κι ο ελώδης πυρετός χρησιµοποιείται συχνά απ' την ιατρική για την καταπολέµηση της σύφιλης. Γιατί τάχα να µην πρόκειται για ένα νέο βάκιλο που κατανικά όλους τους άλλους;» «Αξιόλογη παρατήρηση», είπε ο Ρόκγουελ. «εν είµαστε άρρωστοι όµως. Η κάνω λάθος,» «Μπορεί ο βάκιλος να επωάζεται στα σώµατα µας». «Τυπική ιατρική απάντηση, ξεπερασµένης σχολής. Καµιά σηµασία δεν έχει το τι συµβαίνει σ' έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται "ασθενής" όταν διαφοροποιείται απ' την πεπατηµένη αντίληψη περί υγείας. Αυτό είναι δική σου ιδέα Χάρτλεϋ», είπε ο Ρόκγουελ, «όχι δική µου. Οι γιατροί δεν ικανοποιούνται παρά µόνο όταν φτάνουν στη διάγνωση και ταξινοµούν την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Εγώ πιστεύω πάντως ότι ο Σµίθ είναι υγιής πέρα για πέρα. Τόσο υγιής µάλιστα, ώστε σε κάνει να τον φοβάσαι...». «Είσαι τρελός», είπε ο Μάκ Γκουάιρ.

15 «Μπορεί. ε νοµίζω όµως ότι ο Σµίθ χρειάζεται ιατρική επέµβαση. Ο Σµίθ απεργάζεται τη δική του σωτηρία. Εσύ πιστεύεις ότι ο Σµίθ έχει µπει στο στάδιο της αποσύνθεσης. Εγώ λέω ότι ο Σµίθ αναπτύσσεται». «Κοίτα το δέρµα του Σµίθ», γκρίνιαξε ο Μάκ Γκουάιρ. «Πρόβατο κάτω από δέρµα λύκου. Εξωτερικώς, η σκληρή, εύθραυστη επιδερµίδα. Εσωτερικώς, µια ρυθµισµένη στην εντέλεια αναδιοργάνωση, µια αλλαγή. Γιατί; Θαρρώ πως βρίσκοµαι στα πρόθυρα της ανακάλυψης. Αυτές οι αλλαγές µέσα στο σώµα του Σµίθ είναι τόσο βίαιες, ώστε χρειάζονται ένα κέλυφος για να προστατεύει τη δραστικότητα τους. Κι όσο για σένα Χάρτλεϋ, θα 'θελα να µου απαντήσεις τίµια: όταν ήσουνα νέος, φοβόσουνα η όχι τα έντοµα, τις αράχνες, κι ό,τι άλλο ενοχλητικό;» «Ναι». «Συνεννοηθήκαµε λοιπόν. Εδώ πρόκειται για φοβία. Μια φοβία που την προτάσσεις στην παρουσία του Σµίθ. Κι αυτό εξηγεί την απέχθεια σου για την αλλαγή του». Τις επόµενες βδοµάδες, ο Ρόκγουελ άρχισε ν' ανασκαλεύει µε πολλή προσοχή την προηγούµενη ζωή του Σµίθ. Επισκέφτηκε το ηλεκτρονικό εργαστήρι όπου είχε προσληφθεί ο Σµίθ, και στη συνέχεια αρρώστησε. Μπήκε µέσα στο θάλαµο όπου πέρασε τις πρώτες βδοµάδες της «αρρώστιας» του, µε τον Χάρτλεϋ στο πλευρό του. Εξέτασε προσεχτικά το µηχάνηµα που βρισκόταν εκεί, σε κάποια γωνιά του θαλάµου. Και κείνο το µηχάνηµα, κάτι του έλεγε... για κάτι ακτινοβολίες... Ο Ρόκγουελ, φεύγοντας απ' την κλινική του, κλείδωσε τον Σµίθ, κι έβαλε τον Μάκ Γκουάιρ να φυλάει την πόρτα σε περίπτωση που ο Χάρτλεϋ θα 'κάνε καµιά ανοησία. Ο Σµίθ ήταν εικοσιτριών ετών. Οι λεπτοµέρειες της ζωής του ήταν απλές. Είχε εργαστεί πειραµατικά, επί πέντε χρόνια, σε ηλεκτρονικά εργαστήρια. Ποτέ στη ζωή του δεν αρρώστησε από σοβαρή ασθένεια. Καθώς περνούσαν οι µέρες, ο Ρόκγουελ παραδινότανε σ' ατέλειωτους περιπάτους. Περπατούσε µονάχος πάνω στην ξερή λάσπη που έζωνε την κλινική. Αυτό του 'δίνε καιρό να σκεφτεί και να τοποθετήσει σε βάσεις λογικές την απίστευτη θεωρία που έπαιρνε σιγά σιγά µες στο µυαλό του µια ενιαία µορφή. Κι ένα αποµεσήµερο σταµάτησε πλάι σε κάποιο γιασεµί που άνθιζε τη νύχτα έξω απ' την κλινική, σηκώθηκε στις µύτες των ποδιών, χαµογελώντας, και ξεκόλλησε από 'να ψηλό κλαδί κάτι µαύρο κι αστραφτερό. Το κοίταξε για λίγο και το 'βαλε στην τσέπη του. Έπειτα µπήκε στο κτίριο της κλινικής.

16 Φώναξε τον Μάκ Γκουάιρ που βρισκόταν στη βεράντα. Πίσω άπ" τον Μάκ Γκουάιρ σερνόταν ο Χάρτλεϋ απειλώντας θεούς και δαίµονες, γκρινιάζοντας. Κάθησαν κι οι τρεις τους σε µια αίθουσα αναµονής. Κι ο Ρόκγουελ τους είπε. «Ο Σµίθ δεν πάσχει από τίποτα. εν είναι άρρωστος. Τα µικρόβια δεν µπορούν να ζήσουν στο κορµί του. εν κατοικείται από νεράιδες, ούτε από υπερφυσικά τέρατα που τον γέµισαν "ολόκληρο". Αυτό το λέω για να δείξω ότι δεν άφησα τίποτα που να µην το ερευνήσω. Απορρίπτω κάθε φυσιολογική διάγνωση για τον Σµίθ. Προτείνω την πιο σηµαντική, την πιο εύκολα αποδεκτή πιθανότητα της... εµπρόθεσµης κληρονοµικής µεταλλαγής». «Μεταλλαγής;» έκανε ο Μάκ Γκουάιρ µε αλλόκοτη φωνή. Ο Ρόκγουελ έβγαλε από την τσέπη του το λαµπερό αντικείµενο. Το σήκωσε στο φως. «Βρήκα αυτό το πραγµατάκι κολληµένο σ' ένα θάµνο στον κήπο. Αυτό ακριβώς θα ερµηνεύσει τέλεια τη θεωρία µου. Αφού µελέτησα τα συµπτώµατα του Σµίθ, εξετάζοντας το εργαστήριο του κι ένα σωρό από τούτα τα µικρά πραγµατάκια» έκανε παίζοντας στα δάχτυλα του το µαύρο αντικείµενο, «βεβαιώθηκα. Πρόκειται για µεταµόρφωση. Γιό διαφοροποίηση των κυττάρων, για αλλαγή και µεταλλαγή έπειτα από τη γέννηση. Να η απόδειξη. Πιάστο. Αυτό είν' ο Σµίθ». Κι άπλωσε το αντικείµενο στον Χάρτλεϋ. Ο Χάρτλεϋ το πήρε στα χέρια του διστακτικά. είπε. «Αυτό είναι χρυσαλίδα από κάµπια», είπε. Ο Ρόκγουελ συµφώνησε µ' ένα κούνηµα του κεφαλιού. «Ακριβώς», «εν πιστεύω να εννοείς ότι ο Σµίθ είναι... χρυσαλίδα ;» «Μα δεν το εννοώ απλώς. Το διακηρύττω!» απάντησε ο Ρόκγουελ. Ο Ρόκγουελ στεκόταν όρθιος πάνω απ' το σώµα του Σµίθ µες στο σκοτάδι. Ο Χάρτλεϋ κι ο Μάκ Γκουάιρ κάθονταν ήρεµα µέσα στο θάλαµο του ασθενή, κι άκουγαν. Ο Ρόκγουελ άγγιξε απαλά τον Σµίθ. «Ας υποθέσουµε πως, απ' την άποψη της ζωής, υπάρχει κάτι περισσότερο απ' το να γεννηθείς, να ζήσεις εβδοµήντα χρόνια και να πεθάνεις. Ας υποθέσουµε ότι υπάρχει ένα ακόµα µεγαλύτερο βήµα σ' αυτό που λέµε ζωική ύπαρξη, κι ότι ο Σµίθ είναι ο πρώτος από µας που το πραγµατοποιεί.» Κοιτάζοντας µια κάµπια, διαπιστώνουµε ότι τη θεωρούµε ένα αντικείµενο στατικό. Όµως η κάµπια µεταλλάζει και µεταµορφώνεται σε πεταλούδα. Γιατί; εν υπάρχουν τελεσίδικες θεωρίες για να το εξηγήσουν.

17 Η µεταµόρφωση αυτή αποτελεί βασικά µια πρόοδο, µια εξελικτική πορεία. Το ζήτηµα είναι πως ένα υποθετικά αµετάβλητο αντικείµενο µεταβάλλεται σ' ένα ενδιάµεσο αντικείµενο, εντελώς αγνώριστο, µεταβάλλεται σε χρυσαλίδα απ' όπου ξεπηδάει η πεταλούδα. Εξωτερικά, η χρυσαλίδα δηµιουργεί την εντύπωση ότι είναι κάτι νεκρό. Αυτό είναι παραπλανητικό. Ο Σµίθ, όπως βλέπετε, µας παραπλάνησε. Εξωτερικά είναι νεκρός. Εσωτερικά όµως, περιδινίσεις υγρών, ανασκευή των κυττάρων, χηµικές αναστατώσεις, µια κρυφή προετοιµασία για έναν άγριο σκοπό. Από σκουλήκι σε κουνούπι, από κάµπια σε πεταλούδα, από Σµίθ σε...;» «Ο Σµίθ είναι χρυσαλίδα;» είπε ο Μάκ Γκουάιρ γελώντας βαριά. «Ναι». «Οι άνθρωποι δε λειτουργούν µ' αυτό τον τρόπο». «Κόφτο Μάκ Γκουάιρ. Αυτό το εξελικτικό στάδιο είναι πολύ µεγάλο για να το συλλάβεις. Κοίταξε αυτό το σώµα και πές µου οτιδήποτε άλλο θέλεις. έρµα, µάτια, αναπνοή, κυκλοφορία του αίµατος. Βδοµάδες τώρα αφοµοίωνε την τροφή του γι' αυτή τη χειµερία νάρκη. Γιατί άραγε έτρωγε τόσο µεγάλες ποσότητες, τι τήνε χρειαζόταν αυτή την ακτινική ουσία στο αίµα του, αν όχι για τη µεταµόρφωση του; Κι αίτία για όλ' αυτά... οι ακτινοβολίες. Έντονες ακτινοβολίες απ' τα χηµικά όργανα στο εργαστήριο του Σµίθ. Προσχεδιασµένο, η συµπτωµατικό, δεν ξέρω. Άγγιξα µια πλευρά απ' τη βασική γενεσιουργό δοµή του, κάποια πλευρά απ' την εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου που δεν προοριζόταν να λειτουργήσει Ίσως για χιλιάδες χρόνια ακόµα». «Πιστεύεις πως κάποια µέρα όλοι οι άνθρωποι...» «Η µύγα δε µένει για πολύ στα λιµνάζοντα νερά, ούτε το σκουλήκι στο χώµα, ή η κάµπια πάνω στο λαχανόφυλλο. Όλα αυτά µεταµορφώνονται, γεµίζοντας κύµατα κύµατα το χώρο.» Ο Σµίθ αποτελεί απάντηση στο πρόβληµα "Τι θα συµβεί µετά στον άνθρωπο; Πού πάµε από δω και πέρα;" Είµαστε αντιµέτωποι µε τον άσπρο τοίχο του σύµπαντος και µε τη µοίρα να ζούµε µέσα σ' αυτό το σύµπαν. Ο άνθρωπος, όπως είναι σήµερα, δεν είναι έτοιµος να ορθωθεί ενάντια στο σύµπαν. Η ελάχιστη προσπάθεια καταπονεί τον άνθρωπο, η υπερκόπωση σκοτώνει την καρδιά του, η αρρώστια το σώµα του. Ο Σµίθ ίσως να 'ναι έτοιµος να δώσει απάντηση στο πρόβληµα των φιλοσόφων για το ποιος είν' ο σκοπός της ζωής. Ίσως να µπορέσει να δώσει στη ζωή ένα καινούργιο σκοπό.» Κι ο λόγος είναι γιατί όλοι µας δεν είµαστε τίποτ' άλλο από ασήµαντα έντοµα, που αγωνιζόµαστε πάνω σ' ένα πλανήτη που µοιάζει µε το κεφάλι της καρφίτσας. Ο σκοπός του ανθρώπου δεν είναι να παραµείνει εδώ, και ν' αρρωσταίνει, και να γίνεται ασήµαντος κι αδύναµος. Ωστόσο

18 δεν ανακάλυψε ακόµα το µυστικό της πληρέστερης γνώσης.» Κι όµως, άλλαζε τον άνθρωπο. Φτιάξε το δικό σου τέλειο άνθρωπο. Τον... τον υπεράνθρωπα σου αν θες. Εξαφάνισε τη χυδαία νοοτροπία, χάρισε του πλήρη έλεγχο του εαυτού του: βιολογικό, νευρολογικό, ψυχολογικό. Προίκησέ τονε µε ξεκάθαρη, διορατική σκέψη, χάρισε του µια ακαταπόνητη αρτηριακή λειτουργία, ένα κορµί που να µπορεί να ζεί µήνες πολλούς δίχως τροφή απ' έξω, που να µπορεί να προσαρµόζεται σ' οποιοδήποτε κλίµα και να σκοτώνει κάθε αρρώστια. Απελευθέρωσε τον άνθρωπο απ' τα δεσµά της σάρκας κι απ' τη µιζέρια της σάρκας και δε θα 'ναι πια ένα κακόµοιρο, τιποτένιο πλάσµα που φοβάται να ονειρευτεί επειδή ξέρει ότι ανάµεσα σ' αυτόν, και την πραγµατοποίηση των ονείρων, µεσολαβεί αυτό το εύθραυστο κορµί. Τότε θα 'ναι έτοιµος να εξαπολύσει τον πόλεµο, το µόνο πόλεµο που αξίζει να γίνει: τη σύγκρουση του ξαναγεννηµένου ανθρώπου µε ολόκληρο το καταραµένο το σύµπαν!» Κρατώντας την ανάσα του, µε φωνή βραχνή, και µε την καρδιά του να χτυπάει σαν καµπάνα, ο Ρόκγουελ έσκυψε πάνω απ' τον Σµίθ, ακούµπησε τα χέρια του µε σιγουριά πάνω στην κρύα επιφάνεια της χρυσαλίδας, κι έκλεισε τα µάτια του. Τον είχε κυριέψει το θάµπος. Η δύναµη, η ορµή και η πίστη στο φαινόµενο Σµίθ θα 'λεγες πως τόνε διαπερνούσε. Είχε δίκιο. Είχε δίκιο. Το 'ξερέ πως είχε δίκιο. Άνοιξε τα µάτια του κι αντίκρισε τον Μάκ Γκουάιρ και τον Χάρτλεϋ που δεν ήταν παρά µονάχα δυό σκιές µέσα στο αχνοφωτισµένο δωµάτιο. Έπειτα από σιγή πολλών δευτερολέπτων, ο Χάρτλεϋ έσβησε το τσιγάρο του. «εν πιστεύω σ' αυτή τη θεωρία». «Πώς το ξέρεις ότι ο Σµίθ, εσωτερικά, δεν είναι µια µάζα ζελατίνη;» είπε ο Μάκ Γκουάιρ: «Του 'βγαλες ακτινογραφία;» «εν µπορούσα να το διακινδυνεύσω. Μπορεί να ενεργούσε αρνητικά στην αλλαγή του. Όπως ο ήλιος». «Θα γίνει υπεράνθρωπος λοιπόν; Και πως θα µοιάζει;» «Θα περιµένουµε και θα δούµε». «Πιστεύεις ότι µπορεί να µας ακούει τώρα που µιλάµε γι' αυτόν;» «Είτε µπορεί να µας ακούει, είτε όχι, ένα είναι βέβαιο: µοιραζόµαστε ένα µυστικό που δε θα 'πρεπε να το ξέρουµε. Ο Σµίθ δεν υπολόγισε ότι εγώ κι ο Μάκ Γκουάιρ θα µπαίναµε στην ιστορία. Κι ήταν υποχρεωµένος να καταβάλει κάθε προσπάθεια. Μα ένας υπεράνθρωπος δε θέλει να ξέρουν τίποτα γι' αυτόν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι διαθέτουν ένα δικό τους, πρόστυχο τρόπο να ζηλεύουν, να υποβλέπουν και να µισούν. Ο Σµίθ ήξερε πως δε θα ήταν ασφαλής αν τον ανακάλυπταν οι άνθρωποι. Ίσως αυτό να

19 εξηγεί και το δικό σου µίσος Χάρτλεϋ». Σώπαιναν όλοι τώρα, κι άκουγαν προσεχτικά. Τίποτα δεν ακουγόταν. Ο Ρόκγουελ ένιωθε το αίµα του να σφυρίζει στα µηνίγγια του. Ήταν το µόνο που µπορούσε ν' ακούσει. Κι υπήρχε ο Σµίθ, όχι πια ο Σµίθ, µα ένα φορτίο που 'χε απέξω την ένδειξη ΣΜΙΘ, µ' εντελώς άγνωστο το περιεχόµενο του. «Αν είναι αλήθεια όλ' αυτά που λες», είπε ο Χάρτλεϋ, «τότε πραγµατικά πρέπει να τόνε καταστρέψουµε. Σκέψου τι δύναµη θα µπορούσε ν' ασκήσει πάνω σ' όλο τον κόσµο. Και αν η δύναµη αυτή προσβάλλει το µυαλό του, όπως πιστεύω, τότε θα προσπαθήσει να µας σκοτώσει µόλις γλιτώσει, επειδή είµαστε oι µόνοι που γνωρίζουµε την περίπτωση του. Θα µας µισεί επειδή φανήκαµε αδιάκριτοι». «Εγώ δε φοβάµαι», είπε ήρεµα ο Ρόκγουελ. Ο Χάρτλεϋ δεν είπε τίποτα. Η ανάσα του µονάχα ακουγόταν µες στο δωµάτιο, τραχιά και δυνατή. Ο Ρόκγουελ έκανε το γύρο του τραπεζιού, και σήκωσε το χέρι σ' αποχαιρετισµό. «Θαρρώ πως θα 'ταν καλύτερο να πούµε καληνύχτα». Η απαλή βροχή κατάπιε το αυτοκίνητο του Χάρτλεϋ. Ο Ρόκγουελ έκλεισε την πόρτα, έδωσε εντολή στον Μάκ Γκουάιρ να κοιµηθεί κάτω απόψε, σ' ένα κρεβάτι εκστρατείας, απέναντι ακριβώς απ' την πόρτα του Σµίθ, κι έπειτα ανέβηκε τα σκαλοπάτια για το δικό του κρεβάτι. Καθώς γδυνόταν, στριφογύριζε µες στο µυαλό του και προσπαθούσε να συναρµολογήσει όλα εκείνα τ' απίστευτα συµβάντα των εβδοµάδων που πέρασαν. Ένας υπεράνθρωπος. Αλήθεια! Γιατί όχι; ύναµη, ενεργητικότητα... Έπεσε στο κρεβάτι. Πότε; Πότε άραγε, ποια ακριβώς στιγµή θα ξεπροβάλλει απ' τη χρυσαλίδα του ο Σµίθ; Πότε; Η βροχή έπεφτε ψιλή και διαπεραστική πάνω στη στέγη της κλινικής. Ο Μάκ Γκουάιρ, µέσα σε κείνο το θόρυβο της βροχής και των κεραυνών, που έκαναν τη Γη να σείεται, κοιµόταν του καλού καιρού πάνω στο κρεβάτι εκστρατείας ροχαλίζοντας. Κάπου έτριζε µια πόρτα, αλλά ο Μάκ Γκουάιρ δε σταµάτησε το ροχαλητό. Ένα κύµα ψυχρού αέρα µπουκάρισε κάτω στο χόλ. Ο Μάκ Γκουάιρ µούγκρισε και γύρισε απ' τ' άλλο πλευρό. Μια πόρτα έκλεισε µαλακά, κι ο άνεµος σταµάτησε. Βήµατα πνίγονταν αθόρυβα πάνω στο παχύ χαλί, βήµατα αργά, που προχωρούσαν προσεχτικά, κι έτοιµα για το καθετί.. βήµατα! Ο Μάκ

20 Γκουάιρ πετάρισε τα βλέφαρα του κι άνοιξε τα µάτια του. Μέσα στο αχνό φώς είδε µια σιλουέτα να στέκεται από πάνω του και να τον κοιτάζει. Μια οσµή από λιωµένο έντοµο γέµιζε τον αέρα. Ένα χέρι σάλεψε. Μια φωνή άρχισε να µιλάει. Ο Μάκ Γκουάιρ άφησε ένα ουρλιαχτό. Το χέρι που σάλεψε µέσα στο φώς ήτανε πράσινο. Πράσινο! «Σµίθ!» ξεφώνισε ο Μάκ Γκουάιρ και πετάχτηκε. Χύθηκε προς την έξοδο του χόλ κραυγάζοντας: «Περπατάει! εν µπορεί να περπατήσει, µα περπατάει!» Η πόρτα της εισόδου παραβιάστηκε σχεδόν απ' το βάρος του Μάκ Γκουάιρ που έπεσε πάνω της. Άνεµος και βροχή λυσσοµανούσαν γύρω του, κι αυτός έτρεχε µέσα στη θύελλα, τραυλίζοντας. Μέσα στο χόλ, η σιλουέτα έµενε ασάλευτη. Στόν πρώτο όροφο, µια πόρτα άνοιξε βιαστικά, και φάνηκε ο Ρόκγουελ να κατεβαίνει γρήγορα τα σκαλοπάτια. Το πράσινο χέρι αποτραβήχτηκε απ' το φώς, και κρύφτηκε πίσω απ' την πλάτη της σιλουέτας. «Ποιος είναι;» φώναζε ο Ρόκγουελ, και σταµάτησε στα µισά. Η σιλουέτα προχώρησε και στάθηκε στο λίγο φώς που χυνόταν από ψηλά. Ο Ρόκγουελ συνοφρυώθηκε. «Χάρτλεϋ! Τι κάνεις εδώ πέρα; Γιατί ξαναγύρισες;» «Κάτι συνέβη», είπε ο Χάρτλεϋ. «εν πάς καλύτερα να φέρεις τον Μάκ Γκουάιρ; Όρµησε µες στη βροχή ουρλιάζοντας σαν τρελός». Ο Ρόκγουελ δε φανέρωσε τις σκέψεις του. Κοίταζε ερευνητικά τον Χάρτλεϋ µε µια γρήγορη µατιά, έπειτα προχώρησε βιαστικά προς την έξοδο του χόλ, άνοιξε την πόρτα, και βγήκε στον κρύο άνεµο της νύχτας. «Έ, Μάκ Γκουάιρ, γύρισε πίσω ανόητε!» Η βροχή µούσκευε τον Ρόκγουελ καθώς έτρεχε. Βρήκε τον Μάκ Γκουάιρ εκατό γυάρδες µακριά απ' το κτίριο, να σκούζει: «Περπατάει... Περπατάει ο Σµίθ...» «Ανόητε. Ο Χάρτλεϋ ήταν. Ο Χάρτλεϋ ξαναγύρισε. Αυτό είν' όλο». «Είδα ένα πράσινο χέρι να σαλεύει». «Ονειρεύτηκες».

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια;

Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια; Για τους μικρούς μας φίλους Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια; Σε ύ Είµαι το µικρόβιο. Μου αρέσει να κάνω τα µικρά παιδιά να αρρωσταίνουν. Εγώ και η οικογένειά µου βρισκόµαστε παντού στο περιβάλλον που ζεις,

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας 1 σ ε λ ί δ α Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας Αλήθεια πόσο υπέροχος είναι ο ήλιος και το αγεράκι το ανοιξιάτικο. Το ξέρω πως η ζωή μου είναι σύντομη. Σύντομη για τους ανθρώπους φυσικά. Κάποιος άνθρωπος

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Α ομάδα 1. Στο βιβλίο παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πραγματικός κόσμος της Ρόζας,

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΑΘΗΤΡΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ ΜΑΘΗΜΑ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΜΗΜΑ:Γ1 ΣΧΟΛΟΚΟ ΕΤΟΣ: 2007-2008 ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ (Στίχοι που δείχνουν τα όνειρα και τον πόνο των ερωτευμένων) Όλοι οι

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 112 Πουλάτε αέρα Θα τύχει ενδεχομένως, ενώ συζητάμε με τον υποψήφιο πελάτη, να μας πει. ΠΕΛΑΤΗΣ: Απ ό,τι καταλαβαίνω κύριε, μάλλον πουλάτε αέρα. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq

https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq Όλα όσα ζήσαμε, όλα όσα αγαπήσαμε, όλα όσα είπαμε δικά μας, θα επαναλαμβάνονται στην απουσία μας μ άλλους να τα ζουν, άλλους να τ αγαπούν, άλλους να τα λεν

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Την Πέμπτη 2 Απριλίου 2015 γιορτάσαμε την Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του Δήμου Ιητών. Πήραν μέρος 22 παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Ίου και βοήθησαν μαθήτριες του Βαλέτειου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ.

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. 9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. «Γιατί δε μου είπες ότι ο καινούριος μαθητής ήταν ο Κάμπελ Στρουμχέλερ;» ρωτάει η Κάρι. Η Τζέινι σηκώνει το κεφάλι της από το βιβλίο. Κάθεται στο συνηθισμένο τους τραπέζι,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Πόλη των Χαμένων Ψυχών

Πόλη των Χαμένων Ψυχών ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ Βιβλίο Πέμπτο Πόλη των Χαμένων Ψυχών CASSANDRA CLARE προλογος Ο Σάιμον στεκόταν και κοιτούσε μουδιασμένος την εξώπορτα του σπιτιού του. Δεν είχε φύγει ποτέ απ αυτό το σπίτι. Εδώ τον είχαν

Διαβάστε περισσότερα