Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ*

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ*"

Transcript

1 Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (13η Αὐγούστου) Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ* Ἀπολυτίκιον. Ηχος γʹ. Θείας πίστεως. Δόσιν ἔνθεον καταπλουτήσας, δόσις ἄμωμος Θεῷ προσήχθης, φερωνύμως, θεόφρον Δοσίθεε ὑποταγεὶς γὰρ τοῖς θείοις ἐντάλμασιν, ὑπακοῆς χαρακτὴρ ἀναδέδειξαι, Πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος 1. Ο ΑΒΒΑΣ Δωρόθεος ἔζησε περὶ τὰ μέσα τοῦ Ϛʹ αἰῶνος. Καταγόταν ἀπὸ πλούσια οἰκογένεια, πιθανότατα τῆς Ἀντιοχείας, εἶχε δὲ λάβει ἐξαιρετικὴ μόρφωσι. Νέος ἀκόμη, εἰσῆλθε στὴν περίφημη Μονὴ τοῦ Ἀββᾶ Σερίδου τῆς Γάζης καὶ ἀξιώθηκε τῆς μεγάλης εὐλογίας νὰ ἔχη ὡς πνευματικοὺς Οδηγούς, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἀββᾶ Σέριδο καὶ τὸν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, τοὺς θεοφόρους Γέροντας Ἀββᾶ Βαρσανούφιο καὶ Ἀββᾶ Ιωάννη. Μετὰ τὴν κοίμησι τοῦ Ηγουμένου καὶ τῶν περιφήμων Ἀββάδων, ἀνεχώρησε γιὰ τὴν ἔρημο, ὅπου τελικὰ ἀναγκάσθηκε νὰ συστήση Μοναστήρι γύρω στὸ 540 μεταξὺ Γάζης καὶ Ἀσκάλωνος τῆς Παλαιστίνης. Οἱ «Διδασκαλίες» του (Αʹ - ΙΖʹ), ὅπως καὶ τὰ ἄλλα σωζόμενα κείμενά του, πρακτικὰ καὶ ἐμπειρικά, εἶναι πλήρη Χάριτος καὶ Πνεύματος Ἁγίου καὶ πολὺ οἰκοδομητικά, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς Μοναχούς, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τοὺς εὐσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται μὲ καλὴ προαίρεσι καὶ ἐπιμονὴ γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ κάθαρσι, τὸν φωτισμὸ καὶ τὴν θέωσί τους. Ο Ἀββᾶς Δοσίθεος, τὸ εὐῶδες αὐτὸ ἄνθος τῆς ὑπακοῆς, τοῦ ὁποίου τὸν Βίο ἐν συνεχείᾳ δημοσιεύουμε, διετέλεσε ὑποτακτικὸς τοῦ ἐν λόγῳ θεοφόρου Ἀββᾶ Δωροθέου. 1

2 Περὶ τοῦ Αββᾶ Δοσιθέου 1. Ο μακάριος ὄντως ἀββᾶς Δωρόθεος τὸν μονήρη σὺν Θεῷ βίον ἀσπασάμενος εἰς τὸ τοῦ ἀββᾶ Σερίδου κοινόβιον ἀνεχώρησεν ἔνθα μεγάλους τινὰς καὶ πολλοὺς εὗρεν ἀσκητὰς ἡσυχάζοντας, ἐν οἷς ἦσαν διαπρέποντες δύο μεγάλοι γέροντες, ὅ τε ἁγιώτατος Βαρσανούφιος καὶ ὁ αὐτοῦ μαθητὴς ἤτοι συνασκητὴς ὁ ἀββᾶς Ιωάννης, ὁ ἐπικληθεὶς Προφήτης διὰ τὸ διορατικὸν χάρισμα ὃ εἶχεν παρὰ τοῦ Θεοῦ. Οἷς μετὰ πάσης πληροφορίας ἑαυτὸν παραδεδωκώς, τῷ μὲν Μεγάλῳ Γέροντι διὰ τοῦ ἐν ἁγίοις ἀββᾶ Σερίδου διελέγετο, τῷ δὲ ἀββᾷ Ιωάννῃ τῷ Προφήτῃ καὶ ὑπηρετῆσαι κατηξιώθη. Συνεῖδον οὖν οἱ προειρημένοι ἅγιοι γέροντες ποιῆσαι αὐτὸν ἐ- Διήγησις περὶ τοῦ Ἀββᾶ Δοσιθέου 1. Ο πράγματι μακάριος Αββᾶς Δωρόθεος, ὅταν μὲ τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ ἀσπάσθηκε τὸν μοναχικὸ βίο, ἀνεχώρησε στὸ Κοινόβιο τοῦ Ἀββᾶ Σερίδου. Εκεῖ εὑρῆκε μερικοὺς μεγάλους καὶ ἀξιόλογους ἀσκητὰς οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν ὡς Ησυχασταί, μεταξὺ τῶν ὁποίων διέπρεπαν δύο μεγάλοι Γέροντες, ὁ ἁγιώτατος Βαρσανούφιος καὶ ὁ μαθητὴς ἤ συνασκητής του Ἀββᾶς Ιωάννης, ποὺ ἐπωνομάσθηκε Προφήτης ἀπὸ τὸ διορατικὸ χάρισμα 2, τὸ ὁ- ποῖο εἶχε ἀπὸ τὸν Θεό 3. Στοὺς Πατέρας αὐτοὺς παρέδωσε τὸν ἑαυτό του μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη καὶ συνωμιλοῦσε μὲ τὸν μεγάλο μὲν Γέροντα διὰ μέσου τοῦ ἁγίου Ἀββᾶ Σερίδου, τὸν δὲ Ἀββᾶ Ιωάννη τὸν Προφήτη καταξιώθηκε καὶ νὰ τὸν ὑπηρετήση. Οἱ Αγιοι αὐτοὶ Γέροντες λοιπὸν ἐσκέφθηκαν καὶ ἀπεφάσισαν ἀπὸ κοινοῦ, ὅτι ἔπρεπε 2

3 κεῖσε νοσοκομεῖον καὶ φροντίζειν αὐτοῦ πάνυ γὰρ ἐκοπίων οἱ ἀ- δελφοὶ ὅτε ἠρρώστουν, μὴ ἔχοντες τὸν ἐπιμελούμενον αὐτῶν. Εποίησεν οὖν συνεργείᾳ Θεοῦ τὸ νοσοκομεῖον, τοῦ ἰδίου ἀδελφοῦ τοῦ κατὰ σάρκα χωρηγοῦντος αὐτῷ τὰς δαπάνας ἦν γὰρ πάνυ φιλόχριστος καὶ φιλομόναχος ὁ ἀνήρ. Καὶ ἦν αὐτός, ὡς εἶπον, ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος, μετὰ τῶν ἄλλων τινῶν ἀδελφῶν εὐλαβῶν, θεραπεύων τοὺς ἀρρώστους αὐτὸς δὲ εἶχε τὴν φροντίδα τῆς τοιαύτης διοικήσεως. 2. Εν μιᾷ οὖν τῶν ἡμερῶν μεταστέλλεται αὐτὸν ὁ ἡγούμενος ὁ ἀββᾶς Σερίδος καὶ ἐλθὼν εὑρίσκει παρ αὐτῷ τινα νεώτερον, στρατιωτικὰ φοροῦντα, τρυφερώτατον πάνυ καὶ εὐειδέστατον. Οὗτος δὲ ἦν ἐλθὼν τότε εἰς τὸ μοναστήριον μετά τινων ἀ- γαπητῶν τοῦ ἀββᾶ, ἀνθρώπων τοῦ Δουκός. Ως οὖν ἦλθεν ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος, λαμβάνει αὐτὸν κατ ἰδίαν αὐτὸς ὁ ἀββᾶς καὶ λέγει αὐτῷ Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἤνεγκαν τὸν νὰ κτίση καὶ νὰ ὀργανώση ὁ Δωρόθεος ἐκεῖ Νοσοκομεῖο καὶ νὰ τὸ φροντίζη ὁ ἴδιος, διότι πολὺ ἐταλαιπωροῦντο οἱ Ἀδελφοὶ ὅταν ἀρρώσταιναν, ἐπειδὴ δὲν εἶχαν κανέναν γιὰ νὰ τοὺς περιποιηθῆ. Λοιπόν, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἔκτισε τὸ Νοσοκομεῖο, γιὰ τὸ ὁποῖο τὶς δαπάνες ἐχορήγησε ὁ κατὰ σάρκα ἀδελφός του, ὁ ὁποῖος ἦταν πολὺ φιλόχριστος καὶ φιλομόναχος ἄνθρωπος. Καὶ ὅπως εἶπα, ὁ ἴδιος ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος μαζὶ μὲ μερικοὺς ἄλλους εὐλαβεῖς Ἀδελφοὺς ὑπηρετοῦσε τοὺς ἀρρώστους. Καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος εἶχε τὴν φροντίδα τῆς διοικήσεως αὐτῆς. 2. Μία ἡμέρα λοιπὸν καλεῖ τὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο ὁ Ηγούμενος Ἀββᾶς Σέριδος. Καὶ ὅταν ἦλθε, εὑρίσκει πλησίον του ἕ- ναν νεαρό, ὁ ὁποῖος φοροῦσε στρατιωτικά, ἦταν δὲ λεπτεπίλεπτος καὶ ὡραιότατος. Αὐτὸς εἶχε ἔλθει τότε στὸ Μοναστήριο μαζὶ μὲ μερικοὺς γνωστοὺς τοῦ Ηγουμένου, ἀνθρώπους τοῦ Δουκός 4. Μόλις ἦλθε λοιπὸν ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος, τὸν παίρνει ἰδιαιτέρως ὁ Ἀββᾶς Σέριδος καὶ τοῦ λέγει: «Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔφε- 3

4 νεώτερον τοῦτον, λέγοντες ὅτι θέλει μεῖναι ὧδε εἰς τὸ μοναστήριον, καὶ φοβοῦμαι μήπως οὗτός τινός ἐστιν τούτων τῶν μεγάλων, καὶ ἢ ἔκλεψεν ἢ τίποτε ἐ- ποίησεν καὶ θέλει φυγεῖν καὶ εὑρεθῶμεν εἰς πειρασμόν. Οὔτε γὰρ τὸ σχῆμα αὐτοῦ οὔτε ἡ ἰδέα αὐτοῦ ἐστίν τινος θέλοντος μονάσαι. 3. Ην δὲ οὗτος δηλίκιόν τινος στρατηλάτου, διάγων ἐν πολλῇ τρυφῇ ἀεὶ γὰρ ἐν πολλῇ βλακεί- ᾳ εἰσὶ τὰ δηλίκια τῶν τοιούτων οὐδέποτε δὲ ἦν ἀκούσας λόγον Θεοῦ. Τινὲς δὲ ἄνθρωποι τοῦ στρατηλάτου διηγήσαντο ἐπὶ αὐτοῦ τὰ περὶ τῆς Αγίας Πόλεως, καὶ ἐπεθύμησεν ἰδεῖν τὰ ἐκεῖ. Η ι τησεν οὖν τὸν στρατηλάτην πέμψαι αὐτὸν ἱστορῆσαι τοὺς ἁγίους τόπους. Ο δὲ μὴ θέλων λυπῆσαι αὐτόν, εὗρέν τινα φίλον αὐτοῦ γνήσιον ἀπερχόμενον ἐπὶ τὰ ἐκεῖσε, καὶ λέγει αὐτῷ Χαρίσαί μοι καὶ λαβὲ τὸν νεώτερον τοῦτον μετὰ σοῦ, ἵνα ἱστορήσῃ τοὺς ἁγίους τόπους. Ο δέ, ὡς ραν τοῦτον τὸν νεαρό, λέγοντας ὅτι θέλει νὰ μείνη ἐδῶ στὸ Μοναστήρι, καὶ φοβοῦμαι μήπως ἀνήκει σὲ κάποιους ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς μεγάλους καὶ ἤ ἔκλεψε ἤ κάτι ἄλλο ἔκανε, γι αὐτὸ καὶ θέλει νὰ φύγη, καὶ μήπως ἔτσι πέσουμε σὲ πειρασμοὺς καὶ δοκιμασίες. Οὔτε ἡ ἐμφάνισίς του οὔτε ἡ ὄψις του δείχνουν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μονάση». 3. Αὐτὸς ὁ νεαρὸς ἦταν ἀκόλουθος κάποιου στρατηγοῦ καὶ ζοῦσε μὲ πολλὴ μαλθακότητα, διότι οἱ ἀκόλουθοι τέτοιων ἀνθρώπων ζοῦν πάντοτε μέσα σὲ ἀτμόσφαιρα τρυφηλῆς ἁμαρτωλότητος καὶ ματαιοδοξίας, ἀλλὰ καὶ ποτὲ δὲν εἶχε ἀκούσει λόγο Θεοῦ. Μερικοὶ ἄνθρωποι τοῦ στρατηγοῦ διηγήθηκαν ἐνώπιόν του τὰ σχετικὰ μὲ τὴν Ἁγία Πόλι τῆς Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπεθύμησε νὰ ἰδῆ τοὺς τόπους ἐκείνους. Εζήτησε λοιπὸν ἀπὸ τὸν στρατηγὸ νὰ τὸν στείλη γιὰ νὰ περιοδεύση τοὺς Ἁγίους Τόπους. Εκεῖνος δέ, μὴ θέλοντας νὰ τὸν λυπήση, εὑρῆκε ἕνα γνήσιο φίλο του ποὺ ἐπήγαινε πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ τοῦ λέγει: «Κάνε μου τὴν χάρι καὶ πάρε αὐτὸν τὸν νεαρὸ μαζί σου, γιὰ νὰ περιοδεύση τοὺς Ἁγίους Τόπους». Καὶ 4

5 παρὰ στρατηλάτου δεξάμενος τὸν παῖδα, εἶχε αὐτὸν ἐν πάσῃ τιμῇ καὶ ἀναπαύσει, συνεσθίοντα αὐτῷ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ. Ως οὖν ἦλθον εἰς τὴν Αγίαν Πόλιν καὶ προσεκύνουν τοὺς ἁγίους τόπους, ἦλθον εἰς Γεσθημανεί. Ην δὲ ἐκεῖ ἱστορία τῆς κολάσεως. Ως οὖν ἵστατο προσέχων ὁ νεώτερος καὶ ἐκπληττόμενος, ὁρᾷ γυναῖκα σεμνήν, φοροῦσαν πορφυρᾶ ἱμάτια, ἱσταμένην πλησίον αὐτοῦ καὶ ὑποδεικνύουσαν αὐτῷ ἕκαστον τῶν κρινομένων, καὶ ἄλλα δέ τινα ὡς ἀφ ἑαυτῆς ἐνουθέτει αὐτόν. Ο δὲ παῖς ἀκούων παρ αὐτῆς ἀπηνεοῦτο καὶ ἐθαύμαζεν καθὼς γὰρ εἶπον, οὐδέποτε ἦν ἀκούσας λόγον Θεοῦ, ἢ ὅτι ἔστιν κρίσις. Λέγει οὖν αὐτῇ Κυρία, τί ποι- ήσει τις ἵνα ἐξειλήσῃ τῶν κολάσεων τούτων; Η δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπεν αὐτῷ Νήστευε καὶ μὴ τρῶγε κρέα καὶ εὔχου συνεχῶς, καὶ ἐξειλεῖς τῶν κολάσεων. Μετὰ δὲ τὸ δοῦναι αὐτῷ τὰς τρεῖς ἐντολὰς ταύτας, οὐκ ἔτι ἐφάνη αὐ- ἐκεῖνος, ἐπειδὴ δέχθηκε τὸ παιδὶ ἀπὸ ἕναν στρατηγό, τὸ εἶχε σὲ μεγάλη τιμὴ καὶ περιποίησι καὶ ἔτρωγαν μαζὶ στὸ οἰκογενειακό του τραπέζι. Οταν λοιπὸν ἦλθαν στὴν Ἁ- γία Πόλι καὶ προσκυνοῦσαν τοὺς Ἁγίους Τόπους, ἐπισκέφθηκαν τὴν Γεθσημανῆ. Υπῆρχε δὲ ἐκεῖ μία παράστασις τῆς κολάσεως. Καθὼς ἐστεκόταν λοιπὸν ὁ νεαρὸς προσέχοντας τὴν παράστασι καὶ ἐκπληττόμενος, βλέπει μία γυναίκα σεμνή, ἡ ὁποία ἐφοροῦσε πορφυρᾶ ἱμάτια, νὰ στέκεται πλησίον του καὶ νὰ τοῦ δείχνη τὸν καθένα ἀπὸ τοὺς κατακρινομένους καὶ νὰ τοῦ λέγη νουθεσίες ἀπὸ μέρους της. Τὸ δὲ παιδί, ἀκούοντας αὐτήν, ἔμεινε ἄναυδο καὶ κατάπληκτο, διότι, ὅπως εἶπα, δὲν εἶχε ἀκούσει ποτὲ λόγο Θεοῦ ἤ ὅτι ὑπάρχει Κρίσις. Λέγει λοιπὸν τὸ παιδὶ πρὸς τὴν γυναῖκα, ἡ ὁποία βεβαίως ἦταν ἡ Παναγία Θεοτόκος: «Κυρία, τί πρέπει νὰ κάνη κανεὶς γιὰ νὰ ἀποφύγη αὐτὲς τὶς τιμωρίες;». Καὶ Εκείνη τοῦ ἀπάντησε: «Νὰ νηστεύης καὶ νὰ μὴ τρώγης κρέας καὶ νὰ προσεύχεσαι συνεχῶς ἔτσι, θὰ ἀποφύγης τὶς τιμωρίες». Καὶ ἀφοῦ τοῦ ἔδωσε αὐτὲς τὶς τρεῖς ἐντολές, δὲν ξαναφάνηκε σὲ αὐτόν, 5

6 τῷ, ἀλλ ἐγένετο ἀφανής. Εκτοτε οὖν ἔμεινεν ὁ παῖς κατανενυγμένος καὶ φυλάσσων τὰς τρεῖς ἐντολὰς ἃς ἔδωκεν αὐτῷ. Ο δὲ φίλος τοῦ στρατηλάτου βλέπων αὐτὸν νηστεύοντα καὶ μὴ τρώγοντα κρέα, ἐθλίβετο διὰ τὸν στρατηλάτην ᾔδει γὰρ ὅτι εἶχεν αὐτὸν ὡς μέγα τίποτε. Οἱ δὲ μετ αὐτοῦ στρατιῶται βλέποντες αὐτὸν ἐν τοιαυτῇ διαγωγῇ λέγουσιν αὐτῷ Τέκνον, ταῦτα ἃ ποιεῖς οὐκ εἰσίν τινος θέλοντος εἶναι εἰς τὸν κόσμον εἰ δὲ οὕτως θέλεις, ὕπαγε εἰς μοναστήριον καὶ σώζεις τὴν ψυχήν σου. Ο δὲ οὐδὲ τίποτε κατὰ Θεὸν ᾔδει, οὐδὲ τί ἐστιν μοναστήριον μόνον δὲ ἐφύλαττεν ἃ ἤκουσεν παρ ἐκείνης. Λέγει οὖν αὐτοῖς ἐκεῖνος Οπου οἴδατε, λάβετέ με ἐγὼ γὰρ οὐκ οἶδα ποῦ ποτε ἀπελθεῖν. Τινὲς δὲ αὐτῶν, ὡς εἶπον, ἦσαν ἀ- γαπητοὶ τοῦ ἀββᾶ Σερίδου, καὶ ἦλθον εἰς τὸ μοναστήριον φέροντες τὸν παῖδα, μεθ ἑαυτῶν. 4. Ως οὖν ἔπεμψεν ὁ ἀββᾶς τὸν μακάριον Δωρόθεον λαλῆσαι αὐτῷ, περιηργάζετο αὐτόν, καὶ ἀλλὰ ἔγινε ἄφαντος. Στὸ ἑξῆς λοιπόν, τὸ παιδὶ ἔμεινε σὲ κατάνυξι καὶ ἐφύλαττε τὶς τρεῖς ἐντολές, τὶς ὁποῖες τοῦ ἔδωσε ἡ Θεοτόκος. Ο φίλος ὅμως τοῦ στρατηγοῦ, βλέποντας τὸν νεαρὸ νὰ νηστεύη καὶ νὰ μὴν τρώγη κρέατα, ἐθλίβετο γιὰ λογαριασμὸ τοῦ στρατηγοῦ, διότι ἐγνώριζε ὅτι τὸν εἶχε σὲ μεγάλη ἐκτίμησι. Οἱ δὲ στρατιῶτες ποὺ ἦσαν μαζί του, βλέποντας αὐτὸν νὰ ἔχη τέτοια διαγωγή, τοῦ λέγουν «Τέκνον, αὐτὰ ποὺ κάνεις δὲν εἶναι γνώρισμα ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ζῆ στὸν κόσμο ἐὰν λοιπὸν ἔτσι θέλης, πήγαινε σὲ Μοναστήρι νὰ σώσης τὴν ψυχή σου». Αὐτὸς ὅμως δὲν ἐγνώριζε τίποτε οὔτε γιὰ τὸν Θεὸ οὔτε τί εἶναι Μοναστήρι ἁπλῶς, ἐφύλαττε ὅσα ἄκουσε ἀ- πὸ τὴν Θεοτόκο. Τοὺς λέγει λοιπόν: «Οδηγήσατέ με, ὅπου νομίζετε, διότι ἐγὼ δὲν γνωρίζω ποῦ νὰ ὑπάγω». Μερικοὶ δὲ ἀ- πὸ αὐτούς, ὅπως εἶπα, ἦσαν γνωστοὶ τοῦ Ἀββᾶ Σερίδου, καὶ ἦλθαν στὸ Μοναστήρι, φέροντας μαζί τους τὸ παιδί. 4. Οταν λοιπὸν ὁ μακάριος Δωρόθεος ἐστάλθηκε ἀπὸ τὸν Ἀββᾶ Σέριδο γιὰ νὰ ὁμιλήση μαζὶ μὲ τὸν νεαρὸ καὶ νὰ ψυχο- 6

7 οὐδὲν ἄλλο ᾔδει εἰπεῖν εἰ μὴ μόνον Σωθῆναι θέλω. Ερχεται οὖν καὶ λέγει τῷ ἀββᾷ Εὰν ὅλως συνορᾷς δέξασθαι αὐτόν, μηδὲν φοβηθῆς οὐδὲν γὰρ φαῦλον ἔχει. Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ἀββᾶς Οὐκοῦν ποίησον ἀγάπην καὶ λαβὲ αὐτὸν παρά σοὶ ἵνα σωθῇ οὐ θέλω γὰρ αὐτὸν εἶναι μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν. Ο δὲ ἀπὸ εὐλαβείας ἔμεινεν παραιτούμενος καὶ λέγων ὅτι Υπὲρ τὴν κατάστασίν μου ἐστὶν τὸ ἀναδέξασθαι βάρος τινός καὶ οὐκ ἔστιν τοῦτο τῶν μέτρων μου. Λέγει αὐτῷ ὁ ἀββᾶς Εγὼ τὸ βάρος σου καὶ αὐτοῦ βαστάζω σὺ διὰ τί θλίβῃ; Τότε λέγει αὐτῷ Οὐκοῦν ἀπότε τοῦτο πάντως ἔκρινας, ἐὰν συνορᾷς, ἀνάθου τῷ Γέροντι. Καὶ λέγει αὐτῷ Καλῶς, ἐγὼ λέγω αὐτῷ. Απέρχεται οὖν καὶ λέγει τῷ Μεγάλῳ Γερόντι, καὶ δηλοῖ αὐτῷ ὁ Γέρων οὕτως Δέξαι αὐτόν, λογίση αὐτόν, ὁ νέος δὲν ἐγνώριζε νὰ εἰπῆ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο: «Θέλω νὰ σωθῶ». Ερχεται λοιπὸν ὁ Ἀββᾶς καὶ λέγει στὸν Ηγούμενο: «Εὰν πραγματικὰ θεωρῆς σκόπιμο νὰ τὸν δεχθῆς, νὰ μὴ φοβηθῆς καθόλου, διότι δὲν ἔχει τίποτε τὸ φαῦλο». Καὶ τοῦ λέγει ὁ Ἀββᾶς Σέριδος: «Λοιπόν, κάνε μου τὴν χάρι νὰ τὸν πάρης κοντά σου γιὰ νὰ σωθῆ, διότι δὲν θέλω νὰ μείνη μαζὶ μὲ τοὺς Ἀδελφούς». Εκεῖνος ὅμως ἀπὸ ταπεινοφροσύνη δὲν ἤθελε νὰ δεχθῆ τὸν νεαρὸ καὶ ἔλεγε: «Εἶναι ἐ- πάνω ἀπὸ τὴν δύναμί μου νὰ δεχθῶ τὸ βάρος κάποιου καὶ δὲν εἶναι στὰ μέτρα μου 5 αὐτό». Τοῦ λέγει ὁ Ηγούμενος: «Εγὼ βαστάζω τὸ βάρος τὸ ἰδικό σου καὶ τὸ ἰδικό του ἐσὺ γιατί θλίβεσαι;» Τότε τοῦ λέγει ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος: «Λοιπόν, ἀφοῦ ὁπωσδήποτε ἔτσι ἔκρινες, ἐὰν θεωρῆς τοῦτο ὀρθὸ καὶ εἶναι εὐλογημένο, ἀνάφερέ το στὸν Γέροντα Βαρσανούφιο». Καὶ ἐκεῖνος τοῦ ἀπαντᾶ: «Καλά, θὰ τὸν ἐνημερώσω». Πηγαίνει λοιπὸν ὁ Ἀββᾶς Σέριδος καὶ τὸ λέγει στὸν Μεγάλο Γέροντα καὶ Αὐτὸς ἔδωσε τὴν ἑξῆς ἀπάντησι γιὰ τὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο: «Νὰ δεχθῆς 7

8 διὰ σοῦ γὰρ ἔχει ὁ Θεὸς σῶσαι αὐτόν. Τότε ἐδέξατο αὐτὸν μετὰ χαρᾶς, καὶ εἶχεν αὐτὸν μεθ ἑαυτοῦ ἐν τῷ νοσοκομείῳ. Ελέγετο δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δοσίθεος. 5. Οτε δὲ ἦλθεν ὁ καιρὸς τοῦ φαγεῖν, λέγει αὐτῷ Φάγε ἵνα χορτασθῇς, μόνον μάθε μοι πόσον τρώγεις. Καὶ ἦλθεν λέγων αὐτῷ. Εφαγον ἕνα ἢμισυ ἄρτον. Εἶχεν δὲ ὁ ἄρτος τέσσαρας λίτρας. Καὶ λέγει αὐτῷ Καλῶς ἔχεις, Δοσίθεε; Αποκρίνεται Ναί, καλῶς ἔ- χω, κῦρι. Λέγει αὐτῷ Μὴ πεινᾶς; Λέγει Οὐχί, δέσποτα, οὐ πεινῶ. Τότε λέγει αὐτῷ Οὐκοῦν τρῶγε τὸν ἕνα ἄρτον καὶ τὸ τέταρτον τοῦ ἄλλου ἄρτου καὶ ποίησον τὸ ἄλλο τέταρτον εἰς δύο, καὶ φάγε τὸ ἢμισυ καὶ ἄφες τὸ ἢμισυ. Καὶ ἐποίησεν οὕτως. Λέγει αὐτῷ Πεινᾷς, Δοσίθεε; Καὶ ἀποκρίνεται Ναί, κῦρι, πεινῶ μικρόν. Μετ ὁλίγας ἡμέρας, πάλιν λέγει αὐτῷ Πῶς ἔχεις, Δοσίθεε; Εμεινας πεινῶν; Λέγει Οὐχί, κῦρι διὰ τῶν εὐχῶν σου καλῶς ἔχω. αὐτὸν τὸν νέο, διότι ὁ Θεὸς πρόκειται νὰ τὸν σώση διὰ σοῦ». Τότε, αὐτὸς τὸν ἐδέχθηκε μὲ χαρὰ καὶ τὸν εἶχε μαζί του στὸ Νοσοκομεῖο. Τὸ δὲ ὄνομα τοῦ νέου ἦταν Δοσίθεος. 5. Οταν λοιπὸν ἦλθε ἡ ὥρα τοῦ φαγητοῦ, λέγει Ἀββᾶς Δωρόθεος στὸν Δοσίθεο: «Φάγε νὰ χορτάσης, μόνο νὰ μὲ ἐνημερώσης πόσο ἔφαγες». Καὶ ἐκεῖνος, ἀφοῦ ἔφαγε, ἦλθε καὶ τοῦ εἶπε: «Εφαγα ἕνα καὶ μισὸ καρβέλι». Ζύγιζε δὲ τὸ κάθε καρβέλι τέσσερις λίτρες 6. Καὶ τοῦ λέγει: «Αἰσθάνεσαι καλά, Δοσίθεε;». Ἀποκρίνεται: «Ναί, καλὰ εἶμαι, Γέροντα». Τοῦ λέγει: «Μήπως πεινᾶς;». Απαντᾶ: «Οχι, δέσποτα, δὲν πεινῶ». Τότε τοῦ λέγει: «Λοιπόν, νὰ τρῶς τὸ ἕνα καρβέλι καὶ ἕνα τέταρτο ἀπὸ τὸ ἄλλο. Καὶ κόψε τὸ ἄλλο τέταρτο σὲ δύο, καὶ φάγε τὸ μισὸ καὶ ἄφησε τὸ ἄλλο μισό». Καὶ ἔκανε ἔτσι. Τὸν ἐρωτᾶ: «Πεινᾶς, Δοσίθεε;». Καὶ ἀποκρίνεται: «Ναί, Γέροντα, πεινῶ λιγάκι». Επειτα ἀπὸ ὀλίγες ἡμέρες τοῦ λέγει πάλι ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος: «Πῶς εἶσαι, Δοσίθεε; Εξακολουθεῖς νὰ πεινᾶς;». Τοῦ ἀπαντᾶ: «Οχι, Γέροντα, διὰ τῶν εὐχῶν σου, εἶμαι καλά». Τοῦ λέ- 8

9 Λέγει αὐτῷ Οὐκοῦν ἔπαρον τὸ ἄλλο ἢμισυ τοῦ τετάρτου. Καὶ ἐποίησεν οὕτως. Πάλιν μετ ὁλίγας ἡμέρας λέγει αὐτῷ Πῶς εἶ ἄρτι; μὴ πεινᾶς; Αποκρίνεται: Καλῶς εἰμί, κῦρι. Λέγει αὐτῷ Ποίησον τὸ ἄλλο τέταρτον εἰς δύο, καὶ φάγε τὸ ἢμισυ καὶ ἄφες τὸ ἢμισυ. Καὶ ἐποίησεν ὁμοίως. Καὶ οὕτως τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος, κατὰ μικρὸν μικρὸν ἀπὸ ἕξ λιτρῶν κατέστη εἰς ὀκτὼ ὀγκίας καὶ γὰρ συνήθειά ἐστιν καὶ ἐν τῷ φαγεῖν. 6. Ην δὲ αὐτὸς ὁ νεώτερος ἐπιεικέστατος εἰς πᾶν ἔργον ὃ ἐ- ποίει ὑπηρέτει δὲ τοῖς ἀρρώστοις ἐν τῷ νοσοκομείῳ, καὶ ἕκαστος ἐπανεπαύετο τῇ ὑπηρεσίᾳ αὐτοῦ πάντα γὰρ καθαρῶς ἐποίει. Εἰ συνέβη δὲ αὐτὸν ὀλιγωρῆσαι πρός τινα τῶν ἀρρώστων καὶ εἰπεῖν ῥῆμα μετ ὀργῆς, ἤφιεν πάντα καὶ εἰσήρχετο εἰς τὸ κελλάριον κλαίων. Ως οὖν εἰσήρχοντο οἱ ἄλλοι ὑπηρέται τοῦ νοσοκομείου παραμυθήσασθαι αὐτόν, καὶ οὐ παρεκαλεῖτο, ἤρχοντο καὶ ἔλεγον τῷ ἀββᾷ Δωροθέῳ Ποίη- γει: «Λοιπόν, ἀφαίρεσε καὶ τὸ ἄλλο μισὸ τοῦ τετάρτου». Ετσι καὶ ἔκανε. Επειτα ἀπὸ ὀλίγες ἡμέρες τοῦ λέγει πάλι: «Πῶς εἶσαι τώρα; Μήπως πεινᾶς;». Ἀποκρίνεται: «Καλὰ εἶμαι, Γέροντα». Τοῦ λέγει ὁ Ἀββᾶς: «Κόψε τὸ ἄλλο τέταρτο σὲ δύο, φάγε τὸ μισὸ καὶ ἄφησε τὸ μισό». Καὶ ἔκανε ὁμοίως. Καὶ ἔτσι, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, μικρὸν κατὰ μικρὸν ἀπὸ ἕξι λίτρες κατέληξε νὰ τρώγη ὀκτὼ οὐγκίες 7. Διότι καὶ τὸ φαγητὸ εἶναι καὶ αὐτὸ μία συνήθεια. 6. Ηταν δὲ αὐτὸς ὁ νεαρὸς ἱκανώτατος σὲ κάθε ἔργο ποὺ ἔκανε. Υπηρετοῦσε τοὺς ἀρρώστους στὸ Νοσοκομεῖο καὶ ὁ καθένας ἦταν ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν διακονία του, διότι ἔκανε τὰ πάντα μὲ τρόπο τέλειο. Εὰν δὲ συνέβαινε νὰ παραμελήση κάποιον ἄρρωστο καὶ νὰ εἰπῆ ἕναν λόγο μὲ ὀργή, τὰ ἄ- φηνε ὅλα, εἰσερχόταν στὸ κελλάρι καὶ ἔκλαιγε, καθισμένος κατὰ γῆς. Οταν λοιπὸν εἰσήρχοντο οἱ ἄλλοι διακονητὲς τοῦ Νοσοκομείου γιὰ νὰ τὸν παρηγορήσουν καὶ αὐτὸς δὲν εἶχε παρηγορία, ἐπήγαιναν στὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο καὶ τοῦ ἔλεγαν: «Κάνε 9

10 σον ἀγάπην, κῦρι, μάθε τί ἔχει οὗτος ὁ ἀδελφός, ὅτι κλαίει, καὶ οὐκ οἴδαμεν διὰ τί. Καὶ εἰσήρχετο καὶ ηὕρισκεν αὐτὸν χαμαὶ καθήμενον καὶ κλαίοντα καὶ ἔλεγε αὐτῷ Τί ἔνι, Δοσίθεε; τί ἔχεις; Διὰ τί κλαίεις; Καὶ ἔλεγεν Συγχώρησον, κῦρι, ὅ- τι ὠργίσθην καὶ ἐλάλησα κακῶς τῷ ἀδελφῷ μου. Καὶ ἔλεγεν αὐτῷ Ναί, Δοσίθεε, ἐπεὶ ὀργίζῃ καὶ οὐκ αἰσχύνῃ ὀργιζόμενος καὶ λαλῶν κακῶς τῷ ἀδελφῷ σου, οὐκ οἶδας ὅτι αὐτὸς ἐστιν ὁ Χριστὸς καὶ θλίβεις τὸν Χριστόν; Καὶ ἔ- βαλλεν κάτω τὴν ὄψιν κλαίων καὶ μηδὲν λέγων. Ως δὲ ἔβλεπεν ὅτι ἔκλαυσεν ἱκανῶς, ἔλεγεν αὐτῷ εἶτα Ο Θεὸς συγχωρήσῃ σοι. Εγειρε, ἀπὸ τοῦ νῦν βάλωμεν ἀρχήν. Σπουδάσωμεν τοῦ λοιποῦ καὶ ὁ Θεὸς βοηθεῖ. Εὐθέως δὲ ὡς ἤ- κουεν, ἠγείρετο τρέχων μετὰ χαρᾶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὡς ὅτι ἀληθῶς παρὰ Θεοῦ ἐδέξατο τὴν συγχώρησιν. Μαθόντες οὖν οἱ τοῦ νοσοκομείου τὸ ἔθος αὐτοῦ, ὅτε ἔβλεπον 10 ἀγάπη, Γέροντα, καὶ μάθε τί ἔχει αὐτὸς ὁ Ἀδελφός, διότι κλαίει καὶ δὲν γνωρίζουμε γιατί». Τότε, εἰσήρχετο ὁ Ἀββᾶς καὶ τὸν εὕρισκε νὰ κάθεται κατὰ γῆς καὶ νὰ κλαίη. Καὶ τοῦ ἔ- λεγε: «Τί συμβαίνει, Δοσίθεε; Τί ἔχεις; Γιατί κλαῖς;». Καὶ ἀ- παντοῦσε: «Συγχώρεσέ με, Γέροντα, διότι ὠργίσθηκα καὶ κακομίλησα στὸν Ἀδελφό μου». Καὶ ἐκεῖνος τοῦ ἔλεγε: «Ναί, Δοσίθεε;!... Δὲν ἐντρέπεσαι νὰ ὀργίζεσαι καὶ νὰ κακομιλῆς στὸν Ἀδελφό σου; Δὲν γνωρίζεις, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὅτι θλίβεις τὸν Χριστό;». Καὶ ὁ Δοσίθεος ἔσκυβε κάτω τὸ πρόσωπό του, κλαίγοντας χωρὶς νὰ λέγη τίποτε. Οταν δὲ ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος ἔβλεπε ὅτι αὐτὸς εἶχε κλάψει ἀρκετά, τοῦ ἔλεγε μετά: «Ο Θεὸς νὰ σὲ συγχωρήση. Σήκω! Ἀπὸ τώρα ἂς βάλουμε ἀρχὴ μετανοίας 8. Ας ἀγωνισθοῦμε μὲ ζῆλο στὸ ἑξῆς καὶ ὁ Θεὸς θὰ μᾶς βοηθήση...». Ἀμέσως δὲ μόλις ἄ- κουγε αὐτὰ τὰ λόγια, ἐσηκώνετο καὶ ἔτρεχε μὲ χαρὰ στὴν διακονία του, μὲ τὴν ἀκράδαντη πίστι, ὅτι δέχθηκε τὴν συγχώρησι πράγματι ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό. Ἀφοῦ λοιπὸν ἔμαθαν οἱ ἄνθρωποι τοῦ Νοσοκομείου τὴν

11 αὐτὸν κλαίοντα, ἔλεγον Τίποτε ἔχει Δοσίθεος; Τίποτε ἐσφάλη; Καὶ ἔλεγον τῷ μακαρίῳ Δωροθέῳ Κῦρι, εἴσελθε εἰς τὸ κελλάριον, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ ἔργον. Ως οὖν εἰσήρχετο καὶ ηὕρισκεν αὐτὸν χαμαὶ καθήμενον καὶ κλαίοντα, ἐνόει ὅτι κακῶς ἐλάλησε ῥῆμα, καὶ ἔλεγεν αὐτῷ Τί ἔνι, Δοσίθεε; Πάλιν τὸν Χριστὸν ἔθλιψας; Πάλιν ὠργίσθης; Οὐκ αἰσχύνῃ; Οὐ διορθοῦσαι λοιπόν; Καὶ ἔμενεν κλαίων ἐπὶ πολύ πάλιν ὡς ἔβλεπεν ὅτι ἐχορτάσθη κλαίων, ἔλεγεν αὐτῷ Εγειρε, ὁ Θεὸς συγχωρήσῃ σοι πάλιν βάλε ἀρχήν. Διόρθωσαι λοιπόν. Ο δὲ εὐθέως μετὰ πίστεως ἀπετινάσσετο τὴν λύπην καὶ ἀ- πήρχετο εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ. 7. Εστρώννυεν δὲ τοῖς ἀρρώστοις καλῶς πάνυ. Τοιοῦτος δὲ ἦν περὶ τὸν λογισμὸν ἐλευθέριος καὶ ἐξαγγελτικὸς ὅτι πολλάκις, ἐν ὅσῳ ἐφιλοκάλει στρωμνήν, ἐ- θεώρει τὸν μακάριον παρερχόμενον καὶ ἔλεγεν αὐτῷ Κῦρι, Κῦρι, λέγει ὁ λογισμός μου καλῶς συνήθειά του αὐτή, ὅταν τὸν ἔ- βλεπαν νὰ κλαίη, ἔλεγαν: «Τί ἔχει τάχα ὁ Δοσίθεος; Αρά γε, τί σφάλμα ἔκανε;». Καὶ ἔλεγαν στὸν μακάριο Δωρόθεο: «Γέροντα, εἴσελθε στὸ κελλάρι, διότι ἔχεις δουλειὰ ἐκεῖ». Οταν λοιπὸν εἰσήρχετο καὶ τὸν εὕρισκε νὰ κάθεται κατὰ γῆς καὶ νὰ κλαίη, καταλάβαινε ὅτι κακομίλησε, καὶ τοῦ ἔλεγε: «Τί συμβαίνει, Δοσίθεε; Πάλι ἔθλιψες τὸν Χριστό; Πάλι ὠργίσθηκες; Δὲν ἐντρέπεσαι; Δὲν διορθώνεσαι ἐπὶ τέλους;». Καὶ ὁ Δοσίθεος συνέχιζε νὰ κλαίη πολλὴ ὥρα. Οταν λοιπὸν ἔβλεπε ὁ Ἀββᾶς ὅτι εἶχε χορτάσει νὰ κλαίη, τοῦ ἔλεγε: «Σήκω! Ο Θεὸς νὰ σὲ συγχωρήση. Βάλε πάλι ἀρχὴ μετανοίας. Διορθώσου λοιπόν...». Εκεῖνος δὲ ἀμέσως, μὲ πίστι ἀδιάκριτη στὸν λόγο τοῦ Γέροντός του, ἀπετίνασσε τὴν λύπη καὶ ἐπήγαινε στὸ διακόνημά του. 7. Εστρωνε δὲ τὰ κρεβάτια τῶν ἀσθενῶν πολὺ καλὰ καὶ ἐπιτήδεια. Καὶ ἦταν τόσο ἐλεύθερος καὶ ἄνετος νὰ ἐξομολογῆται καὶ νὰ φανερώνη τὸν λογισμό του, ὥστε πολλὲς φορές, καθὼς φιλοκαλοῦσε μία στρωμνή, ἔβλεπε τὸν μακάριο Δωρόθεο νὰ περνᾶ καὶ τοῦ ἔλεγε: «Γέροντα, Γέροντα, μοῦ λέγει ὁ λο- 11

12 στρωννύεις. Καὶ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος Βαβαί, κῦρι ἰδοὺ εἶ καλὸς δοῦλος, ἐγένου καλὸς βρεγκάριος μὴ γὰρ καλὸς μοναχός; Οὐδέποτε δὲ εἴασεν αὐτὸν προσπαθῆσαι πράγματι ἢ οἵᾳ δήποτε ὕλῃ. Πάντα γὰρ ἐδέχετο μετὰ χαρᾶς καὶ πίστεως, καὶ εἰς πάντα προθύμως ὑπήκουεν. Οτε δὲ ἔχρηζεν ἱματίου, παρεῖχεν αὐτῷ καὶ ἀπερχόμενος ἔρραπτεν αὐτὸ μετὰ πολλῆς ἐπιεικείας καὶ φιλοκαλίας. Καὶ μεθ ὃ ἐποίει αὐτό, ἔλεγεν αὐτῷ Δοσίθεε, ἔρραψας ἐκεῖνο τὸ ἱμάτιον; Καὶ ἔλεγεν Ναί, κῦρι, καὶ ἐφιλοκάλησα αὐτὸ καλῶς. Καὶ ἔλεγεν Υπαγε δὸς αὐτὸ τῷδε τῷ ἀδελφῷ ἢ τῷδε τῷ ἀσθενοῦντι. Καὶ ἀπήρχετο, καὶ ἐδίδου αὐτὸ μετὰ προθυμίας. Πάλιν παρεῖχεν αὐτῷ ἄλλο, καὶ ὁμοίως, μετὰ τὸ ῤάψαι καὶ φιλοκαλῆσαι, ἔλεγεν αὐτῷ Δὸς αὐτὸ τῷδε τῷ ἀδελφῷ. Καὶ γισμός καλὰ καὶ ὡραῖα στρώνεις». Καὶ ἐκεῖνος τοῦ ἀποκρινόταν: «Ἀλλοίμονο, Ἀδελφέ μου! Εἶσαι λοιπὸν καλὸς δοῦλος, ἔ- γινες καλὸς ὑπηρέτης. Μήπως ὅμως ἔγινες καὶ καλὸς Μοναχός;». Επίσης, ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος ποτὲ δὲν ἄφησε τὸν Δοσίθεο νὰ ἔχη προσπάθεια καὶ προσκόλλησι σὲ κάποιο πρᾶγμα ἤ σὲ κάποιο ὑλικὸ ἀντικείμενο. Καὶ ἐκεῖνος τὰ ἐδέχετο ὅλα, ὅσα τὸν ἐπρόσταζε ὁ Γέροντάς του, μὲ χαρὰ καὶ ἀδιάκριτη πίστι ἦταν ὑπάκουος σὲ ὅλα μὲ προθυμία. Οταν δὲ χρειαζόταν ἔνδυμα, ἐκεῖνος τοῦ ἔδιδε τὸ ὕφασμα καὶ αὐτὸς ἐπήγαινε καὶ τὸ ἔρραβε μὲ πολλὴ χάρι καὶ ἐπιμέλεια. Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωνε αὐτό, τὸν ἐρωτοῦσε ὁ Ἀββᾶς: «Δοσίθεε, ἔρραψες ἐκεῖνο τὸ ἔνδυμα;» Καὶ ἀπαντοῦσε: «Ναί, Γέροντα, καὶ τὸ περιποιήθηκα μάλιστα μὲ πολλὴ τέχνη». Καὶ τοῦ ἔλεγε: «Πήγαινε λοιπὸν νὰ δώσης αὐτὸ στὸν τάδε Ἀδελφὸ ἤ στὸν τάδε ἀσθενῆ». Καὶ ἐπήγαινε καὶ τὸ ἔδιδε μὲ προθυμία. Πάλι τοῦ ἔδιδε ἄλλο καὶ ὁ- μοίως μετὰ τὸ ράψιμο καὶ τὴν περιποίησι τοῦ ἔλεγε: «Δῶσε το στὸν τάδε Ἀδελφό». Καὶ ἀμέ- 12

13 εὐθέως παρεῖχεν, καὶ οὐδέποτε ἐ- θλίβη οὐδὲ ἐγόγγυσεν λέγων ὅτι Μεθ ὃ κοπιῶ ῥάπτων καὶ φιλοκαλῶν, λαμβάνει ἀπ ἐμοῦ καὶ ἄλλῳ αὐτὸ παρέχει. Αλλὰ πᾶν ἀ- γαθὸν ὃ ἤκουεν μετὰ προθυμίας ἐποίει. 8. Αλλοτέ ποτε ἤνεγκέν τις τῶν ἀποκρισιαρίων μαχαίριον καλὸν πάνυ καὶ εὔμορφον. Ο δὲ λαβὼν αὐτὸ ἤνεγκεν τῷ ἀββᾷ Δωροθέῳ λέγων Ο δεῖνα ὁ ἀδελφὸς ἤνεγκε τὸ μαχαίριον τοῦτο, καὶ ἔλαβον αὐτὸ ἵνα, ἐὰν κελεύῃς, ἔ- χωμεν αὐτὸ εἰς τὸ νοσοκομεῖον, ὅτι καλῶς κόπτει τὰς κλύστας. Οὐδέποτε δὲ ἐκτήσατο ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὕλην εὔμορφον εἰς τὸ νοσοκομεῖον, πλέον τοῦ καλῶς ἔχοντος. Λέγει οὖν αὐτῷ Φέρε, εἴδω αὐτὸ εἰ ἔστι καλόν. Ο δὲ ἐπέδωκεν αὐτὸ λέγων Ναί, κῦρι, καλόν ἐστι εἰς τὰς κλύστας. Εβλεπε δὲ αὐτὸ κατὰ ἀλήθειαν καὶ αὐτὸς ὅτι καλὸν ἦν εἰς τὸ πρᾶγμα ἀλλ ἐπειδὴ οὐκ ἤθελεν σως, χωρὶς ἀντίρρησι, τὸ ἔδιδε καὶ ποτὲ δὲν ἐστενοχωρήθηκε οὔτε ἐγόγγυσε, ὥστε νὰ εἰπῆ: «Ἀφοῦ τόσο κοπιάζω νὰ τὸ ράβω καὶ νὰ τὸ φιλοκαλῶ, γιατί τὸ παίρνει ἀπὸ ἐμένα καὶ τὸ δίδει σὲ ἄλλον;». Ἀλλὰ ὅ,τι καλὸ ἄκουγε, τὸ ἐκτελοῦσε μὲ προθυμία. 8. Κάποια ἄλλη φορά, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀποκρισιάριους-διακονητὰς 9 τῆς Μονῆς ἔφερε ἕνα μαχαίρι πολὺ καλὸ καὶ ὄμορφο. Ο Δοσίθεος τὸ ἐπῆρε καὶ τὸ ἔφερε στὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο, λέγοντας: «Ο δεῖνα Ἀδελφὸς ἔ- φερε αὐτὸ τὸ μαχαίρι καὶ τὸ ἐπῆρα, ὥστε ἄν εἶναι εὐλογημένο νὰ τὸ ἔχουμε στὸ Νοσοκομεῖο, διότι κόβει καλὰ τὸ ψωμί». Σημειωτέον, ὅτι ὁ μακάριος Δωρόθεος ποτὲ δὲν εἶχε ἀποκτήσει στὸ Νοσοκομεῖο κάτι ὄ- μορφο, δηλαδὴ κάτι, τὸ ὁποῖο νὰ εἶναι καλύτερο ἀπὸ τὸ μέτριο. Τοῦ λέγει λοιπόν: «Δός μου νὰ τὸ ἰδῶ, ἐὰν εἶναι καλό». Καὶ αὐτὸς τοῦ τὸ ἔδωσε, λέγοντας: «Ναί, Γέροντα, εἶναι πολὺ κατάλληλο γιὰ τὸ ψωμί». Πράγματι, ἔβλεπε καὶ ὁ Δωρόθεος, ὅτι ἦταν καλὸ καὶ χρήσιμο γιὰ τὴν διακονία αὐτή. Ομως, ἐ- πειδὴ δὲν ἤθελε νὰ ἔχη ὁ Δοσί- 13

14 αὐτὸν ἔχει προσπάθειαν εἰς οἵαν δήποτε ὕλην, οὐκ ἠθέλησεν ἵνα κρατήσῃ αὐτό. Λέγει οὖν αὐτῷ Δοσίθεε, οὕτως ἀρέσκει σοι; Θέλεις εἶναι δοῦλος τοῦ μαχαιρίου τούτου καὶ οὐ δοῦλος τοῦ Θεοῦ; Ναί, Δοσίθεε, ἀρέσκει σοι; ἵνα δέδεσαι τῇ προσπαθείᾳ τοῦ μαχαιρίου τούτου; Καὶ οὐκ αἰσχύνῃ ὅτι θέλεις ἵνα τὸ μαχαίριον τοῦτο κυριεύσῃ σου, καὶ μὴ ὁ Θεός; Ο δὲ ἀκούων οὐκ ἀνένευεν, ἀλλ ἔβαλλε κάτω τὴν ὄψιν σιωπῶν. Υστερον δὲ μεθ ὃ ἔμεινεν ἐγκαλῶν, λέγει αὐτῷ Υπαγε θὲς αὐτὸ καὶ μὴ ἄψῃ αὐτοῦ. Καὶ τοσοῦτον ἐφύλαξε τοῦ μὴ ἄψασθαι αὐτοῦ ὡς μηδὲ ἐπιδοῦναι αὐτὸ τινί ποτε, ἀλλὰ τῶν ἄλλων ὑπηρετῶν κεχρημένων αὐτῷ αὐτὸς μόνος οὐκ ἤγγιζεν αὐτοῦ. Καὶ οὐδέποτε εἶπεν ὅτι Τί εἰ μὴ ἁπλῶς ἐγὼ ἀπὸ πάντων. Αλλὰ πάντα ὅσα ἤκουεν μετὰ χαρᾶς ἐποίει. θεος προσπάθεια καὶ προσκόλλησι σὲ ὁ,τιδήποτε ὑλικὸ ἀντικείμενο, δὲν ἠθέλησε νὰ τοῦ ἐ- πιτρέψη γιὰ νὰ τὸ κρατήση. Τοῦ λέγει λοιπόν: «Δοσίθεε, σοῦ ἀρέσει τόσο πολύ; Θέλεις νὰ εἶσαι δοῦλος αὐτοῦ τοῦ μαχαιριοῦ καὶ ὄχι δοῦλος τοῦ Θεοῦ 10 ; Ναί, Δοσίθεε, σοῦ ἀρέσει νὰ ἔχης προσπάθεια καὶ προσκόλλησι στὸ μαχαίρι τοῦτο; Καὶ δὲν ἐντρέπεσαι ποὺ θέλεις νὰ σὲ ἐξουσιάζη αὐτὸ τὸ μαχαίρι καὶ ὄχι ὁ Θεός;». Εκεῖνος δὲ ἄκουγε σιωπηλά, μὲ σκυμμένο τὸ κεφάλι. Υστερα ὁ Δωρόθεος, ἀφοῦ τὸν ἐπέπληξε ἀρκετά, τοῦ λέγει: «Πήγαινε καὶ βάλε αὐτὸ στὴν θέσι του καὶ ποτὲ νὰ μὴν τὸ ἀγγίξης». Καὶ ἐτήρησε τὴν ἐντολὴ μὲ τόσο μεγάλη ἀκρίβεια, ὥστε οὔτε γιὰ νὰ τὸ δώση σὲ κάποιον ἄλλο δὲν τὸ ἔπιασε. Ἀλλά, ἐνῶ οἱ ἄλλοι διακονητὲς τὸ χρησιμοποιοῦσαν, μόνο αὐτὸς δὲν τὸ ἄγγιζε. Καὶ ποτὲ δὲν εἶπε: «Γιατί μόνο ἐγὼ καὶ ὄχι οἱ ἄλλοι;». Ἀλλά, ὅσα ἄ- κουγε, ὅλα τὰ ἔπραττε μὲ χαρά. 9. Οὕτως οὖν διετέλεσεν τὸν μικρὸν χρόνον ὃν ἐποίησεν εἰς τὸ μοναστήριον ἐποίησεν γὰρ ὡς 9. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ λοιπὸν πολιτεύθηκε τὸν ὀλίγο χρόνο ποὺ ἔζησε στὸ Μοναστήρι ὁ εὐλογημένος Δοσίθεος, διότι ἔ- 14

15 πέντε ἔτη καὶ οὕτως ἐτελεύτησεν ἐν ὑπακοῇ, μὴ ποιήσας μήτε ἓν θέλημα αὐτοῦ ἔν τινι πράγματι, μήτε κατὰ προσπάθειαν ποι- ήσας τίποτε. Οτε δὲ ἠσθένησεν καὶ αἱμόπτυσεν (φθισικὸς γὰρ ἀπέθανεν), ἤκουσεν παρά τινος ὅτι τὰ ᾠὰ τὰ ὀπτοροφητὰ ὠφελοῦσι τοὺς αἱμοπτυικούς. Η ι δει δὲ τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Δωρόθεος, καὶ ἡδέως εἶχεν τὴν θεραπείαν αὐτοῦ ἀλλ ἀπὸ τοῦ περισπασμοῦ οὐκ ἦλθε εἰς τὸν νοῦν αὐτοῦ. Λέγει οὖν αὐτῷ ἐκεῖνος Κῦρι, θέλω εἰπεῖν σοι ὅτι ἤκουσα περὶ πράγματος ὠφελοῦντός με ἀλλ οὐ θέλω ἵνα δώσῃς μοι ἀπ αὐτοῦ ἐπειδὴ ὀχλεῖ μοι ὁ λογισμός μου. Λέγει αὐτῷ Εἰπέ μοι τί ἐ- στιν, Δοσίθεε εἰπέ μοι τί ἐστιν τὸ πρᾶγμα. Καὶ λέγει Δός μοι λόγον ὅτι οὐ παρέχεις μοι ἐπειδή, ὡς εἶπον, ὀχλεῖ περὶ αὐτοῦ ὁ λογισμός μου. Λέγει αὐτῷ Καλῶς, ὡς θέλεις ποιῶ. Τότε λέγει ζησε μόνο πέντε περίπου ἔτη καὶ ἔτσι ἐκοιμήθη στὴν ὑπακο- ή, χωρὶς νὰ κάνη οὔτε ἕνα θέλημά του σὲ κάποιο πρᾶγμα, χωρὶς νὰ πράξη τίποτε μὲ προσπάθεια καὶ προσκόλλησι. Οταν δὲ ἀσθένησε καὶ αἱμόπτυσε, διότι ἐπέθανε ἀπὸ φυματίωση, ἄκουσε ἀπὸ κάποιον, ὅτι τὰ μελᾶτα αὐγὰ ὠφελοῦν τοὺς φυματικούς. Αὐτὸ τὸ ἐγνώριζε βέβαια καὶ ὁ μακάριος Δωρόθεος, ὁ ὁποῖος ἤθελε πολὺ νὰ θεραπευθῆ ὁ Δοσίθεος, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς περισπασμοὺς τῶν διακονιῶν ἐλησμόνησε τοῦτο. Τοῦ λέγει λοιπὸν ὁ Δοσίθεος: «Γέροντα, θέλω νὰ σοῦ εἰπῶ γιὰ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖο ἄκουσα ὅτι θὰ μὲ ὠφελήση, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ μοῦ δώσης ἀπὸ αὐτό, ἐπειδὴ ἐνῶ δὲν τὸ σκέφθηκες ἐσὺ μὲ ἐνοχλεῖ γι αὐτὸ ὁ λογισμός μου νὰ προτείνω τὸ θέλημά μου». Καὶ ἐκεῖνος τοῦ εἶπε: «Ας μοῦ εἰπῆς τί εἶναι, Δοσίθεε, ποιό εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;». Καὶ τοῦ λέγει ὁ Δοσίθεος: «Δῶσε μου τὸν λόγο σου, ὅτι δὲν θὰ μοῦ τὸ δώσης, ἐπειδή, ὅπως εἶπα, μὲ ἐνοχλεῖ γι αὐτὸ ὁ λογισμός μου νὰ προτείνω τὸ θέλημά μου». Τοῦ λέγει ὁ Ἀββᾶς: «Καλά, θὰ κάνω ὅπως θέλεις». Τότε ἐκεῖνος εἶπε τὸν 15

16 Ηκουσα παρά τινων ὅτι τὰ ᾠὰ τὰ ὀπτοροφητὰ ὠφελοῦσι τοὺς αἱμοπτυικούς ἀλλά, διὰ τὸν Κύριον, ἐὰν κελεύῃς, ἐξότου οὐκ ἔ- φθασας ἀφ ἑαυτοῦ δοῦναί μοι, μὴ δώσῃς μοι ὡς διὰ τὸν λογισμόν μου. Λέγει αὐτῷ. Καλῶς, ἀφοῦ οὐ θέλεις, οὐ παρέχω σοι, μὴ θλίβῃς. Εσπούδαζε δὲ διδόναι αὐτῷ ἄλλα πράγματα ὠφελοῦντα αὐτὸν ἀντὶ τῶν ᾠῶν, ἐπειδὴ ἦν εἰπὼν ὅτι Οχλεῖ μοι ὁ λογισμὸς περὶ τῶν ᾠῶν. Ιδοὺ καὶ ἐν τοιαύτῃ ἀρρωστίᾳ ὢν ἠγωνίζετο κατὰ τοῦ ἰδίου θελήματος. 10. Εἶχεν δὲ ἀεὶ καὶ μνήμην Θεοῦ ἦν γὰρ παραδοὺς αὐτῷ τὸ ἀεὶ λέγειν Κύριε Ιησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με καὶ μεταξύ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, βοήθησόν μοι. Εἶχε οὖν πάντοτε ταύτην τὴν εὐχήν. Οτε δὲ ἠσθένησεν, λέγει αὐτῷ Δοσίθεε, φρόντισον τῆς εὐχῆς, βλέπε μὴ ἀπωλέσῃς αὐτήν. Ο δὲ ἀποκρίνεται Καλῶς, κῦρι, εὔχου ὑπὲρ ἐμοῦ. Πάλιν ὡς ἐβα- λογισμό του: «Ακουσα ἀπὸ κάποιους ὅτι τὰ μελᾶτα αὐγὰ ὠ- φελοῦν τοὺς φυματικούς ἀλλά, γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας, ἐὰν εἶναι εὐλογημένο, ἐφ ὅσον δὲν τὸ σκέφθηκες μόνος σου, ἀλλὰ ἦταν ἰδικός μου λογισμός, νὰ μὴ μοῦ τὸ δώσης». Τοῦ ἀ- παντᾶ ὁ Γέρων: «Καλά, ἀφοῦ δὲν θέλεις, δὲν σοῦ δίνω, μὴ στενοχωρῆσαι». Εφρόντιζε δὲ νὰ τοῦ παρέχη ἄλλα πράγματα ὠ- φέλιμα ἀντὶ τῶν αὐγῶν, ἐπειδὴ εἶχε εἰπεῖ: «Μὲ ἐνοχλεῖ ὁ λογισμὸς γιὰ τὰ αὐγά». Ἀκόμη δηλαδὴ καὶ σὲ μία τόσο σοβαρὰ ἀσθένεια εὑρισκόμενος, ἀγωνιζόταν ἐναντίον τοῦ θελήματός του. 10. Εἶχε δὲ πάντοτε καὶ μνήμη Θεοῦ 11. Διότι ὁ Δωρόθεος τοῦ εἶχε παραδώσει νὰ λέγη τὴν ἀ- διάλειπτη προσευχή: «Κύριε, Ιησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Καὶ ἐνδιάμεσα: «Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, βο- ήθησόν μοι». Εἶχε λοιπὸν πάντοτε τὴν εὐχὴ αὐτή. Οταν λοιπὸν ἀσθένησε, τοῦ λέγει: «Δοσίθεε, φρόντισε γιὰ τὴν εὐχή, πρόσεχε νὰ μὴ χάσης αὐτήν». Αὐτὸς δὲ ἀποκρίνεται: «Καλῶς, Γέροντα, νὰ εἶναι εὐλογημένο καὶ νὰ εὔχεσαι γιὰ μένα». Οταν ἐβάρηνε ὀλίγο, τοῦ 16

17 ρήθη μικρόν, λέγει αὐτῷ Τί ἔνι, Δοσίθεε, πῶς ἡ εὐχή; Ισταται ἀκμήν; Καὶ λέγει Ναί, κῦρι, διὰ τῶν εὐχῶν σου. Οτε δὲ πλέον ἐβαρήθη (εἰς τοιαύτην γὰρ ἀσθένειαν ἦλθεν ὥστε ἐν σινδόνι βαστάζεσθαι), λέγει αὐτῷ Πῶς ἡ εὐχὴ, Δοσίθεε; Τότε λέγει Συγχώρησον, κῦρι, οὐκ ἔτι ἰσχύω κρατῆσαι αὐτήν. Λέγει αὐτῷ Οὐκοῦν ἄφες τὴν εὐχήν μόνον δὲ μνημόνευε τοῦ Θεοῦ καὶ κατανόει αὐτὸν ὡς ὄντα ἐνώπιόν σου. Εκοπία δὲ πάνυ, καὶ δηλοῖ τῷ Μεγάλῳ Γέροντι Απόλυσόν με, ὅτι οὐκ ἔτι δύναμαι. Δηλοῖ αὐτῷ ὁ Γέρων Υπόμεινον, τέκνον, ἐγγὺς γὰρ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ο δὲ μακάριος Δωρόθεος ἔβλεπεν αὐτὸν κάμνοντα καὶ ἐμερίμνα μήπως βλαβῇ. Πάλιν μεθ ἡμέρας δηλοῖ τῷ Γερόντι Δέσποτά μου, οὐκ ἔτι ἰσχύω. Τότε δηλοῖ αὐτῷ ὁ Γέρων Υπαγε ἐν εἰρήνῃ, παράστηθι τῇ Αγίᾳ Τριάδι καὶ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν. 17 λέγει πάλι: «Τί γίνεται, Δοσίθεε, πῶς πηγαίνει ἡ εὐχή; Τὴν κρατᾶς ἀκόμη;». Καὶ ἀπαντᾶ: «Ναί, Γέροντα, διὰ τῶν εὐχῶν σου». Οταν ὅμως ἐβάρηνε περισσότερο, διότι ἔφθασε σὲ τέτοια κατάστασι, ὥστε νὰ τὸν βαστάζουν μὲ τὸ σεντόνι, τοῦ λέγει: «Πῶς ἔχει ἡ εὐχή, Δοσίθεε;». Τότε ἀπαντᾶ: «Συγχώρησέ με, Γέροντα, δὲν μπορῶ πλέον νὰ τὴν κρατήσω». Καὶ ὁ Ἀββᾶς τοῦ λέγει: «Αφησε λοιπὸν τὴν εὐχή. Νὰ διατηρῆς μόνο τὴν μνήμη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ αἰσθάνεσαι Αὐτὸν σὰν νὰ εἶναι ἐνώπιόν σου». Επειδὴ ὅμως ὁ Δοσίθεος ὑπέφερε πολύ, παρεκάλεσε, διὰ μέσου τοῦ Ἀββᾶ του, τὸν Μεγάλο Γέροντα Βαρσανούφιο: «Ἀπόλυσέ με, διότι δὲν ἔχω πλέον δυνάμεις». Τοῦ ἀπαντᾶ ὁ Γέρων: «Κάνε ὑπομονή, τέκνον, δι- ότι τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶναι πλησίον». Ο δὲ μακάριος Δωρόθεος τὸν ἔβλεπε νὰ ὑποφέρη καὶ τὸν ἐφρόντιζε, ὥστε νὰ μὴ ζημιωθῆ ἡ ψυχή του. Επειτα ἀ- πὸ ὀλίγες ἡμέρες παρακαλεῖ πάλι τὸν Μεγάλο Γέροντα: «Δέσποτά μου, δὲν ἀντέχω πλέον». Τότε τοῦ στέλνει μήνυμα ὁ Μέγας Γέρων: «Υπαγε ἐν εἰρήνῃ... Εἶθε νὰ παρασταθῆς ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τριάδος... Καὶ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν».

18 11. Ακούσαντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ τὴν ἀπόκρισιν τοῦ Γέροντος, ἤρξαντο ἀγανακτεῖν καὶ λέγειν Τί ἁπλῶς ἐποίησεν ἢ τί ἦν τὸ ἔργον αὐτοῦ, ὅτι ταῦτα ἤκουσεν; Κατὰ ἀλήθειαν γὰρ οὐκ ἔβλεπον αὐτὸν ἢ δύο δύο νηστεύοντα ὡς ἐποίουν τινὲς τῶν ἐκεῖ, ἢ ἀγρυπνοῦντα πρὸ τῆς ἀγρυπνίας ἀλλ οὐδὲ εἰς αὐτὴν τὴν ἀ- γρυπνίαν ἠγείρετο, εἰ μὴ μετὰ δύο ἀκολουθίας. Οὐδὲ ἔβλεπον αὐτὸν ποιοῦντα μίαν ἄσκησιν, ἀλλ ἔβλεπον αὐτὸν τρώγοντα μικρόν, εἰ τύχῃ, ζωμὸν ἐκ τῶν ἀρρώστων, καί, εἰ ἐπερίσσευσεν, ἐκ τῶν ὀ- ψαρίων ἓν κεφαλίδιον ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον. Ησαν δὲ ἐκεῖ τινες, ὡς εἶπον, τοσοῦτον χρόνον δύο δύο νηστεύοντες καὶ διπλᾶς ἀγρυπνίας ποιοῦντες καὶ ἀσκοῦντες. Ως οὖν ἤκουσαν τοιαύτην ἀ- πόκρισιν πεμφθεῖσαν παρὰ τοῦ Γέροντος νεωτέρῳ πέντε ἔτη ἔχοντι εἰς τὸ μοναστήριον, ἐταράσ- 11. Οἱ Ἀδελφοὶ τοῦ Κοινοβίου, ὅταν ἄκουσαν τὴν ἀπόκρισι τοῦ Γέροντος, ἄρχισαν νὰ ἀγανακτοῦν καὶ νὰ λέγουν: «Τί καλὸ ἔκανε, τέλος πάντων, ποιά ἦ- ταν ἡ πνευματική του ἐργασία, ὥστε νὰ ἀκούση τοὺς λόγους αὐτούς;». Διότι, πράγματι, δὲν ἔβλεπαν αὐτὸν νὰ νηστεύη ἀνὰ δύο ἡμέρας 12, ὅπως ἔκαναν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς Ἀδελφοὺς ἐκείνου τοῦ Μοναστηριοῦ, ἤ νὰ ἀγρυπνῆ κατ ἰδίαν πρὶν ἀπὸ τὴν Ἀγρυπνία 13. Μάλιστα, οὔτε στὴν Ἀ- γρυπνία ἐπήγαινε ἀπὸ τὴν ἀρχή, παρὰ μόνο μὲ ἀρκετὴ καθυστέρησι 14. Οὔτε τὸν ἔβλεπαν νὰ ἐ- πιδίδεται σὲ καμμία ἰδιαίτερη ἄσκησι, ἀλλὰ τὸν ἔβλεπαν νὰ τρώγη, ἂν τύχαινε, ὀλίγο ζωμὸ ἀπὸ τοὺς ἀρρώστους καί, ἄν ἐ- περίσσευε, κανένα κεφαλάκι ἀ- πὸ ψάρι ἤ κάτι ἄλλο παρόμοιο. Ησαν δὲ ἐκεῖ, ὅπως εἶπα, μερικοὶ Ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι γιὰ πολὺ καιρὸ ἐνήστευαν ἀνὰ δύο ἡμέρας, ἔκαναν διπλὲς ἀγρυπνίες καὶ ἀσκήσεις. Οταν λοιπὸν ἄκουσαν τέτοια ἀπόκρισι νὰ στέλλεται ἀπὸ τὸν Μέγα Γέροντα σὲ ἕναν νεαρὸ Μοναχό, ὁ ὁποῖος εἶχε μόνο πέντε ἔτη στὸ Μοναστήρι, ἐταρά- 18

19 σοντο ἀγνοοῦντες τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κατὰ πάντα αὐτοῦ ὑπακοὴν ὅτι οὐδέποτε ἐποίησεν ἓν θέλημα αὐτοῦ καὶ τὴν ἀδιάκριτον αὐτοῦ ὑ- πακοὴν ὅτι, εἰ ἔτυχέν ποτε τὸν μακάριον Δωρόθεον εἰπεῖν αὐτῷ ῥῆμα ὡς διασύρων αὐτόν, ἀπήρχετο τρέχων καὶ ἐποίει αὐτὸ ἀ- διακρίτως. Οἶόν τι λέγω Οὗτος παρὰ τὰς ἀρχὰς ὡς ἀπὸ συνηθείας ἐλάλει τραχυτέρως. Ο οὖν μακάριος, ὡς διασύρων αὐτόν, ἐν μιᾷ λέγει αὐτῷ Βουκακράτου χρήζεις, Δοσίθεε καλῶς, ὕπαγε λαβὲ βουκάκρατον. Εκεῖνος ἀκούσας ἀπέρχεται καὶ φέρει φιάλην ἔχουσαν οἶνον καὶ ἄρτον, καὶ ἐπιδίδωσιν αὐτῷ, ὡς ἵνα λάβῃ εὐλογίαν. Ο δὲ ἀγνοήσας προσέσχεν αὐτῷ ὡς ξενιζόμενος καὶ λέγει Τὶ θέλεις; χθηκαν, διότι ἀγνοοῦσαν τὴν πνευματική του ἐργασία, τὴν ὑ- πακοή του σὲ ὅλα μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ κάνη ποτὲ ἔστω καὶ ἕνα θέλημά του. Επίσης, αὐτοὶ ἀγνοοῦσαν τὴν ἀδιάκριτη καὶ μὲ ἁπλότητα ὑ- πακοή του, ἡ ὁποία ἦταν τέτοια, ὥστε ἂν ἐτύχαινε καμμία φορὰ ὁ μακάριος Δωρόθεος νὰ τὸν διατάξη ἀστειευόμενος νὰ κάνη κάτι, ἐπήγαινε τρέχοντας καὶ τὸ ἐκτελοῦσε ἀδιακρίτως, χωρὶς νὰ σκεφθῆ τίποτε. Ας φέρω ἕνα παράδειγμα. Ο Δοσίθεος, παρὰ τὸν κανονισμὸ τοῦ Κοινοβίου, ἀπὸ συνήθεια ὡ- μιλοῦσε τραχύτερα, δυνατά. Ο μακάριος λοιπὸν Δωρόθεος τοῦ λέγει κάποια ἡμέρα ἀστειευ- όμενος: «Χρειάζεσαι βουκάκρατο, Δοσίθεε. Πήγαινε λοιπὸν καὶ πάρε βουκάκρατο Βάλε κάτι στὸ στόμα σου, γιὰ νὰ τὸ συγκρατῆς καὶ νὰ μιλᾶς ἢμερα». Εκεῖνος, μόλις ἄκουσε τὴν ἐντολή, χωρὶς νὰ καταλάβη τὸ ἀ- στεῖο τοῦ Γέροντός του, φεύγει καὶ ἐπιστρέφει μὲ μία φιάλη κρασὶ καὶ ἄρτο καὶ τοῦ προτείνει αὐτά, ὡσὰν γιὰ νὰ λάβη εὐλογία. Ο δὲ Ἀββᾶς, μὴ ἐννο- ώντας τί θέλει, τὸν παρατηροῦσε παραξενεμένος καὶ τοῦ λέγει: «Τί θέλεις;». Εκεῖνος τοῦ ἀ- 19

20 Αποκρίνεται αὐτῷ Εκέλευσάς με λαβεῖν βουκάκρατον δός μοι εὐλογίαν. Τότε λέγει αὐτῷ Μωρέ, ἐπειδὴ κράζεις ὥσπερ καὶ οἱ Γότθοι καὶ γὰρ ἐκεῖνοι, ὅταν ἐκχολοῦνται, χολοῦσιν καὶ κράζουσιν διὰ τοῦτο εἶπόν σοι λαβὲ βουκάκρατον, ὅτι καὶ σὺ ὡς Γότθος κράζεις. Ως οὖν ἤκουσεν ταῦτα, βάλλει μετάνοιαν καὶ ἀπέρχεται καὶ τιθεῖ αὐτό. 12. Αλλοτε πάλιν ἔρχεται καὶ ἐρωτᾷ αὐτὸν ῥῆμα τῆς Αγίας Γραφῆς ἤρξατο γὰρ ἀπὸ καθαρότητος νοεῖν τινα τῆς Γραφῆς. Ο δὲ οὐκ ἤθελεν αὐτὸν τέως εἰς ταῦτα ἐπιβάλλειν, ἀλλὰ μᾶλλον διὰ τῆς ταπεινώσεως φυλαχθῆναι. Οτε οὖν ἠρώτησε αὐτόν, λέγει αὐτῷ Οὐκ οἶδα. Εκεῖνος μηδὲν νοήσας, πάλιν ἔρχεται ἐρωτῶν αὐτὸν ἄλλο κεφάλαιον. Τότε λέγει Οὐκ οἶδα, ἀλλ ἄπελθε, ἐρώτησον τὸν ἀββᾶν. Ο δὲ ἀ- πῆλθεν μηδὲν διακρίνας. Ην δὲ ποκρίνεται: «Μὲ πρόσταξες νὰ λάβω βουκάκρατο... Εὐλόγησέ το». Τότε τοῦ λέγει: «Ἀνόητε, ἐπειδὴ φωνάζεις ὅπως οἱ Γότθοι, γι αὐτὸ σοῦ εἶπα νὰ πάρης βουκάκρατο, διότι καὶ σὺ φωνάζεις σὰν Γότθος... Καὶ αὐτοί, ὅταν θυμώνουν, ἔτσι φωνάζουν». Μόλις λοιπὸν ὁ Δοσίθεος ἄκουσε αὐτά, ἔβαλε μετάνοια, ζητώντας συγχώρησι, καὶ τὰ πῆγε πίσω στὴν θέσι τους. 12. Αλλοτε πάλι, ὁ Δοσίθεος ἔρχεται καὶ ἐρωτᾶ τὸν Ἀββᾶ γιὰ τὸ νόημα ἑνὸς χωρίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, διότι ἀπὸ τὴν καθαρότητά του ἄρχισε νὰ κατανοῆ μερικὰ χωρεῖα τῆς Γραφῆς. Ο Γέροντάς του ὅμως δὲν ἤθελε νὰ ἀσχολῆται αὐτὸς ἀπὸ τόσο ἐνωρὶς μὲ τέτοια θέματα, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ φυλαχθῆ διὰ μέσου τῆς ταπεινώσεως. Οταν λοιπὸν τὸν ἐρώτησε, τοῦ ἀπαντᾶ: «Δὲν γνωρίζω». Εκεῖνος, ἐπειδὴ δὲν ἀντελήφθη τὸ πνεῦμα τῆς ἀπαντήσεως, ἔρχεται πάλι νὰ τὸν ἐρωτήση γι- ὰ ἄλλο κεφάλαιο. Τότε ὁ Ἀββᾶς τοῦ λέγει: «Δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ πήγαινε καὶ ἐρώτησε τὸν Ηγούμενο». Καὶ αὐτὸς ἔκανε ὑπακοὴ μὲ ἁπλότητα καὶ πῆγε χωρὶς νὰ ὑποπτευθῆ τίποτε. Ο Ἀββᾶς Δωρόθεος ὅμως εἶχε προηγου- 20

21 ἐκεῖνος προειπὼν τῷ ἀββᾷ ἐκτὸς αὐτοῦ Εὰν ἔλθῃ Δοσίθεος πρὸς σὲ ἐρωτῆσαί σε τίποτε γραφικόν, στύψον αὐτὸν μικρόν. Ως οὖν ἀπῆλθεν καὶ ἠρώτησεν αὐτόν, ἤρξατο στύφειν αὐτὸν καὶ λέγειν Οὐχ ἡσυχάζεις, μηδὲν εἰδώς; Σὺ ταῦτα τολμᾷς ἐρωτᾶν, καὶ οὐ μεριμνᾷς τὴν ἀ- καθαρσίαν σου; Καὶ ἄλλα τινὰ τοιαῦτα εἰπών, ἀπέλυσεν δεδωκῶς αὐτῷ καὶ δύο κόσσους. Ο δὲ ὑποστρέφει πρὸς τὸν ἀββᾶν Δωρόθεον δεικνύων αὐτῷ τὰς παρειὰς αὐτοῦ πυρρὰς ἐκ τῶν κόσσων καὶ λέγων Εχω, καὶ στερε- άς. Καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ Διὰ τί σὺ οὐ διωρθώσω με, ἀλλ ἔπεμψάς με πρὸς τὸν ἀββᾶν; Οὐδὲν τοιοῦτον εἶπεν, ἀλλὰ πάντα ἐδέχετο τὰ παρ αὐτοῦ μετὰ πίστεως καὶ ἐποίει ἀδιακρίτως. Οτε δὲ ἠρώτα αὐτὸν λογισμός, μετὰ τοιαύτης πληροφορίας ἐδέχετο ἃ ἤκουεν καὶ οὕτως μένως εἰπεῖ στὸν Ηγούμενο κατ ἰδίαν: «Εὰν ἔλθη ὁ Δοσίθεος νὰ σὲ ἐρωτήση τίποτε σχετικὸ μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, νὰ τὸν ἀποπάρης λιγάκι». Μόλις λοιπὸν ὁ Δοσίθεος ἐ- πῆγε καὶ τὸν ἐρώτησε, ἄρχισε ὁ Ηγούμενος νὰ τὸν ἀποπαίρνη, λέγοντάς του: «Δὲν κάθεσε στὴν ἡσυχία σου, μιᾶς καὶ δὲν ξέρεις τίποτε; Ἀποτολμᾶς ἐσὺ νὰ ἐρωτᾶς τέτοια πράγματα καὶ δὲν φροντίζης νὰ μετανοήσης γιὰ τὴν ἀκαθαρσία σου; Δὲν κοιτᾶς τὰ χάλια σου;». Καὶ ἀφοῦ τοῦ εἶπε ἀκόμη μερικὰ ἄλλα τέτοια, τὸν ἀπόδιωξε, δίδοντάς του καὶ δύο χαστούκια. Τότε ὁ Δοσίθεος ἐπέστρεψε στὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο, καὶ δείχνοντάς του τὰ μάγουλά του, τὰ ὁποῖα ἦσαν κόκκινα ἀπὸ τὰ χαστούκια, λέγει: «Τὶς ἅρπαξα καὶ μάλιστα γερές». Καὶ δὲν τοῦ εἶπε: «Γιατί δὲν μὲ διώρθωσες ἐσύ, ἀλλὰ μὲ ἔστειλες στὸν Ηγούμενο;». Τίποτε τέτοιο δὲν εἶπε, ἀλλὰ ἐδἐχετο ἀπὸ αὐτὸν τὰ πάντα μὲ πίστι καὶ τὰ ἐκτελοῦσε ἀδιακρίτως, δηλαδὴ χωρὶς νὰ σκεφθῆ τίποτε. Οταν δέ ἐρωτοῦσε ἐξομολογητικῶς τὸν Ἀββᾶ γιὰ κάποιο λογισμό του, μὲ τέτοια ἐμπιστοσύνη καὶ πληροφορία ἐδέχε- 21

22 ἐφύλαττεν, ὡς μηκέτι δευτερῶσαι αὐτὸν περὶ τοῦ αὐτοῦ λογισμοῦ. 13. Ταύτην οὖν ἀγνοοῦντες, ὡς εἶπον, τὴν θαυμαστὴν αὐτοῦ ἐργασίαν, ἐγόγγυζόν τινες ἐπὶ τῇ ἀπολύσει τοῦ Γέροντος. Οτε δὲ ἠθέλησεν ὁ Θεὸς φανερῶσι τὴν ἑτοιμασθεῖσαν αὐτῷ δόξαν ἐκ τῆς ἁγίας ἐκείνης ὑπακοῆς, καὶ τὸ χάρισμα ὃ εἶχεν ὁ μακάριος Δωρόθεος, καὶ ἔτι μαθητὴς ὤν, περὶ τὸ σώζειν ψυχάς, ὁ οὕτως ἀπλανῶς αὐτὸν καὶ συντόμως ὁδηγήσας πρὸς τὸν Θεόν, τότε, μετ οὐ πολὺν χρόνον τῆς μακαρίας αὐτοῦ τελευτῆς, ἐπεθύμησέν τις τῶν ἁγίων μέγας γέρων, παραβαλὼν τοῖς ἐκεῖσε ξένοις, ἰδεῖν τοὺς ἐν τῷ κοινοβίῳ προκοιμηθέντας ἁγίους, καὶ ᾔτησεν τὸν Θεὸν περὶ τούτου ἀποκαλύψαι αὐτῷ. Καὶ ὁρᾷ αὐτοὺς πάντας ὁμοῦ ὡς ἐν χορῷ ἱσταμένους καὶ με- το ὅσα ἄκουγε καὶ τὰ ἐφύλαττε μὲ τέτοιο τρόπο, ὥστε δὲν ἐχρειάζετο νὰ ἐρωτήση ποτὲ πλέον γιὰ δεύτερη φορὰ περὶ τοῦ ἰδίου λογισμοῦ. 13. Ἀγνοώντας λοιπὸν μερικοὶ Ἀδελφοὶ τὴν θαυμαστὴ αὐτὴ ἐργασία τοῦ Δοσιθέου, ὅπως εἶπα, ἐγόγγυζαν γιὰ τὴν ἀπόλυσι, τὴν ὁποία τοῦ ἔκανε ὁ Μέγας Γέρων Βαρσονούφιος. Οταν ὅμως ἠθέλησε ὁ Θεὸς νὰ φανερώση τὴν δόξα, ἡ ὁποία ἑτοιμάσθηκε στὸν Δοσίθεο γιὰ τὴν ἁγία ἐκείνη ὑπακοή του, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ χάρισμα, τὸ ὁποῖο εἶχε ὁ μακάριος Δωρόθεος νὰ σώζη ψυχές, ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μαθητής, αὐτὸς ποὺ τόσο σωστὰ καὶ σύντομα ὡδήγησε τὸν Δοσίθεο πρὸς τὸν Θεό, τότε οἰκονόμησε νὰ συμβῆ τὰ ἑξῆς. Οχι πολὺ χρόνο ἔπειτα ἀπὸ τὴν μακαρία τελευτὴ τοῦ Δοσιθέου, ἐπεθύμησε κάποιος ἀ- πὸ τοὺς Ἁγίους, Μέγας Γέρων, περαστικὸς ἀπὸ ἐκεῖ, νὰ ἰδῆ τοὺς Ἁγίους τοὺς προκοιμηθέντας στὸ Κοινόβιο ἐκεῖνο, καὶ ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τοῦ δώση ἀποκάλυψι σχετικὰ μὲ αὐτό. Τότε, εἶδε σὲ ὄραμα ὅλους τοὺς Πατέρας τοῦ Κοινοβίου νὰ στέκωνται μαζὶ σὰν σὲ χορό, 22

23 ταξὺ αὐτῶν τινα νεώτερον ἑστῶτα, καὶ ἔλεγεν Αρα τίς ἐστιν ὁ νεώτερος ὃν εἶδον μετὰ τῶν Πατέρων; Καὶ ὡς διέγραψεν τὰ σημεῖα τοῦ χαρακτῆρος αὐτοῦ, ἔγνωσαν πάντες ὅτι Δοσίθεός ἐστιν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεόν, θαυμάζοντες ἀπὸ ποίου βίου καὶ οἵας πρώτης ἀγωγῆς εἰς ποῖα μέτρα κατηξιώθη φθάσαι, καὶ ἐν ὀλίγῳ οὕτως χρόνῳ, διὰ τοῦ κρατῆσαι αὐτὸν τὴν ὑπακοὴν καὶ κόψαι τὸ ἴδιον θέλημα. ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν ἦταν κάποιος νεώτερος. Καὶ ἀναρωτήθηκε: «Αρά γε, ποιός νὰ εἶναι ὁ νεώτερος ποὺ εἶδα μαζὶ μὲ τοὺς Πατέρας;». Καὶ μόλις περιέγραψε τὰ χαρακτηριστικά του, ἀντελήφθησαν ὅλοι οἱ Ἀδελφοί, ὅτι ἦταν ὁ Δοσίθεος. Καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεό, θαυμάζοντας ἀπὸ ποιὸ τρόπο βίου καὶ ἀπὸ ποιὰ ἀρχικὴ διαγωγὴ καταξιώθηκε νὰ φθάση σὲ τόσο ὑψηλὰ μέτρα τελειότητος, καὶ μάλιστα σὲ τόσο σύντομο χρόνο, μὲ τὸ νὰ κρατήση τὴν ὑπακοὴ καὶ νὰ κόψη τὸ θέλημά του. 23

24 (*) Πηγές: α) Dorothée de Gaza, Oeuvres Spirituelles, Sources Chrétiennes-No 92, Paris β) Ἀββᾶ Δωροθέου, Πραγματεῖαι καὶ Επιστολαί, Ε.Π.Ε. τ. 12, Θεσσαλονίκη γ) Αββᾶ Δωροθέου, Εργα Ἀσκητικά, ἔκδοσις ϛ, «Ετοιμασία», Ιερὰ Μονὴ Τιμίου Προδρόμου, Καρέας Οἱ ὑποσημειώσεις 2 καὶ 5-13 εἶναι τῆς παρούσης ἐκδόσεως. 1. Τὴν 13η Αὐγούστου, μαζὶ μὲ τὸν Οσιο Δοσίθεο, τιμᾶται καὶ ἡ μνήμη τοῦ Γέροντός του Ἀββᾶ Δωροθέου, ὡς καὶ τοῦ Ηγουμένου Ἀββᾶ Σερίδου. Ιερὰ Ἀκολουθία πρὸς τιμὴν τοῦ Οσίου Δοσιθέου συνέταξε ὁ ἀείμνηστος Γεράσιμος Μοναχὸς Μικραγιαννανίτης χάριν τοῦ ἐν Μοναχοῖς Μουσικολογιωτάτου Δοσιθέου Κατουνακιώτου τοῦ Τυφλοῦ ( ) καὶ ἐξεδόθη εἰς τὰς Ἀθήνας ἐν ἔτει Τὸ «διορατικὸν χάρισμα» εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς δωρεὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ καθιστᾶ τὴ φιλόθεο ψυχὴ «ἐποπτική». Γιατὶ «ἴδιόν ἐστι τῆς θεότητος ἡ ἐποπτικὴ τῶν ὄντων δύναμίς τε καὶ ἐνέργεια. Οὐκοῦν ὁ ἐν ἑαυτῷ ἔχων ὅπερ ἐπόθησε, καὶ αὐτὸς ἐποπτικὸς γίνεται καὶ τὴν τῶν ὄντων διασκοπεῖται φύσιν» (Γρηγ. Νύσ. W. Jaeger G.N.O. V40). Η διόρασις γεννιέται ἀπὸ τὴ διάκριση καὶ εἶναι καρπὸς τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς καθαρότητας, χαρακτηριστικά της δὲ εἶναι «τὸ γινώσκειν τά τε ἴδια πταίσματα, πρὶν εἰς ἔργον φθάσωσι καὶ τὰ κατὰ κλοπὴν γινόμενα ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἔπειτα καὶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς κτίσμασιν» (Πέτρ. Δαμ. Αʹ Φιλοκ. 72). Ο πρωτόπλαστος πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση ἦτο «ἐκ φύσεως» διορατικός, ἀλλὰ ἡ ἐποπτικὴ δύναμη τῆς ψυχῆς του, ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὴν καθαρότητά του καλύφθηκε, σὰν ἀπὸ πυκνὸ σκοτάδι, ἀπὸ τὴν ἐπικράτηση τῶν παθῶν. Μὲ τὴ ζωὴ ὅμως τῆς «ἐν Χριστῷ» νηπιότητας «ἔρχεται ἡ χάρις καὶ ἀνοίγει τὸν ὀφθαλμὸν τῆς ψυχῆς, ὅν ἐτύφλωσεν ὁ διάβολος, καὶ εὐθέως ἄρχεται ὁ ἄνθρωπος βλέπειν τὰ πράγματα κατὰ φύσιν» (Πέτρ. Δαμ. Βʹ Φιλ., 139). Ετσι, ὅποιος ἔχει τὴν πνευματικὴ αὐτὴ ὅραση ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ γνωρίζει -ἂν ὄχι «κατ οὐσίαν», ἀλλὰ «κατ ἰδέαν»- τὴν ψυχὴ καὶ τὴν πνευματικὴ κατάσταση κάθε ἀνθρώπου καὶ νὰ διαπιστώνει, καὶ ἀπὸ μόνη τὴν ὄψη του, ἂν καὶ κατὰ πόσο καταξιώθηκε νὰ κοινωνήσει μὲ τὸ Αγιο Πνεῦμα (Σ. Ν. Θεολ. S.C. 113, 156). Η διόραση δὲν σχετίζεται μὲ τὶς σωματικὲς αἰσθήσεις, οὔτε εἶναι ἀποτέλεσμα κάποιας ψυχοσωματικῆς ἀλλοιώσεως τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἐπάνοδος στὸ «ἀρχαῖον κάλλος» καὶ «εἴσοδος» στὴν ἴδια τὴ «φύση καὶ τὴν πνευματικὴ τάξη» ( Ισ. Σῦρος, Ἀσκητικά, σ. 256). Ἀπὸ τὴν ζωὴ τῶν ὁσίων Πατέρων ἔχουμε πλῆθος ἀπὸ παραδείγματα 24

25 ποὺ φαίνεται τὸ διορατικό τους χάρισμα, ὅπως τοῦ Μ. Ἀντωνίου ὅταν εἶδε τὴν ψυχὴ τοῦ ἀββᾶ Ἀμμοῦν νὰ ὑψώνεται στὸν οὐρανὸ ἢ «ὅλα τὰ ἐν Αἰγύπτῳ γινόμενα» (Μ. Ἀθαν. ΒΕΠΕΣ 33, 51). Ο ἴδιος ἔλεγε χαρακτηριστικὰ ὅτι «ὁ νοῦς πάντα ὁρᾶ καὶ τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ οὐδὲν αὐτὸ ἐπισκοτεῖ, εἰ μὴ μόνον ἡ ἁμαρτία τῷ δὲ καθαρῷ οὐδὲν ἀκατάληπτον» (Μ. Ἀντων. Αʹ Φιλ. 19) καὶ ὅτι «καθαρεύουσα ψυχὴ πανταχόθεν, καὶ κατὰ φύσιν ἑστῶτα, δύναται, διορατικὴ γενομένη, πλείονα καὶ μακροτέρα βλέπειν τῶν δαιμόνων» (Μ. Ἀντων. ΒΕΠΕΣ 33, 29). 3. Η μνήμη τῶν Μεγάλων Γερόντων Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου τιμᾶται κατὰ τὴν 6ην Φεβρουαρίου. 4. «Δούξ»: ἐλέγετο ὁ διοικητὴς μεγάλης περιφερείας τοῦ βυζαντινοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ στρατιωτικὰ καὶ πολιτικὰ καθήκοντα. 5. Πνευματικὰ «μέτρα»: Μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ οἱ Πατέρες ἐννοοῦν τὸ βαθμὸ παγιωμένης προόδου κάθε ἀνθρώπου στὴν ὁδὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ «κατ εἰκόνα» καὶ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ «καθ ὁμοίωσιν», σὲ κάθε δεδομένη χρονικὴ στιγμή. Στὴν ἀσκητικὴ παράδοση ὑπάρχουν δυὸ φαινομενικὰ ἀντίθετες συμβουλὲς τῶν Πατέρων: α) τὸ «μὴ μετρεῖν ἑαυτὸν» (Ἀποφθ. Πατ. P.G. 65, 332Β) καὶ β) τὸ «μετρᾶτε» («Εαυτὸν μετρῶ ἵνα μὴ ἐν καυχήσει ἀπόλλυμαι» - Ιγν. Ἀντιοχ. P.G. 11, 1073Β). Εἶναι ὅμως εὐνόητο πὼς τὸ «μὴ μετρεῖν» ἀναφέρεται στὸ ὅτι δὲν πρέπει κανεὶς νὰ μετράει (ἀξιολογεῖ) τὸν ἑαυτόν του, μὲ μέτρο τὸν ἑαυτόν του (Βʹ Κορ. 10, 12) ἢ μὲ βάση τὸν πλησίον ἐνῶ τὸ «μετρᾶτε» ἀναφέρεται στὴ σύγκριση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ «μέτρο τῆς ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» ( Εφεσ. 4, 13). Επομένως καὶ οἱ δύο συμβουλὲς ξεκινᾶνε ἀπὸ διαφορετικὲς ἀφετηρίες ἀλλὰ ἀποσκοποῦν στὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Πατέρες τῆς ἐρήμου ὅρισαν ἐμπειρικὰ σὰν μέτρο τελειώσεως «τὸ δοξάζειν τὸν πλησίον ὑπὲρ ἑαυτόν» (Ἀβ. Ματτώης), πράγμα ποὺ σημαίνει ὅτι «καθόρισαν σὰν ἐφαρμοσμένο μέτρο γιὰ τὴν τελείωση, τὴ χριστομίμητη ταπείνωση. 6. «Τέσσαρας λίτρας»: Πρόκειται προφανῶς γιὰ Ρωμαϊκὲς λίτρες ποὺ χωρίζονταν σὲ 12 οὐγγιές, δηλ. 327 γραμ. Τὸ κάθε καρβέλι τῶν τεσσάρων λίτρων ζύγιζε γραμ. Ο Δοσίθεος, λοιπόν, ὅταν ξεκίνησε, ἔτρωγε περίπου δυὸ κιλά. 7. Οκτὼ οὐγγιὲς ἀντιστοιχοῦν σὲ 218 γραμ. 8. «Βάλωμεν ἀρχήν»: Βάζω ἀρχὴ μετανοίας. Νηπτικὸς ὅρος ποὺ σημαίνει τὴν ἀνανέωση τῆς ἀποφάσεως κάθε πνευματικοῦ ἀγωνιστῆ γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, μὲ περισσότερη νήψη καὶ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητας, ποὺ συνειδητοποιεῖται ἐντονότερα μετὰ ἀπὸ κάθε πτώση σὲ ἁμαρτία ἢ μετὰ ἀπὸ τὴν συνειδητοποίηση τῆς χαλαρώσεως τοῦ ζῆλου καὶ τῆς ἀγωνιστικότητας. «Δύναται ἄνθρωπος καθ ἡμέραν βαλεῖν ἀρχήν; Εἶπε ὁ γέρων: ἐὰν ἐστιν ἐργάτης, δύναται 25

26 καὶ καθ ὥραν βάλλειν ἀρχήν». ( Ἀβ. Σιλουαν. P.G. 65, ιαʹ). Χαρακτηριστικὴ εἶναι καὶ ἡ προσευχὴ τοῦ ἀββᾶ Ἀρσενίου: «Ο Θεὸς ὁ Θεός μου μὴ ἐγκαταλείπῃς με, ὅτι οὐδὲν ἐποίησα ἐνώπιόν Σου ἀγαθόν ἀλλὰ δός μοι κατὰ τὴν Σὴν ἐπιείκειαν βαλεῖν ἀρχήν». 9. «Ἀποκρισιάριος»: ὁ ἐκπρόσωπος, ἀνταποκριτής, τροφοδότης. Κάθε Μοναστήρι καὶ περισσότερο κάθε Κοινόβιο, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζει ὅσες ἀπὸ τὶς ἀνάγκες του ἀπαιτοῦν σχέσεις καὶ συναλλαγὲς μὲ τὸν κόσμο, διορίζει σὰν ἀποκρισιάριους ἄνδρες λαϊκοὺς ἢ καμιὰ φορὰ καὶ γέροντες καὶ φρόνιμους μοναχούς. Αὐτοὶ ἐνεργοῦν γιὰ λογαριασμὸ τῆς Μονῆς καὶ μ αὐτὸ τὸν τρόπο ἀποφεύγεται ἢ τελείως ἢ «κατὰ τὸ μέγιστον δυνατὸν» ἡ ἀποστολὴ καὶ παραμονὴ μοναχῶν (καὶ μάλιστα νέων) στὸν κόσμο. 10. Ελεγε δὲ ὁ Ἀββᾶς Ζωσιμᾶς τῆς Γάζης, διδάσκαλος τοῦ Ἀββᾶ Δωροθέου: «Εὰν ζήσῃ τις ἔτη τοῦ Μαθουσάλα, καὶ μὴ ὁδεύσῃ ταύτην τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἢν ὥδευσαν πάντες οἱ ἅγιοι, λέγω δὴ τὴν τοῦ ἀτιμάζεσθαι καὶ φέρειν γενναίως, οὐ μὴ προβῇ, οὐ μικρόν, οὐ μέγα οὐδὲ εὑρήσει τὸν ἐν ταῖς ἐντολαῖς κρυπτόμενον θησαυρόν ἀλλὰ μόνον τὰ ἔτη αὐτοῦ ἀναλίσκει διακενῆς. Εστι γὰρ ὅτι καταφρονεῖ τις πολλῶν κεντηναρίων καὶ ἔρχεται εἰς ραφίδιον καὶ ἡ προσπάθεια αὐτοῦ ποιεῖ αὐτὸν ταράττεσθαι, καὶ ποιεῖ τὸ ραφίδιον ἐκεῖνο τόπου κεντηναρίου, καὶ γίνεταί τις τοῦ ραφιδίου δοῦλος, ἢ τοῦ κουκουλίου, ἢ τοῦ μανδηλίου, ἢ τοῦ βιβλίου καὶ οὐκ ἔστι δοῦλος τοῦ Θεοῦ καὶ καλῶς εἰπέ τις τῶν σοφῶν ὅτι ὅσα πάθη ψυχῆς, τοσοῦτοι καὶ δεσπόται. Καὶ ὁ Κύριος: Οπου ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ ἔσται ἡ καρδία σου. Καὶ πάλιν ὁ Ἀπόστολος: ᾧ τις ἢττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται» (Ἀβ. Ζωσιμᾶς P.G. 78, 1689Β). 11. «Μνήμη Θεοῦ». Η μνήμη τοῦ Θεοῦ εἶναι εὐχαριστιακὴ ἀναφορὰ τῆς ὅλης ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ Θεό, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν πίστη, ἐνισχύεται ἀπὸ τὴν αἴσθηση τῆς θείας παρουσίας καὶ καλλιεργεῖ τὴν ἔννοια τῆς ἐσχατολογικῆς διαστάσεως τοῦ ἀνθρώπου «ἐν Χριστῷ». Οἱ Πατέρες ἐπισήμαναν τὴ σπουδαιότητά της, τὴν χαρακτήρισαν σὰν «Θεοῦ ἐνοίκησιν» (Μ. Βασ. P.G. 32, 229) καὶ τὴ σύστησαν σὰν ἀσκητικὴ μέθοδο γιὰ τὴν «τήρησιν τοῦ νοὸς» καὶ τὴν κατάκτηση τῆς ζωῆς: «ὄντως μνήμην ἔχειν Θεοῦ, ζωῆς ἐστι μνήμην ἔχειν» (Θεοτιμ. Σκυθ. P.G. 96, 520). Ετσι μᾶς παρέδωσαν τὴν ἀσκητικὴ τέχνη τῆς νοερᾶς προσευχῆς, μὲ τὴν «εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ» (Κύριε, Ιησοῦ Χριστέ, Υἱὲ Θεοῦ, ἐλέησόν με) ποὺ ἐκφράζει μὲ συντομία τὴ δογματικὴ συνείδηση τῆς ἐκκλησίας γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Ιησοῦ Χριστοῦ «ἐν τῇ Τριαδικῇ θεότητι», καὶ τὴ λαχτάρα τῆς ψυχῆς ποὺ μετανοεῖ γιὰ τὴν ἀπόλαυση τοῦ θείου ἐλέους σὰν τὸ πλέον εὔχρηστο ὅπλο στὸν πνευματικὸ ἀγώνα, γιὰ κάθε τόπο καὶ περίσταση. 26

27 Μὲ τὴν «εὐχὴ» διευρύνονται οἱ πνευματικὲς διαστάσεις τῆς ψυχῆς, ἀναγεννιέται ὁ «ἔσω ἄνθρωπος» «κατ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτὸν» (Βʹ Κορ. 3, 10) καὶ ἡ «ὁσία ἔννοια τοῦ Θεοῦ, ὡς σφραγὶς ἀνεξίτηλος» (Μ. Βασ. P.G. 31, 921), «οὐρανὸν τὴν τοῦ ἀνθρώπου διάνοιαν ἀπεργάζεται» (Νεῖλ. P.G. 79, 169). Ο ἄνθρωπος καίτοι «ἐκ φύσεως ἐφίεται» πρὸς τὸ Ἀρχέτυπό του εὐχαριστιακά, παρὰ ταῦτα, ὅσο ἀκόμα βρίσκεται στὴν ὁδὸ «πρὸς κάθαρσιν» τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὰ πάθη, συναντάει πολλὲς δυσκολίες στὴν «ὑπαρξιακὴ ἐμμονή του ἐν τῷ Θεῷ». Γι αὐτὸ στὴν ἀρχὴ βιώνει τὴν προσπάθεια αὐτὴ σὰν «στένωση» τῆς διάνοιας (Διαδ. Φωτ. Αʹ Φιλ. 249), ποὺ γρήγορα ὅμως ὁδηγεῖ στὸν «πλατυσμὸ» καὶ τὴν ἀνάπαυση. «Εἴωθε γὰρ ὁ νοῦς ἐν οἷς χρονίζει πράγμασι, ἐν αὐτοῖς καὶ πλατύνεσθαι» (Μάξ. Ομ. P.G. 90, 1037). Η ἀσκητικὴ ἐμπειρία τῶν ὁσίων Πατέρων ἐφιστᾶ ἰδιαίτερα τὴν προσοχή, ὅσων ἀγωνίζονται πνευματικά, στὸ ρόλο τοῦ διαβόλου γιὰ τὴ «διάσπαση» καὶ τὴ «λήθη» τῆς ψυχῆς. Χαρακτηριστικὰ λέγει ὁ Αγ. Ισαὰκ ὁ Σῦρος ὅτι ὁ διάβολος ἀνθίσταται καὶ μισεῖ τόσο πολὺ τὴν εἴσοδο τῆς ψυχῆς στὴν «ἐν Χριστῷ» θεία παρουσία, ὥστε ἂν ἦταν δυνατόν, θὰ χάριζε στὸν ἄνθρωπο τὴ βασιλεία ὅλου τοῦ κόσμου προκειμένου νὰ τὸν ἀποκλείσει στὴν αἰσθησιακὴ ἀντιμετώπιση τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τοῦ κόσμου. Κι αὐτὸ γιατὶ γνωρίζει καλὰ ὅτι ἡ γλυκύτητα, ὁ φωτισμὸς καὶ ἡ παράκληση ποὺ χαρίζεται ἀπὸ τὴ «μνήμη τοῦ Θεοῦ» εἶναι τόσο δυνατὴ ἐμπειρία, ὥστε «εἰ ἀφῆκεν τὴν ἀληθῆ ταύτην θεωρίαν τοῖς ἀνθρώποις ὀλίγον καιρόν, εἶχε ἂν ὁ κόσμος οὗτος διαμεῖναι ἀδιάδοχος» ( Ισ. Σῦρος, Ἀσκητικά). 12. «Νηστεύω δύο δύο». Ο ὅρος αὐτὸς δὲν σημαίνει νηστεύω δυὸ μέρες στὶς τρεῖς, ἀλλὰ νηστεύω μέρα παρὰ μέρα, ἢ τρώω κάθε δυὸ μέρες ἢ νηστεύω δυὸ μέρες καὶ δυὸ τρώω. «Ελεγον περὶ τοῦ ἀββᾶ Σισώη τοῦ Θηβαίου ὅτι ἔμεινε εἰς τὸν Καλαμῶνα τοῦ Ἀρσενοΐτου καὶ ἄλλος γέρων ἠσθένει εἰς τὴν ἄλλην λαύραν. Καὶ ὡς ἤκουσεν, ἐθλίβη. Επειδὴ δὲ δυὸ-δυὸ ἐνήστευε, καὶ ἧν ἡ ἡμέρα ᾗ οὐκ ἤσθιε καὶ ὅτε ἤκουσε, λέγει τῷ λογισμῷ Τί ποιήσω; Εὰν ἀπέλθω, μήπως ἀναγκάσωσί με οἱ ἀδελφοὶ φαγεῖν καὶ ἐὰν παραμείνω εἰς τὴν αὔριον μήποτε τελευτήσῃ; Πλὴν τοῦτο ποιῶ, ὑπάγω καὶ οὐκ ἐσθίω. Καὶ οὕτως ἀπῆλθε νῆστις, πληρώσας τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν διὰ τὸν Θεὸν πολιτείαν αὐτοῦ οὐκ ἔλυσεν». (Ἀβ. Σισώης P.G. 65, 401Δ). Σὲ πολλοὺς ὅμως Πατέρες ἐπικράτησε ἡ γνώμη ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς νηστείας εἶναι ἀκραῖος καὶ σύστησαν τὴ μέση ὁδὸ τῆς καθημερινῆς τροφῆς μὲ ἐγκράτεια. «Ηρώτησεν ὁ ἀββᾶς Ιωσὴφ τὸν ἀββᾶ Ποιμένα, πῶς χρὴ νηστεύειν» λέγει αὐτῷ ὁ ἀββᾶς Ποιμήν ἐγὼ θέλω τὸν ἐσθίοντα καθ ἡμέραν, παρὰ μικρὸν ἐσθίειν, ἵνα μὴ χορτάζηται λέγει αὐτῷ ὁ ἀββᾶς Ιωσήφ ὅτε ἧς νεώτερος, οὐκ ἐνήστευσας δύο-δύο ἀββᾶ; 27

28 καὶ εἶπεν ὁ γέρων φύσει καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρας καὶ ἑβδομάδα καὶ ταῦτα πάντα ἐδοκίμασαν οἱ Πατέρες, ὡς δυνατοὶ καὶ εὗρον ὅτι καλὸν ἐστι τὸ καθ ἡμέραν ἐσθίειν, παρὰ μικρὸν δέ καὶ παρέδωκαν ἡμῖν τὴν βασιλικὴν ὁδόν, ὅτι ἐλαφρὰ ἐστιν» (Ἀβ. Ποιμήν. P.G. 65 λαʹ). 13. «Ἀγρυπνοῦντα πρὸ τῆς ἀγρυπνίας»: Ἀγρυπνία πρὸ τῆς καθορισμένης ἀγρυπνίας. Εννοεῖ μᾶλλον τὴν «κατ ἰδίαν» προσευχὴ τῶν μοναχῶν ἢ τὸ λεγόμενο κανόνα, δηλ. ἕναν ὁρισμένο ἀριθμὸ κομποσκοινίων καὶ μετανοιῶν μὲ τὴν εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ, ποὺ ὑποχρεώνεται νὰ κάνει καθημερινὰ ὁ μοναχὸς καὶ ποὺ γίνεται πρὶν ἀπὸ τὴν πρωϊνὴ ἀκολουθία. Μὲ τὸν ὅρο ὅμως αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἐννοεῖ καὶ ὁποιαδήποτε ἄλλη πνευματικὴ ἄσκηση προσευχῆς, μελέτης ἢ καὶ ἐργοχείρου ἀκόμη, ποὺ γίνεται χάριν τῆς μειώσεως τῶν ὡρῶν τοῦ ὕπνου καὶ τῆς ἀναπαύσεως. Οἱ ζηλωτὲς μοναχοὶ χαρακτηρίζονται ἀπὸ ὅσα μυστικὰ ἐργάζονται στὸ κελλί τους. Εκεῖ βρίσκεται τὸ μέλι τῆς ἡσυχίας. 14. «Μετὰ δύο ἀκολουθίας»: Δὲν φαίνεται νὰ πρόκειται γιὰ αὐτοτελεῖς Ἀκολουθίες ἐδῶ, ἀλλὰ μᾶλλον γιὰ τμήματα Ἀκολουθιῶν. 15. «Βουκάκρατο»: Τὸ ἐπεισόδιο αὐτὸ στηρίζεται σὲ ἕνα λογοπαίγνιο μὲ βάσι τὴν λέξι βουκάκρατο, τῆς ὁποίας τὸ μὲν πρῶτο συνθετικὸ εἶναι ἀπὸ τὴν λατινικὴ λέξι bucca: χαψιά, στόμα, τὸ δὲ δεύτερο συνθετικὸ εἶναι διπλῆς προελεύσεως: ἄκρατος (οἶνος ἄκρατος) ἢ κράτος (κυριαρχία, συγκράτησις). Η λέξις βουκάκρατο ἔχει δύο μορφές: μὲ τὴν μορφὴ βουκα-άκρατος σημαίνει ψωμόκρασο, κομμάτι ἄρτου βουτηγμένου στὸ κρασί μὲ τὴν μορφὴ βουκά-κρατος σημαίνει γλωσσοδέτην, συκράτημα τοῦ στόματος, ὥστε ἡ φωνὴ νὰ εἶναι ἢμερος. Ἀντὶ γιὰ τὴν φράσι: «Υπαγε, λαβὲ βουκάκρατον», σήμερα θὰ ἐλέγετο: «Αντε βάλε τίποτα στὸ στόμα σου, γιὰ νὰ πάψης νὰ μιλᾶς». 28

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Εφαρμογὲς τῶν συνεχῶν κλασμάτων 1 1. Η τιμὴ τοῦ π μὲ σωστὰ τὰ 50 πρῶτα δεκαδικὰ ψηφία μετὰ τὴν ὑποδιαστολή, εἶναι 3.14159265358979323846264338327950288419716939937511.

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Καί πράγματι εἶναι! σταματώντας ὁ χρόνος της, χρόνος ὅπου μετριοῦνται μέ τούς χτύπους τῆς καρδιᾶς, σταματάει

Διαβάστε περισσότερα

Πῶς σὺ Ιουδαῖος ὢν παρ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης;

Πῶς σὺ Ιουδαῖος ὢν παρ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης; Johannesevangelium 4,1-42 4,1 Ως οὖν ἔγνω ὁ Ιησοῦς ὅτι ἤκουσαν οἱ φαρισαῖοι ὅτι Ιησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ιωάννης 4,2 καίτοιγε Ιησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. 4,3 ἀφῆκεν

Διαβάστε περισσότερα

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ἀπόδοση στὴ νέα Ἑλληνική: Ἱερομόναχος Βενέδικτος Ἔκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Νέα Σκήτη, Ἅγιον Ὄρος ΠΡΟΛΟΓΟΣ Καὶ δικαιότατη καὶ αὐτὴ ποὺ πρέπει

Διαβάστε περισσότερα

Συγκρίσεις ιατονικής Κλίµακας ιδύµου µε άλλες διατονικές κλίµακες.

Συγκρίσεις ιατονικής Κλίµακας ιδύµου µε άλλες διατονικές κλίµακες. Page 1 of 5 Βυζαντινή Μουσική Κλίμακες Σύγκριση τῆς Διατονικῆς Κλίμακας τοῦ Διδύμου, μὲ τὶς ἀντίστοιχες τοῦ Χρυσάνθου, τῆς Ἐπιτροπῆς 1881, καὶ ἄλλων Σὲ αὐτὴ τὴν ἱστοσελίδα δίνουμε τὴν σύγκριση (σὲ συχνότητες)

Διαβάστε περισσότερα

αὐτόν φέρω αὐτόν τὸ φῶς τὸ φῶς αὐτόν τὸ φῶς ὁ λόγος ὁ κόσμος δι αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω αὐτόν

αὐτόν φέρω αὐτόν τὸ φῶς τὸ φῶς αὐτόν τὸ φῶς ὁ λόγος ὁ κόσμος δι αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω αὐτόν ἐγένετο ἄνθρωπος, ἀπεσταλμένος παρὰ θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσιν δι αὐτοῦ. οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Πρπρευμένων τῶν Ἱερπαίδων μετὰ εἰκόνων καὶ θυμιατῦ, ὁ Ἱερεὺς ἐξέρχεται τῦ Ἱερῦ μετὰ τῦ Τιμίυ Σταυρῦ καὶ γίνεται λιτανεία πέριξ τῦ ἐσωτερικῦ τῦ Ναῦ εἰς τέσσαρες στάσς. Εἰς

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Ενότητα 3: Είναι - Συνειδέναι Κωνσταντίνος Μαντζανάρης Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ πιστὸς φίλος. Πιστεύω¹ τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις². Ὁ φίλος τὸν

Ὁ πιστὸς φίλος. Πιστεύω¹ τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις². Ὁ φίλος τὸν Ὁ πιστὸς φίλος. Πιστεύω¹ τῷ φίλῳ. Πιστὸν φίλον ἐν κινδύνοις γιγνώσκεις². Ὁ φίλος τὸν φίλον ἐν πόνοις³ καὶ κινδύνοις οὐ λείπει. Τοῖς τῶν φίλων λόγοις ἀεὶ πιστεύομεν. Εἰ κινδυνεύετε, ὦ φίλοι, τοὺς τῶν ἀνθρώπων

Διαβάστε περισσότερα

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ Κεφάλαια κδʹ «Εθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ» (Ψαλμ.

Διαβάστε περισσότερα

HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015

HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015 HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015 Ernest E. Marcos Hierro (GIDC ELECTRA) emarcos@ub.edu Pronoms personals

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10)

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2001 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά

Διαβάστε περισσότερα

ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ ΚΛΙΜΑΞ

ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ ΚΛΙΜΑΞ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ «ΠΛΑΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ» ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ τὸν ὁποῖον ἀπέστειλε εἰς τὸν ἀββᾶν Ἰωάννην, καθηγούμενον τῆς Ῥαϊθοῦ. Εἶναι διηρημένος εἰς τριάκοντα

Διαβάστε περισσότερα

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗ ΑΤΤΙΚΗΣ Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων Ἀπρίλιος 2013 Κεντρικὴ Διάθεσις: Γεώργιος Χοροζίδης, Ἱ. Μονὴ Ἁγ. Κυπριανοῦ Α.Γ. 112, 133 51 ΦΥΛΗ Τηλέφ: 210 2411380,

Διαβάστε περισσότερα

Βίος καὶ πολιτεία. τοῦ Νέου Μυροβλύτου,

Βίος καὶ πολιτεία. τοῦ Νέου Μυροβλύτου, Βίος καὶ πολιτεία τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Λεοντίου τοῦ Νέου Μυροβλύτου, ποὺ διακρίθηκε γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ τὴ λαμπρότητα τοῦ βίου του στὸ Ἁγιώνυμον Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, στὴν Μονὴ ποὺ καλεῖται τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς *

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Σερβίας Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * 29 Ἀπριλίου 1671 «ΣΤΗ ΖΩΝΤΑΝΗ οἰκογένεια τῆς Εκκλησίας ὁ λαὸς νοιώθει τοὺς Ἁγίους ὡς τοὺς

Διαβάστε περισσότερα

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται Τὸ πρῶτον κεφαλαῖον ὁ Δημοσθένης ἐστὶ ἀνήρ. ὁ Ἰφιμεδεία ἐστὶ γυνή. ὁ Στέφανός ἐστι παῖς. ὁ Φίλιππός ἐστι παῖς. ἡ

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ

Η ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ Η ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ Ὁ κτηματίας Νικόλαος Μοτοβίλωφ, πού τό 1831 θεραπεύθηκε θαυματουργικά ἀπό σοβαρή ἀσθένεια μέ τήν προσευχή τοῦ ὁσίου Σεραφείμ, ἀπέκτησε

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Στὴν Ἱερὰ Μονή μας, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, στὴν Φυλὴ Ἀττικῆς, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Πνευματικοῦ Πατρός μας,

Διαβάστε περισσότερα

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό.

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό. Ο Μ Ι Λ Ι Α ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΟΥ (25 Ὀκτωβρίου 2013) Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΜΕΣΑ σ ὅλες τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ὕμνους τῆς μεγάλης

ΑΝΑΜΕΣΑ σ ὅλες τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ὕμνους τῆς μεγάλης Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ Ενα πνευματικὸ ταξίδι πρὸς τὸ Τέλος τοῦ παλαιοῦ καὶ τὴν Ἀρχὴ τοῦ νέου Η Προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Εφραὶμ τοῦ Σύρου * Η χριστιανικὴ ἀσκητικὴ εἶναι ἀγώνας ὄχι κατά, ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦ σώματος. Γι

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου

Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῶν Μεγάλων Γερόντων (6η Φεβρουαρίου) Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου Εἰσαγωγὴ* Ο μοναχισμὸς στὴν Παλαιστίνη κατὰ τοὺς χρόνους ποὺ ἔζησαν οἱ ὅσιοι Πατέρες μας Βαρσανούφιος

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15)

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15) ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ (Β Κορ. δ 6 15) Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπών ἐκ σκότους φῶς λάμψαι ὃ ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως

Διαβάστε περισσότερα

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012 εκδοσεισ θεροσ 2012 ποταμιτου ποταμιτου καταλογοσ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ 8,99 σκληρὸ ἐξώφυλλο, 32 σελίδες, 22Χ22 ἑκατοστά Κάθε Σάββατο, ἡ Γιαγιὰ ἀφήνει τὸ καλαθάκι της μὲ τὰ

Διαβάστε περισσότερα

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Τευχος πρωτο αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Άσκηση Υπόθεση παραχάραξης Το 1938, το Υφυπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας του ελληνικού κράτους δημοσιεύει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Περὶ μὲν τοίνυν αὐτῆς τῆς αἰτίας οὐκ οἶδ ὅ τι δεῖ πλείω λέγειν δοκεῖ δέ μοι ὦ βουλή ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἀγῶσι περὶ αὐτῶν

Διαβάστε περισσότερα

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο (Μιὰ πρώτη προσέγγιση στὸ θέμα) Εἰπώθηκε, πὼς ὁλόκληρο τὸ Ἅγιον Ὄρος μοιάζει μὲ τὸ Καθολικὸ ἑνὸς ἰεροῦ Ναοῦ καὶ ὅτι ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ πέρα εἶναι τὸ

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ 2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ Κείμενο: Λυσίου «Υπέρ Μαντιθέου» ( 18-21) ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Α. Από το κείμενο που

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ)

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 1: Ἴσως οὖν εἴποιεν ἂν πολλοὶ τῶν φασκόντων φιλοσοφεῖν, ὅτι οὐκ ἄν ποτε ὁ δίκαιος ἄδικος γένοιτο, οὐδὲ ὁ σώφρων

Διαβάστε περισσότερα

1. ιδαγµένο κείµενο από το πρωτότυπο Θουκυδίδου Ἱστοριῶν Β 36

1. ιδαγµένο κείµενο από το πρωτότυπο Θουκυδίδου Ἱστοριῶν Β 36 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΡΙΤΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ) ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 3 Θεωρητικά στοιχεία 1. Παρατακτική σύνδεση α. Ασύνδετη παράταξη ή ασύνδετο σχήμα Είναι ο αρχικός και απλοϊκός τρόπος σύνδεσης όμοιων προτάσεων ή όρων. Κατ αυτόν τα συνδεόμενα μέρη διαδέχονται

Διαβάστε περισσότερα

όσους καὶ τόσους ἀγῶνες κάνουµε καθηµερινὰ γιὰ νὰ ἐκπληρώσουµε ἀναζητήσεις καὶ ὄνειρα ἐπιθυ-

όσους καὶ τόσους ἀγῶνες κάνουµε καθηµερινὰ γιὰ νὰ ἐκπληρώσουµε ἀναζητήσεις καὶ ὄνειρα ἐπιθυ- 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2009 88. ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗ ΓΑΛΙΛΑΙΑ ὁλοένα στὸ τέλος αὐτῆς τῆς πονηρῆς ζωῆς....σὲ λίγο θὰ...σβύσει ὅλη τούτη ἡ ὀχλοβοὴ κι ἡ φωτοχυσία, σὰν κάποιο πράγμα ποὺ δὲν γίνηκε ποτές. Ὢ κατάδικοι, Τί

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Αὒγουστος 2011 12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Χριαστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα Τεῦχος 12 - Αὒγουστος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

Αὕτη δ ἐστίν ἡ καλουμένη πόλις καί ἡ κοινωνία ἡ πολιτική.

Αὕτη δ ἐστίν ἡ καλουμένη πόλις καί ἡ κοινωνία ἡ πολιτική. ΑΡΙΟΣΕΛΟΤ «ΠΟΛΙΣΙΚΑ» Κ ε ί μ ε ν ο Ενότητα 11η Επειδή ὁρῶμεν πᾶσαν πόλιν οὖσαν κοινωνίαν τινά και συνεστηκυῖαν ἕνεκα ἀγαθοῦ τινος (πάντες γάρ πράττουσι πάντα χάριν τοῦ δοκοῦντος εἶναι ἀγαθόν), δῆλον ὡς

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ Μέρος Β - ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ 1. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Ι) Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ γ) Η ΜΑΚΕ ΟΝΙΑ ΜΑΣ 4. ΗΛΩΣΕΙΣ (d) Προφορικὴ δήλωσις 6.1.1993 ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙ Α www.sartzetakis.gr

Διαβάστε περισσότερα

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γεγραμμένον

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γεγραμμένον ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γεγραμμένον Revision 0.03a 2014-10-25 Τὸ πρῶτον κεφαλαῖον ὁ οἶκος τοῦ Δημοθένους ὁ Δημοσθένης ἐστὶν ἀνήρ. ἡ Ἰφιμεδεία ἐστὶ

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 1o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3

ΘΕΜΑ 1o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3 ΘΕΜΑ 1o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ Εἰ μὴ συνῄδη ὦ βουλή τοῖς κατηγόροις βουλομένοις ἐκ παντὸς τρόπου κακῶς ἐμὲ ποιεῖν πολλὴν ἂν αὐτοῖς χάριν εἶχον ταύτης τς κατηγορίας

Διαβάστε περισσότερα

Νικηφόρος Βρεττάκος

Νικηφόρος Βρεττάκος http://hallofpeople.com/gr/ Νικηφόρος Βρεττάκος Τα μάτια της Μαργαρίτας Βρήκα μέσα στα μάτια σου τα βιβλία που δεν έγραψα. Θάλασσες. Κόσμους. Πολιτείες. Ορίζοντες. Κανάλια. Βρήκα τ αυτοκρατορικά όρη της

Διαβάστε περισσότερα

«Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α»

«Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α» Ἕνα δεύτερο σημαντικὸ Ἁγιογραφικὸ βῆμα «Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α» Μία ἐλπιδοφόρος ἀρχὴ Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ, τὴν

Διαβάστε περισσότερα

Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος*

Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (26η Ιουλίου) Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος* «Αὐτὸς ἀναδείχθηκε ἀνώτερος ἀπὸ τὸν πάγκαλο Ιωσὴφ στὴν σωφροσύνη, γι αὐτὸ μπορεῖ νὰ βοηθήση ἀποτελεσματικὰ ὅσους πολεμοῦνται ἀπὸ τὸ πάθος τῆς

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Ενότητα: Αριστοτέλης Ι Κωνσταντίνος Μαντζανάρης Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ 1 ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ χαλ νωτη γλ σσα Ἡ γλῶσσα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα μέλη τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ. Σὲ σύγκριση μὲ ἄλλα ἀνθρώπινα μέλη, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὰ χέρια

Διαβάστε περισσότερα

Παρόμοια νὰ σκεφθῇς ὅτι καὶ ἕνας ποὺ στέκεται κοντὰ σὲ μία μεγάλη πυρκαϊά, διατηρεῖ τὴν θερμότητα γιὰ πολὺ καιρὸ καὶ μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσί του ἀπὸ τὴν φωτιά. Άραγε ἀπὸ ποιὰ ἄρρητη εὐωδία φιλανθρωπίας, ἀπὸ

Διαβάστε περισσότερα

Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα*

Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα* Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας ἐν Ρωσίᾳ Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα* Οἱ 14 Στάρετς: Μωϋσῆς, Ἀντώνιος, Λεωνίδας/ Λέων, Μακάριος, Ιλαρίων, Ἀμβρόσιος, Ἀνατόλιος Αʹ, Ισαὰκ

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά (Γ1, 1-2, 3-4/6/12) Τῷ περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς ἑκάστη καὶ ποία

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά (Γ1, 1-2, 3-4/6/12) Τῷ περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς ἑκάστη καὶ ποία ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 29 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ

Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ρωσίας (25 Αʹ) Οἱ Ρῶσοι Αγιοι Νεομάρτυρες* Αʹ. Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ Ρῶσοι Αγιοι Νεομάρτυρες. Πρῶτος τῆς μεγάλης καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος*

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (28η Ιανουαρίου) Η ΦΟΒΕΡΗ Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Φωτοπούλου σύγχυση τῶν ἀγεύστων τῆς Θείας Χάριτος θεολόγων τῆς Δύσεως, μέσῳ

Διαβάστε περισσότερα

Η Ἁγία Μαρία ἡ Βιθυνὴ*

Η Ἁγία Μαρία ἡ Βιθυνὴ* Επὶ τῇ μνήμῃ τῶν Ἁγίων Εὐγενίου καὶ τῆς θυγατέρας του Μαρίας: 12 Φεβρ. Ενιαύσιος Εορτολογικὸς Στέφανος Η Ἁγία Μαρία ἡ Βιθυνὴ* Ο Βίος τοῦ Εὐγενίου καὶ τῆς θυγατέρας του Μαρίας Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ

Διαβάστε περισσότερα

Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα

Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα Επὶ τῇ Συνάξει Πάντων τῶν ἐν Ἀσκήσει Λαμψάντων Οσίων (Σάββατον τῆς Τυρινῆς) Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα (1840-1915) Αʹ. Σύντομος Βίος Η ΗΓΟΥΜΕΝΗ Ταϊσία, κατὰ κόσμον

Διαβάστε περισσότερα

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται

ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται ἡ πάλαι γλῶττα ἡ Ἑλληνικὴ, κατὰ τὸν αὐτὸμορφον τρόπον ὑπὸ Ἰακώβου τοῦ Δονάλδοῦ γέγραπται Τὸ πρῶτον κεφαλαῖον ὁ οἶκος τοῦ Δημοθένους ὁ Δημοσθένης ἐστὶν ἀνήρ. ἡ Ἰφιμεδεία ἐστὶ γυνή. ὁ Στέφανός ἐστι παῖς.

Διαβάστε περισσότερα

1st and 2nd Person Personal Pronouns

1st and 2nd Person Personal Pronouns 1st and 2nd Person Personal Pronouns Case First Person Second Person I You () Nominative ἐγώ σύ Accusative ἐμέ or με σέ Genitive ἐμοῦ or μου σοῦ Dative ἐμοί or μοι σοί We You () Nominative ἡμεῖς ὑμεῖς

Διαβάστε περισσότερα

Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ*

Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῆς Υποδοχῆς τῶν τιμίων αὐτοῦ Λειψάνων στὴν Ιερὰ Μονὴ τῶν Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης Φυλῆς Ἀττικῆς (Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα) Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ* Βίος και Θαύματα α.γόνος

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ

Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ Ενα λαμπρὸ ἄστρο τῆς Θηβαΐδος τοῦ Βορρᾶ Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ Σύντομος Βίος, ἡ Πρόσφατος Ανακάλυψις τοῦ Αφθάρτου Ιεροῦ Λειψάνου του καὶ τρία σύγχρονα Θαύματα Αὐτοῦ* α. Ο Αγιος Αλέξανδρος

Διαβάστε περισσότερα

αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Αρχεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Ασκήσεις επί χάρτου

αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Αρχεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Ασκήσεις επί χάρτου αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Αρχεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Ασκήσεις επί χάρτου Άσκηση 1η Η σκληρή δουλειά των γραφέων Στα βυζαντινά μοναστήρια λειτουργούσαν scriptoria, δηλαδή εργαστήρια όπου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Β ΤΑΞΗ ΚΕΙΜΕΝΟ. Πέµπτη 19 Νοεµβρίου 1942. Αγαπητή Κίττυ,

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Β ΤΑΞΗ ΚΕΙΜΕΝΟ. Πέµπτη 19 Νοεµβρίου 1942. Αγαπητή Κίττυ, ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2000 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ: ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Αγαπητή

Διαβάστε περισσότερα

Περικλέους Σταύρου 31 34100 Χαλκίδα Τ: 2221-300524 & 6937016375 F: 2221-300524 @: chalkida@diakrotima.gr W: www.diakrotima.gr

Περικλέους Σταύρου 31 34100 Χαλκίδα Τ: 2221-300524 & 6937016375 F: 2221-300524 @: chalkida@diakrotima.gr W: www.diakrotima.gr Προς: Μαθητές Α, Β & Γ Λυκείου / Κάθε ενδιαφερόμενο Αγαπητοί Φίλοι Όπως σίγουρα γνωρίζετε, από τον Ιούνιο του 2010 ένα νέο «ΔΙΑΚΡΟΤΗΜΑ» λειτουργεί και στη Χαλκίδα. Στο Φροντιστήριό μας, κάνοντας χρήση

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Διάλεξη 12 Τέταρτο επεισόδιο (173d-175a): Έκτος ορισμός της σωφροσύνης (ἐπιστήμη ἀγαθοῦ τε καὶ κακοῦ) και η ανασκευή της Νικόλαος Γ. Χαραλαμπόπουλος

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4)

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4) 53 Χρόνια ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΑΒΒΑΪΔΗ-ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗ ΠΑΓΚΡΑΤΙ : Φιλολάου & Εκφαντίδου 26 : Τηλ.: 2107601470 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ : ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ 2013 ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά,

Διαβάστε περισσότερα

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ευτέρα Ἔκδοσις Τίπρέπεινὰγνωρίζῃ ΕΝΑΣΕΛΛΗΝΑΣΜΑΚΕΔΟΝΑΣ 1. Ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ λένε τεράστια ψέματα καὶ ὅτι ἔστησαν ἕνα φαντασιώδη μύθο γιὰ τὴν καταγωγή τους. Στὴν πλειονότητά τους εἶναι Σλαῦοι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Διάλεξη 08 Δεύτερο επεισόδιο (163e-165a7): Κριτίου ρήσις και τέταρτος ορισμός της σωφροσύνης (τὸ γιγνώσκειν αὐτὸν ἑαυτόν) Νικόλαος Γ. Χαραλαμπόπουλος

Διαβάστε περισσότερα

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἁγιογράφου, Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (18η Ὀκτωβρίου) καὶ πρὸς τιμήν Του, πραγματοποιήθηκε, μὲ τὴν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ 1 ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν γνωρίζουν τί εἶναι ὁ γάμος. Εἴτε ἔχουν, εἴτε δὲν ἔχουν συνάψει γάμο. Ὑπανδρευμένοι καὶ ἀνύπανδροι. Νυμφευμένοι καὶ ἀνύμφευτοι. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη,

Διαβάστε περισσότερα

ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ Μάθημα: Ενόργανη Γυμναστική Χρήσιμα θεωρία στο κεφάλαιο της ενόργανης γυμναστικής για το γνωστικό αντικείμενο ΠΕ11 της Φυσικής Αγωγής από τα Πανεπιστημιακά Φροντιστήρια Κολλίντζα.

Διαβάστε περισσότερα

Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ,

Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ, Μητροπολίτου Ωρωποῦ καὶ Φυλῆς Κυπριανοῦ Προέδρου τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων Βίος καὶ Μαρτύριο τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης (*) Ἀπολυτίκιον Ηχος γʹ. Θείας πίστεως. Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. Γερόντισσα Μόνικα καί αἱ σύν ἐµοί ἐν Χριστῶ ἀδελφαί. Πρός αναγνώστεσ επιστολή...

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. Γερόντισσα Μόνικα καί αἱ σύν ἐµοί ἐν Χριστῶ ἀδελφαί. Πρός αναγνώστεσ επιστολή... ΤΕΥΧΟΣ ΑΡ. 61 n κωδικός 01-7109 X Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ Ἡ ἐπίσηµη ἁγιοκατάταξή του τ. 61, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ.-ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2015 ΠΕΡΙΟ ΙΚΟ ΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΥΝ ΡΟΜΗ Ι ΙΟΚΤΗΤΗΣ: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας.

Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας. 1 Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας. πρωτ. Χριστόδουλος Μπίθας Προϊστάμενος Ἱ. Ν. Παμ. Ταξιαρχῶν Μοσχάτου Σεβασμιώτατε,

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Υπεύθυνος ἔκδοσης: π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (6975 853535) Μέλη Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς Περιοδικοῦ: π. Χαράλαμπος Κοπανάκης (6974 106929)

Περιεχόμενα. Υπεύθυνος ἔκδοσης: π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (6975 853535) Μέλη Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς Περιοδικοῦ: π. Χαράλαμπος Κοπανάκης (6974 106929) 1 Περιεχόμενα Προοίμιο 3 Σύντομο Συναξάρι τοῦ Γέροντος Ποργυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου 5 Λίγα λόγια γιά τόν βίο τοῦ Γέροντος Πορφυρίου ἀπό τόν ἴδιο τόν π. Πορφύριο 7 Ἐκ Φαναρίου Λόγοι, Τοῦ Μακαριστοῦ Μητροπολίτου

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 2o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3

ΘΕΜΑ 2o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3 ΘΕΜΑ 2o Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 1-3 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ Εἰ μὴ συνῄδη ὦ βουλή τοῖς κατηγόροις βουλομένοις ἐκ παντὸς τρόπου κακῶς ἐμὲ ποιεῖν πολλὴν ἂν αὐτοῖς χάριν εἶχον ταύτης τς κατηγορίας

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ π. Ἰωάννου Ζόζουλακ Κοσμήτορος τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Πρέσοβ Σλοβακίας Ἔχουμε συνηθίσει ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι νὰ ἐνεργοῦμε μὲ μηχανικὸ τρόπο, νὰ

Διαβάστε περισσότερα

Εἰσαγωγὴ. Αὐτόματη Δημιουργία Οἰκονομικῶν Κινήσεων Ἀμοιβῶν. Αὐτόματη Δημιουργία Οἰκονομικῶν Κινήσεων Ἀμοιβῶν. ICAMSoft Law Applications Σημειώ σεις

Εἰσαγωγὴ. Αὐτόματη Δημιουργία Οἰκονομικῶν Κινήσεων Ἀμοιβῶν. Αὐτόματη Δημιουργία Οἰκονομικῶν Κινήσεων Ἀμοιβῶν. ICAMSoft Law Applications Σημειώ σεις Εἰσαγωγὴ Ὅπως γνωρίζουν ὅλοι οἱ χρῆστες τῶν δικηγορικῶν ἐφαρμογῶν μας, τὰ εἴδη τῶν ἐνεργειῶν ποὺ μποροῦν νὰ καταγραφοῦν σὲ μία ὑπόθεση εἶναι 1. Ἐνέργειες Ἐξέλιξης, 2. Οἰκονομικές, 3. Λοιπές Ἐνέργειες &

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων

ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ Κουρὲς Μοναχῶν στὴν Ιερὰ Μονὴ τῶν Αγίων Αγγέλων ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ὡς καὶ τὸ Γ Σάββατο, 16.3.2008 ἐκ.ἡμ.,

Διαβάστε περισσότερα

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΡΙΑ & ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ Σεβασμιώτατε, Αἰδεσιμολογιώτατοι, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Κοντογιάννης Ἐφημ. ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ Γ.Ν.Α. Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικομάχεια Β 6, 9-13

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικομάχεια Β 6, 9-13 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2007 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀριστοτέλους,

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικοµάχεια Β, 1, 4-7

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικοµάχεια Β, 1, 4-7 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 IOYNIOY 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ :ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀριστοτέλους,

Διαβάστε περισσότερα

Ελεύθερη συμβίωση: Διέξοδος ἢ παγίδα;*

Ελεύθερη συμβίωση: Διέξοδος ἢ παγίδα;* «Νομιμοποίηση τῆς Ἐλεύθερης Συμβίωσης» (δ ) Ἕνα εἶδος πολιτικοῦ γάμου; Ἕνα εἶδος τρίτου γάμου; Μείωση τῆς ἀπόστασης ἀπὸ τὸν Γάμο; Ἕνα βῆμα πρὸς τὸν Γάμο; Τρίτης κατηγορίας γάμος; Γάμος χωρὶς στεφάνι; Παλλακεία;

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτων, Πολιτεία 615C-616Α Αρδιαίος ο τύραννος

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτων, Πολιτεία 615C-616Α Αρδιαίος ο τύραννος ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Αντίστροφα θέματα. Επειδή γνωρίζω ότι εσύ είσαι ενάρετος νέος, σου λέγω ότι δεν πρέπει να συναναστρέφεσαι τους σοφιστές.

Αντίστροφα θέματα. Επειδή γνωρίζω ότι εσύ είσαι ενάρετος νέος, σου λέγω ότι δεν πρέπει να συναναστρέφεσαι τους σοφιστές. 1 Αντίστροφα θέματα Δίνονται τα πιο κάτω κείμενα στα νέα ελληνικά, με σκοπό να αποδοθούν στα αρχαία ελληνικά, αξιοποιώντας το λεξιλόγιο, τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα που γνωρίζετε. Α Νέα Ελληνικά

Διαβάστε περισσότερα

Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1

Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1 Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1 2 s c h o o l t i m e. g r Ο Άρης Ιωαννίδης Γεννήθηκε το 1973 στο Βόλο. Το 1991 εισήχθη στο Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, απ όπου έλαβε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Θέμα: «Περὶ τῆς νομιμότητας τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἀνηλίκων». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Σχετικὰ μὲ τὶς προϋποθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΧΡΙ τώρα μιλήσαμε γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Εκκλησίας σχετικὰ

ΜΕΧΡΙ τώρα μιλήσαμε γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Εκκλησίας σχετικὰ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ Ενα πνευματικὸ ταξίδι πρὸς τὸ Τέλος τοῦ παλαιοῦ καὶ τὴν Αρχὴ τοῦ νέου Νὰ τὴν ἐνσωματώσουμε στὴν καθημερινή μας ζωὴ * Μιὰ πνευματικὴ πρόκληση, ποὺ ἀπαιτεῖ ἀντίδραση, ἀπόφαση, πρόγραμμα

Διαβάστε περισσότερα

Δειγματική Διδασκαλία του αδίδακτου αρχαιοελληνικού κειμένου στη Β Λυκείου με διαγραμματική παρουσίαση και χρήση της τεχνολογίας

Δειγματική Διδασκαλία του αδίδακτου αρχαιοελληνικού κειμένου στη Β Λυκείου με διαγραμματική παρουσίαση και χρήση της τεχνολογίας ΓΕΛ Ελευθερούπολης, Πέμπτη 7-2-2013 3 ο ΓΕΛ Καβάλας, Πέμπτη 14-2-2013 Δρ Κωνσταντίνα Κηροποιού Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Καβάλας Δειγματική Διδασκαλία του αδίδακτου αρχαιοελληνικού κειμένου στη Β Λυκείου

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος) ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος) ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Β ΕΚΔΟΣΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟ 2010 ΠΛΑΤΩΝ (428 348 π.χ) Γεώργιος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη Θαῦμα τῆς Ἁγίας Γεροντίσσης Μυρτιδιωτίσσης τῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας ( 1974) Ἀποδεικτικὸ καὶ Βεβαιωτικὸ τῆς Μοναχικῆς Ἱδιότητος καὶ Ὀνομασίας Αὐτῆς ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ

Διαβάστε περισσότερα

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία»)

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία») Γεωργίου Χασούρου (Βιολόγου - Ἐκπαιδευτικοῦ) Α) Ἡ «ἐκκλησία» τῆς ιεθνοῦς Ψυχαναλυτικῆς Ἑταιρείας. Ἕνα ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία» ποὺ δηµοσιεύθηκε τὸ περασµένο ἔτος

Διαβάστε περισσότερα

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ Κείμενο από το πρωτότυπο (στίχοι )

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ Κείμενο από το πρωτότυπο (στίχοι ) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ Β ΤΑΞΗΣ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2003 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα