Προλογικό σημείωμα. Εκτελέστηκε με τουφεκισμό στις 14 Δεκεμβρίου του 1941 σαν εχθρός του λαού. Αποκαταστάθηκε το 1991.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Προλογικό σημείωμα. Εκτελέστηκε με τουφεκισμό στις 14 Δεκεμβρίου του 1941 σαν εχθρός του λαού. Αποκαταστάθηκε το 1991."

Transcript

1 Β. Νικηφόρωφ - Βόλγιν ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΡΑΒΔΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ

2 ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΑΤΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 1999 Προλογικό σημείωμα Τα κείμενα πού ακολουθούν, είναι γραμμένα από το ρώσο λόγιο Βασίλειο Ιωαχείμοβιτς Νιχηφόρωφ ( ), γόνο φτωχής οικογένειας της Τβέρ, που, μετά την επανάσταση του 1917, κατέφυγε στην Εσθονία. Από το 1921 ο νεαρός εμιγκρές άρχισε, να δημοσιεύει άρθρα και δοκίμια σε περιοδικά και εφημερίδες με το ψευδώνυμο Βόλγιν (επειδή ο μεγάλος ρωσικός ποταμός Βόλγας σχετιζόταν με τις παιδικές του αναμνήσεις). Το 1937 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Τα ονομαστήρια της γης» και το 1938 «Το οδοιπορικό ραβδί». Ή επιβολή κομμουνιστικού καθεστώτος και στην Εσθονία, μετά την κατάληψή της από τα σοβιετικά στρατεύματα (1940), τον αναγκάζει να σταματήσει τη δημοσιογραφική-συγγραφική δραστηριότητα του. 'Ένα τρίτο βιβλίο του με τον τίτλο «Αρχαία πόλη», πού από το 1939 ετοιμαζόταν να εκδοθεί, δεν θα δει τελικά το φως της δημοσιότητας. Το Μάιο του 1941, ενώ δουλεύει σε ναυπηγείο, συλλαμβάνεται από τη μυστική αστυνομία και φυλακίζεται με την κατηγορία της αντισοβιετικής προπαγάνδας. Λίγο αργότερα μεταφέρεται στο Κύρωφ (Βιάτκα), οπού δικάζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Εκτελέστηκε με τουφεκισμό στις 14 Δεκεμβρίου του 1941 σαν εχθρός του λαού. Αποκαταστάθηκε το Το 1971 εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη μια επίτομη συλλογή δημοσιευμάτων του Β. Νικηφόρωφ-Βόλγιν, στη ρωσική γλωσσά, με γενικό τίτλο «Το οδοιπορικό ραβδί». Ό συγγραφέας αναπλάθει λογοτεχνικά, με απαράμιλλη ενάργεια και περιγραφική δύναμη, αυθεντικές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά της εποχής του εποχής συνταρακτικής, «αποκαλυπτικής» για την πατρίδα του και την Εκκλησία της. Από τη συλλογή αύτη δημοσιεύουμε εδώ σε ελληνική απόδοση ένα μεγάλο τμήμα χωρισμένο σε δυο μέρη.

3 Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει το αυτοτελές έργο του συγγραφέα «Το οδοιπορικό ραβδί». Πρόκειται για άτακτες ημερολογιακές σημειώσεις ενός αγνώστου ρώσου ιερέα, που έζησε στο πρώτο μισό του 20οΰ αιώνα, και πού αποτύπωσε στο χαρτί βιώματα και γεγονότα της ζωής του λίγο πριν και μετά την οκτωβριανή επανάσταση. Το δεύτερο μέρος περιέχει τέσσερα κείμενα -μαρτυρίες, όπου ο συγγραφέας περιγράφει είτε προσωπικές μετεπαναστατικές εμπειρίες του είτε αλλά περιστατικά, πού πληροφορήθηκε από τους πρωταγωνιστές τους η από αυτόπτες μάρτυρες το τελευταίο μάλιστα, έχει γίνει πλατιά γνωστό εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο μέσα στη Ρωσία αλλά κι έξω από τα σύνορα της. Το μικρό τούτο βιβλίο προσφέρεται στον ευσεβή ελληνικό κλήρο και λαό, για να «επιχορηγήση... εν τη αρετή την γνώσιν» (Β'Πέτρ.1,5). Και να προβληματιστεί... ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

4 Πριν... Κάθε νέο χρόνο τον υποδέχομαι με ανησυχία. Κάτι το απειλητικό απλώνεται πάνω απ τη χώρα μας. Τι ειν' αυτό, δεν μπορώ να το προσδιορίσω μόνο πού ή ψυχή μου θλίβεται θανάσιμα!...παρατηρώ ότι πότε-πότε σκοτεινιάζουν οι εικόνες. O Εσταυρωμένος, πίσω από την αγία Τράπεζα, έγινε μαύρος. Το πρόσωπο του Κυρίου πήρε έκφραση βλοσυρή, οργισμένη... οι γεροντότεροι λένε, πώς οι εικόνες σκοτεινιάζουν πάντα πριν από τις μεγάλες συμφορές. Μα και στη φύση κάτι το ανήσυχο υπάρχει... Βγαίνεις στο δάσος ή στον κάμπο, και στ αυτιά σου φτάνουν από παντού θόρυβοι ανησυχητικοί, πού ποτέ άλλοτε δεν άκουγες. Τα όνειρα έγιναν βαριά. Όλο πυρκαγιές και καταστροφές βλέπω. Είδα και

5 τον εαυτό μου πολλές φορές ντυμένο με τ' άμφια, να τρέχει γεμάτος φόβο στα χωράφια, μέσα στ' άγριο σκοτάδι της νύκτας, με τα τίμια Δώρα στα χέρια... Έτρεχα, έτρεχα... και με κυνηγούσαν, σφυρίζοντας απειλητικά, αναμαλλιασμένοι χωρικοί, πού φορούσαν αρχαϊκούς Ειδωλολατρικούς χιτώνες. Τον τελευταίο καιρό νιώθω τόση πίκρα, τόση θλίψη για τους ανθρώπους για όλους μας! Έχω τη μόνιμη αίσθηση, ότι βρισκόμαστε όλοι σ' ένα σταυροδρόμι, και ότι πολύ σύντομα δεν θα βλέπουμε πια ο ένας τον άλλο. Λες, πάλι, όλη αυτή ή ανησυχία μου να μην είναι παρά μια αρρωστημένη υποψία;... Μακάρι να 'ναι έτσι. Κύριε!.. Παραμονή Θεοφανίων. Χιονίζει. Το χωριό μας σκεπάζεται αργά και αθόρυβα από ένα παχύ ολόλευκο στρώμα. Μόλις τελείωσα την ακολουθία του μεγάλου αγιασμού. Κάθε φορά πού βλέπω το νερό, συλλογίζομαι την καθαρότητα. "Ω! Να βοηθούσε ο Κύριος, ώστε τα Ιορδάνεια νάματα να ξέπλεναν το σκοτεινιασμένο πρόσωπο της γης μας! Πολλή βρωμιά έχει ή ζωή μας, θόλωσαν απ' αυτήν και τα ποτάμια του θεού Αύριο θ αρχίσω το κήρυγμα με τούτα τα λόγια: Ό κόσμος σαν ν αποτελείται από ένα βιβλίο με δυο μονάχα φύλλα. Το ένα φύλλο είν ο ουρανός. Το άλλο, η γη. Και γράμματα, όλα τα πράγματα του κόσμου. Εμείς μολύναμε το μεγάλο βιβλίο του θεού..." Σύμφωνα με μια λαϊκή παράδοση, σήμερα τη νύκτα θα κατέβει απ' τον ουρανό το Πνεύμα του θεού για ν αγιάσει τα νερά, πού θα σκιρτήσουν κάτω απ' τις παγωμένες επιφάνειες των ποταμών και των λιμνών. Τα μεσάνυκτα οι γέροντες θα πάνε με κουβάδες να πάρουν νερό, θα ραντιστούν όλοι μ' αυτό... Αλλ αύριο, μετά τη θεια λειτουργία, το δυνατό το κρασί θα παλέψει σκληρά με τ' αγιασμένο νερό... Πολλές και διάφορες αμαρτίες θα γίνουν... Κύριε, απάλλαξε τη γη Σου απ' τη βαθιά νύκτα!.» «Φωνή Κυρίου επί των υδάτων...» Ψάλλοντας, φτάσαμε λιτανευτικά στο ποτάμι, στο σημείο πού θα τελούσαμε τον αγιασμό. Ή μέρα ήταν σκοτεινή απ τα βαριά, μολυβένια σύννεφα. Κάτω απ τα πόδια μας έτριζε ο πάγος. Τι υπέροχα πού είναι, όταν ο ρωσικός λαός λιτανεύει και ψάλλει! Τα πρόσωπα τους είναι φωτεινά λαμποκοπούν από το φως του Κυρίου.

6 Αγιάσαμε τα νερά, ανοίγοντας μια τρύπα στην παγωμένη επιφάνεια και καταδύοντας τρεις φορές τον τίμιο Σταυρό. Με τι φλογερή πίστη ο κάθε χριστιανός έπινε το αγιασμένο νερό, ραντιζόταν μ' αυτό και το 'βαζε σε δοχεία, για να το ^κει την ώρα του θανάτου του, για να το πιει μ' ευλαβικό πόθο, σαν θεία κοινωνία! Στην επιστροφή ξέσπασε χιονοθύελλα. Ή πομπή μας μέσα στη θύελλα εκείνη είχε κάτι το παλαιορωσικό. Ό δυνατός βοριάς ανέμιζε τα λάβαρα. Το χιόνι έπεφτε πάνω στις εικόνες. Όλοι μας είχαμε ασπρίσει. Ή θύελλα από τη μια το αρχαίο εκκλησιαστικό μέλος από την άλλη... Τι ωραία!... Κι εκείνη η κίτρινη φλογίτσα του φαναριού, πού πήγαινε μπροστά, πώς τρεμόσβηνε, χωρίς όμως ποτέ να σβήνει... Μέχρι αργά το βράδυ γύριζα στις καλύβες των χωρικών και αγίαζα το ποίμνιο μου με τον μεγάλο αγιασμό των Θεοφανίων. Όλο το χωρίο ήταν μεθυσμένο!... Πάλι καυγάδες; Πάλι σκοτωμοί; Είναι δυνατόν;». Τη νύκτα μ' έπιασε πονοκέφαλος. Βγήκα στον εξώστη. Ή θύελλα μαινόταν. Ανατρίχιαζες ακούγοντας τη φοβερή βοή της. Μην επιτρέψεις. Κύριε, να βρεθεί κανένας μ' αυτό τον καιρό στον κάμπο ή στα μονοπάτια του δάσους!..- Ά, οι καμπανάρηδες το παραγλέντησαν απόψε! Αναγκάστηκα ν' ανέβω ο ίδιος στο καμπαναριό, να κτυπήσω τις καμπάνες γι αυτούς πού βρίσκονταν στο δρόμο... Κτυπούσα ώρα πολλή. Πάγωσα. Σταμάτησα. Μα δεν κατέβηκα αμέσως κάτω. Έμεινα εκεί αρκετή ώρα ακόμα, σαν μαγνητισμένος, κοιτάζοντας τη θύελλα... Μήπως ήταν κι αυτή μια προτύπωση εκείνης της απειλής, πού έχει απλωθεί πάνω στη ρωσική γη; Ό γιατρός κουνούσε το κεφάλι του αποδοκιμαστικά. Μα είναι λογικό, π. Αθανάσιε, να βγαίνεις έξω, στην παγωνιά και τη θύελλα, αφού ξέρεις πώς έχεις τόσο αδύνατους πνεύμονες; Όλοι ανησυχούσαν για μένα. Έλεγαν πώς ο θάνατος κρεμόταν πάνω απ το κεφάλι μου, μα ο Χριστός τον έδιωξε και μου χαμογέλασε.. Όταν ο παπάς είναι καλά και δεν αντιμετωπίζει δοκιμασίες και θλίψεις, οι άνθρωποι του χωρίου όχι μόνο δεν τον πολυσέβονται, μα και τον ειρωνεύονται, του πετάνε άπρεπες κουβέντες, τραγουδάνε μπροστά του άσεμνα τραγούδια... Όταν όμως αρρωστήσει τι αντίθεση! είναι έτοιμοι και την ψυχή τους να δώσουν για να τον βοηθήσουν... Κακά τα ψέματα, ο ρώσος νιώθει απ όλους εγκαταλειμμένος, και μόνο τον Ιερέα θεωρεί ακόμα σαν «πατέρα του»... πατέρα συχνά ανάξιο, όμως οικείο και

7 αχώριστο... Το ίδιο έγινε και με μένα: Όταν ήμουνα καλά, υπέμενα συχνά τις ειρωνείες και τις απρέπειές τους. Μόλις αρρώστησα βαριά, άρχισαν να κλαίνε, να προσεύχονται για μένα, να μου φιλάνε τα χέρια! Τώρα για μένα όλος ο κόσμος έγινε ναός του θεού. Να τι σημαίνει αρρώστια! Πάνω στο τραπέζι έπεσαν οι ακτίνες του ήλιου. Ακούμπησα εκεί τα χέρια μου κι ένιωσα πολλή καρά η ζωή συνεχίζεται! Βγήκα έξω, στον καθαρό αέρα, για πρώτη φορά. Ό Μάρτης περπατάει πάνω στο χιόνι και πίσω του χοροπηδάνε και φτερουγίζουν τα σπουργίτια. Αχ, αυτά τα σπουργίτια! Τι χαριτωμένα πού είναι! Σε γεμίζουν ευθυμία καί ευφροσύνη με τη ζωηράδα τους, τα καμώματά τους, την ικανοποίηση τους... «Καλή λίαν» είναι η γη του Θεού! Σε λίγο θα 'ρθει η άνοιξη, και, όπως λέει ο λαός μας, θ' αρχίσει να κεντάει την καινούργια νυφιάτικη φορεσιά της γης με τα πολύχρωμα λουλούδια, τα χορτάρια και τα ποικιλόσχημα φύλλα. Ό διακο-ζαχαρίας με βοήθησε να σηκωθώ από το κρεβάτι. Ή έκφραση του, το χαμόγελο του μαρτυρούν πώς είναι πολύ ευχαριστημένος για τη βελτίωση μου. Παρατηρώ το πλατύ, φωτεινό του πρόσωπο και συλλογίζομαι: «Τι καλά πού θα 'ταν, αν έτσι πάντα πορεύονταν οι άνθρωποι πάνω στη γη του θεού, βοηθώντας ο ένας τον άλλον και χαμογελώντας τόσο γλυκά... με τόση ευχαρίστηση... πού ξεπηδάει απ τα βάθη της καρδίας...» Δεν είναι καλό για έναν ιερέα να σκέφτεται τα γήινα... Μα σήμερα ήρθαν στο νου μου γήινες αναμνήσεις, πού μ έκαναν να μελαγχολήσω: θυμήθηκα τη μακαρίτισσα την πρεσβυτέρα μου πόσο θα χαιρόταν τώρα για την ανάρρωση μου!... θα με στήριζε για να περπατήσω... Ήταν κι εκείνη ψυχή στοχαστική... Αν ζούσε, θ' αναπολούσαμε τους νεανικούς μας περιπάτους στη Μόσχα..., τις αναβάσεις στις βουνοπλαγιές του Βορομπίεβι..., το θείο πόθο πού γεννούσε στις καρδιές μας το άκουσμα της σαρακοστιανής καμπάνας... Κάθε άνοιξη μας θύμιζε την αγνή νιότη το «χαίρε νύμφη ανύμφευτε» Μα δεν μπορεί ο άνθρωπος να έχει μέσα του Απόλυτη, αθόλωτη χαρά! Μεγάλη Σαρακοστή. Μυστήριο της εξομολογήσεως. Με βαρείες αμαρτίες είναι φορτωμένος ο άνθρωπος. Αλίμονο, κάθε χρόνο τα αμαρτήματα του είναι πιο μεγάλα και πιο μαύρα... Ασήκωτος ο ζυγός στους ώμους του Ιερέα: Να λύνει τους ανθρώπους απ τα δεσμά της αμαρτίας! Σε πολλούς πρέπει να βάλω επιτίμια, σύμφωνα με τους κανόνες της εκκλησίας, αλλά δεν το αντέχω... Δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω αυστηρός! Από την άλλη πάλι, πόση συμπάθεια νιώθω, όταν βλέπω την ειλικρινή μετάνοια τους! Αυτή η μετάνοια είναι ή μόνη ελπίδα του ρωσικού λάου, το μοναδικό του όπλο

8 μπροστά στο κακό, πού όλο και πλησιάζει... Αμαρτάνει μα είναι Ικανός να κλάψει πικρά, επαναλαμβάνοντας τα λόγια του αγίου Ανδρέου Κρήτης στον Μεγάλο Κανόνα: «Άπωλεσα το πρωτόκτιστον κάλλος και την ευπρεπειάν μου και άρτι κείμαι γυμνός και καταισχύνομαι». Τ ανοιξιάτικα νερά κυλάνε στη γη, σχηματίζοντας ρυάκια. Μετά το Μέγα Απόδειπνο πήγα έναν περίπατο στο δάσος κι έκοψα μερικά κλαδιά από τις λυγαριές, τίς στολισμένες με τα κόκκινα λουλούδια τους. θαρρώ πώς, όταν θα πεθαίνω, δεν θα ονειρεύομαι απ τα γήινα τίποτ' άλλο, παρά μονάχα τούτες τις ανθισμένες κόκκινες λυγαριές!... Τα δάση μας τα κόβουν! Και τα κόβουν ασυλλόγιστα, με καταστροφική μανία. Ολόγυρα στο χωριό μας υπήρχαν τόσα πυκνά, παρθένα δάση... Σαι ζούσαν εκεί μέσα τόσα πουλιά, τόσα αγρίμια... Μα τώρα, ερημιά... Παρατηρώ, πώς όσο περισσότερο καταστρέφεται ή φύση, τόσο χειροτερεύει ή ζωή πάνω στη γη, τόσο σκοτεινιάζουν τα πρόσωπα των ανθρώπων θελήσαμε να δείξουμε την ψευτοπαλληκαριά μας πάνω στη φύση! Βαλθήκαμε να την κατακτήσουμε, να την υποτάξουμε, να την εξουσιάσουμε, να την «αξιοποιήσουμε»... Πόσες φορές, από αλαζονική επιδεκτικότητα και μόνο, δεν κάψαμε τεράστια δάση, δεν σκοτώσαμε τόσα ζώα και πουλιά... Με τρόμο αντιμετωπίζει πια ή φύση τον άνθρωπο, σαν τον χειρότερο εχθρό της. Μήπως απ αυτό θα έρθει η μεγάλη θλίψη; Πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα επισκέφθηκα μία-μία όλες τις καλύβες του χωρίου και είχα στενή προσωπική επαφή με όλους τους χωρικούς του ποιμνίου μου. Ποτέ πριν δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο. Μα τώρα έχω αρχίσει ν' ανησυχώ πιο πολύ για τις ανθρώπινες ψυχές, θέλω να τις προετοιμάσω για την επερχόμενη θύελλα, να τις στερεώσω. Δεν απαλλάσσομαι ποτέ από το προαίσθημα, πώς θα υποστούν σε λίγο μεγάλες δοκιμασίες... Καθώς μπαίνω μέσα σε κάθε καλύβα, τους λέω: Ήρθα κοντά σας για να ζεσταθώ! Όλοι χαίρονταν με την επίσκεψη μου. Μου σέρβιραν τσάι απ το σαμοβάρι, κι έπειτα κάθονταν κοντά μου κι έπιαναν τη συζήτηση μαζί μου... Α, με πόση συγκίνηση αντίκριζα τα βασανισμένα πρόσωπα των χωρικών, πού μόλις φωτίζονταν απ την αδύνατη φλόγα της λάμπας του πετρελαίου, να με κοιτάνε κατάματα και ν' ακούνε αχόρταγα το λόγο του Θεού! Μόνος, πολύ μόνος κι αβοήθητος είναι ο άνθρωπος σήμερα! Δεν έχει στήριγμα. Του χρειάζεται παρηγορητής. Ή Ρωσία χρειάζεται πάντα τα μοναστήρια και τους γεροντάδες, τους στάρετς, τους παρηγορητές... Αν όχι σ' αυτούς, που αλλού να καταφύγουν οι ανήσυχες και πονεμένες ψυχές μας; Απ' τη ζοφερή μας μοναξιά και την εγκατάλειψη δεν προέρχονται

9 τάχα όλες οι θλίψεις, όλος ο ψυχικός μας κόπος, ακόμα και ή αμαρτία; Τη Μεγάλη Εβδομάδα το χωριό μοιάζει με μοναστήρι. Όλοι είναι σοβαροί, φιλάδελφοι και συγκαταβατικοί. Και οι πιο καβγατζήδες έχουν συμμαζευτεί. Και οι πιο άσωτοι νηστεύουν αυστηρά!... Τους παρατηρώ, και το ξαναλέω: Δεν θ' αρνηθεί το Χριστό ο ρωσικός λαός! θα επιστρέψει κοντά Του, θα Του ομολογήσει τα σφάλματα του, θα μετανοήσει, θα καθίσει στα πόδια Του... Βγήκα έξω. Ήσυχο ανοιξιάτικο σούρουπο. Σούρουπο πασχαλινό. Φυσούσε ο γνωστός απριλιάτικος αέρας, θυμήθηκα τα λόγια του Τσέχωφ: «Ό ίδιος ακριβώς αέρας φυσούσε και στα χρόνια του Ρούριχ και στα χρόνια του Ιβάν του Τρομερού και στα χρόνια του Μεγάλου Πέτρου». Ή πιο χαρακτηριστική περίοδος της ρωσικής γης είναι τότε πού λιώνουν τα χιόνια, και μάλιστα στο σούρουπο, με τον αέρα. Τότε τη νιώθω πιο οικεία, πιο αγαπητή... κι αυτό μου συμβαίνει περισσότερο τον τελευταίο καιρό, πού σα να φεύγει κάτω απ τα πόδια μου... Έμεινα μόνος στο πασχαλινό τραπέζι. Γιατί με πλακώνει τόση θλίψη αυτή την ολόλαμπρη και σωτήρια νύχτα; Γιατί πάλι τριγυρνάει στο νου μου η σκέψη, ότι βρισκόμαστε όλοι μπροστά σ ένα σταυροδρόμι, και πολύ σύντομα θα χωρίσουμε, δεν θα βλέπουμε πια ο ένας τον άλλον; Καθώς άλλαζα με τους ενορίτες μου τον τριπλό αναστάσιμο ασπασμό, ήθελα να ξεσπάσω σε κλάματα. Τους έβλεπα με λύπη αβάσταχτη να περπατούν στους ξεπλυμένους απ την ανοιξιάτικη βροχή δρόμους, κρατώντας στα χέρια τους τα μπογαλάκια με τα ευλογημένα πασχαλινά φαγητά, γελώντας χαρούμενα δίνοντας ευκές... Να, σκέφτομαι, σε λίγο θα τους χάσω απ τα μάτια μου. Ποτέ πια δεν θα ξανάρθουν εδώ, στο πασχαλινό δείπνο του Χριστού! Λες πάλι να έχει σφηνωθεί μέσα μου μια έμμονη ιδέα; Μακάρι να 'ναι έτσι. Κύριε! Ο ήλιος λούζει τη γη με το φως του. Οι μηλιές είναι ολάνθιστες. Το μάτι δεν χορταίνει την έξοχη ανοιξιάτικη μεγαλοπρέπεια. Πολύ εύστοχα αντιστοίχισε κάποιος τους δώδεκα μήνες του χρόνου με τους δώδεκα μαθητές του Χριστού. Μήνας Μάιος Ιωάννης ο θεολόγος ο ευαγγελιστής της αγάπης, ο «ηγαπημένος» του Κυρίου. Μες στη λιακάδα κάθομαι και ξεφυλλίζω το Ψαλτήρι, ενώ τα άνθη απ' τις μηλιές πέφτουν πάνω στους ώμους μου και στις σελίδες του βιβλίου. «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλλει

10 το στερέωμα... Εν τω ήλίω έθετο το σκήνωμα αυτού'...απ' άκρου του ουρανού ή 'έξοδος αυτού, και το κατάντημα αυτού έως άκρου του ουρανού, καί ούκ εστίν ος αποκρυβήσεται της θέρμης αυτού». (Ψαλμ.18,1-7) Θες απ αυτά τα λόγια του ψαλμωδού, θες από την ομορφιά του τοπίου πού με τριγύριζε, δεν μπόρεσα να μη σταυροκοπηθώ και να μην αναφωνήσω αυθόρμητα: Κύριε! Ελθέτω η βασιλεία Σου! Τι καλά πού θα 'ταν να νικούσαμε τη θλίψη αυτής της ζωής! Να φυτεύαμε στη γη τη χαρά της Βασιλείας! Ν αξιωνόμασταν την αληθινή Ζωή! Πολύ θερμό είναι τούτο το καλοκαίρι. Πολλά δάση καίγονται. Ό ήλιος σκοτίζεται απ τους καπνούς. Το φως είναι παράξενο, ανησυχητικό, «αποκαλυπτικό». Οι νύκτες φωτίζονται από αλλεπάλληλες οργισμένες αστραπές. Μα βροχή δεν πέφτει. Κάτω απ τη γη έρπουν υπόκωφοι, φοβεροί ήχοι... Ό γερο-κήρυκος μου είπε πώς κόλλησε τ' αυτί του στο χώμα και άκουσε τρομακτικά βουητά. Παπούλη, συμφορά προμηνάει τούτο! Ό Σέμας, ο σάλος, τρέχει πάνω-κάτω σ' όλο το χωριό και ξελαρυγγιάζεται, τραγουδώντας ανατριχιαστικά: Μαύρο κοράκι! Μαύρο κοράκι! Γιατί πετάς από πάνω μου; Μπας και μυρίζεσαι την καταστροφή μου; Ναι... ε- εεχ!... Οι γυναίκες τον διώχνουν με φωνές, αυτός όμως συνεχίζει να ξεσκίζει τις ψυχές με την κραυγή της στέπας: Ε-εεχ!... Δεν συγκρατήθηκα. Βγήκα απόψε στο δάσος κι ακούμπησα τ' αυτί μου στη γη βουίζει στ' αλήθεια;... Ναι!...Μήπως όμως ειν' ή καρδιά μου που βουίζει; Ξύπνησα με τρόμο, φωνάζοντας δυνατά. Στον ύπνο μου έβλεπα τον Κύριο να εγκαταλείπει τη γη!. Πετάχτηκα απ το κρεβάτι. Δεν μπορούσα να ησυχάσω. Οι αστραπές φώτιζαν κάθε τόσο το Εικονοστάσι. Πλησίασα στο παράθυρο. Για πολλή ώρα είχα στυλωμένο το βλέμμα στη μαυρισμένη γη. Άρχισε να με κυριεύει ίνας βαθύς φόβος. Έπεσα στα γόνατα, μπροστά στις εικόνες. Μα η προσευχή δεν μ' έκανε να γαληνέψω, όπως πρώτα. Άραγε, Εκείνος δεν μ ακούει πια;

11 Τα μεσάνυκτα έτρεξα στην εκκλησία. Άναψα την επτάφωτη λυχνία του ιερού. Στάθηκα μπροστά στην άγια Τράπεζα ως το πρωί. Ένιωθα καλύτερα. Κηρύχθηκε πόλεμος*! Μνημόσυνα απ άκρη σ' άκρη της Ρωσίας. Τα δίπτυχα γεμίζουν με τα ονόματα νεκρών στρατιωτών Τώρα περισσότερο η ψυχή ζητάει τη στέρηση και την προσφορά. Ο,τι είχα και δεν είχα το μοίρασα στα ορφανά. Κοιτάζω τώρα τ άδεια δωμάτια του σπιτιού μου και σκέφτομαι: Δεν υπάρχει μεγαλύτερο αγαθό απ την απάρνηση των επίγειων πραγμάτων. Καλά το είπανε, πώς οποίος απέκτησε μια πορσελάνινη τσάσκα, αυτός δεν είναι πια ελεύθερος! Δεν θέλω να κρατήσω ούτε το άδειο σπίτι μου. Αύριο φτάνουν πρόσφυγες απ' την πολεμική ζώνη. θα εγκαταστήσω εδώ όσους χωράνε. Έμενα μου φτάνει το λουτρό* θα βολευτώ όπως-όπως... Ένιωσα πολύ Ικανοποιημένος με τον εαυτό μου το συνειδητοποίησα την ίδια στιγμή και ντράπηκα: Τι φίλαυτα οντά πού είμαστε, λοιπόν! Δεν μπορούμε να κάνουμε το παραμικρό καλό, χωρίς να φουσκώσουμε από αυτοδικαίωση. Πόσο μακριά είμαστε από τη γνήσια, ανόθευτη, τέλεια αγάπη! Διαπίστωνα για πρώτη φορά, πώς το λουτρό ήταν πολύ άνετο. Ανεξάρτητο από το υπόλοιπο οίκημα, φτιαγμένο από κορμούς δέντρων, χαριτωμένο και χαμηλοτάβανο, μου δημιουργούσε ένα αίσθημα ψυχικής ζεστασιάς. Άναψα το καντήλι, κι ένιωσα πώς ήρθε ο ίδιος ο Χριστός και κάθισε κοντά μου, στον χωριάτικο ξύλινο πάγκο. Έραβα ένα κουμπί στο ράσο μου και συλλογιζόμουν: "Τι ωραία να ζεις σ ένα σπιτάκι με χαμηλό ταβάνι! Φέρνει στην καρδιά σου τόση γαλήνη, τόση ησυχία!..." Μα πάλι με πλησιάζει ύπουλα ή αυτοϊκανοποίηση, πάλι πλανιέμαι... Πρέπει να δουλέψω περισσότερο πάνω στον εαυτό μου... Ή γη ταράζεται. Ό λαός ανησυχεί. Παντού συμφορές... Οι άνθρωποι μαζεύονται γύρω μου. Ζητάνε παρηγοριά. Κάθομαι ως αργά

12 τη νύκτα κι ακούω τον καημό τους, την αγωνία τους, τη θλίψη τους... Πολύς ο πόνος... Όλοι τους σηκώνουν σταυρό. Τους κοιτάζεις, κάτι θέλεις να πεις για να τους παρηγορήσεις, μα... τελικά κατεβάζεις το κεφάλι και σωπαίνεις... Μεγάλο κακό μας βρήκε με τούτον τον πόλεμο. Ωστόσο η καρδιά προειδοποιεί για κάτι πολύ χειρότερο, πολύ φοβερότερο. Σε ποια ακόμα δοκιμασία οδηγείς, Κύριε, το λαό μας; Μετά. Ή κομμούνα του χωρίου μας άρχισε τη δραστηριότητα της οργανώνοντας γλέντια στο κοιμητήριο. Οι παλικαράδες γκρεμίσανε απ το καμπαναριό τη μεγάλη καμπάνα. Τα τζάμια του λουτρού, πού μένω, τα σπάσανε όλα. Ό Αλέξιος Μπακβόλωφ έκαψε το ξύλινο προσκυνητάρι, πού ήταν πάνω στο δρόμο. Ό Κούζμα έσκισε με το τσεκούρι την εικόνα της Δέσποινας μας, της Κυρίας Θεοτόκου, και την έριξε στη φωτιά. Κάθε νύκτα ακούγονται πυροβολισμοί. Πηγαίνω από καλύβα σε καλύβα. Παρηγορώ, νουθετώ, προσεύχομαι... Μου έστησαν καρτέρι αργά το βράδυ και με κτύπησαν ανελέητα. Τρεις μέρες δεν μπόρεσα να βγω έξω. Το κορμί μου όλο ήταν τυλιγμένο μ' επιδέσμους. Πείνα... Με πολλή δυσκολία βρίσκουμε μια χούφτα αλεύρι για τα πρόσφορα. Ό λειτουργικός άρτος γίνεται τώρα από σίκαλη μαύρισε το σώμα του Χριστού!.. Σήμερα λειτούργησα. Ή εκκλησία ήταν γεμάτη από πεινασμένους. Οι μανάδες φέρανε τα εξαντλημένα παιδάκια τους, μα δεν μπορούσαν να τα κρατήσουνε στα χέρια από αδυναμία. Τα άφηναν στο πάτωμα, μπροστά στις εικόνες. Όλοι κλαίγαμε πιο πολύ γι' αυτά τα παιδιά. Εκεί, μέσα στο ναό, μπροστά στα μάτια μας, άφησε την τελευταία του πνοή το τετράχρονο αγοράκι του σιδερά Ματθαίου. Πολλοί ξάπλωναν κατάχαμα η πείνα τους είχε κόψει τα πόδια. Κοινωνούσα τα παιδιά, και με δυσκολία κρατούσα στα χέρια μου το άγιο Ποτήρια...Είναι φοβερό το θέαμα ενός βρέφους, πού σβήνει από έλλειψη τροφής... Ό ψάλτης δεν άντεξε ως το τέλος. Σωριάστηκε καταγής. Κι ο διάκος κοίταζε με βουλιμία τα σικαλένια πρόσφορα. Στα παιδιά δίναμε από ένα πολύ μικρό κομμάτι πρόσφορο. Το κατάπιναν

13 μονομιάς, και τέντωναν τα κεράκια τους να πάρουν κι άλλο. - Δώσε μας ψωμάκι, παππούλη! Δώσε μας, για χάρη του Χριστού! Στο τέλος της λειτουργίας βγήκα να κηρύξω; Ή ματιά μου έπεσε διαδοχικά στα κοκαλιάρικα, κιτρινισμένα πρόσωπα..., στα νήπια, πού οι μανάδες τους είχαν αποθέσει μπροστά στις εικόνες των ουράνιων προστατών μας..., στο νεκρό αγοράκι, πού ήταν ξαπλωμένο σ ενα σκαμνί!.. Δεν άντεξα. Ξέσπασα σε λυγμούς. Έπεσα στα γόνατα, μπροστά στους ανέκφραστους ανθρώπους τα ζωντανά λείψανα. Δεν μπόρεσα να πω λέξη! Πιάσαμε όλοι να κλαίμε και να φωνάζουμε μ' όση δύναμη μας είχε απομείνει: Κύριε, σώσε μας! Υπεραγία Θεοτόκε, προστάτεψε μας! Νύκτα, 20 Νοεμβρίου: Οι θολωμένες ψυχές έβαλαν φωτιά στο ναό μας. Με τη βοήθεια του Κυρίου, πέρασα ακίνδυνα μεσ από τις φλόγες κι έφτασα ως το ιερό. Κατόρθωσα να σώσω το Ιερό αντιμήνσιο, το άγιο Αρτοφόριο με τα τίμια Δώρα, καθώς και μερικά λειτουργικά βιβλία. Δυστυχώς, το άγιο Ποτήρια χάθηκε μέσα στις φλόγες. Οι φίλοι με προειδοποιούν και με παρακινούν: Φύγε, παππούλη, μακριά από τον πειρασμό! θέλουν να σε σκοτώσουν! Δεν πάω πουθενά! «Κύριος υπερασπιστής της ζωής μου' από τίνος δειλιάσω;» (Ψαλμ.26.1). Που θ απλώσω τώρα το αντιμήνσιο; Που θα τελώ τα αγία μυστήρια του Χριστού;.» Στο κοντινό δάσος υπήρχε ένα άνετο κυνηγετικό καταφύγιο. Το μετατρέψαμε σε οίκο του θεού. Οι ενορίτες μου ανασκουμπώθηκαν. Φέρανε εικόνες, κρεμάσανε καντήλια Από φρεσκοκομμένα δέντρα φτιάξανε εικονοστάσι, αγία Τράπεζα, άγια Πρόθεση. Μου ράψανε και άμφια από χοντρό, γερό ύφασμα απ αυτό πού κάνουν τα σακιά. Ό Εγόρουσκα, καλλιτέχνης ξυλουργός, έφτιαξε ένα ξύλινο άγιο Ποτήρια, και σκάλισε πάνω του τη φράση: «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι και το όνομα Κυρίου επικαλέσομαι».

14 Έρχονται οι πιστοί. Έρχονται από πολύ μακριά, περπατώντας συχνά δεκάδες βέρστια*. Έρχονται στον οίκο του θεού για να παρηγορηθούν. Ό χώρος δεν είναι αρκετός. Στέκονται κάτω απ τον ανοικτό ουρανό. Τους εξομολογώ ως αργά τη νύκτα. Τους ακούω. Τους καθησυχάζω... Σκοτεινή, παγωμένη η νύκτα... Οι νεολαίοι γυροφέρνουν το χωριό με τραγούδια και βλαστήμιες. Να τους... πλησίασαν στο κατάλυμα μου. Σταμάτησαν. Ένας σβώλος χιόνι έσκασε πάνω στο παράθυρο μου Οι χριστιανοί ανησυχούν όλο και περισσότερο για τη ζωή μου. Φύγε, παππούλη, να σωθείς! Φύγε, όσο είναι καιρός! Σε χαρακτήρισαν, λέει, εχθρό του λαού! «Το θέλημα του Κυρίου γινέσθω» (Πράξ. 21,14). Έμαθα πώς υπογράφθηκε στην πόλη ένταλμα συλλήψεως μου. Ή κατηγορία: υποκίνηση των λαϊκών μαζών σε στάση. Ήρθαν μιαν αγρία νύχτα, καθώς η χιονοθύελλα λυσσομανούσε. Ντύσου γρήγορα, παπά! Φεύγουμε! Δεν πάω πουθενά, φίλοι μου! Ή ποιμαντική μου συνείδηση με κρατάει εδώ! Με υποχρέωσαν βίαια να ντυθώ. Πέταξαν μέσα σ ένα σάκο τα ρούχα, τα βιβλία και μερικά άλλα πράγματα μου. Οι ικεσίες μου ήταν ανώφελες. Δεν άκουγαν. Μόνο μου φώναζαν να βιαστώ. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Πήρα το αντιμήνσιο, το Αρτοφόριο και το Ευαγγέλιο. Μ' έβαλαν σ' ένα αμάξι. Και φύγαμε... Μ' έφεραν στη μικρή παραποτάμια πόλη, στο σπίτι ενός τσαγκάρη, του Σάββα Γρηγόριεβιτς Κοβίλιν. Άρχισα να μαθαίνω την τέχνη του παπουτσή. Ό Σάββας Γρηγόριεβιτς ήταν πιστός άνθρωπος. Καθόμασταν τα βράδια κάτω από μια φλαμουριά και μελετούσαμε την Άγια Γραφή, συζητούσαμε πνευματικά, προσευχόμασταν... Ήταν ένας λεβεντόκορμος γέροντας με φωτεινή, καθαρή ψυχή. Κρατούσε από σόι παραδοσιακό, ορθόδοξο. Με τη

15 ζωή του λες και ζωγράφιζε την εικόνα του Χριστού! Τα Σάββατα και τις Κυριακές άρχονται οι συγγενείς του και άλλοι ευσεβείς άνθρωποι. Τελούμε τη θεία Λειτουργία στο πίσω δωμάτιο... Οι χριστιανοί έμαθαν για μένα. Μου φέρνουν κρυφά τα νήπια για να τα βαφτίσω. Μου ζητάνε να τους εξομολογήσω, να τους κοινωνήσω, να τους παντρέψω εκκλησιαστικά... Ή πόλη δεν είχε Ιερείς. Πριν έρθω, τους είχαν εξαφανίσει όλους. Άλλους είχαν εξορίσει στο Σολόφκ, και άλλους τους θανάτωσαν μετά από φρικτά βασανιστήρια. Άκουσα πώς όρμησαν σ' έναν ιερέα την ώρα πού κρατούσε το άγιο Ποτήρια. Έχυσαν στο πάτωμα το αίμα του Χτιστού. Και τον λειτουργό, αφού τον έβγαλαν με τα άμφια έξω από την εκκλησία, τον κρέμασαν στην πλατεία, σ' έναν ηλεκτρικό στύλο. Στο χωριό Ντούμπναχ, τον π. Δημήτριο, συμμαθητή μου στην Ιερατική Σχολή, τον τύφλωσαν με τις λόγχες. Τέλεσα σήμερα μιαν ασυνήθιστη νεκρώσιμη ακολουθία. Έρχεται και με βρίσκει μια γερόντισσα. Τα μάτια της είναι γεμάτα δάκρυα. Παππούλη μου, διάβασε, σε παρακαλώ, τον αντίχριστο το γιο μου! Τον σκότωσαν!... Που τον έχουν τώρα; Εκεί, πάτερ μου, σε δαύτους... Στο, πώς το λένε; «Σπίτι του Λαού»!... Εκεί βρίσκεται το λείψανο του. Εσένα, βέβαια, δεν θα σ' αφήσουνε να μπεις εκεί. Κοσμικά τον κηδεύουνε, με μουσικές και τραγούδια... Ήταν κομισάριος... Πώς θα τον ψάλω τότε; Από μακριά, καλέ μου!... Δώσε στην αρνησίθεη ψυχή του τουλάχιστον αυτή την τελευταία ευλογία... Κλαίει η γριά μάνα. Παρακαλεί στο όνομα του Χριστού... Άρχισα να ψάλλω τη νεκρώσιμη ακολουθία....έξω απ το παράθυρο μεταφέρουν το νεκρό κομισάριο στον τάφο, με μουσική... Και μέσ' απ το παράθυρο εγώ διαβάζω για χάρη του ο,τι μισούσε ν ακούει ζωντανός: «Ανάπαυσον, ο θεός, τον δούλον σου, και κατάταξον αυτόν εν Παραδείσω..., παρορών αυτού πάντα τα εγκλήματα».

16 Έγινα καλός τσαγκάρης! Κάναμε καλές δουλειές με το Σάββα Γρηγόριεβιτς: Το «νυχτερινό ποίμνιο» μεγάλωσε τόσο, πού δεν χωράει πια στο σπίτι. Στην πόλη δεν σταματάνε καθόλου οι πυροβολισμοί... Μια νύχτα χτυπάνε την πόρτα μας. Ανοίγουμε. Είναι ο κομισάριος Αχτίρωφ. Παπά, έλα μαζί μου! Ετοιμάστηκα για το θάνατο. Ό Σάββας Γρηγόριεβιτς άσπρισε σαν το χιόνι. Ό κομισάριος μαλάκωσε τη φωνή του και μας καθησύχασε: Μη φοβάστε, αδελφοί! Ήρθα να πάρω τον παππούλη για να βαφτίσει το γιο μου... κρυφά... γιατί αν δεν το κάνει, δεν θα ζήσει το παιδί! Σήμερα κάναμε σύσκεψη. Αποφασίσαμε να σταματήσουμε τις λατρευτικές μας συνάξεις στο σπίτι, και να μεταφερθούμε στο δάσος. Έχουμε μεγάλα, πυκνά, ασφαλή δάση. Και δεν είναι πολύς καιρός, πού ένας αδελφός βρήκε τυχαία μιαν απόμακρη, ευρύχωρη σπηλιά. Πήγαμε νύχτα εκεί. Ως το ξημέρωμα τη μετατρέψαμε σ' έναν υπέροχο πρωτοχριστιανικό ναό! Σκουροπράσινα αιωνόβια ελατά έκρυβαν την είσοδο της. Καλύτερο μέρος δεν μπορούσαμε να βρούμε! Μεταφέραμε τις Εικόνες κρυφά. Συμφωνήσαμε να πηγαίνουμε κάθε φορά μόνοι κι από διαφορετικούς δρόμους, θυμόμασταν τα λόγια του αποστόλου: «Βλέπετε πώς ακριβώς περιπατείτε» (Έφεσ.5,15). Ή πρώτη μας σύναξη στη σπηλιώτικη εκκλησία, μέσα στο δάσος!... Κεριά δεν είχαμε. Μονάχα ένα δαδί άναβε. Μετά το «Αινείτε», έψαλα πρώτος το μεγαλυνάριο του όσιου Σεργίου του Ραντονέζ - αυτό μόνο θυμήθηκα μπροστά στην αναμμένη δάδα! Ύστερα ψάλαμε όλοι μαζί: «Μακαρίζομέν σε, όσιε πατήρ ημών Σέργιε, και την αγίαν μνήμην σου τιμώμεν, των μοναζόντων διδάσχαλε και των αγγέλων συνόμιλε». Όλη τη νύχτα εξομολογούσα. Διέκοψα κάποια στιγμή, για να ξεκουραστώ, και κίνησα για ένα περίπατο μέσα στο δάσος.

17 Ξάφνου, ακούω από μακριά ένα σπαραχτικό, θανάσιμο ξεφωνητό... κι έπειτα μερικούς πυροβολισμούς... Κάθησα στον κορμό ενός πεσμένου δέντρου. Σαν μικρό παιδί αναρωτιόμουν και απορούσα: Γιατί να ναι τόσο φοβερός ο άνθρωπος; Δεν μπορούμε, αλήθεια, να ζήσουμε χωρίς αυτές τις νυχτερινές κραυγές, χωρίς αυτούς τους φονικούς πυροβολισμούς;... Τώρα απλώθηκα ησυχία. Σιγή νεκρική. Σημεία των καιρών: παλιές Εικόνες, σε σπίτια και ναούς, αστράφτουν κι ακτινοβολούν! Οι τρούλοι πολλών εκκλησιών, μαυρισμένοι απέ το χρόνο, ξαφνικά ανακαινίζονται, και λαμποκοπούν! Τι θέλει να μας δείξει ο θεός με τούτα τα θαύματα; Παραμονή Χριστουγέννων. Πέφτει πυκνό χιόνι. Επικρατεί φαινομενική ησυχία. Στέκομαι στο παράθυρο μου και φαντάζομαι πώς τίποτα κακό δεν συμβαίνει πια στη Ρωσία. Όνειρο ήταν, εφιάλτης, και πέρασε... Όλοι μας σήμερα το βράδυ, όπως τον παλιό καλό καιρό, θα ψάλουμε, «Ή γέννησίς σου. Χριστέ, ο θεός ημών...». Σ' όλα τα σπίτια θα 'ναι τα καντήλια αναμμένα... Μα δεν πρόλαβα να ονειροπολήσω για πολύ. Έξω, στο δρόμο, περνάνε κάτι «παλικάρια». Δεν είναι μόνα τους. Οδηγούν δεν ξέρω που, καταλαβαίνω όμως με τι σκοπό τον πρώην δήμαρχο, το διευθυντή του γυμνασίου, μερικούς στρατιωτικούς, έναν έφηβο και μια κοπέλα αχτένιστη. Ό ψαρομάλλης γυμνασιάρχης προχωράει σκυφτός, με πολλή δυσκολία... και τον σπρώχνουν με τον υποκόπανο του όπλου. Δεν είχε προλάβει να βάλει, καθώς φαίνεται, ούτε ένα πανωφόρι. Μα κι ο δήμαρχος είναι με τις παντόφλες... Ή καρδιά μου σφίχτηκε. Ένα επιφώνημα πόνου σάλεψε στα χείλη μου, και λιποθύμησα Συνήλθα το βράδυ πια, μετά από εναγώνιες προσπάθειες του Σάββα Γρηγόριεβιτς. Πώς θα κάνεις, πάτερ, απόψε την ακολουθία; Κοίταξε το πρόσωπο σου στον καθρέφτη. Μοιάζεις με νεκρό! Τι έπαθες; Δεν του είπα τίποτα. Προσευχήθηκα, πήρα αντίδωρο, ήπια αγιασμό, κι ένιωσα καλύτερα. Στις 3 Ιανουαρίου, αργά τη νύχτα, χτύπησαν την πόρτα μας.

18 Παππούλη, συμφορά! Έχουνε σκοπό να πετάξουν αύριο όλες τις εικόνες απ τον καθεδρικό ναό της πόλης... να γκρεμίσουνε το τέμπλο... και να κάνουνε την εκκλησία κινηματογράφο! Μα το πιο φοβερό είναι, πώς θα στήσουνε, λέει, τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας στη μέση της πλατείας, και θα τη χρησιμοποιήσουν για ασκήσεις σκοποβολής! Μου τα λένε και κλαίνε. Άναψα. Πόσοι άνθρωποι είστε εδώ; ρώτησα. Πέντε! Φοβάστε τίποτα; Είμαστε έτοιμοι και για βασανιστήρια και για θάνατο! απαντούν μ' ένα στόμα. Ακούστε τότε, παιδιά μου! Τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας μας πρέπει να τη σώσουμε! Δεν θα αφήσουμε να τη χλευάσουν! Τους εξήγησα τι είχα στο νου μου. Ό Σάββας Γρηγόριεβιτς πήγε στην αποθήκη, και γύρισε μ' ένα τσεκούρι, ένα σκαρπέλο κι ένα σφυρί. Κάναμε το σταυρό μας και ξεκινήσαμε... Ή Δέσποινα τ' ουρανού και της γης συμμάχησε μαζί μας: Όλος ο τόπος σκεπασμένος με χιόνι. Κανένα φως, καμιά φωνή, κανένας σκύλος... Απόλυτη ησυχία λες κι ή γη είχε παραδώσει την ψυχή της στο θεό. Πηγαίνουμε στο ναό χωριστά, από διαφορετικές κατευθύνσεις. Εγώ προχωράω ακολουθώντας το φράχτη. Οι άλλοι βρίσκονται κιόλας μέσα στο προαύλιο. Το άλογο ειν' έτοιμο, ζευγμένο στο έλκηθρο, και περιμένει. Μας προστατεύουν τα γέρικα δέντρα, φορτωμένα χιόνι. Κοιτάξαμε ολόγυρα με προσοχή μα τι να δούμε μέσα σ' εκείνο το πηχτό σκοτάδι; Κάναμε το σταυρό μας άλλη μια φορά. Ένας μας χτύπησε δυνατά με το σφυρί τη βαριά κλειδαριά διαλύθηκε με την πρώτη! Αφουγκραστήκαμε: Μόνο το χιόνι κι η ανάσα μας. Μπήκαμε στον κρύο ναό. Βγάλαμε την αρχαία εικόνα της θεομήτορος απ τη μεγάλη κορνίζα της. Τη μεταφέραμε στο έλκηθρο, τη σκεπάσαμε με μπόλικο σανό και κινήσαμε για το δάσος για τη σπηλιά μας. Ναι, η Ίδια η Παντάνασσα οδηγούσε το άλογο! Ησυχία. Σκοτάδι. Ερημιά.

19 Και το χιόνι να πέφτει συνέχεια, εξαφανίζοντας τα ίχνη μας... Όταν πλησιάσαμε στη σπηλιά, κατεβάσαμε την εικόνα από το έλκηθρο και τη σηκώσαμε στα χέρια, βουλιάζοντας μέσα στο χιόνι. Μήπως κι οι πρόγονοι μας κάπως έτσι δεν έκρυβαν στα δάση τα ιερά κειμήλια, τον καιρό της ταταρικής εισβολής στη Ρωσία; Στην πόλη απλώθηκε η φήμη για θαύμα η Δέσποινα εγκατέλειψε το ναό! Και δεν ήταν, αλήθεια, θαύμα ή σωτηρία της εικόνας; Μόνο χάρη στη θεία δύναμη κατορθώσαμε να τη φυγαδεύσουμε τόσο εύκολα. Λαός πολύς καταφτάνει στην εκκλησία. θέλουν να κλάψουν μπροστά στην αδεία κορνίζα... Τους διώχνουν με την απειλή των όπλων. Εκείνοι χάνουν πίσω, μα δεν φεύγουν, Όταν σε λίγο οι Ιερόσυλοι βγάζουν τις εικόνες και τις πετάνε στο καλντερίμι, η λαϊκή οργή ξεσπάει. Ορμάνε πάνω στους βέβηλους, πιάνονται στα χέρια, τους παίρνουν τις εικόνες... Αυτοί τότε υψώνουν απειλητικά τις χειροβομβίδες και ουρλιάζουν: Σκορπιστείτεεεεε!... Τώρα θα τις βροντήξουμε!... Άδειασαν το ναό. Ύστερα το ρίξανε στο γλέντι και το μεθύσι. Το άγιο Ποτήριο, γεμάτο κρασί, έφερνε γύρω την «παρέα» Θεέ μου! Οι νεαροί επαναστάτες κλωτσούσανε στους δρόμους τις εικόνες και τραγουδούσαν: «Αχ, παίξε., οργανάκι μου! Χτυπά το θεό και τους παπάδες!» Σ' ένα απόμερο σημείο ο Σάββας Γρηγόριεβιτς βρήκε την εικόνα του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ διάτρητη από σφαίρες. Μετά από καιρό, κατορθώνω να καταπιαστώ και πάλι με τις σημειώσεις μου. Πολλές οι πίκρες πού δοκιμάσαμε... Δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε για πάντα μυστική τη σπηλιά μας. Την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, την ώρα πού βγάζαμε τον τίμιο Σταυρό... να τους ξαφνικά μπροστά μας! Μας είχαν παρακολουθήσει... Με πλησίασαν με βαριά βήματα δυο πανύψηλοι στρατιώτες, πού

20 βρωμούσαν απαίσια. Με δέσανε σφιχτά. Δεν μ άφησαν να βγάλω τ' άμφια μου έτσι με πήραν, ντυμένο μ ολόκληρη την ιερατική στολή. Δοξάζω το θεό, γιατί δεν πείραξαν τουλάχιστον κανέναν από τους πιστούς, πού μας ακολούθησαν με δάκρυα και στεναγμούς. Προσπάθησαν να με υπερασπίσουν, αλλά τους φοβέρισαν με τις χειροβομβίδες. Ένας λογισμός με βασάνιζε: θα σκεφτούν άραγε οι αδελφοί να σώσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας; Ό Σάββας Γρηγόριεβιτς φαίνεται πώς κατάλαβε τι είχα στο νου μου. Κι από μακριά, μέσα στο σκοτάδι, μου φώναξε: -Μην ανησυχείς!... Ένιωσα ανακούφιση λες και μου φώναξε ο ίδιος ο Κύριος από το πυκνό δάσος. Κάποια στιγμή γλίστρησα στον πάγο κι έπεσα. Οι στρατιώτες έβαλαν τα γέλια. Έπιασαν την άκρη του σκοινιού κι άρχισαν να με σέρνουν καταγής, τραγουδώντας: ~ Ει, κουτσουράκί, προχωρά, προχωρά! Όταν είδαν πώς μωλωπίστηκα και καταματώθηκα, σα να με λυπήθηκαν. Με σήκωσαν. Αργά το βράδυ με οδήγησαν στον ανακριτή. Στάθηκα μπροστά στο γραφείο του. Ήταν σκυμμένος και κάτι άγραφε, χωρίς να μου δίνει σημασία. Πρόσεξα πώς είχε κατάλευκα, περιποιημένα χέρια πρόσωπο νεανικό και ροδοκόκκινο χαρακτηριστικά κανονικά... Μόνο τ' αυτιά του ήταν τόσο αλλόκοτα: τεράστια, μαυριδερά, κρέμονταν σαν πανιά, σκεπάζοντας τους ακουστικούς πόρους. Πέρασαν έτσι κάπου είκοσι λεπτά, και δεν σήκωσε καν τα μάτια του να με κοιτάξει. Μέσα στο γραφείο, πού φωτιζόταν από το καταθλιπτικό, γκρίζο φως μιας γυμνής λάμπας, την ησυχία δεν τάραζαν παρά δυο σιγανοί ήχοι: της πέννας, πού σερνόταν πάνω στο χαρτί και του αίματος, πού έσταζε ρυθμικά πάνω στο ξύλινο πάτωμα από τις πληγές των χεριών μου... Ό ανακριτής έβαλε ήρεμα την πέννα του στη θήκη της και σήκωσε αργά το κεφάλι του. Με κοίταξε. Τι ωραία γαλάζια μάτια!, σκέφτηκα για μια στιγμή αλλά το βλέμμα του μ' έκανε ν' ανατριχιάσω. Για πέντε λεπτά είχε στυλώσει πάνω μου εκείνο το παγερό, ανελέητο, απειλητικό βλέμμα. Ύστερα τα μάτια του πέσανε στα ματωμένα χέρια μου. Χαμογέλασε... Κάθε τόσο έφερνε το λεπτό, φίνο χέρι του στο πρόσωπο του κι έκανε μια κίνηση δυσφορίας σαν να τον σκέπαζε ένας Ιστός αράχνης και προσπαθούσε να τον απομακρύνει. Μου ζήτησε να ομολογήσω, πώς ήμουν ανακατεμένος σε συνωμοσία κατά της εξουσίας. Ή άρνηση μου ήταν σταθερή.

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η πορεία προς την Ανάσταση... Η νύχτα της Ανάστασης Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρούμενα οι καμπάνες. Οι χριστιανοί φορούν τα γιορτινά τους και πηγαίνουν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την Ανάσταση του Χριστού. Στα

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Πλησιάζει το Πάσχα. Η μητέρα άρχισε να καθαρίζει το σπίτι. Πλένει τις κουρτίνες και τα τζάμια. Καθαρίζει τα χαλιά. Συγυρίζει τα ερμάρια και τους πάγκους. Ο πατέρας βοηθά τη

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ -ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ

Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ -ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ -ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ Δ.Ε. 13: «Τι μπορεί να μάθει ο άνθρωπος για το Θεό. Προσέγγιση της γιορτής της Μεταμόρφωσης» (σελίδες εγχειριδίου 69-76) Δ.Ε. 19: «Η μνήμη των Αγίων, αφορμή για

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ. Γι αυτό και εμείς, ενωμένοι με τους Αγγέλους και τους αγίους, διακηρύττουμε τη δόξα σου αναφωνώντας και λέγοντας (ψάλλοντας):

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ. Γι αυτό και εμείς, ενωμένοι με τους Αγγέλους και τους αγίους, διακηρύττουμε τη δόξα σου αναφωνώντας και λέγοντας (ψάλλοντας): ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ 99. Παρ ότι η δεύτερη ευχή είναι συγκροτημένη με το προοίμιό της, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με άλλα προοίμια, ιδιαίτερα με εκείνα που σε περίληψη περιγράφουν το Μυστήριο της Σωτηρίας,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12)

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12) ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΑΞΗ: Β ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ Α ΟΜΑΔΑ: 1 1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16),0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12),0 3. Ποιοι είναι οι μαθητές του

Διαβάστε περισσότερα

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Τούτη εδώ είναι μια ιστορία για ένα κοριτσάκι, τη Μαριόν, που ζούσε σ ένα βόρειο νησί, σε μια πόλη που την έλεγαν Νεμπγιαβίκ. Ήταν ένα μέρος με

Διαβάστε περισσότερα

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Α ομάδα 1. Στο βιβλίο παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πραγματικός κόσμος της Ρόζας,

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ: Η Αικατερίνη είχε κάλλος και ομορφιά ασύγκριτη. Η μητέρα της και οι συγγενείς της την πίεζαν συνεχώς να παντρευτεί, για να μην φύγουν από τα χέρια τους

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Thales Foundation Cyprus P.O. Box 28959, CY2084 Acropolis, Nicosia, Cyprus ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Level 3 4 Γ - Δ Δημοτικού 3 Δεκεμβρίου / December 2016 10:00 11:15 Ερώτηση 1 7: 3 βαθμοί

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο Λάζαρος ήταν στενός φίλος του Χριστού. Κατοικούσε στη Βηθανία, 3 χλμ. περίπου ανατολικά της Ιερουσαλήμ και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία φιλοξένησαν

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών

Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

«Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων».

«Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». «Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Ένας απ τους σταυρωμένους κακούργους τον βλαστημούσε λέγοντας: «Εσύ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ευλογημένη τρεις φορές Του Οκτώβρη αυτή η μέρα, Που διώξανε τους Ιταλούς Απ την Ελλάδα πέρα. Ευλογημένος ο λαός που απάντησε το όχι ευλογημένος ο στρατός που με τη ξιφολόγχη, πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΗΕποχήπουοΘεός Δημιούργησε τα Πάντα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΗΕποχήπουοΘεός Δημιούργησε τα Πάντα Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΗΕποχήπουοΘεός Δημιούργησε τα Πάντα Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Byron Unger; Lazarus Διασκευή:Bob Davies; Tammy S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible

Διαβάστε περισσότερα

Μυλωνάκη Εμμανουέλα του Ιωάννη, 9 ετών

Μυλωνάκη Εμμανουέλα του Ιωάννη, 9 ετών Μυλωνάκη Εμμανουέλα του Ιωάννη, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

Μακρή Κωνσταντίνα του Απόστολου, 8 ετών

Μακρή Κωνσταντίνα του Απόστολου, 8 ετών Μακρή Κωνσταντίνα του Απόστολου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Λιναρδάτου Θεοδώρα Μαρίνα του Γεράσιμου, 7 ετών

Λιναρδάτου Θεοδώρα Μαρίνα του Γεράσιμου, 7 ετών Λιναρδάτου Θεοδώρα Μαρίνα του Γεράσιμου, 7 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα