Ἕνα κήρυγμα. Ἡ Κυριακή πού μᾶς πέρασε ἦταν ἡ Κυριακή τοῦ Σπορέως. Ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, μᾶς λέει πώς τήν ἡμέρα αὐτή ἀρχίζουν τά κηρύγματα.

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ἕνα κήρυγμα. Ἡ Κυριακή πού μᾶς πέρασε ἦταν ἡ Κυριακή τοῦ Σπορέως. Ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, μᾶς λέει πώς τήν ἡμέρα αὐτή ἀρχίζουν τά κηρύγματα."

Transcript

1 Ἕνα κήρυγμα τοῦ Πρεσβυτέρου π. Παναγιώτη Μωϋσίδη Κάθε πτυχή, κάθε λειτουργία τοῦ ἐπιτελουμένου ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἔργου ἔχει ἢ ὀφείλει νὰ ἔχει τὴν ποιμαντική της διάσταση. Ἐξυπακούεται ὅτι καὶ τὸ κήρυγμα ὀφείλει νὰ διακρίνεται γιὰ τὰ ποιμαντικά του γνωρίσματα: α) νὰ μαρτυρεῖ τὴν ἀλήθεια β) νὰ μυσταγωγεῖ γ) νὰ δημιουργεῖ κοινωνία καὶ ἐπι-κοινωνία καὶ δ) νὰ διακονεῖ καὶ νὰ μὴν ἐξουσιάζει (Α. Μ. Σταυρόπουλου, Ποιμαντικὴ θεολογικὴ προσέγγιση τοῦ κηρύγματος, περ. «Θεολογία» τόμος 82, τεῦχος 2 τοῦ 2011, σ ). Αἰσθάνομαι ὅτι αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ διακρίνονται στὸ κήρυγμα τοῦ π. Παναγιώτη Μωϋσίδη, ἐγγάμου κληρικοῦ πατρὸς πέντε τέκνων ποὺ ὑπηρετεῖ ὡς νοσηλευτὴς στὸ Τμῆμα Εἰδικῶν Λοιμώξεων τοῦ Νοσοκομείου «Ὁ Εὐαγγελισμός». Τὸ κήρυγμα ἐκφωνήθηκε στὶς 21 Ὀκτωβρίου 2012 στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ γυναικείου Ἡσυχαστηρίου «Παναγία τῶν Βρυούλων» στὸ Μήλεσι Ὠρωποὺ Ἀττικῆς. Σ αὐτὸν τὸν χῶρο λειτουργεῖ καὶ κηρύττει περιοδικά. Α. Μ. Σταυρόπουλος Ἡ Κυριακή πού μᾶς πέρασε ἦταν ἡ Κυριακή τοῦ Σπορέως. Ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, μᾶς λέει πώς τήν ἡμέρα αὐτή ἀρχίζουν τά κηρύγματα. Ἡ Ἀγγελική εἶναι ἕνα πολύ ὄμορφο κορίτσι. Δουλεύει ὡς νοσηλεύτρια στό νοσοκομεῖο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Εἶναι μοναχοπαίδι, ἀγαπάει πάρα πολύ τόν μπαμπά καί τήν μαμά. Πρίν ἀπό μερικούς μῆνες, ὁ πατέρας της, πού ἦταν ἕνας ὑπέροχος ἄνθρωπος, συνταξιοῦχος πιλότος τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας, ἕνας πολύ καλοσυνάτος ἄνθρωπος, πέθανε ξαφνικά ἀπό ἐγκεφαλικό. Ἡ Ἀγγελική εἶχε ἰδιαίτερη ἀδυναμία στόν μπαμπά, πόνεσε πολύ μέ τόν χαμό του. Πρίν ἀπό λίγες μέρες εἶδε ἕνα ὄνειρο. Εἶδε ἕνα ὄμορφο μονοπάτι, μέ πολλά πυκνά καί ὄμορφα δέντρα κι ἐκεῖ νά περπατᾶνε χέρι μέ χέρι ὁ μπαμπάς μέ τήν μαμά καί πίσω ἡ Ἀγγελικούλα προσπαθοῦσε νά τούς φτάσει. Κάποια στιγμή ὁ δρόμος ἔκανε μιά διχάλα, ὁ μπαμπάς ἔφυγε πρός τά δεξιά, ἡ μανούλα ἔφυγε πρός τά ἀριστερά. Ἡ Ἀγγελικούλα ἔφτασε στή διχάλα, δίστασε στήν ἀρχή καί μετά πῆγε νά τρέξει πρός τό μέρος τοῦ πατέρα. Ὁ πατέρας τῆς λέει: «Ὄχι, Ἀγγελική, δέν ἦρθε ἡ ὥρα ἀκόμα, θά πᾶς μέ τή μαμά.» Ἔκλαιγε ἡ Ἀγγελική καί παρακαλοῦσε. «Ὄχι, Ἀγγελική, θά πᾶς μέ τή μαμά, δέν ἦρθε ἡ ὥρα ἀκόμα.» Ἡ Ἀγγελική μοῦ διηγήθηκε χθές τό ὄνειρο καί εἶπα: «Ἀγγελική μου, ζῆσε μ αὐτό τόν τρόπο τή ζωή ἐδωπέρα, ἔτσι ὥστε, ὅταν θά ρθει ἡ ὥρα νά σέ καλέσει ὁ Χριστός κοντά του, νά βρίσκεσαι στό πλάι τοῦ πατέρα σου.»

2 Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Ὑιοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Τό πρῶτο κήρυγμα τῆς χρονιᾶς κάθε τέτοια ἐποχή ἀποτελεῖ ἕνα κομβικό σημεῖο, ἕναν καθρέφτη τῶν ἐντυπώσεων, τῶν παραστάσεων, μά κυρίως τῆς ψυχικῆς διάθεσης στήν ὁποία βρισκόμαστε μετά ἀπό ἕνα ἰδιόμορφο καλοκαίρι. Ἄν γυρίσω πίσω τό νοῦ μου γιά νά ἀναλογιστῶ, νά συγκρίνω τήν περσινή στιγμή μ αὐτό πού ζῶ τώρα, αἰσθάνομαι φανερά πιό κουρασμένος, πιό στερημένος ἀπό ἰδέες, ἀπό λόγια. Ἴσως ἀκόμη μέ λιγότερες προσδοκίες, λιγότερες βεβαιότητες. Παρά ταῦτα, ὅμως, ἡ πνευματική ἔνδεια, αὐτό τό ἀδιέξοδο τῆς σκέψης μοῦ χαρίζει ἐλπίδα μοῦ χαρίζει ἐλπίδα, γιατί νιώθω πώς ἐκεῖ πού οἱ δικές μας δυνάμεις δέν ἐπαρκοῦν, μόνο ἐκεῖ βρίσκει χῶρο νά χαριτώσει ἡ Παρουσία, ἡ Γλυκύτητα τοῦ Χριστοῦ μας. Τό φθινόπωρο ξαναβαπτίζει τήν πλάση, τήν πληγωμένη ἀπό τό βαρύ χνῶτο τοῦ καλοκαιριοῦ. Καινούργιος ἀστράφτει τότε ὁ οὐρανός στ ἀπόβροχο, λάμπει μέ καλοσύνη ἀγγελική, ἀνάλαφρη. Ἄπειρες φορές ἔχω συναντήσει καλοπροαίρετους ἀνθρώπους, ἐγκλωβισμένους μέσα σέ χιλιάδες ὧρες διαβασμάτων, ἀπομονωμένους βαθειά στήν εἰκονική τους πραγματικότητα, νά χουν ἐξαλείψει τελείως ἀπό τήν ψυχή ἐκεῖνο τό ἔμφυτο, τό θεόσδοτο χάρισμα τῆς ἀνθρώπινης διόρασης, τῆς προόρασης τῶν γεγονότων. Πάντα εἶχα μιά αἴσθηση, κυρίως ἀπό προσωπικά μου βιώματα, πώς οἱ ἀληθινά σοφοί ἄνθρωποι, ἄσχετα ἀπό τό ἐπίπεδο τῆς μόρφωσής τους, παραμένουν ἐκείνοι οἱ ἀφανεῖς πού συγχρωτίζονται, παλεύουν φιλότιμα μέ τήν καθημερινότητα, πού πράγματι ἀπέκτησαν ἐκείνη τή σοφία, πολύ απλοί ἄνθρωποι γιατί δέν ἔζησαν μόνο διανοητικά τόν κόσμο ἀλλά μετεῖχαν στά τεκταινόμενα, γεύονταν ἄμεσα τήν κάθε ἀλλαγή, τόν κάθε κραδασμό τῆς κοινωνίας. Ἕνας τέτοιος σοφός ἄνθρωπος εἶναι καί ἡ χήρα ἐκείνη μάνα πού καθαρίζει στό νοσοκομεῖο. Χθές μέ ζύγωσε καί μοῦ μίλησε μέ μιά γλυκειά ἀγωνία, ἀναμένοντας μέσα της μιά ἀπόκριση. Σέ ἕναν τόπο πού λησμονήσαμε τό παρελθόν καί ἀδιαφορήσαμε γιά τό μέλλον μας, λόγια ἀδιέξοδα, φοβισμένα γεννιοῦνται. «Πάτερ», μοῦ εἶπε, «τά πράγματα δυσκόλεψαν καί κανείς δέν μπορεῖ νά μᾶς μιλήσει γιά τά μελλούμενα». Αἰσθάνθηκα ἀμήχανα ἀπ τήν ἐρώτηση τῆς κουρασμένης γυναίκας γιατί ζητοῦσε μιά παρηγοριά, μιά ἀπόκριση πού ἐγώ δέν τήν κατεῖχα. Μιά εὐκατάστατη κυρία, ἀπ αὐτές πού τά προηγούμενα χρόνια ζοῦσε μέ περίσσια ἄνεση, σταμάτησε νά ἔχει στή διάθεσή της τήν ἀποκλειστική νοσοκόμα πού φρόντιζε τό ἄρρωστο παιδί της. Τή σταμάτησε, διότι δέν μπορεῖ πιά νά τήν πληρώσει. Σήμερα στά ἑβδομήντα της, ἀρκετά ἐπιβαρυμένη, ἀμάθητη σέ τέτοιου εἴδους κόπους, ἀναγκάζεται νά πλένει, νά σηκώνει, νά περιποιεῖται μόνη τό κατάκοιτο παιδί της. Ζεῖ πλέον γυμνωμένη ἀπό κάθε παλιά ἔπαρση, ἀπό κάθε

3 γόητρο, συντροφιά μέ τά σημάδια μιᾶς περηφάνειας λαβωμένης, ὀδυνηρά καρτερικῆς. Τά τελευταῖα βράδυα, μόλις ξαπλώσει στό ραντζάκι της μετά ἀπό μιά πολυώδυνη μέρα, ἀνοίγει πάντοτε νά διαβάσει τήν Καινή Διαθήκη. Τό χάραμα, σάν μπῶ στό θάλαμο, τή βρίσκω νά κοιμᾶται μέ τή Βίβλο ἀνοιχτή, ἀφημένη ἥσυχα πάνω στό πονεμένο σῶμα. Ἀμίλητη ἀνοίγει τά μάτια τό πρωί, κοιτάζει πρός τό παράθυρο. Κάτι τό γαλανό, τό ἀπροσδιόριστο, τό βαθειά παρηγορητικό γεννιέται. Τό πρόσωπο τό πληγωμένο, πικραμένες οἱ ζάρες γύρω ἀπό τά χείλη ἡμερεύουν, ἀνατέλλουν ἁπαλά στό λίγο φῶς, ἀρχίζουν νά χαμογελοῦν. Ὁ χῶρος, παρά τόν πόνο της, γλυκαίνει, γίνεται δωμάτιο ἀγαπημένο, αἴσθημα βαθύ, πρωτόγνωρο. Ἄν θά μποροῦσα νά δώσω μιά ἀπάντηση στήν κραυγή τῆς κουρασμένης καθαρίστριας, μιά ἀπάντηση γιά τά μελλούμενα, θά τῆς ἔλεγα πώς, ἀπό δῶ καί πέρα, ὅταν ἀρρωσταίνει κάποιο ἀγαπημένο μας πρόσωπο, θά μάθουμε νά τό φροντίζουμε μέ τά ἴδια μας τά χέρια, πώς ὁ καιρός κατέφθασε γιά νά σταθοῦμε περισσότερο χρόνο στό σπιτικό μας, νά ξανασυνηθίσουμε τή συζυγική αὔρα, ἀνακαλύπτοντας τούς πανάρχαιους, τούς ἱερούς μας ρόλους. Νά συντρίψουμε τήν ἀποξένωση, τήν ἀδιάκοπη φυγή, τή σιωπηλή ἐκείνη ἀποδόμηση τῆς οἰκογενειακῆς ἐστίας. Νά ζήσουμε μιά ὥρα παραπάνω μέ τά πρόωρα ὀρφανεμένα παιδιά μας. Ἴσως νά φτασε κι ἡ ὥρα ἐκείνη ὅπου θά πρέπει νά σταματήσουμε τά τρομαγμένα αὐτά παιδιά ἀπό τά πολλά, τά παράταιρα φροντιστήρια, μετριάζοντας τή ματαιοδοξία μας, φροντίζοντας νά φτιάξουμε ὄμορφα σχολεῖα, μά κυρίως ἀφήνοντας τή Χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἐνεργήσει ἡ Ἴδια ἐπάνω στά διαβάσματα, στίς ψυχές, στά ὁράματα τῶν παιδιῶν μας. Ὅλα αὐτά τά καινούργια, τά πρωτόγνωρα, τά δύσκολα θά τά κάνουμε γιά ν ἀπομείνει στό τραπέζι μας ἐκεῖνο τό λιγοστό, τό εὐλογημένο ψωμί. Κάθε καταφρόνια ἀπό τίς δωρεές τοῦ Χριστοῦ γεννᾶ καινούργιους, δυσκολότερους πνευματικούς νόμους. Λένε οἱ μεγάλοι πατέρες τῶν καιρῶν μας πώς ἄν κάτι πού ἔλειψε ἀπό τόν Ἕλληνα στά χρόνια τῆς μεγάλης ἄνεσης ἦταν ἡ εὐγνώμων διάθεση, ἐκεῖνο τό λιτό «Εὐχαριστῶ» γιά τίς δωρεές τοῦ Πλάστη τους. Ποτέ δέν θελήσαμε νά κατανοήσουμε πώς ὅλα ἐκεῖνα ἤτανε προσφορά, δῶρο τῆς Καλοσύνης του. Τέλος, συλλογιέμαι, πώς ὄμορφο θά τανε, πρίν κλείσουμε τά μάτια μας γιά τή βραδυνή μας ἀνάπαυση, νά μή στηρίζουμε ὅπως παλιά τίς προσδοκίες γιά τήν ἐπερχόμενη μέρα στήν ὑψηλή νοημοσύνη, στίς γνωριμίες μας, στόν ἀφανέρωτο ἐγωισμό, ἀλλά ἀς ἀνοίξουμε τό Ἱερό Βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας τοποθετώντας το, ὅπως ἐκείνη ἡ πληγωμένη μάνα πάνω στήν ἀμήχανη ψυχή μας, γνωρίζοντας πώς τώρα πιά, μόνο ὁ σιωπηλός Λυτρωτής, ὁ γλυκύτατος Ἐκεῖνος Πλάστης μας θά ἀγκαλιάζει, θά καθοδηγεῖ τήν ἡμέρα μας ἐκεῖ ὅπου Αὐτός θέλει. Ἡ μάνα ἐκείνη ἡ πληγωμένη πού, μέ τόν πρωτάκουστο, τόν ξένο γιά τή διάνοια τοῦ κόσμου

4 μας τρόπο, ξανακέρδισε ὑγιές, ἀπροσδόκητα λαμπερό τό καταδικασμένο της παιδί, ἀνοίγοντας δρόμο, διδάσκοντάς μας ποιά εἶναι ἡ γαληνή, ἡ ἀπέριττη ἐκείνη μέθοδος γιά νά ξαναστεριώσει, νά γεννηθεῖ πάλι ἡ ἐλπίδα στίς καρδιές. Γεγονότα ἥσυχα, ἀνερμήνευτα, ἀλλότρια πρός τό στοχασμό, πρός τή διάνοια τοῦ κόσμου. Μιά κοσμική διάνοια χωμάτινη πού, ἄν καί λατρεύτηκε, ποτέ δέν κατάφερε νά λυτρώσει, νά ὑψωθεῖ, νά γίνει θεολογία παρά παρέμεινε, ξέπεσε στά ρηχά, στά ἐφήμερα, ἀρκέστηκε νά γενεῖ φιλοσοφία, μεταφυσική, ἀναζήτηση ἀνθρώπινη, τίποτε παραπάνω ἀπό ἕνα φτηνό ἀντίγραφο, μιά κακέκτυπη ἀπομίμηση τῆς ὄντως Ζωῆς, τῆς ἀξεπέραστης, τῆς σταυρωμένης Ἀλήθειας. Οἱ καιροί κρίσεως ἔχουνε πάντοτε μιά τέτοια δυναμική ὥστε νά γεννᾶνε πολλούς αὐτόκλητους, πολλούς πλανεμένους σωτῆρες. Οἱ ἀνώριμοι δημαγωγοί πού τάζουν ἄκοπα εὔκολους δρόμους γιά τήν ἐπιστροφή στήν πρότερη, τήν εὐρύχωρη κατάσταση, διαθέτουν λειψή γνώση, λειψή ἐμπειρία ἀπό τήν Παιδεία, ἀπό τό βάθος τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ἐλπίδα μας, παρηγοριά μας γιά τά χρόνια πού ἔρχονται, σίγουρα ὄχι τά λογάκια τά δικά μας. Ὁ θεολογικός λόγος ἔχει εἰπωθεῖ, ἔχει φτάσει στήν ὑψηλότερη κορυφή του, ὁποιοσδήποτε θά προσπαθήσει νά τόν ξεπεράσει θά ἐκπέσει σέ λόγο παραληρηματικό. Ὁ καλός Χριστός μας, γιά τά χρόνια πού ἔρχονται, δέν μᾶς χαρίζει μεγάλα κηρύγματα, προτιμᾶ νά παραμένει σιωπηλός. Προτιμᾶ σάν ὁδοδείκτες, σάν ἁγιασμένο μονοπάτι τοῦ λόγου Του νά φανερώνει τούς ἴδιους τούς ἀνθρώπους. Τούς ἀνθρώπους ἐκείνους πού στά πρότερα χρόνια τῆς εὐμάρειας βάδιζαν ἥσυχα τήν ὁδό, μέ βῆμα ἀρχοντικό, εὐλογημένο. Καί σήμερα, παρόλο τό ἀδιέξοδο τό πειρασμικό τῶν ἡμερῶν, μή προδίδοντας τήν εὐσέβεια ὁμολογοῦν, ἐπιμένουν νά ζοῦν τό ἴδιο ἁγνά, τό ἴδιο εὐλογημένα. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, πολλοί ἀπ αὐτούς κι ἀπόψε ἀνάμεσά μας, ἀποτελοῦν τήν καλή γῆ, τό εὐλογημένο φύραμα. Αὐτοί θά ναι καί τό μόνο ἀληθινό, τό μυστικό ἐκεῖνο κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ μας πού θά ξαναβλαστήσει, θά ἀναστήσει τόν τόπο αὐτό. Τό φθινόπωρο ξαναβαπτίζει τήν πλάση, τήν πληγωμένη ἀπό τό βαρύ χνῶτο τοῦ καλοκαιριοῦ. Καινούργιος ἀστράφτει τότε ὁ οὐρανός στ ἀπόβροχο, λάμπει μέ καλοσύνη ἀγγελική, ἀνάλαφρη. «Καί ἕτερον ἔπεσε εἰς τήν γῆν τήν ἀγαθήν, καί φυέν ἐποίησε καρπόν ἑκατονταπλασίονα.» Ὑπάρχει μιά Ἑλλάδα ἀκόμη πού ἐξακολουθεῖ πεισματικά νά ἀναπνέει, νά παραμένει λαμπερή, ἀναζητώντας τό ἥμερο ἀκρογιάλι της. Ἡ φλόγα πού τό συντηρεῖ. Πές το ἀνάμνηση ἀπό τά παιδικά μας χρόνια, πές τό πρῶτο, τό ἁπαλό χάδι τοῦ Χριστοῦ. Ὁ καθένας, ἄλλος πολύ, ἄλλος λιγότερο κουβαλάει ἕνα τέτοιο κομμάτι θαλπωρῆς, τρυφεράδας μέσα του.

5 «Χριστέ μου, κατοικοῦμε μιά δύσκολη, μιά τραχειά, ὡστόσο πάντα μιά πολυαγαπημένη, μιά λατρεμένη γῆ.» Καλό φθινόπωρο, ἀγαπημένα μας ἀδέρφια, καλό φθινόπωρο.

Ομιλία για τη γιορτή της Μητέρας

Ομιλία για τη γιορτή της Μητέρας Ομιλία για τη γιορτή της Μητέρας Εκφωνήθηκε στις 10 Μαΐου 2009 στην Ιερά Μονή Παναγίας Βιγλιώτισσας από τον Δ/ντή του Α Δημοτικού Σχολείου Νεαπόλεως κ. Γεώργιο Μαμάκη Πίστευα πως ερχόμαστε στον πλανήτη

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Εκδίδεται από το 1858

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Εκδίδεται από το 1858 Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΕΨΕΙΣ Αγαπητοί Αναγνώστες, Το τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας έχει μια διπλή ιδιαιτερότητα: 1. Σηματοδοτεί την αλλαγή του εκδότη. Μετά από 12 χρόνια ως Εκδότης, ο αγαπητός φίλος και

Διαβάστε περισσότερα

Δυο κουβέντες στο γιο μου... - Δημητρίου Φθενάκη (Α Βραβείο)

Δυο κουβέντες στο γιο μου... - Δημητρίου Φθενάκη (Α Βραβείο) Δυο κουβέντες στο γιο μου... - Δημητρίου Φθενάκη (Α Βραβείο) Γιε μου, έχω φθάσει τα 50 και εσύ είσαι ακόμη 17. Κι όμως, σε αυτό το μισό αιώνα περιπλάνησής μου σε ένα κόσμο άγνωστο και βάναυσο, όμορφο και

Διαβάστε περισσότερα

βιβλίο παιδικων ονείρων

βιβλίο παιδικων ονείρων Ë Ï Ã Ï Í Å Ù Í & Ê Ó Η ΠΡΟΟ ΟΣ 1971 - ΓΕΡΑΚΑ - ΑΤΤΙΚΗΣ - ΣΥΛΛ. ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗ ΕΜΟΝΩΝ ΜΑΘΗΤ. Β ΗΜΟΤ. ΣΧΟΛ. Σύλλογοι Γονέων & Κηδεμόνων 2 ου & 5 ου Δημοτικού Σχολείου Γέρακα Ï Ë Õ Ã Ó Ï 5 o õ Ä Ç Ì Ï Ô É Ê

Διαβάστε περισσότερα

Λάκης Φουρουκλάς. Δυο φωνές και μια σιωπή

Λάκης Φουρουκλάς. Δυο φωνές και μια σιωπή 1 Λάκης Φουρουκλάς Δυο φωνές και μια σιωπή Μυθιστόρημα 2 ebooks4greeks.gr Φωτογραφία εξωφύλλου: Graceful Dancers. Duncan Noakes. Dreamstime Σχεδιασμός εξωφύλλου: Λ.Φ. Ηλεκτρονική Έκδοση (e-book): Μάρτιος

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ Copyright 2013 A.N. Triantafyllou Smashwords Edition Διαβάστε επίσης: Επισκέπτης (https://www.smashwords.com/books/view/336379) Ξενοδοχείο

Διαβάστε περισσότερα

Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς

Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς Ἔτος 104ον Ἰανουάριος 2014 4275 «ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ Η ΔΥΝΑΜΙΣ» Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς Δαβίδ. Καταδιώκεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ παιδί του, ἀπὸ τὸ σπλάχνο του. Πῶς νὰ σηκώσει μιὰ τέτοια

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ

ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ Ἦ ταν τὸ 1968 ἢ 69 ὅταν εἶδα νὰ εἰσέρχεται στὸ σπίτι μας ἡ ἀείμνηστη πλέον κατὰ σάρκα μητέρα μου ἀνήσυχη καὶ ἀρκετὰ ταραγμένη. Στὴν ἐρώτηση ποὺ τῆς κάναμε, τὶ

Διαβάστε περισσότερα

του Οίκου Προσευχής Διδασκαλία για την διακονία

του Οίκου Προσευχής Διδασκαλία για την διακονία Από Γιώργο Μαρκάκη, Ποιμένα Χριστιανικού Οίκου Προσευχής «Κέντρο Σαλόμ», Αθήνα 02.2012 Σελ. 1 Ο αδελφός Νίκος έλαβε τον κάτωθι λόγο από τον Κύριο: «Λέγω στην Εκκλησία αυτή την ώρα: μείνετε πιστοί και μήν

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Εκδίδεται από το 1858 ΜΠΙΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Εκδίδεται από το 1858 ΜΠΙΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΚΑΘΩΣ ΕΙΜΙ ΕΛΕΕΙΝΟΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Στο παρόν τεύχος έχουμε για πρώτη φορά στο περιοδικό μας και στην Ελλάδα μία βιογραφία του δρος Μπίλλυ Γκραίαμ ή Γκράχαμ όπως καθιερώθηκε στα ελληνικά το όνομά του. Την έγραψε

Διαβάστε περισσότερα

Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό

Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό Eπιμέλεια Αλεξάνδρα Χολέβα Περσεφόνη Mήττα. M. K.. ΣYΛΛOΓOΣ KAPKINOΠAΘΩN MAKEΔONIAΣ-ΘPAKHΣ Εγνατίας 65, 1ος όρ. Θεσσαλονίκη (546 31) - Tηλ. 2310 241911 - Fax 2310

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. «Τι μάτια Θαυμάσια γυναίκα!» Άντον Τσέχοφ, Θείος Βάνια

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. «Τι μάτια Θαυμάσια γυναίκα!» Άντον Τσέχοφ, Θείος Βάνια ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ «Τι μάτια Θαυμάσια γυναίκα!» Άντον Τσέχοφ, Θείος Βάνια 1 Σμαραγδιά κλωστή δεμένη αναδεύτηκε σ ανέμη για να υφάνει με σπουδή κόρης όψη αγγελική Aπό τα χειρόγραφα του ιερέα Παναγιώτη Νατσιάκου,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙΣΑΡΗ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΛΛΗ ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙΣΑΡΗ 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΤΟΣ 34 ον - ΤΕΥΧΟΣ 177

ΕΤΟΣ 34 ον - ΤΕΥΧΟΣ 177 ΕΤΟΣ 34 ον - ΤΕΥΧΟΣ 177 Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος 2011 Κωδικός 2130 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ - ΖΑΚΥΝΘΟΥ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΒΙΚΑΡΙΑΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

(αρ. φυλλ. 66) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Μάρτιος 2015 ΠΟΥ ΕΛΠΙΖΕΙΣ;

(αρ. φυλλ. 66) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Μάρτιος 2015 ΠΟΥ ΕΛΠΙΖΕΙΣ; (αρ. φυλλ. 66) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ Μάρτιος 2015 Ὅσοι, ἀγαπητοί μου, ἔχετε ταξιδέψει μὲ πλοῖα, γνωρίζετε ὅτι τὰ πλοῖα, μικρὰ καὶ μεγάλα, κι αὐτὰ τὰ ὑ- περωκεάνια ποὺ διασχίζουν τὶς θάλασσες καὶ τοὺς ὠκεανούς,

Διαβάστε περισσότερα

Μονόλογοι απ τη Γάζα. µαθητές-µαθήτριες γράφουν για τη ζωή τους

Μονόλογοι απ τη Γάζα. µαθητές-µαθήτριες γράφουν για τη ζωή τους Μονόλογοι απ τη Γάζα µαθητές-µαθήτριες γράφουν για τη ζωή τους Copyright στα ελληνικά: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙ ΕΥΣΗ Αθήνα 2010 ISBN 978-960-98466-7-7 Μεταφράσεις: Ειρήνη Αµπουµόγλι, Αριστέα

Διαβάστε περισσότερα

«Γιατί μου προσφέρεσαι χωρίς να με γνωρίζεις;»

«Γιατί μου προσφέρεσαι χωρίς να με γνωρίζεις;» Σχολική Χρονιά 2011-2012 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Εθελοντισμός σ. 1 Εθελοντισμός είναι η ανιδιοτελής προσφορά του κάθε ανθρώπου. Η έννοια του εθελοντισμού είναι η ιδέα της ανθρώπινης αλληλοβοήθειας που ο καθένας μας

Διαβάστε περισσότερα

ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ

ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ ΑΡΧΙΜ. ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ ΤΟΜΟΣ 1 Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΖΩΗ ΜΟΥ & ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΚΔ. ΠΟΥΡΝΑΡΑ 1983. Μετάφραση Rosemary Edmonds ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Ήμουν δεν ήμουν πέντε χρονών, αφότου ορισμένοι τύποι γυναικών μού άρεσαν εξαιρετικά. Αλλά για μερικές απ αυτές ήτο τόσο ξεχωριστή η προτίμησή μου και

Ήμουν δεν ήμουν πέντε χρονών, αφότου ορισμένοι τύποι γυναικών μού άρεσαν εξαιρετικά. Αλλά για μερικές απ αυτές ήτο τόσο ξεχωριστή η προτίμησή μου και Α Ήμουν δεν ήμουν πέντε χρονών, αφότου ορισμένοι τύποι γυναικών μού άρεσαν εξαιρετικά. Αλλά για μερικές απ αυτές ήτο τόσο ξεχωριστή η προτίμησή μου και τέτοια συγκίνηση αισθανόμουν όταν τις έβλεπα, όταν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝ Ίσως «δείτε» πως ονειρεύτηκαν αυτοί καλά ο λογ ησυχίες 2010

ΑΝ Ίσως «δείτε» πως ονειρεύτηκαν αυτοί καλά ο λογ ησυχίες 2010 ησυχίες 2010 Αφιερωμένο εξαιρετικά στην κα Ματίνα και την ευχαριστούμε που μας «άντεξε»!... Συγγραφική ομάδα Επιμέλεια κειμένου: Αρβανιτάκη Μαρία / Γραφιστική επιμέλεια εντύπου: Θεοδωρόπουλος Άγγελος Αντωνίου

Διαβάστε περισσότερα

ª π π π ƒ ª ƒ ø ƒ Àƒ, ø π π πø ø. Ι Α Ν Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ 2 0 0 9 - Ε Τ Ο Σ 2 4 ο - Α Ρ Ι Θ. Φ Υ Λ Λ Ο Υ 2 1 5

ª π π π ƒ ª ƒ ø ƒ Àƒ, ø π π πø ø. Ι Α Ν Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ 2 0 0 9 - Ε Τ Ο Σ 2 4 ο - Α Ρ Ι Θ. Φ Υ Λ Λ Ο Υ 2 1 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ «ÁÓÒÛÂÛıÂ Ù Ó [ Ï ıâè Ó Î ]Ë [ Ï ıâè [ÂÏ ıâúòûâè ] Ì~» 2008 1 ([ πˆ. 8, 32) ª π π π ƒ ª ƒ ø ƒ Àƒ, ø π π πø ø Ι Α Ν Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ 2 0 0 9 - Ε Τ Ο Σ 2 4 ο - Α Ρ Ι Θ. Φ Υ Λ Λ Ο Υ 2 1 5 ΜΗΝΥΜΑ

Διαβάστε περισσότερα

Ανάπτυξη, το πιο σύντομο ανέκδοτο

Ανάπτυξη, το πιο σύντομο ανέκδοτο Κ.Δ.Α. Χ + 5 ΦΩΤΙΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ή ΦΩΤΑΚΟΣ Α' ΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ TPIMHNIAIA ΠEPIOΔIKH EKΔOΣH TOY ΠANEΛΛHNIOY ΣYΛΛOΓOY MAΓOYΛIANITΩN TEYXOΣ 73 01-4943 www.magouliana.gr www.fb.com/magouliana www.twitter.com/magouliana

Διαβάστε περισσότερα

Επιστολή ορθόδοξου χριστιανού προς τους αδελφούς μας Ινδιάνους

Επιστολή ορθόδοξου χριστιανού προς τους αδελφούς μας Ινδιάνους Επιστολή ορθόδοξου χριστιανού προς τους αδελφούς μας Ινδιάνους http://o-nekros.blogspot.com/2010/09/blog-post_9502.html Απόψε, στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, είδα στην τηλεόραση ένα ντοκιμανταίρ, που παρουσίαζε

Διαβάστε περισσότερα

τον φρόντιζε με προσοχή, αλλά, όταν ήρθε η γυναίκα του στο σπίτι, άφησε την ίδια να αναλάβει τη διαμόρφωσή του. Σύντομα, ο κήπος γέμισε

τον φρόντιζε με προσοχή, αλλά, όταν ήρθε η γυναίκα του στο σπίτι, άφησε την ίδια να αναλάβει τη διαμόρφωσή του. Σύντομα, ο κήπος γέμισε ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ο Γιώργης σηκώθηκε αξημέρωτα. Μια ανησυχία τον βάραινε όλο το βράδυ και στριφογύριζε στο κρεβάτι του. Κατά τις πέντε το πρωί αναστέναξε βαριά, δεν είχε νόημα να προσπαθεί να κοιμηθεί πλέον.

Διαβάστε περισσότερα

Tο καλύτερο καλοκαίρι μου! - Θοδωρή Φριλίγκου (Α Βραβείο)

Tο καλύτερο καλοκαίρι μου! - Θοδωρή Φριλίγκου (Α Βραβείο) Tο καλύτερο καλοκαίρι μου! - Θοδωρή Φριλίγκου (Α Βραβείο) Φέτος το καλοκαίρι πέρασα πολύ ωραία και θα σας το εξηγήσω πολύ καλά! Για πρώτη φορά, μόλις τέλειωσαν τα σχολεία, μετά από λίγες μέρες με πήρε

Διαβάστε περισσότερα

ISBN 978-960-9607-60-5. Η γενική επιμέλεια της έκδοσης έγινε από τις εκδόσεις οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ. οσελότος. Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα Τηλ.

ISBN 978-960-9607-60-5. Η γενική επιμέλεια της έκδοσης έγινε από τις εκδόσεις οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ. οσελότος. Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα Τηλ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ οσελότος Τιτλος Μελίνα, Ο κόσμος των σκιών Συγγραφέας Σοφία Αποστολίδη Σειρα Ελληνική λογοτεχνία [1358]0512/11 Copyright 2012 Σοφία Αποστολίδη Πρώτη Εκδοση Αθήνα, Μάιος 2012 ISBN 978-960-9607-60-5

Διαβάστε περισσότερα

Ἔφυγα γιὰ τὸ Λονδίνο γιὰ σπουδὲς

Ἔφυγα γιὰ τὸ Λονδίνο γιὰ σπουδὲς Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΟΠ Σ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ Ἔφυγα γιὰ τὸ Λονδίνο γιὰ σπουδὲς τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1999. Φυσικά, φτάνοντας ἐκεῖ δὲν εἶχα τὴν παραμικρὴ ἰδέα γιὰ τὸ τί σήμαινε ἡ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία στὸ ἐξωτερικό Φανταζόμουν

Διαβάστε περισσότερα

Η Σχέση Σας με τη Πνευματική Σας Οικογένεια (Ζώντας τον Δρόμο της Γνώσης κεφάλαιο 7)

Η Σχέση Σας με τη Πνευματική Σας Οικογένεια (Ζώντας τον Δρόμο της Γνώσης κεφάλαιο 7) Η Σχέση Σας με τη Πνευματική Σας Οικογένεια (Ζώντας τον Δρόμο της Γνώσης κεφάλαιο 7) Όπως έχετε σχέσεις μέσα στον κόσμο, έχετε σχέσεις και πέρα από τον κόσμο. Στον κόσμο, έχετε την εγκόσμια οικογένειά

Διαβάστε περισσότερα