Δυναμίτης για την Κύπρο ο νέος αγωγός Βλ. Πούτιν

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Δυναμίτης για την Κύπρο ο νέος αγωγός Βλ. Πούτιν"

Transcript

1 01- KATHI -7-12_KATHI NEW 05/12/14 23:53 Page 1 Τ /12/2014 ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΪΖΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ 143 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 322 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΕΥΧΟΣ 139 ΧΕΙΜΩΝΑΣ '14 ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΜΕ 2.00 ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΣΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ T139 T139 ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑ 130 ΣHMEPA ΑΙΜΙΛΙΑ ΚΕΝΕΒΕΖΟΥ STYLEdiary Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ Το αντίο, οι επόμενές της κινήσεις και η αντικατάστασή της STYLE & KIM means business ΣΤΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ Αφήνω τη Europa Donna δυνατή Η βουλευτής του ΔΗ- ΣΥ παραδίδει τη σκυτάλη της Προεδρίας της Europa Donna μετά και από την επίτευξη του μεγαλύτερου στόχου της οργάνωσης, αυτού της υλοποίησης λειτουργίας Κέντρου Μαστού. Η ίδια, ωστόσο, παραμένει μάχιμο μέλος, αφού η οργάνωση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της. Μάχιμη και διεκδικητική, παραμένει παράλληλα και στα έδρανα της Βουλής, διεκδικώντας αλλαγές και βελτίωση στην καθημερινότητα του πολίτη. Σελ. 14 ΒΙΒΛΙΟ Η διαχρονία της κυπριακής τέχνης Το δίγλωσσο βιβλίο, γραμμένο στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, «Αρχαίες και μεσαιωνικές παραλληλίες στη σύγχρονη κυπριακή τέχνη» της συγγραφέως Νάτιας Αναξαγόρου περιγράφει και αναλύει τη διεισδυτική επίδραση που είχε η αρχαία, η βυζαντινή και η εν γένει μεσαιωνική τέχνη και ιστορία της Κύπρου στους καλλιτέχνες της εποχής μας. Ζωή, σελ. 1 ΥΓΕΙΑ Τι μπορεί να κρύβει ο επίμονος βήχας; Ο βήχας είναι ένα ισχυρό φυσιολογικό αντανακλαστικό του οργανισμού που χρησιμεύει ως μηχανισμός άμυνας του αναπνευστικού συστήματος που μπορεί όμως να αποτελεί ένα αθώο σύμπτωμα ή ακόμη και ένα ύπουλο εχθρό. Σελ. 15 Δυναμίτης για την Κύπρο ο νέος αγωγός Βλ. Πούτιν Η Λευκωσία ενώπιον επειγουσών αποφάσεων για το φυσικό αέριο Η ανακοίνωση Πούτιν στην Τουρκία ότι καταργείται ο South Stream ο αγωγός μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω της Μαύρης Θάλασσας και της Βουλγαρίας, κατέλαβε τις χώρες της Ε.Ε. εξαπίνης. Με μία κίνηση, η Μόσχα εγκατέλειψε ένα πολυέξοδο αγωγό, προώθησε Υπερκομματική επιλογή για Πάφο Και στο βάθος παζάρι Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι κομματικές ζυμώσεις για τους υποψηφίους δημάρχους των επαναληπτικών εκλογών στην Πάφο. Στις πρώτες διερευνητικές επαφές όλα τα κόμματα συγκλίνουν στην ανάγκη συναινετικών επιλογών. Ωστόσο, εκτιμάται ότι τα κόμματα θα καταφύγουν στον παραδοσιακό τρόπο σύναψης συνεργασιών. Σελ. 11 Σε δεινή θέση ο Ρώσος πρόεδρος Πρόθεση ανατροπής κλίματος Ο Πρόεδρος της Ρωσίας δήλωσε την Πέμπτη ότι η χώρα του υπέμεινε μια δύσκολη χρονιά, αλλά υποσχέθηκε ότι θα προωθήσει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και οικονομικούς στόχους. Χρησιμοποίησε την ετήσια ομιλία του για να επιβεβαιώσει την πρόθεση του Κρεμλίνου να αποκαταστήσει το στάτους της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης. Σελ. 17 ένα πολύ πιο συμφέρον πρότζεκτ, έριξε την ευθύνη στην Ε.Ε., έβαλε στο παιχνίδι του αερίου ξανά την Άγκυρα και έδωσε προοπτική σημαντικού οικονομικού και πολιτικού κέρδους σε Ελλάδα και Βουλγαρία, ανακοινώνοντας τη δημιουργία σταθμού διανομής στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η Οι επαφές Νταβούτογλου στην Αθήνα Στο επίκεντρο των συναντήσεων των δύο πρωθυπουργών το Κυπριακό Στη σκιά της κυπριακής κρίσης συνήλθε στην Αθήνα το τρίτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας -Τουρκίας. Οι δύο πρωθυπουργοί, Σαμαράς και Νταβούτογλου, εξέπεμψαν τη βούληση να καταλήξουν σε συμφωνία που θα οδηγήσει σε εκτόνωση, με την απόσυρση του «Μπαρμπαρός» από Κύπρος υποχρεώνεται τώρα να προχωρήσει δυναμικά σε συζητήσεις με τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης για πώληση και δικού της αερίου στην περιοχή, αν δεν θέλει το ρωσικό αέριο να μονοπωλήσει την τροφοδότησή της. Λύσεις προς τη Λευκωσία έχει ήδη προτείνει η Noble. Σελ. 7 Οι «Αγανακτισμένοι» πρώτο κόμμα στην Ισπανία Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις φέρνουν στην πρώτη θέση, με 28%, το κόμμα των «Podemos» του 36χρονου καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και τηλεοπτικού αστέρα Πάμπλο Ιγκλέσιας, το οποίο δεν έχει ιστορικές ρίζες στις κοινωνικές συγκρούσεις και στα ιδεολογικά ρήγματα της χώρας του, με τα οργανωμένα μέλη του να ξεπερνούν σήμερα τις Σελ. 23 την κυπριακή ΑΟΖ και την επανέναρξη των συνομιλιών για την εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό. Η Αθήνα υπογράμμισε ότι όλες οι κινήσεις γίνονται σε πλήρη συνεννόηση με την κυπριακή πολιτική ηγεσία. Την ίδια ώρα στην Αθήνα έλαβε χώρα ελληνοτουρκικό επιχειρηματικό φόρουμ. Σελ. 4 Δάνειο στον Λε Πεν μέσω Κύπρου από Ρώσους EPA EPA Από εταιρεία που εδρεύει στην Κύπρο δανειοδοτήθηκε ο ιδρυτής του ακροδεξιού γαλλικού κόμματος «Εθνικό Μέτωπο», όπως παραδέχθηκε ο ίδιος, όταν κλήθηκε να σχολιάσει σχετικά δημοσιεύματα. Το δάνειο ελήφθη από την εταιρεία επενδύσεων Vernonsia Holdings Ltd, μέσω ενός ελβετικού τραπεζιτικού λογαριασμού. Η εταιρεία ανήκει στον Γιούρι Κουντόμοφ, πρώην πράκτορα της Κα Γκε Μπε και διοικητή μιας άλλης ρωσικής τράπεζας της VEB Capital, η οποία, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, είναι ο χρηματοδοτικός βραχίονας του Κρεμλίνου. Σελ. 22 ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ Η Ε.Ε. και το ρωσικό «διαίρει και βασίλευε» Με μία συγκεχυμένη πρόταση το Κρεμλίνο επιδιώκει να δώσει αίσθηση αποδρομής από την αγορά της Γηραιάς Ηπείρου. Ε.Ε.: Ξανά επί τάπητος το ενεργειακό της πλάνο Ο επικίνδυνος ανταγωνισμός Δύσης-Μόσχας, η στρατηγική της Ε.Ε. για την Τουρκία και η ατζέντα της Λευκωσίας. Σελ. 6 ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ Εντατικές συνομιλίες τον Γενάρη χωρίς όρους OHE και άλλοι ενδιαφερόμενοι βολιδοσκοπούν τη Λευκωσία για επιστροφή στο τραπέζι του διαλόγου. Διάλογος δύο ταχυτήτων στα ελληνοτουρκικά Αθήνα και Άγκυρα συμφώνησαν ότι διαφωνούν στα κορυφαία ζητήματα, αλλά συντηρούν τις γέφυρες. Σελ. 4 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Αβεβαιότητα επηρεάζει το κυπριακό γκάζι Δύσκολος ο σχεδιασμός επενδύσεων και πλάνων πώλησης, πλήγμα στη μετοχή της Noble. Αναζητεί λύσεις η Μόσχα Η μείωση των τιμών των υδρογονανθράκων εξωθεί τον Ρώσο πρόεδρο Βλαδιμίρ Πούτιν σε πολιτική αυτάρκειας. Οικονομική, σελ. 4 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Θλιβερή κατάσταση Οι εξελίξεις που βλέπουμε να δρομολογούνται στην ευρύτερη περιοχή, στο πλαίσιο γεωστρατηγικών σχεδιασμών, με άξονα τα ενεργειακά είναι εξαιρετικά σοβαρές για το μέλλον της Κύπρου. Οι κινήσεις της Μόσχας με την ακύρωση του South Stream επηρεάζουν κάθετα τα συμφέροντα χωρών όπως η Τουρκία, η Ελλάδα και η Βουλγαρία και αναγκάζουν την Κύπρο να κάνει νέους, ταχείς σχεδιασμούς. Όταν όμως αναλογιστεί κανείς την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό μέτωπο, με το προεδρικό μέγαρο να μην μπορεί να φέρει εις πέρας ένα συμβόλαιο, την Πάφο να βουλιάζει σε ένα σκάνδαλο του αποχετευτικού και τους αστυνομικούς ανακριτές να προσπαθούν να βρουν τρόπο να πάνε κάποιους πάλαι ποτέ κραταιούς τραπεζίτες στο εδώλιο, τότε οι όποιες ελπίδες μας να μη χάσουμε τις μικρές παρτίδες στο μεγάλο παιχνίδι των υδρογονανθράκων γίνονται απειροελάχιστες. Δυστυχώς Σελ. 23 Γνωρίστε τον Ιωάννη πίσω από τον Καποδίστρια. Έβδομος τόμος: Ιωάννης Καποδίστριας ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ «Κ» ΑΠΟΕΛ Απόβαση στο Άμστερνταμ Πάνω από φίλοι του ΑΠΟ- ΕΛ ετοιμάζονται να βάψουν πορτοκαλί την ολλανδική μητρόπολη, σε μία δύσκολη αποστολή πρόκρισης. ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Oι κορυφαίοι του πρώτου γύρου Η «ατσάλινη» άμυνα του ΑΠΟΕΛ και η αποτελεσματικότητα του Απόλλωνα στην επίθεση χαρακτηρίζουν τις επιλογές της κορυφαίας ενδεκάδας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS ΟΜΟΝΟΙΑ Η επιστροφή του Σκέμπρι Ο Μαλτέζος και η Ομόνοια συμφώνησαν στις ευρώ ετησίως, λιγότερο από τα μισά απ όσα λάμβανε μέχρι πέρσι. Πώς έγινε ο «γάμος»... FORMULA1 Ντυμένος στο κόκκινο όνειρο Ο Sebastian Vettel φόρεσε τη στολή με το έμβλημα του ανορθωμένου αλόγου στο στήθος, βύθισε το σώμα του στην κόκκινη βολίδα.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 05/12/14 22:11 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Όλος ο καβγάς με τις τράπεζες, δεν είπατε, ω θαυμαστοί πολιτικοί ταγοί και επαΐοντες, ότι έγινε επειδή είχαν τεράστια ρευστότητα κι έδιναν δάνειο και στην κουτσή Μαρία να κτίσει σπίτι και ν αγοράσει αυτοκίνητο, άσχετα με τα εισοδήματα που είχε; Ήταν φυσικά και οι επιθετικές επεκτάσεις στο εξωτερικό όπως και τα ελληνικά ομόλογα που τελικά φούνταραν τις τράπεζες. Κι ενώ άλλες ιδιωτικές επιχειρήσεις αφέθηκαν να πτωχεύσουν, οι τράπεζές μας βαφτίστηκαν «συστημικές» και η κυβέρνηση έσπευσε να τις σώσει παντί τρόπω. «Σώθηκαν» τελικά οι τράπεζες από τα λεφτά των Κυπρίων και δόθηκαν με έκπτωση 75%, σε ξένους επενδυτές τους οποίους μας παρουσίασαν σαν ιεροφάντες που παίρνουν στα χέρια τους νεκροζώντανες τράπεζες και τις αναστήνουν. Όμως πριν αλέκτωρ λαλήσει, οι καλές μας οι τράπεζες, τρεις απαρνήσαι με, καθότι οι «αναγεννημένες» και «συμπαγείς» πια, ξεκίνησαν τα παλιά κόλπα. Βγήκαν στο παζάρι προσφέροντας οικιστικά δάνεια και δάνεια για την αγορά αυτοκινήτου, ότι έκαναν δηλαδή και πριν από την κρίση και γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την περιλάλητη ανάπτυξη. Τα σημειώνω αυτά στη βάση της φιλολογίας που αναπτύχθηκε κυρίως από την κυβερνητική παράταξη για το απόλυτα αναγκαίο της διάσωσης των τραπεζών, αφού αποτελούν βασικό εργαλείο για τη δημιουργία ανάπτυξης και επανεκκίνηση της οικονομίας. Αυτά δεν ακούγαμε τόσο καιρό; Πώς είναι δυνατόν να κάνουν ουρά οι επενδυτικές εταιρείες στην Κεφαλαιαγορά έτοιμες να μπουν στο παίγνιο της μαζικής εξαγοράς δανείων και σπιτιών; Πώς είναι δυνατόν να έχουν φύγει τα δικά μας golden boys και να έχουν έρθει εισαγόμενα Μύρια κακά έπονται με εξίσου δυσθεώρητους μισθούς; Δηλαδή πού καταλήξαμε σε αυτό τον τόπο με την κρίση; Οι τράπεζες σώθηκαν, αρπάζοντας τα λεφτά που τους εμπιστεύθηκε ο κοσμάκης. Στη συνέχεια επέβαλαν περιορισμούς σε όσα λεφτά απέμειναν του κοσμάκη. Μετά του κατέβασαν τους μισθούς στο κατώτερο δυνατό σημείο και του κούρεψαν κι όλα σχεδόν τα εργασιακά δικαιώματα; Κι ύστερα έστειλαν τα παιδιά του στην ανεργία. Όλα αυτά, με πρώτο τη διάσωση των τραπεζών, έγιναν για να διορθωθούν τάχατες οι στρεβλώσεις του παρελθόντος. Μάλιστα, στον βωμό της διάσωσης των τραπεζών έγιναν και κάμποσα ευτράπελα, με τους διοικητές της Κεντρικής Τράπεζας και διάφορους «ειδικούς συμβούλους» που τους φόρτωσαν χρυσάφι για να «κάνουν παιχνίδι», κυρίως κομματικό. Με αυτά τα δεδομένα πού καταλήγουμε; Για να ανταποκριθούμε τώρα στα χρέη που κάναμε προς τις τράπεζες προ της κρίσης, θα πρέπει να τους δώσουμε τα σπίτια μας. Η μαγκιά όμως είναι ότι θα τα πάρουν σε τιμές που θα καθορίσουν οι ίδιες για να μην ξοφλήσουμε και να μας έχουν στο υποζύγιο για πάντα. Πλανάστε δε πλάνην οικτράν, όσοι έχετε την εντύπωση ότι για όλο αυτό το κόλπο γκρόσο, θα φροντίσει η δικαιοσύνη να πληρώσουν οι αυτουργοί. Όχι φίλτατοι, οι αυτουργοί, οι μύστες της διαπλοκής, θα ζουν και θα βασιλεύουν όπως πάντα σε αυτό τον τόπο και θα φροντίσουν και για τα θεάματα στην αρένα. Θα την πληρώσουν μερικές βέργες λερωμένες, που έβαλαν το δάκτυλο βαθιά στο γλυκό. Θα κάτσουν στη στενή για μερικούς μόνο μήνες και βγαίνοντας, θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που πολύ καλά έμαθαν, κραυγάζοντας όπως πάντα: «Στο Κόμμα ανήκει κι αυτή η μεγάλη νίκη»... ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Στο ΔΗΚΟ του κόσμο ΔΗΚΟ μου! Συνάφερα τις προάλλες σε μια συζήτηση με φίλους, ας πούμε, τον αγαπημένο φιλόσοφο των μοντέλων, τον Νίτσε. Τον έχουν κάνει κουρελόχαρτο οι καλλίγραμμες, συναφέρνοντας πολλάκις αυθαίρετα τσιτάτα, που τις περισσότερες φορές δεν κολλάνε με τη συζήτηση. Αλλά είναι αυτό το αυθαίρετο που σε ανεβάζει στα μάτια των άλλων: Όπως είπε ο Νίτσε λες και σου λέει ο άλλος, μπα, ξέρει και Νίτσε ε; Φαντάσου και τι καλά μακαρόνια του φούρνου θα κάνει, αφού ξέρει από Νίτσε! Όπως είπε ο Νίτσε λοιπόν, απαντώντας στη γυναίκα του Βάγκνερ στους Πέντε Προλόγους για πέντε βιβλία που δεν γράφτηκαν, κάθε άνθρωπος με όλη του τη δραστηριότητα έχει αξιοπρέπεια μόνο στο βαθμό που είναι, είτε το ξέρει είτε όχι, εργαλείο της μεγαλοφυΐας. Ο απόλυτος άνθρωπος, συνεχίζει, δεν έχει αξιοπρέπεια, καθήκοντα ή δικαιώματα. Μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξή του μόνο ως ον που εξυπηρετεί σκοπούς δίχως να το συνειδητοποιεί. Δηλαδή, αυτοματοποιημένα. Γίνονται κάποια πράγματα χωρίς ο δρων, το υποκείμενο, να τα θέλει να γίνουν. Οπότε, σηκώνω τα χέρια ψηλά και ευχαριστώ τη δύναμη εκείνη τη γεννώσα τις μεγαλοφυΐες, οι οποίες μας περιτριγυρίζουν καθώς και τα έργα αυτών! Με άλλα λόγια, όσα συνέβησαν με τον Βέργα είναι αποκυήματα της απολυτότητάς του ως ανθρώπου. Και κατ επέκταση, όσα συμβαίνουν μέσα στο κόμμα από το οποίο προήλθε ο Σάββας Βέργας το ΔΗΚΟ είναι συμπτώματα πεπιεσμένης μεγαλοφυΐας σε ένα μόνο χώρο! Εν προκειμένω, το ΔΗΚΟ και ο Νικόλας Παπρίγκιψ είναι ο μεγάλος πληγωμένος από την ιστορία Βέργα. Μα δεν είναι μόνο η αποκαθήλωση αυτή καθαυτή που πληγώνει τον πρίγκιπα. Κούμπωσε το θέμα του Κουλία, μετά και την κατηγορία για καλπονοθεία στην Πάφο από τον Μάριο Καρογιάν και με τα «κοπελούθκια» μέσα στο κόμμα να κλείνουν ένα χρόνο που πήραν την αρχηγία του κόμματος. Αυτοματοποιημένες καταστάσεις πλήρους ασάφειας και διαφορετικών προτεραιοτήτων, μιας πεπιεσμένης στη μεγαλοφυΐα της κατάσταση. Με άλλα λόγια, τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα ή τι συμβαίνει πάλι Νικόλα Παπρίγκιψ, ό,τι συνέβαινε πάντα. Εκεί που ήθελες μέσο για να βρεθείς σε μια συνεδρία του κόμματος και των οργάνων του, τώρα κάθονται μαζεμένοι για να φαίνονται πιο πολλοί. Εκεί που ήσουν ρυθμιστής και εκπλήρωνες τον κεντρώο ρόλο, τώρα λαμβάνεις μια Τρίτη πρωί μια δημοσκόπηση που σε αφήνει με το παξιμαδάκι μετέωρο πάνω από το freddo cappuccino, ν αναρωτιέσαι πού πήγαν οι ψηφοφόροι. Αλλά είναι αυτοί που φταίνε. Δεν καταλαβαίνουν πότε μπαίνει και πότε βγαίνει ο Κουλίας από το κόμμα και υπό ποιες περιστάσεις. Φούντωσε το σενάριο της μεγάλης επιστροφής, μόνο κόκκινα χαλιά δεν παράγγειλαν, αλλά την τελευταία στιγμή ο Ζαχαρίας έκρουσε σήμα υποχώρησης «για να μην κάνει κακό στον Νικόλα». Περιμένει να γυρίσουν τα πράγματα για να γυρίσει κι αυτός, αλλά πάλι ο ψηφοφόρος του ΔΗΚΟ δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. Αυτό είναι ένα από τα πλέον βασικά και διαχρονικά προβλήματα του κόμματος. Με φόντο τις βουλευτικές του 2016, ποιοι μένουν, ποιοι φεύγουν και γιατί φεύγουν εκείνοι που φεύγουν; Διότι ο Νικόλας άπαξ και πήρε την αρχηγία του κόμματος, πρέπει να προχωρήσει και παρακάτω το θέμα όπως εκείνος ορίζει. Σαν αυτοματοποιημένη μεγαλοφυΐα που απλώς γύρω της συμβαίνουν πράγματα. Δεν είχε υπολογίσει τον Βέργα όμως και την πληγή που άφησε πίσω του ο φέρελπις αντιπρόεδρος κάποτε του κόμματος ο οποίος είχε εύκολες εκφράσεις όπως: «Με αυτό το πνεύμα και με πλήρη συνείδηση των ευθυνών που αναλαμβάνω», δεν τις ανέλαβε δεν βγήκε αντιπρόεδρος ευτυχώς για τον Νικόλα ή «αυτή την ώρα της συνέπειας και της ευθύνης», αυτά κι αν είναι διαχρονικά λόγια, μεγάλων αντρών. Η αποκαθήλωση του Βέργα από την ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Πάφο και η επιστροφή ή όχι του Ζαχαρία, όπως αναφέρθηκε πριν, ξεκίνησαν και πάλι τις μηχανές της εντός του ΔΗΚΟ αποκαθήλωσης του Νικόλα. Το τριώδιο άνοιξε. Όταν βλέπω στελέχη του στον δρόμο και θέλω να τρέξω με τον αιθέρα να τους βοηθήσω να πάρουν μια ανάσα, τότε ναι, μιλάμε έστω και μεταφορικά για αποκαθήλωση εκείνου που ηγείται και η πίεση προς τους κάτω, είναι φοβερή. Το πλέον απελπιστικό στην όλη υπόθεση είναι, πως δεν είναι η πρώτη φορά που γράφονται σχεδόν τα ίδια πράγματα για το ίδιο κόμμα, με διαφορετικές προφάσεις ή επικαιρικά γεγονότα. Εν τω μεταξύ, δεν αλλάζει κάτι, μα τίποτα όμως, στο κόμμα που «εγγυάται τη σταθερότητα» κτλ.,κτλ Όποια εφημερίδα και να ανοίξεις φίλε αναγνώστη, όποια ημερομηνία θες, θα δεις τι εννοώ. Αφού λοιπόν τα λένε και οι μέσα και οι απέξω από το ΔΗΚΟ, προς το ΔΗΚΟ, γιατί δεν αλλάζει κάτι; Διότι δεν έχουμε κοντά, ούτε είχαμε με Παπρίγκιψ στο τιμόνι, εκλογές. Η ατζέντα ενυπάρχει, οι αντιθετικές τάσεις ενδυναμώνονται τόσο που ίσως φτάσουν ή στη διάσπαση ή στη δημιουργία νέου φορέα στο κέντρο, αλλά δεν είχαμε εκλογές για να γίνει η λέξη από την ατζέντα του Νικόλα, πράξη. Η λέξη εξουσία. Να τολμήσω; Τι, θα φοβηθώ; Όταν δεν ακούς τους από κάτω, τα δικά σου στελέχη ή όταν δεν διαβάζεις την τρίτη ματιά στα δικά σου, τις αναλύσεις στον Τύπο για το τι μπορεί να φταίει, σημαίνει ότι δεν σε νοιάζει. Ούτε για τους από κάτω ούτε και για τους απέξω. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να εκπληρώσεις το έργο που σε «έταξε η μοίρα», να αυτοματοποιηθούν τα πάντα ώστε να έρθεις στα πράγματα. Τέλος, τελεία. Αυτό είναι. Όσο κι αν ευχαριστώ τη δύναμη που γεννά τις μεγαλοφυΐες, υπενθυμίζω ότι κάθε άνθρωπος με όλη του τη δραστηριότητα έχει αξιοπρέπεια μόνο στο βαθμό που είναι, είτε το ξέρει είτε όχι, εργαλείο της μεγαλοφυΐας. Εγώ είμαι σίγουρος ότι δεν είμαι. Αλίμονο σε εκείνους που νομίζουν ότι είναι Με άριστα το 10 EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο Ξύπνησα, είμαι καλά, επιστρέφω. #proedriko #ekkathariseis 1Στο ούζο 12. Τελικά έχουν δίκαιο οι Τούρκοι που λένε πως όλοι οι Κύπριοι Πρόεδροι είναι μπεκρήδες. Ο Κληρίδης ζιβανία, ο Τάσσος ουίσκι, ο Χριστόφιας λέει τώρα πως τα έτσουζε με τον Μιλτή παρέα με Ούζο 12. Χαρακίρι η ΛΟΕΛ σύντροφοι. 2Στους ωραίους. Όπως όλοι οι ωραίοι έχουν χρέη έτσι και ο τέως χρώστα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στον μάστρο Μιλτή για τις κομμουνιστικές του οικίες. Μάλιστα, ο Δημήτρης λέει πως ο εργολάβος δεν πήρε πολλά έργα επί προεδρίας του. Με λίγα λόγια, τα έργα ΘΟΚ, πλατεία Ελευθερίας, κόμβος στο ΓΣΠ, ανακαίνιση του «Φιλοξένια» και του Συνεδριακού Κέντρου, ήταν λίγα για να σωθεί η Ομόνοια και να πάρει και «έκπτωση» ο Δημήτρης στις οικογενειακές οικίες. 3Στον Νίκο. Τώρα που έχετε όλη την εικόνα, ποιον προτιμάτε για παρέα; Τον Χριστόφια που πίνει Ούζο 12 ή τον Κατσουρίδη που πίνει ουισκάκια; Τι τρώνε όταν πίνουν εκεί στο Put him in the vitrine. ΚΚ δεν μας είπαν. Α! μην ξεχάσω, να ζήσετε Νίκο, βίον ανθόσπαρτο. 4Στον Βέργα. Σήμερα σταματάμε να ασχολούμαστε με τον τέως Δήμαρχο Πάφου. Ξυπνάτε με όταν αρχίσει να μιλά για την καλπονοθεία. Τα καλύτερα έρχονται; 5Στην ιστορία. Όταν ασχοληθούν οι ιστορικοί με το πώς έφτασε η Κύπρος στην καταστροφή το 2013, απλώς να βάζουν να παίζει η συνέντευξη Χριστόφια στο Τετ-α-Τετ. Το μοναδικό ερώτημα είναι πώς ξεγέλασε το σύστημα ο «τρομοκράτης» και έγινε πρόεδρος κόμματος, πρόεδρος της Βουλής και Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ή μήπως οι λαοί έχουν τους πολιτικούς που τους αξίζουν; 6Στην ιστορία που επαναλαμβάνεται. Όπως κανείς από αυτούς που στήριξαν τον Χριστόφια για Πρόεδρο τώρα δεν το παραδέχεται, έτσι και για τη Χρυστάλλα κανείς δεν ξέρει το πώς τους ξέφυγε και έγινε διοικήτρια Κεντρικής Τράπεζας, σχεδόν χωρίς πτυχίο. 7Στο ρολόι. Το Προεδρικό πάντως σύμφωνα με τον κοντό λέγε με Αντωνίου με τη γραβάτα, λειτουργεί σαν ρολόι, καλοκουρδισμένο. Τρέμε καγκελαρία. 8Στην Ευρώπη. Όσοι διερωτούνται τι δουλεία κάνει ο Μακάριος Δρουσιώτης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα ήθελα να τους λύσω την απορία. Ό,τι έκανε και ο Μάρκος ως Επίτροπος, δηλαδή τίποτα. 9Στον Ναύαρχο. Η μισή Κύπρος είχε άγχος για να πάει καλά η υγεία του Προέδρου επειδή τον συμπαθεί και η άλλη μισή επειδή σκεφτόταν την περίπτωση να μας κυβερνήσει ο Ομήρου. Στον Χριστόφια. Η παρουσίες 10 του στα μίντια μας κάνουν να εκτιμούμε την (κατά τ άλλα μέτρια) προεδρία Αναστασιάδη. Καλή ανάρρωση Πρόεδρε. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Διευθυντής Σύνταξης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Αρχισυντάκτης Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ Υπεύθυνος Υλης: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-ADV PIREOS 1_Master_cy 05/12/14 18:01 Page 1

4 04-POLITIKI_Master_cy 05/12/14 22:11 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Εντατικές συνομιλίες τον Γενάρη χωρίς όρους Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και άλλοι ενδιαφερόμενοι βολιδοσκοπούν τη Λευκωσία για επιστροφή στο τραπέζι του διαλόγου Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Την άνευ όρων επανέναρξη των συνομιλιών και μάλιστα σε εντατικούς ρυθμούς, αν είναι δυνατόν το πρώτο δεκαήμερο του Ιανουαρίου, αξιώνουν όλοι οι εμπλεκόμενοι παίκτες, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο που εγκυμονεί η παρέλευση ωφέλιμου χρόνου χωρίς ουσιαστικά βήματα προόδου. Η Λευκωσία γίνεται δέκτης τέτοιων μηνυμάτων από διπλωματικούς κύκλους, που βολιδοσκοπούν τις προθέσεις της για το πώς θα κινηθεί στο αμέσως προσεχές διάστημα ενόψει και της προϋπόθεσης που έθεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μέσω της συνέντευξής του στην «Κ» την περασμένη Κυριακή. Η θέση του Νίκου Αναστασιάδη ότι θα επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου όχι με τη λήξη της Navtex στις 30 Δεκεμβρίου αλλά μόνο εάν υπάρξουν διαβεβαιώσεις από την Τουρκία ότι δεν έχει διεκδικήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, δεν φαίνεται να βρίσκει ευήκοα ώτα στους διπλωματικούς κύκλους, όσο κι αν Δύο τα εμπόδια για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, μετά τις γιορτές, σε επίπεδο ηγετών και διαπραγματευτών. αυτοί αναγνωρίζουν το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλεύεται το φυσικό της πλούτο. Σύμφωνα με πληροφορίες το ιδανικό σενάριο για τα Ηνωμένα Έθνη και τους υπόλοιπους ενδιαφερόμενους, (κατά κύριο λόγο τις ΗΠΑ), προβλέπει επανέναρξη των συνομιλιών σε επίπεδο διαπραγματευτών και σε επίπεδο ηγετών αμέσως μετά τις γιορτές και την ανάρρωση του Προέδρου Αναστασιάδη. Το σενάριο προβλέπει επίσης την επίσπευση της διαδικασίας έτσι ώστε να μην πάει χαμένο και το επόμενο τρίμηνο ενόψει των «εκλογών» που θα διεξαχθούν τον Απρίλη στα Κατεχόμενα για την ανάδειξη νέου ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Τα εμπόδια Οι σχεδιασμοί αυτοί προσκρούουν σε δύο εμπόδια, τα οποία επί του παρόντος δεν φαίνεται να μπορούν να ξεπεραστούν εύκολα. Το πρώτο είναι η προϋπόθεση που έθεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για επιστροφή στις διαπραγματεύσεις. Τα μηνύματα που στέλνει η Άγκυρα κάθε άλλο παρά συνηγορούν υπέρ της εκτίμησης ότι θα αναδιπλωθεί, συνεπώς, οι ξένοι μεσολαβητές θα πρέπει να αναζητήσουν τρόπους ώστε να δώσουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη τη διέξοδο που θα του επιτρέπει να επανέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς να εκτεθεί. Κι αυτό όμως επί του παρόντος δεν φαίνεται να είναι εύκολο. Το δεύτερο εμπόδιο ακούει στο όνομα Ντερβίς Έρογλου, ο οποίος παρόλο που έχει κάθε λόγο να επιθυμεί να παίξει το χαρτί του σκληρού διαπραγματευτή μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας, την ίδια ώρα δεν φαίνεται έτοιμος να ρισκάρει να μπει σε μια διαπραγμάτευση από την οποία μπορεί να εξέλθει πολιτικά αποδυναμωμένος. Διπλωματικοί κύκλοι εκτιμούν πάντως ότι σε κάθε περίπτωση το κλειδί για τα περαιτέρω είναι η στάση που θα τηρήσει η Άγκυρα του απρόβλεπτου Ταγίπ Ερντογάν. Η Λευκωσία δεν κρύβει την ενόχλησή της για το γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να τη διαβεβαιώσει ότι η Άγκυρα δεν θα εγείρει νέες αξιώσεις στην κυπριακή ΑΟΖ ή δεν θα προχωρήσει σε νέες προκλήσεις μετά την 30ή Δεκεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία εκπνέει η οδηγία προς ναυτιλλομένους (Navtex) που εξέδωσε. Ουσιαστικά η μόνη απάντηση της Λευκωσίας στις νουθεσίες που δέχεται για άμεση επανέναρξη των διαπραγματεύσεων είναι ακριβώς ότι οι παραινέσεις θα πρέπει να στραφούν προς την πλευρά που προέβη στις προκλήσεις και όχι προς την πλευρά που υπερασπίστηκε τα προφανή. Ρευστό σκηνικό Oι επισκέψεις που πραγματοποιούν στην Τουρκία κορυφαίοι πολιτικοί της διεθνούς σκηνής (Μπάιντεν, Πούτιν, Πάπας, Κάμερον) δεν περνούν απαρατήρητες από τη Λευκωσία, η οποία σημειώνει το γεγονός ότι η δυσφορία που εισπράττει στα διεθνή φόρα, κυρίως από δυτικές χώρες, για την αρνητική έως και αλαζονική στάση του Ταγίπ Ερντογάν δεν μεταφράζεται εμπράκτως στο πολιτικό και διπλωματικό πεδίο, κάτι που ασφαλώς αποδίδεται στον σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο της Τουρκίας. Ζητούμενο για τη Λευκωσία είναι να δημιουργήσει ένα τόξο συνεργιών που να της επιτρέπει να κερδίσει ερείσματα από τον συσχετισμό δυνάμεων, κάτι που επιδιώκει μέσω της σύμπηξης συμμαχιών με γειτονικές και άλλες χώρες, στο πρότυπο της συνεργασίας με το Ισραήλ. Το πολιτικό κενό που υπάρχει στη γειτονική χώρα με τη διάλυση της κυβέρνησης Νετανιάχου είναι μια αρνητική εξέλιξη, η οποία μεταθέτει και την επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στο Τελ Αβίβ, κατά την οποία αναμένεται να υπογραφεί η τριμερής συνεργασία με Ελλάδα-Ισραήλ, στο πρότυπο της τριμερούς με την Αίγυπτο. Στα σκαριά βρίσκεται και επίσκεψη του Αιγύπτιου Προέδρου στην Κύπρο, καθώς και άλλων ηγετών από χώρες της περιοχής. Η επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στη Μόσχα μετατίθεται για τον Φεβρουάριο. «Είμαστε γείτονες και θα παραμείνουμε γείτονες και γι αυτό θα πρέπει να είμαστε καλοί γείτονες», τόνισε ο Κάρολος Παπούλιας, κατά τη συνάντησή του με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Αχμέτ Νταβούτογλου στο Προεδρικό Μέγαρο, το απόγευμα της Παρασκευής. Διάλογος δύο ταχυτήτων στα ελληνοτουρκικά Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Παρά τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η τουρκική κυβέρνηση εξακολουθεί να αποδίδει μεγάλη σημασία στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Η κυβέρνηση Νταβούτογλου παρουσιάζει αυξημένο ενδιαφέρον και διάθεση για την ανάπτυξη των εμπορικών και πολιτισμικών επαφών και συναλλαγών των δύο χώρων. Η ένταση στην Κύπρο και στο Αιγαίο δεν πρέπει να επισκιάσουν αυτό τον στόχο. Αυτό το μήνυμα μετέφερε ο Τούρκος πρωθυπουργός στην ελληνική πρωτεύουσα. Μόλις λίγους μήνες μετά την ανάδειξή του στο δεύτερο τη τάξει πολιτικό αξίωμα της χώρας του, ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου επισκέφθηκε την Αθήνα, ενώ λίγο πριν ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, είχε επισκεφθεί την Τουρκία. Αναλύοντας αυτή την κινητικότητα, πηγή από τον στενό κύκλο του κ. Νταβούτογλου μοιράζεται μαζί μας μια σημαντική πτυχή των ελληνοτουρκικών σχέσεων: «Η επίσκεψη του κ. Βενιζέλου και το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Αθήνα έδειξε ότι οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι διαφωνούν σε πολλά ζητήματα. Το Κυπριακό, οι εξελίξεις στο Αιγαίο, το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής και της μειονότητας της δυτικής Θράκης εξακολουθούν να προκαλούν μεγάλα προβλήματα και αναταράξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Σύμφωνα με την πηγή της «Κ» παρά αυτά τα προβλήματα, η Άγκυρα πιστεύει ότι υπάρχουν όλες οι καλές προϋποθέσεις για Αθήνα και Άγκυρα συμφώνησαν ότι διαφωνούν στα κορυφαία ζητήματα, αλλά συντηρούν τις γέφυρες συνεννόησης. να αναπτυχθεί ο ελληνοτουρκικός διάλογος στα πεδία του εμπορίου, του τουρισμού και του πολιτισμού. Ως γνωστόν, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αξιοσημείωτη αύξηση στις εμπορικές συνδιαλλαγές των δύο χωρών. Την ίδια περίοδο, εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες επισκέφθηκαν την Ελλάδα. Παράλληλα, χιλιάδες Έλληνες πολίτες, φοιτητές και επιχειρηματίες βρήκαν καταφύγιο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στη γειτονική χώρα. Οι πληροφορίες της «Κ» από την τουρκική πρωτεύουσα αναφέρουν ότι αυτές οι εξελίξεις δεν περνούν απαρατήρητες στην Τουρκία. Η τουρκική πλευρά θεωρεί ότι η Ελλάδα τηρεί όλες τις προϋποθέσεις για να συνδέσει το αναδυόμενο τουρκικό κεφάλαιο με τις δυτικές αγορές. Την ίδια στιγμή, οι πολιτισμικές συνδιαλλαγές των δύο χωρών μπορούν να αναπτύξουν μια νέα δυναμική, η οποία θα συμβάλει σταδιακά στην εξομάλυνση των διμερών σχέσεων. ΗΠΑ και Δύση Η συγκρατημένη αισιοδοξία της Άγκυρας για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων σχετίζεται άμεσα με την στρατηγική που ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Δύση στην περιοχή μας. Πρόσφατα, η «Κ» ενημέρωσε τους αναγνώστες της ότι στο πλαίσιο της πρόσφατης επίσκεψης του Αμερικανού αντιπροέδρου στην Κωνσταντινούπολη, η αμερικανική πλευρά μετέφερε στην τουρκική κυβέρνηση ένα σημαντικό μήνυμα. «Σε μια περίοδο που η ανατολική Μεσόγειος αντιμετωπίζει μεγάλες κρίσεις σε πολλά μέτωπα, οι χώρες μας δεν έχουν την πολυτέλεια να σπαταλήσουν πολύτιμο χρόνο για τους διαξιφισμούς της Ελλάδας και της Τουρκίας στην Κύπρο και στο Αιγαίο», υπήρξε ένα από τα μηνύματα που παρέδωσε ο Τζο Μπάιντεν στην τουρκική κυβέρνηση. Η Άγκυρα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το μήνυμα και επιθυμεί να δείξει στην Ουάσιγκτον ότι η ίδια δεν είναι η πλευρά η οποία τεντώνει το σχοινί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Κυπριακό. Παρά το αισιόδοξο μοτίβο της, η νέα στρατηγική της Άγκυρας δεν υποβαθμίζει την σημασία των προβλημάτων στα ελληνοτουρκικά. Άλλωστε τα συγκεκριμένα προβλήματα και κυρίως οι εξελίξεις στην Κύπρο έκαναν αισθητή την παρουσία τους για μία ακόμη φορά στις επαφές του κ. Νταβούτογλου με την ελληνική κυβέρνηση. Αναφερόμενη σε αυτή την εξέλιξη, τουρκική δημοσιογραφική πηγή, η οποία παρακολουθεί από κοντά τα ελληνοτουρκικά, κάνει χαρακτηριστικά λόγο για «ελληνοτουρκικό διάλογο δύο ταχυτήτων». Από τη μια, η Άγκυρα καταβάλλει προσπάθειες για την ανάπτυξη του ελληνοτουρκικού διαλόγου. Από την άλλη, ακολουθεί μια στρατηγική ελεγχόμενης έντασης στο Κυπριακό και στο Αιγαίο για να πιέσει την Αθήνα. AΠΕ Πλάνο αλλαγών θα ετοιμάσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πολύ καλά είναι τα μηνύματα που έρχονται από τη Νέα Υόρκη για τη μετεγχειρητική πορεία της υγείας του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος μετά την έξοδό του από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας θα έχει αρκετό χρόνο στη διάθεσή του για να συγκεκριμενοποιήσει τα πλάνα για τις αλλαγές που ετοιμάζει σε όλα τα επίπεδα. Πρώτα και κύρια, όπως αποκαλύπτει σε συνεργάτες του, οι αλλαγές θα αρχίσουν από τον ίδιο. Οι αλλαγές, σύμφωνα με συνεργάτες του θα αφορούν τον τρόπο ζωής, από τη διατροφή και την άσκηση μέχρι την καλύτερη διαχείριση του χρόνου του, στην καθημερινότητά του. Αναχωρώντας για τη Νέα Υόρκη πριν από μία εβδομάδα ο Πρόεδρος αναγνώρισε το χαμηλό βαρομετρικό στο οποίο βρίσκεται η κυβέρνησή του σαν αποτέλεσμα μιας σειράς αρνητικών γεγονότων με κορυφαία την γκάφα στο θέμα Γιωρκάτζη αλλά και τις αρνητικές εντυπώσεις που προκάλεσε η αποκάλυψη για τη συνεργασία του πρώην δικηγορικού του γραφείου με τη Ryanair, κάτι που τον ανάγκασε να δηλώσει ότι θα παραιτηθεί εάν αποδειχθεί διαπλοκή. Ο Πρόεδρος είπε ότι η χώρα «έχει ανάγκη από μια νέα αρχή» χωρίς όμως να δώσει λεπτομέρειες για την επανεκκίνηση που οραματίζεται και πώς θα την πετύχει. Πολλές φορές ο Πρόεδρος έχει παραδεχθεί δημοσίως ότι ακόμη δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τις προσδοκίες που καλλιέργησε με την εκλογή του, ωστόσο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, έχει σαν πολιτικό «μαξιλαράκι» τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας που απολαμβάνει ο ίδιος αλλά και η κυβέρνησή του. Αυτό όμως που τον ενοχλεί περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο είναι ότι μια σειρά από γεγονότα έχουν τσαλακώσει καίρια την εικόνα του ως αποφασιστικού πολιτικού που δεν ανέχεται ασυγχώρητα λάθη στα σοβαρά ζητήματα. Ο ερασιτεχνικός τρόπος χειρισμού της υπόθεσης Γιωρκάτζη ήρθε να προστεθεί Ανοικτή πληγή για το Προεδρικό ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης Γιωρκάτζη. στην αλυσίδα των αστοχιών που έχουν καταγραφεί σ αυτά τα δύο χρόνια και υποσκάπτουν την αξιοπιστία του Προέδρου. Η φράση «θέλω να πιστεύω ότι τις μέρες της ανάρρωσης θα μου δοθεί η ευκαιρία να αναθεωρήσω πολλά από τα μέχρι σήμερα, έτσι ώστε με μια δυνατή καρδιά και με ανάλογα δυνατή και συγκροτημένη τη σκέψη μου, να μπούμε σε μια νέα δυναμική πορεία προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που ο λαός μας αντιμετωπίζει» ήταν ένα έμμεσο mea culpa του Νίκου Αναστασιάδη για τα έργα και τις ημέρες της διακυβέρνησής του, που δεν ανταποκρίνονται στις υποσχέσεις του, στο βαθμό που θα ήθελε και ο ίδιος. Και δεν είναι μυστικό ότι με την επιστροφή του στην Κύπρο θα δρομολογήσει αλλαγές τόσο στο Προεδρικό, όσο και στην κυβέρνηση, χωρίς επί του παρόντος να υπάρχει οτιδήποτε συγκεκριμένο. Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης (!) από τον πρώην συνεργάτη του στο Προεδρικό, Μακάριο Δρουσιώτη, ενώπιον της επιτροπής Θεσμών της Βουλής, καθόλου δεν βοηθά για να κλείσει ένα θέμα που θα κατατρέχει για αρκετό διάστημα το Προεδρικό. Το ίδιο ισχύει και για το θέμα Γιωρκάτζη. Παρόλο που η κυβέρνηση θεωρεί ότι για την ίδια το ζήτημα έχει κλείσει μετά την υπογραφή του αναθεωρημένου συμβολαίου, εντούτοις η Βουλή επιμένει ότι υφίσταται το ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων και του ασυμβίβαστου. Κατά την κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών, το θέμα μπορεί και να επηρεάσει την πορεία των ερευνών για τα αίτια της κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας. Αυτός είναι και ο λόγος που τα πολιτικά κόμματα φαίνεται να καταλήγουν στον διορισμό ποινικού ανακριτή ούτως ώστε να διαλευκάνει το όλο ζήτημα. Οι «αυτοσχέδιοι χειρισμοί» των συνεργατών του Προέδρου, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στη συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών ο τέως συνεργάτης του Προέδρου Μακάριος Δρουσιώτης, μάλλον ενέτεινε τις ανησυχίες των πολιτικών δυνάμεων. Ήδη όλα τα κόμματα συμπεριλαμβανομένου και του ΔΗΣΥ, κάνουν λόγο για την ανάγκη μεταρρύθμισης στο Προεδρικό, ενώ ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ επισημαίνει πως ο θεσμός της Προεδρίας πρέπει να αποκτήσει δομή. Πέραν της ανάγκης μεταρρύθμισης στο Προεδρικό, τα κόμματα πλην του ΔΗΣΥ εξακολουθούν να εκφράζουν τη δυσπιστία τους στο επίμαχο ζήτημα Γιωρκάτζη και να εμμένουν στην ανάγκη πλήρους διαφάνειας, αφού δεν είναι ικανοποιημένα από τις εξηγήσεις που έδωσε το Προεδρικό. Τόσο η ΕΔΕΚ όσο και οι Οικολόγοι ζητούν επιτακτικά τον διορισμό ποινικού ερευνητή. Ένα ζήτημα το οποίο θα συζητήσουν στην επόμενη συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών. Το ΑΚΕΛ, από την άλλη ασκεί σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση για εμπαιγμό και θέατρο του παραλόγου, μετά και από τις τοποθετήσεις του Μακάριου Δρουσιώτη. Το ΔΗΚΟ, το οποίο αρνείται πως η διοίκηση της Προεδρίας ήταν ανέκαθεν ανεπαρκής, κάνει λόγο για κενά και χάος εντός του Προεδρικού, ενώ επισημαίνει πως το ζήτημα εξακολουθεί να μένει ανοικτό. ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΑΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ

5 05-ADV PIREOS 2_Master_cy 05/12/14 18:02 Page 1

6 06-POLITIKI _Master_cy 05/12/14 18:34 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Ξανά επί τάπητος το ενεργειακό πλάνο της Ε.Ε. Ο επικίνδυνος ανταγωνισμός Δύσης-Μόσχας, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Τουρκία και η ατζέντα της Λευκωσίας Tης ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Η εξαγγελία του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν από την Άγκυρα την 1η Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο της εκεί μονοήμερης επίσημης επίσκεψής του, για τερματισμό του σχεδίου δημιουργίας του South Stream, (του υποθαλάσσιου αγωγού που θα διοχέτευε ρωσικό φυσικό αέριο την κεντρική και νότια Ευρώπη μέσω Βουλγαρίας), δεν αποτελεί παρά άλλη μία πράξη στο επικίνδυνο παιχνίδι ανταγωνισμού που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ της πάλαι ποτέ Δύσης και της Ρωσίας, με φόντο αυτή τη φορά τα ενεργειακά ζητήματα επί ευρωπαϊκού εδάφους. Η κίνηση του Ρώσου Προέδρου έρχεται ως απάντηση στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον περασμένο Ιούνιο να ζητήσει από τη Βουλγαρία την αναστολή των υπό εξέλιξη εργασιών στο έδαφος της για την κατασκευή Νέα ώθηση στα ενεργειακά αποθέματα της ανατολικής Μεσογείου. του South Stream. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαλέστηκε γι αυτή της την απόφαση δύο νομικά σημεία: 1. Την παραβίαση εκ μέρους της ρωσικής Gazprom κανόνων του Τρίτου Ενεργειακού Πακέτου και κυρίως προνοιών που αναφέρονται στη διαφοροποίηση των συμφερόντων μεταξύ του παραγωγού και των προμηθευτών ενέργειας. 2. Την καταστρατήγηση εκ μέρους της Βουλγαρίας των κανόνων ανταγωνισμού στη διαδικασία προκήρυξης προσφορών για την κατασκευή του έργου με αποτέλεσμα να ευνοηθούν εταιρείες ρωσικών και βουλγάρικων συμφερόντων. Ωστόσο, παραμένει ασαφές αν η Μόσχα εκείνο που επιδιώκει με αυτή της την εξαγγελία είναι όντως η παραπομπή στις ελληνικές καλένδες του South Stream και την αντικατάσταση του με τη δημιουργία ενός νέου ενεργειακού κόμβου στην Τουρκία που θα έχει ορίζοντα τα ελληνοτουρκικά σύνορα, ή ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, την προώθησή του μέσα από την ενεργοποίηση των χωρών εντός της Ε.Ε. των οποίων τα συμφέροντα πλήττονται άμεσα από τυχόν αναστολή του έργου. Στις χώρες αυτές περιλαμβάνονται τόσο η Βουλγαρία, όσο και η Σερβία, η Ουγγαρία, η Αυστρία και η Ιταλία. Με αναφορά στην Ιταλία, να υπενθυμίσουμε πως η ιταλικών συμφερόντων ΕΝΙ, η οποία δραστηριοποιείται και στα τεμάχια 2, 3 και 9 της Κυπριακής ΑΟΖ, διαθέτει το 20% των μετοχών στο κονσόρτσιουμ των εταιρειών που έχει συσταθεί για το South Stream. Ανεξάρτητα, πάντως, από τις όποιες ρωσικές προθέσεις, αλλά και τους κοινούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των Βρυξελλών για τη σταδιακή απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, το βέβαιο είναι πως οι πρόσφατες ρωσικές εξαγγελίες έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο τον στρατηγικό σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενεργειακή της ασφάλεια μέσα από τη διαφοροποίηση οδών και πηγών τροφοδοσίας. Στην εξυπηρέτηση άλλωστε αυτού του στρατηγικού σχεδιασμού είναι που στηρίζονταν όσοι εντός Ουάσινγκτον και Βρυξελλών αντιτάσσονταν στο South Stream, θεωρώντας πως τυχόν υλοποίηση αυτού του έργου όχι απλά δεν θα συμβάλει στην απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά αντίθετα θα παγιώσει την αύξηση της ρωσικής επιρροής στην Ευρώπη μέσα από τη μονιμοποίηση αυτής της ενεργειακής εξάρτησης. Η δημιουργία, συνεχίζουν, του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου ως μέρος αυτού του ενεργειακού στρατηγικού σχεδιασμού της Ε.Ε. στοχεύει στην εισαγωγή φυσικού αερίου στην Ευρώπη από χώρες της Κασπίας, της Κεντρικής Ασίας, της Μέσης Ανατολής, αλλά και από νέα κοιτάσματα στη βόρεια Αφρική και την ανατολική Μεσόγειο, και όχι τη δημιουργία νέων οδών από τις ρωσικές πηγές, παρακάμπτοντας απλώς την Ουκρανία. Αυτή την αρχή ουσιαστικά επαναβεβαίωσαν Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες στο 6ο Συμβούλιο Ε.Ε. ΗΠΑ για την ενέργεια που πραγματοποιήθηκε πριν από δύο ημέρες στις Βρυξέλλες. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, αλλά και έχοντας υπόψη ότι στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προτίθεται να διαμορφώσει συγκεκριμένη ενεργειακή στρατηγική αναφορικά με την Τουρκία, καλείται η Κύπρος να προωθήσει τη δική της ενεργειακή ατζέντα, η οποία εστιάζεται, αφενός, στην ανεμπόδιστη από τις τουρκικές προκλήσεις και επιδιώξεις αξιοποίηση των δικών της κοιτασμάτων φυσικού αερίου, και αφετέρου, στον προσδιορισμό των προσφορότερων δυνατόν τρόπων / μέσων προώθησης του φυσικού της αερίου στην περιφερειακή, ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά. Οι σχεδιασμοί ΗΠΑ-Ε.Ε. και οι κινήσεις της Κύπρου Η Λευκωσία γνωρίζει πως οι αμερικανοευρωπαϊκοί σχεδιασμοί για τον καθορισμό των εναλλακτικών οδών και πηγών παροχής φυσικού αερίου στηρίζονται σε τρεις βασικές παραμέτρους: Τον στρατηγικό ρόλο της Τουρκίας ως αποτέλεσμα της γεωγραφικής της θέσης που συνδέεται με όλες τις γύρω περιοχές παραγωγής φυσικού αερίου και, συνεπώς, τη δυνατότητα που προσφέρει να αποτελέσει το κέντρο συγκέντρωσης και περαιτέρω διάθεσης αυτού του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, αλλά και της ανάγκης να κρατήσουν προσδεμένη την Άγκυρα στα δυτικά συμφέροντα. Την προώθηση τέτοιων εναλλακτικών οδών και πηγών που θα παρέχουν τα εχέγγυα ασφαλούς τροφοδοσίας της Ευρώπης με φυσικό αέριο. Το κόστος του προσφερόμενου φυσικού αερίου, αφού το ρωσικό εξακολουθεί να παραμένει η φτηνότερη πηγή παροχής φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Στη βάση της διατήρησης αυτών των ισορροπιών ως των κεντρικών παραμέτρων που κινούνται οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. εξαρτάται τόσο η πορεία υλοποίησης του ενεργειακού προγράμματος της Λευκωσίας, όσο και η όποια προοπτική διοχέτευσης του φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη μέσω της δημιουργίας ενός μικρότερου περιφερειακού κόμβου που θα προκύπτει από τη συνεργασία ισραηλινών, αιγυπτιακών, κυπριακών, ίσως σε μεταγενέστερο στάδιο και λιβανικών συμφερόντων, αντί της λύσης του υποθαλάσσιου αγωγού που θα καταλήγει στην Τουρκία. Τα ζητήματα αυτά αναμένεται να τεθούν από τη Λευκωσία στα επικείμενα Συμβούλια Υπουργών Ενέργειας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι προγραμματισμένα για τις 9 και Δεκεμβρίου αντίστοιχα, σε συνδυασμό και με τη συνεχιζόμενη παραβίαση εκ μέρους της Τουρκίας της εδαφικής κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας από την εν ισχύι τουρκική NAVTEX και τις ερευνητικές εργασίες που διεξάγει το Barbaros εντός της κυπριακής ΑΟΖ κατά παράβαση προνοιών του διεθνούς δικαίου της θάλασσας (UNCLOS). ΑΝΑΛΥΣΗ / Του δρος ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΙΛΗ Οι αντιθέσεις εντός Ε.Ε. και το ρωσικό «διαίρει και βασίλευε» Ησυνεχιζόμενη αντίθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), η οποία απαιτούσε την τροποποίηση των υφιστάμενων συμφωνιών της Gazprom με μια σειρά ευρωπαϊκών κρατών ώστε να ενσωματωθούν πρόνοιες σχετικές με το 3ο ενεργειακό πακέτο, και η τιμωρητική διάθεση έναντι του project, ως απάντηση στη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, ύψωσαν εμπόδια. Συνδυαστικά, η νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας δεσμεύθηκε ότι θα τηρήσει απαρέγκλιτα τις ευρωπαϊκές επιταγές, στέλνοντας ένας σαφές μήνυμα υπονόμευσης του αγωγού Νοτίου Ρεύματος, επιτείνοντας τον ρωσικό προβληματισμό. Παράλληλα, με τον κυριότερο ανταγωνιστή του South Stream, τον Nabucco, να τίθεται εκτός παιχνιδιού με την επιλογή του TAP, η υλοποίηση του πρώτου με τις προαναφερθείσες συνθετότητες αλλά και το υψηλό κόστος (συνολικά άνω των 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων), σε μια συγκυρία όπου η ρωσική οικονομία επιβεβαιώνει τον ευάλωτο χαρακτήρα της, κρίθηκε αχρείαστη/άσκοπη. Με μια συγκεχυμένη πρόταση το Κρεμλίνο επιδιώκει να δώσει μια αίσθηση αποδρομής από την αγορά της Γηραιάς Ηπείρου, η οποία δυσκολεύεται αισθητά να απαντήσει στην πρόκληση της αποφυγής των ρίσκων εφοδιασμού από αφερέγγυα κράτη. Συνάμα, η μειωμένη ζήτηση φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά, σε συνάρτηση με την πτώση των τιμών πετρελαίου και LNG, συνέτεινε στην απόφαση, καθώς, τόσο σε επίπεδο οικονομίας κλίμακος όσο και γενικότερου εξορθολογισμού (δύσκολη πλέον η χρηματοδότηση ακριβών projects) και εν τη απουσία διάθεσης οικονομικής και πολιτικής συνδρομής από πλευράς Ευρωπαϊκής Ενωσης, ο South Stream εξελισσόταν σε έργο με πολλές αβεβαιότητες. Προς το παρόν, οι μεν Βρυξέλλες θα μπορούν να περηφανεύονται ότι μπλόκαραν ένα σχέδιο που αποδυνάμωνε τον διαμετακομιστικό ρόλο της Ουκρανίας, και ενώ έχουν επενδυθεί πολλά στην επιβίωση του νυν καθεστώτος έναντι των ρωσικών ενεργειών παράλυσής του, η δε Μόσχα διευκολύνεται να αντιστρέψει το επιχείρημα περί πολιτικοποίησης της ενέργειας, δείχνοντας ως υπεύθυνη για την προσωρινή αποτυχία την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Κρεμλίνο, κινούμενο στην κατεύθυνση του «διαίρει και βασίλευε», θα προσπαθήσει να καταδείξει εκ νέου τις αντιθέσεις στους κόλπους της Ενωσης. Η ανάγκη συγκεκριμένων κρατώνμελών να διασφαλίσουν ρωσικό φυσικό αέριο, χωρίς αυτό να καθίσταται δέσμιο των κρίσεων Ουκρανίας - Ρωσίας, που βάσει της κατάστασης μπορεί να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα απελευθερώνει -τρόπον τινάγια να χαράξουν πολιτικές που εξυπηρετούν το εθνικό τους συμφέρον έναντι του κοινού ευρωπαϊκού, εφόσον δεν λαμβάνονται υπόψη οι θέσεις τους. Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία κινείται δυναμικά στην κατεύθυνση διαφοροποίησης των προμηθευτών της, αλλά δεν μπορεί προσώρας να αναιρέσει την πραγματικότητα πως ορισμένες ευρωπαϊκές οικονομίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αδιάλειπτη τροφοδοσία τους από τη Μόσχα. Αυτό αποστερεί από τις Βρυξέλλες τη δυνατότητα ανάπτυξης ενιαίας γραμμής έναντι του Κρεμλίνου, γεγονός που προσφέρει στο τελευταίο συγκριτικό πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις. Η Ρωσία γνωρίζει καλά ότι οι προσπάθειες για περιορισμό της εξάρτησης από αυτήν, παρά το ότι έχουν κλιμακωθεί και δη με σαφώς ευνοϊκότερες προοπτικές από ό,τι πριν από λίγο καιρό, θα πάρουν χρόνο (περίπου μία δεκαετία). Θέλει, λοιπόν, στο μεσοδιάστημα να εκμεταλλευθεί τη δεσπόζουσα θέση της για να δημιουργήσει τετελεσμένα, τα οποία δεν θα μπορούν να ανατραπούν εν συνόλω, όταν η Ευρώπη βρεθεί σε θέση να την αμφισβητήσει. Επιπρόσθετα, με μια συγκεχυμένη πρόταση, της οποίας οι τεχνικές λεπτομέρειες, άρα και ο βαθμός βιωσιμότητας, παραμένουν άδηλες, το Κρεμλίνο επιδιώκει να δώσει μια αίσθηση αποδρομής από την αγορά της Γηραιάς Ηπείρου ώστε να «ταρακουνήσει» τουλάχιστον τις χώρες που θα πληγούν περισσότερο από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Από την άλλη, βέβαια, δίνεται η ευκαιρία στους αμφισβητίες του να ζητήσουν την εντατικοποίηση των προσπαθειών, ταυτίζοντας την ασφάλεια τροφοδοσίας της Ε.Ε. με την απεξάρτηση από τον ρωσικό παράγοντα. Η Ευρώπη, εντούτοις, δυσκολεύεται αισθητά να απαντήσει στην πρόκληση της αποφυγής των ρίσκων εφοδιασμού από την ανάπτυξη διαμετακομιστικών κόμβων με κράτη (Ουκρανία - Τουρκία) που βρίσκονται εκτός Ενωσης και κρίνονται, ειδικά τα τελευταία χρόνια, προβληματικές και αφερέγγυες περιπτώσεις. Στο διαμορφούμενο γεωπολιτικό παίγνιο, οι επιπτώσεις της έλλειψης συνεργατικής αντίληψης ένθεν κακείθεν δεν μπορούν να εκτιμηθούν. Είναι, πάντως, διδακτικό ότι η Ρωσία, παρότι δεν διατηρεί αποτελεσματικά εργαλεία επιρροής έναντι της Τουρκίας, επιλέγει να την καταστήσει συνδιαμορφωτή των σχετιζόμενων με την Ευρώπη ενεργειακών διεργασιών και ενώ η Αγκυρα απέχει των αντίστοιχων στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό εμμέσως της προσφέρει μερικό άλλοθι και εναλλακτικές επιλογές για να συνεχίσει ανεμπόδιστα την επιθετικότητά της έναντι της Λευκωσίας, καθώς έχει την ευκαιρία να διασφαλίσει επιπλέον ποσότητες, αλλά και να αποτελέσει κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα προμήθειας ρωσικού αερίου. Αν τελικά οι πρόσφατες ανακοινώσεις μετουσιωθούν σε πράξη, θα συγκροτηθεί μια εύθραυστη συμμαχία φύσει και θέσει ανταγωνιστικών χωρών, με κύρια σημεία επαφής την αυταρχική λειτουργία των πολιτικών τους συστημάτων, την αυξανόμενη δυναμική των εμπορικών τους συναλλαγών και προπάντων την απογοήτευση αμφοτέρων από τη Δύση. Ο δρ Κωνσταντίνος Φίλης είναι διευθυντής Ερευνών του ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

7 07-POLITIKI _Master_cy 05/12/14 20:51 Page 7 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Δυναμίτης για την Κύπρο ο νέος αγωγός Πούτιν Η αναβίωση της «τουρκικής οδού» για το ρωσικό αέριο ωθεί τη Λευκωσία προς επείγουσες αποφάσεις, αν δεν θέλει να χάσει το τρένο της νοτιοανατολικής Ευρώπης Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Εξαπίνης κατέλαβε τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η ανακοίνωση της Ρωσίας ότι καταργείται το «Νότιο Ρεύμα» (South Stream), ο αγωγός μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω της Μαύρης Θάλασσας και της Βουλγαρίας. Ο αιφνιδιασμός έγινε από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στην Τουρκία. Πρόκειται για την προοπτική κατασκευής ενός νέου «τουρκικού» αγωγού για το ρωσικό αέριο που θα περνά δίπλα από το ήδη υπάρχον «Μπλε Ρεύμα» (Blue Stream), θα διασχίζει μέρος της Αγωγό προς την Αίγυπτο αλλά και πώληση συμπιεσμένου φυσικού αερίου CNG στη νοτιοανατολική Ευρώπη προκρίνει ως λύση για την Κύπρο η Noble Energy. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ταγίπ Ερντογάν κατά την επίσημη τελετή υποδοχής του Ρώσου προέδρου στο «λευκό παλάτι» του οικοδεσπότη του, στην Άγκυρα. τουρκικής επικράτειας και θα καταλήγει στον σταθμό διανομής, στα σύνορα με την Ελλάδα. Με μία κίνηση, η Μόσχα εγκατέλειψε ένα πολυέξοδο αγωγό, προώθησε ένα πολύ πιο συμφέρον πρότζεκτ, έριξε την ευθύνη στην Ε.Ε., έβαλε στο παιχνίδι του αερίου ξανά την Άγκυρα και έδωσε προοπτική σημαντικού οικονομικού και πολιτικού κέρδους σε Ελλάδα και Βουλγαρία, ανακοινώνοντας τη δημιουργία σταθμού διανομής στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Το συγκεκριμένο έργο υποχρεώνει τώρα την Κύπρο να προχωρήσει δυναμικά σε συζητήσεις με τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης για πώληση και δικού της αερίου στην περιοχή, αν δεν θέλει το ρωσικό αέριο να μονοπωλήσει την τροφοδότησή της. Και όπως έχει ήδη προτείνει η Noble Energy, η Λευκωσία παράλληλα με τον αγωγό προς την Αίγυπτο θα πρέπει να κινηθεί προς την κατεύθυνση μεταφοράς και πώλησης συμπιεσμένου αερίου (CNG) με πλοία στα Βαλκάνια και τη νότια Ευρώπη. Η ρωσική κίνηση Η πτώση στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου καθιστούσε περίπου ασύμφορη την κατασκευή του «Νότιου Ρεύματος», του αγωγού που θα ξεκινούσε από τις ρωσικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας, θα διέσχιζε υποθαλάσσια τον Εύξεινο Πόντο, θα έβγαινε και θα διέσχιζε τη Βουλγαρία και από εκεί θα συνδεόταν με το ευρωπαϊκό σύστημα αγωγών. Η αντίδραση της Ε.Ε. στην κατασκευή του έργου, επειδή θα παρέκαμπτε την Ουκρανία, έδωσε την ευκαιρία στον Βλαντιμίρ Πούτιν να το καταργήσει με δημόσια δήλωση στην Τουρκία και στη θέση του να ανακοινώσει έναν άλλο αγωγό που ευνοεί τα σχέδια ενίσχυσης των εμπορικών δεσμών της Μόσχας με την Άγκυρα και ταυτόχρονα παρέχει επωφελή προοπτική σε Ελλάδα και Βουλγαρία. Ο «τουρκικός αγωγός» όπως χαρακτηριστικά ονομάστηκε ήδη από αναλυτές, μπορεί να κατασκευαστεί από τη Ρωσία με πολύ λιγότερο κόστος από τον South Stream. Και αυτό διότι θα τοποθετηθεί δίπλα στo «Μπλε Ρεύμα», τον ήδη υπάρχοντα αγωγό που μεταφέρει ρωσικό αέριο στην Τουρκία. Όπως εξήγησε στην «Κ» ο Χαράλαμπος Έλληνας, πρώην εκτελεστικός πρόεδρος της ΚΡΕΤΥΚ, και σήμερα σύμβουλος για ενεργειακά ζητήματα, το «Μπλε Ρεύμα» μεταφέρει κάθε χρόνο 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα (bcm) φυσικού αερίου στην Τουρκία. Με μια αύξηση της συμπίεσης η χωρητικότητά του θα γίνει 19 bcm. Η τοποθέτηση ενός νέου αγωγού δίπλα στο «Μπλε Ρεύμα» έχει πολύ μικρότερο κόστος κατασκευής, καθώς είναι γνωστά τα δεδομένα του βυθού της Μαύρης Θάλασσας που περνά ο αγωγός, το υποθαλάσσιο μέρος του είναι πολύ μικρότερο απ ό,τι θα ήταν το αντίστοιχο του South Stream, ενώ η κατασκευή υπέργειου αγωγού στην τουρκική επικράτεια που θα μεταφέρει το αέριο στα ελληνοτουρκικά σύνορα κοστίζει σαφώς λιγότερο. Σύμφωνα πάντα με τους πρώτους υπολογισμούς που επικαλείται ο κ. Έλληνας, ο νέος αγωγός θα είναι πολύ μεγαλύτερος και θα μεταφέρει ετησίως 63 bcm φυσικού αερίου. Τα 14 απ αυτά θα πηγαίνουν για κάλυψη των αυξημένων τουρκικών αναγκών και τα υπόλοιπα 49 θα καταλήγουν στον σταθμό διανομής των ελληνοτουρκικών συνόρων, απ όπου θα μπορούν με σύστημα αγωγών από Ελλάδα και Βουλγαρία να διοχετεύονται στην Ευρώπη. Το χαμηλό κόστος κατασκευής του αγωγού θα επηρεάσει και την τιμή πώλησης του φυσικού αερίου, καθιστώντας το αρκετά ελκυστικό για την ευρωπαϊκή αγορά. Το στοίχημα για την Κύπρο Ο ρωσικός αιφνιδιασμός δεν επηρεάζει μόνο τις αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά υποχρεώνει και την Κύπρο να επανεξετάσει και να επιταχύνει τους σχεδιασμούς της. Αυτή τη στιγμή, η κυβέρνηση Αναστασιάδη εστιάζει την προσοχή της στην επίτευξη συμφωνίας και με τις εταιρείες για κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» προς την Αίγυπτο. Ταυτόχρονα, επιχειρεί μαζί με το Ισραήλ και την Ελλάδα να πείσουν την Ε.Ε. για χρηματοδότηση μελέτης βιωσιμότητας ενός αγωγού που θα ξεκινά από το ισραηλινό «Λεβιάθαν» και μέσω Ελλάδας θα καταλήγει στην Ιταλία. Ένα έργο που κανείς σοβαρός εμπειρογνώμονας δεν πιστεύει ότι είναι βιώσιμο, ενώ ακόμα και οι ίδιες οι κυβερνήσεις (με εξαίρεση αυτή της Ελλάδας) παραδέχονται ότι έχει πολιτικά παρά οικονομικά κίνητρα. Η εταιρεία Noble Energy, που μαζί με τις ισραηλινές Delek και Avner έχουν τα δικαιώματα για τα κοιτάσματα του Ισραήλ και για το «Αφροδίτη», εισηγείται στην κυπριακή κυβέρνηση να κινηθεί προς δύο κατευθύνσεις. Την πώληση αερίου με αγωγό στην Αίγυπτο και τα δύο αδρανή τερματικά υγροποίησης που διαθέτει και την πώληση αερίου στις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης με τη μέθοδο του συμπιεσμένου (CNG). Στη συνομιλία του με την «Κ», ο σύμβουλος για ενεργειακά ζητήματα Χαράλαμπος Έλληνας τονίζει ότι η Κύπρος, ενόψει και της προοπτικής κατασκευής του νέου αγωγού μέσω Τουρκίας, θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα για να μη χάσει τις αγορές της νοτιανατολικής Ευρώπης. Και ο κ. Έλληνας τονίζει πως ο πιο ταχύς και συμφέρων τρόπος μεταφοράς φυσικού αερίου στις χώρες αυτές είναι το CNG. Η συγκεκριμένη λύση είναι και οικονομικά συμφέρουσα για την ευρωπαϊκή αγορά. H Noble Energy, όπως εξηγεί ο πρώην εκτελεστικός πρόεδρος της ΚΡΕΤΥΚ, φαίνεται διατεθειμένη να πωλεί το φυσικό αέριο στο κοίτασμα προς 5-6 δολάρια ανά mmbtu (εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες). Η μεταφορά του αερίου στη βόρεια Ελλάδα (για παράδειγμα) με πλοία CNG θα κοστίσει άλλα 3 δολάρια ανά mmbtu. Και απ εκεί η μεταφορά με ειδικούς αγωγούς στις ευρωπαϊκές χώρες προορισμού θα κοστίζει κατά μέσο όρο άλλο 1 δολάριο ανά mmbtu. Στο σύνολο επομένως η αγορά συμπιεσμένου αερίου θα ανέρχεται στα 9-10 δολάρια ανά mmbtu. Τιμή αρκετά συμφέρουσα έναντι του ρωσικού αερίου που αυτή τη στιγμή πωλείται προς 12 δολάρια ανά mmbtu. Η προοπτική αυτή δεν συμφέρει μόνο την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα που θα γίνει κόμβος για το συμπιεσμένο αέριο προς τη νοτιοανατολική Ευρώπη.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 05/12/14 22:33 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Ο Μακάριος ζει κι αναλαμβάνει την ευθύνη! Οι ευθύνες Αν σήμερα έγραφε ο Μακάριος Δρουσιώτης και περιέγραφε τα όσα είδε κι άκουσε την Παρασκευή στη συνεδρία της Επιτροπής Θεσμών, σίγουρα θα έλεγε για το Προεδρικό την κυπριακή παροιμία, «Τζι η Μαρικκού τον άντρα της με τους πραματευτάες». Αφού επιβεβαίωσε το μπάχαλο που επικρατεί στον Λόφο, είπε ότι η σχέση του με το έγγραφο που του έδωσε η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, να το σπρώξει παρακάτω δεν ξεπέρασε τα πέντε λεπτά. Στη συνέχεια είπε πως έδωσε τα έγγραφα στην αρμόδια λειτουργό για να τα παραδώσει στον Πρόεδρο, η οποία διατείνεται πλέον ότι δεν θυμάται τι έγινε. Ο Μακάριος Δρουσιώτη είπε τέλος πως ενόσω διαχειρίστηκε εκείνος το έγγραφο, ό,τι ευθύνη υπάρχει για τον τρόπο διαχείρισης και πολιτικές ευθύνες αν υπάρχουν, είναι δικές του. Μακάριε, ξέρεις ότι στην Κύπρο, οι πολιτικές ευθύνες έχουν μηδενικό κόστος. Επίσης, γνωρίζεις ότι είσαι εκ των πραγμάτων αναγκασμένος να πιεις το πικρό ποτήρι εσύ, αντί να το αφήσεις στον Νίκαρο, αφού ο Παναγιώτης Αντωνίου σφυρίζει αδιάφορα και να επιστρέψεις στις Βρυξέλλες, ρίχνοντας πέτρα πίσω σου. Όμως προς Θεού κόψε το δούλεμα περί ανάληψης ευθυνών, διότι δεν σου πάει! Δεν πίστευε Πάντως μια μαχαιριά στη Γιωρκάτζη δεν την απέφυγε ο Μακάριος, όταν με νόημα υπογράμμισε ότι δεν πίστευε ότι μπορούσε η Χρυστάλλα να άλλαζε το έγγραφο της μισθοδοσίας της: «Η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη ήταν ελεγκτής τόσα χρόνια και θα διοριζόταν στο κρίσιμο αξίωμα. Σε καμιά περίπτωση δεν αισθάνθηκα ότι συνέτρεχε κάποιος λόγος να ενοχλήσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Ο Μακάριος μάλιστα κατέληξε τονίζοντας ότι «μέχρι τότε κανείς δεν γνώριζε για το ασυμβίβαστο» «Ζει, ζει και το πάλεμά του δεν τελειώνει» (Μακάριος Νυν και Αεί Άνθος Λυκαύγης)! Αλληλούια! Το ασυμβίβαστο αιωρείται Όπως και να έχουν τα πράγματα η ουσία είναι μία και την έθιξε αρχικά ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Άριστος Δαμιανού, λέγοντας πως και μετά την προχθεσινή συνεδρία εξακολουθεί να αιωρείται το ζήτημα ασυμβιβάστου. Ο Μάριος Καρογιάν επεσήμανε πως μετά και από κάθε συνεδρία της Θεσμών τα κενά πολλαπλασιάζονται, σημείωσε πως το ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων παραμένει. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Φειδίας Σαρίκας επεσήμανε πως το ζήτημα του συμβολαίου της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη πρέπει να το αναλάβει ποινικός ανακριτής, ο δε Δημήτρης Συλλούρης, ανέφερε πως εξακολουθεί να παραμένει το θέμα ουσίας που έχει εγγραφεί στην Επιτροπή Θεσμών, το πώς δηλαδή επηρεάζει τις δικαστικές διαδικασίες η σύγκρουση συμφερόντων. Ξέρετε ότι η Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει κενά κι επειδή αυτό με το ασυμβίβαστο της Χρυστάλλας είναι δυνατόν να στοιχήσει και 5 δισ. άμα δεν τον φροντίσει η κυβέρνηση, θα έρθει μια μέρα σύντομα να τη βρει σαν το μπούμερανγκ. Πέντε ολοστρόγγυλα Άνοιξαν λέει τραπεζικούς λογαριασμούς του Σάββα Βέργα και βρήκαν μέσα 5 εκατ. ευρώ. Και είναι ίσως η μόνη φορά που ο ΔΗΚΟϊκός λαός θα έπρεπε να φωνάξει με όλη τη δύναμη της κομματικής του ψυχής, το περιλάλητο: «Στο ΔΗΚΟ ανήκει κι αυτή μεγάλη η νίκη». Αρχίστε κατασχέσεις Σοβαρά ομιλούντες, η στήλη δανείζεται απόσπασμα δήλωσης του Γιώργου Περδίκη για να εισηγηθεί να ξεκινήσει στην Πάφο και αλλαχού μια παράλληλη διαδικασία από τη ΜΟ- ΚΑΣ για παράνομο πλουτισμό. Έτσι στη βάση της σχετικής νομοθεσίας, της μόνης που εμπεριέχει το στοιχείο της κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, να πάρουνε και τα εκατομμύρια και τα σπίτια και τα τένις του όποιου Βέργα (να υπολογίσουμε ότι δεν κερνά για την ονομαστική του εορτή) και του όποιου Μαληκίδη βρεθούν ένοχοι των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν. Η τριάδα Πηγή της στήλης που δεν επιδέχεται διάψευσης, μας εξήγησε ότι το όλο παιχνίδι του χορού των εκατομμυρίων στο ΣΑΠΑ, το ενορχηστρώνει μια «τριάδα» με πείρα στη διαπλοκή και στην παράκαμψη των νομικών δικλίδων. Πρόκειται για δύο «ομάδες» νομικών συμβούλων και μια «ομάδα» τεχνικών συμβούλων, όπως μας ελέχθη. Οι δύο πρώτες έχουν μάλιστα άμεση πρόσβαση σε εκτελεστική και νομοθετική εξουσία. Και στη Λάρνακα Πηγή της στήλης που γνωρίζει τα παρασκήνια στη Λάρνακα, έλεγε στον Ιανό ότι και στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λάρνακας (ΣΑΛ) γίνεται πάρτι, μάλιστα εδώ και κάμποσα χρόνια και καλό θα ήταν η Νομική Υπηρεσία να περάσει να μαζέψει τα χαρτιά και ν αρχίσει έρευνα. Πάντως, η στήλη, από μια κουβέντα που έκανε με αξιωματούχο της Νομικής Υπηρεσίας, έμαθε ότι ο έλεγχος είναι δουλειά που θα έπρεπε να την είχε κάνει η Ελεγκτική Υπηρεσία αφού το πρόβλημα υφίσταται τόσα χρόνια πώς και η Ελεγκτική Υπηρεσία δεν το ανακάλυψε, διερωτήθηκε με νόημα ο αξιωματούχος της Εισαγγελίας; Όπως και να έχουν τα πράγματα, καλό θα ήταν να ξεκινήσουν οι έρευνες στο ΣΑΛ από το ζήτημα των υλικών, λένε οι Σκαλιώτες που ξέρουν. Της τα δέσμευσαν όλα Παραμένουμε στη Λάρνακα, όπου μια σοβαρή και αξιόχρεη επιχειρηματίας ανακάλυψε μετά από οκτώ μήνες ότι η Συνεργατική Εταιρεία Μακράσυκας Λτδ της δέσμευσε όλη της την ακίνητη περιουσία, με μέμο, διότι είναι εγγυήτρια σε ένα δάνειο οκτώ χιλιάδων ευρώ. Συγκεκριμένα η εν λόγω κυρία τηλεφώνησε στη στήλη και μας είπε: «Χθες το πρωί μου τηλεφώνησε μια λειτουργός από το Κτηματολόγιο Λάρνακας, και μου ανέφερε ότι ενώ ήταν έτοιμη να μου εμβάσει κάποιο οφειλόμενο ποσό για επίταξη χωραφιού μου, με μεγάλη μου έκπληξη, μου ανακοινώνει ότι δεν μπορεί να το κάνει, λόγω του ότι η περιουσία μου είναι ΟΛΗ δεσμευμένη. Μου ήταν αδιανόητο και εντελώς παράλογο να ΚΥΠΕ Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Σάββας Βέργας Ο παραιτηθείς δήμαρχος Πάφου, Σάββας Βέργας, με τις παχυλές καταθέσεις των 5 εκατ. στην τράπεζα, ο οποίος αποδεικνύεται τελικά και νάνος εξυπνάδας δεσμευτούν 22 τεμάχια (χωράφια, διαμερίσματα και οικόπεδα) για πλέον τόκοι. Με ποια λογική μπορεί κάποιος να το κάνει αυτό και χωρίς να ειδοποιήσει τον εγγυητή - ιδιοκτήτη ή έστω την πρωτοφειλέτιδα;». Η ΣΕ Μακράσυκας τι έχει να πει επί τούτου; Είπαν Χριστόδουλος Χριστοδούλου, τέως διοικητής Κεντρικής Τράπεζας (ΚΤΚ): «Έχω προσφέρει στην πατρίδα περισσότερα από όσα έχω λάβει και έχω ήσυχη την συνείδησή μου». Χρυστάλλα Γιωρκτάζη, διοικήτρια της ΚΤΚ: «Αυτή η πατρίδα μού έδωσε πολύ περισσότερα από όσα της έδωσα και εάν κάποιοι νομίζουν ότι με τα λεφτά τους μπορούν να διοικούν την Κύπρο, σε μένα δεν θα περάσει. Δεν διανοούμουν το μέγεθος της αθλιότητας, γνωρίζω όμως απόλυτα το μέγεθος της ευθύνης την οποία ανέλαβα». Σάββας Βέργας, παραιτηθείς δήμαρχος Πάφου: «Δεν έχω μάθει να υποκύπτω ούτε να εγκαταλείπω μάχες. Ο πρώτος δημότης της πόλης πρέπει να αποτελεί τον πρώτο θεματοφύλακα αλλά και τον ακρογωνιαίο λίθο διαφύλαξης και εγγύησης της εύρυθμης λειτουργίας του Δήμου, να είναι πάντοτε έτοιμος να θέσει το εμείς υπεράνω του όποιου εγώ». Σάμιουελ Τζόνσον, Άγγλος ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός, δημοσιογράφος, λεξικογράφος και γενικά σημαντική φυσιογνωμία της ζωής και των γραμμάτων του 18ου αιώνα: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων». Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΖΗΤΕΙΤΑΙ Ανήρ. Πάφιος και αγαθός. ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Τα κτήρια του Δημοσίου Τα όσα συμβαίνουν στην Πάφο είναι πρωτόγνωρα για την Κύπρο. Όχι γιατί πρώτη φορά συμβαίνουν, αλλά γιατί πρώτα φορά λέγονται. Είναι άλλωστε η πρώτη φορά που έχουμε παραίτηση δημάρχου στην Κύπρο και που ακούσαμε τόσα πολλά μαζεμένα. Για μαυροσάκουλα με τις χιλιάδες, για χορηγίες συναυλιών από τον ΧΥΤΑ, το ΣΑΠΑ, στον δήμο και τούμπαλιν. Πριν από τρεις μήνες, κανείς δεν φανταζόταν πως οι εξελίξεις θα ήταν τόσο δραματικές. Με αφορμή ένα διαχωρισμό οικοπέδων είχαμε τα απειλητικά μηνύματα του δημάρχου. Από εκεί, «τα σπυριά» έσπαζαν το ένα μετά το άλλο και συνεχίζουν να σπάνε, χωρίς να ξέρει κανείς πού ακριβώς θα βρούμε «καθαρή επιδερμίδα». Η Πάφος δεν είναι τίποτα λιγότερο από μία μικρογραφία της Κύπρου. Τα σκάνδαλα που έγιναν εκεί, γίνονταν και μάλλον γίνονται ακόμα σε όλη την Κύπρο. Δεν έχει σημασία αν στο αποχετευτικό της Λευκωσίας για παράδειγμα οι μίζες είναι λιγότερες από αυτές στην Πάφο. Σημασία έχει πως μίζες υπάρχουν παντού. Το πρώτο στοίχημα του συστήματος λοιπόν, είναι να αποδείξει πόσο «γερό στομάχι» έχει. Αν θα αντέξει να κατηγορήσει και να χώσει στη στενή όλους όσοι έφαγαν. Και είναι πολλοί, και οι επώνυμοι και οι δικτυωμένοι. Το δεύτερο στοίχημα είναι οι εκλογές δημάρχου. Τα κόμματα δεν ήταν έτοιμα για αυτές. Και αυτό βγαίνει και από τις μουδιασμένες αντιδράσεις τους. Οι εκλογές της 11ης Ιανουαρίου, εκτός από στοίχημα, είναι και πείραμα. Είναι οι πρώτες έκτακτες εκλογές, που προκύπτουν μέσα από φουρτούνα. Είναι οι πρώτες εκλογές που γίνονται συνεπεία της αποκάλυψης του «γλεντιού» που τόσα χρόνια συντελούταν στην καμπούρα μας. Είναι λοιπόν οι πρώτες εκλογές που κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει το εκλογικό σώμα. Αν θα γυρίσει ακόμα περισσότερο την πλάτη ή αν θα συμμετάσχει για να στείλει τα δικά του μηνύματα. Είναι η ευκαιρία λοιπόν των κομμάτων να κινηθούν αντισυμβατικά. Να ρισκάρουν και να δοκιμάσουν λύσεις εκτός κομματικών πλαισίων. Σε μια κοινωνία υπό ατμό, ο ρόλος των κομμάτων, που η εμπιστοσύνη της κοινωνίας σε αυτά είναι στο ναδίρ, δεν μπορεί να είναι πρωταγωνιστικός. Πόσω δε μάλλον σε μια τοπική κοινωνία που δεν είναι υπό ατμό αλλά σε πυρκαγιά. Αν προσπαθήσουν τα κόμματα να ρυμουλκήσουν τον κόσμο με το ζόρι, το πιο πιθανό είναι να ρυμουλκηθούν εκείνα στους ανοικτούς λάκκους του ΣΑΠΑ. Η κοινωνία έχει βαρεθεί να έχει ενώπιόν της περιορισμένες επιλογές. Ανεπαρκείς υποψήφιους αμφιβόλου ηθικής. Χρειάζεται καθαρούς και τίμιους. Η κοινωνία έχει κουραστεί να λειτουργεί ως πιόνι Είναι η ευκαιρία των κομμάτων να κινηθούν αντισυμβατικά. Να ρισκάρουν και να δοκιμάσουν λύσεις εκτός κομματικών πλαισίων. στις «μεγάλες στρατηγικές» των κομμάτων. Για το πώς θα βγουν από την απομόνωση ή πώς θα ρίξουν γέφυρες με τους άλλους ή πώς θα στείλουν μήνυμα στους τρίτους. Δεν δίνουν δεκάρα. Και όσο καθυστερούν οι κατοικούντες στα ψηλά δώματα των κομματικών γραφείων να το καταλάβουν θα συνεχίζεται η ελεύθερή τους πτώση. Δεν ξέρω αν τα κόμματα καταφέρουν να βρουν ένα υποψήφιο κοινής αποδοχής για να οδηγήσει την Πάφο σε ηρεμία. Μακάρι να τα καταφέρουν. Το σίγουρο είναι πως πρέπει οι Πάφιοι να έχουν επιλογές που θα τους ξαφνιάσουν θετικά. Που θα τους δώσουν ακόμα ένα λόγο ή τον λόγο για να πάνε να ψηφίσουν. Να νιώσουν πως προσθέτουν στη δημοκρατία και στη διαδικασία. Αν οι επιλογές που τα κόμματα θα δώσουν περιοριστούν στα τετριμμένα, πολλοί δεν θα πάνε να ψηφίσουν και άλλοι θα ψηφίσουν εκτός κομματικών γραμμών. Όταν ο Απόστολος Παύλος έλεγε το 45 μ.χ. το «Ανήρ Πάφιος ουκ έστιν αγαθός και αν εστί αγαθός, ουκ έστιν Πάφιος», δεν είχε σίγουρα στο νου του κανέναν Πάφιο του 21ου αιώνα. Και είναι κρίμα να χρεώνεται όλη η Πάφος τις μίζες μιας, μεγάλης ίσως, παρέας. Υπάρχουν πολλοί Πάφιοι τίμιοι και αγαθοί. Και ικανοί να ηγηθούν του δήμου. Πάντοτε υπήρχαν. Το ζητούμενο είναι να πεισθεί ένας, να αναλάβει να καθαρίσει τα αποχετευτικά και τα απόβλητα όλης της πόλης. Και να οδηγήσει την πόλη, τι τραγική ειρωνεία, σε επιτυχημένη πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. «Λες και μας κυβερνούν παππούδες ογδόντα χρόνων», μονολογούσε Κύπριος, ο οποίος εργάζεται και ακριβοπληρώνεται σε αραβική χώρα. Κανένας δεν υπολογίζει την αξία του χρόνου, ενώ η δημόσια υπηρεσία, σου δίνει την εντύπωση ότι ζει μονίμως σε διακοπές. Ο άνθρωπος ο οποίος υποφέρει από τη φοβερή ζέστη των αραβικών χωρών, έλεγε ότι πάει σε επαγγελματικές συναντήσεις και σε δέκα λεπτά τελειώνει. «Λες στους πελάτες τι προσφέρεις, σου απαντούν αν δέχονται ή όχι και όλα τελειώνουν. Στην Κύπρο θα πρέπει να πας δέκα φορές, να ακούσεις ένα σωρό «κουφά» λόγια, ενώ καμιά φορά, για να κάνεις τη δουλειά σου θα πρέπει να λαδώσεις με μαύρα φακελάκια». Ο άνθρωπος, ο οποίος δεν αντέχει πολλές μέρες μακριά από την Κύπρο, τονίζει ότι φταίει το σύστημα, το οποίο ανατρέπει τους ανθρώπους, οι οποίοι κατά τα άλλα, έχουν σπουδαία προσόντα και φοβερή όρεξη για δουλειά. Και αν μερικοί τολμήσουν να προτείνουν τομές και αλλαγές, αντιμετωπίζουν τους «αραχτούς», οι οποίοι μια ζωή έμαθαν να κρύβονται πίσω από πολυτελέστατα γραφεία, αγωνιζόμενοι να σκοτώσουν την ώρα τους. Και αν τους ταράξεις την ησυχία, τότε εξανίστανται και τρέχουν στους κουμπάρους, στους βουλευτές και στους συντεχνιακούς για να καταγγείλουν παραβιάσεις των κεκτημένων, τάχα, δικαιωμάτων τους. Η πλάκα είναι ότι αποκτούν τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και οι κυβερνώντες, μόλις αναλάβουν αξιώματα. Το μυαλό τους είναι πώς να εξασφαλίσουν ψήφους και παραβλέπουν αυτούς που τους ψήφισαν για να αλλάξουν το σύστημα. Το πιο τρελό συμβαίνει στα ενοικιασμένα κτήρια του Δημοσίου. Σε καιρό κρίσης, σε εποχή που υπάρχει κόσμος που πεινά, η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων απολαμβάνει τις πολυτέλειες τεράστιων γραφείων. Κάθε λογικός εργοδότης, οι δουλειές του οποίου δεν πάνε καλά, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να μειώσει τα λειτουργικά του έξοδα και κυρίως να πετύχει οικονομίες κλίμακας. Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωση της δημόσιας υπηρεσίας θα πρέπει να μελετηθούν και οι σύγχρονες τάσεις στη διαμόρφωση των γραφειακών χώρων, όπως εφαρμόζονται στις σοβαρές χώρες και στις μεγάλες επιχειρήσεις. Όλοι οι εργαζόμενοι σε κοινά μεγάλα γραφεία, ενώ και οι προϊστάμενοι σε γραφεία με γυαλιά, ώστε να ξέρει να ξέρει ο ένας τι κάνει ο άλλος. Αν χαλαστούν οι μισοί τοίχοι θα λυθεί σε μεγάλο βαθμό το στεγαστικό πρόβλημα και θα εξοικονομηθούν εκατομμύρια ευρώ που πάνε σε ενοίκια. Και το καλύτερο είναι ότι η συνύπαρξη δημιουργεί πνεύμα συναγωνισμού και αύξησης της παραγωγικότητας. Αν χαλαστούν οι μισοί τοίχοι στα υφιστάμενα κτήρια του Δημοσίου, θα λυθεί σε μεγάλο βαθμό το στεγαστικό πρόβλημα και θα εξοικονομηθούν εκατομμύρια ευρώ που πάνε σε ενοίκια. Καλό είναι να δοθούν αυτά τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν στο Υπουργείο Εργασίας, για να στηρίξει τους πεινασμένους. Και σίγουρα οι δημόσιοι υπάλληλοι, που βρίσκονται σε κοινά γραφεία, θα κοιμούνται καλύτερα τα βράδια. Είναι φοβερό το παράδειγμα του πολυτελέστατου συνεδριακού κέντρου «Φιλοξενία» και του διπλανού μισοερειπωμένου ξενοδοχείου, στην ακριβότερη ίσως περιοχή της Λευκωσίας. Πέρασαν ήδη δύο χρόνια από την Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εξαγγελίες για πώλησή του παραμένουν όνειρο απατηλό. Τουλάχιστον ας μεταφέρουν μια δημόσια υπηρεσία. Και γιατί όχι, να μεταφέρουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία ασφυκτιά στο πάλαι ποτέ γραφείο πληροφοριών- κινηματοθέατρο των Βρετανών. Υπάρχουν τέλειοι συνεδριακοί χώροι, με συστήματα ασφαλείας, έτοιμοι για να λειτουργήσει η Ολομέλεια του σώματος και οι κοινοβουλευτικές επιτροπές. Υπάρχουν πολλά γραφεία για τους υπαλλήλους, ενώ και το διπλανό ξενοδοχείο, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για γραφεία των βουλευτών. Καλό είναι να γίνει και μια τεχνοοικονομική μελέτη, για το πόσο θα στοιχίσει η αναγκαία πλέον αναβάθμιση του υφιστάμενου κτηρίου και πόσο η μετακίνηση στο συνεδριακό. Είναι καιρός ο ναός της Δημοκρατίας, να αποκτήσει ένα αξιοπρεπές κτήριο και να πάψει να αποτελεί τον φτωχό συγγενή του Δημοσίου.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 05/12/14 22:23 Page 9 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 ΣΤΙΓΜΑ / Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Δεν βγαίνουν τα νούμερα Πολύς λόγος γίνεται και πολύ μελάνι χύνεται για την προοπτική να τροφοδοτήσει η Κύπρος με δικό της αέριο τα δύο τερματικά υγροποίησης που διαθέτει η Αίγυπτος. Το θέμα συζητήθηκε σε συναντήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη και του Αιγύπτιου ομολόγου του, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Συζητήθηκε επίσης από τους υπουργούς Ενέργειας των δύο χωρών. Ανακοινώθηκε, μάλιστα, και η πρόθεση να κατασκευαστεί αγωγός που θα συνδέει το κοίτασμα «Αφροδίτη» με τα παράλια της βόρειας Αιγύπτου, στο Ίντκου και τη Δαμιέττα, όπου βρίσκονται τα δύο τερματικά. Λέχθηκε ακόμα και από επίσημα χείλη ότι στον αγωγό αυτό θα μπορούσε να έλθει να κολλήσει και ένας άλλος που θα φέρνει αέριο από το ισραηλινό κοίτασμα «Λεβιάθαν». Η προοπτική δείχνει λογική, το έργο θεωρείται εφικτό, ενώ το ευνοούν και οι Αμερικανοί που θέλουν να ενισχύσουν πολιτικά και οικονομικά τον αλ Σίσι έναντι των ισλαμιστών της Αιγύπτου. Επιπλέον, χαροποιεί και τους Ελληνοκύπριους πολιτικούς, αφού η συνεργασία στο γκάζι με την Αίγυπτο και το Ισραήλ ενοχλεί σφόδρα την Τουρκία. Όλα, λοιπόν δείχνουν ρόδινα με την προοπτική τριμερούς ή και τετραμερούς συνεργασίας στην Όλα δείχνουν ρόδινα με την προοπτική τριμερούς ή και τετραμερούς συνεργασίας στην ανατ. Μεσόγειο με όχημα την ενέργεια, που θα έχει όφελος και θα αφήνει εκτός νυμφώνος την Τουρκία. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν συμφωνούν οι αριθμοί. ανατολική Μεσόγειο με όχημα την ενέργεια, που θα αφήνει εκτός νυμφώνος την Τουρκία, αν η τελευταία δεν συμβάλει θετικά στη λύση του Κυπριακού. Είναι η πρώτη φορά εδώ και χρόνια που η Άγκυρα δείχνει να μην έχει ισχυρά περιφερειακά ερείσματα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Και εξηγούμαι. Αντιλαμβάνομαι ότι τα δύο τερματικά υγροποίησης της Αιγύπτου δεν έχουν χώρο για το κυπριακό αέριο. Οι μονάδες στο Ιντκού και τη Δαμιέττα μπορούν να παράγουν περί τα 12,2 εκατομμύρια τόνους υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) το χρόνο. Η εταιρεία British Gas παράγει μόνη της γύρω στα 2 εκατ. τόνους αυτή τη στιγμή και το σχετικό συμβόλαιο είναι μακρόχρονο. Οι εταιρεία Noble και ο όμιλος Delek που έχουν τα δικαιώματα στα ισραηλινά κοιτάσματα έχουν υπογράψει με την Αίγυπτο επιστολές προθέσεων και μνημόνιο συναντίληψης για να υγροποιούν 3,5 εκατ. τόνους τον χρόνο από το κοίτασμα «Ταμάρ» και άλλα 5 εκατ. τόνους από το «Λεβιάθαν». Επιπλέον, από του χρόνου, η εταιρεία BP έχει κανονίσει να υγροποιεί αέριο βάρους 2,5 εκατομμυρίων τόνων από το κοίτασμα North Alexandria, που βρίσκεται κοντά στη μονάδα του Ιντκού. Κάνοντας τη σούμα, βλέπουμε ότι τα δύο τερματικά της Αιγύπτου, για τα επόμενα αρκετά χρόνια, θα πρέπει να παράγουν γύρω στα 13 εκατομμύρια τόνους LNG, λίγο παραπάνω από τη χωρητικότητά τους. Επομένως, αν προχωρήσουν με το Ισραήλ και τις άλλες υποχρεώσεις τους δεν μπορούν να υγροποιούν κυπριακό γκάζι. Το ερώτημα που προκύπτει επομένως είναι γιατί οι κυβερνήσεις μιλούν για πώληση κυπριακού αερίου στην Αίγυπτο και γιατί συζητείται τόσο πολύ η κατασκευή αγωγού. Ακούγεται επίμονα ότι ο αγωγός θα ξεκινά από την «Αφροδίτη» για να μπορεί η κυβέρνηση της Αιγύπτου να λέει στην ισλαμική αντιπολίτευσή της ότι παίρνει το αέριο από την Κύπρο κι όχι από το Ισραήλ. Να μπει δηλαδή «κυπριακή σημαία» σε ισραηλινό αέριο. Μεταξύ μας, θεωρώ λίγο αφελή αυτή την προσέγγιση, ειδικά στην ψηφιακή εποχή μας που τίποτα δεν μένει κρυφό. Ομολογώ, πάντως, ότι δεν μπορώ να εξηγήσω τον αρχικό γρίφο του γιατί μιλάμε με την Αίγυπτο, όταν τα τερματικά της δεν μπορούν να μας εξυπηρετήσουν. Προφανώς, οι πολιτικοί και οι τεχνοκράτες κάτι θα έχουν υπόψη τους, μολονότι αυτό ενδέχεται να μην έχει σχέση με τη λογική των αριθμών αλλά της επικοινωνίας. Όπως και να έχουν τα πράγματα, δεν βλέπω το λόγο γιατί να μη μιλάμε από τώρα με άλλους αγοραστές, στον χώρο της νοτιανατολικής Ευρώπης. Και να μη σκεφτόμαστε εφικτούς τρόπους μεταφοράς του φυσικού μας πλούτου στη Γηραιά Ήπειρο, αντί να αναλώνουμε φαιά ουσία και πολιτικό κεφάλαιο στην προοπτική αγωγού προς την Ελλάδα και την Ιταλία. Ένα έργο που προκαλεί γέλια στους ειδικούς και εξυπηρετεί μόνο αδύναμες και ετοιμόρροπες κυβερνήσεις. Το «ξεπάγωμα» των δύο διαπραγματευτικών κεφαλαίων για την Τουρκία θα αποτελέσει ένα από τα κορυφαία ζητήματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Δεκεμβρίου. Μάχη στις Βρυξέλλες για την Τουρκία ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ: Της ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ Κ άθε Δεκέμβρη στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες γίνεται μία συζήτηση επί του θέματος της διεύρυνσης. Οι 28 αρχηγοί των κρατών-μελών αξιολογούν την πρόοδο που έχουν κάνει οι χώρες που εξετάζονται και κατά πόσο βρίσκονται πιο κοντά στο να γίνουν μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας. Φέτος, η συγκεκριμένη συζήτηση όμως έχει δύο παράγοντες διαφορετικούς, καθώς ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει διεύρυνση για τα επόμενα πέντε χρόνια με το που ανέλαβε την πιο ισχυρή θέση στην Ευρώπη. Ενώ για την περίπτωση της Κύπρου η συζήτηση στη συγκεκριμένη Σύνοδο Κορυφής είναι ιδιαίτερα Οι κόκκινες γραμμές σημαντική, καθώς τη στιγμή που θα συζητηθεί το θέμα για της Λευκωσίας και την Τουρκία, ως μία από τις χώρες που είναι υποψήφιες προς το πιθανό άνοιγμα ένταξη, υπάρχει κατάφορη παραβίαση των κυριαρχικών των δύο κεφαλαίων. δικαιωμάτων της Κύπρου. Σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής (18-19 Δεκεμβρίου) κάτω από την ιταλική προεδρία η μεγάλη μάχη που εξελίσσεται είναι στο «ξεπάγωμα» δύο τουρκικών διαπραγματευτικών κεφαλαίων (23-24). Στο προσχέδιο πιο συγκεκριμένα αυτά τα κεφάλαια αναφέρονται στα Θεμελιώδη Δικαιώματα (κεφάλαιο 23) και για τη Δικαιοσύνη (κεφάλαιο 24) αλλά και στο πιθανό μελλοντικό άνοιγμά τους. Αυτά τα κεφάλαια έχουν παγώσει από το 2009 μετά από πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που τιμώρησε την Τουρκία, όταν δεν εφήρμοσε το πρωτόκολλο της Άγκυρας. Από πέρυσι ο Ευρωπαίος Επίτροπος υπεύθυνος για τη διεύρυνση Στέφαν Φούλε (από τον Νοέμβριο τον έχει αντικαταστήσει ο Επίτροπος Γιοχάνες Χαν) έδωσε έμφαση στα κεφάλαια που αναφέρθηκαν παραπάνω που είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε ενταξιακή συνέχεια των χωρών που βρίσκονται στη διαδικασία διεύρυνσης. Την Παρασκευή το απόγευμα ο Κύπριος πρέσβης της Μόνιμης Αντιπροσωπείας, Κορνήλιος Κορνηλίου, έδινε τη δική του μάχη, βάζοντας τις κόκκινες γραμμές για την Κυπριακή Δημοκρατία. «Δεν πρέπει να γίνει διαγραφή της αναφοράς στα κεφάλαια για την Τουρκία» δήλωνε ο πρέσβης Κορνηλίου στην «Κ» καθώς αυτή τη στιγμή το πολιτικό πλαίσιο δεν επιτρέπει καμία πρόοδο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Κατά τον έμπειρο διπλωμάτη κ. Κορνηλίου, αυτή η διαδικασία πρέπει να είναι συνεχιζόμενη ώστε να υπάρχει συνεχής πίεση προς την Τουρκία. Το στοιχείο της επίβλεψης είναι πολύ σημαντικό και δεν θα έπρεπε η Κύπρος να αφήσει μέχρι τον επόμενο Οκτώβρη που θα γίνει ξανά η αξιολόγηση των χώρων που βρίσκονται υπό το μικροσκόπιο της διεύρυνσης την Τουρκία χωρίς παρακολούθηση. Για τον Κορνηλίου η μέθοδος είναι «συνεχής παρακολούθηση» των τουρκικών κινήσεων. Πάντως, σύμφωνα με το προσχέδιο Συμπερασμάτων που έγινε πριν από λίγες ημέρες εκφράζεται για πρώτη φορά απογοήτευση για τη δήλωση της Τουρκίας ότι δεν θα εφαρμόσει τη Συμφωνία Επανεισδοχής Παρανόμων Μεταναστών με την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ για πρώτη επίσης φορά τονίζει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας επί του εναερίου της χώρου. Μεταξύ άλλων το προσχέδιο λέει ότι η Ε.Ε παροτρύνει την Τουρκία να αποφύγει κάθε είδους απειλή ή ενέργεια, ενώ η αναγνώριση όλων των κρατών-μελών είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της ενταξιακής διαδικασίας. Επίσης, η Τουρκία καλείται να σεβαστεί την κυριαρχία της Κύπρου στα χωρικά της ύδατα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη. EPA AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου Επιτέλους ο κ. Βέργας παραιτήθηκε. Αφού βέβαια είδαμε και πάθαμε μέχρι να κατανοήσει πως σε καμία κανονική χώρα δεν εννοείται αξιωματούχος του κράτους να κατηγορείται για σωρεία σκανδάλων και να επιμένει με νύχια και με δόντια να παραμείνει στο αξίωμά του. Δεν γνωρίζω τι μεσολάβησε ώστε να εμπεδώσει ο πρώην (επιτέλους) δήμαρχος Πάφου πως o σεβασμός απέναντι στους θεσμούς και στους δύσμοιρους πολίτες αυτής της χώρας επέβαλε από την πρώτη στιγμή την παραίτηση του, αλλά δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Όπως επίσης δεν πρόκειται και πάλι να θίξω το θέμα της πολιτικής ηθικής και ευθιξίας γιατί αναγνωρίζω πως πλέον αυτές οι έννοιες είναι ψιλά γράμματα για τους πλείστους κρατικούς μας αξιωματούχους. Εκείνο το οποίο κεντρίζει το ενδιαφέρον μου σε αυτό το νέο επεισόδιο του σίριαλ «Δήμος Πάφου» είναι οι επερχόμενες εκλογές για την ανάδειξη του νέου δημάρχου. Και δεν αναφέρομαι στο τελικό αποτέλεσμα αλλά στις διεργασίες που θα προηγηθούν μεταξύ των κομμάτων και στη συμπεριφορά που θα επιδείξουν οι κομματικοί αρχηγοί. Πρόκειται για την πρώτη, αν δεν κάνω λάθος, εκλογική αναμέτρηση που διεξάγεται μετά από την αποκάλυψη σωρείας σκανδάλων, τα οποία όχι μόνο φανέρωσαν (για ακόμη μία φορά) τη σαπίλα του συστήματος αλλά κυρίως την ανεπάρκεια των πολιτικών αρχηγών να διαχειριστούν αυτή τη σαπίλα με σοβαρότητα και όχι με την αναμενόμενη φαιδρότητα που αρέσκεται στις πολιτικές φανφαροϋποσχέσεις περί εξυγίανσης και κάθαρσης. Οι επερχόμενες λοιπόν εκλογές αποτελούν ένα εξαιρετικό πείραμα το οποίο αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσουμε μόνο και μόνο για ένα λόγο. Για να αντιληφθούμε κατά πόσον οι αρχηγοί των κομμάτων μας έχουν κατανοήσει ότι τα κομματικά αλισβερίσια και οι πολιτικές λυκοφιλίες που αποτελούσαν την πάγια τακτική τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση με μοναδικό στόχο την αύξηση των ποσοστών τους, το μόνο που μπορούν πλέον να πετύχουν είναι την επιβεβαίωση της πολιτικής τους ανικανότητας να αντιληφθούν τις ευθύνες τους για τη σημερινή μας κατάντια. Διότι, ας μη γελιόμαστε, η υπόθεση Βέργα δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα των πράξεων ενός μόνο ατόμου αλλά ενός ολόκληρου μηχανισμού για την ύπαρξη του οποίου, πρέπει να είναι κανείς τουλάχιστον αδαής αν πιστεύει πως δεν έχουν λερωμένη τη φωλιά τους τα κόμματα. Η παραίτηση του κ. Βέργα δεν σώζει τον Δήμο Πάφου αλλά ούτε και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν σήμερα οι θεσμοί. Διότι η δημιουργία φαινομένων τύπου Βέργα προϋποθέτει την ύπαρξη πρόσφορου εδάφους. Και για να γίνει το έδαφος πρόσφορο, προφανώς, κάποιοι έχουν φροντίσει γι αυτό. Τα κόμματά μας έχουν βαρύτατες πολιτικές ευθύνες για τα σκάνδαλα στον Δήμο Πάφου όπως έχουν και για όποιο σκάνδαλο βλέπει το φως της δημοσιότητας. Διότι είχαν ευθύνη να μην αφήσουν χώρο για τη δημιουργία τους, πράγμα που όχι μόνο δεν έκαναν, άλλα αντιθέτως είτε συντήρησαν είτε ανέχτηκαν τη σήψη. Αυτά λοιπόν τα κόμματα που με τις αλληλοκαλύψεις τους, τα αλισβερίσια τους, τα κοντραμπάντα τους μας οδήγησαν στη σημερινή κατάντια, καλούνται τώρα να αποδείξουν κατά πόσον έχουν έστω και την ελάχιστη επίγνωση των ευθυνών τους. Σε μια κανονική χώρα εκείνο που θα συνέβαινε θα ήταν να κινηθούν όλοι τους υπερκομματικά με συναίνεση, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς αντιπαραθέσεις και κυρίως χωρίς μικροκομματικές μεγαλοστομίες ή βλέψεις για αυξήσεις ποσοστών, ώστε να αποδείξουν ότι διαθέτουν αυτή την επίγνωση. Σε μια κανονική χώρα, επαναλαμβάνω. Εδώ ωστόσο που όλα, όπως έχει αποδειχθεί, λειτουργούν αντικανονικά, θα αποτελέσει ευχάριστη έκπληξη αν καταφέρουν οι πολιτικοί μας αρχηγοί να επιδείξουν την απαιτούμενη σοβαρότητα. Το κυριότερο όμως είναι να αισθανθούν, κι αυτό έγκειται σε μας, ότι αυτή τη φορά δεν πρόκειται να ανεχτούμε την παραμικρή παρέκκλιση ή απόκλιση από εκείνο που οφείλουν να πράξουν. Διότι αν για τον Βέργα ισχύει το τεκμήριο αθωότητας, για τα κόμματά μας δεν ισχύει. Οι κομματάρχες μας είναι και θα είναι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου! Ό λες οι κυπριακές κυβερνήσεις από το 1974 έχουν υποστηρίξει ότι το Κυπριακό θα πρέπει να επιλυθεί στo πλαίσιο του ΟΗΕ και ότι οι καλές υπηρεσίες του γενικού γραμματέα αποτελούν τη μόνη οδό εξεύρεσης λύσης, όπως διαλαμβάνεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Δηλαδή, μιας λύσης που να βασίζεται «σε ένα Κράτος της Κύπρου, με μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία υπηκοότητα, με διασφάλιση της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητάς του και το οποίο να περιλαμβάνει δύο πολιτικά ίσες κοινότητες, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Σ.Α., σε μία διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, και που να αποκλείει ένωση ολόκληρης ή μέρους της νήσου με οποιαδήποτε άλλη χώρα ή οποιαδήποτε μορφή διχοτόμησης ή απόσχισης». Ας δούμε, όμως, τη βασική ορολογία που περιλαμβάνεται στο κείμενο αυτό. Ομοσπονδιακό κράτος είναι ένα κυρίαρχο σύνθετο κράτος, όπου η εξουσία διαμοιράζεται ανάμεσα στην κεντρική κυβέρνηση και τις ομόσπονδες μονάδες. Στο Ομοσπονδιακό κράτος υπάρχουν δύο επίπεδα διακυβέρνησης, το κεντρικό και το περιφερειακό, με καθορισμένες εξουσίες (νομοθετικές, εκτελεστικές, δικαστικές), που τους παραχωρούνται από το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα. Προβλέπεται δηλαδή μία από κοινού κυβερνητική δράση για ορισμένους κοινούς στόχους, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει και η αυτόνομη δράση εκ μέρους των ομόσπονδων μονάδων σε ορισμένους τομείς για τη διατήρηση του χαρακτήρα τους. Άμεσος φορέας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όσο αφορά το διεθνές δίκαιο είναι το ενιαίο πρόσωπο του ομοσπονδιακού κράτους. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ομοσπονδιακού κράτους είναι η υπαγωγή της έννομης τάξης των ομόσπονδων μονάδων σε αυτή της ομοσπονδιακής. Με βάση το ομοσπονδιακό σύνταγμα εξασφαλίζεται η λειτουργία της ομοσπονδιακής εξουσίας που είναι αρμόδια μεταξύ άλλων, για την εξωτερική, οικονομική και νομισματική πολιτική, τη μετανάστευση και άμυνα. Στο ομοσπονδιακό επίπεδο συνήθως προβλέπονται δύο νομοθετικά όργανα, το ένα με αριθμό βουλευτών ανάλογα με τον ΜΕΤΑTΡΟΠΕΣ / Της Δρος ΕΡΑΤΟΥΣ ΚΟΖΑΚΟΥ ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Σημειολογία του Κυπριακού πληθυσμό της κάθε ομόσπονδης μονάδας και το δεύτερο, με ίσο αριθμό αντιπροσώπων από τις ομόσπονδες μονάδες. Ο όρος «δικοινοτική» ομοσπονδία, που υπάρχει στη Συμφωνία Κορυφής του 1977, αφορά τη συνταγματική πτυχή και ερμηνεύεται ως η αποτελεσματική συμμετοχή των δύο κοινοτήτων στα συνταγματικά όργανα του ομοσπονδιακού κράτους, του οποίου η ενότητα θα διασφαλίζεται με την μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία υπηκοότητα, καθώς και τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητάς του. Αντιθέτως ο όρος «διζωνική» δεν περιέχεται στις Συμφωνίες Κορυφής. Για πρώτη φορά εισήχθηκε επίσημα στην ορολογία των Η.Ε. στις 9 Αυγούστου 1980 με την εναρκτήρια δήλωση του τότε γενικού γραμματέα, ο οποίος τόνισε ότι «τα δύο μέρη επαναβεβαίωσαν τη στήριξή τους για μια ομοσπονδιακή λύση της συνταγματικής πτυχής και μία διζωνική λύση της εδαφικής πτυχής του κυπριακού κράτους». Επομένως, ο όρος «διζωνικότητα» αφορά την εδαφική πτυχή και κυρίως το γεγονός ότι η κάθε ομόσπονδη μονάδα θα διοικείται από την αντίστοιχη κοινότητα. Ανέκαθεν, η τουρκική πλευρά έδωσε τη δική της ερμηνεία στη «διζωνικότητα», εννοώντας δύο περιοχές εθνικά αμιγείς όσο αφορά τον πληθυσμό και την ιδιοκτησία περιουσίας. Η πλευρά μας δεν αποδέχτηκε αυτή την ερμηνεία και επιμένει σταθερά στο δικαίωμα επιστροφής και στη διασφάλιση των τριών ελευθεριών, καθότι διαχωρισμός στη βάση εθνικών κριτηρίων θα παραβίαζε κάθε αρχή ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως διασφαλίζονται στις διεθνείς και ευρωπαϊκές συμβάσεις. Η «πολιτική ισότητα» έχει καθορισθεί με σαφήνεια από τον ίδιο τον γενικό γραμματέα στην έκθεση του στο Συμβούλιο Ασφαλείας της 8ης Μαρτίου 1990 και επαναλήφθηκε σε μεταγενέστερες εκθέσεις και ψηφίσματα: «Ενώ πολιτική ισότητα δεν σημαίνει ίση αριθμητική συμμετοχή σε όλα τα ομοσπονδιακά κυβερνητικά τμήματα και διοίκηση, θα πρέπει να αντανακλάται, μεταξύ άλλων με: (1) την ανάγκη όπως το ομοσπονδιακό Σύνταγμα του κράτους της Κύπρου θα υιοθετείται και θα τροποποιείται με την συναίνεση και των δύο κοινοτήτων, (2) την αποτελεσματική συμμετοχή των δύο κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, (3) ασφαλιστικές δικλίδες ώστε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να μην μπορεί να υιοθετεί οποιαδήποτε μέτρα εναντίον των συμφερόντων μιας από τις κοινότητες, και (4) την ισότητα και τις ταυτόσημες εξουσίες και λειτουργίες των δύο ομόσπονδων πολιτειών». Αυτό που απαιτείται σήμερα για να αποτρέψουμε την καταστροφική διχοτόμηση που εμπεδώνεται επικίνδυνα, είναι η συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων στο πιο πάνω πλαίσιο λύσης του Κυπριακού, που αποτελεί τον ιστορικό συμβιβασμό της πλευράς μας. Απώτερος στόχος θα πρέπει να είναι η πραγματική επανένωση του λαού και του κράτους, των θεσμών και της οικονομίας του και η λειτουργικότητα και εναρμονισμός του με το κοινοτικό κεκτημένο, καθώς και η διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλους τους νόμιμους κατοίκους του.

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 05/12/14 19:40 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Εισηγήσεις για εκπαιδευτική αλλαγή Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΜΠΙΤΣΗ Ο συνάδελφος διευθυντής του Λυκείου Ακροπόλεως Λευκωσίας, κ. Λοΐζος Σέπος, είχε την καλοσύνη να μου αποστείλει εισηγήσεις που υπέβαλε κατά καιρούς για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Οι εκπαιδευτικοί, και δη οι διευθυντές των σχολείων, ως εκ της θέσεώς τους, έχουν άμεση γνώση των προβλημάτων που ταλανίζουν την εκπαίδευση και, αναμφίβολα, θα ήταν πολύ εποικοδομητικό, αν αξιοποιούντο οι εισηγήσεις τους. Γι αυτό δημοσιεύω όσες εισηγήσεις επιτρέπει ο χώρος: «Βασικό στοιχείο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, αν θέλουμε τη βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων, είναι η διαχείριση του χρόνου διδασκαλίας στην τάξη (class teaching time management). Το αναλυτικό πρόγραμμα κάθε μαθήματος βασίζεται πάνω σε αριθμό διδακτικών περιόδων των 45 λεπτών. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν γίνεται μάθημα 45 λεπτών. Κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις η διάρκεια της διδασκαλίας είναι λεπτά. Θα πρέπει παρεμβληθούν 5 λεπτά για αλλαγή περιόδου και τα δύο 20λεπτα διαλείμματα να αυξηθούν κατά λεπτά. Θα υπάρχει αρκετός χρόνος για τις παιδαγωγικές ομάδες και για πρόβες. Επίσης πάρα πολύς διδακτικός χρόνος χάνεται λόγω των διαφόρων εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται συνεχώς στα σχολεία, όπως προετοιμασία για τους διάφορους διαγωνισμούς, επετείους, εορτασμούς, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, έρευνες κ.ο.κ. Είναι σαν να υπάρχει ένα δεύτερο αναλυτικό πρόγραμμα. Είναι πάνω σε αυτόν το χαμένο διδακτικό χρόνο που καθιερώθηκε το ΔΔΚ. Έχει υπολογιστεί πως για όλες αυτές τις ενασχολήσεις χάνονται γύρω στις περίοδοι γόνιμης διδασκαλίας. Εισηγούμαι την καθιέρωση ολοήμερου σχολείου για δύο από τις πέντε εργάσιμες ημέρες. Τα μαθήματα θα αρχίζουν στις 7:30 και θα τελειώνουν στις 12:00. Θα ακολουθεί μία (1) ώρα διάλειμμα για φαγητό και ακολούθως μαθήματα και δραστηριότητες από 1:00 4:00. Ο χρόνος από τις 7:30-1:35 και από τις 7:30-12:00 θα είναι μόνο για διδασκαλία, ενώ το πρόγραμμα των απογευματινών ωρών θα περιλαμβάνει ενισχυτική διδασκαλία για αδύνατους αλλά και για καλούς μαθητές, διαλέξεις και σεμινάρια, προετοιμασία σε διαγωνισμούς που διοργανώνονται υπό την αιγίδα του ΥΠΠ, πρόβες για την χορωδίαφιλαρμονική και το θέατρο, προετοιμασία και διεξαγωγή αγώνων πετόσφαιρας, καλαθόσφαιρας, ποδοσφαίρου κ.λπ. Με αυτήν την οργανωτική δομή θα σταματήσει και ο φαύλος κύκλος της παραχωρήσεως διδακτικών περιόδων για την πραγματοποίηση αυτών των δραστηριοτήτων. Ένας από τους στόχους της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης είναι η μείωση και, ει δυνατόν, η εξάλειψη του χάσματος μεταξύ Γυμνασίου και Λυκείου. Το χάσμα προκλήθηκε από το διαχωρισμό του εξατάξιου σχολείου σε γυμνασιακό και λυκειακό κύκλο. Ο διαχωρισμός έγινε για να αυξηθούν οι θέσεις προαγωγής για τους εκπαιδευτικούς (Κύκλος Α & Β στη Δημοτική, Γυμνάσιο-Λύκειο στη Μέση). Είναι σωστό για 6 τάξεις να υπάρχουν 2 Διευθυντές Δημοτικής Εκπαίδευσης; Όσον αφορά τη Μέση και την Τεχνική εκπαίδευση η λύση είναι πολύ απλή: Επαναφορά του εξατάξιου σχολείου. Έτσι θα δημιουργηθούν γύρω στα 80 νέα σχολεία. Η Διευθυντική Ομάδα θα αποτελείται από 2 Β.Δ. Α, 5 Β.Δ. διοικητικούς/συντονιστές και τον υπεύθυνο Β.Δ. συντονιστή της απογευματινής φοίτησης. Μερικά από τα πλεονεκτήματα της εφαρμογής αυτής θα είναι η μείωση των διευθυντικών θέσεων, ο περιορισμός των πλεονασμάτων/μειώσεων σε περιόδους διδασκαλίας, η δραστική περικοπή στις μετακινήσεις εκπαιδευτικών και η αξιοποίηση των εκπαιδευτικών σε διδακτικά καθήκοντα από την 1η ως την 6η τάξη. Τα σχολικά κτήρια που θα ελευθερωθούν θα μπορούν να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας, με αποτέλεσμα το κράτος να απαλλαγεί από τα ενοίκια και να κάνει σημαντικές εξοικονομήσεις. Τέλος, το σύστημα επιλογής μαθημάτων έχει αποτύχει. Θα πρέπει να επανέλθουν οι κλάδοι σπουδών. Πρέπει πάραυτα να διακοπούν τα μαθήματα της Δακτυλογραφίας, της Οικογενειακής Αγωγής και Φυσικής Αγωγής Ολυμπιακής Παιδείας. Για να μη θεωρηθεί πως τιμωρούνται οι καθηγητές των πιο πάνω μαθημάτων, θα μπορούσε το μάθημα της Δακτυλογραφίας να αντικατασταθεί με τα Οικονομικά Μαθηματικά και η Ολυμπιακή Παιδεία με την αύξηση των περιόδων της Φυσικής Αγωγής στον κοινό κορμό από 1 περίοδο σε περιόδους». Οι εισηγήσεις, βέβαια, δεν τελειώνουν εδώ. Γι αυτό θα επανέλθουμε εν ευθέτω χρόνω. Η έναρξη της συζήτησης στη Βουλή του «περί Κρατικών Οργανισμών και Κρατικών Επιχειρήσεων Νόμου» στις 25 Νοεμβρίου δίνει μία ακόμα ευκαιρία για να συζητηθούν κρίσιμης σημασίας ζητήματα που συνδέονται με την αναπτυξιακή πολιτική της Κύπρου στη σημερινή συγκυρία. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Χ. Γεωργιάδη «το νομοσχέδιο επιχειρεί να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες των ημικρατικών οργανισμών», καθώς «μέχρι σήμερα δεν υπήρχε μια νομοθεσία για το σύνολο των οργανισμών των νομικών προσώπων του δημοσίου, η οποία να διέπει βασικά ζητήματα λειτουργίας, διοίκησης και κυρίως οικονομικής διαχείρισης». Σήμερα η λειτουργία των ημικρατικών οργανισμών παραμένει δαιδαλώδεις με ανάμειξη δύο τουλάχιστον Υπουργείων, με δύσκαμπτες εσωτερικές διαδικασίες. Η συζήτηση είναι ενδιαφέρουσα και επί αυτής τα πιο κάτω: 1. Οι ημικρατικοί οργανισμοί αναμφίβολα χρειάζεται να αποκτήσουν ή και να ενισχύσουν ένα σύγχρονο, αναπτυξιακό πλαίσιο, ικανό να τους κάνει πιο ανταγωνιστικούς στο σύγχρονο περιβάλλον. Αναπτυξιακή πολιτική σημαίνει εφαρμογή πολιτικής που να θέτει μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμούς στόχους όπως η μείωση των ελλειμμάτων, οι συνέργειες, η ενσωμάτωση καλών πρακτικών που αναπτύσσονται διεθνώς, η συμμετοχή σε αναπτυξιακού τύπου ευρωπαϊκά προγράμματα, η ουσιώδης ενίσχυση της εμπορικής τους δραστηριότητας. Οι στόχοι εποπτεύονται από ένα Υπουργείο και έτσι τα Δ.Σ. κρίνονται πάνω σε σαφή κριτήρια αξιολόγησης και Η αναγγελία του Βλαντιμίρ Πούτιν για την ακύρωση του έργου του αγωγού φυσικού αερίου South Stream απειλεί με αποσταθεροποίηση τις χώρες της Bαλκανικής τις οποίες προβλεπόταν να διασχίσει. Η Βουλγαρία καλείται να πληρώσει πρώτη την απόφαση της Μόσχας να θέσει οριστικά (;) τέλος στο μεγαλεπήβολο σχέδιο σύμφωνα με το οποίο οι Ρώσοι επεδίωκαν να μεταφέρουν διά του Νότου φυσικό αέριο στη Δύση, παρακάμπτοντας την Ουκρανία. Η προσφάτως εκλεγείσα κυβέρνηση μειοψηφίας του Μπόικο Μπορίσοφ απειλείται με αποσταθεροποίηση πριν καν οι υπουργοί της ζεστάνουν τις καρέκλες. Μπορεί ο «Μπάτμαν των Βαλκανίων» να μην ευθύνεται άμεσα ο ίδιος για το «πάγωμα» των εργασιών κατασκευής του τμήματος του South Stream που θα διερχόταν Hμικρατικοί ή κρατικοί οργανισμοί από την ικανότητά τους να αναπτύσσουν μια στρατηγική για έναν οργανισμό. 2. Για δεκαετίες κυριάρχησε η λογική της αναλογικής εκπροσώπησης των κομμάτων στα ΔΣ, κάτι που επανειλημμένα απεδείχθη ότι ήταν μία μη παραγωγική λύση, γιατί η μετατροπή των ΔΣ σε «μικρά κοινοβούλια» στέρησε τους οργανισμούς από την ειδική γνώση, συχνά την απουσία μιας αξιόπιστης στρατηγικής και ακόμα πιο συχνά την κυριαρχία της συνήθειας ως μορφής διακυβέρνησης. 3. Η ελεγξιμότητα, η ευθύνη των μελών των ΔΣ, η διαφάνεια, η τήρηση των κατευθύνσεων που ο γενικός ελεγκτής εισηγείται είναι βασικοί άξονες για την καλύτερη λειτουργία τους. 4. Η ανάλυση βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και πάνω στο γεγονός ότι οι κυριότεροι ημικρατικοί οργανισμοί (ΑΗΚ, CYTA, Αρχή Λιμένων) σύμφωνα με μνημονιακές συμφωνίες θα αποκρατικοποιηθούν, συνεπώς η συζήτηση αφορά άλλους οργανισμούς με διαφορετικά αναπτυξιακά χαρακτηριστικά. 5. Στο νομοσχέδιο που συζητήθηκε στις 25 Νοεμβρίου υπάρχει διάκριση μεταξύ των οργανισμών που καταγράφονται στο παράρτημα Ι και στο παράτημα ΙΙ του νομοσχεδίου. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ στο ΚΥΠΕ «τα Υπουργεία εποπτεύουν τους «κρατικούς οργανισμούς» και η «αρμοδιότητα των Υπουργών να εκδίδουν πολιτικής φύσεως αποφάσεις περιορίζεται στους κρατικούς οργανισμούς του παραρτήματος Ι. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, στο παράρτημα Ι περιλαμβάνονται 21 νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), όπως η ΑΗΚ, η Cyta, ο ΚΟΤ, o KOA, o ΚΟΑΓ, η Αρχή Λιμένων Κύπρου το ΧΑΚ, το ΡΙΚ και το ΚΥΠΕ. Στο παράρτημα ΙΙ περιλαμβάνονται 19 ΝΠΔΔ, όπως η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, το Πανεπιστήμιο Κύπρου, η ΡΑΕΚ, Συμβούλια Αποχετεύσεων και Υδατοπρομήθειας και το ΤΕΠΑΚ». από το βουλγαρικό έδαφος με έξοδο στη Σερβία, καθώς η απόφαση ελήφθη από την υποστηριζόμενη από τους σοσιαλιστές κυβέρνηση Ορεσάρσκι, αλλά αυτός θα κληθεί να επωμισθεί τις συνέπειες. Η βουλγαρική κοινωνία προσδοκούσε με τη διέλευση του South Stream να καταστεί η χώρα ο σημαντικότερος ενεργειακός κόμβος στα Βαλκάνια. Ηλπιζε ότι θα επωφεληθεί με αντισταθμιστικές συμφωνίες για παροχή από τους Ρώσους φθηνότερου αερίου, τέλη διέλευσης ύψους 400 εκατ. ευρώ ετησίως και αρκετές χιλιάδες θέσεις εργασίας κατά την περίοδο κατασκευής του. Τώρα όλα αυτά οι Βούλγαροι πρέπει να τα ξεχάσουν εκτός αν, όπως υποστηρίζουν κάποιοι αναλυτές, η αναγγελία ακύρωσης του έργου δεν είναι τίποτα άλλο από μια μπλόφα του Κρεμλίνου στο σκληρό Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ Ο αγωγός «καίει» τα Βαλκάνια Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΊΜΑ γεωπολιτικό παιγνίδι που παίζεται στην περιοχή. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Σόφια χάνει την ευκαιρία να αποκτήσει «μεγάλη στρόφιγγα» στη διαδρομή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου από την Κασπία προς Δυσμάς. Επί κυβερνήσεως Ιβάν Κοστόφ τη δεκαετία του 90 έχασε τον Blue Stream. Ο Μπόικο Μπορίσοφ αντιπάλεψε και τελικά ματαίωσε την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης που θα μετέφερε ρωσικό πετρέλαιο στην Μεσόγειο και τώρα η Μόσχα σέρνει τη Σόφια στα διεθνή δικαστήρια, αξιώνοντας αποζημιώσεις σε μια περίοδο που η οικονομία της Βουλγαρίας έχει ανάγκη και από το τελευταίο λέβα. Εξαγρίωσε τον Πούτιν με την απόφασή του να «παγώσει» την αγορά ενός ρωσικού σύγχρονου αντιδραστήρα για το πυρηνικό εργοστάσιο 6. Στη δική μου αντίληψη, ενώ το πιο πάνω νομοσχέδιο κάνει σωστές διαπιστώσεις ως προς τα πραγματικά αίτια που μας οδήγησαν στον εκτροχιασμό, ωστόσο, η βασική λύση που εισηγείται με την πρόταση για μετατροπή των ημικρατικών σε κρατικούς, δεν οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Αντίθετα, η πρόταση περιπλέκει τα πράγματα και σε μερικές περιπτώσεις συνιστά ένα μέτρο που θα δημιουργήσει νέου τύπου προβλήματα. Είναι προτιμότερη μια λύση που θα διατηρεί το σχήμα του ημικρατικού οργανισμού και να χαρακτηρίζεται από τη διαμόρφωση μιας αναπτυξιακής πολιτικής, με εξειδίκευση κατά περίπτωση και κατά οργανισμό. Πάνω σε μια αναπτυξιακή πολιτική να επιλέγονται πρόσωπα που να είναι σε θέση να την επεκτείνουν μέσα σε ένα πλαίσιο αυτονομίας, με τη δυνατότητα ενός ημικρατικού οργανισμού να οργανώσει και να υλοποιήσει ένα σχέδιο, να διευρύνει τις δυνατότητές του, να μειώνει την κρατική χορηγία και διατυπώνει συνεχείς δράσεις για την επόμενη ημέρα. 7. Οι οργανισμοί όπως παρουσιάζονται στην παράγραφο 6, διαθέτουν πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά, συνεπώς χρειάζονται και διαφορετική ανάλυση στην αντιμετώπιση των πιο ειδικών χαρακτηριστικών τους. Άλλες λύσεις απαιτούνται για έναν οργανισμό που ολοκλήρωσε τον κύκλο του λόγω της ένταξης στην Ε.Ε., άλλες για έναν άλλο που οδηγείται σε αποκρατικοποίηση και άλλες που συνδέονται με οργανισμούς με ειδική διάρθρωση, σύνθεση και δημόσια αποστολή όπως είναι λ.χ. ο ΘΟΚ, το ΡΙΚ και το ΚΥΠΕ. 8. Σήμερα είναι ζητούμενο η λιγότερη γραφειοκρατία, η ευελιξία, οι γρήγορες αποφάσεις, η αντίληψη ότι αν εμείς καθυστερούμε, άλλοι σε μια πιο ανοικτή χώρα-μέλος της Ε.Ε., τρέχουν με διαφορετική ταχύτητα. Συνεπώς η λύση βρίσκεται στην ευελιξία, στη λιγότερη γραφειοκρατία και εκτιμώ ότι η λύση «ένα Υπουργείο να εποπτεύει έναν ημικρατικό οργανισμοί και ο γενικός ελεγκτής την πλήρη οικονομική πτυχή του» είναι η καλύτερη δυνατή. Σήμερα η λειτουργία των ημικρατικών οργανισμών παραμένει δαιδαλώδεις με ανάμειξη δύο τουλάχιστον Υπουργείων, με δύσκαμπτες εσωτερικές διαδικασίες και σε μερικές περιπτώσεις με επιπρόσθετη συμμετοχή της Βουλής, του Υπουργικού Συμβουλίου και του Γενικού Εισαγγελέα. Σε αυτό το κεφάλαιο, βρίσκεται το κλειδί για τον εκσυγχρονισμό των ημικρατικών οργανισμών πάνω σε μια διαφορετική οργάνωση με άξονες την ευελιξία, την αποτελεσματικότητα και την ελεγξιμότητα. 9. Το νομοσχέδιο κάνει σωστές διαπιστώσεις αλλά η «βασική» θεραπεία που εισηγείται δεν βοηθά στην υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης αντιμετώπισης ενός σοβαρού τμήματος της αναπτυξιακής δυναμικής της νήσου. Χρειάζεται να εμπλουτιστεί όπως λ.χ. η εισαγωγή πρόνοιας για μετατάξεις ανάμεσα σε ημικρατικούς οργανισμούς, χρειάζεται να βελτιώσει κατευθύνσεις λ.χ. σε σχέση με την ευελιξία στη λειτουργία τους και να θέσει τις διαφορετικές κατηγορίες των ημικρατικών πάνω σε διαφορετικά ζητούμενα και κατευθύνσεις. Σύμφωνα με τον καθηγητή Β. Ράπανο «με την ανάπτυξη των τεχνολογιών και του ανταγωνισμού, την παγκοσμιοποίηση και τις νέες μεθόδους χρηματοδότησης, απαιτείται ευελιξία και καινοτομική ικανότητα. Τα χαρακτηριστικά αυτά δεν έχουν συνήθως οι υπό ασφυκτικό κρατικό έλεγχο επιχειρήσεις. Η μετοχοποίηση και η λειτουργία των κρατικών εταιρειών με βάση τις αρχές της σύγχρονης διοίκησης και εταιρικής διακυβέρνησης συμβάλλουν τα μέγιστα στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των υπηρεσιών που προσφέρονται» (5 Μαρτίου 2009). του Μπέλενε, όπως είχε αποφασιστεί και μάλιστα είχε κατασκευαστεί ήδη, υπόθεση για την οποία βρίσκονται επίσης στα διεθνή δικαστήρια, ενώ ούτε τον South Stream ήθελε στην πραγματικότητα. Τώρα που έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο ρευστότητας η χώρα απέκτησε κυβέρνηση, έστω μειοψηφίας, ο South Stream απειλεί να τη βάλει σε περιπέτειες. Εκεί που η Βουλγαρία ήλπιζε να γίνει διαμετακομιστικός ενεργειακός σταθμός, όχι μόνο χάνει τα προσδοκώμενα γεωστρατηγικά οφέλη, κινδυνεύει να βγει και εντελώς έξω από το ενεργειακό παιχνίδι. Οσο για τη Σερβία όπου θα συνέχιζε ο αγωγός, αναμένονται και εκεί αναταράξεις. Πώς λέμε όταν παλεύουν οι ελέφαντες την πληρώνουν τα βατράχια; Και o ΑΠΟΕΛ είναι βαριά άρρωστος Η τελευταία φορά που πήγα γήπεδο ήταν πριν από τρία χρόνια. Παιχνίδι τίτλου για τον ΑΠΟΕΛ τότε, κέρδιζε στο ημίχρονο την Ομόνοια 2-0 και ήταν έτοιμο να πανηγυρίσει απέναντι στον αιώνιο. Στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, οι οπαδοί επέλεξαν να γίνουν και πάλι πρωταγωνιστές, ρίχνοντας φωτοβολίδες και διακόπτοντας για δεύτερη φορά το παιχνίδι, ρισκάροντας οριστική διακοπή. Έφυγα από το γήπεδο με το αίσθημα της ήττας. Όταν στη συνέχεια άκουσα παράγοντες να συγχαίρουν τον υπέροχο κόσμο του ΑΠΟΕΛ, το αίσθημα της ήττας έγινε μεγαλύτερο. Δεν ξαναπήγα γήπεδο. Αρχικά φίλοι προσπάθησαν να με μεταπείσουν. Λίγους μήνες αργότερα με ακολούθησαν. Έκτοτε, εκείνη η λογική του «ΠΑΝ- ΣΥΦΙ (σύνδεσμος φιλάθλων) είμαι ό,τι θέλω κάνω», έλαβε κάθε μορφής αλητεία: Νεοναζιστικά σύμβολα, ραντεβού θανάτου, προπηλακισμοί διοικήσεων. Την περασμένη εβδομάδα μετατράπηκε σε ρατσιστική επίθεση εναντίον ποδοσφαιριστή. Για μία ακόμα φορά το τι ακολούθησε δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ποδοσφαίρου σήμερα. Ένα γεγονός που σ ένα κόσμο φτιαγμένο από λογική οι δύο διοικήσεις θα είχαν, χωρίς ενδοιασμούς ή υπερβολές, καταδικάσει και καθίσει κάτω για να δουν πως αντιμετωπίζονται τέτοια φαινόμενα (του ρατσισμού αλλά της πλήρους ανομίας στα γήπεδα), κατάφερε να διχάσει τις διοικήσεις των δύο σωματείων. Από τον ΑΠΟΕΛ έγινε προσπάθεια υποβάθμισης τους γεγονότος. Ο εκπρόσωπος της ομάδας έκανε λόγο για λίγους. Λες και μια τέτοια πράξη είναι αισχρή και καταδικαστέα όταν γίνεται από χιλιάδες. Και τον ακολούθησε ο υπεύθυνος επικοινωνίας ο οποίος, με ανάρτηση στο fb, επέλεξε να μιλήσει για μια Ομόνοια βαριά άρρωστη και τη διαχρονική σχέση της με το ΑΚΕΛ, δημιουργώντας την πεποίθηση ότι πρόθεσή του ήταν να κάνει αυτό για το οποίο κατηγορεί Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ την Ομόνοια: Nα αποπροσανατολίσει από πράξεις που έκαναν λίγοι, αλλά που ξεκάθαρα αγγίζουν τη διοίκηση. Η οποία τους ανέχτηκε και σε πολλές περιπτώσεις τους εξέθρεψε. Αγνοώντας επιδεικτικά τους κέλτικους σταυρούς και το γεγονός ότι στον ΠΑΝΣΥΦΙ έχουν παρεισφρήσει φασιστικά στοιχεία τα οποία έχουν προ πολλού πάρει τα ηνία, ενόσω η ομάδα δεν τιμωρούταν. Μη διαφοροποιούμενη από τη στάση του σωματείου εναντίον της κάρτας φιλάθλου, μπας και διωχθούν κάποιοι από αυτούς που τώρα δεν αναγνωρίζουν και δηλώνουν ετοιμότητα να αποβάλουν διά παντός, αφού ανακαλύψουν ποιοι είναι. Με κατά καιρούς δηλώσεις, που δικαιολογούσαν και πολλές φορές ηρωοποιούσαν συμπεριφορές τους. Η δε Ομόνοια έδειξε ξεκάθαρη πρόθεση να εκμεταλλευτεί το γεγονός. Μετέτρεψε τους 100 ηλίθιους σε Ολόκληρο το ΑΠΟΕΛ σε νοσταλγούς του Γ Ράιχ. Στη συνέχεια μίλησε και πάλι για διαιτησίες που πάντα ευνοούν τον ΑΠΟΕΛ και κατατρέχουν την ίδια. Δείχνοντας και αυτή ότι καμιά έγνοια δεν έχει ούτε για τον ρατσισμό ούτε για τον Ποτέ. Ότι έγνοια της είναι η συνέχιση μιας πρακτικής που ως στόχο έχει τον αποπροσανατολισμό και τη συντήρηση ενός βολικού εχθρού, επενδύοντας στο μίσος και στον φανατισμό. Όλοι οι ΑΠΟΕΛίστες είναι ρατσιστές, υπάνθρωποι, ευνοημένοι και όλοι οι Ομονοιάτες τα θύματα που θα πρέπει να σταθούν απέναντι τους, συσπειρωμένοι γύρω από την ομάδα, η οποία βάλλεται από παντού και το κόμμα που πολεμά τον φασισμό. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από τη στάση που τήρησαν και την επιχειρηματολογία που χρησιμοποίησαν έναντι της κάρτας φιλάθλου. Έπεισαν ανθρώπους ότι θα στοχοποιηθούν αν κάποιος γνωρίζει ότι είναι Ομονοιάτες/Αριστεροί. Αφού η εξουσία μισά το ΑΚΕΛ, έστω κι αν σχεδόν πάντοτε ήταν κόμμα εξουσίας, το μόνο κατατρεγμένο κόμμα στον κόσμο που εξέλεξε πρόεδρο με 53%. Ο Χαράλαμπος Προύντζος έγραψε πως η Ομόνοια είναι βαριά άρρωστη. Αν ήταν ειλικρινής, το ίδιο θα έπρεπε να είχε γράψει και για τον ΑΠΟΕΛ. Ο οποίος, ενώ εκτός γηπέδου δημιουργεί αισθήματα υπερηφάνειας, εκτός αυτού εδώ και χρόνια βγάζει μια εικόνα που γεμίζει με ντροπή τον κάθε υγιώς σκεπτόμενο οπαδό του. Έγραψε ότι είναι απόλυτα εξαρτημένη από το ΑΚΕΛ. Αν ήταν ειλικρινής θα είχε πει ότι και η ομάδα μας άγεται και φέρεται από κάποιους αλήτες. Οι οποίοι λειτουργούν ως κράτος εν κράτει, προκαλούν το περί δικαίου αίσθημα, τρομοκρατούν και ντροπιάζουν τους υπόλοιπους. Ισχυρίστηκε ότι ο ΑΠΟΕΛ κάνει προσπάθειες να εξαλείψει τα φαινόμενα βίας και ρατσισμού, που αποτελούν κοινωνικά προβλήματα. Αν ήταν ειλικρινής θα είχε παραδεχθεί πως είναι με την ανοχή και ενθάρρυνση των εκάστοτε διοικήσεων που άνθρωποι με αυτή τη ιδεολογία έγιναν παντοδύναμοι εντός ομάδας, ικανοί να επιβάλλουν και να ρίχνουν διοικήσεις. Επειδή κάποιοι βολεύονται από το τυφλό μίσος. Γίνονται πιο δημοφιλείς. Κερδίζουν εντός αγωνιστικού χώρου, οικονομικά και πολιτικά. Πρέπει να συνέλθουμε, έγραψε ο Χ. Προύντζος, διότι σε λίγο δεν θα έχουμε ποδόσφαιρο να συζητάμε. Τι όμως απ όλα αυτά που ακούσαμε την τελευταία βδομάδα για παράγκες, τις σχέσεις ΑΚΕΛ Ομόνοιας, για εκ φύσεως ανώτερους έχει να κάνει με ποδόσφαιρο; Ο χώρος του οποίου αποτελεί σήμερα ό,τι χειρότερο έχει να δείξει η κοινωνία; Ρατσισμό, φασισμό και φανατισμό στην πιο αισχρή και επικίνδυνη του μορφή; Ανησυχούν οι παράγοντες για το ποδόσφαιρο αφού πρώτα έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να το διαλύσουν. Και μιλούν για επίπεδο. Δεν πείθουν όμως κανένα. Διότι το δικό τους επίπεδο, ακόμα και σήμερα, δείχνει τη μεγάλη εικόνα. Και δεν διαφέρει ούτε κατά κατιτίς από αυτό που εκπέμπει ο χειρότερος οπαδός. Ο οποίος έτσι κι αλλιώς είναι δικό τους δημιούργημα.

11 11-POLITIKI_Master_cy 05/12/14 21:04 Page 11 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Συμμαχίες γύρω από το Δημαρχείο Πάφου Το επόμενο δεκαήμερο θα κορυφωθούν οι παρασκηνιακές ζυμώσεις των κομμάτων για εντοπισμό υποψηφίων Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Η αυλαία των αναπληρωματικών εκλογών για τη δημαρχία της Πάφου άνοιξε και οι κομματικοί σχηματισμοί, παρά τα όσα λέγονται περί ιδιάζουσας περίπτωσης, από ό,τι φαίνεται δεν θα αποφύγουν τον παραδοσιακό τους ρόλο. Με τον χρόνο να πιέζει ασφυκτικά, το επόμενο δεκαήμερο θα δείξει το κατά πόσο θα μετουσιώσουν σε πράξη αυτό που λένε δημόσια: Ότι δηλαδή η Πάφος, στην παρούσα κατάσταση αυτό που χρειάζεται είναι μια επιλογή πέρα από κόμματα και τοπικούς σχηματισμούς. Η αναζήτηση ενός προσώπου το οποίο θα είναι αποστασιοποιημένο από τα όσα συνεχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια της τοπικής κοινωνίας ξεκίνησε αλλά θεωρείται αρκετά δύσκολο να εντοπισθεί και κυρίως να αποδεχθεί να διαδραματίσει έναν ρόλο μεταβατικού τοπικού άρχοντα σε μία περίοδο που η σκανδαλολογία δεν αναμένεται να κοπάσει σύντομα. Τα κόμματα στο μόνο που συμφωνούν είναι σε μια γενική και αόριστη ανάγκη συναίνεσης στον δήμο Πάφου προκειμένου, όπως λένε, να μην προκαλέσουν περισσότερο την τοπική κοινωνία. Ωστόσο, σε πρακτικό επίπεδο καταγράφονται διαφορετικές προσεγγίσεις που αναμένεται να διαφανούν στις ζυμώσεις που έχουν ξεκινήσει. Διαφωνίες που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας συμμαχιών και επιλογή προσώπων με πολιτικά κριτήρια. Σε μία τέτοια περίπτωση είναι βέβαιο ότι η προεκλογική περίοδος των 35 ημερών θα είναι ιδιαίτερα θερμή, ανεβάζοντας τους τόνους σε τοπικό επίπεδο. Υπερκομματικό ο ΔΗΣΥ Το παφίτικο άρωμα που είχε το διευρυμένο Εκτελεστικό Γραφείο Υπερκομματικός υποψήφιος για τον ΔΗΣΥ με ανοιχτές και άλλες επιλογές. Ζωντανό το ενδιαφέρον Πατσαλίδη για ΔΗΚΟ. ΑΚΕΛ και ΕΔΕΚ ψάχνουν πρόσωπα που ενδεχομένως θα τους επιτρέψουν κοινή κάθοδο στις εκλογές. του Συναγερμού την περασμένη Πέμπτη σηματοδοτεί την έναρξη των εσωκομματικών ζυμώσεων για αναζήτηση υποψηφίου δημάρχου. Στην Πινδάρου το θέμα της Πάφου το χειρίζεται προσωπικά ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος έδωσε με παραστατικό τρόπο την κατεύθυνση προς την οποία κινείται το κόμμα. «Την πρώτη Κυριακή του κυνηγιού οι πρώτες πέρδικες που σηκώνονται τρώνε και τα πιο πολλά σκάγια» είπε ο Πάφιος πολιτικός ενώπιον των κομματικών στελεχών, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να προλάβει ή να τερματίσει εκεί όπου έχουν εκδηλωθεί φαινόμενα ονοματολογίας υποψηφίων. Ο Συναγερμός δεν φαίνεται να βιάζεται ιδιαίτερα, αναμένοντας να δει πώς θα διαμορφωθεί το σκηνικό. Επί της αρχής το κόμμα της δεξιάς κινείται στη λογική της μεταβατικής περιόδου και κατά συνέπεια της επιλογής ενός προσώπου το οποίο θα ξεφεύγει από τα αυστηρά κομματικά πλαίσια και δεν θα έχει την παραμικρή εμπλοκή με τα όσα τεκταίνονται στην Πάφο. Στη συνεδρία υπήρξε και μια δεύτερη προσέγγιση του όλου ζητήματος από Τον δημαρχιακό θώκο της Πάφου αναμένεται να διεκδικήσουν με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον τέσσερις υποψήφιοι. Τα κόμματα αναμένεται να καταλήξουν στους εκλεκτούς τους σε δέκα μέρες. πλευράς τοπικών στελεχών για κάθοδο στις εκλογές με συναγερμικό υποψήφιο. Διλήμματα από ΔΗΚΟ Στο Δημοκρατικό Κόμμα οι τόνοι γύρω από τα όσα συμβαίνουν στην Πάφο παραμένουν σε χαμηλό επίπεδο παρά το γεγονός ότι το όνομα του αντιπροέδρου του κόμματος Χρίστου Πατσαλίδη συζητείται από την παραίτηση Βέργα και εντεύθεν. Οι προθέσεις του Νικόλα Παπαδόπουλο στο ενδεχόμενο ο κ. Πατσαλίδης να είναι υποψήφιος του ΔΗΚΟ ή και άλλων κομμάτων παραμένουν θολές. Ωστόσο, όπως σημειώνουν πηγές μέσα από το ΔΗΚΟ, το κόμμα θα πρέπει να συνεχίσει να έχει προτεραιότητα στο θέμα του Δήμου Πάφου ασχέτως των εξελίξεων στο ζήτημα του ΣΑΠΑ. Στο πνεύμα αυτό οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η μόνη ζωντανή επιλογή για το κόμμα είναι η επιλογή Πατσαλίδη, η παρουσία του οποίου στο Πάφος 2017 συγκέντρωσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Η επιλογή υπερκομματικού υποψηφίου εντός του ΔΗΚΟ αντιμετωπίζεται ως ένα εύηχο σύνθημα που δεν μπορεί να έχει πρακτική εφαρμογή. Για τα όργανα του ΔΗΚΟ το όλο θέμα είναι σε εξέλιξη και οι πρώτες διερευνητικές κρούσεις έγιναν το Σάββατο με επαφές που είχε η ηγεσία του κόμματος με τοπικά κομματικά στελέχη. Πάντως, μέσα στο κόμμα υπάρχουν απόψεις που υποστηρίζουν ότι η επιλογή Πατσαλίδη μπορεί να περπατήσει στο κόμμα ασχέτως του ότι ο αντιπρόεδρος του κόμματος δεν κινείται στον σκληρό πυρήνα του Νικόλα Παπαδόπουλου. Υπέρ συνεργασιών το ΑΚΕΛ Ανοιχτό σε συνεργασίες για την επιλογή κοινού υποψηφίου εμφανίζεται το ΑΚΕΛ, το οποίο δεν φαίνεται να αποκλείει ακόμα και πρόσωπα τα οποία έχουν ρόλο στο νυν Δημοτικό Συμβούλιο. Το κόμμα της Αριστεράς, σύμφωνα με ανεπίσημες τοποθετήσεις στελεχών του, δεν βλέπει αρνητικά μια ενδεχόμενη συνεργασία με την ΕΔΕΚ με κοινό CNPP υποψήφιο τον αντιδήμαρχο και εκτελών χρέη δημάρχου Μάκη Ρουσή. Ωστόσο, η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι η επιλογή Ρουσή να προταθεί από την ΕΔΕΚ συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες. Η ιδανική επιλογή για την Εζεκία Παπαϊωάννου μετά και την πρώτη ενημέρωση που είχε η ηγεσία του κόμματος από τοπικά στελέχη της Πάφου είναι ένα πρόσωπο το οποίο να έχει ενεργεί παρουσία στα κοινά της πόλης και να μην έχει εμπλοκή με τα όσα την ταλανίζουν. Το ΑΚΕΛ παρά το γεγονός ότι δεν έχει ισχυρή εκλογική παρουσία στην Πάφο αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να προτείνει δικό του υποψήφιο στις επαφές που θα έχει με τις υπόλοιπες κομματικές δυνάμεις. Ανεπίσημα λέγεται ότι στα κομματικά γραφεία δεν συζητείται το όνομα του δικηγόρου και δημοτικού συμβούλου Γιώργου Σιαηλή. Στην ΕΔΕΚ σημαντική των εσωκομματικών ζυμώσεων θεωρείται η σύσκεψη στην Πάφο υπό τον Γιαννάκη Ομήρου το Σάββατο το βράδυ. Πάντως, πηγές της ΕΔΕΚ από την Πάφο υποστηρίζουν ότι η περίπτωση του Μάκη Ρουσή να είναι η επιλογή του Κινήματος συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες, ενώ δεν υπάρχει ενδιαφέρον από άλλα στελέχη της Πάφου. Ο τρίτος παράγοντας, αν επαληθευθούν οι προβλέψεις για συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗ- ΚΟ και ΑΚΕΛ-ΕΔΕΚ, θα είναι η Συμμαχία Πολιτών, η οποία διαθέτει στην Πάφο μια υπολογίσιμη εκλογική δύναμη. Ο Γιώργος Λιλλήκας που έσπευσε να ανακοινώσει αυτόνομη κάθοδο στην επαναληπτικές εκτιμάται ότι αποσκοπεί να κεφαλαιοποιήσει τη δυσαρέσκεια που υπάρχει στην κοινωνία της Πάφου με τους κομματικούς σχηματισμούς.

12 12-EPIKAIROTHTA_Master_cy 05/12/14 21:46 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Βάζει κι άλλους στο στόμα του ο Βέργας Κατονομάζει πολιτικά πρόσωπα για εμπλοκή στο σκάνδαλο του ΣΑΠΑ στο οποίο φέρεται να είχε πρωταγωνιστικό ρόλο Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Νέα τροπή παίρνουν οι έρευνες για το σκάνδαλο του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου (ΣΑΠΑ), αφού οι ανακριτές εξασφαλίζουν συνεχώς πρόσθετα στοιχεία, καθώς και ομολογίες ή ισχυρισμούς, γεγονός που διευρύνει τον κύκλο των εξετάσεων καθώς και των πιθανών υπόπτων. Σημαντική από κάθε άποψη κρίνεται η κατάθεση που έδωσε το βράδυ της Παρασκευής ο τελών υπό κράτηση παραιτηθείς πρόεδρος του ΣΑΠΑ και δήμαρχος Σάββας Βέργας, ο οποίος διατύπωσε ισχυρισμούς με τους οποίους εμπλέκει τον προκάτοχό του, νυν βουλευτή της ΕΔΕΚ Φειδία Σαρίκα, τον επίσης βουλευτή του ΑΚΕΛ Ανδρέα Φακοντή, καθώς και άλλα πολιτικά πρόσωπα, από την Πάφο. Οι ανακριτές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη προσοχή και επιφύλαξη τους ισχυρισμούς Βέργα, καθώς διατυπώθηκαν λίγες μόνο ώρες μετά που μίλησαν οι τραπεζικοί του λογαριασμοί, στους οποίους εντοπίστηκε ποσό που ξεπερνά τα πέντε εκατομμύρια ευρώ. Στα δύο εκατομμύρια ευρώ ανέρχονται τα χρήματα που βρέθηκαν σε λογαριασμό επ ονόματι του γενικού διευθυντής του ΣΑΠΑ Ευτύχιου Μαληκίδη. Καταλυτική για τις εξελίξεις θεωρείται από τους ανακριτές η πολύωρη κατάθεση που έδωσε αυτοβούλως ο εβρισκόμενος στην Αθήνα Ελλαδίτης επιχειρηματίας Χρίστος Δρακόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε με συγκεκριμένα ονόματα, ποσά και ημερομηνίες. Σαν αποτέλεσμα της κατάθεσης Δρακόπουλου, οι ανακριτές πέρασαν χειροπέδες και στη σύζυγο του Σάββα Βέργα, Σοφία Αποστολίδου. Οι ανακριτές έχουν εντοπίσει στοιχεία που αποδεικνύουν το βάθος της σήψης, ενισχύοντας έτσι αυτό το οποίο λεγόταν ευρέως στην πόλη: Ότι το ΣΑΠΑ είχε μετατραπεί σε προσωπικό μαγαζί κάποιων δημοτικών και υπηρεσιακών παραγόντων. Τα ευρήματα των ανακριτών για ύποπτες διαδρομές μαύρου χρήματος εκατομμυρίων ευρώ ενισχύονται και από τις αποκαλύψεις εγγράφων που δείχνουν ότι δύο ύποπτοι που κρατούνται προς διευκόλυνση των ανακρίσεων ενεργούσαν ως κράτος εν κράτει. Τα στοιχεία που έχουν εντοπισθεί και κάποια από αυτά εξασφάλισε και παρουσιάζει η «Κ» ενισχύουν τις υποψίες ότι ο τελών υπό κράτηση Σάββας Βέργας, αλλά και ο γενικός διευθυντής Ευτύχιος Μαληκίδης σε δύο τουλάχιστον κραυγαλέες περιπτώσεις αγνόησαν πλήρως τα υπόλοιπα μέλη της Διοίκησης του Συμβουλίου, ενεργώντας ως το ΣΑΠΑ να ήταν προσωπική τους επιχείρηση. Τα έγγραφα που έχουμε στην κατοχή μας δείχνουν ότι ο Σάββας Βέργας ενεργούσε ως ο απόλυτος άρχοντας, φθάνοντας στο σημείο να δεσμεύσει το Συμβούλιο Αποχετεύσεων με συμβόλαια αρκετών χιλιάδων ευρώ χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Στα ίδια έγγραφα φαίνεται επίσης ότι ο Σ. Βέργας λάμβανε αποφάσεις που αφορούσαν μερικά εκατομμύρια ευρώ, αγνοώντας πλήρως τις υποδείξεις των αρμοδίων κρατικών φορέων. «Αόρατη» συμφωνία ενός εκατομμυρίου Εντοπίσθηκε τέσσερις μήνες μετά και φέρει την υπογραφή Βέργα Έγγραφο 1: Η συμφωνία ημ. 24ης Ιουλίου 2014 την οποία συνομολόγησε ο Σάββας Βέργας με τη Medcon, εν αγνοία της ολομέλειας του ΣΑΠΑ. Το έγγραφο εντόπισαν οι ανακριτές πριν από 15 ημέρες. Ισχυρά στοιχεία για πλαστογραφία Καταγγελίες για απόφαση ικανοποίησης απαιτήσεων συγκεκριμένου εργολάβου Μία κραυγαλέα περίπτωση ενδεχόμενης κακοδιαχείρισης και υπέρβασης εξουσίας που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο ενεργούσε και διαχειριζόταν τους οικονομικούς πόρους ο Σάββας Βέργας είναι ένα έγγραφο που έχουν εντοπίσει οι ανακριτές και έχει στην κατοχή της η «Κ». Πρόκειται για μία συμφωνία συμβιβασμού μεταξύ του ΣΑΠΑ και της Medcon GΟC Joint Venture. Οι απαιτήσεις της Medcon αφορούσαν δύο από τα συμβόλαια του Αποχετευτικού, το Α και Ε, με την εταιρεία να είχε καταχωρήσει αγωγές στο Ικανοποίησε απαιτήσεις εργολάβου τον οποίο απάλλαξε από τυχόν αγωγές χωρίς απόφαση της Ολομέλειας του ΣΑΠΑ. Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (Αρ. 1059/13 & 98/14), ενώ προέβη και σε παραπομπή των απαιτήσεών της σε διαιτησία εναντίον του ΣΑΠΑ. Η Medcon διεκδικούσε την καταβολή ενός επιπρόσθετου ποσού 4 εκατ. ευρώ από το αρχικό συμβόλαιο. Με βάση τα έγγραφα που έχουμε στην κατοχή μας προκύπτουν τα εξής απίστευτα. Οι ΣΑΠΑ και Medcon κατέληξαν σε φιλικό διακανονισμό στις 24 Ιουλίου Ο ΣΑΠΑ με βάση το συμφωνητικό πλήρωσε αυθημερόν το ποσό των ευρώ. Οι αγωγές που είχαν κατατεθεί αποσύρθηκαν και η κάθε πλευρά πλήρωσε τα δικά της δικαστικά έξοδα. Η συγκεκριμένη υπογραφή συμβιβασμού όπως έχει κατατεθεί στην αστυνομία έγινε εν αγνοία της Ολομέλειας του ΣΑΠΑ αλλά και υπηρεσιακών που την ανακάλυψαν πριν από 15 ημέρες. Μάλιστα, στο έγγραφο υπάρχουν οι εξής ιδιόχειρες παρατηρήσεις: -Τη συμφωνία δεν την ετοίμασε ούτε ο νομικός σύμβουλος του ΣΑΠΑ ούτε ο Άγης Γεωργιάδης (νομικός σύμβουλος Medcon). -Ποιος την ετοίμασε; -Δεν ήλθε ποτέ στο ΔΣ προς επικύρωση άρα δεν υπήρχε εξουσιοδότηση για υπογραφή συμφωνίας. Εκτός ότι η συμφωνία, όπως υποστηρίζεται, συνομολογήθηκε εν αγνοία των οργάνων του ΣΑΠΑ σε αυτή η Medcon καθάρισε διά παντός από ενδεχόμενες διεκδικήσεις πολιτών της Πάφου. Στο καταληκτικό σημείο της συμφωνίας αναφέρεται επακριβώς. «Το ΣΑΠΑ αναγνωρίζει και δηλώνει ότι η παρούσα (συμφωνία) ισοδυναμεί με έκδοση εκ μέρους του των Τελικών Πιστοποιητικών για τις συμβάσεις και ότι ουδεμία απαίτηση έχει εναντίον της Medcon Goc Joint Venture ή των υπεργολάβων της στις αναφερόμενες συμβάσεις για επιδιορθώσεις κακοτεχνίες ζημιές καθυστερήσεις απαιτήσεις τρίτων ή διαφορετικά και από σήμερα (24 Ιουλίου 2014) το ΣΑΠΑ αναλαμβάνει πλήρως και ανεπιφύλακτα την ευθύνη τρίτων περιλαμβανομένων δημοτικών και άλλων αρχών για όλα τα έργα και τις εργασίες που εκτελέσθηκαν από τη Medcon Goc Joint Venture βάσει των συμβάσεων». Από αυτή την πρόνοια το ΣΑΠΑ αναμένεται να επιβαρυνθεί οικονομικά και ήδη, όπως γνωρίζουμε, έχουν ξεκινήσει αγωγές δημοτών για κακοτεχνίες του έργου. Έγγραφο 2: Η επιστολή αυτή εντοπίστηκε από τους ανακριτές στον προσωπικό υπολογιστή του Ευτύχιου Μαληκίδη. Η πρωτότυπη με την υπογραφή του Σάββα Βέργα εξαφανίστηκε από το αρχείο του ΣΑΠΑ. Η ύπαρξή της διαπιστώθηκε από την απαντητική επιστολή της Επιτροπής Αλλαγών και Απαιτήσεων, του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας (έγγραφο 3). Αγνοήθηκαν οι υποδείξεις του Γενικού Λογιστηρίου σε ό,τι αφορά κάποια συμβόλαια. Μία δεύτερη σοβαρή περίπτωση για την οποία οι ανακριτές έχουν μαρτυρίες είναι οι απαιτήσεις που είχε ο εργολάβος του Συμβολαίου Β του αποχετευτικού έργου της Πάφου. Περίπτωση για την οποία υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για πλαστογραφία. Συγκεκριμένα υπηρεσιακοί του ΣΑΠΑ αλλά και μέλος του διοικητικού συμβουλίου ανακάλυψαν μία επιστολή του Σάββα Βέργα προς τον Ευστράτιο Ματθαίου, πρόεδρο Κεντρικής Επιτροπής Αλλαγών και Απαιτήσεων, με την οποία τον πληροφορούσε ότι το ΣΑΠΑ κατέληξε στην απόφαση να καταβάλει στον εργολάβο του Συμβολαίου Β ποσό που δεν θα ξεπερνά τα 3 εκατ. ευρώ για πλήρη και τελικό διακανονισμό, περιλαμβανομένων όλων των απαιτήσεων του εργολάβου. Μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΣΑΠΑ, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», κλήθηκε από την αστυνομία και κατέθεσε ότι ουδέποτε η Ολομέλεια του ΣΑΠΑ έλαβε σχετική απόφαση. Μάλιστα, όπως είπε, η επιστολή προς την Επιτροπή Αλλαγών και Απαιτήσεων δεν βρέθηκε ποτέ στο αρχείο του ΣΑΠΑ αλλά στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Ευτύχιου Μαληκίδη. Έκαναν ό,τι ήθελαν Μία άλλη εξίσου σημαντική πτυχή του τρόπου με τον οποίο διαχειριζόταν το έργο του Αποχετευτικού της Μείζονος περιοχής Πάφου είναι ότι αγνοήθηκαν οι υποδείξεις του Γενικού Λογιστηρίου σε ό,τι αφορά κάποια συμβόλαια. Χαρακτηριστική περίπτωση που βρίσκεται υπό διερεύνηση είναι το συμβόλαιο Α που αφορά τη Γεροσκήπου και η επέκταση που έγινε σε αυτό. Βάσει εγγράφων που κατέχουμε, από τις 4 Δεκεμβρίου 2009 οι Σάββας Βέργας και Ευτύχιος Μαληκίδης προσπαθούσαν να λάβουν τη σύμφωνη γνώμη του Γενικού Λογιστηρίου προκειμένου να προχωρήσουν σε επέκταση του Συμβολαίου Α που είχε ανατεθεί στην εταιρεία Medcon. Με βάση τα πρακτικά συναντήσεων που είχαν γίνει την περίοδο εκείνη αλλά και σχετική αλληλογραφία το Γενικό Λογιστήριο διά της Ρέας Γεωργιάδου υποστήριξε σθεναρά και εφιστούσε την προσοχή των Σάββα Βέργα και Ευτύχιου Μαληκίδη για τους κινδύνους σε περίπτωση προσφυγής κάποιου στην Αναθεωρητική Αρχή. Συγκεκριμένα η κ. Γεωργιάδου είχε πει: Σύμφωνα με τα όσα περιέχονται στην επιστολή του ΣΑΠΑ δεν φαίνεται να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη νομοθεσία και υπέδειξε ότι η ενδεδειγμένη διαδικασία είναι ο ανοικτός διαγωνισμός. Παρά τις επιμονή του Γενικού Λογιστηρίου και παρά τις υποδείξεις στη συνάντηση της 17 Δεκεμβρίου 2009, πέντε μέρες μετά με επιστολή που υπογράφει ο γενικός διευθυντής του ΣΑΠΑ Ευτύχιος Μαληκίδης το υπόλοιπο έργο της Γεροσκήπου δόθηκε απευθείας στην εταιρεία Medcon έναντι του ποσού των 6,67 εκατ. ευρώ. Η Medcon για τα δύο συμβόλαια Α και Ε, καθώς και για τη συμφωνία συμβιβασμού στις απαιτήσεις που είχε το ποσό έλαβε το ποσό των 33 εκατ. ευρώ.

13 13-ODIPORIKO_Master_cy 05/12/14 18:35 Page 13 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Το «χνάρι» του Διγενή και της... Τουρκίας Η ομορφιά του τοπίου στην κατεχόμενη Κερύνεια και οι πληγές που παραμένουν ανοικτές από την συνεχειζόμενη κατοχή Της ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΠΟΥΡΝΑΡΑ «Βλέπετε αυτά τα σημάδια στην κορυφή του Πενταδάκτυλου; Από τα Βυζαντινά χρόνια ήδη υπάρχει η παράδοση ότι ο Διγενής Ακρίτας, κυνηγώντας τους εχθρούς της αυτοκρατορίας, προσπάθησε να πηδήξει το βουνό και άφησε το τεράστιο χνάρι του με το χέρι του» μας λέει η ξεναγός μας, αφού έχουμε ήδη περάσει στα Κατεχόμενα. Οπως το ανάγλυφο εμφανίζεται όλο και πιο επιβλητικό μπροστά μας, είναι αδύνατον να ξεχάσει κανείς το άλλο «χνάρι» με τις δύο τεράστιες σημαίες της Τουρκίας και του Ψευδοκράτους που δεσπόζουν στην πλαγιά και το βράδυ αναβοσβήνουν φωταγωγημένες. Αν στην Ελλάδα το τραύμα της δικτατορίας και του Εμφυλίου έχει ίσως επουλωθεί, στην Κύπρο το δράμα του 1974 ακόμα αναβλύζει πόνο, πίκρα και τεράστια ταπείνωση. Το αντιλαμβάνεται κανείς μόλις πατήσει το πόδι του στο νησί, μόλις μιλήσει με τους κατοίκους, μόλις αναφερθεί η λέξη «Τουρκία». Ο κόσμος της Ανατολής Με αυτά κατά νου, ξεκινήσαμε με μια ομάδα φίλων να επισκεφθούμε το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Υπό το κράτος ανάμεικτων συναισθημάτων -από τη μια περιέργεια, από την άλλη ένα είδος ντροπής, καθώς πολλοί Κύπριοι ακόμα δεν έχουν περάσει την πράσινη γραμμή για λόγους υπερηφάνειας και σεβασμού στην Ιστορία- πλησιάζαμε οδικώς την οροσειρά που αποτελεί το φυσικό φράγμα ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Αφήνοντας πίσω την Ελεύθερη Κύπρο, εισέρχεσαι στον κόσμο του Ισλάμ. Ηδη το πρώτο πράγμα που βλέπει κανείς είναι συστάδες από τεράστιες πολυκατοικίες που έχουν χτιστεί για να στεγάσουν τους εποίκους. Στη μέση του πουθενά, τα άχαρα οικοδομήματα από σκυρόδεμα μαρκάρουν τον αρχικό πυρήνα κάποιου μελλοντικού οικισμού. Αρκετά τζαμιά με μεγάφωνα. Το δεύτερο πράγμα που εντυπωσιάζει τον επισκέπτη είναι το δημογραφικό. Από τη μια η στείρα και γερασμένη Ευρώπη, από την άλλη ο ταχύτατα αυξανόμενος πληθυσμός της Ανατολής, με παιδιά σε κάθε αυλή και μωρά σε κάθε μητρική αγκαλιά. Σκυλιά, λάσπες, η ζωή σε πιο ράθυμους ρυθμούς, εικόνες που σε γυρίζουν πίσω στο παρελθόν. Η ξεναγός μας κατεβάζει το σκιάδιο του συνοδηγού πάνω στο οποίο έχει κολλήσει τον χάρτη με τη γραμμή της διχοτόμησης. Μας δείχνει τη διαδρομή προς την Κερύνεια, το φρούριο του Αγίου Ιλαρίωνα, τα κομβικά σημεία όπου έγινε η επέμβαση το Εκείνη κατάγεται από τα Το γραφικό λιμάνι της Κερύνειας με τα πλεούμενα και το βυζαντινό κάστρο στο φόντο που έπαιξε σπουδαίο ρόλο και στη Φραγκοκρατία. Κατεχόμενα όπως και ο οδηγός. Λένε και οι δύο ότι παρά το γεγονός πως κάθε τόσο περνάνε τα σύνορα για επαγγελματικούς λόγους, η καρδιά δεν έχει σταματήσει να σφίγγεται ούτε ο χρόνος έχει απαλύνει τις δραματικές αναμνήσεις που οδήγησαν στο ξερίζωμα και μετά στην προσφυγιά. Πέρασαν 40 ολόκληρα χρόνια, άνθρωποι μεγάλωσαν, γέρασαν ή πέθαναν, σπίτια γκρεμίστηκαν, πόλεις και χωριά άλλαξαν όνομα. Ολα άλλαξαν όψη. Κάτι όμως αντιστέκεται στη λήθη, αυτό το πείσμα που περιγράφει στα ποιήματά του ο σπουδαίος Κώστας Μόντης. Οι Τούρκοι δεν διάλεξαν τυχαία τη βόρεια πλευρά. Δεν είναι μόνο η γεωστρατηγική της σημασία αλλά και η ομορφιά της, τα τουριστικά της θέλγητρα. Αν η μια ράχη του Πενταδάκτυλου είναι γυμνή, η άλλη είναι δασωμένη. Ξαφνικά το σκηνικό της φύσης αλλάζει και μόλις περάσει κανείς τον ορεινό όγκο, βρίσκεται σε έναν μεσογειακό παράδεισο με πεύκα και με τη θάλασσα στο βάθος. Εχουμε μπει στην τελική ευθεία για την Κερύνεια και τα περίχωρά της που αποκτούν συνεχώς νέα κτίρια και βίλες. Η βόλτα στο γραφικό λιμάνι με πλεούμενα δεν δημιουργεί ανάταση. Υπάρχει η ίδια τουριστική κακογουστιά που βρίσκει κανείς και σε πολλά μέρη στην Ελλάδα. Ο καιρός είναι ζεστός και γκρουπ από ξένους περιφέρονται σε διάφορα καφέ και ταβέρνες με μεζέδες. Ψηλοί φοίνικες που μπλέκονται με μιναρέδες στη σιλουέτα της πόλης. Μαγαζιά με σουβενίρ, στα πρώτα στενά, μαχαλάς στο εσωτερικό. Στο βάθος το βυζαντινό κάστρο που στέκεται ακόμα όρθιο. Στη θαλάσσια περιοχή βρέθηκε και το περίφημο αρχαίο ελληνικό πλοίο. Στο Αββαείο Αν και έχουμε σχέδια για μια μικρή στάση, αποφασίζουμε να πάμε μέχρι το περίφημο Αββαείο Μπέλαπαϊς. Το όνομά του προέρχεται από το γαλλικό Abbaye de la Paix και χτίστηκε το 1205 από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου. Από κοντά είναι εντυπωσιακό με τις αψίδες γοτθικού ρυθμού, τους φροντισμένους κήπους και την όμορφή του θέα. Γεμάτο ξένους επισκέπτες και Τουρκοκύπριους ξεναγούς, είναι από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα των Κατεχομένων. Στο κυλικείο μιλούν ελληνικά. Και πάλι δεν καθόμαστε πολύ. Κάτι μας ωθεί να φύγουμε. Επιστρέφουμε στη Λευκωσία με συναισθηματική φόρτιση και βαριά καρδιά. Οσο δεν επισκέπτεται κανείς την Κύπρο, το 1974 παραμένει στη σφαίρα της ανώδυνης ιστορικής αφήγησης. Αν όμως πάει εκεί, τότε διαπιστώνει ότι η πληγή είναι ολοζώντανα ανοικτή... «Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις» Της ΣΤΑΥΡΗΣ ΚΑΛΟΨΙΔΙΩΤΟΥ Αρχικά σκέφτηκα πως δεν έπρεπε να πω κάτι. Μήπως παρεξηγηθώ ή θεωρηθούν τα γραφόμενά μου αράδες οπαδικής συμπαράταξης ή έκφραση κομματικής ευαισθησίας και μόνο. Όμως τα όσα κατάπτυστα ακολούθησαν, δηλώσεις, ανασκευάσεις ανακοινώσεων και η δημόσια συγκάλυψη του αντιανθρώπινου φαινομένου του ρατσισμού, με γελοιώδη αριθμητικά επιχειρήματα, με προσβάλλουν ως άνθρωπο. Θα δανειστώ μερικά λόγια του Μάνου Χατζιδάκι, που κατά καιρούς χρησιμοποίησαν κι άλλοι για να στηλιτεύσουν την ανθρώπινη κατρακύλα μας. Για να θυμίσουν στην κοινωνία τα πάνδεινα που υπέστη η ανθρωπότητα, τον θάνατο, τις γενοκτονίες και την απόλυτη εξαθλίωση στο όνομα του ναζισμού, του φασισμού, του σοβινισμού και του ρατσισμού. Μη διεκδικώντας δάφνες θεωρητικής Φαίνεται πώς το μεγαλύτερο κενό δεν βρίσκεται στο χαρτί. Αλλά στη διαπαιδαγώγηση ακόμη κι αυτών που παιδαγωγούν τους υπόλοιπους. ανάπτυξης των θεμάτων, αρκούμενη στη δύναμη που αντλούσε η σκέψη του από το μεγάλο ψυχικό του ανάστημα, το 1993, ο Χατζιδάκις έλεγε: «Ο Νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του». Ξέρετε, είχε απόλυτο δίκιο. Όταν οι άνθρωποι που μπαίνουν μπροστά και τοποθετούνται δημόσια, διαδραματίζοντας τον ρόλο του αμαξηλάτη στην όποια έκφανση της κοινωνικής ζωής, δηλώνουν επανειλημμένα την ανοχή τους σε τέτοια φαινόμενα, αυτό είναι άκρως επικίνδυνο. Γιατί τότε το «τέρας» της αντιανθρώπινης συμπεριφοράς αρχίζουμε να το συνηθίζουμε. Κι «όταν συνηθίζεις το τέρας» όπως έλεγε ο Χατζιδάκις, «αρχίζεις να του μοιάζεις». Όταν σωματεία, οργανισμοί, φορείς πολιτικής, αστυνομικές αρχές, αρμόδιες αρχές ή το κράτος δεν ανησυχούν, σιωπούν μπροστά σε τέτοια φαινόμενα και με την ανοχή τους τα συγκαλύπτουν, γεννιέται το ερώτημα: Μήπως έχουμε πράγματι αρχίσει να του μοιάζουμε; Είναι γεγονός πως οι νομοθεσίες μας έχουν εκσυγχρονιστεί. Πως η ρατσιστική συμπεριφορά σε διάφορους τομείς της ζωής έχει ποινικοποιηθεί. Η συνταγματική τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας βασίζεται στην αξιακή εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών που αναγνωρίζουν διεθνείς συμβάσεις στις οποίες έχουμε συμβληθεί και περιλαμβάνονται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Φαίνεται όμως, πώς και πάλι, το μεγαλύτερο κενό δεν βρίσκεται στο χαρτί. Αλλά στη διαπαιδαγώγηση ακόμη κι αυτών που παιδαγωγούν τους υπόλοιπους μέσα από τον λόγο, τη δράση και το παράδειγμά τους. Χωρίς να δικαιολογώ τους δράστες του ρατσισμού, διερωτώμαι κατά πόσο η ανοχή τους προσφέρει άλλοθι. Όπως και η ανοχή στις εκατό συγχωρέστε με αν δεν μέτρησα σωστά σβάστικες που «κοσμούν» πολλές κεντρικές οδούς της ευρωπαϊκής μας πρωτεύουσας. Σήμερα, μπορεί να μην ήταν χιλιάδες (και σίγουρα δεν ήταν) οι οπαδοί που προσέβαλλαν και προκαλούσαν έναν άνθρωπο που «εγκλημάτησε» να γεννηθεί στο Μπενίν. Αύριο, μπορεί να μην είναι καν εκατό αυτοί που θα προσβάλουν ή ίσως χειροδικήσουν πάνω σε οικιακές βοηθούς ή σε ξένους εργάτες. Αυτό μας απαλλάσσει; Η ανοχή στον ρατσισμό ως μορφή φυσικής ή ψυχολογικής βίας, δεν έχει χρώμα ούτε φυλή. Και η ευθύνη όσων τη συγκαλύπτουν, μαζί και άλλα φαινόμενα εξίσου επικίνδυνα, δεν μετριάζεται είτε αφορά ένα είτε δέκα είτε εκατό θύτες. Και κάτι τελευταίο. Η αλήθεια που φέρνει μαζί του ο άνθρωπος περιγράφεται μέσα από το παιχνίδι των μικρών παιδιών που σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες, όπως και η δική μας, δεν χωρίζουν τους φίλους τους σε χρώματα ή κατηγορίες. Δοκιμάστε να εξηγήσετε στα παιδιά σας γιατί δεν σας ενοχλεί ο ρατσισμός. Δεν θα τα καταφέρετε, παρά μόνο αν δηλητηριάσετε πρώτα την αλήθεια τους. Η κ. Σταύρη Καλοψιδιώτου είναι νομικός - διεθνολόγος, μέλος Κ.Ε. του ΑΚΕΛ.

14 14-EPIKAIROTHTA_Master_cy 05/12/14 19:49 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Η ΣΤΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ ΣΤΗΝ «Κ» Αφήνω τη Europa Donna δυνατή Παραδίδει τη σκυτάλη της προεδρίας της Europa Donna και βάζει πλώρη για νέες διεκδικήσεις με επίκεντρο το παιδί Συνέντευξη στη ΜΑΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Η Στέλλα Κυριακίδου παραδίδει τη σκυτάλη της Προεδρίας της Europa Donna μετά και από την επίτευξη του μεγαλύτερου στόχου της οργάνωσης, αυτού της υλοποίησης λειτουργίας Κέντρου Μαστού. Η ίδια, ωστόσο, παραμένει μάχιμο μέλος, αφού η οργάνωση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της. Μάχιμη και διεκδικητική, παραμένει παράλληλα και στα έδρανα της Βουλής, διεκδικώντας αλλαγές και βελτίωση στην καθημερινότητα του πολίτη. Άλλωστε, για την ίδια, η διεκδίκηση μιας ποιοτικά καλύτερης ζωής για τον άνθρωπο αποτελεί και τη μαγεία της πολιτικής. Οι εμπειρίες που είχα στη ζωή μου δημιουργούν την ανάγκη θετικής δράσης. Αφορμή γι αυτό ήταν η πρόωρη γέννηση του εγγονού μας. Ένιωσα λοιπόν την ανάγκη ότι πρέπει να στηριχθεί πάση θυσία η εντατική θεραπεία πρόωρων νεογνών του Μακάρειου Νοσοκομείου, μιας και το εν λόγω τμήμα έχει τεράστιες ανάγκες. Για μένα η μαγεία της πολιτικής συνίσταται ακριβώς στη διεκδίκηση, μέσα από την οποία μπορείς να επιφέρεις πολιτικές αλλαγές που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα του πολίτη, σημειώνει η Στέλλα Κυριακίδου. Επικρατεί η εντύπωση πως το «πολιτεύεσθαι» αφορά αποκλειστικά την ενασχόληση με το Κυπριακό και την οικονομία. Άρα, η ανθρωπιστική βοήθεια και η μάχιμη πολιτική πώς συνδέονται; Πολιτική και κοινωνία είναι πολύ πιο κοντά απ ό,τι νομίζουμε. Είναι το ίδιο πράγμα η πολιτική και η βοήθεια στον συνάνθρωπο. Μάχιμη πολιτική είναι σίγουρα και το Κυπριακό και η οικονομία. Η μάχιμη πολιτική αφορά όμως και την καθημερινότητα. Από την αρχή η πεποίθησή μου ήταν πως πρέπει να φέρουμε τα προβλήματα ή γενικότερα τα θέματα που αφορούν την κοινωνία και τα θέματα που αφορούν την πολιτική πιο κοντά. Σίγουρα τα μεγάλα εθνικά μας ζητήματα είναι το κυπριακό και η οικονομία αλλά κανένας δεν μπορεί να πει ότι η αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων από το κράτος, όπως υγεία, κοινωνική πρόνοια, θέματα βίας και οι πολιτικές οι οποίες εφαρμόζονται δεν είναι πολιτική. Για μένα η μαγεία της πολιτικής συνίσταται ακριβώς στη διεκδίκηση, μέσα από την οποία μπορείς να επιφέρεις πολιτικές αλλαγές που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα του πολίτη. Διανύουμε μία περίοδο πλήρους απαξίωσης των θεσμών. Πώς νομίζετε πως θα μπορούσε να διορθωθεί η καταβαραθρωμένη εικόνα τους στα μάτια του πολίτη; Είναι γεγονός πως πλέον δεν μιλάμε μόνο για οικονομική κρίση αλλά και για κρίση θεσμών. Αντιλαμβάνομαι ότι κανένας από μας που βρισκόμαστε στο πολιτικό σύστημα δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτά που σκέφτεται ο κόσμος. Εδώ είναι η δική μας ευθύνη: να διατηρείται ο καθένας όσο το δυνατό πιο σωστός ούτως ώστε να αποκτήσει ξανά ο κόσμος την εμπιστοσύνη του στους θεσμούς. Κάναμε απίστευτα λάθη και συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται πολλά πράγματα. Προσωπικά, όταν μπήκα στον χώρο, το 2006, είπα ότι θέλω κάθε φορά που βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη, αυτό που βλέπω να μου αρέσει και να είμαι εγώ. Πλέον πρέπει να είμαστε συνειδητοποιημένοι για τα λάθη που έγιναν. Θα πρέπει να νιώθει ο κάθε πολίτης ότι είμαστε σωστοί απέναντί του. Η εμπιστοσύνη δεν σου χαρίζεται, δεν αλλάξαμε σε μία νύχτα. Πήρε χρόνια να φτάσουμε σε αυτό το σημείο και θα πάρει χρόνια να πάμε πίσω και να αλλάξουμε κάποια πράγματα. Σημαντικό είναι να πατάς σωστά, να έχεις αξίες, σωστούς στόχους και να λειτουργείς με διαφάνεια. Έτσι, σιγά-σιγά μπορείς να ξανακερδίσεις την εμπιστοσύνη των πολιτών. Κοντολογίς, με διεκδίκηση, επιμονή και έργα ανακτάται το χαμένο κύρος της πολιτικής. Νιώθετε πως κάποτε οι μη κυβερνητικές οργανώσεις τυγχάνουν εκμετάλλευσης; Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως η Europa Donna έχουν ένα πολύ καλό δημόσιο προφίλ, και είναι γεγονός πως κάποιες φορές όχι πολλές οφείλω να πω μας θέλουν ως βιτρίνα για εκδηλώσεις κερδοσκοπικού ή άλλου χαρακτήρα. Υπήρξαν όντως φορές που δεν δόθηκαν εισφορές, οι οποίες ανακοινώθηκαν δημοσίως και άλλες που ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Η επιστημονική κοινότητα μέσα από μελέτες ανακάλυψε ότι μία γυναίκα που παρακολουθείται σε ένα εξειδικευμένο κέντρο μαστού έχει 30% περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης. τελικά δόθηκαν πολύ μικρά ποσά σε σχέση με τις εισπράξεις των εκδηλώσεων. Αυτός είναι και ο λόγος που πλέον έχουμε τη σοφία να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτό το θέμα. Η διαφάνεια στις μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι εξόχως σημαντική. Το 2014 θεωρείται χρόνος σταθμός για την Europa Donna, μιας και φαίνεται να προχωρά προς υλοποίηση το πάγιο αίτημά σας για λειτουργία του Κέντρου Μαστού. Μας πήρε πολλά χρόνια να περάσουμε αυτό το μήνυμα της ανάγκης Κέντρου Μαστού. Και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι περπάτησαν μαζί μας άνθρωποι ή υπέγραψαν διαδικτυακά. Προσωπικά με συγκινεί. Στόχος της Europa Donna δεν είναι απλώς να βοηθά, να στηρίζει γυναίκες, οικογένειες, είναι και μία οργάνωση διεκδίκησης. Και εδώ είναι η πολιτική που λέγαμε προηγουμένως. Το να διεκδικείς για να επιφέρεις πολιτικές αλλαγές που θα βελτιώσουν την ποιότητα αντιμετώπισης των γυναικών στην Κύπρο είναι πολιτική. Αυτή ήταν και η επιτυχία. Πετύχαμε πολιτική δέσμευση με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να προχωρήσει η λειτουργία Κέντρου Μαστού. Πρώτη φορά μπαίνει κάτω ένα σχέδιο λειτουργίας του Κέντρου, ορίζεται επιτροπή με ειδικούς που έχουν ένα χρονοδιάγραμμα μελέτης και παρουσίασης για το τι χρειάζεται για να λειτουργήσει ένα κέντρο μαστού. Πετύχαμε παράλληλα ως Europa Donna τη συμμετοχή μας σε αυτή την επιτροπή. Συνεπώς το ταξίδι τώρα αρχίζει. Η διεκδίκηση και η πίεση θα συνεχίσει από τη δική μας πλευρά και στόχος υλοποίησης είναι ένα με δύο χρόνια. Είναι πραγματοποιήσιμος στόχος, την τεχνογνωσία την έχουμε είναι θέμα οργάνωσης και προτεραιοτήτων. Θα γίνει. Αν δεν προχωρήσει θα είμαστε εδώ να ασκούμε πίεση και να καταγγείλουμε τους λόγους για τους οποίους δεν προχωρά. Τι αλλάζει με τη λειτουργία ενός Κέντρου Μαστού; Αλλάζουν τα πάντα. Είναι αλλαγή της φιλοσοφίας της προσέγγισης ώστε κάθε γυναίκα να αντιμετωπίζεται από μία διεπιστημονική εξειδικευμένη ομάδα. Η ομάδα αυτή θα αναβαθμίζει και την ποιότητα των υπηρεσιών ενώ παράλληλα λόγω της εξειδίκευσής της θα δημιουργεί το αίσθημα ασφάλειας στη γυναίκα. Το Κέντρο Μαστού δεν το έχει σκεφτεί η Europa Donna αλλά οι ίδιοι οι γιατροί, η επιστημονική κοινότητα όταν μέσα από μελέτες ανακάλυψαν ότι μία γυναίκα που παρακολουθείται σε ένα εξειδικευμένο κέντρο μαστού έχει 30% περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης. Κρίνεται συνεπώς το πόσο καλά θα είναι η πορεία της υγείας μιας γυναίκας και πώς θα αντιμετωπιστεί από την αρχή. Είναι γιατροί από το εξωτερικό, την Ευρώπη, που έβαλαν όλες αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές και είπαν πως έτσι πρέπει να λειτουργεί ένα κέντρο μαστού για να έχει καλά αποτελέσματα. Αυτό το κέντρο λοιπόν το δικαιούται η Κύπρια γυναίκα και για εμάς δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Η Europa Donna είναι η δεύτερη οικογένειά μου Η υλοποίηση λειτουργίας του, ωστόσο, σηματοδοτεί και την αποχώρησή σας από την Προεδρία της Europa Donna. Για εμένα οι προεδρίες δεν είναι απαραίτητες και ούτε πρέπει να είναι. Το στοίχημα του προέδρου ενός συνδέσμου δεν είναι μόνο η λειτουργία του αλλά και η συνέχειά του. Και σίγουρα αποτελεί πρόβλημα όταν ένας σύνδεσμος γίνεται προσωποκεντρικός. Αν δεν επιβιώνει για τους σκοπούς και τους στόχους του τότε κάτι δεν κάνουμε σωστά. Η Europa Donna είναι η δεύτερη οικογένειά μου, αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου και δεν αλλάζει με την αποχώρησή μου από την Προεδρία. Μένω μέλος του συνδέσμου, θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ να βοηθούμε κάθε γυναίκα. Ωστόσο, θεωρώ ευθύνη μου να εξασφαλίσω τη συνέχειά του. Εξακολουθώ να είμαι το ίδιο διεκδικητική από τη θέση του μέλους. Η νέα πρόεδρος θα έχει όλη τη στήριξή μου και από τη νέα μου θέση θα φροντίσω ούτως ώστε να κυλήσει ομαλά η μετάβαση. Στόχος είναι να πάρει τη σκυτάλη η νέα πρόεδρος και να λειτουργήσει με τον δικό της τρόπο, να δώσει το δικό της στίγμα. Αυτό άλλωστε θα αποτελεί και την επιτυχία του συνδέσμου. Πέραν της Europa Donna με τι άλλο ασχολείστε αυτή τη στιγμή; Ασχολούμαι με πάρα πολλούς τομείς που έχουν σχέση με την υγεία, ενώ σκοπός μου είναι και να αναβαθμίσουμε κάποιες υπηρεσίες που σχετίζονται με τα παιδιά. Οι εμπειρίες που είχα στη ζωή μου δημιουργούν την ανάγκη θετικής δράσης. Αφορμή γι αυτό ήταν η πρόωρη γέννηση του εγγονού μας. Ένιωσα λοιπόν την ανάγκη ότι πρέπει να στηριχθεί πάση θυσία η εντατική θεραπεία πρόωρων νεογνών του Μακάρειου Νοσοκομείου, μιας και το εν λόγω τμήμα έχει τεράστιες ανάγκες. Σκοπός μου αυτή τη στιγμή είναι η στήριξη των «παιδιών θαύμα» που ξεκινούν να παλεύουν από το πρώτο λεπτό της γέννησής τους. ΑΡΘΡΟ / Του ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Κοινοί φορολογικοί έλεγχοι και συντελεστές χωρίς κοινές συντάξεις και χορηγίες Ε ίχα εκφράσει παλαιότερα την άποψη ότι οι αιτήσεις για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα θα ήταν μόνο η αρχή του φακελώματος των πολιτών. Πριν από λίγες ημέρες στον ημερήσιο τύπο δημοσιεύτηκε ότι όντως υπάρχουν σκέψεις μαζί με την κατάθεση του φόρου εισοδήματος να δηλώνουν οι πολίτες την ακίνητη τους περιουσία, τις καταθέσεις κ.λπ. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι στο πλαίσιο της πολιτικής του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος η κυβέρνηση έχει καλέσει και τους συνταξιούχους με χαμηλή σύνταξη (γύρω στα 350 μηνιαίως, οι οποίοι ελάμβαναν το επιπλέον επίδομα των ) να καταθέσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία ως προϋπόθεση για να συνεχισθεί η συγκεκριμένη χορηγία. Σε διαφορετική περίπτωση οι αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες θα προχωρούσαν στην αποκοπή του επιπρόσθετου επιδόματος. Η αίτηση απαιτούσε μια σωρεία λεπτομερειών των περιουσιακών στοιχείων των αιτητών που δεν ανταποκρίνεται σε ουσιαστική ανάγκη και συνεπάγεται επίσης υψηλό διοικητικό κόστος. Σε όσα άτομα δεν τη συμπλήρωσαν όντως αποκόπηκε η επιταγή των 150. Η κυβερνητική θέση για καταγραφή στοιχείων για στοχευμένη κοινωνική πολιτική θα πρέπει να επαναξιολογηθεί. Οι συντάξεις είναι ανεξάρτητες από τα περιουσιακά στοιχεία των εμπλεκομένων. Πέραν τούτου όταν υπάρχουν συντάξεις πέραν των μηνιαίως χωρίς εισοδηματικά κριτήρια δεν νομιμοποιείται η κυβέρνηση να ζητεί συμπλήρωμα αιτήσεων για το επιπλέον εισόδημα ( ) σε συντάξεις γύρω στα 350. Αυτό εμμέσως πλην σαφώς θέτει θέμα κατώτατης σύνταξης, το οποίο έτσι κι αλλιώς θεωρώ ότι πρέπει να κυμαίνεται γύρω στα 500. Το ζήτημα όμως ήταν άλλο: η απαρχή συλλογής πληροφοριακού υλικού εφ όλης της ύλης. Αυτό μπορεί να αντικρισθεί και ως προσπάθεια φακελώματος των πολιτών. Δύο βασικοί πυλώνες της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας ήταν η ροπή προς την αποταμίευση και την απόκτηση περιουσίας. Το κούρεμα καταθέσεων, η φορολόγηση ακίνητης περιουσίας και γενικά η φορολογική επέλαση έπληξαν τους δύο αυτούς πυλώνες. Εάν η φιλοσοφία του Μεγάλου Αδελφού και του φακελώματος υλοποιηθούν πλήρως θα επηρεασθεί αρνητικά, όχι μόνο η κοινωνική συνοχή αλλά η κυπριακή οικονομία ευρύτερα, διότι η Κύπρος κατ ουσία μπορεί να έχει μια οικονομία που προσφέρει συγκριτικά φορολογικά πλεονεκτήματα. Η φιλοσοφία αυτή μπορεί να περιγραφεί ως φορολογικός παράδεισος. Στο πλαίσιο αυτό είχε ωφεληθεί τεράστια ο τομέας των υπηρεσιών αλλά και η ευρύτερη οικονομική δραστηριότητα. Νόμιμα και αποτελεσματικά. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει σοβαρή επιχειρηματολογία για παραμερισμό αυτής της φιλοσοφίας. Και όμως επειδή εξ απρονοησίας και ανταποκρινόμενοι στα κελεύσματα των Βρυξελλών η Κύπρος σταδιακά παραμερίζει αυτό το υπόδειγμα χωρίς να υπάρχει εναλλακτική πρόταση, θα βρεθεί προ εκπλήξεων: μεταξύ άλλων, η υψηλή ανεργία θα καταστεί μόνιμο φαινόμενο, θα συνεχίζεται η δημογραφική αιμορραγία, ΑSSOCIATED PRESS οι απολαβές θα μειώνονται και θα συνθλιβεί η μεσαία τάξη. Προβάλλεται, επίσης, η άποψη ότι στις πιο ανεπτυγμένες χώρες η πρακτική αυτή ισχύει. Η κάθε χώρα όμως έχει τις ιδιαιτερότητές της, τους θεσμούς και την κουλτούρα της δεδομένα που επηρεάζουν τα οικονομικά αποτελέσματα. Αν κάποιος πάρει ένα δέντρο που ευδοκιμεί σε βουνό και το φυτέψει σε παραλιακή περιοχή θα ξεραθεί... Σημειώνεται συναφώς ότι τέτοιου είδους φορολογικοί έλεγχοι υπάρχουν εδώ και χρόνια στη βόρεια Ευρώπη. Είναι γεγονός ότι σε μια πολιτική ένωση πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι φορολογικοί συντελεστές και έλεγχοι. Αλλά πρέπει να ισχύουν και οι ίδιες συντάξεις, καθώς και ένα δημοσιονομικό πλαίσιο το οποίο ενισχύει τις διάφορες περιφέρειες ή πολιτείες με απευθείας χορηγίες, όταν τούτο κριθεί αναγκαίο. Τέτοιες πρόνοιες δεν υπάρχουν όμως σήμερα στην Ε.Ε. Συνεπώς δεν είναι δυνατό να απαιτείται από όλες τις χώρες να συμπορευθούν, όταν πλέον η δημοσιονομική ένωση είναι ανεπαρκής και ότι εφαρμόζεται με τρόπο που δημιουργεί πλεονεκτήματα σε ορισμένες χώρες και μειονεκτήματα σε άλλες. Εν ολίγοις απαιτείται ο παραμερισμός τέτοιων ιδεών και η ολοκληρωμένη πολιτική για τις ανάγκες της Κύπρου, καθώς και μία φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία θα στηρίζεται σε χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές και υψηλές ποινές μη συμμόρφωσης. Η Κύπρος νομιμοποιείται να έχει τις δικές της επιφυλάξεις, εκτιμήσεις αλλά και απαιτήσεις. Οι κατευθυντήριες γραμμές που έρχονται από τα διευθυντήρια των Βρυξελλών δεν εξυπηρετούν κατ ανάγκη τα συμφέροντα όλων των κρατών-μελών. Η Κύπρος θα πρέπει να ορθώσει το ανάστημά της και να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Τυχόν παραμερισμός των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων θα οδηγήσει σε ένα μόνιμο μαρασμό. Υπενθυμίζω όμως την πάγια θέση μου ότι για τέτοιου είδους παρεμβάσεις και τοποθετήσεις απαιτείται γνώση, ολοκληρωμένη αντίληψη και ψυχικό σθένος. Ο κ. Ανδρέας Θεοφάνους είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας και πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λ/σίας.

15 15-YGEIA_Master_cy 05/12/14 20:00 Page 15 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 YΓΕΙΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Είναι ο βήχας αθώο σύμπτωμα ή ύπουλος εχθρός; Σημάδι κινδύνου ο βήχας που διαρκεί πάνω από τρεις εβδομάδες, είναι απαραίτητο να διερευνηθεί η αιτία που τον προκαλεί Της Δρος ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ο βήχας είναι ένα ισχυρό φυσιολογικό αντανακλαστικό του οργανισμού που χρησιμεύει ως μηχανισμός άμυνας του αναπνευστικού συστήματος. Αποτελεί την ασπίδα του αναπνευστικού μας συστήματος απέναντι στα βλαβερά σωματίδια και τους μικροοργανισμούς που προσπαθούν να διεισδύσουν στους πνεύμονες. Κατά μήκος των αεραγωγών, οι οποίοι μεταφέρουν τον εισπνεόμενο αέρα από τη μύτη και το στόμα στους πνεύμονες, υπάρχουν υποδοχείς του βήχα που ερεθίζονται από ποικίλους παράγοντες (ξένα σώματα, καπνός, αναθυμιάσεις, κρύο, κτλ.) Άσθμα, οπισθορινική έκκριση, γαστροοισοφαγίκη παλινδρόμηση και χρόνια βρογχίτιδα είναι τα αίτια του χρόνιου βήχα. και προκαλούν το αντανακλαστικό του βήχα. Είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα. Συχνά, όμως, γίνεται ένα ιδιαίτερα ενοχλητικό σύμπτωμα, που δυσχεραίνει την καθημερινότητά μας και συχνά διαταράσσει τον ύπνο μας. Μπορεί να είναι τόσο σοβαρό ώστε να προκαλέσει έμετο, ακράτεια και συγκοπή. Η ατμοσφαιρική ρύπανση τα τελευταία χρόνια σχετίζεται με αύξηση της συχνότητας όλων των αναπνευστικών νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της εκδήλωσης βήχα. Βήχας διάρκειας κάτω των 3 εβδομάδων ορίζεται ως οξύς, ενώ χρόνιος βήχας είναι αυτός που διαρκεί περισσότερο από 3 εβδομάδες και τότε είναι απαραίτητο να διερευνηθεί η αιτία που τον προκαλεί. Ο βήχας Η ατμοσφαιρική ρύπανση τα τελευταία χρόνια σχετίζεται με αύξηση της συχνότητας όλων των αναπνευστικών νοσημάτων. μπορεί να είναι ξηρός ή παραγωγικός να συνοδεύεται δηλαδή με αποβολή πτυέλων. Τα αίτια του βήχα είναι πάρα πολλά. Το σημερινό άρθρο θα επικεντρωθεί στις πιο συχνές αιτίες του χρόνιου βήχα. Αυτές είναι το άσθμα, το σύνδρομο της οπισθορινικής έκκρισης, η γαστροοισοφαγίκη παλινδρόμηση, και η χρόνια βρογχίτιδα. Στα πιο πάνω αίτια οφείλεται το 90% των περιπτώσεων του χρόνιου βήχα. Σε ένα ποσοστό ασθενών συνυπάρχουν δύο ή και περισσότερα αίτια χρόνιου βήχα για παράδειγμα ασθενής με άσθμα και συνύπαρξη οπισθορινικής έκκρισης λόγω αλλεργικής ρινίτιδας. Βήχας ισοδύναμος άσθματος: είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία χρόνιου βήχα στους ενήλικες. Ο βήχας μπορεί να είναι το μοναδικό σύμπτωμα με το οποίο εκδηλώνεται το άσθμα σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών. Σε αυτούς τους ασθενείς είναι πολλές φορές δύσκολη η διάγνωση της νόσου, γιατί μπορεί να έχουν φυσιολογική κλινική εξέταση και φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία όπως εκτιμάται από τη σπιρομέτρηση. Οι ασθενείς αυτοί μπορεί να χρειαστούν περαιτέρω εξετάσεις όπως δοκιμασία βρογχικής πρόκλησης για να τεθεί η διάγνωση του βρογχικού άσθματος. Από το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς μπορεί να αναφέρεται ιστορικό αλλεργίας, οικογενειακό ιστορικό άσθματος, να εμφανίζει βήχα συγκεκριμένες εποχές του χρόνου ή μετά από άσκηση ή να διαρκεί ο βήχας μετά από κοινό κρυολόγημα για μακρύ χρονικό διάστημα. Ο ασθενής μπορεί επίσης να έχει αίσθημα δύσπνοιας, βάρος στο στήθος ή σφύριγμα στην αναπνοή του. Σύνδρομο οπισθορινικής έκκρισης: είναι μια από τις συχνότερες αιτίες χρόνιου βήχα από το ανώτερο αναπνευστικό και προκαλείται λόγω των ρινικών εκκρίσεων που ρέουν προς το πίσω μέρος του λαιμού και πυροδοτούν το αντανακλαστικό του βήχα. Συνήθως επιδεινώνεται όταν ο ασθενής είναι ξαπλωμένος π.χ. το βράδυ. Προκαλεί την αίσθηση ότι συνεχώς πρέπει να καθαρίζεις το λαιμό σου. Οπισθορινική καταρροή μπορεί να αναπτύξουν άτομα με αλλεργική ρινίτιδα, αγγειοκινιτική ρινίτιδα, κοινό κρυολόγημα, και παραρρινοκολπίτιδα. Η απουσία των πιο πάνω συμπτωμάτων δεν αποκλείει τη διάγνωση της νόσου, πολλές φορές η εμπειρική αγωγή, εφόσον αποκλειστούν άλλα αίτια του βήχα εφαρμόζεται. Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: είναι μια συχνή αιτία χρόνιου βήχα, οφείλεται στην παλινδρόμηση γαστρικού περιεχομένου ιδίως κατά την κατάκλιση. Ο βήχας συνδυάζεται με καυσαλγία και αναγωγές. Ο βήχας έχει συνήθως ημερήσια διακύμανση με έξαρση το βράδυ κατά την κατάκλιση. Μπορεί επίσης να είναι μεταγευματικός (εκλύεται 10 λεπτά μετά το γεύμα) ή να συνδέεται με συγκεκριμένες θέσεις του σώματος, όπου πιέζεται το στομάχι ή το διάφραγμα. Η παλινδρόμηση του γαστρικού περιεχομένου προκαλεί ερεθισμό του αναπνευστικού και βήχα. Σε ένα 40% των ασθενών αυτών όμως μπορεί να μην υπάρχουν τα πιο πάνω συμπτώματα και να χρειάζονται ειδικές εξετάσεις από γαστρεντερολόγο. Χρόνια βρογχίτιδα Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια: Χαρακτηρίζεται από παραγωγικό βήχα δηλαδή βήχα με πτύελα. Εξ ορισμού, η χρόνια βρογχίτιδα ορίζεται ως βήχας και απόχρεμψη, σε αλλεπάλληλα επεισόδια, που αθροιστικά καλύπτουν τρεις μήνες, κατά τη διάρκεια των 2 τελευταίων ετών συνήθως σε ασθενείς καπνιστές. Η διάγνωση της χρόνιας βρογχίτιδας βασίζεται στο ιστορικό και την κλινική εικόνα και τίθεται εφόσον αποκλειστούν άλλα αίτια χρόνιου παραγωγικού βήχα, όπως η φυματίωση, οι βρογχιεκτασίες και ορισμένα νεοπλάσματα. Περαιτέρω εξετάσεις όπως σπιρομέτρηση χρειάζονται για εξέταση της πνευμονικής λειτουργίας των ασθενών με χρόνια βρογχίτιδα. Αν διαπιστωθεί απόφραξη από τη σπιρομέτρηση τότε τίθεται η διάγνωση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας. Χρόνιος βήχας μπορεί να είναι σύμπτωμα επίσης σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων όπως είναι οι καρκίνος του πνεύμονα, λεμφαδενοπάθεια ή όγκοι μεσοθωρακίου, βρογχιεκτασίες, φυματίωση, διάμεσες πνευμονοπάθειες, πνευμονική ίνωση. Ο βήχας είναι ένα κοινό σύμπτωμα πολλών και διαφορετικών νοσημάτων. Αυτό που είναι σημαντικό να αντιληφθούμε είναι ότι όταν έχουμε βήχα ο οποίος διαρκεί περισσότερο από 3 εβδομάδες χρειάζεται διερεύνηση για να διαγνωσθεί η αιτία που τον προκαλεί και να προχωρήσει ο γιατρός στην κατάλληλη θεραπεία για την κάθε περίπτωση. Επίσης έναρξη ή αλλαγή στη μορφή του βήχα σε έναν καπνιστή χρειάζεται οπωσδήποτε διερεύνηση. Η Δρ Μαρία Γεωργίου είναι πνευμονολόγος στο Κέντρο Πνεύμονα και Διαταραχών Ύπνου στη Λεμεσό.

16 16-GNOMES ELLADA_Master_cy 12/5/14 10:58 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Να ξανακτίσουμε τη χώρα Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Οι πτωχοπρόδρομοι Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ Στην εποχή μας υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Ακόμη και να ήθελε κάποιος ηγέτης να παίξει μια παρτίδα γεωπολιτικό σκάκι, η σκακιέρα είναι δεδομένη και δεν προσφέρεται για πολλές κινήσεις. Παλαιότερα μπορούσε κάποιος να κλείσει το μάτι προς το ανατολικό μπλοκ ή να παίξει το γαλλικό χαρτί έναντι των Αμερικανών α λα Καραμανλής με τον Ντε Γκωλ. Ακόμη και πρόσφατα ήταν πιθανό να παίξει το Παρίσι απέναντι στο Βερολίνο μέσα στην Ε.Ε. Τώρα αυτά έχουν λίγο πολύ τελειώσει. Η Γαλλία είναι σαν να μην υπάρχει. Δεν είναι μόνο ζήτημα Ολάντ, έχει να κάνει με τα σοβαρότατα οικονομικά της αδιέξοδα. Οι ΗΠΑ έχουν απαγκιστρωθεί από την περιοχή μας και ενδιαφέρονται μόνο για δύο πράγματα: να μην αποσταθεροποιηθεί εντελώς η Ελλάδα και να μη «σκάσει» ανεξέλεγκτα βάζοντας σε κίνδυνο την αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία. Διάφοροι δημοσιολογούντες κατασκευάζουν θεωρίες για το ότι πίσω από το ΔΝΤ βρίσκεται πάντοτε η Ουάσιγκτον, η οποία θέλει να αλώσει έτσι την Ευρώπη. Αλλοι προωθούσαν την ιδέα μιας ελληνοαμερικανικής συμμαχίας κατά της Γερμανίας. Και μετά... ξύπνησαν. Οι Αμερικανοί βοήθησαν σε μία κρίσιμη στιγμή την Ελλάδα το 2012, όταν έπεισαν την κ. Μέρκελ πως το grexit εκείνη τη δεδομένη στιγμή θα είχε καταστροφικές συνέπειες παγκοσμίως. Εχουν όντως πολλές διαφωνίες με τους Γερμανούς σε θέματα οικονομικής πολιτικής, υποκλοπών κ.α. Κανείς, όμως, στην Ουάσιγκτον δεν ενδιαφέρεται για μια παρτίδα stratego με την Ελλάδα εναντίον της Γερμανίας. Εχουμε και εκείνους που κάποια στιγμή επινόησαν μια grande στρατηγική συμμαχία με την Κίνα εναντίον της Γερμανίας. Το άκουσαν οι αρμόδιοι στο Πεκίνο και απάντησαν πως «εμείς στην Ευρώπη συνεννοούμεθα με την κ. Μέρκελ». Η Ελλάδα τους ενδιαφέρει ως σημείο στρατηγικών επενδύσεων όσο βρίσκεται μέσα στο ευρώ και είναι σταθερή. Εχουμε τέλος και τους οπαδούς του ρωσικού σεναρίου, το οποίο έχει όμως για προφανείς λόγους δυσκολέψει πάρα πολύ, μετά την κρίση στην Ουκρανία και τα σημαντικά οικονομικά προβλήματα της ίδιας της Ρωσίας. Είμαστε, με άλλα λόγια, εγκλωβισμένοι στις γεωπολιτικές μας κινήσεις, όση φαντασία και αν θελήσουμε να επιστρατεύσουμε. Καταλήγουμε στις συμμαχίες με τις χώρες του Νότου, τα κινήματα διαμαρτυρίας και τους... λαούς της Ευρώπης. Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά καμία χώρα του Νότου δεν θέλει να εμφανίζεται δίπλα στην Ελλάδα, την οποία οι υπόλοιποι έχουν χρίσει «ειδική περίπτωση». Είναι λοιπόν και αυτό ένα φαντασιακό σενάριο που δεν αντέχει στην πραγματικότητα. Με άλλα λόγια, πρέπει μόνοι μας να βρούμε τον δρόμο μας και την ισορροπία μας μέσα σε αυτό το σκηνικό. Με αυτοπεποίθηση, με σχέδιο, αλλά με συνείδηση των δεδομένων. Αν πέσουμε στον γκρεμό λόγω ατυχήματος ή επειδή κάποιοι ακραίοι μάς επιλέξουν ως παράδειγμα προς αποφυγή, η γεωπολιτική ορφάνια και η οικονομική απομόνωση θα είναι τεράστια. Ασφαλώς και μας πληγώνει η ταπείνωση της σχέσης με τους δανειστές και εταίρους που περιορίζει την κυριαρχία της χώρας. Είναι όμως υποχρέωσή μας να βρούμε μέσα μας τη δύναμη να ξανακτίσουμε τη χώρα, τους θεσμούς, να πετάξουμε το παλιό προσωπικό και να αλλάξουμε σελίδα έτσι ώστε να καταστούμε λιγότερο εξαρτημένοι. Μέχρι τότε πρέπει να έχουμε τον νου μας. Γιατί έχουμε την ιδιαιτερότητα να είμαστε μία χώρα, που πέρα από τη βαθιά κρίση έχει να αντιμετωπίσει και έναν γείτονα σε νευρική κρίση και σε ντελίριο -ανεκπλήρωτου- μεγαλείου. Η Ευρώπη δεν προσφέρει την ασφάλεια που είχε στον νου του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Δεν υπάρχει όμως και κανείς άλλος που μπορεί να προσφέρει είτε χρήματα είτε ασφάλεια. Ε ίναι η Ελλάς η χώρα όπου εκ συστήματος οι επιθυμίες εκλαμβάνονται ως η πραγματικότητα. Συνέπεια της παθογένειας αυτής είναι η αυθαίρετη ερμηνεία προθέσεων των εταίρων ή και των αντιπάλων μας, επί θεμάτων που αφορούν ακόμη και την επιβίωση της χώρας. Εχει την τάση, με άλλα λόγια, η ελληνική πολιτική τάξη να διαμορφώνει εικονική πραγματικότητα περί των θέσεων του «έξω κόσμου» και να προεξοφλεί τις εξελίξεις κατά τις προσδοκίες της. Η μείζων παρανόηση σε αυτή τη φάση αφορά την πολιτική του Βερολίνου. Παρά τις επικρίσεις, όμως, η Γερμανία επέδειξε μεγάλη κατανόηση προς την ελληνική πλευρά από τον Μάιο του 2010, όταν η τότε κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου αποφάσισε να υιοθετήσει το πρόγραμμα της εσωτερικής υποτιμήσεως, ως λύση του οικονομικού προβλήματος της χώρας. Δεν θα ασχοληθούμε με την ορθότητα ή όχι εκείνης της επιλογής. Θα έπρεπε, ωστόσο, να γίνει αντιληπτό ότι -καλώς ή κακώς και μάλλον απρόθυμα- το Βερολίνο ασκεί την ηγεσία πλέον της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Και η Γερμανία είναι η χώρα που αποστρέφεται κατ εξοχήν την αταξία, και στη συγκεκριμένη συγκυρία ευρίσκεται αντιμέτωπη με την εκδήλωση μιας «ανταρσίας», που προσπαθεί να ελέγξει. Κατά την άποψη της τρόικας και των ισχυρών εταίρων μας, η Ελλάς είναι η χώρα που ερμηνεύει τα στοιχεία με τρόπο ιδιότυπο, προεξοφλεί τις εξελίξεις ωσάν να είναι σε θέση να αυτενεργεί. Αλλά πέραν αυτής, η Ιταλία και η Γαλλία υπέβαλαν προ ημερών προϋπολογισμούς κατά παρέκκλιση των όρων του συμφώνου σταθερότητος. Εάν η πρακτική αυτή συνεχισθεί, η πειθαρχία και η τάξη στο πλαίσιο της Ευρωζώνης ενδέχεται να διαταραχθούν επικίνδυνα. Στα όσα προηγουμένως αναφέρθηκαν πρέπει προστεθεί και η ραγδαία άνοδος μιας ριζοσπαστικής Αριστεράς στον Νότο της Ευρώπης. Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποτρέψει την ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά συνέπεια είναι οι μηχανισμοί της Ε.Ε. που θα αναλάβουν τον παραδειγματισμό του «ταραξία» κ. Αλέξη Τσίπρα ή θα τον πείσουν να επιδείξει ευελιξία, για να ολοκληρωθεί η ολική σάρωση, που θεωρείται απαραίτητη από τους εταίρους μας για να «εξυγιανθεί» η οικονομία. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργούν πάντα οι πάσης φύσεως συμμαχίες. Επί της ουσίας και παρά τις διαρκείς επισημάνσεις των Γερμανών, η κυβέρνηση Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιμένει στην «αναμόρφωση» της χώρας, διατηρώντας ανέπαφο το ανώτατο κατεστημένο, για το οποίο το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν τρέφουν την παραμικρά εκτίμηση. Στα τέσσερα και πλέον έτη του προγράμματος, διαμορφώθηκε η πεποίθηση ότι για την «ελληνική αποτυχία» υπεύθυνη είναι η «ελίτ» της χώρας πολιτική και οικονομική. Από τις πολλές δεκάδες των υπουργών με τους οποίους ήρθαν σε επαφή οι δανειστές μας, ελάχιστοι συνεργάσθηκαν για την εφαρμογή του προγράμματος. Στη συντριπτική πλειονότητά τους ενήργησαν ως πτωχοπρόδρομοι του εκσυγχρονισμού. Για αυτό αναμένουν δίχως τρόμο τους «επαναστάτες» του ΣΥ- ΡΙΖΑ. Η ασάφεια τους έχει κυριολεκτικώς καταπονήσει. Μπορεί να αμφισβητεί κανείς - και ορθώς από μιαν άποψη- τη σκοπιμότητα μετατροπής της Ελλάδος σε χώρα όπου κυριαρχεί η αντίληψη των Υπερβορείων εταίρων μας. Αλλά το πρόγραμμα αυτή ακριβώς την εξομοίωση επιδιώκει. Αυτό είναι το τίμημα «εναρμονίσεως» που αποδέχθηκαν οι κυβερνήσεις μας από το Προφανώς ουδέποτε αντιλήφθηκαν τις συνέπειες των επιλογών τους. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κομβικό σημείο, όπου παλιά προβλήματα παραμένουν άλυτα και νέες προκλήσεις προβάλλουν συνεχώς, ενώ η πολιτική ελίτ δεν παράγει ιδέες και αδυνατεί να πείσει τους πολίτες ότι ξέρει πώς να τους οδηγήσει έξω από την κρίση. Η Ευρωπαϊκή Ενωση βρίσκεται επίσης σε παρόμοιο σημείο, με όλα τα επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών να απειλούνται από την ολοένα και μεγαλύτερη αμφισβήτηση του οράματος μιας ενωμένης Ευρώπης η οποία θα διασφαλίζει την ειρήνη και την ευημερία των λαών της. Μπορεί να ανακοπεί η πορεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς την πτώση; Εάν η Ε.Ε. διαλυθεί, θα υπάρχουν οι δυνάμεις που θα πετύχουν την αναγέννησή της; Οι απαντήσεις θα κρίνουν την πορεία και της δικής μας χώρας. Η Ε.Ε. γεννήθηκε από τα ερείπια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ως έκφραση της θέλησης των λαών της Ευρώπης να αφήσουν πίσω την αιματοβαμμένη ιστορία τους. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σήμερα απειλείται. Κι όμως, τα προβλήματα που συσσωρεύονται δεν λύνονται, προκαλώντας ολοένα και ισχυρότερες φυγόκεντρες δυνάμεις. Η κυβερνητική κρίση που ξέσπασε στη Σουηδία την Πέμπτη είναι ενδεικτική του αδιεξόδου. Η χώρα Οτάχα και «συνδικαλισμός» στην Ελλάδα, οι πραιτωριανοί της κομματοκρατίας, αποφάσισαν και διέταξαν «γενική απεργία» στη χώρα, πριν από δέκα μέρες, στις 27 Νοεμβρίου Ανακοίνωσαν, ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ, τον σκοπό της απεργίας: «Να σηματοδοτήσει την αντίθεση στην πολιτική κυβέρνησης και τρόικας». Αντίθεση σε ποιες πτυχές ή ενεργήματα αυτής της πολιτικής; Στο ότι «θα» επιχειρήσουν να περάσουν νέα αντιδραστικά μέτρα, «θα» συνεχιστεί η συρρίκνωση των εισοδημάτων, «θα» συνεχιστούν οι απολύσεις κ.λπ., κ.λπ. Ολα αυτά τα πιθανότατα «θα» η γενική απεργία είχε την πρόθεση να τα αναχαιτίσει ή και να τα ακυρώσει. Οι οργανωτές της απεργίας δεν μας πληροφόρησαν αν και σε ποιο ποσοστό πέτυχαν τους στόχους της απεργίας δεν το κάνουν ποτέ! Δεν μας έχουν πει αν υπήρξε ποτέ «γενική» απεργία που να ανέτρεψε συγκεκριμένα κυβερνητικά μέτρα. Ούτε μας έχουν εξηγήσει, πώς είναι δυνατό οι ίδιοι οι αρχισυνδικαλιστές να είναι διακεκριμένα στελέχη των κομμάτων που βρίσκονται στην εξουσία (οι περισσότεροι προάγονται, κατά κανόνα, σε βουλευτές και υπουργούς των κομμάτων τους) και σήμερα ως συνδικαλιστές να τα «αντιπολιτεύονται». Δεν ενδιαφέρεται από απλή περιέργεια ο πολίτης για τα παιχνίδια που παίζονται στα ενδότερα κάθε κομματικής μαφίας, ποιες ενδοκομματικές αναμετρήσεις ισχύος υπηρετούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις. Ενδιαφέρεται ο πολίτης για την ωμή, κατάφωρη παραβίαση (σωστότερα: τον εξευτελισμό) του Συντάγματος από τη συνδικαλιστική αυθαιρεσία. Και για το κοινωνικό κόστος κάθε απεργίας των υπαλλήλων του Δημοσίου, που το πληρώνουν αποκλειστικά η φτωχολογιά, οι ανήμποροι. Εχει γραφτεί στα παλαιότερα των κομματικών υποδημάτων η ρητή συνταγματική απαγόρευση της απεργίας των δικαστικών λειτουργών και των σωμάτων ασφαλείας. Αλλά και «του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου» το Σύνταγμα ΑSSOCIATED PRESS Μετά την πτώση, τι; που είναι υπόδειγμα την κοινωνικής οργάνωσης και της προσεκτικής διαχείρισης της μετανάστευσης, άλλαξε κυβέρνηση πριν από μόλις δύο μήνες (και ενώ η οικονομία της πήγαινε καλά). Ανέλαβε κεντροδεξιός συνασπισμός, αλλά με μειοψηφία στη Βουλή. Την Πέμπτη, όταν παρουσίασε τον προϋπολογισμό, ένα μικρό ακραίο κόμμα απέσυρε τη στήριξή του προς την κυβέρνηση, με την απαίτηση να περιοριστεί στο 10% ο αριθμός των μεταναστών που θα δεχτεί η χώρα το Στην Ευρώπη ο πληθυσμός γηράσκει ταχύτερα απ οπουδήποτε αλλού, σύμφωνα με μελέτη που παρουσίασε πριν από λίγες μέρες ο Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και την Ανάπτυξη (ΟΟ- ΣΑ). Η ήπειρός μας έχει ανάγκη από μετανάστες, αλλά τα προβλήματα που έχουν προκύψει και τα πάθη που το ζήτημα προκαλεί, επιτρέπουν σε ακραία κόμματα να επηρεάσουν την κεντρική πολιτική σκηνή σε επικίνδυνο βαθμό. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, στην προσπάθειά του να σταματήσει κύμα φυγής ψηφοφόρων του προς το κόμμα UKIP, υιοθετεί ιδέες του κόμματος αυτού και έχει υποσχεθεί δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της χώρας του στην Ε.Ε. Το UKIP θέλει έξοδο από την Ε.Ε. Στη απαιτεί αυστηρούς νομικούς περιορισμούς του απεργιακού δικαιώματος των λειτουργών του κράτους. Στους αντίποδες της συνταγματικής λογικής, σήμερα συνδικαλίζονται μόνο οι δημόσιοι λειτουργοί: στον ιδιωτικό τομέα δεν τολμάει να κουνηθεί φύλλο. Και αυτό σημαίνει ότι οι απεργίες που αποφασίζουν οι πραιτωριανοί των κομμάτων δεν ενοχλούν ούτε κατ ελάχιστο την εξουσία, τους λιπαρούς νεόπλουτους της κομματοκρατίας, βασανίζουν μόνο τη φτωχολογιά, τους ανήμπορους. Αν ποτέ υπάρξει κοινωνία πολιτών στην Ελλάδα, η απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, των υπαλλήλων ηλεκτροδότησης και υδροδότησης, των μέσων συγκοινωνίας και των νοσοκομείων θα κρίνεται έγκλημα κοινωνικό ειδεχθές τιμωρούμενο, επιεικέστατα, με άμεση απόλυση. Ο συνδικαλιστικός γκανγκστερισμός των εκβιαστικών «απεργιών κοινωνικού κόστους» είναι αμιγής φασισμός, ασύμβατος με τη δημοκρατία. Υπάρχει άραγε δυνατότητα να αποτιναχθεί σήμερα ο ζυγός της κομματοκρατίας με τα μέσα της ερζάτς δημοκρατίας που επιτρέπουν οι δυνάστες μας; Αν διαβάσει κανείς το έγγραφο προς τη Βουλή του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή ( το Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Γαλλία, επίσης, το θέμα της μετανάστευσης ενισχύει το Εθνικό Μέτωπο, το οποίο θέλει τη Γαλλία να εγκαταλείψει το ευρώ. Οπως και στη δική μας χώρα, βλέπουμε ότι οι εντάσεις είναι πολλές και μεγάλες εντός κάθε χώρας και μεταξύ των χωρών-μελών της Ε.Ε. Ο κατακερματισμός της πολιτικής σκηνής και η ανάδειξη πολλών κομμάτων «ευρωσκεπτικιστών», που πριν από λίγα χρόνια βρίσκονταν στο περιθώριο, δείχνουν ότι πολλοί πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο ευρωπαϊκό όραμα. Οι οικονομικές και πολιτικές δυσκολίες της Ευρώπης έχουν σοβαρά αίτια. Η παγκοσμιοποίηση άνοιξε νέους δρόμους και άπειρες προοπτικές για εμπόριο αλλά κλόνισε τις παραγωγικές δομές σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Πολλές φορές στο παρελθόν, αλλαγές στους δρόμους του εμπορίου οδήγησαν στην πτώση ή άνοδο εθνών και αυτοκρατοριών. Σήμερα, οι διαστρεβλώσεις στη διεθνή οικονομία επέτρεψαν σε κάποιους κλάδους (όπως τον τραπεζικό) να αναπτυχθούν σε υπέρμετρο βαθμό, ενώ ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ υφίστανται μείωση των εισοδημάτων τους. Η αυξανόμενη ανισότητα και η αδυναμία κυβερνήσεων να δώσουν στους ψηφοφόρους αυτά που θεωρούσαν Νέμεσις δημοκρατίαν απογεννώσα <<<<<< Ατιμώρητα εγκλήματα πολιτικών νομιμοποιούν τη ζούγκλα. σχολίαζε ο Πάσχος Μανδραβέλης, «Κ» ) θα απαντήσει ορθολογικά: όχι, έχουν πια και θεσμικά εξαλειφθεί οι προϋποθέσεις για να λειτουργήσει δημοκρατία. Εχει φτιάξει νόμους η κομματοκρατία με τους οποίους παραγράφεται οποιοδήποτε έγκλημα των κομματανθρώπων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, που δεν προλαβαίνει να επέμβει η Δικαιοσύνη. Εγκλήματα του κοινού Ποινικού Δικαίου, ασύστολης λωποδυσίας του κοινωνικού χρήματος, αλλά και εγκλήματα κραυγαλέας προδοσίας καίριων εθνικών συμφερόντων μόνο, λ.χ., για να πάρουν ψήφους από τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης... Εγινε νόμος για να αμνηστευθούν μισθολογικές υπερβάσεις ύψους 30 εκατ. ευρώ στον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων. Με τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, έπαψαν οι ποινικές διώξεις για τεράστιες καταχρήσεις στον ΟΑΕΕ που χρεοκόπησε, οι διώξεις για σκανδαλώδη, εξωφρενικά επιδόματα δεδομένα, οδηγούν στην επιστροφή μιας εθνοκεντρικής αντίληψης του κόσμου. Εάν η Ευρώπη δεν αποκτήσει ηγέτες που μπορούν να πείσουν τους πολίτες ότι το μέλλον βρίσκεται μέσα από την πολιτική ένωση, ότι δεν αρκεί συνεργασία σε κάποιους τομείς της οικονομίας, κάποια στιγμή θα διαλυθεί ο κεντρικός ιστός της Ευρώπης. Τότε θα επιστρέψουμε σε κρατικές μονάδες οι οποίες δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Η γήρανση του πληθυσμού, η ανεργία, ακραία καιρικά φαινόμενα και οι επιπτώσεις τους στο περιβάλλον, το οργανωμένο έγκλημα και άλλα προβλήματα θα επιτείνουν την αίσθηση δυστυχίας και ανασφάλειας. Ενώ απαιτείται διακρατική συνεργασία για τη λύση τους, όσο μένουν άλυτα θα ενισχύονται ακραία κόμματα, κατακερματίζοντας περαιτέρω την πολιτική σκηνή κάθε χώρας, εμποδίζοντας τη συνεργασία κρατών. Τότε, θα υπάρχουν άραγε ηγέτες και πολίτες που θα θυμούνται τι χάθηκε, που θα δώσουν νέα ώθηση στο όραμα της συνεργασίας, που θα μπορέσουν να στήσουν πάλι τις πολύπλοκες γραφειοκρατικές και οικονομικές διασυνδέσεις στις οποίες σήμερα όλοι επιτίθενται με τόση άγνοια κινδύνου; σε γενικούς διευθυντές του υπουργείου Υγείας. Ακυρώθηκαν και οι διώξεις για προέδρους και μέλη Δ.Σ. αγροτικών συνεταιρισμών. Με τροπολογία σε νόμο για την Ερευνα και την Τεχνολογία, ο κ. Κων. Αρβανιτόπουλος νομιμοποίησε τις αυθαίρετες κατασκευές των εστιατορίων μέσα στη θάλασσα του Μικρολίμανου. Κ.λπ., κ.λπ. Εγκληματούν αδιάντροπα, βάναυσα, χυδαία, και στη συνέχεια φτιάχνουν νόμους που αμνηστεύουν τα κακουργήματά τους. Μέσα σε τέτοιο καθεστώς ασυδοσίας και διαφθοράς είναι δυνατό να ζητηθεί από τον πολίτη να πληρώνει με συνέπεια τους φόρους του, είναι δυνατό να παταχθεί η φοροδιαφυγή από μιαν εξουσία που νομοθετεί την αμνήστευση της κλοπής του δημόσιου χρήματος; Οταν το κράτος προστατεύει τις «παράγκες» (χορό εκατομμυρίων) του ποδοσφαιρικού υπόκοσμου ή της «μιντιακής» ασυδοσίας, όταν συμπαίζει με εταιρείες «νταβατζήδων» που ληστεύουν τον πολίτη με εξωφρενικά διόδια στις εθνικές οδούς, όταν δίνει άφεση «παραγραφής» σε κακουργήματα καταλήστευσης του κρατικού ταμείου από υπουργούς διαχειριστές της άμυνας, της οικονομίας, των δημόσιων έργων, τότε, νομοτελειακά, ολόκληρη η κοινωνία υιοθετεί τους νόμους της ζούγκλας: Ο εφοριακός αυτονόητα θα απαιτήσει να λαδωθεί, ο υπάλληλος της πολεοδομίας θα εκβιάσει, ο γιατρός θα ορίσει ταρίφες στα «φακελάκια» και ο θυματοποιημένος ανήμπορος θα εκδικηθεί κλέβοντας τις «κουλούρες» της τουαλέτας από το κρατικό νοσοκομείο ή τις κουρτίνες και τα σεντόνια από τους θαλάμους ή θα καταστρέψει σήματα και πινακίδες της Τροχαίας με μίσος τυφλό για τους συνανθρώπους του. Ο ζυγός της κομματοκρατίας δεν μπορεί να αποτιναχθεί με φαλκιδευμένους τους όρους της δημοκρατίας. Ισως χρειαζόμαστε ένα «κόμμα» που θα ζητήσει την ψήφο των πολιτών μόνο για να συγκαλέσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση για καινούργιο Σύνταγμα. Αφού όμως αποτολμήσει με συνέπεια την άρση κάθε αμνήστευσης κοινωνικών κακουργημάτων. «Ινα η εκ του νόμου νέμεσις επ αναιδείς επέλθη την δημοκρατίαν απογεννώσα».

17 17-ELLADA_Master_cy 12/5/14 10:52 PM Page 17 Kυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 Αυτοί συνεχίζουν να τιμούν τον «Δεκέμβρη 1944». Βλέπετε τίποτε το περίεργο σε αυτό; ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Ακινησία: η νέα «Μεγάλη Ιδέα» του έθνους ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΚΙΑΣ Η απόσταση από τις εξελίξεις εξαιτίας του άγχους και της αηδίας που σου προκαλούν είναι ίσως μια ένδειξη απελπισίας, έχει όμως και τα πλεονεκτήματά της. Το σπουδαιότερο είναι ότι η απόσταση σού καθαρίζει το βλέμμα. Κοιτάζεις πίσω στα δυόμισι χρόνια προσπάθειας και η εικόνα που βλέπεις είναι ευκρινέστερη - άρα, κάτι αποκομίζεις. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι η εικόνα που βλέπεις δεν έχει αλλάξει. Είναι σχεδόν η ίδια με εκείνη που θυμόμαστε από το καλοκαίρι του Επί της ουσίας, εκεί που ήμασταν εξακολουθούμε να είμαστε. Λες και όλη τη δύσκολη, ανοδική διαδρομή, που κάναμε τα πρώτα δύο χρόνια της κυβέρνησης, την κάναμε για να ξαναγυρίσουμε στην αφετηρία μας. Αυτό είναι, νομίζω, το νόημα της άκαμπτης στάσης των εταίρων - δανειστών μας, που προκάλεσε τόσο δυσάρεστη έκπληξη σε όσους, εδώ, πίστευαν ότι από το Μνημόνιο βγαίνεις επειδή, απλά, το θέλεις τόσο πολύ, ώστε το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις. Γιατί οι Ευρωπαίοι να υποχωρήσουν από τις θέσεις τους και γιατί να δεσμευθούν έναντι της Ελλάδας, όταν η ίδια στέκεται πάλι στο σταυροδρόμι του 2012 και αναρωτιέται αν θα πάει από την πλευρά της Ευρώπης (της παρακμάζουσας, έστω, Ευρώπης ) ή από την άλλη, προς Κούβα του Αιγαίου ή τίποτε ακόμη χειρότερο. Το παράπονο της κυβέρνησης από τη στάση των Ευρωπαίων είναι ότι η σκληρότητα και η αδιαλλαξία από πλευράς τους εξασθενίζει την ίδια την κυβέρνηση, τον φυσικό σύμμαχό τους δηλαδή - και έτσι είναι απολύτως. Ομως, για την εικόνα που σχηματίζουν οι έξω για τη χώρα, η σοβαρότητα μιας κυβέρνησης και οι επιδόσεις της έναντι των στόχων που η ίδια έχει θέσει μετρούν εξίσου με τη γραφικότητα και τις παλαβομάρες της αντιπολίτευσης. Αν όχι και κατά τι περισσότερο. Διότι, από την πλευρά της Ευρώπης, αν σε μια αναμέτρηση έχεις αξιόπιστους συμμάχους, μπλέκεσαι. Αν δεν έχεις, γιατί να μπλεχτείς; Περιμένεις να κατακαθίσει η «ομίχλη του πολέμου» για να δεις τι θα κάνεις. Καταλαβαίνω (και δεν μου αρέσει καθόλου) ότι για πολλούς, ίσως για τους περισσότερους, αυτό που περιγράφω παραπάνω ως πρόβλημα για τη χώρα μας όχι μόνον δεν είναι τέτοιο, αλλά είναι αντιθέτως κάτι το επιθυμητό. Από την αντοχή των αντιστάσεων που παρουσιάζουμε ως κοινωνία και κράτος στις αναγκαίες προσαρμογές, καθώς και από τον βαθύ, τον αβυσσαλέο φόβο των πολιτικών που επιχειρούν να τις εισαγάγουν, υποψιάζομαι πια ότι η ακινησία, ως ενσυνείδητη στάση απέναντι στη δυσάρεστη πραγματικότητα, είναι η νέα «Μεγάλη Ιδέα»: η ιδέα που συνέχει τους περισσότερους Ελληνες του καιρού μας. Πιστέψαμε ανοήτως ότι, κάπου εκεί γύρω στο 2004, η εξέλιξη σταμάτησε. Εκεί μας βόλευε να σταματήσει (ήταν, βλέπετε, τα πλουσιότερα χρόνια που γνώρισε ποτέ αυτή η χώρα), εκεί σταμάτησε. Εκτοτε, η προτεραιότητά μας είναι πώς θα επιστρέψουμε στον παράδεισο των πρώτων χρόνων του αιώνα, για να μείνουμε εκεί - ακίνητοι, δεν θα πειράξουμε κανέναν. Απλώς, εμάς εκεί μας αρέσει να είμαστε και, επειδή η οικουμένη μάς χρωστά τεράστια υποχρέωση, ας μας εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση, αντάξια της ιστορίας μας και της προσφοράς μας. Τι κοστίζει η σωτηρία μιας χούφτας Ελλήνων, μπροστά στη σωτηρία κοτζάμ Ευρωζώνης; Ωραία ακούγονται όλα αυτά, όπως συμβαίνει με κάθε παραμύθι. Αλλά όσο κι αν εμείς στον Υπαρκτό Ελληνισμό έχουμε αποφασίσει να σταματήσουμε τον χρόνο, δεν σημαίνει ότι θα μας ακολουθήσουν οι άλλοι στον πραγματικό, τον μεγάλο κόσμο, του οποίου ο Υπαρκτός είναι μια τόση δα γωνίτσα. Εμείς, λοιπόν, μπορεί να είμαστε στα ίδια, όμως οι άλλοι έχουν πάει παρακάτω. Μην φαντάζεσθε ότι δυόμισι χρόνια τώρα οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν έχουν ενισχύσει τη θέση τους απέναντι σ ένα ξέσπασμα της τρέλας των Ελλήνων... Οι σταρ και τα ούφο «Ζητούν ασπίδα προστασίας από αστεροειδείς», διαβάζω. Τη σχετική έκκληση, που απευθύνεται στις κυβερνήσεις όλου του κόσμου, υπογράφουν επιστήμονες, ειδικοί, αστροναύτες, ροκ σταρ (όπως ο Μπράιαν Μέι των ανδρείων της μουσικής Queen) και άλλοι. Ουδέν κακόν αμιγές καλού Με τη δυσάρεστη και ταπεινωτική αφορμή της επιβολής προστίμου 25 εκατομμυρίων ευρώ στη χώρα μας για τις παράνομες χωματερές, μάθαμε (κάτι είναι κι αυτό...) ότι υπάρχει στις δομές του ελληνικού κράτους ένας γενικός γραμματέας «Διαχείρισης Απορριμμάτων», παρακαλώ! Η απορία μου είναι, ωστόσο, αν έχει παραιτηθεί. Οχι, προς Θεού, ότι ευθύνεται ο ίδιος για τη συλλογική και «δημοκρατική» αδιαφορία δεκαετιών. Αλλά αφού το θέμα τον υπερβαίνει, ποια είναι η χρησιμότητά του; Προσπερνώ το φιλοσοφικό θέμα που εγείρεται (π.χ., είναι, στ αλήθεια, κίνδυνος να απαλλαγεί η Γη από το ανθρώπινο είδος;) και θα είμαι ειλικρινής: το θέμα των αστεροειδών είναι σοβαρό. Τόσο σοβαρό, ώστε δεν νομίζω ότι μπορεί να κάνει τίποτε κανείς, παρά τις καλές προθέσεις των ονειροπόλων. Αν δεν σου πέσει ο αστεροειδής στο κεφάλι όσο εσύ είσαι εν ζωή, ουδέν πρόβλημα - ή, μάλλον, ασφαλώς θα υπάρχει πρόβλημα για κάποιους, αλλά δεν θα σε αφορά, γιατί εσύ θα είσαι αείμνηστος: θα έχεις πάρει τη θέση σου στην «αόρατη ουράνια χορωδία», που λένε και οι Μόντι Πάιθον... Στην αντίθετη περίπτωση, τώρα, αν δηλαδή υποθέσουμε ότι έχεις την ατυχία να χτυπήσει αστεροειδής τη Γη όσο ζεις, τι το πρακτικό μπορείς να έχεις κάνει εσύ, ώστε (αν επιζήσεις...) να μπορείς να πεις: «τουλάχιστον, βρε παιδάκι μου, έκανα ό,τι μπορούσα να το αποτρέψω»; Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να εύχεσαι να μην συμβεί. Ξέρω ότι δεν είναι πολύ πρακτικό αυτό, αλλά ας βολευτούμε με ό,τι έχουμε... Παρόλα αυτά, το κύρος της έκκλησης, η οποία υπήρξε αφορμή για να μοιραστώ μαζί σας τις παραπάνω σκέψεις, είναι αδιαμφισβήτητο! Πώς είμαι σε θέση να το λέω με τέτοια βεβαιότητα; Μα είναι ολοφάνερο, από την ώρα που η έκκληση υπογράφεται και από «ροκ σταρ». Κανείς δεν είναι περισσότερο κατάλληλος να εκτιμήσει τον κίνδυνο για τον οποίον προειδοποιεί η έκκληση, αφού ένας ροκ σταρ που έχει καταφέρει αισίως να φθάσει το πεντηκοστό έτος του βίου του έχει, κατά τεκμήριο, περάσει μεγάλο διάστημα της ζωής του ως ούφο στο outer space... Ο,τι μπορούμε κι εμείς Διάβασα και, βεβαίως, συγκινήθηκα με την είδηση ότι η διαχρονική Γωγώ Σαπουντζάκη διασκέδασε στον Τόλη Βοσκόπουλο (στο κέντρο που εμφανίζεται ο βάρδος, δηλαδή) και μάλιστα σηκώθηκε στην πίστα και τραγούδησε μαζί του. Επειδή ως Ελληνες λατρεύουμε τις απομιμήσεις, θα μπορούσα να πω ότι αυτή η ιστορική στιγμή για το ελληνικό τραγούδι είναι, ούτως ειπείν, η αντίστοιχη της εξαίρετης μουσικής συνεργασίας μιας Lady Gaga με έναν κολοσσό του μεγέθους του Tony Bennet! Η απόσταση μεταξύ των δύο καταστάσεων είναι βέβαια τεράστια, αλλά η αναλογία ευσταθεί επί της ουσίας. Τόλης, Ζωζώ και άλλα τινά, αυτά είναι τα υλικά του Υπαρκτού Ελληνισμού, δεν είναι άλλα...

18 18-ELLADA_Master_cy 12/6/14 12:09 AM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Το Κυπριακό στο επίκεντρο της συνάντησης Τι προέκυψε από τις συνομιλίες Σαμαρά - Νταβούτογλου στο πλαίσιο του 3ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας Του ΠΑΝΑΓΗ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΥ Το 3ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας έλαβε χώρα στη σκιά της κρίσης που προκάλεσαν η παράνομη δραστηριότητα του «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ και η διακοπή των συνομιλιών. Και ήταν επόμενο ότι η κυπριακή κρίση θα βρισκόταν στο επίκεντρο των συζητήσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές, ιδιαίτερα την πρώτη μέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η συνάντηση των δύο πρωθυπουργών. Αυτό που κατέστη σαφές από τη συνάντηση του κ. Αντώνη Σαμαρά με τον κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, στην οποία παρέστησαν οι δύο υπουργοί Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλος και Μ. Τσαβούσογλου, ήταν ότι υπάρχει πολιτική βούληση και από τους δύο για αποκλιμάκωση της κυπριακής κρίσης και ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεχείς διαβουλεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές, που κορυφώθηκαν με τη συνάντηση των δύο πρωθυπουργών στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας. Πάντως, η ελληνική πλευρά φρόντισε να καταστήσει με κάθε τρόπο σαφές στον κ. Νταβούτογλου ότι το Κυπριακό αποτελεί το κλειδί για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αλλά και για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Ο κ. Βενιζέλος, μάλιστα, το είπε και δημόσια στον χαιρετισμό που απηύθυνε στο επιχειρηματικό φόρουμ που έγινε την Παρασκευή το απόγευμα στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας. Η κυβέρνηση εξέφραζε χθες συγκρατημένη αισιοδοξία σε σχέση με την κατάληξη αυτής της προσπάθειας για αποκλιμάκωση. Το μείζον ζήτημα είναι το πώς θα μπορέσει να γίνει επανεκκίνηση των συνομιλιών και είναι σαφές ότι το θέμα είχε τη μερίδα του λέοντος στις συζητήσεις. Ολα αυτά, πάντως, ενισχύουν την εντύπωση ότι οι Μητέρες Πατρίδες των δύο πλευρών στο Κυπριακό, και ειδικότερα η Ελλάδα, έχουν έναν πιο ενεργό ρόλο στις λεπτομέρειες της διευθέτησης της κρίσης απ ό,τι ήταν σύνηθες στο παρελθόν. Ο κ. Νταβούτογλου το επισήμανε αυτό με έμφαση στη συνομιλία που είχε με τους Τούρκους δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση με τον κ. Σαμαρά. Ανώτατη κυβερνητική ελληνική πηγή κατέστησε εκ νέου σαφές ότι όλες οι κινήσεις της Αθήνας βρίσκονται σε απόλυτη συνεννόηση με την Κύπρο. Είναι ενδεικτικό, ότι μετά το πέρας της συνάντησης με τον κ. Νταβούτογλου, ο κ. Σαμαράς επικοινώνησε αμέσως με τον κ. Αναστασιάδη και τον ενημέρωσε για τις συζητήσεις. Η συνάντηση Σαμαρά - Νταβούτογλου περιείχε, πάντως, όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Συζητήθηκαν θέματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και των θαλασσίων ζωνών και έγινε επισκόπηση της πορείας των διερευνητικών επαφών, ενώ έγινε και <<<<<< Ολες οι κινήσεις της Αθήνας βρίσκονται σε απόλυτη συνεννόηση με τη Λευκωσία Ποια άλλα κρίσιμα θέματα συζητήθηκαν το διήμερο. συζήτηση για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη συζητήθηκε επίσης και εκεί η ελληνική πλευρά επέμενε ότι η προστασία των δικαιωμάτων της αποτελεί υποχρέωσή της που απορρέει από θεμελιώδεις συμβάσεις για κάθε κράτος και δεν αποτελεί ζήτημα διμερές ούτε ζήτημα αμοιβαιότητας. Αξίζει να σημειωθεί, ότι μετά τη συνάντηση με τον κ. Σαμαρά, ο κ. Νταβούτογλου συναντήθηκε με εκπροσώπους της μουσουλμανικής μειονότητας, τους ψευδομουφτήδες, μουσουλμάνους βουλευτές, εκπροσώπους αυτοαποκαλούμενων «Τουρκικών Ενώσεων» και του ακραίου μειονοτικού κόμματος ΚΙΕΦ. Πέρα από την κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων, το σημαντικό γεγονός αυτού του τρίτου συμβουλίου συνεργασίας ήταν το επιχειρηματικό φόρουμ που διεξήχθη ανάμεσα σε Ελληνες και Τούρκους επιχειρηματίες. Η τουρκική συμμετοχή ήταν ογκώδης και σε πολύ υψηλό επίπεδο, με ιδιαίτερα σημαντικές συμμετοχές από τον τομέα της ενέργειας και της ναυτιλίας. Τουρκικές διπλωματικές πηγές τόνιζαν με έμφαση ότι στο περιθώριο του φόρουμ υπήρξαν επιχειρηματικές συμφωνίες ανάμεσα σε τουρκικές και ελληνικές εταιρείες, αλλά και συμφωνίες για συνεργασίες σε τρίτες χώρες, στους τομείς των κατασκευών και του τουρισμού. Και οι δύο πρωθυπουργοί χαιρέτισαν τη ραγδαία βελτίωση των ελληνοτουρκικών οικονομικών σχέσεων, ενώ ο κ. Νταβούτογλου στο σημείο αυτό δεν παρέλειψε να βάλει και το θέμα της συνεκμετάλλευσης του κυπριακού αερίου. Πολιτική βούληση για συμφωνία εκτόνωσης Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας επιβεβαίωσαν στη διάρκεια του προηγούμενου διημέρου την πολιτική τους βούληση να υπάρξει αποκλιμάκωση της έντασης που έχει δημιουργηθεί από την παρουσία του τουρκικού σεισμογραφικού σκάφους «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ, μέσα από μια συμφωνία που θα επιτρέπει και στις δύο πλευρές να αποκομίσουν οφέλη, ενώ παράλληλα θα τις καλύπτει επικοινωνιακά. Μέσα από τις εντατικές διαβουλεύσεις των τελευταίων εβδομάδων αρχικά μεταξύ του γενικού γραμματέα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, κ. Μητσιάλη και του <<<<<< «Ρεαλιστική αισιοδοξία» ότι αναμένεται να επιτευχθεί, πιθανώς και εντός του Ιανουαρίου, με οφέλη και για τις δύο πλευρές. Τούρκου μόνιμου υφ. Εξωτερικών κ. Σινιρίογλου, και στη συνέχεια στο ανώτερο επίπεδο των υπουργών Εξωτερικών Βενιζέλου και Τσαβούσογλου οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει στο περίγραμμα μιας «φόρμουλας» που εδράζεται στην ψήφιση από την κυπριακή κυβέρνηση νομοθετικής ρύθμισης που θα διασφαλίζει ότι με βάση τις υφιστάμενες συγκλίσεις Χριστόφια με Ταλάτ και Ερογλου θα δημιουργηθεί ένα ταμείο από το οποίο οι δύο κοινότητες θα απολαύσουν μελλοντικά τα οφέλη από την πώληση του αερίου σύμφωνα με τον πληθυσμό και το ΑΕΠ τους. Κορυφαία πηγή έκανε λόγο για «ρεαλιστική αισιοδοξία» ότι βρισκόμαστε κοντά σε τελική συμφωνία, η οποία αναμένεται πιθανώς εντός του Ιανουαρίου όταν θα έχει λήξει και η ισχύς της Navtex που είχε εκδώσει η Αγκυρα, εξέλιξη που διευκολύνει πολιτικά την απόσυρση του «Μπαρμπαρός». Οι προσπάθειες για την οριστικοποίηση της συμφωνίας θα είναι το αντικείμενο περαιτέρω επεξεργασίας από τη γραφειοκρατία των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Ομως, το συμπέρασμα από τη συνάντηση των δύο πρωθυπουργών στην Αθήνα είναι ότι έχει ληφθεί η πολιτική απόφαση στο ανώτατο επίπεδο. Παρά τις διαφορές που, φυσικά, εξακολουθούν να υπάρχουν, και οι δύο πλευρές εξέπεμψαν στη διάρκεια του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, θετικά μηνύματα. Στη μακρά συνάντηση που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου οι κ. Σαμαράς και Νταβούτογλου συζήτησαν ολόκληρο το φάσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με την Αθήνα να δίνει, όπως είναι φυσικό, ιδιαίτερη έμφαση στο Κυπριακό. Εξέτασαν όλα τα «ακανθώδη» ζητήματα που χωρίζουν τις δύο χώρες, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και εδώ διεφάνη η πρόθεση να αναζητηθούν λύσεις, τουλάχιστον σε επίπεδο προθέσεων, με την Αθήνα να επαναλαμβάνει την ανάγκη να γίνει σεβαστό το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, κάτι που υπογράμμισαν επίσης η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες στις αναφορές που έκαναν στην εκμετάλλευση του αερίου της Αν. Μεσογείου κατά το 6ο Συμβούλιο Ενέργειας ΗΠΑ - Ε.Ε. που διεξήχθη πριν από λίγες ημέρες. Νωρίτερα, σε δηλώσεις του στην «Κ», ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, είχε εκφράσει την πεποίθηση ότι στις εντατικές διαβουλεύσεις με την Ελλάδα θα βρεθεί σύντομα κοινά αποδεκτή λύση. Σε μια νότα αισιοδοξίας είχε τονίσει ότι «θα βρούμε μαζί μια λύση. Είμαι σίγουρος ότι θα τη βρούμε. Εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Το βλέπω θετικά και είμαι αισιόδοξος ότι θα ξαναρχίσουν οι συνομιλίες». Ο κ. Τσαβούσογλου περιέγραψε ως «πολύ θετική τη μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας ως μητέρας πατρίδας και εγγυήτριας δύναμης», σημειώνοντας ότι «το τελευταίο διάστημα η Αθήνα διαδραματίζει έναν πολύ εποικοδομητικό ρόλο στην προσπάθεια να επιστρέψουν οι δύο πλευρές στις συνομιλίες». Δεν παρέλειψε, πάντως, να στείλει και ένα σαφές μήνυμα: «Πρέπει να λύσουμε το Κυπριακό γρήγορα. Αυτό είναι το τελευταίο παράθυρο ευκαιρίας και δεν πρέπει να το χάσουμε...». Με μεγάλη προσοχή παρακολούθησε τη συνάντηση της Αθήνας και η Λευκωσία η οποία, όπως δήλωσε στην «Κ» και ο υπ. Εξωτερικών της Κύπρου Ιωάννης Κασουλίδης, προσβλέπει στις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης για την εξεύρεση κοινά αποδεκτής φόρμουλας που θα οδηγήσει σε εκτόνωση της έντασης και σε άρση του αδιεξόδου στις συνομιλίες, εκφράζοντας παράλληλα και απογοήτευση για τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι ΗΠΑ. Για τις συνεργασίες της Ελλάδας και της Κύπρου με την Αίγυπτο και με το Ισραήλ, η ελληνική πλευρά εξήγησε ότι δεν στρέφονται κατά της Τουρκίας. Ο κ. Νταβούτογλου κατέθεσε την τουρκική θέση ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί από την αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην περιοχή. Προβάλλοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τουρκίας υποστήριξε ότι ο φθηνότερες τρόπος για τη μεταφορά του φυσικού αερίου της Κύπρου είναι μέσω της Τουρκίας, συμπληρώνοντας ότι και από εκεί θα μπορούσε να τροφοδοτηθεί και η Ελλάδα. Συζητήθηκαν επίσης το δικαίωμα του Πατριαρχείου, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, οι περιουσίες των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ιμβρου και της Τενέδου. Με τη συνάντηση των δύο πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά και Αχμέτ Νταβούτογλου, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Συνεργασίας, κορυφώθηκαν οι διαβουλεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές για αποκλιμάκωση της κυπριακής κρίσης. Γιατί δεν έγινε η επίσκεψη στη Θράκη Την εβδομάδα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επίσκεψη του κ. Ευ. Βενιζέλου στην Αγκυρα και την άφιξη του κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα, εξελίχθηκε ένα διπλωματικό θρίλερ αναφορικά με την πρόθεση της τουρκικής πλευράς να κλείσει το πρόγραμμά της με μια ιδιωτική επίσκεψη στη Θράκη. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, η πρόθεση εκδηλώθηκε στη διάρκεια της επίσκεψης Βενιζέλου στην Αγκυρα, όπου συζητήθηκαν τα θέματα της μειονότητας. Μάλιστα, την ελληνική πλευρά ανησύχησε ιδιαίτερα το ότι η τουρκική έχει υιοθετήσει λογική «αμοιβαιότητας κατά το δοκούν» και ζητεί από την Ελλάδα, ως αντάλλαγμα για την επαναλειτουργία της Χάλκης, όχι μόνο το τζαμί στην Αθήνα, αλλά και παραχωρήσεις στα θέματα της εκλογής των μουφτήδων και ιεροδιδασκάλων. Τη Δευτέρα, η Αγκυρα προχώρησε σε κλιμάκωση εκφράζοντας, με ρηματική διακοίνωση στον πρέσβη μας στην Αγκυρα, Γ. Λουκάκη, επισήμως το αίτημα αυτό. Η Αθήνα υποχρεώθηκε να καταστήσει ξεκάθαρο ότι δεν επιθυμεί μια τέτοια επίσκεψη στη Θράκη στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία και δεν τη θεωρεί χρήσιμη. Καθώς όμως δεν τίθεται ζήτημα απαγόρευσης μιας ιδιωτικής επίσκεψης, προσπάθησε να την αποτρέψει διά της πειθούς. Ακολούθησαν διαβουλεύσεις σε επίπεδο υπηρεσιακών και διπλωματικών παραγόντων, στις οποίες ενεπλάκη και ο κ. Βενιζέλος. Η Αγκυρα κράτησε κλειστά τα χαρτιά της για δύο μέρες, την Πέμπτη το πρωί όμως ενημέρωσε τον πρέσβη μας ότι ο κ. Νταβούτογλου δεν θα επισκεφθεί τη Θράκη. Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η τουρκική υποχώρηση οφείλεται κυρίως στο ότι η Θράκη δεν ήταν η άμεση προτεραιότητα σε αυτήν την επίσκεψη, αλλά το Κυπριακό, όπου το ζητούμενο για την Αγκυρα είναι να επιστρέψει ο κ. Αναστασιάδης στις διαπραγματεύσεις. Π. ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣ EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

19 19-ELLADA_Master_cy 05/12/14 22:31 Page 19 Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 19 Οι δανειστές και η προεδρική εκλογή Η πορεία των διαπραγματεύσεων για την επόμενη ημέρα του ελληνικού προγράμματος θα καθορίσει και τις πολιτικές εξελίξεις Του Κ. Π. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΥ Ως συγκοινωνούντα δοχεία λειτουργούν πλέον η συνεχιζόμενη διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση και την «επόμενη ημέρα» του ελληνικού προγράμματος και οι εγχώριες πολιτικές εξελίξεις. Η έκβαση του «μπρα ντε φερ» με τους εταίρους θα καθορίσει εν πολλοίς την ημερομηνία έναρξης των ψηφοφοριών για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας και τις πιθανές πρόωρες εκλογές εάν καταστεί αδύνατη η εκλογή του διαδόχου του κ. Κάρολου Παπούλια από την παρούσα Βουλή. Ετσι, όπως αναφέρουν πληροφορίες, ο χρόνος για τη δρομολόγηση των διαδικασιών για εκλογή Προέδρου <<<<<< Τι συμφώνησαν Σαμαράς και Βενιζέλος στις συνα - ντήσεις τους, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα με βάση το «καλό σενάριο», ποιο μήνυμα έστειλε η Αθήνα στους εταίρους. Ενας από τους δύο όρους που συμφώνησαν να θέσουν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγ. Βενιζέλος είναι να υπάρξει παράταση λίγων εβδομάδων για «τεχνικούς λόγους» και όχι επιμήκυνση του προγράμματος. της Δημοκρατίας είναι πλέον ανοικτός και μπορεί να είναι είτε οι αρχικά προγραμματισμένες ημερομηνίες, περί τα μέσα Φεβρουαρίου, ή να μετακινηθεί προς τα εμπρός, δηλαδή οι ψηφοφορίες να αρχίσουν με την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής, τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου. Ο πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς και ο κ. Ευάγγ. Βενιζέλος, κατά τις δύο συναντήσεις που είχαν την περασμένη εβδομάδα, συμφώνησαν η ελληνική κυβέρνηση να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια ώστε να επέλθει συμβιβασμός με τους εκπροσώπους των δανειστών, θέτοντας, όμως, δύο σαφείς όρους: Πρώτον, ότι η κάλυψη του δημοσιονομικού κενού δεν θα προέλθει από νέα φορολογικά μέτρα ή περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Οπως αναφέρουν πηγές που έχουν γνώση της διαπραγμάτευσης, η κυβέρνηση «οικοδομεί» πάνω στην αρχική πρόταση που είχε αποστείλει στην τρόικα, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένη να ανοίξει τη βεντάλια των μέτρων. Δεύτερον, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει επιμήκυνση του υφιστάμενου προγράμματος που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου, για έξι μήνες ή ένα χρόνο, αλλά μόνο παράταση λίγων εβδομάδων για «τεχνικούς λόγους». Σύμφωνα με συνεργάτες των κ. Σαμαρά και Βενιζέλου, η όποια συμφωνία επιτευχθεί θα πρέπει να έχει ως εμφανές συστατικό στοιχείο ότι η χώρα μετακινείται στην «επόμενη ημέρα». Ετσι, το χρονοδιάγραμμα για το οποίο εργάζεται η Αθήνα και το οποίο επί της ουσίας αποτελεί το «καλό σενάριο» για την κυβέρνηση προβλέπει: Ελευση της τρόικας στην Αθήνα εντός της προσεχούς εβδομάδας και επίτευξη κατ αρχήν συμφωνίας μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, ώστε αυτή να επικυρωθεί από έκτακτο Εurogroup μαζί με την απόφαση για παράταση για «τεχνικούς λόγους». Η συγκρατημένη αισιοδοξία για σύγκλιση εδράζεται και σε στοιχεία που αποστέλλει η ελληνική πλευρά, σύμφωνα με τα οποία το αποτέλεσμα από τη ρύθμιση των 100 δόσεων, που παραμένει στο στόχαστρο της τρόικας, θα είναι στη χειρότερη περίπτωση δημοσιονομικά ουδέτερο. Πολιτική απόφαση των εταίρων, στη Σύνοδο Κορυφής στις 18 Δεκεμβρίου, ότι με την ολοκλήρωση ψήφισης των συμφωνηθέντων μέτρων και του πλαισίου δεσμεύσεων για την «επόμενη ημέρα», η Ελλάδα θα φύγει από την εποχή των Μνημονίων και θα περάσει στη γραμμή προληπτικής γραμμής πίστωσης του ΕCCL. Σύμφωνα με πληροφορίες, το μήνυμα που έχει αποστείλει η Αθήνα στους εταίρους οι οποίοι είναι πλέον προφανές πως κινούνται σταθμίζοντας και τους «πολιτικούς κινδύνους» στη χώρα, δηλαδή την προκήρυξη πρόωρων εκλογών και την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ και γι αυτό κατά την κυβέρνηση τηρούν τόσο ανελαστική στάση είναι το εξής: Η κυβέρνηση έχει τη βούληση να προχωρήσει σε μια έντιμη συμφωνία - πακέτο για την αξιολόγηση και τους όρους μετάβασης στη μεταμνημονιακή εποχή, αλλά δεν διαθέτει τις αντοχές να προσέλθει σε αλλεπάλληλες ψηφοφορίες μία για την τρέχουσα αξιολόγηση και μία για την επόμενη ημέρα που θα επιβαρύνουν το πολιτικό κλίμα και θα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε καταψήφιση της όποιας πρότασης για τον επόμενο Πρόεδρο Δημοκρατίας. Ετσι, αναλόγως και του περιεχομένου που θα έχουν οι δύο προαναφερθείσες αλληλοσυνδεόμενες συμφωνίες, είναι πιθανόν να ψηφιστεί το «πακέτο» που αφορά την τρέχουσα αξιολόγηση και εμπεριέχει τα γνωστά μέτρα για τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και τις παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό και αμέσως μετά, στις αρχές Ιανουαρίου, να δρομολογηθούν οι ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Στην περίπτωση, πάλι, που από την πορεία της διαπραγμάτευσης διαπιστωθεί ότι υπάρχει σύγκλιση και στις δεσμεύσεις που θα αναλάβει η κυβέρνηση για την περίοδο κατά την οποία η χώρα θα βρίσκεται μέσα στο δίχτυ προστασίας του ECCL και αυτές δεν δημιουργούν πρόβλημα στην προσπάθεια συγκέντρωσης των 180 βουλευτών για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, η εκκίνηση των διαδικασιών για την διαδοχή του κ. Παπούλια μπορεί να γίνει με βάση τον αρχικό προγραμματισμό, δηλαδή στα μέσα Φεβρουαρίου. Οπως προαναφέρθηκε, το σενάριο επίσπευσης της προεδρικής εκλογής, παρά τις εύλογες διαψεύσεις από το Μέγαρο Μαξίμου, έχει συζητηθεί κατ επανάληψη μεταξύ των κ. Σαμαρά και Βενιζέλου. Αν υπήρξε διάσταση απόψεων, αυτές αφορούσαν τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το έφερε στο φως της δημοσιότητας μέσω «διαρροών» από συνεργάτες του, την περασμένη Πέμπτη. Ο κ. Βενιζέλος, ως γνωστόν, αναφέρθηκε σε εγγυήσεις που ζητούν οι εταίροι έναντι πιθανής έλευσης του ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίες «θα δοθούν εφόσον υπάρχει η βούληση του ελληνικού λαού». Η συγκεκριμένη αποστροφή ερμηνεύθηκε ευλόγως ως προάγγελος πρόωρων εκλογών και εκ τούτου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός υποχρεώθηκε να παρέμβει βάζοντας τέλος στα εκλογικά σενάρια. Στη συνέχεια, συνεργάτες του κ. Βενιζέλου διευκρίνιζαν πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στην επίσπευση της προεδρικής εκλογής. «Δεν θα σπάσει το σχοινί» Σε κάθε περίπτωση, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος είναι αποφασισμένοι να μη βάλουν τη χώρα σε περιπέτεια, ακόμη και εάν η άκαμπτη στάση της τρόικας και κυρίως του ΔΝΤ συνεχιστεί και δεν καταστεί εφικτή η επίτευξη συμφωνίας μέχρι το τέλος του έτους. Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «το σχοινί της διαπραγμάτευσης δεν θα σπάσει» και απλώς θα ενεργοποιηθεί η διαδικασία της προεδρικής εκλογής στις αρχές Ιανουαρίου ώστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να επιλυθεί η πολιτική εκκρεμότητα που δυσχεραίνει τη συμφωνία. Αλλη υψηλόβαθμη πηγή, που βρίσκεται κοντά στον πρωθυπουργό, προσθέτει, παράλληλα, ότι δεν είναι στις προθέσεις του κ. Σαμαρά να ανακοινώσει άμεσα τον υποψήφιο για τη διαδοχή του κ. Παπούλια. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο υποψήφιος για την προεδρία θα ανακοινωθεί λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τις σχετικές ψηφοφορίες, αφού σε αντίθετη περίπτωση το όνομά του είναι πιθανόν «να καεί». Επίσης, αναφορικά με τους σχεδιασμούς των κ. Σαμαρά και Βενιζέλου έναντι του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι πλέον μεταθέτουν τη συζήτηση για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους για μετά την προεδρική εκλογή. Ετσι, σε περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ επικρατήσει, ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να υλοποιήσει την προεκλογική του δέσμευση για «κούρεμα» μεγάλου μέρους του χρέους.

20 20-ELLADA_Master_cy 12/5/14 11:14 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 Η εξάχρονη ταραχώδης διαδρομή του Ρωμανού Από τα Εξάρχεια στο Βελβεντό Κοζάνης και από τις φυλακές στο νοσοκομείο Της ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΚΑΚΑΟΥΝΑΚΗ <<<<<< Ο γάμος του μέσα στη φυλα κή ήταν για πολλούς στον Αυλώνα μία ακόμη ένδειξη «πως θα ήθελε να αλλάξει». Ηταν μέσα καλοκαιριού όταν ο αρχιφύλακας των φυλακών Αυλώνα φώναξε τον Νίκο Ρωμανό στο γραφείο του. «Νικόλα, βγήκε η μεταγωγή σου. Τελικά θα πας στον Κορυδαλλό». Λίγες ημέρες πριν, είχε έρθει το χαρτί για τις φυλακές της Λάρισας και ο 22χρονος κρατούμενος είχε αιτηθεί να πάει στον Κορυδαλλό για να είναι κοντά στη σχολή (ΤΕΙ) στην οποία είχε εισαχθεί. Το αρμόδιο τμήμα του υπουργείου Δικαιοσύνης έκανε δεκτό το αίτημα και έτσι στις 26 Σεπτεμβρίου έγινε η μεταγωγή. Ο Ρωμανός είχε μετακινηθεί πάλι από τον Αυλώνα στον Κορυδαλλό τον Μάρτιο του Πολύ γρήγορα, όμως, το μετάνιωσε, έκανε σχετικό αίτημα και επέστρεψε. Δεν εξήγησε ποτέ το «γιατί», αλλά σωφρονιστικοί στον Κορυδαλλό θυμούνται πως η διαμάχη που είχε μόλις ξεσπάσει μεταξύ των «αναρχικών» ληστών του Βελβεντού και των μελών των «Πυρήνων της Φωτιάς» τον είχαν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Τότε ήταν που αποφάσισε να συνεχίσει μαθήματα μέσα στις φυλακές. Πανελλήνιες έδωσε με πέντε ακόμη μαθητές. Από αυτούς πέρασαν τέσσερις: ο Θάνος σε ΤΕΙ στο Μεσολόγγι, ο Εντυ στην Κατερίνη, ο Κώστας στην Πρέβεζα και ο Νίκος Ρωμανός στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων σε ΤΕΙ στην Αθήνα. Οταν τον Σεπτέμβριο ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου μετέβη στη φυλακή για να τους βραβεύσει πάγια πρακτική των τελευταίων χρόν&omega