Η εξέγερση που έρχεται Αόρατη επιτροπή

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Η εξέγερση που έρχεται Αόρατη επιτροπή"

Transcript

1 Η εξέγερση που έρχεται Αόρατη επιτροπή από όποια πλευρά Απ όποια πλευρά και να το δει κανείς, δεν υπάρχει διαφυγή από το παρόν. Αυτή δεν είναι η μικρότερη από τις αρετές του. Σ αυτούς που θέλουν απόλυτα να ελπίζουν, τους κλέβει κάθε στήριγμα. Εκείνοι που παριστάνουν ότι διαθέτουν λύσεις, διαψεύδονται στη στιγμή. Είναι πράγμα κατανοητό ότι όλα δε μπορούν να πάνε παρά από το κακό στο χειρότερο. Το μέλλον δεν έχει πια από αυτό που έρχεται είναι η σοφία μιας εποχής που έχει φθάσει, παρά την εμφάνιση ακραίας ομαλότητας, στο επίπεδο της συνείδησης των πρώτων punks. Η σφαίρα της πολιτικής αντιπροσώπευσης είναι κλειστή. Από τα αριστερά ως τα δεξιά είναι το ίδιο τίποτα που τη μία παριστάνει τον καμπόσο και την άλλη την παρθένα, τα ίδια σταντ των εφημερίδων που αλλάζουν το λόγο τους σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα της υπηρεσίας πληροφοριών. ΌΌσοι ψηφίζουν ακόμη δίνουν την εντύπωση ότι δεν έχουν άλλη πρόθεση από το να ανατινάξουν τις κάλπες με το να ψηφίζουν για καθαρή διαμαρτυρία. Αρχίσαμε να εικάζουμε ότι το να συνεχίζουν να ψηφίζουν, ως πράξη, είναι ενάντια στην ίδια την ψήφο. Τίποτα από όλα όσα εμφανίζονται δεν είναι, και μακρόθεν στο ύψος της περίστασης. Και στη σιωπή του μέσα, ο πληθυσμός μοιάζει άπειρα πιο ώριμος από όλες τις μαριονέτες που καυγαδίζουν για να τον κυβερνήσουν. Οποιοσδήποτε chibani 1 είναι πιο σοφός στις κουβέντες απ όποιον απ τους δήθεν κυβερνώντες σε όλες τους τις διακηρύξεις μαζί. Το καπάκι της κοινωνικής χύτρας είναι τριπλοσφραγισμένο ενώ στο εσωτερικό της η πίεση ανεβαίνει ασταμάτητα. Από την Αργεντινή ερχόμενο, το φάντασμα του Que se vayan todos! 2 αρχίζει να στοιχειώνει στα σοβαρά τις κυβερνώσες κεφαλές. Η πυρκαγιά του νοεμβρίου του 2005 δε σταματάει πλέον να ρίχνει τη σκιά της σε όλες τις συνειδήσεις. Αυτές οι πρώτες φωτιές χαράς είναι το βάπτισμα για μια δεκαετία γεμάτη υποσχέσεις. Η μηντιακή αφήγηση για τα προάστια-ενάντια-στη-δημοκρατία 3, κι αν δε στερείται αποτελεσματικότητας, στερείται αλήθειας. Εστίες φωτιάς έφτασαν ως τα κέντρα των πόλεων, κάτι που αποσιωπήθηκε μεθοδευμένα. Ολόκληροι δρόμοι της Βαρκελώνης κάηκαν σε αλληλεγγύη και δεν το έμαθε κανείς παρά μόνο οι κάτοικοί τους. Και επίσης δεν είναι αλήθεια ότι η χώρα έκτοτε σταμάτησε να καίγεται. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους βρίσκει κανείς φιγούρες κάθε είδους που δε μπορούν να ενοποιηθούν από τίποτε άλλο παρά από το μίσος τους για την υπάρχουσα κοινωνία, και όχι από την τάξη, τη φυλή, ούτε καν τη συνοικία τους. Το νέο δεν έγκειται στην εξέγερση των προαστίων, η οποία ήδη το 1980 δεν ήταν κάτι καινούριο, αλλά στη ρήξη των καθιερωμένων μορφών. Οι επιδρομείς δεν άκουγαν πλέον κανέναν, ούτε τα μεγάλα τους αδέρφια ούτε τον τοπικό σύλλογο που όφειλε να διαχειριστεί την επιστροφή στην ομαλότητα. Κανένα SOS Racisme 4 δε θα μπορέσει να βυθίσει τις καρκινικές του ρίζες σ εκείνο το γεγονός, στο οποίο μόνο η κούραση, η διαστρέβλωση και η μηντιακή omerta 5 μπόρεσαν να προσποιηθούν ότι βάζουν ένα τέρμα. ΌΌλη αυτή η αλληλουχία νυχτερινών χτυπημάτων, ανώνυμων επιθέσεων, καταστροφών χωρίς λόγια είχαν την αξιοσύνη να ανοίξουν στο μέγιστό του το χάσμα μεταξύ της πολιτικής και του πολιτικού. Κανείς δε μπορεί έντιμα να αρνηθεί τη σαφήνεια αυτής της επίθεσης που δε σχηματοποίησε καμιά διεκδίκηση, κανένα μήνυμα άλλο από το μήνυμα της απειλής που δεν είχε να κάνει με την πολιτική. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να μη βλέπει όλο αυτό το καθαρά πολιτικό μέσα σ αυτή την ακλόνητη άρνηση της πολιτικής ή να μη γνωρίζει τίποτα για τα αυτόνομα κινήματα της νεολαίας εδώ και τριάντα χρόνια. Κάψαμε σαν στρατιώτες σε δύσκολη αποστολή τα πρώτα στολίδια μιας κοινωνίας που δεν αξίζει περισσότερο σεβασμό από όσο τα παρισινά μνημεία στο τέλος της Αιματοβαμμένης Εβδομάδας 6 και το γνωρίζει.

2 Δεν υπάρχει κοινωνική λύση της παρούσας κατάστασης. Πρώτα απ όλα διότι το ασαφές σύνολο από κοινωνικές ομαδοποιήσεις, θεσμούς και ιδιωτικές φυσαλίδες που αποκαλούμε με τον ευφημισμό κοινωνία είναι χωρίς συνοχή, κι έπειτα διότι δεν υπάρχει πλέον γλώσσα για την κοινή εμπειρία. Και δε μοιράζεται κανείς πλούτη αν δε μοιράζεται μια γλώσσα. Χρειάστηκε μισός αιώνας αγώνα στο Διαφωτισμό για να υπάρξει η δυνατότητα της Γαλλικής Επανάστασης, και ένας αιώνας αγώνα στην εργασία για να γεννηθεί το τρομερό Κράτος Πρόνοιας. Οι αγώνες δημιουργούσαν τη γλώσσα στην οποία μιλιόταν η καινούρια τάξη. Τίποτα παρόμοιο σήμερα. Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος ξεθωριασμένη που κάνει κρυφά τα ψώνια της στο Lidl και ταξιδέυει low cost για να ταξιδεύει ακόμα. Κανένα από τα προβλήματα που σχηματοποιούνται στην κοινωνική γλώσσα δεν επιδέχεται λύσης. Το συνταξιοδοτικό, το ζήτημα της [εργασιακής] επισφάλειας, το ζήτημα των νέων και της βίας τους δε μπορούν παρά να μένουν μετέωρα, ενώ τα πάντα πιο συναρπαστικά περάσματα στη δράση, τα οποία κρύβονται στα ζητήματα, γίνονται αντικείμενο αστυνομικής διαχείρισης. Δεν μπορεί να χρυσωθεί το χάπι του καθαρίσματος για φραγκοδίφραγκα υπερηλίκων που έχουν εγκαταλειφθεί από τους δικούς τους και δεν έχουν ούτε μια κουβέντα να πουν. Κι εκείνοι που έχουν βρει στους δρόμους του εγκλήματος λιγότερο εξευτελισμό και περισσότερα κέρδη από το να σφουγγαρίζουν πατώματα, δε θα αφήσουν τα όπλα τους, ούτε η φυλακή μπορεί να τους εμφυσήσει αγάπη για την κοινωνία. Η μανία για απόλαυση των ορδών των συνταξιούχων δε θα ανεχτεί σιωπηλά τις ζοφερές περικοπές στα μηνιαία εισοδήματά τους και δε μπορεί παρά να ερεθιστεί επιπλέον από την άρνηση για εργασία μιας μεγάλης μερίδας της νεολαίας. Για να τελειώνουμε, κανένα εγγυημένο εισόδημα συμφωνημένο την επαύριο μιας ημι-εξέγερσης δε θα βάλει τις βάσεις για ένα New Deal, για ένα νέο συμβόλαιο, μια νέα ειρήνη. Το κοινωνικό αίσθημα έχει εξατμιστεί πάρα πολύ για κάτι τέτοιο. Σαν λύση, η πίεση για να μη συμβεί τίποτα, και μαζί μ αυτήν η αστυνομική επιτήρηση της επικράτειας δε θα σταματήσουν να εντείνονται. Το μη-επανδρωμένο αεροσκάφος που σύμφωνα με την ομολογία της αστυνομίας πετούσε στις 14 του περασμένου ιουλίου πάνω από το Seine-Saint-Denis σκιαγραφεί το μέλλον με χρώματα πιο ειλικρινή από όλη την ανθρωπιστική ομίχλη. Το ότι έκαναν τον κόπο να διασαφηνίσουν πως δεν ήταν οπλισμένο, δηλώνει αρκετά καθαρά σε ποια πορεία κινούμαστε. Η επικράτεια θα διαχωριστεί σε ζώνες όλο και πιο στεγανές. Αυτοκινητόδρομοι τοποθετημένοι στο όριο μιας αισθητής γειτονιάς [quartier] φτιάχνουν ένα αόρατο τοίχος και ταυτόχρονα τη διαχωρίζουν από ζώνες μονοκατοικιών. ΌΌ,τι και να σκέφτονται οι καλές πατριωτικές 7 ψυχές γι αυτό, η διοίκηση των quartiers από την κοινότητα είναι η πιο λειτουργική λόγω της κακής της φήμης. Οι πιο μητροπολιτικές μερίδες της επικράτειας, τα κυρίως αστικά κέντρα θα διάγουν την πολυτελή ζωή τους μέσα σε μια όλο και πιο αριστοτεχνική, όλο και πιο σοφιστικέ, όλο και πιο λαμπρή αποσύνθεση. Θα φωτίζουν όλον τον πλανήτη με το μπουρδελιάρικο φωτισμό τους ενώ οι περιπολίες της BAC 8, των συμμοριών ιδιωτικής ασφάλειας, με μια λέξη: των μιλιτσιών, θα πολλαπλασιαστούν στο άπειρο, διαρκώς ευνοούμενες από μια δικαστική κάλυψη ολοένα πιο ξεδιάντροπη. Το αδιέξοδο του παρόντος, παρότι όλοι μπορούν να το αντιληφθούν παντού, το αρνούνται παντού. Ποτέ άλλοτε τόσοι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και φιλόλογοι δεν είχαν ασχοληθεί μ αυτό, ο καθένας τους στην ειδική ακαταλαβίστικη διάλεκτό του, με το συμπέρασμα τους να είναι ειδικά ελλιπές. Αρκεί κανείς να ακούσει τα τραγούδια της εποχής, τα χαζοτράγουδα του νέου γαλλικού τραγουδιού, όπου οι μικροαστοί αναλύουν τις ψυχικές τους καταστάσεις, και τις πολεμικές διακηρύξεις του μαφιόζικου K1 Fry 9 για να ξέρει ότι η συνύπαρξη θα λήξει σύντομα, ότι μια απόφαση είναι κοντά. Αυτό το βιβλίο φέρει την υπογραφή μιας φανταστικής συλλογικότητας. Οι συντάκτες του δεν είναι οι συγγραφείς. Αρέσκονται να βάζουν κάποια σειρά στους κοινούς τόπους της εποχής, σ αυτά που μουρμουρίζονται στα τραπέζια των μπαρς, πίσω από την κλειστή πόρτα των υπνοδωματίων. Το μόνο που έκαναν είναι να στεριώσουν τις απαραίτητες αλήθειες, αυτές με τις οποίες η παγκόσμια καταπίεση αναπληρώνει τα ψυχιατρεία και τα θλιμμένα βλέμματα. ΈΈγιναν οι γραφιάδες της κατάστασης. Είναι το προνόμιο των ριζοσπαστικών συνθηκών η δικαιοσύνη να τις οδηγεί με βάση τη λογική στην επανάσταση. Αρκεί να πει κανείς αυτό που έχει μπροστά από τα μάτια του και να μην αποφύγει να δει τη συνεπαγωγή.

3 Πρώτος κύκλος ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ. Αυτή είναι η τελευταία προσφορά του μάρκετινγκ στον κόσμο, το τελικό στάδιο της εξέλιξης της διαφήμισης, εμπρός λοιπόν, εμπρός τόσο σε όλες τις παροτρύνσεις να είμαστε διαφορετικοί, όσο και να είμαστε οι εαυτοί μας και να πίνουμε Pepsi. Ολόκληρες δεκαετίες ιδεών για να καταλήξουν εκεί, στην καθαρή ταυτολογία. ΕΓΩ=ΕΓΩ. Αυτός τρέχει πάνω σε έναν κυλιόμενο διάδρομο μπροστά από τον καθρέφτη του γυμναστηρίου. Αυτή επιστρέφει από τη δουλειά στο τιμόνι ενός Smart. Θα συναντηθούν; ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ. Το σώμα μου μου ανήκει. Εγώ είμαι εγώ, εσύ είσαι εσύ και δεν πάει και πολύ καλά το πράγμα. Προσωποποίηση της μάζας. Εξατομίκευση όλων των συνθηκών της ζωής, της εργασίας, της δυστυχίας. Διάχυτη κατάθλιψη. Ατομική διάσπαση σε φίνα παρανοϊκά σωματίδια. Υστερικοποίηση της επαφής. ΌΌσο πιο πολύ επιθυμώ να είμαι Εγώ, τόσο έχω το αίσθημα του κενού. ΌΌσο περισσότερο εκφράζομαι, τόσο στεγνώνω. ΌΌσο περισσότερο με κυνηγώ, τόσο κουράζομαι. Παραμένω, παραμένεις, παραμένουμε στο Εγώ μας όπως σε ένα πληκτικό γκισέ. ΈΈχουμε γίνει αντιπρόσωποι των εαυτών μας πόσο παράξενο εμπόριο, οι εγγυητές μιας προσωποποίησης που ολόκληρη αναδίδει την αύρα, στο τέλος, ενός ακρωτηριασμού. Διαβεβαιώνουμε τους εαυτούς μας ως την καταστροφή, με μια αδεξιότητα λιγότερο ή περισσότερο συγκεκαλυμμένη. Στο μεταξύ εγώ διαχειρίζομαι. Η αναζήτηση του εαυτού, το μπλογκ μου, το διαμέρισμά μου, οι τελευταίες παπαριές της μόδας, οι ιστορίες για ζευγαράκια, για κώλους ό,τι προσθήκες 10 χρειάζονται προκειμένου να διατηρήσουμε ένα Εγώ! Αν η κοινωνία δεν είχε γίνει αυτή η αφαίρεση η οριστική, θα καταδείκνυε το σύνολο από υπαρξιακά δεκανίκια που μου προσφέρονται για να μου επιτρέψουν να αργοσυρθώ ακόμα, το σύνολο των εξαρτήσεων που έχω αποκτήσει ως αντίτιμο για την ταυτότητά μου. Οι ανάπηροι είναι το αυριανό μοντέλο του πολίτη. Δεν είναι χωρίς προαίσθηση που οι οργανώσεις που τους εκμεταλλεύονται διεκδικούν από τώρα γι αυτούς εισόδημα διαβίωσης 11. Η εντολή, παντού, να είσαι κάποιος διατηρεί εκείνη την παθολογική κατάσταση που καθιστά αυτή την κοινωνία απαραίτητη. Η εντολή να είσαι δυνατός παράγει την αδυναμία, από την οποία διατηρείται ή ίδια η εντολή εν ζωή, σε τέτοιο σημείο που όλα μοιάζουν να παίρνουν μια θεραπευτική χροιά, όπως το να εργάζεσαι, όπως το να αγαπάς. ΌΌλα αυτά τα πώς πάει; που ανταλλάσσονται σε μια ημέρα, φέρνουν στη σκέψη ισάριθμες μετρήσεις θερμοκρασίας που σε μια κοινωνία αρρώστων κάνουν οι μεν στους δε. Η κοινωνικότητα αποτελείται σήμερα από χιλιάδες μικρές κόγχες, χιλιάδες μικρά καταφύγια, όπου κάποιος κρατιέται ζεστός. ΌΌπου είναι πάντα καλύτερα από το τσουχτερό κρύο έξω. ΌΌπου όλα είναι ψεύτικα, διότι όλα δεν είναι παρά πρόφαση για να ζεσταθείς λίγο. ΌΌπου δεν μπορεί τίποτα να συμβεί, γιατί, χωρίς να ακούν, όλοι είναι απορροφημένοι στο να τουρτουρίζουν μαζί. Αυτή η κοινωνία δε θα κρατιέται πλέον παρά μόνο από την τάση όλων των κοινωνικών ατόμων προς αναζήτηση μιας απατηλής ανάρρωσης. Είναι ένας ηλεκτρικός σταθμός που εξαντλεί τους στροβίλους του σε μια κολοσσιαία συγκράτηση δακρύων πάντα στο όριο να ξεχειλίσουν. I AM WHAT I AM. 12 Ποτέ η κυριαρχία δεν είχε βρει σλόγκαν τόσο πολύ υπεράνω υποψιών. Η διατήρηση του Εγώ σε μια κατάσταση μόνιμης ημι-κατάρρευσης, σε μια χρόνια ημιαποτυχία είναι το μυστικό το πιο καλοφυλαγμένο της σύγχρονης τάξης πραγμάτων. Το Εγώ ανίσχυρο, καταπιεσμένο, αυτοκριτικό, εικονικό είναι ουσιαστικά εκείνο το υποκείμενο, το άπειρα προσαρμόσιμο, που αξιώνει μια παραγωγή εγκαθιδρυμένη πάνω στην καινοτομία, την επιταχυμένη απαρχαίωση των τεχνολογιών, τη διαρκή αναστάτωση των κοινωνικών νορμών, τη γενικευμένη ευελιξία. Είναι ταυτόχρονα ο αδηφάγος καταναλωτής και, παράδοξα, το Εγώ το πιο παραγωγικό, εκείνο το οποίο θα ρίξει τον εαυτό του με τη μεγαλύτερη ενεργητικότητα

4 και απληστία στο πιο υποτυπώδες πρότζεκτ, για να κλειστεί πιο μετά ξανά στο κουκούλι του σαν κάμπια. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ, λοιπόν; Διασχισμένος από τα παιδικάτα με ροές γάλακτος, οσμών, ιστοριών, ήχων, σχέσεων, νανουρισμάτων, ουσιών, χειρονομιών, ιδεών, εντυπώσεων, βλεμμάτων, τραγουδιών και τροφών. Αυτό που είμαι; Συνδεδεμένος από όλες τις μεριές με τόπους, με πόνους, με προγόνους, με φίλους, με αγάπες, με γεγονότα, με γλώσσες, και αναμνήσεις, με όλα τα είδη των πραγμάτων, τα οποία, σύμφωνα με όλες τις αποδείξεις, δεν είναι εγώ. ΌΌλα αυτά που με συνδέουν στον κόσμο, όλοι οι δεσμοί που με συνθέτουν, όλες οι δυνάμεις που με εποικίζουν, δεν υφαίνουν μια ταυτότητα, όπως με προκαλούν να τη βάλω παντιέρα, αλλά μια ύπαρξη, μοναδική, κοινή, ζώσα και από την οποία αναδύονται από μεριές, από στιγμές, αυτό το ον που λέει εγώ. Το αίσθημά μας έλλειψης συνοχής δεν είναι παρά το αποτέλεσμα αυτή της ηλίθιας πίστης στη διάρκεια του Εγώ, και στην ελάχιστη φροντίδα που δίνουμε σ αυτό που μας φτιάχνει. Νιώθεις ίλιγγο βλέποντας απλωμένο πάνω σε έναν ουρανοξύστη το I AM WHAT I AM της Reebok. Η Δύση προωθεί παντού, σαν τον αγαπημένο της Δούρειο ΊΊππο, αυτή την αποτελειωτική αντινομία ανάμεσα στο Εγώ και τον κόσμο, το άτομο και την ομάδα, ανάμεσα στο δεσμό και την ελευθερία. Η ελευθερία δεν είναι η χειρονομία που λύνει τους δεσμούς μας, αλλά η πρακτική δυνατότητα να λειτουργείς πάνω σ αυτούς, να κινείσαι α αυτούς, να τους ιδρύεις ή να τους αποκόβεις. Η οικογένεια δεν υπάρχει σαν οικογένεια,δηλαδή σαν κόλαση, παρά μόνο για εκείνον που έχει απαρνηθεί τη δυνατότητα να αλλάξεις τους μηχανισμούς εξαχρείωσης, ή που δεν ξέρει πώς να το κάνει. Η ελευθερία να αποσχιστείς ήταν πάντα το φάντασμα της ελευθερίας. Δεν απογαλακτιζόμαστε από αυτό που μας εμποδίζει, χωρίς ταυτόχρονα να στερούμαστε αυτό πάνω στο οποίο εξασκούμε τις δυνάμεις μας. I AM WHAT I AM, λοιπόν, όχι ένα απλό ψεματάκι, μια απλή διαφημιστική καμπάνια, μα μια καμπάνια στρατιωτική, μια πολεμική ιαχή προσανατολισμένη ενάντια σε όλα όσα υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους, ενάντια σ όλο αυτό που κυκλοφορεί συγκεχυμένα, σε όλο αυτό που τα συνδέει αόρατα, ενάντια σ όλο αυτό που στήνει εμπόδια στην τέλεια ερήμωση, ενάντια σ όλο αυτό που κάνει να υπάρχουμε και ο κόσμος να μην έχει παντού την όψη ενός αυτοκινητόδρομου, ενός πάρκου αναψυχής, ή μιας καινούριας πόλης: καθαρή πλήξη, χωρίς πάθος και καλότακτοποιημένος, άδειος χώρος, παγωμένος, όπου δεν κινείται τίποτα παρά σώματα καταγεγραμμένα, αυτοκίνητα μόρια και ιδανικά εμπορεύματα. Η Γαλλία δεν είναι η πατρίδα των αγχολυτικών, ο παράδεισος των αντικαταθλιπτικών, η Μέκκα των νευρώσεων, χωρίς να είναι συγχρόνως και ο ευρωπαϊκός πρωταθλητής στην ανά ώρα εργασίας παραγωγικότητα. Η ασθένεια, η κούραση, η κατάθλιψη μπορούν να γίνουν αντιληπτές σαν τα ατομικά συμπτώματα αυτού το οποίο οφείλει να θεραπευθεί. Εργάζονται λοιπόν για τη διατήρηση της υπάρχουσας τάξης, στην πειθήνια προσαρμογή μου στις βλακώδεις νόρμες, στον εκμοντερνισμό των δεκανικιών μου. Επικαλύπτουν την επιλογή μέσα μου των κατάλληλων, συμμορφούμενων, παραγωγικών τάσεων και εκείνων για τις οποίες θα πρέπει γλυκά να πενθήσω. Πρέπει να γνωρίζεις πως να αλλάζεις, ξέρεις. ΌΌμως, ληφθείσες υπόψιν ως γεγονότα, οι αποτυχίες μου μπορούν να οδηγήσουν εξίσου στην απέκδυση από την υπόθεση του Εγώ. Γίνονται λοιπόν πράξεις αντίστασης στον διεξαγόμενο πόλεμο. Γίνονται εξέγερση και κέντρο ενέργειας ενάντια σε όλα όσα συνωμοτούν για να μας κανονικοποιήσουν, για να μας ακρωτηριάσουν. Το Εγώ δεν είναι αυτό μέσα μας που βρίσκεται σε κρίση, αλλά είναι η μορφή που γυρεύουν να μας επιβάλλουν. Θέλουν να φτιάξουν από εμάς Εγω καλοπροσδιορισμένα, καλοδιαχωρισμένα, ταξινομήσιμα και απογράψιμα στις ποιότητές τους, με λίγα λόγια: ελέγξιμα, ενώ είμαστε πλάσματα ανάμεσα στα πλάσματα, μοναδικότητες ανάμεσα σε παρόμοιες με μας μοναδικότητες, σάρκα ζώσα που υφαίνει τη σάρκα του κόσμου. Αντίθετα από αυτό που μας επαναλαμβάνουν από τα μικράτα μας, εξυπνάδα δεν είναι το να ξέρεις να προσαρμόζεσαι ή αν είναι εξυπνάδα, θα είναι των σκλάβων. Η μη-πρσαρμοστικότητά μας, η κούρασή μας δεν είναι προβλήματα παρά γι αυτόν που θέλει να μας καθυποτάξει. Καταδεικνύουν πολύ περισσότερο ένα σημείο φυγής, ένα σημείο συμβολής για πρωτάκουστες συνενοχές. Μας επιτρέπουν να δούμε ένα τοπίο υπό άλλη άποψη πιο ερειπωμένο αλλά άπειρα πιο προσιτό στο να το μοιραστούμε απ όλες τις φαντασμαγορίες που αυτή η κοινωνία κρατά για λογαριασμό της.

5 Δεν είμαστε καταπιεσμένοι, είμαστε σε απεργία. Για όποιον αρνείται να διαχειριστεί τον εαυτό του, η κατάθλιψη δεν είναι μια κατάσταση, αλλά ένα πέρασμα, ένα στο επανιδείν, ένας βηματισμός πλαγίως προς μια πολιτική αποσύνδεση. Με αφετήρία αυτό το σημείο δεν υπάρ0χει άλλη συμφιλίωση παρά μόνο φαρμακευτική, ή αστυνομική. Είναι πράγματι γι αυτό που τούτη η κοινωνία δε διστάζει να επιβάλλει το Ritaline στα πολύ ζωντανά της παιδιά, που μπλέκει όποιον μπορεί σε μακροχρόνιες φαρμακευτικές εξαρτήσεις και παριστάνει ότι διαγιγνώσκει από τα τρία χρόνια ζωής προβλήματα συμπεριφοράς. Επειδή είναι η υπόθεση του Εγώ που χάσκει παντού. Δεύτερος κύκλος Η διασκέδαση είναι μια ζωτική ανάγκη Μια κυβέρνηση που κηρύσσει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης ενάντια σε χαμίνια δεκαπέντε ετών. Μια χώρα που εναποθέτει τη σωτηρία της στα χέρια μιας ομάδας ποδοσφαιριστών. ΈΈνας μπάτσος σε κρεββάτι νοσοκομείου που παραπονείται ότι έγινε θύμα βιαιοπραγιών. ΈΈνας νομάρχης που θεσμοθετεί απαγόρευση των δεντρόσπιτων. Δύο δεκάχρονα παιδιά, στο Chelles, που κατηγορούνται για τον εμπρησμό μιας παιχνιδοθήκης 13. Αυτή η εποχή αριστεύει στο να κάνει γκροτέσκα την κατάσταση που κάθε φορά μοιάζει να της ξεφεύγει. Πρέπει να πούμε ότι τα μήντια δεν καταβάλλουν προσπάθειες για να καταπνίξουν το ξέσπασμα γέλιου που θα όφειλε να καλωσορίζεται σε παρόμοιες ειδήσεις. ΈΈνα ξέσπασμα γέλιου εκρηκτικό, είναι η απάντηση που αντιστοιχεί σε όλα τα σοβαρά ζητήματα που η επικαιρότητα αρέσκεται να ξεσηκώνει. Για να ξεκινήσουμε από το πιο τετριμμένο: δεν υπάρχει ζήτημα των μεταναστών. Ποιος μεγαλώνει πλέον εκεί που γεννήθηκε; Ποιος κατοικεί εκεί που μεγάλωσε; Ποιος εργάζεται εκεί που κατοικεί; Ποιος ζει εκεί που ζούσαν οι πρόγονοί του; Και τίνος είναι αυτά, τα παιδιά τούτης της εποχής, της τηλεόρασης ή των γονιών τους; Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ξεριζωθεί μαζικά από κάθε ανήκειν, ότι δεν είμαστε πια από πουθενά, κι ότι αυτό έχει ως αποτέλεσμα ταυτόχρονα μια πρωτάκουστη τάση για τουρισμό, έναν αναντίρρητο πόνο. Η ιστορία μας είναι ιστορία αποικισμών, μεταναστεύσεων, πολέμων, εξοριών, της καταστροφής της καθεμιάς ρίζας μας. Είναι η ιστορία όλων όσα μας έχουν φτιάξει ξένους σ αυτόν τον κόσμο, προσκεκλημένους μέσα στην ίδια μας την οικογένεια. Μας απαλλοτρίωσαν τη γλώσσα μας με την εκπαίδευση, τα τραγούδια μας με την ποικιλία, τη σάρκα μας με την πορνογραφία της μάζας, την πόλη μας με την αστυνομία, τους φίλους μας με το τρέξιμο για το μεροκάματο. Σ αυτά προστίθενται, στη Γαλλία, η θηριώδης και κοσμική εργασία της εξατομίκευσης από μια εξουσία του Κράτους που σημειώνει, συγκρίνει, πειθαρχεί και διαχωρίζει τα υποκείμενά της από την πιο μικρή ηλικία, που αλέθει ενστικτωδώς τις εκφράσεις την αλληλεγγύης που της ξεφεύγουν, ώστε να μη μένει παρά η υπηκοότητα στη Δημοκρατία σαν το μόνο φάντασμα του ανήκειν. Ο γάλλος είναι περισσότερο από κάθε άλλον ο αποστερημένος, ο άθλιος. Το μίσος του για τον ξένο βράζει μαζί με το μίσος του για τον εαυτό του σαν ξένο. Η ζήλια του αναμεμιγμένη με τρομάρα για τα cites 14 δεν αποδίδει παρά τη μνησικακία του για όλα αυτά που έχει χάσει. Δε μπορεί να εμποδίσει τον εαυτό του να φθονεί τις συνοικίες τις επονομαζόμενες υποβιβασμένες, όπου επιβιώνουν ακόμα κάτι λίγο από μια κοινοτική ζωή, κάποιοι δεσμοί ανάμεσα στους ανθρώπους, κάποιες εκφράσεις αλληλεγγύης όχι κρατικές, μια οικονομία ανεπίσημη 15, μια οργάνωση που δεν είναι αποσπασμένη από αυτούς τους οποίους οργανώνει. ΈΈχουμε φθάσει σ αυτό το σημείο ανέχειας που ο μόνος τρόπος να νιώσω Γάλλος είναι κάνοντας φασαρίες ενάντια στους μετανάστες, ενάντια σε εκείνους που είναι πιο ορατά ξένοι όπως εγώ. Οι μετανάστες διατηρούν σ αυτήν τη χώρα μια περίεργη θέση κυριαρχίας: αν δεν ήταν εδώ, οι Γάλλοι ίσως δε θα υπήρχαν πλέον. Η Γαλλία είναι προϊόν του σχολείου της και όχι το αντίθετο. Ζούμε σε μια χώρα υπερβολικά σχολική, όπου θυμάται κανείς την επιτυχία στο μπακαλορεά 16 σαν μια στιγμή που σημάδεψε τη ζωή του. ΌΌπου συνταξιούχοι σας μιλάνε ακόμα για την αποτυχία τους, σαράντα χρόνια πριν, στο τάδε ή το δείνα διαγώνισμα, και πώς αυτό είχε επιβαρύνει όλη την καριέρα τους, όλη τη ζωή τους. Το σχολείο της Δημοκρατίας έχει διαμορφώσει εδώ και ενάμιση αιώνα έναν τύπο κρατικοποιημένων υποκειμενικοτήτων, αναγνωρίσιμων ανάμεσα στο καθετί. ΆΆνθρωποι που αποδέχονται την επιλογή και τον ανταγωνισμό υπό τον όρο να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες. Που προσδοκούν σε σχέση με τη ζωή ότι ο καθένας θα ανταμειφθεί σ αυτήν σαν σε διαγωνισμό, σύμφωνα με την αξία του. Που ζητούν πάντα την άδεια πριν πάρουν. Που σέβονται σιωπηλά την κουλτούρα, τους κανονισμούς και τους πρώτους στην τάξη. Ακόμα κι η αφοσίωσή τους

6 στους μεγάλους διανοούμενούς τους της κριτικής και η απόρριψη του καπιταλισμού είναι σταμπαρισμένες από αυτή την αγάπη για το σχολείο. Είναι αυτή η κρατική κατασκευή των υποκειμενικοτήτων που κατακρημνίζεται κάθε μέρα λίγο περισσότερο πλάι στην παρακμή του σχολικού θεσμού. Η επανεμφάνιση, εδώ και είκοσι χρόνια, του σχολείου και της κουλτούρας του δρόμου σε ανταγωνισμό με το σχολείο της Δημοκρατίας και τη χάρτινη κουλτούρα του είναι ο πιο βαθύς τραυματισμός που υφίσταται στις μέρες μας ο γαλλικός παγκοσμισμός. Σ αυτό το σημείο, η πιο ακραία δεξιά συμφιλιώνεται εκ των προτέρων με την πιο τοξική αριστερά. Το όνομα και μόνο του Jules Ferry 17, αξιωματούχου της Thiers κατά τη διάρκεια της συντριβής της Κομμούνας και θεωρητικού της αποικιοκρατίας όφειλε ωστόσο να αρκεί για να μας κάνει καχύποπτους σε σχέση μ αυτόν το θεσμό. ΌΌσο για εμάς, καθώς βλέπουμε τους καθηγητές από ποιος ξέρει ποια επιτροπή εγρήγορσης πολιτών να έρχονται για να κλαψουρίσουν στις 20-ΏΏρες 18 ότι τους έκαψαν το σχολείο τους, ανακαλούμε στη μνήμη μας πόσες φορές, σαν παιδιά, το είχαμε ονειρευτεί. Καθώς ακούμε έναν διανοούμενο της αριστεράς να ρεύεται για τη βαρβαρότητα των συμμοριών των νέων που κοροϊδεύουν τους περαστικούς στο δρόμο, κλέβουν τις βιτρίνες, πυρπολούν αυτοκίνητα και παίζουν τη γάτα με το ποντίκι με τα CRS 19, ανακαλούμε στη μνήμη μας αυτό που λεγόταν για τα blousons noirs 20 τη δεκαετία του 60 ή, καλύτερα, για τους απάχηδες της Belle Epoque 21 : Με το όνομα γένους των απάχηδων γράφει ένας δικαστής στο δικαστήριο [της επαρχείας] του Σηκουάνα το , είναι της μόδας να προσδιορίζουμε εδώ και κάποια χρόνια όλα τα επικίνδυνα άτομα, συμμορίες υπότροπων, εχθρούς της κοινωνίας, χωρίς πατρίδα και οικογένεια, εγκαταλείψαντες κάθε καθήκον, έτοιμους για τα πιο τολμηρά αιφνιδιαστικά χτυπήματα, για κάθε απόπειρα ενάντια στους ανθρώπους ή τις περιουσίες. Αυτές οι συμμορίες που αποφεύγουν την εργασία, που παίρνουν το όνομά τους από την συνοικία τους και έρχονται αντιμέτωπες με την αστυνομία, είναι ο εφιάλτης του καλού πολίτη προσωποποιημένου στο γαλλικό στυλ: ενσαρκώνουν όλα όσα έχει αποκηρύξει, όλη την δυνατή απόλαυση στην οποία δε θα συναινούσε ποτέ. Υπάρχει αυθάδεια στο να υπάρχεις σε μια χώρα όπου ένα παιδί, που τραγουδάει για το κέφι του, αναπόφευκτα θα το αποπάρουν μ ένα σταμάτα, θα αρχίσει να βρέχει εξ αιτίας σου!, όπου ο σχολικός ευνουχισμός παράγει απλόχερα γενιές εξημερωμένων 22 υπαλλήλων. Η επίμονη αύρα του Mesrine 23 κρατάει λιγότερο για την εντιμότητα και την τόλμη του παρά για το γεγονός ότι ανέλαβε να εκδικηθεί για αυτό για το οποίο όλοι θα οφείλαμε να εκδικηθούμε. ΉΉ ακόμα περισσότερο, γι αυτό για το οποίο θα οφείλαμε να εκδικηθούμε απ ευθείας, εκεί όπου συνεχίσουμε να λοξοδρομούμε, να αναβάλλουμε. Γιατί δε χωράει αμφιβολία ότι με χίλιες αθλιότητες που μένουν απαρατήρητες, με κάθε είδους κουτσομπολιά, με μια μικρή πηγμένη κακεντρέχια και μια δηλητηριώδη ευγένεια, ο Γάλλος δε σταματάει να εκδικείται για όλα αυτά από τα οποία παραιτήθηκε. Υπάρχουν στιγμές που το γαμιούνται οι μπάτσοι! παίρνει τη θέση του ναι, κύριε αστυνομικέ! Μ αυτή την έννοια η εχθρότητα χωρίς διάκριση από ορισμένες ομάδες εκφράζει με ένα λιγότερο πνιγμένο τρόπο την άσχημη ατμόσφαιρα, την κακή σκέψη στο βάθος της, την επιθυμία για σωτήρια καταστροφή στην οποία αναλώνεται η χώρα. Το να ονομάζουμε κοινωνία τον πλήθος των ξένων εν μέσω των οποίων ζούμε, είναι μια τέτοια απάτη που ακόμα και οι κοινωνιολόγοι σκέφτονται να απαρνηθούν την ιδέα αυτή που εδώ και έναν αιώνα τους δίνει το ψωμί τους. Προτιμούν τώρα τη μεταφορά δίκτυο για να απεικονίσουν τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται οι cybernetic μοναξιές, με τον οποίο δένονται μεταξύ τους οι ασθενικές αλληλεπιδράσεις γνωστές με τα ονόματα συνάδελφος, επαφή, φιλαράκι, σχέση, ή περιπέτεια 24. Παρόλα αυτά τούτα τα δίκτυα συμπυκνώνονται σε ένα μέσον 25, στο οποίο τίποτα δε μοιράζεται κανείς παρεκτός κώδικες και στο οποίο τίποτα δεν παίζεται παρεκτός η αδιάκοπη ανασύνθεση μιας ταυτότητας. Θα έχανε κανείς το χρόνο του για να καταγράψει ξεχωριστά όλα αυτά που υπάρχουν αγωνιώντας μέσα στις παρούσες κοινωνικές σχέσεις. Λένε ότι η οικογένεια επανέρχεται, το ζευγάρι επανέρχεται. Αλλά η οικογένεια που επανέρχεται δεν είναι η ίδια με εκείνη που είχε αποχωρήσει. Η επιστροφή της δεν είναι παρά μια εκβάθυνση του κυρίαρχου αποχωρισμού, τον οποίο υπηρετεί εξαπατώντας, γινόμενη αυτή ο εαυτός της μέσω εξαπάτησης. Καθένας μπορεί να επιβεβαιώσει τις δόσεις θλίψεις που συμπυκνώνουν χρονιά με χρονιά οι οικογενειακές εορτές, αυτά τα κοπιώδη χαμόγελα, αυτή την αμηχανία να βλέπεις τους πάντες να υποκρίνονται μάταια, αυτό το αίσθημα ότι υπάρχει ένα πτώμα τοποθετημένο εκεί πέρα, πάνω στο τραπέζι, και ότι όλοι παριστάνουν ότι δεν υπάρχει τίποτα. Απ το φλερτ στο

7 διαζύγιο, απ τη συμβίωση στην οικογενειακή επανένωση, ο καθένας νιώθει την ανοησία του θλιβερού οικογενειακού πυρήνα, αλλά η πλειονότητα μοιάζει να κρίνει ότι θα ήταν ακόμα πιο θλιβερό να τον απαρνηθεί. Πλέον η οικογένεια δεν είναι τόσο η ασφυξία του μητρικού σφιχταγκαλιάσματος ούτε η γελοία πατρική αρχή μες στα γκαρίσματα όσο αυτή η νηπιακή εγκατάλειψη σε μια χνουδωτή εξάρτηση, όπου όλα είναι γνωστά, όσο αυτή η στιγμή της αμεριμνησίας μπροστά σε έναν κόσμο στον οποίο τίποτα δεν μπορεί να αρνηθεί ότι καταρρέει, έναν κόσμο όπου το να γίνεις αυτόνομος είναι ένας ευφημισμός για το να βρεις έναν προστάτη. Θα ήθελαν να βρουν μέσα στην βιολογική συγγένεια τη δικαιολογία για να διαβρώσουν μέσα μας κάθε έστω και λίγο διαλυτική αποφασιστικότητα και, με την πρόφαση ότι μας είδαν να μεγαλώνουμε, να μας κάνουν να απαρνηθούμε κάθε ενηλικίωση, όπως απαρνηθήκαμε τη σοβαρότητα που υπάρχει στην παιδική ηλικία. Από τούτη τη διάβρωση πρέπει κανείς να φυλάγεται. Το ζευγάρι είναι σαν την τελευταία βαθμίδα της μεγάλης κοινωνικής πανωλεθρίας. Είναι η όαση στο μέσο της ανθρώπινης ερήμου. Ψάχνει κανείς εκεί υπό τη σκέπη του οικείου όλα όσα έχουν τόσο φανερά εγκαταλείψει τις σύγχρονες κοινωνικές σχέσεις: τη ζεστασιά, την απλότητα, την αλήθεια, μια ζωή χωρίς θέατρο ή θέαμα. ΌΌμως όταν περάσει η ερωτική ζάλη, η οικειότητα πέφτει στην καθαίρεσή της: είναι η ίδια μια κοινωνική εφεύρεση, μιλάει τη γλώσσα των γυναικείων περιοδικών και της ψυχολογίας, είναι όπως όλα τα υπόλοιπα, θωρακισμένη με στρατηγικές μέχρι αηδίας. Δεν υπάρχει εκεί πιο πολλή αλήθεια απ ότι αλλού, κι εκεί εξίσου κυριαρχούν το ψέμα και οι νόμοι της αποξένωσης. Κι όταν, από τύχη, κάποιος βρει εκεί αυτή την αλήθεια, αυτή κάνει έκκληση σε έναν διαμοιρασμό που αντιτίθεται στην ίδια τη μορφή του ζευγαριού. Αυτό για το οποίο οι άνθρωποι αγαπιούνται είναι επίσης αυτό που τους κάνει ικανούς να αγαπηθούν και διαλύει την ουτοπία του αυτισμού σε ζεύγος. Στην πραγματικότητα, η αποσύνθεση κάθε κοινωνικής φόρμας είναι δώρο εξ ουρανού. ΌΌπως το βλέπουμε εμείς, είναι η ιδανική συνθήκη για έναν πειραματισμό σε μαζικό επίπεδο, άγριο, με νέες διατάξεις, με νέες εκφάνσεις πίστης. Η περίφημη γονεϊκή παραίτηση μας έχει επιβάλει μια αναμέτρηση με τον κόσμο που μας έσπρωξε σε μια πρόωρη διαύγεια και προμηνύει κάποιες όμορφες εξεγέρσεις. Μέσα στο θάνατο του ζευγαριού βλέπουμε να γεννιούνται ταραχώδεις μορφές συλλογικής συναισθηματικής σύνδεσης, τώρα που το σεξ είναι φθαρμένο ως το κόκκαλο, που η αρρενωπότητα και η θηλυκότητα φορούν ρούχα τελείως σκωροφαγωμένα, που τρεις δεκαετίες πορνογραφικών καινοτομιών έχουν εξαντλήσει κάθε θέλγητρο της υπέρβασης και της ελευθέρωσης. Αυτό το ασυμβίβαστο που υπάρχει στους δεσμούς της συγγένειας υπολογίζουμε βάσιμα να το κάνουμε την πανοπλία μιας πολιτικής αλληλεγγύης τόσο αδιαπέραστης στην κρατική παρέμβαση όσο ένας καταυλισμός τσιγγάνων. Ακόμα και τα χαρτζηλίκια χωρίς τελειωμό που πολλοί γονείς είναι αναγκασμένοι να παρέχουν στους προλεταριοποιημένους απόγονούς τους, μπορούν να γίνουν μια μορφή χορηγίας για όφελος της κοινωνικής ανατροπής. Το να γίνεις αυτόνομος θα μπορούσε κάλλιστα να σημαίνει: να μάθεις να μάχεσαι στο δρόμο, να καταλαμβάνεις άδεια σπίτια, να μη δουλεύεις, να αγαπιέσαι τρελά και να κλέβεις στα μαγαζιά. Τρίτος κύκλος Η ζωή, η υγεία, η αγάπη είναι αβέβαιες, γιατί η εργασία να ξεφύγει απ αυτόν τον κανόνα; Δεν υπάρχει ζήτημα πιο μπερδεμένο, στη Γαλλία, απ αυτό της εργασίας. Δεν υπάρχει σχέση πιο διεστραμμένη απ αυτή των Γάλλων με την εργασία. Πηγαίντε στην Ανδαλουσία, την Αλγερία, τη Νάπολη. Την περιφρονούν κατά βάθος την εργασία εκεί. Πηγαίντε στη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία. Εκεί σέβονται την εργασία. Τα πράγματα αλλάζουν, είναι αλήθεια. Υπάρχουν πράγματι otaku 26 στην Ιαπωνία, χαρούμενοι άνεργοι 27 στη Γερμανία και workaholics στην Ανδαλουσία. Αλλά προς το παρόν δεν είναι παρά ιδιόρρυθμες περιπτώσεις. Στην Γαλλία πέφτει κανείς στα γόνατα για να αναρριχηθεί στην ιεραρχία, αλλά καυχιέται εμπιστευτικά ότι δε δίνει δεκάρα τσακιστή γι αυτή. Κάθεται κανείς στη δουλειά μέχρι τις δέκα το βράδυ, όταν είναι πηγμένος ως το λαιμό, αλλά δεν διστάζει ποτέ να κλέβει εδώ κι εκεί τη γραφική ύλη ή να βάζει χέρι στα αποθέματα των επιστραφέντων εμπορευμάτων που είναι για να ξαναπουληθούν. Σιχαίνεται τα αφεντικά αλλά θέλει με κάθε αντίτιμο να προσληφθεί. Το να έχεις δουλειά είναι τιμή και το να δουλεύεις είναι σημάδι δουλοπρέπειας. Με λίγες λέξεις:

8 κλινική περίπτωση υστερίας. Αγαπάει κανείς μισώντας και μισεί αγαπώντας. Και όλοι ξέρουν τι απονάρκωση και τι σύγχυση κυριεύουν τον υστερικό όταν χάνει το θύμα του, τον αφέντη του. Τις περισσότερες φορές δεν επανέρχεται. Σ αυτήν την θεμελιακά πολιτική χώρα που είναι η Γαλλία, η βιομηχανική εξουσία ήταν ανέκαθεν υποταγμένη στην κρατική εξουσία. Η οικονομική δραστηριότητα δε σταμάτησε ποτέ να είναι ύποπτα πλαισιωμένη από μια σχολαστική διοίκηση. Τα μεγάλα αφεντικά που δεν έχουν προέλθει από την κρατική αριστοκρατία τύπου Polytechnique-ENA 28 είναι οι παρίες του επιχειρηματικού κόσμου, για τους οποίους ομολογεί κανείς στα παρασκήνια ότι του προκαλούν λίγο τον οίκτο. Ο Bernard Tapie 29 είναι ο τραγικός τους ήρωας: λατρεμένος τη μια ημέρα, στη στενή την επόμενη, πάντα ανέγγιχτος. Δεν υπάρχει τίποτα το εκπληκτικό στο ότι ήρθε πάλι στο προσκήνιο. Αντικρίζοντάς τον όπως αντικρίζει κανείς ένα τέρας, το γαλλικό κοινό τον κρατά σε επαρκή απόσταση και, μέσω του θεάματος μια τόσο γοητευτικής παλιανθρωπιάς, προστατεύεται από την επαφή του. Παρά τη μεγάλη απάτη των 80s, η μόδα των επιχειρήσεων δεν έπιασε ποτέ στη Γαλλία. Οποιοσδήποτε γράψει ένα βιβλίο για να τις ξεφτιλίσει, εξασφαλίζει ένα best-seller. Οι μάνατζερ, τα ήθη τους και η φιλολογία τους μπορούν κάλλιστα να παρελαύνουν δημοσίως, παραμένει γύρω τους όμως μια κορδέλα του υγειονομικού που προκαλεί χαχανητά, ένας ωκεανός περιφρόνησης, μια θάλασσα σαρκασμού. Ο επιχειρηματίας δεν είναι μέλος της οικογένειας. Σε κάθε περίπτωση, στην ιεραρχία της απέχθειας, ακόμα και το μπάτσο τον προτιμούν σε σχέση μ αυτόν. Το να είσαι δημόσιος υπάλληλος παραμένει, κόντρα σε ανέμους και παλίρροιες, κόντρα σε golden boys και ιδιωτικοποιήσεις, ο κοινός ορισμός της σωστής εργασίας. Μπορεί κανείς να ζηλεύει τα πλούτη εκείνων που δεν είναι τέτοιοι, δε ζηλεύει όμως τη θέση τους. Είναι στο φόντο αυτής της νεύρωσης που οι διαδοχικές κυβερνήσεις διακηρύσσουν τον πόλεμο στην ανεργία και παριστάνουν ότι διεξάγουν τη μάχη για την απασχόληση, ενώ πρώην στελέχη κατασκηνώνουν μαζί με τα κινητά τους στις σκηνές των Γιατρών του κόσμου στις όχθες του Σηκουάνα. ΌΌταν οι μαζικές διαγραφές [στμ: ατόμων από τις λίστες των ανέργων] στο ANPE 30 δυσκολεύονται να κάνουν να πέσει ο αριθμός των ανέργων κάτω από τα δύο εκατομμύρια παρ όλα τα στατιστικά τρικ. ΌΌταν το RMI 31 και η εταιρία 32 είναι οι μόνες εγγυήσεις, κατά τη γνώμη μάλιστα των γενικών πληροφοριών 33 ενάντια σε μια κοινωνική έκρηξη δυνατή ανά πάσα στιγμή. Είναι η ψυχική οικονομία των Γάλλων όσο και η πολιτική σταθερότητα της χώρας που διακυβεύονται στη διατήρηση των μύθων της εργασίας. Χωρίς παρεξήγηση, αλλά δε γαμιόμαστε; Ανήκουμε σε μια γενιά που ζει μια χαρά χωρίς αυτούς τους μύθους. Που δεν υπολόγισε ποτέ στην σύνταξη ούτε στα εργασιακά δικαιώματα κι ακόμα λιγότερο στο δικαίωμα στην εργασία. Που δεν είναι ούτε επισφαλής όπως αρέσκονται να θεωρητικολογούν οι πιο προωθημένες φράξιες του αριστερίστικου κινήματος, αφού το να είσαι επισφαλής σημαίνει ακόμα να ορίζεις τον εαυτό σου σε σχέση με τη σφαίρα της εργασίας, πιο συγκεκριμένα: της αποσύνθεσής της. Αποδεχόμαστε την ανάγκη για εύρεση χρημάτων αδιαφορώντας για τα μέσα γιατί επί του παρόντος είναι αδύνατον να τη βγάλεις χωρίς αυτά, όχι την ανάγκη για εργασία. ΆΆλλωστε αυτό που κάνουμε δεν είναι εργασία πλέον: είναι μικροδουλειές. Η επιχείρηση δεν είναι ένας τόπος όπου υπάρχουμε, είναι ένας τόπος τον οποίο διασχίζουμε. Δεν είμαστε κυνικοί, είμαστε απλά απρόθυμοι να μας εκμεταλλεύονται. Οι συζητήσεις για τα κίνητρα του προσωπικού, την ποιότητά του, την επένδυση σ αυτό γλιστρούν πάνω μας, προς μέγιστη σύγχυση όλων των διευθυντών ανθρώπινου δυναμικού. Λένε ότι η επιχείρηση μας απογοήτευσε, ότι δεν τίμησε την αφοσίωση των γονιών μας, ότι τους απέλυσε υπερβολικά αβασάνιστα. Λένε ψέματα. Για να έχεις απογοητευτεί, πρέπει να έχεις ελπίσει ότι θα ρθει ο καιρός. Και εμείς δεν ελπίσαμε ποτέ στην επιχείρηση: την βλέπουμε σαν αυτό που είναι και ποτέ δε σταμάτησε να είναι, ένα παιχνίδι για κορόιδα, που απλά απολαμβάνουν διαφορετικά επίπεδα άνεσης. Λυπόμαστε μόνο για τους γονείς μας που έπεσαν στην παγίδα, τουλάχιστον για εκείνους που την πίστεψαν. Το μπέρδεμα των συναισθημάτων που περιβάλλει το ζήτημα της εργασίας μπορεί να εξηγηθεί ως εξής: η έννοια της εργασίας πάντα υπέκρυπτε δύο διαστάσεις αντιφατικές: μία διάσταση της εκμετάλλευσης και μία διάσταση της συμμετοχής. Εκμετάλλευση της ατομικής και της συλλογικής εργατικής δύναμης με την ιδιωτική ή κοινωνική οικειοποίηση της υπεραξίας

9 συμμετοχή σε ένα έργο κοινό μέσω των δεσμών που υφαίνονται μεταξύ εκείνων που συνεργάζονται στους κόλπους ενός σύμπαντος της παραγωγής. Αυτές οι δύο διαστάσεις έχουν αναμιχτεί μπλεγμένες σφιχτά μεταξύ τους μέσα στην έννοια της εργασίας, κάτι που εξηγεί την αδιαφορία των εργαζομένων, στο κάτω-κάτω της γραφής, για την μαρξιστική ρητορική, που αρνείται τη διάσταση της συμμετοχής, όπως και τη μανατζερίστικη ρητορική, που αρνείται τη διάσταση της εκμετάλλευσης. Κι απ αυτό προκύπτει επίσης η αμφισημία της σχέσης εργασίας, την ίδια στιγμή ντροπιασμένη, στο βαθμό που μας αποξενώνει απ αυτό που παράγουμε, και λατρεμένη, στο βαθμό που αυτό το οποίο διακυβεύεται σ αυτήν είναι ένα μέρος από εμάς τους ίδιους. Η καταστροφή, εδώ, είναι προτετελεσμένη: έγκειται σε όλα εκείνα που έπρεπε να είχαμε καταστρέψει, σε όλα εκείνα που έπρεπε να είχαμε ξεριζώσει, για να πάψει η εργασία να εμφανίζεται ως ο μόνος τρόπος να υπάρχεις. Η φρίκη της εργασίας είναι λιγότερο μέσα σ αυτήν-την-ίδια παρά στην μεθοδική λεηλασία, εδώ και αιώνες όλων όσων δεν είναι εργασία: οικειότητες της συνοικίας, του επαγγέλματος, του χωριού, του αγώνα, της συγγένειας, αφοσιώσεις σε τόπους, σε ανθρώπους, σε εποχές, σε τρόπους να κάνεις κάτι και να μιλάς. Εκεί βρίσκεται το παράδοξο των ημερών μας. Η εργασία θριάμβευε εξαλείφοντας όλους τους άλλους τρόπους ύπαρξης, την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι γίνονταν περιττοί. Τα κέρδη της παραγωγικότητας, η έξοδος της παραγωγής από την τοπική κλίμακα 34 η μηχανοποίηση, η αυτοματοποίηση και η ποσοτικοποίηση της παραγωγής έχουν προοδεύσει σε τέτοιο βαθμό που έχουν μειώσει την ποσότητα της απαραίτητης ζωντανής εργασίας για την παρασκευή του κάθε εμπορεύματος σε σχεδόν τίποτα. Ζούμε το παράδοξο μιας κοινωνίας εργαζομένων χωρίς εργασία, όπου η διασκέδαση, η κατανάλωση, οι ασχολίες του ελεύθερου χρόνου το μόνο που κάνουν είναι να καταγγέλλουν την έλλειψη αυτού από το οποίο θα έπρεπε να μας αποσπούν. Το ορυχείο του Carmaux που έγινε διάσημο κατά τη διάρκεια ενός αιώνα για τις βίαιες απεργίες του, μετατράπηκε στο Cap Decouverte 35. Πρόκειται για ένα κέντρο πολλαπλών ασχολιών όπου κανείς κάνει skateboard και ποδήλατο, και σηματοδοτείται από ένα μουσείο του Ορυχείου μέσα στο οποίο προσομοιώνονται οι εκρήξεις του γκαζιού για τους επισκέπτες. Στις επιχειρήσεις, η εργασία διαιρείται με τρόπο όλο και πιο ορατό σε ανώτατα εξειδικευμένους υπαλλήλους στην έρευνα, τον έλεγχο, το συντονισμό, την επικοινωνία, που έχουν προσδεθεί στις καινούριες διαδικασίες της κυβερνητικής 36 παραγωγής για να εφαρμόσουν όλες τις αναγκαίες γνώσεις και σε υπαλλήλους ανειδίκευτους για τη συντήρηση και την επιτήρηση αυτών των διαδικασιών. Οι πρώτοι είναι ολιγάριθμοι, πολύ καλά αμειβόμενοι, κι έτσι η μειοψηφία που τους μονοπωλεί δεν διανοείται να αφήσει ούτε ένα ψίχουλο από αυτούς να της ξεφύγει. Η εργασία τους και οι εαυτοί τους συμπλέκονται διαρκώς σε μία οντότητα μέσα σε ένα αγωνιώδες αγκάλιασμα. Managers, επιστήμονες, λομπίστες, ερευνητές, προγραμματιστές, developers, σύμβουλοι, μηχανικοί δε σταματούν κυριολεκτικά ποτέ να εργάζονται. Ακόμα και τα one-night-stands τους αυξάνουν την παραγωγικότητά τους. Οι επιχειρήσεις οι πιο δημιουργικές είναι επίσης αυτές όπου οι στενές σχέσεις είναι οι πιο πολλές, θεωρητικολογεί ένας φιλόσοφος του Τμήματος Ανθρώπινων Πόρων. Οι συνεργάτες της επιχείρησης, επιβεβαιώνει ο αντίστοιχος της Daimler-Benz, αποτελούν μέρος του κεφαλαίου της επιχείρησης [ ] Τα κίνητρά τους, το know-how τους, η δυνατότητά τους για καινοτομίες και το κριτήριό τους για τις επιθυμίες της πελατείας αποτελούν την πρώτη ύλη για καινοτόμες υπηρεσίες [ ] Η συμπεριφορά τους, η κοινωνικές και συναισθηματικές τους ικανότητες αποκτούν αυξανόμενο βάρος στην αξιολόγηση της εργασίας τους [ ] Αυτοί δε θα αξιολογούνται πλέον με τους αριθμούς των ωρών της παρουσίας τους αλλά πάνω στη βάση των κατακτημένων στόχων και της ποιότητας των αποτελεσμάτων. Είναι επιχειρηματίες. Το σύνολο των εργασιών που δε μπόρεσαν να υπαχθούν στην αυτοματοποίηση, σχηματίζουν ένα νεφέλωμα εργασιακών πόστων τα οποία, για να μην μπορούν να αναληφθούν από μηχανές, μπορούν να αναληφθούν από οποιονδήποτε άνθρωπο αποθηκάριοι, υπάλληλοι καταστημάτων, εργάτες στην αλυσίδα παραγωγής, εποχικοί, κλπ. Αυτή η ευέλικτη, αδιαφοροποίητη εργατική δύναμη, που περνά από το ένα αντικείμενο εργασίας στο άλλο και δε μένει ποτέ για καιρό σε μία επιχείρηση, δε μπορεί πλέον να συσσωματωθεί σε μία δύναμη, μη όντας ποτέ στο κέντρο της διαδικασίας παραγωγής αλλά διασκορπισμένη σε μια πληθώρα χαραμάδων, απασχολημένη με το να βουλώνει τις τρύπες για ό,τι δεν έχει μηχανοποιηθεί. Η προσωρινότητα συνιστά το περίγραμμα αυτού του εργάτη που δεν είναι πια τέτοιος, που δεν

10 έχει πια επάγγελμα αλλά ικανότητες, τις οποίες πουλά στην αλληλουχία των πόστων του, και για τον οποίο το να είναι διαθέσιμος αποτελεί επίσης μια εργασία. Στο περιθώριο αυτού του πυρήνα του εργατικού δυναμικού, του απαραίτητου για την καλή λειτουργία της μηχανής, εκτείνεται ήδη μια πλειοψηφία που έχει γίνει υπεράριθμη, η οποία είναι χρήσιμη στην ομαλή ροή της παραγωγής, αλλά όχι και τόσο πλέον, και η οποία, μέσα στην αδράνειά της, φορτώνει στη μηχανή το ρίσκο να υποστεί σαμποτάζ. Η φοβέρα μιας γενικευμένης ακινητοποίησης είναι το φάντασμα που στοιχειώνει το σύγχρονο σύστημα παραγωγής. Στο ερώτημα Γιατί να δουλεύουμε λοιπόν;, κανείς δεν απαντά όπως απάντησε εκείνος ο τότε δικαιούχος επιδόματος πρόνοιας: Για την ευημερία μου. Θα έπρεπε να κρατιέμαι απασχολημένος. Υπάρχει μια σοβαρή πιθανότητα να καταλήξουμε βρίσκοντας μια αξιοποίηση για την αδράνειά μας. Αυτόν το μετέωρο πληθυσμό πρέπει ή να τον απασχολήσουν ή να τον συγκρατήσουν. Ωστόσο δεν έχουν βρει μέχρι τώρα καλύτερη μέθοδο πειθάρχησης από τη μισθωτή σχέση. Πρέπει λοιπόν να επιδιώξουν την κατεδάφιση των κοινωνικών κεκτημένων για να φέρουν πίσω στους κόλπους του μισθού τους πιο δύστροπους, εκείνους που δε θα γυρίσουν παρά μόνο αντιμέτωποι με την επιλογή ανάμεσα στο να ψοφήσουν της πείνας ή να σαπίσουν σε ένα κελί. Η έκρηξη του δουλοκτητικού τομέα των προσωπικών υπηρεσιών οφείλει να συνεχιστεί: γυναίκες για το νοικοκυριό, για σερβιτόρες, για μασάζ, βοήθεια στα οικιακά, πορνεία, φροντίδα, ειδικά μαθήματα, θεραπευτικά καθήκοντα, ψυχολογική βοήθεια, κλπ. ΌΌλα αυτά συνοδευμένα από μια συνεχή εξύψωση των κανόνων ασφάλειας, υγιεινής, συμπεριφοράς και κουλτούρας, από μια επιτάχυνση στην παροδικότητα των μοδών, που μόνες τους εδραιώνουν την ανάγκη για τέτοιες υπηρεσίες. Στη Ρουέν οι μηχανές κοπής εισιτηρίων έχουν δώσει τη θέση τους σε ανθρώπινα παρκόμετρα : ένας βαριεστημένος τύπος στο δρόμο σας δίνει ένα εισιτήριο στάθμευσης και σας δανείζει, αναλόγως την περίπτωση, ένα αδιάβροχο αν έχει κακοκαιρία. Η τάξη της εργασίας φτιάχνει την τάξη ενός κόσμου. Η απόδειξη της καταστροφής της χτυπάει με σπασμούς τετάνου στην ιδέα μόνο όλων αυτών που προκύπτουν από αυτήν. Το να εργάζεσαι σήμερα συνδέεται λιγότερο με την οικονομική ανάγκη της παραγωγής των εμπορευμάτων παρά με την πολιτική ανάγκη της παραγωγής παραγωγών και καταναλωτών, της σωτηρίας με κάθε μέσο της τάξης της εργασίας. Το να παράγεσαι εσύ-ο-ίδιος τείνει να γίνει η κυρίαρχη ασχολία μιας κοινωνίας όπου η παραγωγή έγινε χωρίς αντικείμενο: όπως ένας μαραγκός που του έχουν στερήσει το εργαστήριό του και ο οποίος, έχοντας εγκαταλείψει κάθε ελπίδα, πλανίζει τον εαυτό του. Από εκεί μας έρχεται το θέαμα όλων αυτών των νεαρών ανθρώπων που εκπαιδεύονται να χαμογελούν για το Interview στην αναζήτηση εργασίας, που κάνουν λεύκανση των δοντιών τους μπας και βοηθηθούν λίγο παραπάνω, που πάνε τη νύχτα στα κλαμπ για να διεγείρουν το ομαδικό τους πνεύμα, που μαθαίνουν αγγλικά για να σπρώξουν την καριέρα τους, που χωρίζουν ή παντρεύονται για να ξαναμπούν δυνατά στο παιχνίδι, που κάνουν μαθήματα θεάτρου για να γίνουν αρχηγοί ή προσωπικής ανάπτυξης για να χειρίζονται τις συγκρούσεις καλύτερα Η προσωπική ανάπτυξη η πιο εσωτερική, ισχυρίζεται ένας κάποιος γκουρού, θα οδηγήσει σε μια καλύτερη συναισθηματική σταθερότητα, σε ένα πιο εύκολο άνοιγμα για σχέσεις, σε μια διανοητική οξύτητα καλύτερα κατευθυνόμενη κι έτσι σε μια καλύτερη οικονομική απόδοση. Το σούσουρο όλου αυτού του μικρού κόσμου που περιμένει με ανυπομονησία να επιλεγεί, εκπαιδευόμενος να είναι φυσικός, σχετίζεται με μια προσπάθεια σωτηρίας της τάξης της εργασίας μέσω μιας ηθικής της κινητοποίησης. Να είσαι κινητοποιημένος, σημαίνει να σχετίζεσαι με την εργασία όχι ως δραστηριότητα αλλά ως δυνατότητα. Αν ο άνεργος που βγάζει τα σκουλαρίκια του, που πάει να κουρευτεί, που κάνει projects, δουλεύει μια χαρά πάνω στην προσληψιμότητά του, όπως το λένε, είναι μ αυτό που δείχνει ότι είναι κινητοποιημένος. Η κινητοποίηση είναι αυτή η ελαφριά απογείωση σε σχέση με τον εαυτό μας, εκείνο το ελάχιστο τίναγμα από αυτό που μας απαρτίζει, αυτή η συνθήκη αλλοτριότητας με αφετηρία την οποία το Εγώ μπορεί να καταστεί αντικείμενο της εργασίας, με αφετηρία την οποία γίνεται δυνατό να πουλήσει κανείς τον εαυτό του και όχι την εργατική του δύναμη, να αμείβεται κανείς όχι για όσα κάνει, αλλά για αυτό που είναι, για την αιθέρια δεξιοτεχνία μας στους κοινωνικού κώδικες, για τα ταλέντα συσχέτισης με άλλους, για το χαμόγελό μας ή τον τρόπο παρουσίασής μας. Είναι η καινούρια νόρμα κοινωνικοποίησης. Η κινητοποίηση δρομολογεί την τήξη των δύο αντιφατικών πόλων της εργασίας: εδώ συμμετέχει κανείς στην εκμετάλλευσή του, και κάθε συμμετοχή γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Είναι κανείς για τον εαυτό του, ιδεατά, το δικό του αφεντικό και το δικό του προϊόν. Πρόκειται, είτε εργάζεται κανείς είτε όχι, για τη συσσώρευση των γνωριμιών, των ικανοτήτων, των κονέ, με λίγες λέξεις: του ανθρώπινου κεφαλαίου. Το

11 ένταλμα σε πλανητικό επίπεδο να κινητοποιούμαστε για την πιο ασήμαντη αφορμή τον καρκίνο, την τρομοκρατία, έναν σεισμό, τους άστεγους συνοψίζει την αποφασιστικότητα των βασιλευουσών δυνάμεων να διατηρήσουν το βασίλειο της εργασίας πέρα από τη φυσική του εξάλειψη. Το τρέχον σύστημα παραγωγής είναι λοιπόν, από τη μια πλευρά, αυτή η γιγαντιαία μηχανή ψυχολογικής και φυσικής κινητοποίησης, ανακυκλοφορίας της ενέργειας των ανθρώπων που έχουν γίνει περιττοί, από την άλλη είναι αυτή η μηχανή κρίσης που επιτρέπει την επιβίωση στις συμμορφούμενες υποκειμενικότητες και εγκαταλείπει όλα τα άτομα σε κίνδυνο, όλους εκείνους που ενσαρκώνουν μια άλλη χρήση της ζωής και, μ αυτόν τον τρόπο, της αντιστέκονται. Από τη μία πλευρά, κάνει να ζουν τα φαντάσματα, από την άλλη αφήνει να πεθάνουν οι ζωντανοί. Τέτοια είναι η δεόντως πολιτική λειτουργία του τρέχοντος συστήματος παραγωγής. Το να οργανώνεται κανείς πέρα από και ενάντια στην εργασία, να εγκαταλείπει συλλογικά το καθεστώς της κινητοποίησης, να διακηρύσσει την ύπαρξη μιας ζωτικότητας και μιας τάξης μέσα στην ίδια την αποκινητοποίηση 37 είναι ένα έγκλημα που ένας αποστεωμένος πολιτισμός δεν είναι έτοιμος να μας συγχωρήσει είναι όντως ο μόνος τρόπος να επιβιώσουμε πέρα απ αυτόν. Τέταρτος κύκλος Πιο απλά, πιο χαρούμενα, πιο ευκίνητα, πιο σίγουρα! Πώς θα γινόταν να μη μας μιλούν για την πόλη και την ύπαιθρο, κι ακόμα λιγότερο για την πανάρχαια αντίθεσή τους. Αυτό το οποίο εκτείνεται γύρω μας δε μοιάζει σ αυτά ούτε από κοντά ούτε από μακριά: είναι ένα και μοναδικό αστικό άπλωμα, δίχως μορφή και δίχως τάξη, μια ακατοίκητη ζώνη, αόριστη και απεριόριστη, ένα παγκόσμιο συνεχές μουσειακών υπερκέντρων και φυσικών πάρκων, μεγάλων συγκροτημάτων και τεράστιων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, βιομηχανικών ζωνών και συνοικισμών, αγροτόσπιτων και αλυσίδων μπαρ: η μητρόπολη. Υπήρξε η αρχαία πόλη, η μεσαιωνική πόλη ή η μοντέρνα πόλη δεν υπάρχει μητροπολιτική πόλη. Η μητρόπολη επιδιώκει τη σύνθεση όλης της επικράτειας. ΌΌλα εκεί συγκατοικούν, όχι τόσο γεωγραφικά αλλά μέσω του πλέγματος των δικτύων της. Είναι ακριβώς επειδή ολοκληρώνει την εξαφάνισή της που η πόλη έχει τώρα φετιχοποιηθεί, ως Ιστορία. Οι μανιφακτούρες της Λιλ γίνονται χώροι θεάματος, το μπετονένιο κέντρο της Χάβρης είναι χώρος πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Στο Πεκίνο τα hutongs 38 που αγκαλιάζουν την Απαγορευμένη Πόλη 39 είναι κατεδαφισμένα, και ανακατασκευάζουν ψεύτικα τέτοια, λίγο πιο πέρα, για την ικανοποίηση της περιέργειας των ενδιαφερομένων. Στην Τροία κολλάνε όψεις με ημίσεια ξυλείας 40 σε κτίρια από τσιμεντόλιθο, μια τέχνη απομίμησης που δε μπορεί να μην ανακαλέσει στη μνήμη τα μαγαζιά βικτοριανού στυλ στη Disneyland του Παρισίου. Τα ιστορικά κέντρα, από παλιά πολιορκημένα από τις εξεγέρσεις, βρίσκουν συνετά τη θέση τους στο οργανόγραμμα της μητρόπολης. Εκεί έχουν παραχωρηθεί στον τουρισμό και την επιδεικτική κατανάλωση. Είναι τα κέντρα της εμπορικής μαγείας, που διατηρείται με τις φιέστες και την αισθητική, κι ακόμα με το ζόρι. Η αποπνιχτική σαχλότητα των χριστουγεννιάτικων αγορών πληρώνεται με όλο και περισσότερες ολονυχτίες και περιπολίες της δημοτικής αστυνομίας. Ο έλεγχος ενσωματώνεται στο θαύμα πάνω στο πεδίο του εμπορεύματος, δείχνοντας, σε όποιον επιθυμεί σφόδρα να το βλέπει, το αυταρχικό του πρόσωπο. Η εποχή είναι του μίγματος, μίγμα χαζομουσικής, πτυσσόμενων γκλοπ και του γενιού του μπαμπάκα. Κι αυτά όλα προϋποθέτουν αστυνομική επιτήρηση, τι γοητεία! Αυτή η προτίμηση για το αυθεντικό-μέσα-σε-εισαγωγικά, και του ελέγχου που πάει πακέτο, συνοδεύουν τους μικροαστούς στην αποικιοποίησή τους των λαϊκών συνοικιών. Σπρωγμένοι έξω από τα υπερκέντρα, έρχονται να ψάξουν εκεί μια ζωή της γειτονιάς που ποτέ δεν θα έβρισκαν ανάμεσα στις κατοικίες Phenix 41. Και με το να κυνηγούν τους φτωχούς, τα οχήματα και τους μετανάστες, με το να κάνουν τον τόπο καθαρό, με το να εκδιώκουν τα μικρόβια, εξαϋλώνουν αυτό το ίδιο που ήρθαν να βρουν. Σε μια αφίσα του δήμου, ένας οδοκαθαριστής κάνει χειραψία με έναν σεκιουριτά ένα σλόγκαν: Montauban: καθαρή πόλη. Η παρακμή που

12 υποχρεώνει τους ουρμπανιστές 42 να μη μιλούν πλέον για την πόλη την οποία έχουν καταστρέψει, αλλά για το αστικό, θα όφειλε εξίσου να τους παρακινήσει να μη μιλούν πλέον ούτε για την ύπαιθρο, που δεν υπάρχει πια. Αυτό που υπάρχει, στον ίδιο τόπο και θέση, είναι ένα τοπίο που το εκθέτουν στα γεμάτα στρες και χωρίς ρίζες πλήθη, ένα παρελθόν που μπορούν εύκολα να το ρίχνουν στο προσκήνιο τώρα που η αγροτιά έχει μειωθεί τόσο πολύ. Είναι ένα μαρκετινίστικο κόλπο που το ξεδιπλώνουν πάνω σε μια επικράτεια όπου όλα οφείλουν είτε να τιμολογηθούν είτε να αποτελέσουν μέρος μιας [στμ. πολτιστικής, εθνικής] κληρονομιάς. Είναι πάντα το ίδιο παγερό κενό, του οποίου το κερδισμένο έδαφος αντηχεί μέχρι τα πιο απομακρυσμένα καμπαναριά. Η μητρόπολη είναι εκείνος ο ταυτόχρονος θάνατος της πόλης και της υπαίθρου, στο σταυροδρόμι όπου συγκλίνουν όλες οι μεσαίες τάξεις, στο μέσον της τάξης του μέσου, η οποία, από την αστυφιλία 43 ως την περιαστιοποίηση 44 απλώνεται ατελείωτα. Στην μετατροπή του παγκόσμιου εδάφους σε γυαλί ταιριάζει ο κυνισμός της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. ΈΈνα λύκειο, ένα νοσοκομείο, μια βιβλιοθήκη, είναι ισάριθμες παραλλαγές πάνω στο ίδιο θέμα: διαφάνεια, ουδετερότητα, ομοιομορφία. Μασίφ και ρευστά κτίρια, σχεδιασμένα χωρίς την ανάγκη γνώσης αυτού το οποίο θα στεγάσουν, και που θα μπορούσαν να είναι εδώ, μολαταύτα και οπουδήποτε αλλού. Τι να κάνει κανείς με τους πύργους γραφείων του Defense 45, του Part Dieu 46, ή του Euralille 47 ; Η έκφραση καυτά καινούριο 48 συμπυκνώνει μέσα της ολόκληρη τη μοίρα τους. ΈΈνας σκωτσέζος ταξιδευτής, μετά την πυρπόληση του δημαρχείου του Παρισίου απο τους εξεγερμένους το Μάιο του1871, επιβεβαιώνει το μοναδικό θέαμα της δύναμης της φλόγας: [ ] ποτέ δεν είχα φανταστεί κάτι πιο όμορφο είναι εξαίσιο. Οι άνθρωποι της Κομμούνας είναι βδελυροί κατεργάρηδες, δεν το αρνούμαι αλλά τι καλλιτέχνες! Και δεν είχαν καν συνείδηση του έργου τους! [ ] ΈΈχω δει τα ερείπια των λουτρών του Αμάλφι 49 δίπλα στα γαλανά κύματα της Μεσογείου, τα ερείπια των ναών του Tung-hoor στο Punjab 50 έχω δει τη Ρώμη και ακόμα αρκετά άλλα πράγματα: τίποτα δε μπορεί να συγκριθεί με αυτό που είχα τούτο το βράδυ μπροστά στα μάτια μου. Αυτό που σίγουρα μας μένει, πιασμένο μέσα στο δικτύωμα της μητρόπολης, είναι κάποια θραύσματα της πόλης και κάποια υπολείμματα της υπαίθρου. Αλλά κι η ζωντάνια, κι αυτή έχει βρει κατάλυμα στις υποβαθμισμένες περιοχές. Παραδόξως τα μέρη τα πιο εμφανώς μη κατοικήσιμα είναι τα μόνα που ακόμα κατοικούνται με κάποιο τρόπο. ΈΈνα παλιό κατειλημμένο παράπηγμα θα έχει πάντα ατμόσφαιρα πιο ανθρώπινη από αυτά τα διαμερίσματα μιας κάποιας κοινωνικής θέσης όπου κάποιος δε μπορεί παρά να τοποθετεί τα έπιπλά του και να τελειοποιεί τη διακόσμηση περιμένοντας την επόμενη μετακόμιση. Οι παραγκουπόλεις αρκετών μεγαλουπόλεων είναι οι τελευταίοι ζωντανοί τόποι, βιώσιμοι και, χωρίς να προκαλεί έκπληξη, επίσης, οι τόποι οι πιο θνητοί. Είναι η αντίθετη όψη του ηλεκτρονικού ντεκόρ της παγκόσμιας μητρόπολης. Οι πόλεις-υπνωτήρια των βόρειων προαστίων του Παρισίου, εγκαταλειμμένες από μικροαστούς που έφυγαν για να μπορούν να πηγαίνουν κυνήγι δίπλα στις βίλες τους, ξαναζωντανεμένες από τη μαζική ανεργία, ακτινοβολούν, ήδη, πιο έντονα από το Καρτιέ Λατέν 51. Τόσο με τις λέξεις όσο και με τη φωτιά. Η πυρκαγιά του νοέμβρη του 2005 δε γεννιέται από την ακραία αποστέρηση, όπως μακρηγορούν, αλλά το αντίθετο, από την πλήρη κατοχή ενός εδάφους. Μπορεί κανείς να καίει αυτοκίνητα γιατί του σπάνε τα νεύρα, αλλά για να εξαπλώνεται η ανταρσία για έναν ολόκληρο μήνα και να αναχαιτίζονται σταθερά οι προσπάθειες της αστυνομίας, πρέπει να ξέρει κανείς να οργανώνεται, πρέπει έχει γύρω του πολλούς που συμμετέχουν, πρέπει να γνωρίζει στην εντέλεια το έδαφος και να μοιράζεται μια κοινή γλώσσα κι έναν κοινό εχθρό. Τα χιλιόμετρα κι οι εβδομάδες δεν εμπόδισαν την εξάπλωση της φωτιάς. Στους πρώτους εμπρηστές απάντησαν άλλοι, σε μέρη όπου το κανείς δεν το περίμενε. Οι ψίθυροι δεν κρυφακούγονται. Η μητρόπολη είναι το έδαφος μιας αδιάκοπης σύγκρουσης χαμηλής έντασης, στην οποία η κατάληψη της Βασσόρας 52, του Μογνατίσου 53, της Ναμπλούς 54 αποτελούν σημεία κλιμάκωσης. Η πόλη αποτελούσε για τους στρατιωτικούς εδώ και πάρα πολλά χρόνια ένα πεδίο που απέφευγαν, ή στην καλύτερη, που το πολιορκούσαν η μητρόπολη είναι από κάθε άποψη συμβατή με τον πόλεμο. Η πολεμική σύγκρουση δεν είναι παρά μια στιγμή της διαρκούς της αναδιαμόρφωσης. Οι μάχες που διεξάγονται από τις μεγάλες δυνάμεις μοιάζουν με μια δουλειά της αστυνομίας που γίνεται ξανά και ξανά μέσα στις τρύπες της μητρόπολης

13 είτε στη Μπουρκίνα Φάσο 55, στο νότιο Μπρονξ 56, στο Καμαγκασάκι 57, στην Τσιάπας 58 ή στη Κουρνέβ 59. Οι παρεμβάσεις δεν αποβλέπουν στην νίκη, ούτε βέβαια στην αποκατάσταση της τάξης και της ειρήνης, αλλά στην εξακολούθηση μιας επιχείρησης επιβολής όρων ασφάλειας, που είναι ήδη και διαρκώς επί τω έργω. Ο πόλεμος δεν είναι απομονώσιμος μέσα στο χρόνο, αλλά διαθλάται σε μια σειρά από μικρο-επιχειρήσεις, στρατιωτικές και αστυνομικές, για το στέριωμα της ασφάλειας. Η αστυνομία και ο στρατός αλληλοπροσαρμόζονται κινούμενοι σε παράλληλες τροχιές και βήμα προς βήμα. ΈΈνας εγκληματολόγος ζητά από τα CRS να οργανώνονται σε μικρές ευκίνητες και με υψηλό βαθμό επαγγελματισμού μονάδες. Ο στρατιωτικός θεσμός, λίκνο των πειθαρχικών μεθόδων, επανεξετάζει την ιεραρχική του οργάνωση. ΈΈνας αξιωματικός του ΝΑΤΟ εφαρμόζει, για το τάγμα του πυροβολικού του, μια συμμετοχική μέθοδο που εμπλέκει τον καθένα στην ανάλυση, την προετοιμασία, την εκτέλεση και την αξιολόγηση μιας δράσης. Το πλάνο συζητείται και ξανασυζητείται για μέρες, κατά τη διάρκεια της άσκησης και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που λαμβάνουμε [ ] Τίποτα καλύτερο για να αυξηθούν η συνοχή και τα κίνητρα προσωπικής εμπλοκής από ένα σχέδιο επεξεργασμένο από κοινού. Οι στρατιωτικές δυνάμεις δεν προσαρμόζονται στη μητρόπολη μοναχά, αλλά της δίνουν σχήμα. ΈΈτσι οι ισραηλινοί στρατιώτες, από τη μάχη στη Ναμπλούς, μετατράπηκαν σε αρχιτέκτονες εσωτερικού χώρου. Αναγκασμένοι από παλαιστινιακό αντάρτικο να εγκαταλείψουν τους δρόμους, εκτεθειμένοι σε μεγάλο κίνδυνο, μαθαίνουν να προωθούνται κάθετα και οριζόντια στον πυρήνα των αστικών κατασκευών, τρυπώντας τοίχους και ταβάνια για να κινηθούν. ΈΈνας αξιωματικός των ισραηλινών δυνάμεων άμυνας, πτυχιούχος φιλοσοφικής, εξηγεί: Ο εχθρός ερμηνεύει το χώρο με έναν κλασικό τρόπο, παραδοσιακό και εγώ αρνούμαι να ακολουθήσω την ερμηνεία του και να πέσω στις παγίδες του. [ ] Επιθυμώ να τον ξαφνιάσω! Ιδού η ουσία του πολέμου. Πρέπει να κερδίσω [ ] Ιδού: επέλεξα τη μεθοδολογία που μου επιτρέπει να διασχίζω τους τοίχους ΌΌπως ένα σκουλήκι που προωθείται τρώγοντας ό,τι βρίσκεται μπροστά στο δρόμο του. Το αστικό είναι κάτι περισσότερο από το θέατρο της αναμέτρησης, είναι το μέσο. Και δε θα μπορούσαμε να μην ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τα συμβούλια του Μπλανκί, αυτή τη φορά για το κόμμα της εξέγερσης, το οποίο συνιστούσε στους μελλοντικούς εξεγερμένους του Παρισίου, να πάρουν τα σπίτια στους δρόμους με οδοφράγματα για να προστατεύσουν τις θέσεις τους, να ανοίξουν περάσματα στους τοίχους ώστε να τους κάνουν να επικοινωνούν, να ισοπεδώσουν τις σκάλες των ισογείων και να τρυπήσουν τα ταβάνια ώστε να αμυνθούν σε μια ενδεχόμενη εφόρμηση, να ξηλώσουν τις πόρτες για να σφραγίσουν μ αυτές τα παράθυρα και να βάλουν ένα πόστο πυροβολικού σε κάθε όροφο. Η μητρόπολη δεν είναι παρά αυτός ο αστικοποιημένος σωρός, αυτό το τελειωτικό τρακάρισμα της πόλης και της υπαίθρου, είναι το ίδιο μια ροή ανθρώπων και πραγμάτων. ΈΈνα ρεύμα που περνάει από ένα ολόκληρο δίκτυο οπτικών ινών, γραμμών του TGV 60, δορυφόρων, καμερών επιτήρησης για να μη σταματήσει ποτέ αυτός ο κόσμος να τρέχει προς την καταστροφή του. ΈΈνα ρεύμα που θα ήθελε να τα πάρει όλα μαζί του στην απέλπιδη κινητικότητά του, που κινητοποιεί τον καθένα. ΌΌπου βομβαρδίζεται κανείς με πληροφορίες όπως από εχθρικές δυνάμεις. ΌΌπου το μόνο που μένει είναι να τρέχεις. ΌΌπου γίνεται δύσκολο να περιμένεις, ακόμα και για το νιοστό συρμό του μετρό. Ο πολλαπλασιασμός των μέσων μετακίνησης και επικοινωνίας μας ξεριζώνει χωρίς ανάπαυλα από το εδώ και το τώρα, μέσω του πειρασμού να είμαστε πάντα αλλού. Παίρνεις το TGV, το RAR 61, ένα τηλέφωνο, για να είσαι ήδη εκεί. Αυτή η κινητικότητα δεν περιλαμβάνει παρά ξερίζωμα, απομόνωση, εξορία. Και θα ήταν ανυπόφορη για τον καθένα, εάν δεν ήταν πάντα κινητικότητα του ιδιωτικού χώρου, του φορητού εσωτερικού. Η ιδιωτική φυσαλίδα δεν σπάει, αρχίζει να επιπλέει. Δεν πρόκειται για το τέλος του κλεισίματος στο κουκούλι, είναι απλά η θέση του σε κίνηση. Από έναν σταθμό, από ένα εμπορικό κέντρο, από μια επενδυτική τράπεζα, από το ένα ξενοδοχείο στο άλλο, παντού αυτή η αποξένωση, τόσο κοινή, τόσο γνωστή, που έχει τη δική της θέση στην πιο στενή οικειότητα. Η πολυτέλεια της μητρόπολης είναι αυτό το τυχαίο ζύμωμα προσδιορισμένων περιβαλλόντων που τείνουν να ανασυνδυάζονται απροσδιόριστα. Τα κέντρα των πόλεων δεν προσφέρονται σ αυτήν ως ταυτόσημοι τόποι αλλά σαν αυθεντικές προσφορές περιβαλλόντων, μεταξύ των οποίων

14 εξελισσόμαστε, επιλέγοντας τη μία, αφήνοντας την άλλη, με βάση τα γούστα ενός είδους υπαρξιακού shopping ανάμεσα στα στυλ των μπαρς, των ανθρώπων, των designs ή ανάμεσα στις playlists ενός ipod. Με το mp3 μου είμαι ο αφέντης του κόσμου μου. Για να επιβιώσει κανείς στην ομοιομορφία που μας περιβάλλει, η μόνη λύση είναι να ανασυγκροτεί χωρίς σταματημό τον εσωτερικό του κόσμο, όπως ένα παιδί που ξαναστήνει παντού το ίδιο δεντρόσπιτο. ΌΌπως ο Ροβινσώνας αναπαρήγαγε το σύμπαν του μπακάλη στο ερημονήσι, είναι σαν το ερημονήσι μας ο πολιτισμός ο ίδιος και χιλιάδες από μας αποβιβάζονται σ αυτό χωρίς σταματημό. Ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η φλου αρχιτεκτονική, η μητρόπολη είναι μια από τις πιο ευάλωτες ανθρώπινες συγκροτήσεις που έχουν υπάρξει ποτέ. Ευέλικτη, ευφυής αλλά ευάλωτη. ΈΈνα βάρβαρο κλείσιμο των συνόρων λόγω λυσσαλέας επιδημίας, μια οποιαδήποτε έλλειψη σε μια προμήθεια ζωτική, ένα οργανωμένο μπλοκάρισμα των αξόνων συγκοινωνίας και τότε καταρρέει ολόκληρο το ντεκόρ, που δεν κατορθώνει πλέον να κρύψει τις σκηνές της σφαγής που το στοιχειώνουν κάθε στιγμή. Αυτός ο κόσμος δεν θα έτρεχε τόσο γρήγορα αν δεν ήταν διαρκώς διωκόμενος από την εγγύτητα της κατάρρευσής του. Η δικτυακή της δομή, όλες οι τεχνολογικές υποδομές των κόμβων και των συνδέσεων, η αποκεντρωμένη αρχιτεκτονική της θα ήθελαν να προσφέρουν καταφύγιο στη μητρόπολη από τις αναπόφευκτες δυσλειτουργίες της. Το Internet οφείλει να αντέξει μια πυρηνική επίθεση. Ο μόνιμος έλεγχος των ροών πληροφοριών, ανθρώπων κι εμπορευμάτων οφείλει να εξασφαλίσει την μητροπολιτική κινητικότητα, την ανιχνευσιμότητα, να βεβαιώσει ότι ποτέ δεν λείπει μια παλέτα από το στοκ των εμπορευμάτων, ότι δεν μπορεί να βρει κανείς ποτέ ένα κλεμμένο χαρτονόμισμα μέσα στο κατάστημα, έναν τρομοκράτη μέσα στο αεροπλάνο. Χάρη σε έναν κοριό RFID 62, ένα βιομετρικό διαβατήριο, ένα δείκτη DNA. ΌΌμως η μητρόπολη παράγει επίσης τα μέσα για τη δική της καταστοφή. ΈΈνας αμερικανός ειδικός της ασφάλειας αποδίδει την ήττα στο Ιράκ στην ικανότητα των ανταρτών να ωφελούνται από τους καινούριους τρόπους επικοινωνίας. Με την εισβολή τους οι ΗΠΑ δεν εισήγαγαν τόσο τη δημοκρατία όσο τα κυβερνητικά δίκτυα. ΈΈφεραν μαζί τους το ένα από τα όπλα της ήττας τους. Ο πολλαπλασιασμός των κινητών τηλεφώνων και των σημείων πρόσβασης στο Internet παρείχε στους αντάρτες ανήκουστα μέσα για να οργανώνονται και για να κάνουν τους εαυτούς τους τόσο δύσκολο στόχο. Κάθε δίκτυο με τα αδύναμα σημεία του, τους κόμπους που πρέπει να λύσεις για να σταματήσει η κυκλοφορία, για να διαρραγεί εσωτερικά το πλέγμα του. Η τελευταία μεγάλη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στην ευρώπη το έδειξε: θα αρκέσει ένα συμβάν σε μια γραμμή υψηλής τάσης για να βυθίσει στο σκοτάδι ένα μεγάλο μέρος της ηπείρου. Η πρώτη κίνηση για να ξεπηδήσει κάτι τέτοιο στο μέσον της μητρόπολης, για να γίνουν κι άλλα τέτοια δυνατά, είναι το σταμάτημα του αεικίνητού 63 της. Είναι αυτό που έχουν καταλάβει οι εξεγερμένοι ταϊλανδοί που κατέστρεψαν τα ηλεκτρικά ρελέ. Είναι αυτό που κατάλαβε το αντι-cpe 64 κίνημα, που μπλόκαρε τα πανεπιστήμια για να προσπαθήσει στη συνέχεια να μπλοκάρει την οικονομία. Είναι επίσης αυτό που κατάλαβαν οι αμερικανοί ναυτεργάτες σε απεργία τον οκτώβρη του 2002 για την διατήρηση τριακοσίων θέσεων εργασίας, που μπλόκαραν για δέκα μέρες τα κύρια λιμάνια της Δυτικής ακτής. Η αμερικάνικη οικονομία είναι τόσο εξαρτημένη από ροές με αφετηρία που εκτείνεται ως την Ασία, που το κόστος του μπλοκαρίσματος ανερχόταν σε ένα δισεκατομμύριο ευρώ την μέρα. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι μπόρεσαν να κλονίσουν την πιο μεγάλη οικονομική δύναμη στον κόσμο. Για κάποιους ειδικούς, αν το κίνημα παρατεινόταν για ένα μήνα ακόμα, θα μας είχε οδηγήσει σε μια επιστροφή στην ύφεση στις ΗΠΑ και σε έναν οικονομικό εφιάλτη για την νοτιοανατολική Ασία. Πέμπτος κύκλος Λιγότερα αγαθά, περισσότεροι σύνδεσμοι Τριάντα χρόνια μαζικής ανεργίας, κρίσης, αστείας ανάπτυξης και θέλουν ακόμα να μας κάνουν να πιστέψουμε στην οικονομία. Τριάντα χρόνια τονισμένα,είναι αλήθεια, από κάποια διαλείμματα ψευδαίσθησης: το διάλειμμα , ψευδαίσθηση ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς θα μπορούσε να φέρει την ευτυχία στο λαό το διάλειμμα των ετών της κονόμας ( ), όπου θα γινόμασταν όλοι πλούσιοι, επιχειρηματίες και χρηματιστές το διάλειμμα

15 του Internet ( ), όπου θα βρίσκαμε όλοι μια virtual εργασία μένωντας καλωδιωμένοι, όπου η Γαλλία πολύχρωμη αλλά μία, πολυπολιτισμική και καλλιεργημένη, θα έπαιρνε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα. Αλλά κοίτα μας, έχουμε ξοδέψει όλα τα αποθέματα ψευδαισθήσεων, έχουμε πιάσει πάτο, είμαστε στην στέγνα, ακόμα κι αν το κρύβουμε. Αναγκαστικά το έχει καταλάβει κανείς: δεν είναι η οικονομία που είναι σε κρίση, είναι η οικονομία που είναι η κρίση δεν είναι η δουλειά που μας λείπει, είναι που έχει πάρα πολύ δουλειά αν το καλοζυγίσουμε, δεν είναι η κρίση, είναι η ανάπτυξη που μας καταπιέζει. Πρέπει να το ομολογήσουμε: η λιτανεία των δεικτών του Χρηματιστηρίου μας αγγίζει όσο και μια προσευχή της ενορίας στα λατινικά. Ευτυχώς για μας, είμαστε μπόλικοι όσοι έχουμε καταλήξει σ αυτό το συμπέρασμα. Δε μιλάμε για όλους εκείνους που ζουν από διάφορες μικροκλοπές, από το παράνομο εμπόριο κάθε είδους, ή αυτούς που είναι στην πρόνοια εδώ και δέκα χρόνια 65. Ούτε για εκείνους που δεν κατορθώνουν πλέον να ταυτιστούν με τη δουλειά τους και κρατούν το απόθεμά τους για τον ελεύθερό τους χρόνο. Ούτε για όλους εκείνους τους κλειδωμένους, τους κρυμμένους που παίζουν τον ελάχιστο ρόλο αλλά αποτελούν ένα μέγιστο. Ούτε για όλους εκείνους που τους χτυπά αυτή η παράξενη μαζική αδιαφορία, που έρχεται ακόμα να τονίσει το παράδειγμα των συνταξιούχων και την κυνική υπερεκμετάλλευση μιας ελαστικοποιημένης εργατικής δύναμης. Δε μιλάμε για αυτούς, οι οποίοι ωστόσο οφείλουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να φτάσουν σε ένα κοντινό συμπέρασμα. Αυτό για το οποίο μιλάμε, είναι όλες αυτές οι χώρες, αυτές οι ήπειροι ολόκληρες που έχουν χάσει την οικονομική πίστη για να έχουν δει να περνάει με απώλειες και πάταγο το Boeing του ΔΝΤ, για να έχει πάρει το αυτί τους την Παγκόσμια Τράπεζα. Εκεί δεν υπάρχει τίποτα που να θυμίζει αυτή την κρίση των επαγγελμάτων που υφίσταται πλαδαρά, στην Δύση, η οικονομία. Αυτό περί του οποίου πρόκειται στη Γουινέα, τη Ρωσία, την Αργεντινή, τη Βολιβία, είναι μια βίαιη και διαρκής απομυθοποίηση αυτής της θρησκείας και του κλήρου της. Τι είναι χίλιοι οικονομολόγοι του ΔΝΤ που κείτονται στο βυθό της θάλασσας; Μια καλή αρχή, αστειεύονται στην Παγκόσμια Τράπεζα. Ρώσικο χωρατό: Δύο οικονομολόγοι συναντιούνται. Ρωτάει ο ένας τον άλλον: Καταλαβαίνεις τι συμβαίνει; Και ο άλλος απαντά: Κάτσε, θα σου εξηγήσω. ΌΌχι, όχι, του απαντά ο πρώτος, δεν είναι δύσκολες οι εξηγήσεις, κι εγώ οικονομολόγος είμαι. ΌΌχι, αυτό που σε ρωτάω είναι: καταλαβαίνεις;. Κι ο κλήρος [των οικονομικών] ο ίδιος υποκρίνεται κατά τμήματά του ότι μπαίνει σε διαφωνίες και ασκεί κριτική στο δόγμα. Το τελευταίο λίγο ζωντανό ρεύμα της υποτιθέμενης οικονομικής επιστήμης ρεύμα που ονομάζεται χωρίς χιούμορ η μη αυτιστική οικονομία έχει κάνει επάγγελμα, ήδη, το να διαλύει τους σφετερισμούς, τα κόλπα στα χαρτιά, τους νοθευμένους δείκτες μιας επιστήμης της οποίας μοναδικός ρόλος είναι να φέρει το αρτοφόριο κατά τα παραληρήματα των κυριάρχων, να περιβάλλει με ολίγον από τελετουργία τα καλέσματά τους για καθυπόταξη και τέλος, όπως ανέκαθεν κάνουν οι θρησκείες, να παρέχει εξηγήσεις. Διότι η γενική δυστυχία σταματάει να γίνεται υποφερτή από τη στιγμή που εμφανίζεται σαν αυτό που είναι: χωρίς αιτία ούτε λογική. Τα λεφτά δεν χαίρουν πλέον κανενός σεβασμού, ούτε από αυτούς που τα έχουν, ούτε από αυτούς που τα στερούνται. Είκοσι τοις εκατό των γερμανών νέων, όταν τους ρωτούν τι θέλουν να κάνουν πιο μετά στη ζωή τους, απαντούν καλλιτέχνες. Η εργασία δεν υπομένεται σαν ένα δεδομένο της ανθρώπινης ζωής. Ο λογιστικός έλεγχος των εταιριών ομολογεί ότι δεν γνωρίζει πού γεννιέται η αξία. Η κακή φήμη της αγοράς θα είχε δικαιώσει τον εαυτό της εδώ και μια γεμάτη δεκαετία, χωρίς την οργή και τα ανεξάντλητα μέσα των απολογητών της. Η πρόοδος, στην καθομιλουμένη έννοια της, έχει γίνει παντού συνώνυμο της καταστροφής. ΌΌλα στον κόσμο της οικονομίας δραπετεύουν, όπως όλα δραπέτευαν στην ΕΣΣΔ την εποχή του Αντρόποβ 66. ΌΌποιος ρίξει μια ματιά στα τελευταία χρόνια της ΕΣΣΔ, θα ακούσει χωρίς δυσκολία σ όλες τις κλήσεις των κυβερνώντων μας για εθελοντισμό, σ όλες τις εφορμήσεις για ένα μέλλον του οποίου τα ίχνη έχουμε χάσει, σ όλες αυτές τις ομολογίες πίστης στη μεταρρύθμιση των πάντων και του οτιδήποτε, τα πρώτα ραγίσματα στο οικοδόμημα του Τείχους. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού μπλοκ δεν έχει εγκαθιδρύσει τον θρίαμβο του καπιταλισμού, αλλά μόνο επιβεβαιώσει την αποτυχία μιας από τις μορφές του. Εξάλλου, η θανάτωση της ΕΣΣΔ δεν ήταν το αποτέλεσμα ενός λαού σε εξέγερση αλλά μιας νομενκλατούρας σε εκ νέου μετατροπή. Διακηρύσσοντας το τέλος του σοσιαλισμού, μια φράξια της κυβερνώσας τάξης απαλλάχτηκε προπάντων από όλες τις αναχρονιστικές

16 υποχρεώσεις που τη συνέδεαν με το λαό. Πήρε τον ιδιωτικό έλεγχο αυτού που ήδη έλεγχε αλλά στο όνομα όλων. ΌΌσο παριστάνουν ότι μας πληρώνουν, ας κάνουμε ότι δουλεύουμε, έλεγαν στις βιομηχανίες. Και ποιος νοιάζεται, ας σταματήσουμε να το παριστάνουμε! απάντησε η ολιγαρχία. Στους μεν οι πρώτες ύλες, οι βιομηχανικές υποδομές, το στρατοβιομηχανικό σύμπλεγμα, οι τράπεζες, τα μαγαζιά της νύχτας, στους δε η δυστυχία ή η μετανάστευση. ΌΌπως δεν πίστευαν πια στην ΕΣΣΔ υπό τον Αντρόποβ, έτσι δεν πιστεύουν πια στη Γαλλία, μέσα στις αίθουσες συναθροίσεων, μέσα στα ατελιέ, στα γραφεία. Και ποιος νοιάζεται! απαντούν αφεντικά και κυβερνώντες, που δεν κάνουν πια καν τον κόπο να μαλακώσουν τους σκληρούς νόμους της οικονομίας, μετεγκαθιστούν μια βιομηχανία εν τω μέσω της νυκτός για να ανακοινώσουν στο προσωπικό τις μικρές ώρες το κλείσιμό της και δεν διστάζουν να στείλουν το GIGN 67, για να σταματήσουν μια απεργία όπως αυτό έγινε στην περίπτωση της SNCM 68 ή κατά τη διάρκεια της κατάληψης, το προηγούμενο έτος, ενός κέντρου διανομής στη Ρεν. Ολόκληρη η δολοφονική δραστηριότητα της σύγχρονης εξουσίας συνίσταται στο να διαχειριστεί αυτήν την καταστροφή από τη μία πλευρά, και από την άλλη στο να θέσει τις βάσεις μιας νέας οικονομίας. Είμαστε ωστόσο κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα της οικονομίας. Εδώ και γενιές ολόκληρες μας πειθαρχούν, μας εξημερώνουν, έχουν φτιάξει από εμάς υποκείμενα, παραγωγικά από τη φύση μας, χαρούμενα να καταναλώνουν. Και να που αποκαλύπτονται όλα αυτά που προσπάθησαν να μας κάνουν να ξεχάσουμε: ότι η οικονομία είναι μια πολιτική. Κι ότι αυτή η πολιτική, σήμερα, είναι μια πολιτική επιλογής στους κόλπους μιας ανθρωπότητας που έχει γίνει, στη μαζικότητά της, περιττή. Από τον Κολμπέρ 69 στον Ντε Γκωλ περνώντας από τον Ναπολέοντα τον 3ο 70, το Κράτος αντιλαμβανόταν πάντα την οικονομία ως πολιτική, όχι λιγότερο από την μπουρζουαζία, που έβγαζε απ αυτήν κέρδος, και από τους προλετάριους, με την οποία ήταν αντιμέτωποι. Υπάρχει επίσης κι αυτό το παράξενο ενδιάμεσο πληθυσμιακό στρώμα, αυτό το περίεργο χωρίς ισχύ πρόσμιγμα αυτών που δεν παίρνουν μέρος, οι μικροαστοί, που μοιάζουν πάντα να καταλαβαίνουν την οικονομία σαν πραγματικότητα γιατί μ αυτόν τον τρόπο διατηρείται η ουδετερότητά τους. Μικρέμποροι, μικροαφεντικά, μικροαξιωματούχοι, στελέχη, καθηγητές, δημοσιογράφοι, ενδιάμεσοι κάθε είδους σχηματίζουν στη Γαλλία αυτήν τη μη-τάξη, αυτόν τον κοινωνικό ζελέ τον συντεθειμένο από τη μάζα εκείνων που θα επιθυμούσαν να περάσουν τη μικρή τους ιδιωτική ζωούλα στο περιθώριο της Ιστορίας και των ταραχών της. Αυτός ο βάλτος είναι από προδιάθεση ο πρωταθλητής της ψευδούς συνείδησης, έτοιμος για όλα προκειμένου να κρατήσει, μέσα στον ημιλήθαργό του, τα μάτια του κλειστά στον πόλεμο που μαίνεται γύρω του. Κάθε διάνοιξη των οριζόντων τους σημαδεύεται στη Γαλλία κι από μια νέα ιδιοτροπία. Κατά τη διάρκεια των δέκα τελευταίων ετών έφτιαξε η ATTAC 71 με τον απίθανο φόρο Tobin της του οποίου η καθιέρωση δε θα προϋπέθετε τίποτα λιγότερο από τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης τη δική της απολογία της πραγματικής οικονομίας ενάντια στις οικονομικές αγορές και τη συγκινητική της νοσταλγία του Κράτους. Η κωμωδία θα διαρκέσει όσο διαρκέσει αλλά θα τελειώσει σε μια ξέπνοη μασκαράτα. Η μια ιδιοτροπία αντικαθιστά την άλλη, ιδού και η αποανάπτυξη. Αν η ATTAC με τα μαθήματά της λαϊκής εκπαίδευσης προσπάθησε να σώσει την οικονομία ως επιστήμη, η αποανάπτυξη ισχυρίζεται, η ίδια, ότι την σώνει ως ηθική. Μια μόνο εναλλακτική στην ερχόμενη αποκάλυψη, να αποαναπτυχθούμε. Να καταναλώνουμε και να παράγουμε λιγότερα. Να γίνουμε χαρούμενα λιτοί. Να τρώμε βιολογικά, να μετακινούμαστε με ποδήλατο, να σταματάμε το κάπνισμα και να ελέγχουμε εξονυχιστικά τα προϊόντα που αγοράζουμε. Να ικανοποιούμαστε με το αυστηρά απαραίτητο. Εθελοντική απλότητα. Να ξανα-ανακαλύψουμε τον πραγματικό πλούτο στην άνθιση των συμποσιακών κοινωνικών σχέσεων μέσα σ έναν υγιή κόσμο. Να μην εξαντλούμε το φυσικό μας κεφάλαιο. Να πάμε προς μια υγιή οικονομία. Να αποφύγουμε τη ρύθμιση μέσω του χάους. Να μη δημιουργούμε κοινωνική κρίση θέτοντας ξανά υπό αμφισβήτηση τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό. Σύντομα: να γίνουμε οικονόμοι. Να επιστρέψουμε στην οικονομία του μπαμπά, στην εποχή του χρυσού ή των μικροαστών: στα χρόνια των 50s. ΌΌταν το άτομο γίνεται οικονόμος, η ιδιοκτησία του εκπληρώνει τέλεια τη λειτουργία της, η οποία έγκειται στο να του επιτρέπει να απολαμβάνει τη δική του ζωή προστατευμένη από τη δημόσια ύπαρξη ή μέσα στο ιδιωτικό της περίβολο. ΈΈνας γραφίστας με χειροποίητο πουλόβερ πίνει ένα κοκτέιλ φρούτων, ανάμεσα σε φίλους, στη βεράντα ενός έθνικ καφέ. Ευφραδείς, εγκάρδιοι, αστειεύονται μετρημένα, δεν κάνουν ούτε πολύ θόρυβο ούτε πολλή σιωπή, κοιτιούνται χαμογελώντας, με κάποια ευδαιμονία: είναι τόσο πολιτισμένοι. Πιο μετά, οι μεν θα πάνε να σκαλίσουν το χώμα ενός κήπου της γειτονιάς

17 ενώ οι άλλοι θα φύγουν για να κάνουν κεραμική, ζεν ή μια ταινία ανιμέισον. Κοινωνούν το δίκαιο αίσθημα ότι διαμορφώνουν μια καινούρια ανθρωπότητα, την πιο σοφή, την πιο ραφινάτη, την τελευταία. Κι έχουν δίκιο. Η Apple και η αποανάπτυξη συνεννοούνται περιέργως πάνω στο θέμα του πολιτισμού του μέλλοντος. Η ιδέα της επιστροφής στην πάλαι ποτέ οικονομία των μεν είναι η κατάλληλη ομίχλη πίσω από την οποία προωθείται η ιδέα του μεγάλου τεχνολογικού άλματος προς τα μπρος των δε. Διότι στην Ιστορία δεν υπάρχουν επιστροφές. Η παραίνεση για επιστροφή στο παρελθόν δεν εκφράζει παρά μια από τις μορφές της συνείδησης του καιρού μας, και σπάνια την λιγότερο μοντέρνα. Η αποανάπτυξη δεν είναι κατά τύχη το λάβαρο των διαφωνούντων διαφημιστών του περιοδικού adbusters. Οι επινοητές της μηδενικής ανάπτυξης το κλαμπ της Ρώμης το 1972 ήταν οι ίδιοι ένα γκρουπ βιομηχάνων και αξιωματούχων οι οποίοι στηρίζονταν σε μια σχέση με τους κυβερνητιστές του ΜΙΤ. Αυτή η σύγκλιση δεν είναι τυχαία. Εγγράφεται στο εξαναγκασμένο βήμα για να βρεθεί μια ανακούφιση στην οικονομία. Ο καπιταλισμός αποσύνθεσε προς όφελός του όλα αυτά που συντηρούσαν κοινωνικούς δεσμούς, τώρα εισέρχεται στην εκ νέου ανοικοδόμησή τους πάνω στις δικές του βάσεις. Η σύγχρονη μητροπολιτική κοινωνικότητα είναι το εκκολαπτήριο για κάτι τέτοιο. Με τον ίδιο τρόπο αφάνισε τους φυσικούς κόσμους και εισέρχεται τώρα στην τρελή ιδέα να τους ανασυστήσει σαν ελεγχόμενα περιβάλλοντα, προικισμένα με επαρκείς αισθητήρες. Σ αυτήν την καινούρια ανθρωπότητα αντιστοιχεί μια καινούρια οικονομία, που θα επιθυμούσε να μην είναι πια μια διαχωρισμένη σφαίρα της ύπαρξης αλλά ο ιστός της, που θα ήθελε να είναι το υλικό των ανθρωπίνων σχέσεων ένας καινούριος ορισμός της εργασίας σαν εργασία πάνω στον εαυτό, και του Κεφαλαίου σαν ανθρώπινο κεφάλαιο μια καινούρια ιδέα της παραγωγής σαν παραγωγής των σχεσιακών αγαθών, και της κατανάλωσης σαν κατανάλωση καταστάσεων και προπάντων μια καινούρια ιδέα της αξίας, η οποία θα εγκόλπωνε όλες τις ποιότητες των ανθρώπων. Αυτή η κυοφορούμενη βιοοικονομία αντιλαμβάνεται τον πλανήτη σαν ένα κλειστό σύστημα προς διαχείριση, και ισχυρίζεται ότι θέτει τις βάσεις για μια επιστήμη που ενσωματώνει όλες τις παραμέτρους της ζωής. Μια τέτοια επιστήμη θα μπορούσε να μας κάνει να νιώσουμε άσχημα κάποια μέρα για τις καλές εποχές των θριαμβευτών δεικτών, όταν παρίσταναν ότι μετράνε την ευτυχία του λαού στην αύξηση του ΑΕΠ, όμως κανείς δεν πίστευε ούτε στάλα σ αυτό. Να ανατιμήσουμε της μη-οικονομικές πλευρές της ζωής είναι ένα σλόγκαν της αποανάπτυξης και ταυτόχρονα το πρόγραμμα αναμόρφωσης του καπιταλισμού. Οικο-χωριά, βιντεοκάμερες επιτήρησης, πνευματικότητα, βιοτεχνολογίες και εύρυθμη συνύπαρξη ανήκουν στο ίδιο πολιτισμικό παράδειγμα σε διαμόρφωση, εκείνο της ολοκληρωτικής οικονομίας που γεννάται από τη βάση. Η διανοητική του μήτρα δεν είναι άλλη από την κυβερνητική, την επιστήμη των συστημάτων, δηλαδή του ελέγχου τους. Για να επιβάλουν οριστικά την οικονομία, την ηθική της εργασίας της και την πλεονεξία της, έπρεπε καθ όλη την διάρκεια του 17ου αιώνα να φυλακίσουν και να εξαλείψουν την πανίδα των αργόσχολων, των ζητιάνων, των μάγων, των τρελών, των ηδονιστών και άλλων φτωχών περιπλανώμενων, μια ολόκληρη ανθρωπότητα που διέψευδε με μόνη την ύπαρξή της την τάξη του συμφέροντος και της εγκράτειας. Η καινούρια οικονομία δεν θα επιβληθεί χωρίς μια παρόμοια επιλογή των κατάλληλων υποκειμένων και ζωνών για τη μεταλλαγή. Το χάος που έχει τόσες φορές αναγγελθεί θα είναι η ευκαιρία για αυτό το ξεδιάλεγμα ή η νίκη μας πάνω σ αυτό το απεχθές σχέδιο. ΈΈκτος κύκλος Το περιβάλλον είναι μια βιομηχανική πρόκληση Η οικολογία είναι η ανακάλυψη της χρονιάς. Είναι τριάντα χρόνια, που την αφήσαμε στα χέρια των Πρασίνων, που γελάμε με χάχανα γι αυτήν την κυριακή, για να το παίξουμε ευαισθητοποιημένοι τη δευτέρα. Και να που τη βρίσκουμε πάλι μπροστά μας. Που εισβάλλει στα ραδιοκύματα σαν ένα μουσικό χιτάκι το καλοκαίρι, γιατί κάνει είκοσι βαθμούς μήνα Δεκέμβριο. ΈΈνα τέταρτο των ειδών ψαριών έχει εξαφανιστεί από τους ωκεανούς. Τα υπόλοιπα δεν πρόκειται να αντέξουν πολύ ακόμα.

18 Συναγερμός για την γρίπη των πτηνών: είπαν ότι θα εξουδετερώσουν στην πτήση τους τα μεταναστευτικά πουλιά, κατά εκατοντάδες χιλιάδες. Το ποσοστό του υδραργύρου στο μητρικό γάλα είναι δέκα φορές υψηλότερο από το επιτρεπόμενο ποσοστό για το γάλα της αγελάδας. Και τα χείλη πρήζονται όταν δαγκώνω το μήλο το αγόρασα ωστόσο στην αγορά. Οι πράξεις οι πιο απλές έχουν γίνει τοξικές. Πεθαίνει κανείς στα τριανταπέντε από μια μακρόχρονη ασθένεια που θα τη διαχειριστεί όπως διαχειρίζεται όλα τα άλλα. Θα έπρεπε να βγάλουμε συμπεράσματά προτού μας οδηγήσει ως εκεί, στην πτέρυγα Β του κέντρου ανακουφιστικής φροντίδας του νοσοκομείου. Πρέπει να το ομολογήσουμε: όλη αυτή η καταστροφή για την οποία κάνουν τόσο θόρυβο, δε μας αγγίζει. Τουλάχιστον, όχι προτού μας χτυπήσει με μια από τις προβλέψιμες συνέπειές της. Μας αφορά ίσως αλλά δε μας αγγίζει. Κι ίσως μάλιστα εκεί να βρίσκεται η καταστροφή. Δεν υπάρχει περιβαλλοντική καταστροφή. Υπάρχει αυτή η καταστροφή που είναι το περιβάλλον. Το περιβάλλον είναι αυτό που μένει στον άνθρωπο όταν τα έχει χάσει όλα. Αυτοί που κατοικούν σε μια γειτονιά, έναν δρόμο, ένα λιβάδι, ένα πεδίο μάχης, ένα ατελιέ δεν έχουν περιβάλλον, εξελίσσονται σε έναν κόσμο κατοικημένο από παρουσίες, κινδύνους, φίλους, εχθρούς, σημεία ζωής και σημεία θανάτου, όντα κάθε είδους. Αυτός ο κόσμος έχει τη συνοχή του, η οποία ποικίλει αναλόγως της έντασης και της ποιότητας των δεσμών που μας συνδέουν με όλα αυτά τα όντα, με όλους αυτούς τους τόπους. Δεν υπάρχουμε παρά εμείς, παιδιά της τελικής αποστέρησης, εξόριστοι της τελευταίας ώρας που έρχονται στον κόσμο μέσα σε κύβους από μπετόν, συλλέγουν φρούτα στα σουπερμάρκετ και παραμονεύουν για την ηχώ του κόσμου στην τηλεόραση για να έχουμε ένα περιβάλλον. Δεν υπάρχουμε παρά εμείς για να συμβάλουμε στη δική μας συντριβή σαν να επρόκειτο για μια απλή αλλαγή ατμόσφαιρας. Για να εξοργιζόμαστε για τις τελευταίες προόδους της καταστροφής και να ενημερώνουμε υπομονετικά την εγκυκλοπαίδεια 72. Αυτό που έχει πήξει σε ένα περιβάλλον, είναι μια σχέση με τον κόσμο που έχει θεμελιωθεί στη διαχείριση, δηλαδή στην αποξένωση. Μια σχέση με τον κόσμο τέτοια που δεν είμαστε φτιαγμένοι τόσο καλά από θροΐσματα δέντρων, μυρωδιές τηγανίσματος στην πολυκατοικία, κελάρυσμα του νερού, οχλαγωγία μαθημάτων στο σχολείο ή την υγρασία των βραδιών το καλοκαίρι, μια σχέση με τον κόσμο τέτοια που υπάρχει εγώ και το περιβάλλον μου, που με περιβάλλει χωρίς ποτέ να με συνιστά. ΈΈχουμε γίνει γείτονες σε μια συνάθροιση πλανητικής συνιδιοκτησίας. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πιο πλήρη κόλαση. Κανένα υλικό μέσον 73 δεν έχει υπάρξει ποτέ άξιο του ονόματος περιβάλλον, εκτός ίσως από την τωρινή μητρόπολη. Ψηφιοποιημένη φωνή των ηχητικών ανακοινώσεων, τραμ με σφύριγμα τόσο 21ου αιώνα, γαλαζωπό φως των λαμπτήρων του δρόμου με μορφή γιγαντιαίων σπίρτων, διαβάτες φτιασιδωμένοι σαν αποτυχημένα μοντέλα, σιωπηλή περιστροφή μιας βιντεοκάμερας επιτήρησης, αστείο κουδούνισμα των τερματικών του μετρό, των ταμείων του σουπερμάρκετ, των ρολογιών του γραφείου, ηλεκτρονική ατμόσφαιρα από ίντερνετ-καφέ, ξελόγιασμα από οθόνες πλάσμα, από λωρίδες υψηλής ταχύτητας και από λάτεξ. Ποτέ ντεκόρ δεν ταίριαζε τόσο καλά στις ψυχές που το διέσχιζαν. Ποτέ μέσον 74 δεν έγινε πιο αυτόματο. Ποτέ συμφραζόμενα δεν έγιναν πιο αδιάφορα και δεν απαίτησαν με τη σειρά τους, για να επιβιώσουν μέσα της, μια τόσο ισότιμη αδιαφορία. Το περιβάλλον, δεν είναι εν τέλει παρά αυτό: η σχέση με τον κόσμο που αντιστοιχεί στη μητρόπολη, η οποία προβάλλει τον εαυτό της σε όλα όσα του ξεφεύγουν. Η κατάσταση είναι η εξής: προσέλαβαν τους πατεράδες μας για να καταστρέψουν αυτόν τον κόσμο, θέλουν τώρα να μας κάνουν να δουλέψουμε στην ανοικοδόμησή του, και να ναι αυτή, για αντιστάθμισμα, κερδοφόρος. Η νοσηρή έξαψη που κινεί ήδη δημοσιογράφους και διαφημιστές για κάθε καινούρια απόδειξη της κλιματικής αναθέρμανσης αποκαλύπτει το ατσάλινο χαμόγελο του καινούριου πράσινου καπιταλισμού, εκείνου που αναγγέλθηκε από τα 70s ότι περιμένει στη γωνία και δεν ερχόταν. Και λοιπόν, να τος! Η οικολογία, είναι αυτός! Οι εναλλακτικές λύσεις, αυτός είναι πάλι! Η σωτηρία του πλανήτη, πάντα αυτός! Χωρίς καμία αμφιβολία: το χώμα βάφτηκε πράσινο το περιβάλλον θα είναι ο άξονας της πολιτικής οικονομίας του 21ου αιώνα. Σε κάθε σπρωξιά του καταστροφισμού 75 αντιστοιχεί ήδη μια ιπτάμενη φυγή βιομηχανικών λύσεων.

19 Ο εφευρέτης της βόμβας υδρογόνου Edward Teller, προτείνει να κονιορτοποιηθούν εκατομμύρια τόνοι μεταλλικής σκόνης στην στρατόσφαιρα για να σταματήσει η κλιματική αναθέρμανση. Η NASA, απογοητευμένη που έπρεπε να καταχωνιάσει τη μεγάλη της ιδέα για την αντιπυραυλική ασπίδα στο μουσείο των φαντασμαγοριών του ψυχρού πολέμου, υπόσχεται την τοποθέτηση πλάι στην τροχιά της σελήνης ενός γιγάντιου καθρέφτη για να μας προστατεύει από τις ήδη ολέθριες ακτίνες του ηλίου. ΆΆλλη όψη του μέλλοντος: μια ανθρωπότητα μηχανοκίνητη που τρέχει με βιοαιθανόλη από το Σάο Πάολο ως τη Στοκχόλμη: ένα όνειρο καλλιεργητή δημητριακών από την Beauce 76, που το μόνο που περιλαμβάνει σε τελική ανάλυση είναι η μετατροπή όλων των καλλιεργήσιμων γαιών σε χωράφια σόγιας και ζαχαρότευτλων. Οικολογικά αυτοκίνητα, καθαρές μορφές ενέργειας, περιβαλλοντική συμβουλευτική που συνυπάρχει χωρίς πρόβλημα με την τελευταία διαφήμιση της Chanel στην αλληλουχία των ιλουστρασιόν σελίδων των περιοδικών άποψης. Είναι που το περιβάλλον καθεαυτό αξίζει χωρίς σύγκριση, μας λένε, να είναι το πρώτο παγκόσμιο πρόβλημα που τίθεται στην ανθρωπότητα. ΈΈνα παγκόσμιο πρόβλημα, δηλαδή ένα πρόβλημα για το οποίο μόνοι εκείνοι που είναι οργανωμένοι σε παγκόσμιο επίπεδο μπορούν να συλλάβουν τη λύση. Κι αυτούς εκεί, τους γνωρίζουμε. Είναι οι ομάδες που εδώ και περίπου έναν αιώνα βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της καταστροφής και υπολογίζουν βάσιμα να παραμείνουν, με το ελάχιστο τίμημα της αλλαγής λογότυπου. Το ότι η EDF 77 έχει την αναίδεια να μας ξανασερβίρει το πυρηνικό της πρόγραμμα σαν καινούρια λύση στην παγκόσμια ενεργειακή κρίση λέει αρκετά για το πόσο οι καινούριες λύσεις μοιάζουν στα παλιά προβλήματα. Γραμματείς του Κράτους στις πίσω αίθουσες των εναλλακτικών καφέ, οι έγνοιες τους λέγονται ήδη με τα ίδια λόγια, που είναι εξάλλου τα ίδια όπως πάντοτε. Πρόκειται για το να κινητοποιούμαστε. ΌΌχι για την ανοικοδόμηση, όπως στην μεταπολεμική εποχή, όχι για τους Αιθίοπες, όπως στα 80s, όχι για την απασχόληση, όπως στα 90s. ΌΌχι, αυτήν τη φορά είναι για το περιβάλλον. Θα σας πει κι ευχαριστώ. Ο Al Gore, η οικολογία σε στυλ Ιλό 78 και η αποανάπτυξη τοποθετούνται στις πλευρές των αιώνιων μεγάλων ψυχών της Δημοκρατίας για να παίξουν το ρόλο της παρακίνησης του μικρού λαού της αριστεράς και του ιδεαλισμού για τον οποίο είναι γνωστή η νεολαία. Με στάνταρ την εθελοντική αυστηρότητα, εργάζονται εθελούσια για να μας κάνουν συμβατούς στο κράτος έκτακτης οικολογικής ανάγκης που έρχεται. Η στρογγυλή και γλοιώδης μάζα της ενοχής τους βαραίνει πάνω στους κουρασμένους ώμους μας και θα ήθελε να μας σπρώξει να καλλιεργούμε τον κήπο μας, να ταξινομούμε τα σκουπίδια μας, να κομποστοποιούμε βιολογικά τα υπόλοιπα της μακάβριας γιορτής στην και για την οποία έχουμε νταντευτεί. Να διαχειριστούμε την έξοδο των πυρηνικών, το υπερβάλλον CO2 στην ατμόσφαιρα, την τήξη των πάγων, τους τυφώνες, τις επιδημίες, τον παγκόσμιο υπερπληθυσμό, τη διάβρωση του εδάφους, τη μαζική εξαφάνιση των ζώντων ειδών ιδού ποιο θα ήταν το φορτίο μας. Επαφίεται στον καθένα το να αλλάξει τη συμπεριφορά του λένε, αν θέλει κανείς να σώσει το όμορφο πολιτισμικό μας μοντέλο. Πρέπει να καταναλώνουμε λιγότερο για να μπορούμε ακόμα να καταναλώνουμε. Να παράγουμε βιολογικά για να μπορούμε ακόμα να παράγουμε. Πρέπει να αυτοκυριαρχήσουμε για να μπορούμε ακόμα να κυριαρχούμε. Να πώς θέλουν να μας πείσουν να συμμετάσχουμε στις μεγάλες βιομηχανικές προκλήσεις του αιώνα που διανύουμε. Ζαλισμένοι όπως είμαστε, θα ήμασταν έτοιμοι να παραδοθούμε στα χέρια των ίδιων αυτών που ηγήθηκαν του πλιάτσικου, για να μας βγάλουν από αυτό. Η οικολογία δεν είναι μοναχά η λογική της ολοκληρωτικής οικονομίας, είναι επίσης η καινούρια ηθική του κεφαλαίου. Η κατάσταση της εσωτερικής κρίσης του συστήματος και η σοβαρότητα της επιλογής καθ οδόν είναι τέτοιες που χρειάζεται εκ νέου ένα κριτήριο στο όνομα του οποίου να διενεργούνται οι σχετικές ταξινομήσεις. Η ιδέα της αρετής δεν υπήρξε ποτέ, από εποχή σε εποχή, κάτι άλλο από εφεύρεση της μοχθηρίας. Δε θα μπορούσε κανείς, χωρίς την οικολογία, να δικαιολογήσει την ύπαρξη σήμερα δύο αλυσίδων διατροφής, μια υγιεινή και βιολογική για τους πλούσιους και τα μικρά τους, την άλλη διαβόητα τοξική για την πλέμπα και τα βλαστάρια της, τα καταδικασμένα στην παχυσαρκία. Η πλανητική υπέρμπουρζουαζία δε θα ήξερε πώς να κάνει να περνάει για σεβάσμιος ο τρόπος ζωής της αν οι τελευταίες της ιδιοτροπίες δεν ήταν σχολαστικά φιλικές προς το περιβάλλον. Χωρίς την

20 οικολογία, τίποτα δεν θα είχε ακόμα αρκετή αυθεντία ώστε να αποσιωπάται κάθε ένσταση στην υπέρμετρη προέλαση του ελέγχου. Ανιχνευσιμότητα, διαφάνεια, πιστοποίηση, φόροι οικολογίας, περιβαλλοντική τελειότητα, αστυνομία του νερού αφήνουν να προαναγγελθεί η κατάσταση οικολογικής εξαίρεσης που ανακοινώνεται. ΌΌλα είναι επιτρεπτά σε μια εξουσία που εξουσιοδοτείται από τη Φύση, την υγεία και την ευημερία. Μόλις η καινούρια κουλτούρα της οικονομίας και της συμπεριφοράς θα έχει περάσει στα ήθη, τα μέτρα εξαναγκασμού θα αχρηστευθούν χωρίς αμφιβολία από μόνα τους. Χρειάζεται κανείς όλη την ψύχραιμη ξεφτίλα ενός αριβίστα τηλεοπτικών πάνελ για να υποστηρίξει μια προοπτική τόσο παγερή και ταυτόχρονα να μας καλεί να λυπηθούμε αρκετά για τον πλανήτη προκειμένου να κινητοποιηθούμε αλλά και να μείνουμε αρκετά αναίσθητοι προκειμένου να βοηθήσουμε σε όλα αυτά με αυτοσυγκράτηση και κοσμιότητα. Ο καινούριος βιολογικός ασκητισμός είναι ο αυτοέλεγχος που απαιτείται από όλους για να διαπραγματευτούμε τη διενέργεια της διάσωσης στα σημεία στα οποία το σύστημα έχει υποχρεωθεί το ίδιο να διασωθεί. Είναι στο όνομα της οικολογίας που θα πρέπει ήδη να σφίξουμε το ζωνάρι, όπως ήταν χθες στο όνομα της οικονομίας. Οι δρόμοι μπορούν βεβαίως να μεταμορφωθούν σε ποδηλατόδρομους, και μεις θα μπορούσαμε ίσως επίσης, αναλόγως του γεωγραφικού μας πλάτους, να αμειβόμαστε με ένα εγγυημένο εισόδημα, αλλά μόνο ως αντίτιμο μιας ύπαρξης καθ ολοκληρίαν υπό θεραπεία. Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ο γενικευμένος αυτοέλεγχος θα μας γλιτώσει από το να υποστούμε μια περιβαλλοντική δικτατορία, ψεύδονται: το ένα θα αποτελεί τη βάση για το άλλο, και θα έχουμε και τα δύο. ΌΌσο θα υπάρχει ο ΆΆνθρωπος και το Περιβάλλον, θα βρίσκεται η αστυνομία μεταξύ τους. Ολόκληρος ο οικολογικός λόγος χρήζει αντιστροφής. Εκεί που μιλάνε για καταστροφές για να σκιαγραφήσουν τα ολισθήματα του σύγχρονου συστήματος διαχείρισης των όντων και των πραγμάτων, δεν βλέπουμε παρά την καταστροφή της τόσο τέλειας λειτουργίας του. Το πιο μεγάλο κύμα λιμού έως τώρα γνωστό στην τροπική ζώνη ( ) συμπίπτει με μια παγκόσμια ξηρασία, αλλά προπάντων με το απόγειο της αποικιοκρατίας. Η καταστροφή του αγροτικού κόσμου και των πρακτικών διαβίωσης εξαφάνισαν τα μέσα αντιμετώπισης των ελλείψεων. Περισσότερο από την έλλειψη του νερού, ήταν τα αποτελέσματα της σε πλήρη εξάπλωση αποικιακής οικονομίας που κάλυψαν όλη την τροπική ζώνη με εκατομμύρια αποστεωμένα πτώματα. Αυτό που παρουσιάζεται παντού σαν οικολογική καταστροφή δεν σταμάτησε ποτέ να είναι, σε πρώτο λόγο, η διακήρυξη μιας καταστροφικής σχέσης προς τον κόσμο. Το να μην κατοικούμε τίποτα μας κάνει ευάλωτους στο παραμικρό ρίγος του συστήματος, στον παραμικρό κλιματικό κίνδυνο. Ενώ πλησίαζε το τελευταίο τσουνάμι 79 κι οι τουρίστες συνέχιζαν να παιδιαρίζουν στα κύματα, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες των νησιών έσπευδαν να εγκαταλείψουν τις ακτές ακολουθώντας τα πουλιά. Το τωρινό παράδοξο της οικολογίας είναι ότι με πρόφαση τη σωτηρία της Γης, δε σώζει παρά τα θεμέλια αυτού που έφτιαξε έτσι τούτο το ακατοίκητο αστέρι. Η κανονικότητα της παγκόσμιας λειτουργίας καλύπτει υπό κανονικές συνθήκες την εντελώς καταστροφική κατάσταση της αποστέρησής μας. Αυτό που ονομάζουν καταστροφή δεν είναι παρά η εξαναγκασμένη αναστολή αυτής της κατάστασης, η μια απ αυτές τις σπάνιες στιγμές όπου ξανακερδίζουμε κάποια παρουσία στον κόσμο. Ας φτάσουμε πιο νωρίς από το προβλεπόμενο στο τέλος των πετρελαϊκών αποθεμάτων, ας πάμε ολοταχώς για μεγάλες κοινωνικές απορυθμίσεις, ας συμβεί η εξαγρίωση των πληθυσμών, η πλανητική απειλή. Το τέλος του πολιτισμού! Οποιαδήποτε απώλεια ελέγχου είναι προτιμότερη από όλα αυτά τα σενάρια διαχείρισης της κρίσης. Οι καλύτερες συμβουλές, από τη στιγμή αυτή, δεν αναζητούνται από τη μεριά των ειδικών της αέναης ανάπτυξης. Ανάμεσα σε όσους υπέγραψαν τη συνθήκη του Κιότο, οι μόνες χώρες που μέχρι τις μέρες μας εκπληρούν τις δεσμεύσεις τους είναι, ίσως και παρά τις επιθυμίες τους, η Ουκρανία και η Ρουμανία. Φανταστείτε γιατί. Ο πιο προωθημένος πειραματισμός σε παγκόσμιο επίπεδο πάνω στις βιολογικές καλλιέργειες εντοπίζεται από το 1989 στο νησί της Κούβας. Φανταστείτε γιατί. Είναι κατά μήκος των αφρικανικών δρόμων, και όχι αλλού που η μηχανολογία του αυτοκινήτου έχει ανέλθει στην κλάση της λαϊκής τέχνης. Φανταστείτε πώς.

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Ημερομηνία 25/2/2015 Μέσο Συντάκτης Link diastixo.gr Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης http://diastixo.gr/sinentefxeis/xenoi/3524-william-landay ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Δημοσιεύτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το όνειρο Ένα ζευγάρι περιμένει παιδί. Τότε αρχίζει να ονειρεύεται αυτό το παιδί. Κτίζει την εικόνα ενός παιδιού μέσα στο μυαλό του. Βάσει αυτής της εικόνας, κάνει

Διαβάστε περισσότερα

Συμπτώματα συνεξάρτησης

Συμπτώματα συνεξάρτησης Συμπτώματα συνεξάρτησης Οι συνεξαρτητικές συμπεριφορές είναι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Το συνεξαρτητικό άτομο προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους καταστρέφοντας τον εαυτό του. Τέτοιου είδους συμπεριφορές

Διαβάστε περισσότερα

Εμείς τα παιδιά θέλουμε να γνωρίζουμε την τέχνη και τον πολιτισμό του τόπου μας και όλου του κόσμου.

Εμείς τα παιδιά θέλουμε να γνωρίζουμε την τέχνη και τον πολιτισμό του τόπου μας και όλου του κόσμου. Εισαγωγή Το Παγκύπριο Κίνημα ΕΔΟΝόπουλων δημιουργήθηκε το 1960. Πρωταρχικός του στόχος είναι η προσφορά και η στήριξη του παιδιού στην Κυπριακή κοινωνία. Το Κίνημα ΕΔΟΝόπουλων, μέσα από τις εβδομαδιαίες

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΟΜΑ ΜΑΘΗΤΗ/ΤΡΙΑΣ: ΟΝΟΜΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: Ένας οδηγός για τα δικαιώματα των παιδιών σε συνεργασία με την:

ΟΝΟΜΑ ΜΑΘΗΤΗ/ΤΡΙΑΣ: ΟΝΟΜΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: Ένας οδηγός για τα δικαιώματα των παιδιών σε συνεργασία με την: ΟΝΟΜΑ ΜΑΘΗΤΗ/ΤΡΙΑΣ: ΟΝΟΜΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: Ένας οδηγός για τα δικαιώματα των παιδιών σε συνεργασία με την: Μάθε για τη σύμβαση. Γνώρισε τα δικαιώματά σου. Το βιβλιαράκι που κρατάς στα χέρια σου περιέχει 54 άρθρα

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ τεύχος Β

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ τεύχος Β ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ τεύχος Β Ελένη ΚΑΜΠΕΡΗ - ΤΖΟΥΡΙΑΔΟΥ Σχολική Σύμβουλος Προσχολικής Αγωγής Σταυρούλα ΠΑΝΤΑΖΗ Νηπιαγωγός ΙΩΑΝΝΙΝΑ 2004 1 λίγα λόγια για τις δραστηριότητες Στο τεύχος αυτό περιλαμβάνονται:

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς

http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς Εκείνοι που κατηγορούν τους ανθρώπους ότι τρέχουν διαρκώς πίσω

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ Μεθοδολογία: Συνεργατική Βιωματική προσέγγιση. Στόχοι: Ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικού χειρισμού εννοιών σε κλίμα καλής επικοινωνίας και συνεργασίας. Απόπειρα δημιουργικής

Διαβάστε περισσότερα

Θετική Ψυχολογία. Καρακασίδου Ειρήνη, MSc. Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο

Θετική Ψυχολογία. Καρακασίδου Ειρήνη, MSc. Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο Θετική Ψυχολογία Καρακασίδου Ειρήνη, MSc Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο Εισαγωγή Θετική-Αρνητική Ψυχολογία Στόχοι της Ψυχολογίας

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής. Αγαπητέ συνάδελφε, ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση. Κατ αρχάς θα πρέπει

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής. Αγαπητέ συνάδελφε, ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση. Κατ αρχάς θα πρέπει ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ (Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητέ συνάδελφε, ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση. Κατ αρχάς θα πρέπει να σας πω ότι στο αρχείο μου έχω έγγραφη

Διαβάστε περισσότερα

Φίλες και φίλοι, Συνδημότες και συνδημότισσες, Αγαπητοί μου συνεργάτες, Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για αυτή την μεγάλη και εντυπωσιακή

Φίλες και φίλοι, Συνδημότες και συνδημότισσες, Αγαπητοί μου συνεργάτες, Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για αυτή την μεγάλη και εντυπωσιακή Φίλες και φίλοι, Συνδημότες και συνδημότισσες, Αγαπητοί μου συνεργάτες, Σας ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για αυτή την μεγάλη και εντυπωσιακή σας παρουσία. Η παρουσία σας σήμερα εδώ αποδεικνύει ότι

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ένας τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για αξίες και συναισθήματα»

ένας τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για αξίες και συναισθήματα» Ημερομηνία 8/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link http://artpress.sundaybloody.com/ Βασίλης Κάργας http://goo.gl/di6ugf Μαρίνα Γιώτη, συγγραφέαςεικονογράφος : «Τα παραμύθια είναι ένας τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

1 00:00:08,504 --> 00:00:11,501 το σχολείο της Τσιάπας παρουσιάζει: 2 00:00:14,259 --> 00:00:17,546 "ποιοί είναι οι Ζαπατίστας;"

1 00:00:08,504 --> 00:00:11,501 <i>το σχολείο της Τσιάπας παρουσιάζει:</i> 2 00:00:14,259 --> 00:00:17,546 <b>ποιοί είναι οι Ζαπατίστας;</b> 1 00:00:08,504 --> 00:00:11,501 το σχολείο της Τσιάπας παρουσιάζει: 2 00:00:14,259 --> 00:00:17,546 "ποιοί είναι οι Ζαπατίστας;" 3 00:00:17,967 --> 00:00:20,395 Οι Ζαπατίστας είναι ένα κίνημα.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

Μάθετε στο παιδί σας τον Κανόνα των Εσωρούχων.

Μάθετε στο παιδί σας τον Κανόνα των Εσωρούχων. 1. Μάθετε στο παιδί σας τον Κανόνα των Εσωρούχων. Υπολογίζεται ότι περίπου ένα στα πέντε παιδιά πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης. Μπορείτε να βοηθήσετε να μη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ 1. Ποιο από τα παρακάτω αποτυπώνει τη διαμονή σας, αυτό το ακαδημαϊκό έτος;

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ 1. Ποιο από τα παρακάτω αποτυπώνει τη διαμονή σας, αυτό το ακαδημαϊκό έτος; ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Το παρόν ερωτηματολόγιο αφορά έρευνα για τις συνήθειες των φοιτητών. Οι πληροφορίες που θα συγκεντρωθούν μένουν αυστηρά προσωπικές και χρησιμοποιούνται μόνο για στατιστικούς λόγους. Σας

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Προσαρμογή κειμένου ενημερωτικό φυλλάδιο των εκδόσεων «Ελληνικά Γράμματα»: Γιώργος Ραφαηλίδης υπεύθυνος στο ΓραΣΕΠ Αιγινίου 1 Σύγχρονη µορφή

Διαβάστε περισσότερα

( μαθήτρια Γ γυμνασίου) ***

( μαθήτρια Γ γυμνασίου) *** «...Η γλωσσομάθεια στις μέρες μας είναι απαραίτητη. Τα άτομα με επαρκή γνώση μιας ξένης γλώσσας έχουν τη δυνατότητα να είναι αποτελεσματικότεροι στις σπουδές τους, αφού μπορούν ψάχνοντας σε ξένες βιβλιογραφίες

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

4/6/2014 Α.μ.E.A και εργασία

4/6/2014 Α.μ.E.A και εργασία 1 4/6/2014 Α.μ.E.A και εργασία «Αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώνει στα βουνά, θα περάσεις μια ζωή πιστεύοντας πως το ψάρι είναι ηλίθιο» έλεγε Αϊνστάιν και μ έκανε να σκεφτώ, πόσοι

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ Αγγελική Γουδέλη, 2011 Κοινωνικό Άγχος Αμηχανία Φόβος Το κοινωνικό άγχος, ή αλλιώς κοινωνική φοβία, θεωρείται

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Οι Νέοι/ες και η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Οι Νέοι/ες και η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση Οι Νέοι/ες και η στάση τους απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση VPRC Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ 1/2 Ανάθεση: ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Σκοπός της έρευνας: Η διερεύνηση των απόψεων μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου σχετικά

Διαβάστε περισσότερα

4 Εαν προσπαθούσα να ξεφύγω από κάτι, τότε τα επιχειρήματα μου θα ήταν: Α με συνέπεια Β με μοναδικότητα C με λεπτομέρεια D με εξειδικευμένες γνώσεις

4 Εαν προσπαθούσα να ξεφύγω από κάτι, τότε τα επιχειρήματα μου θα ήταν: Α με συνέπεια Β με μοναδικότητα C με λεπτομέρεια D με εξειδικευμένες γνώσεις Kolbe A Test Απάντησε ρωτώντας τον εαυτό σου: Αν ήμουν ελεύθερος να δράσω όντας ο εαυτός μου και κάνοντας αυτό που μπορώ να κάνω καλύτερα, τότε θα έκανα... (επέλεξε μία από τις 4 επιλογές, καθώς και μία

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Στον κόσμο με την Thalya

Στον κόσμο με την Thalya Γρηγόρης Μπελαβίλας Στον κόσμο με την Thalya Συνέντευξη: Τσέκος Αθανάσιος Tι σάς κάνει να γράφετε μουσική? Ο βασικός λογος είναι ότι οι μουσικές που γράφω μού αρέσουν πολύ πιό πολύ από τίς μουσικές τών

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΛΑΤΥΚΑΜΠΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ σε βιβλίο με εικόνες. LET S SHARE OUR CULTURE (ΑΣ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ) Αυτό το πρόγραμμα πραγματοποιείται

Διαβάστε περισσότερα

«Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης»

«Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης» ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ 2013 «Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης» Δημήτρης Γκόντας Περιβάλλον κρίσης! Τι σημαίνει κρίση; Μισθοί της πείνας. Οικονομικό αδιέξοδο. Ανεργία άνω του 25%, δεν βρίσκω

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι.

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι. Εισαγωγή Ο οδηγός που κρατάς στα χέρια σου είναι μέρος μιας σειράς ενημερωτικών οδηγών του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Σκοπό έχει να δώσει απαντήσεις σε κάποια βασικά ερωτήματα που μπορεί να έχεις

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Πως μπορώ να υποστηρίξω τον άνθρωπό μου. να αντιμετωπίσει το λέμφωμα;

Πως μπορώ να υποστηρίξω τον άνθρωπό μου. να αντιμετωπίσει το λέμφωμα; Πως μπορώ να υποστηρίξω τον άνθρωπό μου να αντιμετωπίσει το λέμφωμα; Το λέμφωμα είναι δυνητικά ιάσιμη νόσος Με την επιστημονική συνεργασία του Αιματολογικού Τμήματος, Γ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής,

Διαβάστε περισσότερα

Διεθνής συμφωνία για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία Κείμενο για όλους

Διεθνής συμφωνία για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία Κείμενο για όλους Διεθνής συμφωνία για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία Κείμενο για όλους Σελίδα 1 από 72 Αυτό το κείμενο είναι όλη η συμφωνία. Η συμφωνία είναι νόμος της Ελλάδας από τις 11 Απριλίου 2012. Μπορείς να

Διαβάστε περισσότερα

< > Ο ΚΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

< > Ο ΚΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΝΕΥΜΑ Κ. Γ. ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗΣ 1 < > Ο ΚΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΝΕΥΜΑ Επαναλαμβάνουμε την έκπληξή μας για τα τεράστια συμπλέγματα γαλαξιών, τις πιο μακρινές

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Η Έκπτωτη και η Άλλη Τόποι θηλυκότητας και σύγχρονη φωτογραφία

Η Έκπτωτη και η Άλλη Τόποι θηλυκότητας και σύγχρονη φωτογραφία Η Έκπτωτη και η Άλλη Τόποι θηλυκότητας και σύγχρονη φωτογραφία Της Χρυσής Τσιώτα Θα ξεκινήσω κάνοντας μια προσπάθεια να απαντήσω σε μερικά από τα ερωτήματα που θέτει η Συραγώ Τσιάρα στο κείμενό - αφορμή

Διαβάστε περισσότερα

1 / 15 «ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ» Ερωτηµατολόγιο για τους µαθητές της 3 ης Γυµνασίου. Μάρτιος 2007

1 / 15 «ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ» Ερωτηµατολόγιο για τους µαθητές της 3 ης Γυµνασίου. Μάρτιος 2007 1 / 15 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Έρευνα υποστηριζόµενη από τη Γενική ιεύθυνση Εκπαίδευσης και Πολιτισµού της Ε.Ε., στο πλαίσιο του προγράµµατος Σωκράτης «ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ» Ερωτηµατολόγιο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο

ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο Κατά παραγγελία γράψιμο και κατά παραγγελία ψυχές... γίνεται; Κι όμως γίνεται... Οι πιο πολλοί είναι τους είδους, αλλά της ψυχής, δεν είναι κανείς... Εγώ με της πένας μου

Διαβάστε περισσότερα

Το διπλό βιβλίο-δημήτρης Χατζής. Χαρά Ζαβρού Γ 6 Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου Καθηγήτρια: Βασιλική Σελιώτη

Το διπλό βιβλίο-δημήτρης Χατζής. Χαρά Ζαβρού Γ 6 Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου Καθηγήτρια: Βασιλική Σελιώτη Το διπλό βιβλίο-δημήτρης Χατζής Χαρά Ζαβρού Γ 6 Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου Καθηγήτρια: Βασιλική Σελιώτη Γενικά Δημήτρης Χατζής Περιεχόμενα «Το διπλό βιβλίο» Περίληψη Ιστορικό πλαίσιο Τίτλος του έργου Δομή

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ από τον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ από τον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ από τον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού Σταύρος Κούλας Γραφίστας - Πώς ορίζεται το επάγγελμά σας, και ποιες είναι οι παραλλαγές του; H γραφιστική είναι ένα επάγγελμα που ορίζει τη σχέση του ανθρώπου

Διαβάστε περισσότερα

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ Π.Ο.Σ.Τ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ Π.Ο.Σ.Τ. ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΕΛ-ΤΑ - ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΓΙΑ 40 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ Π.Ο.Σ.Τ. ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ Μετά την έκδοση των 2 πινάκων με τα νέα όρια ηλικίας,

Διαβάστε περισσότερα

Από το 0 μέχρι τη συγγραφή ενός σεναρίου μυθοπλασίας. (βιωματικό εργαστήρι) Βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Αποστολίδη

Από το 0 μέχρι τη συγγραφή ενός σεναρίου μυθοπλασίας. (βιωματικό εργαστήρι) Βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Αποστολίδη Από το 0 μέχρι τη συγγραφή ενός σεναρίου μυθοπλασίας (βιωματικό εργαστήρι) Βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Αποστολίδη Περιγραφή εργαστηρίου Οι ιστορίες είναι γεγονότα ζωής ή του μυαλού ή μήπως απλώς

Διαβάστε περισσότερα

Περιγραφή ατοµικής περίπτωσης µεσήλικης γυναίκας µε Aποφευκτική ιαταραχή Προσωπικότητας και Αγοραφοβία 12ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας 14 17 Μαϊου 2009, Βόλος, Πανεπιστήµιο Θεσσαλίας Χ. Βαρβέρη-Γ.

Διαβάστε περισσότερα

Κυψέλη - το σπίτι της μέλισσας

Κυψέλη - το σπίτι της μέλισσας Κυψέλη - το σπίτι της μέλισσας Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ του ΣΠΥΡΟΥ ΣΚΑΡΕΑ, Γεωπόνου-Εντομολόγου Όλοι μας έχουμε δει μέλισσες να πετούν από λουλούδι σε λουλούδι. Όλοι μας έχουμε απολαύσει το μέλι,

Διαβάστε περισσότερα

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Πιθανότατα αισθάνεστε πολύ αναστατωµένοι αφού λάβατε µια διάγνωση καρκίνου. Συνήθως είναι δύσκολο να αποδεχθείτε τη διάγνωση αµέσως και αυτό είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ο συγγραφέας Θάνος Κονδύλης και το «Έγκλημα στην αρχαία Αμφίπολη Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015-10:2

Ο συγγραφέας Θάνος Κονδύλης και το «Έγκλημα στην αρχαία Αμφίπολη Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015-10:2 Ο συγγραφέας Θάνος Κονδύλης και το «Έγκλημα στην αρχαία Αμφίπολη Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015-10:2 Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη «Τελικά οι σύγχρονοι Έλληνες φέρουμε στο αίμα μας το dna των αρχαίων προγόνων

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα

Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα M A R K E T I N G R E S E A R C H S E R V I C E S Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα Δεκέμβριος 2010 Εισαγωγή Φέτος, είπαμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα με μια έρευνα που αφορά

Διαβάστε περισσότερα

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα. του Παιδιού. με απλά λόγια

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα. του Παιδιού. με απλά λόγια Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια Όλα τα παιδιά έχουν δικαιώματα που προβλέπονται από νόμους και διεθνείς συμβάσεις. Το σημαντικότερο κείμενο για τα δικαιώματα των παιδιών,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ

Η ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ Η ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΛΕΩΝΙΔΑΣ Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ, ΑΝ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΡΟΝΗΣΗ, ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΑΛΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ

Διαβάστε περισσότερα

Η Ανάληψη. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Θεό, την Ανώτερη Εξουσία.

Η Ανάληψη. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Θεό, την Ανώτερη Εξουσία. Η Ανάληψη Όπως αποκαλύφθηκε στον Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 16 Απριλίου 2011 στο Μπόλντερ, Κολοράντο ΗΠΑ Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Θεό, την Ανώτερη Εξουσία. Η Ανώτερη Εξουσία σου μιλά τώρα, μιλώντας μέσω

Διαβάστε περισσότερα

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία;

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Δύσκολη ερώτηση Για την καλλιτεχνική μου δημιουργία δεν παίζει κανένα ρόλο. Αυτό που με πικραίνει είναι ότι έζησα την

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου

Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου Κλάδος Λυκόπουλων Περιφέρεια Αθηνών ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2012 Ένας μήνας γεμάτος εκδηλώσεις Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου Τα Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου περιμένουν για 9η χρονιά μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν,

Διαβάστε περισσότερα

Αυτά τα δικαιώματα είναι η ισότητα, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία.

Αυτά τα δικαιώματα είναι η ισότητα, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία. ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ 1 της 24ης Ιουνίου 1793 Ο γαλλικός λαός, πεπεισμένος ότι η λήθη και η περιφρόνηση των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι οι μόνες αιτίες για τα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας

Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας Κείμενο: Κατερίνα Βαϊμάκη Εικονογράφηση: Ρεβέκκα Βεδέ Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας Ευρωπαϊκή Ένωση Ταµείο Συνοχής «Επενδύοντας στο

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που συμμετέχει: Κακάρη Κωνσταντίνα Παρακολουθώντας τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΙΝΑΚΑΣ 32. Μέτρια 18.9% Καλή 40.2% Πολύ καλή 40.8% ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 31. 10 Αττική. Φαίνεται πως οι μαθητές στην Αττική έχουν καλύτερες γνώσεις Αγγλικών.

ΠΙΝΑΚΑΣ 32. Μέτρια 18.9% Καλή 40.2% Πολύ καλή 40.8% ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 31. 10 Αττική. Φαίνεται πως οι μαθητές στην Αττική έχουν καλύτερες γνώσεις Αγγλικών. Β. Ενδιαφέροντα κι εξωσχολικές δραστηριότητες. Γνώση Αγγλικών Ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό της τάξεως του 97.9% των ερωτηθέντων μαθητών γνωρίζει Αγγλικά. Το επίπεδο γνώσεών τους εκτιμάται απ τους ίδιους

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόλυνση του Περιβάλλοντος

Η Μόλυνση του Περιβάλλοντος Εκπαιδευτήριο TO ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΝ Σχολικό Έτος 2007-2008 Συνθετικές εργασίες στο μάθημα Πληροφορική Τεχνολογία της Β Γυμνασίου: Όψεις της Τεχνολογίας Θέμα: Η Μόλυνση του Περιβάλλοντος Τμήμα: ΗΥ: Ομάδα: Β1 pc25

Διαβάστε περισσότερα

ἔστω www.esto.gr Πολιτικές (α)συνέχειες

ἔστω www.esto.gr Πολιτικές (α)συνέχειες ἔστω www.esto.gr Πολιτικές (α)συνέχειες ἔστω info [at] esto.gr www.esto.gr/contact i n f o [at] e s t o. g r η Χούντα δεν ανατράπηκε ποτέ και από κανέναν, η Χούντα απλά παρέδωσε την εξουσία ορκίζοντας

Διαβάστε περισσότερα

ἔστω Πολιτικές (α)συνέχειες Δεν θέλω Θ(ου) www.esto.gr Ριζοσπαστικός συνωστισμός Μετανοείτε! www.esto.gr Θεωρία: Δεν βγάζω άκρη Ή ανασα ή σιωπή

ἔστω Πολιτικές (α)συνέχειες Δεν θέλω Θ(ου) www.esto.gr Ριζοσπαστικός συνωστισμός Μετανοείτε! www.esto.gr Θεωρία: Δεν βγάζω άκρη Ή ανασα ή σιωπή Δεν θέλω Θ(ου) Ένας είναι ο εχθρός, ο αντικατοπτρισμός. Θεωρία: Δεν βγάζω άκρη Την Τσίτα την είδαμε, ο Ταρζάν μας λείπει. Ριζοσπαστικός συνωστισμός Παρίση(ς) - Μόσχα. Τώρα και στο Αργοστόλι. Μετανοείτε!

Διαβάστε περισσότερα

Εφηβεία και Πρότυπα. 2)Τη στάση του απέναντι στους άλλους, ενήλικες και συνομηλίκους

Εφηβεία και Πρότυπα. 2)Τη στάση του απέναντι στους άλλους, ενήλικες και συνομηλίκους Εφηβεία και Πρότυπα Τι σημαίνει εφηβεία; Η εφηβεία είναι η περίοδος της ζωής του ανθρώπου που αρχίζει με το τέλος της παιδικής ηλικίας και οδηγεί στην ενηλικίωση. Είναι μια εξελικτική φάση που κατά τη

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Το να είσαι γονιός δεν είναι εύκολο πράγμα. Δεν υπάρχει ευκαιρία για πρόβα, δεν υπάρχουν σχολεία. Το μόνο που κουβαλάμε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Δρ. Χρήστος Παναγιωτόπουλος Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδικής και Εφηβικής Ψυχικής

Διαβάστε περισσότερα

Ένα κουίζ για μικρούς και μεγάλους!

Ένα κουίζ για μικρούς και μεγάλους! Πόσο καλά ξέρεις τα δικαιώματά σου; Ένα κουίζ για μικρούς και μεγάλους! Στις 20 Νοεμβρίου 2015 η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού γίνεται 26 χρονών. Πόσο την χρησιμοποιούμε για να διεκδικούμε

Διαβάστε περισσότερα

Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη»

Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη» Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη» Συνέντευξη στην Ελευθερία Καμπούρογλου Το «Μια συγνώμη για το τέλος» είναι η νέα συγγραφική δουλειά της Λένας Μαντά, που μόλις

Διαβάστε περισσότερα

«Δουλεύω Ηλεκτρονικά, Δουλεύω Γρήγορα και με Ασφάλεια - by e-base.gr»

«Δουλεύω Ηλεκτρονικά, Δουλεύω Γρήγορα και με Ασφάλεια - by e-base.gr» Επεξήγηση web site με λογικό διάγραμμα «Δουλεύω Ηλεκτρονικά, Δουλεύω Γρήγορα και με Ασφάλεια - by e-base.gr» Web : www.e-base.gr E-mail : support@e-base.gr Facebook : Like Twitter : @ebasegr Πολλοί άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗ = ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗ = ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗ = ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ 27 Φεβρουαρίου, 2014 Παναγιώτα Χριστοδούλου Κοινωνική Λειτουργός ΜΑ, Υπ. Διδάκτορας Ορισμός Εμπορίας Προσώπων Σύμφωνα με τον περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

www.laraguidedogs.gr

www.laraguidedogs.gr www.laraguidedogs.gr Γεια σας! Με λένε «Λάρα» και είμαι βετεράνος σκύλος-οδηγός τυφλών! Εμείς οι σκύλοι-οδηγοί, πάμε παντού κι όλοι μας θαυμάζουν! Η δουλειά μας είναι πολύ σημαντική διότι «δανείζουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΣ. ΜΑΓΓΙΝΑΣ: Αναποτελεσματικές ενέργειες έγιναν αλλά η 19μηνη πορεία είναι ικανοποιητική

ΒΑΣ. ΜΑΓΓΙΝΑΣ: Αναποτελεσματικές ενέργειες έγιναν αλλά η 19μηνη πορεία είναι ικανοποιητική ΒΑΣ. ΜΑΓΓΙΝΑΣ: Αναποτελεσματικές ενέργειες έγιναν αλλά η 19μηνη πορεία είναι ικανοποιητική Υπάρχουν τριβές αλλά από ζήλο... Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ «Είμαι ικανοποιημένος από τη δεκαεννιάμηνη πορεία της κυβέρνησης.

Διαβάστε περισσότερα

Το ψέμα είναι ένας εύκολος τρόπος να αποφύγεις την πραγματικότητα : συνέντευξη του Άγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη στο elniplex

Το ψέμα είναι ένας εύκολος τρόπος να αποφύγεις την πραγματικότητα : συνέντευξη του Άγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη στο elniplex Το ψέμα είναι ένας εύκολος τρόπος να αποφύγεις την πραγματικότητα : συνέντευξη του Άγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη στο elniplex Η Έμη Σίνη μεγάλωσε στη Ρόδο, σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Μετσόβιο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ A ΛΥΚΕΙΟΥ

ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ A ΛΥΚΕΙΟΥ Κύρια έννοια: Φιλία ΕΚΦΡΑΣΗ - ΕΚΘΕΣΗ A ΛΥΚΕΙΟΥ «Ποια πρέπει να είναι τα κριτήρια επιλογής των φίλων µας;» ευτερεύουσες έννοιες: Κριτήρια επιλογής Ζητούµενο: Το θέµα Φιλία αποκαλείται το κοινωνικό συναίσθηµα

Διαβάστε περισσότερα

Από ξύλο και ασήμι φτιαγμένο το νέο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου

Από ξύλο και ασήμι φτιαγμένο το νέο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου Ημερομηνία 19/3/2015 Μέσο Συντάκτης Link artpress.sundaybloody.com Βασίλης Κάργας http://artpress.sundaybloody.com/?it_books=%ce%b1%cf%80%cf%8c- %CE%BE%CF%8D%CE%BB%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9- %CE%B1%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B9-

Διαβάστε περισσότερα

Σοφία Παράσχου. «Το χάνουμε!»

Σοφία Παράσχου. «Το χάνουμε!» 1 Σειρά Σπουργιτάκια Εκδόσεις Πατάκη «Το χάνουμε!» Σοφία Παράσχου Εικονογράφηση: Βαγγέλης Ελευθερίου Σελ. 52 Δραστηριότητες για Α & Β τάξη Συγγραφέας: Η Σοφία Παράσχου γεννήθηκε στην Κάρπαθο και ζει στην

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ (για τους μαθητές Γυμνασίων, ΓΕ.Λ., ΕΠΑ.Λ, ΕΠΑ.Σ, Καλλιτεχνικών, Μουσικών, Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων.)

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ (για τους μαθητές Γυμνασίων, ΓΕ.Λ., ΕΠΑ.Λ, ΕΠΑ.Σ, Καλλιτεχνικών, Μουσικών, Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων.) Ημερομηνία:.. Σχολείο:. Τάξη:. ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ (για τους μαθητές Γυμνασίων, ΓΕ.Λ., ΕΠΑ.Λ, ΕΠΑ.Σ, Καλλιτεχνικών, Μουσικών, Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων.) Πρόλογος Αγαπητέ/ή μαθητή/τρια, Το ερωτηματολόγιο

Διαβάστε περισσότερα

Περισσότερες λεπτομέρειες και τρελά βίντεο σας περιμένουν στο: skull-and-roses.com

Περισσότερες λεπτομέρειες και τρελά βίντεο σας περιμένουν στο: skull-and-roses.com Οι συμμορίες τσοπεράδων, επέλεγαν παραδοσιακά τους αρχηγούς τους με έναν διαγωνισμό που ονομάζεται Πίσω στο Πεζοδρόμιο, στον οποίο οι υποψήφιοι προσπαθούσαν να αντέξουν περισσότερο, όσο τους τραβούσε μια

Διαβάστε περισσότερα

Σας καλωσορίζω και φέτος στην εκδήλωση μας που πραγματοποιείται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας.

Σας καλωσορίζω και φέτος στην εκδήλωση μας που πραγματοποιείται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας. Άνοιγμα Μαρίνας Κούκου Εκδήλωση 10 Μαρτίου 2014 ΠΕΟ Αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Σας καλωσορίζω και φέτος στην εκδήλωση μας που πραγματοποιείται με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας.

Διαβάστε περισσότερα

e-seminars Πουλάω 1 Επαγγελματική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων

e-seminars Πουλάω 1 Επαγγελματική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων e-seminars Πρωτοποριακή Συνεχής Επαγγελματική και Προσωπική Εκπαίδευση Επαγγελματική Βελτίωση Πουλάω 1 e Seminars Copyright Seminars & Consulting Page 1 Περιεχόμενα 1. Η καταναλωτική συμπεριφορά των πελατών

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα