Νικηφόρου Βρεττάκου. Τα ποιήματα

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Νικηφόρου Βρεττάκου. Τα ποιήματα"

Transcript

1 Νικηφόρου Βρεττάκου Τα ποιήματα 1

2 2

3 ΤΑ ΤΡΥΠΙΑ ΧΕΡΙΑ 3

4 ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 31 Μαρτίου 1958 Νιώθω παράξενα σήμερα. Κάπως Έτσι περίπου: Όπως όταν ανοίγει ένα παράθυρο στον ήλιο κανείς, νιώθω σα ν άνοιξα μια τρύπα στη γη και φωτίζω τον Άδη. Λίγο πριν την νύχτα Κοιτώντας το βλέμμα σου, θαρρούσα πως έβλεπα, πρώτη φορά, ουρανό που κυμάτιζε. Στο βάθος του ανταύγειες υποπράσινες σύνθεταν ένα χρώμα ακαθόριστο. Ένα χρώμα από πνεύμα, από φως, ένα αγίασμα. Νύχτωνε κι όμως Θαρρούσα πως σάλευαν στους τοίχους λουλούδια, σάμπως χαράζοντας πέρα σε κάποιο βάθος ν ανταύγαζε. Τα μάτια σου δέσποζαν. Θωρώντας αυτή τους την ατλάζινη κίνηση να πηγαίνει και να ρχεται, δε μπορούσα να ειπώ τι ακριβώς μου θυμίζανε. Μπορεί την Αγία Άννα στους βράχους, ορθή, με του σύμπαντος το διάφανο στέφανο γύρω στο στήθος της. Μπορεί κάτι άλλο που τόχα συλλάβει ο ίδιος εγώ, αλλά μούκαψε τη σκέψη και χάθηκε. Θαρρούσα πως έβλεπα τη γιορτή των χρωμάτων, τη γιορτή της φωτιάς, τη γιορτή του νερού και της βλάστησης. Κι όλα μαζί, σ ένα όρθιο ποτάμι που ανέβαινε και χύνονταν επάνω στον γαλάζιο ουρανό, σε δυό οροπέδια, που αχτιδίζαν δυό διάφανες λίμνες: τα μάτια σου. Ποιος είναι άραγε απ τους δυό μεγαλύτερος; ο κόσμος ή ο άνθρωπος; Σε λίγο, βαδίζαμε μόνοι, κοιτάζοντας πέρα στο βάθος. Είχεν απ ώρα δύσει ο ήλιος. Πρίν να προφτάσει, 4

5 γλυκός σαν μετέωρο μάτι παιδιού, ν ανατείλει ο έσπερος, πήραν να γίνονται πράγματα άλλα μές στον ορίζοντα. Μέσα στο ημίφως σηκωνόνταν αυλαίες. λατομείο του ήλιου. Άπ αύριο θ αρχίζω να χτίζω. Άναψεν άξαφνα όλα τα μέσα φώτα του ο κόσμος. Τα τρύπια χέρια «Εγώ δε έχω να σου δώσω τίποτα» είπες. «Τίποτα, είναι τρύπια τα χέρια μου» Ενώ τον ουρανό που ήταν πάνω μου εσύ μου τον έφερνες. Κ η πολιτεία ήταν όμορφη εκείνο το βράδυ. Κι όλα είχαν όψη τρυφερή και ήρεμη. Κ η βροχή σαν ένα διάφανο έπεφτε φως αραιή, απαλή, σα καλωσύνη σε λουλούδια. Βαθιά στην καρδιά μου σιγοψιχάλιζε ένα φως σαν στριμμένο μετάξι. Μα περπατούσαμε σιγά στο δρόμο, γιατί εσύ, κρατούσες κάτι σαν γρανίτη ή βαρύ φως. Γιατ είχες εσύ τα χέρια σου γιομάτα. Τόσο, που μόλις εσήκωνες το βάρος. Μόλις που μπορούσες να ορίζεις το βήμα σου. Γιατ είχες τα χέρια σου φορτωμένα με πέτρες κομμένες απ το Τέσσερες στιγμές Όταν μπήκα στο σπίτι μου, κάτι δε χώραγε. Σκοντάφταν οι αγκώνες μου τα πόδια μου ακόμη κι όρθια, δε χώραγαν. Κοιταζόμουν στα δυό πλευρά μου, δεν έβρισκα. Σα να μ είχε ένας ήλιος, να μ είχαν οι ίδιες μου αχτίνες μπερδέψει -ένα δίχτυ, από λάμψη- σ έναν ορίζοντα. Κοιτούσα, μιλούσα: «Δε χωράω πουθενά. Και δεν είσαι κ εδώ να ψαλιδίσεις το φως που ξεβγαίνει απ το στήθος μου». * Είναι νύχτα κ είναι άνοιξη. Ένα χαμόγελο, σαν ένα λεπτότατο φρύδι σελήνης, γλυκαίνει τα πάντα. Κι ο ουρανός δεν υπάρχει, σα να πέρασε μέσα μου. 5

6 Ένα στάχυ απ αστέρια σαλεύει στο στήθος μου. Από την ίδια νύχτα Δε μπορώ να σου γράψω. Όλα αλλάζουνε, ρέουν, λάμπουν παράξενα. Αυτή τη στιγμή, στο τραπέζι μου απάνω διακλαδίζονται δέκα ρυάκια φωτιάς. Δεν έχω πια δάχτυλα. Μόνο το πρόσωπο μου αντιστέκεται να μείνει σαν πρόσωπο. Για μένα, για σένα, για όλο τον κόσμο. Η αυγή στα τζάμια Τα χέρια σου πέρασαν μέσα στο πνεύμα μου και φτιάχνουν λουλούδια. * Η πένα μου έλιωσε. Έγινε φως. Μιάν αχτίδα χρυσή που τυλίχτη στο χέρι μου. Κ οι λέξεις που σούγραψα, τρεμόπαιξαν λάμποντας κι άλλαξαν θέσεις. Χοροπήδησαν πάνω στις γραμμές του χαρτιού, μπερδεύτηκαν, έγιναν αντηλιές, πεταλούδισαν και γιομίσαν το σπίτι. Το ποτάμι Εγώ θα σε λέω Μαρία. Μπορείς να με λες κ εσύ αδελφό, ή ποτάμι 6

7 γιατί, έχω μέσα μου ένα τραγούδι όπως ένα μεγάλο ποτάμι που έχει χάσει τις άκρες του, που μπορούνε, λαμπρά δαχτυλίδια, οι στροφές του να καλύψουν την έρημο. Να φτάσει, αναβλύζοντας ατέλειωτες μάζες φωτός εξαπτέρυγες, ως εκεί που κανένα ποτάμι δεν έφτασε σε τούτο τον κόσμο. Να φτιάξει μια διάφανη λίμνη στα πόδια σας, να βλέπετε μέσα σας. Να γίνει δυο ζώνες χρυσές: μια για τ άπειρο και μια για τη γη. ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ 7

8 Η επική ποίηση Ο άνθρωπος και τα φαινόμενα Το χέρι σου είναι σπαθί. Πρίν χτυπήσει τη πόρτα, δεν ήξερα. Αδιάκοπα τώρα, νερό θαλασσί αναβλύζει η καρδιά μου. Πόσες μέρες και νύχτες, πόσα χρόνια, δεν ήξερα. Θάμουνα φαίνεται γιομάτος ραγίσματα. Πολύς ουρανός καταστάλαξε μέσα μου. Κ ένας ήχος γιομάτος ήλιο κι αγάπη είναι ένα έπος. Είναι μια σφαίρα. σ αιώνια κίνηση. Και το φύλλο ενός δέντρου κ οι ιμάντες που στρέφονται γύρω από ένα μόριο φωτός συγκρατώντας το στο άπειρο είναι ένα έπος. Καθώς τα πρωτόνια Βομβαρδίζουνε το άτομο έτσι βομβάρδιζε την ψυχή μου το κράτος των ηλίων του Θεού και σήκωσε μές στην καρδιά μου πανύψηλα αισθήματα κύματα φως, χοροστρόβιλους. Όλα όσα βλέπω γίνονται μέσα μου φθόγγοι και πια δεν μου μένει άλλο τίποτα. Πως και με τι να ερευνήσω το χρόνο, το χώρο, τη μάζα της ύλης, ν απλώσω αριθμούς στο μεγάλο τραπέζι μου; Όλα γίνονται φθόγγοι. Δε μου μένει παρά να φυσήξω αλαφρά αλλά αιώνια, σαν ένας αγέρας τριαντάφυλλου, σ όλο τον κόσμο. Ακόμη και μια σταγόνα αγάπης σ ένα βιβλίο είν ένα έπος. 8

9 Ανασύνθεση Γράφοντας, προσπαθώ να μπάσω τις λέξεις μου την ημέρα με την αγάπη της. Τον ήλιο, τ αστέρια, τα πράγματα όλα να στρέφονται, όπως και μέσα στο σύμπαν, μέσα στην ποίηση. Όπου φως κι όπου βλέφαρο σ ένα δίσκο μικρότερο, σε μια σφαίρα, ένα σχήμα βιβλίου, που θάναι και δίσκος και σφαίρα και άπειρο. Όλο τον κόσμο με ανέπαφες τις αχνές του γραμμές, την αρμονία όπως είναι φωτισμένη από μια καλοσύνη παγκόσμια κινώντας σε ανάταση τις γραμμές και τα χρώματα. Να φτιάξω έναν κόσμο που τίποτα δε θα του λείπει. Έναν κόσμο όπως ήταν πριν ακόμη φθαρεί. Πριν ακόμη σκοτώσει ο Κάιν τον Άβελ. Ν αναβλύζουνε οι λέξεις μου νερό και χορτάρι. Ν αναβλύζουνε ζώσα σιωπή και χαμόγελο. Ώρα 12 τη νύχτα Το χαρτί, στο τραπέζι, το χέρι μου. Περιμένω. Όπου νάναι, θ αρχίσουν να πέφτουν., Η ψυχή μου, δεν είναι παρά ένα σπήλαιο σιωπής, που από πάνω του κρέμονται αμέτρητοι φωτεινοί σταλαχτίτες. Πόσοι αιώνες χρειαστήκαν για να γίνουν δεν ξέρω είναι τα ποιήματα που έχω να γράψω. Ξέρω πως όσα είναι τα κύματα κι όσα τ αστέρια είναι τα ποιήματα που έχω να γράψω. 9

10 Η δημιουργία ενός άστρου Φύλαξε μου αυτούς τους λυγμούς που ανεβαίνουν, δένονται κόμποι, σπαρταρούν σαν μια δέσμη καρδιές στο λαιμό σου. Φύλαξε μου κι αυτήν την παράξενη θάλασσα που έχει πετρώσει πίσω απ τα μάτια σου. Μου χρειάζονται όλα να φτιάξω το κύμα μου. Με τι θα συνθέσω τη χαρά που υποσχέθηκα; Τα χρυσά της πανιά με τι θα τα υφάνω; Καλά είναι όλα, καλό το νερό και το φως και το χώμα. Αλλά πως θα τους δώσω την κίνηση; Πως τη φωτιά; Πως αλλιώς θ αναδώσουν αχτίνες και πως θα μπουν στην αιώνια σταθερή τους τροχιά, σαν ένας δακτύλιος μικρών ζαφειριών που στρέφεται γύρω απ το δίσκο του πνεύματος; Όχι πως φτάνουνε μόνα τους, Αν Προσέξεις, θα δεις πως πλάθοντας καίγονται μαζί και τα χέρια μου. στο άπειρο. Πάσχα παντού. Πηγαίνοντας τ άλλο πρωί θα σου κλείσω μια μουσική από γύρη κι από λεμονάνθια στο γράμμα μου. Θα σου στείλω ένα φως διαλεγμένο από την επιφάνεια του κύματος, που σκεπάζει την άνοιξη τ άσπρα περβόλια της. Τα χιόνια θα λιώνουν ψηλά στον Ταΰγετο κι ότι κι αν πεις, η καρδιά μου, Μαρία, είναι μια στέρνα. Γιομίζει όταν χίλια ρυάκια μαζί κατεβαίνουνε μέσα της Τότε λοιπόν ξεχειλίζει και τρέχει, ιδρώνοντας όπως μια στάμνα στο άπειρο. Πάσχα είναι στη Σπάρτη, στον κόσμο, Η ξεχειλισμένη στάμνα Το αναγνωστικό «Ήλιος και ζωή» Ήρθες προχτές και μου αντάλλαξες το παρόν με το μέλλον. Κατάκλυσες με φως τα τετράδια μου. Τόσος πολύς 10

11 ουρανός που περίσσεψε, τι να τον κάνω; Λογαριάζω να γράψω λοιπόν το Αναγνωστικό της χαράς. Το «Ήλιος και ζωή» για τ αγράμματα παιδιά του αιώνα μου. Ένα βιβλίο βουνό, να γυρίζουν στον ήλιο τη μέρα ανάμεσα στ άστρα τη νύχτα οι σελίδες του. μαζί με τον πόνο. Παραδείγματος χάρη, πολλών μου σελίδων η ποίηση γεννήθηκε μαζί με τα μάτια σου. Ο κόσμος κ η ποίηση Η ποίηση κ η ζωή Δεν τελειώνει η ποίηση, όπως κι ο ουρανός δεν τελειώνει. Όπως οι ώρες του Θεού κ οι στροφές του πλανήτη μας. Οι ανταύγειες της ζωής, διατηρούν το σχήμα της μέσα στην ποίηση. Όσο θα πηγαίνει και θάρχεται η θάλασσα, όσο θα γεννιούνται λουλούδια και χρώματα, όσο θα δίνουν οι άνθρωποι ο ένας στον άλλο το χέρι τους, θα υπάρχει κι η ποίηση, Η ποίηση γεννιέται μαζί με τα πράγματα, μαζί με τον έρωτα, Απλά πράγματα όλα τους. Η τάξη τους είναι φροντισμένη απ το χέρι σου. μια δέσμη από χρώματα στο βάζο του χρόνου. Άλλωστε, τι θαρρείς πως στο βάθος είναι η ποίηση; Είναι η γύρη των πραγμάτων του σύμπαντος. Η γύρη σε πράξεις, η γύρη σε οδύνη, σε φως, σε χαρά, σε αλλαγές, σε πορεία, σε κίνηση, Η ζωή κ η ψυχή σ ένα αιώνιο καθρέφτισμα μέσα στο χρόνο. Τι νομίζεις, λοιπόν κατά βάθος η ποίηση είναι μι ανθρώπινη καρδιά φορτωμένη όλο τον κόσμο. 11

12 Ο άνθρωπος ο κόσμος κ η ποίηση Ανάσκαψα όλη τη γη για να σε βρω. Κοσκίνισα μες στην καρδιά μου την έρημο ήξερα πως δίχως τον άνθρωπο δεν είναι πλήρες του ήλιου το φως. Ενώ τώρα, κοιτάζοντας μες από τόση διαύγεια τον κόσμο, μες από σένα πλησιάζουν τα πράγματα, γίνονται ευδιάκριτα, γίνονται διάφανα τώρα μπορώ ν αρθρώσω την τάξη του σ ένα ποίημα. Παίρνοντας μια σελίδα θα βάλω σ ευθείες το φως. κ είναι γι αυτό που έχω κόψει το χέρι μου. Κ είναι γι αυτό που ζυμώνομαι Νύχτα μέρα με τη φωτιά, που πατήθηκα κ έλιωσα κάτω όπως ένα τριαντάφυλλο κόκκινο, Θέλω να γίνω ενός άλλου είδους νερό. Μιαν άλλου είδους γλώσσα, Σαν αχτίνες χρυσές να τρυπώνω τα λόγια μου μες απ τους πόρους σας, δίχως να ξέρετε, προχωρώντας και φέγγοντας, βαθύτερα, όλο και βαθύτερα μες στις καρδιές σας, καθώς τις μαύρες στοές της γης κατεβαίνοντας ο ανθρακωρύχος με το λυχνάρι του. Η γλώσσα και το προσκλητήριο Ο ανθρακωρύχος Ότι κι αν γράψεις, λόγια θα ναι. Αυτά τα λόγια που ζητώ να εξαφανίσω Και μέσα στο τίποτα, υπάρχει μια γλώσσα, Περισσεύει το φως και μέσα στο τίποτα και ρέει προς τα έξω. Περνά στην καρδιά μου, φλεβίζει στο χέρι μου, ζητά να το ειπώ, να το γράψω, Αλλά πως: Δε βρίσκω τις λέξεις γιατ είν απ του κόσμου 12

13 τον πλούτο πιο λίγες. Πιο λίγες απ τα γεγονότα της άνοιξης. Προσπαθώ, συμμετέχω, επιμένοντας μ όλα τα δάκρυα μου, μ όλους των φλεβών μου τους χτύπους. Προσπαθώ ν αποχτήσω μια επαφή με το φως, μ αυτές τις αμέτρητες λέξεις που λάμπουν, μια επαφή με τη γλώσσα που θάγραφα ένα προσκλητήριο, σαν την ανατολή του ηλίου: Με στίχους αχτίνες. Με στίχους σπαθιά. Με στίχους αγάπη. κυψέλες με φως ανέπαφο, κόσμοι, Άραγε πόσο ν απέχει απ το πνεύμα μου; Πόσο ν απέχει απ το χρόνο που εγώ τραγουδώ, γονατίζοντας μπρος σ αυτό το ποτάμι που τρέχει ατελεύτητο, φωσφορίζοντας κάλλος και δύναμη κάτω και πάνω από μένα; Και πως θα μπορούσα ανασέρνοντας μες απ το βάθος του κόσμου, να δείξω παντού, την τελειότερη σταγόνα ομορφιάς απλώνοντας μες στον ήλιο και μες στο χρόνο προς όλα τα σημεία την παλάμη μου; Η αναζήτηση της τελειότητας Αυτό που μου ψιθυρίζεις, πέτρα, το ξέρω. Άλλωστε ακούω τόσες φωνές, που μου γίνεται δύσκολο. Δεν ξέρω τι ποίηση πρέπει να κάμω. Γιατί ακόμη πιο πέρα υπάρχουνε κι άλλοι χώροι για σκάψιμο χώροι, τοπεία, παρθένες πλαγιές, Η ανησυχία της υπόγειας βοής Που θα πάει αυτό, Θεέ μου; Είναι φλέβες οι ρίζες μου βυθισμένες στην κοίτη τ ουρανού ποταμού; Όσο αδειάζει 13

14 Τούτ η στέρνα στο φως, τόσο και πιο περισσότερο ακούγεται να πληθαίνει το υδάτινο βούισμα μέσα της, ν ανεβαίνει ο αιώνιος θυμός της γαλάζιας της στάθμης ψηλότερα Στείλε έναν άγγελο γρήγορα να κλείσει τη μάνα του νερού που τινάζεται ή τουλάχιστο λόγχισε την πέτρα μου, σκίσε τη, να φυτρώσει η φωνή μου, με μιας, σαν μια φλόγα, πανύψηλου, άσπρου κεριού της ανάστασης. λοιπόν το ποτάμι σου, καρδιά μου, μπορείς, όσο που ο Κύριος να κυλήσει ένα βράχο, να σου φράξει το στόμα που αναβρύζει απ την άβυσσο αίμα και λάμψη. Παρ όλο που ακόμα, και τότε, καρδιά μου, σα να κάνεις σεισμό, θα σειέται κάθε άνοιξη πάνω σου ο βράχος του. Η ανοιγμένη φλέβα Ο βράχος και η ποίηση Πώς να κλείσει κανείς μια πληγή με τα χέρια του; Θάναι σα να παλεύει με την ίδια τη γη. Θάναι σα να ζητά ν αφαιρέσει απ την κίνηση μια της στροφή. Θάναι σα ν αντιστέκεται στο κράτος της μοίρας του. Μπορείς να βροντάς Δέσε απόψε τη σπασμένη μου φλέβα. Ο σφυγμός μου αδυνάτισε. Προσπαθείς να την κλείσεις μ ένα άσπρο τριαντάφυλλο. Έγινε κόκκινο. Όλο κοκκίνισαν. Τα σεντόνια μου έγιναν παραπόταμοι ανάμεσα στα βουνά. Παραπόταμοι κόκκινοι ανάμεσα στ άστρα. 14

15 Το ατίθασο αίμα Η καρδιά μου έχει σπάσει. Από πάνω από γύρω, απ ολούθε, παντού, τη χτυπούν με σφυριές τινάζεται το αίμα της: θάλασσα πράσινο ήλιος τινάζεται αστέρια σχισμένα στα τέσσερα αχτίνες τινάζεται το αίμα μου αλλάζω, ματώνομαι, πάλι, μητέρα μου γης, δεν προφταίνω, ματώνομαι, πάλι και πάλι, θα σκίσω τον ουρανό σε σελίδες να σου σκεπάσω τον πόνο μ ένα μου ποίημα. Απόπειρα για χειρουργική επέμβαση Άνοιξε επίσημα η πόρτα. Την άσπρη του μπλούζα δεν την είδα εγώ. Την είδε η μητέρα μου, οι τρεις μου αδελφές κι ο πατέρας μου. Εγώ βρισκόμουν αδιάφορος στο μέσο μιας κόκκινης λίμνης, που μύριζε φως και τριαντάφυλλο. Εκείνος δεν τόλμησε Κοίταξε γύρω του. Κλείστε του όλα τα παράθυρα, είπε αλλάχτε του στέγη. Η ησυχία που χρειάζεται δεν είναι από δω, Κάτι γίνεται απ έξω Έσκυψε, έπιασε το σφυγμό του, τους κοίταξε, κι έγραψε στη συνταγή του δυό λέξεις: «Λιγότερο φως». 15

16 Διάλογος με την ποίηση Ήρθες ποίηση πάλι. Θ ανακάλυψες φαίνεται κάποιο μου κόκκαλο που δεν έχει λιώσει. Μια πτυχή της καρδιάς μου που δεν έγινε κύμα σου. Μιάν ανέπαφη φλέβα σε κάποιο μου δάχτυλο. Έναν ιστό που δεν έγινε στίχος σου. η αγία μητέρα μου το ψωμί: σε κομμάτια, σε φέτες, σε αντίδωρα. Να το κάμω κολώνες, στα κράσπεδα μιας λεωφόρου χυμένης στις πλάτες της γης, χαραγμένες με ψηφία που θάλαμπαν: «Λεωφόρος ειρήνης». Κι ακόμη, ώρες ώρες, θαρρώ θα μπορούσα να σκαλίσω το φως του ήλιου σε αγάλματα. Θα το ξέρουνε αύριο: Κοιτώντας τον κόσμο με μοίρασες δίκαια. Μ έκαμες χίλιες σπίθες και μια και με σκόρπισες. Η λεωφόρος με τ αγάλματα Η ψυχή μου έχει αμέτρητα χέρια. Αν τ απλώσει παντού θα γιομίσουν τον κόσμο Κ οι πέτρες που μούφερες κι αυτές που μου δίνει το σύμπαν ολόκληρο, μπορεί και να φτάνουν. Δεν είναι περισσότερες ούτε λιγότερες απ όσες μπορώ. Κι αν μούφερνες ένα βουνό, θα μπορούσα να το κόψω καθώς Χωρίς διάλειμμα Πάνε τώρα δυό μήνες. Δεν κάνω άλλο τίποτε. Τα χέρια μου βρίσκονται σε αδιάκοπη κίνηση: Ξεφορτώνω ουρανό στις ψυχές των ανθρώπων. 16

17 ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ Κ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ 17

18 Η ανθρώπινη παρουσία Σ έχουν εκπέμψει όλα τα πράγματα. Σ έστειλε ο κόσμος. Είσαι ένα πρόβλημα φωτισμένο ένα πρόσωπο που έχει μυριάδες πτυχές, παράλληλους, κέντρα, γραμμές Είσαι ο χάρτης μου. Το χέρι σου είναι και το χέρι του Νέγρου. Και το χέρι του Ιησού. Και το χέρι της μάνας μου. Και του εχθρού μου το χέρι. Το φως του προσώπου σου είναι Και το φως του ηλίου. Τα μάτια σου είναι όλα τα μάτια. Είναι ο διαβήτης του απείρου τα πόδια σου. Είσαι μια σφαίρα, μ εφτά καμπυλόγραμμα ουράνια συστήματα, που τη γυρίζω κοιτάζω διαβάζω και γράφω με μικρές αστραπές το τραγούδι του κόσμου. Οι μικροί γαλαξίες Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη. Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους. Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σαν πέτρες που βλέπονται. Όμως, εσύ, δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες μές από μένα, κάτω απ τα τόξα μου, όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα, κάτω απ τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει. Βλέποντας πάνω μας δυό κόσμους σε πλήρη λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι κάτω απ τη θέα τους Ήσουν νερό, κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες. Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες οι φλέβες μου έγιναν έξαφνα ένα δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια, στο στήθος, στο μέτωπο. Τ άστρα το βλέπουνε, ότι: δυό δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον κατοικούμε τη γη. 18

19 Αντιπαράσταση Με ανακαλύπτεις και σε ανακαλύπτω. Δυό κόσμοι ατελεύτητοι: Ουρανοί που διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Τοπία που κρύβουν πίσω τους άλλα τοπία. Ήλιοι κι αστέρια σε σχήματα ποταμιών, που διαγράφοντας λάμπουσες μεγάλες στροφές κατεβαίνουν στα βάθη μας Ας μας άφηνε ο Θεός δέκα αιώνες φωτός αντιμέτωπους! Δεν τελειώνει ο άνθρωπος όπως κι ο κόσμος. Ο λόγος των χεριών Μιάν ώρα σχεδόν, μου μιλούσαν τα χέρια σου. Είχα ακούσει τραγούδια ποταμιών και δασών, αλλ αυτό το τραγούδι, πρώτη φορά Το αναδίναν τα χέρια σου. Ο τζίτζικας πάνω στο πεύκο σταμάτησε. Πέρα στη δύση, πέφτοντας κάθετα, μοιάζαν οι αχτίδες σαν ίχνη που αφήσαν τα φτερά των αγγέλων μες στον ορίζοντα. Μέσα σ όλου του κόσμου το σούρουπο ακούγονταν μόνο τα χέρια σου. Δέκα γρύλλοι μαζί τα δέκα σου δάχτυλα, κοιτώντας ψηλά στον ορίζοντα, σ έκσταση, τραγουδούσαν θαρρείς και τα ίχνη που αφήσαν τα φτερά των αγγέλων είχαν γίνει πεντάγραμμα. 19

20 Ο ουρανός και τα χέρια Το ένα πίσω από τ άλλο τα χέρια σου πέρασαν μπρός στο παράθυρο, σαν δυό περιστέρια που γράφοντας κύκλους, κυνηγιούνται στο φως. Υψώθηκαν ύστερα, μπλέξαν τα δάχτυλα, μείναν ακίνητα. Όρθια στο σύμπαν σχημάτισαν μια πυραμίδα απ αχτίνες. Η κορφή της χανότανε στα ύψη, ενώ η βάση της Έπιανε όλον τον κύκλο του ορίζοντα. Γιομίσαν τον κόσμο. θα κάθεται ο Κύριος να βλέπει το θαύμα του. Μικρογραφία τελειωμένη Τα μάτια σου μοιάζουν σαν μια γλυκιά μέρα. Σαν ένα πρωί. Σαν ένας ορίζοντας, που δίνουν και παίρνουν μέσα του οι ανταύγειες φτιάχνοντας θαύματα. Μια κίνηση, μι άμπωτη ζαφειριών, μια παλίρροια προαιώνιων τριαντάφυλλων ή μουσικής, μιάν αδιάκοπη ανάταση δασών από απίθανες αποχρώσεις. Στα μάτια σου νομίζω πως βλέπω τη σοφά σταθμισμένη πράξη του σύμπαντος σ όλη τη δόξα της κι από τόσο κοντά όπως βλέπεις κανείς έναν κήπο απ το φράχτη του. Ο φάρος με τα πέντε φώτα Μελετώ να σε φέρω ως την άκρη της γης. Ως τον κόκκινο βράχο που πέφτει στην άβυσσο. Εκεί πέρα θα στήσω ένα φάρο: το χέρι σου. Να φωτάει περιστρέφοντας τη νύχτα τα πέντε πράσινα φώτα του, ενώ, στην απέναντι όχθη ακριβώς στη ζώνη του σύμπαντος, Ισορροπία Τα μάτια σου: μια ζυγαριά που παρ όλο το βάρος τους πάνω της ζυγίζονται ήλιοι, φεγγάρια κι αστέρια και σύννεφα και όρη 20

21 και δάση και θάλασσες χωρίς να λυγίσει. Τα μάτια σου, αντίθετα, σηκώνουν το στέρεο σύμπαν ψηλότερα. Το μέτωπο και ο χώρος Η αιωνιότητα είναι και χώμα κι αγέρας και δέντρα. Γράφει έξω και μέσα μας τον κύκλο της με ήλιους, μ αλυσίδες βουνών, με λευκές και γαλάζιες πτυχώσεις, με το άπειρο. Το πνεύμα είναι η τρέλα της χαράς κ η καρδιά μι αποθήκη σπινθήρες. Η ανταύγεια που αφήνει του ανθρώπου το μέτωπο, κανένας δεν ξέρει πόσα έτη φωτός προχωρεί μες στο σύμπαν. Το βάθος της καρδιάς Δε θ άρχιζε μήτε θα τέλειωνε τ άπειρο χωρίς την καρδιά μου. Τότε, δε θάχε που να ρίξει τους ήχους του. Δε θάχε στέρνα. Δε θάχε δίχτυ να κρατήσει τ αστέρια του. Είναι η καρδιά μου ένα αντηχείο εκεί που τελειώνει η άβυσσο σαν ένας ήλιος κούφιος, σκαμμένος σαν μια χοάνη στο βάθος. Είναι το μεγαλύτερο κόκκινο σπήλαιο του σύμπαντος. Ο πράσινος κήπος Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσά, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου. θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα που φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω. Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον πράσινο κήπο μου, 21

22 μη με ρωτήσετε. Το βάθος της φωνής Κλείσε μου μια φωνή σ ένα φάκελο να την έχω μαζί μου Η φωνή σου είναι ένα δέντρο από τίμιο ξύλο. Δεν την άκουσα χτες ούτε σήμερα κι είναι γλυκύτερη ακόμη κι απ τη φλόγα που άνθιζε του τζακιού μας το κούτσουρο το χειμώνα. Ξημερώνει η φωνή σου. Ανάβει το φάρο στη θάλασσα, τον έσπερο πάνω στον ουρανό. Αύριο είναι Κυριακή δεν ξέρω πώς να κάμω γιατ είναι τα καλά μου η φωνή σου. είναι το γέλιο σου. Κ είναι όπως ένα ρουμπινί δισκοπότηρο πλεγμένο μ αχτίνες που πάνω απ την πόλη το υψώνει στα δυό του χέρια ένας άγγελος: «Δεύτε λάβετε πάντες» Το γέλιο σου, σπιθίζει στον ήλιο σαν φώσφορο αγάπης. Τα γόνατα του Ιησού Γέλιο στη μοναξιά Σα μι ανταύγεια αστεριών σε μι ατμόσφαιρα γάμου, που άνθη, πέπλα, κεριά, είναι όλα κατάλευκα, Καρφωμένα στ αγριόξυλο του σταυρού, σχηματίζουν μι αμβλεία γωνία. Είναι τα ίδια τα γόνατα που προβάτιζαν, παίζοντας, γύρω απ το κόκκινο φουστάνι της μάνας του, όταν ήτανε βρέφος δέκα μηνών. Που αργότερα, έφηβος, τ ακούμπαγε κάτω στη γη πριονίζοντας το ξύλο ενός κέδρου. 22

23 Που λύθηκαν κ έπεσαν, ένας σωρός, - μια νύχτα που η άνοιξη ήταν αβάσταχτη και μύριζε η γης κι ο ουρανός λεμονάνθι στο όρος των Ελαιών. Κι είναι ακόμη τα γόνατα που κάθιζε, αμίλητος, δυό δυό τα παιδιά κι απλώνοντας δίπλα του, πάνω στη γη, το απέραντο χέρι του, τα φίλευεν ένα λουλουδάκι κομμένο απ τον πλούτο του σύμπαντος. που σκοντάφτοντας μάτωσαν πάνω σε πέτρες κι αγκάθια όταν έτρεχε καλοκαίρι για τ άλογα να ζέψει τ άρμα του βασιλιά στη γης της Φρυγίας. Τ ακώ που ανασαίνουν. Γελούν, ονειρεύονται, θυμούνται τα πόδια του. Κουβεντιάζω μαζί τους, σα νάναι ένα πρόσωπο. Απλώνω τα χέρια. Του διπλώνω τα πόδια σα νάναι ένα φρέσκο, απαλό σεντόνι οι παλάμες μου. Στο σώμα του ανθρώπου, όλα είναι πρόσωπα. Αν γινόταν σκοτάδι Τα πόδια του Ηνίοχου Ανέβηκα στο άρμα του Ηνίοχου, κάθισα δίπλα του. Σκύβω στα πόδια του τα γυμνά, θωρώ τις φλέβες τους, μελετάω το σφυγμό τους. Είναι τα πόδια Υπάρχει μια ευλύγιστη λίμνη, μικρή, από ήλιο στα βάθη μας. κ είναι διάσπαρτη η γης από τέτοιες ευλύγιστες λίμνες που θάλαμπαν αν γίνονταν νύχτα. Όμως νύχτα δεν γίνεται πάνω στη γης. Αν γινόταν σκοτάδι, θα βλέπαμε, τότε αναρίθμητα φώτα, μυριάδες μικρές, 23

24 ευλύγιστες μικρές να πλέουνε γύρω μας. Το τραγούδι των δύο ημισφαιρίων Συνεχίζουν το δρόμο τους: τα ποτάμια, τα ρεύματα του φωτός και τ ανθρώπινα χέρια. Ακλουθώντας την καμπύλη, περνούν απ τον ένα στον άλλο μες στους κύκλους που εφάπτονται Λοιπόν μέσα σου υπάρχουν όλα τα θαύματα που εσύ δεν θα δεις. Όλα τα ρήματα που εσύ δε θ ακούσεις. Εσύ θα πεθάνεις στο δρόμο ή στον πόλεμο. Το βάθος της σταγόνας Οι αριθμοί μου εξαντλήθηκαν μετρώντας το βάθος της σταγόνας που στάλαξε πάνω απ το φύλλο του δέντρου στο χέρι μου. Ξανάρχισα πάλι και πάλι εξαντλήθηκαν. Κύριε, που τελειώνει το φως; Που τελειώνει η αγάπη; Που τελειώνουν τα χρώματα; Αν τουλάχιστον ήταν η παλάμη μου μια πεδιάδα που υψώνεται, θα σ έστηνα πάνω της, θα σ έδειχνα τότε. Να προβάλω τον κόσμο σου αντίκρυ στον κόσμο. Να σας φέρω αντιμέτωπους: ήλιον προς ήλιον. Όταν θάναι καιρός θα σας πω ένα τραγούδι. Θάναι ένα τραγούδι φοβερό και απλό, που θα λένε περίπου τα λόγια του, πως: «Αποτελείται από δυό ημισφαίρια το άπειρο» Διάλειμμα Δεν είμαστε οι δυό μας αλλιώς θα γνωρίζαμε τι λόγια να ειπούμε, τι προσευχή. Έτσι, δεν μίλησαν τα χέρια μας ούτε τα μάτια μας. Ο άλλος, ούτε υποψιάζονταν κάν πως εγώ σκάφτω ένα φύλλο χλόης να θάψω 24

25 μέσα μιάν άβυσσο. Μια πέτρα αυτό το χτεσινό τίποτα άνθος στον άνθρωπο. Αντίκρυσμα με μιάν αίσθηση Όταν μπορεί με μια πέτρα να φτιάξει ένα αυγουστιάτικο φεγγάρι κανείς, θαρρώ θα κατάλαβες Αν συχνά σου μιλώ για ένα φύλλο, για μια σταγόνα νερού ή για ένα αγριολούλουδο, είναι γιατί, κοιτώντας τον κόσμο, θαρρώ πως εγώ δεν κατόρθωσα ακόμη να γράψω ένα ποίημα. Μεγάλα συμπλέγματα σιωπής και ειρήνης φωτός και σοφίας τούτος ο κόσμος. Δεν δέχεται λέξη. Δεν ξεχωρίζουν το χρώμα απ τον ήχο του φύλλου, η φιλέρημη λαλιά του πουλιού απ το κόκκινο κούμαρο. Δεν ξέρει κανείς τι ακούει, τι βλέπει, που χωρίζουν οι αισθήσεις. Μοιάζει με ανάταση νερού ο Ταΰγετος. Ο Θεός καθρεφτίζεται μέσα στην πέτρα. Το βάρος των πραγμάτων Όταν εσύ δεν θάσουν μαζί μου κάθε στέγη θα μούπεφτε τότε μεγάλη. Μια σταγόνα νερού, ένα φύλλο, μι αχτίδα που κρέμασε ο ήλιος στο ένα μου δάχτυλο, τι να τα κάμω; Για τόσο μεγάλα πράγματα μόνος μου δεν είμαι άξιος. Είναι οι δρόμοι στενοί, δεν χωρώ να περάσω, τρικλίζω απ το βάρος. Πάνω στον ώμο μεταφέρω ένα άσπρο Πρωινή διάθεση Μ αυτό σου το γλυκό πρόσωπο θα ημερώσω τα πουλιά του βουνού και θα ρθούν πιο κοντά μου. Θ αγιάσουν τα χέρια σου τα νερά, θα πραΰνει ο καιρός κ η φωνή μου, χορός λουλουδιών, θα γιομίσει την ατμόσφαιρα χρώματα. Θα μπορέσω απλουστεύοντας σε νερό την ψυχή μου, να εξηγήσω στον κόσμο, πως είναι μι αδιαίρετη μονάδα ο ήλιος, 25

26 οι ήλιοι του ήλιου, κι ο άνθρωπος. Τα χαρακτηριστικά της μέρας Ο δρόμος τραβούσε μες από στάχυα και λόφους και πεύκα και ορίζοντες. Κ η θάλασσα δίπλα μας θαρρείς κι είχε πρόσωπο. Και τα σπάρτα που χρύσιζαν πάνω στους βράχους κ οι γραμμές των βουνών θαρρείς κ είχαν πρόσωπο. Σα να γύριζε κάτι στη μνήμη μου, ώσπου μετά που βασίλεψε ο ήλιος, θυμήθηκα Ήταν όμορφη η δύση, σα νάταν τα χείλη σου, που απαλότατα, διάφανα, σκίστηκαν άξαφνα σ ένα χαμόγελο. Συνομιλία έξω απ το χρόνο Είναι μια τρέλα ένα άλογο. Πού θα σε βγάλει; Καλπάζουν οι χώροι κάτω απ τα σκέλη σου. Δεν χρειάζονται οι δρόμοι. Έλα, λοιπόν, Μίλησε μου απ το μέλλον, φίλε, που υπάρχεις μέσα μου τώρα. Φίλε προέχταση. Είμαι κ εγώ λίγο νήμα στο νήμα σου. Δός μου το χέρι σου, πάνω απ το χρόνο. Λοιπόν, ας καθίσομε. Σβύσε το φως. Σου χρειάζεται ο ήλιος; 26

27 Μια καλημέρα από πολύ μακριά εκκλησιάζονται όλα τ αστέρια μ επικεφαλής τους ηλίους τους. Θα μοιάζω είν αλήθεια σαν ένας μικρός μεθυσμένος ανάμεσα σ αυτό το στερέωμα. Όμως ακούστε με: η λέξη «αδελφός» ξεπεράστηκε. Κ η λέξη «ειρήνη». Κ η λέξη «αγάπη». Σας στέλνω απ το μέλλον αυτό μου το ποίημα. Στο μέσο της γης κρεμώ ένα άστρο. Ύμνος Στη Λίτσα Τσιτσέρα Η καρδιά μου, η καρδιά σου, οι καρδιές μια μεγάλη καρδιά μες στο σύμπαν, που ακούγεται: απόψε, την ακώ σαν καμπάνα Μητροπόλεως που μέσα της 27

28 Η ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ 28

29 Χορικό Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει. Υπάρχουνε βάθη που δεν τ ανιχνεύει ο ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη. Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε. Δεν υπάρχουνε σκάλες τόσο μεγάλες Να κατέβει κανείς ως εκεί που ταράζεται Του ανθρώπου ο πυρήνας. Αν μιλούσε η σιωπή, αν φυσούσε, αν ξέσπαγε θα ξερίζωναν όλα τα δέντρα του κόσμου. του ήλιου στα δάχτυλα του τυφλού. Κλείσου τώρα και γνέσε, μαλλί του ήλιου, το αίμα συ, ζώσε τον κόσμο. Γίνου κλωστές, ώρα να υφάνουμε. Χρειάζεται ο καιρός ρούχα ψυχή μου, Για ώρες βροχής, για ώρες ανέμου, για ώρες αφέγγαρης λύπης και νύχτας. Γύρω από την ερημιά της ελπίδας, χρειάζεται ο κόσμος έναν ορίζοντα. Γίνου καθώς απάνω απ τους λόφους κάποτε ο Μάης βροχούλα μετάξινη: παρηγορία και φως, στους ώμους του κόσμου. Κεκλεισμένων των θυρών Αυτή την τραχύτητα των λέξεων, ψυχή μου, πως τη μπορείς; Χαμήλωσα τώρα, ή σώπασε, όπως οι πέτρες, ή όπως ο άλαλος πόνος, ή άλλαξε. Γίνου κάτι άλλο. Κάτι σαν την αφή 29

30 Παραλλαγμένα πρόσωπα Από παντού έρχονται πρόσωπα Σκεπασμένα από την οδύνη. Δικό τους δεν έμεινε πάνω τους τίποτα παραλλαγμένα εντελώς απ τη φθορά σαν παμπάλαια τζάμια που πόριασαν. Θα χρειάζονταν ίσως να φτιάξει ένα απέραντο προαύλιο ο ήλιος, να μπούν κατά φάλαγγες οι πεφορτισμένοι της γης χωρισμένοι κατά πληγές, κατά δάκρυα, κατά σιωπές, κατά στίγματα. Τα βήματα τους συνθέτουν μιάν ασήκωτη ποίηση που αν μου ζητούσε να την πω θα κατέθετα την πένα, τα χέρια, στα χείλη η φωνή μου. Λοιπόν όταν βρέθηκα στον κόσμο αντιμέτωπος αυτής της φθοράς, όταν είδα τις φάλαγγες που πάνω στη γης λιτανεύουν τον ήλιο, τότε μόνο κατάλαβα πως δεν είμαι τίποτα. Οι πέντε δρόμοι κι ο άνθρωπος Το πρόσωπο του, σα νάναι χυμένο τσιμέντο δεμένο με σίδερο, γωνία που ξέφτισε ή λαμαρίνα σε φθαρμένο καράβι. Πάνω του πέρασαν όλοι οι καιροί: ο εργοδότης του, η φτώχεια του, ο πόλεμος. Πέρασαν βλέμματα που έπεφταν σαν σπαθιά και το ξέσκιζαν. Δεν πουλάνε γι αυτόν τα καταστήματα τίποτα. Δεν έχει μετά που να πάει. Στους πέντε περιφέρεται δρόμους της γης όταν κλείνει το μαγαζί του ο ήλιος. Ένας άνθρωπος στο λιμάνι Η πίκρα που έγινε μια πέτρα που τίποτα δε θα μπορούσε πια να την άνοιγε. Τα χείλη του σφίχτηκαν. Έστεκε ακίνητος σαν απολίθωμα που ξέβρασε η θάλασσα. Τα δέκα του δάχτυλα τα βάσταζαν κάτι φλέβες που κρέμονταν, γιομάτες αλάτι, φύκια που σάπιζαν ενώ τα ξυπόλητα πόδια του, τρύπια, φαγωμένα θαρρείς κ ήταν ένα σχεδόν με την πέτρα που πάταγαν. Όταν νυχτώνει δε βλέπεις καλά. Θαρρείς κ έχουν χάσει πια τα όρια τους οι πέτρες κ οι άνθρωποι. 30

31 Το παιδί με τα σπίρτα Το παιδί της μεγάλωσε. Έκλεισε σήμερα τα έξη του χρόνια. Το χτένισε όμορφα. Δε θάχει πια ανάγκη. Περνά και το βλέπει. Στη γωνιά της πλατείας στέκει σαν άντρας. Απ τα πέντε κουτιά τα σπίρτα έχει κιόλας πουλήσει τα τέσσερα. Παίζει ο χειμώνας στα δέκα του δάχτυλα. Έγινε νύχτα. Κοιτάζει η μητέρα του δεξιά της, ζερβά της, απάνω και κάτω. Σκοτάδι: θα δινότανε την αυγή. Ετοιμάζανε τα τουφέκια τους οι νέοι στρατιώτες κι απ τις δύο πλευρές. Αν μπορούσα τη νύχτα, αν είχα χτίσει δυό τοίχους κ είχα ρίξει μια στέγη, θα τους έβγαζα τότε τις στολές της εθνότητας, θα τους έβαζα έπειτα στη γραμμή και μετά, Ένα δύο, εν δυό, θα τους έπαιρνα σπίτι μου. «Ας μπορούσεν ανάβοντας το παιδί μου ένα σπίρτο να φωτίσει τον κόσμο. Ο νεκρός Προετοιμασία μάχης Η αμαξοστοιχία με τους στρατιώτες ανέβαινε προς τα σύνορα, με πυροβόλα, εμβατήρια, θυραιούς και σημαίες. Μια δεύτερη, την ίδια στιγμή, κατεβαίνοντας, έφθανε κιόλας εκεί που χωρίζει τους λόφους ένα αθώο ποτάμι. Η μάχη Μας τον φέρανε λαβωμένονε. Το γέλιο του ίδιο. Τα μάτια, τα χέρια του, δεν έδειχναν τίποτα. Το μέτωπο του ήταν ήρεμο, φορτωμένο, όπως πάντοτε. Το χιόνι στα γένια του είχε καθίσει με τον ίδιο απαράλλαχτα τρόπο που κάθονταν και πάνω στα δέντρα. Ένα φρέσκο γαρούφαλο μόνο, στο στήθος, ζερβά, πάνω απ τ άσπρο πουκάμισο. 31

32 Μας έκανε νόημα κ εμείς καταλάβαμε. Του πήρα το χέρι, γονάτισα, έπιασα το ένα του δάχτυλο: «Το χρυσό δαχτυλίδι μου να το πάτε στην Α στην πόλη Ω». (Το τελευταίο μικρό της γράμμα τον είχε βρει τις προάλλες στο χίλια διακόσια είκοσι ύψωμα. Γράφοντας του τον έλεγε πάντα: «λουλούδι μου»). Πάνω μας χιόνιζε. Σ όλων τα πρόσωπα βημάτιζε η θλίψη: κάτι δάκρυα χοντρά που καίγαν το χιόνι, κρεμιόνταν στα μάγουλα κ έσταζαν πάνω του. Κ εκείνη την ώρα πιο ζεστό πράγμα σ όλο τον κόσμο δεν ήταν θαρρώ γιατί χιόνιζε, χιόνιζε σ όλο τον κόσμο. Είχε το σύμπαν σκύψει θαρρείς και χιόνιζε κ έκλαιγε κ έσταζε πάνω στην άσπρη του ακίνητη μάσκα: «Λουλούδι μου». Οι διαστάσεις του νεκρού στρατιώτη Δός μου το χέρι σου ν ανέβω στη γη. Θέλω ν αιδώ τον ουρανό χαμηλότερα, τα ουράνια φαινόμενα γύρω απ τα πόδια μου. Θέλω να συλλάβω το ύψος μου και να μάθεις κ εσύ πόση έκταση έπιανα εγώ, που σκοτώθηκα, χτες βράδυ, στο μέτωπο. 32

33 Δυό μητέρες νομίζουν πως είναι μόνες Ο Δ. Μ. δεν επέστρεψε Ώρα 11 και 20. Πέρασε κι ο τελευταίος συρμός άλλον δεν έχει, δεν έχει άλλο σφύριγμα. Δεν έχει άλλο πράσινο σινιάλο, άλλα φώτα. Τ αστέρια της φαίνονται σαν τραίνα που έρχονται με προβολείς και σημαίες, αλλά ο λόχος που πέρασε. Σηκώνει το πρόσωπο, κοιτάζει παντού: «Τι όμορφα που έκαμες Θεέ μου τα πράγματα!» Κάνει δυό βήματα, στέκεται πάλι δεν έχει άλλο τραίνο. Σκύβει στη γη, Γυρίζει μετά την άκρη της μπόλιας της, σκουπίζει τα μάτια, σταυρώνει τα χέρια, παίρνει τις ράγες και φεύγει βαστάζοντας ένα μικρό λουλούδι στα δάχτυλα. Ο γιος της σκοτώθηκε πρίν έξη μήνες. Τώρα κάθε πρωί που ανοίγει την πόρτα της, Είναι ένα πένθος. Νομίζεις πως βλέπεις, έξω από χρόνο και χώρο: το πένθος. Το βράδυ, το ίδιο: Σπρώχνει την πόρτα σα να σωριάζεται. Μπαίνει τρικλίζοντας, ανάβει το φως. Η μαύρη της μπόλια είναι λυμένη. Οι άκρες της κρέμονται ως κάτου το πάτωμα. Στον τοίχο, αντίκρυ της, η εικόνα ταράζεται. Η Παναγία τη βλέπει, τρέμουν τα χέρια της, θα της φύγει θαρρείς, θα της πέσει το βρέφος της. Τα χείλη της σφίγγονται, η κόκκινη μαντήλα της παίζει. Θέλει να την βοηθήσει, αλλά το σπίτι είναι έρημο. Δεν έχει σε ποιον ν αφήσει σ αυτόν τον κόσμο για μια στιγμή το παιδί της. 33

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά.

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Ήλιος, θάλασσα. Καλώς ήρθες ξεγνοιασιά. Βρεγμένες ομπρέλες κρατούν τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς.

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Δεν ξέρω πια τη νύχτα Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου, στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 1. Υποφέρεις (Μουσική / Στίχοι: Τάσος Μεταξάς) Τι είν' αυτό, που ζητάς; Τι είν' αυτό, που δεν ξέρεις; Χιλιάδες σκέψεις βγαίνουν, απ' το βάθος του μυαλού σου, Ψάχνεις

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Δεν είσαι εδώ Τα φώτα πέφταν στην πλατεία, η πόλις ένα σκηνικό και δεν είσαι δώ! Κρατάω μια φωτογραφία στην τσέπη μου σαν φυλακτό και δεν είσαι δώ! Στους

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Αγία Παρασκευή» Θα θελα να µαι εκεί την Άγια αυτή

Διαβάστε περισσότερα

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Τούτη εδώ είναι μια ιστορία για ένα κοριτσάκι, τη Μαριόν, που ζούσε σ ένα βόρειο νησί, σε μια πόλη που την έλεγαν Νεμπγιαβίκ. Ήταν ένα μέρος με

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ Μεθοδολογία: Συνεργατική Βιωματική προσέγγιση. Στόχοι: Ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικού χειρισμού εννοιών σε κλίμα καλής επικοινωνίας και συνεργασίας. Απόπειρα δημιουργικής

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς ΦΘΙΝΌΠΩΡΟ ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σαν μαργαριτάρι. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα να 'ναι μέρα. Του Γενάρη το φεγγάρι

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η πορεία προς την Ανάσταση... Η νύχτα της Ανάστασης Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρούμενα οι καμπάνες. Οι χριστιανοί φορούν τα γιορτινά τους και πηγαίνουν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την Ανάσταση του Χριστού. Στα

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί.

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Το σπίτι μου Ένα σπίτι θα χτίσω στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Ένα σπίτι θα χτίσω μακριά στην θάλασσα να σου το κύμα που θα

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1 Κύπρος Χρυσάνθης 17 του Νοέµβρη 1973 (Χαράµατα) Το ποίηµα δηµοσιεύτηκε στον τόµο Αντιφασιστικά 67-74 (1984) και αναφέρεται στην εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, στις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Πλησιάζει το Πάσχα. Η μητέρα άρχισε να καθαρίζει το σπίτι. Πλένει τις κουρτίνες και τα τζάμια. Καθαρίζει τα χαλιά. Συγυρίζει τα ερμάρια και τους πάγκους. Ο πατέρας βοηθά τη

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ευλογημένη τρεις φορές Του Οκτώβρη αυτή η μέρα, Που διώξανε τους Ιταλούς Απ την Ελλάδα πέρα. Ευλογημένος ο λαός που απάντησε το όχι ευλογημένος ο στρατός που με τη ξιφολόγχη, πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Το Ελληνόπουλο - L' enfant Μετάφραση: Κωστής Παλαμάς Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο, τ` όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα, με τα κρασιά, με τα δεντρά

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω 1 ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα ανήκουν στα κλιτά μέρη του λόγου και φανερώνουν ότι κάποιο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα κάνει κάτι (κάποια ενέργεια), ή παθαίνει κάτι από κάποιον άλλον, ή από τον εαυτό του ή βρίσκεται σε

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα