1 Από τη συλλογή διηγημάτων «Όλες οι φωτιές η φωτιά», Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Ύψιλον

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "1 Από τη συλλογή διηγημάτων «Όλες οι φωτιές η φωτιά», Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Ύψιλον"

Transcript

1 Αντί προλόγου Σ υνεχίζοντας τη θεματική που αφορά στην εφηβεία, η σημερινή ταινία προσεγγίζει μερικά από τα ταμπού της δυτικής, τουλάχιστον, κοινωνίας όπως είναι το σεξ πριν από την ενηλικίωση, η ανεπιθύμητη εφηβική εγκυμοσύνη και γενικότερα οι οικογενειακές σχέσεις. Κινηματογραφικά, οι παραπάνω αναφορές γίνονται με τη χρήση «έξυπνων» διαλόγων και με τρικλοποδιές σε ό,τι θεωρείται φυσιολογικό και καθωσπρέπει. Επιπλέον, με μία χαλαρή διάθεση όπου δεν υπάρχει κάποια τακτοποιημένη διάκριση μεταξύ σωστού και λάθους και ένα μουσικό φόντο που επαληθεύει όσα αναφέρθηκαν. Στο έντυπο, αυτή τη φορά, είναι συνημμένο ένα διήγημα και το σάουντρακ της ταινίας. Το διήγημα λέγεται «Δεσποινίς Κόρα», είναι γραμμένο από τον Χούλιο Κορτάσαρ και αναφέρεται στην ιστορία ενός αγοριού που μπαίνει στο νοσοκομείο για μια απλή εγχείριση ρουτίνας για σκωληκοειδίτιδα κι αναπτύσσει μια περίεργη σχέση με την παραλίγο συνομήλική του νοσοκόμα. Γιατί όμως οι συγκεκριμένες ταινίες και διηγήματα; Προσπαθώντας να εξηγήσω που συναντιούνται οι ταινίες και τα διηγήματα αυτού του αφιερώματος, θα έλεγα ότι σημείο συνάντησης τους είναι ένα είδος «ντροπαλότητας», με την έννοια, όμως, της συστολής και της επιφυλακτικότητας μπροστά στο νέο. Αυτή την ντροπαλότητα έχει, φερ ειπείν, ο Charlie στην πρώτη ταινία, η Juno στη δεύτερη, τα αγόρια και η νεαρή νοσοκόμα στα δύο διηγήματα. Και να μερικές σκέψεις που μένουν ανοιχτές: Πώς διατυπώνεται η ντροπή σ αυτή την ηλικία με διαφορετικούς τρόπους; Πώς απαντάται και ποια εγγύτητα δημιουργεί στη σχέση με τους γύρω; Σίγουρα θεματικές αυτού του είδους είναι αδύνατο να εξαντληθούν μέσα σε δύο ταινίες, κάποια κείμενα και λίγες κουβέντες, ενώ αν θέλεις να μιλήσεις εκτενέστερα, δε γίνεται παρά να μιλήσεις και προσωπικά.. Άλλωστε υπήρξες κι εσύ έφηβος, οπότε αναπόφευκτα οδηγείσαι σε μία αναστοχαστική προσέγγιση της δικής σου εφηβείας, αν και όπως τη θυμάσαι. Έτσι, σκεπτόμενος προς τα πίσω και πέφτοντας στην παγίδα να μιλήσω εξ ονόματος άλλων, έχω στο μυαλό μου μία έφηβη που θα ήθελα να- λέει: «Σημασία έχει αυτό που σκέφτομαι και νιώθω εγώ κι όχι αυτό που ερμηνεύεται εσείς. Έτσι, τοποθετώ τα σημάδια ρήξης μου με τον κόσμο των ενηλίκων, καθώς τα ερωτήματά μου συμβαίνουν πάντα σε χρόνο Ενεστώτα οπότε και οι απαντήσεις θα πρέπει να διατυπώνονται στον ίδιο χρόνο, καθώς το μέλλον φαντάζει μακριά και συνεχώς αργεί, καθώς τα πάντα φλέγονται αντί να ωριμάζουν κι η ζωή βιώνεται, δεν τακτοποιείται».

2 «Η δεσποινίς Κόρα» 1 we ll send your love to college, all for a year or two, And then perhaps in time the boy wiil do for you. THE TREES THAT GROW SO HIGH (Αγγλικό δημοτικό τραγούδι) Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μου επιτρέπουν να περάσω τη νύχτα στην κλινική, με το αγόρι μου, επιτέλους είμαι η μητέρα του, και ο γιατρός Ντε Λουίζι μας σύστησε προσωπικά στο διευθυντή. Μπορούσαν να βάλουν στο δωμάτιο ένα ντιβάνι για να μείνω κοντά του, ωσότου να συνηθίσει το καημένο, που είχε κιτρινίσει καθώς περνούσαμε την εξώπορτα από φόβο μήπως το πάρουν αμέσως να το εγχειρίσουν, αλλά ποιος ξέρει, μπορεί κι εξαιτίας αυτής της μυρουδιάς των κλινικών, άλλωστε κι ο πατέρας του ήταν τόσο νευρικός, δεν έβλεπε την ώρα να φύγει, όμως εμένα έπρεπε να μ αφήσουν να μείνω με το παιδί. Στο κάτω κάτω, μόλις που έκλεισε τα δεκαπέντε κι ούτε του φαίνεται, συνηθισμένος καθώς είναι να μην ξεκολλάει από κοντά μου, αν και τώρα τελευταία, κι αφότου φόρεσε τα μακριά παντελόνια, μου καμώνεται τον μεγάλο και θέλει να δείχνει άντρας. Φαντάζομαι πως ένιωσε όταν κατάλαβε πως δεν μ αφήνουν να μείνω κοντά του, πάλι καλά που ο πατέρας του τού μίλησε, το βοήθησε να φορέσει τις πιτζάμες του και να ξαπλώσει στο κρεβάτι. Κι όλα αυτά εξαιτίας αυτής της μυξιάρας της νοσοκόμας, γιατί αμφιβάλλω αν έχει τέτοια εντολή απ τους γιατρός και πως δεν το κάνει από σκέτη κακία. Φι αυτό και καλά έκανα που επέμεινα και που τη ρώτησα μήπως έκανε λάθος επιμένοντας πως έπρεπε να φύγω. Δεν έχεις παρά να την κοιτάξεις, άλλωστε, για ν αντιληφτείς τι μέρος του λόγου είναι, μ εκείνο το μοιραίο ύφος της, την άσπρη ποδιά τσιτωμένη απάνω της, ένα νιάνιαρο της κακιάς ώστε, που παριστάνει τη διευθύντρια της κλινικής. Κάτι τέτοια όμως δεν περνάνε σ εμένα, και καλά έκανα που της το φώναξα να το καταλάβει, και μάλιστα έτσι που ο μικρός δεν ήξερε που να κρυφτεί απ την ντροπή του, κι ο πατέρας του που να κοιτάξει, αν και δεν έχασε, σίγουρα, την ευκαιρία να κρυφοκοιτάξει τις γάμπες της, όπως συνήθως. Το μόνο που με παρηγορεί είναι το περιβάλλον, και δεν υπάρχει αμφιβολία πως είναι κλινική για καθωσπρέπει ανθρώπους. Το αγόρι μου έχει στο προσκέφαλό του ένα πολύ ωραίο πορτατίφ για να διαβάζει τα περιοδικά του, και ο πατέρας του, ευτυχώς, θυμήθηκε να του φέρει μέντες τις καραμέλες που του αρέσουν περισσότερο. Ωστόσο αύριο το πρωί, το πρώτο που θα κάνω μόλις ξυπνήσω θα είναι να τηλεφωνήσω του γιατρού Ντε Λουίζι να βάλει στη θέση της αυτή τη φαντασμένη τσούπρα. Ως τότε, όμως, ας δούμε αν οι κουβέρτες είναι αρκετά ζεστές, να μην κρυολογήσει το παιδί μου. Καλό θα ήταν να ζητήσω άλλη μια καλού κακού. Αν είναι αρκετά ζεστές! Καλά που το αποφάσισαν να φύγουν, επιτέλους, η μαμά πιστεύει πως είμαι ακόμα μικρό παιδί, κι όλο με πρήζει. Σίγουρα η νοσοκόμα υα σκεφτεί πως δεν είμαι ικανός να ζητήσω ό,τι χρειάζομαι, γι αυτό, και με κοίταξε έτσι όταν η μαμά άρχισε να της φωνάζει Δεν καταλαβαίνω γιατί θύμωσε που δεν την άφησαν να κοιμηθεί στην κάμαρά μου, είμαι αρκετά μεγάλος πια νομίζω για να κοιμάμαι τη νύχτα μόνος μου. Και 1 Από τη συλλογή διηγημάτων «Όλες οι φωτιές η φωτιά», Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Ύψιλον

3 σ αυτό το κρεβάτι θα κοιμηθώ ωραία, άλλωστε τέτοια ώρα δεν ακούγεται το παραμικρό, μονάχα που και που ο θόρυβος του ασανσέρ, που μου θυμίζει εκείνη την τρομακτική ταινία, που ήταν, καλή ώρα, σε μια κλινική, και τα μεσάνυχτα άνοιξε σιγά σιγά η πόρτα, και η παράλυτη γυναίκα έβλεπε να μπαίνει ο άνθρωπος με την άσπρη μάσκα Η νοσοκόμα είναι αρκετά συμπαθητική, γύρισε στις εξήμισι με κάτι χαρτιά και άρχισε να με ρωτάει ολόκληρο το όνομά μου, την ηλικία μου και τα τέτοια. Μόλις την είδα έκρυψα το περιοδικό, γιατί θα ταν καλύτερα να μ έβρισκε να διαβάζω κανένα βιβλίο και όχι κόμικς. Πιστεύω πως αντιλήφθηκε την κίνησή μου, όμως δεν είπε τίποτα, σίγουρα είναι ακόμα θυμωμένη με τα λόγια της μαμάς και θα νομίζει πως κι εγώ είμαι ίδιος σαν κι εκείνη και πως θ αρχίσω να τη διατάζω το ένα και τα άλλο. Με ρώτησε αν με πονούσε η σκωληκοειδήτις μου, και της είπα όχι, κι ότι απόψε αισθανόμουν πολύ καλά. «Για να δούμε το σφυγμό», μου είπε, και αφού τον πήρε σημείωσε κάτι στην πινακίδα και την κρέμασε στα πόδια του κρεβατιού. «Πεινάς;», με ρώτησε, και νομίζω πως κοκκίνισα γιατί με ξάφνιασε που μου μίλησε στον ενικό, είναι τόσο νέα που μου κάνει εντύπωση. Της είπα όχι, όμως ήταν ψέμα, γιατί αυτή την ώρα πάντα πεινάω. «Απόψε υα δειπνήσει πολύ ελαφρά», είπε, και πριν προλάβω να καταλάβω τι έκανε, μου πήρε το σακουλάκι με τις μέντες κι έφυγε. Δεν ξέρω αν πήγα να της πω κάτι, μάλλον όχι. Μ έπιασαν τα νεύρα μου που μου τό κανε αυτό σα να μουνα κανένα παιδάκι, θα μπορούσε να μου πει πολύ ωραία ότι δεν κάνει να φάω καραμέλες, μα να μου τις πάρει Σίγουρα θα ταν νευριασμένη με τη μαμά και ξέσπασε απάνω μου, έτσι από κακία. Πάντως, μόλις έφυγε μου πέρασε κι ενώ ήθελα να της κρατάω μούτρα, δεν μπορούσα. Τι νέα που είναι, πάω στοίχημα ότι δεν είναι ούτε δεκαεννιά χρονώ, και πρέπει να πήρε τώρα κοντά το δίπλωμά της. Ίσως να ξαναπεράσει για να μου φέρει το φαγητό θα την ρωτήσω πως τη λένε, αφού θα είναι η νοσοκόμα μου θα πρέπει να ξέρω τα όνομά της. Αντί γι αυτήν όμως ήρθε κάποια άλλη, μια πολύ ευγενική κυρία ντυμένη στα γαλάζια που μου φερε σούπα και φρυγανιές και μου δωσε να πιω κάτι χαπάκια πράσινα. Με ρώτησε κι αυτή πώς με λένε κι αν αισθανόμουνα καλά, και μου πε πως σ αυτό το δωμάτιο θα κοιμόμουνα ήσυχα γιατί ήταν ένα από τα πιο καλά της κλινικής, και είναι αλήθεια, γιατί κοιμήθηκα ως τις οχτώ σχεδόν που ήρθε και με ξύπνησε μια νοσοκόμα μικροκαμωμένη και ρυτιδιασμένη σα μαϊμού αλλά πολύ συμπαθητική και μου είπε ότι μπορούσα να σηκωθώ και να πλυθώ αλλά προηγουμένως μου έδωσε ένα θερμόμετρο και μου είπε να το βάλω όπως το βάζουν στις κλινικές, κι εγώ δεν κατάλαβα γιατί στο σπίτι το βάζουμε στη μασχάλη και τότε εκείνη μου εξήγησε κι έφυγε. Απάνω εκεί ήρθε κι η μαμά και τι χαρά που τον βρίσκω τόσο καλά, κι εγώ που φοβόμουνα πως δε θα κλεινε μάτι όλη τη νύχτα, το καημενούλι, μα έτσι είναι τα παιδιά, κάνουν τόση φασαρία στο σπίτι κι ύστερα κοιμούνται στο λεπτό μόλις βρεθούν μακριά από τη μανούλα τους που έμεινε η φουκαριάρα ξάγρυπνη τη νύχτα. Ο γιατρός Ντε Λουίζι ήρθε να εξετάσει το παιδί κι εγώ βγήκα για λίγο έξω γιατί είναι πια μεγαλούτσικος και γιατί ήθελα να συναντηθώ μ εκείνη τη χτεσινή τη νοσοκόμα για να την κοιτάξω κατάμουτρα και να τη βάλω στη θέση της ρίχνοντάς της ένα βλέμμα από πάνω ως κάτω, αλλά δεν ήταν κανείς στο διάδρομο. Σε λίγο βγήκε κι ο γιατρός Ντε Λουίζι και μου είπε πως το παιδί θα το εγχειρίσουν την άλλη μέρα το πρωί, πως ήταν πολύ καλά και οι συνθήκες εξαιρετικές για την εγχείριση, και στην ηλικία του μια σκωληκοειδήτις είναι αστείο πράγμα. Τον ευχαρίστησα θερμά και με την ευκαιρία του είπα ότι μου είχε κάνει εντύπωση η αγένεια της απογευματινής νοσοκόμας, και του το έλεγα γιατί δεν ήθελα να μην περιποιούνται όπως πρέπει το γιο μου. Ύστερα μπήκα στο δωμάτιο να κάνω συντροφιά στο παιδί που

4 διάβαζε τα περιοδικά του και που ήξερε πως θα το χειρουργούσαν την επομένη. Λες κι έφτασε το τέλος του κόσμου, με κοιτούσε μ ένα κακόμοιρο ύφος, έλα τώρα μαμά, δεν πρόκειται δα να πεθάνω, κάνε μου τη χάρη, σε παρακαλώ. Του Κάτσο του έβγαλαν τη σκωληκοειδήτιδα στο νοσοκομείο και σ έξι μέρες ήθελε να παίξει μπάλα. Πήγαινε και μην ανησυχείς, είμαι μια χαρά και δεν μου λείπει τίποτα. Ναι, μαμά, ναι. τόση ώρα με ρωτάει αν με πονάει εδώ ή εκεί, πάλι καλά που πρέπει να φροντίσει και την αδελφή μου στο σπίτι κι έφυγε τελικά και μπόρεσα κι εγώ να τελειώσω το κόμικς που διάβαζα από χτες. Η απογευματινή νοσοκόμα λέγεται δεσποινίς Κόρα, ρώτησα και μου είπε η ρυτιδιασμένη νοσοκόμα όταν μου έφερε το γεύμα. Μου δώσανε πολύ λίγο φαί, πάλι τα πράσινα χαπάκια και κάτι σταγόνες με γεύση μέντας έχω την εντύπωση πως οι σταγόνες αυτές φέρνουν ύπνο γιατί μου έπεσαν τα περιοδικά απ το χέρι και ονειρεύτηκα το σχολείο, και πως πηγαίναμε εκδρομή με τα κορίτσια του Θηλέων όπως πέρσι και χορεύαμε στην όχθη της λίμνης, ωραία ήταν. Ξύπνησα στις τεσσερισήμισι κι άρχισα να σκέφτομαι την εγχείριση,όχι πως φοβάμαι, ο γιατρός Ντε Λουίζι λέει πως δεν είναι τίποτα, αλλά θα ναι περίεργο να σ κοιμίζουν και να σε κόβουν καθώς κοιμάσαι, ο Κάτσο έλεγε πως το χειρότερο είναι όταν ξυπνάς, πως πονάει πολύ, σου ρχεται εμετός και σου μπαίνει πυρετός. Ο μικρός της μαμάς δεν είναι τόσο ζωηρός όπως χτες βλέπεις στην όψη του πως έχει αρχίσει να φοβάται, είναι τόσο μικρό που σχεδόν το λυπάμαι. Ανακάθισε στο κρεβάτι του μόλις μ είδε να μπαίνω κι έκρυψε το περιοδικό κάτω απ το μαξιλάρι. Έκανε λίγο κρύο στο δωμάτιο κι ανέβασα το καλοριφέρ, ύστερα έφερα το θερμόμετρο και του το δωσα. «Ξέρεις να το βάζεις;», τον ρώτησα, και τα μάγουλά του κοκκίνισαν. Έκανε ναι με το κεφάλι και πλάγιασε στο κρεβάτι καθώς κατέβαζα τα ρολά και άναβα το πορτατίφ. Όταν πλησίασα για να μου δώσει το θερμόμετρο εξακολουθούσε να είναι κατακόκκινος, έτσι που μου ρχόταν να βάλω τα γέλια, μα έτσι γίνεται πάντα με τα παιδιά αυτής της ηλικίας, δυσκολεύονται πολύ να συνηθίσουν αυτά τα πράγματα. Και το χειρότερο είναι που με κοιτάει στα μάτια, και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μπορώ ν αντέξω το βλέμμα της, αφού στο κάτω κάτω τι είναι; μια γυναίκα είναι. όταν έβγαλα το θερμόμετρο κάτω από τις κουβέρτες και της το έδωσα, με κοίταξε και νομίζω πως χαμογελούσε λιγάκι, πρέπει να πρόσεξε ότι κοκκίνισα, είναι κάτι που δεν μπορώ να αποφύγω, είναι πιο δυνατό από μένα. Ύστερα σημείωσε τη θερμοκρασία στο χαρτί που ήταν στα πόδια του κρεβατιού κι έφυγε χωρίς να πει λέξη. Δεν θυμάμαι και πολύ τι κουβεντιάσαμε με τον μπαμπά και τη μαμά όταν ήρθαν να με δουν στις έξι. Δεν κάθισαν πολύ γιατί η δεσποινίς Κόρα τους είπε ότι έπρεπε να μ ετοιμάσει και ότι θα ήταν καλύτερα να μείνω ήσυχος την παραμονή της εγχείρισης. Φοβήθηκα πως η μαμά θα την άρχιζε πάλι τα δικά της, αλλά την κοίταξε μονάχα από πάνω ως κάτω, το ίδιο κι ο μπαμπάς, αλλά εγώ τις ξέρω αυτές τις ματιές του γέρου μου, είναι τελείως διαφορετικές. Την ώρα που έφευγε, άκουσα τη μαμά που είπε στη δεσποινίδα Κόρα: «Θα με υποχρεώσετε να το περιποιηθείτε ιδιαιτέρως, είναι ένα παιδί που είχε πάντα κοντά την οικογένειά του» ή κάποια παρόμοια βλακεία και θα θελα ν ανοίξει η γη και να με καταπιεί, κι από τα νεύρα καν δεν άκουσα τι της απάτησε η δεσποινίς Κόρα, το σίγουρο είναι ότι δεν της καλοφάνηκε, ίσως και να νόμισε πως της είχα παραπονεθεί ή κάτι τέτοιο. Ξαναήρθε γύρω στις εξίμισι μ ένα απ αυτά τα τραπεζάκια με τις ρόδες γεμάτο μπουκαλάκια και μπαμπάκια και, δεν ξέρω γιατί, μ έπιασε ξαφνικά ένας φόβος, στην πραγματικότητα δεν ήταν δεν ήταν φόβος, αλλά άρχισα να κοιτάζω όλα αυτά στο

5 τραπεζάκι, χιλίων λογιών μπουκαλάκια γαλάζια και κόκκινα, γάζες, τσιμπίδες και λαστιχένια σωληνάκια, το καημένο, θα πρέπει να χει αρχίσει να φοβάται χωρίς τη μαμά του που θυμίζει παπαγάλο ντυμένο με τα καλά του, θα με υποχρεώσετε να το περιποιηθείτε ιδιαιτέρως το παιδί, ξέρετε, έχω μιλήσει και στο γιατρό Ντε Λουίζι, και βέβαια, κυρία μου, θα το περιποιηθούμε σαν πριγκιπόπουλο. Είναι χαριτωμένο το παιδάκι σας, κυρία μου μ αυτά τα μαγουλάκι του που κοκκινίζουν μόλις μπαίνω. Όταν του τράβηξε τα σκεπάσματα έκανε μια κίνηση σα να θελε να ξανασκεπαστεί, και αν δε γελιέμαι, πρέπει να κατάλαβε πως το βρισκα αστείο να ναι έτσι ντροπαλός. «Έλα κατέβασε το παντελόνι της πιτζάμας», του είπα χωρίς να τον κοιτάζω. «Το παντελόνι;», ρώτησε με μια φωνή σαν κόκορας. «Ασφαλώς, το παντελόνι», ξανάπα, και άρχισε να λύνει το κορδόνι και να ξεκουμπώνεται με δάχτυλα που δεν τον υπάκουαν. Αναγκάστηκα να του κατεβάσω εγώ το παντελόνι μέχρι τα γόνατα και ήταν όπως το είχα φανταστεί. «Είσαι μεγάλο παιδί πια», του είπα, καθώς ετοίμαζα το βουρτσάκι και το σαπούνι αν και η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχαν και πολλά για ξύρισμα. «Πώς σε φωνάζουν στο σπίτι;», τον ρώτησα καθώς τον σαπούνιζα. «Με λένε Πάμπλο», απάντησε με μια φωνή που σχεδόν το λυπήθηκα, τόσο ντρεπόταν. «Δεν μπορεί, θα χεις και κάποιο χαϊδευτικό», επέμεινα, κι ήταν χειρότερα γιατί είχα την εντύπωση πως ήταν έτοιμος να βάλει τα κλάματα όσο του ξύριζα τις λιγοστές τρίχες που φύτρωναν εκεί. «Ώστε λοιπόν δε σε φωνάζουν με κανένα χαϊδευτικό; Είσαι μονάχα ο μικρός, ε;». Τελείωσα το ξύρισμα και του έκανα νόημα να σκεπαστεί, αυτός όμως με πρόλαβε και στη στιγμή είχε κουκουλωθεί ως το λαιμό. «Το Πάμπλο είναι ωραίο όνομα», του είπα να τον παρηγορήσω λιγάκι σχεδόν τον λυπόμουνα να τον βλέπω έτσι καταντροπιασμένο, πρώτη φορά μου τύχαινε να περιποιούμαι ένα τόσο νέο και τόσο ντροπαλό αγοράκι, ταυτόχρονα όμως κάτι μ ενοχλούσε πάνω του, κάτι που μάλλον είχε να κάνει με τη μητέρα του, κάτι πιο δυνατό απ την ηλικία του και που δε μ άρεσε, μέχρι που μου δινε στα νεύρα να ναι έτσι ομορφούλι και καλοκαμωμένο για τα χρόνια του, ένα μυξιάρικο που μας κάνει κιόλας ρον άντρα και που με την πρώτη ευκαιρία θα ταν ικανός να μου πετάξει και κανένα πείραγμα. Το μόνο που μπορούσα να κάνω για να ξεφύγω κατά κάποιον τρόπο απ όλα αυτά ήταν να κλείσω τα μάτια, μα ούτε κι αυτό δεν ωφέλησε γιατί ακριβώς εκείνη τη στιγμή πρόσθεσε: «Ώστε λοιπόν δε σε φωνάζουν με κανένα χαϊδευτικό; Είσαι μονάχα ο μικρός, ε;», κι εγώ θα θελα να πέθαινα ή να την πιάσω απ το λαρύγγι και να την πνίξω, και όταν άνοιξα τα μάτια είδα τα καστανά μαλλιά της πεσμένα πάνω σχεδόν στο πρόσωπό μου, γιατί είχε σκύψει να μου σκουπίσει τη σαπουνάδα που είχε απομείνει, και μύριζε σαμπουάν αμύγδαλο όπως της καθηγήτριας των τεχνικών, ή κάποιο άρωμα απ αυτά, και δεν ήξερα τι να πω και το μόνο που βρήκα ήταν να τη ρωτήσω: «Εσάς σας λένε Κόρα, ε;». Με κοίταξε μ ένα βλέμμα ειρωνικό, μ εκείνα τα μάτια που με ήξεραν και μ είχαν δει παντού, και είπε: «Δεσποινίς Κόρα». Το είπε για να με τιμωρήσει, το ξέρω, όπως πριν λίγο είχε πει: «Είσαι μεγάλο παιδί πια», μόνο και μόνο για να με κοροϊδέψει. Μ όλο που μ εκνευρίζει φοβερά άμα κοκκινίζω, είναι κάτι που δεν μπορώ να το κρύψω κι είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να ου συμβεί, ωστόσο βρήκα το κουράγιο να της πω: «Είσαστε τόσο νέα που Πάντως το Κόρα είναι πολύ ωραίο όνομα». Δεν ήταν αυτό που ήθελα να της πω, άλλο ήθελα να πω και νομίζω το κατάλαβε και θύμωσε, τώρα είμαι βέβαιος ότι ήταν αιτία η μαμά, εγώ ήθελα μόνο να της πω πως ήταν τόσο νέα που θα μ άρεσε να μπορούσα να τη λέω σκέτα Κόρα, πώς να της το λεγα όμως που είχε νευριάσει κι έφευγε σπρώχνοντας το τραπεζάκι, κι εγώ ήμουν έτοιμος να βάλω τα κλάματα, αυτό είναι επίσης

6 κάτι που δεν μπορώ να εμποδίσω, ξαφνικά η φωνή μου τρέμει κι όλα θολώνουν γύρω μου, ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε να είμαι όσο γίνεται ήρεμος για να της πω αυτό που σκέφτομαι. Πήγαινε να βγει αλλά φτάνοντας στην πόρτα σταμάτησε μια στιγμή να δει μήπως είχε ξεχάσει τίποτα, κι εγώ ήθελα να της πω αυτό που σκεφτόμουνα αλλά δεν έβρισκα τα λόγια και το μόνο που μπόρεσα ήταν να της δείξω το κουπάκι με τη σαπουνάδα, ανακάθισε στο κρεβάτι κι αφού καθάρισε τη φωνή του, είπε: «Ξεχάσατε το κουπάκι με τη σαπουνάδα», σοβαρότατα και με τόνο μεγάλου. Γύρισα να πάρω το κουπάκι και για να τον ηρεμήσω λίγο του χάιδεψα το μάγουλο. «Μη στενοχωριέσαι, Παμπλίτο», του είπα. «Όλα θα πάνε καλά, είναι απλή εγχείριση». Όταν τον άγγιξα, έκανε το κεφάλι πίσω σα να χε προσβληθεί, και ύστερα γλίστρησε κάτω από τις κουβέρτες σέρνοντας τις ως το στόμα. Από κει, με φωνή ξεψυχισμένη, είπε: «Μπορώ να σας φωνάζω Κόρα, δεν είναι έτσι;». Είναι φορές που είμαι καλή με το παραπάνω, σχεδόν το λυπόμουνα να ντρέπεται τόσο πολύ και να προσπαθεί να βγάλει τη ντροπή αλλιώς, ήξερα όμως πως δεν έπρεπε να υποχωρήσω γιατί ύστερα θα μου ήταν δύσκολο να τον φέρω βόλτα, και τον άρρωστο πρέπει να τον κουμαντάρεις αλλιώς γίνονται τα γνωστά, όπως τα τραβάει τώρα η Μαρία Λουίζα με το δωμάτιο δεκατέσσερα, ή να τα ακούσεις απ τον γιατρό Ντε Λουίζι που τα μυρίζεται σαν το λαγωνικό κάτι τέτοια. «Δεσποινίς Κόρα», μου είπε παίρνοντας το κουπάκι και βγήκε. Μ έπιασαν τα νεύρα μου, ήθελα να τη χτυπήσω, να πηδήξω απ το κρεβάτι και να την αρχίσω στις μπουνιές, ήθελα Δεν ξέρω πως μπόρεσα να της πω: «Αν δεν ήμουνα άρρωστος, ίσως να μου φερνόσασταν αλλιώς». Έκανε πως δεν άκουσε, ούτε καν γύρισε το κεφάλι, και μ άφησε μονάχο δίχως όρεξη ούτε να διαβάσω, ούτε τίποτα, κατά βάθος θα προτιμούσα να μου απαντούσε έστω και θυμωμένη, για να μπορέσω να της ζητήσω συγγνώμη γιατί στην πραγματικότητα δεν ήταν αυτό που είχα σκεφτεί να της πω, ήταν τόσο σφιγμένος ο λαιμός μου που ούτε ηε ρω πως βγήκαν οι λέξεις της είχα μιλήσει με θυμό αλλά δεν ήταν αυτό που ήθελα να πω, ή ίσως ήταν αλλά ήθελα να το πω διαφορετικά. Ε, βέβαια, πάντα έτσι γίνεται, τους σκας ένα χαμόγελο, τους λες δυό λόγια ευγενικά, και να σου και ξυπνάει μέσα τους το αντράκι, δεν παίρνουνε είδηση πως είναι ακόμα μυξιάρικα. Θα πρέπει να τα πω στον Μαρσιάλ, θα κάνει γούστο κι όταν αύριο το πρωί θα τον δει στο χειρουργικό τραπέζι θα βάλει τα γέλια, έτσι τρυφερούλι που είναι το καημένο και με το μούτρο κατακόκκινο, καταραμένη φλόγα που μου ανεβαίνει στα μάγουλα, τα θ θα πρεπε να κάνω για να μην το παθαίνω, ίσως να παίρνω βαθιές αναπνοές πριν μιλήσω, ξέρω κι εγω. Πρέπει να έφυγε πολύ φουεκισμένημ σίγουρα τ άκουσε πολύ καλά, δεν ξέρω πως της το πα αυτό, νομίζω πάντως πως όταν τη ρώτησα αν μπορώ αν τη φωνάζω Κόρα δεν της κακοφάνηκε, μου είπε το δεσποινίς γιατί ήταν υποχρεωμένη μα δεν την πείραξε, κι απόδειξη πως ήρθε και μου χάιδεψε το πρόσωπο όχι, όχι, αυτό έγινε πριν, πρώτα με χάιδεψε κι έπειτα της είπα για το Κόρα και τα κανα θάλασσα. Τώρα είμαστε χειρότερα από πριν και δε θα μπορέσω να κοιμηθώ ούτε ολόκληρο μπουκάλι χάπια να μου δώσουν. Πότε πότε με πονάει η κοιλιά μου, είναι παράξενο να βάζεις το χέρι και να νιώθεις τόσο λέιος, το κακό είναι πως τα θυμάμαι όλα και το άρωμα του αμύγδαλου, τη φωνή της Κόρας, η φωνή της είναι πολύ βαθιά για τόσο νέο κι όμορφο κορίτσι, μια φωνή σαν τραγουδίστρια του ταγκο, κάτι που σε χαϊδεύει ακόμα κι αν είναι θυμωμένη. Όταν άκουσα βήματα στο διάδρομο ξάπλωσα εντελώς και έκλεισα τα μάτια, δεν ήθελα να τη δω, δε μ ενδιέφερε να τη δω, καλύτερα να μ άφηνε ήσυχο, την άκουσα που μπήκε και άναψε το μεγάλο φως, έκανε πως κοιμάται σαν αγγελούδι, σκέπαζε με το ένα χέρι το πρόσωπο και δεν άνοιξε τα μάτια παρά αφού

7 έφτασα πλάι στο κρεβάτι του, Όταν είδε τι κρατούσα κοκκίνησε τόσο που το λυπήθηκα πάλι, αλλά ήθελα και να γελάσω, ήταν πολύ χαζό τελικά. «Έλα, αγοράκι μου, κατέβασε το παντελόνι και γύρνα απ την άλλη μεριά», και ο κακομοίρης ήταν έτοιμος ν αρχίσει να κλοτσάει όπως θα κανε στη μαμά του όταν ήταν πέντε χρονώ, φαντάζομαι, να λέει όχι, να κλαίει, να χώνεται κάτω από τις κουβέρτες και να τσιρίζει, μα το καημένο δεν μπορεί να κάνει τίποτα απ όλα ατρά τώρα, μονάχα είχε απομείνει κοιτώντας το κλύσμα κι ύστερα εμένα που περίμενα, και ξαφνικά γύρισε κι άρχισε να κουνάει τα χέρια του κάτω από τις κουβέρτες χωρίςν α καταφέρει τίποτα καθώς εγώ κρεμούσα το κλύσμα πάνω από το κρεβάτι και αναγκάστηκα να του κατεβάσω τις πιτζάμες και να το διατάξω ν ανασηκώσει λίγο τον πισινό του για να γλιστήσει πιο χαμηλά το παντελόνι και να απλώσω από κάτω μια πετσέτα. «Έλα, σήκωσε λίγο τα πόδια, έτσι, μπράβο, μπρούμυτα, μπρούμυτα σου λέω, έτσι». Ήταν τόσο αμίλητος που θα λεγες πως φώναζε, από τη μια διασκέδαζα βλέποντας το κωλαράκι του ανήλικου θαυμαστή μου, από την άλλη πάλι τον λυπόνουνα και λίγο, ήταν κατά κάποιον τρόπο σα να τον τιμωρούσα γι αυτό που μου είπε. «Να μου πεις αν θα ναι πολύ ζεστό», τον προειδοποίησα, αλλά δεν είπε τίποτα, θα πρέπει να χε δαγκώσει τη γροθιά του και δεν ήυελα να τον κοιτάζω στο πρόσωπο, γι αυτό και κάθισα στην άκρη του κρεβατιού και περίμενα κάτι να πει, αλλά μ όλο που ήταν πολύ υγρό το άντεξε χωρίς τσιμουδιά ως το τέλος, κι όταν τελείωσε του είπα, για να επανορθώσω τα προηγούμενα: «Έτσι μ αρέσεις, πραγματικό παλικάρι», και τον σκέπασα λέγοντάς του να κρατηθεί όσο μπορεί περισσότερο πριν πάει στην τουαλέτα. «Θέλεις να σου σβήσω το φως ή να στ αφήσω μέχρι να σηκωθείς;», με ρώτησε απ την πόρτα. Δεν ξέρω πως κατάφερα να της πω πως το ίδιο μου έκανε, ή κάτι τέτοιο, κι άκουσα να κλείνει η πόρτα οπότε έχωσα το κεφάλι κάτω από τα σκεπάσματα, δεν ήξερα τι να κάνω, και παρ όλους τους πόνους δάγκωνα τα χέρια μου κι έκλαχα όσο ποτέ, δεν μπορεί άνθρωπος να φανταστεί πόσο έκλαχα, και καθώς έκλαιγα την έβριζα, την καταριόμουνα, της κάρφωνα ένα μαχαίρι στο στήθος πέντε, δέκα, είκοσι φορές, βρίζοντας την κάθε φορά και απολαμβάνοντας το πόσο υπέφερε και τις ικεσίες της να την συγχωρήσω γι αυτό που μου είχε κάνει. Τα γνωστά, που λες, Σουάρες, κόβεις κι ανοίγει και πέφτεις κάποτε στη μεγάλη έκπληξη. Στην ηλικία του μικρού όλες οι ελπίδες είναι με το μέρος του, παρ όλα αυτά όμως θα μιλήσω καθαρά στον πατέρα του, για να μη βρούμε ξαφνικά τον μπελά μας. Το πιθανότερο είναι ν αντιδράσει καλά, αλλά υπάρχει και κάτι που δεν πάει καλά, θυμήσου τι έγινε στην αρχή της αναισθησίας: δε θα το πίστευα για παιδί της ηλικίας του. Πήγα να το δω μετά δυό ώρες και το βρήκα αρκετά καλά σε σχέση με το πόσο κράτησε η εγχείριση. Την ώρα που μπήκε ο γιατρός Ντε Λουίζι, εγώ σκούπιζα το στόμα του κακόμοιρου. Δεν είχε συνέλθει ακόμα εντελώς από την αναισθησία κι ο εμετός δεν έλεγε να σταματήσει, ο γιατρός όμως το εξέτασε και μου είπε να μην το κουνήσω απ το πλάι του ώσπου να συνέλθει. Οι γονείς του είναι στην διπλανή αίθουσα, η κυρία μαμά του δεν είναι συνηθισμένη σε τέτοιες καταστάσεις, κατάπιε ξαφνικά τη γλώσσα της κι ο γέρος έχει γίνει ράκος. Άντε Παμπλίτο, κάνε όσο εμετό θέλει και πες όσα παράπονα κι αν θες, εγώ είμαι εγώ, ναι, εδώ είμαι, το καημένο ακόμα κοιμάται μα μ έχει αρπάξει σα να πνίγεται. Φαίνεται με περνάει για τη μαμά του, όλοι αυτό πιστεύουν, καταντάει μονότονο. Άντε Πάμπλο, μην κουνιέσαι έτσι, ήσυχα, θα πονέσεις περισσότερο, μη, ήσυχα τα χέρια σου, μην αγγίζεις εκεί. Το καημένο παιδεύεται να συνέλθει από την αναισθησία, ο Μαρσιάλ μου είπε πως η επέμβαση κράτησε πολύ. Περίεργο, θα είχαν καμιά επιπλοκή:

8 καμιά φορά η σκωληκοειδήτιδα δε φαίνεται καθαρά, θα ρωτήσω το βράδυ τον Μαρσιάλ. Ναι αγόρι μου, εδώ είμαι, φώναξε όσο θες μα μην κουνιέσαι έτσι θα σου περάσει η δίχα. Ναι, χρυσό μου, κάνε κι άλλο εμετό, ανακουφίσου όσο θέλεις. Τι δυνατά χέρια που έχεις, θα με γεμίσεις μελανιές, έλα, έλα, κλάψε άμα θες, κλάψε Παμπλίτο, κλάψε να ξαλαφρώσεις, να ησυχάσεις, έτσι που κοιμάσαι βέβαια, νομίζεις πως είμαι η μαμά σου. Είσαι ομορφούλης, ξέρεις, μ αυτή την ανασηκωμένησου μυτίτσα και τα ματόκλαδα σαν κουρτινάκια, μ αυτή σου τη χλομάδα δείχνεις μεγαλύτερος. Τώρα, μου φαίνεται, δε θα κοκκίνιζες με τίποτα καημενούλη, ε. Πονάω, μαμά, πονάω εδώ, άσε με να βγάλω αυτό το βάρος που μου βάλανε, κάτι έχω στην κοιλιά μου που με βαραίνει φοβερά και με πονάει, μαμά, πες στην νοσοκόμα να μου το βγάλει. Ναι, αγοράκι μου, θα περάσει, ησύχασε λιγάκι, μη βάζεις τόση δύναμη, θα φωνάξω τη Μαρία Λουίζα να με βοηθήσει. Έλα, Πάμπλο, κάτσε φρόνιμα γιατί θα θυμώσω, θα σε πονάει περισσότερο αν συνεχίσεις να κουνιέσαι. Α μπράβο, σα να μου φαίνεται πως αρχίζεις να συνέρχεσαι, πονάω εδώ, δεσποινίς Κόρα, πονάω πάρα πολύ, κάντε μου κάτι σας παρακαλώ, πονάω πάρα πολύ, αφήστε μου τα χέρια, δεν αντέχω άλλο, δεσποινίς Κόρα, δεν αντέχω πια. Ευτυχώς που κοιμήθηκε το καημενούλι μου, η νοσοκόμα ήρθε και με βρήκε στις δυόμιση και μου πε πως μπορώ να μείνω για λίγο μαζί του γιατί πήγαινε καλύτερα, μα το βλέπω τόσο χλωμό, θα πρέπει να χασε πολύ αίμα, πάντως, ευτυχώς ο γιατρός Ντε Λουίζι είπε πως όλα πήγαν καλά. Η νοσοκόμα κουράστηκε να τον παλεύει, δεν καταλαβαίνω γιατί δε μ άφηναν προηγουμένως να μπω, παραείναι αυστηροί σ αυτή την κλινική. Έχει νυχτώσει σχεδόν και το μικρό ακόμα κοιμάται, του φαίνεται η εξάντληση, μα σα να χει πάρει λίγο χρωματάκι το πρόσωπό του. Βογκάει ακόμα που και που όμως δεν θέλει τώρα να βάζει τα χέρια στον επίδεσμο κι αναπνέει ήσυχα, μου φαίνεται πως θα περάσει ήσυχα τη νύχτα. Τώρα λες κι εγώ δεν ξέρω τη δουλειά μου, μα τι να γίνει μόλις της πέρασε ο πρώτος φόβος, άρχισε πάλι να σηκώνει τη μύτη η κυρία μαμά, παρακαλώ να μην του λείψει τίποτα απόψε του παιδιού, δεσποινίς. Έχε χάρη που σε λυπάμαι κακομοίρα μου, αλλιώς θα βλεπες πως τις περιποιούμαι εγώ κάτι τέτοιες σαν κι εσένα. Τις ξέρω κάτι τέτοιες, νομίζουν πως μ ένα καλό πουρμπουάρ στο τέλος τα ταχτοποιούν όλα. Άσε που πολλές φορές και το πουρμπουάρ είναι ψίχουλα, μα τι κάθομαι και σκοτίζομαι, τώρα μας άδειασε τη γωνιά και ησυχάσαμε. Κάτσε λίγο, Μαρσιάλ, δε βλέπεις που κοιμάται ο μικρός, πες μου τι έγινε το πρωί. Εντάξει, άμα βιάζεσαι άστα για αργότερα. Μη, το νου σου γιατί μπορεί να μπει η Μαρία Λουίζα, όχι εδώ, Μαρσιάλ. Ορίστε μας, ο κύριος το βιολί του, στο χω πει πως δε θέλω να με φιλάς την ώρα της δουλειά, δεν είναι σωστό. Λες και δεν έχουμε ολόκληρη νύχτα να φιλιόμαστε, κουτέ. Φεύγα. Φεύγα σου λέω γιατί θα εκνευριστώ. Κόπανε πονηρούλη. Ναι, αγάπη μου, άντε γεια. Και βέβαια. Πολύ πολύ. Είναι πολύ σκοτεινά αλλά καλύτερα, δεν κάνω κέφι ούτε τα μάτια μου ν ανοίξω. Σχεδόν με πονάει, τι ωραία ν αναπνέεις αργά αργά, χωρίς εκείνες τις αναγούλες. Όλα είναι τόσο ήσυχα, σα να θυμάμαι που είδα τη μαμά, κάτι μου πε, ξέρω κι εγώ, ένιωθα τόσο άσχημα. Τον γέρο μόλις που τον κοίταξα, στεκότανε στην άκρη του κρεβατιού και μου κλεινε το μάτι, ο καημένος πάντα ο ίδιος. Κρυώνω λίγο, θα θελα κι άλλη κουβέρτα. Δεσποινίς Κόρα, θα θελα κι άλλη κουβέρτα. Μα εδώ βρισκόταν, μόλις άνοιξα τα μάτια μου την είδα που καθόταν κοντά στο παράθυρο και διάβαζε ένα περιοδικό. Ήρθε αμέσως και με σκέπασε, σχεδόν δε χρειάστηκε να πω λέξη γιατί κατάλαβε αμέσως. Τώρα θυμάμαι, μου φαίνεται πως το απόγευμα την μπέρδεψα με τη μαμά και αυτή προσπαθούσε να με ησύχασε, ή μάλλον τα ονειρεύτηκα. Ονειρεύτηκα, δεσποινίς Κόρα;

9 Εσείς μου κρατούσατε τα χέρια, έτσι δεν είναι; Έλεγα ένα σωρό ανοησίες, μα πονούσα πολύ, κι εκείνες οι αναγούλες Συγγνώμη, δεν πρέπει να ναι και πολύ ευχάριστο να σαι νοσοκόμα. Ναι, γελάτε, εγώ όμως ξέρω, μπορεί και να σας λέρωσα κιόλας. Καλά, δε θα ξαναμιλήσω. Καλά είμαι έτσι, δεν κρυώνω πια. Όχι, δε με πολυπονάει, λίγο μόνο. Είναι αργά, δεσποινίς Κόρα; Σσστ, ησυχάστε τώρα, σας είπα ότι δεν πρέπει να μιλάτε πολύ, να στε ευχαριστημένος που δεν πονάει και μείνετε ήσυχος. Όχι, δεν είναι αργά, κοντεύει εφτά. Κλείσε τα μάτια και ύπνο. Έτσι. Κοιμηθείτε τώρα. Ναι, κι εγώ θα το θελα μα δεν είναι και τόσο εύκολο. Εκεί που πάει να με πάρει ο ύπνος, νιώθω ξαφνικά μια σουβλιά στην πληγή ή όλα αρχίζουν να γυρίζουν στο κεφάλι μου, και αναγκάζομαι να ανοίξω τα μάτια και να τη δω, κάθεται κοντά στο παράθυρο κι έχει ανάψει το πορτατίφ για να διαβάζει χωρίς να μ ενοχλεί το φως. Γιατί να κάθεται εδώ συνέχεια; Έχει πολύ ωραία μαλλιά, λάμπουν όταν κουνάει το κεφάλι. Κι είναι τόσο νέα, άκου να τη μπερδέψω με τη μαμά, δεν είναι δυνατό. Ποιος ξέρει τι της είπα, θα πρέπει να γέλασε μαζί μου. Ωστόσο μου βρεχε με πάγο τα χείλια, αυτό μ ανακούφιζε πολύ, τώρα θυμάμαι, μου έβαλε κολόνια στο μέτωπο και στα μαλλιά και νου κρατούσε τα χέρια να μην βγάλω τον επίδεσμο. Δεν είναι πια θυμωμένη μαζί μου, ίσως η μαμά να της ζήτησε συγγνώμη, ποιος ξέρει, γιατί με κοίταζε αλλιώς όταν μου είπε «Κλείσε τα μάτια και ύπνο». Μ αρέσει να με κοιτάζει έτσι, σαν ψέματα μου φαίνεται η πρώτη μέρα που μου πήρε τις καραμέλες. Θα θελα να της πω πως είναι όμορφη,, πως δεν έχω τίποτα εναντίον της, αντίθετα, πως μ αρέσει να μείνει αυτή το βράδυ να με προσέχει κι όχι η κοντή νοσοκόμα. Θα θελα να μου ξανάβαζε κολόνια στα μαλλιά. Θα θελα να μου ζητούσε συγγνώμη μ ένα χαμόγελο, να μου λεγε ότι μπορώ να τη φωνάζω Κόρα. Αποκοιμήθηκε για λίγο, κατά τις οκτώ υπολόγισα πως όπου να ναι θα περνούσε ο γιατρός Ντε Λουίζι, τον ξύπνησα για να του πάρω τη θερμοκρασία. Η όψη του ήταν καλύτερη και του κανε καλό που κοιμήθηκε. Μόλις είδε το θερμόμετρο έβγαλε το ένα του χέρι από τα σκεπάσματα, αλλά του είπα να μέινει ήσυχος. Δεν ήθελα να τον κοιτάξω στα μάτια για να μην υποφέρει αλλά αυτός έγινε κατακόκκινος και άρχισε να λέει πως και μόνος του μπορούσε να τα καταφέρει μια χαρά. Φυσικά, δεν του δωσα σημασία αλλά ήταν τόσο σφιγμένος ο κακομοίρης που άλλη λύση δεν είχα παρά να του πω: «Άντε, Παμπλο, είσαι ολόκληρος άντρας πιο, κάθε φορά τα ίδια θα χουμε;». Πάλι τα ίδια, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυα κάνοντας ότι δεν κατάλαβα τίποτα, σημείωσα τη θερμοκρασία και πήγα να του ετοιμάσω την ένεση. Όταν γύρισε είχα σκουπίσει τα μάτια στο σεντόνι και μ είχαν πιάσει τα νεύρα μου με τον εαυτό μου που θα δινα οτιδήποτε για να μπορέσω να μιλήσω, να της πω πως δεν είχε για μένα σημασία, πως στην πραγματικότητα δεν είχε για μένα σημασία αλλά πως δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. «Δεν πονάει καθόλου», μου είπε με τη σύριγγα στο χέρι. «Είναι για να κοιμηθείς καλά όλη τη νύχτα». Με ξεσκέπασε και πάλι ένιωσα πως μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι, μα όμως μου χαμογέλασε λιγάκι κι άρχισε να μου τρίβει το γοφό μ ένα βρεγμένο μπαμπάκι. «Δεν πονάει καθόλου», της είπα γιατί κάτι έπρεπε να της πω, δεν μπορούσα να μένω έτσι όσο με κοιτούσε. «Βλέπεις», είπε βγάζοντας τη βελόνα κα τρίβοντας με το μπαμπάκι. «Βλέπεις που δεν πονάει καθόλου. Τίποτα δεν πρέπει να σε πονάει, Παμπλίτο». Με σκέπασε και μου χάιδεψε το πρόσωπο. Έκλεισα τα μάτια και θα θελα να πέθαινα, να πέθαινα κι εκείνη να μου χαϊδεύει το πρόσωπο, κλαίγοντας. Ποτέ μου δεν πολυκατάλαβα την Κόρα μα τούτη τη φορά το παρατράβηξε. Όχι που με νοιάζει αν δεν καταλαβαίνω τις γυναίκες, το μόνο που αξίζει είναι να σ αγαπάνε. Αν έχουν τα νευράκια τους, αν κάνουν ιστορίες με το παραμικρό, εντάξει κούκλα, κα τι

10 έγινε, δωσ μου ένα φιλάκι και τελείωσε. Το βλέπεις αμέσως πως ακόμα δεν έχει ψηθεί, θα περάσει καιρός ώσπου να μάθει να συμβιβάζεται μ αυτό το καταραμένο επάγγελμα που διάλεξε, η φουκαριάρα έφτασε απόψε με κάτι μούτρα που μου πήρε μισή ώρα να την κάνω να ξεχάσει αυτές τις ανοησίες. Ακόμα δεν έχει βρει τον τρόπο να τα βγάζει πέρα με μερικούς αρρώστους, τα ίδια είχαμε με τη γριά του είκοσι δύο μα νόμιζα πως κάτι θα χε μάθει από τότε, και τώρα πάλι αυτός ο πιτσιρίκος της έχει γίνει πονοκέφαλος. Πίναμε μάτε στο δωμάτιό μου γύρω στις δύο το πρωί, ύστερα πήγε να του κάνει την ένεση και γυρνώντας με κάτι μούτρα να, δεν ήθελε ν ακούσει λέξη. Της πάει, δε λέω, αυτή η συννεφιασμένη φάτσα, το μελαγχολικό ύφος, σιγά σιγά κατάφερα να την αλλάξω, και στο τέλος άρχισε να γελά και να μου λεέι, πολύ μ αρέσει να τη γδύνω τέτοιες ώρες και να τη νιώθω να σιγοτρέμει σα να κρυώνει. Πρέπει να είναι πολύ αργά, Μαρσιάλ. Ε, τότε μπορώ να μείνω λίγο ακόμα, η άλλη ένεση πρέπει να γίνει στις πεντέμισι, η σπανιόλα δεν έρχετσι πριν απ τις έξι. Συγχώρεσε με, Μαρσιάλ, είμαι κουτή, είδες πόσο μ απασχολεί αυτό το μυξιάρικο και στο κάτω κάτω τον έχω του χεριού μου, μα πότε πότε τον λυπάμαι, είναι τόσο χαζά σ αυτήν την ηλικία, τόσο περήφανα, αν μπορούσα θα ζητούσα απ τον γιατρό Σουάρες να μ αλλάξει, είναι δύο εγχειρισμένοι στον δεύτερο όροφο, μεγάλοι, τους ρωτάς ωραία ωραία αν έκαναν την ανάγκη τους, τους φέρνεις την πάπια, τους σκουπίζεις άμα χρειάζεται, κι όλα αυτά συζητώντας για τον καιρό ή την πολιτική, ένα πάρε δώσε φυσιολογικό, ο καθένας τη δουλειά του, Μαρσιάλ, όχι όπως εδώ, καταλαβαίνεις. Ναι, εντάξει, να τα συνηθίσω όλα, πόσες φορές θα με βάλουν σε παιδιά αυτής της ηλικίας, είναι ζήτημα τεχνικής που λες κι εσύ. Ναι, αγάπη μου, εντάξει. Όλα όμως άρχισαν στραβά εξαιτίας της μητέρας του, αυτό δε σβήνεται, ξέρεις, από την πρώτη κιόλας στιγμή έγινε μια παρεξήγηση, και το παιδί έχει τον εγωισμό του και υποφέρει, και ιδίως στην αρχή, όπου δεν φανταζόταν τι θα του συμβεί κι έκανε τον μεγάλο, κοιτώντας με όπως εσύ, σαν άντρας. Και τώρα δεν μπορώ να τον ρωτήσω αν θέλει να κάνει πιπί του, άσε που υα ταν ικανός να κρατιέται όλη νύχτα αν έμενα στο δωμάτιο. Μου ρχεται να γελάσω όταν το σκέφτομαι, ήθελε να πει ναι και δεν τολμούσε, μ έπιασαν κι εμένα τα νεύρα μου και τον υποχρέωσα να μάθει να κάνει πιπί του ακίνητος, ξαπλωμένος ανάσκελα. Κάτι τέτοιες στιγμές κλείνει πάντα τα μάτια, να τόσο το χειρότερο, γιατί είναι έτοιμος να βάλει τα κλάματα ή να με βρίσει, δεν ξέρει τι απ τα δυο να κάνει και δεν μπορεί, είναι τόσο μικρός, Μαρσιάλ, κι εκείνη η κυρία μαμά του που πρέπει να το χει μεγαλώσει στα πούπουλα, μη στάξει και μη βρέξει το πουλάκι μου, και στο βάθος είναι το αιώνιο μωρό, ο μικρός θησαυρός της μανούλας. Ε, να όμως που τυχαίνει σ εμένα, σε υψηλή τάση, όπως λες κι εσύ, ενώ θα μπορούσε να τύχει πολύ ωραία στη Μαρία Λουίζα που είναι ίδια η θεία του και θα μπορούσε να το καθαρίζει παντού δίχως να αναψοκοκκινίζουν τα μάγουλά του. Όχι, μα το Θεό, Μαρσιάλ, είμαι πολύ άτυχη. Ονειρευόμουνα πως ήμουνα στο μάθημα των γαλλικών όταν άναψε το πορτατίφ, πάντοτε βλέπω πρώτα μαλλιά της, ίσως γιατί πρέπει να σκύβει για τις ενέσεις, μάλλον, και τα μαλλιά της πλησιάζουν το πρόσωπό μου, σε μια στιγμή μου γαργάλησαν το στόμα και μυρίζουν τόσο όμορφα, και πάντα χαμογελάει ελαφρά όταν με τρίβει με το μπαμπάκι, μ έτριψε κάμποσο πριν με τρυπήσει κι εγώ έβλεπα το χέρι της, με τι σιγουριά πίεζε σιγά σιγά τη σύριγγα, το κίτρινο υγρό που έμπαινε αργά, και με πονούσε. «Όχι, δεν πονάει καθόλου». Ποτέ δε θα μπορέσω να της πω: «Δε με πονάει καθόλου, Κόρα». Και δεν πρόκειται να την ξαναπώ «δεσποινίς» Κόρα, ό,τι και να γίνει. Θα της μιλάω όσο γίνεται λιγότερο και δεν υπάρχει περίπτωση να την πω «δεσποινίς» Κόρα που να πέσει και να με

11 παρακαλάει γονατιστή. Όχι, δε με πονάει, καθόλου. Όχι, ευχαριστώ, καλά αισθάνομαι, θα ξανακοιμηθώ. Ευχαριστώ. Ευτυχώς ξαναβρήκε το χρώμα του αλλά ακόμα είναι εξαντλημένο, μόλις που μπόρεσε να με μιλήσει και τη θεία Εστέρ σχεδόν δεν την κοίταξε μ όλο που του χε φέρει περιοδικά και μια ωραιότατη γραβάτα για τη μέρα που θα το πάρουμε στο σπίτι. Η πρωινή νοσοκόμα είναι υπέροχη κοπέλα, τόσο σεμνή, μ αυτήν μάλιστα, το χαίρεσαι να κουβεντιάζεις, είπε λοιπόν ότι το παιδί κοιμόταν ως τις οχτώ και ήπιε λίγο γάλα, φαίνεται πως τώρα θ αρχίσουν να του δίνουν φαγητό, πρέπει να το πω στο γιατρό Σουάρες πως το κακάο τον πειράζει, ή μάλλον θα του το πε ο πατέρας του γιατί τα λέγανε κάμποση ώρα οι δυο τους. Θα θέλατε να βγείτε δυο λεπτά, μαντάμ, να δούμε πως τα πάει αυτός ο κύριος. Εσείς μείνετε, κύριε Μοράν, στη μαμά μπορεί να κάνουν εντύπωση τόσοι επίδεσμοι. Για να δούμε λιγάκι λοιπόν, φιλαράκο. Εδώ, πονάει; Ε βέβαια, είναι φυσιολογικό. Κι εδώ, για πες μου αν σε πονάει εδώ ή μόνο το αισθάνεσαι. Ωραία, πάμε πολύ καλά, φίλε. Κι έτσι πέντε ολόκληρα λεπτά, αν με πονάει εδώ, αν το αισθάνομαι εκεί, κι ο γέρος να κοιτάει την κοιλιά μου σα να την έβλεπε για πρώτη φορά. Είναι περίεργο μα δεν ησυχάζω παρά μόνο όταν φύγουν, οι καημένοι οι γέροι, βασανίζονται μα τι να τους κάνουν, τους βαριέμαι, λένε πάντα εκείνο που δεν πρέπει, ιδίως η μάμα, και πάλι καλά που η κοντή νοσοκόμα κάνει την κουφή και τα ανέχεται όλα η κακομοίρα, περιμένοντας πουρμπουάρ. Πάλι το αμόλησε μ αυτό το κακάο, ούτε βυζανιάρικο να ήμουνα. Έχω μια όρεξη να κοιμηθώ πέντε μέρες συνέχεια χωρίς να βλέπω κανένα, και κυρίως να μη βλέπω την Κόρα, και να ξυπνήσω μόνο όταν έρθουν να με πάρουν για το σπίτι. Ίσως θα πρέπει να περιμένουμε λίγες μέρες ακόμα, κύριε Μοράν, θα σας είπε ο Ντε Λουίζι πως η εγχείριση παρουσίασε κάποιες επιπλοκές, έχουμε τις εκπλήξεις μας πότε πότε. Βέβαια με την κράση του παιδιού πιστεύω πως δε θα υπάρξει πρόβλημα, αλλά καλύτερα να πείτε στην κυρία σας πως δε θα είναι υπόθεση μιας βδομάδας όπως νομίσαμε στην αρχή. Α, βέβαια, ωραία, αυτά θα τα συζητήσετε με διαχειριστή, είναι εσωτερικά θέματα. Μη μου πεις τώρα, Μαρσιάλ, πως αυτό δεν λέγεται κακοτυχία. Τι σου λεγα χτες, αυτή η ιστορία θα τραβήξει πολύ περισσότερο απ ό,τι νομίζαμε, Εντάξει, το ξέρω πως δεν έχει σημασία, θα μπορούσες όμως να δείξεις λίγο περισσότερη κατανόηση, ξέρεις πολύ καλά πως δεν έχω καμιά διάθεση να περιποιούμαι αυτό το παιδί, πόσο μάλλον αυτό, το καημένο. Μη με κοιτάζεις έτσι, γιατί να μην το λυπάμαι; Μη με κοιτάζεις έτσι. Δε μου χουν απαγορέψει το διάβασμα, τα περιοδικά όμως μου πέφτουν απ το χέρι, κι έχω ακόμα δύο επεισόδια να τελειώσω, κι όλα αυτά που μου φερε η θεία Εστέρ. ΤΟ πρόσωπό μου καίει, πρέπει να χω πυρετό ή έχει πολύ ζέστη αυτό το δωμάτιο, πρέπει να πω της Κόρας ν ανοίξει λίγο το παράθυρο ή να μου βγάλει τη μια κουβέρτα. Θα ήθελα να κοιμηθώ, αυτό θα θελα, αυτή να κάθεται και να διαβάζει ένα περιοδικό κι εγώ να κοιμάμαι δίχως να τη βλέπω, χωρίς να ξέρω πως κάθεται εκεί, όμως τώρα δε θα κάθεται πια εδώ τις νύχτες, ο κίνδυνος πέρασε και θα μ αφήνουν μόνο. Από τις τρεις ως τις τέσσερις νομίζω πως κοιμήθηκα λιγάκι, στις πέντε ακριβώς ήρθε μ ένα άλλο φάρμακο, κάτι σταγόνες πολύ πικρές. Πάντα δείχνει σα να χει κάνει μόλις μπάνιο και να χει αλλάξει, είναι τόσο δροσερή, και μυρίζει αρωματικό ταλκ, λεβάντα. «Αυτό το φάρμακο είναι απαίσιο, το ξέρω», μου είπε και χαμογέλασε για να μου δώσει κουράγιο. «Όχι πολύ, λίγο πικρό μονάχα, αυτό είναι όλο», της είπα. «Πώς πέρασες τη μέρα σου;», με ρώτησε, καθώς κατέβαζε το θερμόμετρο. «Καλά», της είπα, «κοιμήθηκα, ο γιατρός Σουάρες με βρήκε καλύτερα, δε με πολυπονούσε». «Ωραία, τότε θα μπορέσεις να κάνεις και καμιά

12 δουλίτσα», είπε δίνοντας μου το θερμόμετρο. Δεν ήξερα τι να της πω, κι εκείνη πήγε να κλείσει τα πατζούρια και συγύριζε τα μπουκαλάκια στο τραπεζάκι όση ώρα είχα το θερμόμετρο. Βρήκα ευκαιρία να ρίξω μια ματιά στο θερμόμετρο πριν έρθει να το πάρει. «Μα έχω πολύ πυρετό», μου είπε τρομαγμένος. Ήταν επόμενο, πάντα τις ίδιες βλακείες κάνω, για ν αποφύγω τη δύσκολη στιγμή του δίνω το θερμόμετρο και φυσικά το πιτσιρίκι δεν έχασε την ευκαιρία να δει πως είχε φοβερό πυρετό. «Πάντα έτσι είναι τις τέσσερις πρώτες μέρες, κι ύστερα, ποιος σου πε να το κοιτάξεις;», του είπα, θυμωμένη περισσότερο με τον εαυτό μου παρά μ αυτόν. Τον ρώτησα αν ενεργήθηκε και μου είπε όχι. Το πρόσωπό του είχε ιδρώσει, το σκούπισα και του βαλα λίγη κολόνια είχε κλείσει τα μάτια πριν μ απαντήσει και δεν τα άνοιξε όσο το χτένιζα λιγάκι για να μην το ενοχλούν τα μαλλιά στο μέτωπο. Τριάντα εννιά κι εννιά ήταν πράγματι πολύ πυρετός. «Προσπάθησε να κοιμηθείς λιγάκι», του είπα, κι αναρωτιόμουνα τι ώρα θα μπορούσα να ειδοποιήσω τον γιατρό Σουάρες. Χωρίς ν ανοίξει τα μάτια έκανε μια κίνηση ενοχλημένος και τονίζοντας την κάθε λέξη μου είπε: Είστε πολύ κακιά μαζί μου, Κόρα». Δε βρήκα τίποτα να του απαντήσω, μόνο έμεινα στο πλάι του ώσπου άνοιξε τα μάτια και με κοίταξε με βλέμμα όλο πυρετό κι όλο θλίψη. Μηχανικά άπλωσα το χέρι να του χαϊδέψω το μέτωπο, αλλά μ εμπόδισε με μια χειρονομία και κάτι πρέπει να τον πόνεσε στην πληγή γιατί συσπάστηκε απ τον πόνο. Πριν προλάβω να αντιδράσω μου είπε με πολύ σιγανή φωνή: «Δε θα μου φερνόσασταν έτσι αν με είχατε γνωρίσει αλλού». Ήμουνα έτοιμη να βάλω τα γέλια, αλλά ήταν τόσο γελοίο να μου μιλάει έτσι ενώ τα μάτια του γέμιζαν δάκρυα που μ έπιασε πάλι το ίδιο πάθαινα πάντοτε, εκνευρισμός και σχεδόν φόβος, ένιωσα ξαφνικά να τα χάνω μπροστά σ αυτό το φαντασμένο πιτσιρίκι. Βρήκα γρήγορα την αυτοκυριαρχία μου (αυτό το οφείλω στον Μαρσιάλ, μου χει μάθει να αυτοελέγχομαι και κάθε φορά τα καταφέρνω καλύτερα), και σηκώθηκα σα να μην είχε συμβεί τίποτα, κρέμασα την πετσέτα στη θέση της και βούλωσα το μπουκάλι της κολόνιας. Επιτέλους τώρα ξέρουμε που βρισκόμαστε, και κατά βάθος ήταν πολύ καλύτερα έτσι. Νοσοκόμα, άρρωστος, και τέρμα ως εδώ. Την κολόνια να του τη βάλει η μάνα του, εγώ έχω κι άλλα να κάνω και α τα κάνω χωρίς πολλά μου πες σου πα. Δεν ξέρω γιατί έκατσα πιο πολύ απ όσο έπρεπε. Ο Μαρσιάλ μου είπε όταν του το διηγήθηκα πως ήθελα να του δώσω την ευκαιρία να μετανιώσει, να ζητήσει συγγνώμη. Δεν ξέρω, ίσως να ταν αυτό, ίσως και όχι, ίσως να μεινα για να συνεχίσει να με βρίζει, να δω ως που ήταν ικανός να φτάσει. Αυτός όμως έμενε με τα μάτια κλειστά κι ο ιδρώτας του έλουζε το μέτωπο και τα μάγουλα, σα να μ είχαν βουτήξει σε βραστό νερό, έβλεπα μοβ και κόκκινες κουκίδες όταν έκλεινα τα μάτια για να μην τη βλέπω ξέροντας πως ήταν συνεχώς εκεί, και θα έδινα οτιδήποτε για να σκύψει και να μου ξανασκουπίσει το μέτωπο σαν να μην της είχα πει τίποτα, μα αυτό ήταν πια αδύνατο, θα φευγε χωρίς να κάνει τίποτα, χωρίς να πει τίποτα, κι εγώ θ άνοιγα τα μάτια και θα βλεπα τη νύχτα, το πορτατίφ, το άδειο δωμάτιο, ένα ανάλαφρο άρωμα, λέγοντας και ξαναλέγοντας από μέσα μου εκατό φορές πως έκανα καλά που της είπα ό,τι της είπα, για να μάθει, για να μη με περνάει για παιδί, για να μ αφήσει ήσυχο, για να μη φύγει. Αρχίζει πάντοτε την ίδια ώρα, ανάμεσα έξι κι εφτά το πρωί, πρέπει να ναι ένα ζευγάρι που χει φωλιάσει στις μάρκιζες της αυλής, ένα αρσενικό περιστέρι που γουργουρίζει και ένα θηλυκό που του απαντά, κάποτε κουράζονται, το είπα στην κοντή νοσοκόμα που έρχεται και με πλένει και μου φέρνει το πρωινό, σήκωσε τους ώμους και είπε πως κι άλλοι άρρωστοι είχαν παραπονεθεί για τα περιστέρια αλλά ο διευθυντής δεν

13 ήθελε να τα διώξει. Δεν ξέρω από πότε τα ακούω, τις πρώτες μέρες νύσταζα πολύ και πονούσα για να τα προσέξω, μα εδώ και τρία πρωινά ακούω το γουργούρισμα τους και μελαγχολώ, γιατί θα θελα να μια σπίτι και ν ακούω το Μιλόρδο να γαβγίζει, ν ακούω τη θεία Εστέρ που τέτοια ώρα σηκώνεται για να πάει στην εκκλησία. Καταραμένος πυρετός που δε λέει να πέσει, θα με κρατάνε εδώ μέχρι ποιος ξέρει πότε, σήμερα κιόλας θα ρωτήσω το γιατρό Σουάρες, στο κάτω κάτω θα μια καλύτερα στο σπίτι. Κοιτάξτε, κύριε Μοράν, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας, η περίπτωση δεν είναι απλή. Όχι, δεσποινίς Κόρα, προτιμώ να εξακολουθήσετε να περιποιείστε εσείς αυτόν τον ασθενή, και θα σας πω γιατί. Οπότε, Μαρσιάλ Έλα, θα σου φτιάξω ένα δυνατό καφέ, μου φαίνεται απίστευτη αυτή η ευαισθησία σου. Άκου να σου πω, μίλησα ιδιαιτέρως με το γιατρό Σουάρες, και φαίνεται ότι ο μικρός Ευτυχώς σταματούν κάποτε, μάλλον θα πετάνε γύρω απ την πόλη, είναι τυχερά τα περιστέρια. Τι ατελείωτη μέρα, χάρηκα που έφυγαν οι γέροι, τώρα το χουν βρει και έρχονται κάθε λίγο και λιγάκι μόλις μου ανέβηκε ο πυρετός. Εντάξει, κι αν είναι να μείνω ακόμα τέσσερις πέντε μέρες, τι έγινε; Στο σπίτι θα ήταν σίγουρα καλύτερα, αλλά πάλι θα είχα πυρετό και πάλι θα νιωθα άσχημα πότε πότε. Σκέψου πως δεν μπορώ ούτε περιοδικό να κοιτάξω, μια αδυναμία σα να μη μου χει μείνει καθόλου αίμα. Μα για όλα αυτά φταίει ο πυρετός, μου το είπε χτες βράδυ ο γιατρός Ντε Λουίζι κι ο γιατρός Σουάρες μου το ξανάπε το πρωί, ξέρουν αυτοί. Κοιμάμαι πολύ μα το ίδιο κάνει, λες και δεν περνάει η ώρα, πάντα είναι τρεις παρά, σα να χει σημασία αν είναι τρεις ή πέντε. Αντίθετα, στις τρεις φεύγει η κοντή νοσοκόμα κι είναι κρίμα γιατί μ αυτήν αισθάνομαι καλά. Αν μπορούσα να κοιμηθώ μια και καλή ως τα μεσάνυχτα θα ταν καλύτερα. Πάμπλο, εγώ είμαι, η δεσποινίς Κόρα. Η νυχτερινή σου νοσοκόμα που σε πονάει με τις ενέσεις. Ξέρω πως δεν πονάς, χαζέ, αστεία, το πα. Κοιμήσου αν θέλεις, εντάξει. Μου είπε: «Ευχαριστώ», χωρίς ν ανοίξει τα μάτια, μα θα μπορούσε να τα χει ανοίξει, ξέρω πως είχε στήσει κουβέντα το μεσημέρι με τη σπανιόλα, μ όλο που του χουν απαγορέψει να μιλάει πολύ. Πριν βγω γύρισα απότομα και τον είδα που με κοίταζε, ένιωθα συνέχεια το βλέμμα του στην πλάτη. Γύρισα κι έκατσα στην άκρη του κρεβατιού, του πήρα το σφυγμό, του έφτιαξα τα σεντόνια που τα χε τσαλακώσει με τα χέρια του που έκαιγαν. Κοίταξε τα μαλλιά μου, ύστερα χαμήλωσε το βλέμμα αποφεύγοντας να με κοιτάξει στα μάτια. Βγήκα να φέρω τα απαραίτητα για να τον ετοιμάσω και μ άφησε έτσι χωρίς λέξη, με το βλέμμα καρφωμένο στο παράθυρο, αγνοώντας με. Θα ρχόταν να τον πάρουν στις πεντέμισι ακριβώς, είχε ακόμα καιρό να κοιμηθεί, οι γονείς του περίμεναν στο ισόγειο γιατί θα τρόμαζε να τους δει τέτοια ώρα. Ο γιατρός Σουάρες, θα ρχόταν πιο πριν, να του εξηγήσει ότι έπρεπε να ολοκληρώσουν την εγχείριση, ή κάτι τέτοιο, να μην τον ταράξει. Στη θέση του όμως έστειλε τον Μαρσιάλ, ξαφνιάστηκα βλέποντάς τον να μπαίνει, μα μου κανε νόημα να μην κουνηθώ, και στάθηκε στην άκρη του κρεβατιού διαβάζοντας την καρτέλα με τον πυρετό ώσπου να συνηθίσει ο Πάμπλο την παρουσία του. Άρχισε να μιλάει κάνοντας αστεία, του πιασε την κουβέντα όπως αυτός μονάχα ξέρει, κρύο στο δρόμο, τι ωραία να σαι σ αυτό το δωμάτιο, κι αυτός τον κοιτούσε χωρίς να μιλάει, σα να περίμενε, ενώ εγώ ένιωθα πολύ παράξενα, θα θελα να φύγει ο Μαρσιάλ και να μείνω μόνη μαζί του, εγώ θα μπορούσα να του το πω καλύτερα απ οποιονδήποτε άλλο, ή ίσως κι όχι, μάλλον όχι. Μα το ξέρω, γιατρέ, πάνε να με ξαναεγχειρίσουν, εσείς μου κάνατε την αναισθησία την άλλη φορά, ε, εντάξει, καλύτερα έτσι παρά να μια συνέχεια σ αυτό το κρεβάτι και μ αυτόν τον πυρετό. Το ήξερα πως στο τέλος κάτι έπρεπε να κάνουν γιατί από χτες με πονάει πολύ, ένας πόνος αλλιώτικος, πιο βαθύς. Κι

14 εσείς, κάθεστε εκεί, μην έχετε αυτά τα μούτρα, μη χαμογελάτε σα να με πηγαίνουν στο σινεμά. Φύγε κι εσύ και φιληθείτε στο διάδρομο, δεν κοιμόμουν δα τόσο που να μη δω, τις προάλλες, όταν νευριάσατε που σας φίλησε εδώ. Φύγετε κι οι δυο σας, αφήστε με να κοιμηθώ, όταν κοιμάμαι δεν πονάει τόσο πολύ. Λοιπόν, παλιόφιλε, τώρα θα ξεμπερδέψουμε τα πράγματα μια και καλή, ε, μέχρι πότε θα μας πιάνεις το κρεβάτι; Μέτρα αργά αργά, ένα, δύο, τρία. Έτσι, συνέχισε να μετράς και σε μια βδομάδα θα τρως τη ζουμερή σου μπριζόλα στο σπίτι. Κοντά ένα τεταρτάκι, μωρό μου, κι ύστερα άντε πάλι ράψιμο. Έπρεπε να δεις τα μούτρα του Ντε Λουίζι, είναι μερικοί που δεν μπορούν να συνηθίσουν με τίποτα αυτά τα πράγματα. Κοίτα είναι ευκαιρία να ζητήσεις από τον Σουάρες να σ αλλάξει όπως ήθελες, του είπα πως σ έχει κουράσει πολύ αυτή η βαριά περίπτωση ίσως και να σε πάνε στον δεύτερο όροφο αν το ζητήσεις. Καλά, κάνε όπως νομίζεις, τις προάλλες μου χες πάρει το κεφάλι και τώρα θες να κάνεις τη Σαμαρίτισσα. Μην τα βάζεις μαζί μου, για σένα το κανα. Ασφαλώς, για μένα το κανε. δε λέω, μα άδικος κόπος, απόψε θα μείνω μαζί του, το ίδιο και κάθε βράδυ. Άρχισε να ξυπνάει στις οχτώ και μισή, οι γονείς του έφυγαν αμέσως, γιατί ήταν καλύτερα να μην τους δει στα χάλια που είχαν, οι καημλενοι, κι όταν ήρθε ο γιατρός Σουάρες με ρώτησε με σιγανή φωνή αν ήθελα να μ αντικαταστήσει η Μαρία Λουίζα, μα του κανα νόημα να μ αφήσει, κι έφυγε. Η Μαρία Λουίζα ήρθε πάντως για λίγο να με βοηθήσει να τον ανασηκώσουμε και να τον ησυχάσουμε, ύστερα ηρέμησε απότομα και σταμάτησε σχεδόν τους εμετούς είναι τόσο αδύναμος που ξανάπεσε για ύπνο, σχεδόν ήσυχος, ως τις δέκα. Τα περιστέρια είναι, μαμά, για δες, άρχισαν το γουργούρισμα όπως κάθε πρωί, δεν ξέρω γιατί δεν τα διώχνουν, να πάνε σ άλλο δέντρο. Δώσε μου το χέρι σου, μαμά, κρυώνω. Α, ονειρευόμουνα λοιπόν, μου φάνηκε πως ξημέρωσε κι ήταν τα περιστέρια. Συγγνώμη, σας πήρα για τη μαμά. Πάλι απόφευγε το βλέμμα μου, συνέχιζε να μου κρατάει κακία, πάλι έριχνε σ εμένα το φταίξιμο. Τον περιποιήθηκα σα να μην είχα προσέξει πως ήταν ακόμα θυμωμένος, κάθισα κοντά του και του έβρεξα τα χείλια με πάγο. Όταν με κοίταξε, αφού του έβαλα κολόνια στα χέρια και στο μέτωπο, πλησίασα πιο κοντά και του χαμογέλασα. «Να με λες Κόρα», του είπα. «Ξέρω πως δεν τα πήγαμε καλά στην αρχή, θα γίνουμε όμως καλοί φίλοι, Πάμπλο». Με κοιτούσε αμίλητος. «Πες μου: Ναι, Κόρα». Με κοιτούσε πάντα. «Δεσποινίς Κόρα» είπε μετά, κι έκλεισε τα μάτια. «Όχι, Πάμπλο, όχι», τον παρακάλεσα, φιλώντας του το μάγουλο, πολύ κοντά στο στόμα. «Θα μια φια σένα η Κόρα, μόνο για σένα». Τινάχτηκα πίσω αλλά δεν πρόλαβα και μου πιτσίλησε το πρόσωπο. Τον σκούπισα, του ανασήκωσα το κεφάλι για να ξεπλύνει το στόμα του, τον ξαναφίλησα μιλώντας του στ αυτί. «Συγχώρεσε με», είπε με αδύνατη φωνή, «δεν μπόρεσα να κρατηθώ». Του είπα να μη λέει ανοησίες, πως γι αυτό ήμουνα εγώ εκεί, να τον φροντίζω, να κάνει όσο εμετό ήθελε, να ξαλαφρώσει. «Θα ήθελα να ρχόταν η μαμά», μου είπε κοιτάζοντας αλλού με άδειο βλέμμα. Του χάιδεψα λίγο ακόμα τα μαλλιά, του φτιαξα τις κουβέρτες με την ελπίδα πως κάτι θα μου πει, αλλά βρισκόταν πολύ μακριά και κατάλαβα πως θα τον έκανα να υποφέρει περισσότερο αν έμενα. Στην πόρτα γύρισα, και περίμενα είχε τα μάτια ορθάνοιχτα, καρφωμένα στο ταβάνι. «Παμπλίτο», του είπα. «Σε παρακαλώ, Παμπλίτο. Σε παρακαλώ, καλό μου». Γύρισα στο κρεβάτι, έσκυψα να τον φιλήσω μύριζε παγωνιά, μέσ από την κολόνια, μύριζε εμετό, αναισθητικό. Αν μείνα μια στιγμή ακόμα θα βάλω τα κλάματα μπροστά του, γι αυτόν. Τον φίλησα άλλη μια φορά και βγήκα τρέχοντας, κατέβηκα να φωνάξω τη μητέρα του τη

15 Μαρία Λουίζα δεν ήθελα να ξαναγυρίσω όσο ήταν εκεί η μητέρα του, τουλάχιστον αυτή τη νύχτα δεν ήθελα να ξαναγυρίσω σ εκείνο το δωμάτιο, κι έπειτα ήξερα πολύ καλά πως δεν υπήρχε λόγος να ξαναπάω, πως ο Μαρσιάλ και η Μαρία Λουίζα θα τα φρόντιζαν όλα, ώσπου να μείνει το δωμάτιο ελεύθερο. Ο Χούλιο Κορτάσαρ γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1914 και πέθανε στο Παρίσι το Σε ηλικία τεσσάρων ετών, εγκατέλειψε μαζί με την οικογένειά του το Βέλγιο για την Αργεντινή, όπου τελείωσε το σχολείο, σπούδασε φιλολογία και εργάστηκε ως καθηγητής για πέντε χρόνια, ενώ παράλληλα συνεργαζόταν με λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1951, σε ηλικία 37 ετών, επέστρεψε στην Ευρώπη, στο Παρίσι, όπου έζησε ως το τέλος της ζωής του και έγραψε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του ("Έφυγα από την Αργεντινή, όχι τόσο επειδή υπήρχαν πράγματα που εκεί μ' ενοχλούσαν, που οπωσδήποτε υπήρχαν, αλλά γιατί η Γαλλία αντιπροσώπευε για μένα, τότε, έναν τεράστιο πόλο έλξης", θα πει σε μια συνέντευξή του στην "El Pais", το 1982). Το 1961 επισκέπτεται την Κούβα, γοητευμένος από την επανάσταση, αναζητώντας απαντήσεις στις πολιτικές του ανησυχίες. Το ταξίδι αυτό θα γίνει η αφορμή να αποκτήσει σαφή ιδεολογική συνείδηση, θα υπερασπιστεί την Κούβα του Τσε και του Κάστρο και αργότερα τη Νικαράγουα των σαντινίστας. Το 1970 επισκέπτεται τη Χιλή και παρευρίσκεται στην πανηγυρική τελετή ανάληψης της εξουσίας από τον Αλιέντε. Μαθητής του Μπόρχες, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους λατινοαμερικανούς συγγραφείς και στους σπουδαιότερους μοντερνιστές του 20ού αιώνα. Το έργο του αφομοιώνει μ' έναν τελείως φυσικό τρόπο τις ανανεωτικές τεχνικές του σύγχρονου μυθιστορήματος και συνδυάζει τη δημιουργική φαντασία με το ρεαλισμό, διαφέρει όμως, από το έργο άλλων λατινοαμερικανών συγγραφέων, γιατί απ' αυτό απουσιάζει σχεδόν παντελώς το στοιχείο του μπαρόκ και του μαγικού ρεαλισμού. Μεταξύ των πολλών και σπουδαίων έργων του ξεχωρίζουν τα: "Μυστικά όπλα" (1958), "Τα βραβεία" (1960), "Ιστορίες των κρονόπιο και των φάμα" (1962), "Το κουτσό" (1963), "Όλες οι φωτιές η φωτιά" (1966), "Το βιβλίο του Μανουέλ" (1973), "Οκτάεδρο" (1974)) και τα "Los Reyes", 1949, "Bestiario", 1951, "Final de Juego", 1956, "Ο γύρος της μέρας σε ογδόντα κόσμους" ("La vuelta al dia en ochenta mundos"), 1967, "62: Μοντέλο συναρμολόγησης" (1968) κ.ά

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια Κρεµαστοί Κήποι 38 και 3. Ανελέητο το θερµόµετρο επιβεβαίωσε τους φόβους µου. Είχα µόλις γυρίσει άρων άρων από το πανεπιστήµιο, το µεσηµέρι δεν είχε φτάσει. Ήµουν ζαλισµένη, σχεδόν παραπατούσα ενώ στον

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους»

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» ΚΟΖΑΝΗ 10/3/2015 8 Ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» Σε ένα σχολείο, ο δάσκαλος προσπαθούσε να μάθει στα παιδιά να μιλούν σωστά ελληνικά. Όμως ο Πέτρος,

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Aνάπτυξη δημιουργικότητας και καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης. Χριστιάνα Χρίστου Β Δημοτικό Κοκκινοτριμιθιάς

Aνάπτυξη δημιουργικότητας και καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης. Χριστιάνα Χρίστου Β Δημοτικό Κοκκινοτριμιθιάς Aνάπτυξη δημιουργικότητας και καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης Χριστιάνα Χρίστου Β Δημοτικό Κοκκινοτριμιθιάς Τα δεδομένα Παρατηρήθηκε Απαξιωτική στάση/συμπεριφορά για το σχολείο, τα μαθήματα και το περιεχόμενο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» Αφηγητής: Ο Λευτέρης είναι μαθητής της Γ Γυμνασίου, μέτριος στην επίδοση, με πολλές όμως δυνατότητες, δημοφιλής, ποδοσφαιρόφιλος

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται.

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο μπαμπάς μου λέει ότι αυτά είναι χαζομάρες και ότι όταν μεγαλώσω θα θέλω να ήμουν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Από τα παιδιά της Α 2 τάξης

Από τα παιδιά της Α 2 τάξης Από τα παιδιά της Α 2 τάξης Καραγκιόζης: Καλημέρα Πασά μου. Πασάς: Καλημέρα Καραγκιόζη. Πού πας και είσαι τόσο βιαστικός; Καραγκιόζης: Πάω να βρω δουλειά. Πασάς: Τι δουλεία ξέρεις να κάνεις εσύ; Καραγκιόζης:

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση κειτ ντικάμιλο Οι ένες ραφημ γ ο ν ο κ ι ε ειες περιπέτ εικονογράφηση κ. γκ. κάμπελ 201b4 ery New ard Aw μετάφράση μάριά άγγελιδου ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΩΝ ΤΙΚΑΜ, ΑΡΓΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΔΥΣΣΕΑΣ 2000

Διαβάστε περισσότερα

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ»

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» ΤΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΙ? ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!! Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» Αυτοεκτίμηση είναι η θετική εικόνα που

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Πότε θα φανεί η Φανή

Πότε θα φανεί η Φανή ...... Πότε θα φανεί η Φανή Η συγγραφέας χαίρεται να έρχεται σε επαφή με τους αναγνώστες της. Η διεύθυνσή της είναι: Αγίου Πολυκάρπου 51, Νέα Σμύρνη 171 24, Αθήνα. Τηλ.: 210 9335830, FAX: 210 9351603 e-mail:

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα