Η συμφωνία που δεν έγινε ποτέ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Η συμφωνία που δεν έγινε ποτέ"

Transcript

1 01- KATHI 27-10_KATHI NEW 10/25/13 10:34 PM Page 1 TΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Το βιβλίο της με τίτλο «IT» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Penguin ΣΤΙΣ 20/10 ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΜΕ 4 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Eτος 5 ο Aρ. φύλλου 263 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Η συμφωνία που δεν έγινε ποτέ Το παρασκήνιο της προσπάθειας που έγινε για βελούδινο διαζύγιο του Προεδρικού με τον διοικητή της ΚΤ Με τρεις απεσταλμένους, οι οποίοι λειτουργούσαν χωρίς μεταξύ τους συνεννόηση, τουλάχιστον αρχικά, δόθηκε η πρόταση στον Πανίκο Δημητριάδη πως θα ήταν δυνατόν να βρεθεί μία φόρμουλα για την αποχώρησή του, το συντομότερο δυνατόν. Η αρχική αντίδραση του διοικητή της Κεντρικής κ. Δημητριάδη ήταν πως αυτό είναι ένα θέμα που θα πρέπει να συζητήσει με τη σύζυγό του, αλλά στη συνέχεια όλα έδειξαν πως θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία. Οι τρεις αγγελιαφόροι, μετά από διαδοχικές συναντήσεις με τον κ. Δημητριάδη ήρθαν σε ακτίνα συνεννόησης όπως διεφάνη. Ωστόσο, τα πράγματα πήραν άλλη τροπή μετά από τις διαρροές στον Τύπο σχετικά με το ζήτημα της Alvarez and Marsal, αλλά και το αβάσιμο ζήτημα που προέκυψε σχετικά με την εγκατάσταση συστήματος με κάμερες στην Κεντρική Τράπεζα και οδήγησαν τον κ. Δημητριάδη σε αλλαγή στάσης, με αποτέλεσμα να σχολιάσει δημοσίως πως δεν έχει καμία πρόθεση να παραιτηθεί. Σελ. 3 ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΟΜΗΡΟΥ Όχι στην έναρξη των συνομιλιών υπό αυτά τα δεδομένα Ο Γιαννάκης Ομήρου δηλώνει πως τάσσεται εναντίον της έναρξης των συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού υπό αυτά τα δεδομένα, με ασαφή τη βάση λύσης και θέτει τρεις προϋποθέσεις. Μιλάει για τη διαφάνεια και τα κόμματα και τάσσεται υπέρ της πλήρους κατάργησης των ιδιωτικών εισφορών, ενώ δηλώνει πως θα δημοσιοποιήσει το δικό του Πόθεν Έσχες για την τελευταία 10ετία. Σελ. 6 ΟΣΜΑΝ ΕΡΤΟΥΓ Δώσαμε προσχέδιο Ανακοινωθέντος «Η τ/κ πλευρά έδωσε προσχέδιο Κοινού Ανακοινωθέντος, αλλά η ε/κ πλευρά το απέρριψε», δηλώνει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο συνομιλητής του Ντερβίς Έρογλου. Σελ. 6 ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ Πώς θα είναι η επόμενη μέρα Αναμένοντας τις Βρυξέλλες να αποφασίσουν στις 10 προσεχούς Ιανουαρίου, η κυβέρνηση και η διοίκηση της εταιρείας κατέληξαν στο σχέδιο της επόμενης μέρας, που θα ξημερώσει για τις Κυπριακές Αερογραμμές να «τροχοδρομούν» στον δίαυλο της ιδιωτικοποίησης. Σελ. 12 Φιλόδοξα σχέδια στο ΧΑΚ Πλάνο επανεκκίνησης Η κρίση του Μαρτίου πλήγωσε βαθύτατα το ΧΑΚ, το οποίο με την κατάρρευση του τραπεζικού δείκτη έχασε το μεγαλύτερο ποσοστό του κύκλου εργασιών του. Ο φιλόδοξος στόχος που έχει τεθεί προβλέπει την ίδρυση χρηματιστηρίου εμπορευμάτων και τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας της αγοράς μετοχών. Οικονομική, σελ. 6 Στον καιρό των Τσιγγάνων... Χιλιάδες Ρομά στα Βαλκάνια βρέθηκαν να ζουν υπό άθλιες συνθήκες και χωρίς δουλειά μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων. Στον δρόμο για τη Δ. Ευρώπη, χιλιάδες οικογένειες πέφτουν θύματα κυκλωμάτων όπου πρωτοστατούν άνθρωποι της φυλής τους. Η φωτογραφία από τσιγγάνικο οικισμό στη βορειοδυτική Ρουμανία. Σελ. 20 Κόσσοβο: Καλεί Κύπρο και Ελλάδα Προσβλέπει σε αναγνώριση Έντονο διπλωματικό παρασκήνιο εκτυλίσσεται ενόψει της έναρξης των διαπραγματεύσεων, στις 28 Οκτωβρίου, μεταξύ Κοσσόβου και Ε.Ε. για σταθεροποίηση των σχέσεών τους. Το πρώτο προσβλέπει σε αναγνώριση από Αθήνα και Λευκωσία. Η Ελλάδα κινείται θετικά, η Κύπρος «φυλάει τα ρούχα της» με ήπια και εξηγημένη άρνηση. Σελ. 7 Κοντά ο διαχωρισμός της Τρ. Κύπρου Η κατάσταση της τράπεζας το πρώτο θέμα που θα δει η Τρόικα Οι «κοριοί» των ΗΠΑ Οργή έχουν προκαλέσει στην Ευρώπη οι αποκαλύψεις ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν μέχρι και τα κινητά ηγετών κρατών, φέρνοντας το θέμα των υποκλοπών της NSA στο επίκεντρο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες. Σελ. 23 Το σενάριο του διαχωρισμού της Τράπεζας Κύπρου κερδίζει έδαφος, ως η πιο αποδοτική λύση για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Άλλωστε, η δεύτερη αξιολόγηση του Μνημονίου θα εστιάσει στον τραπεζικό τομέα και ειδικότερα στο πλάνο αναδιάρθρωσης της Τράπεζας Κύπρου. Το σχέδιο είναι επί της ουσίας έτοιμο και ο διαχωρισμός σε εμπορική και επενδυτική τράπεζα είναι ένα από τα σενάρια. Οικονομική, σελ. 3, 4 ΑSSOCIATED PRESS EPA Να βγει ή να μη βγει η Ελλάδα απ το Μνημόνιο Η «έξοδος» από το Μνημόνιο έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά εθνικού οράματος στην Ελλάδα. Από την άλλη κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ και ο Άσμουσεν, έχουν περιλούσει με παγερά νερά την ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές το ερχόμενο έτος. Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα, ωστόσο, είναι αν η εσπευσμένη υλοποίηση του «οράματος» είναι επιθυμητή, αλλά και τι υποστηρίζουν οι Έλληνες πολιτικοί και τι απαντούν οι Ευρωπαίοι. Σελ. 16 Οι έξι πληγές και η λύση του Προέδρου Αναζητείται μία «νίκη» Μέσα από συμπληγάδες κινήθηκε η διακυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη τους πρώτους εννέα μήνες, παράλληλα, όμως, συσσωρευμένα είναι και τα προβλήματα που έχει ενώπιόν της. Οι έξι πληγές στο προφίλ του Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς και η απογοήτευση των πολιτών για τα όσα επισυμβαίνουν και παρακολουθούν δημιουργούν περαιτέρω πίεση στο Προεδρικό και στα συγκυβερνώντα κόμματα. Μέσα σε αυτή τη θολούρα, γίνεται ολοένα και εντονότερη η συζήτηση για το κατά πόσο τελικά μία ουσιαστική διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού αποτελεί και την έσχατη λύση, η οποία θα διορθώσει τις στρεβλώσεις αλλά και θα επιφέρει συντομότερα την πραγματική επανεκκίνηση της οικονομίας. Σελ. 4 Κυριάκος Κενεβέζος: Νέο σύστημα πρόσληψης εκπαιδευτικών. Θεσπίζονται κριτήρια και διαμορφώνεται νέο προφίλ. Η τελική πρόταση θα είναι έτοιμη τέλος Νοεμβρίου. Σελ. 11 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Σοβαρευτείτε επιτέλους Επιτέλους σε αυτό τον τόπο, πότε θα δούμε μία υπεύθυνη ηγεσία ή, για να το θέσουμε πιο κυνικά, μία ηγεσία που θα προσπαθεί τουλάχιστον να μην εκθέτει τη χώρα. Η περίπτωση της διελκυστίνδας μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας και του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια επικρίθηκε σφόδρα από τους σημερινούς κυβερνώντες και μάλιστα θεωρείται ως ένας από τους παράγοντες που προκάλεσαν την οικονομική κρίση που ταλανίζει σήμερα αυτό τον τόπο. Αντί αυτό το πάθημα να γίνει μάθημα, βλέπουμε εδώ και έξι τουλάχιστον μήνες τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να έχει μπει σε ένα ανοικτό πόλεμο με τον νυν διοικητή της Κεντρικής, την ώρα που και οι δύο διακηρύττουν ότι για να ανακάμψει η οικονομία χρειάζεται να ξανακερδηθεί η εμπιστοσύνη του κοινού και των επενδυτών ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS Alexa Chung ΑΠΟΕΛ Η διεκδίκηση της καρέκλας ΑΕΛ Το χρονικό του κόουτς Οι μεγαλομέτοχοι του ΑΠΟΕΛ έχουν έτοιμη λύση για την ομαλή διαδοχή του Φοίβου Ερωτοκρίτου και αποφυγή αντιπαραθέσεων, εκλογικής Γ.Σ. και ακυβερνησίας. Μπόλικο ήταν το παρασκήνιο και οι διεργασίες που έγιναν από τη στιγμή της απόλυσης του Λίτο Βιντιγκάλ μέχρι την έλευση του Ιβάιλο Πέτεφ. OI ΧΡΥΣΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΥΦΕΣΙΑΚΗΣ ΜΟΔΑΣ. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Σελ. 24 ΟΜΟΝΟΙΑ Απίθανη η διοικούσα Ενόψει της Εκλογικής Γενικής Συνέλευσης, αρκετές είναι οι διεργασίες που γίνονται. Το ενδεχόμενο διοικούσας επιτροπής μοιάζει απίθανο. ΑΝΟΡΘΩΣΗ 4 μεταγραφές τον Γενάρη Πολλά είναι τα κενά που ανίχνευσε ο Ζόρζε Κόστα. Ο Πορτογάλος ψάχνει έναν στόπερ και έναν ακραίο μπακ, έναν εξτρέμ και έναν επιθετικό.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 10/25/13 10:25 PM Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Τρόμος για τη δημοκρατία Ένα ευνομούμενο κράτος διακρίνεται κυρίως από την παιδεία των αρχόντων του η οποία θα πρέπει να διαχέεται προς τα κάτω με τρόπον ώστε να την αντιλαμβάνεται στην πράξη της καθημερινότητάς του και ο τελευταίος των ανώνυμων πολιτών. Αυτός είναι κατά την ταπεινή μας άποψη και ο νωτιαίος μυελός της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας που για να λειτουργεί πραγματικά πρέπει να προστατεύεται από τους θεσμούς, οι οποίοι, ως εντολοδόχοι του λαού, ανέλαβαν το συγκεκριμένο υψηλό ή καλύτερα υπέρτατο καθήκον. Αυτά σε ένα ευνομούμενο κράτος. Τώρα, στην περίπτωση τη δική μας, ο κανόνας σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, είναι η κατ επίφαση δημοκρατία. Διότι άμα λειτουργεί η δημοκρατία, τότε προάγεται και η ισοπολιτεία και η αξιοκρατία και η κοινωνική καλλιέργεια. Αυτά δηλαδή που δημιουργούν μία σημαντική κοινωνική επένδυση, το ευ ζην. Έτσι δεν υφίσταται η ανάγκη να καταφεύγει η πλειοψηφία των αρχόντων αλλά και των πολιτών στον τυχοδιωκτισμό, στην αναξιοκρατία, στο ρουσφέτι και στην καταλήστευση του πλούτου που για να δημιουργηθεί χρειάζονται πολλά χρόνια δουλειάς ενός ολόκληρου λαού αλλά για να εξανεμισθεί αρκούν μερικά μεγάλα και κατά κανόνα «νόμιμα» κόλπα. Τα επίχειρα τέτοιας τυχοδιωκτικής λογικής αλλά και άσκησης εξουσίας ζούμε στη σημερινή τραγική συγκυρία. Κι ενώ ο πολίτης περιμένει ότι έστω και την εσχάτη οι άρχοντες θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αποδώσουν δικαιοσύνη, απογοητεύονται καθημερινά, διαπιστώνοντας ότι από την εποχή της καταδολίευσης περάσαμε στην εποχή της συγκάλυψης, όλων των μεγαλόσχημων που οδήγησαν τη χώρα στο βάραθρο της οικονομικής εξαθλίωσης. Οι διακηρύξεις και οι οργίλες δηλώσεις ότι «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» αποδεικνύονται, όσο περνούν οι μέρες, λόγια κενά περιεχομένου και μοιάζουν συνειδητή κοροϊδία. Εκείνο όμως που πραγματικά δημιουργεί τρόμο είναι η επεισοδιακή καταδίωξη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και μία ομάδα αυτόκλητων εκδικητών, του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Ενός δηλαδή ανεξάρτητου αξιωματούχου που έχει κομβικό ρόλο στην οικονομία του τόπου. Γιατί προκαλεί τρόμο; Όχι διότι ο Πανίκος Δημητριάδης είναι αλάνθαστος ή άμεμπτος, ούτε επειδή θεωρούμε ότι ορθώς λειτουργεί ως διοικητής στη θέση που του ανέθεσε η Πολιτεία. Ο τρόμος προκαλείται από το γεγονός ότι ένας επώνυμος, υψηλός, ανεξάρτητος αξιωματούχος αυτής της χώρας, ο πιο ακριβοπληρωμένος, μάλιστα, μπορεί να βρεθεί ανάμεσα στις μυλόπετρες της πολιτικής ανθρωποφαγίας, χωρίς να του έχει προσαφθεί η οποιαδήποτε κατηγορία. Αν, λοιπόν, ένας άνθρωπος που εκπροσωπεί έναν από τους κορυφαίους θεσμούς του κράτους μπορεί από τη μία στιγμή στην άλλη να νιώσει τις ερπύστριες της πολιτικής μήνιος να περνούν από πάνω του καθημερινά, φανταστείτε τι μπορεί ένας άνθρωπος με εξουσία να κάνει εναντίον ενός αδύναμου και ανώνυμου πολίτη; Είναι γι αυτό που θεωρούμε ότι μαζί με την οικονομία και το όποιο κοινωνικό κράτος είχαμε στην Κύπρο, καταρρέει και η δημοκρατία συμπαρασυρόμενη από ένα σαθρό πολιτικό κατεστημένο, που δεν έχω καμία πλέον αμφιβολία ότι θα συνεχίσει να λυμαίνεται τον τόπο, χωρίς αιδώ και κυρίως χωρίς συναίσθηση του πού οδηγούν τη χώρα. Όταν δεν υπάρχει η παιδεία και η δημοκρατία βιωμένη μέσα από την οικογένεια και την εκπαίδευση, τότε μην ψάχνετε για τσίπα και φιλότιμο. Τότε μην ευελπιστείτε ότι μία μέρα θα λάμψει η δικαιοσύνη. Οι νότες είναι 7, η εβδομάδα έχει 7 ημέρες, τα θαύματα της αρχαιότητας ήταν 7, οι σοφοί στην αρχαιότητα ήταν 7, τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι 7, η Κωνσταντινούπολη έχει χτιστεί ανάμεσα σε 7 λόφους και έχει 7 ονόματα. Οι πυθαγόρειοι θεωρούσαν το 7 τον τέλειο αριθμό, γιατί είναι το άθροισμα του 3 & 4 που αντιστοιχούν στα τέλεια σχήματα, τρίγωνο και τετράγωνο. Οι 7 λόφοι της Ρώμης. Η 7η ημέρα της Δημιουργίας είναι αυτή της ανάπαυσης, της αργίας και συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα! Ο Πανίκος έχει 7 γράμματα και ο πανικός επίσης. Μόνο που τον Πανίκο τον Δημητριάδη δεν τον πιάνει κανένας πανικός, αλλά υπάρχουν τουλάχιστον 7 άνθρωποι που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θέλουν να τον διώξουν από την Κεντρική Τράπεζα. Ο Αναστασιάδης, ο Περδίκης, ο Κυπριανού, ο Προδρόμου, ο Κοιλιάρης, εκείνος που εργάζεται μέσα στην Κεντρική και διαρρέει τα πάντα στον Τύπο και ένας περιπτεράς που μου άνοιξε κουβέντα και νομίζει και εκείνος ότι ο Πανίκος Δημητριάδης είναι το μίασμα της κυπριακής κοινωνίας που μόνο αν εξοριστεί στον Κιθαιρώνα θα αποκατασταθεί η τάξη στη Δημοκρατία. ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Οι αμόλυντοι και οι άσπιλοι εναντίον του Δημητριάδη Μόνο αν καταφύγεις σε σοφιστείες και επικαλεστείς τις αυθεντίες θα μπορέσεις να καταλάβεις το γιατί υπάρχει τέτοιο μένος με τον Δημητριάδη. Μέγα θέμα οι κάμερες στην Κεντρική. Ας τις βγάλουμε όλες, να γίνει αλάνα, χωρίς φραγμούς και περιορισμούς. Αυτός που είναι στην Κεντρική και δίνει κάθε τρεις και λίγο απόρρητα έγγραφα στα ΜΜΕ, αυτός για τον οποίο ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου ξεκίνησε ποινική έρευνα, δεν είναι ο Πανίκος Δημητριάδης. Είναι ακόμη ένας που θέλει να τον «βγάλει» από τη μέση. Το συμβόλαιο για να μπουν οι κάμερες στην Κεντρική υπεγράφη το 2007 και μπήκαν οι 80 πριν αναλάβει ο Πανίκος, Αφότου ανέλαβε μπήκαν μόνο άλλες τέσσερις. Αλλά το ερώτημα είναι άλλο: Πρέπει ή δεν πρέπει να βρεθεί εκείνος που διαρρέει έγγραφα από την Κεντρική; Αν εσείς είχατε έναν συνεργάτη-βαθύ λαρύγγι που έφερνε στη δημοσιότητα έγγραφα από τον χώρο εργασίας σας, δεν θα γεμίζατε τον τόπο κάμερες για να δείτε ποιος είναι; Τι θα κάνατε; Τον θαλαμοφύλακα με το G3 υπό μάλης και πες το παρασύνθημα; Ή μήπως το πράσινο παραβάν πέριξ του φούρνου του Προεδρικού ώστε να μην κάνει και η δεξιά κυβέρνηση ό,τι έκανε και η Αριστερή και τους βλέπει ο κόσμος, είναι καλύτερη λύση; Το gossip για την κόντρα του με τον διοικητή, η εμμονή τόσο του ίδιου όσο και των άλλων, να επιρρίπτουν ευθύνες σχεδόν για όλα τα κακά που συμβαίνουν στον τόπο μας στον Δημητριάδη, θυμίζει έντονα πάρτι ανθρωποφάγων σε χωριό της Αφρικής. Φταίει ο Πανίκος για τον ELA, φταίει ο Πανίκος γιατί άλλα κάνει από αυτά που του λέει το Προεδρικό, φταίει για τις κάμερες, φταίει ο Πανίκος και για την εισβολή των Τούρκων! Μόνο αυτό δεν μας έχουν πει, ακόμη, τα ΜΜΕ που θέλουν για δικούς τους λόγους να φύγει ο Δημητριάδης από την Κεντρική. Φταίει για τον ELA ο Δημητριάδης; Ο Ντράγκι δεν φταίει; Γιατί δεν πάει κανένας μάγκας να τα βάλει μαζί του; Από πού έπαιρνε τα λεφτά ο Πανίκος; Κάτω από το στρώμα του τα είχε; Το πάρτι των κανίβαλων, δεν θα μας βγει σε καλό. Τον Δημητριάδη δεν μπορεί να τον «καθαιρέσει» ο Αναστασιάδης, εξού και τα παρακαλετά κατόπιν για οικειοθελή αποχώρηση. Δεν θέλω να τον βγάλω λάδι, έχει ΚΑΙ αυτός τις ευθύνες του αλλά δεν είναι μόνο αυτός. Για τους υπόλοιπους αναλάβανε ερευνητικές που έβγαλαν πορίσματα γεμάτες κενά και που δεν θα καταλήξουν πουθενά, για τον Πανίκο ασχολείται ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Εδώ, στην Κύπρο, που βίαια της διακόψανε τη ραστώνη κατά την 7η μέρα της Δημιουργία και μόνο τελειότητα δεν συμβολίζει για εμάς, εδώ που δεν έχουμε 7 σοφούς, ούτε 7 θαύματα, ούτε και το 7 σαν αριθμός μάς κάνει τέλεια νούμερα, θέλουμε να τα φορτώσουμε όλα σε έναν, μια και καλή, για να χορτάσουμε όλοι οι υπόλοιποι, οι αμόλυντοι και οι άσπιλοι, από το πάρτι που έχει στηθεί. Μα έτσι, δεν πάμε ούτε καν στο παρακάτω. Έτσι, μπαίνει τελεία. ΣΚΙΤΣΟ: Μυρτώ Αριστείδου Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ Επιλογή: ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ 49 χρόνια πρίν στην «Κ» 27.Χ.1964 ΕΣΣΔ ΚΑΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ: Μόσχα, Η νέα ρωσική ηγεσία [Λεονίντ Μπρέζνιεφ και Αλεξέι Κοσύγκιν, μετά την αποπομπή του Νικήτα Κρούστσεφ] διεβεβαίωσεν εκ νέου σήμερον τας κομμουνιστικάς χώρας ότι προτίθεται να τας μεταχειρισθή εν ισοτιμία. Τούτο απεκαλύφθη κατόπιν των συνομιλιών που διεξήχθησαν μεταξύ των νέων Ρώσων ηγετών και των Πολωνών συναδέλφων των. [ ] Η εφημερίς «Ισβέστια», εις σχόλιόν της εις την πρώτην σελίδα, γράφει ότι νέαι σχέσεις φιλίας και αμοιβαίας συνεργασίας, βασιζόμεναι επί των αρχών της ισότητος και του αμοιβαίου σεβασμού της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, διεμορφώθησαν μεταξύ των χωρών του ανατολικού συνασπισμού. [ ] Το σχόλιον απευθύνεται μάλλον προς την ανατολικήν Ευρώπην και δεν αναφέρει την Κίναν, φαίνεται δε ότι αποβλέπει εις το να διασκεδάση τας ανησυχίας εκ της ανατροπής του κ. Κρούστσεφ. Εις την προσπάθειαν αυτήν περιλαμβάνονται και αι συνομιλίαι των κ.κ. Μπρέζνιεφ, Κοσύγκιν και Αντρόπωφ μετά των κ.κ. Γκομούλκα, Συράνκιεβιτς και Κίτσκο εις την περιοχήν Μπέλοβεζ της Πολωνίας, την παρελθούσαν Παρασκευήν ή το Σάββατον [23-24 Οκτωβρίου 1964]. ΚΙΝΑ ΚΑΙ ΕΣΣΔ: Εκ Λονδίνου μεταδίδεται ότι έγκυροι κινεζικαί πηγαί της αγγλικής πρωτευούσης εδήλουν ότι το καθεστώς του Πεκίνου επιζητεί απτάς αποδείξεις ότι η Μόσχα θα μεταβάλη πολιτικήν προτού μετάσχη οιωνδήποτε συζητήσεων με την νέαν ηγεσίαν του Κρεμλίνου. Κατά τας αυτάς πηγάς, η Κίνα δεν θεωρεί ως επαρκή απόδειξιν την απλήν εκδίωξιν του κ. Κρούστσεφ εκ της εξουσίας. ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥ: Βερολίνον, Κατά την χθεσινήν θριαμβευτικήν παράστασιν του «Τροβατόρε», υπό την μουσικήν διεύθυνσιν του κ. Χέρμπερτ φον Καραγιάν εις την όπεραν του Βερολίνου, εσημείωσε μεγάλην επιτυχίαν ο Ελλην βαρύτονος κ. Νικόλαος Ζαχαρίου εις τον ρόλον του Φερράντο. Ο κ. Ζαχαρίου εχειροκροτήθη ζωηρώς διά την θαυμασίαν απόδοσιν εις τον δεύτερον αλλά δύσκολον αυτόν ρόλον της όπερας του Βέρντι, εκ μέρους του κοινού του Δυτικού Βερολίνου, και έτυχε λίαν ευνοϊκής υποδοχής εκ μέρους των μουσικοκριτικών. ΚΑΘΙΕΡΩΣΙΣ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Δι αποφάσεως του υπουργού Συγκοινωνιών κ. Στέλιου Αλλαμανή ενεκρίθη όπως, από του αρξαμένου σχολικού έτους, οι μαθηταί των δημοσίων σχολών μέσης εκπαιδεύσεως περιοχής Πρωτευούσης καταβάλλουν μειωμένον κατά 50% εισιτήριον εις τα λεωφορεία. Με άριστα το 10 1Στην Αμεροληψία. Γιατί το Sigma είναι το πρώτο, με διαφορά, δελτίο ειδήσεων και ο ΑΝΤ1 τελευταίος, επίσης με διαφορά, μπορούσε να δει ο κάθε τηλεθεατής την Πέμπτη το βράδυ. Ο ΑΝΤ1 κραύγαζε πως «οι υπάλληλοι της Κεντρικής φοβούνται πως υπάρχουν κρυμμένες κάμερες», ενώ το Sigma, που έβγαλε πρώτο τη συγκεκριμένη «θεματάρα», τα μάζευε καταγράφοντας πως «κανένα πρόβλημα με τις κάμερες δεν διαπίστωσε ο επίτροπος προσωπικών δεδομένων». 2Στην Αλήθεια. Όσο και να ταλαιπωρείται το συγκεκριμένο συγκρότημα, από τις αμαρτίες του παρελθόντος του, η αλήθεια είναι πως ο Τσουρούλλης με 2-3 άτομα (απλήρωτα) κάνουν με διαφορά το καλύτερο δελτίο τηλεόρασης. 3Στον Άξονα. Στους παροικούντες την Αρχιεπισκοπή είναι γνωστό πως η «συνεργασία» Φιλ Μέγκα μόνο σε έναν τομέα μπορεί να ολοκληρωθεί, να βγάζει γραμμή ο Άριστος και να τη διαβάζει ο Μυλωνάς το βράδυ. Έτσι έγινε και με το «έγγραφο-φωτιά» της αλληλογραφίας Άλβαρεζ διοικητή τα οποία μας διαβάζαν αλλά δεν μας έδειξαν ποτέ. EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Να σου στείλει ο Χάσικος τον Πενταρά, Άγκελα; 4Στην Ανθρωποφαγία. Το ότι ο διοικητής έκανε και κάνει λάθη είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Το ότι αργά ή γρήγορα θα αποχωρήσει και πρέπει ίσως να αποχωρήσει, και αυτό είναι παραδεκτό. Η ισοπεδωτική ανθρωποφαγία που συμβαίνει αυτές τις μέρες δεν μας τιμά, όμως, ούτε ως κράτος, ούτε ως ΜΜΕ, ούτε ως Προεδρία. Η σημερινή δική σου αυριανή δική μου κ. διοικητά. 5Στον Άλεξ. Αν ειναι αυτούς τους πανεπιστημιακούς σε θέσειςκλειδιά που θέλατε κύριε Πρόεδρε, να τους χαιρόμαστε. Ευτυχώς, είναι καλός γι αυτούς ο Κοιλιάρης. Χλουπς. 6Στον Ρίκκο. Και εσύ βρε Ρίκκο, καλέ μου, πρόσεχε, όχι μόνο περπατάς σε ναρκοπέδιο, αλλά και σε διασταυρούμενα πυρά. Saving private Rikkos. 7Στον Ναύαρχο. Βγήκε ο Γιαννάκης και έριξε τις πρώτες μπαλωθιές, διατάζοντας τον στόλο να βγει no cameras in the restrooms? #shame_on_you_panikkos στα ανοικτά. «Δεν συνεργαζόμαστε με Λιλλήκα», φώναξε. Όταν θα παρακαλάς, δεν θα σε θέλουμε, απάντησε η Barbara Μπουμπουλίνα Λιλλήκα. Προβλέπεται ναυμαχία Παφίων στ ανοιχτά του Anassa. 8Στις Φυλακές. Γεμίζουν λέει τα κελιά λόγω κρίσης. Προβλέπω πως σε λίγο θα τους παρακαλούμε να μας βάλουν μέσα και δεν θα μας παίρνουν. Δωρεάν φαγητό, ποτό, internet, και sex, πού αλλού; 9Στις Κυπριακές. Ακόμη μία γλυκιά ιστορία από το κυπριακό όνειρο (ξοδεύω περισσότερα απ ό,τι έχω) φτάνει σε ένα λυπητερό τέλος. Οι ΚΑ είναι κομμάτι της ζωής όλων μας και το τέλος τους παράδειγμα για το μέλλον. Στον Big Brother. Βγήκε, λοιπόν, η Άγκελα και παραπονέθη- 10 κε πως την παρακολουθεί ο Ομπάμα. Τη φώναξε ο Healthy στη Σύνοδο Κορυφής και της εξήγησε 2-3 tips για το πώς γίνεται η δουλειά. Ο βήχας και η εμπειρία δεν κρύβονται. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ Υπεύθυνος Καλλιτεχνικού: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ

3 03 - POLITIKI_Master_cy 10/25/13 9:44 PM Page 3 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 3 Η συμφωνία που δεν έγινε ποτέ Τρεις φορές ήρθαν κοντά, αλλά δεν κατάφεραν να «κλείσουν» για την αποχώρηση Δημητριάδη Του ΜΙΧΑΛΗ ΠΕΡΣΙΑΝΗ Ενώ οι δηλώσεις των πρωταγωνιστών στο όλο σήριαλ που αφορά στην παραμονή ή όχι του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας στην Αγία Παρασκευή ακόμα δίνουν και παίρνουν, την ίδια ώρα οι παρασκηνιακές διεργασίες έχουν πάρει φωτιά. Με υπόκρουση την καμπάνα της Αγίας Παρασκευής, πριν από δύο εβδομάδες ο διοικητής συζητούσε με τους στενούς του συνεργάτες το νέο μήνυμα που του έφερε σημαίνων οικονομικός παράγοντας σχετικά με την πιθανή αποχώρησή του και την αποζημίωση που θα έπαιρνε. Ενώ τα πρώτα ανοίγματα είχαν γίνει από τον Αύγουστο, όταν είχε πλέον διαφανεί πως οι σχέσεις κυβέρνησης Κεντρικής Τράπεζας είχαν φτάσει σε σημείο από το οποίο δεν υπήρχε επιστροφή, το μήνυμα πως υπήρχε πλέον έδαφος για να μπορέσει να συμφωνηθεί τελικά η αποχώρηση Δημητριάδη από την Κεντρική είχε αρχίσει να περνά το περασμένο Σαββατοκύριακο. Με τρεις απεσταλμένους, οι οποίοι λειτουργούσαν χωρίς μεταξύ τους συνεννόηση, τουλάχιστον αρχικά, δόθηκε η πρόταση στον κ. Δημητριάδη πως θα ήταν δυνατόν να βρεθεί μία φόρμουλα για την αποχώρησή του, το συντομότερο δυνατόν. Οι δύο εκ των τριών, μάλιστα, είναι ανάμεσα στα άτομα που χαρακτηρίστηκαν παλαιότερα από την «Κ» ως «καρδινάλιοι» στο «κονκλάβιο για την οικονομία». Η αρχική αντίδραση του κ. Δημητριάδη ήταν πως αυτό είναι ένα θέμα που θα πρέπει να συζητήσει με τη σύζυγό του, αλλά στη συνέχεια όλα έδειξαν πως θα μπορούσε να υπήρχε συμφωνία για το θέμα. Οι τρεις αγγελιαφόροι, μετά από διαδοχικές συναντήσεις με τον κ. Δημητριάδη σε Λευκωσία και Λεμεσό, προτάθηκε συγκεκριμένο ποσό, όσον αφορά στην αποζημίωση του διοικητή για την παραίτησή του. Ωστόσο, είχε από καιρό διαφανεί πως τρία άλλα σημεία θα μπορούσαν εύκολα να συμφωνηθούν. Πρώτο, ο κ. Δημητριάδης θα λάμβανε πλήρη σύνταξη, ωσάν να υπηρέτησε μέχρι το τέλος της θητείας Με τρεις απεσταλμένους, οι οποίοι λειτουργούσαν χωρίς μεταξύ τους συνεννόηση, τουλάχιστον αρχικά, δόθηκε η πρόταση στον κ. Δημητριάδη. Προτάθηκαν ασυλία, σύνταξη και «κατάπαυση του πυρός» από το Προεδρικό Από τον Αύγουστο συζητούν το ποσό της αποζημίωσης του διοικητή. του. Δεύτερο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα σταματούσε τις όποιες επιθέσεις προς τον κ. Δημητριάδη και θα σχολίαζε την παραίτησή του με θετικό τρόπο, ως μία απόφαση που έγινε «για το καλό του τόπου». Τέλος, προτάθηκε «συμφωνία» και σχετικά με τις ευθύνες που θα είχε ο κ. Δημητριάδης για ό,τι τυχόν μπορεί να προκύψει μετά την αποχώρησή του από την Κεντρική. Αυτή η ασυλία που θα λάμβανε από τον κ. Αναστασιάδη, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι τόσο ως προς την προσωπική του ευθύνη έναντι της δικαιοσύνης για αποφάσεις που έλαβε στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του, αλλά και ως προς την όποια τυχόν ιδιωτική αστική αγωγή. Πάντως, δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο θα δινόταν μία τέτοια ασυλία, σε πρακτικό επίπεδο. Με την πρόταση για σύνταξη, «αφυπηρέτηση-ρόλεξ» και την ασυλία να είχαν βρεθεί σε «ακτίνα σοβαρής συζήτησης», το μόνο θέμα που έμενε ανοικτό ήταν πλέον το ποσό της αποζημίωσης. Παρά την έναρξη συζητήσεων, με αποτέλεσμα οι έσω κύκλοι του όλου ζητήματος να θεωρούν πως ο κ. Δημητριάδης θα υπέβαλλε παραίτηση κάποια στιγμή μέσα στην εβδομάδα που πέρασε, όλη η σούπα χάλασε από την περασμένη Δευτέρα. Οι διαρροές στον Τύπο σχετικά με το ζήτημα της Alvarez and Marsal, αλλά και το αβάσιμο ζήτημα που προέκυψε σχετικά με την εγκατάσταση συστήματος με κάμερες στην Κεντρική Τράπεζα, οδήγησαν τον κ. Δημητριάδη σε αλλαγή στάσης, με αποτέλεσμα να σχολιάσει δημοσίως πως δεν έχει καμία πρόθεση να παραιτηθεί. Έτσι, από τη Δευτέρα, ο κ. Δημητριάδης έστειλε σαφές μήνυμα, δημοσίως αλλά και μέσω «αγγελιαφόρων» του «κονκλαβίου», πως η παραίτησή του δεν είναι πλέον επικείμενη. Η κίνηση, που αποδίδεται στην κυβέρνηση, να ανοίξει πυρ κατά ριπάς μέσα από τη διαρροή των σχετικών ζητημάτων στα ΜΜΕ, ανέτρεψε την εικόνα που είχε δημιουργηθεί. Το κυβερνητικό «στρατόπεδο» δεν έδειξε αυτοέλεγχο, με αποτέλεσμα να οδηγήσει τον διοικητή σε αλλαγή σχεδίων ως προς τις πιθανές σκέψεις για παραίτησή του. Από την πλευρά της κυβέρνησης, πάντως, υπάρχουν και στελέχη που σχολιάζουν πως, ακόμα και μία μεγαλύτερη αποζημίωση θα πρέπει να είναι αποδεκτή από το Προεδρικό, αφού μία παραίτηση τώρα θα έδινε ένα τέλος σε ένα πρόβλημα που ήδη τράβηξε πολύ περισσότερο απ όσο θα ήθελαν. Πλέον, δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσον θα μπορέσει να επανέλθει η αρχική συμφωνία, κάτω από την πίεση των ραγδαίων εξελίξεων που έχουν να κάνουν με την αστυνομική έρευνα για την «παραπλάνηση» του ΔΣ και τη μεταχρονολόγηση του συμβολαίου της Alvarez. Τα μηνύματα που στέλνουν άτομα του στενού κύκλου του διοικητή, είναι αμφιλεγόμενα πότε πως ο κ. Δημητριάδης «σκέφτεται» το θέμα και πότε πως δεν υπάρχει απολύτως καμία διάθεση για παραίτηση. Στο όλο σκηνικό, πλέον σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και το ίδιο το ΔΣ της Κεντρικής Τράπεζας, και δη οι εκτελεστικοί σύμβουλοι. Πληροφορίες θέλουν τον κ. Κοιλιάρη να λειτουργεί ως επίδοξος αντικαταστάτης του διοικητή εντός του κτηρίου της Κεντρικής, ενώ πλέον το ΔΣ έχει αναλάβει τα ηνία ως προς τα θέματα που δεν άπτονται της νομισματικής πολιτικής. Μάλιστα, το κενό που υπήρχε σχετικά με τα θέματα της Τράπεζας Κύπρου και της αναδιάρθρωσης των συνεργατικών φαίνεται να έχει πλέον γεμίσει. Απαγγέλλονται κατηγορίες στους 7 της Δρομολαξιάς Μέχρι τις 15 Νοεμβρίου θα έχει ολοκληρωθεί το έργο των ανακριτών, στην υπόθεση του τ/κ ακινήτου στη Δρομολαξιά με την καταχώρηση κατηγορητηρίων ενώπιον δικαστηρίου. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, η διαδικασία απαγγελίας κατηγοριών θα πραγματοποιηθεί σε δύο φάσεις. Εντός του πρώτου δεκαημέρου Νοεμβρίου η ανακριτική ομάδα θα οδηγήσει ενώπιον του δικαστηρίου τους Ορέστη Βασιλείου, προϊστάμενο της Cytavision, και Γιάννη Σουρουλλά, προϊστάμενο Marketing. Αμέσως μετά σειρά θα πάρουν τα υπόλοιπα πρόσωπα, τα οποία είχαν συλληφθεί για διευκόλυνση των ανακρίσεων και που στη συνέχεια αφέθησαν ελεύθερα. Μέχρι τις 15 Νοεμβρίου λένε οι πληροφορίες της «Κ» θα έχουν κατηγορηθεί επίσης, οι Στάθης Κιττής, πρώην πρόεδρος της Cyta, Γρηγόρης Σουρουλλάς, υπάλληλος του Κτηματολογίου, τα δύο στελέχη του ΑΚΕΛ, Χρίστος Αλέκου και Βενιζέλος Ζαννέτος, καθώς επίσης ο επιχειρηματίας και μέτοχος της εταιρείας Wadnic, Αντώνης Ιωακείμ. Και τα επτά πρόσωπα με βάση τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι ανακριτές, θα κατηγορηθούν και θα παραπεμφθούν να δικαστούν ενώπιον Κακουργιοδικείου. Οι ανακριτές, αξιολογώντας το υλικό των ερευνών, έχουν καταλήξει, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της «Κ», να στηρίξουν την υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου, χρησιμοποιώντας ως βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον επιχειρηματία Νίκο Λίλλη, πρόσωπο-κλειδί από τον οποίο ξετυλίχθηκε το κουβάρι της πολύκροτης υπόθεσης. Οι ανακριτές σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία εκτιμούν ότι ο Ν. Λίλλης επιβάλλεται να εξαιρεθεί από τον βασικό κορμό του κατηγορητηρίου, για να μπορέσει να στηρίξει ενώπιον της δικαιοσύνης την υπόθεση. Εν αντιθέσει με την πρακτική που ακολουθήθηκε στη δίκη για το Μαρί, με τον βασικό μάρτυρα κατηγορίας, η Νομική Υπηρεσία στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν απαλλάσσει τον κ. Λίλλη, ο οποίος θα παραπεμφθεί να δικαστεί σε Επαρχιακό Δικαστήριο. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΟΜΑΡΑΣ

4 04 - POLITIKI_Master_cy 10/25/13 6:35 PM Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Οι έξι πληγές του Προέδρου και το αντίδοτο Εννέα μήνες στο πηδάλιο της Δημοκρατίας ο Ν. Αναστασιάδης αλλά μέχρι στιγμής δεν πέτυχε «νίκη» που να ενισχύει το προφίλ του Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΓΓΑΡΗ «Είναι όντως μία δύσκολη αρχή. Τα προβλήματα είναι βουνό, το κράτος βρισκόταν προ της οριστικής και επίσημης πτώχευσης οικονομικά, και είναι γεγονός ότι από την πρώτη μέρα που ανεβήκαμε στην εξουσία, ο Πρόεδρος βρέθηκε προ δυσμενών και άκρως απογοητευτικών διλημμάτων». Αυτό σημείωσε στην «Κ» αξιωματούχος και στενός συνεργάτης του Νίκου Αναστασιάδη. Δήλωση, η οποία αφενός αποτελεί και κοινή διαπίστωση όσων συμμετέχουν στη συγκυβέρνηση, και αφετέρου καταδεικνύει το στοιχείο παραδοχής από πλευράς κυβερνώντων ότι όντως τα πράγματα δεν κύλησαν όπως αρχικώς τα προγραμμάτιζαν ή όπως ήθελαν και πίστευαν πως θα εξελίσσονταν. Μεταξύ πολλών άλλων όμως η όλη κατάσταση προκαλεί και προβληματισμό στους πολιτικούς και επικοινωνιακούς συμβούλους του Προέδρου, το προφίλ του Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος έχει μπροστά του άλλα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης και συνεπώς θα πρέπει να σεις της αγοράς. Παράλληλα, ο Νίκος Αναστασιάδης φαίνεται να χάνει και το στοίχημα για την άρση των τραπεζικών περιορισμών, αφού ο ίδιος έκανε λόγο για τέλος του 2013, ενώ ο διοικητής μίλησε για μετά το καλοκαίρι του Σκάνδαλο Δρομολαξιάς. Παραμένει ανοικτό το θέμα και παρόλο που ο Νίκος Αναστασιάδης δεν ενεπλάκη με δηλώσεις του στη διαμόρφωση του όλου κλίματος (οι όποιες δηλώσεις έγιναν από πλευράς του κρίνονται ως μάλλον πυροσβεστικές), το κεντρικό μήνυμα που στάλθηκε στην κοινή γνώμη ήταν πως το ΑΚΕΛ συντεταγμένα και οργανωμένα σχεδίασε κομπίνα με στόχο το κέρδος και τις μίζες. Το όλο θέμα παραμένει ανοικτό αλλά εάν αποδειχθεί η όποια υπόθεση μάλλον θα αφορά κομπίνα με συμμετοχή ανθρώπων ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, παρά το πρώτο. Εάν γίνει αυτό, δηλαδή ναι μεν να αποδειχτεί κομπίνα αλλά με εμπλοκή ατόμων από σχεδόν όλους τους κομματικούς χώρους, θα αφήσει άλλο ένα στίγμα κατά της κυβέρνησης και κατ επέκταση Ο κ. Αναστασιάδης διατηρεί μεν υψηλά ποσοστά σε δημοτικότητα αλλά και ο ίδιος το αντιλαμβάνεται ότι η περίοδος χάριτος έχει εκπνεύσει. Υπήρξε ο κίνδυνος η διακήρυξη περί «επανεκκίνησης» να γυρίσει μπούμερανγκ και ως εκ τούτου από πλευράς συγκυβερνώντων κομμάτων και κυβέρνησης έγιναν δηλώσεις για έξοδο από την ύφεση το τέλος του Στην πραγματικότητα έδωσαν «παράταση» στην επανεκκίνηση για το EPA Η κόντρα με το Διοικητή, ανεξαρτήτως κατάληξης, μόνο πλήγμα επιφέρει στο ήδη λαβωμένο προφίλ του Νίκου Αναστασιάδη. διαφυλαχτεί αλλά κυρίως να καταγράψει μία «νίκη». Η «νίκη» σε μία μάχη είναι το πλέον ζητούμενο αυτή τη στιγμή, μιας και η περίοδος χάριτος στον νέο ηγέτη και Πρόεδρο της χώρας έχει εκπνεύσει, και πλέον τόσο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης όσο και οι πολίτες δεν επιδεικνύουν ελαστικότητα και μέρα παρά μέρα γίνονται ολοένα πιο αυστηροί. Εξάλλου, μια «νίκη», αυτή την περίοδο, θα έρθει να επιβεβαιώσει αυτό που αναμένουν και οι ίδιοι οι πολίτες από τον Νίκο Αναστασιάδη, τάση που καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις, με υψηλή δημοτικότητα. Παράλληλα, και τα ίδια τα κόμματα της συγκυβέρνησης έχοντας κατά νου επερχόμενες εκλογικές μάχες, θέλουν να διατηρήσουν και τα ίδια μία «απόσταση ασφαλείας» από διάφορους χειρισμούς του Προεδρικού, έτσι ώστε να μην χρεωθούν εξ ολοκλήρου το κόστος και την ίδια ώρα αναζητούν ένα πεδίο, το οποίο θα πιστωθεί θετικά στον Πρόεδρο. Τα έξι στοιχήματα Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν όμως και οι «έξι πληγές» του Προέδρου, οι οποίες προκλήθηκαν από αντίστοιχες διακηρύξεις και υποσχέσεις και οι οποίες μέχρι στιγμής είτε δεν επαληθεύτηκαν, είτε χάθηκαν, είτε ακόμη δεν έγιναν οι ανάλογες ενέργειες προς υλοποίησής τους. Συνομιλώντας με διάφορους πολιτικούς παράγοντες, διαφαίνεται σύγκλιση, αναφορικά με τα έξι στοιχήματα του Νίκου Αναστασιάδη, τα οποία δεν κέρδισε ή έχασε. Πρόκειται λοιπόν για: Κούρεμα, Συμπέθερος, Επανεκκίνηση, Ερευνητική Επιτροπή / Ευθύνες για Οικονομία / Τράπεζα Κύπρου, Δρομολαξιά, Διοικητής. 1 Κούρεμα. Ο Νίκος Αναστασιάδης άρχισε τη διακυβέρνηση του τόπου με ένα τεράστιο πλήγμα στην πολιτική του αξιοπιστία. Ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετώπιζε και παλαιότερα στο Κυπριακό και η θεραπεία του οποίου (όχι πλήρης) διήρκησε εννέα χρόνια. Αυτή τη φορά ο Νίκος Αναστασιάδης υπέστη σοβαρό πλήγμα αξιοπιστίας και στα της οικονομίας. Ενώ προεκλογική του κορωνίδα ήταν η δέσμευσή του ότι θα εξασφάλιζε δάνεια από δύο άλλες χώρες ώστε να δοθεί ο χρόνος στην Κυπριακή Δημοκρατία για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και απέρριπτε μετά βδελυγμίας το ενδεχόμενο κουρέματος, η πρώτη του πολιτική πράξη, αφού εξελέγη, ήταν να πράξει ακριβώς το αντίθετο. Να παραστεί δηλαδή σε ένα Σώμα, στο οποίο ήταν μόνο για τους υπουργούς Οικονομικών και όχι για Αρχηγούς Κρατών, και να αποδεχθεί κούρεμα καταθέσεων σε δύο τράπεζες και το κλείσιμο της μιας, και κατ επέκταση να κηρυχθεί και επίσημα η ένταξη της Κύπρου στο Μνημόνιο. Παρά τις όποιες εξηγήσεις δόθηκαν μεταγενέστερα από τον ίδιο τον Πρόεδρο για το τεράστιο αυτό ζήτημα, δεν παύει να θεωρείται το όλο θέμα ως μία τεράστια ήττα του Νίκου Αναστασιάδη. 2 Συμπέθερος. Αμέσως μετά προέκυψε το ζήτημα φυγής κεφαλαίων από πλευράς του συμπεθέρου του Νίκου Αναστασιάδη με αρκετές αναφορές περί «προνομιακής πληροφόρησης» με αιωρούμενες αιχμές δηλαδή ότι ο Πρόεδρος γνώριζε εκ των προτέρων τις προθέσεις των Ευρωπαίων και ως εκ τούτου ενημέρωσε «τους δικούς του» για να διασώσουν κεφάλαια. Δόθηκαν οι εξηγήσεις από πλευράς του συμπέθερου του Προέδρου, με τον Νίκο Αναστασιάδη, όμως, να δεσμεύεται ότι η υπόθεση θα διερευνηθεί μόλις διοριστεί η Ερευνητική Επιτροπή, την οποία και κάλεσε να αρχίσει τις έρευνες από τις καταγγελίες εις βάρος του ιδίου ή/και των μελών της οικογενείας του. Κάτι που δεν έγινε, με την Ερευνητική Επιτροπή να σημειώνει μεταγενέστερα πως τα όσα λέγονται επ αυτού του θέματος δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της, αφήνοντας όμως την ίδια ώρα εκτεθειμένο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όπως και να έχουν τα πράγματα, το θέμα θεωρείται εν πολλοίς λήξαν αλλά με το προφίλ του Προέδρου να μένει εκ νέου λαβωμένο. 3 Επανεκκίνηση. Ο Πρόεδρος εξελέγη με κεντρικό σύνθημά του την «επανεκκίνηση της οικονομίας», του κράτους κτλ. Το Προεδρικό αντιλαμβανόμενο ότι οι προσδοκίες των πολιτών ήταν αρκετά υψηλές περί τούτου, αλλά την ίδια ώρα αντιλαμβανόμενο ότι αυτές οι προσδοκίες δεν θα μπορούσαν να επαληθευτούν στο άμεσο μέλλον, προσπάθησε να περισώσει το προφίλ του Προέδρου από άλλο ένα πλήγμα. Ως εκ τούτου, συντεταγμένα, τις τελευταίες μέρες υπήρξαν δηλώσεις από πλευράς συγκυβερνώντων κομμάτων και κυβέρνησης ότι η ανάκαμψη θα επέλθει τέλη του Στην πραγματικότητα το κεντρικό μήνυμα των δηλώσεων ήταν η «μετάθεση της επανεκκίνησης» το Συνεπώς, υπήρξε μία μερική «διάσωση» του προφίλ του Προέδρου ως προς τη φράση «επανεκκίνηση της οικονομίας», αφού οι πολίτες θα ένιωθαν μεγάλη απογοήτευση όταν θα διένυαν το 2014 χωρίς ίχνος οικονομικής ανάκαμψης και παράλληλα ας μην ξεχνάμε τις επερχόμενες ευρωεκλογές τον Μάιο του επόμενου χρόνου και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις προς τα συγκυβερνώντα κόμματα, εάν οι πολίτες έμεναν με την ελπίδα για «επανεκκίνηση εντός του 2014». 4 Οικονομία Ευθύνες.Αν και έχουν περάσει εννέα μήνες από την ανάληψη της εξουσίας από τον Νίκο Αναστασιάδη, μέχρι στιγμής ουδείς εντοπίστηκε ως ένοχος και ουδείς τιμωρήθηκε για τη θλιβερή κατάσταση, στην οποία βρέθηκε η Οικονομία. Η Ερευνητική Επιτροπή αποδείχθηκε «φιάσκο» και μέχρι στιγμής άγνωστο παραμένει μέχρι πού βρίσκονται οι ποινικοί ανακριτές στη διερεύνηση που διεξάγουν. Είναι ένα στοίχημα για τον Νίκο Αναστασιάδη, το οποίο παραμένει ακόμη ανοικτό, αν και οι προσδοκίες των πολιτών για «ένοχους και τιμωρία» άρχισαν να εξανεμίζονται. Επίσης, η διάσωση της Τράπεζας Κύπρου, παραμένει ακόμη ανοικτό στοίχημα, αφού ουδείς μέχρι στιγμής εγγυάται ότι η Τράπεζα θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε μελλοντικές απαιτή- κατά του ίδιου του Προέδρου, κυρίως για τη δημιουργία αυτού του κλίματος πόλωσης και πολεμικής κατά του ΑΚΕΛ. 6 Κόντρα με τον διοικητή. Το μείζον ερώτημα είναι εάν πρόκειται για ένα πόλεμο χωρίς νικητή και εάν είναι μία μάχη, η οποία μόνο ζημιά μπορεί να επιφέρει στο προφίλ του Προέδρου ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Επιχειρηματικοί, νομικοί και πολιτικοί παράγοντες, με τους οποίους συνομίλησε η «Κ», εκτιμούν πως «κακώς ο Νίκος Αναστασιάδης συντηρεί την πολεμική κατά του διοικητή. Εάν έπραξε κάποιο αδίκημα ή ο Πρόεδρος κατέχει στοιχεία για αμέλεια καθήκοντος, τότε αυτά έπρεπε να παραδοθούν στην εισαγγελία, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, να εξεταστούν και να πράξει ανάλογα η Νομική Υπηρεσία», ήταν σχόλιο συγκεκριμένου πολιτικού προσώπου. Παράλληλα, ο Νίκος Αναστασιάδης συνεχίζοντας την πολεμική κατά του διοικητή, στην ουσία διαπράττει το σφάλμα του τέως Προέδρου με την κόντρα με τον Αθανάσιο Ορφανίδη, για το οποίο κατηγορούσαν τον Δημήτρη Χριστόφια τόσο ο ίδιος, τότε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όσο και ο ΔΗΣΥ. Η λύση του Κυπριακού προβλήματος ως η μόνη θεραπεία; Όπως καταδεικνύεται και από τα πιο πάνω αλλά επιπλέον και από την προβλεπόμενη πορεία πραγμάτων, τόσο στο πεδίο της οικονομίας όσο και της απαξίωσης των θεσμών, των πολιτικών κομμάτων και των πολιτικών, με το αρνητικό κλίμα να ενισχύεται από την έκδηλη Ο Πρόεδρος θα πρέπει λίαν συντόμως να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με το κυπριακό και θα πρέπει να έχει έτοιμο σχέδιο. αποστροφή των πολιτών προς το κράτος, το οποίο παρουσιάζεται να είναι το καβούκι της διαφθοράς και της διαπλοκής, ο Νίκος Αναστασιάδης περιέπεσε σε ένα μονοπάτι, το οποίο φαίνεται να μην έχει έξοδο διαφυγής αλλά το χειρότερο είναι πως η κυβέρνηση εμφανίζεται ωσάν να μη γνωρίζει και το πού οδηγεί και καταλήγει αυτός ο δρόμος. Εκ των πραγμάτων, μία σχεδιασμένη διαχείριση δεν μπορεί να προγραμματιστεί, αφού τα πάντα είναι υπό συνεχή διαμόρφωση και εξέλιξη, έχοντας μεν θετική προσδοκία αλλά ουδείς μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχή κατάληξη. Με λίγα λόγια, ουδείς μπορεί να πει ή να υπολογίσει με βεβαιότητα, πότε θα επέλθει ανάκαμψη, πότε θα πέσει η ανεργία στα φυσιολογικά επίπεδα του 5%, πότε θα επανεκκινήσει η οικονομία και πότε θα επανέλθει η αγορά σε κανονικές καταστάσεις, οι οποίες να επιτρέπουν τη φυσιολογική δράση της καθημερινότητας των πολιτών. Η άποψη ότι απαιτείται μία εκ θεμελίων αναδόμηση του κράτους, κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος εντός της κοινής γνώμης, με την επίλυση του Κυπριακού, ως η μόνη διέξοδος και ευκαιρία για να γίνει τούτο. Με απλά λόγια το Η Ερευνητική Επιτροπή άφησε εκτεθειμένο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αφού δεν αποδέχτηκε να ακούσει και να εξετάσει το «θέμα του Συμπέθερου». ΚΥΠΕ δίλημμα που κυριαρχεί και συζητείται σε όλους τους κύκλους της κυπριακής κοινωνίας είναι: - Μπορεί το κράτος να συνεχίσει την πορεία ανάκαμψης, και να είναι σε θέση να λειτουργήσει κανονικά (με ανεργία στο 5%, με αξιοπρεπείς μισθούς, με οικονομικές δραστηριότητες και επενδύσεις) εντός μερικών ετών ή μήπως αυτή η πορεία θα διαρκέσει μία 10ετία και ίσως περισσότερο; - Μήπως τελικά η εναλλακτική όλων είναι η επίλυση του Κυπριακού; Μέσω της οποίας, πρώτον, θα δοθεί η ευκαιρία για ριζική μεταμόρφωση του κράτους, των θεσμών, της λειτουργίας της κρατικής μηχανής, των ανεξάρτητων αξιωματούχων, του πεπαλαιωμένου και δυσλειτουργικού Συντάγματος, δεύτερον, θα δημιουργήσει ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης με επενδύσεις και ανοικοδομήσεις πόλεων αλλά και ολόκληρων περιοχών, και τρίτον, θα δοθεί το μήνυμα παγκοσμίως ότι η Κύπρος πλέον εισέρχεται σε μία νέα φάση, ειρήνης, σταθερότητας και ανάπτυξης και μπορεί να αποτελέσει πράγματι το κέντρο υπηρεσιών και την οποία μπορούν να εμπιστευθούν και η Δύση αλλά και η Ανατολή. Ωστόσο, και επί τούτου, του σοβαρότατου διλήμματος, (ανάκαμψη μέσα από μία 10ετή πορεία ή λύση και δημιουργία νέας κατάστασης πραγμάτων) από πλευράς κυβέρνησης δεν διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρός προβληματισμός. Τουναντίον η κυβέρνηση εμφανίζεται να θέτει το Κυπριακό σε δεύτερη μοίρα και όχι ως την πρώτιστη της επιλογή. Το άγνωστο μέχρι στιγμής είναι εάν η κυβέρνηση εμφανίζεται «κρύα» για να επιταχύνει τη διαδικασία επίλυσης για λόγους εσωτερικών ισορροπιών (π.χ. για λόγους συμμαχίας με το ΔΗΚΟ) ή εάν πράγματι υπάρχει χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών ως προς τη βάση λύσης

5 00-ADV KATHI 2_Master_cy 10/25/13 5:06 PM Page 1

6 06- POLITIKI_Master_cy 10/25/13 7:45 PM Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΟΜΗΡΟΥ ΣΤΗΝ «Κ» Όχι στις συνομιλίες υπό αυτά τα δεδομένα «Είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε πρόταση για απαγόρευση ιδιωτικών εισφορών στα κόμματα προς ενίσχυση της διαφάνειας» Συνέντευξη στον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΓΓΑΡΗ Υπό αυτές τις συνθήκες και δεδομένα η ΕΔΕΚ τάσσεται κατά της έναρξης των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού, τονίζει ο πρόεδρος της και πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος θέτει παράλληλα τρεις προϋποθέσεις για την έναρξη του διαλόγου. Ο κ. Ομήρου αναφέρεται ακόμη στην κρίση των θεσμών και της διαφάνειας και δηλώνει ότι ο ίδιος θα καταθέσει και θα δημοσιοποιήσει Θα δώσω το Πόθεν Έσχες της τελευταίας 10ετίας στη δημοσιότητα. Αυτό να κάνουμε όλοι, για να φανεί και η εξέλιξη απόκτησης περιουσίας. δήλωση Πόθεν Έσχες για την τελευταία 10ετία έτσι να φαίνεται, όπως λέει, και η εξέλιξη απόκτησης περιουσίας και καλεί όλους τους πολιτικούς να πράξουν το ίδιο. Ακόμη σημειώνει πως πολύ σύντομα θα υπάρξει νέα νομοθεσία για τη διαφάνεια των κομμάτων και τονίζει πως θα στηρίξει πρόταση, μέσω της οποίας να καταργούνται και να απαγορεύονται οι ιδιωτικές εισφορές προς τα κόμματα. Κύριε Πρόεδρε, να αρχίσουμε με τα του Κυπριακού Πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι. Ότι οι χειρισμοί των τελευταίων τριάντα εννέα χρόνων υπήρξαν στείροι και αναποτελεσματικοί. Το να επαναλάβομε συνομιλίες χάριν των συνομιλιών, θα οδηγήσει σε ένα και μόνο αποτέλεσμα. Στην περαιτέρω διολίσθηση στις τουρκικές θέσεις. Αυτές οι προϋποθέσεις πρέπει να είναι πρώτον, η διαμόρφωση μιας επαρκούς και μη επιδεχόμενης οιασδήποτε αμφισβήτησης διαπραγματευτικής βάσης, δεύτερον, να καταστεί σαφές ότι το έγγραφο Ντάουνερ, των λεγομένων συγκλίσεων, δεν αποτελεί ούτε διαπραγματευτική βάση, ούτε ενδιάμεση συμφωνία, ούτε οποιοδήποτε χρήσιμο υλικό, δεδομένου ότι σε αυτό το έγγραφο περιέχονται θέσεις και υποχωρήσεις της δικής μας πλευράς που αποδεδειγμένα δεν γίνονται αποδεκτές από τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού και τρίτον, η διαμόρφωση από ε/κ πλευράς ενός περιγράμματος λύσης το οποίο θα οριοθετεί τα όρια ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και της φυσικής και εθνικής επιβίωσης του Κυπριακού Ελληνισμού. Ένα περίγραμμα λύσης το οποίο να τεθεί ενώπιον της διεθνούς και της ευρωπαϊκής κοινότητας. Επέστη ο χρόνος, έστω και καθυστερημένα, να γνωρίζουν επαρκώς και οι τρίτοι ποιες είναι οι απόψεις μας για το ποια είναι μία αποδεκτή λύση, για «Υπό αυτές τις προϋποθέσεις τάσσομαι κατηγορηματικά αντίθετος σε επανάληψη συνομιλιών. Τίποτα δεν μας πιέζει να πάμε σε συνομιλίες κάτω από αυτές τις συνθήκες», δηλώνει στην «Κ» ο πρόεδρος της Βουλής και της ΕΔΕΚ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ εμάς, του κυπριακού προβλήματος. Αυτές τις προϋποθέσεις τις είπατε και προ καιρού και ήταν και η πάγια θέση της ΕΔΕΚ. Τις καταθέσατε προφανώς και στο Εθνικό Συμβούλιο; Ασφαλώς. Βλέπετε ότι αυτές οι προϋποθέσεις τηρούνται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Σε επίπεδο διακηρυκτικό μέχρι στιγμής τηρούνται. Δηλαδή η επιμονή σε κοινό ανακοινωθέν, κοινή διαπραγματευτική βάση. Σε ό,τι αφορά το περίγραμμα λύσης πρέπει να πω ότι υπάρχει και προεκλογική δέσμευση του κ. Αναστασιάδη και αναμένω όμως ότι θα προχωρήσει η διαμόρφωση περιγράμματος λύσης. Παρόλα αυτά, κύριε Πρόεδρε, δεν έπρεπε να είχαν ήδη γίνει πριν να εισέλθουμε στον διάλογο για επανέναρξη των συνομιλιών; Πιστεύω, ναι. Ότι η διαμόρφωση περιγράμματος λύσης έπρεπε ήδη να είχε εκπονηθεί ή εν πάση περιπτώσει να βρίσκεται στο στάδιο της εκπόνησης. Σε ό,τι αφορά το έγγραφο Ντάουνερ, παρόλο που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει πει επανειλημμένα ότι δεν τον δεσμεύει, εντούτοις αυτό που εγώ θα ήθελα είναι μία ρητή εγγράφως θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον γενικό γραμματέα ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατό να αποδεχθούμε ότι αυτό το έγγραφο αποτελεί είτε διαπραγματευτική βάση είτε ενδιάμεση συμφωνία. Έγινε προφορική διακήρυξη από την πλευρά του Προέδρου Ελπίζω ότι θα πάρει και επίσημο χαρακτήρα. Εάν δεν υπάρξουν οι προϋποθέσεις που είπατε και το περίγραμμα σχεδίου λύσης, η ΕΔΕΚ τάσσεται εναντίον της έναρξης του διαλόγου; Σαφώς. Και πέραν τούτου ο κ. Έρογλου δηλώνει ότι πρέπει η λύση του Κυπριακού να προνοεί δύο χωριστές κυριαρχίες. Αυτή η δήλωση έγινε την περασμένη Τετάρτη. Και ότι θα πρέπει να υπάρχουν και ξεχωριστές λεγόμενες εσωτερικές υπηκοότητες. Δηλαδή μας λέει η τουρκική πλευρά, υποτίθεται παραμονές έναρξης συνομιλιών και σε μία περίοδο που επιχειρείται η διαμόρφωση κοινής διαπραγματευτικής βάσης, ότι κλιμακώνει την αδιαλλαξία της, μιλά ξεκάθαρα για δύο χωριστά κράτη στο πλαίσιο μιας συνομοσπονδίας με χωριστές κυριαρχίες, με χωριστές υπηκοότητες και βεβαίως με δεδομένη την τουρκική θέση ότι οι εγγυήσεις του 1960 πρέπει να διατηρηθούν και να διευρυνθούν, άρα αυτό το μόρφωμα θα είναι κάτω και από την κηδεμονία της Τουρκίας. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις τάσσομαι κατηγορηματικά αντίθετος σε επανάληψη συνομιλιών. Τίποτα δεν μας πιέζει να πάμε συνομιλίες κάτω από αυτές τις συνθήκες. Σύντομα νέα νομοθεσία για διαφάνεια στα κόμματα Περί διαφάνειας και κρίσης θεσμών. Αλλά δεν βλέπουμε ούτε τους πολιτικούς και τα πολιτικά κόμματα να βοηθούν τον εαυτό τους. Είστε διατεθειμένοι να δώσετε στη δημοσιότητα τα οικονομικά του κόμματός σας για το 2012 μαζί με όλες τις εισφορές και μαζί με όλους τους προϋπολογισμούς τους οποίους είχατε ως κόμμα; Έχουμε πάρει απόφαση στο Καταστατικό Συνέδριο ότι μέσα στους πρώτους τρεις μήνες του έτους που ακολουθεί το οικονομικό έτος θα δίνονται στη δημοσιότητα όλα αυτά τα στοιχεία εξελεγμένα από εγκεκριμένο λογιστικό οίκο. Και Πόθεν Έσχες στη δημοσιότητα; Ή κατατεθειμένο και επτασφράγιστο μυστικό σε μία επιτροπή; Έχω πει επίσης στο Καταστατικό Συνέδριο, αν διαβάσετε την ομιλία μου, ότι επειδή δίνονται από πολιτικούς ή πολιτειακούς αξιωματούχους ή έχουν δοθεί κάποιες καταστάσεις των περιουσιακών τους στοιχείων, αυτό δεν έχει κανένα νόημα και καμία σημασία. Το ζήτημα είναι να μη δίνονται καταστάσεις περιουσιακών στοιχείων σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή αλλά να δίδονται διαχρονικά για μία μεγάλη χρονική περίοδο, για μία δεκαετία ας πούμε, η εξέλιξη των περιουσιακών στοιχείων για να διαφανεί πώς απεκτήθησαν και αν υπήρξε αύξηση περιουσιακών στοιχείων, πώς επετεύχθη αυτή η αύξηση και έχω δεσμευτεί στην ομιλία μου στο Συνέδριο ότι προσωπικά μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα θα καταθέσω για την τελευταία δεκαετία την κατάσταση των περιουσιακών μου στοιχείων. Αυτό θα πρέπει να πράξουν όλοι, για να υπάρξει πραγματική διαφάνεια. Το να δίνει κάποιος την κατάσταση περιουσιακών του στοιχείων μία συγκεκριμένη στιγμή δεν έχει κανένα νόημα. Το νόημα είναι πώς απεκτήθησαν μέσα σε μία ορισμένη χρονική περίοδο διαχρονικά. Την ώρα που υπάρχουν περικοπές, οι πολίτες αντιδρούν στην είδηση ότι τα κόμματα θα πάρουν κρατική χορηγία της τάξεως των 6,5 εκατ. Θα είμαι έντονος, διότι αυτές οι απόψεις μού θυμίζουν Χρυσή Αυγή. Όσοι εννοούν ότι θα καταργηθούν τα κόμματα στο όνομα ενός ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ Βουτιά στο κενό η συνεργασία με Λιλλήκα Tι δηλώνει ο Γιαννάκης Ομήρου για τις Ευρωεκλογές, με ποιους προχωρά η ΕΔΕΚ σε κοινό ψηφοδέλτιο και πώς σχολιάζει τα περί συνεργασίας με τη «Συμμαχία Πολιτών». αδίστακτου και αγοραίου λαϊκισμού για να πάμε πού; Να πάμε σε δικτατορία; Να πάμε σε ολοκληρωτισμό; Αυτό το ερώτημα θα πρέπει να απαντήσουν και όχι να κάνουν έναν αγοραίο λαϊκισμό του τύπου, κόβουμε από τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού για να πάρουν τα κόμματα. Τα κόμματα είναι θεσμοί της Δημοκρατίας με τα προβλήματα. Με τη θεσμική κρίση. Συμφωνώ ότι και τα κόμματα πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους αλλά χωρίς ισοπέδωση και εξομοίωση ευθυνών. Τι θέλουμε; Τα κόμματα να είναι εξαρτημένα από συμφέροντα και διαπλοκές; Αν αυτό εννοούμε, να το πούμε. Υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα η οποία δεν στηρίζει το θεσμό του κόμματος; Η άλλη λύση είναι αυτή. Να πούμε ότι θα πάμε στους επιχειρηματίες, χωρίς να αφορίζω τους επιχειρηματίες και χωρίς να θέλω να πω ότι οι επιχειρηματίες εάν εισφέρουν ένα χρηματικό ποσό κατ ανάγκη ζητούν και ανταλλάγματα, αλλά θέλω να πω ναι, όταν υπάρξει κρατική στήριξη προς τα κόμματα επαρκής θα πρέπει να καταργηθεί και το δικαίωμα εισφορών από ιδιώτες. Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία. Ήταν μία πρόταση, όμως, αν κάνω λάθος διορθώστε με, η οποία υποβλήθηκε από τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ και η οποία απορρίφθηκε από τα υπόλοιπα κόμματα. Ποια; Να αυξηθεί η χορηγία η κρατική και να καταργηθούν οι εισφορές ιδιωτών Τίποτε δεν έχει απορριφθεί. Υπάρχει ομόφωνη απόφαση του άτυπου συμβουλίου αρχηγών κομμάτων ότι το σύνολο του θεσμικού πλαισίου της Επιτροπής Διαφάνειας Greco του Συμβουλίου της Ευρώπης θα υιοθετηθεί ως νομοθεσία του κυπριακού κράτους. Συνεπώς είναι ένα ζήτημα ανοικτό Πότε θα γίνει αυτό; Τώρα, πολύ σύντομα. Έχω ήδη, ως πρόεδρος της Βουλής αποστείλει επιστολή προς την κυβέρνηση ζητώντας της να αποστείλει το ταχύτερο δυνατό, τάχιστα, νομοθεσία, κυβερνητικό νομοσχέδιο με όλες τις πρόνοιες της επιτροπής Greco και ελπίζω ότι πολύ σύντομα η Βουλή θα ψηφίσει αυτή τη νομοθεσία και είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε και την απαγόρευση εισφορών από ιδιώτες. Ο κ. Αναστασιάδης σπατάλησε ήδη έξι μήνες Ο Τ/κ διαπραγματευτής, Οσμάν Ερτούγ, τονίζει ότι θέματα που συνιστούν τη βάση λύσης δεν χωράνε στο Ανακοινωθέν Συνέντευξη στον ΝΙΚΟ ΣΤΕΛΓΙΑ Εφικτή η επανέναρξη των συνομιλιών δίχως το προαπαιτούμενο κοινού ανακοινωθέντος. Γιατί μέχρι στιγμής δεν έχει οριστεί η ημερομηνία έναρξης των συνομιλιών; Δυστυχώς, η ε/κ πλευρά θέτει προϋποθέσεις για την επανέναρξη των συνομιλιών. Ζητά τη σύνταξη κοινού ανακοινωθέντος, θέτει ζήτημα επιστροφής των Βαρωσίων και προτείνει μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μία ομοσπονδία. Η τ/κ πλευρά έχει αποδεχθεί τη σύνταξη κοινού ανακοινωθέντος, επισημαίνοντας εξαρχής ότι αυτό θα πρέπει να είναι σύντομο και να επικεντρώνεται στη μεθοδολογία των συνομιλιών. Αντίθετα, η ε/κ πλευρά προτείνει την εισαγωγή θεμάτων στο ανακοινωθέν, που θα πρέπει πρώτα να συζητηθούν στο τραπέζι των συνομιλιών. Ωστόσο, οι συνομιλίες δεν αποτελούν νέα διαδικασία, η βάση τους έχει ήδη καθοριστεί, άρα δεν υπάρχει και λόγος να επανεξετάσουμε το συγκεκριμένο ζήτημα. Η τ/κ πλευρά θεωρεί ότι είναι εφικτή η επανέναρξη των συνομιλιών δίχως το προαπαιτούμενο κοινού ανακοινωθέντος. Ακόμα, το ανακοινωθέν δεν πρέπει να αποτελέσει προϋπόθεση για τη συνάντηση των ηγετών. Ποια σημεία του ανακοινωθέντος δημιουργούν τριβές; Η ε/κ πλευρά επιχειρεί να εμβολιάσει στο Ανακοινωθέν ζητήματα τα οποία θα πρέπει να συζητηθούν στο τραπέζι των συνομιλιών. Εμείς πρόσφατα υποβάλαμε προσχέδιο Ανακοινωθέντος που θα μπορούσε να γίνει κοινά αποδεκτό, καθώς σε αυτό λαμβάνονται υπόψη οι δυσκολίες και των δύο πλευρών. Η ε/κ πλευρά απάντησε καταθέτοντας μαξιμαλιστικά κείμενα. Παρόλα αυτά προσεγγίσαμε το όλο ζήτημα με διαλλακτικότητα. Δυστυχώς, μέχρι αυτή τη στιγμή, η ε/κ πλευρά εξακολουθεί να επιμένει στις θέσεις της. Γι αυτό τον λόγο δεν ξεκινούν οι συνομιλίες. Πότε θα επισκεφτείτε εσείς Την παρούσα περίοδο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι η ε/κ πλευρά δεν αποδέχεται τις συγκλίσεις, που επιτεύχθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. την Αθήνα και ο κ. Μαυρογιάννης την Άγκυρα; Η Τουρκία πραγματοποίησε δύο σημαντικά βήματα γι αυτές τις επισκέψεις. Πρότεινε στην Ελλάδα την υλοποίηση αυτών των επισκέψεων, σε επίπεδο υπουργών ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ πριν από την εορτή του Μπαϊραμιού, η Ελλάδα αντιπρότεινε οι επισκέψεις να γίνουν μετά το Μπαϊράμι και σε επίπεδο υφυπουργών. Με βάση τις εισηγήσεις της Αθήνας, συμφωνήσαμε στην πραγματοποίηση των επισκέψεων στις 23 Οκτωβρίου και σε βαθμό υφυπουργού. Ωστόσο, οι επισκέψεις δεν πραγματοποιήθηκαν και σε συνάντηση με τον κ. Μαυρογιάννη, αποφασίσαμε όπως αυτές γίνουν πριν από το τέλος του μήνα. Πλέον όλα εξαρτώνται από την ελληνοκυπριακή και την ελληνική πλευρά. Ποιοι θα είναι οι στόχοι σας πηγαίνοντας στην Αθήνα; Πρώτα από όλα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η λύση του προβλήματος θα εξαρτηθεί από την τ/κ και την ε/κ πλευρά. Οι εγγυήτριες δυνάμεις και οι μητέρες πατρίδες μπορούν να συμβάλουν σε αυτή την προσπάθεια. Επίσης, οι δύο πλευρές δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτή την ευκαιρία για να στείλουν πολιτικά μηνύματα στις κοινότητές τους. Το τελευταίο διάστημα, στο διεθνές σκηνικό επικρατεί θετικό κλίμα ως προς την επίλυση του Κυπριακού, ωστόσο, οι διαφορές σε σημαντικά ζητήματα φαίνεται να παραμένουν. Η εκλογή του κ. Αναστασιάδη καλλιέργησε κλίμα αισιοδοξίας στη διεθνή κοινότητα για επίλυση του Κυπριακού. Δυστυχώς, τους τελευταίους έξι μήνες ο κ. Αναστασιάδης δεν πραγματοποίησε θετικά βήματα. Σπατάλησε έξι μήνες για τον διορισμό του αντιπροσώπου του και τώρα τηρεί μαξιμαλιστική στάση στο ζήτημα του Ανακοινωθέντος. Ο κ. Ντάουνερ είχε δηλώσει ότι οι συγκλίσεις των δύο πλευρών αγγίζουν το 70-80%. Την παρούσα περίοδο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι η ε/κ πλευρά δεν αποδέχεται αυτές τις συγκλίσεις. Εξαιτίας της συγκεκριμένης της στάσης, είμαστε υποχρεωμένοι να επανεξετάσουμε όλα τα ζητήματα. Εμείς κατανοούμε το γεγονός ότι στα έξι κεφάλαια οι δύο πλευρές έχουν πολύ διαφορετικές θέσεις. Αυτά όμως θα πρέπει να εξεταστούν στο τραπέζι των συνομιλιών. Η ε/κ πλευρά εξακολουθεί να αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο ζήτημα των Βαρωσίων. Επ αυτού η θέση σας έχει αλλάξει; Όπως γνωρίζετε στο παρελθόν καταθέσαμε πολλές προτάσεις για τα Βαρώσια τις οποίες η ε/κ πλευρά απέρριψε. Το θέμα των Βαρωσίων θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της συνολικής εξέτασης του εδαφικού και της συνολικής λύσης.

7 07 - POLITIKI_Master_cy 10/25/13 5:42 PM Page 7 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Το Κόσσοβο ελπίζει σε αναγνώριση από Ελλάδα και Κύπρο Η Αθήνα κινείται ήδη θετικά, ενώ η Λευκωσία «φυλάει τα ρούχα της» κινούμενη προς ήπια και εξηγημένη όμως άρνηση Του ΠΑΝΑΓΗ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΥ Στις 28 Οκτωβρίου ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση μιας συμφωνίας σύνδεσης και σταθεροποίησης ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Κόσσοβο. Αυτό δεν ήταν κεραυνός και αποτελεί την αφετηρία εξελίξεων, που πιθανόν να οδηγήσουν στην αναγνώριση του Κοσσόβου από την Αθήνα, στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας. Η Πρίστινα αναμένει αναγνώριση από την Αθήνα στις αρχές του 2014 και πάντως στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε. Οι διαπραγματεύσεις για συμφωνία σύνδεσης είναι μία χρονοβόρος διαδικασία. Ωστόσο, ο αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος Στέφαν Φούλε βιάζεται. Σε επίσκεψη στην Πρίστινα, τον Ιούλιο, δήλωσε ότι επιδιώκει να έχουν ολοκληρωθεί αυτές έως την άνοιξη του Αν το χρονοδιάγραμμα του Φούλε επιβεβαιωθεί, τότε η υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης θα γίνει μέσα στην ελληνική προεδρία. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι η μία από τις πέντε ευρωπαϊκές χώρες που δεν έχουν αναγνωρίσει το Κόσσοβο. Οι άλλες τέσσερις είναι η Κύπρος, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Ισπανία. Η ελληνική θέση υπήρξε συνάρτηση της πάγιας θέσης να μη γίνουν αποδεκτές αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια, των παραδοσιακά καλών σχέσεων με τη Σερβία και της στήριξης στη Λευκωσία, που φοβόταν ότι η αναγνώριση του Κοσσόβου θα αποτελούσε προηγούμενο για τα Κατεχόμενα. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος είχε δηλώσει, μάλιστα, ότι «η Κύπρος δεν θα αναγνωρίσει το Κόσσοβο, ακόμα και αν το αναγνωρίσει η Σερβία». Η Κύπρος στον χορό Με εξαίρεση τη Μαδρίτη, πάντως, όπου η πίεση της Καταλονίας για ανεξαρτησία οδηγεί σε περαιτέρω σκλήρυνση της θέσης για μη αναγνώριση, στις άλλες πρωτεύουσες η άρνηση χαλαρώνει. Τέτοιες ενδείξεις υπάρχουν και από το Βουκουρέστι και από την Μπρατισλάβα, τελευταία όμως και από την Κύπρο: στη Λευκωσία δεν είχε περάσει απαρατήρητη η συνάντηση του «υπουργού Εξωτερικών» του Κοσσόβου, Εμβέρ Χοτζάι, με τον τότε Έλληνα ΥΠΕΞ Δ. Αβραμόπουλο τον Μάρτιο. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη διέκρινε τον κίνδυνο να μείνει μόνη με την Ισπανία στη γραμμή της μη αναγνώρισης, διακινδυνεύοντας έτσι τη θεμελιώδη επιλογή της προσέγγισης με τις ΗΠΑ και τη Δύση και διατηρώντας το προβληματικό προφίλ του κράτους με τη «μονοθεματική» εξωτερική πολιτική. Έβαλε, λοιπόν, νερό στο κρασί της. Στις 24 Σεπτεμβρίου, στο περιθώριο της Γ.Σ. του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης, συναντήθηκε για πρόγευμα με τον Χασίμ Θάτσι και τον Εμβέρ Χοτζάι. Η φωτογραφία ανέβηκε στο τουίτερ από το γραφείο του Κοσσοβάρου «πρωθυπουργού», χωρίς ωστόσο να προκαλέσει τον αναμενόμενο σάλο στην Κύπρο. Μία ημέρα νωρίτερα, ο Θάτσι και ο Χοτζάι είχαν δει στη Νέα Υόρκη τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές στην Πρίστινα, οι Κοσσοβάροι δήλωναν απολύτως ικανοποιημένοι από τη συνάντηση, στην οποία επιβεβαιώθηκε η συμφωνία με τον Δ. Αβραμόπουλο να ανοίξει Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του Κοσσόβου στην Αθήνα. Στη Λευκωσία δεν είχε περάσει απαρατήρητη η συνάντηση του «υπουργού Εξωτερικών» του Κοσσόβου, Εμβέρ Χοτζάι, με τον τότε Έλληνα ΥΠΕΞ Δ. Αβραμόπουλο τον Μάρτιο και η κυβέρνηση Αναστασιάδη διέκρινε τον κίνδυνο να μείνει μόνη με την Ισπανία στη γραμμή της μη αναγνώρισης, διακινδυνεύοντας έτσι τη θεμελιώδη επιλογή της προσέγγισης με τις ΗΠΑ και τη Δύση και διατηρώντας το προβληματικό προφίλ του κράτους με τη «μονοθεματική» εξωτερική πολιτική. Στις 24 Σεπτεμβρίου, στο περιθώριο της Γ.Σ. του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης, συναντήθηκε άτυπα για πρόγευμα με τον Χασίμ Θάτσι και τον Εμβέρ Χοτζάι. Η φωτογραφία ανέβηκε στο τουίτερ από το γραφείο του Κοσσοβάρου «πρωθυπουργού», χωρίς ωστόσο να προκαλέσει τον αναμενόμενο σάλο στην Κύπρο. Μάλιστα, συζητήθηκε και η διοργάνωση ενός κοινού ελληνοκοσσοβάρικου επιχειρηματικού φόρουμ, που συμφωνήθηκε να γίνει στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές, οι εκπρόσωποι του Κοσσόβου έθεσαν στον κ. Βενιζέλο και το θέμα της αναγνώρισης, εκφράζοντας την ελπίδα αυτή να λάβει χώρα στις αρχές του 2014 και πάντως στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών δεν αποθάρρυνε αυτές τις ελπίδες. Σύμφωνα με πηγές της «Κ», πάντως, για να προχωρήσει στο τελικό βήμα η Αθήνα θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτές είναι η ομαλή εξέλιξη των δημοτικών εκλογών στο Κόσσοβο (3 Νοεμβρίου) και η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ε.Ε. με τη Σερβία (Ιανουάριος), ενώ παράλληλα βρίσκεται σε συνεννόηση και ο συγχρονισμός με τη Λευκωσία, καθώς η Αθήνα δεν θέλει να είναι η πρώτη που θα σπάσει το μέτωπο των πέντε. Πάντως, μία τέτοια απόφαση διευκολύνεται και από τη χαλάρωση της κυπριακής θέσης καθώς οι ανωτέρω διπλωματικές πηγές στην Πρίστινα υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι ο κ. Κασουλίδης θα επισκεφτεί σύντομα το Κόσσοβο, (αν και η Λευκωσία, σύμφωνα με πηγές της «Κ» δεν έχει αναλάβει συγκεκριμένη προς τούτο δέσμευση) αλλά και από την de facto εξομάλυνση των σχέσεων της Σερβίας με το Κόσσοβο, μετά την ιστορική συμφωνία του Απριλίου, η οποία συνοδεύεται από το άνοιγμα γραφείων συνδέσμων με επικεφαλής εξέχοντες διπλωμάτες σε Πρίστινα και Βελιγράδι αντίστοιχα.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 10/25/13 9:49 PM Page 8 8 l Π Α ΡΑ Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Α Η Κ ΑΘ Η Μ Ε Ρ Ι Ν Η Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Πάμε ξυπόλητοι στ αγκάθια και πάλι Δύσκολα τα πράγματα κές υποθέσεις, Βικτώρια Νούλαντ, και τον βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών, Ερικ Ρούμπιν. Οι Αμερικανοί σύμφωνα με πληροφορίες ζήτησαν στη συνάντηση να μην παρευρίσκεται εκπρόσωπος της κυπριακής πρεσβείας. Θα έχει επίσης συναντήσεις με επιφανή μέλη του Κογκρέσου. Οι εξελίξεις δεν είναι και οι καλύτερες στο μέτωπο των διαβουλεύσεων για την επανέναρξη των συνομιλιών των δύο ηγετών για το Κυπριακό, καθώς οι δύο διαπραγματευτές Μαυρογιάννης και Ερτούγ έχουν «κολλήσει» στο θέμα της κυριαρχίας, το οποίο εμποδίζει τη συμφωνία στο κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος. Βέβαια, υπολείπονται σχεδόν 10 μέρες μέχρι τις 4 Νοεμβρίου, που θέλουν τα Ηνωμένα Έθνη να ξεκινήσουν εκ νέου οι διαπραγματεύσεις και το διάστημα αυτό είναι πολύ μεγάλο στη διεθνή διπλωματία για πολλές μετατοπίσεις θέσεων. Το θέμα όμως είναι ποιος θα μετακινηθεί και ποιος θα πιεστεί να μετακινηθεί. Γιατί η «ντρίπλα» του Αλεξάντερ Ντάουνερ με το «κατάλοιπο κυριαρχίας» έφερε την πλευρά μας σε μειονεκτική θέση, αφού οι Τουρκοκύπριοι έσπευσαν να την αποδεχθούν. Νέος γενικός πρόξενος Ο Βασίλης Φιλίππου θα είναι τελικά ο αντι- μενος στην Κύπρο να είναι κομιστής γραπτών ή προφορικών μηνυμάτων του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ. καταστάτης της γενικής προξένου της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη, Κούλας Σοφιανού, η οποία στα τέλη του Δεκεμβρίου επιστρέφει στο κέντρο αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του γραφείου του υπουργού Εξωτερικών, Ιωάννη Κασουλίδη. Παλιός γνώριμος της κυπριακής παροικίας των ΗΠΑ, αλλά και της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας ο κ. Φιλίππου, αφού υπηρέτησε στη Νέα Υόρκη και ως πρόξενος και ως γενικός πρόξενος και χαίρει μεγάλης εκτίμησης, ιδίως από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο. Όσο για την κυρία Σοφιανού, φεύγει με πολλά εύσημα από την Ομογένεια, αλλά και την εκτίμηση και των δύο Προέδρων κι όλων των υπουργών Εξωτερικών με τους οποίους συνεργάστηκε στη διάρκεια της θητείας της, για την εργατικότητά της, τη αδιάλειπτη παρουσία της στις δραστηριότητες της Κοινότητας και τη θέρμη με την οποία προώθησε την Κύπρο, σε κάθε ευκαιρία. Με βάση αυτά ως δεδομένα, οι επιλογές εί- ναι περιορισμένες κι ο πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μπροστά του δύσκολα διλήμματα. Μία επιλογή είναι να δεχθεί το «νέρωμα» της μιας κυριαρχίας, το οποίο ούτως ή άλλως είναι υπαρκτό ζήτημα στο οποίο οι πλευρές διαφοροποιούνται. Μάλιστα, ακούγεται ότι κάποιοι σύμβουλοι του Προέδρου δεν το θεωρούν ιδιαίτερα σημαντικό. Η δεύτερη επιλογή είναι να επιστρέψει στα συμφωνηθέντα μεταξύ Χριστόφια Ταλάτ. Το οποίο επίσης θα ήταν ήττα, αφού η πλευρά μας ζήτησε τον Ιούλιο να αφαιρεθούν οι σχετικές αναφορές από το ψήφισμα του Σ.Α. Η τρίτη επιλογή είναι να ξεκινήσουν οι συνομιλίες χωρίς κοινό ανακοινωθέν (πέραν κάποιων γενικόλογων αναφορών), το οποίο, ωστόσο, ανατρέπει όλα όσα έχει πει η ελληνοκυπριακή πλευρά στους διεθνείς συνομιλητές της, περί της καλής προετοιμασίας της επανάληψης των διαπραγματεύσεων. Μέσα σ όλα αυτά, μέχρι τουλάχιστον την Πέμπτη το βράδυ, δεν είχαν ακόμη διευθετηθεί οι ημερομηνίες των επισκέψεων των κ.κ. Μαυρογιάννη και Ερτούγ σε Άγκυρα και Αθήνα αντίστοιχα, όπως μας είπε πηγή του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Σε αυτό το άνυδρο περιβάλλον της κρίσης και της μιζέριας, μία παρουσία όπως αυτή του νομπελίστα (2008) Καθηγητή Harald zur Hausen που ανακάλυψε τον ρόλο των ιών που προκαλούν τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας δίνει φως στα πράγματα και τα κάνει να μοιάζουν πιο ελπιδοφόρα. Ο καθηγητής ήρθε στην Κύπρο προσκεκλημένος της Σχολής Μοριακής Ιατρικής Κύπρου και του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και έδωσε τη 2η Διάλεξη Ακαδημαϊκής Αριστείας. Στη φωτογραφία με τους φοιτητές της σχολής και τους «ηθικούς αυτουργούς», καθηγητές Φ. Πατσαλή και Λ. Φυλακτού. Ταξίδι αστραπή Πάντως, με αίτημα του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, ο ειδικός σύμβουλος Αλεξάντερ Ντάουνερ πρόκειται να πραγματοποιήσει ταξίδι αστραπή στη Νέα Υόρκη, την 1η Νοεμβρίου, για να ενημερώσει τον Μπαν Κι Μουν για τις εξελίξεις και πώς θα επαναληφθούν οι συνομιλίες των ηγετών στις 4 Νοεμβρίου. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει τίποτε άλλο (ίσως κάποιες επαφές με το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων της Γραμματείας) και το ίδιο βράδυ θα αναχωρήσει για την Κύπρο, όπου θα βρίσκεται την επομένη. χρι τότε δεν έχουν καταλήξει οι δύο διαπραγματευτές σε συμφωνία επί του κοινού ανακοινωθέντος, τότε το βάρος θα πέσεις στους ώμους του Ντάουνερ, που ίσως ερχό- Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Πανίκος Δημητριάδης Τι γίνεται ρε! φτάσει στις ΗΠΑ, ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού. Θα τον συνοδεύει ο Τουμάζος Τσελεπή, που χειρίζεται το Κυπριακό και συμμετέχει για χρόνια στη διαπραγματευτική ομάδα της ελληνοκυπριακής πλευράς. Πρώτος σταθμός η Νέα Υόρκη, όπου στις 12 Νοεμβρίου θα συναντηθεί με τον βοηθό γ.γ. του ΟΗΕ, αρμόδιο για πολιτικές υποθέσεις, Τζέφρι Φέλντμαν και θα έχει συνάντηση με παράγοντες της κυπριακής παροικίας και της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας. Στις Νοεμβρίου θα βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, όπου στις 15 Νοεμβρίου θα συναντηθεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ με την υφυπουργό Εξωτερικών, αρμόδια για ευρωπαϊ- εξής σημείωμα: «Επιεικώς απαράδεκτο! Μόνο στην Κύπρο συμβαίνουν αυτά και ειδικά στο αεροδρόμιο Πάφου. Σου ζητούν να αγοράζεις τα πλαστικά παπουτσάκια που πρέπει να φοράς για να δώσεις τα δικά σου να περάσουν για έλεγχο! Μόνο στην Πάφο, και όχι στη Λάρνακα. Τέτοιο πράγμα δεν έχω συναντήσει σε κανένα αεροδρόμιο της Ευρώπης από αυτά που έχω πάει τον τελευταίο χρόνο. Υπάρχει κάποιος να δώσει μία εξήγηση ή θα πάει κι αυτό εκεί που πάνε και τα άλλα; Στις 11 Νοεμβρίου τελικά αναμένεται να Διοικητής Κεντρικής Τράπεζας Αναμένει την μπάλα Δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα κάποια ενη- μέρωση του Συμβουλίου Ασφαλείας (που θα έδινε την ευκαιρία για κάποια πίεση μέσω ανακοίνωσης), χωρίς να αποκλείεται, ο Ντάουνερ, να δει κάποια από τα μόνιμα μέλη (π.χ. Αμερικανούς και Βρετανούς). Αν μέ- Η επίσκεψη Άντρου στις ΗΠΑ Πάεις οξά έρκεσαι, άνθρωπέ μου; ΒΟΛΕΣ Η στήλη έλαβε από φίλη και πηγή της το Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Στα ανάθεμα αυτοί που έκλεψαν τις κοτζιακαρούδες Η έκκληση από καρδιάς και η ικετευτική εντολή του άγνωστου φίλου στον καφενέ του χωριού, ήταν να γράψω κάτι για τους απατεώνες των Τραπεζών και του Συνεργατισμού, που έκλεψαν τα δεκάλιρα και τα εικοσαευρώ των κοτζιακαρούδων, των παππούδων και όλων των νοικοκυραίων. «Πες μου, ρε φίλε, εσύ που ξέρεις κάτι παραπάνω, με ποια λογική πήραν τις καταθέσεις των ανθρώπων, που γέννημα-βούτημα ήταν μες στα χωράφια, που το πρόσωπό τους έχει τόσες χαρακιές, όσο και τα χωράφια τους και τις δάνεισαν σε παλιανθρώπους, ξέροντας ότι δεν επρόκειτο να τις αποπληρώσουν ποτέ. Πες μου, ρε φίλε, άραγε όλοι αυτοί, οι τάχατες σπου- δαίοι, μπορούν και κοιμούνται τα βράδια, ξέροντας ότι έκλεψαν τις μανάδες τους». Και τότε ήρθε το ξέσπασμα της οργής. «Στα ανάθεμα οι κλέφτες.» και η συνεχεία σε λόγια που δεν γράφονται. Η ιστορία δεν τέλειωσε εδώ, αλλά ακολούθησαν απο- καλύψεις, με ονόματα, επίθετα και αξιώματα, τις οποίες θα ζήλευαν όλοι οι ανακριτές της Αστυνομίας και σίγουρα όλοι οι σεναριογράφοι. Διαπλοκές, ίντριγκες, πάθη, μικρότητες, για λίγα λεπτά δημοσιότητας, για λίγα λεπτά αμαρτωλής ηδονής. Και φαίνεται ότι όλα τα έκαναν με το γράμμα του νόμου, αφού αυτοί οι «καταραμένοι» εξακολουθούν και διαμένουν σε πολυτελή ανάκτορα, διακινούνται με λιμουζίνες και διατηρούν τις γραφειάρες με τις γραμματείς, να τρέχουν για κάθε τους εντολή. Ο κουμπάρος ο ξεφτίλας, συνέχισε ο απελπισμένος καφενόβιος, μου έφαγε τα χρήματα που μάζευα μια ζωή, για να κτίσω της κόρης μου. Μου έκλεψε με τα δήθεν ασφαλή αξιόγραφα, τα λεφτά που πήρα όταν πούλησα το χωράφι της μάνας μου. Η ψυχολογική έκρηξη κάποτε κόπασε και ήλθε η ώρα της απλής ερώτησης. Εμείς τα γράφουμε, εμείς τα λέμε, εμείς τα καταγγέλλουμε, εσύ τι κάνεις, εσύ πώς αντιδράς; Πήγες σε κανένα δικηγόρο, κατήγγειλες την υπόθεση στην Αστυνομία; Η απάντηση με ύφος πληγωμένου αγριμιού, ήταν αφοπλιστική. Τίποτα δεν έκαναν και δεν μπορώ να κάνω κάτι, για να μην βγει το όνομά μου στο χωριό. Να μάθουν οι συγγενείς, οι φίλοι και χωριανοί, ότι με ξεγέλασε ο κουμπάρος; Να γίνω ρεζίλι; Και εκεί σταμάτησαν όλα. Λίγα λεπτά σιωπής, για να ξεκινήσει μια άλλη φιλοσοφική ανάλυση, την οποία θα ζήλευαν πολλοί. «Εγώ πληρώνω αμαρτίες, γιατί δεν άκουσα της γυναί- κας, που δεν ήθελε να πουλήσουμε το χωραφούι και ούτε να μπλεχτούμε με σχέδια που θύμιζαν χρηματι- AP Δύσκολα διλήμματα Αναστό ΚΥΠΕ στήριο». Ακόμη λίγα λεπτά σιωπής και συνεχεία ήταν συγκλονιστική. «Δεν θα ήθελα να έχω και τα προβλήματα του κουμπάρου, ο οποίος βασανίζεται με το μωρό του και με τη φάουσα την γεναίκα του». Και εδώ ήλθε η λύτρωση. «Ο καθένας κουβαλά τον σταυρό του, όλα εδώ πληρώνονται και δόξα τω Θεώ που έκανα καλά παιδιά και έχω καλή γεναίκα». Το μυστικό του Κύπριου, ο οποίος ανέχεται χωρίς να επαναστατεί, την πρωτοφανή παγκοσμίως, λεηλασία της περιουσίας του, ο οποίος πληρώνει φόρους του χωρίς να γογγύζει, ο οποίος δίδει και φιλανθρωπίες για την ψυχή του, ενώ μπορεί να μην έχει να φάει, βρίσκεται στην στωική αλλά και χριστιανική θεώρηση της ζωής. Ξυπνά, βλέπει τον ζωογόνο ήλιο, πάει στη θάλασσα και καθαρίζει το μυαλό του, περπατά στο δάσος και ανασταίνεται η ψυχή του και ξέρει εμπειρικά το απλό αλλά και τόσο δυσνόητο, ότι οι χαρές της ζωής δεν είναι στα πλούτη, δεν είναι στις εξουσίες, δεν είναι στην επίδειξη. Η χαρά βρίσκεται στην παρέα, βρίσκεται στην καλή κουβέντα, βρίσκεται στο γλυκό χαμόγελο, βρίσκεται στον γλυκό ύπνο, βρίσκεται σε όλα αυτά που δεν πληρώνονται.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 10/25/13 7:45 PM Page 9 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Οριακές, επικίνδυνες σχέσεις Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Πριν από κάμποσες βδομάδες γράφαμε σε αυτή τη στήλη πως οι σχέσεις του Προέδρου με τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας είχαν πιάσει πάτο. Κι ότι η συνέχιση της μεταξύ τους αντιπαράθεση, χωρίς να δίνεται λύση, θα ήταν τρομερά επιζήμια για την οικονομία και την εικόνα της Κύπρου στους διεθνείς επιχειρηματικούς και πολιτικούς κύκλους. Προφανώς, τότε, δεν είχαμε αντιληφθεί ότι ο πάτος ήταν τελικά κινούμενος και ότι η κόντρα μεταξύ των κ.κ. Αναστασιάδη και Δημητριάδη είχε ακόμα αρκετό δρόμο προς τα κάτω. Τώρα που έχουμε βουλιάξει για τα καλά, τώρα που και οι τελευταίοι αμφιβάλλοντες στο εξωτερικό θεωρούν ότι οι πρωταγωνιστές δεν έχουν φύγει από τη νηπιακή ηλικία, είναι ώρα να αναζητηθούν ρεαλιστικές λύσεις. Ρεαλιστική λύση δεν είναι να μπαίνει ο διοικητής σε διαπραγμάτευση με το Προεδρικό για να αποχωρήσει και να ζητά τον ουρανό με τα άστρα για αποζημίωση. Τα ποσά που ακούγονται (δεν θέλω να τα αναφέρω, διότι προέρχονται από μία πηγή) είναι αστρονομικά. Και δεν δικαιολογούν την απώλεια μισθών που θα είχε ο διοικητής αν παραιτείτο Δεν είναι ηθικά σωστό να δίνει συνεντεύξεις ο κ. Δημητριάδης, να υποστηρίζει πως αν παραιτηθεί θα πληγεί ο τόπος, την ώρα που παζαρεύει τα λεφτά της αποζημίωσης. Ούτε ισχύει στη μετά μνημόνιο εποχή ότι ο Πρόεδρος είναι παντοκράτωρ και παύει τον οποιονδήποτε. αυτή την περίοδο. Ούτε είναι ηθικά σωστό και αποδεκτό να δίνει συνεντεύξεις ο κ. Δημητριάδης, να υποστηρίζει πως αν παραιτηθεί θα πληγεί ο τόπος, την ώρα που παζαρεύει τα λεφτά της αποζημίωσης. Όταν, μάλιστα, υπάρχουν ενδείξεις πως δεν χειρίστηκε με επάρκεια, για να το πω κομψά, τις γκρίζες συμφωνίες με τον διαβόητο πλέον οίκο Άλβαρεζ & Μάρσαλ. Κι όταν, εκνεύρισε ακόμα και την ΕΚΤ με την καθυστέρηση στο να βγει η Τράπεζα Κύπρου από το καθεστώς εξυγίανσης. Και κάτι ακόμα. Προσωπικά δεν γνωρίζω, ούτε είμαι σε θέση να κρίνω, αν ο διοικητής ασκεί τα καθήκοντά του με επάρκεια. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι πολύ καλός. Δεν είναι, όμως, παρά ένας ανεξάρτητος, μεν, διορισμένος δε αξιωματούχος. Δεν τον εξέλεξαν οι πολίτες στο αξίωμα του κεντρικού τραπεζίτη. Δεν μπορεί, λοιπόν, να επιμένει πως δεν αποχωρεί την ώρα που το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο, της πολιτικής ηγεσίας τού ζητά να φύγει. Και βέβαια θα ήταν αδιανόητο να παραιτείτο ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που ομολογημένα δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τον κ. Δημητριάδη, και ο διοικητής να παρέμενε στη θέση του. Από την άλλη πλευρά, δεν αποτελεί ρεαλιστική τακτική το να βγαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να δηλώνει με πομπώδη τρόπο σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις πως θα παύσει τον διοικητή. Και ότι θα επιτύχει κάτι τέτοιο μέσα από εσωτερικές δικαστικές διαδικασίες. Ακόμα κι αν το θέμα επιληφθεί το Ανώτατο Δικαστήριο. Ο κ. Αναστασιάδης γνωρίζει, ή θα έπρεπε να γνωρίζει, πως σε ό,τι αφορά την Κεντρική Τράπεζα λόγο δεν έχει μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία ή ο ίδιος, ως πρώτος πολίτης της. Οι εποχές που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν παντοκράτορας στο νησί έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Το μνημόνιο έφερε ήδη δραστική αλλαγή και σε αυτό το ζήτημα. Δεν χωρά αμφιβολία ότι αυτή τη φορά ο κόμπος έχει φθάσει στο χτένι. Δεν χωρά, επίσης, αμφιβολία ότι αν είναι να φύγει κάποιος αυτός θα πρέπει να είναι ο κ. Δημητριάδης. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μια κοκορομαχίας για το ποιος θα είναι νικητής. Όπως, επίσης, δεν μπορεί να γίνει χωρίς κατάλληλη προετοιμασία και χωρίς να γίνει σοβαρότατη προσπάθεια πειθούς στον ευρωπαϊκό χώρο. Κομισιόν και ΕΚΤ λένε παρασκηνιακά ότι δεν τους αφορά η υπόθεση με την Άλβαρεζ & Μάρσαλ. Τη θεωρούν εσωτερική υπόθεση. Τους αφορά, όμως, μία εμφανής πολιτική παρέμβαση στην ανεξάρτητη Κεντρική Τράπεζα μιας χώρας της Ευρωζώνης. Όλοι ξέρουν, όμως, πως υπάρχουν τρόποι να δοθούν διακριτικές λύσεις χωρίς να χυθεί αίμα. Και η ΕΚΤ θα μπορούσε να συμβάλει σε αυτό. Φθάνει Πρόεδρος και διοικητής να σταματήσουν το αντάρτικο πόλης, και να αφιερώσουν πολύτιμη ενέργεια στην εξεύρεση μιας έντιμης και αποδεκτής απ όλους λύση της επικίνδυνης σχέσης τους. Μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο, πληθαίνουν οι πολίτες που ασπάζονται τη διαπίστωση ότι τα δεινά αυτού του τόπου θα ήταν πολύ λιγότερα εάν ευτυχούσε να έχει πολιτικούς περισσότερο ειλικρινείς και λιγότερο λαϊκιστές. Η διαπίστωση είναι πολύ επίκαιρη σε ό,τι αφορά τα της οικονομίας μας, παραμένει όμως διαχρονικότατη, εάν κάποιος μελετήσει τη διαδρομή του Κυπριακού και τα αδιέξοδα στα οποία περιήλθε. Από τον Μακάριο μέχρι και σήμερα, με τον Αναστασιάδη, όλοι ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας ακροβατούσαν σε δύο βάρκες. Η μία τους πατούσα ακουμπούσε το συναίσθημα και η άλλη τη λογική. Σαν αποτέλεσμα αυτής της δυστοκίας ο χρόνος κυλούσε αναξιοποίητος και τα τετελεσμένα της εισβολής εδραιώνονταν επί του εδάφους. Και μοιραία κάθε πρόταση για λύση είναι δυσμενέστερη της προηγούμενης. Είναι αλήθεια ότι η λύση του Κυπριακού εξαρτάται από την Τουρκία. Από εκεί και πέρα όμως αυτή η διαπίστωση πολλές φορές λειτούργησε σαν άλλοθι για την ανεπάρκεια και έλλειψη αποφασιστικότητας από τη δική μας πλευρά. Τρανό παράδειγμα όσα ακούστηκαν όταν ήρθε μπροστά μας το Σχέδιο Ανάν πριν από μία δεκαετία. Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποιήσαμε τι εστί διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, την οποία οι πολιτικοί μάς πλάσαραν ως σύνθημα για τη μία και μοναδική επιλογή που έχουμε ενώπιόν μας αλλά ποτέ δεν βρήκαν τον χρόνο να μας εξηγήσουν τι ακριβώς σημαίνει και τι προνοεί. Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένας δημόσιος διάλογος για τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Με εκατέρωθεν θέσεις, ακόμη και βρισιές. Έναυσμα για την αντιπαράθεση έδωσε η δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΔΗΣΥ, Νίκου Τορναρίτη, ότι «σε ενδεχόμενο λύσης του Κυπριακού η Κερύνεια δυστυχώς θα είναι υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση σε μία επανενωμένη ομόσπονδη Κύπρο». Ο κ. Τορναρίτης δεν είπε κάτι καινούργιο. Ούτε και διατύπωσε κάποια θέση που συγκρούεται με την επικρατούσα παραδοχή την οποία διατυπώνουν και οι υπόλοιποι πολιτικοί, ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΡΑΔΕΣ / Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ανάμεσα στο εφικτό και το ευκταίο < Οι αλήθειες του Νίκου Τορναρίτη αλλά και οι παραλείψεις του. από τον (εκάστοτε) Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι το τελευταίο κομματικό στέλεχος που παρακολουθεί στοιχειωδώς το Κυπριακό. Ως εκ τούτου απορούμε πραγματικά για την επίθεση που δέχθηκε. Δεν έχουμε πρόθεση να υπερασπιστούμε τον κ. Τορναρίτη, νομίζουμε ότι μπορεί να το κάνει από μόνος του. Του εισηγούμαστε όμως να αρχίσει από την παράταξή του, διότι θα συμφωνεί μαζί μας ότι ιστορικά εκεί μέσα βρίσκονται οι περισσότεροι πολιτικοί που ακροβατούν ανάμεσα στο ευκταίο και το εφικτό. Προτού σπεύσει να μας υποδείξει τον Γλαύκο Κληρίδη ως τον πατριάρχη της ρεαλιστικής σχολής σκέψης, καλό θα ήταν να θυμηθεί και την απορριπτική πλευρά του ιδρυτή του κόμματός του, ο οποίος, όταν τα έβρισκε σκούρα, τραβούσε από τη φαρέτρα του τα βέλη της εθνικοφροσύνης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι πλείστες επικρίσεις που δέχεται ο κ. Τορναρίτης προέρχονται από την παράταξή του και ευρύτερα από τον χώρο της Δεξιάς, όπως συνέβη το 2004, όταν το κόμμα του χωρίστηκε στα δύο. Μπορεί τα «απολωλότα πρόβατα» να επέστρεψαν στην κομματική στέγη τώρα που προσφέρει τη ζεστασιά της εξουσίας, αλλά δεν χρειάζεται κάποιος να είναι μάντης για να προβλέψει ότι πολύ σύντομα ο πολιτικός μας θίασος θα χωριστεί σε «πατριώτες» και σε «προδότες». Αυτά παθαίνουν οι πολιτικοί που μοιράζουν συνθήματα και υποσχέσεις για να ικανοποιήσουν το συναίσθημα του λαού και την ίδια ώρα τον προειδοποιούν με επιπτώσεις εάν παρεκκλίνουν από το ευκταίο. Όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί επί δεκαετίες να μεγαλώνεις ένα παιδί λέγοντάς του ότι «τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια» και άξαφνα στα τριάντα του να του εξηγείς ότι η realpolitik υπαγορεύει ότι «σε ενδεχόμενο λύσης του Κυπριακού η Κερύνεια δυστυχώς θα είναι υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση σε μια επανενωμένη ομόσπονδη Κύπρο». Aν βρει χρόνο ο κ. Τορναρίτης και ακούσει τις ομιλίες που εκφωνεί στα μνημόσυνα ακόμη και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα διαπιστώσει ότι ακόμη και ο λεγόμενος τολμηρός Νίκος Αναστασιάδης κρύβει μέσα του έναν Τάσσο, για να μην πω Πρόδρομο ή Κουλία και έχουμε παρεξηγήσεις. ΑSSOCIATED PRESS Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 Παρέμβαση Πρόεδρε Κράτος Δικαίου, ευνομίας, ευταξίας, ισονομίας και ισοπολιτείας. Ή όχι; Ξαναδιαβάστε το. Για να μπούμε κατ ευθείαν στο ψητό. Το τι γίνεται με τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας δεν εμπίπτει στα ανωτέρω. Τα οποία ανωτέρω λογικά και φυσιολογικά θα έπρεπε να ήταν παράμετροι και του δικού μας κράτους. Της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και όμως. Τα ανωτέρω προφανώς τα έχουμε ως πλαίσιο ή θεωρούμε ότι τα έχουμε ως πλαίσιο μόνο κατ ισχυρισμό. Το τραγικό και συνάμα θλιβερό είναι πως ΟΛΑ τα ανωτέρω καταπατώνται και προσπερνιούνται με την ανοχή, δυστυχώς, του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Κατάλαβε κανείς το αδίκημα του Πανίκου Δημητριάδη; Μας είπε κάποιος τι επιτέλους έπραξε λάθος; Ποια ήταν τα σφάλματά του; Πού ακριβώς έσφαλλε; Τι το τόσο κολάσιμο έκανε; Όχι. Βγήκε κάποιος από το Προεδρικό ή από τα συγκυβερνώντα κόμματα και να μας πει: Κοιτάξετε κύριοι, ο διοικητής ενήργησε σε ένα, δύο, τρεις, δέκα, πενήντα περιπτώσεις κατά των συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε άλλες τόσες Χ περιπτώσεις διέπραξε ποινικά αδικήματα και παράλληλα σε άλλες τόσες Χ περιπτώσεις επέδειξε αμέλεια καθήκοντος; Όχι. Παρά μόνο μισόλογα, θεωρίες και γενικότητες. Διότι για να υπάρχει τόσο μένος, τόση μανία, τόση οργή κατά ενός ανθρώπου, ο οποίος είναι και παράλληλα ανεξάρτητος αξιωματούχος του Κράτους, κάτι πολύ, μα πολύ κακό πρέπει να έκανε. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ή μήπως εξηγείται; Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΓΓΑΡΗ Ο κάθε Πρόεδρος οφείλει να προστατεύει τους Θεσμούς, ασχέτως εάν διαφωνεί με το πρόσωπο, έστω και εάν έχει 100% δίκαιο Ο Νούμερο ένα Πολίτης αυτού του τόπου, ο Ηγέτης, ο Προστάτης του Κράτους Δικαίου, δεν θα πρέπει να ανέχεται να καταπατώνται είτε με τη σιωπή του είτε με την ανοχή του, όλες οι υπέρτατες αρχές, η σπονδυλική στήλη, του ιδίου του κράτους του. Για να εξηγούμαστε. Έφταιξε ο Δημητριάδης; Ίσως. Δεν ξέρω. Και απαιτώ να ξέρω. Διότι αν γίνεται μία τόσο σφοδρή επίθεση εναντίον ενός ανθρώπου και δη ανεξάρτητου αξιωματούχου, χωρίς να είναι ξεκάθαρος ο λόγος, τότε κάτι δεν πάει καλά. Υπό κανονικές συνθήκες, εάν τα κόμματα φώναζαν κατά του διοικητή, ο Πρόεδρος όφειλε και έπρεπε να προστατέψει τον διοικητή, ασχέτως εάν προσωπικά διαφωνεί κατά 1000 φορές περισσότερο απ ό,τι τα κόμματα που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους. Ακόμη και εάν έχει απόλυτο δίκαιο. Οι διαφορές ΟΛΩΝ επιλύονται στα Όργανα του Κράτους και όχι διά της ανθρωποφαγίας. Και εάν, κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν διαφορές ή εντοπίζονται οι όποιες κολάσιμες πράξεις από πλευράς διοικητή, παραδίδονται τα στοιχεία στη Νομική Υπηρεσία, ΑΘΟΡΥΒΑ, όμορφα και ωραία, και οι Θεσμοί θα λειτουργήσουν, θα κάνουν τη δουλειά τους. Εάν ο Πανίκος Δημητριάδης απεργάζεται σχέδια εναντίον των εθνικών συμφερόντων να τον δικάσουμε και να ζητήσουμε τη δίωξή του όχι για αμέλεια καθήκοντος αλλά για εσχάτη προδοσία. Διότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Ο Βουλευτής Ε. Δίπλαρος, κατά τα άλλα υποσχόμενο πολιτικό πρόσωπο, σημείωνε τις προάλλες διά τηλεοράσεως ότι ο «άνθρωπος (σ.σ. ο Δημητριάδης) δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα του τόπου του». Αλλά ο Ευθύμιος Δίπλαρος δεν μας απαρίθμησε τις τόσο αντεθνικές πράξεις του διοικητή ούτε και μας είπε κάτι το συγκεκριμένο. Λοιπόν. Για να είμαστε ξεκάθαροι. Εάν ο διοικητής έφταιξε ή φταίει να δικαστεί. Όχι από εμάς ή την κοινωνία. Από τα αρμόδια θεσμικά όργανα του Κράτους. Διότι αύριο, τι θα γίνει αν συμβεί το ίδιο και με τον Πρόεδρο του Ανωτάτου; Ή με τον γενικό εισαγγελέα; Ή τον βοηθό γενικό εισαγγελέα; Θα καταλύουμε θεσμούς διά βοής και ψιθύρων; Και κάτι άλλο. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα νομιμοποιείται, ένας κακεντρεχής, να ισχυριστεί ότι εσείς ψάχνετε εξιλαστήριο θύμα διότι υπογράψατε στο Eurogroup. Διότι, εάν ο διοικητής κατηγορείται ότι ακολουθεί κατά γράμμα τις εντολές της Τρόικας και γι αυτό είναι επικίνδυνος, τότε ας μην ξεχνάμε ότι η Τρόικα υλοποιεί κατά γράμμα την απόφαση του Eurogroup, την οποία ο Πρόεδρος αποδέχθηκε. Εν κατακλείδι, το τι παρακολουθούμε είναι παράλογο, εξωφρενικό και εκτός κάθε πλαισίου Δημοκρατίας. Ας συνέλθουμε όλοι μας και όποιος φταίει να δικαστεί από τα αρμόδια όργανα του Κράτους. Διότι αλλιώς αυτοκαταστρεφόμαστε και αυτοκαταργούμαστε. Πάρτε το χαμπάρι Και ο Πρόεδρος οφείλει να παρέμβει και να στηρίξει τους Θεσμούς του κράτους όχι τα πρόσωπα. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Η καλύτερη ταχινόπιτα Τώρα εγώ πρέπει να εκφράσω την ανακούφισή μου; Δηλαδή άμα αυτό που αισθάνομαι δεν είναι ανακούφιση αλλά εκνευρισμός θα με χαρακτηρίσετε προκατειλημμένη; Σπεύδω να εξηγήσω: Αυτό που δεν σηκώνει πια το σύστημά μου είναι η προσπάθεια των πολιτικών να παρουσιάζουν εκείνο που θα έπρεπε να ήταν ήδη αυτονόητο, σαν μία καινούργια πρόταση. Κοινώς, όπως λέγαμε και μικροί, συμπεριφέρονται λες και ανακάλυψαν την ταχινόπιτα. Δίνω ως παράδειγμα το θέμα με τους ημικρατικούς οργανισμούς. Έρχεται ο ΔΗΣΥ και ο κ. Αβέρωφ να κάνουν πρόταση για αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των ημικρατικών οργανισμών και ειδικότερα σε σχέση με τον διορισμό των Διοικητικών Συμβουλίων. Εισηγείται να μεταφερθούν οι αρμοδιότητες διορισμού στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και επίσης να διορίζονται ώς μέλη των Δ.Σ. οι καλύτεροι και οι ικανότεροι. Η πρότασή του καταλήγει με την εισήγηση «να υπάρχει διαφάνεια στο σύστημα επιλογής ώστε να περάσει το μήνυμα στην κοινωνία ότι επιλέγονται οι άριστοι». Τώρα, μάλιστα! Ο κ. Αβέρωφ και ο ΔΗΣΥ (και τα υπόλοιπα κόμματα) θέλουν, λέει, να περάσουν το μήνυμα στην κοινωνία (εμάς δηλαδή) ότι επιλέγονται οι άριστοι. Και πριν ευχηθώ στον κ. Αβέρωφ (και στους λοιπούς) να πετύχει ο στόχος τους, θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο για τους ίδιους να ξεκαθαρίσουν πρώτα τι μήνυμα έχει ήδη περάσει, μπας και αντιληφθούν επιτέλους πως δεν απευθύνονται σε ηλίθιους, αλλά σε πολίτες που άρχισαν να είναι πιο υποψιασμένοι. Ώς υποψιασμένη πολίτης, λοιπόν, έχω υποψιασμένες απορίες για την εν λόγω πρόταση. Αν ο στόχος της είναι να διορίζονται οι καλύτεροι και οι ικανότεροι, οι οποίοι, μάλιστα, θα πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια, Τώρα, μάλιστα! Ο κ. Αβέρωφ και ο ΔΗΣΥ (και τα κόμματα) θέλουν, λέει, να περάσουν το μήνυμα στην κοινωνία ότι επιλέγονται οι άριστοι. τότε αυτόματα συνεπάγεται πως μέχρι τώρα τα μέλη των Δ.Σ. δεν ήταν ούτε οι καλύτεροι, ούτε οι ικανότεροι, ούτε εκείνοι που πληρούσαν τα εν λόγω κριτήρια. Προφανώς, ήταν εκείνοι οι οποίοι πληρούσαν άλλα κριτήρια, τα οποία παρέλειψε ο κ. Αβέρωφ να μας απαριθμήσει διότι προφανώς δεν είχαν να κάνουν με την αξιολόγηση των ικανοτήτων, αλλά με τα κομματικά αλισβερίσια κυπριακού τύπου (ο κουμπάρος, του κουμπάρου, ω κουμπάρε). Τα κριτήρια που εισηγείται τώρα ο κ. Αβέρωφ είναι το ήθος, το κύρος, η εντιμότητα, η ακεραιότητα χαρακτήρα, το αξιόχρεο των υποψηφίων καθώς και το να μην έχουν επιχειρηματική σχέση με τον Οργανισμό. Δηλαδή, αν μέχρι τώρα δεν λάμβαναν υπόψη το ήθος, το κύρος, την εντιμότητα και την ακεραιότητα των διορισμένων, τότε τι ακριβώς λάμβαναν υπόψη; Δεν είναι αυτονόητο ότι αυτά τα κριτήρια θα έπρεπε ήδη να πληρούνται από οποιοδήποτε κατέχει μία δημόσια θέση; Κι αν είναι αυτονόητο, γιατί υπογραμμίζεται σαν μία καινούργια πρόταση; Και αν δεν ήταν αυτονόητο γιατί έπρεπε να έρθει το κούρεμα, το ξύρισμα και η απολέπιση της τσέπης μας για να αποφασίσει ο κ. Αβέρωφ και οι λοιποί φορείς της αλλαγής, ότι πρέπει να αλλάξει ο άγραφος κανόνας της μετριότητας και του ρουσφετιού; Πρέπει, λέει, να υπάρχει διαφάνεια στο σύστημα επιλογής. Δηλαδή μέχρι τώρα δεν υπήρχε διαφάνεια; Και αν δεν υπήρχε γιατί αποφασίσατε τώρα ότι είναι σημαντική η διαφάνεια; Επειδή σας το σφύρισαν οι Τροϊκανοί; Δεν ζητώ απαντήσεις κ. Αβέρωφ διότι έχω την βεβαιότητα ότι δεν πληροίτε τα κριτήρια που θα σας καθιστούσαν ικανό να μου απαντήσετε. Εκείνο όπως που ζητώ είναι όταν θα έρθετε αύριο να εισηγηθείτε απολύσεις και αναδιαρθρώσεις να έχετε συναίσθηση της ευθύνης σας. Γιατί, αν πραγματικά θέλετε να κάνετε ουσιαστικές αλλαγές και όχι αλλαγές τύπου ταχινόπιτας, τότε οφείλετε να βρείτε το μαγικό τρόπο ώστε να πληγούν όσο το δυνατό λιγότερες οικογένειες και όχι να παριστάνετε όλοι σας τους σωτήρες της οικονομίας εις βάρος των πολιτών που το μόνο λάθος που έκαναν ήταν να κοιμηθούν εκεί όπου εσείς στρώνατε τα λερωμένα σας παπλώματα. Πριν μας πλασάρετε λοιπόν ακόμα μια ταχινόπιτα καλό θα ήταν να καταπίνατε πρώτα εσείς τουλάχιστον τη μισή.

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 10/25/13 8:22 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Πότε μέσω Τουρκίας; Του ΔΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Δ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ Ηορθή γραφή του τίτλου δεν είναι «ποτέ»,(!), αλλά «πότε», (τονισμός στην παραλήγουσα), και σημαίνει κάτω από ποιες συνθήκες θα χρειασθεί να επιλέξουμε, ενδεχομένως, την εμπορία του φυσικού μας αερίου προς τις αγορές της Ευρώπης με αγωγό μέσω Τουρκίας. Το κριτήριο επιλογής του τελικού τρόπου εμπορίας του φυσικού μας αερίου θα είναι, εκ των πραγμάτων, ένας συνδυασμός οικονομικών και πολιτικών παραγόντων. Οι επιλογές μας με καθαρά οικονομικά κριτήρια για εμάς, για την Κύπρο, φαίνεται να είναι η μεταφορά του φυσικού μας αερίου με αγωγούς σε τερματικούς σταθμούς στην Κύπρο για υγροποίηση με σκοπό την εμπορία του σε μια ανοικτή αγορά τόσο προς τις χώρες της Ευρώπης όσο και της Ασίας. Το ιδιαίτερο δε ειδικό όφελος για την οικονομία μας είναι ότι η διαδικασία υγροποίησης σε σταθμούς εντός της Κύπρου δημιουργεί πρόσθετη αξία, (value added). Ακόμη, η άφιξη στην Κύπρο αγωγών φυσικού αερίου, εκτός από την εξυπηρέτηση των αναγκών των ηλεκτροπαραγωγών σταθμών θα μπορεί να πωλείται στα εργοστάσια και στα σπίτια σε όλη τη νήσο. Μία άλλη πτυχή οικονομικής ανάπτυξης θα είναι και η δημιουργία στην Κύπρο ειδικών βιομηχανιών για προϊόντα που είναι παράγωγα του μεθανίου αλλά και για ενεργοβόρες βιομηχανίες που χρειάζονται σχετικά φθηνή ενέργεια. Τώρα, από πολιτικής πλευράς, που εμπλέκει εμάς και πολλούς άλλους, αναμένεται να υπάρξουν πιέσεις για μεταφορά μέσω Τουρκίας του φυσικού μας αερίου και προς εκείνες τις χώρες της Ευρώπης που ήδη εξυπηρετούνται από ρωσικούς αγωγούς. Η διευθέτηση αυτή είναι θα η πλέον συμφέρουσα για τις χώρες αυτές, γιατί θα τους προσφέρει τη δυνατότητα επιλογής προμηθευτή και θα ικανοποιεί και τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες τους σε ενέργεια. Ενδεχομένως δε η εμπορία του φυσικού αερίου διά αγωγού προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας, καθώς και η απευθείας πώλησή του για κατανάλωση από την ίδια την τουρκική αγορά, θα είναι μία πολύ ελκυστική επιλογή και για τους ίδιους τους συνεταίρους μας, Noble. Eni, Total, στους οποίους έχουμε ενοικιάσει τα διάφορά μας θαλάσσια τεμάχια. Για εκείνους πρώτη προτεραιότητα θα είναι να έχουν κέρδη με το λιγότερο δυνατόν κόστος επενδύσεων αλλά και ασφάλεια της επένδυσής τους. Τελευταίος, αλλά εξίσου σημαντικός πολιτικός παράγοντας είναι η ίδια η Τουρκία. Για εκείνην είναι φανερά τα οφέλη τόσο για τη δική της εσωτερική αγορά όσο και από τα διόδια της μεταφοράς του με αγωγό προς την Ευρώπη. Και ένας πρόσθετος παράγοντας, αυτός της Αμερικής και των άλλων ισχυρών δυνάμεων. Μας εντυπωσιάζει, προς το παρόν, ευχάριστα η σταθερή τους στήριξη προς το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αξιοποιήσουμε τον φυσικό αυτό μας πλούτο. Γιατί άραγε; Έπαψε η ρήση ότι η διεθνής πολιτική διαμορφώνεται από τα συμφέροντα των ισχυρών και όχι από το δίκαιο του υποκειμένου; Ασφαλώς όχι! Η ανόρυξη και διάθεση της ενεργειακής αυτής μορφής από την Κυπριακή Δημοκρατία σε συνεργασία με εταιρείες αμερικάνικων και άλλων ισχυρών χωρών συμφερόντων, προϋποθέτει την ύπαρξη μιας επιχειρηματικής σταθερότητας που είναι τόσο επιθυμητή από όλους αυτούς, παρά να επιτρέψουν την εμπλοκή του θέματος στα πρώτα, τα προκαταρκτικά αυτά στάδια, στη διαμάχη για το Κυπριακό. Έτσι εμείς καλά τη βρήκαμε! Όμως δεν ξέρουμε τι θα συμβεί όταν όλα θα αρχίσουν να «δουλεύουν» και θα είναι η ώρα των αποφάσεων όσον αφορά τον τρόπο αξιοποίησης του πλούτου αυτού στον οποίο είμαστε μεν ιδιοκτήτες αλλά και συνεταίροι με άλλους πολλούς στην εκμετάλλευσή του. Μήπως τότε οι συνεχείς ενοχλήσεις από την Τουρκία θα προκαλέσουν και την αντίδραση των συνεταίρων μας: «Βρείτε τα επιτέλους για να μπορέσουμε κι εμείς να κάνουμε τη δουλειά μας». Και τότε είναι που θα κληθούμε να απαντήσουμε: «Πότε μέσω Τουρκίας..» Και πιθανώς η απάντηση να είναι: Μέρος από τα πλούσια κοιτάσματά μας με αγωγό στην Κύπρο για τις ανάγκες μας και για υγροποίηση, και μέρος μέσω Τουρκίας Και αυτό, αφού όλοι θα σπεύδουν να βοηθήσουν για μία μόνιμη και σταθερή λύση του Κυπριακού προς όφελος όλων των ενδιαφερομένων. Είμαστε, πολιτικά, ανοικτοί και για ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Ο δρ Γιώργος Δ. Χριστοδουλίδης είναι καθηγητής. Τι σημαίνει «φιλολαϊκή» πολιτική και φιλολαϊκές δυνάμεις; Ποιος προσδιορίζει το περιεχόμενο του όρου και τι ακριβώς σημαίνει; Στη συνήθη πρακτική «φιλολαϊκή πολιτική» σημαίνει αυξήσεις, γενικευμένες παροχές, επιδόματα και αποδοχή κάθε αιτήματος. Η κυπριακή πολιτική σκηνή στην πλειοψηφία της έτυχε κυριαρχίας από «φιλολαϊκές» πολιτικές, στην πράξη πολιτικές που εσήμαιναν ασυντόνιστη κατανομή πόρων, αυθαίρετες παροχές γεμάτες από κομματικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες. Μία απλή ματιά στο άναρχο, αποσπασματικό και κοινωνικά άδικο κρατικό μισθολόγιο ή στις ανισορροπίες στους μισθούς στους ημικρατικούς οργανισμούς δείχνει πώς μία στιγμιαία πίεση των συντεχνιών ή των κομμάτων εξουσίας οδηγούσε σε μικρές ή μεγάλες αυξήσεις ανάλογα με την επιρροή κάθε συντεχνίας, χωρίς κανένα σχεδιασμό, χωρίς ιεράρχηση κάποιου στόχου, χωρίς σχέση με τη γενικότερη αντοχή Θα τα καταφέρουμε Στο Παγκύπριο Συνέδριο της περασμένης Κυριακής, τα στελέχη πρώτης γραμμής του ΔΗΚΟ συμφώνησαν και ομόφωνα διακήρυξαν ότι θα εργαστούν για να μετεξελιχθεί το ΔΗΚΟ σε ένα κύτταρο δημοκρατίας και δημιουργίας ικανό να αφουγκραστεί τον λαό, να αποκωδικοποιήσει τα μηνύματα των καιρών, να στοιχειοθετήσει τις θέσεις που θα πείσουν για τη σοβαρότητά τους, τη συστηματικότητά τους, την πληρότητά τους και πάνω από όλα για την καθαρότητά τους. Η μεγάλη μας πρόκληση είναι να ξανακάνουμε τον χώρο μας, τον χώρο του Κέντρου, το ΔΗΚΟ, τη δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί τη διαχείριση των σημερινών κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος. Που μπορεί να εγγυηθεί τη διαχείριση υπό συνθήκες αρμονικής συνεργασίας και συνέργειας των ανταγωνιστικών ιδιωτικών συμφερόντων, με τρόπο που να υπηρετεί το κοινό καλό και να προάγει το δημόσιο συμφέρον. Που θα ξανακάνει το Κέντρο πρωταγωνιστή του μετασχηματισμού του πολιτικού μας συστήματος και χώρο όπου δεν χωρούν μισόλογα, αοριστολογίες, υστεροβουλίες, εσωστρέφειες, ασυνέπειες λόγων και πράξεων. Τα αμέσως επόμενα χρόνια θα είναι τα κρισιμότερα της ιστορίας μας μετά το Θα είναι τα χρόνια που θα κρίνουν κυριολεκτικά το μέλλον της Κύπρου, το αύριο του λαού της, το μέλλον των παιδιών του. Θα κρίνουν την εθνική μας υπόσταση, τη βιωσιμότητα της ανάπτυξής μας, τη συνοχή της κοινωνίας μας. Κι όλα αυτά μέσα σ έναν ιστορικά ελάχιστο χρόνο, για να μην πω σε χρόνο μηδέν. Τίποτα δεν είναι πια δεδομένο. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Τίποτα δεν είναι αναμφισβήτητο. Όλα, όμως, εξαρτώνται από εμάς. Εξαρτώνται από τη συνείδηση, την υπευθυνότητα, την αποφασιστικότητα και την πειθαρχία που θα δείξουμε σε μία προσπάθεια αποτροπής κάθε είδους επιστροφής στο νοσηρό παρελθόν των προσωπικών βλέψεων, των άγονων ανταγωνισμών, της υπονομευτικής εσωστρέφειας, της ιδιοτέλειας και του ευτελισμού της πολιτικής. Όπως είπα πρόσφατα και στην Κεντρική Επιτροπή, χρωστάμε στον τόπο μας ένα κόμμα που θα γίνει το καμάρι του, το παράδειγμα και ο οδηγός του. Η πηγή της έμπνευσής του. Ο λόγος της αισιοδοξίας του. Χρωστάμε στον τόπο μας και κυρίως στον κόσμο του ΔΗΚΟ ένα Κόμμα ενωμένο και δυνατό. Η ενότητα και η συνοχή του κόμματός μας είναι το πρώτο ζητούμενο, το πρώτο καθήκον, το υπέρτατο ατομικό και συλλογικό μας χρέος. Τα τεχνητά ζιζάνια του διχασμού και της διάσπασης πρέπει να καταπολεμηθούν. Είναι η ώρα της συναδέλφωσης, της συναγωνιστικότητας, της συντροφικότητας. Η ώρα που πρέπει το ΔΗΚΟ να ξανασταθεί στις αρχές της πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας. Η ώρα της ενότητας. Η ώρα των μεγάλων αρχών, των μεγάλων αξιών, των υψηλών αρετών, της αποκατάστασης της πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας ως θεμελιακής βάσης της λειτουργίας του ΔΗΚΟ. Το ΔΗΚΟ μέσα σε αυτή τη νέα εποχή έχει να διαδραματίσει ένα αυξημένο ρόλο. Να επαναφέρει πρωτίστως στο πολιτικό σύστημα την ηθική. Να ξαναδώσει στο πολιτικό σύστημα αξιοπιστία και όραμα. Είναι πεποίθηση μου ότι σήμερα όλα τα στελέχη και μέλη του ΔΗ- ΚΟ επαναβεβαιώνουν τις πολιτικές και ιδεολογικές αρχές του κόμματος, τις ιστορικές ρίζες και καταβολές του και με αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος οδηγούν το κόμμα τους ως ΔΥΝΑ- ΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ με τη ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ, με την Κύπρο στην καρδιά και το βλέμμα στο μέλλον και στη νέα εποχή. Το ΔΗΚΟ έχει πλήρη επίγνωση των ευθυνών και των καθηκόντων του σε αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο για την Κύπρο και τείνει χέρι φιλίας και συνεργασίας προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις με μοναδικό στόχο τη σωτηρία της πατρίδας. Μαζί μπορούμε. Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε! Πρέπει να τα καταφέρουμε. Πρέπει να καταφέρουμε να υπερασπιστούμε και να διεκδικήσουμε Τι είναι φιλολαϊκή πολιτική; της οικονομίας. Έτσι δημιουργήθηκε ένα εξωπραγματικό, άδικο και αυθαίρετο σύστημα διανομής πόρων που σήμερα μερικοί θεωρούν ως «φιλολαϊκό» και πρέπει να «αγωνιστούμε» για να το συντηρήσουμε. Ίσως είναι αναμενόμενο: όσων συνεβαλαν στην οικοδόμηση μιας απίστευτα αντιφατικής αντίληψης για τις αμοιβές, σήμερα το μόνο που κάνουν είναι να προσποιούνται ότι αγνοούν τις αιτίες που οδήγησαν το κυπριακό κράτος στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ίσως έτσι να «αθωώνουν» τις δικές τους συντηρητικές πολιτικές. Το «φιλολαϊκό» κράτος όπως το ζήσαμε στην Κύπρο για δεκαετίες είναι εκείνο που οδήγησε στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και έπαξε καταλυτικό ρόλο στη σημερινή οικονομική κρίση Το ερώτημα είναι απολύτως φυσιολογικό: γιατί το κράτος της αδικίας εμφανίζεται να είναι κοινωνικά δίκαιο ή φιλολαϊκό; Τι σημαίνει να κρατήσουμε «κεκτημένα» που αποκτήθηκαν πάνω Του ΜΑΡΙΟΥ ΚΑΡΟΓΙΑΝ Toυ ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ στην πελατειακή δικτύωση, την περιφρόνηση απέναντι στους πιο αδύναμους και την αυθαιρεσία που προέκυπτε από την κομματική επιρροή στη μία ή την άλλη διεκδίκηση; Είναι κοινωνικά δίκαιο να έχουμε απίστευτα ελλείμματα στο Δημόσιο ή σε ημικρατικούς οργανισμούς; Ποιος καλύπτει τα ελλείμματα; Κατά κανόνα είτε ο ξένος δανεισμός ή η υπερφορολόγηση όσων έχουν αίσθηση ευθύνης και δηλώνουν τα εισοδήματά τους στον Φόρο Εισοδήματος. Άρα ποιος καλύπτει τα ελλείμματα και όχι μόνο μία φορά; Ένα κράτος που δεν διαθέτει πόρους, δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό, ένα κράτος που δεν διαθέτει ισχυρή οικονομική βάση θα λειτουργεί στο κενό καλλιεργώντας την αυταπάτη ότι εύκολα και γρήγορα μπορούμε να επιτύχουμε ό,τι θέλουμε και όποτε θέλουμε. Το κράτος και τα κοινωνικά ρεύματα που πραγματικά ενδιαφέρονται για την κοινωνική δικαιοσύνη θέτουν πλαίσια, κανόνες, καταπολεμούν τις αιτίες τα εθνικά μας δίκαια και μία δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση του κυπριακού προβλήματος που να θέτει τέρμα στην τουρκική κατοχή, την τουρκική στρατιωτική παρουσία, τον εποικισμό και τη διαίρεση της Κύπρου. Πρέπει να καταφέρουμε, επίσης να ξεπεράσουμε τη σημερινή οικονομική κρίση. Να δώσουμε στον λαό μας και ειδικότερα στις νέες γενιές ελπίδα και προοπτική, πρόοδο, ανάπτυξη και ευημερία. Πρέπει, παράλληλα, να καταφέρουμε να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία του κράτους και των θεσμών και να εκσυγχρονίσουμε το κράτος, την οικονομία και την κοινωνία. Πρέπει να τα καταφέρουμε. Δεν έχουμε το δικαίωμα να μην τα καταφέρουμε. Ούτε θα μπορούμε να επικαλεστούμε οποιαδήποτε δικαιολογία αν αποτύχουμε. Είναι η ώρα, λοιπόν, της συλλογικής ευθύνης. Της συνευθύνης. Της κοινής προσπάθειας για τη σωτηρία της πατρίδας. Ο κ. Μάριος Καρογιάν είναι πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος. που δημιουργούν τις ανισότητες, ρυθμίζουν τις πολιτικές με βάση την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πρόσβασης των πολιτών στις βασικές τους ανάγκες και τη στήριξη στα πραγματικά εισοδήματά τους. Έστω και τώρα, είναι σημαντικό το κράτος, τα κόμματα και οι κοινωνικοί εταίροι να αναπτύξουν μια κουλτούρα ευθύνης απέναντι στις πραγματικές δυνατότητες του κυπριακού κράτους, να διαγράψουν ένα πλαίσιο που να ορίζει τις ευθύνες, τι δικαιούται και πόσο κάθε διαφορετικός κλάδος, και με ποιον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε ένα πιο δίκαιο τρόπο στις αμοιβές, μέσα σε ένα πιο δίκαιο κοινωνικό περιβάλλον, σε μία ανοικτή και ανταγωνιστική κοινωνική οργάνωση. Η συνεργασία ανάμεσα στα κόμματα και τα συνδικάτα θα οδηγήσει σε ένα καλύτερο επίπεδο πληροφόρησης έτσι ώστε να επιτύχουμε μία περιεκτική πρόταση για την εξέλιξη της κοινωνίας μας, τις αμοιβές και τις υποχρεώσεις στο σημερινό περιβάλλον. Είναι δική μας η ζωγραφιά Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ «Ναι αλλά είναι δικιά μας η ζωγραφιά. Μπορούμε να το κάνουμε ό,τι χρώμα θέλουμε», ήταν η απάντηση της βαφτιστήρας μου (κοντά στα έξι) όταν σε ερώτηση της τι χρώμα να φτιάξουμε το δέντρο στη ζωγραφιά που φτιάχναμε, με ύφος σχεδόν επικριτικό και τη βεβαιότητα του μεγάλου, της υπέδειξα ότι το δέντρο είναι πράσινο. Υπενθυμίζοντας μου πόσο πιο καθαρά σκέφτονται σε πολλά θέματα τα παιδιά, προτού ενταχθούν σ ένα σύστημα παιδείας και «λογοτομηθούνε» ή γίνουν μέρος μιας κοινωνίας που τα καλουπώνει σ ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που πολλές φορές ελάχιστα διαφέρει από τον απόλυτο παραλογισμό αν όχι την αποχαύνωση. Εντελώς αντίθετη ήταν η αντίδραση φίλων, όταν στις ατέλειωτες συζητήσεις προεκλογικά εξέφραζα τη μεγάλη μου απογοήτευση από το γεγονός ότι οι υποψήφιοι που αμέσως μετά θα έπρεπε να διαχειριστούν πρωτόγνωρα δύσκολες καταστάσεις επέμεναν στο ίδιο ακριβώς ύφος και επίπεδο. Αρνούμενοι ακόμα και τότε να πουν στον κόσμο τις πραγματικότητες και να παρουσιάσουν ένα σχέδιο αντιμετώπισης τους. Αντίθετα, υποσχόμενοι πράγματα που ήταν ξεκάθαρο ότι δεν θα μπορούσαν να υλοποιήσουν. Όλες οι συζητήσεις είχαν πάντα την ίδια κατάληξη: «έτσι είναι η πολιτική». Όπως και οι πλείστες συζητήσεις μετεκλογικά, όταν ο Νίκος Αναστασιάδης παρά τη δέσμευση πως θα δημιουργούσε ένα κυβερνητικό σχήμα με αιχμή τη γνώση και την ικανότητα, δημιουργούσε ένα ακόμα υπουργικό συμβατικών υποχρεώσεων ή όταν διόριζε τον Ρ. Ερωτοκρίτου βοηθό γενικό εισαγγελέα λίγους μήνες μετά τη στήριξη που αυτός του έδωσε στις προεδρικές. Η απαράδεκτη στάση του Α. Κυπριανού και του ΑΚΕΛ στο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς, η στάση της ΕΔΕΚ για Οι πραγματικότητες δεν μπορεί να επιτάσσουν η πολιτική να είναι συνώνυμη με το ψέμα τον προϋπολογισμό, εκείνη η έκρηξη «ελληνικότητας» (χάριν του Αρχιεπισκόπου και της παραταξιακής οργάνωσης δασκάλων) του προέδρου για την κυπριακή διάλεκτο, πάντοτε (μ ένα εκπληκτικό τρόπο) «εντάσσονταν» στο πλαίσιο, τη λογική της πολιτικής. Αυτή θεωρώ είναι και η μεγαλύτερη νίκη του συστήματος. Ότι κατάφερε να ταυτίσει την πολιτική με οτιδήποτε άλλο πέραν της παραγωγής πολιτικής: την αδιάκοπη δημαγωγία, την υποκρισία, τη λαμογιά και το ψέμα. Και κυρίως ότι αυτό (η κοροϊδία ή λαμογιά) δεν είναι απλά κατανοητό αλλά, στο πλαίσιο της πολιτικής, θεωρείται και επιβεβλημένο. Κάποιοι έχουν πείσει τον κόσμο ότι είναι λογικό να αποκόπτονται επιδόματα από τις πιο ευπαθείς ομάδες για να διατηρούνται επιδόματα παραστάσεως, ευθύνης(!) και οδοιπορικών, αξιωματούχων και διευθυντών με μισθούς Ότι είναι πιο σημαντικό, για εμάς, να έχουμε υφυπουργούς (με μισθούς και επιδόματα υπουργών) από το να «σπαταλούμε» σε χυμούς για εκείνα τα παιδιά που η ανικανότητα του κράτους οδήγησε στην ανάγκη. Ότι η αγορά πλοίων (για να κάνουν, αλήθεια, τι, να αναχαιτίσουν τα τουρκικά;) και οπλικών συστημάτων θα πρέπει να ιεραρχείται πάνω από τη δημιουργία ενός συστήματος υγείας για όλους ή την Παιδεία. Ότι προέχει η κρατική χορηγία 4,1 εκατ. στα κόμματα (για να συνεχίσουν το δούλεμα) ή στις νεολαίες (ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τον αγώνα τους εναντίον του καπιταλισμού, με συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για επισκέψεις Ευρωπαίων αξιωματούχων και στήριξης αυτών που φέρονται να καταδολίευσαν τα δημόσια ταμεία) από τη διασφάλιση και των πιο χαμηλών συντάξεων. Ότι είναι εντάξει να μας κλέβουν φτάνει να είναι οι δικοί μας, αφού όλοι κλέβουν. Ότι οι φωτογραφίες από κλαμπ paintball αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία για να τεθεί ένα (έστω αηδιαστικό) κόμμα εκτός νόμου, ενώ οι σε προσωπικούς λογαριασμούς κομματικών στελεχών στοιχεία πολιτικής σκευωρίας. Ότι το επίπεδο της πολιτικής είναι αισχρό, ο κόσμος είναι άδικος, αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι. Η κοινωνία και ο τρόπος διακυβέρνησης της όμως είναι η δική μας ζωγραφιά. Και στη δική μας ζωγραφιά αυτά δεν θα έπρεπε να έχουν θέση. Στη δική μας ζωγραφιά η πολιτική θα έπρεπε να είναι αντιπαράθεση ιδεών και όχι σλόγκαν και γελοιότητας. Οι πραγματικότητες δεν θα έπρεπε επ ουδενί να δικαιολογούν η πολιτική να είναι συνώνυμη με το ψέμα. Η λαμογιά δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζεται αναγκαίο κακό. Και η καριέρα και άνεση κάποιων δεν θα έπρεπε να ιεραρχείται πάνω από την αξιοπρέπεια των υπολοίπων. Στη δική μας ζωγραφιά θα έπρεπε η πολιτική να μπορεί να είναι και ηθική. Οι πολίτες να μη χωρίζονται σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Αυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο εφόσον αρχίσουμε να αμφισβητούμε και να απαιτούμε τουλάχιστον τα αυτονόητα. Και συνειδητοποιήσουμε πως, παρά τα όσα μας έχουν πείσει, στη δική μας ζωγραφιά τα χρώματα μπορούν να είναι ό,τι εμείς θελήσουμε. Φτάνει μόνο να έχουμε τα μολύβια για να τη φτιάξουμε. Κι ασφαλώς τη διάθεση.

11 11 - POLITIKI_Master_cy 10/25/13 5:41 PM Page 11 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Νέο σύστημα πρόσληψης εκπαιδευτικών Κυριάκος Κενεβέζος: Θεσπίζονται κριτήρια και διαμορφώνεται νέο προφίλ. Η τελική πρόταση έτοιμη τέλος Νοεμβρίου Συνέντευξη στον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΜΑΡΑ Πανέτοιμος να πετύχει εκεί όπου οι προκάτοχοί του απέτυχαν να επιφέρουν ριζικές αλλαγές στο σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών, δηλώνει ο υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού. Σε συνέντευξή του στην «Κ» ο Κυριάκος Κενεβέζος μιλάει χωρίς περιστροφές για τις επιδιωκόμενες αλλαγές που προωθεί τον βαθμό αποδοχή που τυγχάνουν από τους εκπαιδευτικούς και τους πολίτες, ενώ οριοθετεί και το πλαίσιο εντός του οποίου μπορούν να κινηθούν οι αλλαγές που προτείνουν οι εμπλεκόμενοι φορείς. Κύριε υπουργέ έχουμε ένα σύστημα διορισμού στην εκπαίδευση το οποίο είναι παραδεκτό από όλους ότι δεν επιδέχεται οποιασδήποτε παρέμβασης. Γιατί αυτό χρειάζεται να αλλάξει; Το σημερινό σύστημα καταρτισμού των καταλόγων διοριστέων σχεδιάστηκε με στόχο την πρόσληψη εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση με ένα τρόπο που θα διασφάλιζε ότι όλοι ανεξαίρετα οι αιτητές θα είχαν την ίδια ευκαιρία, χωρίς όμως να εξετάζει κατά πόσο ο υποψήφιος είναι και ο πλέον ικανός για διορισμό στα δημόσια σχολεία. Με την υπερπροσφορά, σε ανθρώπινο δυναμικό, το υφιστάμενο σύστημα διορισμού έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο του. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το Φεβρουάριο του 2013 έχουν εγγραφεί στους καταλόγους υποψήφιοι οι οποίοι αναμένουν τη σειρά τους για διορισμό. Σήμερα στην εκπαίδευση διορίζεσαι όταν έρθει η σειρά σου. Η πρότασή σας διασφαλίζει ότι ο ικανότερος εκπαιδευτικός θα είναι ο εκπαιδευτικός των παιδιών μας; Τα παιδιά μας δικαιούνται και πρέπει να διδάσκονται από το καλύτερο διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό του τόπου. Με ποιον τρόπο θα μπορούσε ένα εκπαιδευτικό σύστημα να επιλέγει τους ικανότερους υποψήφιους που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν με επάρκεια στα καθήκοντά τους; Η απάντηση, στο δικό μου μυαλό, είναι πολύ απλή. Αφού έχουμε στη διάθεσή μας μία πληθώρα υποψηφίων που πληρούν τα κριτήρια θα πρέπει να είμαστε σε θέση να επιλέξουμε αυτούς που δυνητικά έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να ανταποκριθούν στο λειτούργημα που η κοινωνία τους αναθέτει και αφορά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας. Το Υπουργείο έχει καταλήξει στο προφίλ του εκπαιδευτικού; Τα κριτήρια που έχουμε επιλέξει πιστεύω ότι συμβάλλουν στη διαμόρφωση του προφίλ του επαγγελματία εκπαιδευτικού που τα παιδιά μας αξίζουν. Αναμένουμε από τους υποψήφιους να μπορούν να ανταποκριθούν στον ρόλο τους, αποδεικνύοντας ότι είναι καλά ενημερωμένοι επαγγελματίες παιδαγωγοί, ευέλικτοι, με στοχαστική και κριτική σκέψη. Να έχουν την ικανότητα να σχεδιάζουν, να αναλύουν δεδομένα, να ερευνούν διδακτικές καταστάσεις και να είναι σε θέση να αξιολογούν την πορεία ανάπτυξης των μαθητών τους, ώστε να μπορούν να την ενισχύουν καλύτερα. Οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι ευαίσθητοι κοινωνοί των μεγάλων αιτημάτων του καιρού τους και βασικοί συντελεστές στη «Είμαστε ιδιαίτερα τυχεροί, γιατί διαθέτουμε ένα αξιόλογο και ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό που θα πρέπει να αξιοποιηθεί», δηλώνει ο υπουργός Παιδείας. διαδικασία μετασχηματισμού της κοινωνίας. Υποστηρίζεται ότι η πρότασή σας δεν μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη επιλογή των υποψήφιων εκπαιδευτικών; Κάθε κριτήριο που περιλαμβάνεται στην πρόταση που κατατέθηκε έχει επιλεγεί μετά από αρκετό προβληματισμό, μελέτη, ανάλυση και αξιολόγηση. Είμαι της άποψης ότι καμία παράμετρος από μόνη της δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό και κυρίαρχο κριτήριο για επιλογή των ικανότερων. Το σημαντικό είναι ότι με την πρότασή μας διασφαλίζεται το αδιάβλητο της διαδικασίας, αφού τα κριτήρια ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Η πρόταση για αλλαγή του συστήματος διορισμού διασφαλίζει το αίσθημα της αξιοκρατίας και του αδιάβλητου. διακρίνονται από το αντικειμενικό και όχι το υποκειμενικό στοιχείο, με τις εξετάσεις, τα προσόντα και την προϋπηρεσία να αποτελούν τα καταλυτικά στοιχεία. Περιθώρια αλλαγών υπάρχουν; Η πρότασή μας έχει κατατεθεί σε κοινή συνεδρία των Συμβουλίων Δημοτικής και Μέσης και Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης και ζητήθηκε από τους εμπλεκόμενους φορείς να υποβάλουν τις παρατηρήσεις, τις απόψεις και τις θέσεις τους. Θα ήθελα να διαβεβαιώσω όλους ότι εκεί και όπου υποβληθούν τεκμηριωμένες εισηγήσεις, αυτές θα ληφθούν σοβαρά υπόψη στο τελικό κείμενο που θα διαμορφώσουμε. Βέβαια, αυτό σημαίνει ότι θα υιοθετηθούν εκείνες οι αλλαγές που δεν θα αλλοιώνουν ούτε και θα ακυρώνουν τη φιλοσοφία της πρότασης. Παρά τις διαβεβαιώσεις σας οι εκπαιδευτικές οργανώσεις αντιμετωπίζουν αρνητικά την πρότασή σας. Κύριο επιχείρημά τους η μη απορρόφηση του συνόλου των συμβασιούχων. και μία προκατάληψη, αν μου επιτρέπετε, προς την εισήγηση για γραπτές εξετάσεις. Αντιλαμβάνεστε ότι η γραπτή εξέταση θα δώσει ένα σχετικό προβάδισμα σε όσους έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες. Οι συμβασιούχοι θα πετύχουν, γιατί είναι επιστήμονες στον τομέα τους και έχουν γνώσεις, αλλά και εμπειρία στην παιδαγωγική επιστήμη. Οι όποιες αναφορές μου στο προσοντούχο ανθρωπινό δυναμικό που διαθέτει η δημόσια εκπαίδευση, δεν αποτελούν κούφια λόγια. Θεωρώ ότι είμαστε ιδιαίτερα τυχεροί, γιατί διαθέτουμε ένα αξιόλογο και ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό και θα πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτούς τους επαγγελματίες στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Εάν κάποιος μελετήσει προσεκτικά την πρόταση θα αναγνωρίσει ότι οι συμβασιούχοι έχουν επίσης πλεονέκτημα έναντι των άλλων υποψηφίων, αφού τα πρώτα χρόνια το ποσοστό που θα διορίζεται από τους υφιστάμενους καταλόγους είναι μεγαλύτερο από το ποσοστό των ατόμων που θα διορίζεται από τους καινούργιους πίνακες. Επιπρόσθετα, θα λαμβάνουν και μοριοδότηση μέχρι 10 μονάδες για την προϋπηρεσία τους. Παρά ταύτα υπάρχουν επικρίσεις από πλευράς οργανώσεων ότι δεν προχωράτε με την πρόταση σας μέσα από διάλογο; Διάλογος γίνεται. Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι καινούργιο. Συζητείται εδώ και πολλά χρόνια. Το ερώτημα που πρέπει όλοι να απαντήσουμε είναι: «Θέλουμε το σύστημα πρόσληψης των εκπαιδευτικών να αλλάξει ή όχι»; Από εκεί και πέρα, το έχω δηλώσει κατ επανάληψη, ότι το βήμα είναι ανοικτό για διάλογο και δημόσια διαβούλευση. Διαδικαστικά συμφωνήσαμε να ακολουθήσουμε ένα δομημένο διάλογο. Όλες οι προτάσεις είναι στο τραπέζι, όλες οι απόψεις είναι καταγεγραμμένες και κανένας δεν θα μπορεί να επιφέρει καθυστερήσεις και προσκόμματα απλώς και μόνο για να εμποδίσει την αλλαγή, την οποία όλοι συμφωνούμε ότι χρειαζόμαστε και επιδιώκουμε. Προσπάθειες για εισαγωγή νέου συστήματος διορισμών έγιναν και στο παρελθόν. Γιατί να πιστέψουμε ότι εσείς θα τα καταφέρετε εκεί όπου οι άλλοι απέτυχαν; Οι προκάτοχοί μου προσπάθησαν αλλά για διάφορους λόγους δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους. Αντιλαμβάνομαι και κατανοώ τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν. Δεν είναι της ώρα να τις αναλύσουμε. Από τις επαφές μας μέχρι σήμερα με διάφορους φορείς φαίνεται ότι ο κόσμος ανταποκρίνεται θετικά και αποδέχεται σε γενικές γραμμές το πλαίσιο στη βάση του οποίου έχουμε εκπονήσει την πρότασή μας. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Η ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΤΗΝ ΔΙΑΣΗΜΗ ΧΙΛΙΑΝΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΙΖΑΜΠΕΛ ΑΛΙΕΝΤΕ «Ευτυχία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνειδητοποίηση πως έχεις την δύναμη να αντιμετωπίσεις τα πάντα στην ζωή» Η διάσημη Χιλιανή συγγραφέας Ιζαμπέλ Αλιέντε που έγραψε το «Σπίτι των Πνευμάτων», την «Εύα Λούνα» και δεκάδες άλλα παγκόσμια best seller, μιλά για το τί σημαίνει να αρχίζεις την ζωή σου ξανά από την αρχή και να μην φοβάσαι τις ανατροπές. ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

12 12 - POLITIKI_Master_cy 10/25/13 8:14 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Χαμηλές πτήσεις με ιδιωτικοποίηση ενόψει Αναμένοντας τις Βρυξέλλες, κυβέρνηση και διοίκηση κατέληξαν στο σχέδιο της επόμενης μέρας για τις Κυπριακές Αερογραμμές Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Προς εκποίηση περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, ενώ από τους 128 πιλότους, οι 41 έχουν ήδη μεταναστεύσει ή αναζητούν αλλού εργασία. Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κρατικός αερομεταφορέας της Κύπρου θυμίζει την εικόνα που παρουσίαζε η άλλοτε εταιρεία ναυλωμένων πτήσεων και θυγατρική των Κυπριακών Αερογραμμών (ΚΑ), Eurocypria, στις 18 Φεβρουαρίου 2010 όταν η Βουλή, όπως πίστευε η ηγεσία της τότε Eurocypria, με την απόφασή της για τα 35 εκατ. ευρώ, κρατούσε στα χέρια της το παρόν και μέλλον της εταιρείας. Το απόγευμα εκείνης της Πέμπτης η πλειοψηφία της Βουλής, κάτω από την πίεση του κινδύνου πτώχευσης της εταιρείας, αποδέσμευσε το κονδύλι, η Eurocypria όμως δεν απέφυγε τη χρεοκοπία. Το ίδιο σκηνικό, κατά το ήμισυ, επαναλαμβάνεται αυτή τη φορά με τις ΚΑ. Και αν στην περίπτωση της Eurocypria, την κρίσιμη απόφαση έλαβε τότε η Βουλή, δεν θα συμβεί το ίδιο και με τις ΚΑ. Στις Βρυξέλλες, όπου θα κριθεί το μέλλον της εταιρείας, η παρέμβαση του από μηχανής θεού ως εργαλείου άρσης αδιεξόδου αγνοείται παντελώς. Αυτό προκαλεί ανησυχία στη Λευκωσία για την τύχη που πιθανότατα να έχει ένα από τα πολλά σχέδια διάσωσης που έχουν κατατεθεί από το 2005 και εντεύθεν στην Επιτροπή Ανταγωνισμού της Κομισιόν. Συντεχνιακοί κύκλοι περιέγραφαν στην «Κ» με τα πλέον μελανά χρώματα για το κλίμα που επικράτησε στις ενημερωτικές συναντήσεις που είχαν με τον πρόεδρο της εταιρείας, Αντώνη Αντωνίου. Παρά το γεγονός ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, όπως μας ελέχθη, οι προσδοκίες να είναι θετική η απάντηση αναμένεται μέσα Ιανουαρίου είναι μηδαμινές. Στις δύο συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν οι συμμετέχοντες άκουσαν τον πρόεδρο της εταιρείας να οριοθετεί την κατάσταση στην οποία μπορούν να βρεθούν οι ΚΑ ανά πάσα στιγμή το επόμενο διάστημα. Εκτός από την ηγεσία της εταιρείας, αισιοδοξία εκφράζεται και από την πλευρά των πιλότων, οι οποίοι εκτιμούν ότι το σχέδιο που έχει κατατεθεί στις Βρυξέλλες μπορεί να περάσει και να την κρατήσει όρθια. Σωτηρία Vs ιδιωτικοποίηση Ο εφιάλτης για την κυβέρνηση αλλά και για τις ΚΑ (διοίκηση και εργαζομένους) είναι οι Βρυξέλλες να απορρίψουν το τελευταίο σχέδιο σωτηρίας κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι τουλάχι στον ένα ποσό, Το σχέδιο σωτηρίας βασίζεται στη μείωση του στόλου από εννέα σε έξι αεροσκάφη, στις περικοπές στο πτητικό πρόγραμμα και στην παραχώρηση του catering και του engineering σε τρίτους. περίπου της τάξης των 35 εκατ. που δόθηκε στην εταιρεία επί διακυβέρνησης Χριστόφια υπό μορφή αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου, θα κριθεί ότι συνιστά κρατική ενίσχυση και ως εκ τούτου πρέπει να επιστραφεί στα κρατικά ταμεία. Η αισιόδοξη νότα θέλει την Επιτροπή Ανταγωνισμού να δέχεται ότι δεν πρόκειται περί κρατικής ενίσχυσης και σε συνδυασμό με έγκριση του σχεδίου σωτηρίας να δώσει ελπίδες διάσωσης. Το σχέδιο σωτηρίας βασίζεται σε τρεις άξονες: 1. Μείωση του στόλου από 9 σε 6 αεροσκάφη. 2. Περικοπές στο πτητικό πρόγραμμα. 3. Παραχώρηση του catering και του engineering σε τρίτους. Μαζικές οι αποχωρήσεις των πιλότων Η κατάσταση στις ΚΑ πέραν από τις «οικιοθελείς» αποχωρήσεις υπό τη μορφή πλεονάζοντος προσωπικού έχει προκαλέσει και αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού από καίριες θέσεις της εταιρείας. Τελευταίως παρατηρείται μαζική φυγή προσωπικού, όπως πιλότοι, για τους οποίους οι ΚΑ τα τελευταία χρόνια επένδυσαν χρόνο και χρήμα για την εκπαίδευσή τους. Από τους 128 κυβερνήτες και συγκυβερνήτες που είχαν στο δυναμικό τους, έχει αποχωρήσει το ένα τρίτο. Λόγω της παρατεταμένης εργασιακής αβεβαιότητας 41 κυβερνήτες και συγκυβερνήτες πήραν την απόφαση να αποχωρήσουν ή να μεταναστεύουν, αναζητώντας ένα καλύτερο και ασφαλέστερο επαγγελματικό περιβάλλον, κυρίως σε αεροπορικές εταιρείες της περιοχής. Μάλιστα, το περασμένο καλοκαίρι υπήρχαν αεροπορικές εταιρείες που είχαν έλθει στη Λευκωσία και πραγματοποιούσαν σε κεντρικό ξενοδοχείο προσωπικές συνεντεύξεις με πιλότους των ΚΑ. Ως αποτέλεσμα του «μεταναστευτικού» ρεύματος των πιλότων, 5 εξ αυτών πετούν πλέον με την Emirates, 14 με τη Saudi Airlines, ένας με την Korean Air Lines, 10 με την Etihad, ένας με την Qatar Aiways, ένας με τη Fly Dubai και ένας με την easyjet. Τρεις αφυπηρέτησαν, τέσσερις απολύθηκαν και οι υπόλοιποι βρίσκονται με το ένα πόδι εκτός εταιρείας. Ανάμεσα στους πιλότους που αναζήτησαν την τύχη τους εκτός Κύπρου ήταν κι ένας Αμυδρές οι πιθανότητες για θετική απάντηση στο σχέδιο διάσωσης από τις Βρυξέλλες στις 10 Ιανουαρίου. Περιουσία υπό εκποίηση Η ντε φάκτο πίστωση χρόνου που έχουν οι ΚΑ μέχρι οι Βρυξέλλες να αποφασίσουν, από τη μία είναι ευεργετική από την άλλη όμως δοκιμάζει σκληρά τις οικονομικές αντοχές της εταιρείας. Μία επιλογή αντιμετώπισης των άμεσων αναγκών ρευστότητας είναι η εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία συνίστανται στα εξής: Δύο χρονοθυρίδες στο αεροδρόμιο Heathrow. Ένα Airbus A320 (γνωστό ως ΒΒ). που πέρασε από προσωπική συνέντευξη στις Turkish Airlines. Παρά το γεγονός ότι αρχικά δεν τέθηκε πρόβλημα πολιτικής υφής και ενώ πληρούσε τα τυπικά προσόντα, η δημοσιότητα που δόθηκε στο θέμα από τα κυπριακά ΜΜΕ λειτούργησε ανασταλτικά, παρόλο που στην εταιρεία εργάζονται πέραν των 80 πιλότων εξ Ελλάδος. EPA EPA Πέντε ενοικιασμένα Airbus. Ένα κτήριο στην οδό Βύρωνος στη Λευκωσία. Ένα κτήριο επί της Φιλελλήνων στην Αθήνα. Τα δύο αυτά κτήρια έχουν μεταβιβασθεί στο Ταμείο Προνοίας των εργαζομένων προς κάλυψη των οφειλών της εταιρείας. Με δεδομένα τα πενιχρά περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας ο προσανατολισμός που υπάρχει είναι να πωληθεί και η δεύτερη χρονοθυρίδα στο Heathrow (η πρώτη πωλήθηκε στη Virgin Atlantic), η οποία, όπως εκτιμάται, θα φέρει στα ταμεία των ΚΑ περίπου 6 εκατ., ποσό ικανό να κρατήσει στη ζωή την εταιρεία μέχρι τον Ιανουάριο που θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις από την Κομισιόν. Με την πώληση των χρονοθυρίδων διαφωνούν έντονα οι πιλότοι, οι οποίοι προειδοποιούν ότι, όταν θα έλθει η ώρα, το επενδυτικό ενδιαφέρον θα είναι μηδαμινό για μία εταιρεία με σχεδόν ανύπαρκτα περιουσιακά στοιχεία. Επιπλέον, θεωρούν ότι η εκτιμούμενη αξία της χρονοθυρίδας είναι δυσανάλογη με τα έσοδα που αποφέρει ετησίως και που υπερβαίνουν τα 20 εκατ. ευρώ. Τους αισιόδοξους σχεδιασμούς της διοίκησης συμπληρώνουν οι ιδιώτες επενδυτές, που πιστεύεται ότι θα εμφανιστούν, αν η Κομισιόν δεν τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια των ΚΑ. Στις ενημερωτικές συναντήσεις με τις συντεχνίες ο πρόεδρος της εταιρείας επέμεινε ότι υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον, αρνήθηκε όμως να μιλήσει συγκεκριμένα, παρά τις επίμονες ερωτήσεις των συνδικαλιστών. Το τελευταίο διάστημα αφήνεται να διαρρεύσει ότι οι εξελίξεις έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον ντόπιων επενδυτών, οι οποίοι, προς το παρόν, τηρούν στάση αναμονής, αναμένοντας να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Plan B, «ξαφνικός θάνατος» Το απαισιόδοξο σενάριο συνεπάγεται απόρριψη του σχεδίου, που κατέθεσε η εταιρεία στην Κομισιόν στις 10 Οκτωβρίου, ενδεχόμενο που ανησυχεί και τους πλέον αισιόδοξους. Μία τέτοια εξέλιξη θα ρίξει τίτλους τέλους για τις ΚΑ και ένα εντελώς νέο τοπίο θα δημιουργηθεί στις εγχώριες αερομεταφορές. Σε μία τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», κυβέρνηση και διοίκηση φαίνεται να έχουν καταλήξει στα βήματα που θα γίνουν ευθύς αμέσως ως εξής: Εξασφάλιση άδειας πτήσεων από νέα εταιρεία. Εξεύρεση ιδιωτικών κεφαλαίων. Αγορά από τη νέα εταιρεία περιουσιακών στοιχείων των ΚΑ (αεροσκάφη - χρονοθυρίδες). Αγορά του ονόματος των ΚΑ. Διά των κινήσεων αυτών οι ΚΑ, ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί ο νέος αερομεταφορέας, καθίστανται μία αμιγώς ιδιωτική εταιρεία. Τα δε ποσά που θα αντληθούν από την εκποίηση θα χρησιμοποιηθούν για κάλυψη των πιστωτών των ΚΑ. Μονοπώλια στις αερομεταφορές δεν ωφελούν τον επιβάτη Ό ταν πρόσφατα οι Κυπριακές Αερογραμμές υποχρεώθηκαν να αποσυρθούν από συγκεκριμένα δρομολόγια λόγω αθέμιτης τακτικής που ακολούθησαν ανταγωνίστριες εταιρείες, εκείνος που τελικά πλήρωσε ακριβά τη νύφη ήταν το ίδιο το επιβατικό κοινό. Μόλις ο στόχος της εξουδετέρωσης του αντιπάλου επιτεύχθηκε και οι ΚΑ υποχρεώθηκαν να αναστείλουν πτήσεις τους, αμέσως, την επόμενη μέρα, οι τιμές των ναύλων εκτοξεύτηκαν στα ύψη και οι εταιρείες που πρόσφεραν φθηνά ναύλα, σταμάτησαν ξαφνικά να παίζουν τον ρόλο του γενναιόδωρου προμηθευτή εισιτηρίων με χαμηλό κόστος στην αγορά! Αυτή η τακτική δεν πρέπει να ξαφνιάζει. Δεν είναι μυστικό ότι στον τομέα των αερομεταφορών παίζεται στις μέρες μας, σε ευρεία κλίμακα, το παιχνίδι «ο θάνατός σου η ζωή μου». Αεροπορικοί οργανισμοί που αισθάνονται ότι διαθέτουν μεγαλύτερη οικονομική ευρωστία και εκτιμούν ότι μπορούν να επικρατήσουν σε μία τιμολογιακή μάχη με ένα πιο αδύνατο αντίπαλο, δεν διστάζουν να θέσουν σε εφαρμογή τέτοιου είδους μεθόδους. Στην ουσία για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μειώνουν αισθητά τις τιμές, σε επίπεδα που συχνά δεν καλύπτουν καν τα κόστη, έως ότου θέσουν εκτός μάχης τον κύριο ανταγωνιστή τους. Στη συνέχεια, αφού μονοπωλήσουν το δρομολόγιο, καθορίζουν αμέσως υψηλά ναύλα που τους επιτρέπουν από τη μία να αποζημιώνονται για την απώλεια που είχαν στο διάστημα που πολεμούσαν τον αντίπαλό τους και από την άλλη μετατρέπουν για την εταιρεία τους το Απαραίτητος ο σταθεροποιητικός ρόλος των Κυπριακών Αερογραμμών. δρομολόγιο από ζημιογόνο σε κερδοφόρο. Σε αυτή τη διαδικασία δεν χάνει μόνο η αεροπορική εταιρεία που υποχρεώνεται να αποσυρθεί. Ο μεγαλύτερος χαμένος είναι ο ίδιος ο επιβάτης, ο οποίος αναγκαστικά και λόγω έλλειψης άλλων επιλογών καταβάλλει το ψηλότερο δυνατό τίμημα. Το σημερινό διεθνές οικονομικό περιβάλλον έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα για την αεροπορική βιομηχανία, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Η διατήρηση των τιμών του πετρελαίου σε υψηλά επίπεδα, σε συνδυασμό με την πρωτοφανή Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ παγκόσμια οικονομική κρίση που πλήττει ιδιαίτερα την Ευρώπη, έχουν άμεση σχέση με την ανταγωνιστικότητα και επηρεάζουν καθοριστικά το παρόν και το μέλλον κάθε αεροπορικού οργανισμού. Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι τα τελευταία τρία χρόνια δεκάδες αεροπορικές εταιρείες οδηγήθηκαν στη χρεοκοπία, ενώ πολλές άλλες, οι οποίες στα μάτια μας φαντάζουν «πανίσχυρες» ή άτρωτες, καταγράφουν πρωτοφανούς μεγέθους ζημιές. Οι παραδοσιακοί αερομεταφορείς είναι σε συνεχή εξοντωτικό ανταγωνισμό με τις λεγόμενες «εταιρείες χαμηλού κόστους». Αν οι τελευταίες καταφέρουν να εκτοπίσουν τον αντίπαλό τους και λειτουργήσουν μονοπωλιακά, τότε το πλεονέκτημα των εταιρειών που δήθεν προσφέρουν χαμηλά ναύλα στο επιβατικό κοινό εξαφανίζεται. Αναμφίβολα, οι Κυπριακές Αερογραμμές δεν έμειναν ανεπηρέαστες μέσα στην κρίσιμη παγκόσμια συγκυρία. Η αεροπορική εταιρεία της Κύπρου, η οποία για διάφορους λόγους βάδισε τον δρόμο της πλήρους φιλελευθεροποίησης χωρίς να ληφθεί κατά το παρελθόν πρόνοια επαρκούς θωράκισής της, σίγουρα έχει βρεθεί σε δύσκολη θέση. Μάλιστα, ιδιομορφίες, όπως η απαγόρευση των πτήσεων της πάνω από τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, η λειτουργία του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου, δημιουργούν πρόσθετα εμπόδια. Όμως σε καμιά περίπτωση η διοίκηση, η διεύθυνση και το προσωπικό της θα σταματήσουν να αντιπαλεύουν τις αντιξοότητες και να αναζητούν τους τρόπους που θα την καταστήσουν όσο γίνεται πιο ανταγωνιστική και ευέλικτη. Άλλωστε, σε αυτό στοχεύουν τα μέτρα που τους τελευταίους τρεις μήνες έχουν εφαρμοστεί με αποφασιστικότητα από τη νέα διοίκηση. Ο ρόλος των ΚΑ στη σταθεροποίηση των τιμών των αεροπορικών εισιτηρίων είναι καθοριστικός. Αυτή η πραγματικότητα έχει επαληθευτεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Είναι προς το συμφέρον του κάθε επιβάτη που αεροπορικώς αναχωρεί ή φθάνει στην Κύπρο να έχει ανάμεσα στις επιλογές του τις Κυπριακές Αερογραμμές. Γι αυτό τον πολύ σημαντικό λόγο, πέραν από πλειάδα άλλων, αξίζει τον κόπο να στηρίζεται και να υποστηρίζεται η αεροπορική εταιρεία του τόπου μας. Ο κυβερνήτης Πανίκος Χειμώνας είναι μέλος του Δ.Σ. των ΚΑ.

13 13 - EPIKAIROTHTA_Master_cy 10/25/13 5:04 PM Page 13 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Στον αέρα το παρόν και το μέλλον του ΡΙΚ Ο προϋπολογισμός, οι διαφημίσεις, το πρόγραμμα εξυγίανσης ιδρύματος και οι σκιές που ρίχνουν μαύρο Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Η εξαγγελία της τροπολογίας από τον περασμένο Μάιο εκ μέρους του προέδρου του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, ότι από το ΡΙΚ θα πρέπει να αποκοπεί η εμπορική διαφήμιση, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, δεν έφερε απλώς τα πρώτα σύννεφα πάνω από το κρατικό κανάλι της Κύπρου, αλλά μία κανονική καταιγίδα. Τον ίδιο μήνα και κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής των Οικονομικών στην οποία συζητήθηκε Το ΡΙΚ μπορεί να λογίζεται και ως παράπλευρη απώλεια των άστοχων ενεργειών της Velister. και ο προϋπολογισμός του ΡΙΚ, ειπώθηκε από τον Θέμη Θεμιστοκλέους, γενικό διευθυντή του καναλιού, ότι ο προϋπολογισμός για το 2013 θα είναι μειωμένος, ούτως ή άλλως κατά 8 εκατ. ευρώ με το τελικό ποσό για τη χρονιά να φτάνει στα 27 εκατ. ευρώ. Ταυτόχρονα όμως μειωμένη κατά 7 εκατομμύρια θα είναι και η κρατική χορηγία του ημικρατικού Οργανισμού. Οι μειώσεις αυτές όμως φαίνεται ότι δεν είναι από μόνες τους αρκετές. Πάει πίσω η ιστορία Το θέμα με τον προϋπολογισμό του ΡΙΚ δεν είναι νέο. Είναι ενδεικτικό ότι το 2009 και κατά την ψήφιση τότε του προϋπολογισμού του ιδρύματος, ακούγονταν περίπου τα ίδια με αυτά που ακούμε και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα κατά πλειοψηφία αλλά με έντονο ύφος από βουλευτές, κυρίως του ΔΗΣΥ, προς το ΔΣ, εγκρίθηκε τότε από την Ολομέλεια της Βουλής ο ετήσιος προϋπολογισμός του ιδρύματος, σύμφωνα με τον οποίο προβλέπονταν δαπάνες ύψους και έσοδα Πολύ περισσότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό του Υπέρ της ψήφισης τότε σε νόμο του νομοσχεδίου τάχθηκαν 23, ενώ 12 βουλευτές του ΔΗΣΥ ψήφισαν εναντίον και οκτώ βουλευτές από το ΔΗΚΟ μαζί με τον βουλευτή του ΔΗΣΥ, Σωκράτη Χάσικο, τήρησαν αποχή. Μόλις την προηγούμενη Τετάρτη ο κύριος Χάσικος ο οποίος έχει ξεκάθαρα πάρει τη σκυτάλη από τον Αβέρωφ Νεοφύτου στο συγκεκριμένο ζήτημα, ανέφερε ότι το Ταμείο Συντάξεων του ΡΙΚ παρουσιάζει έλλειμμα τουλάχιστον 100 εκατ. ευρώ την ίδια στιγμή που τέσσερα ακόμη στελέχη του ΑΚΕΛ που βρίσκονταν στο ΔΣ του Οργανισμού κατέθεταν την παραίτησή τους ακολουθώντας τον δρόμο του προέδρου του ΔΣ, Μάκη Συμεού. Το έλλειμμα στο Ταμείο Συντάξεων του ΡΙΚ δεν συνδέεται με την κατατεθείσα τροπολογία αναφορικά με το διαφημιστικό μερίδιο που παίρνει το ίδρυμα, αυτό είναι θέμα που άπτεται των αξιογράφων και του κουρέματος, αλλά ο κύριος Χάσικος με την ευκαιρία παρέθεσε μερικούς αριθμούς που «δείχνουν» την έκταση του προβλήματος: «Στο ΡΙΚ εργοδοτούνται πέραν των 600 υπαλλήλων (μόνιμοι και έκτακτοι), το συνολικό μισθολόγιο των οποίων υπερβαίνει τα 16,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο, σε ένα συνολικό προϋπολογισμό της τάξης των 33,9 εκατ. ευρώ για το 2013, εκ των οποίων τα 26,3 εκατ. χορηγούνται από το κράτος». Το μισθολόγιο των εργαζομένων του ΡΙΚ είναι μία άλλη πτυχή του θέματος, ενώ από τη συζήτηση δεν λείπει και η διαφημιστική πίτα που μοιράζονται τα κανάλια με τα έσοδα του ΡΙΚ από τις διαφημίσεις να ανέρχονται στα 4,5 εκ. ευρώ. Το ποσό το οποίο όπως δήλωσε ο Σωκράτης Χάσικος πρέπει να εξοικονομηθεί από το ΡΙΚ, είναι 5,5 εκατ. ευρώ! Αν κοπούν τα έσοδα της διαφήμισης από το ίδρυμα, τουλάχιστον ένα ποσό των 2 εκατ. ευρώ ίσως και παραπάνω θα είναι διαθέσιμο για τα υπόλοιπα κανάλια, καθώς αυτόματα η διαφημιστική πίτα θα μεγαλώσει. Velister και ΡΙΚ Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, οι απολύσεις στο ΡΙΚ θα καταστούν μία οδυνηρή πραγματικότητα, αλλά το μέγεθος του ιδρύματος δεν είναι αυτό που φταίει από μόνο του. Οι συνεργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα με το ίδρυμα είναι περισσότεροι από τους μόνιμους και εκείνοι που τιτλοφορούνται μεταξύ άλλων και ως «ειδικοί σύμβουλοι» με τα καρτελάκια στο πέτο και τους παχυλούς μισθούς, είναι από τους πρώτους στους οποίους πρέπει να εστιάσουμε. Από την Ο παραιτηθείς πρόεδρος του ΔΣ του ΡΙΚ, Μάκης Συμεού. Οι αμοιβές των στελεχών Σήμερα στο ΡΙΚ απασχολούνται 121 μόνιμοι υπάλληλοι. Κόστος: 6 εκατ. ευρώ. 41 ωρομίσθιοι. Κόστος: ευρώ. 281 εξωτερικοί συνεργάτες. Κόστος: 6,7 εκατ. ευρώ. Υπάρχουν και οι ορισμένου χρόνου συνεργάτες οι οποίοι, σε σύγκριση με τους εξωτερικούς που είναι αορίστου χρόνου, είναι 180 περίπου και παίρνουν γύρω στις ευρώ τον χρόνο. άλλη πλευρά όμως πρέπει να ειπωθεί ότι οι ιδιοκτήτες των πέντε μεγάλων ιδιωτικών καναλιών (Αnt1, Sigma, LTV, Μega, Plus) έριξαν και εκείνοι τη δική τους ζαριά με όχι και τόσο καλά αποτελέσματα. Όταν πριν από τρία χρόνια πλειοδότησαν στον δημόσιο πλειστηριασμό για την ψηφιακή εκπομπή της ιδιωτικής Ο Αβέρωφ Νεοφύτου έλεγε στις 17/1/13 ότι «είναι επιτακτικό το κράτος να στηρίξει τον τομέα των ΜΜΕ στην ολότητά του. Εάν δεν γίνει αυτό είναι ορατός ο κίνδυνος να αρχίσουν σταδιακά να βάζουν λουκέτο το ένα μετά το άλλο». τηλεόρασης έναντι της CYTA, της οποίας βουλευτές επέβαλαν τότε με τη στάση τους να μη διεκδικήσει τη λειτουργία της πλατφόρμας, περίμεναν άλλα οικονομικά αποτελέσματα πολύ μεγαλύτερα από τα σημερινά, τα οποία αν είχαν έρθει, ίσως να μην ήταν και τόσο μεγάλη η πίεση προς το ΡΙΚ. BBC το σωστό πρότυπο; Το εργασιακό δόγμα του BBC δεν αποτελεί πανάκεια για την κρατική κυπριακή τηλεόραση, εφόσον με την εφαρμογή του συστήματος αυτού στο ΡΙΚ, οι συνέπειες για τους εργαζόμενους ίσως καταστούν ακόμη πιο οδυνηρές. Το BBC σύμφωνα με στοιχεία του Φεβρουαρίου έχει χάσει θέσεις εργασίας από το 2004 και μέχρι το 2017 οι θέσεις εργασίας θα πρέπει να μειωθούν κατά ακόμη 2.000, ενώ θα αναθεωρηθούν πολλά από τα δημόσια τηλεοπτικά προγράμματα μέσα από ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για τη μείωση του κόστους. Η γραμμή που εφαρμόζεται στο BBC έχει σαφώς να κάνει με τη μείωση των δαπανών, χωρίς να εξετάζεται η παράμετρος «ποιότητα», η οποία αναπόφευκτα θα υποστεί και εκείνη εκπτώσεις. Ο Σωκράτης Χάσικος δήλωσε ότι πρέπει να εξοικονομηθούν 5,5 εκατ. από το ΡΙΚ. Η κυβέρνηση έδωσε λύση στο «τιμόνι» του κρατικού ιδρύματος, θέτοντας ως επικεφαλή του ΔΣ τον γενικό διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών, Ανδρέα Ασσιώτη, μέχρι νεοτέρας τουλάχιστον. Οι τριγμοί όμως συνεχίζονται και η μαγνητοσκοπημένη μετάδοση του κεντρικού δελτίου, μερικές ώρες αργότερα την ίδια νύχτα, για σκοπούς μείωσης του κόστους, έχει φέρει αντιδράσεις. Για το θέμα, ο διευθυντής Ειδήσεων του ΡΙΚ Γιάννης Καρεκλάς, δήλωσε, «είμαι εναντίον αυτής της κατάστασης, έστω κι αν είμαι διευθυντής. Δεν πέρασε η θέση μου, ήταν μειοψηφία. Ακόμα και τώρα, ενίσταμαι προς αυτή την κατεύθυνση. Ήδη και σήμερα (την Πέμπτη 24/10) έχουν φύγει νέες επιστολές, στις οποίες ζητώ την άρση αυτού του μέτρου, το οποίο δεν εξυπηρετεί καθόλου τον στόχο της Δημόσιος Ραδιοτηλεόρασης ή οποιασδήποτε σοβαρής Ραδιοτηλεόρασης. Συμμερίζομαι απόλυτα τις θέσεις του προσωπικού, το οποίο εν σώματι διαμαρτύρεται περί τούτου. Το οποίο, μάλιστα, σας λέω, έχει γράψει επιστολή, με τις υπογραφές όλων, προς τη Διεύθυνση, ζητώντας ανάκληση αυτού του μέτρου».

14 14-GNOMES ELLADA_Master_cy 10/25/13 1:08 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΗΙστορία κάνει κύκλους, αυτή είναι η γοητεία της όταν τη μελετάς, αλλά όχι απαραιτήτως και όταν τη ζεις... Βρέθηκα πριν από λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη για μια εκδήλωση στη μνήμη του γνωστού Τούρκου δημοσιογράφου Μεχμέτ Αλί Μπιράντ. Θυμήθηκα την έκφρασή του όταν είχε επισκεφθεί την Αθήνα περί το Ηταν εντυπωσιασμένος από τον πλούτο, τον δυναμισμό, το ευρωπαϊκό «χρώμα» που ήταν παντού εμφανές. «Πω πω, έχετε προχωρήσει πολύ εσείς, <<<<<< Από την Αθήνα του 1998 στην Πόλη του 2013 Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα σε ακμή, αλλά υπάρχουν ρωγμές που τρομάζουν πολλούς που την παρακολουθούν προσεκτικά. Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Στην Ελλάδα τότε και τώρα Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ μας έχετε αφήσει πολύ πίσω», μου είπε στο τέλος μιας μεγάλης βόλτας στην Αθήνα. Ομολογώ πως αν ζούσε σήμερα θα ήταν αρκετά λογικό να αλλάξουμε ρόλους. Η Τουρκία του 2013 εκπέμπει αυτοπεποίθηση και έχει κάνει τεράστια βήματα που είναι εύκολα ορατά. Ας ξεκινήσουμε με το αεροσκάφος των τουρκικών αερογραμμών που ήταν γεμάτο Ελληνοαμερικανούς. Ποιος θα πίστευε πριν από 20 χρόνια ότι θα άκουγε τη φράση «πατριώτη με βοηθάς να κατεβάσω τη βαλίτσα;» σε ένα τουρκικό αεροπλάνο. Αυτή είναι όμως η πραγματικότητα, καθώς το αεροδρόμιο Ατατούρκ έχει καταστεί κόμβος για ταξίδια στην Αμερική, την Ασία και την Αφρική. Εμείς το παίζαμε εθνικώς υπερήφανοι και από τον πολύ λαϊκισμό κάναμε πανάκριβο το αεροδρόμιό μας, το οποίο ουδέποτε κατάφερε να γίνει, μικρός έστω, κόμβος. Στους δρόμους βλέπεις την οικοδομική ανάπτυξη και τα νέα συγκροτήματα που κτίζονται πάνω στον Βόσπορο. Και βεβαίως εντυπωσιάζουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που έχουν ανθήσει και τα οποία κάνουν τα ελληνικά ΑΕΙ να μοιάζουν με φτωχούς συγγενείς. Η Τουρκία έχει κάνει πολλά βήματα γιατί πέρασε από τον δικό της «Ανδρέα» στο πρόσωπο του Ερντογάν. Με μία μεγάλη διαφορά. Ο Τούρκος ηγέτης φρόντισε να εκσυγχρονίσει τη χώρα και να απελευθερώσει τις δημιουργικές της δυνάμεις, την ίδια ώρα που έβαζε μέσα στο σύστημα τις μάζες της Ανατολίας που τον ψήφισαν. Γκρέμισε πολλούς αναχρονιστικούς θεσμούς, αλλά έκτισε κιόλας ο Ερντογάν. Την Ιστορία δεν μπορείς όμως ποτέ να τη βλέπεις μέσα από μια... πολαρόιντ, μια στιγμιαία φωτογραφία. Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα σε ακμή, αλλά υπάρχουν ρωγμές που τρομάζουν πολλούς που την παρακολουθούν προσεκτικά. Στην εξωτερική πολιτική δεν της έχει βγει τίποτα απολύτως, γιατί η υπερκινητικότητα και ο μεγαλοϊδεατισμός άνοιξαν μέτωπα χωρίς στρατηγικό όφελος. Στην οικονομία είναι πολλοί αυτοί που φοβούνται ότι θα σκάσει η φούσκα των ακινήτων και κατά συνέπεια των τραπεζών. Οσο για τη δημοκρατία, δοκιμάζεται όπως φαίνεται από τα όσα αντιμετωπίζουν οι μη καθεστωτικοί δημοσιογράφοι. Καλό είναι, λοιπόν, να μη βγάλουμε ακόμη συμπεράσματα για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον σε χρόνια. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε πολύ χαμηλό σημείο, αλλά έχει ξαναπεράσει ανάλογες φάσεις στην ιστορία της. Και η Τουρκία αντιστοίχως έχει γνωρίσει άνθηση, έχει όμως περάσει και από περιόδους κατάρρευσης και παρακμής, ακόμη και στην πρόσφατη ιστορία της. Είπαμε, η Ιστορία δεν είναι ποτέ προβλέψιμη, βαρετή, γραμμική. Τ ην επομένη του τορπιλισμού του καταδρομικού ΕΛΛΗ, στις 15 Αυγούστου 1940, ο Ιωάννης Μεταξάς κάλεσε σε έκτακτη σύσκεψη τους κατά τόπους νομάρχες του. «Κύριοι, δεχθήκαμε επίθεση από την Ιταλία. Δεν θα ανακοινώσουμε το όνομα της χώρας. Θα προπαρασκευασθούμε και εν ανάγκη θα πολεμήσουμε». Αυτά κατά την προσωπική μαρτυρία του νεότερου σε ηλικία νομάρχη, εκείνη την περίοδο. Αντί κραυγών, διαμαρτυριών και αναθεμάτων κατά της φασιστικής Ιταλίας του Μπενίτο Μουσολίνι, η σιωπή και η αμετάκλητη απόφαση στρατιωτικής προπαρασκευής. Η επιτομή της διαχειρίσεως θεμάτων εξωτερικής πολιτικής από έναν ηγέτη της Δεξιάς. Απόρροια ενδεχομένως της φαναριώτικης πολιτικής συνέσεως, μεθοδικής προσπάθειας για άλωση εκ των έσω της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αντί της διαλύσεώς της. Ο αυθορμητισμός, η αλόγιστη σπουδή, η διακινδύνευση εν γένει ήταν χαρακτηριστικά της αντιπάλου παρατάξεως - των Φιλελευθέρων και του ηγέτη της Ελευθερίου Βενιζέλου. Και προπαρασκευάσθηκε, σε λίγους μήνες, η Ελλάς και έφθασε η μεγάλη στιγμή, τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του Επιφανείς διανοούμενοι προσπάθησαν να ερμηνεύσουν την άρνηση του Μεταξά να υποκύψει στο τελεσίγραφο του πρέσβη της Ιταλίας. Αντί των ψυχολογικών και άλλων ερμηνειών, θα αρκεσθούμε στην ανθρωποκεντρική εκδοχή του Γ.Α. Βλάχου σε άρθρο του στην «Κ»: «Η ιταλική αυτοκρατορία εξύπνησε αιφνιδιαστικώς έναν άνθρωπον και του εζήτησε εντός τριών ωρών την Ελλάδα, και ο άνθρωπος αυτός είπεν Οχι... Αμέσως άνευ συζητήσεως, άνευ ενδοιασμού». Η ιστορική απόφαση του Μεταξά αναίρεσε σε μία στιγμή έναν οικτρό διχασμό είκοσι πέντε και πλέον ετών, που συγκλόνισε την αστική τάξη της χώρας, με φρικτές συνέπειες και μόνον χάρη στην αποκατασταθείσα ενότητα, την εποχή εκείνη, κατέστη δυνατή η αντιμετώπιση της κομμουνιστικής ανταρσίας, λίγα χρόνια αργότερα. Δεν θα αποδώσουμε, ωστόσο, τον πατριωτισμό ως αποκλειστική ιδιότητα στην Δεξιά και μόνον. Αναχωρητής από την ενεργό πολιτική, επιφανέστατος παράγων της Αριστεράς, από τους βασικότερους συντελεστές των γεγονότων του Πολυτεχνείου, αδυνατούσε να κατανοήσει την έλλειψη πατριωτικού λόγου κατά την παρούσα συγκυρία, στον χώρο της Αριστεράς. «Στο Πολυτεχνείο είχαμε μαζευτεί κάθε καρυδιάς καρύδι. Την ύστατη όμως στιγμή, λίγο πριν από την εισβολή του τανκ, δύο σύμβολα συνένωσαν αυθόρμητα το ετερόκλητο εκείνο πλήθος. Η ελληνική σημαία και ο εθνικός ύμνος». Παρεμπιπτόντως ήταν τα σύμβολα που κατά κόρον είχε χρησιμοποιήσει η δικτατορία των Συνταγματαρχών. Αυτά προ ολίγων ημερών, σε φιλική συζήτηση. Την τελευταία τριετία, η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία κρίση σοβαρότατη, αλλά ήσσονος σημασίας εν σχέσει με εκείνη του Αντί πατριωτικής αναφοράς, ωστόσο, που θα ένωνε τους πολίτες σε μία κοινή προσπάθεια, προεβλήθη λόγος εξόχως διχαστικός, οικονομίστικος και τεχνοκρατικός. Η Αριστερά προσήγγισε το πρόβλημα με όρους ταξικής διαπάλης, η Δεξιά και το σοσιαλιστικό Κέντρο αφού πέρασαν από φάση μίσους και σπαραγμού συνεκολλήθησαν τυπικά. Επί της ουσίας, η χώρα διέρχεται προεμφυλιακή περίοδο. Δεν είναι κατά συνέπεια προς απορία ότι οδηγούμεθα εις κατάπτωση, αντί σε ένα νέο Αλβανικό Επος. Σ ε σχόλιό του για το άρθρο μου της περασμένης Κυριακής, ένας αναγνώστης έγραψε: «Τώρα, για την Ελλάδα δεν χρειάζεται και πολύ να θεωρητικολογούμε με τα αποφθέγματα του Καμύ. Εχετε κάτι πρακτικό να προτείνετε να απαλλαγούμε από τους κοτζαμπάσηδες που μας κυβερνούν με την Αυλή τους, όπως παλαιότερα οι Τούρκοι δυνάστες;». Δεν είναι ο μόνος. Συχνά, αναγνώστες εκφράζουν θυμό για άρθρα που, κατά τη γνώμη τους, δεν προτείνουν λύσεις. Αυτό είναι φυσικό όταν η χώρα παραδέρνει σε μια κρίση που δεν την απέτρεψαν ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι πανεπιστημιακοί, ούτε οι δικαστικοί, ούτε οι τραπεζίτες, ούτε κανένας από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Ε.Ε., ούτε κανείς άλλος. Τώρα, οι ίδιοι που δεν απέτρεψαν την καταστροφή καλούνται να δείξουν τη διέξοδο από την κρίση. Συχνά, όμως, η οργή των πολιτών και η σύγχυση που προκαλείται στη δημόσια συζήτηση από συγκρουόμενα συμφέροντα, θολώνουν την εικόνα της πραγματικότητας. Οι δημοσιογράφοι φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κρίση, επειδή είτε έβλεπαν τον κίνδυνο είτε αδιαφορούσαν δεν έκρουσαν τον κώδωνα εγκαίρως. Σε αυτό δεν είναι μόνοι. Εν μέσω κρίσης, αν φέρουν Oποιος χάνει την επαφή με την πραγματικότητα (βαρύ ψυχικό νόσημα) βολεύεται με ετικέτες. Oι ετικέτες υποκαθιστούν το πραγματικό με το επιθυμητό χτίζοντας παντοδύναμη την ψευδαίσθηση. Στο μεταπρατικό ελλαδικό μας κράτος, από την ίδρυσή του, όλα ήταν εισαγόμενα θεσμοί, με τις ονομασίες τους άψογα ελληνοποιημένες. Kαι ήταν εισαγόμενα όλα, όχι για να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι ανάγκες μας, αλλά για να τραφεί με ψευδαισθήσεις η ξιπασιά μας, να βαυκαλιζόμαστε ότι γινόμαστε, με τα εισαγόμενα δάνεια, «ευρωπαίγοι». Συνέβη λοιπόν αυτό και με τις ονομασίες των θεσμών: Eισαγόμενα τα σημαίνοντα, αλλά τα εν Eλλάδι σημαινόμενα καμία σχέση με τα ευρωπαϊκά. Aρνηθήκαμε ως πυρήνα πολιτικού βίου την αυτοδιαχειριζόμενη «κοινότητα» (συνέχεια της «εκκλησίας του δήμου», του κοινού αθλήματος για την πραγμάτωση «πόλεως») και βαλθήκαμε να πιθηκίζουμε το «αντιπροσωπευτικό» σύστημα, να φτιάξουμε «κόμματα». Oμως η λέξη «κόμμα» σήμαινε για μας κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εννοούσαν στην Eσπερία ως partie, party, Partei. Για μας σήμαινε (το προσδιόρισε ο Pοΐδης, το 1875) «ομάδα ανθρώπων μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν, διά παντός μέσου, εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι». Aποκτήσαμε λοιπόν και εμείς «κόμματα», επομένως έπρεπε να διαθέτουμε και τις ανάλογες με την Eυρώπη ιδεολογικές διαφοροποιήσεις να έχουμε κι εμείς «Δεξιά», «Aριστερά» και «Kέντρο». Oμως στην Eλλάδα δεν υπήρχε ούτε ίχνος δυνατότητας για «συσσώρευση κεφαλαίου», μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, απρόσωπη εργασία τυποποιημένης επανάληψης, άρα προλεταριάτο, «πάλη των τάξεων», αχαλίνωτη Δεξιά, θυματοποιημένη Aριστερά, εξισορροπητικό Kέντρο. Mέχρι που εμφανίστηκε το φαινόμενο της «διαπλοκής» των κομματανθρώπων με τους οικονομικά ισχυρούς, οι πετυχημένοι επιχειρηματίες στην Eλλάδα ήταν κατά κανόνα αυτοδημιούργητοι και η επιτυχία είχε διάρκεια μιας ή δύο γενεών, δυστυχώς. Oι ελάχιστες μεγαλοαστικές οικογένειες με διάρκεια είχαν αναδειχθεί εκτός ελλαδικού χώρου γι αυτό και συντηρούσαν τη συνείδηση ότι ο πλούτος είναι Τα αποφθέγματα και οι πράξεις Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ κι άλλη ευθύνη, είναι ότι δεν έχουν βοηθήσει στη δημιουργία μιας πειστικής εικόνας για το πού βρίσκεται η χώρα και να παρουσιάσουν με νηφαλιότητα και αξιοπιστία τι πρέπει να γίνει. Αυτό δεν αφορά όλους τους δημοσιογράφους και δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι που ευθύνονται για τη σύγχυση, αλλά και όλοι οι παράγοντες της δημόσιας ζωής. Τώρα ας μιλήσουμε πιο «πρακτικά»: Η Ελλάδα ζει με δανεικά, με τη στήριξη των εταίρων της, και η συνέχιση του δανεισμού εξαρτάται από την εκπλήρωση ενός μεγάλου αριθμού δεσμεύσεων. Το Μνημόνιο το οποίο υπέγραψε η Ελλάδα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εμπεριέχει ένα σύνολο περίπου 900 δεσμεύσεων. Το γεγονός ότι η χρηματοδότηση της Ελλάδας εξαρτάται από την τήρηση αυτών των δεσμεύσεων συνεπάγεται μια διαρκή διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αλλά και τεράστια μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Το Μνημόνιο είναι, ουσιαστικά, μια προσπάθεια επανίδρυσης του κράτους κάτι που οι πολιτικοί μας δεν ντρέπονταν να διακηρύττουν, έως την ώρα που έπρεπε να το εφαρμόσουν, με τις επιταγές των εταίρων. Για να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις που αφορούν τη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους, όμως, χρειάζεται ένα ήδη λειτουργικό κράτος. Γι αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέσπισε, πριν από δύο χρόνια, την Ομάδα Εργασίας για την Ελλάδα (η γνωστή πλέον Task Force for Greece). Σε αυτήν συμμετέχουν 60 ειδικοί από 18 χώρες της Ε.Ε., με στόχο να ενισχύσουν τον κρατικό και διοικητικό μηχανισμό ώστε να μπορεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις και να βελτιωθεί το κλίμα για επενδύσεις και επιχειρηματικότητα. Η πέμπτη έκθεση δραστηριοτήτων της Ομάδας Δράσεως (για την περίοδο Απρίλιος - Σεπτέμβριος 2013) δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Τρίτη. Από μερικά κεφάλαια μόνο, βλέπουμε τις «πρακτικές» προτάσεις που απασχολούν το κράτος και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Επιτάχυνση της απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων (όπου για πρώτη φορά η Ελλάδα βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε.), πρόσβαση σε χρηματοδότηση (με το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης ρευστότητας να συνεχίζεται), διοικητική μεταρρύθμιση, φορολογική μεταρρύθμιση (κυρίως με την ίδρυση της Γεν. Γραμματείας Εσόδων), μέτρα εναντίον της διαφθοράς (όπως η θέσπιση του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς), βελτιωμένος συντονισμός του Γιατί ασυλία και γιατί μονοπώλιο <<<<<< O δογματισμός επιτίθεται στη λογική με ετικέτες. Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ταυτόσημος με την κοινωνική υποχρέωση. Στην πολύ πρώτη φάση του κρατικού μας βίου, τα κόμματα δεν φιλοδόξησαν να υποκαταστήσουν, με ψευδαισθητικές ετικέτες, την απουσία κοινωνικού αντικρίσματος της Δεξιάς, της Aριστεράς, του Kέντρου. Eίχαν την ειλικρίνεια να δηλώνουν με το όνομά τους ποιο «πεφωτισμένο της Eσπερίας έθνος» προτιμούσαν για αφεντικό, ποιο εμπιστεύονταν ότι θα βοηθήσει την Eλλάδα ονομάστηκαν λοιπόν: το «Aγγλικόν», το «Γαλλικόν», το «Pωσικόν» κόμμα. Aλλά πολύ σύντομα το κυρίαρχο κλίμα μιμητισμού και μεταπρατισμού απαίτησε την πρόσληψη και των επωνυμιών που κυκλοφορούσαν στη Δύση. Tο γεγονός ότι οι ονομασίες των κομμάτων ήταν nomina nuda (δεν διαφοροποιούσαν κοινωνικές στοχεύσεις και επιτελικούς πολιτικούς σχεδιασμούς) πρέπει να συνετέλεσε στον προσωποπαγή χαρακτήρα που είχαν και έχουν τα κόμματα στην Eλλάδα. Mόνο στην περίπτωση του λεγόμενου «εθνικού διχασμού», της φανατισμένης αντιμαχίας «Λαϊκού Kόμματος» και «Kόμματος των Φιλελευθέρων», θα μπορούσε κανείς, ίσως, να διαγνώσει σύγκρουση των «ελληνοκεντρικών» (των απαξιωτικά λεγόμενων «συντηρητικών») και των «φιλοδυτικών» Eλλήνων τη μοναδική σύγκρουση σε επίπεδο λαϊκού φρονήματος και όχι κομματικής συνθηματολογίας (μοναδική, μετά τις θρυλικές, στην κυριολεξία, δεκατρείς λαϊκές εξεγέρσεις ενάντια στον βίαιο εκδυτικισμό, στα είκοσι χρόνια της Bαυαροκρατίας). Eδώ και αρκετά χρόνια (κυρίως μετά την απροκάλυπτη εμπορευματοποίηση της πολιτικής, την υποταγή της στους νόμους της αγοράς, στη λογική της διαφήμισης) οι ονομασίες των κομμάτων είναι απολύτως και μόνο διακοσμητικές, διαφημιστικές: «Πολιτική Aνοιξη», «Aνεξάρτητοι Eλληνες», «Nέα Δημοκρατία», «Συνασπισμός της Aριστεράς και της Προόδου» κ.λπ. Aναπόφευκτα ενισχύθηκε (σχεδόν απολυτοποιήθηκε) ο προσωποπαγής χαρακτήρας των κομμάτων τα περισσότερα αποδείχτηκαν κόμματα «μιας χρήσεως»: όταν εξέλιπε ο ιδρυτής τους εμφάνισαν και τα δημιουργήματά του όλα τα συμπτώματα ιστορικού τέλους. Δεν είχαν ποτέ ούτε κοινωνικές στοχεύσεις ούτε πολιτικό πρόγραμμα επιτελικά σχεδιασμένο ήταν επικαιρικά μορφώματα φτιαγμένα αποκλειστικά και μόνο για να παίξει το ατομικό του παιχνίδι εξουσίας ο ταλαντούχος παίκτης - ιδρυτής τους, όχι για να «αντιπροσωπεύσουν» κοινωνικές τάξεις ή ανάγκες. Oύτε καν ιδεολογίες. Oλα τα κόμματα σήμερα έχουν αυτόν τον χαρακτήρα: υπάρχουν, ως μέσοεργαλείο, για να παίξει το δικό του παιχνίδι εξουσίας όποιος καταφέρει να γίνει αρχηγός. Eξαίρεση μοναδική είναι το KKE. Eκεί δεν υπάρχει ούτε αρχηγός ούτε AP κυβερνητικού έργου, και άλλα πολλά. Οπως σημειώνει η έκθεση, όμως, τα προβλήματα της ανεργίας και της έλλειψης ρευστότητας παραμένουν μεγάλες πληγές. Προτάσεις υπάρχουν, πολύ πιο σοβαρές απ όσες θα μπορούσε να προτείνει όποιος δημοσιογράφος. Οι αλλαγές στην οικονομία, οι μεταρρυθμίσεις, νέες μέθοδοι και κανονισμοί προχωρούν. Η «επανίδρυση του κράτους» δεν είναι ούτε εύκολη ούτε γίνεται γρήγορα. Στην Ελλάδα, όμως, πρέπει να γίνει άμεσα. Αυτό προκαλεί οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αναταράξεις. Η χώρα βρίσκεται σε σημείο όπου ούτε έχει χαθεί ο πόλεμος, αλλά ούτε έχουμε νικήσει. Το χρέος της χώρας, των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών αυξάνεται, ενώ τα εισοδήματα συρρικνώνονται και οι υποχρεώσεις μεγαλώνουν. Οι πολιτικές, ψυχολογικές και κοινωνιολογικές επιπτώσεις των αλλαγών είναι πολλές και ενδιαφέρουσες και απαιτούν παρατήρηση και ανάλυση. Γι αυτό αυτή η εποχή είναι συναρπαστική όσο και επικίνδυνη. Οι λύσεις έχουν προταθεί, αλλά αξιολογούνται κάθε μέρα. Ο ρόλος του δημοσιογράφου σήμερα είναι να ενθαρρύνει τη συζήτηση χωρίς να ξεχνάει ούτε αυτός ούτε ο αναγνώστης την πραγματικότητα. πρόεδρος. Oρίζεται επικεφαλής ένας «γραμματέας», γραφειοκράτης διεκπεραιωτής ή των εντολών της Σοβιετίας άλλοτε ή του «ιερατείου» που περιφρουρεί τη σταλινική ορθοδοξία σήμερα. Mπορεί να είναι και εντελώς ατάλαντος. Πρόκειται για υποδειγματική περίπτωση όπου οι ετικέτες υποκαθιστούν το πραγματικό με το φαντασιώδες χτίζοντας παντοδύναμη την ψευδαίσθηση. Σε κάθε κοινωνία δικαιολογείται στατιστικά ένα κάποιο ποσοστό πολιτών προσκολλημένων σε οράματα, που έστω κι αν κατέρρευσαν παταγωδώς μέσα στην παγκόσμια κατακραυγή για τους φρικώδεις ολοκληρωτισμούς απανθρωπίας και ολοκαυτωμάτων που γέννησαν, εξακολουθούν κάποιους να τους εμπνέουν. Kαι η δημοκρατία, ακόμα και το ερζάτς της «αντιπροσωπευτικής», τους το επιτρέπει. Eξασφαλίζει στον κάθε πολίτη η δημοκρατία το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει, να κηρύττει αυτό που πιστεύει, να οργανώνονται οι ομόπιστοι σε σωματεία και συλλόγους. Aλλά δεν επιτρέπει τη δημιουργία κόμματος, τη διεκδίκηση της εξουσίας από πολίτες που πίστη τους και όραμά τους είναι η κατάλυση της δημοκρατίας, η δικτατορία του προλεταριάτου. Tο επέτρεψε στην Eλλάδα ο καιροσκοπικός λαϊκισμός του Kωνσταντίνου Kαραμανλή. Kαι το πληρώσαμε με τριάντα εννέα χρόνια μεταπολίτευσης, όπου κυβερνούσαν μεν οι ετικέτες της «Δεξιάς» ή του «Σοσιαλισμού», αλλά κυρίαρχη, εξουσιαστική ιδεολογία, από άκρη σε άκρη της χώρας, ήταν ο παλαιοημερολογίτικος σταλινισμός σε συσκευασία μονοπώλιου «της Aριστεράς και της Προόδου». Διέλυσαν τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, κατάστρεψαν μεθοδικά τη γλώσσα, κατασυκοφάντησαν την ελληνική ιστορία, ταύτισαν την Tέχνη με την προπαγάνδα. Eίχαν αυτονόητη ασυλία για κάθε είδους εκβιαστική κακοπραγία. Kαι, φυσικά πρόσφεραν άλλοθι στην ψυχανωμαλία των τραμπούκων «εθνικιστών» να εμφανιστούν σαν υπερασπιστές της ελληνικότητας. Πώς να απαγορεύσεις την είσοδο των Nεοναζιστών στο κοινοβούλιο, όταν την έχεις επιτρέψει πανηγυρικά στους Σταλινικούς; Eπειδή αυτοί καταλύουν τη δημοκρατία αλλά δεν μαχαιρώνουν; H τετράγωνη αυτή λογική εξοντώνεται πάραυτα με την ετικέτα «θεωρία των δύο άκρων». Για να συνεχίζεται ανενόχλητο το μασκάρεμα του ολοκληρωτισμού με κοινοβουλευτικά μπιχλιμπίδια.

15 15-ELLADA_Master_cy 10/25/13 4:52 PM Page 15 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ «Ηρωες», θύματα και άλλα τινά... Eνόψει της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, λέω να ξεκινήσω σήμερα με την παρουσίαση ενός σημαντικού κειμένου στο οποίο ένας σύγχρονος ήρωας του έθνους μας αυτοβιογραφείται. Πρόκειται για τον ωραιότερο ενδεχομένως (για τον ίδιον, οπωσδήποτε) Ελληνα, ο οποίος θα μπορούσε να έχει κάνει καριέρα στο Χόλιγουντ, την πασαρέλα ή την πίστα, αλλά αυτός προτίμησε να γίνει ο μεγαλύτερος εν ζωή Ελληνας οικονομολόγος. Είναι, φυσικά, ο Γιάννης Βαρουφάκης, κυρίες και κύριοι. Το προερχόμενο από την επίσημη ιστοσελίδα του αυτοβιογραφικό σημείωμα έχει γραφεί στην αγγλική και εγώ απλώς το μεταφράζω, φροντίζοντας να αποδίδεται κατά το δυνατόν η λογοτεχνική αξία του, καθώς ανήκει στο ιδιαίτερο genre που ονομάζεται βαρούφα. «Γεννήθηκα στην Αθήνα, πίσω στην καταχνιά του Η Ελλάδα πάλευε τότε να αποτινάξει το μετεμφυλιακό πέπλο του ολοκληρωτισμού. (Σ.σ.: μα δεν είχαμε νικήσει τους κομμουνιστές το 1949;). Αλίμονο, αυτές οι ελπίδες τσακίστηκαν μετά από μια σύντομη περίοδο ελπίδας και υπόσχεσης. Ετσι, τον καιρό που ήμουν έξι ετών, τον Απρίλιο του 1967, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα μας έριξε στα βάθη μιας φρικώδους νεοναζιστικής δικτατορίας». (Σ.σ.: Βλάχικη καραδεξιά, ναι. Νεοναζιστική όμως, από πού κι ώς πού;). Η αποκατάσταση της δημοκρατίας συνέπεσε με την εφηβεία του, γεγονός σημαντικό, διότι από τις μνήμες αυτές ο ήρωάς μας άντλησε δύναμη ώστε, όπως γράφει, «να αντισταθώ στον προσηλυτισμό στους τρόπους του αγγλοσαξονικού κυνισμού στα χρόνια που ακολούθησαν». «Οταν ήρθε η ώρα», συνεχίζει, «να αποφασίσω για τις μεταλυκειακές σπουδές μου, γύρω στο 1976, η προοπτική μιας ακόμη δικτατορίας δεν είχε εκλείψει ακόμη. Δεδομένου ότι Η φιλελευθεροποίηση των δημόσιων συστημάτων ψυχικής υγείας από τη δεκαετία του 1970 και έπειτα στις χώρες της Δύσης αμόλησε τους παλαβούς στους δρόμους. Στο στιγμιότυπο βλέπουμε τη γραφική (και ελπίζω άκακη) πλευρά του φαινομένου... οι σπουδαστές ήταν ο πρώτος και κύριος στόχος των στρατιωτικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων, οι γονείς μου αποφάσισαν ότι ήταν παρακινδυνευμένο για εμένα να μείνω στην Ελλάδα και να πάω εκεί στο πανεπιστήμιο. Ετσι, έφυγα το 1978 να σπουδάσω στη Βρετανία». (Σ.σ.: πολιτικός πρόσφυγας, δηλαδή, αλλά λόγω σεμνότητας δεν το διαλαλεί...). Στη συνέχεια, μας λέει πόσο ανόητοι ήσαν οι καθηγητές του στην Αγγλία και πόσο τριτοκλασάτες οι θεωρίες τους, πώς κατευθύνθηκε στα Μαθηματικά και από εκεί έπεσε στην παγίδα των Οικονομικών, ώσπου έρχεται το τρομερό 1987! «Το ρήγμα με τη Βρετανία συνέβη το 1987, τη νύχτα της τρίτης εκλογικής νίκης της κ. Θάτσερ. Ηταν πάρα πολύ για να το αντέξω. Αμέσως άρχισα να σχεδιάζω την απόδρασή μου. Πού όμως; Η ηπειρωτική Ευρώπη ήταν τότε κλειστή στους ετερόχθονες πανεπιστημιακούς και η Ελλάδα με περίμενε με ανοικτές αγκάλες για να με κατατάξει στον στρατό της. Οχι, ευχαριστώ, είπα στον εαυτό μου. Ακόμη και ο Θατσερισμός είναι προτιμότερος». Εδώ σταματάμε διότι φθάσαμε ήδη στο ηθικό δίδαγμα του πονήματος, που είναι το εξής: ήρωας στα λόγια, ναι κορόιδο, όχι. Βαθιά ελληνικό! Γι αυτό και ελπίζω, όταν έλθει στα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το κείμενο να διδάσκεται στα σχολεία. Να μαθαίνουν τα παιδιά τι κερδίζουν αν μπορούν να αντισταθούν στον «αγγλοσαξονικό κυνισμό»... Το κόστος του εθελοντισμού Και από τους «ήρωες» στα θύματα ΑP της κοινωνίας των πολιτών α λα Γκρέκα... Είναι φίλος μου, δικηγόρος και διευθύνει μία από τις μεγαλύτερες δικηγορικές εταιρείες της χώρας. Τον Σεπτέμβριο του 2009 διέπραξε ένα λάθος, τις συνέπειες του οποίου τότε δεν μπορούσε να φαντασθεί ούτε στον χειρότερο εφιάλτη του: δέχθηκε να αναλάβει πρόεδρος του Οργανισμού Παιδικών και Εφηβικών Βιβλιοθηκών (θέση άμισθη, χωρίς κανενός είδους παροχές). Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1993 και βασίσθηκε στη δωρεά και το όραμα της Γαλλίδας Annete Schlumberger, με τον σκοπό να διευκολύνει την πρόσβαση στο βιβλίο των παιδιών στις πιο φτωχές και υποβαθμισμένες κοινότητες της χώρας. Προσέξτε τώρα πού έμπλεξε ο άνθρωπος. Ως το 2009 το κράτος, σύμφωνα με τον συστατικό νόμο του οργανισμού, επιχορηγούσε τη λειτουργία του. Το 2010, λόγω της κρίσης, η επιχορήγηση μειώθηκε απότομα και τον επόμενο χρόνο διεκόπη τελείως. Ο πρόεδρος του οργανισμού χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα του οργανισμού για να καλύψει οφειλές προς το Δημόσιο και, αφού είδε ότι δεν υπήρχε καμία ελπίδα περαιτέρω κρατικής επιχορήγησης, συνέταξε πρόταση για την οριστική διακοπή της λειτουργίας του. Προϋπόθεση, βάσει του νόμου, ήταν να συμφωνήσει και το Δημόσιο. Ομως το υπουργείο Παιδείας, ως εκπρόσωπος του Δημοσίου στον οργανισμό, αδιαφόρησε. Διότι αν συμφωνούσε θα έπρεπε και να πληρώσει τους οφειλόμενους μισθούς στους υπαλλήλους. («Εσείς είστε λομπίστες», είπε περιφρονητικά ένας παράγων του υπουργείου, επί υπουργοπούλας, όταν τα μέλη του Δ.Σ. προσπάθησαν να τον πείσουν να συμφωνήσει...). Τυπικά, λοιπόν, ο οργανισμός εξακολούθησε να υφίσταται, ενώ ουσιαστικά είχε παύσει να υπάρχει: οι απλήρωτοι υπάλληλοι έψαξαν για δουλειά αλλού, οι 25 βιβλιοθήκες έκλεισαν, ο πρόεδρος παραιτήθηκε στα τέλη του Ωσπου, προ ημερών, η Ασφάλεια τηλεφώνησε στο γραφείο του, για να τον πληροφορήσει ότι έχει καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών (μη εξαγοράσιμη) για τη μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ. Σημειωτέον, θεωρητικών εισφορών, καθώς οι μισθοί ουδέποτε κατεβλήθησαν! Εν ολίγοις, το κράτος συνέπραξε με τους ιδιώτες εφόσον η σύμπραξη το συνέφερε και, όταν έπαψε να είναι συμφέρουσα, αγνόησε τις υποχρεώσεις του και άφησε την κοινωνία των πολιτών να πληρώσει το κόστος της καλής της προαίρεσης. Μπράβο! Με τέτοιους θεσμούς και τέτοιους πολιτικούς, κοινωνία πολιτών (civil society) σε αυτή τη χώρα δεν πρόκειται να υπάρξει, παρά μόνον ως ανέκδοτο Πολύ ψηλά ο πήχυς! Δεν ξέρω αν διαβάσατε ολόκληρο το κείμενο της «προγραμματικής συμφωνίας» των κυβερνητικών εταίρων, υποθέτω όμως ότι δεν αντέξατε - γιατί πόση δόση βενιζελικού βερμπαλισμού μπορεί να υποστεί ο φυσιολογικός άνθρωπος χωρίς να καταρρεύσει; Εγώ όμως, που δεν είμαι φυσιολογικός άνθρωπος (αυταπόδεικτο, αφού κάνω αυτή τη δουλειά...), το διάβασα και διάλεξα για εσάς τη λεπτομέρεια που νομίζω ότι μας δίνει το μέτρο της σοβαρότητας του κειμένου. Στο άρθρο 31, που αναφέρεται στη Δημόσια Διοίκηση, διατυπώνεται η δέσμευση των εταίρων να προωθήσουν τις διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος, με σκοπό τη «συγκρότηση ενός κανονικού "ευρωπαϊκού κράτους" στην υπηρεσία του πολίτη», διαβάζουμε και το εξής: «Κανένας εργαζόμενος στο Δημόσιο που κάνει στοιχειωδώς (sic) τη δουλειά του δεν έχει λόγο ανησυχίας». Προσοχή: ούτε καν «στοιχειωδώς καλά», απλώς «στοιχειωδώς». Κατόπιν αυτού και προκειμένου να είμαι και χρήσιμος, θα συνιστούσα στους νεαρούς φίλους της στήλης (αν υπάρχουν) να ερευνήσουν τη δυνατότητα μετανάστευσης σε Καναδά ή Αυστραλία... για τους κυνικούς, ως εφιάλτης για τους καλοπροαίρετους, όπως ο φίλος, και ως κενή περιεχομένου αρλούμπα στις ομιλίες των πολιτικών - και δη των «εκσυγχρονιστών». Εγώ πάντα το έλεγα: στην Ελλάδα, ποτέ μην πηγαίνεις εθελοντής σε τίποτα! Και ιδίως όταν ο σκοπός είναι καλός...

16 16-ELLADA_Master_cy 10/25/13 4:26 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Να βγει κανείς ή να μη βγει από το Μνημόνιο; Το κλίμα που επικρατεί μεταξύ των εταίρων μας είναι πως πρέπει να επιτευχθούν οι συμφωνημένοι στόχοι από την Αθήνα. Διαπραγμάτευση μεν, μόνο με την τρόικα δε Το μήνυμα που μεταφέρουν πηγές από Eurogroup, Κομισιόν και Βερολίνο Του ανταποκριτή μας στις ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΟΛΩΡΑ Σε τοίχο αναμένεται να προσκρούσει η όποια προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης για «πολιτική διαπραγμάτευση» επί του αιτήματος της τρόικας για πρόσθετα μέτρα, ώστε να επιτευχθούν οι συμφωνημένοι στόχοι του προϋπολογισμού του 2014 και να ξεπαγώσει η τρέχουσα αξιολόγηση του Προγράμματος Προσαρμογής. Αυτό είναι τουλάχιστον το μήνυμα που μεταφέρουν στην «Κ» πηγές τόσο του Eurogroup, όσο και της Κομισιόν, αλλά και των κρατών-μελών και κυρίως του Βερολίνου. Απηχώντας στο κλίμα που επικρατεί μεταξύ των εταίρων μας, Ευρωπαίος αξιωματούχος έλεγε αυτήν την εβδομάδα σε Ελληνες δημοσιογράφους, ότι «δεν μπορείς να εγγράφεις στον προϋπολογισμό έσοδα από μάννα εξ ουρανού», εννοώντας φυσικά ότι η ελληνική κυβέρνηση υπερεκτιμά τα προσδοκώμενα έσοδα και υποεκτιμά τις δαπάνες, ειδικά τις κοινωνικές. Οταν μεταφέρθηκαν στην ίδια πηγή τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς περί αδυναμίας εφαρμογής επιπλέον μέτρων, η ίδια πηγή απάντησε ότι μία χώρα με 175% του ΑΕΠ χρέος δεν έχει περιθώρια για «κεϊνσιανές ανησυχίες» και οφείλει να επιτυγχάνει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα για να μειώνει αυτό το χρέος. Ανάλογα μηνύματα εκπέμπουν και οι εθνικές κυβερνήσεις. Αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες υποστηρίζουν πως δέχονται «ανήσυχα τηλεφωνήματα» από την Ολλανδία και τη Φινλανδία, καθώς αντί η ελληνική κυβέρνηση να λέει «θα επιτύχουμε τους στόχους μας», επαναλαμβάνει «όχι νέα μέτρα». Ακαμπτη είναι και η γραμμή του Βερολίνου, παράγοντες του οποίου επισημαίνουν ότι αποκλειστικός συνομιλητής της Αθήνας είναι η τρόικα και ότι δεν είναι δουλειά της γερμανικής κυβέρνησης να εμπλέκεται σε διαδικασίες διαπραγμάτευσης. Οπως μεταφέρθηκε στην «Κ», η Αθήνα έχει το ελεύθερο να διαπραγματευτεί με την τρόικα για το πώς θα επιτύχει τους στόχους της, που περιγράφονται στο Μνημόνιο, αλλά όχι το αν και πότε θα τους επιτύχει. Επιπλέον, μεταξύ των τεχνοκρατών της τρόικας και ειδικά στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων της Λύση χωρίς νέο δάνειο; Η συζήτηση για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού στο Ελληνικό Πρόγραμμα, το οποίο θα ανακύψει το καλοκαίρι του 2014, όταν και προβλέπεται να καταβληθεί και η τελευταία δόση από τα χρήματα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), θα ξεκινήσει επισήμως μόνο αν και εφόσον ολοκληρωθεί η τρέχουσα αξιολόγηση της τρόικας, διαμηνύουν στις Βρυξέλλες. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι όλοι οι Ευρωπαίοι παράγοντες, με τους οποίους συνομιλεί η «Κ», χρησιμοποιούν τη φράση «πιθανό κενό», τονίζοντας τη λέξη «πιθανό». Είναι εμφανές ότι στόχος των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης είναι να καλυφθούν οι ανάγκες της χώρας μας για το επόμενο έτος, τουλάχιστον, από το τρέχον Πρόγραμμα και να μη βάλουν εκ νέου το «χέρι στην τσέπη». Στη συνέχεια, υπάρχουν βάσιμες ελπίδες για επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, αρχικά με βραχυπρόθεσμους και μεσοπρόθεσμους τίτλους. Ο στόχος τους όμως, τον οποίο συμμερίζεται και η ελληνική πλευρά, μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν μείνουν αδιάθετα κονδύλια στο Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, από το πρόγραμμα στήριξης των τραπεζών, ή ενδώσει η ΕΚΤ στις πιέσεις να αποδεχθεί μετακύλιση των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου που κατέχουν οι ελληνικές εμπορικές τράπεζες, ή/και το Ευρωσύστημα. Στέλεχος της Φρανκφούρτης όμως επανέλαβε και την Πέμπτη στην «Κ» ότι η ΕΚΤ επιμένει στη θέση της ότι τυχόν μετακύλιση ή αναχρηματοδότηση ομολόγων δεν επιτρέπεται και θα πλήξει την κεφαλαιακή θέση των ελληνικών τραπεζών. Το ερώτημα είναι αν τελικά η Φρανκφούρτη θα υποχωρήσει... Ευρωομάδας (EuroWorkingGroup) επικρατεί δυσαρέσκεια για τη συνέχιση της εκκρεμότητας με τη δόση του περασμένου Ιουλίου. Το υπόλοιπο, ύψους ενός δισ. ευρώ, από την εγκεκριμένη αυτή δόση, θα εκταμιευθεί μόνο αφού η Αθήνα υλοποιήσει στο ακέραιο και τα τέσσερα προαπαιτούμενα. Εντούτοις, η Ευρωζώνη δίνει ιδιαίτερη σημασία στην κινητικότητα στο Δημόσιο, αφού κατά τους εταίρους μας, η ριζική μεταρρύθμιση και συρρίκνωση του δημοσίου τομέα αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Επίσης, εκνευρισμός επικρατεί και για τη διστακτικότητα της Αθήνας να αποδεχθεί ότι οι εταιρείες ΕΑΣ και ΕΛΒΟ δεν είναι βιώσιμες. Τι ζητούν οι δανειστές Εκνευρισμός επικρατεί μεταξύ των εταίρων μας και για το γεγονός ότι, κατά την άποψή τους, η «ελληνική κυβέρνηση κάνει παιχνίδι (spin) με τα μέσα ενημέρωσης», δημιουργώντας εντυπώσεις. Ειδικότερα, οι δανειστές υποστηρίζουν ότι ουδέποτε ζήτησαν κάτι πρόσθετο, πέραν όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί, και σε καμία περίπτωση δεν ζήτησαν οριζόντιες παρεμβάσεις. Το μόνο που ζητήθηκε είναι ένας αξιόπιστος προϋπολογισμός που να διασφαλίζει τη συμμόρφωση της χώρας με τους σαφώς προσδιορισμένους στόχους για το πρωτογενές πλεόνασμα. Με άλλα λόγια, κατά την άποψη των Βρυξελλών, «η Αθήνα δημιούργησε θέμα οριζόντιων μέτρων εκ του μηδενός» και στη συνέχεια είπε ότι δεν θα εφαρμόσει τέτοια μέτρα, τα οποία δεν της ζητήθηκαν! Μάλιστα, οι τεχνοκράτες της τρόικας εμφανίζονται διατεθειμένοι να διαπραγματευτούν επί του επακριβούς ύψους του χρηματοδοτικού κενού του 2014, αν η Ελλάδα φέρει αξιόπιστες προτάσεις. Ηδη, κάποια από τα ελληνικά επιχειρήματα έχουν γίνει αποδεκτά, αφού από το αρχικό κενό 2,5-3 δισ. που εντόπιζε η τρόικα, το επιζητούμενο ποσό έχει πέσει κάτω από τα δύο δισ. Στέλεχος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μάλιστα, έλεγε αυτήν την εβδομάδα ότι ήδη οι τεχνοκράτες της τρόικας θεωρούνται από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους αρκετά επιεικείς απέναντι στην Ελλάδα... REUTERS Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ Η «έξοδος» από το Μνημόνιο, ελλείψει καλύτερων υποψηφίων για τον ρόλο, έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά εθνικού οράματος. Ο κ. Στουρνάρας έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι η Ελλάδα το 2014 θα ξαναβγεί στις αγορές. Ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Τάκης Μπαλτάκος, είπε την περασμένη εβδομάδα ότι «η τρόικα και το Μνημόνιο είναι μια μελανή σελίδα στην Ιστορία της χώρας και όλη η προσπάθεια γίνεται για να σταθούμε στα πόδια μας και έτσι να μπορέσουμε να απαλλαγούμε από αυτούς όσο πιο γρήγορα γίνεται». Ο πρωθυπουργός είναι «θυμωμένος» με την τρόικα και έχει ήδη προαναγγείλει ότι «σε λίγο θα μπορούμε να πούμε τέλος στην εποχή των Μνημονίων και του υπερδανεισμού». Κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο Γιοργκ Ασμουσεν, έχουν περιλούσει με παγερά νερά την ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές το ερχόμενο έτος. Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα, ωστόσο, είναι αν η εσπευσμένη υλοποίηση του «οράματος» είναι επιθυμητή. Ας ξεκινήσουμε από τα απλά: επί του παρόντος, 71% του ελληνικού δημοσίου χρέους βρίσκεται στα χέρια του επίσημου τομέα (εξαιρουμένης της ΕΚΤ). Εξ αυτών, μετά τις επανειλημμένες μειώσεις των επιτοκίων, η Ελλάδα πληρώνει για τα διμερή δάνεια του αρχικού προγράμματος επιτόκιο κάτω του 1% (περίπου 0,7%), ενώ για τα δάνεια του EFSF έχει συμφωνηθεί να μην πληρώνει τόκους για δέκα χρόνια. Τα επιτόκια για τα δύο προγράμματα από το ΔΝΤ το αρχικό Stand-By Agreement και το Extended Fund Facility, που ισχύει από τον Μάιο του 2012 κυμαίνονται στην περιοχή του 3%. Οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της Ελλάδας, παρά τη ραγδαία πτώση τους τούς τελευταίους 15 μήνες, παραμένουν γύρω στο 8,5%. Ακόμα κι αν μειωθούν αισθητά περαιτέρω στο επόμενο εννεάμηνο, είναι προφανές ότι όποια έξοδο στις αγορές για μακροπρόθεσμο δανεισμό επιχειρήσει η χώρα μας του χρόνου θα της κοστίσει ακριβά πολύ ακριβότερα από μία νέα συμφωνία για χρηματοδότηση από τον επίσημο τομέα. Αυτό, όμως, αλαλάζουν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, ισοδυναμεί με «τρίτο Μνήμονιο» νέες επαχθείς υποχρεώσεις, παράταση της περιόδου εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας. Είναι σαφές ότι αν μία νέα πρόταση χρηματοδότησης για την περίοδο συνοδευθεί από απαιτήσεις για οριζόντια μέτρα που θα πλήξουν περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα, θα είναι απορριπτέα και στο πλαίσιο παγίωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος και επιστροφής σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, η κυβέρνηση θα μπορεί να πιέσει για καλύτερους όρους. Κατά τα άλλα, ωστόσο, όσοι θεωρούν ότι η «έξοδος από το Μνημόνιο» θα δώσει στο πολιτικό σύστημα κάποια ουσιώδη αυτονομία κινήσεων όσον αφορά την οικονομική πολιτική είναι μάλλον γελασμένοι (εκτός αν μιλάμε για ρήξη με τους Ευρωπαίους και νέες εφιαλτικές περιπέτειες). Οπως επιβεβαίωσε την περασμένη Τετάρτη ο Ολι Ρεν, το τέλος του Μνημονίου δεν συνεπάγεται και τέλος της επιτήρησης της χώρας μας. Αυτή θα συνεχιστεί έως ότου το δημόσιο χρέος της Ελλάδας μειωθεί κάτω από το 75% του ΑΕΠ. Σημειώνεται <<<<<< Τι υποστηρίζουν οι Ελληνες πολιτικοί, και τι απαντούν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. ότι σύμφωνα με το βασικό σενάριο της πιο πρόσφατης έκθεσης βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους (μέση ετήσια ανάπτυξη ΑΕΠ 2,3% από το , πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% το 2014, 3% το 2015 και κατά μ.ο. 4,1% από το ), το 2030 θα βρίσκεται ακόμα στο 86,5% του ΑΕΠ. Μάλιστα, ακόμα κι αν δεν υπήρχε η επιτήρηση της Κομισιόν και το νέο πλαίσιο ελέγχου των προϋπολογισμών των κρατών-μελών της Ευρωζώνης σε κοινοτικό επίπεδο, η πρόσφατη Ιστορία της χώρας μας θα ήταν παραπάνω από επαρκής για να επιβάλει συνέχιση της ίδιας σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής (οι στόχοι της οποίας, φυσικά, θα επιτυγχάνονται πολύ πιο εύκολα σε συνθήκες ανάπτυξης σε σχέση με τη συντριπτική ύφεση των προηγούμενων ετών). Αναξιόπιστοι Η λέξη «Ελλάδα» έχει καταστεί διεθνώς συνώνυμη της πιστοληπτικής αναξιοπιστίας. Θα χρειαστεί επίμονη δουλειά για πολλά χρόνια για να πειστούν οι αγορές ότι μάθαμε το μάθημά μας. Κάθε δείγμα χαλάρωσης και επιστροφής στις παλιές κακές συνήθειες θα εξετάζεται εξονυχιστικά από τους επενδυτές, για να κρίνουν αν αποτελεί ένδειξη ενός ευρύτερου πισωγυρίσματος. Η χώρα μας, πέραν του αναντίρρητου δημοσιονομικού άθλου, επιδεικνύει τελευταίως σημαντικά δείγματα προόδου σε μία σειρά ζωτικών τομέων: στη φορολογική διοίκηση, στον έλεγχο των δαπανών Υγείας, στην άρση εμποδίων στην επιχειρηματική δράση. Συχνά, τα θετικά βήματα έχουν γίνει με την ισχυρή πίεση των δανειστών μας. Θα συνεχίσει η κυβερνητική πολιτική να κινείται στην ίδια κατεύθυνση, παρά τις πιέσεις βουλευτών, συνδικαλιστών, επιχειρηματικών συμφερόντων, κάθε λογής συντεχνιών, μετά το «τέλος του Μνημονίου»; Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Ποια μηνύματα στέλνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Της ανταποκρίτριάς μας στην ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΩΚΟΥ Καμία βιασύνη δεν έχουν οι δανειστές της Ελλάδας να προχωρήσουν γρήγορα στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αυτό που γίνεται αντιληπτό στην Ουάσιγκτον είναι ότι ακόμη και η καθυστέρηση στην τρέχουσα αξιολόγηση δεν φαίνεται να ενοχλεί την τρόικα, καθώς για την απελευθέρωση της επόμενης δόσης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προαπαιτείται, σύμφωνα με το καταστατικό του, η κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού του ελληνικού προγράμματος για τους επόμενους 12 μήνες. Το Ταμείο ζητεί λοιπόν από τους Ευρωπαίους να προσδιορίσουν πώς θα συμβεί αυτό κάτι που δεν αναμένεται να γίνει μέχρι να συσταθεί κυβέρνηση στη Γερμανία, καθώς μάλιστα δεν αποκλείεται νέο πρόγραμμα για την κάλυψή του. Είναι πλέον σαφές ότι οι Ευρωπαίοι είναι αποφασισμένοι να μη δεχθούν «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Σε αντίθεση όμως με το κλίμα που δημιουργείται περί αδιεξόδου στη σχέση τους με το ΔΝΤ για το θέμα, το Ταμείο φαίνεται πλέον ανοιχτό στην εναλλακτική μιας αναχρηματοδότησης χωρίς «κούρεμα», με παράταση των λήξεων και μείωση των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων. Το ίδιο και η ελληνική κυβέρνηση: ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αντιλαμβάνεται ότι εφόσον <<<<<< Πρώτα κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού και μετά συζήτηση για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. οι δύο πλευρές δεν συμφωνούν σε «κούρεμα», η συζήτηση θα υπονόμευε, αντί να συνδράμει, τις προσπάθειες σταθεροποίησης και βελτίωσης της εμπιστοσύνης, που αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την προσέλκυση επενδύσεων. Οπως λέει συχνά, δεν θέλει να δει την Ελλάδα να συντρίβεται μεταξύ δύο ελεφάντων, εννοώντας το ΔΝΤ και την Ευρώπη. Καθώς το ΔΝΤ χρειάζεται ανά πάσα στιγμή αποδείξεις ότι το χρέος είναι βιώσιμο, ώστε να συμμετέχει στο πρόγραμμα, η διαφωνία αναμένεται να μετατεθεί στον ορισμό της βιωσιμότητας, με τους Ευρωπαίους να θέτουν σε αμφισβήτηση τον τρόπο υπολογισμού της από το ΔΝΤ, το οποίο εστιάζει στον λόγο του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Κυβερνητικές πηγές παραδέχονται ότι αν δεν υπάρξει «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, αυτό δεν θα γίνει βιώσιμο τουλάχιστον όχι όπως το μετράει το ΔΝΤ. Ωστόσο, αντιτείνουν ότι μια παράταση της αποπληρωμής του και νέα μείωση των επιτοκίων λειτουργεί ως «κούρεμα». Το ίδιο είπε δημοσίως και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ, σε εκδήλωση στο Bertelsmann Foundation της Ουάσιγκτον. Απέναντι στο ΔΝΤ, οι Ευρωπαίοι αναμένεται να υποστηρίξουν ότι η διάρθρωση και το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα πρέπει να συνυπολογισθούν στον υπολογισμό της βιωσιμότητάς του. Το επιχείρημά τους είναι ότι μια μακρύτερη περίοδος ωρίμανσης θα ήταν καλή για όλους, διότι θα εγγυάτο την αποπληρωμή των δανείων. Στελέχη του οικονομικού επιτελείου το βλέπουν από την ελληνική πλευρά, σημειώνοντας ότι όσο λιγότεροι είναι οι τόκοι τόσο λιγότερη πίεση έχει κανείς να αυξήσει τους φόρους και να κόψει τις συντάξεις. Εκτιμούν δε ότι δεν θα είναι δύσκολο να πεισθεί το ΔΝΤ ωστόσο αυτό μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Ο κ. Ρέγκλινγκ επιμένει ότι θα χρειασθεί και τρίτο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, στο οποίο δεν επιθυμεί πάντως να συμμετάσχει το ΔΝΤ. Σε αυτό το πλαίσιο, το Ταμείο υποχωρεί από την αρχική του στάση να βρεθεί συνολική λύση για το ελληνικό πρόβλημα το συντομότερο και εμμένει μόνο στην πίεση προς τους Ευρωπαίους για τον προσδιορισμό συγκεκριμένων πηγών για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού εντός του έτους. Εφόσον αυτό επιτευχθεί, θα μπορεί το διοικητικό του συμβούλιο να εγκρίνει την επόμενη δόση.

17 17-ELLADA_Master_cy 10/25/13 4:37 PM Page 17 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 Μετ αποδοχών η απεργία των διοικητικών στα ΑΕΙ Προσπάθεια να μη χαθούν το εξάμηνο και η εξεταστική για τους επί πτυχίω φοιτητές Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ Απεργούν μεν, πληρώνονται δε. Οι διοικητικοί υπάλληλοι των δύο ιστορικότερων ΑΕΙ της χώρας, του Πανεπιστημίου Αθηνών και του ΕΜΠ, αποφάσισαν να συνεχίσουν για όγδοη εβδομάδα, δηλαδή έως την επόμενη Παρασκευή, την απεργία τους κατά της διαθεσιμότητας συνολικά υπαλλήλων από οκτώ ΑΕΙ, εκ των οποίων οι 897 ανήκουν στα δύο ιδρύματα της Αθήνας. Παράλληλα, όμως, οι διοικητικοί υπάλληλοι συνεχίζουν να αμείβονται κανονικά, επικαλούμενοι το γεγονός ότι οι αρμόδιες Διευθύνσεις Προσωπικού είναι κλειστές και έτσι δεν μπορούν να στείλουν στοιχεία για την απεργία. Μείζον θέμα αναδεικνύεται και από τη στάση των πανεπιστημιακών και ιδίως του ΕΜΠ. Εδώ και έξι εβδομάδες, ο σύλλογός τους έχει αποφασίσει απεργία, όμως και αυτοί πληρώθηκαν κανονικά. Πόσοι τελικά απεργούν; Πόσοι θα επικαλεστούν τις καταλήψεις των φοιτητών για τα χαμένα μαθήματα; Για το θέμα έχει ενημερωθεί και το υπουργείο Παιδείας και οι αρμόδιοι εισαγγελείς Πρωτοδικών. Την ίδια στιγμή, οι ηγεσίες των δύο ιδρυμάτων ετοιμάζουν εναλλακτικά σχέδια (π.χ. μείωση του διαστήματος διακοπής μεταξύ χειμερινού - εαρινού εξαμήνου) για να αναπληρώσουν τον χαμένο χρόνο των μαθημάτων. Σαφής είναι η διαβεβαίωση ότι το εξάμηνο δεν θα χαθεί. Δεν ισχύει το ίδιο για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Εξαίρεση θα γίνει για τους επί πτυχίω φοιτητές. Ειδικότερα, καθολικό κλείσιμο όλων Εχουν εκτεθεί στο εξωτερικό Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα μένουν απλήρωτα εξαιτίας της απεργίας των διοικητικών πανεπιστημίων των ελληνικών ΑΕΙ. Συγκεκριμένα, εκτεθειμένα βρίσκονται έναντι των Ευρωπαίων εταίρων τους τα ελληνικά ΑΕΙ που μετέχουν ως επικεφαλής (leaders) σε κοινοπραξίες ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων. Και αυτό διότι ενώ από τον Αύγουστο έχουν γίνει πληρωμές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς τα ελληνικά ΑΕΙ-leaders, αυτά εξαιτίας της απεργίας των διοικητικών δεν έχουν καταβάλει τα αναλογούντα ποσά στους Ευρωπαίους εταίρους. «Ηδη γνωρίζω ότι ορισμένοι έχουν την πρόθεση να κινηθούν δικαστικά για να πάρουν τα λεφτά τους», ανέφερε στην «Κ» πρύτανης ελληνικού ΑΕΙ. «Γινόμαστε αναξιόπιστοι στον ερευνητικό κόσμο», συμπληρώνει ο ίδιος. Ανάλογα προβλήματα προκύπτουν σε σειρά πληρωμών από την Ε.Ε. που γίνονται μέσω των ΑΕΙ. Ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus υπήρξαν οχλήσεις προς το Ιδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (διαχειριστή του Erasmus) από τις ευρωπαϊκές χώρες που στέλνουν φοιτητές στην Ελλάδα και, αντιστρόφως, από Ελληνες φοιτητές που είναι σε ευρωπαϊκά ΑΕΙ, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν ότι δεν έχουν πάρει χρήματα για τα έξοδά τους. Τα κονδύλια, όμως, έχουν κατατεθεί στα ΑΕΙ από τις 10 Ιουλίου. <<<<<< Μετά τα πανεπιστήμια, αναμένεται να προσφύγουν στο ΣτΕ και οι διοικητικοί υπάλληλοι που θα τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας. των κτιρίων του Πανεπιστημίου Αθηνών αποφάσισε ο σύλλογος διοικητικού προσωπικού του ιδρύματος, εμποδίζοντας τη δυνατότητα να γίνουν μαθήματα. Αντιθέτως, γίνονται μαθήματα σε άλλα πανεπιστήμια (π.χ. Πατρών, ΑΠΘ) που επίσης «προσφέρουν» στη διαθεσιμότητα. Κλειστό είναι και το ΕΜΠ, όπου, πλην των διοικητικών, απεργούν και οι πανεπιστημιακοί. Ομως, όπως δήλωσε στην «Κ» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Φραγκίσκος Βορτελίνος, «η μείωση των αποδοχών λόγω της απεργίας των επτά εβδομάδων θα γίνει μόλις επαναλειτουργήσει η Διεύθυνση Προσωπικού». Οπως ανέφεραν στην «Κ» στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, «για τον Οκτώβριο δεν έγινε περικοπή διότι η μισθοδοσία κάθε μήνα προκαταβάλλεται στις 15 του προηγουμένου». Αρα, εγείρεται το ερώτημα εάν η μισθοδοσία Νοεμβρίου θα καταβληθεί κανονικά. Οι Διευθύνσεις Διοικητικού έστειλαν στοιχεία στον αρμόδιο εκκαθαριστή; Ποιος κρατάει το απεργιακό δελτίο; Προς το παρόν, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δηλώνουν ότι η συμμετοχή στην απεργία είναι καθολική. Βέβαια, υπήρξαν καταγγελίες ότι κατά διαστήματα δεν απεργούν κάθε μέρα όλοι οι διοικητικοί υπάλληλοι, αλλά μόνο ένα μέρος «εκ περιτροπής», ώστε να μειωθούν οι μισθολογικές τους απώλειες λόγω της απεργίας των 50 ημερών. Οι υπόλοιποι βρίσκονται στα γραφεία, αλλά πραγματοποιούν «λευκή» απεργία. Οι καταγγελίες διαψεύδονται από τους διοικητικούς υπαλλήλους, όμως πρόκειται για πρακτική που έχει υιοθετηθεί και σε άλλες πρόσφατες απεργίες (π.χ. στα μέσα μαζικής μεταφοράς). Από την άλλη, η παράταση της απεργίας ευνοεί και ένα... κατενάτσιο εκ μέρους των ΑΕΙ. Και αυτό διότι, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», αναμένονται εξελίξεις από το Συμβούλιο της Επικρατείας επί των προσφυγών που κατέθεσαν οι ηγεσίες των ΑΕΙ κατά της υπουργικής απόφασης της διαθεσιμότητας των διοικητικών. Κατά της διαδικασίας θα προσφύγουν και οι διοικητικοί όταν θα «ονομαστικοποιηθούν» οι Ηδη, από τους διοικητικούς εκ των οποίων θα επιλεγούν οι 1.349, απεγράφησαν για να μοριοδοτηθούν από το ΑΣΕΠ οι Οι υπόλοιποι 268, επειδή δεν απεγράφησαν θα τεθούν σε αργία με το ερώτημα της απόλυσης υπογραφές Η κατάσταση αυτή παρατείνει την αγωνία των φοιτητών. Ηδη, Μαύρα πανιά στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών από τους διοικητικούς υπαλλήλους, οι οποίοι συνεχίζουν την απεργία για όγδοη εβδομάδα, προκαλώντας την έντονη αντίδραση χιλιάδων φοιτητών. τις έχουν φθάσει όσοι έχουν υπογράψει υπέρ του ανοίγματος των σχολών (στην ηλεκτρονική διεύθυνση ύστερα από πρωτοβουλία της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ), ώστε να αποτραπεί η απώλεια του εξαμήνου. Πάντως, καθώς ο νόμος 4009 ορίζει ότι «κάθε εξάμηνο περιλαμβάνει τουλάχιστον δεκατρείς πλήρεις εβδομάδες», στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο ΕΜΠ εξετάζουν σχέδια διάσωσης του τρέχοντος εξαμήνου. Πανεπιστημιακοί ανέφεραν στην «Κ» ότι παρά τη μακρά απεργία των διοικητικών, υπάρχει περιθώριο για παράταση του εξαμήνου κατά δύο εβδομάδες, στο πλαίσιο της περιόδου αργίας μεταξύ του χειμερινού και του εαρινού εξαμήνου. Επίσης, όπως διαβεβαίωσε ο κ. Βορτελίνος, οι εγγραφές των πρωτοετών θα γίνουν κανονικά. Βέβαια, η εξεταστική του Σεπτεμβρίου χάθηκε, ενώ είναι θολό τι θα ισχύσει για τα μαθήματα που εξετάστηκαν στις αρχές Σεπτεμβρίου, δηλαδή πριν από την έναρξη της απεργίας. Για μία ακόμη χρονιά, πάντως, τα πανεπιστήμια μετετράπησαν σε πεδίο πολιτικής μάχης, που τελικά μόνο στην υποβάθμισή τους οδηγεί.

18 18-ELLADA_Master_cy 10/25/13 4:52 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 Με αποχρώσεις το «όχι» σε νέα μέτρα Οι διαφορετικές προσεγγίσεις για τo δημοσιονομικό κενό του 2014 και οι προβληματισμοί Σαμαρά, Βενιζέλου, Στουρνάρα Των Κ.Π. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΥ - ΓΙΩΡΓΟΥ Π. ΤΕΡΖΗ <<<<<< Το ασφαλιστικό, η συζήτηση για αύξηση των ορίων ηλικίας και οι αντιδράσεις. Η πολιτική είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολισμοί. Και μετά από 29 χρόνια πολιτικής καριέρας, ο πρωθυπουργός το γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Ετσι, η επιλογή του, προχθές, όχι μόνον να πάρει για πρώτη φορά μαζί του σε σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος -που διεξάγεται παραδοσιακά στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.- τον κ. Γ. Στουρνάρα, αλλά να μεταβούν στις εργασίες της με το ίδιο αυτοκίνητο, είχε ως στόχο να στείλει ένα «καθαρό μήνυμα»: Οτι οι σχέσεις του με τον υπουργό Οικονομικών παραμένουν στέρεες, ενόψει της επίπονης και «υψηλού ρίσκου» διαπραγμάτευσης των επόμενων μηνών με τους εταίρους για το δημοσιονομικό κενό του 2014, καθώς επίσης για το χρηματοδοτικό κενό και τις ρυθμίσεις ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Ομως, η πραγματικότητα είναι πως για πρώτη φορά διαμορφώνονται αποχρώσεις στις προσεγγίσεις του Μεγάρου Μαξίμου, του κ. Ευ. Βενιζέλου και του κ. Στουρνάρα για τη βάση επί της οποίας θα διεξαχθεί ο νέος κύκλος διαπραγμάτευσης με την τρόικα. Οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, όπως επαναβεβαιώθηκε στη συνάντηση που είχαν την περασμένη Πέμπτη, δεν κινούνται μόνο με βάση τη θέση ότι δεν πρόκειται να δεχθούν οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. «Φλερτάρουν», ειδικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με την ιδέα η όποια συμφωνία με την τρόικα να βασιστεί στην παραδοχή του μικρότερου δυνατού δημοσιονομικού κενού, ώστε να μην αμφισβητηθεί η γραμμή που λέει «όχι σε νέα μέτρα». Αντίθετα, ο κ. Στουρνάρας, έχοντας υπόψη του και τα μηνύματα από το εξωτερικό αλλά και το αρνητικό για την Ελλάδα κλίμα στο Eurogroup, εμφανίζεται πεπεισμένος ότι συμβιβασμός με την τρόικα είναι αδύνατον να επιτευχθεί εάν η Αθήνα δεν αναγνωρίσει -και κυρίως καλύψει με μέτρα- ένα δημοσιονομικό κενό, της τάξης των 500 εκατ. ευρώ. Η τελική στάση της κυβέρνησης αναμένεται να καθοριστεί τις προσεχείς ημέρες, σε συνάρτηση και με το κλίμα που εισέπραξε ο πρωθυπουργός κατά τις κατ ιδίαν επαφές που είχε τα προηγούμενα 24ωρα στις Βρυξέλλες, περιλαμβανομένης της συνάντησης με την κ. Αγκελα Μέρκελ. Στο συρτάρι του πάντως, υπάρχει ακόμη ένα σενάριο μέλους του οικονομικού επιτελείου, που ουσιαστικά παραπέμπει όλη τη συζήτηση στο... μέλλον, επιδιώκοντας να αντιμετωπίσει ως πακέτο το αρνητικό των πρόσθετων μέτρων για Σειρά κρίσιμων συσκέψεων την προηγούμενη εβδομάδα στο Μέγαρο Μαξίμου εν όψει της διαπραγμάτευσης με την τρόικα. Κινούμενη άμμος η «πράσινη» Κοινοβουλευτική Ομάδα την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού με την επιτυχία μιας ουσιαστικής ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Αυτό προβλέπει, ουσιαστικά, την κατάθεση του προϋπολογισμού ως έχει, με δέσμευση προς την τρόικα ότι τον Απρίλιο, όταν πλέον θα είναι σαφή τα μεγέθη όχι μόνον για το πλεόνασμα αλλά και για την πορεία των δημοσιονομικών το πρώτο τρίμηνο του 2014, θα κατατεθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός. Στον πυρήνα της πρότασης που έχει κατατεθεί προς τον κ. Σαμαρά βρίσκεται η ιδέα ότι, σε εκείνη τη συγκυρία, μέτρα ύψους π.χ. ενός δισ. ευρώ θα μπορούν εύκολα να εγκριθούν από τους βουλευτές και να γίνουν ανεκτά από τους πολίτες εφόσον συνδυάζονται με γενναία ρύθμιση των δανείων της Ελλάδας. Προσώρας, πάντως, ο κ. Σαμαράς φέρεται να έδωσε το πράσινο φως Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση για τον κ. Βενιζέλο στο ΠΑΣΟΚ. Μετά από καιρό, στελέχη όπως ο κ. κ. Σκανδαλίδης, Θεοδώρα Τζάκρη, Θ. Μωραΐτης, Γ. Κουτσούκος, Γ. Ντόλιος, αμφισβητούν εκ νέου την κυβερνητική συμπόρευση με τη Ν.Δ., πολλώ δε μάλλον την προγραμματική συμφωνία που δημοσιοποιήθηκε προ ημερών. Παράλληλα, η «πράσινη» κοινοβουλευτική ομάδα έχει χαρακτηριστικά κινούμενης άμμου και είναι ενδεικτικό, ότι επιτελείς του κ. Βενιζέλου έδωσαν μάχη για να ψηφιστεί η τροπολογία Αρβανιτόπουλου που έθετε σε αργία όσους διοικητικούς υπαλλήλους των ΑΕΙ αρνούνταν να απογραφούν. «Οταν αγωνιζόμαστε όλη μέρα γι αυτό (σ.σ. τρεις βουλευτές, οι Μωραΐτης, Κουτσούκος και Τριαντάφυλλος ήταν έτοιμοι να καταψηφίσουν), πώς θα ζητήσουμε από τους βουλευτές να ψηφίσουν έστω ήπια μέτρα» αναρωτιέται στέλεχος της Χαριλάου Τρικούπη. Το περίεργο είναι ότι η κυβέρνηση μπήκε σε μια ιδιότυπη «φουρτούνα», σε μια εβδομάδα κατά την οποία οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος κατάφεραν να βρουν «μόντους βιβέντι» σε δύο θέματα που θα μπορούσαν να απειλήσουν τη συνοχή της κυβέρνησης: Τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και την προγραμματική συμφωνία Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ. Το μέτωπο των ναυπηγείων έκλεισε οριστικά με ανακοίνωση που εξέδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Σίμος Κεδίκογλου, καλύπτοντας πλήρως τους χειρισμούς του κ. Βενιζέλου ως υπουργού Αμυνας, έναντι των απειλών του ΣΥ- ΡΙΖΑ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Ηδη, από την προπερασμένη εβδομάδα, μετά την έκρηξη Βενιζέλου κατά του κ. Δημ. Αβραμόπουλου, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Δημ. Σταμάτης που έχει αναλάβει ρόλο «ειρηνοποιού» μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη είχαν διαβεβαιώσει τον κ. Βενιζέλο ότι θα υπάρχει ρητή κυβερνητική θέση με την πρώτη ευκαιρία. Αυτή δόθηκε με... non paper που εξέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλούμενος δήλωση του κ. Γ. Μιχελάκη ως εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. Το προσχέδιο της δήλωσης Κεδίκογλου το επεξεργάστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες ο ίδιος ο κ. στον υπουργό Οικονομικών προκειμένου να του προτείνει πηγές εξοικονόμησης. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως σημειώνει ο υπουργός Οικονομικών σε συνομιλητές του, «εάν οι δύο αρχηγοί δεν θέλουν, ας μου δώσουν εντολή να πάω στο Eurogroup και να διαπραγματευτώ μια νέα συμφωνία, αλλά πρέπει να ξέρουν ότι το αίτημά μας δεν θα γίνει αποδεκτό». Βενιζέλος, ενώ υπήρξαν διορθώσεις από το Μέγαρο Μαξίμου, ενώ τέθηκε υπόψη των κ. Αβραμόπουλου και Μιχελάκη προκειμένου να μην υπάρξει ένας νέος κύκλος αντιδράσεων. Οντως, η πλευρά Αβραμόπουλου επέδειξε αυτοσυγκράτηση. Συνομιλητές του, ωστόσο, σημειώνουν ότι ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. είχε ακολουθήσει τη γραμμή που μέχρι πρόσφατα είχε το κόμμα στο ζήτημα των ναυπηγείων. Μάλιστα, κατά τους παροικούντες στη Συγγρού, η αναφορά στην... αντιπροεδρία της Ν.Δ. δεν είναι τυχαία, καθώς ο κ. Αβραμόπουλος εκτιμάται πως θέλει να προσωποποιήσει την αντίδραση πολλών «γαλάζιων» βουλευτών στην πλήρη ταύτιση της Ν.Δ. με τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου, ακόμη και σταθεροί συνομιλητές του πρωθυπουργού, όπως ο κ. Τ. Μπαλτάκος εκφράζουν επιφυλάξεις για τους κινδύνους που εγκυμονεί η πλήρης στήριξη του Μεγάρου Μαξίμου στον κ. Βενιζέλο, που είναι σαφές πως θα παραμείνει στο «στόχαστρο» του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις ευρωεκλογές. ΑΠΕ Το ασφαλιστικό Η βεβαιότητα που εκφράζει προς όλους τους συνομιλητές του ο κ. Στουρνάρας σχετικά με το ύψος των απαιτούμενων μέτρων, βρίσκεται πίσω από τη σπουδή που επέδειξε, -σε συμφωνία, όπως λέγεται με τον υπουργό Εργασίας κ. Γ. Βρούτση- να ανοίξει την περασμένη Δευτέρα, σε ομιλία του για... τον τουρισμό, θέμα στοχευμένων παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, της αναφοράς Στουρνάρα είχε προηγηθεί σύσκεψη με τον κ. Βρούτση στη διάρκεια της οποίας τέθηκε ζήτημα μείωσης συντάξεων στα λεγόμενα ευγενή Ταμεία (ΔΕΗ, ΟΤΕ, τράπεζες), καθώς στο μνημόνιο περιγράφεται η μείωση εργοδοτικών εισφορών «με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο», δηλαδή δι αυτής της μεθόδου. Κατά τις ίδιες πηγές, μάλιστα, στη σύσκεψη ετέθη και το ζήτημα της αύξησης των ορίων ηλικίας, ωστόσο, περισσότερο ως στοιχείο προς συζήτηση παρά ως πρόταση πολιτικής. Η σπουδή του κ. Στουρνάρα, προκάλεσε, όμως, ένα ντόμινο αντιδράσεων στο Μέγαρο Μαξίμου και στο ΠΑΣΟΚ, αφού ο υπουργός Οικονομικών εμφανίστηκε να προκαταλαμβάνει τη στρατηγική της Αθήνας και, κυρίως, να ακυρώνει την πολιτική θέση των κομμάτων για αποφυγή νέων μέτρων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρώτη τροχιοδεικτική βολή κατά του υπουργού Οικονομικών ήλθε από τη Χαριλάου Τρικούπη. Καθώς ο κ. Βενιζέλος βρισκόταν στις Βρυξέλλες, το «διάβημα» προς τον υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη ανέλαβε να κάνει ο κ. Χρ. Πρωτόπαπας, με το σκεπτικό ότι η τοποθέτηση του κ. Στουρνάρα πυροδοτούσε νέο κύκλο μετρολογίας. Η κατάσταση στο Μέγαρο Μαξίμου αξιολογήθηκε μεν ως σοβαρή, ωστόσο ο «κόκκινος συναγερμός» σήμανε την επομένη το πρωί από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Εκεί αποτυπώνονταν σενάρια, είτε για παρεμβάσεις στα λεγόμενα ευγενή Ταμεία, είτε για γενναίο «ψαλίδι» στις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, με βάση την ατζέντα της σύσκεψης Στουρνάρα - Βρούτση την προηγουμένη. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο κ. Σαμαράς όταν τα είδε εξερράγη και έκανε διαδοχικά τηλεφωνήματα προς τους κ. Στουρνάρα και Βρούτση, ζητώντας τους να «μαζέψουν» το θέμα. Μάλιστα, κατά μια εκδοχή, ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον υπουργό Εργασίας να «παγώσει» μέχρι να αποκρυσταλλωθεί η στρατηγική της Αθήνας, ακόμη και μέτρα που έχουν ήδη ψηφιστεί από τη Βουλή και πρόκειται να τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου του 2014, όπως για παράδειγμα ο αυτόματος μηχανισμός προσαρμογής (σ.σ. μείωσης) των επικουρικών και των εφάπαξ βοηθημάτων. Σε κάθε περίπτωση η παρέμβαση του πρωθυπουργού προκάλεσε εκνευρισμό και στο δίπολο Στουρνάρα - Βρούτση, καθώς ο δεύτερος χρεώνει στον υπουργό Οικονομικών ότι άνοιξε «άτεχνα» την ατζέντα του ασφαλιστικού, «καίγοντας» εν τέλει όλα τα υπό συζήτηση σενάρια. Η επόμενη ημέρα Ο «πάγος» που δημιουργήθηκε στις σχέσεις μεταξύ των κ. Σαμαρά και Στουρνάρα έλιωσε, όπως προαναφέρθηκε, πριν αναχωρήσουν για τις Βρυξέλλες. Ομως, η διαφορά προσέγγισης αναφορικά με την επερχόμενη διαπραγμάτευση παραμένει, ενώ όπως παρατηρεί -χαμογελώντας- «εξ απορρήτων» συνεργάτης του κ. Σαμαρά, «όταν διαφωνούν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών, τον τελευταίο λόγο τον έχει πάντα ο πρωθυπουργός». Η διαφορετική οπτική των κ. Σαμαρά - Βενιζέλου και Στουρνάρα, δεν είναι βεβαίως άσχετη με τα διαφορετικά μέτωπα που έχουν να αντιμετωπίσουν. Ο κ. Σαμαράς ξέρει ότι παρά τη συμπαγή εικόνα που μεταδίδει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. τα πάντα μπορεί να καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος, εάν υποχρεωθεί να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή νέα μέτρα. Η κάθετη άρνηση της κ. Ντόρας Μπακογιάννη να τα ψηφίσει δεν έχει περάσει απαρατήρητη, παρότι ερμηνεύεται με διαφορετικούς τρόπους. Αλλοι, δηλαδή την αποδίδουν στο γεγονός ότι πλέον αισθάνεται «απελευθερωμένη» και θεωρεί πως πρέπει να λέει ευθέως τις απόψεις της, ενώ άλλοι στο ότι εκτιμά πως οι πιθανότητες να διαδεχθεί την κ. Μαρία Δαμανάκη ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι -το λιγότερο- ισχνές. Δεν έχει περάσει, επίσης, απαρατήρητη η επανεμφάνιση εκπροσώπων της παραδοσιακής δεξιάς, όπως ο Β. Πολύδωρας, τις «εκρήξεις» του οποίου το Μαξίμου αντιμετωπίζει με σαφή διάθεση απαξίωσης. Στη γραμμή «όχι νέα μέτρα» αλλά και... ρήξης με την τρόικα κινούνται στελέχη όπως οι Α. Σπηλιωτόπουλος και Ευ. Στυλιανίδης και, εν ολίγοις, η πλειονότητα της γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας. Διπλή επίθεση από τον ΣΥΡΙΖΑ στον πρωθυπουργό Το ένα σκέλος αφορά την κυβερνητική πολιτική και το άλλο τη ρύθμιση για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τα υποβρύχια Της ΔΩΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Στο πρόσωπο του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στρέφει την προσοχή της η Κουμουνδούρου, ενώ, ταυτόχρονα, στην ηγετική ομάδα του ΣΥ- ΡΙΖΑ είναι έκδηλος ο προβληματισμός και η ενόχληση από τις «παραφωνίες» στην ψηφοφορία για την αναστολή χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να ξεδιπλώσει το αμέσως προσεχές διάστημα μια στρατηγική εστιασμένη σε δύο επίπεδα, προκειμένου να πλήξει την εικόνα του πρωθυπουργού. Το ένα σκέλος αφορά την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική και τη βεβαιότητα που έχουν στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι θα υπάρξουν και νέα μέτρα, θέση την οποία θα συνεχίσουν να προβάλλουν στην πρώτη γραμμή για να αναδεικνύουν αυτό που περιγράφουν ως «πλήρη κατάρρευση του περιβόητου success story». Το δεύτερο επίπεδο αφορά το εσωτερικό της Ν.Δ. Από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι αναδεικνύοντας το ζήτημα της ρύθμισης του 2010 για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τα υποβρύχια, κατάφεραν να περάσουν το μήνυμά τους ότι πρόκειται για σκάνδαλο που φέρει την υπογραφή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου. Θεωρούν, επίσης, ότι ο κ. Σαμαράς, σπεύδοντας μέσα στην εβδομάδα που πέρασε να παράσχει κάλυψη στον κυβερνητικό εταίρο του, προκάλεσε τη δυσφορία αρκετών βουλευτών της Ν.Δ. «Ηταν μια επιλογή με κόστος για τον ίδιο και θα φανεί το προσεχές διάστημα πόσο διατεθειμένος είναι να συνεχίσει να καλύπτει τον κ. Βενιζέλο και πόσο κόστος μπορεί να αντέξει», αναφέρουν συνεργάτες του κ. Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να δημοσιοποιεί σε καθημερινή βάση δηλώσεις στελεχών της Ν.Δ. που το 2010 τοποθετούνταν επικριτικά έναντι της ρύθμισης Βενιζέλου και να υπογραμμίζει την αντίφαση στην τότε στάση της Ν.Δ. με τη σημερινή. Κομβικό σημείο θεωρούν την κατάθεση αναμένεται εντός της προσεχούς εβδομάδας της πρότασής τους για σύσταση εξεταστικής για το θέμα, η οποία εκτιμούν ότι θα κλιμακώσει τις αντιδράσεις και την γκρίνια στο εσωτερικό της Ν.Δ. Την ίδια στιγμή, στην Κουμουνδούρου βρίσκονται αντιμέτωποι με τη διαφοροποίηση της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου στην ψηφοφορία της περασμένης Τρίτης για το ζήτημα της αναστολής χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Η επιλογή της να ψηφίσει «παρούσα», ενώ απόφαση του κόμματος ήταν να υπερψηφισθεί η σχετική τροπολογία, προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που έσπευσε να αναφερθεί σε «πολιτικό ατόπημα», παρά την πολύ καλή προσωπική σχέση του κ. Τσίπρα με την κ. Κωνσταντοπούλου. Η διαφοροποίησή της αξιολογήθηκε ως πολύ σοβαρή, καθώς για τον ΣΥΡΙΖΑ η υπερψήφιση της εν λόγω τροπολογίας αποφασίσθηκε ως «απάντηση» στην προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης «απρόθυμο» να συμβάλει στην προσπάθεια για απομόνωση της Χρυσής Αυγής. Η στάση του κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη και της ομάδας περίπου 15 βουλευτών που εκτιμάται ότι κινούνται στον «αστερισμό» της «Αριστερής Πλατφόρμας» να πειθαρχήσουν στην κομματική γραμμή εκτιμήθηκε. Ο κ. Λαφαζάνης, που είχε διατυπώσει την κάθετη διαφωνία του στην επιλογή να υπερψηφισθεί η επίμαχη τροπολογία, επανέλαβε τη διαφωνία του και μετά την υπερψήφισή της. Αιτιολόγησε, όμως, τη στάση του, λέγοντας ότι εάν έπραττε διαφορετικά, θα έδινε λαβή στο μνημονιακό μπλοκ να επιτεθεί στον ΣΥ- ΡΙΖΑ, εννοώντας, δηλαδή, ότι έθεσε το κομματικό καλό πάνω από την προσωπική θέση. Σε «πονοκέφαλο» εξελίχθηκε και η επιλογή του κ. Μανώλη Γλέζου να απουσιάσει από την ψηφοφορία και η κριτική που άσκησε στη συνέχεια σε πρακτικές «μαντριού» στο κόμμα, την οποία, ωστόσο, η Κουμουνδούρου απέδωσε σε παρεξήγηση. Ωστόσο, η επιλογή της κ. Κωνσταντοπούλου έκρουσε τον κώδωνα της ανησυχίας, καθώς ήταν ένα τρανταχτό παράδειγμα των «εκπλήξεων» που μπορεί να ανακύψουν. Ενώ, δηλαδή, η προσοχή εστιάζεται στους «θεσμικούς» αντιφρονούντες στην κεντρική κομματική επιλογή και, κυρίως, στην «Αριστερή Πλατφόρμα», η έκπληξη και η διαφοροποίηση μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή από κάποιον άλλο βουλευτή. Μάλιστα, στελέχη κοντά στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρουν ότι δεν θα πρέπει να αποκλείεται η επιβολή κομματικής πειθαρχίας προσεχώς.

19 19-ELLADA_Master_cy 10/25/13 5:14 PM Page 19 Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 19 Νέες διώξεις κατά βουλευτών της Χ.Α. Από την ερχόμενη εβδομάδα στις δύο ειδικές ανακρίτριες οι Γερμενής, Ηλιόπουλος και Μπούκουρας, καθώς και οι πέντε ήδη υπόδικοι Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΜΑΝΔΡΟΥ <<<<<< Οι εμπλεκόμενοι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν το βαρύτατο αδίκημα που αφορά προπαρα - σκευαστικές πράξεις για την κατάλυση της δημοκρατίας. Νέος κύκλος ποινικών διώξεων κατά βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής ανοίγει από τη Δικαιοσύνη τις προσεχείς ημέρες μετά την ανάθεση των ερευνών για τη σοβαρότατη υπόθεση εγκληματικής δράσης της Χ.Α. σε δύο ειδικές ανακρίτριες από την Ολομέλεια των Εφετών της Αθήνας. Ο βαρύς φάκελος της δικογραφίας -ίσως η σημαντικότερη υπόθεση των τελευταίων δεκαετιών- έφθασε ήδη στα χέρια των δύο εφετών, Ιωάννας Κλάπα και Μαρίας Δημητροπούλου, οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμάζουν τα κατηγορητήρια για τους τρεις βουλευτές της Χ.Α. για τους οποίους η Βουλή αποφάσισε την άρση της ασυλίας τους. Οι δύο ειδικές ανακρίτριες, που θεωρούνται από τις πλέον έμπειρες του Εφετείου της Αθήνας, αναμένεται την επόμενη εβδομάδα να ξεκινήσουν τον νέο κύκλο των ερευνών. Στο πλαίσιο αυτό θα καλέσουν πρωτίστως σε απολογία τους βουλευτές Γιώργο Γερμενή, Παναγιώτη Ηλιόπουλο και Στάθη Μπούκουρα για το αδίκημα της συγκρότησης και της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο εφέτες εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο να αποδώσουν στους εμπλεκόμενους στην εγκληματική Της ΜΑΡΙΛΗΣ ΜΑΡΓΩΜΕΝΟΥ Ερημιά σε μπαλκόνια, γραφεία και εκδηλώσεις Το κτίριο στη Μεσογείων μοιάζει να έχει εγκαταλειφθεί. Οι σημαίες ανεμίζουν ακόμη στα μπαλκόνια, αλλά οι δύο χρυσαυγίτες φρουροί, χωμένοι μέσα στα φούτερ που σταματούν εκεί όπου αρχίζουν τα μαύρα γυαλιά, ίσα που διακρίνονται απ το απέναντι πεζοδρόμιο. Κατά τα άλλα, καμία κίνηση. Στα κεντρικά της Χρυσής Αυγής, η τελευταία φορά που έμοιαζε να υπάρχει ζωή ήταν εκείνη τη μέρα που οι φουσκωτοί με τις μαύρες μπλούζες πέταξαν έξω τον Τζον Χάμφρις του BBC αποκαλώντας τον... «ναζιστή». Αλλά ακόμα κι αν δεν έχεις ακούσει τίποτα για την αλλόκοτη περιπέτεια του Αγγλου δημοσιογράφου, περνώντας έξω από την πύλη της Μεσογείων νιώθεις εξαιρετικά ανεπιθύμητος για τους ενοίκους αυτού του κτιρίου. Ενα μήνα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η Χρυσή Αυγή μοιάζει να αποσυντίθεται. Στο Διαδίκτυο, όπου δύο χρόνια τώρα οι πυρήνες των Λιοσίων, της Μηχανιώνας, της Κορίνθου δημοσίευαν φωτογραφίες όλο μαύρες σημαίες από συγκεντρώσεις και φιλοξενούσαν διηγήσεις απο ανδραγαθή&mu