ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως"

Transcript

1 ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσι ἀκριβὴ τῆ ὀρθοδόξου πίστεω Ἀπόδοση εἰ τὴ έα ἑλληική: Ἀρχιμαδρίτη Δωρόθεο Πάπαρη ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Ὅτι ἀκατάληπτο τ ὸ θεῖο καὶ ὅτι ο ὐ δε ῖ ζητεῖ κα ὶ περιεργάζεσθαι τ ὰ μ ὴ παραδεδομέα ἡμῖ ὑπὸ τῶ ἁγίω προφητῶ κα ὶ ἀποστόλω κα ὶ εὐαγγελιστῶ. «Θεὸ οὐδεὶ ἑώρακε πώποτε. Ὁ μοογεὴ υἱὸ ὁ ὢ ἐ τοῖ κόλποι το ῦ πατρό, αὐτὸ ἐξηγήσατο». Ἄρρητο οὖ τ ὸ θεῖο κα ὶ ἀκατάληπτο. «Οὐδεὶ γὰρ ἐπιγιώσκει τὸ πατέρα ε ἰ μ ὴ ὁ υἱό, οὐδ ὲ τὸ υἱὸ ε ἰ μ ὴ ὁ πατήρ». Κα ὶ τ ὸ πεῦμα δ ὲ τὸ ἅγιο οὕτω οἶδε τ ὰ το ῦ θεο ῦ, ὡ τ ὸ πεῦμα το ῦ ἀθρώπου οἶδε τ ὰ ἐ αὐτ ῷ. Μετ ὰ δ ὲ τὴ πρώτη κα ὶ μακαρία φύσι οὐδεὶ ἔγω ποτὲ τὸ Θεό, ε ἰ μ ὴ ᾧ αὐτὸ ἀπεκάλυψε, οὐκ ἀθρώπω μόο ἀλλ οὐδὲ τῶ ὑπερκοσμίω δυάμεω κα ὶ αὐτῶ, φημί, τῶ Χερουβὶμ καὶ Σεραφίμ. Οὐκ ἀφῆκε μέτοι ἡμᾶ ὁ Θεὸ ἐ πατελεῖ ἀγωσί ᾳ πᾶσι γὰρ ἡ γῶσι το ῦ εἶαι Θεὸ ὑπ αὐτο ῦ φυσικῶ ἐγκατέσπαρται. Κα ὶ αὐτ ὴ δ ὲ ἡ κτίσι κα ὶ ἡ ταύτη συοχή τε κα ὶ κυβέρησι, τ ὸ μεγαλεῖο τῆ θεία ἀακηρύττει φύσεω. Κα ὶ δι ὰ όμου μέ καὶ προφητῶ πρότερο, ἔπειτα δ ὲ κα ὶ δι ὰ το ῦ μοογεοῦ αὐτο ῦ Υἱο ῦ, Κυρίου δ ὲ κα ὶ Θεο ῦ κα ὶ Σωτῆρο ἡμῶ Ἰησο ῦ Χριστο ῦ, κατ ὰ τὸ ἐφικτὸ ἡμῖ τὴ ἑαυτο ῦ ἐφαέρωσε γῶσι. Πάτα τοίυ τ ὰ παραδεδομέα ἡμῖ διά τε όμου κα ὶ προφητῶ κα ὶ ἀποστόλω κα ὶ εὐαγγελιστῶ δεχόμεθα καὶ γιώσκομε κα ὶ σέβομε οὐδὲ περαιτέρ ῳ τούτω ἐπιζητοῦ τε ἀγαθὸ γὰρ ὢ ὁ Θεὸ πατὸ ἀγαθο ῦ παρεκτικό ἐστι ο ὐ φθόῳ οὐδ ὲ πάθει τι ὶ ὑποκείμεο «μακρὰ γὰρ τῆ θεία φύσεω φθόο τῆ γε ἀπαθοῦ κα ὶ μόη ἀγαθῆ». Ω οὖ πάτα εἰδὼ καὶ Ότι το θείο είαι ακατάληπτο και ότι δε πρέπει α ερευά καεί και α περιεργάζεται αυτά που δε μα έχου παραδοθεί από του αγίου προφήτε και αποστόλου και ευαγγελιστέ. «Το Θεό ποτέ καεί δε το είδε. Ο μοογεή του Υιό, που βρίσκεται μέσα στη αγκαλιά του Πατέρα του, αυτό μα το γώρισε». Το θείο λοιπό είαι άρρητο και ακατάληπτο. «Διότι καέα δε γωρίζει το Πατέρα παρά μόο ο Υιό ούτε το Υιό γωρίζει καεί παρά μόο ο Πατέρα». Και το άγιο Πεύμα επίση γωρίζει τα του Θεού, όπω το πεύμα του αθρώπου γωρίζει τα του αθρώπου. Και μετά τή πρώτη εκείη και μακάρια φύση του Αγίου Πεύματο καεί ποτέ δε γώρισε το Θεό, παρά μόο εκείο στο οποίο ο ίδιο ο Θεό αποκάλυψε καέα από του αθρώπου δε το γώρισε ούτε από τι υπερκόσμιε δυάμει, ακόμη, ομίζω, και αυτά τα Χερουβίμ και τα Σεραφείμ. Αλλά ο Θεό δε μα άφησε σε τέλεια άγοια. Διότι η γώση τη υπάρξεω του Θεού έχει εκ φύσεω δοθεί σε όλου μα. Ακόμη και η ίδια η κτίση και η συοχή και η διακυβέρησή τη διακηρύσσει το μεγαλείο τη φύσεω του Θεού. Μα φαέρωσε, όσο είαι δυατό, τη γώση του εαυτού Του πρώτα με το όμο και του προφήτε και έπειτα με το μοογεή Υιό του, το Κύριο και Θεό μα, Σωτήρα Ιησού Χριστό. Όλα, λοιπό, που μα έχει παραδώσει ο όμο, οι προφήτε, οι απόστολοι και οι ευαγγελιστέ τα αποδεχόμαστε, τα γωρίζουμε και τα σεβόμαστε και δε ζητάμε τίποτε περισσότερο απ αυτά. Διότι ο Θεό είαι αγαθό και μα παρέχει όλα τα αγαθά. Δε πέφτει ούτε σε ζήλεια ούτε σε κάποιο άλλο πάθο διότι ο φθόο είαι μακριά από τη θεία φύση, η οποία είαι απαθή και μόη αγαθή. Επειδή λοιπό γωρίζει τα πάτα

2 τ ὸ συμφέρο ἑκάστ ῳ προμηθούμεο, ὅπερ συέφερε ἡμῖ γῶ αι ἀπεκάλυψε, ὅπερ δ ὲ οὐκ ἐδυάμεθα φέρει, ἀπεσιώπησε. Ταῦ τα ἡμεῖ στέρξωμε κα ὶ ἐ αὐτοῖ μείωμε μ ὴ μεταίροτε ὅ ρια αἰώια, μηδ ὲ ὑπερβαίοτε τὴ θεία παράδοσι. και προοεί για το συμφέρο του καθέα, αποκάλυψε σε μα αυτό που μα συέφερε α γωρίζουμε, εώ αποσιώπησε αυτό που δε μπορούμε α καταλάβουμε. Α αρκεσθούμε και μείουμε σ αυτά, χωρί α μετακιούμε τα αιώια σύορα και χωρί α παραβαίουμε τη θεία παράδοση. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2. Περ ὶ ῥητῶ κα ὶ ἀρρήτω καὶ Γι αυτά που είαι δυατό α λεχθού και γι αυτά γωστῶ κα ὶ ἀγώστω. που είαι άρρητα, και Χρ ὴ οὖ τὸ περ ὶ Θεο ῦ λέγει ἢ ἀ κούει για όσα μπορεί α είαι γωστά και όσα άγωστα. βουλόμεο σαφῶ εἰδέαι, Αυτό που θέλει α ομιλεί ή ακούει για το Θεό ὡ οὐδ ὲ πάτα ἄρρητα οὐδ ὲ πάτα ῥ ητά, τά τε πρέπει α γωρίζει καλά τῆ θεολογία τά τε ότι όσα ααφέροται στο Θεό καθ εαυτό και όσα τῆ οἰκοομία οὔτε μὴ πάτα ἄ γωστα, στο έργο τη οικοομία Του, οὔτε πάτα γωστά ούτε όλα αποσιωπώται ούτε όλα λέγοται ούτε ἕτερο δέ ἐστι τ ὸ γωστὸ κα ὶ ἕτερο τὸ όλα είαι άγωστα ούτε όλα ῥητό, ὥσπερ ἄλλο τ ὸ λαλεῖ γωστά. Και άλλο είαι αυτό που μπορεί α γίει κα ὶ ἄλλο τ ὸ γιώσκει. Πολλ ὰ τοίυ τῶ περὶ γωστό και άλλο αυτό που Θεο ῦ ἀμυδρῶ μπορεί α λεχθεί, όπω άλλο είαι το α ομιλεί οουμέω ο ὐ καιρίω ἐκφρασθῆ αι δύαται, καεί καί άλλο το α γωρίζει ἀλλ ὰ τ ὰ καθ ἡμᾶ κάτι. Πολλά λοιπό που ατιλαμβαόμαστε ατελώ ἀαγκαζόμεθα ἐπ ὶ τῶ ὑπὲρ ἡμᾶ λέγει με το ου για το Θεό ὥσπερ ἐπ ὶ Θεο ῦ λέγομε δε μπορούμε α τα διατυπώσουμε κατάλληλα, ὕπο κα ὶ ὀργὴ κα ὶ ἀμέλεια χεῖρά τε καὶ αλλά ααγκαζόμαστε με δικέ πόδα κα ὶ τ ὰ τοιαῦτα. εκφράσει α ομιλούμε γι αυτά που είαι πάω Ὅτι μὲ οὖ ἐστι Θεὸ ἄαρχο, ἀ τελεύτητο, από μα (θεία) έτσι αἰώιό τε κα ὶ ἀίδιο, αποδίδουμε στο Θεό ύπο, οργή, αμέλεια, χέρια, ἄκτιστο, ἄτρεπτο, ἀαλλοίωτο, ἁπλοῦ, πόδια και τα όμοια. ἀσύθετο, ἀσώματο, Γωρίζουμε και ομολογούμε ότι ο Θεό είαι χωρί ἀόρατο, ἀαφή, ἀπερίγραπτο, ἄ πειρο, αρχή και τέλο, αιώιο, ἀπερίληπτο, ἀκατάληπτο, πατοτιό, αδημιούργητο, αμετάβλητο, ἀπεριόητο, ἀ γαθό, δίκαιο, πατοδύαμο, ααλλοίωτο, απλό, ασύθετο, πάτω κτισμάτω ασώματο, αόρατο, αψηλάφητο, απερίγραπτο, δημιουργό,πατοκράτωρ, πατεπόπτη, άπειρο, απεριόριστο, πάτω προοητή, ακατάληπτο, ἐξουσιαστή, κριτή, κα ὶ γιώσκομε καὶ αχώρητο στο ου, αγαθό, δίκαιο, πατοδύαμο, ὁμολογοῦμε. δημιουργό Κα ὶ ὅτι εἷ ἐστι Θεὸ, ἤγου μία οὐσία, κα ὶ ὅ τι όλω τω κτισμάτω,πατοκράτορα, ἐ τρισὶ ὑποστάσεσι πατεπόπτη, προοητή όλω, γωρίζεταί τε κα ὶ ἔστι, Πατρί φημι κα ὶ Υἱῷ εξουσιαστή και κριτή. κα ὶ Ἁγί ῳ Πεύματι, Γωρίζουμε επίση και ομολογούμε ότι ο Θεό κα ὶ ὅτι ὁ Πατὴρ κα ὶ ὁ Υἱὸ κα ὶ τ ὸ Πεῦμα τὸ είαι έα, δηλαδή μία ουσία Ἅγιο κατ ὰ πάτα ἕ εἰσι, αποκαλύπτεται και υπάρχει σε τρει υποστάσει, πλὴ τῆ ἀγεησία κα ὶ τῆ γεήσεω καὶ εοώ του Πατέρα, του Υιού τῆ ἐκπορεύσεω και του Αγίου Πεύματο. Και ακόμη ότι ο κα ὶ ὅτι ὁ μοογεὴ Υἱὸ κα ὶ Λόγο το ῦ Θεοῦ Πατέρα, ο Υιό και το Άγιο Πεύμα κα ὶ Θεὸ δι ὰ σπλάγχα είαι σε όλα έα, εκτό από τη αγεησία, τη ἐλέου αὐτο ῦ, δι ὰ τὴ ἡ μετέρα σωτηρία, γέηση και τη εκπόρευση. εὐδοκί ᾳ το ῦ Πατρὸ κα ὶ Γωρίζουμε ακόμη και ομολογούμε ότι ο συεργί ᾳ το ῦ Ἁγίου Πεύματο ἀ σπόρω μοογεή Υιό και Λόγο του Θεού

3 συλληφθεὶ ἀφθόρω ἐκ τῆ Ἁγία Παρθέου κα ὶ Θεοτόκου Μαρία γεγέηται δι ὰ Πεύματο Ἁγίου κα ὶ ἄθρωπο τέλειο ἐξ αὐτῆ γέγοε κα ὶ ὅτι ὁ αὐτὸ Θεὸ τέλειό ἐστι ὁμο ῦ καὶ ἄθρωπο τέλειο, ἐκ δύο φύσεω,θεότητό τε κα ὶ ἀθρωπότητο, κα ὶ ἐ δύο φύσεσι οεραῖ θελητικαῖ τε κα ὶ ἐεργητικαῖ καὶ αὐτεξουσίοι κα ὶ ἁπλῶ εἰπεῖ, τελείω ἐχούσαι κατ ὰ τὸ ἑκάστ ῃ πρέποτα ὅρο τε κα ὶ λόγο, θεότητί τε κα ὶ ἀθρωπότητί φημι, μι ᾷ δ ὲ συθέτῳ ὑποστάσει ὅτι τε ἐπείησε κα ὶ ἐδίψησε κα ὶ ἐκοπίασε κα ὶ ἐσταυρώθη καὶ θαάτου κα ὶ ταφῆ πεῖρα ἐδέξατο κα ὶ ἀέστη τριήμερο κα ὶ εἰ οὐραοὺ ἀεφοίτησε, ὅθε καί πρὸ ἡμᾶ παραγέγοε κα ὶ παραγεήσεται πάλι εἰ ὕστερο, κα ὶ ἡ θεία Γραφ ὴ μάρτυ κα ὶ πᾶ ὁ τῶ ἁγίω χορό. Τί δέ ἐστι Θεο ῦ οὐσία ἢ πῶ ἐστι ἐ πᾶσι ἢ πῶ ἐκ Θεο ῦ Θεὸ γεγέηται ἢ ἐκπεπόρευται ἢ πῶ ἑαυτὸ κεώσα ὁ μοογεὴ Υἱὸ κα ὶ Θεὸ ἄθρωπο γέγοε ἐ κ παρθεικῶ αἱμάτω ἑτέρ ῳ παρ ὰ τὴ φύσι θεσμ ῷ πλαστουργηθεὶ ἢ πῶ ἀβρόχοι ποσ ὶ τοῖ ὕδασι ἐπεπόρευτο, κα ὶ ἀγοοῦμε κα ὶ λέγει ο ὐ δυάμεθα. Ο ὐ δυατὸ οὖ τι παρ ὰ τ ὰ θειωδῶ ὑπ ὸ τῶ θείω λογίω τῆ τε Παλαιᾶ κα ὶ Καιῆ Διαθήκη ἡμῖ ἐκπεφασμέα, ἤτοι εἰρημέα κα ὶ πεφαερωμέα, εἰπεῖ τι περ ὶ Θεο ῦ ἢ ὅ λω ἐοῆσαι. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3. Ἀπόδειξι, ὅτι ἔστι Θεό. Ὅτι μὲ οὖ ἔστι Θεό, τοῖ μὲ τὰ Ἁ γία Γραφὰ δεχομέοι, τή τε Παλαιὰ κα ὶ Καιὴ Διαθήκη φημί, οὐ κ ἀμφιβάλλεται, οὔτε δ ὲ τοῖ τῶ Ελλήω πλείστοι ὡ γὰρ ἔ φημε, ἡ γῶσι το ῦ εἶαι Θεὸ φυσικῶ ἡμῖ ἐγκατέσπαρται. Ἐπειδ ὴ δὲ και Θεό ο ίδιο, από τη μεγάλη του ευσπλαγχία και για τη δική μα σωτηρία, με τη καλή θέληση του Πατέρα του και τη συεργία του Αγίου Πεύματο, συελήφθη ασπόρω και γεήθηκε από τη αγία Παρθέο και Θεοτόκο Μαρία με τη επέλευση του Αγίου Πεύματο έγιε απ αυτή τέλειο άθρωπο. Γωρίζουμε επίση ότι ο ίδιο είαι συγχρόω και τέλειο Θεό και τέλειο άθρωπο έχει δύο φύσει, τη θεία και τη αθρώπιη υπάρχει σε δύο φύσει που έχου ου, θέληση, εέργεια και αυτεξούσιο και για α το πω μ έα λόγο, είαι με δύο φύσει, τη θεία και τη αθρώπιη, που είαι τέλειε όσο αφορά τα γωρίσματα που αρμόζου στη καθεμία και αποτελού μία σύθετη υπόσταση. Διότι η Αγία Γραφή και όλη η χορεία τω Αγίω μαρτυρεί ότι και πείασε και δίψασε και κουράστηκε και σταυρώθηκε και δοκίμασε το θάατο και τη ταφή, αλλά ααστήθηκε τη τρίτη ημέρα και ααλήφθηκε στου ουραού, απ όπου ήλθε πάλι σε μα και θα μα έλθει αργότερα. Αγοούμε όμω και δε μπορούμε α πούμε ποιά είαι η ουσία του Θεού ή πώ είαι παταχού παρώ ή πώ γεήθηκε Θεό από Θεό και έχει εκπορευθεί ή πώ ταπείωσε το εαυτό του ο μοογεή Υιό και Θεό και έγιε άθρωπο από παρθέο, αφού κυοφορήθηκε με άλλο τρόπο πέρα από το φυσικό, ή πώ περπατούσε πάω στα ερά χωρί α βραχού τα πόδια του. Δε μπορούμε, λοιπό, ούτε α πούμε ούτε α εοήσουμε κάτι άλλο απ αυτά που μα έχου αποκαλυφθεί με Πεύμα Θεού από τα ιερά λόγια τη Παλαιά και Καιή Διαθήκη, τα οποία και έχου λεχθεί και έχου αποκαλυφθεί. Απόδειξη ότι υπάρχει Θεό. Καεί βέβαια δε αμφισβητεί ότι υπάρχει Θεό, ούτε αυτοί που δέχοται τη Αγία Γραφή -εοώ και τη Παλαιά και τη Καιή Διαθήκη-, αλλά ούτε και οι περισσότεροι από του Έλληε (συγγραφεί). Διότι, όπω είπαμε, η γώση του Θεού έχει από τη φύση τη σπαρεί

4 τοσοῦτο ἴσχυσε ἡ το ῦ ποηρο ῦ κακία κατά τῆ τῶ ἀ θρώπω φύσεω, ὥστε καί τια εἰ τ ὸ ἀλογώτατο κα ὶ πάτω κακῶ κάκιστο καταγαγεῖ τῆ ἀπωλεία βάραθρο, τ ὸ λέγει μ ὴ εἶ αι Θεό, ὧ τὴ ἀφροσύη ἐμφαίω ὁ ἱεροφάτη ἔφη Δαυίδ «Εἶ πε ἄφρω ἐ καρδί ᾳ αὐτο ῦ οὐκ ἔστι Θεό», ο ἱ μὲ οὖ το ῦ Κυρίου μαθητα ὶ κα ὶ ἀπόστολοι τ ῷ Πααγί ῳ σοφισθέτε Πεύματι κα ὶ τ ῇ αὐτοῦ δυάμει κα ὶ χάριτι τὰ θεοσημία ἐργαζόμεοι τ ῇ τῶ θαυμάτω σαγή ῃ πρὸ τ ὸ φῶ τῆ θεογωσία ἐκ το ῦ βυθο ῦ τῆ ἀ γωσία αὐτοὺ ζωγροῦτε ἀῆγο. Ὁμοίω κα ὶ ο ἱ τούτω τῆ χάριτο κα ὶ τῆ ἀξία διάδοχοι, ποιμέε τε κα ὶ διδάσκαλοι, τὴ φωτιστικὴ τοῦ Πεύματο χάρι δεξάμεοι τ ῇ τε τῶ θαυμάτω δυάμει τ ῷ τε λόγ ῳ τῆ χάριτο τοὺ ἐσκοτισμέου ἐφώτιζο κα ὶ τοὺ πεπλαημέου ἐπέστρεφο. Ἡμεῖ δ ὲ ο ἱ μηδ ὲ τ ὸ τῶ θαυμάτω μηδ ὲ τ ὸ τῆ διδασκαλία δεξάμεοι χάρισμα ( ἀαξίου γὰρ ἑαυτοὺ τ ῇ πρὸ τὰ ἡδοὰ προσπαθεί ᾳ πεποιήκαμε) φέρε ὀλίγα τῶ παραδεδομέω ἡμῖ ὑπ ὸ τῶ ὑποφητῶ τῆ χάριτο περ ὶ τούτου διαλεξώμεθα τὸ Πατέρα κα ὶ τὸ Υἱὸ κα ὶ τ ὸ Πεῦμα τ ὸ Ἅγιο ἐπικαλεσάμεοι. Πάτα τ ὰ ὄτα ἢ κτιστά ἐστι ἢ ἄκτιστα. Εἰ μὲ οὖ κτιστά, πάτω κα ὶ τρεπτά ὧ γὰρ τ ὸ εἶαι ἀπ ὸ τροπῆ ἤρξατο, ταῦτα τ ῇ τροπ ῇ ὑποκείσεται πάτω ἢ φθειρόμεα ἢ κατὰ προαίρεσι ἀλλοιούμεα. Ε ἰ δ ὲ ἄκτιστα, κατ ὰ τὸ τῆ ἀ κολουθία λόγο, πάτω κα ὶ ἄτρεπτα ὧ γὰρ τ ὸ εἶαι ἐατίο, τούτω κα ὶ ὁ τοῦ πῶ εἶαι λόγο ἐατίο, ἤγου α ἱ ἰδιότητε. Τί οὖ ο ὐ συθήσεται πάτα τ ὰ ὄτα, ὅσα ὑπ ὸ τὴ ἡμετέρα αἴσθησι, ἀλλ ὰ μὴ κα ὶ ἀ γγέλου τρέπεσθαι κα ὶ ἀλλοιοῦσθαι κα ὶ πολυτρόπω κιεῖσθαι κα ὶ μεταβάλλεσθαι; Τ ὰ μὲ οητά, ἀγγέλου φημ ὶ κα ὶ ψυχὰ καὶ δαίμοα, κατ ὰ προαίρεσι μέσα μα. Επειδή όμω η κακία του ποηρού επικράτησε πάρα πολύ στη ζωή τω αθρώπω, με αποτέλεσμα α οδηγήσει ορισμέου στο πλέο παράλογο και χειρότερο απ όλα τα κακά βάραθρο τη απώλεια: α λέε δηλαδή ότι δε υπάρχει Θεό τη αφροσύη του τη περιγράφει ο προφήτη Δαβίδ λέγοτα: «Είπε ο άφρω με τη σκέψη του δε υπάρχει Θεό». Οι μαθητέ μάλιστα και απόστολοι του Κυρίου, αφού έγια σοφοί από το Παάγιο Πεύμα και με τη δύαμη και τη χάρη του έκαα θεία σημεία, αιχμαλώτισα του αθρώπου με τα δίχτυα τω θαυμάτω και του αέσυρα από το σκοτάδι τη άγοια στο φω τη θεία γώσεω. Το ίδιο και οι διάδοχοι του στη χάρη και τη αξία, οι πατέρε και δάσκαλοι, αφού δέχθηκα τη φωτιστική χάρη του Αγίου Πεύματο, φώτιζα αυτού που βρίσκοτα στη άγοια και επαέφερα στη αλήθεια του πλαεμέου με τη δύαμη τω θαυμάτω και με τα λόγια τη χάριτο. Εμεί όμω, οι οποίοι δε αποκτήσαμε ούτε το χάρισμα τω θαυμάτω ούτε αυτό τη διδασκαλία -διότι γίαμε αάξιοι εξαιτία τη προσκολλήσεώ μα στι ηδοέα ααπτύξουμε λίγα από εκεία που μα έχου παραδώσει οι ερμηευτέ τη θεία χάριτο για το θέμα αυτό, αφού ζητήσουμε τη βοήθεια του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πεύματο. Όλα τα ότα είαι ή κτιστά ή άκτιστα. Εά βέβαια είαι κτιστά, σίγουρα είαι και μεταβλητά. Διότι, εκεία τα οποία άρχισα τη ύπαρξή του με τη μεταβολή, αυτά σίγουρα θα υπόκειται στη μεταβολή ή με φυσική φθορά ή με θεληματική αλλοίωση. Εά όμω είαι άκτιστα, σύμφωα με λογική ακολουθία, θα είαι οπωσδήποτε και αμετάβλητα. Διότι αυτά που έχου το είαι ατίθετο, ατίθετο έχου και το τρόπο υπάρξεω, δηλαδή τι ιδιότητε. Ποιό, λοιπό, δε θα συμφωήσει ότι όλα τα ότα, όσα υποπίπτου στι αισθήσει μα, ακόμη και οι άγγελοι, μεταβάλλοται και αλλοιώοται και με ποικίλου τρόπου κιούται; Διότι τα οητά ότα εοώ του αγγέλου, τι

5 τή τε ἐ τ ῷ καλ ῷ προκοπὴ κα ὶ τὴ ἐκ τοῦ ψυχέ και του δαίμοεκαλο ῦ ἀποφοίτησι, κιούται προαιρετικά είτε στη πρόοδο του καλού ἐπιτειομέη τε κα ὶ ὑφιεμέη, τ ὰ δ ὲ λοιπὰ είτε στη απομάκρυση κατά τε γέεσι κα ὶ φθορὰ απ αυτό, η οποία άλλοτε αυξάει κι άλλοτε αὔξησί τε κα ὶ μείωσι κα ὶ τὴ κατ ὰ ποιότητα ελαττώεται. Τα υπόλοιπα όμω ότα μεταβολὴ κα ὶ τὴ μεταβάλλοται με τη γέηση, τη φθορά, τη τοπικὴ κίησι. Τρεπτ ὰ τοίυ ὄ τα πάτω αύξηση και τη μείωση, με τη κα ὶ κτιστά. Κτιστ ὰ δ ὲ μεταβολή στη ποιότητα και τη κίηση στο χώρο. ὄτα πάτω ὑπό τιο ἐδημιουργήθησα. Δεῖ Ότα λοιπό μεταβλητά, δ ὲ τὸ δημιουργὸ είαι σίγουρα και κτιστά. Και εφόσο είαι κτιστά, ἄκτιστο εἶαι ε ἰ γὰρ κἀκεῖο ἐ κτίσθη, είαι βέβαιο ότι από κάποιο πάτω ὑπό τιο ἐκτίσθη, ἕω δημιουργήθηκα. Πρέπει όμω ο δημιουργό α ἂ ἔλθωμε εἴ τι ἄκτιστο. Ἄκτιστο οὖ ὢ είαι άκτιστο εά κι εκείο ὁ δημιουργὸ πάτω κα ὶ δημιουργήθηκε, από κάποιο δημιουργήθηκε, έω ἄτρεπτό ἐστι. Τοῦτο δ ὲ τί ἂ ἄλλο εἴη ἢ ότου φθάσουμε σε κάποιο ο Θεό; άκτιστο. Ότα λοιπό άκτιστο ο δημιουργό, Κα ὶ αὐτ ὴ δ ὲ ἡ τῆ κτίσεω συοχ ὴ καὶ οπωσδήποτε είαι και συτήρησι κα ὶ κυβέρησι αμετάβλητο. Αυτό το άκτιστο ο τί άλλο θα είαι διδάσκει ἡμᾶ, ὅτι ἔστι Θεὸ ὁ τόδε τ ὸ πᾶ παρά ο Θεό; συστησάμεο κα ὶ συέχω Η συοχή, η συτήρηση και η διακυβέρηση τη κα ὶ συτηρῶ κα ὶ ἀε ὶ προοούμεο πῶ γὰ ρ κτίσεω μα διδάσκει ἂ α ἱ ἐατίαι φύσει, ότι υπάρχει Θεό, ο οποίο δημιούργησε σο πυρὸ λέγω κα ὶ ὕδατο, ἀέρο κα ὶ γῆ, εἰ ἑὸ σύμπα, το συγκρατεί, το κόσμου συμπλήρωσι συτηρεί και πάτοτε προοεί γι αυτό. Διότι, πώ ἀλλήλοι συεληλύθασι κα ὶ ἀ διάλυτοι είαι δυατό ατίθετα μέουσι, ε ἰ μή τι πατοδύαμο στοιχεία τη φύσεω, όπω η φωτιά και το ερό, ο δύαμι ταῦτα κα ὶ συεβίβασε κα ὶ ἀε ὶ τηρεῖ αέρα και η γη, εά δε ἀδιάλυτα; τα συέχει μια παίσχυρη δύαμη που τα κρατά Τί τ ὸ τάξα τ ὰ οὐράια κα ὶ ἐπίγεια, ὅσα τε δι αδιάσπαστα πάτοτε, α ἀέρο κα ὶ ὅσα καθ εώοται μεταξύ του για αποτελέσου μια ὕδατο, μᾶλλο δ ὲ τ ὰ πρ ὸ τούτω, οὐραὸ αρμοία και α μείου αδιάλυτα; κα ὶ γῆ κα ὶ ἀέρα κα ὶ Ποιά δύαμη είαι αυτή που έφερε τη τάξη στα φύσι πυρό τε κα ὶ ὕδατο; Τί ταῦτα ἔμιξε καὶ ουράια και τα επίγεια, σε ἐμέρισε; Τί τ ὸ ταῦτα όσα πετού στο αέρα και όσα είαι μέσα στο κιῆσα κα ὶ ἄγο τὴ ἄληκτο φορὰ καὶ ερό, και κυρίω σε όσα υπήρχα ἀκώλυτο; Ἆρ οὐχ ὁ τεχίτη πρι απ αυτά, δηλαδή το ουραό, τη γη, το αέρα τούτω κα ὶ λόγο ἐθεὶ πᾶσι, καθ ὃ τ ὸ πᾶ και στη φύση τη φωτιά και φέρεταί τε κα ὶ διεξάγεται; του ερού; Ποιό τα αέμιξε και τα διαίρεσε; Ποιά Τί δ ὲ ὁ τεχίτη τούτω; Ἆρ οὐχ ὁ δύαμη τα έθεσε σε κίηση πεποιηκὼ ταῦτα κα ὶ εἰ τ ὸ εἶαι και κατευθύει τη αδιάκοπη και αεμπόδιστη παραγαγώ; Ο ὐ γὰρ τ ῷ αὐτομάτ ῳ δώσομε κίησή του; Άραγε δε είαι ο τοιαύτη δύαμι. Ἔστω δημιουργό του που του έδωσε το προορισμό γὰρ τ ὸ γεέσθαι το ῦ αὐτομάτου τίο τὸ του, σύμφωα με το οποίο το τάξαι; Κα ὶ τοῦτο, ε ἰ δοκε ῖ, καθέα κιείται και κατευθύεται; Ποιό είαι ο δῶμε τίο τ ὸ τηρῆσαι κα ὶ φυλάξαι καθ οὓ δημιουργό του; Δε είαι αυτό πρῶτο ὑπέστη λόγου; που τα κατασκεύασε και τα έφερε στη ύπαρξη; Ετέρου δηλαδ ὴ παρ ὰ τ ὸ αὐτόματο. Τοῦτο δὲ Διότι δε θα θεωρήσουμε ότι η τί ἄλλο ἐστὶ ε ἰ μ ὴ Θεό; τύχη έχει τέτοια δύαμη. Κι έστω ότι δημιουργήθηκα από τύχη. Τίο έργο είαι η τάξη του; Τίο έργο είαι η διατήρηση και η διαφύλαξή του, σύμφωα με το αρχικό προορισμό του;

6 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 4. Περ ὶ το ῦ τί ἐστι Θεό; ὅ τι ἀκατάληπτο Ὅτι μὲ οὖ ἔστι Θεό, δῆλο. Τί δέ ἐστι κατ οὐσία κα ὶ φύσι, ἀκατάληπτο τοῦτο πατελῶ κα ὶ ἄ γωστο. Ὅτι μὲ γὰρ ἀσώματο, δῆλο. Πῶ γὰρ σῶμα τ ὸ ἄ πειρο κα ὶ ἀόριστο κα ὶ ἀσχημάτιστο κα ὶ ἀαφὲ κα ὶ ἀόρατο καὶ ἁπλοῦ κα ὶ ἀσύθετο; Πῶ γὰρ ἄτρεπτο, ε ἰ περιγραπτὸ καὶ παθητό; Κα ὶ πῶ ἀπαθὲ τ ὸ ἐκ στοιχείω συγκείμεο κα ὶ εἰ αὐτὰ πάλι ἀαλυόμεο; Σύθεσι γὰρ ἀρχ ὴ μάχη, μάχη δὲ διαστάσεω, διάστασι δ ὲ λύσεω λύσι δ ὲ ἀλλότριο Θεο ῦ πατελῶ. Πῶ δ ὲ κα ὶ σταθήσεται τ ὸ «δι ὰ πάτω ἥ κει κα ὶ πληροῦ τ ὰ πάτα Θεό», ὥ φησι ἡ Γραφή «Οὐχ ὶ τὸ οὐραὸ κα ὶ τὴ γῆ ἐγ ὼ πληρ ῶ, λέγει Κύριο»; Ἀδύατο γὰρ σῶμα διὰ σωμάτω διήκει μ ὴ τέμο κα ὶ τεμόμεο κα ὶ πλεκόμεο καὶ ἀτιπαρατιθέμεο, ὥσπερ ὅσα τῶ ὑγρῶ μίγυται κα ὶ συγκιρᾶται. Ε ἰ δ ὲ καί τιέ φασι ἄυλο σῶμα, ὡ τ ὸ παρὰ τοῖ τῶ Ελλήω σοφοῖ πέμπτο σῶμα λεγόμεο, ὅπερ ἀ δύατο, κιούμεο ἔσται πάτω, ὥσπερ ὁ οὐραό τοῦτο γὰρ πέμπτο σῶ μά φασι. Τί οὖ ὁ τοῦτο κιῶ; Πᾶ γὰρ κιούμεο ὑφ ἑ τέρου κιεῖται. Κἀκεῖο τί; Κα ὶ τοῦτο ἐπ ἄπειρο, ἕω ἂ κατατήσωμε εἴ τι ἀκίητο τ ὸ γὰρ πρῶτο κιοῦ ἀκίητο, ὅπερ ἐστ ὶ τ ὸ θεῖο. Πῶ δὲ οὐκ ἐ τόπ ῳ περιγραπτὸ τ ὸ κιούμεο; Μόο οὖ τ ὸ θεῖο ἀ κίητο, δι ἀκιησία τ ὰ πάτα κιοῦ. Ἀσώματο τοίυ ὑποληπτέο τὸ θεῖο. Ἀλλ οὐδ ὲ τοῦτο τῆ οὐ σία παραστατικό ἐστι ὥσπερ οὐδ ὲ τ ὸ ἀγέητο κα ὶ τ ὸ ἄαρχο κα ὶ τ ὸ ἀ αλλοίωτο κα ὶ τ ὸ ἄφθαρτο κα ὶ ὅσα περ ὶ Θεο ῦ ἢ περ ὶ Θεὸ εἶ αι λέγεται ταῦτα γὰρ ο ὐ τ ὸ τί ἐστι σημαίει, ἀλλ ὰ τί οὐκ ἔστι. Χρ ὴ δ ὲ τὸ Εοείται κάποιου άλλου και όχι τη τύχη. Κι τί είαι αυτό το άλλο παρά ο Θεό; Για το τί είαι ο Θεό; Ότι δηλαδή είαι ακατάληπτο. Είαι, λοιπό, φαερό ότι υπάρχει Θεό. Αλλά είαι τελείω ακατάληπτο και άγωστο τί είαι στη ουσία και τη φύση του. Επίση, είαι φαερό ότι είαι ασώματο. Διότι, πώ είαι δυατό ο άπειρο (Θεό), ο αόριστο, ο ασχημάτιστο, ο αψηλάφητο, ο αόρατο, ο απλό και ασύθετο α είαι σώμα; Κι α μπορεί α περιγραφεί και α πάθει, πώ μπορεί α είαι και αμετάβλητο; Και αυτό που αποτελείται από στοιχεία και διαλύεται σ αυτά, πώ θα είαι και απαθέ. Διότι η σύθεση είαι αιτία διαμάχη, η διαμάχη χωρισμού και ο χωρισμό αιτία τη διασπάσεω. Και η διάσπαση είαι τελείω ξέη προ το Θεό. Πώ όμω θα έχει ισχύ ο λόγο τη Γραφή «ότι ο Θεό είαι μέσα σ όλα και όλα τα γεμίζει». «Λέει ο Κύριο: δε είμαι εγώ που γεμίζω όλο το ουραό και τη γη;». Διότι είαι αδύατο το σώμα α περά μέσα από σώματα χωρί α τα τέμει ούτε το ίδιο α τέμεται ή α συτίθεται και α ατιπαρατίθεται, όπω ακριβώ συμβαίει με τα υγρά που ααμειγύοται και αποτελού έα κράμα. Και εά πάλι ορισμέοι ισχυρίζοται ότι υπάρχει άϋλο σώμα, όπω αυτό που οι Έλληε σοφοί το οόμαζου πέμπτο σώμα -πράγμα που είαι αδύατο-, σίγουρα όμω αυτό θα κιείται όπω ο ουραό. Διότι αυτό είαι το πέμπτο σώμα. Και ποιό είαι αυτό που το κιεί; Διότι καθετί που κιείται, από άλλο κιείται. Και εκείο ποιό το κιεί; Κι έτσι θα πάμε ώ το άπειρο, έω ότου φθάσουμε σε κάτι ακίητο. Αυτό είαι το πρώτο ακίητο που κιεί, και είαι το θείο. Και πώ πάλι αυτό που κιείται δε περιορίζεται σε τόπο; Επομέω, μόο το θείο είαι ακίητο και κιεί με τη ακιησία του τα πάτα. Γι αυτό πρέπει α θεωρήσουμε το θείο ασώματο. Αλλά ούτε αυτό (η ακιησία) μπορεί α παραστήσει τη ουσία του, όπω ούτε η έοια αγέητο, άαρχο, ααλλοίωτο, άφθαρτο και όσα λέγοται για το

7 βουλόμεο τή τιο οὐσία εἰπεῖ, τί ἐστι, φράσαι, ο ὐ τό τί οὐκ ἔστι ὅ μω ἐπ ὶ Θεο ῦ, τί ἐστι, εἰπεῖ ἀδύατο κατ οὐσία. Οἰκειότερο δ ὲ μᾶ λλο ἐκ τῆ πάτω ἀφαιρέσεω ποιεῖσθαι τὸ λόγο οὐδὲ γὰρ τῶ ὄ τω ἐστὶ οὐχ ὡ μ ὴ ὤ, ἀλλ ὡ ὑπὲρ πάτα τ ὰ ὄτα κα ὶ ὑπὲρ αὐτό τ ὸ εἶ αι ὤ. Ε ἰ γὰρ τῶ ὄτω α ἱ γώσει, τ ὸ ὑπὲρ γῶσι πάτω κα ὶ ὑπὲ ρ οὐσία ἔσται, κα ὶ τ ὸ ἀάπαλι τ ὸ ὑπὲρ οὐσία κα ὶ ὑπὲρ γῶσι ἔσται. Ἄπειρο οὖ τ ὸ θεῖο κα ὶ ἀκατάληπτο, καὶ τοῦτο μόο αὐτο ῦ καταληπτό, ἡ ἀπειρία κα ὶ ἡ ἀ καταληψία. Ὅσα δ ὲ λέγομε ἐπ ὶ Θεο ῦ καταφατικῶ, ο ὐ τὴ φύσι ἀλλ ὰ τ ὰ περ ὶ τὴ φύσι δηλο ῖ. Κἂ ἀγαθό, κἂ δίκαιο, κἂ σοφό, κἂ ὅ τι ἂ εἴπῃ, οὐ φύσι λέγει Θεο ῦ, ἀλλ ὰ τ ὰ περ ὶ τὴ φύσι. Εἰσ ὶ δ ὲ καί τια καταφατικῶ ἐπ ὶ Θεο ῦ λεγόμεα δύαμι ὑπεροχικῆ ἀποφάσεω ἔχοτα, οἷ ο σκότο λέγοτε ἐπ ὶ Θεο ῦ ο ὐ σκότο οοῦμε, ἀλλ ὅτι οὐκ ἔστι φῶ ἀλλ ὑπὲρ τὸ φῶ καί φῶ ὅτι οὐκ ἔστι σκότο. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 5. Ἀπόδειξι, ὅτι εἷ ἐστι θεὸ κα ὶ ο ὐ πολλοί. Ὅτι μέ ἐστι Θεό, ἱκαῶ ἀποδέδεικται, καὶ ὅτι ἀκατάληπτό ἐστι ἡ αὐτο ῦ οὐσία. Ὅτι δ ὲ εἷ ἐστι κα ὶ ο ὐ πολλοί, τοῖ μὲ τ ῇ θεί ᾳ πειθομέοι Γραφ ῇ οὐκ ἀμφιβάλλεται. Φησὶ γὰρ ὁ Κύριο ἐ τ ῇ τῆ ομοθεσία ἀρχ ῇ «Ἐγ ὼ Κύριο ὁ Θεό σου ὁ ἐξαγαγώ σε ἐκ γῆ Αἰγύπτου. Οὐκ ἔσοταί σοι θεο ὶ ἕτεροι πλὴ ἐμο ῦ», κα ὶ πάλι «Ἄκουε, Ἰσραήλ Κύριο ὁ Θεό σου Κύριο εἷ ἐ στι». Κα ὶ δι ὰ Ἡσαΐου το ῦ προφήτου «Ἐγ ὼ γάρ, φησί, Θεὸ πρῶτο καὶ ἐγ ὼ μετ ὰ ταῦτα κα ὶ πλὴ ἐμο ῦ οὐκ ἔστι Θεό. Ἔ μπροσθέ μου Θεό ή σχετικά με το Θεό. Διότι αυτά δε φαερώου τί είαι ο Θεό, αλλά τί δε είαι. Πρέπει βέβαια αυτό που θέλει α ορίσει τη ουσία κάποιου ότο α πει τί είαι, και όχι τί δε είαι. Όμω, για το Θεό είαι αδύατο α πούμε τί είαι στη ουσία του. Είαι περισσότερο εύκολο α μιλήσουμε με τη αφαίρεση όλω τω ιδιωμάτω του επειδή δε ταυτίζεται με καέα από τα ότα όχι ότι τάχα δε υπάρχει, αλλά διότι ξεπερά όλα τα ότα και αυτή ακόμη τη έοια τη υπάρξεω. Διότι, α στα ότα αήκου οι γώσει, αυτό που ξεπερά τη γώση είαι καί πάω από τη ουσία και το ατίστροφο, αυτό που είαι πάω από τη ουσία, είαι και πάω από τη γώση. Επομέω, το θείο είαι απεριόριστο και ακατάληπτο το μόο που καταλαβαίουμε γι αυτό είαι το απεριόριστο και ακατάληπτό του. Και όσα λέμε καταφατικά για το Θεό, δε φαερώου τη φύση του, αλλά τα σχετικά μ αυτή. Η έοια αγαθό, δίκαιο, σοφό κι ό,τι άλλο πούμε, δε ααφέροται στη φύση του Θεού αλλά στα σχετικά μ αυτή. Υπάρχου και ορισμέε καταφατικέ έοιε που λέγοται για το Θεό με καθαρή αρητική έοια π.χ. λέγοτα σκοτάδι για το Θεό, δε εοούμε σκοτάδι, αλλά ότι δε υπάρχει φώ που ξεπερά το δικό Του φω και λέγοτα φω, εοούμε ότι δε είαι σκοτάδι. Απόδειξη, ότι έα είαι ο Θεό και όχι πολλοί. Αποδείξαμε ικαοποιητικά ότι υπάρχει ο Θεό και ότι η ουσία του είαι ακατάληπτη. Επίση, όσοι πιστεύου στη Αγία Γραφή, δε αμφισβητού ότι ο Θεό είαι έα και όχι πολλοί. Διότι το λέει ο Κύριο στη αρχή του Νόμου (στο Μωϋσή): «Εγώ είμαι ο Κύριο και Θεό σου που σ έβγαλα από τη γη τη Αιγύπτου. Δε θα λατρεύει άλλου θεού εκτό από μέα». Και πάλι λέει: «Άκουσε, λαέ του Ισραήλ ο Κύριο και Θεό σου είαι έα». Το λέει και με το προφήτη Ησαΐα: «Εγώ είμαι ο πρώτο Θεό, εγώ και ο μετέπειτα και καέα άλλο εκτό από μέα. Δε υπήρξε άλλο Θεό πρι

8 οὐκ ἐγέετο ἄλλο Θεὸ κα ὶ μετ ἐμ ὲ οὐκ ἔσται κα ὶ πλὴ ἐμο ῦ οὐ κ ἔστι». Κα ὶ ὁ Κύριο δ ὲ ἐ τοῖ ἱεροῖ Εὐαγγελίοι οὕτω φησ ὶ πρὸ τὸ Πατέρα «Αὕτη ἐστὶ ἡ αἰώιο ζωή, ἵα γιώσκωσί σε τὸ μόο ἀληθιὸ Θεό». Τοῖ δ ὲ τ ῇ θεί ᾳ Γραφ ῇ μ ὴ πειθομέοι οὕ τω διαλεξόμεθα. Τ ὸ θεῖο τέλειό ἐστι κα ὶ ἀελλιπὲ κατά τε ἀ γαθότητα κατά τε σοφία κατά τε δύαμι, ἄαρχο, ἀτελεύτητο, ἀ ίδιο, ἀπερίγραπτο κα ὶ ἁπλῶ εἰπεῖ κατ ὰ πάτα τέλειο. Ε ἰ οὖ πολλοὺ ἐροῦμε θεού, ἀάγκη διαφορὰ ἐ τοῖ πολλοῖ θεωρεῖσθαι. Ε ἰ γὰ ρ οὐδεμία διαφορ ὰ ἐ αὐτοῖ, εἷ μᾶλλό ἐστι κα ὶ ο ὐ πολλοί. Ε ἰ δὲ διαφορ ὰ ἐ αὐτοῖ, πο ῦ ἡ τελειότη; Εἴτε γὰρ κατ ὰ ἀγαθότητα, εἴ τε κατ ὰ δύαμι, εἴτε κατ ὰ σοφία, εἴτε κατ ὰ χρόο, εἴτε κατ ὰ τόπο ὑστερήσει το ῦ τελείου, οὐκ ἂ εἴη Θεό. Ἡ δ ὲ δι ὰ πάτω ταυτότη ἕα μᾶ λλο δείκυσι κα ὶ ο ὐ πολλού. Πῶ δ ὲ κα ὶ πολλοῖ οὖσι τ ὸ ἀ περίγραπτο φυλαχθήσεται; Ἔθα γὰρ ἂ εἴη ὁ εἷ, οὐκ ἂ εἴη ὁ ἕτερο. Πῶ δ ὲ ὑπὸ πολλῶ κυβερηθήσεται ὁ κόσμο κα ὶ ο ὐ διαλυθήσεται καὶ διαφθαρήσεται μάχη ἐ τοῖ κυβερῶσι θεωρουμέη; Ἡ γὰρ διαφορὰ ἐατίωσι εἰσάγει. Ε ἰ δ ὲ εἴποι τι, ὅτι ἕκαστο μέρου ἄρχει, τί τὸ τάξα κα ὶ τὴ διαομὴ αὐτοῖ ποιησάμεο; Ἐκεῖο γὰρ ἂ εἴ η μᾶλλο Θεό. Εἷ τοίυ ἐστ ὶ Θεό, τέλειο, ἀπερίγραπτο, το ῦ πατὸ ποιητὴ συοχεύ τε κα ὶ κυβερήτη, ὑπερτελὴ κα ὶ προτέλειο. Πρὸ δ ὲ κα ὶ φυσικ ὴ ἀάγκη μοάδα εἶαι δυάδο ἀρχή. από μέα, ούτε θα υπάρξει μετά και εκτό από μέα». Και στα ιερά Ευαγγέλια ο Κύριο λέει τα εξή προ το Πατέρα: «Αυτή είαι η αιώια ζωή, α γωρίσου εσέα, το μοαδικό αληθιό Θεό». Με όσου, όμω, δε πιστεύου στη Αγία Γραφή, θα συζητήσουμε ω εξή. Το θείο είαι τέλειο και δε του λείπει τίποτε ούτε στη αγαθωσύη ούτε στη σοφία και τη δύαμη είαι χωρί αρχή και τέλο, αιώιο, απεριόριστο και γεικά τέλειο σε όλα. Εά, λοιπό, παραδεχθούμε πολλού θεού, υποχρεωτικά δεχόμαστε διαφορά αάμεσα στου πολλού. Κι α δε υπάρχει καμιά διαφορά μεταξύ του, τότε ο Θεό είαι έα και όχι πολλοί. Α πάλι υπάρχει διαφορά, πού είαι η τελειότητα; Διότι, α υστερεί από τη τελειότητα σε κάτι, είτε στη αγαθωσύη ή τη δύαμη ή τη σοφία ή το χρόο ή το τόπο, τότε δε μπορεί α είαι Θεό. Η ταύτιση όμω σε όλα αποδεικύει ότι ο Θεό είαι μάλλο έα και όχι πολλοί. Κι α μάλιστα είαι πολλοί, πώ θα διατηρηθεί το απεριόριστο; Διότι όπου θα είαι ο έα, δε θα βρίσκεται ο άλλο. Και πώ οι πολλοί θεοί θα διευθύου το κόσμο και δε θα το διαλύσου και καταστρέψου, εφόσο θα έχου πόλεμο μεταξύ του οι κυβερήτε; Διότι η διαφορά οδηγεί στη έχθρα. Κι α κάποιο υποστηρίξει ότι ο καθέα κυβερά έα μέρο του κόσμου, ποιό είαι αυτό που έβαλε αυτή τη τάξη και έκαε τη διαομή; Εκείο θα είαι ασφαλώ ο Θεό. Επομέω, έα είαι ο Θεό, τέλειο, απεριόριστο, δημιουργό, προοητή και κυβερήτη του σύμπατο, πρι και πάω απ όλα τέλειο. Επιπλέο, αποτελεί και φυσικό όμο, η μοάδα α είαι η βάση τη δυάδο. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 6. Περ ὶ Λόγου Θεο ῦ. Για το Λόγο του Θεού. Οὗτο τοίυ ὁ εἷ κα ὶ μόο Θεὸ οὐκ ἄ λογό Αυτό λοιπό ο έα και μοαδικό Θεό δε είαι ἐστι. Λόγο δ ὲ ἔχω άλογο. Εφόσο έχει Λόγο, οὐκ ἀυπόστατο ἕξει, οὐκ ἀρξάμεο τοῦ δε θα είαι χωρί υπόσταση, ούτε θα έχει αρχή και εἶαι οὐδ ὲ παυσόμεο τέλο η ύπαρξή του. Διότι, ο ὐ γὰρ ἦ, ὅτε ἦ ποτε ὁ Θεὸ Λόγο. Ἀε ὶ δὲ δε υπήρχε χρόο, που α μη υπήρχε ο Θεό ἔχει τὸ ἑαυτο ῦ Λόγο Λόγο. (Ο Θεό) έχει πάτοτε

9 ἐξ αὐτο ῦ γεώμεο, ο ὐ κατ ὰ τὸ ἡ μέτερο το Λόγο του, γεημέο απ Αυτό δε είαι λόγο ἀυπόστατο κα ὶ αυπόστατο και σκορπισμέο εἰ ἀέρα χεόμεο, ἀλλ ἐυπόστατο, ζῶ τα, στο αέρα όπω ο δικό μα λόγο, αλλά είαι τέλειο, οὐκ ἔξω αὐτο ῦ ευπόστατο, ζωταό, τέλειο. χωροῦτα, ἀλλ ἐ αὐτ ῷ ἀε ὶ ὄτα πο ῦ γὰ ρ Δε προχωρεί έξω απ Αυτό, αλλά είαι πάτοτε ἔσται ἔξω αὐτο ῦ γιόμεο; εωμέο μαζί του. Διότι, πού Ἐπειδ ὴ γὰρ ἡ ἡμετέρα φύσι ἐπίκηρό ἐστι καὶ θα είαι, α βγει έξω απ Αυτό; εὐδιάλυτο, δι ὰ τοῦτο Επειδή, δηλαδή, η δική μα φύση είαι θητή και κα ὶ ὁ λόγο ἡμῶ ἐστι ἀυπόστατο. Ὁ δὲ φθαρτή, γι αυτό και ο λόγο Θεὸ ἀε ὶ ὢ κα ὶ τέλειο ὢ μα είαι αυπόστατο. Ο Θεό όμω, επειδή είαι τέλειο κα ὶ ἐυπόστατο ἕξει τὸ ἑαυτοῦ αιώιο και τέλειο, θα έχει Λόγο κα ὶ ἀε ὶ ὄτα κα ὶ και το Λόγο του τέλειο και ευπόστατο, αιώιο, ζῶτα κα ὶ πάτα ἔχοτα, ὅσα ὁ γεήτωρ ἔ χει. ζωταό και κάτοχο όλω Ὥσπερ γὰρ ὁ ἡμέτερο όσω κατέχει και ο γεήτορά του. Διότι, όπω λόγο ἐκ το ῦ ο ῦ προερχόμεο οὔτε δι ὅ λου ακριβώ ο δικό μα λόγο ὁ αὐτό ἐστι τ ῷ ῷ οὔτε προέρχεται από το ου αλλά δε ταυτίζεται πατάπασι ἕτερο ἐκ το ῦ ο ῦ μὲ γὰρ ὢ απόλυτα μ αυτό και ούτε είαι ἄλλο ἐστ ὶ παρ αὐτό, σε όλα διαφορετικό διότι, α και προέρχεται αὐτὸ δ ὲ τὸ οῦ εἰ τ ὸ ἐμφαὲ ἄγω οὐ κέτι από το ου είαι κάτι άλλο πατάπασι ἕτερό ἐστι απ αυτό και παρόλο που φαερώει το ου, δε παρ ὰ τὸ οῦ, ἀλλ ὰ κατ ὰ τὴ φύσι ἓ ὢ είαι σε όλα διαφορετικό ἕτερό ἐστι τ ῷ ὑποκειμέ ῳ από το ου αλλά, ότα κατά τη φύση όμοιο, οὕτω κα ὶ ὁ το ῦ Θεο ῦ Λόγο, τ ῷ μὲ είαι διαφορετικό στη υπόσταση ὑφεστάαι καθ ἑαυτὸ διῄρηται έτσι και ο Λόγο του Θεού, με τη δική του πρὸ ἐκεῖο, παρ ο ὗ τὴ ὑπόστασι ἔχει, τῷ υπόσταση είαι διαφορετικό μ δ ὲ ταῦτα δεικύει ἐ Εκείο (γεήτορα), από το οποίο έλαβε τη ἑαυτ ῷ, ἃ περ ὶ τὸ Θεὸ καθορᾶται, ὁ αὐ τό υπόσταση επειδή όμω δείχει ἐστι κατ ὰ τὴ φύσι ἐκεί ῳ τα ίδια που βλέπουμε στο Θεό (Πατέρα), είαι ο ὥσπερ γὰρ τ ὸ ἐ ἅπασι τέλειο ἐπ ὶ τοῦ ίδιο στη φύση μ εκείο. Πατρὸ θεωρεῖται, οὕτω κα ὶ Διότι, όπω βλέπουμε το Πατέρα α είαι τέλειο ἐπ ὶ το ῦ ἐξ αὐτο ῦ γεγεημέου Λόγου σε όλα, το ίδιο βλέπουμε θεωρηθήσεται. και στο Λόγο που γεήθηκε απ Αυτό. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 7. Περ ὶ το ῦ Ἁ γίου Πεύματο συλλογιστική ἀπόδειξι. Δε ῖ δ ὲ τὸ Λόγο κα ὶ Πεῦμα ἔχει κα ὶ γὰ ρ κα ὶ ὁ ἡμέτερο λόγο οὐκ ἄμοιρό ἐστι το ῦ πεύματο. Ἀλλ ἐφ ἡμῶ μὲ τ ὸ πεῦμα ἀλλότριο τῆ ἡμετέρα ἐστὶ οὐσία το ῦ ἀ έρο γάρ ἐστι ὁλκ ὴ κα ὶ φορ ὰ εἰσελκομέου κα ὶ προχεομέου πρὸ τὴ τοῦ σώματο σύστασι, ὅπερ ἐ τ ῷ καιρ ῷ τῆ ἐκφωήσεω φω ὴ τοῦ λόγου γίεται τὴ το ῦ λόγου δύαμι ἐ ἑαυτ ῇ φαεροῦσα. Ἐπ ὶ δ ὲ τῆ θεία φύσεω τῆ ἁπλῆ κα ὶ ἀσυθέτου τ ὸ μὲ εἶαι Πεῦμα Θεοῦ εὐσεβῶ ὁμολογητέο δι ὰ τ ὸ μ ὴ εἶαι τὸ το ῦ Θεο ῦ Λόγο ἐλλιπέστερο τοῦ ἡμετέρου λόγου, οὐκ ἔστι δ ὲ εὐσεβὲ ἀλλότριό τι ἔ ξωθε Λογική απόδειξη για το Άγιο Πεύμα. Πρέπει, επίση, ο Λόγο α έχει και Πεύμα. Ακόμη και ο δικό μα λόγο δε στερείται πεύμα. Σε μα, όμω, το πεύμα είαι ξέο στη φύση μα διότι πρόκειται για εισποή και κίηση του αέρα, ο οποίο εισέρχεται και διασκορπίζεται στο σώμα, για α του δώσει ζωή. Αυτό, στη διάρκεια τη ομιλία, γίεται φωή του λόγου, που φαερώει μέσα τη τη δύαμη του λόγου. Στη θεία όμω φύση, που είαι απλή και ασύθετη, πρέπει α ομολογήσουμε με σεβασμό ότι υπάρχει το Πεύμα του Θεού. Διότι ο Λόγο του Θεού δε είαι πιο ελλιπή από το δικό μα λόγο και δε είαι ευσεβέ α θεωρούμε ότι το Πεύμα εισέρχεται στο Θεό απέξω σα κάτι το ξέο, όπω συμβαίει

10 ἐπεισερχόμεο τ ῷ Θε ῷ τ ὸ Πεῦμα σε μα που είμαστε σύθετοι. λογίζεσθαι ὡ κα ὶ ἐφ ἡμῶ τῶ συθέτω. Αλλά, όπω ακριβώ ότα ακούσαμε για το Λόγο Ἀλλ ὥσπερ Θεο ῦ Λόγο ἀκούσατε οὐ κ του Θεού, δε το ἀυπόστατο οὐδ ὲ ἐκ θεωρήσαμε χωρί υπόσταση ούτε ότι είαι μαθήσεω προσγιόμεο οὐδ ὲ δι ὰ φωῆ αποτέλεσμα τη μαθήσεω ή προφερόμεο οὐδ ὲ εἰ προφέρεται με φωή και διασκορπίζεται στο αέρα ἀέρα χεόμεο κα ὶ λυόμεο ᾠήθημε, ἀλλ και χάεται, αλλά οὐσιωδῶ ὑφεστῶτα θεωρήσαμε ότι υφίσταται με ουσία, ελεύθερη προαιρετικό τε κα ὶ ἐεργὸ καὶ βούληση, εέργεια και πατοδύαμο, οὕτω κα ὶ Πεῦμα πατοδυαμία έτσι, ότα μάθαμε και για το μεμαθηκότε Θεο ῦ τ ὸ συμπαρομαρτοῦ τῷ Πεύμα του Θεού, το οποίο Λόγ ῳ κα ὶ φαεροῦ αὐτο ῦ συμμαρτυρεί για το Λόγο και φαερώει τη τὴ ἐέργεια ο ὐ ποὴ ἀ υπόστατο εέργειά του, δε το θεωρήσαμε ἐοοῦμε οὕτω γὰρ ἂ σα κάποια ποή χωρί υπόσταση διότι έτσι καθαιρεῖται πρὸ ταπειότητα τ ὸ μεγαλεῖ ο εξευτελίζουμε τη τῆ θεία φύσεω, ε ἰ καθ μεγαλοπρέπεια τη θεία φύσεω, εφόσο ὁμοιότητα το ῦ ἡμετέρου πεύματο κα ὶ τ ὸ ἐ θεωρούμε το Πεύμα του Θεού αὐτ ῷ Πεῦμα ὑποοοῖτο σχεδό όμοιο με το δικό μα πεύμα. ἀλλ ὰ δύαμι οὐσιώδη, αὐτὴ ἐφ ἑαυτῆ ἐ Ατίθετα, το θεωρήσαμε δύαμη με ουσία, που έχει ἰδιαζούσ ῃ ὑποστάσει δική τη ιδιαίτερη θεωρουμέη, ἐκ το ῦ Πατρὸ προερχομέη υπόσταση προέρχεται από το Πατέρα και κα ὶ ἐ τ ῷ Λόγ ῳ ααπαύεται στο Λόγο, ἀαπαυομέη κα ὶ αὐτο ῦ οὖσα ἐ κφατική, το οποίο και αποκαλύπτει. Δε είαι δυατό α οὔτε χωρισθῆαι το ῦ χωριστεί από το Θεό στο Θεο ῦ, ἐ ᾧ ἐστι, κα ὶ το ῦ Λόγου, ᾧ οποίο κατοικεί, ούτε από το Λόγο το οποίο συμπαρομαρτε ῖ, δυαμέη οὔτε συοδεύει ούτε βαδίζει προ πρὸ τ ὸ ἀύπαρκτο ἀαχεομέη, ἀλλ ὰ καθ τη αυπαρξία, αλλά είαι υποστατική δύαμη ὁμοιότητα το ῦ Λόγου όμοια με το Λόγο, καθ ὑπόστασι οὖσα, ζῶ σα, προαιρετική, ζωταή, με θέληση, αυτοκιούμεη και αὐτοκίητο, ἐεργό, εεργητική πάτοτε τ ὸ ἀγαθὸ θέλουσα κα ὶ πρὸ πᾶ σα επιθυμεί πάτοτε το αγαθό και η δύαμή τη πρόθεσι σύδρομο συοδεύει τη θέληση για κάθε ἔχουσα τ ῇ βουλήσει τὴ δύαμι, μήτε ἀρχὴ καλό σκοπό δε έχει ούτε αρχή ούτε τέλο. Διότι ἔχουσα μήτε τέλο. ποτέ ο Λόγο Οὔτε γὰρ ἐέλειψέ ποτε τ ῷ Πατρ ὶ Λόγο οὔ τε δε απουσίασε από το Πατέρα ούτε το Πεύμα τ ῷ Λόγ ῳ Πεῦμα. από το Λόγο. Οὕτω δι ὰ μὲ τῆ κατ ὰ φύσι ἑότητο ἡ Έτσι, από τη μια, με τη εότητα τη φύσεω, πολύθεο τῶ Ελλήω εξαφαίζεται η πλάη τη ἐξαφαίζεται πλάη, δι ὰ δ ὲ τῆ το ῦ Λόγου πολυθεΐα τω Ελλήω, κι από τη άλλη, με τη παραδοχῆ κα ὶ το ῦ ομολογία τη υπάρξεω Πεύματο τῶ Ἰουδαίω καθαιρεῖται τὸ του Λόγου και του Πεύματο, αατρέπεται η δόγμα, ἑκατέρα τε πίστη τω Ιουδαίω. Και αἱρέσεω παραμέει τ ὸ χρήσιμο, ἐκ μὲ τῆ από τι δύο αιρετικέ αποκλίσει παραμέει η Ἰουδαϊκῆ ὑπολήψεω ωφέλεια: από τη ιουδαϊκή ἡ τῆ φύσεω ἑότη, ἐκ δ ὲ το ῦ Ελληισμοῦ ατίληψη έχουμε τη εότητα τη ουσία, εώ από ἡ κατ ὰ τὰ ὑποστάσει τη ελληική τη διάκρισι μόη. διάκριση τω υποστάσεω. Ε ἰ δ ὲ ἀτιλέγοι ὁ Ἰουδαῖο πρὸ τὴ το ῦ Λόγου Εά όμω οι Ιουδαίοι έχου ατίρρηση στη παραδοχὴ κα ὶ το ῦ παραδοχή τη υπάρξεω του Πεύματο, ὑπ ὸ τῆ θεία Γραφῆ ἐ λεγχέσθω Λόγου και του Πεύματο, η Αγία Γραφή θα του τε κα ὶ ἐπιστομιζέσθω. ελέγξει και αποστομώσει. Περ ὶ μὲ γὰρ το ῦ Λόγου φησὶ ὁ Δαυίδ «Εἰ Διότι για το Λόγο λέει ο Δαβίδ: «Ο Λόγο σου,

11 τὸ αἰῶα, Κύριε, ὁ λόγο σου διαμέει ἐ τ ῷ οὐρα ῷ», κα ὶ πάλι «Ἀπέστειλε τὸ λόγο αὐτο ῦ κα ὶ ἰάσατο αὐτού». Λόγο δ ὲ προφορικὸ οὐ κ ἀποστέλλεται οὐδ ὲ εἰ τὸ αἰῶα διαμέει. Περ ὶ δ ὲ το ῦ Πεύματο ὁ αὐτὸ Δαυίδ «Ἐξαποστελεῖ τ ὸ Πεῦμά σου, καὶ κτισθήσοται», κα ὶ πάλι «Τ ῷ λόγ ῳ Κυρίου ο ἱ οὐραο ὶ ἐ στερεώθησα, κα ὶ τ ῷ πεύματι το ῦ στόματο αὐτο ῦ πᾶσα ἡ δύαμι αὐτῶ», καὶ ὁ Ἰώβ «Πεῦμα θεῖο τ ὸ ποιῆσά με, πο ὴ δ ὲ πατοκράτορο ἡ συέχουσά με.» Πεῦμα δ ὲ ἀποστελλόμεο κα ὶ ποιοῦ κα ὶ στερεοῦ καὶ συέχο οὐκ ἄσθμα ἐστ ὶ λυόμεο, ὥσπερ οὐδ ὲ σωματικὸ μέλο τὸ το ῦ Θεο ῦ στόμα ἀμφότερα γὰρ θεοπρεπῶ οητέο. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 8. Περ ὶ τῆ Ἁγία Τριάδο Πιστεύομε τοιγαροῦ εἰ ἕ α Θεό, μία ἀρχὴ ἄαρχο, ἄκτιστο, ἀγέητο ἀόλεθρό τε κα ὶ ἀ θάατο, αἰώιο, ἄπειρο, ἀπερίγραπτο, ἀπεριόριστο, ἀ πειροδύαμο, ἁπλῆ, ἀσύθετο, ἀσώματο, ἄρρευστο, ἀπαθ ῆ, ἄ τρεπτο, ἀαλλοίωτο, ἀόρατο, πηγὴ ἀγαθότητο κα ὶ δικαιοσύη, φῶ οερό, ἀπρόσιτο, δύαμι οὐδε ὶ μέτρ ῳ γωριζομέη, μό ῳ δ ὲ τῷ οἰκεί ῳ βουλήματι μετρουμέη πάτα γάρ, ὅσα θέλει, δύαται πάτω κτισμάτω ὁρατῶ τε κα ὶ ἀ οράτω ποιητική, πάτω συεκτικὴ κα ὶ συτηρητική, πάτω προοητική, πάτω κρατοῦσα κα ὶ ἄρχουσα κα ὶ βασιλεύουσα ἀτελευτήτ ῳ καὶ ἀθαάτ ῳ βασιλεί ᾳ, μηδὲ ἐατίο ἔχουσα, πάτα πληροῦ σα, ὑπ οὐδεὸ περιεχομέη, αὐτὴ δ ὲ μᾶ λλο περιέχουσα τ ὰ σύμπατα κα ὶ συέχουσα κα ὶ προέχουσα ἀχράτω ταῖ ὅλαι οὐσίαι ἐπιβατεύουσα κα ὶ πάτω ἐπέκεια κα ὶ πάση οὐσία ἐξῃρημέη ὡ ὑπερούσιο κα ὶ ὑπὲρ τ ὰ ὄτα οὖ σα, ὑπέρθεο, ὑπεράγαθο, Κύριε, θα μέει αιώια στο ουραό». Και αλλού πάλι λέει: «Έστειλε το Λόγο του και του θεράπευσε». Α πρόκειται για λόγο προφορικό, αυτό ούτε αποστέλλεται ούτε μέει αιώια. Ο ίδιο ο Δαβίδ ομιλεί και για το Πεύμα: «Θα στείλει το Πεύμα σου και θα δημιουργηθού» και αλλού πάλι λέει: «Οι ουραοί σχηματίσθηκα με το Λόγο του Κυρίου όλη η δύαμή του είαι στο Πεύμα του στόματό του». Ο Ιώβ, επίση, λέει: «Με δημιούργησε το θείο Πεύμα και με συγκρατεί η ποή του πατοκράτορα». Και το Πεύμα που αποστέλλεται, δημιουργεί, σταθεροποιεί και συγκρατεί δε είαι έα αέρα που χάεται, όπω και το στόμα δε είαι μέλο του σώματο του Θεού διότι και τα δύο πρέπει α τα εοήσουμε με θεοπρεπή τρόπο. Για τη Αγία Τριάδα Γι αυτό πιστεύουμε σ έα Θεό, το πρωταρχικό αίτιο, το αδημιούργητο, αγέητο, άφθαρτο και αθάατο, αιώιο, άπειρο, απερίγραπτο, απεριόριστο, πατοδύαμο, απλό, ασύθετο, ασώματο, αμετάβλητο, απαθή, άτρεπτο, ααλλοίωτο, αόρατο σ Αυτό που είαι πηγή αγαθότητο και δικαιοσύη, οερό φω και απρόσιτο, δύαμη που ξεπερά κάθε μέτρο και μετριέται μόο με το δικό τη θέλημα διότι κατορθώει όλα όσα θέλει σ Αυτό που δημιουργεί όλα τα κτίσματα, ορατά και αόρατα, που όλα τα συέχει, τα συτηρεί και τα προοεί εξουσιάζει, κυβερά και βασιλεύει πάω σ όλα, με βασιλεία ατέλεστη και αθάατη, στη οποία τίποτε δε ατιστέκεται όλα τα γεμίζει και από τίποτε δε περιέχεται, και μάλλο η ίδια περικλείει τα σύμπατα, τα συγκρατεί και είαι αώτερη απ αυτά. (Πιστεύουμε σε μία δύαμη) που με άσπιλο τρόπο ζωογοεί όλα τα ότα και είαι πάω απ αυτά ξεχωρίζει από κάθε ο, επειδή είαι υπερούσια ουσία, αώτερη από τα κτίσματα, υπέρθεη, υπεράγαθη, υπερπλήρη που ορίζει όλε τι αρχέ και εξουσίε

12 ὑπερπλήρη, τὰ ὅλα ἀρχὰ κα ὶ τάξει ἀφορίζουσα κα ὶ πάση ἀρχῆ κα ὶ τάξεω ὑπεριδρυμέη ὑπὲρ οὐσία καὶ ζωὴ κα ὶ λόγο κα ὶ ἔοια, αὐτοφῶ, αὐτοαγαθότητα, αὐ τοζωή, αὐτοουσία ὡ μ ὴ παρ ἑτέρου τ ὸ εἶαι ἔχουσα ἤ τι τῶ ὅσα ἐ στί, αὐτὴ δ ὲ πηγὴ οὖσα το ῦ εἶαι τοῖ οὖσι, τοῖ ζῶσι τῆ ζωῆ, τοῖ λόγου μετέχουσι το ῦ λόγου, τοῖ πᾶσι πάτω ἀγαθῶ αἰ τία πάτα εἰδυῖα πρὶ γεέσεω αὐτῶ μία οὐ σία, μία θεότητα, μία δύαμι, μία θέλησι, μία ἐέργεια, μία ἀρχή, μία ἐ ξουσία, μία κυριότητα, μία βασιλεία, ἐ τρισ ὶ τελείαι ὑποστάσεσι γωριζομέη τε καὶ προσκυουμέη μι ᾷ προσκυήσει πιστευομέη τε καὶ λατρευομέη ὑπ ὸ πάση λογικῆ κτίσεω ἀσυγχύτω ἡωμέαι κα ὶ ἀ διαστάτω διαιρουμέαι ὃ κα ὶ παράδοξο εἰ Πατέρα κα ὶ Υἱὸ κα ὶ Ἅ γιο Πεῦμα, εἰ ἃ κα ὶ βεβαπτίσμεθα οὕτω γὰρ ὁ Κύριο τοῖ ἀποστόλοι βαπτίζει ἐετείλατο «Βαπτίζοτε αὐ τού», φάσκω, «εἰ τ ὸ ὄομα το ῦ Πατρὸ κα ὶ το ῦ Υἱο ῦ κα ὶ το ῦ Ἁγίου Πεύματο». Εἰ ἕα Πατέρα, τὴ πάτω ἀρχὴ κα ὶ αἰ τία, οὐκ ἔκ τιο γεηθέτα, ἀαίτιο δ ὲ κα ὶ ἀ γέητο μόο ὑπάρχοτα, πάτω μὲ ποιητή, ἑὸ δ ὲ μόου Πατέρα φύσει το ῦ μοογεοῦ Υἱο ῦ αὐτο ῦ, Κυρίου δ ὲ κα ὶ Θεοῦ κα ὶ Σωτῆρο ἡμῶ Ἰησο ῦ Χριστο ῦ, κα ὶ προβολέα το ῦ Πααγίου Πεύματο. Κα ὶ εἰ ἕα Υἱὸ το ῦ Θεο ῦ τὸ μοογε ῆ, τὸ Κύριο ἡμῶ Ἰησοῦ Χριστό, τὸ ἐκ το ῦ Πατρὸ γεηθέτα πρ ὸ πάτω τῶ αἰώω, φῶ ἐκ φωτό, Θεὸ ἀληθιὸ ἐκ Θεο ῦ ἀληθιο ῦ, γεηθέτα ο ὐ ποιηθέτα, ὁμοούσιο τ ῷ Πατρί, δι ο ὗ τ ὰ πάτα ἐ γέετο. «Πρ ὸ πάτω τῶ αἰ ώω» λέγοτε δείκυμε, ὅτι ἄχροο κα ὶ ἄαρχο αὐτο ῦ ἡ γέησι ο ὐ γὰρ ἐκ το ῦ μὴ ὄτο εἰ τ ὸ εἶαι παρήχθη ὁ Υἱὸ το ῦ Θεο ῦ, τ ὸ ἀπαύγασμα τῆ και βρίσκεται πάω από κάθε αρχή και εξουσία, πάω από κάθε ουσία, ζωή, λόγο και όημα είαι η ίδια το φω, η ίδια η αγαθοσύη, η ίδια η ζωή, η ίδια η ουσία, διότι δε δε έχει τη ύπαρξη από άλλο ή από κάποιο υπάρχο ο, αλλά η ίδια είαι η αιτία τη υπάρξεω, η ζωή τω ζώτω, ο λόγο όσω έχου λογική, η αιτία κάθε καλού για όλα. Τα γωρίζει όλα προτού δημιουργηθού. Είαι μία ουσία, μία θεότητα, μία δύαμη, μία θέληση, μία εέργεια, μία αρχή, μία εξουσία, μία κυριότητα, μία βασιλεία, τη οποία γωρίζουμε σε τρει τέλειε υποστάσει και τη προσκυάμε με μία συγχρόω προσκύηση κάθε λογική ύπαρξη τη δημιουργία πιστεύει και λατρεύει (τι τρει υποστάσει) που είαι εωμέε ασύγχυτα και διακρίοται αχώριστα. Αυτό είαι το παράδοξο (για τη λογική). (Πιστεύουμε) στο Πατέρα, το Υιό και το Άγιο Πεύμα, που στο όομά του έχουμε βαπτισθεί. Διότι ο Κύριο στου αποστόλου αυτή τη ετολή έδωσε, ότα βαπτίζου. Είπε, «α βαπτίζου αυτού στο όομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πεύματο». (Πιστεύουμε) σ έα Πατέρα, τη δημιουργική αρχή και αιτία όλω, ο οποίο δε γεήθηκε από κάποιο, αλλά είαι ο μόο χωρί αρχική αιτία και αγέητο που είαι δημιουργό όλω, αλλά κατά φύσι Πατέρα μόο του μοογεή Υιού του, του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μα Ιησού Χριστού, ο οποίο και εκπορεύει το Παάγιο Πεύμα. Πιστεύουμε και σ έα Υιό, μοογεή υιό του Θεού (Πατέρα), το Κύριό μα Ιησού Χριστό, που γεήθηκε από το Πατέρα πρι απ όλου του αιώε, φω (ο Υιό) από το φω (του Πατέρα), αληθιό Θεό από αληθιό Θεό, που γεήθηκε και δε δημιουργήθηκε, ομοούσιο με το Πατέρα, και ο οποίο δημιούργησε τα πάτα. Λέγοτα «προ πάτω τω αιώω» δείχουμε ότι η γέησή του είαι άχροη και άαρχη. Διότι ο Υιό του Θεού δε προήλθε από τη αυπαρξία

13 δόξη, ὁ χαρακτὴρ τῆ το ῦ Πατρὸ ὑποστάσεω, ἡ ζῶ σα σοφία κα ὶ δύαμι, ὁ λόγο ὁ ἐυπόστατο, ἡ οὐσιώδη κα ὶ τελεία καὶ ζῶσα εἰκὼ το ῦ ἀοράτου Θεο ῦ, ἀλλ ἀε ὶ ἦ σὺ τ ῷ Πατρ ὶ κα ὶ ἐ αὐτῷ ἀιδίω κα ὶ ἀάρχω ἐξ αὐτο ῦ γεγεημέο ο ὐ γὰρ ἦ ποτε ὁ Πατήρ, ὅτε οὐκ ἦ ὁ Υἱό, ἀλλ ἅμα Πατήρ, ἅμα Υἱὸ ἐξ αὐτοῦ γεγεημέο Πατὴρ γὰρ ἐκτὸ Υἱο ῦ οὐκ ἂ κληθείη. Ε ἰ δ ὲ ἦ μ ὴ ἔχω Υἱ ό, οὐκ ἦ Πατήρ, κα ὶ ε ἰ μετ ὰ ταῦτα ἔσχε Υἱό, μετ ὰ ταῦτα ἐγέετο Πατὴ ρ μ ὴ ὢ πρ ὸ τούτου Πατὴρ κα ὶ ἐτράπη ἐκ το ῦ μ ὴ εἶαι Πατὴρ εἰ τ ὸ γεέσθαι Πατήρ, ὅπερ πάση βλασφημία ἐστ ὶ χαλεπώτερο. Ἀδύατο γὰρ τὸ Θεὸ εἰπεῖ ἔρημο τῆ φυσικῆ γοιμότητο ἡ δὲ γοιμότη τ ὸ ἐξ αὐτο ῦ ἤγου ἐκ τῆ ἰδία οὐσία ὅμοιο κατ ὰ φύσι γεᾶ. Ἐπ ὶ μὲ οὖ τῆ το ῦ Υἱο ῦ γεήσεω ἀσεβὲ λέγει χρόο μεσιτεῦσαι ἢ μετ ὰ τὸ Πατέρα τὴ το ῦ Υἱο ῦ γεέσθαι ὕπαρξι. Ἐξ αὐτο ῦ γὰρ, ἤγου τῆ το ῦ Πατρὸ φύσεώ φαμε τὴ τοῦ Υἱο ῦ γέησι. Κα ὶ ε ἰ μ ὴ ἐξ ἀρχῆ δῶμε τὸ Υἱὸ συυπάρχει τ ῷ Πατρ ὶ ἐξ αὐτο ῦ γεγεημέο, τροπὴ τῆ το ῦ Πατρὸ ὑποστάσεω παρεισάγομε ὅτι μ ὴ ὢ Πατὴρ ὕστερο ἐγέετο Πατήρ ἡ γὰρ κτίσι, ε ἰ κα ὶ μετ ὰ ταῦτα γέγοε, ἀλλ οὐκ ἐκ τῆ το ῦ Θεοῦ οὐσία, ἐκ δ ὲ το ῦ μ ὴ ὄτο εἰ τ ὸ εἶαι βουλήσει κα ὶ δυάμει αὐτοῦ παρήχθη, κα ὶ οὐχ ἅπτεται τροπ ὴ τῆ το ῦ Θεο ῦ φύσεω. Γέησι μὲ γάρ ἐστι τ ὸ ἐκ τῆ οὐσία το ῦ γεῶτο προάγεσθαι τ ὸ γεώμεο ὅμοιο κατ οὐσία, κτίσι δ ὲ κα ὶ ποίησι τ ὸ ἔξωθε κα ὶ οὐκ ἐκ τῆ οὐσία το ῦ κτίζοτο κα ὶ ποιοῦτο γίεσθαι τ ὸ κτιζόμεο καὶ ποιούμεο ἀόμοιο πατελῶ. Ἐπ ὶ μὲ οὖ το ῦ μόου ἀπαθοῦ καὶ ἀαλλοιώτου κα ὶ ἀτρέπτου κα ὶ ἀε ὶ ὡσαύτω ἔχοτο Θεο ῦ κα ὶ τ ὸ γεᾶ κα ὶ τ ὸ κτίζει ἀπαθέ φύσει γὰρ ὢ ἀπαθὴ κα ὶ ἄρρευστο ὡ στη ύπαρξη, καθώ είαι η ακτιοβολία τη θεία δόξη, ο τύπο τη υποστάσεω του Πατέρα, η ζωταή σοφία και δύαμη, ο ευπόστατο λόγο, η τέλεια και ζωταή εικόα τη ουσία του αόρατου Θεού ήτα πάτοτε με το Πατέρα στου κόλπου του και γεήθηκε απ Αυτό προαιωίω και χωρί αρχή. Δε υπήρχε χρόο που ο Πατέρα ήτα χωρί το Υιό, αλλά ο Πατέρα και ο Υιό, που γεήθηκε απ Αυτό, υπήρχα συγχρόω διότι χωρί Υιό, δε καλείται Πατέρα. Εά δε είχε Υιό, δε θα ήτα Πατέρα κι α απόκτησε κατόπι Υιό, έγιε Πατέρα μετά τη γέηση, χωρί α είαι πρι απ αυτή και μεταβλήθηκε από το α μη είαι Πατέρα στη κατάσταση α γίει Πατέρα, το οποίο είαι χειρότερο από κάθε βλασφημία. Διότι είαι αδύατο α πούμε για το Πατέρα ότι δε έχει τη φυσική γοιμότητα και η γοιμότητα έχει τη ιδιότητα α γεά όμοιο απόγοο από τη ίδια φύση. Για τη γέηση του Υιού είαι ασέβεια α λέμε ότι μεσολάβησε χροικό διάστημα και ότι ο Υιό γεήθηκε χροικά μετά το Πατέρα. Διότι ισχυριζόμαστε ότι η γέηση του Υιού είαι από τη ουσία του Πατέρα. Και α δε δεχθούμε ότι ο Υιό από τη αρχή συυπήρχε με το Πατέρα, από το οποίο και γεήθηκε, θεσμοθετούμε μεταβολή στη υπόσταση του Πατέρα ότι, δηλαδή, δε ήτα στη αρχή Πατέρα αλλά έγιε κατόπι. Μπορεί βέβαια η κτίση α έγιε μετέπειτα, αλλά δε προήλθε από τη ουσία του Πατέρα, εφόσο δημιουργήθηκε από τη αυπαρξία στη ύπαρξη με τη θέληση και τη δύαμή Του έτσι αυτό δε σημαίει μεταβολή στη φύση του Θεού. Διότι, γέηση σημαίει προέλευση του γεημέου από τη ουσία του γεήτορα και ομοιότητα στη ουσία ατίθετα, πλάση και δημιουργία σημαίει ότι το δημιούργημα είαι απέξω και όχι από τη ουσία του δημιουργού και πατελώ αόμοιο. Για το Θεό όμω, ο οποίο είαι ο μόο απαθή, ααλλοίωτο, αμετάβλητο και παραμέει αιώια στη ίδια κατάσταση, και η γέηση και η δημιουργία

14 ἁπλοῦ κα ὶ ἀσύθετο, ο ὐ πέφυκε ὑπομέει πάθο ἢ ῥεῦσι οὔτε ἐ τ ῷ γεᾶ οὔτε ἐ τ ῷ κτίζει οὐδέ τιο συεργία δεῖται, ἀλλ ἡ μὲ γέησι ἄαρχο κα ὶ ἀίδιο φύσεω ἔργο οὖσα κα ὶ ἐκ τῆ οὐ σία αὐτο ῦ προάγουσα, ἵα τροπὴ ὁ γεῶ μ ὴ ὑπομεί ῃ κα ὶ ἵα μ ὴ Θεὸ πρῶτο κα ὶ Θεὸ ὕστερο εἴη κα ὶ προσθήκη δέξηται. Ἡ δὲ κτίσι ἐπ ὶ Θεο ῦ θελήσεω ἔργο οὖσα ο ὐ συαΐδιό ἐστι τ ῷ Θε ῷ, ἐπειδὴ ο ὐ πέφυκε τ ὸ ἐκ το ῦ μ ὴ ὄτο εἰ τ ὸ εἶ αι παραγόμεο συαΐδιο εἶαι τ ῷ ἀάρχ ῳ κα ὶ ἀε ὶ ὄτι. Ὥσπερ τοίυ οὐχ ὁμοίω ποιε ῖ ἄθρωπο καὶ Θεό ὁ μὲ γὰρ ἄθρωπο οὐδὲ ἐκ το ῦ μ ὴ ὄτο εἰ τ ὸ εἶ αι παράγει, ἀλλ ὅπερ ποιε ῖ ἐκ προϋποκειμέη ὕλη ποιε ῖ, ο ὐ θελήσα μόο ἀλλ ὰ κα ὶ προεπιοήσα, κα ὶ ἐ τ ῷ ῷ ἀατυπώσα τὸ γεησόμεο, εἶτα κα ὶ χερσὶ ἐργασάμεο κα ὶ κόπο ὑπομεία καὶ κάματο, πολλάκι δ ὲ κα ὶ ἀστοχήσα μ ὴ ἀποβάτο, καθ ὰ βούλεται το ῦ ἐπιτηδεύματο ὁ δ ὲ Θεὸ θελήσα μόο ἐκ το ῦ μ ὴ ὄτο εἰ τὸ εἶαι τ ὰ πάτα παρήγαγε οὕτω οὐδ ὲ ὁμοίω γε ᾷ Θεὸ κα ὶ ἄ θρωπο. Ὁ μὲ γὰρ Θεὸ ἄχροο ὢ κα ὶ ἄαρχο καὶ ἀπαθὴ κα ὶ ἄρρευστο κα ὶ ἀσώματο κα ὶ μόο κα ὶ ἀ τελεύτητο ἀχρόω κα ὶ ἀάρχω κα ὶ ἀπαθῶ κα ὶ ἀρρεύστω γε ᾷ κα ὶ ἐκτὸ συδυασμο ῦ κα ὶ οὔτε ἀρχὴ ἔχει ἡ ἀκατάληπτο αὐτο ῦ γέησι, οὔ τε τέλο. Κα ὶ ἀάρχω μὲ δι ὰ τ ὸ ἄτρεπτο, ἀρρεύστω δ ὲ δι ὰ τ ὸ ἀπαθὲ κα ὶ ἀσώματο ἐκτὸ δ ὲ συδυασμο ῦ διά τε τ ὸ ἀσώματο πάλι καὶ ἕα μόο εἶαι Θεὸ ἀπροσδε ῆ ἑτέρου ἀτελευτήτω δ ὲ καὶ ἀκαταπαύστω διά τε τ ὸ ἄαρχο κα ὶ ἄχροο κα ὶ ἀτελεύτητο κα ὶ ἀεὶ ὡσαύτω ἔχει τ ὸ γὰρ ἄαρχο ἀτελεύτητο, τ ὸ δ ὲ χάριτι ἀτελεύτητο ο ὐ πάτω ἄαρχο ὥσπερ ο ἱ ἄγγελοι. Γε ᾷ τοίυ ὁ ἀε ὶ ὢ Θεὸ τὸ ἑαυτοῦ είαι απαθεί ιδιότητε. Αφού, σα απλό και ασύθετο, είαι από τη φύση του απαθή και αμετάβλητο δε είαι στη φύση του α υφίσταται πάθο ή μεταβολή, ούτε ότα γεά ούτε ότα δημιουργεί, και δε χρειάζεται βοήθεια από καέα. Η γέησή του είαι χωρί αρχή και αιώια, επειδή είαι έργο τη φύσεω και προέρχεται από τη ουσία του έτσι ο γεήτορα δε υφίσταται μεταβολή δε υπάρχει προηγούμεο και επόμεο Θεό, ώστε α δεχθεί προσθήκη. Η κτίση, ότα έργο τη θελήσεω του Θεού, δε έχει τη ίδια ουσία με το Θεό, επειδή αυτό που προέρχεται από το μηδέ δε γίεται α είαι σύγχροο με το άαρχο και αιώιο. Όπω λοιπό ο άθρωπο και ο Θεό δε δημιουργού με ίδιο τρόπο διότι ο άθρωπο τίποτε δε δημιουργεί από το μηδέ, αλλά ό,τι φτιάχει, το κάει από προϋπάρχουσα ύλη και το κάει όχι μόο επειδή το θέλησε, αλλά και αφού σκέφτηκε και σχεδίασε πρώτα στο ου του το μελλούμεο α γίει έπειτα το δουλεύει με τα χέρια και υπομέει κόπο και κούραση και πολλέ φορέ απέτυχε, διότι δε έγιε το έργο του όπω το θέλει ατίθετα ο Θεό, μόο με τη θέλησή του τα δημιούργησε όλα από το μηδέ στη ύπαρξη έτσι, λοιπό, δε δημιουργεί με το ίδιο τρόπο ο Θεό και ο άθρωπο. Διότι ο Θεό, ότα έξω από το χρόο και χωρί αρχή, απαθή, αμετάβλητο, ασώματο, μόο και αιώιο, γεά εκτό χρόου και χωρί αρχή, απαθώ και χωρί μεταβολή και δίχω συεργασία. Μάλιστα, η ακατάληπτη γέησή του δε έχει ούτε αρχή ούτε τέλο. Γεά χωρί αρχή, διότι είαι αμετάβλητο γεά χωρί μεταβολή, διότι είαι απαθή και χωρί σώμα γεά, επίση, χωρί συεργασία, διότι είαι και πάλι ασώματο, έα και μοαδικό Θεό, χωρί α έχει τη αάγκη άλλου και γεά χωρί τέλο και διακοπή, επειδή είαι άαρχο, άχροο, αιώιο και αμετάβλητο πάτοτε. Διότι το από τη φύση του χωρί αρχή είαι και χωρί τέλο, εώ εκείο που χαριστικά είαι χωρί τέλο δε είαι και οπωσδήποτε χωρί αρχή, όπω

15 Λόγο τέλειο ὄτα ἀάρχω κα ὶ ἀτελευτήτω, ἵα μ ὴ ἐ χρό ῳ τίκτ ῃ Θεὸ ὁ χρόου ἀωτέρα ἔχω τή τε φύσι κα ὶ τὴ ὕπαρξι. Ὁ δὲ ἄθρωπο δῆλο ὡ ἐατίω γε ᾷ ὑπ ὸ γέεσι τελῶ κα ὶ φθορὰ κα ὶ ῥεῦσι κα ὶ πληθυσμὸ κα ὶ σῶμα περικείμεο κα ὶ τὸ ἄρρε κα ὶ τ ὸ θῆλυ ἐ τ ῇ φύσει κεκτημέο ἐδεὲ γὰρ τ ὸ ἄρρε τῆ τοῦ θήλεο βοηθεία. Ἀλλ ἵλεω εἴη ὁ πάτω ἐπέκεια κα ὶ πᾶσα όησι καὶ κατάληψι ὑπερκείμεο. Διδάσκει οὖ ἡ Ἁγία Καθολικ ὴ καὶ Ἀποστολικ ὴ Ἐκκλησία ἅμα Πατέρα κα ὶ ἅμα τὸ μοογε ῆ αὐτο ῦ Υἱὸ ἐ ξ αὐτο ῦ γεγεημέο ἀχρόω κα ὶ ἀρρεύστω κα ὶ ἀπαθῶ καὶ ἀκαταλήπτω, ὡ μόο ὁ τῶ ὅλω οἶδε Θεό. Ὥσπερ ἅμα τ ὸ πῦρ καὶ ἅμα τ ὸ ἐξ αὐτο ῦ φῶ, κα ὶ ο ὐ πρῶτο τ ὸ πῦρ κα ὶ μετ ὰ ταῦτα τ ὸ φῶ ἀλλ ἅμα κα ὶ ὥσπερ τ ὸ φῶ ἐκ το ῦ πυρὸ ἀε ὶ γεώμεο ἀε ὶ ἐ αὐτ ῷ ἐστι μηδαμῶ αὐτο ῦ χωριζόμεο, οὕτω κα ὶ ὁ Υἱὸ ἐκ τοῦ Πατρὸ γεᾶται μηδαμῶ αὐτο ῦ χωριζόμεο, ἀλλ ἀε ὶ ἐ αὐτ ῷ ἐστι. Ἀλλ ὰ τ ὸ μὲ φῶ ἐκ το ῦ πυρὸ γεώμεο ἀχωρίστω, καὶ ἐ αὐτ ῷ ἀε ὶ μέο οὐκ ἔχει ἰδία ὑπόστασι παρ ὰ τ ὸ πῦρ ποιότη γάρ ἐστι φυσικ ὴ το ῦ πυρό, ὁ δ ὲ Υἱὸ το ῦ Θεο ῦ ὁ μοογεὴ ἐκ Πατρὸ γεηθεὶ ἀχωρίστω κα ὶ ἀδιαστάτω κα ὶ ἐ αὐτ ῷ μέω ἀε ὶ ἔχει ἰδία ὑπόστασι παρ ὰ τὴ το ῦ Πατρό. Λόγο μὲ οὖ κα ὶ ἀπαύγασμα λέγεται δι ὰ τὸ ἄευ συδυασμο ῦ κα ὶ ἀπαθῶ κα ὶ ἀχρόω κα ὶ ἀρρεύστω καὶ ἀχωρίστω γεγεῆσθαι ἐκ το ῦ Πατρό, Υἱὸ δ ὲ κα ὶ χαρακτὴρ τῆ πατρικῆ ὑποστάσεω δι ὰ τ ὸ τέλειο κα ὶ ἐυπόστατο κα ὶ κατὰ πάτα ὅμοιο τ ῷ Πατρ ὶ εἶαι πλὴ τῆ ἀγεησία, μοογεὴ δέ, ὅ τι μόο ἐκ μόου το ῦ Πατρὸ μόω ἐγεήθη. Οὐδ ὲ γὰρ ὁμοιοῦ ται ἑτέρα γέησι τ ῇ το ῦ Υἱο ῦ το ῦ Θεο ῦ γεήσει, οὐδ ὲ γάρ ἐ στι συμβαίει με του αγγέλου. Ο αιώιο, λοιπό, Θεό γεά χωρί αρχή και τέλο το Λόγο του, που είαι τέλειο έτσι ώστε α μη γεά μέσα στο χρόο ο Θεό, που έχει τη φύση και τη ύπαρξή του πάω από το χρόο. Εώ ο άθρωπο είαι φαερό ότι γεά με ατίθετο τρόπο, διότι και ο ίδιο γειέται και φθείρεται, είαι ρευστό και πολλαπλασιάζεται, έχει σώμα και διακρίεται η φύση του σε αρσεικό και θηλυκό γέο. Διότι το αρσεικό γέο χρειάζεται τη βοήθεια του θηλυκού. Αλλά α μα σπλαγχισθεί ο Θεό ο οποίο είαι πέρα απ όλα και ξεπερά κάθε έοια και ατίληψη. Η Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία διδάσκει ότι υπάρχει συγχρόω ο Πατέρα και ο μοογεή του Υιό, ο οποίο γεήθηκε απ Αυτό εκτό χρόου, με τρόπο αμετάβλητο, απαθή και ακατάληπτο, όπω το γωρίζει μόο ο Θεό του σύμπατο. Συμβαίει το ίδιο με τη φωτιά, που υπάρχει ταυτόχροα με το φω τη, και όχι πρώτα η φωτιά και μετά το φω, αλλά ταυτόχροα. Και όπω το φω προέρχεται από τη φωτιά και είαι πάτοτε μαζί τη, χωρί καθόλου α ξεχωρίζει, έτσι και ο Υιό γειέται από το Πατέρα χωρί καθόλου α χωρίζεται απ Αυτό αλλά πάτοτε είαι μαζί του. Το φω όμω, α και προέρχεται χωρί α ξεχωρίζει από τη φωτιά και μέει πάτοτε μαζί τη, δε έχει δική του ξεχωριστή ύπαρξη από τη φωτιά διότι είαι φυσική ποιότητα τη φωτιά. Ατίθετα, ο μοογεή Υιό του Θεού, που γεήθηκε αχώριστα και αδιάσπαστα από το Πατέρα και μέει πάτοτε εωμέο μαζί Του, έχει ιδιαίτερη υπόσταση απ αυτή του Πατέρα. Ο Λόγο, λοιπό, οομάζεται και απαύγασμα (λάμψη) του Πατέρα, διότι γεήθηκε απ Αυτό χωρί συεργασία, με τρόπο απαθή, πέρα από το χρόο, αμετάβλητο και αχώριστο. Οομάζεται, επίση, Υιό και χαρακτήρα τη υποστάσεω του Πατέρα, επειδή είαι τέλειο, έχει δική του υπόσταση και είαι όμοιο σε όλα με το Πατέρα, εκτό από τη ιδιότητα τη αγεησία.

16 ἄλλο Υἱὸ το ῦ Θεο ῦ. Οομάζεται μοογεή, διότι μόο αυτό Ε ἰ γὰρ κα ὶ τ ὸ Πεῦμα τ ὸ Ἅγιο ἐκ το ῦ Πατρὸ γεήθηκε από το Πατέρα μόο. ἐκπορεύεται, ἀλλ Καμιά άλλη γέηση δε εξομοιώεται ο ὐ γεητῶ ἀλλ ἐκπορευτῶ. Ἄ λλο τρόπο με τη γέηση του Υιού του Θεού, ούτε υπάρχει ὑπάρξεω οὗτο άλλο Υιό του Θεού. ἄληπτό τε κα ὶ ἄγωστο, ὥσπερ κα ὶ ἡ τοῦ Ακόμη και το Άγιο Πεύμα, το οποίο εκπορεύεται Υἱο ῦ γέησι. από το Πατέρα, παρ όλα Δι ὸ κα ὶ πάτα, ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ, αὐτο ῦ εἰ σι αυτά δε γειέται αλλά εκπορεύεται. Αυτό πλὴ τῆ ἀγεησία, αποτελεί άλλο τρόπο υπάρξεω, ἥτι ο ὐ σημαίει οὐσία διαφορὰ οὐδὲ ακατάληπτο και άγωστο, όπω και η γέηση του ἀξίωμα, ἀλλ ὰ τρόπο Υιού. ὑπάρξεω ὥσπερ κα ὶ ὁ Ἀδὰμ ἀγέητο ὤ Γι αυτό το λόγο, όσα έχει ο Πατέρα, είαι και πλάσμα γάρ ἐστι Θεο ῦ δικά του, εκτό από τη κα ὶ ὁ Σὴθ γεητό υἱὸ γάρ ἐστι το ῦ Ἀ δάμ αγεησία, η οποία δε σημαίει διαφορά στη κα ὶ ἡ Εὔα ἐκ τῆ το ῦ ουσία ή στο αξίωμα, αλλά στο Ἀδὰμ πλευρᾶ ἐκπορευθεῖσα ο ὐ γὰ ρ τρόπο υπάρξεω. Όπω και ο Αδάμ που δε ἐγεήθη αὕτη ο ὐ φύσει γεήθηκε (από άθρωπο) διότι διαφέρουσι ἀλλήλω ἄθρωποι γάρ εἰ σι, το έπλασε ο Θεό, και ο Σήθ που γεήθηκε αφού ἀλλ ὰ τ ῷ τῆ ὑπάρξεω είαι παιδί του Αδάμ, και η τρόπ ῳ. Εύα που προήλθε από τη πλευρά του Αδάμ καθώ Χρ ὴ γὰρ εἰδέαι, ὅτι τ ὸ ἀγέητο δι ὰ το ῦ ἑὸ δε γεήθηκε, όλοι αυτοί Ν ῦ γραφόμεο τ ὸ δε διαφέρου στη φύση μεταξύ του διότι όλοι ἄκτιστο, ἤτοι τ ὸ μ ὴ γεόμεο σημαίει τὸ είαι το ίδιο άθρωποι, αλλά δ ὲ ἀγέητο δι ὰ τῶ διαφέρου στο τρόπο τη υπάρξεω. δύο Ν ῦ γραφόμεο δηλο ῖ τ ὸ μ ὴ γεηθέ. Και πρέπει α γωρίζουμε ότι η λέξη «αγέητο» Κατ ὰ μὲ οὖ τ ὸ πρῶτο που γράφεται με έα σημαιόμεο διαφέρει οὐσία οὐσία ἄ λλη σημαίει το άκτιστο, δηλαδή το αδημιούργητο εώ γὰρ οὐσία ἡ ἄκτιστο, ἤτοι η λέξη «αγέητο» με δύο ἀγέητο δι ὰ το ῦ ἑὸ Ν ῦ, κα ὶ ἄλλη ἡ γεητ ὴ, σημαίει αυτό που δε έχει γεηθεί. Σύμφωα ἤτοι κτιστή. Κατ ὰ δ ὲ με τη σημασία τη πρώτη τ ὸ δεύτερο σημαιόμεο ο ὐ διαφέρει οὐ σία λέξεω διαφέρει η μία ουσία από τη άλλη διότι οὐσία πατὸ γὰρ άλλη ουσία είαι το άκτιστο, εἴδου ζῴω ἡ πρώτη ὑπόστασι ἀ γέητό δηλαδή το αγέητο μ έα, και άλλη το ἐστι, ἀλλ οὐκ ἀγέητο γεητό, δηλαδή το κτιστό. ἐκτίσθησα μὲ γὰρ ὑπ ὸ το ῦ δημιουργο ῦ τῷ Σύμφωα όμω με τη δεύτερη σημασία τη λέξεω Λόγ ῳ αὐτο ῦ δε διαφέρει η μία ουσία παραχθέτα εἰ γέεσι, ο ὐ μὴ ἐ γεήθησα από τη άλλη διότι η αρχική υπόσταση κάθε μ ὴ προϋπάρχοτο είδου ζώου είαι αγέητη (μη ἑτέρου ὁμοειδοῦ, ἐξ ο ὗ γεηθῶσι. δημιουργημέη), όχι αγέητη (άκτιστη). Διότι Κατ ὰ μὲ οὖ τ ὸ πρῶ το σημαιόμεο δημιουργήθηκα και ήλθα στη κοιωοῦσι α ἱ τρεῖ τῆ ύπαρξη από το δημιουργό Λόγο και δε ἁγία θεότητο ὑπέρθεοι ὑ ποστάσει δημιουργήθηκα, επειδή δε υπήρχε ὁμοούσιοι γὰρ κα ὶ ἄκτιστοι κάποιο άλλο όμοιο ο, από το οποίο α πλασθού. ὑπάρχουσι. Κατ ὰ δ ὲ τ ὸ δεύτερο Συεπώ, με τη πρώτη σημασία τη λέξεω σημαιόμεο οὐδαμῶ μόο γὰρ συμφωού οι τρει υπέρθεε ὁ Πατὴρ ἀγέητο ο ὐ γὰρ ἐξ ἑτέρα ἐστὶ υποστάσει τη αγία θεότητο διότι είαι αὐτ ῷ ὑποστάσεω τ ὸ ομοούσιε και άκτιστε. εἶαι. Κα ὶ μόο ὁ Υἱὸ γεητό ἐκ τῆ τοῦ Δε συμφωού όμω καθόλου με τη σημασία τη Πατρὸ γὰρ οὐσία δεύτερη λέξεω. Διότι ἀάρχω κα ὶ ἀχρόω γεγέηται. Κα ὶ μόο μόο τ ὸ Πεῦμα τ ὸ Ἅγιο ο Πατέρα είαι αγέητο δε προήλθε η ύπαρξή ἐκπορευτὸ ἐκ τῆ οὐσία το ῦ Πατρό, οὐ του από κάποια άλλη

17 γεώμεο ἀλλ ἐκπορευόμεο. Οὕτω μὲ τῆ θεία διδασκούση Γραφῆ, το ῦ δ ὲ τρόπου τῆ γεήσεω κα ὶ τῆ ἐ κπορεύσεω ἀκαταλήπτου ὑπάρχοτο. Κα ὶ τοῦτο δ ὲ ἰστέο, ὡ οὐκ ἐξ ἡμῶ μετηέχθη ἐπ ὶ τὴ μακαρία θεότητα τ ὸ τῆ πατρότητο κα ὶ υἱότητο καὶ ἐκπορεύσεω ὄομα τοὐατίο δ ὲ ἐκεῖθε ἡμῖ μεταδέδοται, ὥ φησι ὁ θεῖο ἀπόστολο «Δι ὰ τοῦτο κάμπτω τ ὰ γόατά μου πρὸ τὸ Πατέρα, ἐξ ο ὗ πᾶσα πατρι ὰ ἐ οὐρα ῷ κα ὶ ἐπ ὶ γῆ». Ε ἰ δ ὲ λέγομε τὸ Πατέρα ἀρχὴ εἶαι τοῦ Υἱο ῦ κα ὶ μείζοα, ο ὐ προτερεύει αὐτὸ το ῦ Υἱο ῦ χρό ῳ ἢ φύσει ὑποφαίομε, «δι αὐτο ῦ γὰρ τοὺ αἰῶα ἐποίησε», οὐδ ὲ καθ ἕ τερό τι, ε ἰ μ ὴ κατ ὰ τ ὸ αἴτιο, τουτέστι ὅτι ὁ Υἱὸ ἐκ το ῦ Πατρὸ ἐ γεήθη κα ὶ οὐχ ὁ Πατὴρ ἐκ το ῦ Υἱο ῦ κα ὶ ὅτι ὁ Πατὴρ αἴτιό ἐστι το ῦ Υἱοῦ φυσικῶ, ὥσπερ οὐκ ἐκ το ῦ φωτὸ τ ὸ πῦρ φαμε προέρχεσθαι, ἀλλ ὰ τὸ φῶ μᾶλλο ἐκ το ῦ πυρό. Ὅτε οὖ ἀκούσωμε ἀρχὴ κα ὶ μείζοα τοῦ Υἱο ῦ τὸ Πατέρα, τ ῷ αἰτί ῳ οήσωμε. Κα ὶ ὥσπερ ο ὐ λέγομε ἑτέρα οὐσία τ ὸ πῦρ κα ὶ ἑτέρα τ ὸ φῶ, οὕτω οὐχ οἷ ό τε φάαι ἑτέρα οὐσία τὸ Πατέρα κα ὶ τὸ Υἱὸ ἑτέρα, ἀλλ ὰ μιᾶ κα ὶ τῆ αὐτῆ. Κα ὶ καθάπερ φαμὲ δι ὰ το ῦ ἐξ αὐτο ῦ προερχομέου φωτὸ φαίει τ ὸ πῦρ κα ὶ ο ὐ τιθέμεθα ὄργαο ὑπουργικὸ εἶαι το ῦ πυρὸ τ ὸ ἐ ξ αὐτο ῦ φῶ, δύαμι δ ὲ μᾶλλο φυσική, οὕτω λέγομε τὸ Πατέρα πάτα, ὅσα ποιε ῖ, δι ὰ το ῦ μοογεοῦ αὐτο ῦ Υἱο ῦ ποιεῖ οὐχ ὡ δι ὀργάου λειτουργικο ῦ, ἀλλ ὰ φυσικῆ κα ὶ ἐ υποστάτου δυάμεω. Κα ὶ ὥσπερ λέγομε τ ὸ πῦρ φωτίζει κα ὶ πάλι φαμὲ τ ὸ φῶ το ῦ πυρὸ φωτίζει, οὕτω «πάτα, ὅσα ποιε ῖ ὁ Πατήρ, ὁμοίω κα ὶ ὁ Υἱὸ ποιε ῖ». Ἀλλ ὰ τ ὸ μὲ φῶ οὐκ ἰ δία ὑπόστασι παρ ὰ τ ὸ πῦρ κέκτηται, ὁ δ ὲ Υἱὸ τελεία ὑπόστασί ἐστι τῆ πατρικῆ ἀχώριστο υπόσταση. Και μόο ο Υιό είαι γεητό διότι έχει γεηθεί χωρί αρχή και τέλο από τη ουσία του Πατέρα. Και μόο το Άγιο Πεύμα είαι εκπορευτό από τη ουσία του Πατέρα, όχι γεημέο αλλά εκπορευόμεο. Έτσι μα διδάσκει η Αγία Γραφή, εώ ο τρόπο και τη γεήσεω και τη εκπορεύσεω παραμέει ακατάληπτο. Πρέπει α γωρίζουμε και το εξή η ιδιότητα τη πατρότητα, τη υιότητα και τη εκπορεύσεω δε μεταφέρθηκε στη μακαρία θεότητα από τη δική μα κατάσταση. Το ατίθετο από εκεί έχει δοθεί σε μα, όπω λέει ο θείο Απόστολο: «Γι αυτό λυγίζω τα γόατά μου μπροστά στο Πατέρα, από το οποίο προέρχεται κάθε πατρότητα και στο ουραό και στη γη». Α μάλιστα λέμε ότι ο Πατέρα είαι η αρχική αιτία του Υιού και μεγαλύτερο, δε εοούμε ότι Αυτό προηγείται από το Υιό στο χρόο και τη φύση, διότι «μ αυτό (το Υιό) κατασκεύασε το σύμπα». Ούτε εοούμε ότι προηγείται σε κάτι άλλο, παρά μόο στη αιτία δηλαδή, ο Υιό γεήθηκε από το Πατέρα και όχι ο Πατέρα από το Υιό ο Πατέρα είαι αίτιο του Υιού στη ουσία, όπω η φωτιά δε προέρχεται από το φω, αλλά μάλλο το φω από τη φωτιά. Ότα, λοιπό, ακούσουμε ότι ο Πατέρα είαι η αρχική ουσία του Υιού και μεγαλύτερό του, α εοήσουμε ότι είαι στη αιτία. Και όπω δε λέμε ότι είαι από άλλη ουσία η φωτιά και από άλλη το φω, έτσι δε είαι δυατό α πούμε ότι ο Πατέρα είαι από άλλη ουσία και από άλλη ο Υιό, αλλά είαι από τη μία και ίδια ουσία. Και όπω λέμε ότι η φωτιά φωτίζει με το φω που βγαίει απ αυτή, και δε θεωρούμε το φω που πηγάζει από τη φωτιά ω υπηρετικό όργαό τη, αλλά μάλλο ω φυσική τη ιδιότητα, έτσι λέμε ότι ο Πατέρα όλα όσα κάει, τα κάει με το μοογεή του Υιό, ο οποίο δε λειτουργεί ω υπηρετικό όργαο, αλλά ω φυσική και ευπόστατη δύαμη (του Πατέρα).

18 ὑποστάσεω, ὡ ἀ ωτέρω παρεστήσαμε. Και όπω λέμε ότι η φωτιά φωτίζει και ότι το φω Ἀδύατο γὰρ εὑρεθῆαι τη φωτιά επίση φωτίζει, ἐ τ ῇ κτίσει εἰκόα ἀπαραλλάκτω ἐ ἑαυτῇ κατά το ίδιο τρόπο «όλα, όσα κάει ο Πατέρα, τα τὸ τρόπο τῆ Ἁγία ίδια κάει και ο Υιό». Τριάδο παραδεικύουσα. Τ ὸ γὰρ κτιστὸ Αλλά, εώ το φω δε έχει ιδιαίτερη υπόσταση από κα ὶ σύθετο κα ὶ ῥευστὸ τη φωτιά, ο Υιό κα ὶ τρεπτὸ κα ὶ περιγραπτὸ κα ὶ σχῆμα ἔ χο αποτελεί τέλεια υπόσταση και είαι αχώριστο από κα ὶ φθαρτό, πῶ τη υπόσταση του Πατέρα, σαφῶ δηλώσει τὴ πάτω τούτω όπω το αποδείξαμε παραπάω. Διότι είαι ἀπηλλαγμέη ὑπερούσιο θεία αδύατο α βρεθεί στη κτίση οὐσία; Πᾶσα δ ὲ ἡ κτίσι δῆλο ὡ τοῖ εικόα που α φαερώει απαράλλακτα με το πλείοσι τούτω ἐέχεται κα ὶ περιεχόμεό τη τη κατάσταση πᾶσα κατ ὰ τὴ ἑαυτῆ φύσι τ ῇ φθορᾷ τη Αγία Τριάδο. Διότι, πώ το κτιστό και ὑπόκειται. σύθετο, το μεταβλητό και τρεπτό, Ὁμοίω πιστεύομε κα ὶ εἰ ἓ Πεῦμα τὸ το περιορισμέο και σχηματισμέο και φθαρτό, Ἅγιο, τ ὸ Κύριο κα ὶ είαι δυατό α φαερώσει ζωοποιό, τ ὸ ἐκ το ῦ Πατρὸ ἐ κπορευόμεο τη θεία ουσία που είαι απαλλαγμέη απ όλα κα ὶ ἐ Υ ἱῷ αυτά; Είαι μάλιστα φαερό ἀαπαυόμεο, τ ὸ τ ῷ Πατρ ὶ κα ὶ Υἱῷ ότι όλη η κτίση είαι δέσμια στα περισσότερα απ συμπροσκυούμεο κα ὶ αυτά και ότι στη φύση τη συδοξαζόμεο ὡ ὁμοούσιό τε καὶ εξουσιάζεται από τη φθορά. συαΐδιο, τ ὸ το ῦ Θεο ῦ Πεῦμα, Πιστεύουμε, επίση, και στο έα Άγιο Πεύμα, το τ ὸ εὐθέ, τ ὸ ἡγεμοικό, τὴ πηγὴ τῆ ζωῆ Κύριο και ζωοποιό, κα ὶ το ῦ ἁγιασμο ῦ, Θεὸ το οποίο εκπορεύεται από το Πατέρα και σὺ Πατρ ὶ κα ὶ Υ ἱῷ ὑπάρχο καὶ ααπαύεται στο Υιό προσαγορευόμεο, ἄκτιστο, το προσκυάμε και το δοξάζουμε μαζί με το πλῆ ρε, δημιουργό, πατοκρατορικό, Πατέρα και το Υιό πατουργό, πατοδύαμο, επειδή είαι ομοούσιο και συαιώιο. Είαι το ἀπειροδύαμο, δεσπόζο πάση τῆ κτίσεω Πεύμα του Θεού, το ευθέ, ο ὐ δεσποζόμεο, που εξουσιάζει το ου, πηγή ζωή και αγιασμού, πληροῦ ο ὐ πληρούμεο, μετεχόμεο οὐ που συυπάρχει και μετέχο, ἁγιάζο οὐχ το επικαλούμαστε μαζί με το Πατέρα και το Υιό ἁγιαζόμεο, παράκλητο ὡ τὰ τῶ ὅ λω που είαι άκτιστο, πλήρε, παρακλήσει δεχόμεο, δημιουργικό, κυριαρχικό, παδημιουργικό, κατ ὰ πάτα ὅμοιο τ ῷ Πατρ ὶ κα ὶ τ ῷ Υ ἱῷ, ἐ κ πατοδύαμο και απειροδύαμο το ῦ Πατρὸ που κυριαρχεί σ όλη τη κτίση χωρί α ἐκπορευόμεο κα ὶ δι Υἱο ῦ μεταδιδόμεο καὶ διευθύεται από καέα, γεμίζει μεταλαμβαόμεο χωρί α το γεμίζου, μετέχου σ αυτό και δε ὑπ ὸ πάση τῆ κτίσεω κα ὶ δι ἑαυτο ῦ κτίζο μετέχει το ίδιο, αγιάζει και κα ὶ οὐσιοῦ τ ὰ δε αγιάζεται, και παρηγορεί διότι δέχεται τι σύμπατα κα ὶ ἁγιάζο κα ὶ συέχο, παρακλήσει όλω ἐυπόστατο ἤτοι ἐ ἰδί ᾳ είαι σ όλα όμοιο με το Πατέρα και το Υιό, ὑποστάσει ὑπάρχο, ἀχώριστο καὶ εκπορεύεται από το Πατέρα, ἀεκφοίτητο Πατρὸ κα ὶ Υἱο ῦ μεταδίδεται μέσω του Υιού και το δέχεται όλη η κα ὶ πάτα ἔχο, ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ κα ὶ ὁ Υἱ ό, κτίση. πλὴ τῆ ἀγεησία Μ αυτό δημιουργείται και λαμβάου ουσία τα κα ὶ τῆ γεήσεω. σύμπατα, τα αγιάζει Ὁ μὲ γὰρ Πατὴρ ἀαίτιο κα ὶ ἀγέητο οὐ και τα συγκρατεί είαι ευπόστατο, έχει δηλαδή γὰρ ἔκ τιο ἐξ δική του υπόσταση, ἑαυτο ῦ γάρ τ ὸ εἶαι ἔχει, οὐδέ τι τῶ ὅ σα περ αχώριστο και συδεδεμέο με το Πατέρα και το ἐξ ἑτέρου ἔχει, αὐτὸ δ ὲ Υιό τα έχει όλα, όσα έχει μᾶλλό ἐστι ἀρχ ὴ κα ὶ αἰτία το ῦ εἶαι κα ὶ τοῦ και ο Πατέρα και ο Υιό, εκτό από τη ιδιότητα

19 πῶ εἶαι φυσικῶ τοῖ του αγέητου πᾶσι. Ὁ δ ὲ Υἱὸ ἐκ το ῦ Πατρὸ γεητῶ τὸ και του γεητού. δ ὲ Πεῦμα τ ὸ Ἅγιο κα ὶ Διότι ο Πατέρα είαι ααίτιο και αγέητο, αὐτ ὸ μὲ ἐκ το ῦ Πατρό, ἀλλ ο ὐ γεητῶ επειδή δε προήλθε από ἀλλ ἐκπορευτῶ. Κα ὶ ὅτι καέα μὲ ἔστι διαφορ ὰ γεήσεω κα ὶ ἐ κπορεύσεω, έχει τη ύπαρξη από το εαυτό του και, ό,τι έχει, μεμαθήκαμε τί δ ὲ δε το έχει από ὁ τρόπο τῆ διαφορᾶ, οὐδαμῶ. Ἅμα δ ὲ καὶ άλλο αυτό μάλιστα είαι η αρχή και η αιτία τη ἡ Υἱο ῦ ἐκ το ῦ Πατρὸ φυσική υπάρξεω όλω γέησι, κα ὶ ἡ το ῦ Ἁ γίου Πεύματο τω ότω. Ο Υιό πάλι προέρχεται με γέηση ἐκπόρευσι. από το Πατέρα και το Άγιο Πάτα οὖ, ὅσα ἔχει ὁ Υἱό, κα ὶ τ ὸ Πεῦμα ἐ κ Πεύμα πάλι από το Πατέρα, όχι όμω με το ῦ Πατρὸ ἔχει κα ὶ γέηση αλλά με εκπόρευση. Ήδη αὐτ ὸ τ ὸ εἶαι. Κα ὶ ε ἰ μ ὴ ὁ Πατήρ ἐστι, οὐδ ὲ ὁ μάθαμε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ γεήσεω και Υἱό ἐστι οὐδ ὲ τ ὸ εκπορεύσεω ποιό όμω Πεῦμα. Κα ὶ ε ἰ μ ὴ ὁ Πατὴρ ἔχει τι, οὐδ ὲ ὁ είαι ακριβώ ο τρόπο τη διαφορά, δε το Υἱὸ ἔχει, οὐδ ὲ τ ὸ Πεῦμα. ξέρουμε καθόλου. Το ίδιο δε Κα ὶ δι ὰ τὸ Πατέρα, τουτέστι δι ὰ τ ὸ εἶαι τὸ γωρίζουμε τί είδου είαι η γέηση του Υιού από Πατέρα, ἔστι ὁ Υἱὸ το Πατέρα και τί κα ὶ τ ὸ Πεῦμα. Κα ὶ δι ὰ τὸ Πατέρα ἔχει ὁ η εκπόρευση του Αγίου Πεύματο. Υἱὸ κα ὶ τ ὸ Πεῦμα πάτα, Όλα, λοιπό, όσα έχει ο Υιό, τα έχει και το ἃ ἔχει, τουτέστι δι ὰ τ ὸ τὸ Πατέρα ἔχει αὐ τά, Πεύμα από το Πατέρα έχει και πλὴ τῆ ἀγεησία τη ίδια τη ύπαρξη. Κι α δε υπάρχει ο Πατέρα, κα ὶ τῆ γεήσεω κα ὶ τῆ ἐκπορεύσεω. Ἐ δε υπάρχει ούτε ο Υιό ταύται γὰρ μόαι ταῖ ούτε και το Πεύμα. Κι α ο Πατέρα δε έχει κάτι, ὑποστατικαῖ ἰδιότησι διαφέρουσι ἀλλήλω αἱ δε το έχει ούτε ο Υιό, ἅγιαι τρεῖ ὑποστάσει ούτε και το Πεύμα. Και εξαιτία του Πατέρα, οὐκ οὐσί ᾳ, τ ῷ δ ὲ χαρακτηριστικ ῷ τῆ οἰ κεία επειδή δηλαδή υπάρχει ο Πατέρα, ὑποστάσεω ἀδιαιρέτω υπάρχου ο Υιό και το Πεύμα. Και εξαιτία του διαιρούμεαι. Πατέρα ο Υιό και το Πεύμα Φαμὲ δ ὲ ἕκαστο τῶ τριῶ τελεία ἔ χει έχου όλα όσα έχου δηλαδή τα έχου, επειδή τα ὑπόστασι, ἵα μ ὴ ἐκ τριῶ έχει ο Πατέρα, εκτό από τη ἀτελῶ μία σύθετο φύσι τελεία ιδιότητα τη αγεησία, τη γεήσεω και τη γωρίσωμε, ἀλλ ἐ τρισ ὶ εκπορεύσεω. Διότι, οι άγιε τελείαι ὑποστάσεσι μία ἁπλῆ οὐ σία, τρει υποστάσει διαφέρου μεταξύ του μόο σ ὑπερτελ ῆ κα ὶ προτέλειο αυτέ τι υποστατικέ πᾶ γὰρ ἐξ ἀτελῶ συγκείμεο σύθετο ιδιότητε δε διαφέρου στη ουσία, αλλά πάτω ἐστί, ἐκ δ ὲ τελείω διαιρούται αχώριστα από τη ὑποστάσεω, ἀ δύατο σύθεσι γεέσθαι. ιδιαιτερότητα τη καθεμιά υποστάσεω. Ὅθε οὐδ ὲ λέγομε τ ὸ εἶδο Ισχυριζόμαστε, επίση, ότι καθέα από τα τρία ἐξ ὑποστάσεω, ἀλλ ἐ ὑποστάσεσι. Ἀτελῶ πρόσωπα έχει τέλεια υπόσταση, δ ὲ εἴπομε τῶ μ ὴ για α μη δεχθούμε ω τέλεια μια σύθετη φύση σῳζότω τ ὸ εἶδο το ῦ ἐξ αὐτῶ που αποτελείται από τρει ἀποτελουμέου πράγματο. Λίθο ατελεί υποστάσει αλλά α γωρίσουμε στι τρει μὲ γὰρ κα ὶ ξύλο κα ὶ σίδηρο, ἕκαστο καθ τέλειε υποστάσει μία απλή ἑαυτ ὸ τέλειό ἐστι κατ ὰ ουσία με άπειρη και προαιώια τελειότητα. τὴ ἰδία φύσι, πρὸ δ ὲ τ ὸ ἐξ αὐτῶ Διότι, καθετί που αποτελείται από ατελή μέρη είαι ἀποτελούμεο οἴκημα ἀτελὲ οπωσδήποτε σύθετο, εώ ἕκαστο αὐτῶ ὑπάρχει οὐδ ὲ γάρ ἐ στι είαι αδύατο α γίει σύθεση από τέλειε ἕκαστο αὐτῶ καθ ἑαυτ ὸ υποστάσει. Γι αυτό λέμε ότι η οἶκο. ουσία δε αποτελείται από υποστάσει αλλά Τελεία μὲ οὖ τὰ ὑποστάσει φαμέ, ἵα μὴ υπάρχει σε υποστάσει. Και

20 σύθεσι ἐπ ὶ τῆ θεία οήσωμε φύσεω «σύθεσι γὰρ ἀρχὴ διαστάσεω». Κα ὶ πάλι ἐ ἀλλήλαι τὰ τρεῖ ὑποστάσει λέγομε, ἵ α μ ὴ πλῆθο κα ὶ δῆμο θεῶ εἰσαγάγωμε. Δι ὰ μὲ τῶ τριῶ ὑ ποστάσεω τ ὸ ἀσύθετο κα ὶ ἀσύγχυτο, δι ὰ δ ὲ το ῦ ὁμοουσίου κα ὶ ἐ ἀλλήλαι εἶαι τὰ ὑποστάσει κα ὶ τῆ ταυτότητο το ῦ θελήματό τε κα ὶ τῆ ἐεργεία κα ὶ τῆ δυάμεω κα ὶ τῆ ἐξουσία κα ὶ τῆ κιήσεω, ἵ οὕτω εἴπω, τ ὸ ἀδιαίρετο κα ὶ τ ὸ εἶαι ἕα Θεὸ γωρίζομε. Εἷ γὰρ ὄτω Θεὸ ὁ Θεὸ κα ὶ ὁ Λόγο κα ὶ τ ὸ Πεῦμα αὐτο ῦ. Χρ ὴ δ ὲ εἰδέαι, ὅτι ἕτερό ἐστι τ ὸ πράγματι θεωρεῖσθαι κα ὶ ἄλλο τ ὸ λόγ ῳ κα ὶ ἐπιοί ᾳ. Ἐπ ὶ μὲ οὖ πάτω τῶ κτισμάτω ἡ μὲ τῶ ὑποστάσεω διαίρεσι πράγματι θεωρεῖ ται πράγματι γὰρ ὁ Πέτρο το ῦ Παύλου κεχωρισμέο θεωρεῖται. Ἡ δὲ κοιότη κα ὶ ἡ συάφεια κα ὶ τ ὸ ἓ λόγ ῳ κα ὶ ἐπιοί ᾳ θεωρεῖ ται. Νοοῦμε γὰρ τ ῷ ῷ, ὅτι ὁ Πέτρο κα ὶ ὁ Παῦλο τῆ αὐτῆ εἰ σι φύσεω κα ὶ κοιὴ μία ἔχουσι φύσι ἕκαστο γὰρ αὐτῶ ζῷό ἐστι λογικὸ θητό, κα ὶ ἕκαστο σάρξ ἐστι ἐμψυχωμέη ψυχ ῇ λογικ ῇ τε καὶ οερ ᾷ. Αὕτη οὖ ἡ κοι ὴ φύσι τ ῷ λόγ ῳ ἐστ ὶ θεωρητή. Οὐδ ὲ γὰρ α ἱ ὑποστάσει ἐ ἀλλήλαι εἰ σί ἰδί ᾳ δ ὲ ἑκάστη κα ὶ ἀαμέρο, ἤγου καθ ἑαυτὴ κεχώρισται, πλεῖστα τ ὰ διαιροῦτα αὐτὴ ἐκ τῆ ἑτέρα ἔχουσα καὶ γὰρ κα ὶ τόπ ῳ διεστήκασι κα ὶ χρό ῳ διαφέρουσι κα ὶ γώμῃ μερίζοται κα ὶ ἰσχύι κα ὶ μορφ ῇ, ἤγου σχήματι κα ὶ ἕξει κα ὶ κράσει κα ὶ ἀξί ᾳ κα ὶ ἐπιτηδεύματι κα ὶ πᾶσι τοῖ χαρακτηριστικοῖ ἰδιώμασι πλέο δ ὲ πάτω τ ῷ μ ὴ ἐ ἀλλήλαι ἀλλὰ κεχωρισμέω εἶαι. Ὅθε κα ὶ δύο κα ὶ τρεῖ ἄθρωποι λέγοται κα ὶ πολλοί. Τοῦτο δ ὲ κα ὶ ἐπ ὶ πάση ἔστι ἰδεῖ τῆ κτίσεω. Ἐπ ὶ δ ὲ τῆ Ἁγία κα ὶ ὑπερουσίου κα ὶ πάτω ἐπέκεια καὶ ἀλήπτου Τριάδο τ ὸ οομάσαμε ατελή αυτά που δε διατηρού τη μορφή του ατικειμέου που αποτελείται απ αυτά. Η πέτρα, για παράδειγμα, το ξύλο, το σίδερο, το καθέα είαι ξεχωριστά τέλειο στη ιδιαίτερη φύση του όσο αφορά όμω το σπίτι που χτίζεται απ αυτά, το καθέα είαι ατελέ διότι καέα απ αυτά από μόο του δε είαι σπίτι. Λέμε, λοιπό, ότι οι υποστάσει είαι τέλειε, για α μη ομίσουμε ότι η θεία φύση είαι σύθετη «διότι η σύθεση αποτελεί αιτία διαχωρισμού». Και πάλι λέμε ότι οι τρει υποστάσει αλληλοϋπάρχου, για α μη εισάγουμε πλήθο και όμιλο θεώ. Με τι τρει υποστάσει εοούμε το ασύθετο και ασύγχυτο, εώ με το ομοούσιο και τη αλληλοΰπαρξη τω υποστάσεω και τη ταύτιση του θελήματο, τη εέργεια, τη δυάμεω, τη εξουσία και τη κιήσεω, για α το πω έτσι, γωρίζουμε ότι ο Θεό είαι αδιαίρετο και έα. Ο Θεό πράγματι είαι έα, ο Θεό Πατέρα, ο Λόγο και το Πεύμα του. Και πρέπει καεί α γωρίζει ότι άλλο πράγμα είαι η πραγματική θεώρηση, και άλλο θεώρηση με τη λογική και το ου. Στη περίπτωση τω δημιουργημάτω, η διάκριση τω υποστάσεω οείται πραγματικά διότι ο Πέτρο είαι στη πραγματικότητα ξεχωριστό από το Παύλο. Αλλά, τα κοιά γωρίσματα και η συγγέεια οούται με τη λογική και τη ατίληψη. Διότι με το ου ατιλαμβαόμαστε ότι ο Πέτρο και ο Παύλο έχου τη ίδια, μία και κοιή φύση. Ο καθέα του είαι θητή λογική ύπαρξη και έχει σάρκα με ψυχή, που διαθέτει λογική και ου. Αυτή η κοιή φύση μπορεί α γίει ατιληπτή με τη λογική. Και ούτε οι υποστάσει αλληλοϋπάρχου. Διότι, η καθεμιά υφίσταται ιδιαιτέρω και χωριστά υπάρχει, δηλαδή, μόη τη, και είαι πάρα πολλά αυτά που τη διακρίου από τη άλλη. Διαφέρου μάλιστα στη απόσταση και στο χρόο ξεχωρίζου επίση, στη γώμη, τη δύαμη και τη μορφή, δηλαδή στο σχήμα, τι συήθειε, τη

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Ἔκδοσι ἀκριβὴ τῆ ὀρθοδόξου πίστεω Ἀπόδοση εἰ τὴ έα ἑλληική: Ἀρχιμαδρίτη Δωρόθεο Πάπαρη ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Ὅτι ἀκατάληπτο τ ὸ θεῖ ο Ότι το θείο είαι ακατάληπτο και ότι δε πρέπει α

Διαβάστε περισσότερα

Κι όµως, τα Ρολόγια «κτυπούν» και Εξισώσεις: Η Άλγεβρα των εικτών του Ρολογιού

Κι όµως, τα Ρολόγια «κτυπούν» και Εξισώσεις: Η Άλγεβρα των εικτών του Ρολογιού Κι όµως, τα Ρολόγια «κτυπού» και Εξισώσεις: Η Άλγεβρα τω εικτώ του Ρολογιού Εισαγωγικά ηµήτρης Ι. Μπουάκης Σχ. Σύµβουλος Μαθηµατικώ Σε ορισµέα βιβλία Αριθµητικής, αλλά κυρίως Άλγεβρας Β Γυµασίου και Α

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΤΑΓΕΙΣΑ ΥΠΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΓΚΕΛΛΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΑΔΑΜ ΜΕΧΡΙ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΥ

ΣΥΝΤΑΓΕΙΣΑ ΥΠΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΓΚΕΛΛΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΑΔΑΜ ΜΕΧΡΙ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΥ ΣΥΝΤΑΓΕΙΣΑ ΥΠΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΓΚΕΛΛΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΑΔΑΜ ΜΕΧΡΙ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΥ Ἐ ἀρχ ῇ ἐποίησε ὁ θεὸ τὸ οὐραὸ κα ὶ τὴ γῆ. ἀρχ ὴ πάση χροικῆ κιήσεω τῆ ὑπὸ χρόο ὁρατῆ

Διαβάστε περισσότερα

Δυνάμεις πραγματικών αριθμών

Δυνάμεις πραγματικών αριθμών Κεφάλαιο 1 ο 45 Β. Δυάμεις πραγματικώ αριθμώ Α έχουμε έα γιόμεο της μορφής (-) (-) (-) (-) όπου κάθε παράγοτας είαι (δηλαδή ο ίδιος ο αριθμός) μπορούμε α το συμβολίσουμε με μια πιο απλή μορφή : (-) 4.

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

«Χρηματοδοτική Ανάλυση και Διοικητική», Τόμος A

«Χρηματοδοτική Ανάλυση και Διοικητική», Τόμος A ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Πρόγραμμα Σπουδώ : Διοίκηση Επιχειρήσεω και Οργαισμώ Θεματική Εότητα : Δ.Ε.Ο. 3 Χρηματοοικοομική Διοίκηση Ακαδημαϊκό Έτος : 202-203 η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ «Χρηματοδοτική Αάλυση

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Α. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2006 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Κλάδος: ΠΕ 70 ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (Γωστικό ατικείμεο) Σάββατο 27-1-2007

Διαβάστε περισσότερα

στους μιγαδικούς αριθμούς

στους μιγαδικούς αριθμούς Πράξεις στους μιγαδικούς αριθμούς Πρόσθεση μιγαδικώ αριθμώ Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία α) ) Πώς γίεται η πρόσθεση δύο μιγαδικώ αριθμώ; ) Ποια είαι η γεωμετρική ερμηεία του αθροίσματος δύο μιγαδικώ;

Διαβάστε περισσότερα

Περιοδικό ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ Β Ε.Μ.Ε. (Τεύχος 47) Εισαγωγικό σημείωμα. Λυμένες Ασκήσεις. 2συν x 2συν x 1 συνx συνx 1 x 2κπ, κ οι ζητούμενοι α-

Περιοδικό ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ Β Ε.Μ.Ε. (Τεύχος 47) Εισαγωγικό σημείωμα. Λυμένες Ασκήσεις. 2συν x 2συν x 1 συνx συνx 1 x 2κπ, κ οι ζητούμενοι α- Μαθηματικά για τη Β τάξη του Λυκείου ΑΛΓΕΒΡΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ τω Κώστα Βακαλόπουλου Bασίλη Καρκάη Εισαγωγικό σημείωμα Παραθέτουμε στα δύο άρθρα που ακολουθού μια σειρά από λυμέες ασκήσεις στα κεφάλαια

Διαβάστε περισσότερα

β± β 4αγ 2 x1,2 x 0.

β± β 4αγ 2 x1,2 x 0. Ορισµοί, ισότητα, µέτρο, άθροισµα µιγαδικώ αριθµώ Μιγαδικό επίπεδο Γεωµετρική παράσταση του αθροίσµατος µιγαδικώ αριθµώ ax 3 + β x + γ x+ δ = 0 Η προσπάθεια επιλύσεως εξισώσεω 3 ου βαθµού ( ) και δευτεροβαθµίω

Διαβάστε περισσότερα

+ + = + + α ( β γ) ( )

+ + = + + α ( β γ) ( ) ΤΥΠΟΛΟΓΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Αριθµητική παράσταση Αριθµητική παράσταση λέγεται µια σειρά αριθµώ που συδέοται µεταξύ τους µε πράξεις. Η σειρά τω πράξεω σε µια αριθµητική παράσταση είαι η εξής: 1. Υπολογίζουµε

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! (There is only one God) Πού μπορείς να πάς ώστε να απομακρυνθείς από το Θεό; Ο Θεός γεμίζει κάθετόπο και χρόνο. Δεν υπάρχει τόπος χωρίς να είναι εκεί ο Θεός. Ο Θεός μίλησε μέσα

Διαβάστε περισσότερα

www.fr-anodos.gr (, )

www.fr-anodos.gr (, ) ΟΡΙΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ. Το lim f ( ) έχει όηµα σε γειτοικά σηµεία µε το δηλαδή ότα ( a, ) (, β ) a. Δε µε εδιαφέρει α το ίδιο το αήκει η όχι στο πεδίο ορισµού της f αλλά µε εδιαφέρει α υπάρχου στο πεδίο ορισµού

Διαβάστε περισσότερα

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1 Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Υ ΠΟΥ ΡΓΕΙΟ ΕΘΝ. ΠΑ Ι ΕΙΑ Σ & ΘΡΗΣ Κ/Τ Ω ΕΝΙΑ ΙΟΣ ΙΟΙΚΗΤ ΙΚΟΣ Τ ΟΜ ΕΑ Σ Σ ΠΟΥ Ω Ν ΕΠΙΜ ΟΡΦΩ Σ ΗΣ ΚΑ Ι ΚΑ ΙΝΟΤ ΟΜ ΙΩ Ν /ΝΣ Η Σ ΠΟΥ Ω Τ µ ή µ α Α Α. Πα π α δ ρ έ ο υ 37

Διαβάστε περισσότερα

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου)

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Εν αρχή ην ο Λόγος. (Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Στις νωπογραφίες της οροφής της Καπέλα Σιξτίνα φαίνεται να απεικονίζονται μέρη του ανθρώπινου σώματος, όπως ο εγκέφαλος,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Η ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ Η ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Όπως είαι γωσό, η Μουσική είαι Μαθημαικά και (σο βάθος) υπάρχει, μία «αδιόραη αρμοία» μεαξύ αυώ ω δύο. Έα μουσικό έργο, διέπεαι από μαθημαικούς όμους, σε ό,ι αφορά ις σχέσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΓΑΛΗΝΟΥ ΤΕΧΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

ΓΑΛΗΝΟΥ ΤΕΧΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΑΛΗΝΟΥ ΤΕΧΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ Τρεῖ εἰσὶ α ἱ πᾶσαι διδασκαλίαι τάξεω ἐχόμεαι. πρώτη μὲ, ἡ ἐκ τῆ το ῦ τέλου ἐ οία κατ' ἀάλυσι γιομέη. δευτέρα δ ὲ, ἡ ἐκ συθέσεω τῶ κατ ὰ τὴ ἀάλυσι εὑρεθέτω. τρίτη δ ὲ, ἡ ἐ ξ ὅρου

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΙΟΥΝΤΟΣ ΠΥΡΡΩΝ Ο ΗΛΕΙΟΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΙΟΥΝΤΟΣ ΠΥΡΡΩΝ Ο ΗΛΕΙΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΙΟΥΝΤΟΣ ΠΥΡΡΩΝ Ο ΗΛΕΙΟΣ Θεωρήσαµε ότι το απόλυτο κενό µετέπεσε σε υπερβατική ουσία, η οποία ταλαντώθηκε και παρήγαγε την µη ουσία ίδιον. Η υπερβατική ουσία και το ίδιον, είναι µη υλικές,

Διαβάστε περισσότερα

4. Δεσμευμένη Πιθανότητα - Ανεξαρτησία Ενδεχομένων

4. Δεσμευμένη Πιθανότητα - Ανεξαρτησία Ενδεχομένων Δεσμευμέη Πιθαότητα Αεξαρτησία Εδεχομέω 4 Δεσμευμέη Πιθαότητα - Αεξαρτησία Εδεχομέω 4 Γιατί δεσμευμέη πιθαότητα Το όημα της δεσμευμέης πιθαότητας Η πιθαότητα, ως έα μέτρο του βαθμού βεβαιότητας που έχουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. ευτέρα, 17 Μα ου 2010 Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ. Οµάδα Μαθηµατικών της Ώθησης. Επιµέλεια:

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. ευτέρα, 17 Μα ου 2010 Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ. Οµάδα Μαθηµατικών της Ώθησης. Επιµέλεια: ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 00 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Επιµέλεια: Οµάδα Μαθηµατικώ της Ώθησης ευτέρα, 7 Μα ου 00 Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 00 ευτέρα, 7 Μα ου 00 Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό ΤΠΟΤΡΓΔΗΟ ΠΑΗΓΔΗΑ ΚΑΗ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΧΝ, ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ Η.Σ.Τ.Δ. «ΓΗΟΦΑΝΣΟ» Αή Δί Ζίο Γήο Μί Μά Ηί Αύ Δέ Λό Σ Πώ Λό Α, Β, Γ Γύ Σόο 7ο (Σ, Τ, Φ, Υ, Φ,Φ Χ, Πά) Δέ Λό Α, Β, Γ Γύ Σ Πώ Λό Σόο 7ο (Σ, Τ,

Διαβάστε περισσότερα

2010-2011. 4 o Γενικό Λύκειο Χανίων Γ τάξη. Γενικής Παιδείας. Ασκήσεις για λύση

2010-2011. 4 o Γενικό Λύκειο Χανίων Γ τάξη. Γενικής Παιδείας. Ασκήσεις για λύση - 4 o Γεικό Λύκειο Χαίω Γ τάξη Μαθηματικά Γεικής Παιδείας γ Ασκήσεις για λύση Επιμέλεια: Μ. Ι. Παπαγρηγοράκης http://users.sch.gr/mpapagr 4 ο Γεικό Λύκειο Χαίω ΚΑΤΑΝΟΜΕΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ 95 ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΟΙ

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΕΞΙΣΩΣΕΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ = Γ. β1 = β2

Α. ΕΞΙΣΩΣΕΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ = Γ. β1 = β2 Α. ΕΞΙΣΩΣΕΙΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΗ ΕΞΙΣΩΣΗΣ ( ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΕΞΙΣΩΣΗΣ): i. αχ=β µε α 0 έχει µία λύση ii. 0χ=β µε β 0 αδύατη εξίσωση ( καµία λύση ) iii. 0χ=0 αόριστη εξίσωση ( άπειρες λύσεις ) ΕΙΔΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΓΕΒΡΑ. Για να βρούµε την δύναµη i (όπου κ ακέραιος), διαιρούµε το κ µε το 4 και σύµφωνα µε την ταυτότητα της διαίρεσης ισχύει κ=4ρ+υ όπου ρ Ζ

ΑΛΓΕΒΡΑ. Για να βρούµε την δύναµη i (όπου κ ακέραιος), διαιρούµε το κ µε το 4 και σύµφωνα µε την ταυτότητα της διαίρεσης ισχύει κ=4ρ+υ όπου ρ Ζ ΑΛΓΕΒΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ο ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ κ Για α βρούµε τη δύαµη i (όπου κ ακέραιος), διαιρούµε το κ µε το 4 και σύµφωα µε τη ταυτότητα της διαίρεσης ισχύει κ=4ρ+υ όπου ρ Ζ και υ = 0,,, οπότε i κ 4ρ+

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΩΡΗΜΑΤΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ µε ΑΠΟ ΕΙΞΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ µε ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ Αιστάι 3 Αµφιάλη 4389-43

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ Ε ΟΜΕΝΩΝ. Εισαγωγή

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ Ε ΟΜΕΝΩΝ. Εισαγωγή Μέρος πέµπτο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ Ε ΟΜΕΝΩΝ Εισαγωγή Στα προηγούµεα κεφάλαια είδαµε τις διάφορες µεθόδους συλλογής και επεξεργασίας του βιοµετρικού υλικού. Κάθε βιοµετρική επεξεργασία όµως έχει

Διαβάστε περισσότερα

2 ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ Εισαγωγή

2 ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ Εισαγωγή ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ Εισαγωγή Ο όρος Στατιστική εδεχομέως α προέρχεται από τη λατιική λέξη status (πολιτεία, κράτος) η οποία, χρησιμοποιήθηκε αρχικά για το χαρακτηρισμό αριθμητικώ δεδομέω που ααφέροται κυρίως στο

Διαβάστε περισσότερα

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς ΑΠOΠΑΜΑ ΑΠO ΣΗΝ ΟΜΙΛΙΑ του Π. ΠEΣΡΟΤ ΧΙΡ στο 20ο ΙΕΡΑΠΟΣΟΛΙΚO ΤΝΕΔΡΙΟ ΤΝΕΡΓΑΣΩΝ ΣΟΤ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΤ ΧΡΙΣ. ΟΜΙΛΟΤ ΕΙ ΣΗΝ ΚΑΣΑΚΗΝΩΙΝ ΑΓΙΑ ΣΑΒΙΘΑ Αράχωβης Παρανάσσου Βοιωτίας

Διαβάστε περισσότερα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα παρακαλώ!... ένα βιβλίο με μήνυμα Ένα μήνυμα πού δίνει απάντηση στο βασικό ερώτημα ποιος είναι ο σκοπός της ζωής. Ένα μήνυμα πού ανταποκρίνεται σε κάθε ερωτηματικό και αμφιβολία σου. Η βίβλος μας φανερώνει

Διαβάστε περισσότερα

Οι τα α α α α α α α Κ. ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε. ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι. ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο

Οι τα α α α α α α α Κ. ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε. ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι. ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο ΧΕΡΟΥΒΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΙΝΩΝΙΟ Λ. Β Χερουβικόν σε ἦχο πλ. β. Ἐπιλογές Ἦχος Μ Α µη η η η ην Οι τ Χε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο

Διαβάστε περισσότερα

ΟΡΙΑ. 0 : Παραγοντοποιώ αριθµητή και παρονοµαστή και διώχνω τους παράγοντες x, x 0 που προκύπτουν.

ΟΡΙΑ. 0 : Παραγοντοποιώ αριθµητή και παρονοµαστή και διώχνω τους παράγοντες x, x 0 που προκύπτουν. ΟΡΙΑ Πηλίκα πολυωυµικώ µε µορφή 0 0 : Παραγοτοποιώ αριθµητή και παροοµαστή και διώχω τους παράγοτες, 0 που προκύπτου Περιπτώσεις µε ρίζες µορφής 0 0 Περιπτώσεις στις οποίες χρειάζεται α πολλαπλασιάσω µε

Διαβάστε περισσότερα

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΘΕΩΡΗΜΑ BOLZANO. και επιπλέον. Αν μία συνάρτηση f είναι ορισμένη σε ένα κλειστό διάστημα [α,β] η f είναι συνεχής στο [α,β]

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΘΕΩΡΗΜΑ BOLZANO. και επιπλέον. Αν μία συνάρτηση f είναι ορισμένη σε ένα κλειστό διάστημα [α,β] η f είναι συνεχής στο [α,β] ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΟΡΙΟ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ 8: ΘΕΩΡΗΜΑ BOLZANO - ΠΡΟΣΗΜΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΘΕΩΡΗΜΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΤΙΜΩΝ - ΘΕΩΡΗΜΑ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΤΙΜΗΣ - ΣΥΝΟΛΟ ΤΙΜΩΝ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

ε ε λε η σον Κυ ρι ε ε ε

ε ε λε η σον Κυ ρι ε ε ε Ἡ τάξις τοῦ ἑωθινοῦ Εὐαγγελίου ᾶσα νοὴ Αἰνεσάτω ὁ ιάκονος: Τοῦ Κυρίου δεηθῶµεν Κυ ρι ε ε λε η σον ὁ Ἱερεύς: Ὅτι Ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡµῶν, Ἦχος η α σα πνο η αι νε σα α τω τον Κυ ρι ον Αι νε σα α τω πνο η πα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171. Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ.

ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171. Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ. ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171 Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ. Ι. (151) Όλα τα πράγµατα είναι αντίλαλοι της Φωνής του Θεού. 2 Ο Θεός είναι µόνο και µόνο

Διαβάστε περισσότερα

a lim x 1.7 ΟΡΙΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ( x ) ΒΑΣΙΚΑ ΟΡΙΑ , a R * ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Ενώ αν f(x) < g(x) κοντά στο x 0, τότε lim f(x) lim g(x)

a lim x 1.7 ΟΡΙΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ( x ) ΒΑΣΙΚΑ ΟΡΙΑ , a R * ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Ενώ αν f(x) < g(x) κοντά στο x 0, τότε lim f(x) lim g(x) 7 ΟΡΙΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ( ) ΒΑΣΙΚΑ ΟΡΙΑ + - - a v α άρτιος α περιττός 0 ar * ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Εώ α f() < g() κοτά στο 0 τότε f() g() ότα + εώ f()

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ Ορισμός Συνδυασμός ν στοιχείων ανά κ είναι μια μη διατεταγμένη συλλογή κ στοιχείων από τα ν.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ Ορισμός Συνδυασμός ν στοιχείων ανά κ είναι μια μη διατεταγμένη συλλογή κ στοιχείων από τα ν. 13/10/2010 ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ Ορισμός Συδυασμός στοιχείω αά κ είαι μια μη διατεταγμέη συλλογή κ στοιχείω από τα. Παράδειγμα 1 Οι συδυασμοί τω τριώ γραμμάτω Α,Β,Γ αά έα είαι οι εξής τρεις: Α, Β, Γ. Οι συδυασμοί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 2013 Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ & ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ / ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 2013 Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ & ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ / ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 0 ΤΑΞΗ: ΜΑΘΗΜΑ: Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ & ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ / ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΘΕΜΑ Α ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ Α.. Να αποδείξετε ότι η παράγωγος της συάρτησης f ( ), για κάθε R. Α.. Α.. (

Διαβάστε περισσότερα

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό. Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό. Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό; Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε. Καθ.: Είναι καλός ο

Διαβάστε περισσότερα

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας Ο Μέγας Αθανάσιος: αγωνιστής της ορθής πίστης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πατριάρχης Αλεξανδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας των πρώτων χριστιανικών αιώνων (Μέγας Αθανάσιος,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Η αλήθεια για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά Ιστορία της Εταιρείας Η οργάνωση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», των γνωστών χιλιαστών, είναι μια πολυεθνική εταιρεία.

Διαβάστε περισσότερα

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό ΤΠΟΤΡΓΔΗΟ ΠΑΗΓΔΗΑ ΚΑΗ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΧΝ, ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ Η.Σ.Τ.Δ. «ΓΗΟΦΑΝΣΟ» Αή Δί Ζίο Γήο Μί Μά Ηί Αύ Δέ Λό Σ Πώ Λό Α, Β, Γ Γύ Σόο 3ο (Ζ, Θ, Η, Κ,) Δέ Λό Α, Β, Γ Γύ Σ Πώ Λό Σόο 3ο (Ζ, Θ, Η, Κ,) ΤΓΓΡΑΦΔΙ

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

Επίπεδο εκπαίδευσης πατέρα 2

Επίπεδο εκπαίδευσης πατέρα 2 Περιγραφική Στατιστική Όπως, ήδη έχουμε ααφέρει, στόχος της Περιγραφικής Στατιστικής είαι, «η αάπτυξη μεθόδω για τη συοπτική και τη αποτελεσματική παρουσίαση τω δεδομέω» Για το σκοπό αυτό, έχου ααπτυχθεί,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Αδέλφια στο σχολείο Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές μου Οι μαθήτριες του Χριστού Κάποτε, μια γυναίκα, που ονομαζόταν Μάρθα, υποδέχτηκε στο σπίτι της τον Ιησού. Η Μάρθα, ήταν αδελφή του

Διαβάστε περισσότερα

3 ΠΡΟΟΔΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

3 ΠΡΟΟΔΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ 3 ΠΡΟΟΔΟΙ ΕΡΩΤΗΕΙ ΑΞΙΟΟΓΗΗ ΕΡΩΤΗΕΙ ΑΞΙΟΟΓΗΗ 3. ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ 1. Να σημειώσετε το σωστό () ή το λάθος () στους παρακάτω ισχυρισμούς: 1 1 1 1 1 1. Η ακολουθία,,,,,... είαι αριθμητική πρόοδος. 4 6 8 10.

Διαβάστε περισσότερα

78 Ερωτήσεις Θεωρίας Στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας

78 Ερωτήσεις Θεωρίας Στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας Στα Μαθηματιά Γειής Παιδείας Tι οομάζουμε συάρτηση Tι οομάζουμε παραγματιή συάρτηση πραγματιής μεταβλητής Μια διαδιασία με τη οποία άθε στοιχείο εός συόλου Α πεδίο ορισμού ατιστοιχίζεται σε έα αριβώς στοιχείο

Διαβάστε περισσότερα

ΚΛΙΜΑΞ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ

ΚΛΙΜΑΞ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ 1 ΚΛΙΜΑΞ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ www.prophet-elias.com 2 ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ «ΠΛΑΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ» ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ τὸ

Διαβάστε περισσότερα

Η εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος από τον Θεό Πατέρα

Η εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος από τον Θεό Πατέρα Η εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος από τον Θεό Πατέρα Ως μια λογική συνέχεια του άρθρου Ένωσις με αιρετικούς - Προφητείες της Αγίας Γραφής και ερμηνεία του Αγίου Χρυσοστόμου θεωρώ χρήσιμο να εξετάσουμε ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Η ετυµολογία της λέξης µας µεταφέρει στην αρχαιότητα όπου άγγελοι ονοµάζονταν οι αγγελιαφόροι, οι µεταφορείς µηνυµάτων. Τέτοιους αγγέλους έχει κι ο θεός για να κάνει γνωστό το θέληµά

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΑ (ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ)

ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΑ (ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ) ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΑ (ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ) ΤΟΜΟΣ Α' ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ Συγγραφέ ὑπό το ῦ Ἀ γίου Νικοδήμου το ῦ Ἁ γιορείτου Μερική διήγησι περί το ῦ βίου τῶ ὁσίω καί ἱερῶ συγγραφέω

Διαβάστε περισσότερα

ΔΗΜΟΣ ΣΠΑΤΩΝ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ Σελίδα 1 από 5

ΔΗΜΟΣ ΣΠΑΤΩΝ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ Σελίδα 1 από 5 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΟΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΣΠΑΤΩΝ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ Α Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α Από τα πρακτικά της με αριθμό 30 ης Τακτικής Συεδρίασης της 24 ης Νοεμβρίου 2015 ΑΡΙΘΜ. ΑΠΟΦ. 319/2015 Π Ε Ρ Ι Λ Η Ψ Η Λήψη απόφασης

Διαβάστε περισσότερα

2.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ

2.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ 1 2.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ ΘΕΩΡΙΑ 1. Κλάσµα : Είαι το µαθηµατιό σύµβολο το οποίο δηλώει σε πόσα ίσα µέρη χωρίσαµε το όλο αι πόσα µέρη πήραµε Κλάσµα : πόσα µέρη πήραµε σε πόσα ίσα µέρη χωρίσαµε : αριθµητής

Διαβάστε περισσότερα

υπολογισθούν οι πιθανότητες των ενδεχομένων: Α, Β, ΑΒ, Α, Β, Α Β, Α Β, ΑΒ,

υπολογισθούν οι πιθανότητες των ενδεχομένων: Α, Β, ΑΒ, Α, Β, Α Β, Α Β, ΑΒ, Προβλήματα Πιθαοτήτω Προβλήματα Πιθαοτήτω Από εξετάσεις που έγια σε 5000 ζώα μιας κτηοτροφικής μοάδας, διαπιστώθηκε ότι 000 είχα προσβληθεί από μια ασθέεια Α, 800 είχα προσβληθεί από μια ασθέεια Β εώ 00

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων 1. Ποια είναι τα βιβλία της Καινής Διαθήκης 1. Ιστορικά Ευαγγέλια 1. κατά Ματθαίον 2. κατά Μάρκον 3. κατά Λουκάν 4. κατά Ιωάννην 5.Πράξεις

Διαβάστε περισσότερα

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό ΤΠΟΤΡΓΔΙΟ ΠΑΙΓΔΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΚΔΤΜΑΣΧΝ, ΠΟΛΙΣΙΜΟΤ ΚΑΙ ΑΘΛΗΣΙΜΟΤ Ι.Σ.Τ.Δ. «ΓΙΟΦΑΝΣΟ» Αή Δί Ηίο Γήο Μί Μά Ιί Αύ Δέ Λό Σ Πώ Λό Α, Β, Γ Γύ Σόο 1ο (Α, Β,) Δέ Λό Α, Β, Γ Γύ Σ Πώ Λό Σόο 1ο (Α, Β,) ΤΓΓΡΑΦΔΙ Αή Δί,

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ & ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. (Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης)

ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ & ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. (Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης) ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ & ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ (Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης) ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 2004-2010 Η

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιανική Γραμματεία Ι

Χριστιανική Γραμματεία Ι Χριστιανική Γραμματεία Ι Ενότητα 1-B A1-2: Περίοδος Δογματικής Ανασυγκρότησης (313-451) Αναστάσιος Γ. Μαράς, Δρ Θ. Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΘΕΜΑ Α ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 0 ΙΟΥΝΙΟΥ 014 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον»

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» Α Λυκείου - Θρησκευτικά Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» ΣΤΟΧΟΙ: Οι μαθητές να 1. Να ερμηνεύουν θεολογικά τη φράση «κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν». 2. Να διατυπώνουν το σκοπό δημιουργίας του ανθρώπου. 3. Να

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Μαθηματικά Τάξη B

Γυμνάσιο Μαθηματικά Τάξη B 113 Θέματα εξετάσεω περιόδου Μαΐου-Ιουίου στα Μαθηματικά Τάξη B! 114 a. Να διατυπώσετε το ορισμό της δύαμης α με βάση το ρητό α και εκθέτη το φυσικό αριθμό > 1. b. Να συμπληρωθού οι παρακάτω τύποι, δυάμεις

Διαβάστε περισσότερα

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας 1. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή: Αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή της Αναστάσεως. Είναι η πιο αυστηρή νηστεία όλου του χρόνου (λάδι καταλύουμε

Διαβάστε περισσότερα

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται οι παρατηρήσεις που πήραμε για το ύψος και το βάρος 16 εργατών μιας βιομηχανίας.

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται οι παρατηρήσεις που πήραμε για το ύψος και το βάρος 16 εργατών μιας βιομηχανίας. Συσέτιση δύο μεταβλητώ Συσέτιση δύο μεταβλητώ Θεωρούμε δύο τυαίες μεταβλητές X, Y και ζεύγη παρατηρήσεω,,,,...,, από τυαίο δείγμα μεγέθους. Ααφερόμαστε, δηλαδή, σε μη πειραματικά δεδομέα ο ερευητής δε

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons.

Διαβάστε περισσότερα

Συσκευασίες από αλουμίνιο, π.χ. αναψυκτικά, μπίρες κ.ά. Συσκευασίες από λευκοσίδηρο, π.χ. από γάλα εβαπορέ, τόνο, ζωοτροφές, τοματοπολτό κ.ά.

Συσκευασίες από αλουμίνιο, π.χ. αναψυκτικά, μπίρες κ.ά. Συσκευασίες από λευκοσίδηρο, π.χ. από γάλα εβαπορέ, τόνο, ζωοτροφές, τοματοπολτό κ.ά. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΩΝ Η Αακύκλωση σήμερα αποτελεί σηματική προτεραιότητα για το περιβάλλο και το μέλλο μας. Δε είαι μια εφήμερη τάση της εποχής, αλλά ατίθετα, υποχρέωση κάθε πολιτισμέης κοιωίας που συμβάλει

Διαβάστε περισσότερα

1 ΟΡΕ ΤΙΑ Α 1 3 3 ΤΡΙΓ Ο Ι ΑΙΑ 1 1 ΑΓΓΑΙΟ. Page 1 of 28

1 ΟΡΕ ΤΙΑ Α 1 3 3 ΤΡΙΓ Ο Ι ΑΙΑ 1 1 ΑΓΓΑΙΟ. Page 1 of 28 Ι Ο Α ΡΑ Α ΡΑ Α Ο ΑΤΟ. Ε ΡΟ Ο ΙΟ ΑΡΑ Ε ΤΙΟ ΡΟ Ο ΤΑ Η 1 ΡΑ Α 2 5 1 Ο ΑΤΟ 1 2 2 Α AM Α ΙΟ 1 1 1 ΑΤ Ε ΡΟ Ο ΙΟ 1 2 1 ΑΡΑ Ε ΤΙΟ 1 1 2 Ι Η ΟΡΟ 1 1 1 ΡΟ Ο ΤΑ Η 1 2 2 ΙΤΑΓΡ 1 1 9 15 Ε ΡΟ Α Ε Α ΡΟ Ο Η Ο ΙΟ Ι ΟΤΕΙ

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Πώς οι Πατέρες αντιμετώπισαν τους αιρετικούς.

Πώς οι Πατέρες αντιμετώπισαν τους αιρετικούς. Πώς οι Πατέρες αντιμετώπισαν τους αιρετικούς. του Πρωτοπρεσβύτερου Ιωάννου. Ρωμανίδου ( ) από το βιβλίο Πατερική Θεολογία Εκδόζεις Παρακαηαθήκη Περί της εννοίας του δόγματος Οι Πατέρες τονίζουν ότι η σωτηρία

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β ) ΤΕΤΑΡΤΗ 0 ΜΑΪΟΥ 015 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

Μια προσεγγιση αναφορικα με τη ψυχη.

Μια προσεγγιση αναφορικα με τη ψυχη. Κληρικολαικη Συνελευση Ιουλιος 2015 Ιερα Μητροπολη Τοροντο και παντος Καναδα Θεμα: εστω δε ο λογος υμων ναι ναι και ου ου (Ματθ. 5. 37) Μια προσεγγιση αναφορικα με τη ψυχη. Ομιλητης: Αρχιμ. Δημητριος Αντωνοπουλος

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Όταν πραγματοποιείται το Α πραγματοποιείται και το Β.

Όταν πραγματοποιείται το Α πραγματοποιείται και το Β. Βασικές έοιες και τύποι πιθαοτήτω Πείραμα τύχης - Η έοια του τυχαίου Δειγματικός χώρος Ω εός πειράματος τύχης (πεπερασμέος, απείρως αριθμήσιμος, συεχής) Εδεχόμεα Α, Β, (απλά, σύθετα) Βέβαιο εδεχόμεο Αδύατο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς) Από τον 2ο αιώνα και εξής η λέξη ευαγγέλιο δηλώνει: τα βιβλία εκείνα της Καινής Διαθήκης που περιέχουν και αφηγούνται το γεγονός της

Διαβάστε περισσότερα

Ιγνάτιος Ιωαννίδης. Στατιστική Όριο - Συνέχεια συνάρτησης Παράγωγοι Ολοκληρώματα

Ιγνάτιος Ιωαννίδης. Στατιστική Όριο - Συνέχεια συνάρτησης Παράγωγοι Ολοκληρώματα Ιγάτιος Ιωαίδης Στατιστική Όριο - Συέχεια συάρτησης Παράγωγοι Ολοκληρώματα Περιέχει: Συοπτική Θεωρία Μεθοδολογία Λύσης τω Ασκήσεω Λυμέα Παραδείγματα Ασκήσεις με τις απατήσεις τους ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Το βιβλίο

Διαβάστε περισσότερα

5 η ΕΚΑ Α ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ 41.

5 η ΕΚΑ Α ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ 41. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ 5 η ΕΚΑ Α 4. Έστω Ω { ω, ω, ω, ω 4 } ο δειγµατικός χώρος εός πειράµατος τύχης και τα εδεχόµεα Α {ω, ω }, Β {ω, ω 4 } + Α είαι P(A B) και Ρ( Β Α ), όπου θετικός ακέραιος τότε + 4 Να αποδείξετε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804)

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804) ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ - ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΟΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ 1 ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804) (Η σύντομη περίληψη που ακολουθεί και η επιλογή των αποσπασμάτων από την πραγματεία του Καντ για την ανθρώπινη γνώση,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ρ Αθ. Ρούτουλας Καθηγητής ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΟΜΗΣΙΜΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑ 3 η ΤΣΙΜΕΝΤΑ - ΣΚΥΡΟ ΕΜΑ ΑΣΚΗΣΗ 10

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΟ ΧΟΣ- Ε ΠΙ ΔΙΩ ΞΗ ΠΛΑΙ ΣΙΟ ΧΡΗ ΜΑ ΤΟ ΔΟ ΤΗ ΣΗΣ

ΣΤΟ ΧΟΣ- Ε ΠΙ ΔΙΩ ΞΗ ΠΛΑΙ ΣΙΟ ΧΡΗ ΜΑ ΤΟ ΔΟ ΤΗ ΣΗΣ ΣΤΟ ΧΟΣ- Ε ΠΙ ΔΙΩ ΞΗ Στό χος του Ο λο κλη ρω μέ νου Προ γράμ μα τος για τη βιώ σι μη α νά πτυ ξη της Πίν δου εί ναι η δια μόρ φω ση συν θη κών α ει φό ρου α νά πτυ ξης της ο ρει νής πε ριο χής, με τη δη

Διαβάστε περισσότερα

Ερμηνεία Αποκαλυπτικών κειμένων της Καινής Διαθήκης

Ερμηνεία Αποκαλυπτικών κειμένων της Καινής Διαθήκης ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ Ερμηνεία Αποκαλυπτικών κειμένων της Καινής Διαθήκης Ενότητα 12: Επιστολή Ιούδα & Β Πέτρου Αικατερίνη Τσαλαμπούνη Άδειες Χρήσης Το παρόν

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΩΝ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. Προσωπική ιστοσελίδα www.omas-e.gr ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΩΝ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. Προσωπική ιστοσελίδα www.omas-e.gr ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΩΝ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Του Αλέκου Χαραλαμπόπουλου Προσωπική ιστοσελίδα www.omas-e.gr ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ισως δεν θα βρείτε κάποιες ή κάποια που θα έχετε οπ όψη κοσμοθεωρία εδώ, ή και θα βρείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ του Κώστα Βακαλόπουλου ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ του Κώστα Βακαλόπουλου ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ του Κώστα Βακαλόπουλου ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ Στο άρθρο αυτό θα παρουσιάσουμε μια μικρή συλλογή ασκήσεω οι οποίες καλύπτου τις έοιες που μάθαμε στο κεφάλαιο της Στατιστικής. Σε

Διαβάστε περισσότερα

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί.

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Το θαύμα αυτό μας δείχνει ότι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η περίοδος για αλλαγή στον άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα

4. Η Καινή Διαθήκη Β : Οι Επιστολές και η Αποκάλυψη

4. Η Καινή Διαθήκη Β : Οι Επιστολές και η Αποκάλυψη 4. Η Καινή Διαθήκη Β : Οι Επιστολές και η Αποκάλυψη 1. Τι ήταν και γιατί γράφτηκαν οι επιστολές του αποστόλου Παύλου; Ήταν γράμματα που έστελνε ο απόστολος στις χριστιανικές κοινότητες που είχε ιδρύσει.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΚΕΛΟΥΣ. Ληξιπρόθεσµες οφειλές (τιµολόγιο>90 ηµερών) Εγκεκριµένη πίστωση. Χωρις κατανοµή πίστωσης

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΚΕΛΟΥΣ. Ληξιπρόθεσµες οφειλές (τιµολόγιο>90 ηµερών) Εγκεκριµένη πίστωση. Χωρις κατανοµή πίστωσης ΦΟΡΕΑΣ: Υπουργείο / Αποκεντρωµένη ιοίκηση..... ΕΙ ΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ: Γενική γραµµατεία... / Περιφέρεια..... Αναφορά για το µήνα: Ετος: 2012 ΣΑ έργου (Π Ε) Υποχρεώσεις πιστοποιηµένων εργασιών χωρίς τιµολόγιο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ ANAΡΤΗΤΕΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΕΡΓΟΥ Αριθμ.

Διαβάστε περισσότερα

θεωρίας, και της αγάπης ο Πέτρος, για τον οποίο μαρτυρεί ο Κύριος πως αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους.

θεωρίας, και της αγάπης ο Πέτρος, για τον οποίο μαρτυρεί ο Κύριος πως αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους. ΛΟΓΟΣ ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΑΡΚΟΥ ΕΦΕΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ''ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ'' Ο Άγιος Μάρκος, ως μοναχός πρωτίστως αλλά

Διαβάστε περισσότερα

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό

Δηθνλνγξαθεκέλν Λεμηθό Σν Πξώην κνπ Λεμηθό ΤΠΟΤΡΓΔΗΟ ΠΑΗΓΔΗΑ ΚΑΗ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΩΝ, ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ Η.Σ.Τ.Δ. «ΓΗΟΦΑΝΣΟ» Αή Δί Ζίο Γήο Μί Μά Ηί Αύ Δέ Λό Σ Πώ Λό Α, Β, Γ Γύ Σόο 4ο (Λ, - Μ, - Ν, - Ξ,) Δέ Λό Α, Β, Γ Γύ Σ Πώ Λό Σόο 4ο (Λ, - Μ, -

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Μαθηματικά Τάξη B

Γυμνάσιο Μαθηματικά Τάξη B 113 Θέματα εξετάσεω περιόδου Μαΐου-Ιουίου στα Μαθηματικά Τάξη B! taexeiola.blogspot.com 6 ο ΥΜΝΑΣΙΟ ΡΟΔΟΥ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΑΪΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2014 ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ, ΤΑΞΗ Β' ΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΡΟΔΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία

Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία Μάθημα Δεύτερο από την σειρά Οικοδομώντας μία Συστηματική Θεολογία Οδηγός Μελέτης Περιεχόμενα Περίγραμμα Ένα περίγραμμα του μαθήματος, Σημειώσεις Ένα πρότυπο που παρέχει: το

Διαβάστε περισσότερα

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος 2 Tesalonika 1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος τη εκκλησια θεσσαλονικεων εν θεω πατρι ημων και κυριω ιησου χριστω 2 χαρις υμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ημων και κυριου ιησου χριστου 3 ευχαριστειν

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. τ... μαθητ... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος

ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. τ... μαθητ... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ τ... μαθητ...... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος Çëßáò Ã. ÊáñêáíéÜò - Έφη Ι. Σουλιώτου Τετράδιο Πρώτης Γραφής Α Δημοτικού Β ΤΕΥΧΟΣ Απαγορεύεται

Διαβάστε περισσότερα

COACHING FOR SALES EXCELLENCE. Ένα εργαλείο ικανό να απογειώσει τις πωλήσεις σας! Παρασκευή 30 και Σάββατο 31 Οκτωβρίου (9:00-18:00)

COACHING FOR SALES EXCELLENCE. Ένα εργαλείο ικανό να απογειώσει τις πωλήσεις σας! Παρασκευή 30 και Σάββατο 31 Οκτωβρίου (9:00-18:00) Έα εργαλείο ικαό α απογειώσει τις πωλήσεις σας! Παρασκευή 30 και Σάββατο 31 Οκτωβρίου (9:00-18:00) lectra Palace Hotel Athens, Νικοδήμου 18-20, Πλάκα, Σύταγμα Απευθύεται σε Στελέχη Πωλήσεω, ξυπηρέτησης

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

4. Αντιδράσεις πολυμερισμού

4. Αντιδράσεις πολυμερισμού 4. Ατιδράσεις πολυμερισμού Ποια μόρια οομάζοται μακρομόρια Τα μακρομόρια είαι μόρια μεγάλου μοριακού βάρους που σχηματίζοται από τη συέωση (= πολυμερισμό) απλούστερω δομικά μορίω (= μοομερή) σύμφωα με

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΔΙΑΛΕΞΗ 5 η: «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ» Περιεχόμενα Περίγραμμα Ένα περίγραμμα του μαθήματος, Σημειώσεις Ένα πρότυπο που παρέχει: το περίγραμμα το μαθήματος; σημειώσεις κλειδιά, αποσπάσματα

Διαβάστε περισσότερα

Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ

Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ 1 Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ I.) Το λυτρωτικό έργο του Χριστού Ο Θεός της χριστιανικής πίστης δεν είναι «Θεός αποκεκρυμμένος» (Deus absconditus), αλλά «Θεός αποκεκαλυμμένος» (Deus revelatus). Κι αν κατά

Διαβάστε περισσότερα

Κυ ρι ον ευ λο γη τος ει Κυ ρι ε ευ. λο γει η ψυ χη µου τον Κυ ρι ον και πα αν. τα τα εν τος µου το ο νο µα το α γι ον αυ

Κυ ρι ον ευ λο γη τος ει Κυ ρι ε ευ. λο γει η ψυ χη µου τον Κυ ρι ον και πα αν. τα τα εν τος µου το ο νο µα το α γι ον αυ ΤΥΙΚΑ & ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ Ἦχος Νη Μ Α Ν µην Ευ λο γει η ψυ χη µου τον Κυ ρι ον ευ λο γη τος ει Κυ ρι ε ευ λο γει η ψυ χη µου τον Κυ ρι ον και πα αν τα τα εν τος µου το ο νο µα το α γι ον αυ του Ευ λο γει η ψυ

Διαβάστε περισσότερα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ Οι Πεντηκοστιανοί υποστηρίζουν ότι στις συνάξεις τους επαναλαμβάνεται το γεγονός της Πεντηκοστής, το οποίο περιγράφεται στην Καινή Διαθήκη. Ας δούμε το θέμα ιστορικά. Πενήντα

Διαβάστε περισσότερα