Ν Ι Κ Ο Λ Α Σ Ν Ε Σ Σ Ο Υ Ν Ο Σ ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΦΥΤΙΛΙ ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΟΣ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ - Η ΠΡΑΞΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ν Ι Κ Ο Λ Α Σ Ν Ε Σ Σ Ο Υ Ν Ο Σ ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΦΥΤΙΛΙ ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΟΣ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ - Η ΠΡΑΞΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ"

Transcript

1 Ν Ι Κ Ο Λ Α Σ Ν Ε Σ Σ Ο Υ Ν Ο Σ ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΦΥΤΙΛΙ ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΟΣ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ - Η ΠΡΑΞΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ

2 Αφιερωμένο σε όσους εξεγέρθηκαν και σε όσους το σκέφτονται ακόμα

3 Ν Ι Κ Ο Λ Α Σ Ν Ε Σ Σ Ο Υ Ν Ο Σ ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΦΥΤΙΛΙ ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΟΣ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ - Η ΠΡΑΞΗ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ

4 Νο22 Εκδόσεις Urbis Τυπώθηκε στην Πάτρα τον Μάρτιο του 2013, σε περιορισμένα και αριθμημένα αντίτυπα Επιτρέπεται η ελεύθερη αναδημοσίευση και διακίνηση του παρόντος

5 1

6 Αποφασίστηκε η διατήρηση των ξένων ονομάτων στην λατινική τους γραφή προς διευκόλυνση του αναγνώστη (πιθανή περαιτέρω διερεύνηση) και για την καλύτερη ροή του κειμένου. Οι υποσημειώσεις χρησιμεύουν για την κατανόηση της συνθετικότητας των ιδεών και για την παραπομπή/προτροπή του αναγνώστη στα κείμενα εκείνα που κεφαλαιώνουν το εξεργετικό πρόταγμα του αναρχισμού. 2

7 Περιεχόμενα Προλεγόμενα 5 Εισαγωγή 7 Ιδεολογία.14 Οργάνωση..19 Συγγένεια..21 Ατυπικότητα.24 Πυρήνες Βάσης..26 Ασφάλεια..27 Βία..30 Βιβλιογραφία.39 3

8 4

9 Προλεγόμενα Ο αναρχισμός κατά τη διαδρομή του στο ιστορικό διηνεκές δεν είχε και συνεχίζει να μην έχει συμπαγή σύσταση, αλλά αντίθετα προσέλαβε διάφορες τάσεις (αναρχοκομμουνισμός, ατομικός αναρχισμός, αναρχοσυνδικαλισμός, κ.α.). Οι διαφορές αυτών των μορφών και των τάσεων είναι τέτοιες που φαινομενικά κάποιος εξωτερικός παρατηρητής θα ισχυριζόταν ότι συνιστούν αγεφύρωτα χάσματα μεταξύ ασύμπτωτων Ηθικών, αντιλήψεων και προταγμάτων. Διαφορές που ιστορικά οδήγησαν σε ανατριχιαστικές κόντρες και αντιπαραθέσεις όπως εκείνη της εφημερίδας La Protesta ενάντια στον Di Giovanni κατά τον μεσοπόλεμο. Κι όμως, ο Malatesta διέκρινε σε αυτές τις διαφορές μια ισχυρότατη ενότητα βασισμένη στα κοινά ηθικά κίνητρα και τους τελικούς στόχους 1 -ακόμα κι αν τα μέσα είναι διαφορετικά-, ενώ ο Davide Turcato και πρωτύστερα ο Fernando Tarrida del Mármol, υποστήριζε ότι μια διαφορετική κατηγοριοποίηση βασισμένη στην οργάνωση και στην κινηματική συμμετοχή αποκαλύπτει παραμελημένες συγγένειες 2. Ενστερνιζόμενος αυτή την άποψη, αποφάσισα να συγγράψω το παρόν κείμενο όχι για να αντιπαραθέσω τον εξεγερτισμό στις υπόλοιπες τάσεις του αναρχισμού ως μια ανταγωνιστική μεθοδολογία, αλλά για να προσπαθήσω να τον κάνω πιο κατανοητό σε συντρόφους και μη. Η ασά- 1 E.Malatesta, Individualismo, Pensiero e Volontà, n. 15, August 1, Βλ. και: Anarchism Without Hyphens, Bad Press Broadside ν.2, Νοεμ Ντ.Τουρκάτο, Νοηματοδοτώντας τον αναρχισμό, εισαγωγή στο: Anarchism, A Documentary History of Libertarian Ideas, τ.2, 2008, Ευτοπία, ν.19, Οκτ.2010, και: Fernando Tarrida del Mármol επιστολή γύρω από τον «αναρχισμό χωρίς επίθετα» στη: La Révolte 7/8/

10 φεια πολλές φορές δημιουργεί μια σύγχυση και ένα κλίμα αβεβαιότητας που λειτουργεί αποτρεπτικά για την δράση και για την τήρηση αποφάσεων, πόσο μάλλον ενός σχεδίου. Τα γραπτά των Bonanno, Weir, Passamani, Landstreicher, Cavalleri, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι μεταφρασμένα και στη γλώσσα μας, μπορεί να μορφοποιούν τη βάση της εξεγερτικής θεώρησης -όπως αυτή συγκροτήθηκε από το 60 ως συγκεκριμένο ρεύμα-, η ιδιαιτερότητα όμως της γραφής (π.χ. Βοναννο) και η θεματική τους ευρύτητα, ίσως να δυσκολεύουν κάποιον που έρχεται σε επαφή μαζί τους για πρώτη φορά. Αποφάσισα ότι η διάρθρωση της παρούσας μπροσούρας σε τρεις συλλειτουργώντες θεμελιώδεις άξονες/ ζητήματα: Ιδεολογία, Οργάνωση, Βία, θα διευκολύνει τον αναγνώστη και θα του επιτρέψει να εισέλθει στην καρδιά του εξεγερτικού αναρχισμού όπως αυτός συνδιαμορφώθηκε στο ιστορικό διηνεκές εντοπίζοντας τις όποιες αδυναμίες του, την δυναμική του, τις διαφορές του και την συγγένειά του με άλλα αναρχικά ρεύματα. Κυρίως όμως πιστεύω ότι θα του επιτρέψει να διευκρινίσει τι δρόμο ακολουθεί ο ίδιος ή τι δρόμο θα ήθελε ίσως να ακολουθήσει. Άλλωστε, δεν φτάνει κάποιος να λέει λ.χ. ότι είναι εξεγερτιστής αναρχικός γιατί μπορεί τελικά να μην είναι. Το πράττειν και μόνο είναι αυτό που μας καθορίζει τελικά. Παραφράζοντας τον Silvano Agosti, η διαφορά του ελεύθερου φυλακισμένου από τον σκλαβωμένο φυλακισμένο είναι ότι ο πρώτος όταν βρει την πόρτα ανοιχτή θα βγει, ενώ ο δεύτερος όχι. [1] 6

11 Εισαγωγή Η συντριπτική πλειοψηφία των ιστοριογραφικών πηγών, και ιδιαίτερα των μαρξιστικών, έχει αποφανθεί πως οι αναρχικοί ήσαν σχεδόν πάντοτε αναγκαστικά, ή και, μονίμως αποτυχημένοι 3 λόγω ανεπάρκειας και ματαιότητας στόχων και μέσων, όπως και ο αναρχισμός που θεωρήθηκε μια μορφή ενοείδειας των πρώιμων σταδίων της ανάπτυξης της ταξικότητας του προλεταριάτου και άρα μια θνήσκουσα ή αλλιώς καταδικασμένη ιδεολογία, ανάλογα με την χρονολογική σκοπιά του καθενός (E.A.Vizetelly, I.L.Horowitz, J.Joll, E.J.Hobsbawm). Κι όμως. Η επιμονή αυτής της καταδικασμένης ιδεολογίας, που τίποτε από τα δύο είναι, η διεύρυνση της βάσης της, η πολλαπλότητα των πρωτοβουλιών γειτονιάς, οι μονοθεματικές δράσεις και η έντονη παρουσία της σε όλους σχεδόν τους κοινωνικούς αγώνες, τους διαψεύδει. Το κύριο λάθος τους είναι στο ότι παραβλέπουν το ότι η αναρχική θεωρία δεν είναι δόγμα αλλά εκπορεύεται από την πραγματιστική προϋπόθεση παραμονής στον σωστό δρόμο (συνέπεια λόγου και πράξης που γεννιέται από την έννοια της υπευθυνότητας). Επομένως, οι αναρχικοί δεν αντιμετωπίζουν την ήττα ως κατηγορηματική, αναπόφευκτη αποτυχία ούτε την ουτοπία ως ατοπία. Η ομορφιά της αναρχίας βρίσκε- 3 A.Badiou, 2006, Polemics, London&New York:Verso, σ.321, Ch.Day, The Historical Failure of Anarchism: Implications for the Future of the Revolutionary Project, Ιούλιος 2009, Kasama Essays for Discussion pamphlet, E.Kerl, Contemporary anarchism, περ.isr, ν.72, Ιούλ.- Αύγ Α.Κιουπκιολής, «Να κάψουμε τις εκκλησίες της αριστεράς ;», εφημ.η Αυγή, 13/1/2013, σ.38, A.Negri, 2008, Reflections on Empire, Cambridge:Polity, σσ.144-5, Ντ.Τουρκάτο, Νοηματοδοτώντας, ό.π., συνέντευξη S.Žižek στον D.Henwood, περ.bad Subjects, τχ.59, Φεβ.2002, 7

12 ται ακριβώς στην ασυλληπτότητα της από την ιστορία και στην σταθερή τοποθέτησή της στο μέλλον 4. Άλλωστε, όπως έλεγε ο Malatesta, δεν είναι ζήτημα να πραγματώσουμε την αναρχία σήμερα, αύριο ή στους επόμενους δέκα αιώνες, αλλά το ζήτημα είναι ότι βαδίζουμε προς την αναρχία σήμερα, αύριο και για πάντα. Ο εξεγερτικός χαρακτήρας του αναρχισμού ιστορικά έκανε την εμφάνισή του και το 1848 με τους Corderoy και Dejacque, και στην Παρισινή Κομμούνα, και στις απόπειρες των Pisacane, Malatesta και Cafiero σε Sapri, Bologna και Matese (1857, 1874 και 1877 αντίστοιχα), και υπονοείται σε μεγάλο μέρος στις πράξεις των αναρχικών βομβιστών και Ιλλεγκαλιστών της δεκαετίας του 1890, αλλά και σε μεμονωμένες προσπάθειες 5. Μπορούμε να πούμε ότι εμπεριέχεται εν μέρει και στους Μαχνοβίτες κατά την ρώσικη επανάσταση και στον αντιφασιστικό αγώνα των B.Filippi, M.Schirru, G.Lucetti, A.Sbardellotto, R.Novatore, και στην απόκεντρωμένη και οριζόντια οργάνωση των αναρχικών πολιτοφυλακών κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου. Μεταπολεμικά εντοπίζεται στο δεύτερο ισπανικό αντάρτικο (ομάδες Lazarete, Lechuga, Chepa) 6 και στις δράσεις των γόνων εξόριστων ισπανών αναρχικών στη Γαλλία και στην Ιταλία (κυρίως δια μέσου των: GAAP, Anarchici di Azione Proletaria, ομάδες: SAP Malatesta, Pisacane). Η πολεμική μεταξύ FAI και GAAP την δεκαετία του 50, θα επιφέρει την πολυδιάσπαση του αναρχικού κινήματος παρόλες τις αντιρρήσεις του μετανάστη Facerias που στήριζε την μετεξέλιξη της FAI σε ένα πολιτικό όργανο όπου θα χωρούσαν όλες οι διαφορετικές τάσεις. Η δράση της ομάδας του Facerias (απαλλοτριώσεις τραπεζών και 4 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo Insurrezionalista, Ed.Anarchismo, σ.11 5 Ravachol, A.Vaillant, E.Henry, S.Caserio, P.Acciarito, G.Passannante, L.Luccheni, G.Bresci, M.Angiolillo, S. Di Giovanni, Δ.Ματσάλης. 6 Συλλογικό, 2010, Οι άνθρωποι που κύκλωσαν το Άλφα, εκδόσεις , σσ.170 κ.ε. 8

13 χρηματοδότηση κατασκηνώσεων αναρχικής νεολαίας) επηρέασε τον νεαρό Alfredo Maria Bonanno η επιθυμία του οποίου (μαζί με άλλους ιταλικούς αναρχικούς) να απόστασιοποιηθούν από την Ιταλική Αναρχική Ομοσπονδία (FAI) το 1960 και η οποία εν μέσω ανταρσιών και εξεγέρσεων που λάμβαναν χώρα σε όλη την Ιταλία εκείνο τον καιρό κατάγγελνε τις ανεξάρτητες, αναρχικές απευθείας δράσεις και τις ένοπλες επιθέσεις-, οδήγησε στην σταδιακή συγκρότηση του εξεγερτικού αναρχισμού ως ρεύμα. Ένα ρεύμα με μια τόσο τόσο ανεξέλεγκτη δυναμική ώστε οι ιταλικές αρχές να δηλώσουν την «ακαταλληλότητα του παρόντος ποινικού συστήματος, ουσιαστικού και τυπικού, στην καταπολέμηση αυτής της ιδιαίτερης ιδεολογικής(sic) περιοχής του αναρχισμού» 7. Τη δεκαετία του 1970, στη Δυτική Γερμανία οι ομάδες «Μαύρος Πυρήνας» και «Μαύρη Αλληλοβοήθεια» θα προσπαθήσουν να ακολουθήσουν εξίσου το εξεγερτικό πρόταγμα επιτυγχάνοντας όμως μάλλον μέτρια αποτελέσματα. Ο εξεγερτικός αναρχισμός εισήχθη θα έλεγα στην αγγλική κινηματική γλώσσα από το 1980 (εφημ.insurection, Elephant Editions), κυρίως δια μέσου της Jean Weir, τα γραπτά και οι μεταφράσεις (κυρίως του Alfredo Bonanno) της οποίας προκάλεσαν μικρές μεταστάσεις στον Καναδά και στην Αμερική (περιοδικά "No Picnic" και "Endless Struggle" στο Vancouver, "Demolition Derby" στο Montreal καθώς και τα «Disobbedienza Ostinata» και «Kill King Abacus»). Στην Ελλάδα, εμπεριέχεται ως μειοψηφούσα τάση από τη δεκαετία του 1980 σε διάφορες ομάδες όπως: η «Συσπείρωση Αναρχικών», οι «ομάδες της Συνεργασίας», ή η «Συνέλευση Αναρχικών», εκδηλώνεται κυρίως με μικροεπεισόδια και με καταλήψεις όπως του Πολύτεχνείου ( 80, 85, 88, 90, 91, 94 και ιδιαίτερα σε εκείνη του M.Boschi, 2005, Criminologia del terrorismo anarco-insurrezionalista, Aracne, Roma. 9

14 με περίπου συμμετέχοντες, εκτενή επεισόδια, 504 προσαγωγές και 137 συλλήψεις). Εμφανίζεται όμως εμφατικά, και συγκροτημένα θα έλεγα, τη δεκαετία του 1990, με αφορμή την Πρώτη Αντιεξουσιαστική Διεθνή (1993) πάνω σε μια πρόταση του Alfredo Bonanno -όπως και στην Ιβηρική τρια χρόνια αργότερα- και διαδίδεται κυρίως μετά το 2000, με πληθώρα μεταφραστικών εγχειρημάτων (εκδόσεις: Επαναστατική Αυτόοργάνωση, Τζεντάι, Σίσυφος, Ελευθεριακό Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών Ιωάννινα, Κύκλος Ανατρεπτικών Προθέσεων ). Οι συλλογικότητες Εμπρηστές Συνείδησης και Μαύρο Αστέρι δρουν κυρίως μεταξύ , ενώ το 2002 συγκροτείται η FAI, η Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία στην οποία εντάσσονται δεκάδες ομάδες κυρίως από Ιταλία και Ελλάδα υλοποιώντας μια εκτενή οριζόντια και άτυπη οργάνωση επιμέρους πυρήνων με πολλαπλές δράσεις. Τέλος, τον Ιανουάριο του 2008, συγκροτείται στην Ελλάδα η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς που δρά κυρίως μέχρι το 2010 όπως και η Σέχτα Επαναστατών που έχει σταματήσει πια την δράση της. Μέσα από την εμπειρία της δράσης ξεχωρίζουν δύο χαρακτηριστικά θεμελιώδη του εξεγερτικού αναρχισμού τα οποία και τον καθορίζουν. Ο αντιεξουσιασμός και ο εξεγερτισμός. Το πρώτο, αντιτίθεται σε κάθε μορφή εξουσίας ακόμα κι αν αυτή προέρχεται από την επανάσταση. Μια οργάνωση δηλαδή που θα διαθέτει ιεραρχία ή και μιλιταριστικό τρόπο διάρθρωσης είναι κάτι στο οποίο εναντιώνεται ο εξεγερτισμός ακόμα κι αν αυτή η οργάνωση απόδειχθεί νικηφόρα. Η επιδίωξη δεν είναι να αντικατασταθεί μια εξουσία με μια άλλη ούτε να μετασχηματιστεί σε ηπιότερα ή εναλλακτικά μορφώματα, αλλά να καταστραφεί ολοσχερώς. Το δεύτερο, είναι εκείνη η επαναστατική δραστηριότητα που παίρνει την πρωτοβουλία του αγώνα και δεν περιορίζεται στην αναμονή. Ο εξεγερτισμός μπροστά στην αρχή της αντιπροσωπευτικότητας αντιπαραθέτει την άμε- 10

15 ση και ανεξάρτητη δράση ατόμων και μαζών, ενώ στην ισονομιστική και κοινοβουλευτική δράση, αντιπαραθέτει μόνιμη συγκρουσιακότητα 8, ανταρσία, εξέγερση, γενική απεργία και κοινωνική επανάσταση 9. Η εξέγερση έχει ως αφορμή ένα συγκεκριμένο γεγονός και θέτει ως όριό της τη στιγμή κατά την οποία αίρεται ή ανατρέπει την πραγματικότητα που συνιστά την αιτία της. Συνεπώς, όσο βίαιη και μαζική κι αν είναι μια εξέγερση, αποτελεί πολιτικό γεγονός άλλης τάξης συγκριτικά με την επανασταση 10. Η επανάσταση για ορισμένους 11 είναι μια γρήγορη, θεμελιώδη και βίαιη αλλαγή στις κυριαρχούσες αξίες και μύθους μιας κοινωνίας, στους πολιτικούς θεσμούς της, στην κοινωνική της δομή, στην ηγεσία. Για άλλους 12, είναι μια γιορτή των εκμεταλλευομένων και των καταπιεσμένων που δημιουργούν ενεργά μια νέα κοινωνική τάξη. Η επανάσταση όμως δεν είναι ένας μύθος που μπορεί απλά να χρησιμοποιηθεί σαν σημείο αναφοράς. Ακριβώς επειδή είναι ένα συγκεκριμένo γεγονός, πρέπει και να χτίζεται καθημερινά μέσα από τον πειραματισμό πιο μετριοπαθών απόπειρων που δεν έχουν όλα τα απελευθερωτικά χαρακτηριστικά της κοινωνικής επανάστασης με την κυριολεκτική σημασία του όρου. Αυτές οι πιο μετριοπαθείς απόπειρες αποτελούν και αυτές μικρές εξεγέρσεις 13, δηλ. μη οπορτουνιστικές 14 (χωρίς υλικές αντι- 8 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ L.Galleani, 1925, La Fine Dell Anarchismo?, Edizione Curata da Vecchi Lettori Di Cronaca Sovversiva, Newark, New Jersey, σ Χ.Άρεντ, 1986, Για την επανάσταση, Γνώση, σ. 111 και σ S.P.Huntington, 1968, Political Order in Changing Societies, New Haven:Yale University Press, σ V.Lenin, The two tactics of social democracy in the democratic revolution στο: S.T.Possony, 1966, The Lenin Reader, Chicago:Henry Regnery Company, σ.349, Χ.Άρεντ, 1986, Για την επανάσταση, Γνώση, σ A.Bonanno, Γιατί εξέγερση;, 1982, https://aixmi.wordpress.com 14 J.M.Weinstein, Inside Rebellion:The Politics of Insurgent Violence, Cambridge:Cambridge University Press, σ

16 προσφορές στους αγωνιστές) στιγμές επαναστατικές συλλογικής δημιουργικότητας 15. Οι εξεγέρσεις δεν είναι ευκρινή, γραμμικά γεγονότα, και συχνά εμπεριέχουν αντιφατικές τάσεις εντός τους. Συνεπώς είναι σημαντική η υπογράμμιση εκείνων των όποιων ενθαρρυντικών στοιχείων, χωρίς βέβαια να υπερτονίζονται. Δεν υπάρχει καμιά ωφέλεια δια της παρερμηνείας ή δια των όποιων ευχολόγιων. Εκείνες οι πλευρές που κρίνονται καταδικαστέες δεν πρέπει ποτέ να απόκρύπτονται, ούτε να υποβαθμίζονται 16. Είναι καλύτερη μια απότυχημένη εξέγερση παρά εκατό αμφιταλαντεύσεις που προκαλούν την αποτυχία εκατό προσπαθειών από τις ο- ποίες θα ήταν εφικτό το ξεπέταγμα της τελικής επανάστασης 17. Η προετοιμασία της εξέγερσης είναι προετοιμασία των υποκειμενικών συνθηκών (προσωπικών και υλικών) που επιτρέπουν σε μια συγκεκριμένη αναρχική μειοψηφία να δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες για την μόχλευση της εξεγερτικής διαδικασίας. Αν και η εξέγερση είναι ένα μαζικό φαινόμενο, και θα κινδύνευε να ματαιωθεί αμέσως αν δεν ήταν, η αρχή της είναι πάντοτε το απότέλεσμα της δράσης μιας αποφασισμένης μειοψηφίας, ικανής να επιτεθεί στα νευραλγικά κέντρα τού μερικώς επιδιωκόμενου στόχου. Με άλλα λόγια, η προετοιμασία των μεγάλων μαζών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι μια από τις προϋποθέσεις της επανάστασης. Η προσδοκία της προετοιμασίας όλων των μαζών γι αυτό το ύψιστο καθήκον επιφέρει μονάχα την αποχή/αναβολή. Η προετοιμασία των μεγάλων μαζών θα αποτελέσει συνέπεια της εξέγερσης, και ίσως όχι την πιο άμεση. Αντιθέτως, η επαναστατική αναρχική μειοψηφία πρέπει να είναι προετοιμασμένη για το ιστορικό καθήκον που την περιμένει. 15 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo,ό.π., σ K.Kass, Revolt and Misrepresentation: A Few Points on Analysis, A Murder of Crows, n1, Μάρτιος A.Bonanno, Γιατί, ό.π. 12

17 Επίσης πρέπει να γίνουν εδώ τρεις διευκρινίσεις: Πρώτον, οι εξεγερτιστές αναρχικοί δεν συμμετέχουν μονάχα σε εξεγέρσεις με πρωτεργάτες α- ναρχικούς αλλά και σε όλες τις άλλες κινητοποιήσεις που έχουν τα χαρακτηριστικά των ατόμων σε αντιεξουσιαστική έγερση. Δεύτερον, ο εξεγερτιστής δρα ενάντια στην υπάρχουσα κοινωνία και στους κώδικες/νόμους της καθώς αυτή έχει απανθρωποποιηθεί στην προσπάθεια της να συντηρήσει και να διαιωνίσει την σχέση αφεντικού-σκλάβου. Η κατάστροφή των καθημερινών κοινωνικών σχέσεων θα επιφέρει και την καταστροφή των δυσδιάκριτων δολοπλοκιών που η εξουσία χρησιμοποιεί για να επιφέρει υποταγή 18. Τρίτον: Οι εξεγερτιστές αναρχικοί κατ ουσίαν δεν είναι επαναστάτες με την έννοια της Hanna Arendt. Πρόθεση τους δεν είναι να υποκαταστήσουν τους κυρίαρχους συγκροτώντας ένα νέο πολιτικό σώμα αλλά να καταστρέψουν την εξουσία ολοσχερώς. [2] 18 W.Landstreicher, 2005, Against the Logic of Submission, The anarchist library anti-copyright, /againstthelogic.doc, σ.3 13

18 Ιδεολογία Είναι ο εξεγερτικός αναρχισμός ιδεολογία; Φιλοσοφία; ή μήπως θεωρία πολιτική; Η διάκριση είναι σημαντική διότι καθορίζει την υπόσταση του αλλά και την διαύγασή του ως προς τους διάφορους ισμούς. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω την διαφορά αναρχίας και αναρχισμού συμμεριζόμενος τον Malatesta: Η πρώτη αντιπροσωπεύει το μεταιστορικό ιδεώδες της απελευθέρωσης του ατόμου ενώ o δεύτερoς είναι η μεθερμήνευση του αναρχικού ιδεώδους στο ιστορικό γίγνεσθαι. Η πρώτη είναι μια ουτοπική και όχι ατοπική, μη το μπερδεύουμε συνθήκη συμβίωσης ενώ ο δεύτερος είναι ένα φάρμακο (Feyerabend). Η ιδεολογία ως έννοια, απολαμβάνει πολλαπλές θεωρήσεις. Κατ άλλους είναι μια δέσμη πεποιθήσεων στις οποίες βασίζεται ένα πολιτικό ή οικονομικό σύστημα, που επηρεάζει/αλλοιώνει εντόνως τον τρόπο που οι άνθρωποι συμπεριφέρονται 19, ή σύμφωνα με κάποιους ορισμούς α- ποτελεί συμμεριζόμενες ιδέες ή πεποιθήσεις οι οποίες εξυπηρετούν την δικαιολόγηση και την υποστήριξη των συμφερόντων μιας ιδιαίτερης ομάδας ή οργάνωσης 20. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε αρχικά στα τέλη του 18ου αιώνα για να ορίσει μια «επιστήμη των ιδεών» στο πλαίσιο της κανονιστικής θεώρησης ότι, ως μέρος της κουλτούρας, αποτελεί ένα αναπόσπαστο συστατικό των ανθρώπινων διαδράσεων και εξουσιαστικών στρατηγικών που μορφοποιούν τα κοινωνικοπολιτικά συστήματα (ολική προσέγγιση). Τον 19 ο αιώνα ο Marx εισήγαγε την έννοια της παραχθείσας και παραγόμενης κατασκευής δίνοντας 19 και: G.Debord 1977, The Society of the Spectacle, Black & Red, σ ology, M.Seliger, 1976, Politics and Ideology, Cambridge University Press, σ

19 βάρος στην διαδικασία, ενώ στα μέσα του 20 ου αιώνα ο κονστριουξισμός υποστήριξε την έννοια της ψευδούς συνείδησης δηλ. μιας κοινωνικής κατασκευής που μετασχηματίζει τεχνηέντως τον πραγματικό άνθρωπο (κενότητα και άρα απεριόριστη μετασχηματικότητα). Σήμερα, με την εμπειρία της ιστορίας μπορούμε να πούμε ότι ως ιδεολογία μπορεί να θεωρηθεί ένας συνολικός τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων που προτείνει μια συγκεκριμένη κοινωνική τάξη προβάλλοντας την δική της «αλήθεια» (θετικισμός) ή πλάνη (οργανική προσέγγιση), προφασιζόμενη ως πιο σωστή, με βασικό στόχο την αλλαγή της κοινωνίας δια μέσου μιας ρυθμιστικής διαδικασίας. Αυτή η «αλήθεια», πάντα συναγόμενη μιας συγκεκριμένης προϋπόθεσης (γύρω από μια υποκειμενικότητα) 21, χαράσσει (καθυποτάσσει) την λογική μιας ιδέας τόσο βαθιά που τελικά γίνεται νόμος. Ορισμένες τάσεις του αναρχισμού όντως τον ε- κλαμβάνουν ως μια ιδεολογική πρακτική που προσανατολίζεται σε δράση για την αντικατάσταση του καπιταλισμού, του κράτους και των θεσμών του 22. Αυτή η θεώρηση όμως εμπεριέχει τον κίνδυνο μεταμόρφωσης των ατόμων σε υποκείμενα εξελισσόμενα με τρόπους που η ιδεολογία ηγεμονικά ορίζει (Goran Therborn) καθώς η αρνητική θεώρηση της ανθρώπινης φύσης 23 την αναγκάζει να 21 Jason McQuinn, What is Ideology?, Anarchy: a Journal of Desire Armed, n.52, σ Anarquismo Social e Organização, Federação Anarquista do Rio de Janeiro FARJ), Brazil, 1st FARJ Congress, 30-31/8/2008, 8 αλλά και διάλεξη: The End of Ideology and the Future Events, στο Babylonia Festival, 2010, Αθήνα, CrimethInc., Against Ideology?, 2010, The Anarchist Library Anti-Copyright, 08/11/against-ideology/, σ.7, όπου υποστηρίχθηκε ότι εκείνοι που επιμένουν να αντιτίθενται και να απορρίπτουν την ιδεολογία είναι μαρξιστές ή μηδενιστές (!) που δοξολογούν τη βία ενάντια σε εξουσιαστικές μορφές η οποία συν τοις άλλοις δεν παρέχει καμία εγγύηση ότι θα επιφέρει την απελευθέρωση (!). 23 D.Neal, Anarchism: Ideology or Methodology?, The Anarchist Library Anti-Copyright, 9/7/1997, /sp html, σ.7 15

20 παράσχει εκπαίδευση, επίβλεψη, και πάνω απ όλα, έλεγχο. Με άλλα λόγια, όπως υποστήριζε ο Valentin Volosinov, οι ιδεολογικές μορφές δεν είναι το προϊόν της συνείδησης, αλλά μάλλον την παράγουν. Η επικράτηση λ.χ. της νεοφιλελέυθερης ιδεολογίας των τελευταίων ετών βασίστηκε κυρίως στις συνιστώσες του ατομικισμού, της κατανάλωσης και του γρήγορου πλουτισμού με οποιοδήποτε μέσο, υπαγορευμένες από μια εξουσιαστική βιοπολιτική που διέστρεψε το ήθος, τις κοινωνικές σχέσεις και την καθημερινότητα επιβάλλοντας την δική της «τελετουργία» η οποία και έγινε κτήμα των πολλών. Ο εξεγερτικός αναρχισμός αποκλίνει των παραπάνω. Δεν είναι καταδεικτικός ούτε μετατρέπει τα άτομα σε υποκείμενα γιατί κυρίως δεν τα υποχρεώνει σε υπακοή ιδεών που μετασχηματίζουν την πραγματικότητα. Ο εξεγερτιστής αναρχικός μεταβάλλεται πρώτα ως άτομο από μόνος του κατανοώντας την προσωπική α- νάγκη απελευθέρωσης και εξέγερσης 24 και μετά συνταυτίζεται με το όποιο εξεγερτικό σχέδιο (συλλογικό ή ατομικό) καταστροφής της εξουσίας (μηχανισμών, θεσμών ή κοινωνικού ελέγχου) το οποίο ο ίδιος καθορίζει παράλληλα 24 Ο απελευθερωτικός αγώνας αυτοκαθορισμού ξεκινά, όπως έγραφε ο Cavalleri, «τη στιγμή κατά την οποία ο καθένας βρίσκει μέσα στον ίδιο του τον εαυτό τα κίνητρα, τις εντάσεις, τους λόγους, τα ερεθίσματα και την απαραίτητη δύναμη για τη δράση του, γεμίζοντας έτσι με αυθεντικά περιεχόμενα την υπαρξιακή του πορεία», δηλαδή από την δική του πρώτη προσωπική εξέγερση. Αυτό δεν επιβάλει το άτομο στην κοινωνία καθώς το αυτοκαθοριζόμενο άτομο είναι εκείνο που θα την συνδιαμορφώσει μαζί με άλλα. Η ελευθερία είναι πρωτίστως μια ατομική προσωπική υπόθεση/επιλογή και η κοινωνική ελευθερία είναι συνέπεια αυτής, όχι με αθροιστική μέθοδο αλλά ως μια συνάρτηση που προαπαιτεί και τις δύο. Η ατομικότητα από μόνη της δεν συνιστά κοινωνία αλλά την δημιουργεί δια της συνύπαρξης και ιδίως δια της συγγένειας. Η κοινωνία από την άλλη δεν υφίσταται χωρίς την πρωταρχική ατομική επιλογή της εξέγερσης η οποία και της προσδίδει μια νέα συνειδητότητα. Όλα ξεκινούν από την προσωπική ατομική εξέγερση. C.Cavalleri, «Ο αναρχισμός στη μεταβιομηχανική κοινωνία», εκδόσεις Σίσυφος, σ.7. 16

21 με άλλα. Οι εξεγερτιστές εξατομικευμένα δεν σκέπτονται τον αναρχισμό τους με ιδεολογικούς όρους, συμφωνούν απλά με την μέθοδο δράσης που την καθιστούν έγκυρη εκ των υστέρων εφαρμόζοντας αυτό που ο Dave Neal όριζε ως επαγωγικό αναρχισμό 25. Γι αυτό ο Bonanno είναι τόσο κατηγορηματικός στην δήλωση του ότι ο αναρχισμός δεν είναι μια πολιτική θεωρία, ούτε μια συγκριτική ιδεολογία, θα πρόσθετα εγώ, αναφερόμενος σε όσους (π.χ. Τ.Φωτόπουλος) στέκονται στην γέννησή του (αντίθεση με φιλελευθερισμό-σοσιαλισμό). Ο αναρχισμός θα σημάνει και το τέλος των ιδεολογιών και το τέλος της πολιτικής καθώς εάν κάνουμε ένα σύντομο χρονικό άλμα στην μελλοντική αναρχική ουτοπία, δεν θα υπάρχουν συμφέροντα διαστρέβλωσης της πραγματικότητας ούτε ανάγκη για διαμόρφωση ψευδών συνειδήσεων. Η ιδεολογία για τον αναρχικό είναι κοινωνικό προιόν ( υλιστική θέση μαρξιστικής προέλευσης) που αναπαράγει την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων και τον καταναγκασμό δια μέσου μηχανισμών που διαπλέκονται με το κράτος/εξουσία (συναίνεση, διαστρέβλωση, νομιμοποίηση) και όχι κάτι το αυθόρμητο. Είναι ένα εμπόδιο στην κοινωνική επανάσταση 26 όπως και οι διάφορες μορφές του κράτους και των θεσμών. Ο εξεγερτικός αναρχισμός είναι μια μέθοδος, δηλαδή μια συγκεκριμένη πρακτική για την επίτευξη συγκεκριμένων σκοπών με ακρίβεια και αποτελεσματικότητα χωρίς να παρέχει μεθοδολογική καθοδήγηση όπως η φιλοσοφία (Althusser) καθώς επαναπροσδιορίζεται συνεχώς διαμέσου της εμπειρίας της δράσης και άρα η αληθοτιμή της μπορεί να αλλάξει με άλλη εμπειρική κατάσταση (Kant). Τέλος, αντιθέτως με τον Landstreicher, η αναρχία μπορεί να είναι ένα αίτιο όπου κάποιος θυσιάζεται, καθώς αγωνίζεται προς την μελλοντική αυτόολοκλήρωση 25 D.Neal, Anarchism: Ideology, ό.π., σ P.Kropotkin, 1943, The State: Its Historic Role, London: Freedom Press, σ.9. 17

22 (στον παρόν προεπαναστατικό κόσμο δεν μπορεί να επέλθει). Γι αυτό ο Nechayev είχε δίκιο όταν έγραφε ότι ο επαναστάτης είναι ένας καταδικασμένος άνθρωπος 27. «Ο επαναστάτης είναι ένας καταδικασμένος ανθρωπος. Δεν έχει προσωπικά συμφέροντα, επιχειρηματικά σχέδια, αισθήματα, προσκολλήσεις, ιδιοκτησία, όνομα. Όλα μέσα του έχουν απορροφηθεί ολοκληρωτικά από τη μια σκέψη και το μόνο πάθος για επανάσταση» Ο εξεγερτιστής αναρχισμός, με άλλα λόγια, στην παρούσα ιστορική στιγμή είναι μια μέθοδος δράσης, εναντίωσης και καταστροφής που αυτοί που έχουν απόφασίσει να τον ακολουθήσουν έχουν ήδη προαποφασίσει να δώσουν τα πάντα στην αντιπαράθεση με την εξουσία 28. [3] 27 S.Nechayev, 1869, The Revolutionary Catechism 28 Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταφεύγουμε σε μαρτυρολόγια ή σε εκθείαση αγωνιστών που έπεσαν νεκροί κατά την πάλη με την εξουσία. Η άσβηστη μνήμη αρκεί για να εμπλουτίσει την μεθοδολογία δράσης. 18

23 Οργάνωση Στον ένοπλο αγώνα τα πράγματα δεν μπορεί να αφεθούν στον αυτοσχεδιασμό ή στον αυθορμητισμό 29 Το ζήτημα της αναρχικής οργάνωσης περνά μέσα από τις έννοιες της στρατηγικής και της τακτικής δηλαδή μέσα από κάποιες καίριες προαποφασισμένες και προμελετημένες επιλογές δια μέσου της προαναφερθείσας μεθοδολογίας, οι οποίες αποκλίνουν από την επιστήμη της καθοδήγησης (J.Stalin). Ως στρατηγική χαρακτηρίζεται το γενικό μακροσκοπικό σχήμα καθορισμού στόχων άμεσα σχετιζόμενο με τις συνθήκες της κοινωνικής σύγκρουσης σε μια δεδομένη στιγμή και όχι ως αποτέλεσμα αυτής, και ως τακτική ο σχεδιασμός των μέσων επίτευξης αυτών των στρατηγικών στόχων. Αυτό βέβαια δεν είναι ένας μαθηματικός ορισμός ή ένας ανελαστικός κανόνας. Ένα σχέδιο ενεργειών μπορεί να προκύψει κάλλιστα χωρίς προδικασμένο προγραμματισμό και να αναδυθεί μέσα από την συγκυρία της δράσης η οποία πολλές φορές δημιουργεί χρήσιμα υποδείγματα. Με άλλα λόγια, μπορεί και να προέλθει αδιαμεσολάβητα (αντιεξουσιαστικά και άτυπα) και αυτόοργανωμενα από την επαναστατική διαδικασία χωρίς διαφωτιστές και πρωτοπώρους καθοδηγητές. Η τελευταία δεν είναι άλλο από μια απελευθερωμένη επιθυμία, μια διευρυνόμενη ενέργεια 30 ένα άνοιγμα σε δυνατότητες που θέλει να μοιραστεί σχέδια και δράσεις, χαρές και απολαύσεις, αγάπη και εξέγερση. Πάντοτε όμως πρέπει να υπάρχει ένα σκόπιμο σχέδιο σε οποιαδήποτε δράση (μεγαλύτερη ή μικρότερη) 29 Α.Μ.Bonanno, Strategy and Methods, εφημ.insurection, n.2, σ.5 30 W.Landstreicher, 2005, Against, ό.π., σ.7. 19

24 που να εμπεριέχει μια ελάχιστη οργάνωση. Χωρίς αυτό, μυριάδες πρωτοβουλίες και δράσεις εξωθούνται σε μια θολή σφαίρα που τους απομειώνει κυρίως την απότελεσματικότητα τους αλλά και λασκάρει τούς μεταξύ τους συνδέσμους, αυτούς που συγκροτούν μια εξεγερμένη ζωή 31 καθιστώντας τες αποσπασματικές. Το εξεγερτικό αυτό σχέδιο δεν είναι ένα θεμέλιο, δηλαδή μια στερεότυπη φόρμα. Είναι η προεξόφληση του επερχόμενου 32, όπως έγραφε ο Bonanno, που θρέφεται στο εσωτερικό του από τις συντεταγμένες της ιστορίας 33. Η οργάνωση πρέπει να παραμένει σε ελάχιστα επίπεδα (διευκρίνιση των τρόπων, την χρήση των μέσων, την μέθοδο επίθεσης και αυτοάμυνας, τις διόδους διαφυγής, τις εναλλακτικές) έτσι ώστε να μη μετακυλίσει σε ελιτισμούς κεντρικής εξουσίας και σε μάζες προσηλυτισμένων ακολούθων διακυνδυνεύοντας τον αυθορμητισμό της μάζας και την αυτονομία της. Γι αυτό και οι εξεγερτιστές αναρχικοί είναι ενάντια στην έννοια μιας Κεντρικής Επιτροπής (αντιπροσώπευσης) που απαιτεί αναντίρρητη υπακοή, εκδίδει εντολές, νομοθετεί και διατάζει (λ.χ. αποπομπή μειονοτικών ομάδων) και η οποία προσωμοιώνει την ιδέα του συγκεντρωτικού στρατού. Ο Arsinov δεν μπορούσε να το κατανοήσει αυτό. Πίστευε, όπως και πολλοί άλλοι, ότι η συνάθροιση όλων των τάσεων του αναρχισμού σε μια «εννιαία οικογένεια» δεν μπορεί να λειτουργήσει, καταλήγοντας στην προώθηση μιας νέας, καθολικά θα έλεγα, ομογενοποιητικής 34 οργάνωσης που θα βασιζόνταν στη δύναμη της πλειοψηφίας. Έτσι όμως επικρατεί πάντα η πιο μετριοπαθής άποψη και καταπνίγεται η πιο προχωρημένη Στο ίδιο, σ A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ Στο ίδιο, σ Piotr Arshinov, εισαγωγή στο: Απάντηση στους συγχυσμένους του αναρχισμού: μια ανταπόκριση στην «απάντηση στην πλατφόρμα» από διάφορους Ρώσους αναρχικούς, Παρίσι 18/8/1927, Delo Truda, (ελλ. μετ.2007) 35 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π, σ

25 Η συνάθροιση επιμέρους τάσεων αλλά και ατόμων μπορεί να γίνει μονάχα δια μέσου της αμοιβαίας κατανόησης και μιας ελάχιστης συμφωνίας ως προς τους στόχους και τα μέσα υλοποίησης (Maria Isidine). Ο εξεγερτικός αναρχισμός όμως, όπως είδαμε, δεν ενδιαφέρεται για αυτό το ζήτημα, ούτε επιδιώκει να αναπτυχθεί σε ένα επαναστατικό κοινωνικό κίνημα εργατών (Arshinov). Το μοναδικό σημείο αναφοράς είναι η εξεγερτική μεθοδολογία: η αυτοοργάνωση των αγώνων, η μόνιμη συγκρουσιακότητα, η επίθεση 36 (με την τελευταία να μπορεί να α- ναβαθμιστεί σε επίπεδα τέτοια που να μπορεί να νικήσει έστω και περιστασιακά την στρατιωτική πλευρά του κράτους). Η ελάχιστη οργάνωση για τον εξεγερτικό αναρχισμό βασίζεται σε τέσσερις ακρογωνιαίους λίθους: 1. Τις Ομάδες Συγγένειας, 2. Την Άτυπη Οργάνωση, 3. Τους Πυρήνες Βάσης και 4. Την Ασφάλεια Συγγένεια Η διάκριση ανάμεσα σε πολιτική της συγγένειας και πολιτική της ταυτότητας είναι παρόμοια με τη διάκριση του Deleuze ανάμεσα σε υποταγμένες-ομάδες και ομάδες-υποκείμενα. «Οι υποταγμένες-ομάδες σκέφτονται και δρουν με όρους γραμμομοριακών γραμμών (molar lines), μηχανών, οργανισμών. Ο κόσμος τους συνίσταται αποκλειστικά από πραγματικότητες, ποτέ από δυνητικότητες που μπορεί να πραγματωθούν [ ] Οι ομάδες-υποκείμενα αναζητούν νέες πιθανότητες, νέους σχηματισμούς. [ ] κατάσκευάζοντας επαναστατικές επαφές ενάντια στην παγίωση» Στο ίδιο, σ T.May, 2005, Gilles Deleuze: An introduction, Cambridge University Press, σσ , μετ.18/10/2010: view/post-anarchism-and-social-war 21

26 Με άλλα λόγια, η πολιτική της συγγένειας βασίζεται στην εν δυνάμη υλοποιήσημη εξέγερση. Η εξέγερση, βέβαια, ξεκινά πρωταρχικά από εμάς τους ίδιους. Από την προσωπική μας μεταβολή. Εάν ο σκοπός του εξεγερτικού αναρχισμού είναι η μεταμόρφωση της ύπαρξης, τότε η ανάπτυξη των συγγενικών σχέσεων δεν είναι μονάχα μια τακτική κίνηση ή μια διαφορετική οργανωτική επιλογή που διαφοροποιεί από τις άλλες αναρχικές ομάδες 38 αλλά η προσπάθεια να α- ναπτυχθούν σχέσεις ελευθερίας εντός του αγωνιστικού πλαισίου. Σχέσεις, που αναπτύσσονται δια μέσου μιας βαθιάς και αυξάνουσας γνώσης του άλλου 39, μια επίγνωση των ιδεών τους, των φιλοδοξιών τους, των επιθυμιών τους, των ικανοτήτων τους, των κλίσεών τους. Πόρρω απέχουν από συμπάθεια, ρηθέντα, προγράμματα, σημαίες και καμουφλαρισμένα κόμματα 40. Αποτελούν μια κοινωνία ομοιοτήτων, ή καλύτερα μια γνώση διαφορετικοτήτων 41, γιατί είναι στο σημείο της διαφοράς που η πραγματική εμπειρική γνώση ξεκινά, η γνώση του κατά πόσο και του κατά πώς κάποιος μπορεί να φέρει εις πέρας σχέδια και να δημιουργήσει με τον άλλον. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την πολιτική της ταυτότητας 42 καθώς ο αυτοκαθορισμός αποτελεί αντίθεση της αυτοδιαχείρισης 43 η οποία και διανοίγεται μέσα στη συγγένεια. Άλλωστε οι σχέσεις συγγένειας δεν μπορεί να είναι ταυτόσημες για όλους ενώ μπορεί να έχουν διάφορες αποχρώσεις. 38 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ W.Landstreicher, 2005, Against, ό.π., σ A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo,, ό.π., σ W.Landstreicher, 2005, Against, ό.π., σ.33 και P.routledge, 2009, Toward a Relational Ethics of Struggle Embodiment, Affinity and Effect στο συλλογικό: Contemporary Anarchist Studies: An Introductiory Anthology of Anarchy in the Academy, London:Routledge, σ R.J. F. Day, 2005, Gramsci is Dead: Anarchist Currents in the Newest Social Movements, London: Pluto Press, σ Α.Μπονάνο, Καταστροφή του κεφαλαίου και γενικευμένη αυτόδιαχείρηση, Δεκέμβριος 2009, μετ.χρ.στρατηγόπουλος, σ

27 Όπου υπάρχει πραγματική γνώση των άλλων με τους οποίους κάποιος εκτελεί ένα σχέδιο, δηλαδή όπως έ- λεγε ο Bonanno, τους έχει αποκαλυφθεί, τους έχει απόγυμνωθεί 44 στα πλαίσια μιας αμοιβαίας γνωριμίας (ατομική γνωριμία στη συλλογική δράση), η τυπική συναίνεση δεν είναι αναγκαία (διότι έχει ήδη δοθεί η απαραίτητη συγκατάθεση). Η επίγνωση που ο καθένας έχει για την ατομικότητα του άλλου δημιουργεί μια βάση όπου η απόφαση και η δράση δεν χρειάζεται να διαχωριστούν. Αυτή είναι μια νέα μορφή κοινωνικότητας που μπορεί να υπάρξει εδώ και τώρα στον αγώνα εναντίων της εξουσιαστικής τάξης, εδραιωμένης στην δράση και στην πλήρη απόλαυση της μοναδικότητας του κάθε ατόμου, της «υπέροχης διαφορετικότητας που καθένας από εμάς κουβαλά εντός του» 45. Μονάχα διαμέσου αυτής κάθε άτομο που συμμετέχει εμβαθύνει την γνωριμία με τους άλλους και συμβάλλει στην ποιοτική συγκρότηση της ομάδας, στην ενότητά της και στην ουσιαστική της δραστηριότητα. Κάτι που ήδη έχει εφαρμοστεί στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ισπανία 46. Στη βάση αυτών των σχέσεων συγγένειας, τα πραγματικά σχέδια που αντανακλούν τις επιθυμίες και τους σκοπούς των εμπλεκομένων ατόμων, είναι κάτι περισσότερο από μια απλή αίσθηση ότι κάποιος πρέπει να κάνει κάτι, να πραγματώσει, να εξελίξει. Είτε το σχέδιο είναι μια κατάληψη, είτε μια δολιοφθορά, κλπ. δεν θα εισαχθεί εντός του ως μια πολιτική υποχρέωση, αλλά ως μερος της ζωής που πασχίζει να δημιουργήσει, όπως η ανθιση της αυτοκαθοριζόμενης ύπαρξης κάποιου 47. Και φυσικά έχοντας μονάχα τον απώτερο στόχο της κατάστροφής διότι τότε και μόνο τότε η ανατροπή και η εξεγερτική της δυναμική ανθίζει. 44 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ W.Landstreicher, 2005, Against, ό.π., σ M.A.Ackelsberg, 1991, Free women of Spain: Anarchism and the struggle for the emancipation of women, Bloomington:Indiana University Press. 47 Στο ίδιο, σ.34 23

28 Άτυπικότητα Το πρόσφατο κάλεσμα της πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση αναρχικής πολιτικής οργάνωσης (συλλογικότητες: «Κύκλος της Φωτιάς», «Καθ οδόν», Στέκι Αντίπνοια, Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση) καταδεικνύει την πλήρη αδυναμία κατανόησης του αφορμαλιστικού μοντέλου που του αποδίδονται «τα χαρακτηριστικά της ασυνέπειας, της έλλειψης δέσμευσης και της ευκαιριακότητας» σε σημείο που να ανακοινώνεται ότι η εξεγερσιακότητα «δεν μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της καταγγελίας και διαμαρτυρίας»(!) Η απουσία τυπικής οργάνωσης, ή αλλιώς ο αφορμαλισμός, δεν σημαίνει πλήρη απουσία οργάνωσης αλλά πλήρη απουσία τυπικής οργάνωσης 48. Η ατυπικότητα αποστασιοποιείται από συνέδρια, πρoσωπoποιημένες δομές, προγράμματα, κομματικά συστήματα και κυρίως ιεραρχία 49. Δεν έχει ονόματα που την διακρίνουν καθώς δεν υπάρχουν σκοποί ποσοτικής διεύρυνσης, ούτε σταθερές δομές (εκτός των ομάδων συγγένειας οι οποίες κάνουν αυτόνομα την δουλειά τους). Αρθρώνει ένα λόγο που δεν παρουσιάζει μεγάλους αντικειμενικούς στόχους και δεν έχει την αξίωση κάθε παρέμβαση που κάνει να «οδηγεί στην κοινωνική επανάσταση, αλλιώς τι σόι αναρχικοί θα ήμασταν;» 50. Αντιτάσει ένα πυκνό και πολλαπλών δίκτυο διασυνδέσεων μεταξύ αναρχικών ατόμων και ομάδων, που λειτουργεί ως συντονιστικό εργαλείο ευέλικτων παρεμβάσεων ακόμα και με περιορισμένους σκοπούς με μονάχα την κοινή κληρονομιά των εξεγερτικών αγώνων και της μεθοδολογίας που την χαρακτηρίζει Ντ.Τουρκάτο, Νοηματοδοτώντας, ό.π. 49 R.Michels, 1962, Political Parties, New York, σ A.M.Bonanno, 2006 (1988), Απ τις ταραχές στην εξέγερση. Ανάλυση για μια αναρχική προοπτική ενάντια στο μεταβιομηχανικό καπιταλισμό, Θεσσαλονίκη:Ανάκαρα, σ A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ

29 Διευκρινίζεται εδώ ότι τα πολλαπλά δίκτυα επικοινωνίας δεν προέρχονται μονάχα από την «συγγενικότητα» αλλά από την συνθετότητα όσο και αυτονομία των διαύλων ενημέρωσης. Οι ανεπίσημες ομάδες λαμβάνουν μόνες τους αυτόνομα αποφάσεις τις οποίες και υλοποιούν και μπορεί να δομήσουν και δράσεις σε εθνική κλίμακα. Δεν έχουν καμία υποχρέωση ως προς άλλες ομάδες και δεν μπορούν να επηρεαστούν από αυτές. Η μοναδική τους δέσμευση και αυτή σε ηθικό επίπεδο, είναι ως προς την μεθοδολογία του εξεγερτικού προτάγματος. Η ατυπικότητα, με την ανυπαρξία δομών και διαδικασιών, αντιθέτως με την πεποίθηση πολλών αναρχικών 52, δεν έχει να κάνει με την συνδιαμόρφωση και την παραγωγή προοπτικών. Ο εξεγερτικός αναρχισμός έχει ως στόχο μονάχα την καταστροφή των δομών της εξουσίας και τέρμα. Η αναγκαιότητα της συνένωσης ευρύτερων δυνάμεων 53 και άρα η ανάγκη διατήρησης επαφής με άλλες ομάδες συγγένειας, (με σκοπό λ.χ. την οργάνωση μιας ευρύτερης παρέμβασης, την διεύρυνση των μέσων ή το ξεκαθάρισμα των ιδεών ως προς κάποιο πρόβλημα) γεννά την άτυπη οργάνωση στην οποία πρόσκεινται περιστασιακά -και πολλές φορές μόνιμα- οι επιμέρους ομάδες που σε γενικές γραμμές συμμερίζονται την παρέμβαση. Η ίδια η άτυπη οργάνωση σύμφωνα με τον Bonanno είναι μια δομή συγγένειας Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση, Για την οργάνωση του Αναρχικού Κινήματος, 22/3/2012, article/22218, J.Freeman, 1970, Η Τυραννία της Απουσίας Δομών (The Tyranny of Structurelessness) texts/structurele.html 53 A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ Στο ίδιο, σ

30 Πυρήνες βάσης Οι αυτόνομοι πυρήνες βάσεις 55 (ένας ενδεικτικός τίτλος του Bonanno) είναι οργανωτικές δομές ικανές να ομαδοποιήσουν τους αποκλεισμένους έτσι ώστε να αρχίσουν τις επιθέσεις ενάντια στις εξουσιαστικές δομές. Δεν αποτελούν μια καινοτομία αλλά έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε πρωτόλεια μορφή στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στην Ιταλία από το Αυτόνομο Κίνημα των Σιδηροδρομικών του Τορίνο και τις ομάδες εναντίωσης στην πυραυλική βάση του Comiso. Οι πυρήνες είναι βασικό στοιχείο διασύνδεσης του εξεγερτικού σχεδίου με τους κοινωνικούς αγώνες και αντιθέτως με τις ομάδες συγγένειας στελεχώνονται από αναρχικούς και μη. Αποτελούν δομές ποσοτικού τύπου συνήθως (και όχι απαραίτητα) 56 και αποτελούν μη σταθερά σημεία αναφοράς. Σκοπό έχουν να διογκώσουν τον αγώνα την στιγμή όξυνσης της αντιπαράθεσης επιτηθέμενοι ενάντια σε συγκεκριμένους στόχους. Η συμμετοχή σε αυτούς είναι αυθόρμητη και προϋποθέτει ότι όλοι οι συμμετέχοντες θα βλέπουν τον στόχο που θα είναι κοινός και θα είναι διατεθειμένοι να ριψοκινδυνέψουν για αυτόν(για αυτό και δεν θα είναι ποτέ πολυάριθμοι) 57. Οι αυτόνομοι πυρήνες βάσης έχουν περιορισμένη ζωή που τερματίζεται μέχρι την επίτευξη του στόχου καθώς κάθε δομή που παραμένει στο χρονικό διηνεκές γίνεται μόνιμη και φυσικά χάνει έτσι την ατυπικότητά της. Ο συντονισμός των αυτόνομων πυρήνων βάσης, δηλαδή η διασύνδεση των επι μέρους αγώνων, γίνεται δια 55 A.M.Bonanno, Autonomous base nucleus, εφημ.insurection, n.4, 1986, σ.9 και A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ Όπως έγραφε ο Bonanno, η ενεργή αναρχική μειοψηφία δεν είναι σκλάβα των αριθμών αλλά δρά χρησιμοποιώντας τις δικές της ιδέες και πράξεις. Άλλωστε οι οργανωτικές μορφές που οι αναρχικοί μπορούν να προσφέρουν είναι περιορισμένες στον χρόνο και στον χώρο (και φυσικά δεν μπορούν να υπερασπιστούν όλους τους εκμεταλλευόμενους), A.M. Bonanno, Anarchists and Action, Insurection, Σεπτ. 1989, σ A.M.Bonanno, 2009 (1999), Anarchismo, ό.π., σ

31 μέσου αντιπροσώπων που δρουν σε ανοιχτό χώρο όταν ο αγώνας διευρύνεται και διαρκεί χρονικά πολύ 58. Αυτοί κάνουν εξαρχής, και από πριν, μια αναλυτική διευκρίνιση του προβλήματος και του σκοπού προς επίτευξη και εμβαθύνουν των εξεγερτικών μέσων που θα χρησιμοποιηθούν κατανέμοντας επιμέρους δράσεις και αποσαφηνίζοντας λεπτομέρειες πριν την επίθεση. Ο επιμερισμός και η αυτόνομία της δράσης αλλά και το αδιόρατο των ομάδων συγγένειας πέραν της αποτελεσματικότητας εξυπηρετεί τον τέταρτο ακρογωνιαίο λίθο της ελάχιστης οργάνωσης: την ασφάλεια. Ασφάλεια Σύμφωνα με τον Bonanno, η ασφάλεια έχει την τάση να καθηλώνει το επίπεδο των αγώνων προτείνοντας προφυλάξεις και τεχνάσματα που έχουν τον σκοπό να επαναδιαστασιολογήσουν κάθε φυγή προς τα εμπρός, κάθε επιλογή στόχων πολύ εκτεθειμένων, ή επικίνδυνων 59. Η υπερβολική προφύλαξη ενδέχεται όντως σε ορισμένες περιπτώσεις να αδρανοποιήσει ή έστω να καθυστερήσει τη δράση. Η ασφάλεια όμως είναι μια επιτακτική αναγκαιότητα. Είναι προφανές ότι κάποιος δεν θα πρέπει να αφήσει αποδείξεις ή να μιλήσει στην αστυνομία, ότι κάποιος θα πρέπει να λάβει τις κατάλληλες προφυλάξεις για να αποφύγει την σύλληψη αλλά και να επιτεθεί σωστά. Αλλά δεν έχει νόημα να μιλήσουμε για κουλτούρα ασφάλειας. Η αναγκαία προφύλαξη για την αποφυγή σύλληψης σίγουρα δεν αντανακλά το είδος της ζωής και των σχέσεων που οι εξεγερτιστές θέλουν να χτίσουν 60. Άλλωστε, όταν οι αναρχικοί αρχίζουν να βλέπουν την ασφάλεια ως την κύρια προτεραιότητά τους ως μια «κουλτούρα» που 58 Στο ίδιο, σ Στο ίδιο, σ W.Landstreicher, 2005, Against, ό.π., σ.22 27

32 πρέπει να αναπτύξουν η παράνοια, όπως έλεγε ο Landstreicher, αρχίζει να κυριαρχεί στις σχέσεις. Οι αναρχικές συνδιασκέψεις αρχίζουν να συστήνονται με γραφειοκρατικούς όρους και αστυνόμευση που σχεδόν μοιάζουν με αυτά που προσπαθούν να κατάστρέψουν, με την καχυποψία να αντικαθιστά την συντροφικότητα και την άλληλεγγύη. Εντάξει, ο κίνδυνος να γίνουμε το είδωλο του εχθρού μας 61 μπορεί να υφίσταται, ο σκοπός του αγώνα ό- μως είναι κάτι ζωτικό και δεν πρέπει να λησμονιέται. Η καταστροφή και η αντιπαράθεση στους εξουσιαστικούς θεσμούς και μηχανισμούς δεν μπορεί να επέλθει με μια αφελή στράτευση που θα παραδώσει εύκολα στα χέρια του εχθρού συντρόφους, πληροφορίες και υλικά. Η ενδελεχής προφύλαξη δεν είναι υποταγή. Αλλά ακόμα και εάν ήταν, όπως πρεσβεύει ο Landstreicher 62, οι ζωές μας δεν είναι παράδειγμα μιας μελλοντικής ηθικής διαμορφωμένης με ελευθεριακά μέσα αλλά αφιερωμένες και παραδομένες να καούν στην καταστροφική φωτιά της σημερινής αντιπαράθεσης. Το παθιασμένο αίτιο της επιθυμίας που αψηφά κάθε κυριαρχία δεν πρέπει να οδηγήσει σε εκθέσεις και σε απώλεια συντρόφων λ.χ. εμείς πρέπει πάντα να ορίζουμε το μέρος και τις συνθήκες της αντιπαράθεσης και κυρίως να έχουμε επεξεργαστεί ενδελεχώς εναλλακτικές και σημεία διαφυγής. Εάν αφεθούμε μονάχα στον αυθορμητισμό, σε κάθε δράση όχι μόνο θα χάνουμε συντρόφους αλλά θα δίνουμε την ευκαιρία στην εξουσία να προπαγανδίσει την κατασταλτική της ισχύ. Η άτυπη οργάνωση εξυπηρετεί αυτό το αναγκαίο κριτήριο ασφάλειας που προανάφερα. Είναι χωρίς κέντρο αποφάσεων με την επικοινωνία να βασίζεται στην οριζόντια και ανώνυμη συζήτηση, παράγωγο της ίδιας της πρακτικής της δράσης και των αντεκδικήσεων. Ουσιαστικά η ασφάλεια εγγυάται από την μη επαφή μεταξύ μεμονωμενων και ομαδικών στοιχείων και καθιστά μάλλον αδύνατη 61 Στο ίδιο 62 Στο ίδιο, σ.23 28

33 οποιαδήποτε διείσδυση παρακρατικών και μυστικών υπηρεσιών. [4] 29

34 Βία γι αυτό σου λέω: την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε να μην την κοπανίσουμε. Να ζυγιαστούμε. Μη ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας βρε! Κατερίνα Γώγου, Η ζωή μας είναι σουγιαδιές Ο αποσκορακισμός κάθε χρήσης επιθετικής δύναμης ενάντια στο κράτος και η κωδικοποίηση της βίας με όρους πολιτισμικού ταμπού, συνδεδεμένου με τα φοβικά σύνδρομα του ανεξέλεγκτου, του αφύσικου και του εγκληματικού, αποτελεί μεν μια σημαντική κριτική που προέρχεται κυρίως από τα αριστερά (αλλά και μέσα από ορισμένες αναρχικές τάσεις 63 ), οδηγεί όμως συνήθως στον αδιέ- 63 Χαρακτηριστικό το απόσπασμά στο μανιφέστο του K.H.Z.Solneman: An Anarchist Manifesto. The Manifesto of peace and freedom, 1977, Mackay- Gesellschaft, σ.200, όπου φτάνει στο σημείο να αποκαλέσει ως «αναρχικούς» που δεν είναι αναρχικοί, όσους καταφεύγουν στην βία! Βλ. και: L.S.Bevington, 1896, Anarchism and Violence, London:James Tochatti Liberty Press, σσ.3-8, και William Godwin, , Enquiry Concerning Political Justice and Its Influence on Morals and Happiness, Toronto:The University of Toronto Press, adelaide.edu.au/g/godwin/william/enquiry/book4.html#chapter22, ό- που υποστηρίζει ευθαρσώς ότι η βία των εξεγερμένων αδυνατίζει τα ηθικά θεμέλια της κοινωνίας και γι αυτό τοποθετείται ενάντια σε επαναστάσεις και εξεγέρσεις (εάν η πλειοψηφία δεν είναι έτοιμη για αλλαγή/ ρεφορμισμό, τότε ας μη γίνει τίποτα! σσ.253-4). Ο Proudhon με τη σειρά του -ταυτίζοντας το μέσο με τον σκοπό- προτιμά να κάψει σε σιγανή φωτιά την Ιδιοκτησία, παρά να της δώσει νέα δύναμη με μια νύχτα του Αγ. Βαρθολομαίου για τους ιδιοκτήτες, αλληλογραφία Proudhon-Marx, Lyon, 17/5/1846, org/reference/subject/economics/proudhon/letters/46_05_17.htm. Ο ιδιότυπος Feyerabend έγραφε: «Ο αναρχισμός όμως, όπως εφαρμόστηκε στο παρελθόν και εφαρμόζεται σήμερα από ένα όλο και μεγαλύτερο αριθμό ατόμων, περιλαμβάνει χαρακτηριστικά που δεν είμαι διατεθειμένος να υποστηρίξω. Ελάχιστα ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη ευτυχία», P.Feyerabend, 1975, Ενάντια στη Μέθοδο. Για μια αναρχική θεωρία της γνώσης, Σύγχρονα Θέματα, υποσ.12, σσ

35 ξοδο βερμπαλισμό και στην αποχή που προέρχεται από τον φόβο διακινδύνευσης, παρεμποδίζοντας έτσι τη δράση και το συναίσθημα. Για τον εξεγερτιστή αποτελεί μονάχα την απαρχή για μια πιο χρήσιμη ενόραση σχετικά με την αναρχική βία. Η τελευταία, ως μέσο για την επίτευξη δίκαιων σκοπών αποτελεί ένα γενικότερο αμφισβητούμενο πεδίο στο οποίο ο εξεγερτικός αναρχισμός θέτει το κριτήριο των σκοπών (δικαιοσύνη) και όχι εκείνο των μέσων (νομιμότητα). Για αυτόν, η δίκαιη ύπαρξη βρίσκεται υψηλότερα από την ύπαρξη καθεαυτή που δεν είναι τίποτε άλλο από μια γυμνή ζωή. Παίρνει θέση λοιπόν υπερ της μη επικυρωμένης βίας, δηλ. της βίας που θεωρείται από την νομοθεσία ως παράνομη αφού αποτιμάται από τους εξουσιαστές ως ανατρεπτική/υπονομευτική της έννομης τάξης καθώς δεν υποτάσσεται στους σκοπούς της. Η επιλογή αυτή της χρήσης βίας από τους αναρχικούς εξεγερτιστές είναι ένα επίπονο 64 και αναγκαστικό εργαλείο άμυνας αλλά και επίθεσης απέναντι στην υπεροπλία των εξουσιαστικών μηχανισμών και στον ανοιχτό πόλεμο που έχουν κυρήξει, και όχι μια αρχή. Είναι αλλιώς μια αντιβία και ταυτόχρονα μια «μεταβατική βία» 65 που περιορίζεται χρονικά και η οποία θα αποποιηθεί όταν πια δεν θα χρειάζεται (απελευθέρωση), αλλιώς όπως έλεγε ο Μαλατέστα θα γίνει έγκλημα 66. Άλλωστε είναι γνωστό ότι κεντρική ιδέα του αναρχισμού είναι η τελική εξαφάνιση της βίας από την κοινωνική ζωή. Η επιλογή αυτή δεν γίνεται μόνο γιατί έτσι η συνείδηση διαφωτίζεται, όπως ο Gail Presbey πρέσβευε, ή επειδή το πάθος για καταστροφή είναι δημιουργικό 67, αλ- 64 Επίπονο γιατί η βία ποτέ δεν μπορεί να θεραπεύσει πλήρως τις πληγές που προκαλεί, όπως αντιθέτως πρέσβευε ο Sartre, (J.P. Sartre, [πρόλογος] στο: (1963), The Wretched of the Earth, New York: Grove Press, σ.30) 65 Α.Μπονάνο, 2010, Ο Μαλατέστα και η έννοια τηs επαναστατικήs βίαs, Τζεντάι, σ E.Malatesta, Umanità Nova, 25/8/ E.H.Carr, 1937, Michael Bakunin, London: Macmillan and Co., σ

36 λά κυρίως γιατί η πρόσφατη ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι άλλα εξίσου σημαντικά εργαλεία αντίστασης ό- πως η απεργία, η ειρηνική πορεία (που μπορεί ίσως και αυτή να θεωρηθεί ένα βίαιο γεγονός) 68, η παθητική κατάληψη δημόσιων δρόμων, τα δρώμενα σε κοινωνικούς χώρους, οι ακτιβισμοί, κλπ. δεν έχουν σήμερα από μόνα τους κανένα ή σχεδόν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και μάλιστα χρησιμοποιούνται συχνά από τις εξουσιαστικές δομές ως ευκαιρίες μερικής αποσυμπίεσης της κοινωνικής αγανάκτισης αλλά και ως μέσα προπαγανδισμού της συντριπτικής κατασταλτικής δυναμικής τους. Η κυβέρνηση δεν σταματάει πια όπως άλλοτε μπροστά στη λαϊκή δυσαρέσκεια και αντίσταση ακόμα κι όταν διαισθάνεται τον κίνδυνο της εξέγερσης. Μονάχα επιβάλει, καταστέλλοντας. Η αναποτελεσματικότητα των προαναφερθέντων εργαλείων αποδεικνύει την πλήρη αδυναμία ειρηνικής συνεννόησης μεταξύ διαφορετικών γλωσσών /κοσμοθεωριών (εξουσία-αντεξουσία). Αυτή η θεμελιώδη διαφορά καθιστά αυτομάτως διακριτή την αμυντική προλεταριακή βία και την κατάπιεστική, τρομοκρατική βία του κράτους. Ο Brecht το είχε πει μοναδικά: Μονάχα η βία ωφελεί εκεί όπου η βία εξουσιάζει 69. Όπως έγραφαν οι Jean Weir και Alfredo Bonanno απαντώντας στον Jose Luis Moreno: Με τις ένοπλες επιθέσεις του στους θεσμούς ο Di Giovanni δεν χρησιμοποιούσε τα ίδια όπλα με την μπουρζουαζία αλλά τα, σαφώς διαφορετικά, όπλα της απελευθέρωσης και της λαϊκής δικαιοσύνης A.M.Bonanno, Violence and non-violence, εφημ.insurection, n.3, 1985, σ.1 69 "Es hilft nur Gewalt, wo Gewalt herrscht...", Bertolt Brecht, , Saint Joan of the Stockyards, New York:Frank Jones. 70 Χοσέ Λουί Μορένο (συγγραφέας του προλόγου της ισπανικής έκδοσης [Severino Di Giovanni, el idealista de la violencia, Editorial Legasa (Buenos Aires), 1989] που έγραψε ότι: Ο Ντι Τζιοβάνι πίστευε ότι μπορούσε να πολεμήσει τους αστούς με τα ίδια τους τα όπλα ), Ο.Μπάγιερ, 32

37 Οι πράξεις του Di Giovanni καθοδηγούνταν πάντοτε από μία συγκεκριμένη επαναστατική λογική: χτύπημα των κέντρων εξουσίας με πράξεις αντιποίνων που δικαιολογούνταν από τη βία του κράτους και που στόχευαν στην ώθηση των μαζών προς ένα επαναστατικό σκοπό 71. Σαφώς και ο Gramsci είχε δίκιο όταν έλεγε ότι σκοπός είναι η καταστροφή των σχέσεων και όχι απλά των πραγμάτων 72. Μέσα στα πράγματα όμως γεννιούνται οι σχέσεις και αναπόφευκτα η καταστροφή θα περάσει και από αυτά. Η βασικότερη λειτουργία της εξεγερτικής αναρχικής βίας είναι η απόπειρά της να αντιμετωπίσει τη δύναμη (με όρους της Hannah Arendt) που η εξουσία θεμελιώνει με την τρομοκράτηση της κοινωνίας ή/και την εξαγορά μερους αυτής και να γεννήσει την δύναμη ενός ελευθεριακού και αναρχικού λαού. Οπωσδήποτε ο εξεγερτισμός δεν περιορίζεται μονάχα στον ένοπλο αγώνα, και λανθασμένα ορισμένοι 73 τοποθετούνται κριτικά επί αυτού αναφερόμενοι σε ελιτισμό και ένοπλες πρωτοπορίες συγχέοντάς τον με παλαιότερες αστικές αρχηγικές επαναστάσεις και κυρίως αποκόπτωντάς τον από την κοινωνική του χρησιμότητα υποστηρίζοντας ότι όταν έρθει η στιγμή για την ένοπλη βία, τότε «θα το ξέρουν όλοι»! 74 Ο εξεγερτικός αναρχισμός επεκτείνεται σε πολλαπλούς ενδιάμεσους αγώνες και η δύσκολη επιλογή της 1986, Προς την απόλυτη ελευθερία με ένα 45άρι κόλτ. Η ιστορία του Σεβερίνο Ντι Τζιοβάνι στην Αργεντινή , Διάδοση, σ Στο ίδιο, σ Θ.Αθανασίου, 1974/2005, Αντόνιο Γκράμσι, Παρελθόν και Παρόν, Στοχαστής. 73 J.Black, Anarchism, insurrections and insurrectionalism, 20/7/2006, Άντον Πάννεκουκ, Οι ατομικές πράξεις και η πάλη των μαζών, Μάρτιος του 1933, στο Persdienst Van de Groep van Internationale Communisten, n.7, pann/, Woland, «Δεκέμβρης 2008: Μια προσπάθεια να ανιχνεύσουμε τη δύναμη και τα όρια του αγώνα μας», περ.θέσεις, τχ.118, 2012, σσ Woland, Δεκέμβρης, ό.π., σ

38 χρήσης των όπλων δεν την καθιστά ούτε πρωτοπωριακή ούτε ελιτιστική. Είναι απλά η στρατηγική επιλογή εκείνων που αποφασίζουν να πολεμήσουν όσο το δυνατόν επί ίσης όροις την εξουσία πιστεύοντας ότι η γενικευμένη ανταρσία με την παράλυση της οικονομίας και τις καταλήψεις στους τόπους παραγωγής δεν θα μείνει αναπάντητη από τους εξουσιαστές. Θα χρησιμοποιήσουν ένοπλη βία και τότε θα είναι πολύ αργά για τους εξεγερμένους άμα είναι άοπλοι και χωρίς σχέδιο άμυνας. Ας θυμηθούμε τον φόρο αίματος της εργατιάς του Ruhr την εποχή της δημοκρατίας της Βαϊμάρης με πάνω από νεκρούς και την σφαγή του Peterloo ή στα καθημάς την αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου το 1916 και την απεργία των καπνεργατών στο Αγρίνιο τον Αύγουστο του Τότε, και πόσο μάλλον σήμερα, τα λοστάρια και οι πέτρες ή τα πυροτεχνήματα ελάχιστα τιτρώσκουν έναν πάνοπλο και ειδικά προστατευμένο καταστολέα που τα θεωρεί ως αθύρματα (βλ. την αντιμετώπιση των μεταλλωρύχων στην Ισπανία, τις ταραχές στο κέντρο της Ρώμης με τα μέτρα Berlusconi ή τον αγώνα ενάντια στα TUV στη βόρεια Ιταλία και τις δολοφονίες των απεργών στο ορυχείο Maricana στη Ν.Αφρική). Ο εξεγερτικός αναρχισμός δεν προτίθεται να παρατάξει σώματα γυμνά μπροστά σε τουφέκια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαξιώνει αντίστοιχες ηρωικές πράξεις αντίστασης, ούτε προτίθεται να περιμένει την ποσοτική διεύρυνση στις τάξεις του (Joe Black 75 και άλλοι) για να επιτεθεί. Παρατάσσει ένοπλους μαχητές σε διαρκή κατάσταση εξέγερσης hic et nunc, ακόμα κι αν τα κράτη διαθέτουν τέτοια υπεροπλία που η εναντίωση φαντάζει ως προδιαγεγγραμμένο μακελειό. Άλλωστε η ιστορία του αντάρτικου και των απέλπιδων νικών δείχνει τον δρόμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι στον εξεγερτισμό επικροτείται ο μιλιταρισμός. Αντιθέτως. Ο μιλιταρισμός είναι μια υποχρεωτική χρήση βίας που αντιτίθεται στους φυσικούς 75 J.Black, Anarchism, ό.π. 34

39 σκοπούς και που χρησιμοποιεί ιεραρχικές δομές και τυφλή πειθαρχία φετιχοποιώντας την χρήση των όπλων και την βία καθεαυτή κάνοντας, όπως πολύ σωστά και η Hannah Arendt διέκρινε 76, το μέσο να υπερισχύσει του σκοπού. Ο μιλιταρισμός όταν επέλθει η στιγμή, δεν μπορεί να αποποιηθεί την βία. Θα συνεχίσει να τη χρησιμοποιεί καθώς τροφοδοτείται αποκλειστικά από αυτή (η οποία θα διοικεί και θα του εξασφαλίζει την αναγκαία ιεραρχία) οδηγώντας σε ποικίλες αυταρχικές εκτροπές. Όσο για το επιχείρημα της κλιμακούμενα αυξανόμενης κρατικής καταστολής που επιφέρει η βία των εξεγερμένων, χάνει τις όποιες βάσεις του εάν συλλογιστεί κανείς ότι: η τιμωρία της νομικής παράβασης δεν είναι τόσο ο σκοπός της εξουσίας αλλά η αφορμή για τη διαρκή θέσμιση ενός νέου αυτοεπιβεβαιώμενου δικαίου, οι εξεγερμένοι αναρχικοί όχι μόνο δεν εκβιάζονται ή τρομοκρατούνται αλλά αντιθέτως επιδιώκουν την μέγιστη δυνατή συγκρουσιακή ροπή και πως οι απώλειες για τους κολασμένους σε περίπτωση μονομερής ειρήνης είναι μακράν μεγαλύτερες και πολλαπλές. Ας θυμηθούμε ξανά τον Di Giovanni. Κατηγορήθηκε για το ότι συνέβαλε ώστε να εξαπολυθεί κύμα κατάστολής εναντίον του αναρχικού κινήματος. Το ίδιο και η οργάνωση Narodnaya Volya (Народная воля) που κατηγορήθηκε ότι με την δολοφονία του Τσάρου Αλεξάνδρου του 2 ου το 1881, προκάλεσε μεγαλύτερο κύμα αυταρχικότητας. Στην πραγματικότητα τέτοια κατηγορία δεν μπορεί να υπάρχει. Η καταστολή σκοτώνει ένα επαναστατικό κίνημα μόνο όταν αυτό είναι ήδη νεκρό ως προς τη βασικότερη ουσία του, την επίθεση ενάντια στην εξουσία 77. Με άλλα λόγια, αν ένα επαναστατικό κίνημα σε ένα λ.χ. αστικό καθεστώς έχει την αυταπάτη ότι υπάρχει, μονάχα 76 H.Arendt, On Violence, New York: Harcourt Brace, 1969, σ Ο.Μπάγιερ, 1986, Προς, ό.π., σ.16 35

40 επειδή φυτοζωεί στη σκιά της κυβερνητικής ανοχής, λογικό είναι ένα κύμα καταστολής να επιφέρει την εξαφάνισή του. Άλλωστε, όπως έλεγε ο Bonanno, κανένας δεν μπορεί να προβλέπει την χρονική στιγμή του περάσματος από την πιο μικρή εξέγερση στην πιο μεγάλη επανάσταση 78. Τέλος, πρέπει να αναφερθούμε και για τα πιθανά «ατυχήματα» που κάθε εξεγερτιστής πρέπει όσο μπορεί να αποφεύγει κατά την εξέλιξη της επίθεσης στην εξουσία. Όχι γιατί αντιμετωπίζονται αρνητικά από τις μάζες των εκμεταλλευόμενων αλλά γιατί θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές ανθρώπων που, ο καθένας ξεχωριστά, δεν είναι υπεύθυνοι για κάποια συγκεκριμένη πράξη καταστολής 79. Όταν η βίαιη ενέργεια που αποφασίζεται από έναν αγωνιστή ή μια ομάδα αγωνιστών εκτελείται με καίρια ανάλυση και όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εξασφάλιση εξοικονόμησης της ανθρώπινης προσπάθειας και των πόρων, τότε αν η δράση προκαλέσει κάποιο «ατύχημα» κατά τη διάρκειά της, δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την ενέργεια και τους συντρόφους που την εκτέλεσαν 80. Όταν π.χ. ο Di Giovanni στις 24/12/1927, σκοτώνει δύο αθώους προσπαθώντας να πετύχει ένα καίριο πλήγμα σε δύο αμερικανικές τράπεζες στο Buenos Aires δεν είχε κάνει το πρώτο του λάθος όπως υποστήριξε ο Bayer 81. Ο επαναστάτης δεν μπορεί να είναι περιορισμένος ούτε δέσμιος άσκοπων συναισθηματισμών που απότελούν τροχοπέδι στην προώθηση της ενεργητικής εξέγερσης 82. Παρόμοιο παράδειγμα είναι και η βομβιστική επίθεση στο μαγαζί του ρουφιάνου Jules Lhérot στις 25/4/1892, ο οποίος πρόδωσε αναίτια τον Ravachol. Ε- πιπτώσεις είχαν και πελάτες του εστιατορίου του. Η Βία δυστυχώς δεν μπορεί να περιορίζεται συνεχώς σε επιθυμη- 78 A.M.Bonanno, Autonomous, ό.π., σ.9 79 Οσ.Μπάγιερ, 1986, Προς, ό.π., σ Στο ίδιο, σ Στο ίδιο, σ Στο ίδιο, σ.63 36

41 τούς στόχους. Στον Πόλεμο πάντα υπάρχουν απώλειες αθώων. Αθώοι όμως ήταν και οι 9 άοπλοι διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και παιδιά, της Πρωτομαγιάς του 1891 που η γαλλική αστυνομία εκτέλεσε εν ψυχρώ στο Fourmies (και τους οποίους ο Ravachol ήθελε να εκδικηθεί). Αυτοί που επικαλούνται τους «αθώους» είναι οι ίδιοι ένοχοι, προπαγανδιστές της εξουσίας ή εκφοβιστές επί χρήμασι όπως οι ναζιστές και οι ντόπιοι συνένοχοί τους που εκβίαζαν τους αντάρτες με πολλαπλάσια αντίποινα αθώων για να επιτύχουν την απραξία τους. Κλείνω εδώ με το κάτωθι απόσπασμα από ένα μεγάλο διανοητή που συνοψίζει τα αίτια της αναρχικής βίας: «Αυτή η επανάσταση πρέπει απαραιτήτως να είναι βίαιη, ακόμα κι αν η βία καθαυτή είναι κακή. Πρέπει να είναι βίαιη γιατί θα ήταν παραλογισμός αν ελπίζαμε ότι οι προνομιούχοι θ ' αναγνώριζαν τα δεινά και τις αδικίες που προκαλούν τα προνόμια τους και θ' αποφάσιζαν να τ' απαρνηθούν οικειοθελώς. Πρέπει να είναι βίαιη γιατί η μεταβατική επαναστατική βία είναι το μόνο μέσο που θα τερματίσει τη συνεχόμενη και μεγαλύτερη βία που κρατάει στη σκλαβιά τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων» Malatesta [Umanità Nova, 12/8/1920] 37

42 [5] Οι εικόνες 1,3,4, προέρχονται από το αγγλικό παραμύθι: Jack the Giant Killer, 1760, εκδ.john Cotton and Joshua Eddowes και είναι αγνώστου καλλιτέχνη. Η εικόνα 2, είναι ξυλογραφία του Constant le Breton που εικονογραφούσε το έργο του Edgar Allan Poe, 'The Fall of the House of Usher,' Η εικόνα 5, προέρχεται από το: Anarchy and Anarchists: A History of the Red Terror and the Social Revolution in America and Europe; Communism, Socialism, and Nihilism in Doctrine and in Deed, εκδ.chicago 1889, σ.349 και είναι του Michael J. Schaak. 38

Σκέψεις για την οργάνωση

Σκέψεις για την οργάνωση Σκέψεις για την οργάνωση Απρίλης 2013 Περιεχόμενα Λίγα λόγια για μας... 3 Ποιοι είμαστε ;... 4 Γιατί οργανωνόμαστε ;... 5 Πως οργανωνόμαστε ;... 6 Η δικιά μας προοπτική.... 7 2 Λίγα λόγια για μας Σε αυτή

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Εισαγωγή Το ακόλουθο κείμενο αποτελεί κάλεσμα της πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση αναρχικής πολιτικής οργάνωσης. Η πρωτοβουλία αποτελείται από τις συλλογικότητες:

Διαβάστε περισσότερα

Τρίτη (Κοµµουνιστική) ιεθνής εύτερο Συνέδριο 1920. ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ Κοµµουνιστική Αποχική Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόµµατος

Τρίτη (Κοµµουνιστική) ιεθνής εύτερο Συνέδριο 1920. ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ Κοµµουνιστική Αποχική Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόµµατος Τρίτη (Κοµµουνιστική) ιεθνής εύτερο Συνέδριο 1920 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ Κοµµουνιστική Αποχική Φράξια του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόµµατος 1. Ο κοινοβουλευτισµός είναι η µορφή πολιτικής εκπροσώπησης

Διαβάστε περισσότερα

Γιώργος Πολίτης: «Τα καταφέραμε σε πιο δύσκολες εποχές, θα τα καταφέρουμε και τώρα»

Γιώργος Πολίτης: «Τα καταφέραμε σε πιο δύσκολες εποχές, θα τα καταφέρουμε και τώρα» Ο συγγραφέας στο νέο του βιβλίο παρουσιάζει μια ορθολογική θέαση της κρίσης Γιώργος Πολίτης: «Τα καταφέραμε σε πιο δύσκολες εποχές, θα τα καταφέρουμε και τώρα» 23 Jan 201611.00 ΜΕΓΕΝΘΥΝΣΗ Συνέντευξη στη

Διαβάστε περισσότερα

Αυτή η πλατφόρμα πολιτικών θέσεων μας βοηθάει όχι μόνο να αποσαφηνίσουμε τις προτάσεις μας για μια αταξική-ακρατική κοινωνία, αλλά μας βοηθάει στο να

Αυτή η πλατφόρμα πολιτικών θέσεων μας βοηθάει όχι μόνο να αποσαφηνίσουμε τις προτάσεις μας για μια αταξική-ακρατική κοινωνία, αλλά μας βοηθάει στο να Επειδή βρισκόμαστε σε μια εποχή σύγχυσης όπου οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους θα πρέπει να επανακαθορίσουμε και να επανανοηματοδοτήσουμε το τι είναι Επανάσταση. ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Γενικά στοιχεία Περιεχόµενα Οδηγός για µελέτη

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ. Γενικά στοιχεία Περιεχόµενα Οδηγός για µελέτη ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ Γενικά στοιχεία Περιεχόµενα Οδηγός για µελέτη Το παρόν ηλεκτρονικό εγχειρίδιο έχει ως στόχο του να παρακολουθήσει τις πολύπλοκες σχέσεις που συνδέουν τον

Διαβάστε περισσότερα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός; 1 α) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. αν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ. Κοινωνική Παθητικότητα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ. Κοινωνική Παθητικότητα ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ Κοινωνική Παθητικότητα Ο άνθρωπος στην πορεία της μετεξέλιξής του από βιολογικό σε κοινωνικό ον, πέρα από την εκμάθηση κάποιων ρόλων, ωθείται, πότε συνειδητά και πότε ασυνείδητα,

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ. 1.Στόχοι της εργασίας. 2. Λέξεις-κλειδιά ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ. 1.Στόχοι της εργασίας. 2. Λέξεις-κλειδιά ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42 2 Η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ 2012-2013 ΘΕΜΑ: «Να συγκρίνετε τις απόψεις του Βέμπερ με αυτές του Μάρξ σχετικά με την ηθική της

Διαβάστε περισσότερα

Τετάρτη 23 Μαΐου, «Τίποτα δεν είναι καλό ή κακό η σκέψη το κάνει έτσι», όπως. διαπίστωσε ο Άμλετ στο ομώνυμο έργο του Shakespeare, όταν

Τετάρτη 23 Μαΐου, «Τίποτα δεν είναι καλό ή κακό η σκέψη το κάνει έτσι», όπως. διαπίστωσε ο Άμλετ στο ομώνυμο έργο του Shakespeare, όταν ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΙΔΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΛΟΑΤ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Τετάρτη 23 Μαΐου, 2012 «Τίποτα

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

Ανάλυση Πολιτικού Λόγου

Ανάλυση Πολιτικού Λόγου ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ Ενότητα 9η: Ο λόγος της Πολιτικής Οικολογίας 2 Γιάννης Σταυρακάκης, Καθηγητής ΑΠΘ Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 1 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ Β ΤΑΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ 2 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4Ο ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ 4.1 Η πολιτική 4.1 Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ 1/21 Η λέξη πολιτική

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτυξιακή Ψυχολογία. Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής

Αναπτυξιακή Ψυχολογία. Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής Αναπτυξιακή Ψυχολογία Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής συμπεριφοράς Θέματα Διάλεξης Οι κανόνες συμπεριφοράς Η σκέψη για τους ηθικούς κανόνες Η θεωρία του Piaget για την ανάπτυξη

Διαβάστε περισσότερα

Ηγεσία. Ενότητα 1: Εισαγωγικές έννοιες. Δρ. Καταραχιά Ανδρονίκη Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής

Ηγεσία. Ενότητα 1: Εισαγωγικές έννοιες. Δρ. Καταραχιά Ανδρονίκη Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής Ηγεσία Ενότητα 1: Εισαγωγικές έννοιες Δρ. Καταραχιά Ανδρονίκη Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι

Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι Γιώργος Οικονομάκης geconom@central.ntua.gr Μάνια Μαρκάκη maniam@central.ntua.gr Συνεργασία: Φίλιππος Μπούρας Κομβικό-συστατικό στοιχείο

Διαβάστε περισσότερα

Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης

Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης Βεμπεριανές απόψεις για την Εκπαίδευση Διδάσκων: Δρ. Βασίλης Ντακούμης 1 Διάγραμμα της παρουσίασης Μάθημα 12ο (σελ. 274 282) 2 Max Weber (1864 1920) Βεμπεριανές απόψεις για

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ Ο ρόλος της Δια βίου Μάθησης στην καταπολέμηση των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Τοζήτηματωνκοινωνικώνανισοτήτωνστηνεκπαίδευσηαποτελείένα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΧΤΕΛΙΔΗΣ, ΥΒΟΝ ΚΟΣΜΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΧΤΕΛΙΔΗΣ, ΥΒΟΝ ΚΟΣΜΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παιδική ηλικία είναι ένα ζήτημα για το οποίο η κοινωνιολογία έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα βρίσκεται υπό εξέλιξη ένα πρόγραμμα

Διαβάστε περισσότερα

ηµόσια ιδιοκτησία και Κοινοκτηµοσύνη

ηµόσια ιδιοκτησία και Κοινοκτηµοσύνη Άντον Πάννεκουκ ηµόσια ιδιοκτησία και Κοινοκτηµοσύνη Πηγή:http://sites.google.com/site/syrizaorizontia/in-thenews/ademosieutastaellenikaarthratouantonpanekouk ( ηµοσιεύτηκε στο περιοδικό Western Socialist,

Διαβάστε περισσότερα

στις οποίες διαμορφώθηκαν οι ιστορικοί και οι πολιτισμικοί όροι για τη δημοκρατική ισότητα: στη δυτική αντίληψη της ανθρώπινης οντότητας, το παιδί

στις οποίες διαμορφώθηκαν οι ιστορικοί και οι πολιτισμικοί όροι για τη δημοκρατική ισότητα: στη δυτική αντίληψη της ανθρώπινης οντότητας, το παιδί 160 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Τα δικαιώματα του παιδιού και οι συνέπειες της αναγνώρισής τους σε διεθνές επίπεδο αντιπροσωπεύουν μια τεράστια αλλαγή των αντιλήψεων και των νοοτροπιών για το παιδί, γεγονός που συνοδεύτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα Σχέδια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ. Αξιολογώντας το παρελθόν και το παρόν, προβλέποντας το μέλλον

ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ. Αξιολογώντας το παρελθόν και το παρόν, προβλέποντας το μέλλον ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥΡΚΙΑ Αξιολογώντας το παρελθόν και το παρόν, προβλέποντας το μέλλον ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΕΝΑ «ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ» ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ «Το ευρωπαϊκό big-bang, η απόφαση

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ Ο Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ. Βασίλης Μαγγίνας μίλησε σήμερα Δευτέρα 16 Ιουλίου στο Όγδοο Διακυβερνητικό Συμβούλιο

Διαβάστε περισσότερα

Συντάχθηκε απο τον/την Administrator Τετάρτη, 16 Οκτώβριος :21 - Τελευταία Ενημέρωση Τετάρτη, 16 Οκτώβριος :40

Συντάχθηκε απο τον/την Administrator Τετάρτη, 16 Οκτώβριος :21 - Τελευταία Ενημέρωση Τετάρτη, 16 Οκτώβριος :40 1. Υπάρχουν πολλές μορφές βίας και τυραννικών καθεστώτων. Τι το ιδιαίτερο έχει ο ναζισμός; α) Οι διάφορες μορφές βίας και τυραννίας δεν σου επιτρέπουν να μιλάς, να ενεργείς, να σκέφτεσαι, να μαθαίνεις

Διαβάστε περισσότερα

Κοινή Γνώμη. Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015

Κοινή Γνώμη. Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015 Κοινή Γνώμη Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015 Έννοια, ορισμός και ανάλυση Κοινής Γνώμης Κοινή γνώμη είναι η γνώμη της πλειοψηφίας των πολιτών, πάνω σε ένα ζήτημα που αφορά την

Διαβάστε περισσότερα

Οργανωσιακός Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού

Οργανωσιακός Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού Οργανωσιακός Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΑΡΟΥΤΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΡΓΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΏΝ ΔΙΚΤΥΩΝ 2016-2017 Περίγραμμα Μαθήματος

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Ιδρυτική διακήρυξη Η Ελλάδα βιώνει για άλλη μια φορά μια εθνική τραγωδία που απειλεί την κοινωνία με διάλυση και υπονομεύει την ίδια την υπόσταση του έθνους. Η χώρα παγιδευμένη στη μέγγενη παράνομων διεθνών

Διαβάστε περισσότερα

{jfalternative}251 content There are no translations available.{/jfalternative} ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ. το 79ο φύλλο (Ιανουάριος 2009)

{jfalternative}251 content There are no translations available.{/jfalternative} ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ. το 79ο φύλλο (Ιανουάριος 2009) {jfalternative}251 content There are no translations available.{/jfalternative} ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ το 79ο φύλλο (Ιανουάριος 2009) της Μηνιαίας Πανελλαδικής Αναρχικής Εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη,

Διαβάστε περισσότερα

Το Αληθινό, το Όμορφο και η απόλυτη σχέση τους με την Νοημοσύνη και τη Δημιουργία Σελ.1

Το Αληθινό, το Όμορφο και η απόλυτη σχέση τους με την Νοημοσύνη και τη Δημιουργία Σελ.1 Το Αληθινό, το Όμορφο και η απόλυτη σχέση τους με την Νοημοσύνη και τη Δημιουργία Σελ.1 (ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ - ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ) Μια σύνοψη: Κατανοώντας ορισμένες λέξεις και έννοιες προκύπτει μια ανυπολόγιστη αξία διαμορφώνεται

Διαβάστε περισσότερα

Περί της έννοιας της άρνησης στη διαλεκτική*

Περί της έννοιας της άρνησης στη διαλεκτική* 2 Περί της έννοιας της άρνησης στη διαλεκτική* Πιστεύω, σ αυτό είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι ο προσδιορισμός του περιεχομένου της παρούσης ιστορικής περιόδου και, ειδικά, η ανάπτυξη του ύστερου καπιταλισμού

Διαβάστε περισσότερα

Οργανωσιακή μάθηση. Εισηγητής : Δρ. Γιάννης Χατζηκιάν

Οργανωσιακή μάθηση. Εισηγητής : Δρ. Γιάννης Χατζηκιάν Οργανωσιακή μάθηση Εισηγητής : Δρ. Γιάννης Χατζηκιάν 1 Μάθηση είναι: Η δραστηριοποίηση και κατεύθυνση δυνάμεων για την όσο το δυνα-τόν καλύτερη προσαρμογή στο φυσικό και ιστορικό περιβάλλον. Η απόκτηση

Διαβάστε περισσότερα

20 Νοεμβρίου Κυρίες και κύριοι, Καλησπέρα σας.

20 Νοεμβρίου Κυρίες και κύριοι, Καλησπέρα σας. Ομιλία Αλεξάνδρας Πάλλη στην Ημερίδα της ΕΣΕΕ με θέμα: «Στηρίζουμε τη γυναικεία επιχειρηματικότητα, προωθούμε τη συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων» 20 Νοεμβρίου 2013 Καλησπέρα σας. Θα ήθελα

Διαβάστε περισσότερα

Απελευθερώστε τη δυναμική της επιχείρησής σας

Απελευθερώστε τη δυναμική της επιχείρησής σας Απελευθερώστε τη δυναμική της επιχείρησής σας Εφαρμοσμένες ΛΥΣΕΙΣ για Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις Συμβουλευτικές Υπηρεσίες Εκπαιδευτικά Σεμινάρια Ανάπτυξη Πωλήσεων Ανδρόμαχος Δημητροκάλλης, MBA Management

Διαβάστε περισσότερα

α) Υψηλές πωλήσεις σημαίνουν ανάπτυξη της παραγωγικής λειτουργίας, που είναι προϋπόθεση για να αναπτυχθούν και οι άλλες δύο βασικές λειτουργίες.

α) Υψηλές πωλήσεις σημαίνουν ανάπτυξη της παραγωγικής λειτουργίας, που είναι προϋπόθεση για να αναπτυχθούν και οι άλλες δύο βασικές λειτουργίες. ΟΜΑΔΑ Α ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΤΑΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β ) ΤΕΤΑΡΤΗ 16/04/2014 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2 ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΠΕΝΤΕ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ. Ηγεσία

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ. Ηγεσία ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ Ηγεσία Διδάσκουσα: Αφροδίτη Δαλακούρα ΔΙΟΙΚΗΣΗ: ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΗΓΕΤΗΣ MANAGER COACH 1 Κλασική-μηχανιστική αντίληψη Το παλιό μοντέλο διοίκησης: οικονομικές-υλικές

Διαβάστε περισσότερα

3 ο Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Α. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

3 ο Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Α. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ 3 ο Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο ΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ Α. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ Ερωτήσεις της µορφής «σωστό λάθος» Να χαρακτηρίσετε µε Σ (σωστό) ή µε Λ (λάθος) καθεµιά από τις παρακάτω προτάσεις. 1. Ένα ιδιωτικό

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί ένα σεμινάριο για τις συγκρούσεις;

Γιατί ένα σεμινάριο για τις συγκρούσεις; Σεμινάρια ΕΚΔΔΑ 2009-10 ΕΠΙΛΥΣΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ στον χώρο της Υγείας Γιατί ένα σεμινάριο για τις συγκρούσεις; Εάν τις διαχειριστούμε όπως συνήθως, μπορεί να: Οδηγήσουν σε προσωπικές αντιπάθειες Διαταράξουν/

Διαβάστε περισσότερα

Δεοντολογία Επαγγέλματος Ηθική και Υπολογιστές

Δεοντολογία Επαγγέλματος Ηθική και Υπολογιστές Δεοντολογία Επαγγέλματος Ηθική και Υπολογιστές ΤΜΗΜΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ Τ.Ε.Ι. ΚΑΒΑΛΑΣ ΠΑΛΑΙΓΕΩΡΓΙΟΥ Γ. Ηθική Φορτισμένος και πολυσήμαντος όρος Εικόνα μιας «βαθύτερης εσωστρεφούς πραγματικότητας»

Διαβάστε περισσότερα

THE ECONOMIST ΟΜΙΛΙΑ ALVARO PEREIRA DIRECTOR OF COUNTRY STUDIES, ECONOMICS DEPARTMENT, OECD

THE ECONOMIST ΟΜΙΛΙΑ ALVARO PEREIRA DIRECTOR OF COUNTRY STUDIES, ECONOMICS DEPARTMENT, OECD THE ECONOMIST ΟΜΙΛΙΑ ALVARO PEREIRA DIRECTOR OF COUNTRY STUDIES, ECONOMICS DEPARTMENT, OECD TO THE 20 th ROUNDTABLE WITH THE GOVERNMENT OF GREECE EUROPE: SHAKEN AND STIRRED? GREECE: A SKILFUL ACORBAT?

Διαβάστε περισσότερα

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης στη Σχολική Μονάδα Σχέδια Εκθέσεων

Διαβάστε περισσότερα

Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας. Σκοποί

Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας. Σκοποί Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας Σκοποί Θεματικές ενότητες Διαμόρφωση των σκοπών της αγωγής Ιστορική εξέλιξη των σκοπών της αγωγής Σύγχρονος προβληματισμός http://users.uoa.gr/~dhatziha/ Διαφάνεια:

Διαβάστε περισσότερα

Διοικητικό Δίκαιο Ι. Μαθητική σχέση έννομη σχέση δημόσιου διοικητικού δικαίου. Αντικείμενο Διοικητικού Δικαίου Διοίκηση

Διοικητικό Δίκαιο Ι. Μαθητική σχέση έννομη σχέση δημόσιου διοικητικού δικαίου. Αντικείμενο Διοικητικού Δικαίου Διοίκηση Διοικητικό Δίκαιο Ι Διοικητικό Δίκαιο: Κομμάτι δικαίου που μας συνοδεύει από τη γέννηση μέχρι το θάνατο μας. Είναι αδύνατον να μην βρεθούμε μέσα σε έννομες σχέσεις διοικητικού δικαίου. Μαθητική σχέση έννομη

Διαβάστε περισσότερα

Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς «ΝΗΡΕΑΣ»

Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς «ΝΗΡΕΑΣ» Εργαστήριο δικτύωσης σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με θέμα: «Η συναισθηματική νοημοσύνη και η επίδρασή της στην εκπαιδευτική διαδικασία» 6 7 Μαΐου 2014 Κέντρο Πρόληψης των

Διαβάστε περισσότερα

Εισηγητής Δρ. Αβραάμ Παπασταθόπουλος. Δρ. Αβραάμ Παπασταθόπουλος

Εισηγητής Δρ. Αβραάμ Παπασταθόπουλος. Δρ. Αβραάμ Παπασταθόπουλος Εισηγητής Δύναμη: Η πιθανότητα που έχει ο «άνθρωπος» να είναι σε θέση να «περάσει» τις δικές του επιθυμίες μέσα από μία κοινωνική σχέση παρά την αντίσταση. Εξουσία: Η εξουσία ορίζεται ως το νόμιμο δικαίωμα

Διαβάστε περισσότερα

Διοίκηση Βάσει Ομάδων στις Ελληνικές Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες: Μια πρώτη προσέγγιση

Διοίκηση Βάσει Ομάδων στις Ελληνικές Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες: Μια πρώτη προσέγγιση Διοίκηση Βάσει Ομάδων στις Ελληνικές Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες: Μια πρώτη προσέγγιση Ιφ. Βαρδακώστα Bιβλιοθηκονόμος,Msc Υπεύθυνη Βιβλιοθήκης και Κέντρου Πληροφόρησης Χαροκοπείου Πανεπιστημίου ifigenia@hua.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ MANAGEMENT ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ. Ορισμοί

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ MANAGEMENT ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ. Ορισμοί Ορισμοί Ηγεσία είναι η διαδικασία με την οποία ένα άτομο επηρεάζει άλλα άτομα για την επίτευξη επιθυμητών στόχων. Σε μια επιχείρηση, η διαδικασία της ηγεσίας υλοποιείται από ένα στέλεχος που κατευθύνει

Διαβάστε περισσότερα

«Τα Βήματα του Εστερναχ»

«Τα Βήματα του Εστερναχ» «Τα Βήματα του Εστερναχ» Τοποθέτηση του ΔΗΜ.ΓΚΟΥΝΤΟΠΟΥΛΟΥ στη παρουσίαση του βιβλίου ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΕΙΟ-Λάρισα 16/1/2009 Κυρίες και κύριοι. Σε κάθε βιβλίο, μελέτη,διήγημα η ποίημα ο συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ Ημερομηνία 10/3/2016 Μέσο Συντάκτης Link http://www.in.gr Τζωρτζίνα Ντούτση http://www.in.gr/entertainment/book/interviews/article/?aid=1500064083 Νικόλ Μαντζικοπούλου: Το μυστικό για την επιτυχία είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ. Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014

Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ. Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014 Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014 Τι ήταν ο Πόππερ Φιλελεύθερος; Σοσιαλδημοκράτης; Συντηρητικός; Ήταν ο Πόππερ φιλελεύθερος;

Διαβάστε περισσότερα

2.5. ΗΘΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

2.5. ΗΘΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ 2.5. ΗΘΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ [94] ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ υλικές-οικονομικές πολιτικές πνευματικές ηθικές κοινωνικές αισθητικές θρησκευτικές ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ Οικογένεια

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΥΜΑΘ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ECONOMIST ΜΕ ΘΕΜΑ «ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ» (07-02-2013)

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΥΜΑΘ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ECONOMIST ΜΕ ΘΕΜΑ «ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ» (07-02-2013) 1 ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΥΜΑΘ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ECONOMIST ΜΕ ΘΕΜΑ «ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ» (07-02-2013) Κύριε Υπουργέ Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, φίλε Θανάση Τσαυτάρη, Υψηλοί προσκεκλημένοι,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1

Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1 Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1 Μια σύνοψη του Βιβλίου (ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ): Η πλειοψηφία θεωρεί πως η Νόηση είναι μια διεργασία που συμβαίνει στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Διαβάστε περισσότερα

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ»

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ» «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ» Σίμος Δανιηλίδης Δήμαρχος Συκεών, Μέλος Δ.Σ. ΚΕΔΚΕ Με ιδιαίτερη χαρά συμμετέχω στη 4 η Γενική Συνέλευση αποδήμων Αιρετών της Αυτοδιοίκησης. Γνωρίζετε

Διαβάστε περισσότερα

Άλλο ένα κόμμα ή ένα άλλο κόμμα;

Άλλο ένα κόμμα ή ένα άλλο κόμμα; Άλλο ένα κόμμα ή ένα άλλο κόμμα; του Χρήστου 'ChIossif' Ιωσηφίδη Ο Θανάσης και ο Χρήστος πίνουν χαλαρά τον απογευματινό τους καφέ και κουβεντιάζουν για άλλο ένα πολιτικό κόμμα που μπήκε πρόσφατα στην ζωή

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ

ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ Την έρευνα για τη φύση του την αρχίζει ο άνθρωπος θέτοντας στον εαυτό του την ερώτηση: «Ποιός είμαι; Τι είμαι;» Στην πορεία της αναζήτησης για την απάντηση, η ερώτηση διαφοροποιείται

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΩΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠ ΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΩΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠ ΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΩΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠ ΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 2 Σ Ω Μ Α Ε Λ Λ Η Ν Ω Ν Π Ρ Ο Σ Κ Ο Π Ω Ν ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΩΣ ΕΝΝΟΙΑ.σελίδα 3 ΓΙΑΤΙ

Διαβάστε περισσότερα

https://www.pirateparty.gr/forum/viewtopic.p hp?f=176&t=5198&start=10#p69404

https://www.pirateparty.gr/forum/viewtopic.p hp?f=176&t=5198&start=10#p69404 ΑΡΧΕΣ https://www.pirateparty.gr/forum/viewtopic.p hp?f=176&t=5198&start=10#p69404 Όλο το καταστατικό 2.1 Άμεσης Δημοκρατίας 2.2.1 Άμεσης Δημοκρατίας Μαζική αλλαγή. Οι αλλαγές στο 2.1 και 2.2.1 είναι στις

Διαβάστε περισσότερα

Άρθρο του Σταμάτη Σουρμελή*

Άρθρο του Σταμάτη Σουρμελή* Άρθρο του Σταμάτη Σουρμελή* Το ζήτημα της αποτελεσματικής Διοίκησης - Ηγεσίας, απασχόλησε, απασχολεί και θα απασχολεί όλους εκείνους που επιδιώκουν την αποτελεσματικότητα, την προσωπική βελτίωση, την κοινωνική

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (Οι απαντήσεις θεωρούνται ενδεικτικές) A1.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (Οι απαντήσεις θεωρούνται ενδεικτικές) A1. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ HMEΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΟΜΑΔΑ A ) ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΟΜΑΔΑ Β ) ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΪΟΥ 2013 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Διοίκηση Επιχειρήσεων

Διοίκηση Επιχειρήσεων 10 η Εισήγηση Δημιουργικότητα - Καινοτομία 1 1.Εισαγωγή στη Δημιουργικότητα και την Καινοτομία 2.Δημιουργικό Μάνατζμεντ 3.Καινοτομικό μάνατζμεντ 4.Παραδείγματα δημιουργικότητας και καινοτομίας 2 Δημιουργικότητα

Διαβάστε περισσότερα

DeSqual Ενότητες κατάρτισης 1. Ενδυνάμωση των εξυπηρετούμενων

DeSqual Ενότητες κατάρτισης 1. Ενδυνάμωση των εξυπηρετούμενων DeSqual Ενότητες κατάρτισης 1. Ενδυνάμωση των εξυπηρετούμενων 2 x 4 ώρες Μέτρηση και Βελτίωση Ενδυνάμωσης Ορισμός της Ενδυνάμωσης: Η ενδυνάμωση είναι η διαδικασία της αύξησης της ικανότητας των ατόμων

Διαβάστε περισσότερα

25 1. « , ) , , ) «

25 1. « , ) , , ) « ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Τρίτη 27 Μαΐου 2014 ΚΕΙΜΕΝΟ: Όταν µιλούµε για µάζα, εννοούµε µικρό ή µεγάλο πλήθος ανθρώπων, το οποίο υφίσταται µιαν αλλαγή, ψυχική και πνευµατική, από αφορµές συνήθως τυφλής συναισθηµατικής

Διαβάστε περισσότερα

Κατευθυντήριες Γραμμές του 2001 των Ηνωμένων Εθνών που αποσκοπούν στην δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών

Κατευθυντήριες Γραμμές του 2001 των Ηνωμένων Εθνών που αποσκοπούν στην δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών Κατευθυντήριες Γραμμές του 2001 των Ηνωμένων Εθνών που αποσκοπούν στην δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών 1 2 Παράρτημα Σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών που αποσκοπούν

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο. Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων ΚΑΖΑΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΠΕ09 ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο. Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων ΚΑΖΑΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΠΕ09 ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ 1 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3ο Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων 2 3.3.1. - Ηγεσία 3 Καθημερινά χρησιμοποιείται η έννοια του ηγέτη, όταν αναφερόμαστε σε άτομα που μέσα σε μία ομάδα καθοδηγούν τους άλλους, αναλαμβάνουν

Διαβάστε περισσότερα

Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης Εσωτερικοποίηση του πολιτιστικού υποσυστήματος και εκπαίδευση: Talcott Parsons

Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης Εσωτερικοποίηση του πολιτιστικού υποσυστήματος και εκπαίδευση: Talcott Parsons Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης Εσωτερικοποίηση του πολιτιστικού υποσυστήματος και εκπαίδευση: Talcott Parsons Διδάσκων: Δρ. Βασίλης Ντακούμης 1 Διάγραμμα της παρουσίασης Μάθημα 3ο (σελ. 67-79) 2 Talcott

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΟΥ. «Δίκτυο συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών για θέματα διαθρησκευτικού διαλόγου και άσκησης θρησκευτικών πρακτικών»

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΟΥ. «Δίκτυο συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών για θέματα διαθρησκευτικού διαλόγου και άσκησης θρησκευτικών πρακτικών» Δημοσιοποίηση της Δράσης Έργο ΕΤΕ 4.1/13 «Δίκτυο συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών για θέματα διαθρησκευτικού διαλόγου και άσκησης θρησκευτικών πρακτικών» ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΟΥ «Δίκτυο συνεργασίας μεταξύ κρατών

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική και Ταξική Ανάλυση. Επιμέλεια: Άννα Κουμανταράκη

Πολιτική και Ταξική Ανάλυση. Επιμέλεια: Άννα Κουμανταράκη Πολιτική και Ταξική Ανάλυση Επιμέλεια: Άννα Κουμανταράκη Τι καταλαβαίνουμε με τον όρο «κοινωνική ανισότητα»; Πλούσιοι και φτωχοί; Προνομιούχοι ή άνθρωποι με ιδιαίτερα χαρίσματα και ταλέντα; Κυρίαρχοι και

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ Ημερομηνία 14/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thessalikipress.gr Θεοδώρα Τζανή http://www.thessalikipress.gr/eidiseis/biblio/e-stigmoula-einai-dunate-ste-thessalikepress.html MEAT INFO ''Η στιγμούλα είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ορισμοί Εννοιών Ελευθερία-Βία-Ολοκληρωτισμός Φαυλοκρατία Δημοκρατία-Ευθύνη

Ορισμοί Εννοιών Ελευθερία-Βία-Ολοκληρωτισμός Φαυλοκρατία Δημοκρατία-Ευθύνη Ελευθερία και Ευθύνη Ορισμοί Εννοιών Ελευθερία-Βία-Ολοκληρωτισμός Φαυλοκρατία Δημοκρατία-Ευθύνη 1η Ομάδα - Φιλόσοφοι Ελευθερία, ορισμός, μορφές Ελευθερία είναι το συναίσθημα που απορρέει από τον άνθρωπο,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Διοίκηση Επιχειρήσεων Έννοια του Μάνατζμεντ Ικανότητες των Μάνατζερ Στόχοι του Μάνατζμεντ Βασικές Λειτουργίες του Μάνατζμεντ Σχεδιασμός Οργάνωση Διεύθυνση Έλεγχος Εφαρμογή του Μάνατζμεντ

Διαβάστε περισσότερα

ΒΟΓΛΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

ΒΟΓΛΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Βιογραφικό σημείωμα Ο Πολυμέρης Βόγλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκπόνησε τη διατριβή του στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο

Διαβάστε περισσότερα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός; 1α) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. Aν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ 1 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ Β ΤΑΞΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ 2 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Ο ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ 4.5 Αναρχισμός 4.5 ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ 1/13 Αναρχισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ. Λ. ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών. Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Σχέσεων 3/12/12

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ. Λ. ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών. Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Σχέσεων 3/12/12 ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ Λ. ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Σχέσεων 3/12/12 Η Εικόνα της Κρίσης όπως την αντιλαμβανόμαστε (λανθασμένα) Όταν σκεπτόμαστε ή μιλούμε

Διαβάστε περισσότερα

ΔΟΜΗ ΤΡΟΠΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΔΟΜΗ ΤΡΟΠΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΔΟΜΗ ΤΡΟΠΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 1. A. Τρόπος λήψης αποφάσεων της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης (ΑΠΟ) Α 1. Αρχές Στο κομμάτι των αρχών οι αποφάσεις λαμβάνονται με βάση την ομοφωνίασύνθεση-συναίνεση με απόλυτη δεσμευτικότητα.

Διαβάστε περισσότερα

Εισήγηση της AKA στην εκδήλωση της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης

Εισήγηση της AKA στην εκδήλωση της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης Εισήγηση της AKA στην εκδήλωση της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης Η αναγκαιότητα σχηματισμού αναρχικής πολιτικής οργάνωσης είναι μέρος της απάντησης στο ερώτημα «πως πάμε παρακάτω» στον αγώνα για

Διαβάστε περισσότερα

Errico Malatesta: Ο Αναρχισμός και η Οργάνωση Από τη βιβλιοθήκη του Infoshop Μετάφραση: Θοδωρής Σάρας Η οργάνωση η οποία είναι μετά από όλα, τελικά η

Errico Malatesta: Ο Αναρχισμός και η Οργάνωση Από τη βιβλιοθήκη του Infoshop Μετάφραση: Θοδωρής Σάρας Η οργάνωση η οποία είναι μετά από όλα, τελικά η Errico Malatesta: Ο Αναρχισμός και η Οργάνωση Από τη βιβλιοθήκη του Infoshop Μετάφραση: Θοδωρής Σάρας Η οργάνωση η οποία είναι μετά από όλα, τελικά η πρακτική της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, είναι

Διαβάστε περισσότερα

e-seminars Αναπτύσσομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων

e-seminars Αναπτύσσομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων e-seminars Πρωτοποριακή Συνεχής Επαγγελματική και Προσωπική Εκπαίδευση Προσωπική Βελτίωση Αναπτύσσομαι 1 e Seminars Copyright Seminars & Consulting Page 1 Περιεχόμενα 1. Γιατί είναι απαραίτητη η ανάπτυξη

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΑΡΩΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 1) ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ 2) ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ο ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ Ο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΗΓΕΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ. Developing Leadership Skills

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΗΓΕΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ. Developing Leadership Skills ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΗΓΕΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ Developing Leadership Skills Στόχος του Προγράμματος Το πρόγραμμα για την Ανάπτυξη ηγετικών ικανοτήτων είναι μα πλήρης, αυτόνομη και ολοκληρωμένη εκπαιδευτική ενότητα με στόχο

Διαβάστε περισσότερα

Χαιρετισμός στην εκδήλωση για την συμπλήρωση 20 χρόνων από την αδελφοποίηση των Δήμων Ηρακλείου και Λεμεσού

Χαιρετισμός στην εκδήλωση για την συμπλήρωση 20 χρόνων από την αδελφοποίηση των Δήμων Ηρακλείου και Λεμεσού Ηράκλειο, Τρίτη 28/04/2009 Χαιρετισμός στην εκδήλωση για την συμπλήρωση 20 χρόνων από την αδελφοποίηση των Δήμων Ηρακλείου και Λεμεσού Κυρίες και κύριοι, Αισθάνομαι και αισθανόμαστε όλοι ιδιαίτερη χαρά

Διαβάστε περισσότερα

Αυτά τα δικαιώματα είναι η ισότητα, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία.

Αυτά τα δικαιώματα είναι η ισότητα, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία. ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ 1 της 24ης Ιουνίου 1793 Ο γαλλικός λαός, πεπεισμένος ότι η λήθη και η περιφρόνηση των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι οι μόνες αιτίες για τα

Διαβάστε περισσότερα

Ηγεσία και Διοικηση. Αποτελεσματική Ηγεσία στο Χώρο της Εργασίας

Ηγεσία και Διοικηση. Αποτελεσματική Ηγεσία στο Χώρο της Εργασίας Ηγεσία και Διοικηση Αποτελεσματική Ηγεσία στο Χώρο της Εργασίας 1. Η έννοια της αποτελεσματικής ηγεσίας Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε πως η έννοια της ηγεσίας δεν είναι ταυτόσημη με τις έννοιες της

Διαβάστε περισσότερα

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΓ Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ ΩΣ ΤΟ 1941 100 Α. ΚΛΕΙΣΤΕΣ Ή ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (ενδεικτικά παραδείγµατα) Ερωτήσεις διαζευκτικής απάντησης ή του τύπου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 11

ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 11 ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 11 ( σελίδες σχολικού βιβλίου 135 139, έκδοση 2014 : σελίδες 130 134 ) 3.3.3 υναµική Οµάδων 3.3.3.1 Βασικές έννοιες - Ορισµοί Η οµάδα αποτελεί έννοια και όρο που

Διαβάστε περισσότερα

Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού ή Διοίκηση Προσωπικού. Έννοια και Περιεχόμενο

Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού ή Διοίκηση Προσωπικού. Έννοια και Περιεχόμενο Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού ή Διοίκηση Προσωπικού Έννοια και Περιεχόμενο 1.1 Ορισμός O Η Διοίκηση προσωπικού αποτελεί ειδικό κλάδο στο πλαίσιο της επιστήμης του Management. Aναφέρεται στο σύνολο των

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ. Α. Κείμενο. Μ.Μ.Ε. και έλεγχος της εξουσίας

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ. Α. Κείμενο. Μ.Μ.Ε. και έλεγχος της εξουσίας ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ Α. Κείμενο Μ.Μ.Ε. και έλεγχος της εξουσίας Στην αρχή τα μέσα ενημέρωσης αντικατέστησαν τον τελάλη που ενημέρωνε μια μικρή κοινότητα για το τι είχε συμβεί ή για αυτά που θα γίνονταν στο

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ Το πιο κρίσιμο από όλα τα στοιχεία στη Διαχείριση Κρίσεων είναι η επαφή με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Όταν η κρίση χτυπήσει την πόρτα της εταιρείας, οι ασφαλιστικές

Διαβάστε περισσότερα

Η στρατηγική πολύ μικρής κρατικής δύναμης: η περίπτωση της Κύπρου Στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχουν μόνο οι μεγάλες δυνάμεις αλλά επίσης υπάρχουν

Η στρατηγική πολύ μικρής κρατικής δύναμης: η περίπτωση της Κύπρου Στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχουν μόνο οι μεγάλες δυνάμεις αλλά επίσης υπάρχουν Η στρατηγική πολύ μικρής κρατικής δύναμης: η περίπτωση της Κύπρου Στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχουν μόνο οι μεγάλες δυνάμεις αλλά επίσης υπάρχουν μεσαίες, μικρές ή και πολύ μικρές δυνάμεις. Παρόλο που η

Διαβάστε περισσότερα

Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΝΟΕΣ ΔΟΕΣ ΤΟΕΣ ΝΟΕΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ. Γραφείο Προέδρου Γραφείο Γενικού Δ/ντή. Συντρόφισσες, σύντροφοι

Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΝΟΕΣ ΔΟΕΣ ΤΟΕΣ ΝΟΕΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ. Γραφείο Προέδρου Γραφείο Γενικού Δ/ντή. Συντρόφισσες, σύντροφοι Συντονιστής Οργανωτικής Γραμματείας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ιπποκράτους 22 & Ναυαρίνου, 106 80 Αθήνα Τηλ.: 210 3665301-03 - Fax: 210 3665089 www.pasok.gr - e-mail: syntonistis@pasok.gr Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΠΡΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1

Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1 Η ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ: Η Σχετικότητα και ο Χρονισμός της Πληροφορίας Σελ. 1 Μια σύνοψη του Βιβλίου (ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ): Η πλειοψηφία θεωρεί ότι η Νόηση είναι μια διεργασία που συμβαίνει στο ανθρώπινο εγκέφαλο.

Διαβάστε περισσότερα

Να αναγνωρίζεται η ελευθερία του κάθε εκπαιδευτικού να σχεδιάσει το μάθημά του. Βέβαια στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο κίνδυνος. αποτελεσμάτων.

Να αναγνωρίζεται η ελευθερία του κάθε εκπαιδευτικού να σχεδιάσει το μάθημά του. Βέβαια στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο κίνδυνος. αποτελεσμάτων. Ιωάννης Ε. Βρεττός Αναλυτικό Πρόγραμμα Να δίνονται στους εκπαιδευτικούς όλοι οι στόχοι, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος της απόκλισης και της διαφοροποίησης των αποτελεσμάτων. Στην περίπτωση αυτή δεσμεύεται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΥΤΥΧΗ ΜΙΧΕΛΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ. ΣΤΟ 38 ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΕΥΤΥΧΗ ΜΙΧΕΛΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ. ΣΤΟ 38 ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΟΜΙΛΙΑ ΕΥΤΥΧΗ ΜΙΧΕΛΑΚΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ ΣΤΟ 38 ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009

Διαβάστε περισσότερα

Συνθήκη της Λισαβόνας

Συνθήκη της Λισαβόνας Συνθήκη της Λισαβόνας Α. Εισαγωγή Στις 13 Δεκεμβρίου 2007, οι αρχηγοί των είκοσι επτά χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέγραψαν τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Με τη Συνθήκη τροποποιούνται οι δύο βασικές Συνθήκες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804)

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804) ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ - ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΟΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ 1 ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΝΤ (1724-1804) (Η σύντομη περίληψη που ακολουθεί και η επιλογή των αποσπασμάτων από την πραγματεία του Καντ για την ανθρώπινη γνώση,

Διαβάστε περισσότερα

ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER

ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER Πιστεύουμε ότι η επιχειρηματικότητα ανθεί μόνο σε κοινωνίες όπου υπάρχει προστασία και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αναγνωρίζουμε ότι οι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΠΕ Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015 Η έμφυλη εμπειρία των γυναικών στην πολιτική

ΕΝΠΕ Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015 Η έμφυλη εμπειρία των γυναικών στην πολιτική ΕΝΠΕ Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015 Η έμφυλη εμπειρία των γυναικών στην πολιτική Κυρίες και κύριοι, Καταρχήν να συγχαρώ την Ένωση Περιφερειών για την πρωτοβουλία της οργάνωσης της σημερινής εκδήλωσης ενόψει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ 2011-2012 ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (ΜΚΕ)

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ 2011-2012 ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (ΜΚΕ) ΕΠΙ ΧΕΙΡ Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ 2011-2012 ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (ΜΚΕ) ΜΑΤΙ ΚΟ ΤΗ ΤΑ Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράµµατος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση»

Διαβάστε περισσότερα

Καρλ Πολάνυι. Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη

Καρλ Πολάνυι. Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη Καρλ Πολάνυι Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη Καρλ Πολάνυι (1886-1964) Καρλ Πολάνυι Ούγγρος διανοητής νομάδας εβραϊκής καταγωγής με έντονη πνευματική και πολιτική δράση, θεμελιωτής του κλάδου της

Διαβάστε περισσότερα