ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ. Εἰσαγωγή 2. Περὶ Γραμμάτων 4. Μεταβολὴ γραμμάτων 6. - Ἐναλλαγὴ φωνηέντων Μετάθεσις γραμμάτων 11

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ. Εἰσαγωγή 2. Περὶ Γραμμάτων 4. Μεταβολὴ γραμμάτων 6. - Ἐναλλαγὴ φωνηέντων. 6. - Μετάθεσις γραμμάτων 11"

Transcript

1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ Σελ. Εἰσαγωγή 2 Περὶ Γραμμάτων 4 Μεταβολὴ γραμμάτων 6 - Ἐναλλαγὴ φωνηέντων. 6 - Μετάθεσις γραμμάτων - Προσθήκη καὶ ἀποβολὴ γραμμάτων. - Διαίρεσις, κρᾶσις καὶ συνίζησις τῶν φωνηέντων 5 - Περὶ ποσότητος συλλαβῶν 6 Πρώτη κλίσις 9 Δευτέρα κλίσις 2 Τρίτη κλίσις 22 Προσχηματισμοί 24 Ἀνώμαλα ὀνόματα 26 Περὶ ἐπιθέτων 28 Παραθετικά 30 Ἀνώμαλα παραθετικά 30 Περὶ ἀντωνυμιῶν 3 Περὶ ἀριθμητικῶν ὀνομάτων 34 Περὶ ῥήματος 35 - Αὔξησις καὶ ἀναδιπλασιασμός 35 - Ἰδιάζοντες ῥηματικοὶ σχηματισμοί 38 - Σχηματισμὸς τῶν ἐγκλίσεων 39 - Σχηματισμὸς τῶν χρόνων 40 - Προσωπικαὶ καταλήξεις 43 - Διάλυσις, συναίρεσις, ἐπέκτασις 45 - Ρήματα εἰς μι 48 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 53

2 ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ Εἰσαγωγή.. Ἡ διάλεκτος, ἐν ᾖ ἐγράφησαν τὰ ὁμηρικὰ ἔπη ὠνομάσθη ἐκ τοῦ τόπου, ἔνθα ταῦτα παρήχθησαν, ἰωνική, καὶ πρὸς διάκρισιν τῆς μεταγενεστέρας ἰωνικῆς διαλέκτου, ἐν ᾖ ἔγραψεν ὁ Ἡρόδοτος, νέας ἰωνικῆς καλουμένης, λέγεται ἀρχαία ἰωνική. Ἐκ δὲ τοῦ εἴδους τῆς ποιήσεως, εἰς ὃ ἀνάγονται τὰ ὁμηρικὰ ποιήματα, καλεῖται ἡ αὐτὴ διάλεκτος καὶ ἐπική, καὶ τέλος ἐκ τοῦ ὀνόματος τοῦ ποιητοῦ ὀνομάζεται ἐνίοτε καὶ ὁμηρικὴ διάλεκτος.. 2. Ὁ θεμελιώδης χαρακτὴρ τῆς διαλέκτου ταύτης εἶναι ὁ πλοῦτος τῶν φωνηέντων, ἡ μαλακότης, ἡ εὐκαμψία καὶ ἡ ῥυθμικὴ εὐφωνία τῶν σχηματισμῶν καὶ συνδυασμῶν τῶν λέξεων: θεάων, θεοῖο, ἱεροῖο δόμοιο, ἀργυρέοιο βιοῖο, ἠϋκόμοιο, ἠελίοιο-ὀΐω, νέηαι, ἤϊε, νοεούση, καλεοίμην, δηϊόῳεν, ἐπιέλπεο, κυανέῃσι, ἰδυίῃσι, ἀγλαηΐφι είρύαται, δεδαίαται, αἰτιόωνται-ἐϋμμελίω, ἐπηετανός, ἐϋκλείη, ἀποαιρεῖσθαι, ἐκατηβαλέταο, ὑπερηφανέοντες, ἀμφιπεεριστρέφεται κ.τ.λ. ().. 3. Ὡς ἀρχαιοτάτη γλῶσσα (2) ἡ ὁμηρικὴ διάλεκτος διετήρησε σχηματισμούς τινας τῶν ἀρχικῶν γλωσσῶν, οἵτινες δὲν ἦσαν ἐν χρήσει εἰς τὴν μεταγενεστέραν Ἀττικὴν διάλεκτον. Οἱ τοιοῦτοι σχηματισμοὶ οὐδέποτε διὰ τοῦτο πρέπει νὰ θεωρηθῶσιν ὡς ἁπλαῖ ἐξαιρέσεις τῆς κλασσικῆς γλώσσης ἢ ὡς ἀνωμαλίαι ἢ μάλιστα ὡς ἄδεια ποιητική. Κατὰ () Ἡ Ἰωνικὴ διάλεκτος, διὰ τὸ ἁπαλόν, ἁβρὸν καὶ ἀνειμένον ἰδίωμα αὑτῆς, ἦτο ἡ γλυκυτέρα καὶ ἁπλωτέρα τῶν διαλέκτων, ὡς ὁ μορφώσας αὐτὴν οὐρανὸς αἴθριος καὶ τερπνός. (2) Ὁρ. Γραμμ. τῆς ἀρχ. Ἑλλ. γλώσσης ὑπὸ Χ. Παμπούκη σελ καὶ ἑξῆς Σ. Ε. 2

3 ταῦτα οἱ ὁμηρικοὶ τύποι ἐσσὶ καὶ εἷς δὲν εἶναι ἐξαιρέσεις τοῦ Ἀττικοῦ εἶ, ἀλλ οἱ παλαιότατοι καὶ ἀρχικοὶ τύποι τοῦ ὑπαρκτικοῦ ῥήματος ἐκ τῆς ῥίζης ες, ὡς εἰς τὰ ἐσ-μέν, ἐσ-τέ, ἔσ-ομαι, ἐκ τῶν ὁποίων τύπων βραδύτερον κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γλώσσης προῆλθε διὰ συστολῆς τὸ ει, (ὡς ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ τύπου ἐσ-μὶ τὸ εἰμί, ἐκ τοῦ ἔσ-ναι τὸ εἶναι), ὥστε εἰς τὸ ἐσσί, εἶς, εἶ φαίνεται ἡ κατὰ μικρὸν ἱστορικὴ ἀνάπτυξις τοῦ ῥηματικοῦ τούτου τύπου. Ὡσαύτως οἱ ὁμηρικοὶ τύποι βόλεται, βόλεσθε, ἐβόλοντο ἦσαν πρότερον εἰς τὴν γλῶσσαν ἢ οἱ ἐπηυξημένοι κατὰ φωνῆεν βούλεται, βούλεσθε, ἐβούλοντο ἐπειδὴ ἡ ῥίζα τῆς λέξεως εἶναι βολ, σύστοιχος τῇ λατ. ρίζῃ vol ἐν τῷ ῥήμ. volo.. 4. Ἀλλ ἐκτὸς τούτων τῶν κατὰ κανόνας τινὰς καὶ ὀργανικῶς μορφωθέντων τύπων, εἰς ἀχρηστίαν μετὰ ταῦτα μεταπεσόντων, ἡ ὁμηρικὴ γλῶσσα, ὡς γλῶσσα ποιητική, ἔχει καὶ πλείστους ἄλλους λεκτικοὺς τύπους, οἵτινες ἐγεννήθησαν ἐκ τῆς ἀνάγκης τοῦ μέτρου, καὶ οἵτινες διὰ τοῦτο πρέπει νὰ θεωρῶνται ὡς τύποι ἀληθῶς ποιητικοί. Οὕτως ἐσχηματίσθησαν ἐκ τοῦ ἀρχαίου θετικοῦ κρατὺς δύο παράγωγοι τύποι κρατερὸς καὶ καρτερὸς διὰ μεταθέσεως κατὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου. Εἰς τὸ ὑπερθετικὸν ὅμως ὁ ἀρχικὸς τύπος κράτιστος, ἐκ τοῦ σχηματισμοῦ κρ, δὲν δύναται νὰ εἶναι ἐν χρήσει παρ Ὁμήρῳ, (διότι ἤθελε μετρηθῆ υ υ), καὶ διὰ τοῦτο ἔμεινε παρ αὐτῷ εὔχρηστος μόνος ὁ τύπος κάρτιστος. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὸν ὑπερθετικὸν τύπον βάρδιστος ἐκ τοῦ βραδὺς (παράβ.. 8). Λόγῳ τοῦ μέτρου εὑρίσκεται καὶ ἡ συλλαβὴ ρα ἀντὶ τῆς αρ εἰς τό: τέτρατος, ἀρχαῖον ποιητικὸν τύπον ἐκ τοῦ τέταρτος. Οὕτω ποιητικὴ ἄδεια εἶναι, ἐὰν τὸ στερητικὸν α ἔγεινε μακρὸν εἰς τά: ἀθανάτων, ἀκαμάτων, ἀνέφελος καὶ ἄλλα, ἢ τὸ ε τῆς ἐπὶ εἰς τό: ἐπίτονος (. 30. Α), καὶ ἐὰν τὸ ω ἔγεινε τοὐναντίον βραχὺ εἰς τό: ἥρωος ( υυ), ἡ αι εἰς τό: ἔμπαιον ( υυ), ἡ οι εἰς τό: οἷος (υυ), καὶ τὰ ὅμοια (παράβ.. 30 καὶ 32). 3

4 Ἐν τῇ τεχνικῇ καὶ ἁρμονικῇ συγχωνεύσει καὶ συνενώσει τῶν ἀρχαίων καὶ νέων ποιητικῶν τύπων κεῖται τὸ ἔξοχον κάλλος τῆς ὁμηρικῆς γλώσσης. Περὶ Γραμμάτων. 5. Πλὴν τῶν συνήθων γραμμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἡ παλαιοτάτη γραφὴ περιεῖχεν ἔτι στοιχεῖόν τι F, τὸ ὁποῖον ἐκ μὲν τοῦ σχήματος, ὁμοιοτάτου μὲ διπλοῦν Γ, καλεῖται δίγαμμα, ἐκ δὲ τοῦ φθόγγου του, ὅστις ὡμοίαζε τὸν τοῦ λατινικοῦ V καὶ τοῦ γερμανικοῦ W ὠνομάσθη βαῦ (Fαῦ): Fεσπέρα (λατ. vespera) ὀψιαίτερον ἑσπέρα, Fηρ (λατ. ver), ὀψιαίτερον ἦρ (ἔαρ), Fίς (λατ. vis), ὀψι. ἴς κλαfΐς (λατ. clavis) ὀψι. κλαΐς, κλείς διfος (λατ. divus) ὀψι. δῖος ὄfις (λατ. ovis) ὀψι. ὄϊς ὠfὸν (λατ. ovum) ὀψι. ὠὸν καὶ πολλὰ ἄλλα. Ἐπειδὴ δὲ τὸ στοιχεῖον τοῦτο παρέμεινεν ἐπὶ πλέον τοῖς Αἰολεῦσιν, ὀνομάζεται διὰ τοῦτο πολλάκις καὶ αἰολικὸν δίγαμμα.. 6. Εἰ καὶ οὐδόλως εἶναι ἐν χρήσει τὸ δίγαμμα εἰς τὰ ὁμηρικὰ ἔπη ἐν τῇ ἐνεστώσῃ αὐτῶν μορφῇ, ἡ πρωτογενὴς ὅμως αὐτοῦ ὕπαρξις εἰς ταῦτα εἶναι οὐχ ἧττον ἀναμφήριστος. Τοῦτο καταφαίνεται μάλιστα ἐκ τῶν ἑξῆς δύο τεκμηρίων. α. Τὸ τελικὸν φωνῆεν λεξεώς τινος παρακολουθεῖται πολλάκις ὑπὸ φωνήεντος ἑτέρας ἀμέσως ἑπομένης λέξεως, ἐξ οὗ ἤθελε προκύψει χασμωδία ἄνευ τῆς μεσολαβήσεως τοῦ δίγαμμα: (Ἰλ., 7) τε ἄναξ, κατ ἀρχάς τε Fάναξ (αὐτ. 85) μάλα εἰπέ, κατ ἀρχὰς μάλα Fειπέ (Ὀδ., 6) δὴ ἔτος, κατ ἀρχὰς δὴ Fέτος (αὐτ. 7) θεοὶ οἶκονδε κατ ἀρχὰς θεοὶ Fοἶκονδε (αὐτ. 64) σὲ ἔπος, κατ ἀρχὰς σὲ Fέπος. Ἄλλως τόσον συχνὴ χρῆσις τῆς χασμωδίας ἐν τοῖς ὁμηρικοῖς ποιήμασιν οὐδαμῶς ἤθελε συμβιβάζεσθαι μετὰ τῆς ῥυθμικῆς εὐφωνίας, ἣν ταῦτα παρέχουσι. β. Τελικὸν βραχὺ φωνῆεν γίνεται ἐνίοτε θέσει μακρὸν () πρὸ ἁπλοῦ συμφώνου, ὅπερ ἐξηγεῖται εὐκόλως διὰ τῆς προσθέσεως τοῦ δίγαμμα: (Ἰλ. 4

5 4, 8) ἤτοι με ν ο ι\κέοιτο, ὅπου ἡ συλλαβὴ μὲν ἐμετρήθη μακρά, ἐπειδὴ κατ ἀρχὰς ἐγράφετο καὶ προὐφέρετο μὲν Fοικέοιτο ὡσαύτως (αὐτ. 7, 49) εἰς τό: Ἕκτορ\εἶδος ἄ ριστε, τὸ Ἕκτορ διὰ τὸ ἑπόμενον Fεῖδος/ἔγεινε σπονδεῖος ( ). Ὡσαύτως (Ὀδ. 3, 472) οἶνον\οἰνοχε\εῦντες, ὅπου τὸ οἶνον ἔγεινε σπονδεῖος ( ) ἕνεκα τοῦ κατ ἀρχὰς τὸ δίγαμμα ἔχοντος Fοινοχεεῦντες (αὐτ. 8, 25) εὖ μὲν \τόξον οἶδα, ὅπου τὸ τόξον ἐμετρήθη σπονδεῖος ἕνεκα τοῦ Fοῖδα κ.λ.π.. 7. Τοιαῦται λέξεις προφερόμεναι ἀρχικῶς μετὰ τοῦ δίγαμμα ἐν τῇ ἀρχῇ εἶναι παρ Ὁμήρῳ αἱ ἀκόλουθοι 54. ἅγνυμι, ἅλις, ἁλῶναι, ἄναξ, ἁνδάνω, ἀραιός, ἄστυ, ἔαρ (λατ. ver), ἕδνα, ἔθειρα, ἔθνος, εἴδω (Fειδ-Fιδ λατ. vid eo), εἴκοσι (δωρ. εἴκατι λατ. viginti) εἴκω, εἴλω, εἶμα (Fειμ, Fες, λατ. ves-tis ἐκ τοῦ ἐσ-θής), εἰπεῖν, ἑκάς, ἕκαστος, ἕκηλος, ἕκητι, ἑκυρός, ἑκών, ἔλδομαι, ἔλπομαι, ἑλίσσω, ἕννυμι, ἔο (λατ. sui), ἔοικα, ἔπος, ἔργον, ἔρρω, ἐρύω, ἐσθής (παράβ. εἷμα), ἕσπερος (λατ. vesper), ἔτης, ἔτος, ἐτώσιος, ἡδύς, ἦθος, ἦκα, ἦρα, ἠχή, ἰαχή, Ἴλιος, ἰόν, Ἶρις, ἴς, ἶσος, ἴτυς, ἶφι, οἶκος (λατ. vicus), οἶνος (λατ. vinum).. 8. Ἡ ἀρχικὴ χρῆσις τοῦ δίγαμμα, ὡς δασέος πνεύματος πρὸ τοῦ ρ (παράβ. Fρῖγος λατ. frigus Fραγ, Fρήγνυμι λατ. frag-frango καὶ τὰ τοιαῦτα), καὶ ὡς παρεμπίπτοντος ἤχου οὐ μόνον μεταξὺ δύο φωνηέντων (κλαfίς, διfος, ὄfις ἴδ.. 5), ἀλλὰ καὶ μετά τινα σύμφωνα (δfῶ, ξένfος καὶ ἄλλα), εἶναι αἰτία πλήθους ἰδιωτισμῶν τῆς ὁμηρικῆς γλώσσης, οἵτινες πρέπει νὰ θεωρηθῶσιν ὡς συνέπεια τῆς ἐξαφανίσεως τοῦ δίγαμμα, καὶ ὡς ἀναπλήρωσις αὐτοῦ τοιοῦτοι εἶναι ἡ μετρικὴ ἔκτασις τελικῶν βραχέων φωνηέντων πρὸ ὑγρῶν ἐχόντων τὴν δασύτητα: κατά ῥόον, ὑπο ριπῆς, δια νεφέων κτλ., ἀναλόγως πρὸς τὰ τοῦ 6. β, ἡ ἔκτασις βραχέων φωνηέντων ἐν τῷ μέσῳ λέξεως πρὸ φωνήεντος: βασιλῆος, ἐμεῖο, πνείω, πνοιή, ἡ ἔκτασις τοῦ ο εἰς ου πρὸ τοῦ δ, λ, ρ: οὐδός, οὖλος, οὖρος (. 7), ἡ ἔκτασις τοῦ ε εἰς ει εἰς τό: ξεῖνος (ἀντὶ ξένος) κ. τ. τ. 5

6 Μεταβολὴ γραμμάτων α. Ἐναλλαγὴ φωνηέντων.. 9. Ἡ ἰωνικὴ διάλεκτος προτιμᾷ ἰδιαζόντως τὸν φθόγγον η, (ἐν ᾧ ὁ φθόγγος α ὑπερισχύει ἐν τῇ δωρικῇ διαλέκτῳ ἁ ἀρετά, δᾶμος, μάτηρ ἀντὶ ἡ ἀρετή, δῆμος, μήτηρ κτλ). Ἐντεῦθεν εὑρίσκονται παρ Ὁμήρῳ πολλαὶ λέξεις καὶ λέξεων σχηματισμοὶ μετὰ τοῦ η, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν κοινὴν διάλεκτον (τὴν Ἀττικὴν) ἔχουσιν α. Α. Ἀντὶ τοῦ α μακροῦ εὑρίσκεται η, καὶ α. Σχεδὸν κανονικῶς εἰς τὰς καταλήξεις τοῦ ἑνικοῦ τῆς πρώτης κλίσεως: κλισίη, σοφίη, ἀγορή, ἡμέρη, νεηνίηςκτλ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὰ θηλυκὰ ἐπίθετα, ξενίη, παλαιή, αἰσχρή, ἱερή κτλ. ἐξαιροῦνται τὸ θεὰ καί τινα κύρια ὀνόματα (. 34), ὡς καὶ τὸ ἐπίθετον δῖα (. 55). β. Εἴς τινα ἀριθμητικὰ ὀνόματα: τριήκοντα, διηκόσιοι, τριηκόσιοι. γ. Εἴς τινας θεματικοὺς τύπους τῶν εἰς ιά καὶ -αω ληγόντων ῥημάτων: ἰήσομαι, περήσω. δ. Εἰς πολλὰς ἄλλας λέξεις: νηός, ἰητήρ, κρητήρ, θώρηξ, πρήσσω, πρῆξις κτλ. Β. Εὑρίσκεται ἐνίοτε η ἀντὶ τοῦ βραχέος α, καὶ α. Εἰς τὰ ἀφῃρημένα οὐσιαστικὰ τῆς πρώτης κλίσεως τὰ λήγοντα εἰς εια καὶ -οια: ἀληθείη, εὐπλοίη. β. Εἰς πολλὰς ἄλλας λέξεις: κνίσση (κνίσσα), Σκύλλη (Σκύλλα), ἠνορέη καὶ ἀγηνορίη (ἐκ τοῦ ἀνήρ), ἠγάθεος (ἐκ τοῦ ἄγαν), ἠμαθόεις (ἐκ τοῦ ἄμαθος), ἠνεμόεις καὶ ποδήνεμος (ἐκ τοῦ ἄνεμος), ἐπημοιβὸς (ἐκ τοῦ ἀμείβω), ἠγερέθονται (ἐκ τοῦ ἀγείρω), ἠερέθονται (ἐκ τοῦ ἀείρω) καὶ ἄλλα πολλά. Γ. Ἐνίοτε εἰς τὴν δίφθογγον αυ τὸ α μεταβάλλεται εἰς η: γρηῦς (γραῦς) νηῦς (ναῦς). Ἀντὶ τῆς διφθόγγου αι εἰς τὴν δοτικὴν πληθυντικὴν 6

7 τῆς πρώτης κλίσεως εὑρίσκεται ὡσαύτως η καὶ τὸ ι ὑπογεγραμμένον: μεγάλῃσιν (μεγάλαις), ἴδε. 38. Δ. Ὡσαύτως εὑρίσκεται παρ Ὁμήρῳ ἐνίοτε τὸ ε ἀντὶ τοῦ α: βέρεθρον (βάραθρον). (Ἄλλαι περιπτώσεις τῆς ἀμοιβαίας ἐναλλαγῆς τοῦ η καὶ ε παρ Ὁμήρῳ εἶναι αἱ ἑπόμεναι ἐν.. Α.. 3. Α, Γ. 9).. 0. Ἐνίοτε τὸ α παρ Ὁμήρῳ ἐκτείνεται εἰς αι: αἰεὶ (ἀεὶ ἀρχικῶς ἀfεὶ aevum), παραὶ (παρά), καταὶ (κατὰ) εἰς τό: καταιβάτης προσέτι χαμαὶ (χαμά), ναίω (νάω), κέραιε (κεράω, κεράννυμι)... Τὸ ε ἐκτείνεται ἐνίοτε εἰς η, ἐνίοτε δὲ εἰς ει, σπανίως μεταβάλλεται εἰς α καὶ ι. Α. Τὸ ε ἐκτείνεται εἰς η. α. Εἰς τὰς καταλήξεις ειος καὶ ειον: Μινυήϊος, Πηλήϊος, ἱερήϊον. β. Εἰς τὰς πλαγίας πτώσεις τῶν εἰς ευς ληγόντων οὐσιαστικῶν: βασιλῆος, βασιλῆϊ, βασιλῆα, κτλ. Ἀχιλῆος κτλ. γ. Εἰς τὸ ἠΰς (ἐΰς), ἠΰγένειος (εὐγένειος). Β. Τὸ ε ἐκτείνεται εἰς ει. α. Εἰς τὰ εἰς εος λήγοντα ἐπίθετα: χρύσειος. β. Εἰς τοὺς ἀντωνυμιακοὺς τύπους: ἐμεῖο, σεῖο, εἷο, κτλ. γ. Εἰς τοὺς ἐνεστῶτας καὶ παρατατικοὺς πολλῶν εἰς έω ληγόντων ῥημάτων: θείω, νεικείω, πλείω, πνείω, ἐτελείετο, κτλ. δ. Εἴς τινας τύπους τῆς συλλαβικῆς αὐξήσεως καὶ τοῦ ἀναδιπλασιασμοῦ: εἰλήλουθα, εἰοικυῖαι, δειδέχαται, δειδία, δείδοικα. ε. Εἴς τινας ἄλλας λέξεις, ἰδίως πρὸ φωνηέντων καὶ τῶν ὑγρῶν λν, ν, ρ: εἰαρινὸς (ἔαρ), εἰῶ, εἴως, τείως, Ἑρμείας, σπεῖος, χρεῖος, λείουσι (δοτ. πληθ. τοῦ λέων) εἰλάτινος, μείλας εἰην, εἵνεκα, ξεῖνος (. 8 ἐν τέλει) ὑπείρ, ὑπείροχος κ. ἄλ. Γ. Τὸ ε τρέπεται εἰς α καὶ ι: τάμνω, τράπω (τέμνω, τρέπω) καὶ ἑστίη (ἑστία). 7

8 . 2. Τὸ ο ἐκτείνεται συχνότατα εἰς ου, σπανίως δὲ εὑρίσκεται μεταβεβλημένον εἰς ω καὶ αι. Α. Τὸ μὴ ἐκ παραγωγῆς προκύπτον ο ἐκτείνεται εἰς ου. α. Πρὸ τῶν ἡμιφώνων λ, ν, ρ καὶ τοῦ σ: οὐλόμενος, Οὔλυμπος, πουλύς, κουλεὸν (ἀντὶ ὀλόμενος, Ὄλυμπος, πολύς, κολεὸν) μοῦνος, οὔνομα (ἀντὶ μόνος, ὄνομα, γούνατος, γούνατα κτλ (ἐκ τοῦ γόνυ) κοῦρος, κούρη (κόρος, κόρη) δούρατος, δούρατι κτλ. (ἐκ τοῦ δόρυ) οὔρεος, οὔρεα (ἐκ τοῦ ὄρος) νοῦσος (ἀντὶ νόσος). Περὶ τῶν οὐδός, οὖλος, οὖλος, οὖρος, ἀντὶ τῶν ὁδός, ὅλος, ὅρος, ἴδ. κατωτέρω. 7. Τὸ ἐκ παραγωγῆς προερχόμενον ο οὐδέποτε τρέπεται εἰς ου: λόγος, πόνος (ἡ ῥίζα λεγ, πεν) καὶ τὰ τοιαῦτα. Β. Τὸ σ τρέπεται εἰς οι: ἀλοίη, πνοιή, ποιὴ καὶ ποιήεις, φοῖνος καὶ φοίνιος, μοῖρα, ὁδοιπόριον, χοροιτυπίη, ἠγνοίησε, ἀγκοίνησιν κτλ. (ἀντί τῶν ἀλόα, πνοή, πόα κτλ.), περὶ δὲ τοῦ ἐν τῇ καταλήξει τῆς γενικῆς οι, ἴδ. κατωτ Γ. Ἐναλλάσσεται εἰς ω καὶ αι: δύω, Διώνυσος, τρωχάω, πωτάομαι (ἀντὶ δύο, Διόνυσος, τροχάω, ποτάομαι) ὑπαὶ (ἀντὶ ὑπὸ ἀναλόγως πρὸς τὸ παραὶ καὶ καταὶ ἐν. 0).. 3. Συχνότατα ἐν τῇ ὁμηρικῇ διαλέκτῳ γίνεται συστολὴ τῶν μακρῶν φωνηέντων. Α. Τὸ η συστέλλεται εἰς ε. α. Εἰς τὴν ὑποτακτικήν: εἴδετε, λάβετον, γείνεαι κτλ. (ἀντὶ εἴδητε, λάβητον, γείνεαι κτλ.) παράβ. τὰ ἑπόμ. ἐν Β. ἀ. β. Μοναδικὰ εἶναι τά: ἀργέτι καὶ ἀργέτα (ἀντὶ ἀργῆτε καὶ ἀργῆτα), ἀκηχεμένη (ἀντὶ ἀκαχημένη) ξερὸς (ξηρός). Β. Τὸ ω συστέλλεται εἰς ο α. Συχνότατα εἰς τὴν ὑποτακτικήν: ἴομεν, ἐγείρομεν, εἴδομεν, θείομεν, στείομεν, τραπείομεν κτλ. (ἀντὶ τῶν ἴωμεν, ἐγείρωμεν, εἴδωμεν κτλ.) β. Μοναδικὸν τό: εὐρύχορος (ἐκ τοῦ χῶρος). 8

9 Γ. Ἡ δὲ φθόγγος ει συστέλλεται ἐνίοτε εἰς ε καὶ ι. α. Εἰς ε εἰς τὰ θηλυκὰ τῶν εἰς υς ἐπιθέτων: βαθέη, ὠκέα (ἀντὶ βαθεῖα, ὠκεῖα): εἰς τὰ: Αἰνέας Ἑρμέᾳ, κέων (ἀντὶ Αἰνείας, Ἑρμείῃ, κείων): καὶ εἰς τὰς πλαγίς πτώσεις τοῦ χείρ: χερός, χερί, κτλ. β. Εἰς ι, εἰς τό: ἴκελος (παρὰ τὸ εἴκελος), ἱδυίησι () (ἐκ τοῦ εἰδώς). Δ. Ἡ δίφθογγος ου συστέλλεται εἰς ο, εἰς τὰ ἐκ τοῦ ποὺς σύνθετα: ἀρτίπος, ἀελλόπος, τρίπος (ἀντὶ ἀρτίπους, τρίπους, ἀελόπους) καὶ εἰς τοὺς ἀρχαίους ῥηματικοὺς τύπους: βόλεται, βόλεσθε, ἐβόλοντο (ἐκ τοῦ βούλομαι, ἴδ. ἀνωτ.. 3). Ε. Ἡ δίφθογγος αι συστέλλεται εἰς α εἰς τό: ἕταρος, ἑτάρη, (Παρὰ τὸ ἑταῖρος, ἑταίρη). (Περὶ τῆς καθαρῶς μετρικῆς συστολῆς τῶν μακρῶν φωνηέντων καὶ τῶν διφθόγγων ἴδ. κατωτ.. 3 καὶ 32.). 4. Ἀντὶ τῶν διφθόγγων αυ καὶ ου εὑρίσκονται ἐνίοτε ἄλλαι δίφθογγοι: ἀντὶ τῆς αυ-ηυ, ἀντὶ τῆς ου (δηλ. τῆς ἀρχικῶς εο) ευ: γρῆυς, νῆυς (ἀντὶ γραῦς ναῦς. ἰδ. ἀνωτ.. 9.) ἐμεῦ ἢ μεῦ, σεῦ, εὗ, θάρσευς, θάμβευς, θέρευς, ἐρέβευς, κτλ. (ἀντὶ ἐμοῦ, σοῦ, οὗ κτλ.) παράβ Τὰ δίχρονα α, ι, υ εἶναι ὁτὲ μὲν μακαρά, ὁτὲ δὲ βραχέα (. 28): ἵλαος καὶ ἵλαος, Ἀπόλλων καὶ Ἀπόλλωνος, () Ἀπόλλωνι, Ἀπόλλωνα: Ἆρες, Ἄρες, (2) ὄρνις καὶ ὄρνις θύοντα καὶ θῦε κ. πολ. ἄλ. β. Ἐναλλαγὴ συμφώνων καὶ πνεύματος.. 6. Σύμφωνα α. ἀντὶ τῶν ττ ὁ Ὅμηρος ἔχει συχνὰ σσ: γλῶσσα, θάλασα, κρείσσων, τέσσαρες, τάσσω, πρήσσω κτλ. β οἱ ῥιζικοὶ χαρακτῆρες δ καὶ θ μένουσιν ἀμετάβλητοι πρὸ τοῦ μ (ἔνθα ἐν τῇ Ἀττικῇ διαλέκτῳ τρέπονται εἰς σ): ἴδμεν ἴδμεναι, ὀδμή, κεκορυθμένος, ἐπέπυθμεν (ἀντὶ ἴσμεν κτλ.). () Τὸ Α εἰς τὸ Ἀπόλλων, ἐν μὲν τῇ ὀνομ. εἶναι βραχύ, ἐν δὲ ταῖς πλαγίαις πτώσεσι μακρόν ἀπαντᾷ δὲ καὶ βραχὺ (Ἰλ., 75). (2) (Ἰλ. 5, 3) Ἄρες, Ἄρες, βροτολοιγέ, μιαιφόνε, τειχεσιπλῆτα! Σ. Ε. 9

10 γ. τὸ ν τῆς ἀν = ἀνὰ μένει ἐν τῇ συνθέσει ὡσαύτως ἀμετάβλητον πρὸ τοῦ σ: ἀνστάς, ἀνσχεθέειν (ἐκ τοῦ ἀναστάς, ἀνασχεθέειν). δ. τοὐναντίον τὸ αὐτὸ ν πρὸ τῶν χειλεοφώνων τρέπεται εἰς μἐν τοῖς συνθέτοις, καὶ ὅταν ἀκόμη εἶναι τελικόν: ἂμ βωμοῖσι, ἂμ πέλαγος, ὡσαύτως ἀμβατός, ἀμβάλλων, ἀμφαδόν, ἀμπνεύσας (ἀντὶ ἀναβατός, ἀναβάλλειν, κτλ. πρὸ τοῦ λ ταυτοφωνεῖ εἰς τὸ ἀλλύεσκεν (ἐκ τοῦ ἀναλύω) καὶ πρὸ τοῦ κ τρέπεται εἰς γ: ἀγκρεμάσας (ἀντὶ ἀνακρεμάσας). ε. τὸ τ τῆς κὰτ (κατὰ) ταυτοφωνεῖ μὲ τὸ ἑπόμενον σύμφωνον: κὰγ γόνυ, κὰδ δώματα, κὰκ κόρυθα, κὰμ μέσον, κὰπ πεδίον, κὰπ φάλαρ, κὰρ ῥόον καὶ ἄλλα. Ὁμοίως ἐν τοῖς συνθέτοις: καδδῦσαι, καλλείπειν, καμμονίη, καννεύσας, κάππεσεν, καρρέζουσα, κατθανεῖν (ἀντὶ καταδῦσαι, καταλείπειν κτλ). Ὁμοίως καὶ τό: κάμμορος ἐκ τοῦ κατάμορος (καὶ ὄχι ἐκ τοῦ κακόμορος). ς. Καθ ὅμοιον τρόπον ταυτοφωνεῖ τὸ π τῆς ἀποκεκομμένης ὑπὸ εἰς τό: ὑββάλλειν (ἀντὶ ὑποβάλλειν (Ἰλ. 9.80).. 7. Πνεῦμα. Ἀντὶ τοῦ δασέος πνεύματος τῆς κοινῆς διαλέκτου ἀπαντᾷ ἐνίοτε τὸ ψιλόν: ἄμαξα (ἀντὶ ἄμαξα), ἴρηξ (ἐκ τοῦ ἱέραξ), ἦμαρ (ἐκ τοῦ ἡμέρα), ἆλσο καὶ ἆλτο (ἐκ τοῦ ἅλλομαι), ἄμυδις (ἐκ τοῦ ἅμα), Ἄϊδης (ὁ καθαρὸς πρωτότυπος σχηματισμὸς ἈFίδης ὀψιαίτερον μετὰ τοῦ δασέως πνεύματος Ἅιδης), ἁπτοεπὴς (ἐκ τοῦ ἅπτω), ὄπατρος (ἀντὶ ὁμόπατρος) κ. ἄλ. Ἐνίοτε γίνεται σὺν τῇ ἐναλλαγῇ τοῦ πνεύματος ἔκτασις τοῦ φωνήεντος: ἠὼς (ἐκ τοῦ ἕως), οὐδός, οὖλος, οὖρος (ἀντὶ ὁδός, ὄλος, ὅρος ἀνωτ.. 8). εὔκηλος (ἀντὶ ἕκηλος μετὰ τοῦ F ἔfκηλος), εὔαδον (ἐκ τοῦ ἔαδον ἀόρ. β. τοῦ ἁνδάνω μετὰ τοῦ F ἔfαδον) ἠέλιος (ἐκ τοῦ ἥλιος), ἢ εὑρίσκεται μόνον μεταβολὴ φωνηέντως καὶ διπλασιασμὸς τοῦ ἑπομένου συμφώνου: ἄμμες, ἄμμιν, ἄμμε. ὔμμες, ὔμμιν, ὔμμε (ἀντὶ ἡμεῖς, ἡμῖν, ἡμᾶς ὑμεῖς, ὑμῖν, ὑμᾶς). 0

11 Μετάθεσις γραμμάτων. 8. Ἡ μετάθεσις γίνεται κυρίως μεταξὺ τοῦ ρα καὶ αρ: κάρτος παρὰ τὸ κράτος καρτερός, κρατερός, κάρτιστος βραδύς, βάρδιστος (παράβ. ἀνωτ.. 4) θάρσος παρὰ τὸ θρασύς, ἀταρπός, ἀταρπιτὸς (ῥίζ. τερπ.) κραδίη παρὰ τὸ καρδίη οἱ ῥημ. τύποι ἔδρακον, ἔπραξον (ἐκ τοῦ δέρκομαι πέρθω) κ.π.ἄλ. Προσθήκη καὶ ἀποβολὴ γραμμάτων. (*). 9. Ὡς αὔξησις τοῦ σχηματισμοῦ τῶν λέξεων, ὁτὲ μὲν ἐν ἀρχῇ, ὁτὲ δὲ ἐν μέσῳ ἀπαντῶσι φωνήεντα, συχνότατα μὲν τὸ ε, σπανιώτερον δὲ τὸ: α, ο, ι, η, καὶ ω. α. Τὸ ε εἰς τά: ἑέ, ἔεδνα, ἐέλδωρ, ἐέρση, ἐείκοσι, ἀδελφέος εἰς τὰς γενικάς: Ἀτρείδω, Πηληϊάδεω, πυλέων, ναυτέων κ. ἄλ. Εἰς τοὺς ῥημ. τύπους ἔην (παρὰ τὸ εἰμὶ), ἐείσω (παρὰ τὸ εἴδω), ἐέλδετο (παρὰ τὸ ἔλδομαι), ἐείλεον (παρὰ τὸ εἴλω), ἔειπον (παρὰ τὸ εἰπεῖν), ἔεργον (παρὰ τὸ εἴργω), ἔερτο (παρὰ τὸ εἴρω), ἐέλπομαι (παρὰ τὸ ἔλπω), ἐέσσατο (παρὰ τὸ ἕννυμι), κ.ἄλ. Ἐν τῷ μέσῳ παρεμβάλλεται εἰς τό: ἦεν, ἠέλιος. β. Τὸ α εἰς τά: Πηληϊάδης, Τελαμωνιάδης κτλ. Εἰς τοὺς ῥημ. τύπους τῶν εἰς αω ῥημ. ὁράᾳς, μνάασθαι κτλ. (. 2). γ. Τὸ ο εἰς τά: φόως, θόωκος (ἐκ τοῦ φῶς θῶκος) εἰς τοὺς ῥημ. τύπους: ὁρόω κτλ. (. 2). δ. Τὸ ι εἰς τό: ὁμοῖϊος: εἰς τὰς γεν. καὶ δοτ. τοῦ δυϊκ: ὤμοιϊν, ποδοῖϊν κτλ. ε. τὸ η εἰς τά: εὐηγενής, ἐπηεατνός, ἐλαφηβόλος. ς. Τὸ ω εἰς τοὺς ῥημ. τύπους: δρώωσι, ἡβώωσα κ.τ.λ. (. 2) Τὰ σύμφωνα ἢ διπλασιάζονται ἢ παρεμπίπτουσι. (*) Ἡ προσθήκη φωνήεντος ἐν ἀρχῇ λέξεως λέγεται πρόθεσις ἡ δὲ ἐν μέσῳ λέξεως παρεμβολὴ (ι, υ) πρὸς ἀποτέλεσιν διφθόγγου παρένθεσις ( 0,, Β. 2, Α καὶ Β) ἡ δὲ κατὰ τὸ μέσον αὔξησις τῶν συλλαβῶν τῶν λέξεων ἐπέκτασις ( 9 ἐν τέλει καὶ β. ς.) ἡ δὲ παρεμβολὴ συμφώνου παρέμπτωσις ( 20. Β). Σ. Ε.

12 Α. Διπλασιάζονται. α. Τὰ ἡμίφωνα καὶ συχνότερον μὲν τά: λ, μ, ρ, σ, σπανιώτερον δὲ τὸ ν: ἔλλαβε ἔμμαθον, φιλομμειδής καταρρέζω, καταρρέω μέσσος, ὀπίσσω, ὅσσος, ὁσσάκι, τόσσος, τοσσάκι, τοσοῦτος εἰς τὰς δοτ. πληθ. ποσσί, πόδεσσι, νέεσσι κτλ. Εἰς τοὺς ῥημ. τύπους: ἔσσομαι, ἐγέλασσα, ἐκόμισσα κτλ. ἔννεον, ἐΰννητος, ἐννέτω. β. Ἐκ τῶν ἀφώνων συχνότατα διπλασιάζονται τὰ π καὶ τ, σπανιώτερον τὰ κ καὶ δ: ὁπποῖος, ὁππόσιος, ὁππότε, ὅππῃ, ὅππως, ὁππότερος, ὁπποτέρωθεν ὅττε, ὅττεο, ὅττευ πέλεκκον ἀδδεές, ἔδδεισα κτλ. Β. Παρεμπίπτουσι ἐνίοτε τὰ ν, μ, ς, σπανίως δὲ τὰ β, τ, θ: ἁπάλαμνος, νώνυμος ἀμφασίη ἐγχέσπαλος, ὄρεσφιν, ἔννισπον μέμβλωκα (ῥίζα μολ, ἀόρ. ἔμολον) ἄμβροτος καὶ φθισίμβροτος (ῥίζα μορ λατ. mor-ior) πτόλις. πτολίς-θρον, πτόλεμος διχθά, τριχθά, ἐγρηγόρθασι.. 2. Ἀποβολὴ φωνηέντων γίνεται ἐν ἀρχῇ ἐν μέσῳ καὶ ἐν τέλει. Α. Ἐν ἀρχῇ ἀποβάλλεται (δι ἀφαιρέσεως) τὸ α εἰς τό: ῥα (ἀντὶ ἄρα), στεροπή, στεροπηγερέτα, στάχυς (ἀντὶ ἀστεροπὴ κτλ): τὸ ε εἰς τά: κεῖνος, κείνη, κεῖθε, κεῖθεν, κεῖσε (ἀντὶ ἐκεῖνος κτλ. Β. Ἐν τῷ μέσῳ (διὰ συγκοπῆς) ἀποβάλλεται τὸ α, εἰς τό: γλακτοφάγος (ἀντὶ γαλακτοφάγος), καὶ εἰς τοὺς ῥημ. τύπους: εἰλλήουθμεν, ἐπέπυθμεν τὸ ε εἰς τοὺς ῥημ. τύπους: κέκλετο, κεκλόμενος (ἀντὶ κεκέλετο, κεκελόμενος), ἔπλεν, ἔπλεο, ἔπλετο (παρὰ τὸ πέλω καὶ πέλομαι) πτάμενος ἐπιπτέσθαι (παρὰ τὸ πέτομαι) καὶ μετ ἐκτάσεως τοῦ προηγουμένου φωνήεντος εἰς τά: ἱρός, ἵρηξ (ἀντὶ ἱερός, ἱέραξ τὸ ο ἀποβάλλεται εἰς τό: τίπτε (ἀντὶ τίποτε). Γ. Ἐν τῷ τέλει δι ἀποκοπῆς (τ. ἔ. πρὸ συμφώνων) ἀποβάλλεται τὸ α εἰς τό: ἄρ (ἀντὶ ἄρα), εἰς τὰς προθέσεις : πάρ, ἄν, κὰτ (ἀντὶ παρὰ ἀνὰ κατὰ), ἐν αἷς τὸ ν τῆς ἂν καὶ τὸ τ τῆς κὰτ ἐν συντάξει καὶ ἐν συνθέσει μεταβάλλονται ἢ ἀφομοιοῦνται πρὸς τὸ ἑπόμενον σύμφωνον (. 6. δ. καὶ Ὁ τόνος τῶν προθέσεων, ἐν συντάξει οὐσῶν, μετὰ τὴν ἀποκοπὴν τοῦ φωνήεντος ἀναβιβάζεται ἐπὶ τῆς μενούσης συλλαβῆς: κάτ, ἄν. 2

13 έ), ὅτε καὶ τὸ τ τῆς κὰτ ἔν τισι συνθέσεσιν ἀποκόπτεται, ὥστε ἐκ τῆς κατὰ μένει μόνη ἡ συλλαβὴ κα (ἴδ Β). Μοναδικαὶ εἶναι αἱ ἀποκοπαὶ τῆς ἀπὸ καὶ ὑπὸ εἰς τά: ἀππέμψει καὶ ὑββάλλειν (ἀντὶ ἀποπέμψει καὶ ὑποβάλλειν ὡς πρὸς τὸ β τῆς ὑβ ἴδ.. 6 ς). Δ. Ἡ ἀποβολὴ τελικῶν φωηέντων δι ἐκθλίψεως πρὸ ἀρκτικοῦ φωνήεντος ἑπομένης λέξεως εἶναι συχνοτάτη παρ Ὁμήρῳ ὄχι μόνον εἰς τὰς συνήθεις περιστάσεις 2, ὡς μυρί Ἀχαιοῖς, τ ἄρ, δ ἐμοί, ἠδ αἰγῶν, θ ἱερῆα κτλ. (Ἰλ. ) δ ἀνθρώπων, γ ἐν, οὐδ ὥς, ἔκταν Ὁρέστης κτλ. (Ὀδ..) ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας ἰδίας αὐτῷ περιστάσεις, οἷον τὸ α εἰς τό: ῥὰ 3 γινόμενον ῥ Τὸ ε σχεδὸν ἀπεριορίστως (ἀλλ οὐδέποτε εἰς τὸ ἰδὲ = καί, καὶ εἰς τὴν ἐπιρρ. κατάλ. ζε) τὸ ι εἰς τὰς ῥημ. καταλ. ἐσσ, εἰσ, εἶσ, φιλοῦσ κτλ. εἰς τὴν δοτ. πληθ. τῆς 3 κλίσ. 4 καὶ τῶν προσ. ἀντων. χέρσ, χείρεσσ, πάντεσσ, κτλ. ἄμμι 5, ὔμμι, σφ. εἰς τὴν τοπικὴν κατάληξιν θι: ἄλλοθ, ὅθ. εἰς τὸ ἀριθμητικὸν εἰκοσ ἀντὶ εἴκοσι (ἀλλ οὐδέποτε εἰς τὸ ἐείκοσι), καὶ εἰς τό: ὅτ ἀντὶ ὅτι) 6 καὶ ὅττ (ἀντὶ ὅττι) τὸ ο σχεδὸν ἀπεριορίστως, ὡς τὸ ε (ἀλλ οὐδέποτε εἰς τὰς ἀρχαίας καταλ. τῆς γεν. αο, καὶ οιο). Ἡ δίφθογγος αι ἐκθλίβεται εἰς τὰς ῥηματ. καταλ. μαι ται καὶ -σθαι: οἶμ γενήσετ, διαγωνιεῖσθ κ.τ.λ. Εἰς τὴν κατάλ. σαι τοῦ 2 ἑνικ. προσ. ἧσ ἀντὶ ἧσαι (ἀλλ οὐδέποτε εἰς τὴν κατάλ. αι τοῦ ἐνεργ. ἀπαρ.). Ἡ 2 Ὅρ. Γραμ. Γενν. ὑπὸ Παπασλ καὶ Βουτμ. μετάφ. Ἀσώπ. ΚΒ.Σ.Ε. 3 Ἔτι δὲ καὶ εἰς τὸ οὐδέτ. πληθ. σὰ πρὸ τῆς γεν. τῆς αὐτὸς ὁ Ὅμηρος ἐκθλίβει τὸ α: τὰ σ αὐτῆς ἔργα κόμιζε (Ὀδ., 336). 4 Ὁ Ὅμηρος ἐκθλίβει τὸ ι τῆς δοτ. κυρίως μετὰ τὸν διπλασιασμὸν τοῦ σ, οἱ δὲ Ἀττικοὶ προσλαμβάνουσι πάντοτε δι εὐφωνίαν τὸ ν. 5 Αὗται ἀπαντῶσι καὶ μετὰ τοῦ ν κατὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου; ὕμμιν, ἄμμιν σφίν. Σ. Ε. 6 Ὅταν δὲν γεννᾶται σύγχυσις μετὰ τοῦ μορίου ὅτε. Ὅρ. Γραμμ. Βουτ. μετάφρ. Ἀσωπίου σελ. 39. παράβ. καὶ εἰς Συντ. Περ. Β. σελ. 73. ). 3

14 δίφθογγος οι ἐκθλίβεται ἐνίοτε εἰς τά: μοι καίτοι (ἴσως καὰι ἅπαξ εἰς τὸ σοι Ἰλ., 70, οὐδέ σ ὀΐω κτλ.) Ἐνίοτε παραλειπομένης τῆς ἐκθλίψεως γεννᾶται χασμωδία. Φαινομένη μόνον εἶναι ἡ χασμωδία παρ Ὁμήρῳ πρὸ τῶν λέξεων, αἵτινες ἀρχικῶς εἶχον τὸ F ὡς: μάλα εἰπέ, τε ἄναξ, θεοὶ οἶκονδε κτλ. (ἴδ. ἀνωτ.. 6. καὶ 7). Τοὐναντίον ἀνεκτὴ εἶναι παρ αὐτῷ ἡ χασμωδία. α. Μετὰ τελικὰ μακρὰ φωνήεντα ἢ διφθόγγους καὶ ἐν ἀρσε καὶ ἐν θέσει (ἐν δὲ τῇ θέσει γίνεται συχνάκις καὶ συστολὴ τοῦ μακροῦ φωνήεντος. 3): ἀντιθέ ῳ Ὀδυ σῆϊ πλάγχθη ἐ πεί. β. Μετὰ τελικὸν φωνῆεν μὴ ἐπιτρέπον ἔκθλιψιν, ὡς τὸ ι τῆς ἑνικ. δοτ. τῶν τριτοκλίτων: παιδὶ ὄπασσιν ὡσαύτως καὶ τὸ υ: ἄστυ ἀελπτέοντες. γ. Μετὰ φωνῆεν βραχὺ συχνότατα, μεσολαβούσης καὶ στίξεως, ὡς καὶ ἐν τῇ θηλυκῇ τομῇ: κάθησο ἐμῷ δ νήπιοι, οἳ κτλ. Ὀλύμπιε. οὔ νυ. κτλ. δ. Μετὰ λέξεις, ὦν τὸ τελευταῖον φωνῆεν ἐξεθλίβη ἤδη: μυρί Ἀχαιοῖς, ἄλγε ἔθηκεν, ἐπὲ ἀθανάτοισι, δένδρε ἔθαλλεν κτλ Ἀποβολὴ συμφώνων σπανίως γίνεται οὕτω Α. Ἐν ἀρχῇ λέξεως εἰς τό: αἶα δευτερεύοντος τύπου τοῦ γαῖα, (ἀλλ οὐχὶ καὶ εἰς τό: ἴα = μία, διότι τὸ ἴα εἶναι λέξις αὐθύπαρκτος, ἴδ. κατ. εἰς τὰ ἀριθμ.. 74). Β. Ἐν μέσῶ ἀποβάλλεται τὸ γ, εἰς τό: φάρυγος (ἀντὶ φάρυγγος παρὰ τὸ (φάρυγξ) τὸ δ εἰς τό: μόλιβος (ἀντὶ μόλιβδος) τὸ ρ εἰς τό: ποτὶ (ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ τύπον τοῦ ὄπισθε) τὸ τ (τῆς ἀποκοπείσης κὰτ ἐκ τῆς προθ. κατά), εἰς τά: κάκτανε (ἀντὶ κατάκτανε), κάσχεθε (ἀντὶ κατάσχεθε), 7 Τινὲς ἀρνούμενοι τὴν ἔκθλιψιν τῆς οι δέχονται ἐνταῦθα τὸ σ ὡς αἰτ. σέ ἄλλοι δὲ πάλιν δεχόμενοι ἔκθλιψιν τῆς οι εἰς τὴν δοτ. μοι Ἰλ δέχονται καὶ ἐνταῦθα. Οἱ δὲ μὴ παραδεχόμενοι τὴν ἔκθλιψιν συνιζάνουσι τὴν οι μετὰ τοῦ ἀκολούθου φωνήεντος ἢ διορθοῦσι τὰ εὑρισκόμενα μετ ἐκθλίψεως χωρία, (παραβ. Heyn. εἰς Ἰλ. τόμ. 7. σελ. 400 καὶ Σπίντσερ. εἰς excusr. Ἰλ. ΧΙΙΙ καὶ Ἀσώπιον εἰς Συντακτ. Περίοδ. Β. σελ ). Σ. Ε. 4

15 καστορνῦσα (ἀντὶ καταστορνῦσα) τὸ ἓν τῶν δύο ὁμοίων συμφώνων εἰς τό: Ἀχιλεύς, Ὀδυσεὺς (ἀντὶ Ἀχιλλεύς, Ὀδυσσεύς). Γ. Ἐν τέλει τὸ ς τῶν ἐπιρ. ὡς καὶ τὸ ἐφελκυστικὸν ν ὑπόκεινται εἰς μεγάλην ἀστασίαν: πολλάκι ἢ πολλάκις, ἀμφὶ ἢ ἀμφίς, ἰθὺ καὶ ἰθὺς ἄνευθε(ν), πρόσθε(ν) κτλ. ἄμμι, ὔμμι, σφίσι, νόσφι κτλ. ἀντὶ ἄμμιν, ὔμμιν, σφίσιν, νόσφιν κτλ. Τὸ ν φυλάττεται πάντοτε εἰς τά: πόθεν, ὅθεν, ὁπόθεν, καὶ ἄλλοθεν. Διαίρεσις, κρᾶσις καὶ συνίζησις τῶν φωνηέντων. 24. Ἡ διαίρεσις τῶν διφθόγγων εἰς τὰ συγκροτοῦντα αὐτὰς ἁπλᾶ φωνήεντα εἶναι συχνοτάτη παρ Ὁμήρῳ, τὸ μὲν διότι ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρχεν ἡ διαίρεσις (ἕνεκα τοῦ F ἴδ.. 5 ς ), τὸ δὲ ἕνεκα τῆς ἀνάγκης τοῦ μέτρου: ὄϊς (ἀρχικῶς ὄfις) οὐδέποτε οἶς πάϊς (ἀρχικῶς πάfις) ἀντὶ παῖς ἀϋτμή, ἐΐσκω, ἐύ, ὀΐω, ὀΐομαι, ὀϊστός, ἤϊα (ἀντὶ ᾆ ἐκ τοῦ εἶμι) κτλ Ἡ κρᾶσις, τ. ἐ. ἡ συναίρεσις τοῦ τελικοῦ φωνηέντος τῆς ἡγουμένης μετὰ τοῦ ἀρκτικοῦ τῆς ἀμέσως ἑπομένης λέξεως καὶ ἡ εἰς μίαν συνένωσις αὐτῶν, εἶναι σπανία ἐν γένει παρ Ὁμήρῳ. Συχνότατα ἀπαντᾷ εἰς τὸ ἄρθρον καὶ εἰς τὸν σύνδεσμον καὶ μετὰ ἑπομένου φωνήεντος: οὑμός, ὤριστος, ωὐτὸς (ἐκ τοῦ ὁ ἐμός, ὁ ἄριστος, ὁ αὐτός, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα παραδείγματα συμβαίνει καὶ ἡ ἐξαφάνισις τοῦ δασέος πνεύματος) τἆλλα (ἐκ τοῦ τὰ ἄλλα), καὐτός, (ἐκ τοῦ καὶ αὐτὸς) καὶ τλ. Ὡσαύτως εἰς τά: εἰ καὶ ἐπεὶ μετὰ τοῦ ἄν: ἤν, ἐπὴν (ἐκ τοῦ εἰ ἀν καὶ ἐπεὶ ἂν): καὶ εἰς τὰ οὕνεκα καὶ τοὔνεκα (ἐκ τοῦ οὗ ἕνεκα καὶ τοῦ ἕνεκα) Συχνοτέρα εἶναι ἡ συναίρεσις ἡ παραγομένη διὰ τῆς συνεκφωνήσεως δύο ἀλλεπαλλήλων φωνηέντων εἰς μίαν συλλαβήν, μὴ ἀποτελοῦσαν δίφθογγον (ἰδιαιτέρως δὲ καλεῖται ἡ συναίρεσις αὕτη Ἀντὶ κράσεως τινὲς παραδέχονται ἔκθλιψιν τῆς α: γράφοντες κ αὐτὸς (παράβ. Κρούσιον εἰς Ἰλ. δ, 260). Σ. Ε. 5

16 συνίζησις. Γίνεται δὲ αὕτη ὁτὲ μὲν εἰς τὴν αὐτὴν λέξιν, ὁτὲ δὲ εἰς τὸ τέλος καὶ τὴν ἀρχὴν δύο ἀλλεπαλλήλων λέξεων. Α. Ἐν τῇ αὐτῇ λέξει. α. Τὸ α συνιζάνεται μετὰ τοῦ ἑπομένου φωνήεντος ἢ διφθόγγου εἰς τά: δαέ ἀεθλεύων, ἀνάειρε. β. Τὸ ε μετὰ τοῦ ἑπομένου φωνήεντος (ὅπερ καὶ συνηθέστερον), καὶ. Ἑπομένου μακροῦ ἢ βραχέος α καὶ μετὰ τῆς αι: κρέα, ῥέα, ἠνώγεα, στήθεα, ἐᾷ, πόλεας, ἡμέας γνώσεαι. 2. Μετὰ τοῦ ο τῆς οι καὶ ου: ἴσχεο, Πηλέος, ἄφρεον θεοί, θεοῖσι, χρυσέοις, οἰκέοιτο, χρυσέου. 3. Μετὰ τοῦ ω: Πηληάϊδεω, χρεώ, ἕως, τέως, χρυσέω, στηθέων, χρεώμενος, ἐῶμεν, τεθνεῶτι, μεμνέῳτο. γ. Τὸ ι μετὰ τῶν ἑπομένων φωνηέντων α, ην, αι καὶ ο: πόλιας, Αἰγυπτίας, Αἰγυπτίη, ἱστίαιαν, πόλιος. δ. Τὸ ο μετὰ ἑπομένου ο: ὄγδοον. ε. Τὸ υ μετὰ τῆς ἑπομένης οι: δακρύοισι. ς. Πολὺ σπανίως καὶ μετὰ ἑπομένου μακροῦ φωνήεντος. ἐνυαλίῳ. Β. Συμβαίνει συνίζησις ἐν τέλει καὶ ἀρχῇ δύο λέξεων, καὶ μάλιστα τῆς ἡγουμένης ληγούσης εἰς η (ἰδίως εἰς τὰς λέξεις ἤ, ἦ, δή, μὴ), εἰς ει (τῆς ἐπεὶ) καὶ εἰς ω: ἢ οὐχ, ἢ εἰσόκεν, ἢ εἰπέμεναι, δὴ ἀντίβιον, δὴ Ἀντιμάχοιο, δὴ ἄργην, δὴ ἀφνειότατος, δὴ ἔβη, δὴ ἔπειτα, δὴ ἕβδομος, δὴ ὄγδον, μὴ ἄλλοι, Πηλείδη ἔθελ, εἰλαπίνη ἠὲ ἐπεὶ οὐδ ἀσβέστῶ οὐδ, ὦ ἀρίγνωτε, γέλῳ ἔκθανον. Περὶ ποσότητος συλλαβῶν 27. Παρ Ὁμήρῳ δύο σύμφωνα, ἄφωνον πρὸ ὑγροῦ, καθιστῶσι κανονικῶς θέσει μακρὸν τὸ πρὸ αὑτῶν βραχὺ φωνῆεν, καὶ ἐν τῷ μέσῳ καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς λέξεως, ἔντε τῇ ἄρσει καὶ τῇ θέσει: πέπλος, πότμος, τέκνον, βότρυς, πατέρα κλυτόν, δὲ κλαγγή, ἐπὶ κληῖσιν, τί κλαίεις, ἄνδρα θνητόν, 6

17 τὰ πρῶτα, ἔρα τα πρόφε ρε χρυσέ ης, κ. ἄλ. Ἀλλ ἐνίοτε ἐν τῇ θέσει διαμένει καὶ βραχὺ τὸ φωνῆεν: ὅθι πλεῖστα, τίνα πρῶτον, ὅγε πρίν, δειλοῖσι βροτοῖσιν κ. ἄλ. Ὡσαύτως διαμένει βραχὺ ἕνεκα μετρικῆς ἀνάγκη καὶ ἐν τῷ μέσῳ τῆς λέξεως: ἀλλόθρόους. 28. Εἴς τινας λέξεις τὰ ἀμετάβολα καὶ ἁπλᾶ ὄντα ὡς καὶ τὸ δ καὶ σ καθιστῶσι τὸ πρὸ αὑτῶν ἐν τῇ ἄρσει τῶν ποδῶν φωνῆεν μακρόν, (ὅπερ μάλιστα προέρχεται ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ, ἀλλ ἔπειτα ἐξαφανισθέντος F ἴδ.. 8). Οὕτω πρὸ τοῦ λ: μάλα λίσσοντο, ἐπὶ λιθέω, ὑπὸ λόφον πρὸ τοῦ μ: δὲ μαλακοῖσι, τε μεγάλῃ, ἐνὶ μεγάροισιν, ἀπὸ μελέων, πρὸ τοῦ ν: δια νεφέων, ὥστε νέφος, ὄρεϊ νιφόεντι, ἀπὸ νευρῆφι πρὸ τοῦ ρ: κατα ῥόον, ἐπὶ ῥητῷ, ὑπὸ ῥοῆς πρὸ τοῦ δ: κατα δεινούς, δὲ δείσαντες, ἔτι δήν, ἐπὶ δέος πρὸ τοῦ σ: τε σεύαιτο. Ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ μέσῳ εἰς τὰ σύνθετα: καταλοφάδια, δια μελεϊστί, κατανεύων, καταριγηλά, ἐπιθύσαντες. Ἐν θέσει ποδὸς τὸ βραχὺ φωνῆεν πρὸ ἀμεταβόλου καθίσταται ἐνίοτε θέσει μακραόν: πολλᾶ λισσομένη, πυκνα ῥωγαλέην, πολλα ῥυστάζεσκεν. 29. Ἕνεκα καθαρῶς μετρικοῦ λόγου, ἐὰν συμπέσωσι τρεῖς βραχεῖαι συλλαβαὶ ἀλλεπάλληλοι, ἡ τελευταία τούτων, ἐν ἄρσει κυρίας τομῆς κειμένη, ἐκτείνεται εἰς μακρὰν εἴτε πρὸ ἁπλοῦ συμφώνου τύχῃ εἴτε πρὸ φωνήεντος. Α. Πρὸ συμφώνου: ἀμφιφραδέα δέ, ἀμφηρἐφεα τε, ἐτεατε, ὀπταλέα τε, ῥωγαλλέα τά, Βαλίε τηλεκλυτά, νηπύτιε τί, ὁπόσα ταολύπευσε Τηλέμαχε ποῖον, τέκετο Πολυφείδεα νισσόμεθα κενεάς, λιμένα καί, πορφύρεα καθύπερθ, ἀμφιφραδέα κατέλεξας. Β. Πρὸ φωνήεντος: Πυλαιμένεα ἐλέτην, ἀμφιπρεπέα ὅτε, ὄνομα Οὖτιν, μεγάλα ἰάχοντα. 30. Ὡσαύτως ἐκτείνεται ἐξ ἀνάγκης καθαρῶς μετρικῆς. Α. Ἡ πρώτη ἐκ τριῶν βραχειῶν συλλαβῶν εἰς πολυσυλλάβους λέξεις: ἀθανάτων, ἀκάματον, ἀνέφελος, ἀγοράασθε, ἐπίτονος, κ. ἄλ. ( 4). 7

18 Β. Ἡ μεταξὺ δύο μακρῶν κειμένη βραχεῖα συλλαβή: ἱστή, κακοεργίης, ὑποδεξίη, ἀκομιστίη, ἀγρίου, ἀνεψιοῦ, προθυμίησι. Γ. Ἡ πρώτη συλλαβὴ τοῦ ἐπεὶ (ἢ ἐπειδὴ) ἐν τῇ ἀρχῇ ἑξαμέτρου στίχου (ὅστις διὰ τοῦτο ὀνομάζεται ὑπὸ τῶν ἀρχαίων γραμματικῶν (ἀκέφαλος) (Ἰλ. 22, 379). ἐπεὶ δὴ τὸν ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν, καὶ Ὀδ. 4, 3. ἐπεί δὴ τὸ πρῶτον ἐγείνατο παῖδ ἐρατεινήν; Ἔτι δὲ καὶ ἐν (Ἰλ. 23, 2: Ὀδ. 8, 452: 2, 25: 24, 482).. 3. Μακρὸν τελικὸν φωνῆεν ἢ δίφθογγος ἐν θέσει ποδὸς πρὸ τοῦ ἀρκτικοῦ φωνήεντος τῆς ἑπομένης λέξεως βραχύνεται: κρήνη ὑπό, ἡμένη ἐν, καὶ ἄνθεα, ἄλλοι ἐϋκνήμιδες, ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος, κ. πολ. ἄλ. Ἡ συστολὴ αὕτη γίνεται καὶ ἐν τῇ συνιζήσει ( 29) χρυσέῳ ἀ νὰ( υυ ) Ὡσαύτως καὶ ἐν μέσῳ λέξεως μακρὸν φωνῆεν ἢ δίφθογγος βραχύνεται πρὸ ἑτέρου φωνήεντος. Οὕτω τὸ η εἰς τό. βέβληαι ( υυ) τὸ ω εἰς τό: ἥρω ος ( υυ) τὸ ει εἰς τό: ἐπειὴ (υυ ), τὸ αι εἰς τό: ἔμπαιον ( υυ). το οι εἰς τό: οἷος (υυ) τὸ υι συχνότερον εἰς τό: υἱὸς (υυ). 33. Τέλος εἴς τινα ὀνόματα κύρια ἀρχόμενα ἀπό ζ καὶ σκ, καὶ ἔχοντα τὴν πρώτην αὑτῶν συλλαβὴν βραχεῖαν, ἡ τῆς προηγουμένης λέξεως τελικὴ βραχεῖα συλλαβὴ μένει ὡσαύτως τοιαύτη: ἄστυ Ζελείης, οἵ τε Ζάκυνθον, ἡ δὲ Σκά μανδρος. Τυπικόν Σπανίως τοῦτο συμβαίνει, ἐὰν ἡ ἑπομένη λέξις ἀρχικῶς εἶχε τὸ δίγαμμα, συμφώνου τόπον ἐπέχοντος τούτου. Σ. Ε. 8

19 Περὶ κλίσεως ὀνομάτων Πρώτη κλίσις. 34. Ἀντὶ τοῦ ληκτικοῦ α μακροῦ, πρὸ πάντων δὲ τοῦ καθαροῦ -α, καὶ τοῦ τῶν εἰς ρα ληγουσῶν λέξεων, εὑρίσκεται παρ Ὁμήρῳ κανονικῶς η, συχνάκις δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ βραχέος α: σοφίη, ἀγορή, νεηνίας, ἀληθείη, κνίσση, κτλ. (ὅρ.. 9. Α καὶ Β). Τὸ ὄνομα θεὰ καὶ τὰ κύρια ὀνόματα Ναυσικάα, Φειά, Αἰνείας, Ἑρμείας, φυλάττουσι πάντοτε το α. Ἡ κλητικὴ τοῦ νύμφη συστέλλει τὸ η εἰς α: νύμφα Τινὰ ἀρσενικὰ οὐσιαστικά, ἀντὶ τῆς συνήθους καταλήξεως ης, ἔχουσι κατάληξιν α βραχύ, (ὅπερ εἶναι σύνηθες εἰς τὴν αἰολικὴν διάλεκτον), κατὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου καὶ τοῦ ῥυθμοῦ: αἰχμητά, ἀκάκητα, εὐρύοπα, ἠπύτα, Θυέστα, ἐππηλάτα, ἱππότα, κυανοχαῖτα, μητίετα, νεφεληγερέτα(παράβ. πρὸς ταῦτα τὰ λατινικά: Scviba, nauta, poèta, cometa κτλ) Ἡ ἑνικ. γενικ. τῶν ἀρσεν. ἔχει τρεῖς σχηματισμούς. Α. Τὸν ἀρχικὸν αο: Ἀτρείδαο, Ἀΐδαο, Ὀρέσταο, ἱκέταο κ. ἄλ. Τὸν αὐτὸν σχηματισμὸν ἔχουσι καὶ τὰ ἐπίθετα τῆς κλίσεως ταύτης: ἐκατηβελέταυ ἄνακτος (Ἰλ., 65), ἐϋῤῥείταο (ὐτ. 6, 34). Β. Τὸν ἐκ συναιρέσεως τοῦ αο εἰς ω, ἡγουμένου φωνήεντος: Αἰνείω, Ἑρμείω, Βοέω, ἑϋμμελίω (ἀντὶ Αἰνείαο, Ἑρμείαρ, Βορέαο, ἐϋμμελίαο κττ. Γ. Τὸν εἰς ω μετὰ παρεμπίπτοντος ε, (ὅταν προηγῆται σύμφωνον): Ἀτρείδεω, Πηληϊάδεω, Νηληϊάδεω, ἐριβρεμέτεω,κ. ἄλ. Τὸ εω τοῦτο πάντοτε συνιζάνεται (. 23. β. 3), διὸ τὸ ε οὐδόλως ἐπηρεάζει τὸν τόνον. Τοῦτο συμβαίνει ἐν τῇ κοινῇ διαλέκτῳ καὶ εἰς τὰ ὀνόματα τῆς ἀττικῆς λεγομένης κλίσεως: εὔγεως, Μενέλως καὶ εἰς τὰς εἰς εως καὶ εων γενικὰς τῶν εἰς ις καὶ υς τριτοκλίτων: ὄφεως, ὄφεων πήχεων. 9

20 Παράδειγμα σχηματισμοῦ 2 τῆς αο καὶ εω γεν. ἐν τῇ αὐτῇ λέξει εὑρίσκεται παρ Ὁμήρῳ (Ἰλ ). Ἀαοθόη, θυγάτηρ Ἄλταο γέροντος, Ἄλτεω, ὃς λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει Ὡσαύτως ἡ γεν. πληθ. ὅλων τῶν ὀνομάτων τῆς α. κλίσεως ἔχει τρεῖς σχηματισμούς. Α. Τὸν πρωτότυπον εἰς αων: θεάων, ἀγοράων, δμωάων, κλισιάων, Μαλειάνων, ναυτάων, πυλάων κ. πολ. ἄλ. Β. Τὸν συνῃρημένον εἰς ων: δμωῶν, θεῶν, κλισιῶν, παρειῶν. Γ. Τὸν εἰς ων μετὰ προηγουμένου ε. έων. Οὕτως εἰς τό: ἀρέων, (ἀρά), ναυτέων, πυλέων, σέων, ἐφετμέων κ. ἄλ. Ὡσαύτως καὶ εἰς τὸ ἐπίθετον: πασέων (= πασῶν). Εἰς τὸν σχηματισμὸν τοῦτο τῆς γεν. τὸ ε ἀποτελεῖ ἐνίοτε ἰδιαιτέραν συλλαβὴν (διαφέρει τοῦ ε τῆς καταλ. τῆς ἑνικ. γεν. εω. 36. Γ) (Ἰλ. 2, 340): καὶ πυλέων (αὐτ. 7, ) ὡς εἰπὼν πυλέων (Ὀδ. 2, 9: ἐκτὸς θυρέων (ἀλλ αὐτ. 74: ἔχομεν ἧκε, θυρέων) Ἡ δοτ. πληθ. λήγει κανονικῶς παρ Ὁμήρῳ εἰς ῃσι(ν) ἢ ῃς: κοίλῃσιν, θεῇσιν, ἀθανάτῃσι θεῇς (Ἰλ. 3, 58), κοίλῃς παρὰ νηυσί (αὐτ.. 89), ἐν παλάμῃς (αὐτ., 238), νηυσί τε σῇς (αὐτ.. 79), στετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν (Ὀδ., 7), καὶ τὰ ὅμοια. Ἡ συνήθης κατάληξις αις δὶς ἀπαντᾷ παρ Ὁμήρῳ: ἀκταῖς (Ἰλ. 2, 284), καὶ θεαῖς (Ὀδ. 5, 9). Περὶ τοῦ σχηματισμοῦ φι, ὅρ Α. Δευτέρα κλίσις. 39. Ἡ ἑνικ. γενικὴ ἔχει τρεῖς καταλήξεις. 2 Κατὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου καὶ τοῦ ῥυθμοῦ. Σ. Ε. 20

Σύμφωνα α. Πολλά σύμφωνα γράφονται διπλά ή μονά ανάλογα με το μέτρο, Ὀδυσσεύς και Ὀδυσεύς, μέσσος και μέσος, ἔννεπε και ἔνεπε, ὅσσος και ὅσος.

Σύμφωνα α. Πολλά σύμφωνα γράφονται διπλά ή μονά ανάλογα με το μέτρο, Ὀδυσσεύς και Ὀδυσεύς, μέσσος και μέσος, ἔννεπε και ἔνεπε, ὅσσος και ὅσος. ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ Ο Όμηρος γράφει μία λογοτεχνική διάλεκτο που κατά βάση συνίσταται από τις διαλέκτους αιολική και αρχαία ιωνική με ελαφριά ανάμειξη αρκαδο-κυπριακής, αττικής και μη ελληνικών τύπων μαζί με κάποιες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ. Αρχαία ελληνική γλώσσα. Κορίνα Τσιτσιρίκου

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ. Αρχαία ελληνική γλώσσα. Κορίνα Τσιτσιρίκου ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ Αρχαία ελληνική γλώσσα Κορίνα Τσιτσιρίκου ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ Οι αντωνυμίες που δηλώνουν τα τρία πρόσωπα του λόγου, πρώτο, δεύτερο και τρίτο, λέγονται προσωπικές. Το πρώτο πρόσωπο είναι εκείνο που μιλά:

Διαβάστε περισσότερα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα Ενότητα 1 Το ταξίδι των λέξεων στον χρόνο Η επιβίωση

Διαβάστε περισσότερα

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ. Παναγιώτης Δεμέστιχας Στέλλα Γκανέτσου

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ. Παναγιώτης Δεμέστιχας Στέλλα Γκανέτσου ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Παναγιώτης Δεμέστιχας Στέλλα Γκανέτσου ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Συγγραφείς: Παναγιώτης Δεμέστιχας, Στέλλα Γκανέτσου Υπεύθυνη Παραγωγής: Φωτεινή

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Γ ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Γ ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΣΗΣΑ 2 1. Να συμπληρώσετε τα κενά με τα παραθετικά των επιθέτων και των επιρρημάτων που βρίσκονται στην παρένθεση. - Τὸ σῴζειν τἀγαθὰ τοῦ κτήσασθαι (χαλεπόν, συγκρ.). - Τῶν ἀνδρῶν ἐπολέμησαν αἱ γυναῖκες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 4 Ετυμολογικά 1. Να κατατάξετε τα παρακάτω παράγωγα ουσιαστικά στην κατηγορία στην οποία ανήκουν (υποκοριστικά, περιεκτικά, τοπικά): κυνηγέσιον, πευκών, σφηκιά, κηπάριον, χαλκεῖον, πυργίσκος, ξιφίδιον,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 5 Ετυμολογικά 1. Να κατατάξετε τα παρακάτω ουσιαστικά σε μια από τις κατηγορίες που δίνονται στην παρένθεση (παρώνυμα, εθνικά, πατρωνυμικά): σκαπανεύς, Ἀβδηρίτης, Ἀτρείδης, Θηβαῖος, δεσμώτης, Κυψελίδης,

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ

AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΜΑΔΑ Α : AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀθηναῖοι, ὡς καὶ οἱ ἑτέρας πόλεις κατοικοῦντες, πολλὰ ἐν τῷ βίῳ ἐπιτηδεύουσι, ἵνα τὰ ἀναγκαῖα πορίζωνται: Ναυσικύδης ναύκληρος ὢν περὶ τὴν τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ 322Α - 323Α

ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ 322Α - 323Α ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙ ΕΥΣΗΣ Αµυραδάκη 20, Νίκαια (210-4903576) ΤΑΞΗ... Γ ΛΥΚΕΙΟΥ... ΜΑΘΗΜΑ...ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ... Α] ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ

Διαβάστε περισσότερα

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1 Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Υ ΠΟΥ ΡΓΕΙΟ ΕΘΝ. ΠΑ Ι ΕΙΑ Σ & ΘΡΗΣ Κ/Τ Ω ΕΝΙΑ ΙΟΣ ΙΟΙΚΗΤ ΙΚΟΣ Τ ΟΜ ΕΑ Σ Σ ΠΟΥ Ω Ν ΕΠΙΜ ΟΡΦΩ Σ ΗΣ ΚΑ Ι ΚΑ ΙΝΟΤ ΟΜ ΙΩ Ν /ΝΣ Η Σ ΠΟΥ Ω Τ µ ή µ α Α Α. Πα π α δ ρ έ ο υ 37

Διαβάστε περισσότερα

Β ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ. Αρσενικά και θηλυκά σε ως και ουδέτερα σε ων. Α. ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ

Β ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ. Αρσενικά και θηλυκά σε ως και ουδέτερα σε ων. Α. ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Β ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Περιλαμβάνει τις εξής κατηγορίες: ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΑ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΑΤΤΙΚΟΚΛΙΤΑ Αρσενικά και θηλυκά σε ος και ουδέτερα σε ον. Αρσενικά και θηλυκά σε ους και ουδέτερα σε ουν. Αρσενικά και θηλυκά σε ως

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά (Γ1, 1-2, 3-4/6/12) Τῷ περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς ἑκάστη καὶ ποία

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά (Γ1, 1-2, 3-4/6/12) Τῷ περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς ἑκάστη καὶ ποία ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 29 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΟΙΟΙ ΚΑΙ OMOHXΟΙ ΤΥΠΟΙ

ΟΜΟΙΟΙ ΚΑΙ OMOHXΟΙ ΤΥΠΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΚΑΙ OMOHXΟΙ ΤΥΠΟΙ Κατά την κλίση των ρημάτων παρουσιάζονται ορισμένοι όμοιοι τύποι. Ιδιαίτερη προσοχή λοιπόν πρέπει να δοθεί στους εξής: 1. Το γ ενικό πρόσωπο Οριστικής Ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4)

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4) 53 Χρόνια ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΑΒΒΑΪΔΗ-ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗ ΠΑΓΚΡΑΤΙ : Φιλολάου & Εκφαντίδου 26 : Τηλ.: 2107601470 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ : ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ 2013 ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά,

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου. Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου. Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Διαφάνειες Γραμματική: Συμφωνόληκτα 3 Κλήση αφωνόληκτων 4-6 Κλίση ημιφωνόληκτων 7-15 Ασκήσεις 16-23 Εργασία για το σπίτι 24 Κ.

Διαβάστε περισσότερα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα Από το εγχειρίδιο της Α Γυμνασίου Ενότητα 12 Α. Κείμενο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011 ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ www.scooltime.gr www.schooitime.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ ΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Διαβάστε περισσότερα

Σύνδεσε με μια γραμμή καθένα από αυτά με μια από τις σημασίες της δεξιάς στήλης.

Σύνδεσε με μια γραμμή καθένα από αυτά με μια από τις σημασίες της δεξιάς στήλης. Αρχαία Ελληνικά Ενότητα 6. Λύσεις ασκήσεων 1. Συμπλήρωσε τις προτάσεις επιλέγοντας τη σωστή λέξη από το εξωτερικό πλαίσιο. 1) Πρίαμος ἢ Μενέλαος ἄρχει Σπάρτης; 2) Οὐχ ὁρῶ τὸ ἐμὸν ἀργύριον. Κλέπτης εἶ,

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας

Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας Πλέομεν οὖν ὅσον τριακοσίους Είχαμε διανύσει λοιπόν, κατά το θαλάσσιο σταδίους ταξίδι μας περίπου τριακόσια στάδια καὶ προσφερόμεθα νήσῳ μικρᾷ και πλησιάζαμε

Διαβάστε περισσότερα

JEAN-CHARLES BLATZ 02XD34455 01RE52755

JEAN-CHARLES BLATZ 02XD34455 01RE52755 ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΝ Ι ΑΜ ΕΣ ΩΝ ΟΙ Κ ΟΝΟΜ Ι Κ ΩΝ Κ ΑΤΑΣ ΤΑΣ ΕΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙ ΡΙ ΑΣ Κ ΑΙ ΤΟΥ ΟΜ Ι ΛΟΥ Α Τρίµηνο 2005 ΑΝΩΝΥΜΟΣ Γ ΕΝΙ Κ Η ΕΤ ΑΙ Ρ Ι Α Τ ΣΙ ΜΕΝΤ ΩΝ Η Ρ ΑΚ Λ Η Σ ΑΡ. ΜΗ Τ Ρ. Α.Ε. : 13576/06/Β/86/096

Διαβάστε περισσότερα

Οι τα α α α α α α α Κ. ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε. ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι. ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο

Οι τα α α α α α α α Κ. ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε. ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι. ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο ΧΕΡΟΥΒΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΙΝΩΝΙΟ Λ. Β Χερουβικόν σε ἦχο πλ. β. Ἐπιλογές Ἦχος Μ Α µη η η η ην Οι τ Χε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε ε Χε ε ε ε ε ε ε ε ε ρου ου βι ι ι ι ι ι ι ιµ µυ στι κω ω ω ω ω ως ει κο ο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΤΡΕΙΣ (3) Διδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτωνος Πρωταγόρας 323C-324Α

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτωνος Πρωταγόρας 323C-324Α ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012 ΚΕΙΜΕΝΟ: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012 ΚΕΙΜΕΝΟ: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙ ΕΥΣΗΣ Αµυραδάκη 20, Νίκαια (210-4903576) ΤΑΞΗ... Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ... ΜΑΘΗΜΑ...ΑΡΧΑΙΑ... ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012 ΚΕΙΜΕΝΟ: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ Ἐν μὲν οὖν τῷ λοιπῷ βίῳ τὴν τοιαύτην

Διαβάστε περισσότερα

2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ 2o ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ Κείμενο: Λυσίου «Υπέρ Μαντιθέου» ( 18-21) ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Α. Από το κείμενο που

Διαβάστε περισσότερα

1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ

1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ 1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ Α Κείμενο Ἀκούσας ταῦτα ὁ Θηραμένης, ἀνεπήδησεν ἐπί τήν ἑστίαν καί εἶπεν: «Ἐγώ δ ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἱκευεύω τά πάντων ἐννομώτατα, μή ἐπί Κριτίᾳ εἶναι ἐξαλείφειν

Διαβάστε περισσότερα

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα Ενότητα 15 Α. Κείμενο Η Αθήνα προπύργιο της Ευρώπης

Διαβάστε περισσότερα

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12)

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Ἐπειδὴ πᾶσαν πόλιν ὁρῶμεν κοινωνίαν τινὰ οὖσαν καὶ πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2014 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2014 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2014 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (5) ιδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Ενότητα 3 ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2014-2015 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΥΠΡΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2014-2015 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΥΠΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου. Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο. Α Τετράμηνο

Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου. Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο. Α Τετράμηνο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο Α Τετράμηνο Το δειγματικό δοκίμιο αξιολόγησης που ακολουθεί βασίζεται στον γενικό τύπο διαγωνίσματος που

Διαβάστε περισσότερα

ε ε λε η σον Κυ ρι ε ε ε

ε ε λε η σον Κυ ρι ε ε ε Ἡ τάξις τοῦ ἑωθινοῦ Εὐαγγελίου ᾶσα νοὴ Αἰνεσάτω ὁ ιάκονος: Τοῦ Κυρίου δεηθῶµεν Κυ ρι ε ε λε η σον ὁ Ἱερεύς: Ὅτι Ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡµῶν, Ἦχος η α σα πνο η αι νε σα α τω τον Κυ ρι ον Αι νε σα α τω πνο η πα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΟΥΚΥ Ι Η ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36

ΘΟΥΚΥ Ι Η ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36 ΘΟΥΚΥ Ι Η ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36 ΘΕΜΑ: Εγκώμιο των προγόνων, των πατέρων και της σύγχρονης γενιάς. Υποδήλωση του θέματος του Επιταφίου. ΠΡΟΓΟΝΟΙ (Από τη μυθική εποχή ως το τέλος των Περσικών

Διαβάστε περισσότερα

1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο Πλάτωνος Πρωταγόρας (323Α-Ε)

1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο Πλάτωνος Πρωταγόρας (323Α-Ε) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό

Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Γ Γυμνασίου Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Διαφάνειες Ετυμολογία: ουσιαστικών από ρήματα Παραγωγή 3-7 Ασκήσεις ετυμολογίας 8-16 Σύνταξη: Οι επιρρηματικοί

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ.

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 24 ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 6 Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 11-14) Τῆς ἑορτῆς Παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς (Ματθ. 13-17) 13 Κυριακῆς μετὰ τὰ Φῶτα Ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν (Ἐφεσ. δ 7-13)

Διαβάστε περισσότερα

1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο. Πλάτωνος Πρωταγόρας, (324 Α-C).

1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο. Πλάτωνος Πρωταγόρας, (324 Α-C). ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ε α ο Σ στ α Κο ω ς Ασφά ε ας- Ε Σ στ α Κο ω ς Ασφά σ ς φά αιο Α Α ές αι ό α α ο ιαίο σ ή α ος οι ι ής Ασφά ιας... 3 Ά θ ο ιώ ις α ές ο ιαίο σ ή α ος οι ι ής Ασφά ιας... 3 Ά θ ο θ ι ό βού ιο οι ι ής Ασφά

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 7 η H λύση του γόρδιου δεσμού

Ενότητα 7 η H λύση του γόρδιου δεσμού Ενότητα 7 η H λύση του γόρδιου δεσμού Ὡς δέ Άλέξανδρος παρῆλθεν ἐς Γόρδιον, πόθος λαμβάνει αὐτόν ἰδεῖν τήν ἅμαξαν τήν Γορδίου καί τόν δεσμόν τοῦ ζυγοῦ τῆς ἁμάξης. Πρός δέ δή ἄλλοις καί τόδε ἐμυθεύετο περί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω. ΥΠΟΤΑ- ΚΤΙΚΗ ω ης η ωμεν. ισθι εστω. εσοίμην εσοιο εσοιτο εσοίμεθα εσοισθε εσοιντο ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ. ο υσης ο υσ η ο υσαν

ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω. ΥΠΟΤΑ- ΚΤΙΚΗ ω ης η ωμεν. ισθι εστω. εσοίμην εσοιο εσοιτο εσοίμεθα εσοισθε εσοιντο ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ. ο υσης ο υσ η ο υσαν ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω Ε- ΝΕ- ΣΤΩ- ΤΑΣ ΠΑ- ΡΑ- ΤΑ- ΤΙ- ΚΟΣ ΜΕΛ- ΛΟ- ΝΤΑΣ ΚΛΙΣΗ ΟΡΙΣΤΙ- ΚΗ ε ιμί ε ι εστί(ν) εσμέν εστέ ε ισί(ν) η/ ην ησθα ην ημεν ησαν εσομαι εσ η/ εσει εσται εσόμεθα εσεσθε εσονται ΥΠΟΤΑ-

Διαβάστε περισσότερα

ές ές ώ ς ς ίς ά ής ί ς ό ς ί ς ς ό ς ό ς ί ς

ές ές ώ ς ς ίς ά ής ί ς ό ς ί ς ς ό ς ό ς ί ς ές ές ώ ς ς ίς ά ής ί ς ό ςί ςς όςό ς ίς ό ίό ς Έ ί ύ έςώς ς ές ί ς ς ίς ές έςές ς ίς έςώς ς ύς ίς ή ή ί ής ί ς ά ό ίό ς Έ ί ύ ές ί ς ς ίς ές έςές ς ίς έςώς ς ύς ίς ή ή ί ής ί ς ά ές ές ώ ς ίέ ςύ όίώώ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Κείµενο ιδαγµένο: ηµοσθένους, Υπέρ τῆς Ῥοδίων ἐλευθερίας, (18-20) 18 Ὥστ ἔγωγ οὐκ ἄν ὀκνήσαιµ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΥΣΤΕΡΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΥΣΤΕΡΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΥΣΤΕΡΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ 1. Πτωχοπρόδρομος - Το κείμενο έχει πολλές διαφορετικές γραφές στα χειρόγραφα που διασώζεται, λόγω του σχετικά δημώδους αλλά και σκωπτικού του χαρακτήρα. Δυσχεραίνει

Διαβάστε περισσότερα

Φύλλο εργασία στη Γραµµατική Ενεστώτα και Μέλλοντα Μέση Φωνή

Φύλλο εργασία στη Γραµµατική Ενεστώτα και Μέλλοντα Μέση Φωνή ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 14 ( βιβλίο Α Γυµνασίου) Φύλλο εργασία στη Γραµµατική Ενεστώτα και Μέλλοντα Μέση Φωνή γ λύω Σ λύει Ο το λύει µε λύοµεν µε λύετε Ο τοι λύουσι(ν) Ποιο χρόνο συναντάµε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 3 Θεωρητικά στοιχεία 1. Παρατακτική σύνδεση α. Ασύνδετη παράταξη ή ασύνδετο σχήμα Είναι ο αρχικός και απλοϊκός τρόπος σύνδεσης όμοιων προτάσεων ή όρων. Κατ αυτόν τα συνδεόμενα μέρη διαδέχονται

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου Περικλέους Ἐπιτάφιος (ΙΙ, 41)

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου Περικλέους Ἐπιτάφιος (ΙΙ, 41) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 6 IOYΝIOY 2005 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ : ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου

Διαβάστε περισσότερα

Περικλέους Σταύρου 31 34100 Χαλκίδα Τ: 2221-300524 & 6937016375 F: 2221-300524 @: chalkida@diakrotima.gr W: www.diakrotima.gr

Περικλέους Σταύρου 31 34100 Χαλκίδα Τ: 2221-300524 & 6937016375 F: 2221-300524 @: chalkida@diakrotima.gr W: www.diakrotima.gr Προς: Μαθητές Α, Β & Γ Λυκείου / Κάθε ενδιαφερόμενο Αγαπητοί Φίλοι Όπως σίγουρα γνωρίζετε, από τον Ιούνιο του 2010 ένα νέο «ΔΙΑΚΡΟΤΗΜΑ» λειτουργεί και στη Χαλκίδα. Στο Φροντιστήριό μας, κάνοντας χρήση

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 324A C

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 324A C ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ - ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΒΔΟΜΗ-ΟΓΔΟΗ ΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗΣ-ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ

ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΒΔΟΜΗ-ΟΓΔΟΗ ΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗΣ-ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗ ΕΒΔΟΜΗ-ΟΓΔΟΗ ΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗΣ-ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ 1. Οι Φωνολογικές αλλαγές - Η απώλεια της διαφοροποίησης μακρών-βραχέων, ήδη εν εξελίξει από την αρχή της ελληνιστικής περιόδου (μαρτυρίες

Διαβάστε περισσότερα

Α Α Α Α Α Α 1) Α Α Α Α Α Α 3) Α Α Α Α Α Α Α ο οθ σία -> > ό ος ύ α -> Ύ α η α α αίο φα αίο 4) α ασ άσ ις οβά ω ο οθέ ηση α ασ άσ ω

Α Α Α Α Α Α 1) Α Α Α Α Α Α 3) Α Α Α Α Α Α Α ο οθ σία -> > ό ος ύ α -> Ύ α η α α αίο φα αίο 4) α ασ άσ ις οβά ω ο οθέ ηση α ασ άσ ω 1 ΕΙΣΓΩΓΗ Η οβ ο οφί σ η Κύ ο ο ί ό χιο ω χ ό ω έ ό ο ς ιο ση ι ούς ο ς ης η ο οφίςτ όβ ού η β σ ηση, ις βοσ ές ι ό ό οι οϊό ω ω ι ώ ι ιώ Πέ ό ό ό ως έχ ι ή ης σχό ηση σ 3000 ί ο οι ο έ ι ς ο έχο 325000

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ: ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΧΑ ΡΑ ΚΤ ΗΡ ΙΣ ΤΙ ΚΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ - ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑ ΣΙ Α - ΚΑΡΑ ΣΑ ΒΒ ΟΓ ΠΟ Υ ΑΝ ΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΘΕΜΑ: ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΧΑ ΡΑ ΚΤ ΗΡ ΙΣ ΤΙ ΚΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ - ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑ ΣΙ Α - ΚΑΡΑ ΣΑ ΒΒ ΟΓ ΠΟ Υ ΑΝ ΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΕΧΝ Οη ΟΓ ΙΚ Ο Ε Κ ΠΟ ΙΔ ΕΥ ΤΙ ΚΟ ΙΔΡΥΜΟ ΚΟΒΟΠΑΕ ΕΧΟΠΗ ΔΙϋΙ ΚΗ ΕΗ Σ ΚΑΙ Ο Ι ΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ηο ΓΙ ΣΤ ΙΚ ΗΣ ΘΕΜΑ: ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΧΑ ΡΑ ΚΤ ΗΡ ΙΣ ΤΙ ΚΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ - ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑ ΣΙ Α - Καθηγητή ΚΑΡΑ ΣΑ ΒΒ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 1,1,27-28 Ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τούτῳ ἠγγέλθη τοῖς τῶν Συρακοσίων στρατηγοῖς οἴκοθεν ὅτι φεύγοιεν ὑπὸ τοῦ δήμου. Συγκαλέσαντες οὖν τοὺς ἑαυτῶν στρατιώτας Ἑρμοκράτους

Διαβάστε περισσότερα

Αντωνυμίες ονομάζονται οι κλιτές λέξεις που χρησιμοποιούνται στο λόγο αντί των ονομάτων (ουσιαστικών ή επιθέτων). Τα είδη των αντωνυμιών είναι:

Αντωνυμίες ονομάζονται οι κλιτές λέξεις που χρησιμοποιούνται στο λόγο αντί των ονομάτων (ουσιαστικών ή επιθέτων). Τα είδη των αντωνυμιών είναι: 1 ονομάζονται οι κλιτές λέξεις που χρησιμοποιούνται στο λόγο αντί των ονομάτων (ουσιαστικών ή επιθέτων). Τα είδη των αντωνυμιών είναι: 1. προσωπικές, 2. δεικτικές, 3. οριστική ή επαναληπτική, 4. κτητικές

Διαβάστε περισσότερα

1 Definite Article. 2 Nouns. 2.1 st Declension

1 Definite Article. 2 Nouns. 2.1 st Declension 1 Definite Article m. f. n. s. n. ὁ ἡ το a. τον την το g. του της του d. τῳ τῃ τῳ pl. n. οἱ αἱ τα a. τους τας τα g. των των των d. τοις ταις τοις 2 Nouns 2.1 st Declension f. s. n. τιμ η χωρ α θαλασσ α

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. τ... μαθητ... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος

ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ. τ... μαθητ... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος ΗΛΙΑΣ Γ. ΚΑΡΚΑΝΙΑΣ - ΕΦΗ Ι. ΣΟΥΛΙΩΤΟΥ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ τ... μαθητ...... ΤΑΞΗ Α ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ... Β Τεύχος Çëßáò Ã. ÊáñêáíéÜò - Έφη Ι. Σουλιώτου Τετράδιο Πρώτης Γραφής Α Δημοτικού Β ΤΕΥΧΟΣ Απαγορεύεται

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1, 1-4

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1, 1-4 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑÏΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Διάλεξη 08 Δεύτερο επεισόδιο (163e-165a7): Κριτίου ρήσις και τέταρτος ορισμός της σωφροσύνης (τὸ γιγνώσκειν αὐτὸν ἑαυτόν) Νικόλαος Γ. Χαραλαμπόπουλος

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. 1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο. Πλάτωνος Πρωταγόρας, 322Α-323Α.

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. 1. ιδαγμένο κείμενο από το πρωτότυπο. Πλάτωνος Πρωταγόρας, 322Α-323Α. ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΡΙΤΗ 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ Α] Να εντοπίσετε το Ρήμα, το Υποκείμενο και το Κατηγορούμενο ή το Αντικείμενο/α: 1. Ὁ σοφὸς ἐστι εὐδαίμων. 2. Βουκεφάλας ὑπὸ καύματος καματηρὸς ἐγένετο. 3. Ὁ ἵππος μέλας

Διαβάστε περισσότερα

Μέτοπον Τ.Τ. 903. Δεσποινίς

Μέτοπον Τ.Τ. 903. Δεσποινίς Μέτοπον Τ.Τ. 903 Δεσποινίς Έλαβα το γράμμα σου και ευχαριστώ πολύ δια την ενθύμισιν σου γνωρίζω Δες/νίς ότι εμείς εδώ περνούμε πολύ καλλά, έχομεν την καλή μας συντροφιά τα λεβεντόπαιδα, έχομε κρύα νερά

Διαβάστε περισσότερα

Συντακτικό. χρόνου. Απρόσωπα ρήματα και εκφράσεις Προσοχή ουσιαστ.(σε ονομαστ.)+ἐστί ουδέτερο επιθέτου+ἐστί(π.χ. ἄξιον ἐστί) ουδέτερο μτχ.

Συντακτικό. χρόνου. Απρόσωπα ρήματα και εκφράσεις Προσοχή ουσιαστ.(σε ονομαστ.)+ἐστί ουδέτερο επιθέτου+ἐστί(π.χ. ἄξιον ἐστί) ουδέτερο μτχ. Συντακτικό Υποκείμενο -οτιδήποτε έχει άρθρο -εμπρόθετος προσδιορισμός(ἀμφί+αιτ.=ποσό κατά προσέγγιση) -Υποκ.απαρεμφάτου(ταυτοπροσωπία-ετεροπροσωπία) -Υποκ.μετοχής=ίδια πτώση,γένος,αριθμό με τη μετοχή (εκτός

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΣΩΝΤΜΙΕ Είναι κλιτές λέξεις που αντικαθιστούν ονοματικές φράσεις και κάνουν την ίδια «δουλειά» με αυτές.

ΑΝΣΩΝΤΜΙΕ Είναι κλιτές λέξεις που αντικαθιστούν ονοματικές φράσεις και κάνουν την ίδια «δουλειά» με αυτές. ΑΝΣΩΝΤΜΙΕ Είναι κλιτές λέξεις που αντικαθιστούν ονοματικές φράσεις και κάνουν την ίδια «δουλειά» με αυτές. Οι αντωνυμίες δίνουν στον λόγο μας συντομία και σαφήνεια. Μας βοηθούν να μιλάμε πιο εύκολα για

Διαβάστε περισσότερα

Η πρόταση. Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα.

Η πρόταση. Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα. Η πρόταση Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα. Ορθογραφικές παρατηρήσεις 1. Το πρώτο γράμμα κάθε πρότασης

Διαβάστε περισσότερα

T.: -3332553/4 Fax: 210-3332559 e-mail: press@minfin.gr

T.: -3332553/4 Fax: 210-3332559 e-mail: press@minfin.gr Ο Α Α Ο ΙΟ ΟΙ Ο Ο Ι Ω Α ΙΟ Ο ί ς -7 Αθή α T.: -3332553/4 Fax: 210-3332559 e-mail: press@minfin.gr ί, β ίο 2014 ίο ύ ο ί α έ ι ίσ ι ή οι ο ο ία α έ α ούς θ ούς α ά ς, βασισ έ σ αύ σ ς σ ι ής οι ο ο ι ής

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 9 η Οι νόμοι επισκέπτονται το Σωκράτη στη φυλακή

Ενότητα 9 η Οι νόμοι επισκέπτονται το Σωκράτη στη φυλακή Ενότητα 9 η Οι νόμοι επισκέπτονται το Σωκράτη στη φυλακή Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο, ἐλθόντες οἱ νόμοι καί τό κοινόν τῆς πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο Εἰπέ μοι,

Διαβάστε περισσότερα

Θέ α: ωσ ή ια ροφή και άσκηση ια ο ς εφήβο ς.

Θέ α: ωσ ή ια ροφή και άσκηση ια ο ς εφήβο ς. 4ο Ε Α α ο σίο Α' ίο 4-2015 ρε νη ική ρ ασία Θέ α: ωσ ή ια ροφή και άσκηση ια ο ς εφήβο ς. 4η Ο ά α 1ο Τ τ ά η ο Y ο ώτη α: ι ές α ές άσ ησης ια ο ς φήβο ς. Γενικές αρχές άσκησης: Εί η Άσ ησης Ια ι ός

Διαβάστε περισσότερα

1. αναμετάδιδαν ζωντανά-ταυτόχρονα την Μυθωδία στον Άρη για να την ακούσει ποίος???

1. αναμετάδιδαν ζωντανά-ταυτόχρονα την Μυθωδία στον Άρη για να την ακούσει ποίος??? "Mythodea" ["Μυθοδία", δηλαδή "Λόγος Δία" ή "Μυθωδία", δηλαδή "Ωδή (προς) Δία"] συναυλία η οποία έλαβε χώρα στις 28.06.2001, στον ενεργειακό χώρο των στηλών του ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ στην Αθήνα. Αλλά ας τα πάρουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟ: ( 52) Ἀκούσας ταῦτα ὁ Θηραμένης, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὴν ἑστίαν καὶ εἶπεν «Ἐγὼ δ, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἱκετεύω τὰ πάντων ἐννομώτατα, μὴ ἐπὶ Κριτίᾳ εἶναι

Διαβάστε περισσότερα

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Τευχος πρωτο αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Άσκηση Υπόθεση παραχάραξης Το 1938, το Υφυπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας του ελληνικού κράτους δημοσιεύει

Διαβάστε περισσότερα

Ω Α Ο Ω - Α (2.000..-148.. Ο Ο Ω ΑΪ Α Ο Α Ο Α (148..-313.. Ο Ο Α Ο Α Ο Α (313-1430) Ο Ο Ο Ω Α Α Ο (1430-1912) Ω Α Ο (1912)

Ω Α Ο Ω - Α (2.000..-148.. Ο Ο Ω ΑΪ Α Ο Α Ο Α (148..-313.. Ο Ο Α Ο Α Ο Α (313-1430) Ο Ο Ο Ω Α Α Ο (1430-1912) Ω Α Ο (1912) σ ι ή Α Ω (2.000..-148. Ο Ο Α έ ι / ισ ι έ Ο Ω - Α Ο ί ι Α.) Ω ΑΪ Α Ο Α Ο Α (148..-313.. Α Α Ο Ο Α Ο Ο Ο Ω Α Ω Α Ο Α Ο Α (313-1430) ΑΟ (1430-1912) Α Ο (1912) Α Ω Α Ο Ω - Α.. Ο Α Α...-148 ιί ή ι ί ώ ισ

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ ΕΙΔΥΛΛΙΑ -ΓΛΩΣΣΑ, ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ, ΕΙΔΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΜΕΤΡΟ -ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ 11

ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ ΕΙΔΥΛΛΙΑ -ΓΛΩΣΣΑ, ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ, ΕΙΔΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΜΕΤΡΟ -ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ 11 1 ΘΕΟΚΡΙΤΟΥ ΕΙΔΥΛΛΙΑ -ΓΛΩΣΣΑ, ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ, ΕΙΔΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ, ΜΕΤΡΟ -ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ 11 Από τη στιγμή που το μέτρο των θεοκρίτειων ποιημάτων είναι το ομηρικό/επικό/δακτυλικό εξάμετρο, η πρώτη οφειλή

Διαβάστε περισσότερα

Η ούσια εκ των οτέ ων ιαφά ια.

Η ούσια εκ των οτέ ων ιαφά ια. ΟΠΟ Η ΙΑΒΟ Η Α ιο ό σ ς α ο σ α ι ό ας ια ά ς Ο ίας / / ια ις ια ι ασί ς οσφ ής σ ο ο έα ς σύ α ς οσί σ βάσ Η σ ή σ ί * ί ο ι ή. α ό η α ερω ηθέν ων * Α αφέ α ο ά ος έ ος σας: * Π οσ ιο ίσ ι ιό ά σας:

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ B ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2014-2015 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΥΠΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Α ΚΛΙΣΗ ὁ νεανίας ὁ Γοργίας ὁ Αἰσχίνης ὁ ἐργάτης ὁ Σπαρτιάτης [ᾱ] ὁ Τεγεάτης [ᾱ] ὁ πολίτης [ῑ] ὁ τεχνίτης [ῑ] ὁ κριτής /πληθυντικού ὁ πρεσβύτης [ῡ] /πληθυντικού ὁ δεσπότης 1 ἡ δουλεία ἡ δωρεά ἡ ἐπιμέλεια

Διαβάστε περισσότερα

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος 2 Tesalonika 1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος τη εκκλησια θεσσαλονικεων εν θεω πατρι ημων και κυριω ιησου χριστω 2 χαρις υμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ημων και κυριου ιησου χριστου 3 ευχαριστειν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ)

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 1: Ἴσως οὖν εἴποιεν ἂν πολλοὶ τῶν φασκόντων φιλοσοφεῖν, ὅτι οὐκ ἄν ποτε ὁ δίκαιος ἄδικος γένοιτο, οὐδὲ ὁ σώφρων

Διαβάστε περισσότερα

---------------------------------------------------------------------------------------- 1.1. --------------

---------------------------------------------------------------------------------------- 1.1. -------------- ΕΚΘΕΣΗ Τ Ο Υ Ι Ο Ι ΚΗΤ Ι ΚΟ Υ ΣΥ Μ Β Ο Υ Λ Ι Ο Υ Π Ρ Ο Σ Τ ΗΝ Τ Α ΚΤ Ι ΚΗ Γ ΕΝ Ι ΚΗ ΣΥ Ν ΕΛ ΕΥ ΣΗ Τ Ω Ν Μ ΕΤ Ο Χ Ω Ν Kύριοι Μ έ τ οχοι, Σ ύµ φ ω ν α µ ε τ ο Ν όµ ο κ α ι τ ο Κα τ α σ τ α τ ικ ό τ ης ε

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 322b6-323a3

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 322b6-323a3 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

ƆƧʽƧƤƭƵƱ ƭƨʽ ƨưʊ ƌʊƶƭƶƨƣƨʊƶ ƍƴƵƱƲƬƿƯ Ɖ 115 ƐƱƯʷƧƨƳ 20 ƈ1.ƥ. ɦƮƤƥƱƯ ɢ ƱƮƠ ƱƶƯ ɢƭơƲƶưƤƯ ƨʅʈʊư

ƆƧʽƧƤƭƵƱ ƭƨʽ ƨưʊ ƌʊƶƭƶƨƣƨʊƶ ƍƴƵƱƲƬƿƯ Ɖ 115 ƐƱƯʷƧƨƳ 20 ƈ1.ƥ. ɦƮƤƥƱƯ ɢ ƱƮƠ ƱƶƯ ɢƭơƲƶưƤƯ ƨʅʈʊư 1 25 Ï 2009 : : (5) 1, 1-4,,,,,.,,,,.,,.,, (,, ),,,,,. 1 5 2. : «.» 10. : 1. «....»,,, 37-38 ( ): «,,.» 15 2., ; 15 3. ; 10 4.,, :,,,,. 10 2 5 3 115 1. 2, 3..,. ----------- 1. = 2. = 3. =,.. 20 1.. : :.

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν

ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν 43. Ὀνόματα οὐσιαστικὰ λέγονται αἱ λέξεις, αἱ ὁποῖαι σημαίνουν ὄντα, ἤτοι πρόσωπα, ζῷα ἢ πράγματα, πρᾶξιν, κατάστασιν ἢ ἰδιότητα. 1) Τὰ οὐσιαστικά,

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικομάχεια Β6, 4-10

ιδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικομάχεια Β6, 4-10 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑÏΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ιδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους,

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

Προσοµοίωση Ανάλυση Απ ο τ ε λε σµ άτ ω ν ιδάσκων: Ν ικό λ α ο ς Α µ π α ζ ή ς Ανάλυση Απ ο τ ε λε σµ άτ ω ν Τα απ ο τ ε λ έ σ µ ατ α απ ό τ η ν π αρ αγ ω γ ή κ αι τ η χ ρ ή σ η τ υ χ αί ω ν δ ε ι γ µ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ Για την αξιολόγηση του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών Α Γυμνασίου με τη χρήση εξεταστικού δοκιμίου προτείνεται όπως: Για κάθε μέρος του

Διαβάστε περισσότερα

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΚΕΛΟΥΣ. Ληξιπρόθεσµες οφειλές (τιµολόγιο>90 ηµερών) Εγκεκριµένη πίστωση. Χωρις κατανοµή πίστωσης

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΚΕΛΟΥΣ. Ληξιπρόθεσµες οφειλές (τιµολόγιο>90 ηµερών) Εγκεκριµένη πίστωση. Χωρις κατανοµή πίστωσης ΦΟΡΕΑΣ: Υπουργείο / Αποκεντρωµένη ιοίκηση..... ΕΙ ΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ: Γενική γραµµατεία... / Περιφέρεια..... Αναφορά για το µήνα: Ετος: 2012 ΣΑ έργου (Π Ε) Υποχρεώσεις πιστοποιηµένων εργασιών χωρίς τιµολόγιο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΤΑΞΗ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΤΑΞΗ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 26 ΜΑΪΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΕΞΙ (6) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Πλάτωνος,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ιδαγµένο κείµενο Αριστοτέλους, Ηθικά Νικοµάχεια Β6, 4-10 Ἐν παντί δή συνεχεῖ καί διαιρετῷ ἔστι λαβεῖν τό µέν πλεῖον τό δ' ἔλαττον τό δ' ἴσον, καί ταῦτα ἢ κατ' αὐτό

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Ενότητα 3: Είναι - Συνειδέναι Κωνσταντίνος Μαντζανάρης Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

ές ά ς ές ά ς ί ύ ό ί ό ς ές ά ς ός ός ύ ή ς ός ό ς ό ς ή ί ό ς ό ς ύ ί ς ώ ώ ΐ ός ό ς ής ά ά ί ά ό ύ ί ά έ ί ς ύς ής ής ί ί ς ή ά ός ά ς ί ς έ ς ό ς

ές ά ς ές ά ς ί ύ ό ί ό ς ές ά ς ός ός ύ ή ς ός ό ς ό ς ή ί ό ς ό ς ύ ί ς ώ ώ ΐ ός ό ς ής ά ά ί ά ό ύ ί ά έ ί ς ύς ής ής ί ί ς ή ά ός ά ς ί ς έ ς ό ς ίςύςής ής ίίςή άός ά ς ί ς ί έςάς έςάς ί ύό ά έςάς ός όή ίί ς ός ά ς ί ςίώώί ός ά ς ί ςίώώί ί ίός έςάςέςάς ύί ςώ ώΐ ό ό ς ί ής ά έςάς άίό ήίός ός ά ς ί ςίώώί ός ός ύή ς ί ς ής έ ί ά ίάό ςί ς ύ όά ύύ ός

Διαβάστε περισσότερα

1. Να τονίσετε τις λέξεις και να δικαιολογήσετε την επιλογή σας, αναφέροντας τον αντίστοιχο κανόνα τονισμού

1. Να τονίσετε τις λέξεις και να δικαιολογήσετε την επιλογή σας, αναφέροντας τον αντίστοιχο κανόνα τονισμού ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (Κατεύθυνση) Λύνοντας τις παρακάτω ασκήσεις, θα μπορέσετε να ξαναθυμηθείτε τη γραμματική που μάθατε τα προηγούμενα χρόνια. Μπορείτε να ανατρέχετε στο βιβλίο της γραμματικής

Διαβάστε περισσότερα