Μάνος Γ. Τσελίκας. Απ όσα θυμάμαι. Αυτοβιογραφία

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Μάνος Γ. Τσελίκας. Απ όσα θυμάμαι. Αυτοβιογραφία"

Transcript

1 Μάνος Γ. Τσελίκας Απ όσα θυμάμαι Αυτοβιογραφία ΑΘΗΝΑ 2010

2 Μάνος Γ. Τελίκας Απ όσα θυμάμαι Όπως τα δέντρα φυλάγουν τη μορφή του αγέρα κι ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί, έτσι και τα λόγια φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί. Γιώργος Σεφέρης Σχετικά με τα υφαντά του Μετσόβου, στο ερώτημα «γιατί υφαίνετε ανάποδα;» (δηλαδή αυτό που βλέπουμε την ώρα που υφαίνουν είναι η ανάποδη του υφαντού), μια υφάντρα απάντησε: «Γιατί έτσι καταλαβαίνουμε τη ζωή. Όσο ζούμε, πολλά κάνουμε και πολλά μας συμβαίνουν. Όταν όμως έρθει ο αρχάγγελος Μιχαήλ να μας πάρει, γυρίζει το υφαντό της ζωής μας και για πρώτη φορά βλέπουμε ολοκληρωμένο και καθαρό το σχέδιο. Τότε μονάχα καταλαβαίνουμε». Ελένη Μπίστικα 2

3 Μέρος Α Τα πρώτα μου σπίτια Ο ι γονείς μου παντρεύτηκαν το 1926 και εγκαταστάθηκαν στη Δράμα, όπου ζούσαν πολλοί Ορτακινοί. Εκεί είχε εγκατασταθεί το 1922 ως πρόσφυγας εξ ανταλλαγής από την Ανατολική Θράκη, ο παπούς μου Λάμπρος με τους δυο γιούς του Παναγιώτη και Γιώργο, και τις δυό κόρες του, Σουλτάνα και Μαργιωτή. Η μητέρα μου Ελένη ήταν κόρη του Εμμανουήλ Βαλάσση, δασκάλου στη Σμύρνη, ο οποίος πέθανε λίγο πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή. Έτσι ο αδελφός της Θωμάς, που σπούδαζε γιατρός στην Αθήνα, κάλεσε κοντά του την οικογένεια και έγινε ο προστάτης τους. Ήμουν το τρίτο παιδί της οικογένειας. Όταν γεννήθηκα, ο πατέρας μου Γιώργος αγαπούσε πολύ την Ελένη του και της πήρε μια γερμανίδα να την βοηθεί στη βρεφοκομία. Ο ίδιος με νανούριζε τρυφερά με γλυκιά φωνή και με μουσικό αίσθημα. Περπατώντας με το ρυθμό του νανουρίσματος τραγουδούσε π.χ. Φύσα αεράκι δροσερό μέσ στων δεντρών τα φύλλα πάρ απ τα ρόδα τον ανθό κι απ τη μηλιά τα μήλα Και φέρ τα στο παιδάκι μου, είναι μικρό και κάνει το παιδί μου νάνι νάνι, νάνι το μικρό. Κι εσείς με τα χρυσά φτερά ονείρατα ελάτε και μεσ στο κρεβατάκι του σιγά σιγά εμπάτε, σιγά μην το ξυπνήσετε, είναι μικρό και κάνει το παιδί μου νάνι νάνι, νάνι το μικρό. Από τη Δράμα, όπου ήταν το πρώτο σπίτι της ζωής μου, δεν έχω αναμνήσεις, γιατί με έφεραν στην Αθήνα σε ηλικία 3 ετών. Μου διηγήθηκαν ότι έπεσα από τα χέρια μιας υπηρέτριας μέσα 3

4 στα νερά της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα, αλλά δεν πνίγηκα, γιατί κάποιος νέος έτρεξε και με έβγαλε από το νερό. (Πολύ αργότερα είδα τα νερά της Αγίας Βαρβάρας, όταν πήγα στη Δράμα ως στρατιώτης και συνάντησα τον ξάδελφό μου Ζήση Γουδεσίδη, γιο της θείας Μαργιωτής, και τον αδελφό του Λάμπρο. Ο πρώτος υπηρετούσε στο ΙΚΑ κι έφθασε να γίνει Διευθυντής, ο δεύτερος ήταν ταξιτζής και με δέχθηκε με χαρά στο σπίτι του. Ο Ζήσης ήταν και αγαπημένος τερματοφύλακας της Δόξας Δράμας όταν ήταν νέος, την εποχή που έπαιζαν ποδόσφαιρο «για την φανέλλα» εναντίον της Καβάλας και ενθουσίαζαν όλους τους Δραμινούς). Από το πρώτο σπίτι της Αθήνας στην οδό Μεθώνης θυμάμαι μόνο ένα καλαθάκι που κατέβαινε με ένα σκοινάκι από το μπαλκόνι του πατώματος, όπου μέναμε, στο δρόμο, για να το ξαναμαζέψουν και έτσι να πάρουν την εφημερίδα ή κάτι άλλο. Δεν υπήρχε ασανσέρ και η μαμά μου εξοικονομούσε κόπο. Όταν ήμουν πέντε ετών, το 1935, μέναμε με ενοίκιο στο σπίτι της Κας Κόδρου, σε μια πλατειούλα στρογγυλή κοντά στην Κεντρική Πλατεία Νέας Σμύρνης και στο τότε Δημαρχείο. Δεν πήγαινα ακόμα στο σχολείο, αλλά είχα μάθει να διαβάζω και η μητέρα μου με καλούσε για να με επιδείξει σε φίλες. Μια φορά μου έδωσε μια εφημερίδα να διαβάσω κι εγώ έπεσα επάνω στην αναγγελία του θανάτου του πολιτικού Δεμερτζή. (Τότε είχαν συμβεί απανωτοί θάνατοι πολιτικών στη Ελλάδα κι αυτό είχε σχέση και με την πολιτική αστάθεια, που έφερε τον Ιωάννη Μεταξά πρώτα ως προσωρινό δικτάτορα με απόφαση της Βουλής και ύστερα πραξικοπηματικά «Εθνικό Κυβερνήτη» σε συνεργασία με το βασιλιά Γεώργιο τον Β με σύστημα φασιστικό). Εγώ αυτά δεν τα ήξερα φυσικά. Διάβασα το κείμενο με ένα μόνο λάθος (στον τόνο) και επειδή δεν μπορούσα να πω το ρο είπα «Δεμέγτζης» κι αυτό έμεινε στην ιστορία των οικογενειακών ανεκδότων. Στην οδό Ομήρου, κοντά στο σπίτι μας, έμενε μια συμμαθήτριά μου, η Ευφροσύνη Δανάη Φαρμάκη (είναι σημαντικό ότι θυμάμαι το όνομα μετά από 74 χρόνια!), την οποία αγαπούσα στην πρώτη τάξη, όταν πήγαινα στο Α Δημοτικό Σχολείο, στην οδό Ομήρου και Κοραή γωνία. Θυμάμαι τα ξανθά μαλλιά της και την αναγνωρίζω στην ομαδική φωτογραφία της Α τάξεως που έχω φυλάξει. Η μαμά μου ήξερε την συμπάθειά μου και μου έλεγε καμιά φορά «πήγαινε να παίξεις με το κοριτσάκι». Έξω από το σχολείο όταν χτυπούσε το κουδούνι, συντασσόμαστε όλοι οι μαθητές κατά τάξεις και ψάλλαμε: 4

5 Είναι Θεός, αυτός σκορπά τον ήλιο που τη γη θερμαίνει και προστατεύει κι αγαπά ολόκληρη την οικουμένη. Είναι Θεός, κάθε πρωί μας στέλνει μια καινούργια μέρα Αυτός μας δίνει τη ζωή Αυτός μας δίνει την μητέρα. Είναι Θεός, μας οδηγεί και μας διδάσκει αυτά που πρέπει και ρίχνει μια ματιά στη γη κι όλας τας πράξεις μας τάς βλέπει Ύστερα κάναμε την προσευχή. Από το δημοτικό σχολείο θυμάμαι ότι ήμουν πολύ συγκρατημένος και ντροπαλός. Η δασκάλα της πρώτης ήταν κι αυτή ξανθιά. Την αγαπούσα κι αυτήν και εκείνη μου έδειχνε επίσης συμπάθεια. Στο διάλειμμα γινόμουν τολμηρός και ξαναέπαιρνα από τα αγόρια τις κλεμένες «αμάδες» των κοριτσιών, με τις οποίες εκείνες έπαιζαν κουτσό, και τους τις επέστρεφα. Πάλευα πολύ σπάνια, όταν αναγκαζόμουν, γιατί δεν μου άρεσε. (Όταν διάβασα πολύ αργότερα το μυθιστόρημα του Κρόνιν «Τα κλειδιά της βασιλείας», ταυτίστηκα κατά ένα τρόπο με τον ήρωαπαιδί, που τον έβαζαν να παλέψει με ένα διαμαρτυρόμενο, ενώ εκείνος ήταν καθολικός, κι αυτό γινόταν συχνά, ώσπου τα δυο παιδιά μίλησαν και συνεννοήθηκαν, κατάλαβαν ότι πάλευαν χωρίς αντιπάθεια, μόνο και μόνο γιατί το ήθελαν οι άλλοι και αυτό σταμάτησε). Δεν θυμάμαι όμως με ποιο πρόσχημα έσπρωχναν εμάς σε καυγά. Θυμάμαι επίσης ότι γενικά ήμουν τόσο ήπιος, ώστε κάποτε μου ζήτησε ένας συμμαθητής ένα τάληρο (5 δρχ.) που κρατούσα κι εγώ απλώς του το έδωσα! Αργότερα έδωσα τη δική μου ερμηνεία στα λόγια της Γραφής «καλάμι συντετριμμένο δεν θα σπάσει και λινάρι που καπνίζει δεν θα σβήσει». Στην τάξη ο ήπιος χαρακτήρας μου είχε παρεξηγηθεί από ένα συμμαθητή άτακτο και αμελή, τον Ουδινότη, ο οποίος, σε μια φάση που καθόταν δίπλα μου στο θρανίο, με τσιμπούσε. Η επανάληψη των ενοχλήσεων και ο τρόπος του ήταν τέτοιος, που στο νου μου η εποχή αυτή 5

6 μένει ως βασανιστήρια. Φαίνεται ότι και τότε οι μαθητές σπάνια κατέδιδαν τους συμμαθητές τους για αταξίες Δεν ξέρω αν αυτή η κατάσταση έχει σχέση, αλλά το έσκασα μια μέρα από το σχολείο και γύριζα στους δρόμους της μεγάλης Πλατείας, ώσπου βαρέθηκα. Νόμισα ότι θα με κοιτάζουν. Ένοιωσα μεγάλη ενοχή. Όταν ξαναεμφανίστηκα στο σχολείο, περίμενα ότι η δασκάλα θα μου ζητούσε το λόγο και ίσως θα με τιμωρούσε. Όμως, ενώ με πρόσεξε, δεν είπε τίποτα για την απουσία μου Θέλω να μιλήσω τώρα για τις αταξίες μου στο σπίτι και τις αντίστοιχες τιμωρίες. Μετά το σπίτι της Κας Κόδρου μετακομίσαμε πιο μακριά από το σχολείο, στην (τότε) οδό Κυδωνιών, σε μια μονοκατοικία με διπλή σκάλα και κήπο, που τη λέγανε «παλιά αστυνομία», προφανώς επειδή προηγουμένως στέγαζε το Αστυνομικό Τμήμα. Μια μέρα θύμωσα, ίσως επειδή η μαμά μου με μάλωσε, και για εκδίκηση έριξα κάτω πολλά ρούχα, που ήταν απλωμένα στην κουπαστή της σκάλας που πήγαινε σε μια υπόγεια κουζίνα. Εκείνη τότε πήρε μια πέτρα και μου κτύπησε τα χέρια συμβολικά. Μια άλλη φορά με κατήγγειλε στον μπαμπά, δεν θυμάμαι για ποια αταξία, κι εκείνος θύμωσε. Κι ενώ η συνηθισμένη τιμωρία του, όταν η μαμά βρισκόταν σε αδιέξοδο και αναγκαζόταν να καταφύγει σε εκείνον, ήταν ένας μπάτσος, τη φορά εκείνη (θα είχα, φαίνεται, δείξει μεγάλη ασέβεια) ο μπαμπάς ήταν πολύ θυμωμένος, εγώ αντιμίλησα κι έτρεξα να φύγω. Βγήκα στην αυλή, πήδησα τη μάντρα δεξιά και έτρεξα στο δρόμο κατά κάτω. Ο μπαμπάς με ακολούθησε και με κυνήγησε. Έτρεχα όσο μπορούσα, σκόνταψα και έπεσα. Αμέσως σκόνταψε και έπεσε και εκείνος Στο τέλος με έπιασε και πήγαμε στο σπίτι. Δεν θυμάμαι αν ήταν εκείνη τη φορά, αλλ ήταν σε εκείνο το σπίτι, όπου υπήρχε ένα ντουλαπάκι με κάρβουνα (είχαμε σόμπα που έκαιγε ανθρακίτη ή κωκ). Πρέπει να είχα κάνει κάτι πολύ κακό, γιατί με έβαλαν μέσα σ εκείνο το σκοτεινό ντουλαπάκι μέχρι να πω «ήμαρτον». Είχα πανικοβληθεί. Με πείραξε ιδιαίτερα ότι η μαμά δεν συνηγόρησε υπέρ μου ούτε στάθηκε ουδέτερη, αλλά έδειχνε να συμφωνεί με το αυστηρό μέτρο. Είχα πεισμώσει. Άλλωστε είχα πάρει ήδη και το παρατσούκλι γινατσής (πεισματάρης). Τελικά ψέλισα μια δυο φορές κάτι σαν «ήμαρτον» και βγήκα από κει μέσα. Μου φάνηκε πολύ σκληρό. Υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν τιμωρήθηκα καθόλου κι ακόμα θαυμάζω γι αυτό: Απέναντι από την «παλιά αστυνομία» ήταν ένα διόροφο σπίτι που ανήκε στον κ. Μπαλόγλου. (Ο μεγάλος τους γιος ήταν αργότερα εύελπις, πολέμησε γενναία στην Αλβανία ως Μιχάλης Μπαλόπουλος συγχρόνως με τον δεύτερο εξάδελφό μου Πάτροκλο Παπαπέτρου και μετά το 1967, επί κυβερνήσεως των συνταγματαρχών, έγινε Πρόεδρος του ΕΟΤ απ όπου 6

7 προέρχεται η λέξη «μπαλόσημο», επειδή λέγεται ότι χρηματιζόταν από τους ξενοδόχους, Μετά έγινε Υπουργός Γεωργίας της Χούντας, δικάστηκε και καταδικάστηκε για κάποια σκάνδαλα ). Μεταξύ των σπιτιών αυτών ήταν ο πλατύς χωματόδρομος έτσι ήταν τότε οι περισσότεροι δρόμοι. Μια μέρα που είχε βρέξει, στο δρόμο είχε σχηματιστεί ένας λάκκος με νερό. Εγώ ήπια από αυτό το καφέ νερό και, ενώ με κατέδωσε ο Μιχάλης Μπαλόγλου, δεν τιμωρήθηκα. Μια άλλη φορά, έλειπαν οι γονείς μας σε επίσκεψη. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλούσαν τη δεσποινίδα Ουρανία, αδελφή της Κας Καμπαλούρη, νοικοκυράς μας στο τρίτο σπίτι που νοικιάσαμε. Έπεισα την μικρή αδελφή μου (τότε τη λέγανε Μπεμπέκα ή Τιτίκα) να βγάλουμε όλα τα ρούχα μας, έτσι για αταξία ή από πλήξη. Όταν το έμαθαν οι γονείς μας δεν με τιμώρησαν Μ Μαθητής του δημοτικού ου άρεσε να βοηθάω τον «μπακαλόγατο» που έφερνε τα ψώνια στα σπίτια. Τον ακολουθούσα για παιχνίδι και παρέδιδα μαζί του τα ψώνια στις νοικοκυρές. Η μαμά μου με άφηνε. Υπήρχαν τότε και περιπλανώμενοι που έκαναν επαγγέλματα που χάθηκαν και τα αναφέρουν τώρα ως λαογραφία. Τα εργαλεία τους είναι στα ανάλογα μουσεία των επαρχιών και σε άλμπουμ. Περνούσαν από το σπίτι μας γανωτήδες, ακονιστήδες, γιαουρτάδες κι αυτοί που «τίναζαν» τα μαλλιά των στρωμάτων και των παπλωμάτων. Στους γανωτήδες η μαμά μου έδινε ταψιά και κατσαρόλες από μπακίρι (χαλκό) να τα επικασιτερώσουν (γανώσουν). Οι τροχιστές φώναζαν «Μαχαίρια, ψαλίδια ακονίζω! Ακονιστής, τροχός!» Όταν ένα στρώμα είχε σκληρύνει και είχε βώλους, η μαμά μου και η γιαγιά μου καλούσαν τον περιπλανώμενο παπλωματά, που είχε ένα εργαλείο σαν μεγάλο δοξάρι με ένα τεντωμένο σχοινί, κι αυτός κάθονταν κάτω, έπαιρνε τολύπες από μαλλί και τις ακουμπούσε επάνω στο σχοινί που εδονείτο σαν τη χορδή της κιθάρας. Το μαλλί τινάζονταν και γινόταν αφράτο και πάλι. Ο τόπος γέμιζε άσπρα τίλματα σαν ομίχλη. Μετά ξαναγέμιζαν το στρώμα. Εγώ παρακολουθούσα με θαυμασμό την τέχνη αυτή και το μυστήριο για μένα αποτέλεσμά της. Ο γιαουρτάς φώναζε με χαρακτηριστική φωνή «Συληβριανό γιαούρτι!» απευθυνόμενος στους πρόσφυγες της Νέας Σμύρνης που θα είχαν αναμνήσεις από το γιαούρτι τύπου Συληβρίας. 7

8 Στους ώμους του στήριζε ένα χοντρό ραβδί, από το οποίο κρέμονταν δύο ταψιά γεμάτα γιαούρτι, που το είχε πήξει ο ίδιος. Κάποιος από μας έπαιρνε ένα πιάτο και πήγαινε κοντά του λέγοντας ότι θέλει π. χ. μισή οκά. Ο γιαουρτάς ζύγιζε σε τούρκικη παλάντζα (με δρομέα) το πιάτο, για να πάρει την «τάρα». Μετά έβαζε γιαούρτι στο πιάτο, με το αντίστοιχο καϊμάκι, και το ξαναζύγιζε. Επίσης θυμάμαι τη χαρακτηριστική φωνή εκείνου που αντάλλασσε μπουκάλια με μανταλάκια: «Μια μποτίλια δώδεκα μάντα-λάκια!» Από το δρόμο μας στην «παλιά αστυνομία» περνούσε κι ο Μπόγιας. Αυτό ήταν ένα αυτοκίνητο μιας υπηρεσίας που μάζευε τα αδέσποτα σκυλιά. Αυτό μετά καταργήθηκε, αλλά εγώ θυμάμαι ότι τότε οι γονείς φοβέριζαν τα παιδιά τους ότι θα τα δώσουν στο μπόγια (ή στο γύφτο ή στη γριά ή στον αστυφύλακα), όταν ήσαν πολύ άτακτα. Στη δική μας περίπτωση η εσχάτη απειλή των γονέων ήταν ότι θα μας βάλουν στο «Εμπειρίκειο», που ήταν ένα Αναμορφωτικό Ίδρυμα πριν οργανωθούν τα Αναμορφωτήρια του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ιδίως άτακτος τους φαινόταν ο αδελφός μου, ο Μπάμπης. Ένα δεύτερο μαγειρείο του σπιτιού της παλιάς αστυνομίας ήταν στο υπόγειο. Εκεί συνέβη κάτι που το θυμάμαι σαν σοβαρό γεγονός. Είχαμε τότε μια υπηρέτρια πολύ νέα. Μια μέρα αυτή κάθησε στα πλακάκια της κουζίνας και με φώναξε κοντά της γδύνοντάς με. Δεν υπήρχε άλλος στο δωμάτιο. Δεν ήξερα τι ήθελε να κάνει (θα ήμουν πέντε ετών), αλλά μου έμεινε χαραγμένη στο νου η σκηνή ως ιστορία μυστήριου, φόβου και ενοχής (δικής της). Δεν το είπα σε κανένα. Και μπορώ να καταλάβω τα παιδιά που κρύβουν από τους γονείς χειρότερες καταστάσεις, που τους επιβάλλουν μεγάλοι λέγοντάς τους να μην το πουν σε κανένα Από το δεύτερο αυτό σπίτι πήγα σ ένα νηπιαγωγείο ιδιωτικό και μετά στην πρώτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το νηπιαγωγείο ήταν στη λεωφόρο Βενιζέλου μαζί με δημοτικό σχολείο. Πηγαίναμε και γυρίζαμε μαζί με τον αδελφό μου το Μπάμπη. Μου μένει η εντύπωση ότι η μαμά μου είχε τότε ανάγκη, για κάποιο λόγο, να ξενοιάσει από τη φασαρία μας κάποιες μεσημβρινές ώρες. Γι αυτό μας έδινε μάλιστα και μια αλουμινένια «καστανιά» με φαγητό σε διάφορα πιάτα, το ένα πάνω στο άλλο. Γιατί κάποια χρόνια τα σχολεία διέκοπταν το μεσημέρι και ξανάρχιζαν μαθήματα στις τέσσερις το απόγεμα. Εκείνο το κενό του μεσημεριού το θυμάμαι σαν μεγάλη πλήξη και 8

9 ανία. Οι γονείς μου είχαν συνεννοηθεί να μη φεύγουμε απ το σχολείο εμείς οι δύο, αλλά να μένουμε μέσα στο σχολείο. Η μόνη ανάμνηση από το μεσημεριανό κενό αυτών των ημερών (που δεν κράτησαν πολύ καιρό) ήταν ένα τρεχοβολητό που κάναμε τα δυο αγόρια σε ώρα κοινής ησυχίας, μια ακόμα αταξία Σ αυτό το ιδιωτικό σχολείο έγινε και η πρώτη δημόσια επίδειξη της ικανότητάς μου να διαβάζω. Μια μέρα ήρθε η δασκάλα της πέμπτης Τάξης και με πήρε από την τάξη του νηπιαγωγείου μαζί με το αναγνωστικό μου, ένα πολυμεταχειρισμένο βιβλίο, και με κάθησε στην τάξη των μεγάλων για να διαβάσω, και να τους ντροπιάσει, γιατί μερικοί από αυτούς τα κατάφερναν χειρότερα από μένα. Το τρίτο σπίτι όπου μείναμε στη Νέα Σμύρνη ήταν στην οδό Κυβέλης 2 και Βυζαντίου. Η οδός Κυβέλης, που μετονομάσθηκε αργότερα σε Ιω. Μαγκριώτη, ήταν χωματόδρομος. Εκεί παίζαμε μπίκο (αμάδες με ένα μικρό τενεκέ), φιδάκι, κουτσό, τρεις πους και λακκούς, βόλεϋ κλπ. χωρίς να φοβόμαστε αυτοκίνητα. Στο «μπίκο» βάζαμε το κονσερβοκούτι (μπίκο) σ ένα κύκλο και έπρεπε να το χτυπήσουμε με την πλατειά πέτρα μας (αμάδα) από απόσταση. Ύστερα έπρεπε να ξαναπάρουμε την αμάδα μας χωρίς να μας πιάσει αυτός που «τα φυλούσε». Αυτός, αν ρίχναμε κάτω το κουτί, δεν μπορούσε να μας πιάσει ωσότου ξαναβάλει το μπίκο στη θέση του. Όποιος πιανόταν έπρεπε να «τα φυλάξει». Το φιδάκι το χαράζαμε στο χώμα. Ήταν μεγάλο και κουλουριασμένο. Στα σημεία διασταύρωσης του σώματός του σχηματίζονταν τετράγωνα Έπρεπε να ρίχνουμε την αμάδα μας (πλατειά πέτρα) τρείς φορές κι αν την τρίτη έπεφτε μέσα σε τετράγωνο, είχαμε δικαίωμα να ξαναπαίξουμε. Οποιος πήγαινε στο κεφάλι του φιδιού και γύριζε πίσω στην ουρά πρώτος, κέρδιζε. Στο τρεις πους και λακκούς ο κάθε παίκτης ειχε μία πέτρα και έπρεπε χτυπώντας και σπρώχνοντας τις πέτρες των άλλων με τη δική του να καταλήξει (με τρεις ρίψεις) μέσα σε ένα λάκκο. Δεν ξέρω αν η λέξη πους έχει σχέση με τον αρχαίο πόδα ή με το αγγλικό push. 9

10 Τα κορίτσια έπαιζαν και κουτσό. Σχεδίαζαν ένα σχήμα στο χώμα και έπρεπε να περάσουν τα τμήματά του με το ένα πόδι κλωτσώντας και την αμάδα τους προς τα επάνω και ύστερα πίσω. Την εποχή εκείνη ήταν νεωτερισμός να γράφουν αριθμούς στα νταμάκια και να πρέπει να ακολουθήσουν αυτή τη σειρά κουτσαίνοντας. Αυτό ονομαζόταν «γερμανικό». Το σπίτι της οδού Κυβέλης μου άφησε τις περισσότερες αναμνήσεις. Μάλιστα το φωτογράφησα μια φορά με μια πολύ μικρή φωτογραφική μηχανή (σαν κύβο) που έβγαζε πολύ μικρές τετράγωνες φωτογραφίες. Ήταν διώροφο και ανήκε στην αρχή στην οικογένεια Καμπαλούρη. Η οικογένεια αυτή νοίκιασε το πάνω πάτωμα στην οικογένειά μας και εκείνοι έμεναν στο ισόγειο. Επειδή όμως είχαν κάποια ανάγκη, αργότερα στριμώχτηκαν περισσότερο και νοίκιασαν ένα δωμάτιο του ισογείου σε κάποιον Αρμένη. Ο Αρμένης δεν ήξερε καλά ελληνικά και γι αυτό δούλευε η γυναίκα του ως έμπορος κι αυτός μαγείρευε. Είχαν ένα αγόρι, τον Καραμπέτ ή Γαρμπή, ο οποίος ήταν περίπου συνομήλικός μου και είχε κι αυτός την τάση να εμπορεύεται. Μου πουλούσε διάφορα πράγματα, μάλλον για να ασκείται στη τέχνη αυτή. Εγώ έκανα παζάρια και κάπου κάπου αγόραζα κάτι παιδικό. Μια εικόνα από τον πατέρα τού Γαρμπή είχε εντυπωθεί στο νου μας: Όποιο παιδί από μας τύχαινε να μπεί στην κουζίνα του κάτω σπιτιού, για να ζητήσει τον Γαρμπή, μπορούσε να βρεθεί μπροστά στον πατέρα του, ο οποίος έπαιρνε ένα πηρούνι και μας προσέφερε τουρσί, που είχε φτιάξει ο ίδιος, προσπαθώντας να το βάλει στο στόμα μας λέγοντας «καλό!» Βλέποντας το σπίτι στη φωτογραφία (επάνω πάτωμα) το παράθυρο αριστερά ανήκει στην κουζίνα, το μεσαίο παράθυρο αντιστοιχεί στην ξύλινη σκάλα. (Από κάτω είναι η εξώπορτα, στην οδό Κυβέλης). Στό παράθυρο αυτό επιχείρησε να ανεβεί με σκάλα μια μέρα η Καίτη μας, γιατί δεν είχε κλειδί. Και έπεσε κάτω, έσπασε το χέρι της και κατέληξε στο νοσοκομείο. Το μπαλκόνι που φαίνεται αντιστοιχεί στο σαλόνι, που το λέγαμε υποδοχή, από αγάπη του μπαμπά στην ελληνική γλώσσα. Όταν έκανε πάρα πολλή ζέστη κάποιοι 10

11 έστρωναν στο μπαλκόνι και κοιμούνταν τη νύχτα. Το δεξιό παράθυρο αντιστοιχούσε σ ένα δωμάτιο που είχε κι εκείνο μπαλκόνι. Κοιμόμαστε και εκεί. Εγώ άντεχα να κοιμηθώ μέσα, όταν έκανε ζέστη, γιατί δεν με πείραζε τόσο η ζέστη, όσο το κρύο. Είναι φανερό ότι όταν μεγαλώσαμε δεν χωρούσαμε σ αυτό το σπίτι. Όμως ήταν δύσκολοι καιροί και χρειαζόταν υπομονή Εκεί μας βρήκε ο πόλεμος, η Κατοχή, η πείνα, η συσκότιση, η απαγόρευση της κυκλοφορίας, οι διακοπές ρεύματος και το ενιοικιοστάσιο Λοιπόν οι Καμπαλούρηδες ήταν Κωνσταντινουπολίτες. Η εξώπορτά τους ήταν στο ισόγειο, στην οδό Βυζαντίου. Είχαν τρία παιδιά, το Γιάννη (πέθανε το 2004), τον Δημήτρη και την Ελένη (Νέλλη). Είχαν και τη θεία τους, την Ουρανία που ήταν παχειά και ανύπαντρη. Επειδή η δεσποινίς Ουρανία ήξερε γαλλικά, η μαμά την είχε πάρει για να μένει μαζί μας, όταν οι γονείς μας πήγαιναν σε καμιά επίσκεψη, να μας φυλάγει και να μας μιλάει λίγο γαλλικά. Αυτά στην «παλιά αστυνομία». Ύστερα νοικιάσαμε το επάνω πάτωμα στην οδό Κυβέλης και πήγαμε κοντά τους. Η Νέλλη Κ. ήταν ωραία κοπέλα και συμμαθήτρια της αδελφής μου Καίτης. Αν και η μικρή μου αδελφή Τιτίκα (αργότερα Φαίδρα) έπαιζε τις «κουμπάρες» στη βεράντα του κάτω σπιτιού με φίλες της, η Νέλλη δεν έπαιζε με τα μικρά. (Εγώ καμιά φορά τις βοηθούσα να συμπληρώσουν την φανταστική ιστορία τους παριστάνοντας τον παπά ή κάποιον άλλον άντρα). Στην Κατοχή η Νέλλη ήταν κοπέλα και μού έμεινε μια εικόνα της στην ταράτσα να χορεύει και να τραγουδάει: Μάνα θέλω αντρούλη, λίγο νοστιμούλη, με σγουρά μαλλιά. Να μην έχει ερωμένη, να μη μου ζητά παιδιά, και να είμαι ευτυχισμένη και να μη μου αντιμιλά. Να χει παράδες, να χει θειούς και θειάδες για κληρονομιά. Η Νέλλη όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε τον κύριο Κανάρη και εργάστηκαν κι οι δύο σε χριστιανικές κινήσεις. Ο αδελφός της ο Γιάννης είναι ο άνθρωπος που μου έδειξε το 1946 ένα μικρό καφέ περιοδικό, τη «Ζωή του Παιδιού». Από τότε το διάβασα επί λίγα χρόνια, ωσότου το αντικατέστησα με τις «Ακτίνες». Ο Γιάννης Καμπαλούρης παντρεύτηκε και είχε μια κόρη, η οποία σπούδαζε ψυχολογία στη Γαλλία. Εκεί, ως άσκηση στο μάθημα, έπρεπε να επισκεφτεί έναν ψυχοπαθή στο 11

12 σπίτι του. Έκανε το λάθος να μείνει για μια στιγμή μόνη μαζί του κι αυτός επαθε κρίση και τη σκότωσε. Ήταν το πρώτο δράμα αυτού του είδους που άκουσα στη ζωή μου Ο Δημήτρης Καμπαλούρης ήταν μεγαλύτερος μου. Είχε καλό χαρακτήρα και μου κουβέντιαζε. Μετά τον πόλεμο έκανε παρατεταμένη θητεία στο Στρατό, γιατί τότε ο Στρατός κυνηγούσε στα βουνά τους αντάρτες του ΕΛΑΣ με πολλά θύματα και λίγες επιτυχίες, επειδή εκείνοι ξαναγύριζαν εκεί, από όπου τους είχαν διώξει και γινόταν μέχρι το 1949 ένας πόλεμος ράβε ξήλωνε. Είχε δώσει και ο Τίτο για ένα διάστημα δικαίωμα στους αντάρτες να μπαίνουν στη Γιουγκοσλαβία, όταν υποχωρούσαν. Ο Δημήτρης Καμπαλούρης απολύθηκε κάποτε και αργότερα πέθανε πολύ νέος από κάποια αρρώστεια. Απέναντι στο σπίτι μας αυτό επί της οδού Βυζαντίου ήταν ένα διόροφο μεγάλο και ωραίο για την εποχή εκείνη σπίτι κάποιου Πολυκανδριώτη. Η κόρη του Νίτσα, που παντρεύτηκε τον εκδότη κ. Βλέσσα, είχε μάθει φωνητική μουσική και κάπου κάπου έκανε άσκηση τραγουδώντας δυνατά άριες από όπερες πράγμα που έκανε εντύπωση σε μας τα παιδιά. Ο κ. Βλέσσας εξέδιδε παιδικά βιβλία και σε μια εποχή έβγαλε ένα περιοδικό για παιδιά, τον «Παιδικό Κόσμο», κατ απομίμηση της «Διάπλασης». Εγώ το διάβασα και μου φάνηκε ότι δεν ήταν τόσο ενδιαφέρον όσο η «Διάπλαση», που την αγαπούσαμε πολύ και την περιμέναμε πώς και πώς να τη φέρει ο ταχυδρόμος στο όνομα του Μπάμπη, που είχε εγγραφεί με το ψευδώνυμο δρομεύς. Ο κ. Βλέσσας ο ίδιος έγραφε στο περιοδικό του τις «Ιστορίες με ένα αλλά», ρομαντικές και πάντα θλιβερές Στο διπλανό σπίτι της οδού Κυβέλης, στον αριθμό 4, έμενε ο γυμναστής του Γυμνασίου, ο κ. Σταυρουλάκης (μετέπειτα αρχηγός της ΕΟΝ). Όταν αυτός παντρεύτηκε, είδα την πρώτη νύφη της ζωής μου όχι στην εκκλησία, αλλά στο νέο σπίτι της την άλλη μέρα, δίπλα μας, με μια μακριά ροζ πολυτελή ρόμπα. Την άλλη μέρα έβαλε μια πράσινη βελούδινη Κοίταζε πολλή ώρα από το παράθυρο όμορφη και μελαγχολική. «Η νύφη», ψιθυρίζαμε τα παιδιά και θυμάμαι πως είχε μια ομορφιά κι ένα μεγάλο νόημα η λέξη Πιο κάτω στην οδό Βυζαντίου δεξιά ήταν ένα σπίτι σαν καράβι. Επειδή είχε μεγάλο και γερό υπόγειο, αυτό είχε ορισθεί κατά τον Πόλεμο ως καταφύγιο, να πηγαίνουμε οι γείτονες στις περιπτώσεις αεροπορικού συναγερμού, δηλαδή συχνά. Απέναντι από το σπίτι-καράβι έμενε ο μαθητής Κυριάκος Β. Αυτός είχε μανία με το θέατρο και μας έκανε πρόχειρες παραστάσεις και μεταμφιέσεις. Ντυνόταν και γυναίκα. Ο πατέρας του 12

13 δεν ήθελε να γίνει ο γιος του ηθοποιός, γιατί δεν θεωρούσε έντιμο επάγγελμα αυτό του θεατρίνου. Μετά από λίγο ο Κυριάκος παρουσίασε κάποια ψυχικά προβλήματα και τελικά τον έχασα. Ο Ο Λεωνίδας Πινάτσης Λεωνίδας ήταν συμμαθητής μου και καθόταν στο διπλανό μας σπίτι, μια μονοκατοικία στην οδό Βυζαντίου. Η μαμά του ήταν Περσίδα και, όπως έλεγαν όλοι, ήταν πολύ ωραία. Είχε κι ένα μικρότερο γιο, τον Τζούλιο, που δεν τον έκανα ποτέ παρέα και δεν ξέρω τι απέγινε. Ο Λεωνίδας με καλούσε στο σπίτι του και παίζαμε, π. χ. μολυβένια στρατιωτάκια. Ήταν κι αυτός συνδρομητής στη «Διάπλαση των Παίδων» και συζητούσαμε επάνω στις πνευματικές ασκήσεις, που δημοσιεύονταν, και στους διαγωνισμούς του περιοδικού. Θυμάμαι που είχα φτιάξει ένα σύστημα επικοινωνίας που ένωνε με σπάγγους το μπαλκόνι μας με ένα φωταγωγό του σπιτιού του Λεωνίδα. Του έστελνα λοιπόν τραβώντας τους σπάγγους κατάλληλα κάποια μηνύματα. Θυμάμαι ακόμα που έφτιαχνα (στην πείνα της Κατοχής) κάποια μικρά «γλυκά» με αλεύρι και σκόνη γάλα και του έδινα. Όταν φτάσαμε στην τελευταία τάξη του οκταταξίου Γυμνασίου ο Λεωνίδας άλλαξε. Θυμάμαι την τελευταία μου επίσκεψη στο σπίτι του. Μιλούσε μόνο για πάρτυ, για χορό και για κορίτσια με τρόπο τολμηρό και ρεαλιστικό, που μου φαινόταν εμένα από άλλο κόσμο, γιατί εγώ είχα πάει στο Ανώτερο Κατηχητικό Καλλιθέας (κατηχητής ο Γεώργιος Παυλίδης, αργότερα Επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου και Νικαίας Πειραιά) και έβλεπα τα κορίτσια από απόσταση. Ο Λεωνίδας πνίγηκε όταν ήταν φοιτητής της Νομικής, ενώ φορούσε καταδυτική στολή στη θάλασσα της Βουλιαγμένης. Κάτι δεν πήγε καλά με τον αέρα της συσκευής. Ήταν ο πρώτος θάνατος νέου ανθρώπου που συνέβη πολύ κοντά μου. Είχα μια ευαισθησία από την παιδική ηλικία που εκδηλώθηκε ως εξής: Υπέφερα όταν έβλεπα ζώα να βασανίζονται, ειδικά τα άλογα. Αισθανόμουν αγωνία. Ένας εμπορομανάβης κάθε μέρα έφερνε λαχανικά και φρούτα από τη λαχαναγορά στη Νέα Σμύρνη με κάρο-σούστα. Έτυχε κάποιες μέρες να δω το κάρο αυτό να ανεβαίνει την ανηφόρα της οδού Παλαιολόγου. (Στο δρόμο αυτό ήταν κατά σειρά το παντοπωλείο του Τεπερίδη, το μανάβικο του Παϊδοκτσίδη και το κρεοπωλείο του Κερδεμελίδη. Απέναντι ήταν το Δημαρχείο, όπου δεν επέτρεψε είσοδο 13

14 στους κομμουνιστές ο τότε Δήμαρχος Ιω. Μαγκριώτης και τον σκότωσαν αργότερα στην ταράτσα του σπιτιού του). Λοιπόν ο δρόμος γλιστρούσε κάτω από τα πόδια του αλόγου, το κάρο ήταν παραφορτωμένο κι ο μανάβης ζόριζε το άλογο να τραβήξει πιο πολύ, ενώ έσπρωχνε κι αυτός το κάρο, για να τελειώσει η απότομη ανηφόρα. Το λυπήθηκα πολύ αυτό το άλογο, που προσπαθούσε όσο μπορούσε, αλλά του ζητούσαν περισσότερα από όσα μπορούσε να δώσει Στην ίδια οδό Παλαιολόγου περνούσε το κίτρινο λεωφορείο της Πάουερ που έκανε τέρμα στην άκρη της μεγάλης Πλατείας Νέας Σμύρνης. Τα μοντέρνα αυτά για την εποχή λεωφορεία είχαν δρομολόγια με μεγάλη ακρίβεια κάθε τέσσερα λεπτά. Μια μέρα ήθελα να περάσω απέναντι στην οδό Παλαιολόγου, αλλά περίμενα να έρθει κοντά το λεωφορείο, για να περάσω μπροστά του τρέχοντας την τελευταία στιγμή. Φαίνεται ότι το ρισκάρισα παραπάνω από ό,τι έπρεπε, γιατί ο οδηγός πάτησε φρένο, έκανα δηλαδή επικίνδυνη αταξία και το ένοιωσα. Ό Πόλεμος και Ε.Ο.Ν. ταν κηρύχθηκε πόλεμος από την Αγγλία και τη Γαλλία κατά της φασιστικής Γερμανίας του Χίτλερ με αφορμή την κατάληψη του πολωνικού λιμανιού Ντάντσιχ (πολύ αργότερα με τον Λεχ Βαλέσα η πόλη έγινε γνωστή στον κόσμο ως Γκντάνσκ), η οικογένειά μας παραθέριζε σε μια παράγκα στη Βουλιαγμένη της εποχής εκείνης, που δεν είχε καμιά ομοιότητα με τη σημερινή Βουλιαγμένη. Ήταν Σεπτέμβριος του Όλοι οι μεγάλοι ήταν ανήσυχοι και λυπημένοι, γιατί καταλάβαιναν ότι ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος, που άρχιζε, θα ήταν μακρός και θα σκόρπιζε πάρα πολλά πολλά θύματα και καταστροφές σ όλη τη γη. Σε μια παράγκα της Βουλιαγμένης έμενε κι ο θείος μου Θωμάς Βαλάσσης. Σ εκείνες τις αμμουδιές άκουσα τα πρώτα κουρδιστά γραμμόφωνα με μεγάλους δίσκους και βελόνες που άλλαζαν και θυμάμαι ακόμα τους ρομαντικούς σκοπούς της εποχής, τα τραγουδάκια που απ τα αυτοκίνητα ακουγόταν στην περιοχή της ακτής: «Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με, κι αν έφταιξα εγώ τ ομολογώ. Σαν πρώτα τώρα πάλι αγκάλιασέ με, το ξέρω ότι έφταιξα εγώ. Μην κλαις αναίτια, ήταν μια τρέλα μου, μια περιπέτεια, μονάχα μια» Στη Βουλιαγμένη έπαθα κοιλιακό τύφο και ήμουν στο κρεβάτι 40 μέρες με 40 πυρετό. Αδυνάτισα σε βαθμό που δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος, είχα υπερευαισθησία στους θορύβους, αλλά σώθηκα παρά το ότι τότε δεν είχαν ανακαλυφθεί ούτε οι σουλφαμίδες. 14

15 Στην πέμπτη τάξη του Δημοτικού δεν πήγα ποτέ. Το 1940 έγινε νόμος για οκτατάξιο Γυμνάσιο. Έτσι μετά την τετάρτη Δημοτικού πήγαμε στην πρώτη Γυμνασίου. Μας φάνηκε μεγάλη η αλλαγή. «Εδώ δεν είναι όπως ξέρατε», μας έλεγαν οι καθηγητές. Επί πλέον η δικτατορία του Μεταξά θέσπισε φασιστικούς τρόπους εκπαίδευσης. Για παράδειγμα, όταν ο καθηγητής έμπαινε στην τάξη, οι μαθητές έπρεπε να σηκωθούν όρθιοι και να χαιρετίσουν με το δεξί χέρι υψωμένο, όπως οι ναζί. Μια μέρα οι καθηγητές μας έβαλαν στη σειρά και μας πήγαν όλους να μας εγγράψουν στην Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (Ε.Ο.Ν.). Μας έδωσαν στολή μπλε με κοντό παντελονάκι, δίκωχο και γραβάτα, γιατί είμαστε σκαπανείς, δηλαδή μικροί. Οι μεγάλοι είχαν μακριά πανταλόνια και λέγονταν φαλαγγίτες. Κάθε Τετάρτη πηγαίναμε υποχρεωτικά στα γραφεία της ΕΟΝ, που ήσαν στην πλατεία Νέας Σμύρνης. Η συγκέντρωση περιλάμβανε λόγους και παρελάσεις. Τους λόγους δεν τους θυμάμαι, μονάχα κάτι μεγάλα πανώ, που έγραφαν «Ζήτω η Α.Μ. ο Βασιλεύς της Ελλάδος Γεώργιος Β» και «Ζήτω ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς». Κάτω από την αίθουσα των συγκεντρώσεων υπήρχε ένα μικρό υπόγειο (το λέγαμε μπουντρούμι), όπου κατέβαινε κανείς με στενή στριφτή σκάλα και όπου άκουσα ότι θα τιμωρούνταν όσοι δεν ήσαν πειθαρχικοί. Η παρέλαση γινόταν με στολές στο δρόμο της πλατείας. Όταν κάθε ουλαμός έφτανε στα γραφεία της ΕΟΝ, όπου στεκόταν ο Αρχηγός (ο γυμναστής κ. Σταυρουλάκης), έπρεπε να γυρίσουμε απότομα το κεφάλι μας προς εκείνον. Μας είχαν δώσει κι ένα βιβλιαράκι, όπου έπρεπε να κολλάμε ένσημα «υπέρ της αεροπορίας», που αγόραζε ο πατέρας μας. (Από τότε βγήκε και η έκφραση «υπέρ της αεροπορίας», που σήμαινε έρανος, του οποίου το προϊόν δεν ξέρουμε πού πηγαίνει). Θυμάμαι και μια απειλή που κυκλοφορούσε, ότι αν δεν μετέχουμε κανονικά στην ΕΟΝ, θα συλλάβουν τον πατέρα μας. Εμείς δεν είχαμε ψεύτικα όπλα ούτε προλάβαμε να πάμε εκδρομή με την ΕΟΝ, όπως άλλοι. Θυμάμαι ακόμα και μια μεγάλη αφίσα με το ρητό των νεαρών Σπαρτιατών: «Άμες δε γ εσόμεθα πολλῶι κάρρονες». Τα γραφεία των κοριτσιών της ΕΟΝ ήσαν στην ίδια πλατεία στον απέναντι δρόμο. Τραγουδούσαν «Να ζήσει η Μαντζούφα μας». Ήταν η αρχηγός τους, κόρη του Μεταξά, σύζυγος του καθηγητή Μαντζούφα, ο οποίος πήρε ως προίκα από τον Μεταξά την έδρα του Εμπορικού Δικαίου στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή, όπως και ο άλλος γαμπρός του Μεταξά, ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Φωκάς, πήρε ως προίκα την έδρα της Υδροθεραπευτικής και Κλιματολογίας, που ιδρύθηκε τότε επί τούτο. Ο κ. Σταυρουλάκης αργότερα πήγαινε την τάξη του σχολείου μας στο γήπεδο του Πανιωνίου, μας έβαζε να τρέχουμε το γύρο του Σταδίου κι εμένα μου άρεσαν αυτά, αλλά λαχάνιαζα πολύ 15

16 γρήγορα κι έπρεπε να εγκαταλείψω. Παρά ταύτα ο γυμναστής μού είπε ιδιαιτέρως να μη χρησιμοποιήσω χαρτί γιατρού για να εξαιρεθώ από τη γυμναστική, αλλά να μείνω και ότι θα έπαιρνα σίγουρα καλό βαθμό. Αλλά δεν ήταν θέμα βαθμού. Ήταν θέμα έλλειψης αντοχής, που με συνόδευσε και στο Πανεπιστήμιο τότε υπήρχε υποχρεωτική κουραστική γυμναστική σ όλες τις Σχολές. Πήρα και από εκεί απαλλαγή. Και λαχάνιαζα και στο Στρατό (ευτυχώς στις πρωϊνές ασκήσεις ο αξιωματικός με πίστεψε ότι δεν το κάνω επίτηδες να βγαίνω γρήγορα από τη γραμμή, όταν κάναμε «τροχάδην»). Σ Η έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου τις 28 Οκτωβρίου 1940 πήγαμε στο Γυμνάσιο, όπου συνταχθήκαμε κανονικά και βγήκε ο Γυμνασιάρχης και μας είπε ότι «τα μαθήματα του σχολείου αναστέλλονται επ αόριστον», επειδή η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο. Εμείς δεν ξέραμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό, αλλά οι μεγάλοι ήταν ανήσυχοι και προβληματισμένοι. Στον ουρανό πετούσαν κιόλας ιταλικά αεροπλάνα σε ύψος και τα παιδιά έστρεφαν εναντίον τους φανταστικά όπλα. Τις επόμενες ημέρες υπήρχε ενότητα και πατριωτικός ενθουσιασμός στον κόσμο, ενώ ολοκληρωνόταν η επιστράτευση. Νομίζω ότι, λόγω της παιδείας, στις ψυχές όλων υπήρχε η πεποίθηση ότι οι Έλληνες δεν παραδίδονται, αλλά αμύνονται για την πατρίδα. Πραγματικά η επιστράτευση έγινε με κέφι και ανδρεία. Μένουν στη μνήμη μου και οι αφίσες, που είχαν σχεδιάσει οι τότε ζωγράφοι, για να ενισχύσουν το ηθικό του λαού, π.χ. για να τους κάνουν να προσέχουν τους κατασκόπους έγραφαν «Και οι τοίχοι έχουν αυτιά!» Είχα δει και τα αστεία και τα σκίτσα που έβαζαν οι εφημερίδες, για να γελοιοποιούν τον Μουσολίνι και τους κοκορόφτερους στρατιώτες του. Με πόσο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό παρακολουθούσαμε τις αλλεπάλληλες νίκες του ελληνικού στρατού στην Αλβανία! Τότε ο δεύτερος εξάδελφός μου Πάτροκλος Παπαπέτρου πήγε στο μέτωπο πριν τελειώσει τη Σχολή Ευελπίδων, πολέμησε, τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε. Αργότερα πήγε με βάρκα στην Αίγυπτο μέσω Τουρκίας για να συνεχίσει τον αγώνα εναντίον του Άξονα. Έγινε ίλαρχος και αντί αλόγων είχε τώρα εκεί άρματα μάχης. Τον Απρίλιο του 1941 κήρυξαν και οι Γερμανοί τον πόλεμο κατά της Ελλάδας. Τότε βγήκαν φήμες ότι θα βομβαρδισθεί η Αθήνα και άλλες φήμες και η μαμά μου έπεισε τον μπαμπά μου να μπούμε σε ένα ταξί και να καταφύγουμε στην Πεύκη (τοτε λεγόταν Μαγκουφάνα), που ήταν 16

17 εξοχή και είχε ακόμα κτήματα και αραιά σπίτια. Μείναμε στο μεγάλο σπίτι μιάς φίλης της μαμάς, της μακαρίτισσας Μαίρης Τζερμιά, που ήταν φιλόλογος. Ο άντρας της ήταν απόστρατος αξιωματικός. Υπήρχε το κτήμα τους γύρω με γεωργική παραγωγή, αγελάδες, φυστικιές κλπ. Στο σπίτι αυτό ακούσαμε την πρώτη ανακοίνωση των Γερμανών από ραδιοφώνου στο λαό των Αθηνών, όταν παραδόθηκε η Αθήνα. Achtung, achtung! Μιλούσαν γερμανικά κι ο μπαμπάς μετέφραζε. Έλεγαν ότι έρχονται σαν φίλοι και όλοι πρέπει από την άλλη μέρα να πάνε στις δουλειές τους κανονικά. Θυμάμαι την κρυάδα που αισθανθήκαμε, γιατί αυτή η ανακοίνωση ήταν για μας το βίωμα της έναρξης μιας εχθρικής κατοχής με άγνωστη διάρκεια. Μετά από λίγες μέρες ξαναπήγαμε στη Νέα Σμύρνη. Όταν οι Άγγλοι βομβάρδιζαν το λιμάνι του Πειραιά και το στρατιωτικό αεροδρόμιο (Χασάνι) καθόμαστε κάτω στο καταφύγιο ο ένας δίπλα στον άλλο, κρυώναμε και νυστάζαμε και δεν κάναμε τίποτα παρά να περιμένουμε τη σειρήνα να βαρέσει λήξη του συναγερμού, με ένα παρατεταμένο σταθερό ήχο. Θυμάμαι μια φορά που αρνήθηκα να αφήσω το κρεβάτι μου κι οι γονείς μου δεν επέμειναν. Τελικά η μόνη βόμβα που έπεσε στη Νέα Σμύρνη καθ όλη τη διάρκεια του Πολέμου ήταν μια μικρή, που έκανε μια μεγάλη τρύπα σε σπίτι στην οδό Αγχιάλου αριθ. 1, ακριβώς δίπλα στο οικόπεδο αριθ. 3, όπου αργότερα χτίστηκε το σπίτι, που μένουν τώρα οι αδελφές μου, ο γαμπρός μου Ηρακλής Κοπελιάς, η παντρεμένη κόρη του Ελένη κι ο γιος του Γιώργος. Από τους βομβαρδισμούς θυμάμαι και ένα πρωΐ που μάθαμε ότι είχε γίνει βομβαρδισμός στον Πειραιά. Είχαν χτυπηθεί και σπίτια και υπήρχαν τραυματίες στο νοσοκομείο. Τότε γέμισε η Αθήνα από ολοκαίνουργα τουρκικά χαρτονομίσματα. Τα κρατούσαν τα παιδιά ελπίζοντας ότι θα έχουν κάποια αξία, ήταν μπλέ και έγραφαν eli kurus (πενήντα γρόσια). Τα νομίσματα αυτά είχαν τυπωθεί στο Λονδίνο και ήταν φορτωμένα σε ένα πλοίο που στάθμευε στον Πειραιά με προορισμό την Τουρκία. Στα δώδεκα χρόνια μου άρχισα να γράφω ένα περιοδικό για τους συμμαθητές μου με τη συνεργασία του συμμαθητή μου Πετρόπουλου. (Αργότερα έγραψα μία εφημερίδα του τοίχου μόνος μου σε κατασκήνωση παιδιών δικηγόρων, η οποία άρεσε. Επίσης βγάλαμε μία μονοσέλιδη με τον Χρίστο Κακούρη και άλλους σε κατασκήνωση φοιτητική στο Σαραντάπηχο Κυπαρισσίας το 1953). 17

18 Τα παιδιά μεγαλώσαμε με το ένα πόδι στην Ορθόδοξη Εκκλησία και το άλλο στην Ευαγγελική. Η μαμά μου είχε προσελκυσθεί στους Ευαγγελικούς από τον θείο Ορέστη Ιατρίδη, γαμπρό της κατόπιν από αδελφή. Εκείνου ο πατέρας ζούσε στα βάθη της Μικράς Ασίας, στο Μπαλί Κεσέρ, όπου οι κάτοικοι είχαν γίνει διαμαρτυρόμενοι (πρεσβυτεριανοί) από κάποιους Αμερικανούς ιεραποστόλους. Εκεί υπήρχε και η «καραμανλίδικη» γραφή με ελληνικό αλφάβητο σε τουρκική γλώσσα. Ο πατέρας μου θυμόταν με νοσταλγία όλες τις ορθόδοξες παραδόσεις του χωριού του Ορτάκιοϊ (Αδριανουπόλεως) και μας τις διηγόταν, ενώ το πρωί που ντυνόταν έψελνε γλυκά και σωστά τροπάρια και έλεγε ασκήσεις βυζαντινής μουσικής που τις θυμόταν από το Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως: πα βου γα δι γά, βου γα δι κε δί, γα δι κε ζο κέ, δι κε ζο νι ζό κτλ. Αλλά ακολούθησε τη μαμά μου για μερικά χρόνια στην Ευαγγελική Εκκλησία. Εγώ παρακολουθούσα κανονικά τα μαθήματα θρησκευτικών στο σχολείο και πολλές φορές πήγαινα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, είτε στο σχολικό εκκλησιασμό είτε με το θείο Βάσο και τα ξαδέλφια μου στην Παναγίτσα του Μαρουσιού. Συγχρόνως πηγαίναμε οικογενειακώς κάθε Κυριακή στην Α ή τη Β Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών (στο Κουκάκι ή στην Λεωφ. Αμαλίας) και τα παιδιά παρακολουθήσαμε ένα διάστημα και κατηχητικό, που λέγεται εκεί Κυριακό Σχολείο. Η μητέρα μου αργότερα άρχισε να απογοητεύεται χωρίς να μιλάει στα παιδιά της γι αυτό από κάποια πρόσωπα και κάποιες καταστάσεις και είχε αρχίσει να ετοιμάζει τον εαυτό της για την επιστροφή στην Ορθόδοξη Εκκλησία, πράγμα που έπραξε με συνέπεια αργότερα. Σ Στην Κατερίνη την Κατερίνη βρεθήκαμε η Φαίδρα και εγώ ως εξής: Το 1942, στη μεγάλη πείνα της Κατοχής, που κάθε άτομο έπαιρνε λίγα δράμια ψωμί με το δελτίο για όλη την ημέρα και τα μπακάλικα ήταν άδεια από τρόφιμα, οι γονείς μας έμαθαν ότι υπήρχε μια ευκαιρία να πάνε μερικά παιδιά να φιλοξενηθούν στην Κατερίνη για ένα διάστημα, να φάνε και να αποφύγουν μόνιμες βλάβες της υγείας τους από τον υποσιτισμό. Τις διαπραγματεύσεις με το Ιταλικό Φρουραρχείο τις έκανε μια Ιταλίδα, που δεν την ξέραμε. Τότε εγώ ήμουν 12 ετών κι η Φαίδρα εννέα. Μας ρώτησαν και είπαμε ότι δεχόμαστε. Δεν ξέρω γιατί προτίμησαν εμάς από τα τέσσερα παιδιά. Θυμάμαι αμυδρά την επιβίβασή μας στο τραίνο στο 18

19 Σταθμό Λαρίσης. Οι γονείς δεν είχαν άδεια να συνοδεύσουν τα παιδιά. Βρεθήκαμε λοιπόν στην Κατερίνη σε μια αίθουσα όπου έρχονταν κάτοικοι του συνοικισμού να διαλέξουν ποιο παιδί ήθελαν να φιλοξενήσουν. Αισθάνθηκα πρόσφυγας. Φαντάστηκα ότι το μέλλον μας εκεί εξαρτάτο από τη λύπηση κάποιου χωρικού, που λόγω των συνθηκών είχε αρκετή τροφή για τα παιδιά του, σε αντίθεση με τους κατοίκους της Αθήνας, ακόμα κι αν εκείνοι μπορεί να είχαν πιο πολλά χρήματα. Όλοι εκεί στο συνοικισμό των Ποντίων προσφύγων είναι ευαγγελικοί από την πατρίδα τους Ορντού στη Μικρά Ασία. Με επέλεξε λοιπόν ο πάστορας της εκεί εκκλησίας, ο κ. Λαζαρίδης, να μείνω μαζί του στο σπίτι του, με τη γυναίκα του, την κυρία Αννίτσα και τις τρεις του κόρες. Απέναντι από το σπίτι του ήταν η απλή εκκλησία. Τη Φαίδρα (ή Τιτίκα) την πήραν στην οικογένεια Ζουγγουρίδου, που είχαν μια κόρη σε παρόμοια ηλικία, που έγινε αμέσως φίλη της. Εγώ αισθανόμουν ότι έπρεπε να νοιάζομαι για την αδελφή μου, να τη ρωτώ πώς περνάει και να την «προστατεύω». Μου φαίνεται ότι από τότε μας δένει κάτι ξεχωριστό εμάς τους δύο, που ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια. Μια από τις πρώτες μέρες της παραμονής μας στην Κατερίνη μας κάλεσαν τα δυο παιδιά να φάμε στης οικογένειας Σεμερτζίδου, που ήξεραν την οικογένειά μας στην Αθήνα, γιατί πριν από την πείνα και μετά απ αυτήν έμεναν και εκείνοι στην Αθήνα. Αξέχαστες είναι οι πρώτες φορές, που καθήσαμε στο τραπέζι και είδαμε μεγάλες φέτες άσπρο ζυμωτό ψωμί κοντά σε κάθε πιάτο. Με αφέλεια και θαυμασμό ρωτούσα τότε «Μπορούμε να φάμε όσο ψωμί θέλουμε;» «Φυσικά», μου απαντούσαν. Αυτό ήταν ταυτόσημο με την ευτυχία. Στην Αθήνα παίρναμε με δελτίο (κουπόνι) ένα πολύ μικρό κομμάτι ψωμί ο καθένας μοιρασμένο δίκαια για όλη την ημέρα και το τρώγαμε σιγά σιγά... Όταν ο φούρνος δεν είχε αλεύρι, είχε ψωμί από μπομποτάλευρο (καλαμπόκι) και σε μια περίοδο και ψωμί από αρτόδεντρο. Στο σπίτι του κ. Λαζαρίδη η μόνη δουλειά, που μου έδωσαν να κάνω στο σπίτι, ήταν να ποτίζω κάποιες τοματιές και αρκετά φασολάκια αναρριχητικά. Πήγαινα και στο Γυμνάσιο της Κατερίνης με το σχολικό πηλίκιο, περπατώντας αρκετά μέχρι την πόλη κάθε μέρα. Η κυρία Αννίτσα έβγαινε κάθε πρωΐ να μαζέψει ζαρζαβατικά από τον κήπο για να μαγειρέψει ανάλογο φαγητό. Όπως σε όλα τα σπίτια, υπήρχε ένα μπαούλο γεμάτο με το αλεύρι της χρονιάς. Αν κάτι τους έλειπε, όπως π. χ. το τυρί, το έπαιρναν από βοσκούς με ανταλλαγή, έδιναν δηλαδή σιτάρι. Μερικές φορές μου έδιναν την κατσίκα να την πάω για βοσκή. Εκεί στο ύπαιθρο μια μέρα οι βοσκοί μου έδωσαν να πιω γάλα άβραστο σε μια κούπα, ζεστό από το ζώο. Το βράδυ γύριζαν στο χωριό όλες οι αγελάδες μαζί ασυνόδευτες, αλλά μόλις το κάθε χτήνο πλησίαζε στο σπίτι 19

20 του, έστριβε και κατευθυνόταν στο στάβλο του. Μου έδωσαν και να αλέσω στάρι σε ένα σιδερένιο μικρό μύλο, να γίνει πληγούρι. Είδα και το θερισμό και τις σταχομαζώχτρες, που έκαναν πασάκια, και το λίχνισμα στο αλώνι. Όλα αυτά με εντυπωσίαζαν, γιατί ήταν άγνωστα στην πόλη της Αθήνας. Πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα ήταν και ένα βοϊδάμαξο (αραμπάς) με τέσσερεις ρόδες, με το οποίο πήγαμε μια μέρα πολλά άτομα, μικροί και μεγάλοι στην παραλία για να κάνουμε θαλάσσιο μπάνιο. Άκουγα και τα λαζικά (ποντιακά) και σιγά σιγά έμαθα να καταλαβαίνω αυτή τη γλώσσα. Νέπε Γιάννη, ντο φτας;(τι κάνεις;) Σύρον ατ. Α κρούω σε. Κι θέλω να τρώγω. Αβούτον το παιδίον ες (έχει) παπά (πατέρα) σην Αμερικήν Από απόψεως κουτσομπολιών του χωριού, μου έμεινε η θύμηση του διστίχου: Ευλαμπία στο μπαλκόνι και Βασίλης σην αυλή κάνουνε χειρονομίες με το μάτι το δεξί Το δρόμο για την πόλη έπαιρνα και μόνος μου καμιά φορά για να ρίξω ένα γράμμα για το σπίτι μου, το οποίο δεν εμπιστευόμουν στον κ. Λαζαρίδη να το ρίξει εκείνος (μάλον άδικα, γιατί ήταν σοβαρός και είχε καλό χαρακτήρα). Η μεγάλη κόρη, η Σοφία Λαζαρίδου, έπαιζε πιάνο. Θυμάμαι ότι κάπου κάπου έρχόταν στο σπίτι κάποιος καλλίφωνος νέος, μέλος της χορωδίας της εκκλησίας, για να ψάλει ύμνους, ενώ η Ποπία (Σοφία) έπαιζε το πιάνο. Μου άρεσε να ακούω μελωδίες και λόγια συγκινητικά, όπως «Πού τέκνον μου συ προσφιλές, ώ τέκνον των ευχών, πού είσαι την νύκτα αυτήν;» Έγινε κι ένας γάμος μέσα στο σπίτι του πάστορα με αρκετή μυστικότητα. Ο ποιμένας κ. Λαζαρίδης εξήγησε ότι οι νέοι αντιμετώτιζαν πολιτική επιστράτευση για να δουλέψουν για τους Γερμανούς στη Γερμανία. Οι παντρεμένοι εξαιρούνταν στη φάση εκείνη. Ήρθε λοιπόν να παντρευτεί κρυφά ένα ζευγάρι Ευαγγελικών του χωριού, που ήταν ερωτευμένοι, για να γλιτώσει ο γαμπρός την ενδεχόμενη επιστράτευση. Ο γάμος δεν έγινε στην εκκλησία, αλλά αθόρυβα στο σπίτι του πάστορα. Εμείς οι άλλοι λόγω της μυστικότητας περιοριστήκαμε σε άλλα δωμάτια. Τους Γερμανούς τους είδα μια μέρα που ήρθαν ξαφνικά στο συνοικισμό οπλισμένοι, για κάποια άγνωστη σε μένα υπόθεση. Μαζευτήκαμε τα παιδιά και τους χαζεύαμε. Σε μια στιγμή ένας Γερμανός έστρεψε το μακρύκαννο όπλο του προς εμάς. Τότε το βάλαμε στα πόδια και μου έμεινε το αίσθημα του αληθινού φόβου για πραγματικό κίνδυνο. 20

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ)

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ : Ελληνικά ΕΠΙΠΕΔΟ : 2 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) Να αναπτύξετε ΕΝΑ από τα πιο κάτω θέματα (150-180 λέξεις ή 15-20 γραμμές) 1. Πώς πέρασα το περασμένο

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε Ελισσαιος καβαζη Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε μια μέρα στο χωράφι του, έδωσαν στην

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του χωριού μου μέσα από φωτογραφίες

Η ιστορία του χωριού μου μέσα από φωτογραφίες Η ιστορία του χωριού μου μέσα από φωτογραφίες Μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις Έτσι έλεγαν οι αρχαίοι Κινέζοι Εμείς, οι μαθητές της Α και Β Τάξης του δημοτικού σχολείου Λισβορίου θα σας πούμε την ιστορία

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία από τα παιδιά της. Α 1 τάξης

Εργασία από τα παιδιά της. Α 1 τάξης Εργασία από τα παιδιά της Α 1 τάξης Τετάρτη, 15 του Μάη Χθες πέρασα μια όμορφη μέρα. Το πρωί ξύπνησα και ετοιμάστηκα για το σχολείο. Φόρεσα τη στολή μου, έφαγα το πρόγευμά μου και ξεκίνησα για το σχολείο.

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα;

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; Σύντομη περιγραφή διερεύνησης: Σκοπός αυτής της διερεύνησης ήταν να κάνουν κάποιες υποθέσεις

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Ομαδική Εργασία Παραγωγής Γραπτού Λόγου με θέμα: «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ»

Ομαδική Εργασία Παραγωγής Γραπτού Λόγου με θέμα: «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ» Ομαδική Εργασία Παραγωγής Γραπτού Λόγου με θέμα: «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ» Δ τάξη, 2013-2014 Παρουσίαση γραπτής εργασίας «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ» ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2013 Τα βήματα που ακολουθήσαμε ήταν: 1. Αφού η δασκάλα μας έγραψε

Διαβάστε περισσότερα

για παιδιά (8-12 ετών) Κατανόηση γραπτού λόγου

για παιδιά (8-12 ετών) Κατανόηση γραπτού λόγου Α1 για παιδιά (8-12 ετών) Διάρκεια: 30 λεπτά Επίπεδο Α1 για παιδιά (8-12 ετών) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Η Χαρά γράφει ένα γράμμα στη Νικολέτα. Θέλεις να δεις αν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, γι αυτό σημειώνεις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8-12 ΕΤΩΝ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8-12 ΕΤΩΝ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8 - ΕΤΩΝ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Μ Ν Α Δ Ε Σ Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Α1 Κατανόηση προφορικού λόγου Διάρκεια: 25 λεπτά (25 μονάδες) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Ο Δημήτρης και ο φίλος του ο Πέτρος αυτό το σαββατοκύριακο θα πάνε εκδρομή στο βουνό. Θα ακούσετε δύο (2) φορές το Δημήτρη

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού Η γιαγιά μου, η μητέρα του πατέρα μου, λεγόταν Αλεξάνδρα Καλπάκα και ήταν γεννημένη στο Αϊβαλί. Οι γονείς της ήταν Αϊβαλιώτες, γέννημα θρέμμα. Ζούσαν στο Αϊβαλί πάρα

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Ιταλία Τι είδαμε, τι κάναμε και πώς περάσαμε στην Ιταλία? Ημερολόγιο Comenius Ιταλία Για να δείξω πως περάσαμε στην Ιταλία θα φτιάξω ένα ημερολόγιο. Το ημερολόγιο θα έχει

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α Τ Ω Ν Κ Ε Ν

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που συμμετέχει: Κακάρη Κωνσταντίνα Παρακολουθώντας τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Συνέντευξη με τη Φανή Αναστασίου Ευδοκίας Κοτσώνια και Νάσιας Χαραλάμπους. Η Φανή Αναστασίου γεννήθηκε στη Λεμεσό σε μια επταμελή οικογένεια.

Συνέντευξη με τη Φανή Αναστασίου Ευδοκίας Κοτσώνια και Νάσιας Χαραλάμπους. Η Φανή Αναστασίου γεννήθηκε στη Λεμεσό σε μια επταμελή οικογένεια. https://ucy.ac.cy/psifides-gnosis/el/ Συνέντευξη με τη Φανή Αναστασίου Ευδοκίας Κοτσώνια και Νάσιας Χαραλάμπους Η Φανή Αναστασίου γεννήθηκε στη Λεμεσό σε μια επταμελή οικογένεια. Έχω άλλα τέσσερα αδέλφια

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα ΣΤ τάξη Δημοτικού Σχολείου Μακρυγιάλου 2009-2010 1 Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα άγρια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία;

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Δύσκολη ερώτηση Για την καλλιτεχνική μου δημιουργία δεν παίζει κανένα ρόλο. Αυτό που με πικραίνει είναι ότι έζησα την

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΛΗΤΙΚΗ: Λειτουργίες - Χρήσεις

Η ΚΛΗΤΙΚΗ: Λειτουργίες - Χρήσεις Η ΚΛΗΤΙΚΗ: Λειτουργίες - Χρήσεις Όταν φωνάζουμε κάποιον ή του απευθύνουμε το λόγο, λέμε το όνομα του στην ΚΛΗΤΙΚΗ. Γιώργο, μ' ακούς: Καθίστε, κύριε Παυλίδη! Παιδιά! Ησυχία! Συχνά τον αποκαλούμε όχι με

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ Θυµάσαι το παραµύθι της γιαγιάς για την 28 η Οκτωβρίου; Μάζεψε τους φίλους σου και διηγήσου το. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας που ζούσε στο δικό του σπίτι. Ένα

Διαβάστε περισσότερα

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ»

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» 6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Ευέλικτη ζώνη 2013-2014 2014 Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη «χώμα και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ: ζούσε ο Μίνωας,ο Δαίδαλος έφτιαξε το παλάτι, μαζί με

Διαβάστε περισσότερα

Το σχολείο του μέλλοντος

Το σχολείο του μέλλοντος Το σχολείο του μέλλοντος Το σχολείο του μέλλοντος θα έχει κυλιόμενους δρόμους. Τα δέντρα δεν θα είναι ακίνητα αλλά θα περπατούν. Η κυκλοφορία θα ρυθμίζεται από τροχονομορομπότ. Στο δρόμο για το σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ Την ημέρα του γάμου μαζεύονται οι κοπέλες στο σπίτι της νύφης και την ντύνουν. Μετά η μάνα της, της πλένει τα πόδια για να

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ. Θέματα: - Ερμηνεία και κατασκευή γραφικών παραστάσεων - Ερμηνεία πινάκων - Πιθανότητες

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ. Θέματα: - Ερμηνεία και κατασκευή γραφικών παραστάσεων - Ερμηνεία πινάκων - Πιθανότητες ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ Θέματα: - Ερμηνεία και κατασκευή γραφικών παραστάσεων - Ερμηνεία πινάκων - Πιθανότητες 1 Ερμηνεία και κατασκευή γραφικών παραστάσεων 1. Η αγαπημένη γεύση παγωτού των παιδιών Γεύση

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Δρ. Χρήστος Παναγιωτόπουλος Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδικής και Εφηβικής Ψυχικής

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Στις 17 Φεβρουαρίου 2014, οι τετάρτες τάξεις του Θ Δημοτικού Σχολείου Πάφου πήγαν εκδρομή στο Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού. Ο σκοπός τους ήταν να περπατήσουν

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη

Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη 1 Ο μικρός δράκος Μου ζούσε μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά του πάνω σ ένα πολύ ψηλό βουνό, μέσα σ ένα πολύ μεγάλο δέντρο. Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη Μετάφραση:

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;

Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου; Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου; Ενότητα: Ελεύθερος χρόνος διασκέδαση (2 Φύλλα εργασίας) Επίπεδο: Α1, Α2 Κοινό: αλλόγλωσσοι ενήλικες ιάρκεια: 4 ώρες (2 δίωρα) Υλικοτεχνική υποδομή:

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα