Τ O Y Ι Δ Ι O Y. 2000, και νέα έκδοση Εκδόσεις Πατάκη, αναθεωρημένη Εκδόσεις Πατάκη, 2010

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Τ O Y Ι Δ Ι O Y. 2000, και νέα έκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2007. αναθεωρημένη Εκδόσεις Πατάκη, 2010"

Transcript

1

2

3 ΑΝΕΜΩΛΙΑ

4 Τ O Y Ι Δ Ι O Y ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ, Εκδόσεις Πατάκη, 2000, και νέα έκδοση Εκδόσεις Πατάκη, 2007 Η ΨΙΧΑ ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ, Εκδόσεις Πατάκη, 2002 ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ, Εκδόσεις Πατάκη, 2005 Η ΑΗΔΟΝΟΠΙΤΑ, Εκδόσεις Πατάκη, 2008 ΦΡΑΟΥΣΤ, «Νέα Σύνορα» Α.Α. Λιβάνη, 1995, νέα έκδοση, αναθεωρημένη Εκδόσεις Πατάκη, 2010

5 ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΖΟΥΡΓΟΣ ΑΝΕΜΩΛΙΑ Μυθιστόρημα

6 Θέση υπογραφής δικαιούχου δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας εφόσον αυτή προβλέπεται από τη σύμβαση Tο παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (N. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Aπαγορεύεται απολύτως άνευ γραπτής αδείας του εκδότη η κατά οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρο νικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και εν γένει αναπαραγωγή, εκμίσθωση ή δανεισμός, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου. Eκδόσεις Πατάκη Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία Πεζογραφία 290 Ισίδωρος Ζουργός, Ανεμώλια Yπεύθυνος έκδοσης Kώστας Γιαννόπουλος Διορθώσεις Μαρία Ράμμου Σελιδοποίηση Μαρία Π. Kαπένη Φιλμ, μοντάζ Μαρία Ποινιού-Ρένεση Copyright Σ. Πατάκης A.E.E.Δ.E. (Eκδόσεις Πατάκη), και Ισίδωρος Ζουργός, Aθήνα, 2011 Πρώτη έκδοση από τις Eκδόσεις Πατάκη, Aθήνα, Μάρτιος 2011 Κ.Ε.Τ Κ.Ε.Π. 180/11 ISBN ΠANAΓH TΣAΛΔAPH 38 (ΠPΩHN ΠEIPAIΩΣ), AΘHNA, THΛ.: , , , ΦAΞ: KENTPIKH ΔIAΘEΣH: EMM. MΠENAKH 16, AΘHNA, THΛ.: YΠOKATΑΣΤΗMA: N. MONAΣTHPIOY 122, ΘEΣΣΑΛΟNIKH THΛ.: , , ΦAΞ: Web site: patakis.gr, patakis.gr

7 στους δικούς μου εταίρους

8 Όλα τα πρόσωπα του μυθιστορήματος είναι φανταστικά, γεννήματα συγγραφικής μυθοπλασίας. Κάποιοι τόποι είναι πραγματικοί, με τον τρόπο όμως της λογοτεχνίας, δηλαδή αυτόν της εσωτερικής απεικόνισης.

9 Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α α. εταίροι β. ανεμώλια γ. σάρκα δ. τραπουλόχαρτα ε. Ντέμιαν ζ. Ανατολή η. κρανία θ. Πρωτεσίλαος ι. Ίλιον κ. δώρα λ. πολιορκία μ. ελαιώνες ν. καρότσια ξ. γάμος ο. κεκαρμένοι π. πατρώκλεια ρ. Ούτις σ. Νέκυια τ. Καλυψώ υ. Ερμής φ. Δημήτρης χ. τόπι ψ. νόστος ω. Θερσίτης ομηρικές λέξεις που αναφέρονται στο κείμενο πρόσωπα ΠΗΓΕΣ - ΟΦΕΙΛΕΣ

10

11 «οὐ μέν τοι κεῖνον γε διηνεκέως ἀγορεύσω, ζώει ὁ γ ἢ τέθνηκε. Κακὸν δ ἀνεμώλια βάζειν» Οδύσσεια δ «Όχι, για κείνον δε θα πω πολλά, αν ζει ή πέθανε είναι κακό να λες λόγια του ανέμου» μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτη Weave, weaver of the wind Ύφανε, υφάντρα του ανέμου Τζέιμς Τζόυς, Ulysses Δεν αγαπώ τον άνθρωπο, αγαπώ τη φλόγα που τον τρώει! Νίκος Καζαντζάκης, Οδύσσεια ψ 884

12 Ψάλλε, θεά, το ανάθεμα και τον δικό μας φόβο Ύμνησε, γυναίκα αιώνια, τις κακουχίες των ταξιδιών μας, των συντρόφων τις οιμωγές και τα πικρά θεριά μας μυστικά. Ψάλλε, μούσα, θεά ή ό,τι διάολο λεν πως είσαι, τις μικρές ζωές μας ψάλλε στον ατρύγητο πόντο, τα χαμένα χρόνια των εταίρων, τα λιπαρά μου ποιήματα τώρα ψάλλε, που ενάλιος δαίμονας μας τραβά σε νέο ταξίδι εκεί σε μιας Ελένης ξανά στο αμυδρό φως, στα σκιόεντα όρη. Νίκος Χαλκίνης, Ανέκδοτα χειρόγραφα

13 α εταίροι ΕσκυΨα μια μερα στο ΧωΝι της ψυχής μου και φώναξα: Θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα φύγω! Εύκολο είναι να το λες, δύσκολο να το κάνεις, όταν ο ήλιος είναι ψηλά και το νερό ζεματάει όχι τη νύχτα σαν τον κλέφτη αλλά τώρα, στο μέσο της τρεχάλας του ουρανοδρόμου ήλιου. στην αρχή έκλεισα τα μάτια, μόνο άκουγα και μύριζα. Πιο πολύ ήταν τα θαλερά τζιτζίκια απ τα δέντρα της ακτής αλλά και οι φωνές των παιδιών και οι θόρυβοι του νερού, τα πλατσουρίσματα και οι βουτιές στη θάλασσα. στη μύτη μου έριζαν δυο μυρωδιές, τα τηγανητά της καντίνας και η αναπνοή του πεύκου. κάποια απ τις τσιρίδες που άκουγα ίσως να ήταν και του γιου μου, που τότε, τη χρονιά της φυγής, ήταν εφτά χρονών. Εκείνη την ώρα που ξεμάκραινα τον κρατούσε στα χέρια της και προσπαθούσε να του μάθει κολύμπι. τα νύχια της γυάλιζαν βρεγμένα στο θαλασσόνερο. το προηγούμενο βράδυ τα είχε περάσει την τελευταία στρώση βερνίκι στο μισόφωτο της βεράντας, όπως καθόμασταν βουβοί στη μαρμαρυγή της τηλεόρασης που έπαιζε χωρίς ήχο, εκεί μπροστά στο γεμάτο φεγγάρι του δελτίου ειδήσεων. Όλα εκείνου του μεσημεριού τα θυμάμαι σαν να είναι τώρα πώς κρατώ τα μάτια κλειστά και πώς ακουμπώ το σα- 13

14 ισιδωροσ ΖουρΓοσ γόνι πάνω στο στρώμα, τη μυρωδιά του από πλαστικό που με πλημμυρίζει, όλα. τα χέρια μου, κρεμασμένα στο νερό, κουνιούνται. στρέφω αργά το στρώμα προς τ ανοιχτά και μισανοίγω τα μάτια. Παρατηρώ τις λεπτομέρειες του «σκάφους μου». Είμαι ξαπλωμένος σ ένα φουσκωτό στρώμα, προσφορά από ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ. Λουλούδια πράσινα σε κίτρινο φόντο, στο μαξιλάρι του που ακουμπώ το κεφάλι μια βαλβίδα σαν αφαλός σγουραίνει τη σατινέ του επιφάνεια. Η πλώρη μου είναι αυτό το φουσκωτό μαξιλάρι, κουνάω πιο γρήγορα τα χέρια σαν κουπιά και ξανοίγομαι. Δεν κατάλαβαν τίποτε, η οικογένειά της, οι γύρω φίλοι τους, οίκος παραθεριστών. τους ξεγλίστρησα. το νερό σκουραίνει καθώς πλέω κι απομακρύνομαι απ τη στεριά. Γύρω μου ο απειλητικός βυθός, η θάλασσα έχει κάλμα, ξεχωρίζουν όλα ως κάτω. το βλέμμα μου χάνεται στα βαθιά κι ύστερα κοιτάζω το ρολόι μου, ακριβό δώρο στους αρραβώνες μας. ο πεθερός μου το είχε περάσει ο ίδιος στο χέρι μου σε κείνο το μεγάλο τραπέζωμα με τα πανάκριβα πιάτα και τις παχιές φανφάρες. Η ώρα είναι δώδεκα ακριβώς, ξανοίγομαι κι άλλο και περνάω μια πορτοκαλί σημαδούρα, χωρίς να ξέρω το γιατί, απλώνω το χέρι μου να την αγγίξω. αποχαιρετισμός; μάλλον τώρα είμαι μακριά πια από την ακτή, μέσα στις ρότες των πλοίων, στα δίχτυα των αλιευτικών, στους αφρούς απ τα ταχύπλοα στους θρόνους του Ποσειδώνα. ατενίζω το ήρεμο πέλαγος του καλοκαιριού και νιώθω το νερό πιο κρύο τώρα στις παλάμες μου. στρέφω το κεφάλι και κοιτάζω προς την ακτή. οι ομπρέλες στην αμμουδιά ίσα που ξεχωρίζουν, φωνή καμιά, κάτι γέλια μόνο απόμακρα, θρύμματα. Δε μ αναζητά κανείς, μόνο ο άνεμος που με φυσά στ αυτιά και στο πρόσωπο αρχίζει να με ανακρίνει και να με ρωτά: 14

15 ανεμωλια «Νίκο Χαλκίνη, πού πας;» τα χέρια μου κουράστηκαν, αφήνομαι σ ένα ρεύμα βουβό, φυγόκεντρο, που με στέλνει ίσια στο ψαρίσιο πέλαγος. Ένας γλάρος μού σκίασε προς στιγμή τη ράχη κι ένιωσα ελάχιστα τη δροσιά της σκιάς του, ύστερα έκανε δυο γύρους πάνω απ το στρώμα και πέταξε προς τη στεριά ως κήρυκας που πάει για τα μαντάτα. «ο Νίκος πάει, έφυγε!» θα φωνάξει. «μ ακούτε; ο Νίκος έφυγε και πάει να βρει τους συντρόφους!» θα τους πει, κι ύστερα εκείνοι θα σηκώσουν το κεφάλι και θ αφήσουν τα κινητά τηλέφωνα πάνω στις βρεγμένες πετσέτες. τότε, απ την ταραχή, πλαστικά ποτήρια θα γείρουν στην άμμο και θ αδειάσουν, ματιές θα διασταυρωθούν, κι ύστερα όλοι θα κοιτάξουν με χάλκινο βλέμμα καχύποπτα εκείνη, τη γυναίκα μου, την ώρα που θ απλώνει το αντηλιακό στην πλάτη του γιου μου. Χάλκινο θα γίνει τότε και το δικό της βλέμμα, με την ακινησία του κόκκινου θανάτου μέσα του, με τη θαμπάδα του επωνύμου μου που της άφησε παντοτινή κηλίδα. «σ τα λέγαμε, κυρία Χαλκίνη, από τότε Παράτα τον, αυτός δεν ήταν για μας. Παράτα τον!» τα μάτια τους, παρ όλη τη ραστώνη του καλοκαιριού, θα είναι τώρα τρεχάλα και φωτιά και θα τη λιώνουν. Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να δραπετεύσει κανείς; το μεσημέρι εκείνο ήταν ένας τρόπος. Â Πέρασε καιρός από τότε. κάθομαι τώρα άπραγος κι ανακατεύω στον νου μου τα γεγονότα σαν τραπουλόχαρτα. Ήμουν μια ανδρόβουλη καρδιά πάνω στη θάλασσα, μόνη. Όχι όμως για πολύ όσο κι αν δε φαινόταν, όλα ήταν προσχεδιασμένα. Δεν είχα μόνο εγώ το προνόμιο μιας θλιμμένης απόδρασης. το φουσκωτό μου στρώμα συνάντησε ύστερα από λίγο το σκάφος. Θυμάμαι ακόμα και τώρα την ανα- 15

16 ισιδωροσ ΖουρΓοσ κούφιση που ένιωσα όταν το είδα να πλησιάζει. ο οινώδης πόντος του ομήρου είχε αρχίσει να με φοβίζει. Άλλο η ποίηση της θάλασσας κι άλλο να βρεθείς μόνος πάνω από τον οισοφάγο της. με τους φίλους είναι αλλιώς με τους συντρόφους παρέα φοβάσαι αλλιώς. Ήταν πράγματι παράξενο πώς ξεκίνησαν όλ αυτά. τώρα, καιρό μετά, τα γράφω για να μη χαθούν. Γράφω όλα εκείνα που συνέβησαν τότε το καράβι μας, οι εταίροι, ο σκοπός μας Είναι γραφτό να ξαναζήσουν στο χαρτί μου πριν πριν έρθει και για μένα η αμβροσία νύχτα και με σκεπάσει χάλκινος ύπνος*. Â Ίσως οι ιστορίες των φίλων μου, οι ίδιες τους οι ζωές να είναι απλά μερικές σελίδες στο χρονικό του μεγάλου δρόμου. Είχαμε όλοι μας γεννηθεί επάνω στη μεγάλη οδό και στους παραποτάμους της. Άλλοι σε κρεμαστά μπαλκόνια πάνω απ την πλατιά άσφαλτο, άλλοι σε στενούς παράδρομους κι άλλοι στους υφάλους και στις ξέρες του. Η μυρωδιά από τις όχθες είχε νοτίσει από νωρίς το δέρμα μας. Η οδός αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη ξεκινάει δυτικά από τη Λυταία Πύλη των Βυζαντινών και φτάνει ως τα πανεπιστήμια και το μεγάλο στάδιο. Η αγίου Δημητρίου είναι ένα από τα μεγάλα ποτάμια της πόλης, όπως η Εγνατία, η τσιμισκή με τις εκβολές του στα ανατολικά, έξω από τα μεσαιωνικά τείχη, στον απέραντο κάμπο των προαστίων. ο μεγάλος δρόμος που γεννηθήκαμε είναι λοιπόν ποτάμι, για όσους βέβαια ξέρουν, για όσους καταλαβαίνουν, για όσους μπορούν κι ακούνε κάθε βράδυ τον ρόχθο του νερού στον ύπνο τους. * Χάλκινος ύπνος στον Όμηρο είναι ο θάνατος. 16

17 ανεμωλια ο δρόμος του αγίου έχει στην κοίτη και στις ρουφήχτρες του χιλιάδες ανθρώπους κι αυτοκίνητα, αυτά τα άψυχα θηρία που πλέουν σαν κορμοί στο ρεύμα από δυτικά προς τ ανατολικά, ρέουν με θόρυβο δίκην ποταμού και εκβάλλουν στις παρυφές της τριανδρίας και στον μεγάλο τσιμεντένιο κάμπο. Η αγίου Δημητρίου είναι ένα ποτάμι με αρχαία ερείπια, μια εκκλησία, έναν παραποτάμιο άγιο, καχεκτικά δέντρα, μπετόν και κάδους σκουπιδιών. στις όχθες του περπατούν πηγαίες νύμφες, Ναϊάδες με μυτερές μπότες, ενώ στις διαβάσεις περιμένουν παιδιά με τις τσάντες στον ώμο να τον διασχίσουν όλα μαζί σε κάθε σμαραγδί γνέψιμο των φαναριών. σε κάποιο από τα ζυγά νούμερα του δρόμου, σ ένα μεγάλο ρετιρέ, γεννήθηκε ο Δημήτρης, ο μυκηναίος, έναν μάρτη-γδάρτη του Γνωρίσαμε τον Δημήτρη στην πρώτη γυμνασίου, ήταν ένα κεφάλι πιο ψηλός από μας κι ένα χρόνο μεγαλύτερος. κάποια αρρώστια τον είχε καθηλώσει στο κρεβάτι παλιά, νομίζω ήταν οστρακιά, και είχε χάσει μια τάξη. Εκείνη την πρώτη μας χρονιά στο γυμνάσιο και μέσα στους πρώτους μήνες αποκαθήλωσε μπροστά στα μάτια μας τον στρατηλάτη άγιο και πήρε τη θέση του. αρχίσαμε να του ανάβουμε κερί νυχθημερόν ήταν κάτι παραπάνω από αρχηγός, ήταν ένας μικρός θεός. από εκείνα τα χρόνια είχε τις απαρχές της η λατρεία στο πρόσωπό του. το μυκηναίος ήταν παρατσούκλι ο κατά κόσμον Δημήτριος Χριστοδούλου πέρασε στο πάνθεον της τάξης κι από εκεί στη μεταξύ μας αιωνιότητα ως μυκηναίος ένα πρωινό του χειμώνα που παίρναμε αποτελέσματα από ένα διαγώνισμα ιστορίας. τον θυμάμαι στο τελευταίο θρανίο να προσπαθεί να χωρέσει τα ανοικονόμητα μακριά του πόδια, αυτά που τον έκαναν να μοιάζει με ακρίδα, σκαρφαλωμένος πάνω σε κάτι καρέκλες της συμφοράς. Η καθηγήτρια του είχε πετάξει το 17

18 ισιδωροσ ΖουρΓοσ γραπτό προκλητικά μπροστά του και τον ειρωνεύτηκε γιατί στο επίθετο μυκηναϊκός είχε βάλει πρώτα το ήτα και μετά το ύψιλον. μόλις γύρισε την πλάτη της, τα μακριά χέρια του Δημήτρη είχαν κιόλας σηκωθεί ψηλά, οι παλάμες τεντώθηκαν και, όπως μίσγουν οι ποταμοί στο αρχαίο έπος, κατέβηκαν κι ενώθηκαν σε κείνο το μέρος του παντελονιού που ήταν φουσκωμένο τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Ήταν η βουβή απάντηση στην ειρωνική μομφή που είχε εκστομίσει εκείνη η μεσήλικη γυναίκα με την τρουακάρ ζακέτα και τα στραβοπατημένα παπούτσια σε μια κρύα αίθουσα κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 70. Η τάξη σύσσωμη, αποκλειστικά τότε από αγόρια, ξέσπασε σε γέλια και θριαμβευτικές ιαχές. ο Δημήτρης Χριστοδούλου οδηγήθηκε στο γραφείο του γυμνασιάρχη και αποχώρησε θρασυκάρδιος με τριήμερη αποβολή. Χρόνια πολλά αργότερα, μες στους αχνούς της μνήμης, την ώρα που ψυχή και νοσταλγία μαγειρεύουν, έχοντας πια διαβάσει και γνωρίσει ανθρώπων γνώμες πολλές, κατάλαβα πως εκείνο το πρωινό ο φίλος μου πρωτογνώρισε το ομηρικό κύδος, τη δόξα. Έζησε την πρώτη στυφή γεύση της μάχης κι έχασε για πάντα τ όνομά του, έμεινε για πάντα ο μυκηναίος, παρατσούκλι που τελικά μορφοποίησε ως την παραμικρή λεπτομέρεια τον μύθο του. Χρόνια πολλά αργότερα, αυτός, ο μυκηναίος, με περισυνέλεξε από τη θάλασσα κάποιο μεσημέρι του ιουλίου. καθώς μου έδινε το χέρι για να με τραβήξει επάνω, πρόσεξα το γένι του που το χαν ασπρίσει ο ήλιος και τα χρόνια. τα αγόρια τότε, αλλά ίσως και πάντα, είχαν μια υποδόρια θλίψη. Ήταν τα μαλλιά που λαδώνανε, τα σπυριά και οι μαλθακές τρίχες στο μάγουλο που έμοιαζαν με λέρα. Άλλοι απ αυτούς φορούσαν παντελόνια των πατεράδων τους μεταποιημένα απ τη μοδίστρα. ο στάθης, θυμάμαι συγκεκριμένα, δε φορούσε τζιν αλλά παντελόνι από γκρίζα φανέλα και 18

19 ανεμωλια αθλητικά παπούτσια, όπου οι γονατιές στο ύφασμα κραύγαζαν από μακριά σαν χουφτιές στο ζυμάρι. κάποιοι διπλανοί μου στην απογευματινή βάρδια κουβαλούσαν ακόμη πάνω στην μπλούζα τους την τηγανίλα της κουζίνας. ο δρόμοςποτάμι είχε πάντα πολλούς παρόχθιους οικισμούς: ρετιρέ με βεράντες αλλά και υπόγεια με χωλά παντζούρια που κοίταζαν στον δρόμο τα πόδια των περαστικών ο στάθης, για παράδειγμα, έτρωγε, διάβαζε, κοιμόταν στην κουζίνα τους, μισό μέτρο κάτω απ το επίπεδο του μεγάλου δρόμου. σήμερα σ αυτά τα σπίτια μένουν μετανάστες, όσο για τα παλιά αγόρια που μεγάλωσαν, θαρρώ πως δεν κατάφεραν να πετάξουν από πάνω τους εκείνη την υποδόρια θλίψη. Βιάζομαι όμως, όλα πρέπει να ειπωθούν με τη σειρά τους. σ εκείνη λοιπόν την αίθουσα που είχε μόνο άσπρους τοίχους και γκρίζες μουντζούρες από μπαλιές, σ εκείνη τη γύμνια τη χωρίς καμιά εικόνα, έλειπε κι ο ίδιος ο Εσταυρωμένος, που είχε φύγει άρον άρον και μας είχε εγκαταλείψει για να μη βλέπει το χάλι μας. σ εκείνο το λευκό κελί, που στο πέρασμα του χρόνου κιτρίνιζε, είχα διπλανό μου τον Χρήστο, τον ξανθό Χρήστο, τον μικρότερο αδελφό του μυκηναίου. αυτόν τον χτυπούσαν αέρηδες από τα τότε. Γιος ενός αυταρχικού εφοριακού που εκείνη την εποχή ήταν «μέσα στα πράγματα» και αδελφός ενός μικρού θεού ακόμα πιο εξουσιαστικού, όπως ήταν ο μυκηναίος, έψαχνε τις ορίζουσες της εφηβείας του μέσα στη σιωπή. Πώς ήταν τότε ο Χρήστος; Είχε ροδαλό μούτρο με πολλά σπυράκια, τα σκοτσέζικα μαλλιά του έμοιαζαν με κόκκινη περούκα, είχε φακίδες που τις χάιδευε ώρες ατέλειωτες στα μπράτσα σαν να διάβαζε κρυφά μέσα στην τάξη γραφή μπράιγ. ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι τι κρυπτογραφημένα κείμενα έκρυβαν τότε οι φακίδες του. Όμως ο ξανθό- 19

20 ισιδωροσ ΖουρΓοσ ψειρας της τάξης μιλούσε σπάνια με τον αδελφό του στην αυλή άλλαζαν πιο πολύ μουγκρητά και σπρωξίματα. μέσα στη σιγή εκείνων των πρώτων χρόνων του γυμνασίου φαινόταν πως αυτό που πιο πολύ τον ένοιαζε ήταν να μην πολιτογραφηθεί αυλικός του μυκηναίου, κάτι που αρχικά έδειχνε να το χει καταφέρει. το σχολείο μας ήταν κοντά στη μεγάλη οδό. Έμοιαζε πιο πολύ με εργοτάξιο ή με γεωργικές αποθήκες που απείχαν πολύ από την αποπεράτωση. Η αυλή ήταν στρωμένη με χοντροκομμένη άσφαλτο και σχημάτιζε ανηφοριές και κατηφοριές, μιας και το σχολείο ήταν χτισμένο στις παρυφές της Πάνω Πόλης. σ εκείνη την αυλή των θαυμάτων, τη στρωμένη ροχάλες, αποτσίγαρα και πρωτόγονα διαφημιστικά τρικάκια από φροντιστήρια σε μαύρο άσπρο, χειμαζόταν ένα μεγάλο κοπάδι εφήβων. στα ανύπαρκτα παρτέρια της αυλής ανθίσανε οι ζωές των φίλων μου και η δική μου σε πείσμα εκείνων που θεωρούν πως τάχα τα όνειρα ευδοκιμούν μόνο σε καστανόχωμα κι όχι στην άσφαλτο. ο στάθης ήταν σκιερός και από φτωχή οικογένεια. στα πρώτα χρόνια εκείνης της σταβλισμένης εφηβείας, όταν η επιρροή του μυκηναίου ήταν στην ακμή της, αποφεύγαμε τον στάθη με τρόπο, όσοι τουλάχιστον από μας ήταν κάποιας ανατροφής, και το φρόντιζαν διακριτικά. Είναι αλήθεια πως ο στάθης μάς θύμιζε πιο πολύ φιγούρα ντοκιμαντέρ απ τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. τότε παίζονταν χιλιάδες ώρες τέτοιου ασπρόμαυρου φιλμ από την υενεδ, και τον χειμώνα που βράδιαζε νωρίς χανόμασταν στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ή στην απόβαση της Νορμανδίας. Εικόνες αμάχων λιανών και κουρελήδων μάς κατέκλυζαν σχεδόν κάθε βράδυ. ο στάθης, με τα μίζερα ρούχα και το σκοτεινιασμένο βλέμμα, ήταν στην αρρωστημένη φαντασία μας το παιδί που στέκεται στην ουρά μ ένα ντενεκεδάκι στο χέρι για λί- 20

21 ανεμωλια γη σούπα. ο μυκηναίος δεν κούραζε τη φαντασία του τόσο πολύ. Όταν ζητούσαμε τη γνώμη του ή όταν τον ρωτούσαμε με διερευνητικά βλέμματα, η απάντησή του ήταν λακωνική: «Βλάκας!» ή σε στιγμές φλυαρίας «Βλάκας, χέσ τον!» Πέρασαν χρόνια για να καταλάβουμε ότι ο στάθης μάς αγαπούσε εξαρχής. Όταν αργότερα στο λύκειο κινδύνεψε πολλές φορές να μείνει και να χάσει χρονιά, στις εξετάσεις οι κόλλες άνοιγαν δίπλα του η μία μετά την άλλη. Ίσως όμως να ήταν αργά. ο στάθης ιωακειμίδης έζησε τα πιο πολλά χρόνια της εφηβείας του σφίγγοντας μέσα του μια μουχλιασμένη μαγιά. στο σκάφος που με περιμάζεψε απ το πέλαγος τρεις δεκαετίες αργότερα ήταν αυτός που μαγείρευε κι είχε τα νύχια του άκοπα όπως τότε. Ζήσαμε τρία χρόνια σ εκείνες τις αίθουσες του πρώτου ορόφου. απέναντι από τα παράθυρα, στο τέλος της αυλής, ξεκινούσαν κάτι χαμόσπιτα κοντά στα μεσαιωνικά τείχη. Πολλές αυλές είχαν περιστερώνες και ήταν μια παρηγοριά κάποιες ώρες να βλέπουμε σύννεφο τα πουλιά να σηκώνονται. Ήταν η ώρα που το βλέμμα ξεστράτιζε απ τον πίνακα κι έψαχνε τον ουρανό. Όσα μάτια χλεύαζαν συστηματικά τον πίνακα και περιφέρονταν σε παπούτσια, ρούχα, ρολόγια και λαθραίες ζωγραφιές πάνω στα θρανία, ξαφνικά ομονοούσαν και συντονίζονταν κι όλοι πια χαζεύαμε τα περιστέρια που χαίρονταν τον ουρανό. Ένας μόνο δεν ομονοούσε η ράχη του ήταν πάντα καμπουριαστή και το κεφάλι του σταθερά βιδωμένο και στραμμένο στον πίνακα. ο Νικηφόρος αγαπούσε τον πίνακα πιο πολύ απ τον ουρανό, τα ορνίθια που έγραφαν πινελιές στο στερέωμα δεν του έλεγαν τίποτε. Όταν έδινε απαντήσεις, συνήθως τέντωνε το δάχτυλο μπροστά και εξηγούσε στους διδάσκοντες βήμα βήμα τη λύση της άσκησης. Δέος. Ήταν η μόνη ώρα που έστω και για λίγο ο μυκηναίος τη σεβόταν και δε 21

22 ισιδωροσ ΖουρΓοσ μουρμούριζε. ο Νικηφόρος έδινε τις σωστές απαντήσεις κι ύστερα χαμήλωνε για λίγο το κεφάλι κι ούτε κοιτούσε αριστερά δεξιά, παρά έπαιζε στα πλεγμένα δάχτυλα τους αντίχειρες περιμένοντας την επόμενη πρόκληση. «τι θα γίνει, Λιαουνάκη, θα τον τετραγωνίσουμε κάποτε τον κύκλο;» του είχε πει μια μέρα ο μαθηματικός. ο Νικηφόρος Λιαουνάκης έμενε διασταύρωση αισχύλου και αγίου Δημητρίου. ο πατέρας του ήταν απ την Πύλο, «μπασκίνας και χαμουτζής», όπως συνήθιζε να ψιθυρίζει ο στάθης. Η μάνα του είχε γκρεμιστεί αυτοβούλως απ το μπαλκόνι τους πριν από χρόνια είπαν «κρίση μελαγχολίας», το χαν μάθει στη γειτονιά όλες οι γριές και το λεγαν. Δεν ξέρω αν ο Νικηφόρος είχε προλάβει να την αντικρίσει τότε στην άσφαλτο μες στα αίματα, πάντως σπάνια κοίταζε τις πλάκες στο πεζοδρόμιο όταν περπατούσαμε στον δρόμο και το ξέρω καλά, γιατί μετά το σχόλασμα γυρνούσαμε μαζί. Ίσως δεν κοίταζε από την τάξη τα περιστέρια στον ουρανό γιατί του θύμιζαν ψυχές που είχαν βιαστεί ν αποδημήσουν. ο Νικηφόρος μεγάλωνε με τη γιαγιά του, τη μάνα του πατέρα του, εκείνου του ψηλού φαλακρού άντρα. Ερχόταν για τους ελέγχους πάντα αυστηρός, με μια καφέ καμπαρντίνα, κι έφευγε χωρίς να σκάσει το χείλι του, σαν να μην κρατούσε σ εκείνο το διπλωμένο χαρτί αυτά τα νούμερα που θα τα ζήλευε ο καθένας. ο γιος του τον περίμενε πάντα στο σπίτι και δεν ξεροστάλιαζε μαζί μας έξω στην καγκελόπορτα η απουσία του θεωρώ πως ήταν προϊόν μιας απαράβατης συμφωνίας ανάμεσα σε πατέρα και γιο. Έρχονταν και οι δυο τους στο σχολείο διακριτικά, θριάμβευαν με τον τρόπο τους κι αποχωρούσαν αθόρυβα. Η σεμνή αφάνεια ήταν το χαρακτηριστικό της οικογένειας Λιαουνάκη ή ό,τι τέλος πάντων είχε απομείνει απ αυτήν. Η θεαματική αυ- 22

23 ανεμωλια τοκτονία της μάνας τούς είχε μάλλον τρομάξει, αφού χιλιάδες μάτια και στόματα άλεθαν κάθε μέρα τα του σπιτιού τους. στον φίλο μου η μοίρα είχε δωρίσει απλόχερα νοημοσύνη και ορφάνια. το ύψος του ήταν πάντα μέτριο, στα κιλά του κανονικός πώς αλλιώς, αφού η εγκράτεια ήταν η μούσα του; Ήταν από τότε ευρυμέτωπος ένα έμπειρο μάτι θα μπορούσε να προοιωνίσει πως θα γινόταν ένας άντρας με πρώιμη φαλάκρα. Εμείς τότε, ανυποψίαστοι βέβαια για τη φθορά των σωμάτων, δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε, είχαμε μόνο το ένστικτο, κι αυτό μάς βοήθησε να του κολλήσουμε πρόωρα το παρατσούκλι «ο Γέρος». Πότε είχε γίνει ακριβώς αυτό δεν μπορώ να το εντοπίσω, πάντως στις πρώτες τάξεις του λυκείου θυμάμαι τον μυκηναίο να μουρμουρίζει: «ο Γέρος δεν ξέρει τι θα πει ρελαντί στο διάβασμα, θα το κάψει το μυαλό του στο τέλος». στο μεταξύ, λίγα χρόνια νωρίτερα, κάπου στη δευτέρα γυμνασίου, είχε εμφανιστεί εκείνη η ευγενής ασχολία. Όλα ξεκινούσαν όταν κάποιος προέτρεπε μεγαλόφωνα: «Πάμε για κωλόχερα στο αστεροσκοπείο;» Η αθλοπαιδιά είχε ως εξής: Φεύγαμε σούρουπο για τη λιμνούλα του αστεροσκοπείου που ήταν μέσα στα πανεπιστήμια. Η μάζα έπιανε θέση στο γρασίδι δίπλα στον δρόμο και περίμενε. οι ήρωες τραβιόντουσαν πέρα μακριά στην άκρη του δρόμου και ερευνούσαν διακριτικά τις φοιτήτριες που περνούσαν. τις πιο πολλές φορές κλείδωναν τον στόχο γρήγορα και τις άφηναν να πλησιάσουν. Όλοι οι πρωταγωνιστές διάλεγαν συνήθως μια μοναχική κοπέλα, εκτός από τον μυκηναίο. αυτός, ο άναξ ανδρών, το είχε τολμήσει κάποτε και με δύο ταυτόχρονα. Ύστερα ρίχνονταν από πίσω αρχίζοντας να τρέχουν, κι όσο πλησίαζαν την κοπέλα ανέπτυσσαν ταχύτητα. το θύμα, ακούγοντας τον θόρυβο, κοντοστεκόταν, κι 23

24 ισιδωροσ ΖουρΓοσ άθελά του γινόταν πιο εύκολος στόχος. Ένα απλωμένο χέρι τη χούφτωνε από πίσω για λίγα δευτερόλεπτα κι ύστερα ο θύτης, ως ερωτύλος άνεμος, προσπερνούσε και χανόταν από προσώπου Γης. το κοινό πάνω στο γρασίδι παρακολουθούσε λαίμαργα από μακριά ως ρωμαϊκός όχλος, ενώ έπνιγε τις ζητωκραυγές του για να μη δίνει στόχο. Εκείνον τον ελάχιστο χρόνο της θωπείας, που κρατούσε ένα δυο δευτερόλεπτα, ο Νικηφόρος βρισκόταν συνήθως στο δωμάτιό του και κολλούσε τα αγαπημένα του match box, εκείνα τα συναρμολογούμενα αεροπλάνα. Η σχέση του Γέρου με τον ουρανό περνούσε άλλωστε όχι μέσα από τα περιστέρια, που χαζεύαμε απ την τζαμαρία της τάξης, αλλά μέσα από τα αεροπλάνα και τη μνήμη της νεκρής μάνας. Ύστερα από τριάντα τόσα χρόνια πάνω στο σκάφος μεσοπέλαγα, τυλιγμένος με μια πετσέτα λίγο μετά την αλίευσή μου, ο Γέρος, κοσμήτορας πια της Πολυτεχνικής σχολής, είναι αυτός που θα μου ανάψει ένα τσιγάρο και θα μου το βάλει στο στόμα. Â Έρχομαι τώρα στο χαρτί, ποιητής απρόσκλητος, να ζωγραφίσω εκείνα τα χρόνια βουτώντας τα πινέλα μέσα μου. Δεν έχω μούσα ποιος έχει άραγε τούτες τις μέρες; Εγώ ο Νίκος Χαλκίνης, γεννημένος στην οδό αγίου Δημητρίου σ ένα διαμέρισμα με τρία μάτια στον μεγάλο δρόμο κι ένα πίσω μοναχό του σαν το μάτι του κύκλωπα, που έβλεπε σε μια πρασιά-σπηλιά όπου ζευγάρωναν γάτες. Εγώ ο Νίκος, εγγονός και γιος εμπόρων που είχαν μια φωλιά ξέχειλη από υφάσματα σ έναν παράδρομο στο μπεζεστένι. μεγάλωσα κι εγώ στον πλανήτη γύρω από τον μεγάλο δρόμο του αγίου. Έκανα ποδήλατο στην αυλή της μεγάλης εκκλησίας, έπαιζα 24

25 ανεμωλια μπίλιες στα χώματα πίσω απ το τούρκικο προξενείο, έκοβα τα μαλλιά μου σε κουρεία στενόχωρα με άντρες που φορούσαν άσπρες ποδιές. στα ραδιόφωνά τους ακουγόταν η εκπομπή του Ίωνα τυρταίου και η κολόνια στον γυμνό σβέρκο ήταν πάντα χύμα άρωμα λεμόνι. τα καλοκαίρια οι γονείς μου με ξερίζωναν από τη μήτρα του μπετόν και μ έστελναν εξοχή. Εκεί, στον καθαρό αέρα που μου ήταν τότε αδιάφορος, ένα μεσημέρι στο χωριό της μάνας μου καθώς έσπαζα κλαδιά απ τα δέντρα κι ύστερα όπως συνήθως τα ξεφλούδιζα μ ένα προσκοπικό μαχαίρι, κάποια στιγμή η λάμα ξέφυγε, έσκισε βαθιά τον μηρό και μούσκεψα στο αίμα. Η εικόνα του πορφυρού υγρού που βάφει το δέρμα κι ύστερα ποτίζει το χώμα αποδείχτηκε ανεξίτηλη. μετά απ αυτό η επιθυμία μου να ξεφλουδίζω δεν ατόνησε, παρά με συνόδεψε για χρόνια. μάζευα τις λευκές βέργες σε μια γωνιά της αποθήκης και τις μύριζα η μυρωδιά του χλωρού ξεφλουδισμένου ξύλου και η αφή του με ξετρέλαιναν, γιατί μου θύμιζαν τη λευκή σάρκα του σύκου. Η ουλή στο πόδι μου υπάρχει ακόμα. ο μεγάλος δρόμος είχε τότε τέσσερις κινηματογράφους. Ξεκινώντας από τα δυτικά, σινέ Αγγέλικα, Ορφέας, Αχίλλειον, Ιντεάλ. Για χρόνια τέντωνα τα μάτια μου στις σκοτεινές τους αίθουσες οφθαλμών παίδευσις. Ήταν βέβαια και η μυρωδιά στο σινεμά κατάλαβα για πρώτη φορά ότι το σκοτάδι μυρίζει. το ένιωσα περισσότερο σ εκείνα τα μεθυστικά δευτερόλεπτα όταν έσβηναν τα φώτα, πριν πέσει η πρώτη ακτίνα στο πανί, σ εκείνον τον μετεωρισμό του χρόνου, όταν τα δευτερόλεπτα σε διαστολή φούσκωναν μέσα μου. τότε, πριν πέσει η πρώτη ακτίνα, το ένιωθα ήταν η μυρωδιά του σύμπαντος στην πρώτη ώρα της δημιουργίας. στα διαλείμματα αγοράζαμε απ το κυλικείο ροξ μέσα 25

26 ισιδωροσ ΖουρΓοσ σ εκείνο το ροζ χαρτί το νοτισμένο από σιρόπι. Ήταν κι άλλες μυρωδιές έξω απ την αίθουσα και ήχοι διάφοροι, τα τσιγάρα στο χολ και το άκουσμα βήχα από εκείνους που ρουφούσαν με κόκκινα μάτια, ήταν και τα μισάνοιχτα αποχωρητήρια με τα απολυμαντικά τους, που η μυρωδιά τους μου θύμιζε πάντα κοπανισμένα στραγάλια. Είναι ανεξερεύνητες οι διαδρομές της οσφρητικής μνήμης και οι συνειρμοί της, το ίδιο όπως και της ακουστικής. κυριακή στις πρωινές παραστάσεις, στο μεγάλο πιάτο του ταμείου, μια γυναίκα με κόκκινα νύχια παίρνει και δίνει με κρότο κέρματα που έχουν πάνω τον στρατιώτη με τον φοίνικα. Θυμάμαι τις λέξεις στο πιάτο: Χαλιά Πέρσικα. ο ήχος απ τα κέρματα σήμαινε την είσοδο στον σκοτεινό κάτω κόσμο, σκαλιά κι ύστερα κι άλλα σκαλιά, και τέλος ν ανοίγουν τα δυο φύλλα της πύλης με το χοντρό βελούδο και να ρχεται η ώρα της μυρωδιάς του σκοταδιού. στη μεταπολίτευση, αργότερα, έφαγα πολλές σακούλες σπόρια χαζεύοντας απ το μπαλκόνι, τότε που οι αμέτρητες διαδηλώσεις, πλημμυρίδες ολόκληρες ήταν, ακολουθούσαν τυφλά την ίδια διαδρομή, όπως τα υποζύγια που πάνε μόνα τους στη γούρνα για νερό: υπουργείο, τούρκικο προξενείο και τέρμα στην πλατεία του Χημείου. Εκεί, κάτι τεράστια ηχεία τρόμαζαν τα φύλλα στις λεύκες και τα τεντοφτέρουγα ορνίθια. στρατιωτικά αμπέχονα, μούσια, μαλλιά ακούρευτα και πανό στο χρώμα της πορφύρας με κίτρινα γράμματα. αυτό το κόκκινο των συνθημάτων στα πανό ήταν το δεύτερο ανεξίτηλο κόκκινο της μνήμης μου το πρώτο είχε ένα προσκοπικό μαχαίρι, το δεύτερο δυο εργαλεία που ζευγαρώνουν με πάνω εκείνο το αρσενικό σφυρί με λένε Νίκο Χαλκίνη και παίζω επιτραπέζια παιχνίδια μνήμης. στο μυαλό μου άνοιξε ένα ταμπλό που μοιάζει της μονόπολης κάποιος ρίχνει το ζάρι και τα χρόνια περνούν. 26

27 ανεμωλια Είμαι το κόκκινο πιόνι και δίπλα μου στέκουν άλλα τέσσερα, ο μυκηναίος, ο Χρήστος, ο Γέρος και ο στάθης. υπακούμε στο ζάρι κι αγοράζουμε σπίτια και οικόπεδα, πληρώνουμε ενοίκια, χρεοκοπούμε, μπαίνουμε στη φυλακή και ξαναρχίζουμε. Όλη η διαδρομή της μονόπολης είναι τελικά αυτός ο μεγάλος δρόμος, απ τη Λυταία Πύλη και το παλιό καφενείο του καφαντάρη ως το πανεπιστήμιο και το στάδιο του καυταντζόγλου. Όταν πήγα στο γυμνάσιο, οι πολλές βραδιές στον κινηματογράφο αραίωσαν και τα πρωινά σινεάκ της κυριακής κόπηκαν. ο μυκηναίος με διάλεξε σύντροφό του από τους πρώτους μήνες, ίσως γιατί έβρισκα λύσεις εκεί όπου οι υπόλοιποι σήκωναν τα χέρια. Ίσως γιατί είχα την ικανότητα να συλλαμβάνω γρήγορα τις μεγαλοστομίες του και κάθε τρελή ιδέα που μας ξεφούρνιζε κάθε τόσο. Πιο πολύ όμως γιατί ήμουν ο άνθρωπός του για τις δύσκολες αποστολές. «Νίκο αγόρι μου», έτσι ξεκινούσε πάντα πιάνοντάς με από τον ώμο, «μόνο εσύ μπορείς, κανείς άλλος». Πάνω από τέσσερις φορές είχα αφήσει σημειώματα στη Θάλεια, καθώς εκείνη σχολούσε απ τα αγγλικά. ο αρχηγός δεν ήθελε να εκτεθεί, γιατί σ εκείνο το φροντιστήριο πήγαιναν παιδιά απ την πολυκατοικία του. Εγώ ήμουν επίσης αυτός που μπορούσε να πείσει τον πατέρα του πως η παρέα μας είχε στοχοπροσήλωση και δεν ήταν άιντε άιντε. ο Νικηφόρος βέβαια, με τέτοιους βαθμούς και με τέτοια αγελαδίσια φάτσα, θα μπορούσε να είναι η καλύτερη βιτρίνα, αλλά μπροστά στον γερο-χριστοδούλου κοκκίνιζε και μπέρδευε τα λόγια του. το πιο σημαντικό όμως συνέβη ένα σούρουπο στο αστεροσκοπείο, σε μια από κείνες τις βραδιές της θωπείας, όταν ο αρχηγός μας φάνηκε πως είχε μπλέξει για τα καλά. Εκείνη τη μέρα μάς είχαν κολλήσει και κάτι παρέες εκτός του σχολείου, κάτι μάγκες από μια τεχνική σχολή που τους είχε 27

28 ισιδωροσ ΖουρΓοσ γνωρίσει ο αρχηγός σ ένα σφαιριστήριο της γειτονιάς, μια υπόγα που μύριζε άνυδρο αποχωρητήριο και μούχλα. ο μυκηναίος είχε κοντραριστεί μαζί τους εκείνο το απόγευμα κι εμείς όλοι, απ την κερκίδα που καθόμασταν στο γρασίδι, είχαμε αρχίσει να τα μαζεύουμε. Είχε περάσει η ώρα, άλλωστε νιώθαμε μαζί τους έξω απ τα νερά μας. ο αρχηγός τότε αποφάσισε να κάνει ένα θεαματικό φινάλε. Φώναξε σ όλους να κάνουν στην άκρη και κρύφτηκε πίσω από μια δάφνη. οι ξένοι, οι εξωσχολικοί, κάτι μουρμούρισαν ο ένας στον άλλον και κάποιοι άναψαν τσιγάρο είχε σκοτεινιάσει για τα καλά και ξεχώριζαν οι καύτρες τους. τα παιδιά των συνεργείων τότε, όσο πιο μεγάλους κάλους και πιο μαύρα νύχια είχαν στα χέρια, τόσο πιο πολυτελή τσιγάρα αγόραζαν. στις παλάμες τους, δίπλα σε χρυσές καδένες και δαχτυλίδια, φώλιαζαν βυσσινί κασετίνες Dunhill με χρυσά γράμματα ή μπλε Royall κατοστάρια. Δυο φοιτήτριες κατηφόριζαν τον δρόμο. καθώς πέρασαν κάτω από ένα φανάρι, τα πρόσωπά τους και τα ρούχα τους φάνηκαν καθαρά. Η μία φορούσε ένα ινδικό φόρεμα και είχε κρεμασμένο στον ώμο ταγάρι, η άλλη τζιν παντελόνι. ο μυκηναίος παραφύλαξε πίσω από τις δάφνες ενώ αυτές πέρασαν από μπροστά του ανυποψίαστες. Ύστερα από λίγο ξεκίνησε. Ήθελε να κάνει το δυσκολότερο από τα κόλπα: να περάσει ανάμεσά τους και με τα δυο χέρια να χουφτώσει και τις δύο ταυτόχρονα. Πράγματι, καθώς πλησίαζε, οι κοπέλες φάνηκαν να αραιώνουν κι άνοιξε χώρος. Η μοίρα, οι θεοί, όλα ήταν μαζί του. Πέρασε πραγματικά ανάμεσά τους και τα χέρια του τις χάιδεψαν για ένα δευτερόλεπτο. οι τσιρίδες τους έσκασαν σαν κροτίδα μέσα στην ησυχία της νύχτας. ο μυκηναίος πήρε την κατηφόρα και σκόπευε να στρίψει στα χόρτα μόλις απομακρυνόταν απ τη λάμπα του δρόμου. κάποιος δαίμονας όμως, ίσως ο ίδιος ο εκηβό- 28

29 ανεμωλια λος Φοίβος, τον τόξεψε και σκόνταψε πέφτοντας πάνω στις πλάκες. οι τσιρίδες των κοριτσιών είχαν γίνει τώρα βρισιές και απειλές. «κωλόπαιδο!» ούρλιαξε η μία και του χούφτωσε τα μαλλιά όπως ήταν πεσμένος. «αλήτη!» κραύγασε η άλλη, «στην αστυνομία! αλήτη!» το πόπολο της κερκίδας στην αρχή βουβάθηκε κι ύστερα σκόρπισε ανήσυχο στα σκοτάδια. μείναμε μόνο εγώ, ο Χρήστος και ο στάθης να κοιταζόμαστε τρομαγμένοι. οι φωνές που έβγαζαν οι φοιτήτριες ακούγονταν τώρα πιο δυνατές. Όρθιες πάνω απ το ταπεινωμένο κουφάρι του αρχηγού συνέχιζαν να τον βρίζουν «αλήτη! τσογλάνι!» ο αρχηγός είχε κουλουριαστεί και λούφαζε. Δεν ντράπηκα εκείνη τη στιγμή να ζητήσω αρωγή απ τον άγιο του δρόμου μας, κάτι ψιθύρισα μέσα μου και ξεκίνησα. Πίσω μου στο σκοτάδι οι σύντροφοι έστεκαν μαρμαρωμένοι. Ώσπου να φτάσω στην αψάδα της μάχης, είχα αρχίσει κιόλας να ψευτοκλαίω και να κάνω πως κούτσαινα από το ένα πόδι. αυτό το παίζαμε συχνά στους κεντρικούς δρόμους, Εγνατία, τσιμισκή και βάλε. Ένας από μας, κάνοντας πότε τον κουτσό πότε τον ανήμπορο, έκοβε την κίνηση στη μέση και περνούσε με πονεμένο πρόσωπο ανάμεσα απ τους οδηγούς, οι οποίοι και σταματούσαν όπως όπως. Όταν διασχίζαμε τον δρόμο, βγάζαμε μια τσιρίδα και χοροπηδούσαμε προκλητικά, εμφανώς κατάγεροι, απ το απέναντι πεζοδρόμιο. Όπως ο ηθοποιός ζει για τα χειροκροτήματα, έτσι κι εμείς ζούσαμε για εκείνη τη στιγμή, για τα κορναρίσματα του θυμού και της αγανάκτησης. αν μάλιστα ακούγαμε και καμιά βρισιά, θεωρούσαμε την παράσταση άκρως επιτυχημένη. Εκπαιδευμένος λοιπόν εγώ απ όλ αυτά, κουτσαίνοντας και ψευτοκλαίγοντας, προχώρησα προς το κουφάρι του ταπεινωμένου αρχηγού. Όπου το έπος ξεστρατίζει και το κύδος μαραίνεται, έρ- 29

30 ισιδωροσ ΖουρΓοσ χεται τότε η άλλη ώρα που λέει γλιτωμός να ναι κι όπως να ναι. Δε θυμάμαι και πολλά ύστερα από τόσα χρόνια. Πάντως νομίζω πως τον έλεγα αδελφό μου, σήκω του έλεγα να πάμε σπίτι, η μάνα είναι άρρωστη και περιμένει, σήκω του έλεγα και κοιτούσα τα θύματα να κοντανασαίνουν απ την οργή και να με κοιτούν καχύποπτα. στο μεταξύ είχε αρχίσει να μαζεύεται κόσμος, προστέθηκαν κι άλλες παρέες από φοιτητές και μας κοιτούσαν. ο ταπεινωμένος αρχηγός και το κλαψιάρικο μούτρο μου κατάφεραν τελικά να προκαλέσουν τη συμπάθεια του κοινού. τα θύματα τον παράτησαν, κι αφού τον βοήθησα να σηκωθεί, φύγαμε για να πάμε στην «άρρωστη μάνα μας». Βρήκαμε και τους άλλους δυο στα σκοτάδια και τρέχοντας βγήκαμε στην πλατεία του Χημείου. «σταθείτε», μας είπε κάποια στιγμή, «ξεφύγαμε, σταθείτε!» κάθισε για λίγο σ ένα παγκάκι και βάλθηκε να φτιάχνει με τις παλάμες τα μαλλιά του που πετούσαν πέρα δώθε. Εμείς δε μιλούσαμε. Ψαχούλεψε λίγο στο μπουφάν του κι έβγαλε ένα τσαλακωμένο Άστορ. κράτησε το τελευταίο τσιγάρο, που ήταν κι αυτό σπασμένο, και το έβαλε μισό στο στόμα. το άναψε κοντεύοντας να κάψει το μούτρο του. «Πουτάνες!» ψιθύρισε μετά την πρώτη ρουφηξιά. Εκεί, σε μια γωνία της πλατείας του Χημείου, καθώς μια γλυκιά νύχτα ήταν στην αρχή της, με το βλέμμα του μυκηναίου να μας αποφεύγει, κατάλαβα τότε πως κάτι είχε τελειώσει οριστικά. Χρόνια αργότερα θα το έλεγα αλλιώς πως μια ολόκληρη εποχή είχε περάσει, έγινε νερό, κύλησε και το ρούφηξαν τα δέντρα του Χημείου. Ήταν κάπου στην άνοιξη του

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Ανδρέας Αρματάς Γιώργος Σγουρός

Ανδρέας Αρματάς Γιώργος Σγουρός Ανδρέας Αρματάς Γιώργος Σγουρός Στην Ελευθερία, που ήρθε από το πουθενά και μας πήρε τα μυαλά Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Student name:. Result: THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Mid-Entry Exams 2015 A τάξη ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και δεκαπέντε λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λ 1. Διάβασε

Διαβάστε περισσότερα

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί.

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Το σπίτι μου Ένα σπίτι θα χτίσω στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Ένα σπίτι θα χτίσω μακριά στην θάλασσα να σου το κύμα που θα

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Κάθεσαι καλά, Γκέοργκ; Καλύτερα να καθίσεις, γιατί σκοπεύω να σου διηγηθώ μια ιστορία για γερά νεύρα». Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου αρχίζει να ξετυλίγει το

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Το μαγικό βιβλίο Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια γοργόνα μέσα στα καταγάλανα νερά. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και γίνομαι

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ)

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) «ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) Τουλίπες της Ολλανδίας, Κλωντ Μονέ Μια φορά κι ένα καιρό σε μια χώρα μακρινή οι άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq

https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq https://www.youtube.com/watch?v=p3lhq_keyxq Όλα όσα ζήσαμε, όλα όσα αγαπήσαμε, όλα όσα είπαμε δικά μας, θα επαναλαμβάνονται στην απουσία μας μ άλλους να τα ζουν, άλλους να τ αγαπούν, άλλους να τα λεν

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ. Τραγούδι:

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ. Τραγούδι: Ανακύκλωση Είμαι πολύ περήφανος που θα σας πω για μένα πως μια λέξη έμαθα με ύψιλον κι ωμέγα. Όχι, δε μου την έβαλε κανείς ορθογραφία, εγώ όμως την έμαθα απ έξω με τη μια. Θα πρέπει να την ξέρετε, μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΔΑΣ. Ένας λογοτεχνικός μπουφές... για όλες τις ορέξεις

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΔΑΣ. Ένας λογοτεχνικός μπουφές... για όλες τις ορέξεις ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΔΑΣ Ένας λογοτεχνικός μπουφές... για όλες τις ορέξεις ΑΘΗΝΑ 2009 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΔΑΣ ΤΑ ΜΕΖΕΔΑΚΙΑ Ένας λογοτεχνικός μπουφές... για όλες τις ορέξεις Αθήνα 2009 Τιτλος: Τα Μεζεδάκια Συγγραφεασ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ναταλία Ναταλία Ταμιωλάκη Ταμιωλάκη Λόγου Χάριν ΕΚ ΟΣΕΙΣ οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ οσελότος Τιτλος Λόγου χάριν Συγγραφέας Ναταλία Ταμιωλάκη Σειρα Ποίηση [2358]0312/03 Copyright 2011 Ναταλία Ταμιωλάκη Πρώτη Εκδοση

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

ΗΜΟΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

ΗΜΟΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΗΜΟΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ Μερικές χρήσιµες συµβουλές στους γονείς για την αποφυγή των τροχαίων ατυχηµάτων Η πρόληψη του τροχαίου ατυχήµατος αφορά όλους µας

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά.

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Ήλιος, θάλασσα. Καλώς ήρθες ξεγνοιασιά. Βρεγμένες ομπρέλες κρατούν τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 14 η ΕΦΟΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ 1. Λίγα λόγια για το αρχοντικό 2 2. Το παραμύθι της τοιχογραφίας! (Πρόταση) 3 3. Βρες τη λέξη! (Λύση) 9 4. Ζήσε στον 18 ο αιώνα..

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα