Ανάσα 4 μηνών πήρε η Ελλάδα

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ανάσα 4 μηνών πήρε η Ελλάδα"

Transcript

1 01- KATHI_22-2_KATHI NEW 21/02/15 01:19 Page 1 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 333 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Ανάσα 4 μηνών πήρε η Ελλάδα Αύριο η Αθήνα παρουσιάζει λίστα μεταρρυθμίσεων και της οποίας η επάρκεια θα αξιολογηθεί από τους θεσμούς Σε συμφωνία για τετράμηνη παράταση του προγράμματος κατέληξε το Eurogroup, έπειτα από πολύωρες διαβουλεύσεις τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Μάλιστα, το κοινό έδαφος που επετεύχθη έπειτα από τον εντατικό διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Ευρωζώνης αποτυπώνεται και στο κείμενο της συμφωνίας που δόθηκε στη δημοσιότητα μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup. Όπως αναφέρεται σε αυτό «στόχος της παράτασης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοπιστωτικής Διευκόλυνσης (MFFA) είναι η επιτυχημένη ολοκλήρωση της επιθεώρησης, στη βάση των προϋποθέσεων της τρέχουσας διευθέτησης, κάνοντας την καλύτερη δυνατή χρήση της δεδομένης ευελιξίας, που θα μελετηθεί από κοινού από τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς. Παράταση που θα γεφυρώσει τον χρόνο των συζητήσεων για μία πιθανή επικείμενη διευθέτηση, μεταξύ του Eurogroup, των θεσμών και της Ελλάδας». Οι ελληνικές αρχές αναμένεται να παρουσιάσουν μία πρώτη λίστα μεταρρυθμίσεων αύριο και στη συνέχεια οι θεσμοί θα παράσχουν μία πρώτη άποψη για το κατά πόσο οι μεταρρυθμίσεις είναι επαρκώς αποτελεσματικές ως ένα θεμιτό σημείο εκκίνησης για μία επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Η λίστα θα εξειδικευτεί και στη συνέχεια θα συμφωνηθεί από τους θεσμούς μέχρι τα τέλη Απριλίου. Στο κείμενο της συμφωνίας γίνεται αναφορά και στις δεσμεύσεις της ελληνικής πλευράς για σταθερότητα και εξυγίανση του δημοσιονομικού τομέα, ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και εκπλήρωση των οικονομικών της υποχρεώσεων προς όλους τους πιστωτές. Σελ Η νέα «βεντέτα» Σόιμπλε με τον Βαρουφάκη ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ Ο μυστικός ανοικτός δίαυλος σωτηρίας μεταξύ Μαξίμου και Κομισιόν Ουάσιγκτον καλεί Αθήνα και Βερολίνο Ποιες δυσκολίες εγκυμονεί η τετράμηνη παράταση Οι βουλευτές θα ψηφίσουν συμφωνία με τους δανειστές Πώς οι εταιρείες «τέσταραν» το Grexit Λεπτομέρειες στη σελ. 3 της Οικονομικής Η περιφρονητική στάση του παλαιότερου υπουργού Οικονομικών του Eurogroup απέναντι στον νεότερο δεν αντανακλά μόνο μια ασύμβατη προσωπική χημεία, αλλά και ευθέως συγκρουόμενες πολιτικές και ιδεολογικές προκείμενες. Ο αρχιερέας της πανευρωπαϊκής λιτότητας και ο θεωρητικός της όχι και τόσο «μετριοπαθούς πρότασης» για την ανατροπή της ήταν αναπόφευκτο να μην ενθουσιάσουν ο ένας τον άλλον. Αν όμως χαμογελά καλύτερα όποιος χαμογελά τελευταίος, θα το δούμε μετά από 4 μήνες! Η ΕΚΤ θα συνεχίσει να στηρίζει τις ελληνικές τράπεζες μέσω του ELA Γιατί ο Αβραμόπουλος δεν «πήγε» στην Προεδρία Αρθρο του υπ. οικονομικών Ώρες ευθύνης για την οικονομία Σελ. 9 ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Υπάρχουν πράξεις υπουργών που δεν τις στηρίζουμε Στηρίζουμε τον Ν. Αναστασιάδη όμως, δεν μπορούμε να στηρίζουμε και πολιτικές που θεωρούμε ελλειμματικές, λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Θεωρεί ακόμα ότι ο γεν. εισαγγελέας πρέπει να κωδικοποιήσει τον τρόπο που χειρίζονται στην Εισαγγελία τις υποθέσεις που αφορούν την οικονομία. Μιλάει για τις εκποιήσεις, τις μεταρρυθμίσεις και σημειώνει με νόημα ότι οι επιτυχίες πιστώνονται στις κυβερνήσεις και οι αποτυχίες στα κυβερνώντα κόμματα. Τέλος, υποδεικνύει ότι από τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας και εντεύθεν ο ορθολογισμός στον τόπο είναι συνέχεια αμυνόμενος. Σελ. 6 Φόρμουλα Άιντε για επανεκκίνηση Ούτε ΝΑVTEX ούτε ΕΝΙ Κινήσεις στη βάση της φόρμουλας Άιντε για αμοιβαίο μορατόριουμ βρίσκονται σε εξέλιξη στο παρασκήνιο, με ζητούμενο την επανέναρξη των συνομιλιών μετά τις «προεδρικές» στα Κατεχόμενα τον Απρίλιο, όταν θα έχει εκπνεύσει η NAVTEX και η πλατφόρμα της ΕΝΙ θα έχει αποσυρθεί. Το πώς θα διατυπωθεί η πρόταση θα διαφανεί μετά την αναμενόμενη για τα μέσα Μαρτίου επίσκεψη του ειδικού συμβούλου στη Λευκωσία. Σελ. 4 Η ΔΕΑ μοιράζει και λόγια κενά Ποιοι εκτέλεσαν τους 70 Με υπεκφυγές και λεκτικούς βερμπαλισμούς η ΔΕΑ επιχειρεί να καλύψει το λάθος της απόδοσης και ξένων οστών στην οικογένεια Φορή από την Άσσια. Τα τρία μέλη της φόρτωσαν στους ανθρωπολόγους το σφάλμα πολιτικής που οδήγησε τη ΔΕΑ στο τραγικό λάθος. Σελ. 12 Προς αποκρατικοποίηση η CYTA Συνέντευξη στην «Κ» του Εφόρου Αποκρατικοποιήσεων Κ. Ηροδότου H Ουκρανία σε σταυροδρόμι Κρίσιμες θα είναι οι επόμενες μέρες για το μέλλον της Ουκρανίας, η οποία βρίσκεται μεταξύ δύο δρόμων: Ο πρώτος είναι η σταθεροποίηση του μετώπου, όπως προβλέπει η συμφωνία του Μινσκ και ο δεύτερος είναι η συνέχιση της σύγκρουσης. Σελ. 22 Την πεποίθηση ότι η αποκρατικοποίηση της CYTA θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου εκφράζει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο Έφορος αποκρατικοποιήσεων Κωνσταντίνος Ηροδότου, διαβεβαιώνοντας παράλληλα ότι δεν θα γίνει διάσπαση του Οργανισμού στην κινητή και σταθερή τηλεφωνία και τις ευρυζωνικές υπηρεσίες. Προσθέτει ακόμα ότι έχει ολοκληρωθεί και η διαδικασία εξεύρεσης τέταρτου συμβούλου, ενώ διατυπώνει τη θέση ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο ευνοούνται εξαγορές, συγχωνεύσεις και αποκρατικοποιήσεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Οικονομική, σελ. 4 Πανωλεθρία για τη Μέρκελ Ηττα για το κόμμα της Αντίκτυπο στην ίδια την καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ έχει η συντριβή του κόμματός της στις τοπικές εκλογές του Αμβούργου την περασμένη Κυριακή. Οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) εξασφάλισαν μόλις 16% των ψήφων και δέχθηκαν καίριο πλήγμα από τον σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό του κρατιδίου, Ολαφ Σολτς, που επανεξελέγη πανηγυρικά. Σελ. 21 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Υπομονή και σοφία Ακολουθώντας τη ρήση «η υπομονή και η επιμονή τα πάντα κατορθώνει», η νέα ελληνική κυβέρνηση, περνώντας μέσα από συμπληγάδες συμφερόντων και πολιτικών συσχετισμών, κατόρθωσε να πάρει από τους Ευρωπαίους εταίρους της αυτό που στόχευσε ευθύς εξαρχής. Μπορεί να μην κέρδισε όλα όσα ήθελε και κυρίως μία εξάμηνη παράταση, πήρε όμως παράταση τεσσάρων μηνών και την ευκαιρία να πάρει βαθιές ανάσες, βγαίνοντας από τα ασφυκτικά πλαίσια που βρέθηκε από την πρώτη ημέρα της ανάληψης της εξουσίας. Μαζί με την Ελλάδα όμως έχει κερδίσει και η Ευρώπη, αφού κατόρθωσε σε ένα τόσο αψύ και συγκρουσιακό κλίμα να βγει με μια απόφαση που να μην τραυματίζει τη δημοκρατία και τα δημοκρατικά θέσμια της Γηραιάς Ηπείρου αλλά ούτε και την αξιοπρέπεια ενός λαού, ο οποίος ψήφισε για να τερματιστεί η ανθρωπιστική κρίση και η αδιέξοδη λιτότητα. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS Το περιοδικό για το σπίτι, τον άνθρωπο και την καλή ζωή Σελ. 24 ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΠΑΣΚΕΤ Οι NBAers ανεβάζουν επίπεδο την Εθνική Οι Γιάννης Αντετοκούνμπο, Κώστας Παπανικολάου, Κώστας Κουφός και ο Νικ Καλάθης ενθουσιάζουν ενόψει του Ευρωμπάσκετ του καλοκαιριού. ΟΜΟΝΟΙΑ Ένας χρόνος διοίκησης Σεραφείμ Συμπληρώνονται δώδεκα μήνες από τότε που ανέλαβαν οι πρώην προέδροι και ο απολογισμός είναι θετικός. Μειώθηκε το μπάτζετ, έπεσε το χρέος. ΑΝΟΡΘΩΣΗ Από τις καταλήψεις στην αποθέωση Πώς μέσα σε έναν χρόνο οι οπαδοί της «Κυρίας» από εχθροί της διοίκησης, έγιναν υποστηρικτές της. Σήμερα η Ανόρθωση είναι σε πορεία ανάκαμψης. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ Ανάβουν τα αστέρια της Γενεύης Η έκθεση αυτοκινήτου στην Ελβετία, που ανοίγει τις πύλες της στο κοινό τον ερχόμενο μήνα, αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες πλατφόρμες οχημάτων.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 20/02/15 23:50 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Οι ατιμώρητοι μιας τραγωδίας Την περασμένη Κυπριακή αναφερόμενος στις μίζες των οπλικών συστημάτων, ξεκινούσα τη στήλη ως εξής: «Χρόνια τώρα επιμένω ότι αυτός ο τόπος υποφέρει λόγω της έλλειψης λογοδοσίας, ατιμωρησίας και ασυδοσίας, εξού και μέσα σε 55χρόνια ανεξαρτησίας, η ΚΔ βρίσκεται υπό κατάρρευση, καθώς οι θεσμοί έχουν εξευτελιστεί από ίδιους τους φορείς τους, προέδρους, υπουργούς, βουλευτές, εισαγγελείς και κόμματα». Το ίδιο ισχύει δυστυχώς και για το μέγα ανθρωπιστικό πρόβλημα των αγνοουμένων της Κυπριακής Τραγωδίας. Καθώς, λοιπόν, ταλανιζόμαστε από τα ίδια κακά της μοίρας μας στο ίδιο και το αυτό περιβάλλον, ήταν φυσικό ότι κάποια στιγμή θα αποκαλυπτόταν ότι η μία τραγωδία πραξικόπημα και εισβολή που συντελέστηκε σε διάστημα ενός μηνός το 1974 δεν δίδαξε τίποτα στους ηγήτορές μας και τις παραφυάδες τους, κομματικές, κυβερνητικές και κρατικές και έφερε μία άλλη. Εξού και δεν αισχύνθηκαν να κτίσουν καριέρες, ακόμα κι αν θα έπρεπε να το κάνουν αυτό με τα οστά των αγνοουμένων μας. Σαράντα χρόνια τώρα κρατικές υπηρεσίες που ασχολήθηκαν με το ζήτημα της διακρίβωσης της τύχης των ανθρώπων αυτού του τόπου που έδωσαν τη ζωή τους για να τον κρατήσουν ελεύθερο, αξιωματούχοι του κράτους αλλά και των Ηνωμένων Εθνών ακόμα και Επιτροπές Συγγενών, εκτός μερικών φωτεινών εξαιρέσεων, εστίασαν την προσοχή τους στα αξιώματα, τα οφίκια και τις θεσούλες τους και όχι στο πραγματικό δράμα των οικογενειών που μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας ζούσαν και ζουν το δικό τους δράμα. Μάλιστα, στα πρώτα χρόνια της εισβολής το δράμα του χαμένου πατέρα, αδελφού και συζύγου επιβάρυναν οι τραχείς συνθήκες επιβίωσης πάμπολλων οικογενειών των αγνοουμένων. Όμως αυτά ήταν ψιλά γράμματα για εκείνους που για δεκαετίες κρατούσαν κλειστούς και άκρως απόρρητους τους φακέλους, όπως και τον κατάλογο των αγνοουμένων, ο οποίος δημοσιοποιήθηκε επίσημα το έτος 2000! Βλέπετε η έλλειψη λογοδοσίας και η γνώση ότι δεν θα υπάρξει τιμωρία που κάνει κάποιον και ασύδοτο, οδήγησε υπουργούς, επιτρόπους, βουλευτές, κρατικούς αξιωματούχους και οργανωμένους συγγενείς όχι μόνο να μιλούν εξ ονόματος των αγνοούμενων και των οικογενειών τους αλλά και να ενεργούν εξυπηρετώντας πρωτίστως τα δικά τους συμφέροντα, πολιτικά, κομματικά και προσωπικά, χρησιμοποιώντας, ξοδεύοντας κατά κανόνα, δημόσιο χρήμα είτε από μυστικά είτε από φανερά κονδύλια. Εκατομμύρια λίρες και ευρώ μέσα στα 40 αυτά χρόνια πήγαν στον αέρα χάριν προπαγάνδας που «κάναμε» 30 και πλέον χρόνια για να πείσουμε τη διεθνή κοινότητα ότι οι αγνοούμενοί μας βρίσκονται σε στρατόπεδα συγκεντρώσεων στην Τουρκία. Κι αυτό ενώ οι καρεκλοκένταυροί μας γνώριζαν ότι είχαμε αγνοούμενους θαμμένους μέχρι και σε κοιμητήρια των ελεύθερων περιοχών και δεν έκαναν τίποτα γι αυτό. Το χειρότερο δε είναι ότι δεν ενημέρωσαν ούτε τις οικογένειες των «αγνοουμένων» που τελικά ήταν γνωστοί στις αρχές νεκροί. Κι όταν η κυβέρνηση Κληρίδη, διά του τότε υπουργού Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη, πήρε το ζήτημα ζεστά και προχώρησε σε εκταφές στα κοιμητήριά μας και ταυτοποιήσεις, τα μεγάλα εμπόδια που βρήκε μπροστά της ήταν ακριβώς οι ίδιοι καρεκλοκένταυροι. Αυτοί που πολέμησαν εναντίον του Ινστιτούτου Γενετικής και που ήταν οι αιτία τα οστά των αγνοουμένων αντί να ταυτοποιούνται στη Λευκωσία να στέλνονται στις ΗΠΑ. Είναι αυτοί που τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρια γιατί δίνονται στους συγγενείς προς ταφή όχι μόνο τα οστά του αγνοούμενου τους αλλά και οστά που περίσσεψαν στις κούτες της ΔΕΑ. Υπάρχει έντονος προβληματισμός. Πλανώνται τα ερωτήματα μέσα στο κεφάλι μου τις τελευταίες μέρες και προσπαθώ να καταλάβω και να συλλάβω στην ολότητά του ένα θέμα, που έχει να κάνει με το αντίστροφο πυθαγόρειο θεώρημα. Ναι, ο καθένας με τη λόξα του, αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Εκεί που το τετράγωνο της υποτείνουσας ενός ορθογωνίου ισούται με το άθροισμα των δύο κάθετων πλευρών: Από την ανάποδη, προσπαθώντας με λίγα λόγια να αποδείξουμε πότε το ρημάδι το τρίγωνο είναι ή δεν είναι ορθογώνιο, γνωρίζοντας τα μήκη των πλευρών του. Αυτό το χρησιμοποιούσαν οι χτιστάδες στα πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου αρχές του 20ού αιώνα, αγνοώντας ίσως τη σωστή διάταξη των λέξεων για να το εκφράσουν. Μεγάλη μαγκιά. Εγώ, ψάχνω μέσα στο σπίτι να βρω τις πρακτικές του εφαρμογές, του ανάποδου, όπως προσπαθούν και τα κυπριακά ΜΜΕ (όχι όλα, κάποια) να καταλάβουν γιατί ο Χάρης ο Γεωργιάδης δεν αγαπάει την Ελλάδα και γιατί δεν τη στήριξε στο Eurogroup και με ποια λογική δεν χρησιμοποίησε το πυθαγόρειο όπως το ξέρουμε αλλά το ανάποδο. Βγήκε και ο Χάρρυ Κλυνν (!) και είπε ότι γέλασε με τον Χάρη. Ίσως γιατί ο ίδιος δεν κάνει κανέναν να γελάει πια. Ο Χάρης δεν ήξερε τα μήκη των πλευρών, είναι μια απάντηση ή αλλιώς, δεν ήξερε το τι ήθελε η Ελλάδα στο Eurogroup, πριν καταθέσει επίσημα το αίτημά της με τις θέσεις της. Το κρατάμε. Άκουσα επίσης εγνωσμένο δημοσιογράφο του ΡΙΚ να απορεί, διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο της Οικονομικής Καθημερινής με τον τίτλο, «Η Αθήνα άφησε στο σκοτάδι τη Λευκωσία». Είχαμε δίκιο και θα το πάμε σύμφωνα με τη λογική, γιατί και η πολιτική μαθηματικά είναι μόνο που στην πολιτική ένα και ένα δεν κάνουν πάντα δύο εφόσον το πρώτο ένα, ίσως κρύβει και κάτι. Αν θες να σε υποστηρίξω, να σου βάλω πλάτη σε μια δύσκολη κατάσταση και να μην κάθομαι να παίζω αλά Στουρνάρας σουντόκου ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Ο Χάρης δεν αγαπάει την Ελλάδα; Ρε μήπως έχω εγώ τις θέσεις της Ελλάδας; στο κυπριακό Eurogroup, θα πρέπει να ξέρω τι θέλεις έτσι δεν είναι; Ναι, η Αθήνα στηρίζει τη Λευκωσία και τούμπαλιν τα είπαμε χίλιες φορές αλλά η στήριξη δύο ατόμων, δύο πολιτικών, δύο χωρών, στηρίζεται στην αμοιβαία ενημέρωση. Ο Χάρης γνωρίστηκε με τον Γιάννη ή Γιάνη, αλλά ο δεύτερος δεν είπε στον πρώτο, κοίτα αυτό κι αυτό θέλουμε, αυτό κι αυτό θα κάνουμε. Θα άλλαζε τη στάση της Λευκωσίας μέσα στο Eurogroup; Θα το δούμε παρακάτω. Είναι άλλο να ξέρεις όμως τι θέλει ο απέναντι και που το πάει και να επιλέγεις πώς να συμπεριφερθείς και άλλο το να μην ξέρεις και εκείνος να σε έχει ας πούμε δεδομένο ότι θα τον στηρίξεις. Πάμε πιο απλά ακόμη. Το αν συμφωνεί ο Χάρης με την πολιτική του Γιάνη Τσίπρα (!) αυτό δεν είναι δικό μας θέμα. Αν εγώ και εσύ και ο άλλος διαφωνεί ή συμφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης της Ελλάδας, είναι προσωπική άποψη και όχι πολιτική απόφαση. Η στάση του Κύπριου ΥΠΟΙΚ δεν ήταν στάση αντιπάθειας προς τα «θέλω» της Ελλάδας, είναι στάση ρεαλιστική ως προς την Κύπρο και τα όσα δεν κάνει. Εξού και το ότι μόλις βγήκαν οι τέσσερις μετά τη συνεδρία του Eurogroup της Τετάρτης, μίλησαν αρκετή ώρα για την Κύπρο και το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Η Ελλάδα ήταν το βασικό θέμα συζήτησης σε αυτό το επίπεδο τα τελευταία πέντε χρόνια. Η Κύπρος τους απασχολεί τελευταίως. Αυτά δεν είναι καλά νέα. Αν τώρα νομίζετε ότι ο Χάρης αποφάσισε να γυρίσει το πυθαγόρειο ανάποδα επειδή απλά έτσι ήθελε, ακόμη και αυτό έχει δεύτερη ανάγνωση. Είπαμε, στην πολιτική ένα και ένα δεν κάνουν δύο. Πώς γίνεται τη μία να κατεβαίνει ο Τσίπρας και να έχει EPA 100% υποστήριξη από τον Αναστασιάδη και την άλλη μερικές μέρες μετά να κρατάει τη στάση αυτή ο Χάρης μπροστά στους εταίρους; Κάτι δεν κολλάει έτσι δεν είναι; Οι εικόνες που βγαίνουν προς τα έξω, δεν είναι όμως δύο αλλά μία, αν καταφέρετε στον ορίζοντα να συνενώσετε το τρίγωνο Χάρης, Αναστασιάδης, Τσίπρας, κάτω από το πρίσμα της πολιτικής. Και ο Κύπριος ΥΠΟΙΚ εκτός από υπουργός είναι και πολιτικός, και τα όσα λέει έχουν πολλούς αποδέκτες που ξεκινάνε από την Κύπρο και πάνε μέχρι το Eurogroup, το οποίο κατά το παρελθόν αντιμετώπισε την Κύπρο σαν μια χώρα μικρή. Εξού και το ότι της επέβαλε ό,τι πιο επώδυνο μπορούσε να επιβληθεί για ένα πακέτο διάσωσης-ψίχουλα μπροστά στα δισ. που σφυρίζουν. Μπορούσε η τότε κυβέρνηση της Ελλάδας να πράξει διαφορετικά; Να εμποδίσει τα τετελεσμένα; Το έκανε; Ρεαλιστικά, μπορεί η Κύπρος να πράξει διαφορετικά και με τη διαφορετική της άποψη να βγάλει την Ελλάδα από το μυαλό των Ευρωπαίων και να τη μετουσιώσει σαν χώρα που όλα πάνε καλά, σαν μια Δανία της Μεσογείου; Ώρες-ώρες, η πολιτική γίνεται ρεαλιστική και τότε η οικονομική της όψη (το ίδιο νόμισμα είναι άλλωστε) λέει ότι ένα και ένα κάνουν δύο. Τώρα θα μου πεις, πληγώθηκαν στην Ελλάδα που τήρησε αυτή τη στάση ο Χάρης χρόνια κοινής ιστορίας, αμέτρητες πληγές εκατέρωθεν και με την Ελλάδα της μεταπολίτευσης να δέχεται τις περισσότερες από τους δικούς της τους πολιτικούς καταρχήν. Όπως έμαθε και η Κύπρος με το δύσκολο τρόπο και που ακόμη μετράει τις δικές της πληγές, η μοναξιά είναι αφόρητη μέσα σε ένα δωμάτιο με αναρίθμητες γραβάτες. Ειδικά όταν είσαι εσύ που ζητάς και περιμένεις από άλλους να σου δώσουν. Τότε ναι, το πυθαγόρειο αντιστρέφεται αλλά η γέφυρα που χτίσανε οι χτιστάδες χιλιάδες χρόνια πριν μεταξύ ημών και ημών, δεν γκρεμίζεται. Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ Επιλογή: ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ 49 χρόνια πρίν στην «Κ» 23.ΙΙ.1966 ΝΤΕ ΓΚΩΛ: Παρίσιοι, 22-. Ο πρόεδρος Ντε Γκωλ εδήλωσε χθες ότι ο ΝΑΤΟ όσον αφορά την Γαλλίαν δεν ανταποκρίνεται πλέον εις τα αρχικά δεδομένα της συγκροτήσεώς του διότι, λόγω της εσωτερικής και εξωτερικής εξελίξεως εις τας ανατολικάς χώρας, η Δύσις δεν απειλείται πλέον όπως όταν εγκατεστάθη εις την Ευρώπην το αμερικανικόν προτεκτοράτον υπό τον μανδύαν του ΝΑΤΟ. Ταυτοχρόνως, είπε, μετεβλήθησαν και τα δεδομένα εις τον ατομικόν εξοπλισμόν. Και επειδή η Γαλλία δεν θέλει με την αμερικανικήν πρωτοβουλίαν να εμπλακή εις γενικόν πόλεμον, θα αποκτήση ελευθερίαν κινήσεων και θα απαλλαγή της θέσεως υποταγής. Ούτω, προοδευτικώς μέχρι της 4ης Απριλίου 1969, ότε λήγουν αι υποχρεώσεις της προς τον ΝΑΤΟ, θα απαλλαγή εξ αυτών. [ ] Η Γαλλία, είπεν, δυνατόν να θεωρή και σήμερον χρήσιμον και εις την ιδικήν της ασφάλειαν και της Δύσεως να είναι σύμμαχος ωρισμένου αριθμού κρατών, ιδία της Αμερικής, εις περίπτωσιν επιθέσεως εναντίον των [ ]. Αι Ηνωμέναι Πολιτείαι μέχρι του 1969 θα πρέπει είτε να διαλύσουν τας εις το γαλλικόν έδαφος στρατιωτικάς βάσεις είτε να θέσουν αυτάς υπό γαλλικήν διοίκησιν. ΜΙΛΤΟΝ ΟΜΠΟΤΕ: Καμπάλα, 22.- Ο πρωθυπουργός της Ουγκάντα δρ Μίλτον Ομπότε, συνέλαβε σήμερον πέντε εκ των μελών της Κυβερνήσεώς του και ανήγγειλεν ότι «ανέλαβεν όλας τας κυβερνητικάς εξουσίας». Προσέθεσε δε, ότι προέβη εις την λήψιν των ανωτέρω μέτρων χάριν της ασφαλείας του λαού και της ηρεμίας της χώρας. ΠΑΓΚΡΑΤΙΔΗΣ: Θεσσαλονίκη, 22.- Το πενταμελές εφετείον Θεσσαλονίκης κατεδίκασεν απόψε τετράκις εις θάνατον τον Αριστείδην Παγκρατίδην διά ληστείας και ανθρωποκτονίας και εις ισόβιον κάθειρξιν δι απόπειραν ληστείας. [ ] Ο Παγκρατίδης ήκουσε την απόφασιν κλαίων και κραυγάζων συνεχώς ότι είναι αθώος, καθ ήν ώραν δε απεχώρουν της αιθούσης οι δικασταί, εφώναξε «να πέση φωτιά να σας κάψη». ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: Απέθανεν χθες εις τον «Ευαγγελισμό» ο ακαδημαϊκός και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνστ. Τριανταφυλλόπουλος. ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ: Χιλιάδες αυτοκινήτων Ι.Χ. και παντός είδους τροχοφόρα εκινήθησαν την Καθαράν Δευτέραν δι εκδρομάς εις τας επαρχίας, αλλά και εντός της περιοχής της Αττικής. Με άριστα το 10 1Στην Ένωση. Έπεσαν όλοι πάνω στον Χάρη επειδή δεν σήκωσε στα στιβαρά του χέρια την Ελλάδα στο Γιούρογκρουπ. Όντως, οφείλουμε να ανταποδώσουμε τη στήριξη Σαμαρά προς την Κύπρο τέτοιες μέρες πριν από δύο χρόνια. 2Στον νόμο. Θυμάστε πριν από δυο χρόνια που έλεγαν διάφοροι διάφορα υπέρ μας και τελικά έγινε αυτό που έλεγε από την αρχή ο Σόιμπλε; Ο Γκάρι Λίνεκερ είχε πει κάποτε το αξεπέραστο: Όλοι παίζουμε ποδόσφαιρο και στο τέλος νικούν οι Γερμανοί. 3Στη Healthy Προεδρία. Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της Προεδρίας από τον Νίκαρο και ενώ δεν προγραμματιζόταν συνέντευξη Τύπου για τον απολογισμό του έργου του Προέδρου ήρθε από τον ουρανό μήνυμα 4Στον Χρυσόστομο. Οι δεήσεις του αγαπημένου Προέδρου του Αρχιεπισκόπου έπιασαν τόπο. Ο Healthy Πρόεδρος μπορεί πλέον να ανακοινώσει πως επί προεδρίας του όλη η Κύπρος είδε άσπρη μέρα! EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Η κρυφή αγάπη της Crystal για την τέχνη (τα μηδενικά βάλτε τα εσείς). 5 7 Στη φουστανέλα. Πάντως, πως θα Στο Κτήριο. Στοίχισε δύο εκατομμυριάκια περισσότερα το κτήριο βλέπαμε και θα ακούγαμε μια μέρα τον σύντροφο Άντρο να φορά της λιτής και τίμιας Χρυστάλλας στην φουστανέλα (κόκκινη) και να χορεύει Ελεγκτική Υπηρεσία. Σιγά βρε, τόσα τσάμικο (του Βελουχιώτη), μας ξεπερνά. Αυτό που λέμε όταν η πραγμαstal από τους ελέγχους της στην κυ- και τόσα εκατομμύρια γλύτωσε η Cryτικότητα ξεπερνά τη φαντασία. βέρνηση. Αυτά σας μάραναν; Εμπαθείς που είστε! 6Στο σκίσιμο. Από την άλλη; Το 8 κόμμα της ένωσης, της πατρίδας Στην τέχνη. Καθώς πηγαίνετε στο θρησκείας οικογένειας, το κόμμα κτήριο της Crystal, στην Ελεγκτική της ΟΧΕΝ, της ΕΟΚΑ (Α-Β), να καταψηφίζει τη μητέρα πατρίδα στο Γιού- στον τοίχο τις καλλιτεχνικές αναζητή- Υπηρεσία, θα προσέξετε διακριτικά ρογκρουπ; Ελλάς κι ας τρώγωμεν μακαρόνς. εκατόν χιλιάδες ευρώ το εκτιμούν σεις της. Ένα πανάκριβο (πενήντα με οι ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ξυπνώ στον ύπνο μου και νομίζω πως με σέρνουν πάλιν στο #eurogroup. φιλότεχνοι της στήλης) γλυπτό είκοσι και πλέον μέτρων να αιωρείται στον τοίχο, δημιούργημα του γνωστού διεθνώς Κύπριου καλλιτέχνη Theodoulos. Επειδή η τέχνη και η αγάπη δεν είναι για show off θα δυσκολευθείτε να προσέξετε την αγάπη της Crystal για την τέχνη μιας και είναι κρυμμένη σε μια γωνιά ή, όπως λένε οι κακές γλώσσες, κρύφτηκε στον τοίχο που δεν βλέπεται εύκολα από τους περαστικούς. 9Στον Πρίγκιπα. Η στήλη συμφωνεί με τη γραμμή του Προέδρου Νικόλα για «καθαρές» λύσεις στο κόμμα. Εμπρός για μια νέα Ένωση Κέντρου. Να επανεκδοθεί ο Κήρυκας ή εκδίδεται ήδη με άλλο όνομα; Στον Yianis. Αγαπητέ προφέσορα τρέλανέ τους, σήκωσε τον 10 prada γιακά και δώσε γκάζια γιατί μόνον έτσι η Κύπρος θα μπορέσει να επιστρέψει τον ELA στη Φραγκφούρτη. Όλοι μας είμαστε μαζί σου, ακόμη κι ο Dirty Harry. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Διευθυντής Σύνταξης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Αρχισυντάκτης Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Υπεύθυνος Υλης: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-ADV PEIREOS_Master_cy 20/02/15 18:17 Page 1

4 04-POLITIKI_Master_cy 21/02/15 00:29 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Οι ατέλειωτες ώρες αγωνίας της Λευκωσίας Η συμφωνία της Αθήνας με τους Ευρωπαίoυς εταίρους της σήμανε λήξη συναγερμού στην κυπριακή κυβέρνηση Της ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Η ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας μεταξύ του υπουργού Οικονομικών, Χάρη Γεωργιάδη, και του Προέδρου της Δημοκρατίας και η λεπτό προς λεπτό ενημέρωσή του για τα τεκταινόμενα στο έκτακτο Eurogroup στις Βρυξέλλες είναι ενδεικτική της αγωνίας που διακατείχε τη Λευκωσία, την Παρασκευή, για την κατάληξη σε συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων εταίρων της. Ταυτόχρονα, εκτός από τον υπουργό Οικονομικών που συμμετείχε στο Eurogroup, άλλα στελέχη της κυπριακής Κυβέρνησης είχαν συνεχή επαφή και ενημέρωση από κυβερνητικά στελέχη <<<<<<< Το κρίσιμο Eurogroup της Παρασκευής και οι συνειρμοί με το δραματικό βράδυ της 15ης Μαρτίου 2013 στο ίδιο ακριβώς δωμάτιο με τους ίδιους πρωταγωνιστές. στην Αθήνα για τις εξελίξεις στις Βρυξέλλες. Η ανακοίνωση για την τελική συμφωνία της Ελλάδας με τους δανειστές της έφερε ανακούφιση στα κυβερνητικά δώματα στην Κύπρο. Όπως χαρακτηριστικά μετέφερε στην «Κ» υψηλόβαθμη κυβερνητική πηγή στη Λευκωσία, το κρίσιμο για την κυπριακή κυβέρνηση ήταν να υπάρξει μια τελική συμφωνία της Ελλάδας με τους εταίρους της, ανεξαρτήτως περιεχομένου. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η Λευκωσία θα ήταν εξαιρετικά ανήσυχη, αφού μια νέα διαφωνία ίσως να διακύβευε, όπως χαρακτηριστικά μας αναφέρθηκε, την παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Αυτό και μόνο, επεσήμανε στην «Κ» η ίδια κυβερνητική πηγή έκρινε τη θέση της κυπριακής κυβέρνησης ενόψει και της πληροφόρησης που είχε πως στην επικοινωνία που είχε ο Έλληνας Πρωθυπουργός νωρίτερα την ίδια ημέρα, με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, ο δεύτερος ήταν αρνητικός στο αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για σύγκληση έκτακτης Συνόδου Κορυφής για σήμερα στην περίπτωση που δεν υπήρχε τελικά συμφωνία στο έκτακτο Eurogroup της Παρασκευής. Τις ώρες που η Λευκωσία αγωνιούσε μαζί με την Αθήνα για τις εξελίξεις στις Βρυξέλλες, οι συνειρμοί που δημιουργούσαν και στις δύο πλευρές η επανάληψη του σκηνικού που έζησε η Κύπρος πριν από δύο χρόνια επέτεινε τη δραματικότητα των στιγμών. Για τέσσερις ώρες, πριν από την έναρξη της συνεδρίας του Eurogroup, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, βρισκόταν για διαβουλεύσεις με τον Πρόεδρο του Εurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, τον Επίτροπο Οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί και την επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, με τα ίδια πρόσωπα, δηλαδή, (πλην του Γάλλου επιτρόπου κ. Μοσκοβισί, ο οποίος τότε ήταν υπουργός Οικονομικών), που αντίκρισε και η Κυπριακή Αντιπροσωπεία πριν από δύο χρόνια και μάλιστα στην ίδια αίθουσα συνεδριάσεων δίπλα από την επίσημη αίθουσα συνεδριάσεων του Eurogroup. Μια επανάληψη σκηνικού με διαφορετικά όμως πρόσωπα και πρωταγωνιστές, που όπως έλεγαν στην «Κ» πηγές από την κυπριακή κυβέρνηση, δημιουργούσε αρνητικούς συνειρμούς και στην ελληνική αντιπροσωπεία. Διχασμένο το Εθνικό, μόνος με ΔΗΣΥ ο Πρόεδρος Συνεπικουρούμενος από τους Αμερικανούς ο Εσπεν Μπαρθ Άιντε, κινείται στο παρασκήνιο με ζητούμενο την επανέναρξη των συνομιλιών αμέσως μετά τις «προεδρικές εκλογές» του Απριλίου. Ολες οι ενδείξεις κάνουν λόγο για παραμονή του Ντερβίς Έρογλου στην ηγεσία της τ/κ κοινότητας. Παρασκήνιο για επανέναρξη των συνομιλιών Κινήσεις στη βάση της φόρμουλας Aιντε για αμοιβαίο μορατόριουμ ΝΈΑ ΥOΡΚΗ Ανάλυση του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗ Μετά την «καταιγίδα» του Ιανουαρίου στην έδρα του ΟΗΕ, με την ευκαιρία της συζήτησης της έκθεσης του γ.γ. στο Συμβούλιο Ασφαλείας και την υιοθέτηση του ψηφίσματος, οι εξελίξεις στο Κυπριακό δείχνουν να βρίσκονται σε τέλμα. Μάλιστα, αν δεν λάμβανε χώρα η διήμερη συζήτηση στο Εθνικό Συμβούλιο, θα έλεγε κανείς ότι η πολιτική ηγεσία ασχολείται με άλλα θέματα, τα εσωτερικά της διαφθοράς και των εκποιήσεων, ή τις εξελίξεις με την Ελλάδα στο Eurogroup. Ωστόσο, αν και με χαμηλούς τόνους, είναι προφανές ότι στο παρασκήνιο κάτι κινείται, τόσο από αμερικανικής πλευράς όσο και εκ μέρους του ειδικού συμβούλου του γενικού γραμματέα, Εσπεν Μπαρθ Άιντε, ο οποίος έχει τη δυνατότητα, λόγω της ιδιότητάς του ως διευθύνοντος συμβούλου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, να κινείται αθόρυβα σε πολλές πρωτεύουσες ή να συναντάται με πολλούς διπλωμάτες στη Γενεύη. Ο Νορβηγός πρώην υπουργός Εξωτερικών, κατά τις επαφές που είχε στην έδρα του ΟΗΕ, έλεγε σχεδόν με παράπονο σε συνομιλητές του, ότι δεν του δόθηκε ακόμη η ευκαιρία να εργαστεί στο πλαίσιο των όρων της εντολής του και πριν ολοκληρώσει καν τις γεφυρωτικές του ιδέες και ξεκινήσει τις εντατικές συνομιλίες με τα μέρη, ενεπλάκη στο θέμα της ΑΟΖ και της ενέργειας. Ιδίως για τον Ιανουάριο, ο κ. Άιντε πίστευε πως μετά την πρότασης της 5ης Ιανουαρίου από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, είχε στα χέρια του συμφωνία, που θα του επέτρεπε ένα τουλάχιστον μήνα προσπαθειών, ώστε μετά τις «εκλογές» στο ψευδοκράτος, να επαναληφθούν οι ολοκληρωμένες διαπραγματεύσεις. Όταν κι αυτό το ορόσημο χάθηκε, ο επόμενος στόχος είναι το παράθυρο που <<<<<<< Αποχώρηση «Μπαρμπαρός» με τη λήξη της NΑVTEX και τερματισμός των ερευνών ΕΝΙ για επιστροφή στον διάλογο μετά τις «εκλογές» στα Κατεχόμενα ανοίγεται μετά τις ψευδοεκλογές, οπότε και θα έχει ολοκληρωθεί η NAVTEX, λογικά θα αποσυρθεί το «Μπαρμπαρός» και ταυτόχρονα θα αποσυρθεί ενωρίτερα η ιταλική πλατφόρμα της ΕΝΙ. Το πώς θα διατυπωθεί και θα εξαγγελθεί η πρόταση αυτή, θα διαφανεί μετά την αναμενόμενη για τα μέσα Μαρτίου επίσκεψη του ειδικού συμβούλου στη Λευκωσία, όπου θα έχει επαφές με τους δύο ηγέτες. Ένα από τα ζητήματα που πρέπει να ξεκαθαριστούν είναι η διατύπωση της φόρμουλας για τα ενεργειακά κι αν οι Τούρκοι αρκεστούν στην πρόταση του Προέδρου Αναστασιάδη ή ζητήσουν περισσότερα. Ο ίδιος ο Άιντε, πάντως, στις δηλώσεις που είχε κάνει στη Νέα Υόρκη, μετά την ενημέρωση του Σ.Α., μιλώντας θεωρητικά, είχε αποκαλύψει την κρυφή του ελπίδα: «Νιώθω ότι υπάρχει μία γνήσια βούληση και στις δύο πλευρές να βρουν τρόπο να εξέλθουν και να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις. Γιατί πιστεύω και οι δύο άρχισαν να αισθάνονται ότι η παρούσα κρίση των υδρογονανθράκων τις πληγώνει αμοιβαίως. Η εμπειρία δείχνει πως όταν κι οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο που δεν ωφελεί καμία, τότε είναι η καλύτερη στιγμή να ψάξεις για τρόπους να βγεις από την κρίση», είπε. Κάτι που ευνοεί πάντως τις κινήσεις του είναι η ευρύτερη διστακτικότητα των ενεργειακών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, εξαιτίας της πτώσης των τιμών του πετρελαίου, τις δυσκολίες με το Ισραήλ και την μη ανακάλυψη πολύ μεγάλων κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ. Την Τετάρτη και την Πέμπτη ο κ. Άιντε ήταν στην Ουάσιγκτον, για τη διήμερη συνάντηση στον Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ με θέμα την πρόληψη της εξτρεμιστικής βίας. Στον ίδιο χώρο ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι κι ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επιβεβαίωσε συνάντηση Άιντε Κέρι, ούτε τα Ηνωμένα Έθνη αν ο Μπαν Κι Μουν είχε κάποια συζήτηση με τον ειδικό του σύμβουλο. Οι Αμερικανοί Σε σχέση με τους Αμερικανούς, η πλέον πρόσφατη συνάντηση που έγινε, ήταν του Ελληνοκύπριου συνομιλητή Ανδρέα Μαυρογιάννη με τη βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών, Αμάντα Σλόατ στην Ουάσιγκτον. Αν και το χαρτοφυλάκιο του Κυπριακού το χειρίζεται πλέον η υφυπουργός Βικτώρια Νούλαντ, η ίδια η Αμάντα Σλόατ στη συνομιλία έδειξε κατανόηση στα παράπονα της πλευράς μας για την αρνητική στάση της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής πλευράς, που τορπίλισαν τις προσπάθειες επανάληψης των συνομιλιών και διαβεβαίωσε για τη συνέχιση των παρασκηνιακών κινήσεων, από μέρους της αμερικανικής κυβέρνησης. Η Λευκωσία ετοιμάζεται τώρα για την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη στην Ουάσιγκτον, από τις 1-4 Μαρτίου, με την ευκαιρία του συνεδρίου της μεγαλύτερης οργάνωσης του Εβραϊκού Λόμπι (AIPAC). Έχει ζητηθεί συνάντηση με τον Τζον Κέρι και άλλους επισήμους, η οποία εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί, αν και δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Στην ατζέντα θα τεθούν διάφορα διμερή ζητήματα, αλλά και το Κυπριακό, εν όψει της επανέναρξης της προσπάθειας. ΓΤΠ Την αφετηρία ενός συγκρουσιακού εσωτερικού πολιτικού σκηνικού, το οποίο θα έχει να διαχειριστεί η κυβέρνηση την επόμενη περίοδο στο πλαίσιο τόσο των αναμενόμενων εξελίξεων για την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό, όσο και μετέπειτα για την κατάληξή τους, έδειξε με τη λήξη της η διήμερη σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου. Οι ριζικές διαφωνίες μεταξύ των μελών του Σώματος σε ζητήματα στρατηγικής που αγγίζουν και το πλαίσιο της επιδιωκόμενης λύσης του Κυπριακού, αλλά και σε ζητήματα τακτικής, είχαν ως αποτέλεσμα την αδυναμία τους να καταλήξουν σε συμφωνημένη κοινή δήλωση. Από τα λεχθέντα στο Εθνικό Συμβούλιο συνάγεται, αφενός, η σταθερή υποστήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, στη διατήρηση του επιδιωκόμενου στόχου για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως της μόνης εφικτής πορείας που θα μπορούσε να αποτρέψει την οριστική διχοτόμηση <<<<<<< Συγκρουσιακό σκηνικό στήνει η αντιπολίτευση της Κύπρου. Μια ταύτιση θέσεων, ωστόσο, που περιλαμβάνει και σημαντικούς αστερίσκους και υποσημειώσεις, αν ληφθούν υπόψη οι κατά καιρούς μεταξύ τους διαφορές και, κατ επέκταση, οι διαφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και ΑΚΕΛ, στην αποσαφήνιση του επιδιωκόμενου στόχου της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, όπως για παράδειγμα, ως προς τη μορφή και τον ρόλο του μελλοντικού ομόσπονδου κεντρικού κράτους έναντι των συνιστώντων κρατών. Αφετέρου, από τις συζητήσεις που αναπτύχθηκαν από τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου στη διήμερη σύνοδο συνάγεται η διαφωνία, αν και με διαφορετική επιχειρηματολογία και για διαφορετικούς λόγους, από το σύνολο των κομμάτων, πλην του κυβερνώντος ΔΗΣΥ, επί των χειρισμών του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό και, ιδιαίτερα με τους χειρισμούς της κυβέρνησης προς αντιμετώπιση των τουρκικών παραβιάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ από το «Μπαρμπαρός» και την έκδοση των NAVTEX. Στη βάση, πάντως, των πληροφοριών ότι εντείνονται οι παρασκηνιακές πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός νέου μομέντουμ επανέναρξης των συνομιλιών τον ερχόμενο Απρίλιο βάσει της φόρμουλας freeze to freeze που εισηγήθηκε ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε, (της απόσυρσης δηλαδή του «Μπαρμπαρός» από την κυπριακή ΑΟΖ και τη μη ανανέωση της τουρκικής NAVTEX με ταυτόχρονο πάγωμα των κυπριακών ερευνητικών γεωτρήσεων), η κυβέρνηση θα έρθει αντιμέτωπη με ένα νέο κύμα αντιδράσεων στο εσωτερικό. Σε αυτή την περίπτωση, στις υπάρχουσες διαφωνίες της αντιπολίτευσης από τη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας της 5ης Ιανουαρίου, θα προστεθεί και η αποδοχή εκ μέρους της κυβέρνησης της φόρμουλας Άιντε, η οποία έχει απορριφθεί σε προγενέστερο στάδιο από την αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου και του ΑΚΕΛ. Υπογραφές στο Κρεμλίνο Η κυβέρνηση επενδύει τα μέγιστα στην πρώτη επίσημη επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στη Ρωσία και ιδιαίτερα στο τετ α τετ με τον Πρόεδρο Πούτιν, που είναι προγραμματισμένο για την προσεχή Τετάρτη. Το Κυπριακό, η οικονομία και η ενέργεια θα βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα των επαφών του Προέδρου, ο οποίος θα συνοδεύεται από τους υπουργούς Εξωτερικών, Οικονομικών και Ενέργειας, καθώς και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Λευκωσία και Μόσχα θα υπογράψουν μνημόνιο συνεργασίας για παροχή διευκολύνσεων από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας σε ρωσικά αεροπλάνα και πλοία σε έκτακτες περιπτώσεις, για απομάκρυνση Ρώσων υπηκόων που βρίσκονται στην περιοχή. Θα επικαιροποιηθεί επίσης η υφιστάμενη συμφωνία συνεργασίας σε ό,τι αφορά την αγορά ανταλλακτικών και συντήρηση στρατιωτικού εξοπλισμού ρωσικής κατασκευής που διαθέτει η Κύπρος, καθώς και εκπαίδευσης προσωπικού. Θα υπογραφούν επίσης συμφωνίες συνεργασίας στον τομέα των επενδύσεων, τα χρηματιστήρια και άλλες. ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

5 05-ADV EUROBANK_Master_cy 20/02/15 18:20 Page 1

6 06-POLITIKI _Master_cy 20/02/15 20:32 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΣΥ ΣΤΗΝ «Κ» Υπάρχουν πράξεις υπουργών που δεν έχουν τη στήριξή μας «Στέλνω ξεκάθαρο μήνυμα: Στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τον Νίκο Αναστασιάδη. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να στηρίζουμε και πολιτικές που θεωρούμε ελλειμματικές»! Συνέντευξη στη ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Θεωρεί ξεπερασμένες τις ιδεολογίες, υπογραμμίζει ότι υπάρχει αδήριτη ανάγκη ορθολογισμού και δηλώνει πραγματιστής. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου μιλάει για τα φλέγοντα ζητήματα της εποχής, όπως τις εκποιήσεις και τις μεταρρυθμίσεις. Στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι θα συνεχίσει να στηρίζει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη αλλά όχι και κάποιους εκ των υπουργών, ενώ εκπέμπει και προειδοποιητικά σήματα προς τη Νομική Υπηρεσία, σημειώνοντας με νόημα ότι, «δεν μπορεί τη μία να ακολουθείται μια πρακτική και την άλλη διαφορετική» Θεωρείστε ως ένας από τους αυθεντικότερους εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού στην Κύπρο. Οι εκποιήσεις, αν εξασκηθούν χωρίς λογική, θα βλάψουν τις τράπεζες. Όμως, είναι χρήσιμο εργαλείο για να μπορούν κάποιοι μεγάλοι να συνετιστούν για να προχωρήσουν σε αναδιαρθρώσεις. Δηλώνω πραγματιστής. Απορρίπτω ακραίους ιδεολογικούς προσανατολισμούς είτε που οδηγούν σε ακραίες αριστερές ή δεξιές προσεγγίσεις. Αυτές οι ιδεολογικές προσεγγίσεις δοκιμάστηκαν στην πράξη και απέτυχαν παταγωδώς. Δεν είναι η ώρα των ιδεολογημάτων, αλλά του πραγματισμού. Δεν είμαι κομμουνιστής, αλλά σέβομαι την αριστερή ιδεολογία, σύμφωνα μάλιστα με την οποία, δεν είναι σωστό να κοινωνικοποιείς τη ζημιά και να ιδιωτικοποιείς το κέρδος. Την περασμένη πενταετία είχαμε αριστερή κυβέρνηση. Παρενθετικά να πω ότι εδώ και δύο χρόνια ως πρόεδρος του ΔΗ- ΣΥ δεν άσκησα ούτε και θα ασκήσω κριτική στην προηγούμενη κυβέρνηση, διότι βασική μου έγνοια είναι ως ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος, μαζί με την κυβέρνηση να φέρω αποτελέσματα για την κοινωνία και όχι να απαντώ στους πολιτικούς αντιπάλους και στην αντιπολίτευση. Όμως ας δούμε τι έκανε η αριστερή κυβέρνηση; Ως «πραγματιστές» κυβερνήτες της χώρας κρατικοποίησαν «Από τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας και εντεύθεν ο ορθολογισμός στον τόπο είναι συνέχεια αμυνόμενος. Δεν μπορεί κάποιος να ορθώσει επιχείρημα λογικό, συνετό, π.χ. στο εθνικό ζήτημα, αμέσως τον χαρακτηρίζουν μειοδότη και τις πλείστες φορές η φωνή της σύνεσης ενδίδει», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ στη συνέντευξή του στην «Κ». τράπεζα. Η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ πήρε λεφτά από τον φορολογούμενο για να σώσει τράπεζα που τελικά δεν σώθηκε. Με την ευθύνη όλων μας. Θα πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική, αν έπρεπε να στηρίξουμε εκείνη την τράπεζα. Άρα τι μου μιλάτε για ιδεολογίες και ιδεολογήματα; Πραγματισμός χρειάζεται. Τέρμα λοιπόν στις ιδεολογίες; Σε αυτό τον τόπο από την ύπαρξη του σύγχρονου κράτους μας, ο ορθολογισμός είναι συνέχεια αμυνόμενος. Δεν μπορεί κάποιος να ορθώσει επιχείρημα λογικό, συνετό. Μιλάς για το εθνικό ζήτημα, θέτεις έναν προβληματισμό, μια άποψη... είσαι μειοδότης και ξεκινούν οι εθνικές ιαχές από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πολυβόλα, μυδράλια. Και τις πλείστες φορές η φωνή της σύνεσης ενδίδει. Στην οικονομία, πας να προτάξεις μια φωνή πραγματιστική σε λένε κινδυνολόγο, καταστροφολόγος, σε λένε υπερασπιστή οικονομικών συμφερόντων και εχθρό των εργαζομένων. Κατανοώ απόλυτα την οργή των πολιτών για το σύστημα και τους πολιτικούς. Θυμηθείτε όμως ότι πριν από τέσσερα χρόνια την οργή της κοινωνίας έξω από τη Βουλή εγώ την δεχόμουν, ενώ κάποιοι άλλοι έπαιρναν χειροκροτήματα, γιατί έλεγαν στον κόσμο αυτά που ήθελε να ακούσει και όχι τις πραγματικότητες. Ας περάσουμε στο παρόν. Πάμε να κάνουμε μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για τον τόπο. Για τις αποκρατικοποιήσεις, τι ακούμε; Μας λένε: «εξυπηρετείτε συμφέροντα για να αγοράσετε εσείς ή οι φίλοι σας τον πλούτο του κράτους». Το λένε μία φορά, δύο, τρεις. Κατά κανόνα θα μπεις κάτω από το τραπέζι. Γιατί είσαι ο απατεώνας που θέλει να κερδίσει σε βάρος του λαού Πάμε στο θέμα των μεταρρυθμίσεων σε άλλους τομείς. Στο ΓΕΣΥ. Εδώ και χρόνια συζητάμε και δεν καταλήγουμε. Ξέρετε γιατί; Γιατί συζητάμε να βρούμε την ισορροπία μεταξύ γιατρού του δημοσίου και ιδιώτη γιατρού, μεταξύ συμφερόντων των δημόσιων νοσηλευτηρίων και των ιδιωτικών κλινικών, των φαρμακοποιών και των εμπόρων φαρμάκων και κανείς δεν συζητά το δικαίωμα του ασθενούς και την υποχρέωση του κράτους να του παράσχει τη δυνατότητα της επιλογής γιατρού. Εσείς είστε κυβέρνηση τώρα. Γι αυτό κάνω αυτοκριτική. Καθυστερήσαμε και καθυστερούν οι μεταρρυθμίσεις. Αλλά να μου επιτρέψετε να συνεχίσω. Έχεις ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Ποιο είναι το λογικό; Στόχος σου είναι να προσφέρεις στα παιδιά του τόπου την καλύτερη δυνατή μόρφωση. Τι κάνουμε εδώ και δεκαετίες; Το μόνο που συζητείται είναι τα συνδικαλιστικά ζητήματα και όχι η ουσία. Στο τέλος δαπανούμε τα περισσότερα, πετυχαίνοντας τα χειρότερα αποτελέσματα στην Ευρώπη. Τι φταίει για αυτά τα αποτελέσματα; Δεν φταίει το ανθρώπινο δυναμικό για το ότι έχουμε φτωχά αποτελέσματα. Φταίει το σύστημά μας. Δημιουργήσαμε ένα σύστημα που σκοτώνει την ουσία. Και πάντα σε μια προσπάθεια να ισορροπήσουμε μεταξύ των οργανωμένων. Αυτών που δεν χρειάζονται προστασία. Μια ζωή προσπαθούμε να λύσουμε αιτήματα ή προβλήματα των προνομιούχων και όχι αυτών που πραγματικά έχουν την ανάγκη. Θα πω κάτι και ας δεχτώ πάλι τη μήνι. Πόσες χιλιάδες άνεργους έχουμε στην Κύπρο; Εβδομήντα χιλιάδες; Γιατί η ευαισθησία μας ως πολιτεία περιορίζεται μόνο σε όσους έχασαν τη δουλειά, εργαζόμενοι στο δημόσιο, ημιδημόσιο ή σε κρατικές εταιρείες; Πόσοι ιδιωτικοί υπάλληλοι έχασαν τις δουλειές τους με κουρεμένα τα ταμεία προνοίας; Γιατί δεν καλύφθηκαν αυτά; Θα σας πω αφού προηγουμένως διευκρινίσω, ότι δεν είμαι ενάντια στο να βοηθάς τον εργαζόμενο. Και χαιρετίζω την ευαισθησία της κυβέρνησης για τους 550 εργαζόμενους των Κυπριακών Αερογραμμών για να συμπληρώσουμε τα ελλείμματα του ταμείου τους. Δεν έπρεπε, όμως, να πράξουμε το ίδιο και για τους άνεργους που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα; Γιατί πάντα να περιορίζουμε τις ευαισθησίες μας μόνο Ξεκάθαρα μηνύματα προς την κυβέρνηση και τους υπουργούς ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Ανησυχητικές πρακτικές της Γενικής Εισαγγελίας Σας θυμόμαστε να υπεραμύνεστε της ανάγκης για τιμωρία όσων ενέχονται στο οικονομικό έγκλημα σε βάρος της Κύπρου, αλλά και για εξυγίανση της πολιτικής ζωής από τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής. Πρόσφατα με αφορμή το σκάνδαλο στο Σ.Α. Πάφου έχει λεχθεί ότι είναι και άλλοι που θα έπρεπε να οδηγηθούν στα δικαστήρια, όμως, κάποιοι κάνουν πλάτες σε εργολάβους. Σας ερωτώ ευθέως. Κάνετε πλάτες σε κάποιους εργολάβους για να τη βγάλουν καθαρή; Παρεξηγήσατε κάτι. Δεν είμαι ούτε δικαστής ούτε Γενική Εισαγγελία. Τις κατηγορίες τις προσάπτει η Γενική Εισαγγελία. Έχω άποψη και ανησυχώ για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις πρακτικών των τελευταίων χρόνων. Έχει σύστημα στην Κύπρο, είμαστε του common law. Οποιοσδήποτε διέπραξε οποιοδήποτε αδίκημα πρέπει να καταδικάζεται. Αν θα χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας υπάρχουν μηχανισμοί μέσω των οποίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Θεωρώ ότι η Νομική Υπηρεσία, ο γενικός εισαγγελέας έχει ευθύνη να κωδικοποιήσει τον τρόπο που χειρίζονται τις υποθέσεις. Χρειάζεται ένας κώδικας - κανόνας και να ξέρουν ποιος είναι αυτός ο κώδικας. Δεν μπορεί τη μία να ακολουθείται μια πρακτική και την άλλη διαφορετική. Κώδικες για να ξέρουμε συγκεκριμένα ότι αυτές είναι οι διαδικασίες. Θέλουμε να ωριμάσουμε σαν Κύπρος. σε μία συγκεκριμένη ομάδα; Δεν είπα να μη δείξουμε ευαισθησία, για να μην υπάρχει παρεξήγηση, αλλά γιατί δεν την επεκτείνουμε; Άρα σε αυτόν τον τόπο χρειάζεται ορθολογισμός. Σύμφωνα και με τα νέα στατιστικά στοιχεία η ύφεση στην κυπριακή οικονομία βαθαίνει. Ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πρόσφατα ότι το 2015 βγαίνουμε από το μνημόνιο. Μπορείτε να το επιβεβαιώσετε; Η ύφεση δεν βαθαίνει. Η ύφεση το 2013 και το 2014 ήταν σε πιο ήπια μορφή απ ό,τι οι προβλέψεις. Προβλέπαμε χειρότερα, όμως, τα αποτελέσματα στο δημοσιονομικό σκέλος και στο θέμα της ύφεσης ήταν ηπιότερα. Αν δεν είχαμε κατά την άποψή μου επιτυχημένο υπουργό Οικονομικών, με τη δήλωσή του ο φίλος ο Ιωάννης Κασουλίδης θα μπορούσε να είναι υπουργός Οικονομικών. Συμφωνώ και προσυπογράφω τη θέση Κασουλίδη. Αυτό μπορεί να γίνει αν εμείς οι ίδιοι δεν δημιουργούμε προβλήματα. Για παράδειγμα, το θέμα των εκποιήσεων πόσο καιρό θα μας ταλανίζει; Πρέπει να δώσουμε ηρεμία στο σύστημα. Όλοι μπορούμε να συμβάλουμε και να κάνουμε τα αυτονόητα. Άστε τις τρόικες. Αν δηλαδή δεν ήταν η Τρόικα δεν θα έπρεπε να έχουμε ένα σωστό σύστημα εκποιήσεων; Δηλαδή όταν παίρνεις δανεικά θα πρέπει να είναι δανεικά και αγύριστα; Και μιλάει κάποιος που είναι χρεωμένος. Πρέπει να είμαστε συνεπείς. Αν δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν ας πωλήσουν μέρος του ενεργητικού τους για να μειώσουν την έκθεση του δανεισμού και να μπορέσουν και οι καταθέτες να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Τα δανεικά μας δεν είναι λεφτά των τραπεζών, αλλά των καταθετών. Από την άλλη, δεν είναι προς το όφελος του χρηματοπιστωτικού συστήματος να εκποιεί πρώτη κατοικία. Δημιουργεί κοινωνική αναστάτωση με αρνητικότατες επιπτώσεις στην οικονομία και όταν η οικονομία έχει αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις θα είναι σε βάρος και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι εκποιήσεις, αν εξασκηθούν χωρίς λογική, αυτές που θα πυροβολήσουν το πόδι τους πρώτα είναι οι τράπεζες. Όμως, είναι χρήσιμο εργαλείο για να μπορούν κάποιοι μεγάλοι να συνετιστούν για να προχωρήσουν σε σωστές αναδιαρθρώσεις ή πώληση από μέρους τους ενεργειακών τους στοιχείων για να μειώσουν την έκθεσή τους στις τράπεζες. Γνωρίζουμε ότι οι επιτυχίες, πιστώνονται στις κυβερνήσεις και οι αποτυχίες στα κυβερνώντα κόμματα. Έχω υποχρέωση ως ηγέτης του ΔΗΣΥ αυτό το κόμμα να το κρατήσω δυνατό για το καλό της κυβέρνησης. Στα δύο χρόνια διακυβέρνησης υπό τον ΔΗΣΥ σας καταλογίζουν ήδη ως κυβέρνηση αρκετές ανεπάρκειες. Προσπερνούμε το θέμα της «τάτσας» με τη διοικήτρια της ΚΤΚ, είναι το θέμα της επανεκκίνησης της οικονομίας που δεν ξεκινά, οι μεταρρυθμίσεις που όπως και εσείς αναφέρατε που καθυστερούν, το Κυπριακό που δεν προχωρεί. Νιώθετε ότι τελικά η παρούσα κυβέρνηση αδικεί τον ΔΗΣΥ; Με πολύ αντικειμενικό τρόπο θα σας πω ότι αδικείται η κυβέρνηση. Πρέπει να καταγράφουμε τι παραλαμβάνει μια κυβέρνηση και εν πάση περιπτώσει θα κριθεί στο τέλος της 5ετίας, όταν θα γίνει ο λογαριασμός κερδοζημιών. Ο λογαριασμός του τι παρέλαβε και τι θα παραδώσει. Ακόμα είμαστε στα δύο πρώτα χρόνια. Θεωρώ πολύ σημαντικό ότι μετά από τα σκληρά μέτρα που επιβλήθηκαν στην Κύπρο, μέτρα που δεν επιβλήθηκαν ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Ιρλανδία, ούτε στην Πορτογαλία αν επιβαλλόταν κούρεμα σε οποιαδήποτε άλλη χώρα δεν ξέρω τι συνέπειες θα είχε ένας λαός αποφασισμένος για επιβίωση έκανε θυσίες, αλλά και μία κυβέρνηση που έμεινε σταθερή. Δεν θέλω να μηδενίσω και τη συμβολή αντιπολιτευομένων σήμερα κομμάτων. Κρατήσαμε την πορεία της χώρας. Ανεξάρτητα από τοποθετήσεις που αρκετές ξεφεύγουν από το μέτρο, το ΔΗΚΟ στάθηκε σε πολλά και όταν ήταν στην κυβέρνηση, αλλά και αρκετές περιπτώσεις, όταν έφυγε από την κυβέρνηση στο να «Θεωρώ ότι ο γενικός εισαγγελέας έχει ευθύνη να κωδικοποιήσει τον τρόπο που χειρίζονται ως Εισαγγελία τις υποθέσεις (για το οικονομικό έγκλημα σε βάρος της Κύπρου). Δεν μπορεί τη μία να ακολουθείται μια πρακτική και την άλλη διαφορετική», δηλώνει στη Μέλανη Αντωνίου ο Αβέρωφ Νεοφύτου. κρατηθεί η χώρα. Και το ΑΚΕΛ. Το ίδιο ισχύει και για την ΕΔΕΚ, παρόλο που δεν στήριξε και είχε μία άρνηση, όμως, θέλω να είμαι σωστός, δεν έριξαν βενζίνη στη φωτιά. Η κυβέρνηση είναι σταθερή στα μεγάλα. Κεφαλαιοποιήθηκαν οι τράπεζες, σταθεροποιείται το σύστημα. Μετά από 15 χρόνια μειώνονται τα επιτόκια κατά μία μονάδα. Μπορεί να μην έγιναν θαύματα μέσα σε συνθήκες κρίσης δεν μπορείς όμως να μηδενίσεις τη σημαντικότητα των όσων έγιναν. Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα θεωρείται μικρή μεταρρύθμιση; Ποσώς! Πρόκειται για μεγάλη μεταρρύθμιση. Υπάρχουν και θέματα που καθυστερούν πολύ; ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Πρέπει να επιταχύνουμε διαδικασίες, να είμαστε αποφασισμένοι να δεχτούμε και βρισιές και υπονοούμενα και υποσκάψεις. Πρέπει να είσαι έτοιμος να ακούς τα πάντα, αλλά να μείνεις σωστός στην πορεία, στη στοχοπροσήλωση. Πιστεύω στην Κύπρο. Θα δημιουργήσουμε μία καλύτερη Κύπρο, θα βγει πιο δυνατή η Κύπρος. Μία μίνιμουμ σοβαρότητα να δείξουμε στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών. Ανεξαρτήτως της Τρόικας, ο τόπος έτσι κι αλλιώς είχε ανάγκη τις μεταρρυθμίσεις. Πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα, λόγω μνημονίου, θα έπρεπε να τα είχαμε κάνει από καιρό, από μόνοι μας. Δεν αρνείστε όμως ότι υπάρχουν προβλήματα Θα είμαι ευθύς και στέλνω ξεκάθαρο μήνυμα. Ο ΔΗΣΥ στηρίζει και θα στηρίζει και θα βάζει πλάτες στις εθνικές προτεραιότητες. Στηρίζουμε και θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τον Νίκο Αναστασιάδη. Όμως υπήρξαν και υπάρχουν πολιτικές και συμπεριφορές, αλλά και πράξεις μεμονωμένων υπουργών, που δεν μπορούν να βρίσκουν τη στήριξή μας, εάν δεν είναι μέσα στο πλαίσιο των δικών μας πολιτικών και προσεγγίσεων. Εμείς λειτουργούμε διαφορετικά. Δεν επιβάλλουμε τις πολιτικές μας. Έχουμε μία κυβέρνηση που έχει τη λαϊκή εντολή να κυβερνήσει. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να στηρίζουμε και πολιτικές που θεωρούμε ότι έχουν κάποια ελλείμματα. Και εν πάση περιπτώσει γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως για να υπάρξει επιτυχημένη κυβέρνηση πρέπει να υπάρχει ένας δυνατός ΔΗΣΥ. Αλλά και δεν μπορεί να υπάρχει δυνατός ΔΗΣΥ με μία αποτυχημένη κυβέρνηση. Είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία. Μακάρι να έχει μόνο επιτεύγματα η κυβέρνηση. Γνωρίζουμε ότι τα επιτεύγματα, οι μεγάλες επιτυχίες, πιστώνονται στις κυβερνήσεις. Οι δε αποτυχίες των κυβερνήσεων χρεώνονται στα κυβερνώντα κόμματα. Έχω μια υποχρέωση ως ηγέτης του Συναγερμού και για όσο καιρό θα κάθομαι εδώ στην καρέκλα, αυτό το κόμμα θα πρέπει να το κρατήσω δυνατό για το καλό της κυβέρνησης.

7 07-POLITIKI _Master_cy 20/02/15 20:33 Page 7 Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Χαμηλώνει κι άλλο ο πήχης για το ΦΑ Μικρό καλάθι κρατούν οι αρμόδιοι για τις ποσότητες υδρογοναθράκων του κοιτάσματος «Αμαθούσα» του οικοπέδου 9 Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Στο οικόπεδο 12 και το κοίτασμα «Αφροδίτη» επιστρέφει η προσοχή της Λευκωσίας προκειμένου να παραμείνει μέσα στο ενεργειακό παιχνίδι της νοτιοανατολικής Μεσογείου, διατηρώντας έτσι ζωντανές τις γεωστρατηγικές φιλοδοξίες της. H μέση τιμή των 5 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών (tcf) του κοιτάσματος «Αφροδίτη» φαντάζει πλέον ως σημαντική ποσότητα, εάν ληφθούν υπόψη τα πενιχρά αποτελέσματα των τριών άλλων επιβεβαιωμένων ερευνητικών γεωτρήσεων στα οικόπεδα 10, 11 και στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» στο οικόπεδο 9. Οι ελπίδες για ύπαρξη σημαντικής ποσότητας στο κοίτασμα <<<<<<< Απαισιόδοξες εκτιμήσεις τεχνοκρατών για τελική συμφωνία με την Αίγυπτο για πώληση ΦΑ από το «Αφροδίτη». «Αμαθούσα» του οικοπέδου 9, δεν φαίνεται να διαφοροποιεί δραστικά τη γενικότερη εικόνα. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι την ερχόμενη βδομάδα, το γεωτρύπανο Sairem της κοινοπραξίας ENI GOGAS αναμένεται να φθάσει στο προβλεπόμενο βάθος εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι ενδείξεις που υπάρχουν από τη μέχρι στιγμής ερευνητική διαδικασία δεν δικαιολογούν κάτι περισσότερο από τα ευρήματα της γαλλικής Total στα τεμάχια 10 και 11 της ΑΟΖ αλλά και της ENI ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ GOGAS στο κοίτασμα «Ονασαγόρας» επίσης του τεμαχίου 9. Αν τα αποτελέσματα των ερευνών επιβεβαιώσουν τις αποθαρρυντικές προβλέψεις το στρατηγικό ενεργειακό πλάνο στο οποίο η Λευκωσία πόνταρε πολιτικά και οικονομικά θα χρειασθεί αναπροσαρμογή. Όποιες και να είναι όμως οι εξελίξεις με τις έρευνες στην «Αμαθούσα» η πλατφόρμα της ιταλοκορεάτικης σύμπραξης μετά το πέρας της ερευνητικής γεώτρησης αναμένεται να αποχωρήσει από την περιοχή για λόγους συντήρησης, όπως λέγεται ήδη ανεπίσημα, με άγνωστη την ημερομηνία επιστροφής. Με τα δεδομένα αυτά η Λευκωσία επιστρέφει στο αρχικό ενεργειακό πλάνο της, το οποίο είχε διαφοροποιηθεί μετά την επιβεβαίωση των ποσοτήτων του κοιτάσματος «Αφροδίτη», οι οποίες ήταν στο ήμισυ των αρχικών προβλέψεων και «αδυνάτιζαν» σημαντικά το βασικό στρατηγικό στόχο των χερσαίων υποδομών υγροποίησης ΦΑ στο Βασιλικό. Στις διορθωτικές κινήσεις που γίνονται η κυβέρνηση στρέφει την προσοχή της προς τους αγωγούς μεταφοράς ΦΑ. Επίσημα, και για Διαβεβαιώσεις από το Κάιρο Τη διαβεβαίωση της αιγυπτιακής πλευράς ότι οι ανάγκες της εσωτερικής αγοράς της μπορούν να απορροφήσουν μεγάλες ποσότητες από το κοίτασμα «Αφροδίτη» φαίνεται να έδωσε ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων και Ορυκτών Πόρων της Αιγύπτου Σερίφ Ισμαήλ, στον Κύπριο ομόλογό του, Γιώργο Λακκοτρύπη. Οι ανάγκες της Αιγύπτου σε ΦΑ ανέρχονται ημερησίως στα 4,5 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια, οι οποίες καλύπτονται από την εγχώρια εξόρυξη, ενώ μια ποσότητα που αγγίζει τα 700 εκατομμύρια κυβικά πόδια ΦΑ θα καλυφθεί από εισαγωγές. Μειωμένες είναι οι προσδοκίες για την ποσότητα του κοιτάσματος «Αμαθούσα» στο οικόπεδο 9, όπου πραγματοποιείται ερευνητική γεώτρηση από την ιταλοκορεατική κοινοπραξία ENI GOGAS. πρώτη φορά, η Λευκωσία προκρίνει τις θαλάσσιες υποδομές μεταφοράς ΦΑ προς την Κύπρο ή προς χώρες της περιοχής. Η αρχή έγινε με την Αίγυπτο και το μνημόνιο συναντίληψης που υπέγραψαν οι υπουργοί Ενέργειας των δύο χωρών για πώληση ΦΑ από το κοίτασμα «Αφροδίτη». Με βάση τους όρους εντολής του μνημονίου προς την Εταιρεία Υδρογονανθράκων Κύπρου και την αντίστοιχη της Αιγύπτου θα πρέπει να αναζητηθούν λύσεις τεχνικής υφής για μεταφορά του ΦΑ με αγωγό προς δύο τερματικά υγροποίησης ΦΑ στην Αίγυπτο. Στο έργο συμμετοχή μπορούν να έχουν εταιρείες που εμπλέκονται στις υπεράκτιες δραστηριότητες υδρογονανθράκων (upstream) και στις δραστηριότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Μακρύς ο δρόμος Αν επιχειρηθεί η αναζήτηση κερδών από την υπογραφή μνημονίου συναντίληψης με τον πρώτο δυνητικό αγοραστή ΦΑ από το «Αφροδίτη» επί του παρόντος αυτά εντοπίζονται μόνο σε πολιτικό επίπεδο. Οι υπογραφές που έπεσαν στο Κάιρο ενισχύουν περισσότερο τις άριστες σχέσεις Κύπρου Αιγύπτου στον ενεργειακό τομέα, εξυπηρετώντας σε μεγάλο βαθμό τις γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Λευκωσίας, η οποία παραμένει ένας υπολογίσιμος παίκτης στην ενεργειακή σκακιέρα της περιοχής. Η Κύπρος με τις συμμαχίες που έχει χτίσει στην περιοχή, με την Ελλάδα την Αίγυπτο και το Ισραήλ, βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα των χωρών με ενεργειακά αποθέματα, τα οποία μπορούν να στηρίξουν της ανάγκες της γηραιάς Ηπείρου. Ωστόσο, στο κομμάτι εμπορικής εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων του «Αφροδίτη» οι εκτιμήσεις που υπάρχουν δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικές. Παρά το γεγονός ότι με βάση το μνημόνιο δίνεται περίοδος έξι μηνών για αναζήτηση των λύσεων τεχνικής υφής από τεχνοκρατικής πλευράς εκφράζεται απαισιοδοξία για τελική συμφωνία πώλησης ΦΑ προς την Αίγυπτο. Το κόστος μεταφοράς σε συνάρτηση με τις χαμηλές τιμές του ΦΑ διεθνώς υποστηρίζεται ότι κάνει οικονομικά ασύμφορο ένα τέτοιο εγχείρημα. Ο δεύτερος αρνητικός παράγοντας είναι το Ισραήλ, επίσης δυνητικός πωλητής ΦΑ στην Αίγυπτο. Συνεργασία που εξυπηρετεί και τις επιδιώξεις των Αμερικανών στην περιοχή για στήριξη της νέας τάξης πραγμάτων στο Κάιρο. Στις επιλογές της εμπορικής εκμετάλλευσης συγκαταλέγεται και η εσωτερική αγορά της Κύπρου για σκοπούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, προοπτικές υπάρχουν και προς την πλευρά της Ιορδανίας, όπου αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα διαβουλεύσεις προοπτικής συνεργασίας.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 20/02/15 22:23 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Πελλόμασκες, πελλότοπος και νηστεία με σούβλες Η μούττη της Μπαίνουμε στη Σαρακοστή κόβοντας τη «μούττην της» αύριο Καθαρά Δευτέρα, με σαρακοστιανά νηστίσιμα φαγητά, με μπόλικα μαλάκια αλλά και μερικές μπριζόλες, παϊδάκια και λίγες ζάμπες κοτόπουλο για να μην πάνε χαμένα τα κάρβουνα. Ένας τόπος αλλοπρόσαλλος που από σπόντα επιβιώνει ακόμα. Λίγη τσίπα Το πρόγραμμα τακτοποιήσεως των λειψάνων αγνοουμένων έπρεπε να μείνει στην Κύπρο, ανέφερε υπό την ιδιότητά του πρώην γενικού εκτελεστικού διευθυντή του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής (ΙΝΓΚ), ο υπουργός Υγείας Φίλιππος Πατσαλής. Με αφορμή το σάλο που προκλήθηκε με την παράδοση λάθος λειψάνων σε συγγενείς αγνοουμένων, ο κ. Πατσαλής είπε ότι «το Ινστιτούτο υπό τη δική μου διεύθυνση είχε σοβαρές ενστάσεις να μη μετακινηθεί το πρόγραμμα εκτός Κύπρου και εκτός Ινστιτούτου. Δυστυχώς η τότε κυβέρνηση, η Οργάνωση των συγγενών, η ΔΕΑ και τα Ηνωμένα Έθνη είχαν διαφορετική άποψη», είπε ο υπουργός, θέτοντας μάλλον κομψά το ζήτημα, αν αναλογιστεί κανείς τον πόλεμο που έκαναν όλοι οι πιο πάνω εναντίον του ΙΝΓΚ. Την επομένη οι καρεκλοκένταυροι της Οργάνωσης Συγγενών βγήκαν με ανακοίνωση εναντίον του υπουργού και διαστρεβλώνοντας κάθε έννοια της αλήθειας μεταξύ άλλων διατείνονταν ότι: «Δεν μπορεί να αποδίδονται ευθύνες σε όλους εκείνους που καλοπροαίρετα αφιέρωσαν πολύ χρόνο και κόπο για να γεφυρώσουν τις διαφορές που υπήρχαν μεταξύ του ΙΝΓΚ και της ΔΕΑ, ώστε να παραμείνει το πρόγραμμα στην Κύπρο». Τι λένε βρε οι άνθρωποι που λυσσαλέα φώναζαν στη Βουλή για να φύγει το πρόγραμμα από το ΙΝΓΚ; Ρε αθεόφοβοι, λίγη τσίπα δεν βλάφτει. Πυθιακές μειώσεις Για να μην λένε ότι είμαι πικρόχολος και δεν βρίσκω ένα γλυκύ λόγο να πω για την κυβέρνηση ή πως είμαι προκατειλημμένος εναντίον της Χρυστάλλας, έβγαλα κι εγώ τις προάλλες τη γλώσσα μου περίπατο, εκθειάζοντας την πρόσφατη μείωση των επιτοκίων καταθέσεων από την ΚΤΚ. Θεωρούσα εαυτόν πλήρως καλυμμένο καθότι οι ανακοινώσεις δημιούργησαν ελπίδες στον κόσμο για βαθιές ανάσες που θα έδιναν τα χαμηλότερα δανειστικά επιτόκια. Εκείνο που δεν είχα κατανοήσει πλήρως ήταν κάτι πυθιακές μειώσεις που ανακοίνωσαν οι δύο τράπεζες που μας έμειναν και ειλικρινά «σαντανώθηκα». Είπα λοιπόν να πάρω τηλέφωνο ένα φίλο ειδήμονα περί τραπεζικών για να με διαφωτίσει. Ειλικρινά έπεσα από τον τρίτο όροφο, όταν κατάλαβα τι εννοούσαν οι συστημικές μας. Τα κόλπα Ο φίλος μου είπε συγκεκριμένα, το έγραψα και το μεταφέρω και αμαρτίαν ουκ έχω: «Σε ένα χαρτοφυλάκιο δανείων συνολικού ύψους 30 δισ. ευρώ οι μειώσεις ύψους 1% θα επηρεάσουν δάνεια συνολικού ύψους μόλις 7 δισ. μου είπε. Και πώς γίνεται αυτό; «Γίνεται μέσω του γνωστού κόλπου με τα βασικά επιτόκια των τραπεζών που είναι άλλα από εκείνα του ευρώ και άρα όσα δάνεια είναι συνδεδεμένα με το βασικό επιτόκιο του ευρώ δεν επηρεάζονται», κατέληξε και μ άφησε σύξυλο. Δηλαδή, φίλτατοι, μετά από τόσα κόλπα που βύθισαν την οικονομία είχαμε μια παύση (στα κόλπα) δύο έτη μετά το κούρεμα κι αρχίσανε οι τράπεζες μας τα κόλπα ξανά Ο επισκέπτης Ο τακτικός επίσημος επισκέπτης, στις Κεντρικές Φυλακές, του Βενιζέλου Ζαννέτου, πρώην μέλους του Πολιτικού Γραφείου, ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης για το σκάνδαλο της Δρομολαξιας, είναι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. «Στέλεχος» των Κεντρικών που παρακολουθεί από κοντά την κατάσταση μας είπε ότι οι δύο σύντροφοι τα έχουν με ένα τρίτο «πρώην» σύντροφο, ο οποίος θεωρούν ότι την έβγαλε καθαρή γιατί έχει διασυνδέσεις με τη Δεξιά! Και έτερος Η στήλη μαθαίνει ακόμα ότι ο συμπαθής τέως υπουργός Κώστας Παπακώστας, ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης για το Μαρί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, νευριάζει όταν ακούει τον γ.γ. του κόμματος Άντρο Κυπριανού να κατηγορεί την κυβέρνηση, μιλώντας περίπου για πολιτικούς κρατούμενους και μαζί με τον Βενιζέλο αναφέρεται και στον ίδιο. Δεν θέλει ο κ. Παπακώστας να ξυπνήσει αρνητικά αισθήματα κανενός Ρίκκου και να τον στείλει για κολονοσκόπηση Καθαρός ουρανός; Μιας και πιάσαμε την αριστερή όχθη του Σηκουάνα να σας πούμε ότι τα μουρμουρητά στην Πάφο εντείνονται διά το γεγονός ότι ο εκ των δημοτικών συμβούλων του ΑΚΕΛ στον Δήμο της πόλης κ. Σιαηλής, αν και υπόδικος στο Κακουργιοδικείο (τον έδωσε ο Βέργας καταθέτοντας ότι πήρε μίζες), συνεχίζει να παρακάθεται στις συνεδρίες του Δημοτικού Συμβουλίου. Θα μου πείτε ότι είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου; Καλώς. Πάντως, μου θυμίζει λίγο τη δήλωση Βέργα που έλεγε ότι θα συνεχίσει το έργο του για το καλό της πόλης και πως «καθαρός ουρανός» μπλα, μπλα Στον πάγο Α, ρε σεις, μιας και πιάσαμε κουβέντα για φυλακές, κατάδικους και υπόδικους, διερωτώμαι τι έγινε εκείνη η υπόθεση με την πλαστοπροσωπία των δύο δικηγόρων που τάχατες εργάζονταν στο δικηγορικό γραφείο Νίκου Χρ. Αναστασιάδη, την οποία και εξετάζει το Πειθαρχικό Σώμα του Δικηγορικού Συλλόγου; Πόση εξέταση πια; Θα τους πάτε και για MRI και κολονοσκόπηση τους ανθρώπους ή μήπως λόγω ψύχους θα τους παγώσετε; Να ξέρετε όμως ότι εκείνοι είναι εκτεθειμένοι όσο δεν υπάρχει κατάληξη κι εσείς ως Δικηγορικός Σύλλογος όσο διατηρείτε υποθέσεις στον πάγο Καλορίζικο Για το νέο πολιτικό γραφείο του Μάριου Καρογιάν λέμε. Βρίσκεται στον 4ο όροφο του κτηρίου που ήταν το εκλογικό επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη, στον δρόμο του Προεδρικού, λέτε να σημαίνει κάτι αυτό; Πάντως, είναι άνετο και λειτουργικό και άρχισε να συγκεντρώνει κόσμο. Ένας δικός μου πήγε τις προάλλες και συνάντησε τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΚΟ και τον φωτογράφησε στο νέο του γραφείο. Μάλιστα, όπως μας λέει, αυτή η αρχή μοιάζει να είναι το ήμισυ του (νέου) παντός! Ο Καρογιάν και οι ΔΗΚΟϊκοί ακόλουθοί του θέλουν, όπως μας μεταφέρθηκε, να ανακτήσουν και να αναστηλώσουν την ταυτότητα του Κόμματος, η οποία θεωρούν ότι στρέβλωσε κι έγινε αγνώριστη από μια ηγεσία εγωκεντρική και με ατζέντα προσωπικών φιλοδοξιών. Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Αβέρωφ Νεοφύτου Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, τον οποίο κατηγορούν κάποιοι των συντελεστών της εκπομπής «Πατάτες Αντιναχτές» ότι λειτουργεί στο παρασκήνιο και τους κάνει υπόγειο πόλεμο. Πρόεδρε, πλάκα κάνουν, δεν είναι; Αμέρικα Αμέρικα Κι ο κατάλογος των Κυπρίων επισήμων που προγραμματίζουν επίσκεψη στην Αμερική, συνεχώς διευρύνεται. Μετά τους Κασουλίδη, Λακκοτρύπη και Ν. Χριστοδουλίδη στις ΗΠΑ θα πάει κι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ και πρόεδρος της επιτροπής Εξωτερικών της Βουλής, Αβέρωφ Νεοφύτου, καλεσμένος στο ίδιο συνέδριο του Εβραϊκού Λόμπι (AIPAC) που θα παρευρεθεί και μιλήσει ο κ. Κασουλίδης. Ο κ. Νεοφύτου θα παραμείνει στην Ουάσιγκτον από τη 1-3 Μαρτίου και στη συνέχεια θα μείνει μέχρι τις 7 του μηνός στη Νέα Υόρκη, για συναντήσεις με την Ομογένεια και πιθανόν και αξιωματούχους του ΟΗΕ. Η σχεδιαζόμενη για Μάρτιο-Απρίλιο επίσκεψη στην Ουάσιγκτον του προέδρου της Βουλής, Γιαννάκη Ομήρου τελικά αναβάλλεται για τα τέλη Μαΐου, έπειτα από αίτημα της ηγεσίας του Κογκρέσου. Έτσι, η επίσκεψη αυτή θα συνδυαστεί και με το συνέδριο της ΠΣΕΚΑ στην Ουάσιγκτον, στο οποίο ούτως ή άλλως συμμετέχουν πολλά κορυφαία μέλη του Κογκρέσου και μέλη της κυβέρνησης. Μάλιστα, ίσως λόγω και της παρουσίας του προέδρου της Βουλής, οι παρουσίες αναβαθμιστούν περαιτέρω. Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ξέρει η Ελλάδα τι θέλει; ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Οι έμποροι της Ευρωζώνης Δεν έχουμε συνηθίσει να ακούμε από πολιτικούς αλήθειες που σοκάρουν. Όχι μόνο εμείς εδώ στην Κύπρο αλλά και σε όλο τον κόσμο. Το χάιδεμα των αφτιών μάς αρέσει. Η διατύπωση όμορφων προτάσεων, ανεξαρτήτως του πόσο ουτοπικές ή εφαρμόσιμες είναι αυτές, κερδίζουν πάντα το χειροκρότημα ή και τις ψήφους της κοινωνίας. Ο λαϊκισμός άλλωστε είναι ολόκληρη θεωρία που διδάσκεται σε όλες τις σχολές πολιτικών επιστημών. Η έλλειψη τόλμης για να λέμε αλήθειες και η προσπάθεια για να «αγοράζουμε» ελπίδα με ψεύτικα συνθήματα είναι διαχρονική. Είναι τις ίδιες ελπίδες με τα ίδια συνθήματα και με την ίδια ευκολία λαϊκισμού που ο Ανδρέας Παπανδρέου με πύρινους λόγους από τα μπαλκόνια έταζε στους Έλληνες λαγούς με πετραχήλια. Δεν είναι καθόλου τυχαίος μάλιστα, ο παραλληλισμός του Τσίπρα με τον Παπανδρέου. Και φτάσαμε δυστυχώς στο και πέντε για να ευχόμαστε σήμερα να κάνει ο Αλέξης ό,τι και ο Ανδρέας διαχρονικά. Κωλοτούμπα. Γιατί αν δεν την κάνει, οι εξελίξεις στην Ελλάδα θα είναι απρόβλεπτες. Με την εκλογή Τσίπρα είδαμε και εδώ στην Κύπρο να ανθεί το «αντιστασιακό πνεύμα» των συνήθων υπόπτων πολιτικών. Των πολιτικών του ασύμμετρου λαϊκισμού και των «πυγαίων» συνθημάτων. Ζούμε σήμερα το θέατρο του παραλόγου, που υποστηρίζουν αναφανδόν τα ελληνικά επιχειρήματα όλοι όσοι διαχρονικά ήταν σφόδρα εναντίον σε κάθε τι ελληνικό. Και πραγματικά δεν κακίζω τη μέχρι τώρα στάση τους, τουλάχιστον δεν είναι αυτός ο σκοπός του σημερινού άρθρου. Κακίζω όμως τη σημερινή τους στάση. Στην προσπάθειά τους να πουλήσουν μαγκιά, τεχνηέντως δημιουργούν επιχειρήματα που δεν στέκουν. Μιλούν για πρωτοφανή αντίσταση στις μεθοδεύσεις της Τρόικας, για το ανάστημα που σήκωσε η νέα αριστερή κυβέρνηση στους Γερμανούς και στην παρέα τους που μας πίνουν το αίμα. Κάνουν μάλιστα και σύγκριση της αντίστασης της Ελλάδος με την αντίστοιχη δική μας δύο χρόνια πριν. Οι πιο προχωρημένοι μιλούν και για δική μας επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Ξεχνούν, ή μάλλον επιμελώς αγνοούν, τόσο τις διαφορές της δικής μας περίπτωσης με την Ελλάδα, όσο και το γεγονός πως κανείς, μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν γνωρίζει την έκβαση της κρίσιμης διαπραγμάτευσης της Παρασκευής και αν αυτή θα έχει αίσιο τέλος. Ο πρώτος στην Κύπρο που μίλησε με ειλικρίνεια, και που είχε την δικαιοδοσία να το κάνει μιας και ήταν ο μόνος που ήταν παρών στα Eurogroup ήταν ο Χάρης Γεωργιάδης. Και του έσουραν τα εξ αμάξης, από αριστερά μέχρι δεξιά, επειδή ακριβώς είπε τα πράγματα με το όνομά τους και δεν στρογγυλοποίησε τίποτα. Δεν κρύφτηκε πίσω από τις λέξεις, και δεν υπολόγισε τις αντιδράσεις. Μέχρι και ότι «πούλησε τα ιδανικά που μεγάλωσε» του είπαν, επειδή είπε την αλήθεια. Ότι δηλαδή η Ελλάδα δεν ήξερε, στις 11 και στις 16 Φεβρουαρίου, στα δύο Eurogroup που προηγήθηκαν αυτού της Παρασκευής τι ήθελε. Πήγε χωρίς γραπτό κείμενο, αν και κέρδισε την πρωτοβουλία να το κάνει, και πήγε με τον Βαρουφάκη να «αγορεύει» περί οικονομικών θεωριών μπροστά σε φτασμένους οικονομολόγους για τα δίκαια της Ελλάδας, χωρίς όμως να καταθέσει ξεκάθαρο αίτημα. Σήμερα παρά ποτέ χρειαζόμαστε τις ειλικρινείς κουβέντες. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μας λένε τις αλήθειες. Ο Χάρης Γεωργιάδης, χωρίς να μετρήσει, και πολύ σωστά, το ιδιαίτερο αίσθημα που και ο ίδιος είμαι σίγουρος νιώθει προς την Ελλάδα, βγήκε και είπε την αλήθεια. Η παρωδία που ακολούθησε αποδεικνύει για άλλη μία φορά την ανεπάρκεια του πολιτικού μας συστήματος. Είναι η ίδια αντίδραση όλων των πολιτικών που βλέπουν πως υπάρχει μια μειοψηφία συναδέλφων τους που τους χαλούν τη σούπα και την πιάτσα. Όλοι όσοι μιλούν για αλληλεγγύη στην ελληνική κυβέρνηση, για υποστήριξη των δίκαιων αιτημάτων τους, δεν μας λένε και ποια είναι η άλλη επιλογή, η εναλλακτική. Γιατί η σύγκρουση που πιθανόν να επιφέρει ίσως και την έξοδο της χώρας από το ευρώ, έχει συνέπειες. Δεν φτάνει να συνθηματολογείς για να βγει ο κόσμος στους δρόμους, ούτε να αναφέρεσαι μόνο στην ελληνική λεβεντιά, στο Κούγκι και στον χορό του Ζαλόγγου. Σήμερα δεν μπορούν να υπάρχουν δύο πολιτικές. Μία για εσωτερική κατανάλωση και μία δεύτερη για άλλο ακροατήριο. Μία θα πρέπει να είναι η πολιτική που να δίνει τη συνολική εικόνα, με τα καλά και με τα κακά της. Άλλωστε, στο σημερινό στάδιο, απόφαση χωρίς αρνητικές συνέπειες δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Πριν από σαράντα και πλέον χρόνια, η μετάδοση του ασπρόμαυρου σίριαλ «Οι έμποροι των Εθνών» αποτελούσε αιτία για να σταματά η κίνηση στους δρόμους. Ο μέγιστος Σκιαθίτης, ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, γράφοντας τους «Εμπόρους των Εθνών» το 1883, αναφερόταν στην περίοδο 1199 και 1207, δηλαδή λίγο πριν και λίγο μετά, την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, κατά την τέταρτη Σταυροφορία. Το ιστορικό μυθιστόρημα, μέσα από μια ιστορία ερωτικού πάθους, σκιαγραφεί τη σύγκρουση Βενετών και Ελλήνων στο Αιγαίο και όπως εκτιμούν ιστορικοί, υπερασπίζεται την Ελληνορθόδοξη Ανατολή, έναντι της Ρωμαιοκαθολικής Δύσης. Σύμφωνα με τον μύθο, η Αυγούστα εγκαταλείπει τον σύζυγό της Ιωάννη Μούχρα και ακολουθεί τον Βενετό Μάρκο Σανούτο. Και τελικά ο έρωτας, ο οποίος είναι ισχυρός όπως τον θάνατο, οδηγεί την Αυγούστα, μέχρι θανάτου και καίγεται ζωντανή, μόνη, πάνω στη ναυαρχίδα του εραστή της. Σήμερα οι «έμποροι της Ευρωζώνης» όπως παρελαύνουν από τις τηλεοράσεις, αποτελούν αιτία για να παγώνει η ψυχή των πεινασμένων ανθρώπων και ήδη μειώθηκε η κίνηση στους δρόμους, λόγω έλλειψης χρημάτων. Και διερωτάται κανείς σήμερα, αν η ιστορία επαναλαμβάνεται εννέα αιώνες μετά και αν άραγε για να γυρίσει ο ήλιος της Ευρώπης, «θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς». Πριν από μερικά χρόνια, ερωτευμένοι μέχρι θανάτου στην Ευρώπη, ομνύαμε πίστη και αφοσίωση στις Βρυξέλλες, σφίγγαμε το ζωνάρι, για να μπούμε στον παράδεισο του ευρώ. Σήμερα τα όνειρα διαλύθηκαν στα εξ ων συνετέθησαν και ένα φρικιαστικό πρόσωπο αναδύεται από τη Φρανκφούρτη, το οποίο όζει ανεργία, πείνα και θάνατο. Με πολιτικά κριτήρια, με «γυαλιστερές χάντρες» οι «εγκέφαλοι» της Ευρώπης, «παίζοντας πελλόν» για τα μαγειρεμένα νούμερα, έσπρωξαν στο ευρωπαϊκό μαντρί τους θερμόαιμους μεσογειακούς λαούς, τα «αρνιά» και άρχισαν εδώ και χρόνια τις «σφαγές». Πριν από μερικά χρόνια, ερωτευμένοι μέχρι θανάτου στην Ευρώπη, ομνύαμε πίστη και αφοσίωση στις Βρυξέλλες, σήμερα τα όνειρα διαλύθηκαν στα εξ ων συνετέθησαν. Στην Κύπρο οι τοκογλύφοι, στις αρχές του 20ού αιώνα, έκλεβαν με τον νόμο, τις περιουσίες των φτωχών αγροτών, για ένα κομμάτι ψωμί. Τότε οι «άρχοντες της νήσου», όπως όλοι οι «νονοί της νύκτας», θεωρούνταν και φιλάνθρωποι. Έλεγαν τότε, οι απελπισμένοι αγρότες, ότι ο «άρχοντας είναι πολύ καλός», αφού τους έδινε ψωμί για να μην πεθαίνουν τα παιδιά τους. Το αντάλλαγμα ήταν η εγγύηση μερικών μόνο χωραφιών. Δεν παρέλειπαν να σημειώνουν ότι ο άρχοντας μπορούσε να αρπάξει όλα τα χωράφια τους, αφού τα παιδιά πεινούσαν. Φυσικά, ο χρόνος περνούσε, η ανομβρία συνεχιζόταν και τα αγροκτήματα, κατάληγαν στα χέρια των «τοκογλύφων». Τα φτωχαδάκια από νοικοκυραίοι καταντούσαν δούλοι στα χωράφια των τοκογλύφων για ένα κομμάτι ψωμί. Και οι αφεντάδες με το πέρασμα του χρόνου καταντούσαν δήμιοι, χωρίς φραγμούς και χωρίς ψυχή. Για τη σημερινή τραγωδία που βιώνει ο Ελληνισμός, στην Κύπρο και την Ελλάδα, έβαλαν το χεράκι τους και οι σύγχρονοι κουτοπόνηροι και «βρωμεροί» νεοέλληνες, οι οποίοι απολάμβαναν τις μίζες των αετονύχηδων και γέμιζαν τις ελβετικές τράπεζες και των άλλων φορολογικών παραδείσων, με αιματοβαμμένα ευρώ και δολάρια. Στην Αθήνα, είχαμε τις περίφημες νομοθετικές τροπολογίες, οι οποίες έδιναν αμνηστία σε απίστευτες απάτες, πολιτικών και επιχειρηματιών. Στη Λευκωσία, είχαμε το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, το οποίο έσταζε αίμα, από τους λαούς του Λιβάνου, του Ιράκ, της Γιουγκοσλαβίας, της Ρωσίας και άλλων καταφρονημένων ανθρώπων. Η φυσική πορεία της ζωής, λέει ότι όλα είναι κύκλος και όλα εδώ πληρώνονται. Σημασία δεν έχει πλέον το χθες, αλλά το αύριο. Είναι καιρός να μπει μια τάξη στην αταξία, στο χάος της διαπλοκής και της διαφθοράς και οι επιτέλους οι άριστοι και οι αδιάφθοροι, να αναλάβουν τα ηνία του τόπου. Μόνο έτσι θα σωθεί ο τόπος και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 20/02/15 19:19 Page 9 Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 ANAΔΙΑΤΑΞΕΙΣ / Tης ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Πρώτη ουσιαστική αμφισβήτηση του γερμανικού μοντέλου Σε ένα βιβλίο όπου καταγράφουν τη δράση και τις εμπειρίες τους από τη θητεία τους στον Λευκό Οίκο από το , σε μία από τις κρισιμότερες στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο σύμβουλος του Brent Scowcroft, επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για την υπό εξέταση περίοδο, αλλά και για την εξέλιξη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιγράφουν, μεταξύ άλλων, πώς και υπό ποιους όρους οι Μπους και Κολ (καγκελάριος της τότε Δ. Γερμανίας), παρακάμπτοντας την έντονη μέχρι τέλους αντίθεση της Βρετανίδας Πρωθυπουργού, Μάργκαρετ Θάτσερ, απέσπασαν τη συναίνεση του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Μιτεράν και του Προέδρου της υπό κατάρρευση Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, για την επανένωση της Γερμανίας, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το γερμανικό ζήτημα, δηλαδή, η ανάγκη ελέγχου της Γερμανίας για να μην αιματοκυλήσει εκ νέου την Ευρώπη από μία ανεξέλεγκτη προβολή της ισχύς της στην ήπειρο, επανερχόταν στο πολιτικό προσκήνιο. Προς αποτροπή αυτού του κινδύνου, οι Μπους, Κολ, Μιτεράν και Γκορμπατσόφ συμφώνησαν στην επανένωση της Γερμανίας υπό τους όρους της παραμονής της χώρας στο υπό αναδιαμόρφωση τότε ΝΑΤΟ για λόγους διατήρησης της διεθνούς και ευρωπαϊκής ασφάλειας, καθώς και της δημιουργίας, μετά από απαίτηση της Γαλλίας, τέτοιων δομών στην τότε ΕΟΚ που να καθιστούν έως και αδύνατη την αποσύνδεση της Γερμανίας από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η Γαλλία, πέρα από λόγους πολιτικούς και ασφάλειας που δεν άντεχε τυχόν αποχώρηση της Γερμανίας από το ευρωπαϊκό σχήμα, στηριζόταν στη γερμανική αιμοδότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας, αφού η γαλλική οικονομία για δεκαετίες εμφάνιζε σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα. Έτσι προέκυψε η Συνθήκη του Μάαστριχτ με τη συμφωνία, μεταξύ άλλων, προώθησης και επιτάχυνσης των διαδικασιών για την οικονομική και νομισματική ένωση, αλλά και τη δημιουργία ενός πυλώνα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ιστορικές αναδρομές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, ενόσω αυτές φωτίζουν τα τεκταινόμενα στο παρόν. Σύμφωνα και με τις προβλέψεις, η επανενωμένη Γερμανία με μία δυναμική ανάπτυξη της οικονομίας της δεν άργησε να επιβληθεί στο οικονομικό και νομισματικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, η Γερμανία εξακολουθεί να εμφανίζεται ως ένθερμος υποστηρικτής του ευρωπαϊκού οράματος και, κυρίως, να προστατεύει τα θεμέλια των σχέσεών της με τη Γαλλία, έτσι που ο γαλλογερμανικός άξονας να συνεχίζει να προβάλλει ως ο κινητήριος μοχλός της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η γερμανική οικονομική υπερίσχυση συχνά επενέργησε ανατρεπτικά στις ισορροπίες που το ίδιο το σύστημα διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιδίωξε να εισαγάγει, όπως αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές στις πολιτικές που ακολουθούνται προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης εντός της Ευρωζώνης, καθώς και σε διεργασίες για την αναγκαία πορεία ολοκλήρωσης της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης. Όχι τυχαία, ο Γιούργκεν Χάμπερμας, ένας από τους κορυφαίους διανοούμενους της εποχής μας και από τους αυθεντικότερους εκφραστές του ευρωπαϊκού οράματος που συνδέεται με τους σύγχρονους εκφραστές της Σχολής της Φραγκφούρτης, εμφανίζεται έντονα επικριτικός με τους συμπατριώτες του Γερμανούς πολιτικούς για την αναποτελεσματική και αμφιλεγόμενη αντίδρασή τους στην κρίση της Ευρωζώνης, η οποία, όπως θεωρεί, απειλεί να εκτροχιάσει το όλο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Επεκτείνοντας την κριτική του στο σύνολο της πολιτικής και τεχνοκρατικής ελίτ που διαχειρίζεται την κρίση, υποστηρίζει ανυπαρξία εκ μέρους τους ενός σαφούς κοινού ευρωπαϊκού οράματος, και προειδοποιεί για το αναπόφευκτο: ότι αργά ή γρήγορα, αυτή η ελίτ θα έρθει αντιμέτωπη με την απαίτηση για πολιτικοποίηση και εκδημοκρατικοποίηση της Ευρώπης. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο δεν είναι γνωστή η κατάληξη των ελληνικών αιτημάτων στο Eurogroup. Όποια, όμως, και αν είναι η κατάληξή τους, ακόμη και αν οδηγηθούμε σε κάποιο από τα πιο ακραία σενάρια, το βέβαιο είναι πως το μοντέλο που επέβαλε η γερμανική παντοκρατορία στο ευρωσύστημα έχει δεχτεί την πρώτη ουσιαστική αμφισβήτησή της, το δε σύστημα ως τέτοιο έχει δεχτεί τις πρώτες σοβαρές ρωγμές. ΑΡΘΡΟ / Του ΧΑΡΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Ώρες ευθύνης για την οικονομία Σ υμπληρώνονται περίπου δύο χρόνια από τις δραματικές εξελίξεις του 2013, όταν η χώρα μας βρέθηκε μια ανάσα πριν από την οικονομική κατάρρευση. Ήταν και τότε η τριήμερη αργία της Απόκρεω, όταν οι τράπεζες έκλεισαν για το τριήμερο και παρέμειναν κλειστές για 15 μέρες. Η Λαϊκή Τράπεζα δεν άνοιξε ποτέ ξανά, ενώ ολόκληρη η οικονομία μπήκε σε περίοδο σκληρής δοκιμασίας. Τα αίτια αυτής της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης έχουν συζητηθεί εξαντλητικά. Αν και η κρίση ήταν το αποκορύφωμα συσσωρευμένων λαθών και διαχρονικών παραλήψεων, ο κάθε καλόπιστος κριτής μπορεί να διακρίνει ότι οι επιπτώσεις θα ήταν ηπιότερες, ίσως και ανώδυνες, αν έγκαιρα λαμβάναμε ως κράτος τα απαραίτητα διορθωτικά μέτρα. Δυστυχώς, επικράτησε ο άκρατος λαϊκισμός, ο δογματισμός και η ευθυνοφοβία. Το 2013 παραλάβαμε ως κυβέρνηση ένα οικονομικό χάος. Ακόμη και τη στιγμή που η κατάσταση ήταν στην κόψη του ξυραφιού, περίσσευε ο λαϊκισμός και οι ανέξοδες διακηρύξεις. Στην κατάσταση που βρέθηκε η χώρα το δίλημμα ήταν μεταξύ προγράμματος στήριξης και οικονομικής κατάρρευσης. Επιλέξαμε το πρόγραμμα και δεχτήκαμε ένα μνημόνιο το οποίο μπορεί να μην είναι το τέλειο εργαλείο, όμως είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να μας οδηγήσει στον στόχο της ανάκαμψης και της βιώσιμης ανάπτυξης. Η Κύπρος, διαψεύδοντας του πάντες, στάθηκε στα πόδια της. Η επιτυχής εφαρμογή του προγράμματος δημιούργησε ένα πλαίσιο σταθερότητας και ασφάλειας. Καταφέραμε να ανακόψουμε τη διολίσθηση της οικονομίας, συγκρατήσαμε την ανεργία που για χρόνια ακολουθούσε ραγδαία ανοδική πορεία, σταθεροποιήσαμε το τραπεζικό σύστημα, πετύχαμε την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και αποκαταστήσαμε την πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές. Δημιουργήσαμε, με λίγα λόγια, τις προϋποθέσεις για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη. Η επιστροφή στην ανάπτυξη, βεβαίως, δεν μπορεί να επιτευχθεί με ανακοινώσεις και διακηρύξεις. Η βιώσιμη ανάπτυξη προϋποθέτει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις τις οποίες οφείλουμε να υλοποιήσουμε, ανεξαρτήτως των μνημονιακών μας υποχρεώσεων. Προϋποθέτει συνεργασία και συνεννόηση αλλά και διάθεση για ρήξη με κατεστημένα. Το τελευταίο διάστημα καταγράφονται συμπεριφορές που καταδεικνύουν ότι δεν μάθαμε από τα λάθη μας. Γίνεται κακή χρήση αυτής της ανάσας σταθερότητας που κερδήθηκε με κόπο, μόχθο και θυσίες της ίδιας της κοινωνίας. Βλέπουμε να επαναλαμβάνεται η ρητορική που ακολούθησε το πρώτο Eurogroup, τέτοιες μέρες πριν από δύο χρόνια, περί εθνικής αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Η εθνική αξιοπρέπεια και η προοπτική ενός κράτους και ενός λαού δεν διασφαλίζεται με συνθήματα και αφορισμούς αλλά με δύσκολες, τολμηρές αλλά απολύτως αναγκαίες αποφάσεις. Οι κραυγές κατά του προγράμματος και οι απαξιωτικές αναφορές κατά των δανειστών μας γίνονται όλο και πιο έντονες. Όμως είναι αυτό το πρόγραμμα που κράτησε τη χώρα όρθια, είναι η εφαρμογή του προγράμματος που εξασφαλίζει μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές αλλά και που προσφέρει τη μόνη προοπτική για απεξάρτηση από τους δανειστές μας. Το Eurogroup της περασμένης εβδομάδας σήμανε ένα καμπανάκι συναγερμού για την Κύπρο, σχετικά με τη μη ολοκλήρωση συγκεκριμένων δεσμεύσεών μας. Η αξιοπιστία της χώρας, που αποτελεί το θεμέλιο λίθο της προσπάθειας για την οικονομική ανάκαμψη, άρχισε να ροκανίζεται. Ό,τι συλλογικά χτίσαμε κινδυνεύει να γίνει θυσία στον άκρατο λαϊκισμό και σε μικροπολιτικές επιδιώξεις. Ο πραγματικός πατριωτισμός δεν είναι κούφια λόγια, αλλά στάση ευθύνης απέναντι στην κοινωνία και στη χώρα. Ούτε και υπάρχουν περιθώρια για πολιτικά παίγνια σε σχέση με την εθνική οικονομία. Υπήρξαν στην Ευρωζώνη καλά και κακά παραδείγματα προσαρμογής στις συνθήκες της κρίσης. Η Κύπρος επέλεξε και εφάρμοσε μέχρι σήμερα το καλό παράδειγμα. Τελευταίως παρατηρείται ένας μιμητισμός στο κακό παράδειγμα. Πρέπει οριστικά να επιλέξουμε ποια οδό θα ακολουθήσουμε: της συνέπειας και του ρεαλισμού ή της ανευθυνότητας και των συνθημάτων. Και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας απέναντι στην κοινωνία και στην ιστορία. O κ. Χάρης Γεωργιάδης είναι υπουργός Οικονομικών. ΑSSOCIATED PRESS ΜΕΤΑTΡΟΠΕΣ / Της Δρος ΕΡΑΤΟΥΣ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Ζητείται συναίνεση Τερματίστηκε την Πέμπτη η διήμερη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου με τη γνωστή διάσταση απόψεων και τη συναίνεση να παραμένει στα αζήτητα. Μέσα από τις προσωπικές μου εμπειρίες και την εμπλοκή μου στο Κυπριακό τα τελευταία 35 χρόνια, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο θεσμός του Εθνικού Συμβουλίου, όπως τουλάχιστον λειτουργεί τα τελευταία χρόνια, είναι αναποτελεσματικός. Το γεγονός ότι μετά από 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή και 51 χρόνια από τις δικοινοτικές συγκρούσεις δεν έχουμε ακόμα, ως ελληνοκυπριακή κοινότητα, καταλήξει σε μία συναινετική βάση που να ενώνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις όσο αφορά τους στόχους και τους άξονες λύσης του Κυπριακού, αποτελεί απόδειξη ότι ο θεσμός έχει αποτύχει. Η πολιτική «Βαβέλ» που επικρατεί και εκπέμπεται δυστυχώς προς τα έξω μας προκαλεί μεγάλη ζημιά, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε συνεχώς κάτω από το μικροσκόπιο της διεθνούς κοινότητας, των εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών και των ξένων πρεσβειών, που μας παρακολουθούν συστηματικά και υποβάλλουν τις αναφορές τους. Με την πιο πάνω διαπίστωση δεν προτείνω κατάργηση του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά κρούω τον κώδωνα του κινδύνου ότι αν συνεχίσουμε να βιώνουμε την ίδια ντεζαβού (déjà vu) κατάσταση, ούτε σε άλλα 50 χρόνια δεν πρόκειται να λυθεί το Κυπριακό, με όλες τις τραγικές συνέπειες που αυτό εμπεριέχει για τον τόπο και τον λαό μας. Αποτελεί επομένως ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων, μέσω πολιτικών υπερβάσεων, να ανατρέψουν τη διαιωνιζόμενη στασιμότητα και να εξετάσουν σοβαρά τρόπους επίτευξης της μέγιστης δυνατής συναίνεσης όσο αφορά τις προδιαγραφές του πλαισίου λύσης του Κυπριακού και τη στρατηγική που θα ακολουθήσουμε όταν θα επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη, τολμώ να πω επικίνδυνη, με τις προσπάθειες των γνωστών χωρών εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναβαθμίσουν την αποσχιστική οντότητα και να εξευμενίσουν την Τουρκία, κινούμενες από συμμαχικά και άλλα συμφέροντα που υπερισχύουν στη σκακιέρα των αποφάσεων. Όσο αφορά την πολιτική «δύο μέτρων και δύο σταθμών», αυτή αποτελεί εθνικό σπορ των κυβερνήσεων και το έχουμε αντιληφθεί, με τον πιο τραγικό τρόπο, ότι η Τουρκία παραμένει μόνιμα στο απυρόβλητο και τυγχάνει μάλιστα προστασίας και κάλυψης όχι μόνο για τα εγκλήματα που διάπραξε στην Κύπρο σε βάρος ολόκληρου του κυπριακού λαού, αλλά και για τα εγκλήματα σε βάρος των ίδιων των πολιτών της, που είναι κουρδικής καταγωγής. Στο Κυπριακό τα περιθώρια στενεύουν και αν οι πολιτικές δυνάμεις δεν αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων, θα θρηνούμε δυστυχώς χαμένες πατρίδες πάνω στον βωμό πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων που παρεμποδίζουν μέχρι σήμερα την επίτευξη μιας συναινετικής στρατηγικής προσέγγισης. Υπάρχει αναντίλεκτα η διεθνής πτυχή του Κυπριακού που δεν είναι άλλη από την τουρκική εισβολή και στρατιωτική κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας με όλες τις τραγικές συνέπειες τους τα τελευταία 40 χρόνια, περιλαμβανομένου και του διεθνούς εγκλήματος του εποικισμού. Υπάρχει η τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα που θέτει φραγμούς στην επίτευξη προόδου, λόγω ιδίων στρατηγικών συμφερόντων και επενδύσεων. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι το Κυπριακό δεν είναι μόνο θέμα εισβολής και κατοχής. Πολιτικό πρόβλημα υπήρχε και πριν από το 1974, ως συνέπεια του οποίου αποφασίστηκε η αποστολή στην Κύπρο της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, που βρίσκεται ακόμα στο έδαφος μας. Τον τελευταίο μισό αιώνα, ζούμε σε ένα ανώμαλο πολιτικά περιβάλλον, χωρίς τη συμμετοχή της τουρκοκυπριακής κοινότητας, η οποία με την καθοδήγηση αλλά και ποδηγέτηση της Τουρκίας ακολουθεί τα δικά της αποσχιστικά μονοπάτια σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή την εσωτερική πτυχή διακυβέρνησης επιβάλλεται να λύσουμε το ταχύτερο δυνατόν, ούτως ώστε να επανενωθεί ο λαός μας, το κράτος, οι θεσμοί και η οικονομία του. Διαχρονικά η πολιτική ηγεσία έχει δεσμευτεί σε μια λύση του Κυπριακού που θα αποτελεί μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα ομοσπονδιακό κράτος, όπως έχει καθοριστεί με διαδοχικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας. Όσες πολιτικές δυνάμεις δεν συμφωνούν σήμερα με αυτό το πλαίσιο λύσης θα πρέπει να διαχωρίσουν τη θέση τους, αφήνοντας τις υπόλοιπες να καταλήξουν στον καθορισμό των προδιαγραφών επί όλων των βασικών θεμάτων που συζητούνται στις διαπραγματεύσεις. Θα πρέπει, τέλος, να καθοριστούν οι «κόκκινες γραμμές», τα όρια δηλαδή μέσα στα οποία θα κινηθεί η πλευρά μας. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι οποιαδήποτε συμφωνία λύσης σε επίπεδο ηγετών, θα πρέπει να περάσει από δημοψηφίσματα, οπότε όσο περισσότερο ενεργά αναμειγμένες βρίσκονται οι πολιτικές δυνάμεις στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, τόσο πιο τελεσφόρα θα είναι η προσπάθεια. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Τα μαγικά του Αβέρωφ Οικονομολόγος δεν είμαι. Μια κοινή λογική όμως θέλω να πιστεύω ότι την έχω. Και σύμφωνα με αυτήν, την κοινή μου λογική, οφείλω να ομολογήσω πως έχω μείνει κατάπληκτη (με το στόμα ανοιχτό όπως λέμε) με τη δημοσιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του κ. Αβέρωφ. Τόσο κατάπληκτη που πραγματικά διερωτώμαι μήπως τελικά ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ είναι ένα κρυμμένο σαΐνι της οικονομίας (κάτι σαν ένας δικός μας Βαρουφάκης) και εμείς τόσο καιρό δεν το χαμπαριάσαμε. Διότι αν πράγματι χρωστάει 1,7 εκατομμύριο και καταφέρνει να εξυπηρετεί τις δανειακές του υποχρεώσεις χωρίς να έχει καταθέσεις και χωρίς να κάνει κανένα άλλο επάγγελμα εκτός από αυτό του βουλευτή και του προέδρου κόμματος, τότε αναμφισβήτητα πρέπει ο άνθρωπος να αναβαθμιστεί, να πάρει ένα άλλο πόστο, να γίνει κάτι σαν σύμβουλος οικονομικών του Χάρη ή ακόμα και αυτού του Βαρουφάκη (μέσω σκάιπ). Προφανώς, έχει ανακαλύψει αυτό τον μαγικό τρόπο να τα βγάζει πέρα, όντας καταχρεωμένος και όντας με ένα μισθό που ίσα που φτάνει για να συντηρεί σπίτι (έπαυλη για να είμαστε και ακριβείς), οικογένεια και κοινωνικές υποχρεώσεις βουλευτή (γάμους, βαφτίσια κτλ.). Για να μην είμαι άδικη βέβαια, ο άνθρωπος διευκρίνισε ότι πουλάει τα ακίνητά του προκειμένου να εξυπηρετεί τις δανειακές του υποχρεώσεις. Ακόμα και έτσι να συμβαίνει, τότε και πάλι είναι άξιος θαυμασμού. Διότι καταφέρνει και βρίσκει αγοραστές-επενδυτές σε μια εποχή όπου όλη η χώρα μόνο τάμα στον Άγιο Φανούριο δεν έχει κάνει για να βρει έστω και ένα από αυτό το σπάνιο (προς εξαφάνιση) είδος. Από την άλλη άξιον θαυμασμού είναι και το πώς τα καταφέρνει να χρωστά σε όλες αυτές τις τράπεζες (δεν με παίρνει ο αριθμός λέξεων της στήλης για να τις καταγράψω), να έχει κάνει και τις σχετικές αναδιαρθρώσεις των δανείων του και να μπορεί να διατηρεί την ανεξαρτησία του ως βουλευτή και ως νομοθέτη. Διότι, όπως και να το κάνουμε, ζούμε σε μια εποχή που η διαπλοκή και η διαφθορά θριαμβεύουν και ο κάθε πολίτης αναπόφευκτα είναι καχύποπτος σε ό,τι αφορά την καθαρότητα των κινήσεων του κάθε πολιτικού (δικηγορικά γραφεία, κόρες, γιοι και εγγόνια κτλ. να μην τα ξαναθυμίσουμε). Άρα το να είσαι πολιτικός και να χρωστάς σε τόσες τράπεζες, οι οποίες σε «διευκολύνουν» σε ό,τι αφορά τις δανειακές σου υποχρεώσεις, και να καταφέρνεις να μην αισθάνεσαι την οποιαδήποτε «εξάρτηση» στις βουλευτικές σου κινήσεις, τότε αυτό σημαίνει ότι αποτελείς ένα σπάνιο είδος πολιτικού, το οποίο σε αυτή τη χώρα είναι επίσης προς εξαφάνιση. Και το πιο εκπληκτικό, που πραγματικά χρήζει μελέτης και μάλιστα από διάσημους οικονομολόγους (ίσως να προσκαλέσουμε τον κ. Πολ Κρούγκμαν να το ερευνήσει) είναι το πώς ο κ. Αβέρωφ έχει βρει τον τρόπο, με ένα μισθό, να πληρώσει και τους τόκους αυτού του υπέρογκου ποσού που χρωστάει. Πραγματικά απορώ πως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας είχε τέτοιο άσο στο μανίκι του και τον άφησε αναξιοποίητο. Από την άλλη ποτέ δεν είναι αργά. Μπορεί και τώρα ο κ. Αναστασιάδης να κάνει ένα ανασχηματισμό και να βάλει τον κ. Αβέρωφ στη θέση του Χάρη, ο οποίος έτσι κι αλλιώς δείχνει να χρειάζεται ένα μικρό break για να μπορέσει να καταλάβει καλύτερα το ελληνικό αίτημα. Προσωπικά, δεν σας κρύβω, πως αυτή η ιδέα μου δίνει μια ελπίδα ότι πράγματι θα καταφέρουμε να επανεκκινήσουμε την οικονομία μας. Και παρότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιμένει ότι αυτή έχει ήδη επανεκκινήσει (κάτι που μάλλον μόνο ο ίδιος αισθάνεται) εγώ εισηγούμαι να σκεφτεί καλού-κακού την πιθανότητα του κ. Αβέρωφ ως υπουργού Οικονομικών, αφού αποδεδειγμένα πια, ο άνθρωπος έχει ανακαλύψει την μαγική πατέντα: Χρωστώ εκατομμύρια, παίρνω μόνο ένα μισθό, δεν έχω ούτε ένα ευρώ καταθέσεις και καταφέρνω και επιβιώνω. Αυτή την πατέντα χρειάζεται όλη η χώρα για να ξελασπώσει. Τι περιμένουμε λοιπόν;

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 20/02/15 19:16 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Α. ΛΑΜΠΙΤΣΗ Κ άθε Σάββατο μεταδίδεται από το Πρώτο Πρόγραμμα του ΡΙΚ η εκπομπή «Ανθρώπων Δράσεις», την οποία επιμελείται η δημοσιογράφος Βίκυ Νιούλικου. Στις 31 Ιανουαρίου η εκπομπή, τιμώντας τα ελληνικά Γράμματα, περιλάμβανε τρεις πνευματικές αναδρομές στο παρελθόν, μέσα από το αρχείο του Ιδρύματος. Μία από αυτές ήταν και η συνέντευξη που πήρε στις από τον Αδαμάντιο Διαμαντή ο Μιχάλης Πασιαρδής. Μεταξύ άλλων, η συνομιλία αφορούσε και τον Κόσμο της Κύπρου, το μνημειώδες αυτό έργο του ζωγράφου, το οποίο για πολλά χρόνια ανήκε στη συλλογή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πριν επαναπατρισθεί και αποτελέσει μέρος της συλλογής της Λεβέντειου Πινακοθήκης. Μεταγράφω τον λόγο του ζωγράφου: «Το 31, 32 είχα την ευτυχία να πάω στην Πιτσιλιά και ήρθα σε επαφή με αυτόν τον σπουδαίο κόσμο. Τότε ζωγράφισα τοπίο και τότε ήρχισα πραγματικά να βάζω τις βάσεις της ζωγραφικής μου. Σχεδίασα πολύ τον άνθρωπο που δούλευε, τους άνδρες, τις γυναίκες, τους άνδρες στα καφενεία, τις γυναίκες στις δουλειές τους, με τα παιδιά τους, με τις κατσίκες τους. Όλο αυτό το θέμα νομίζω ήταν η βάσις. Έχει αφήσει τα ίχνη του σ όλη μου την εργασία». Οι Πίτσιλοι έχουν πολλούς λόγους να νιώθουν περηφάνια. Ο λόγος του Αδαμάντιου Διαμαντή προσθέτει έναν ακόμα, αφού ένας απλός και σπουδαίος άνθρωπος χαρακτηρίζει σπουδαίο τον απλό κόσμο της Πιτσιλιάς. Μόνο που ο κόσμος αυτός, δυστυχώς, έχει στο μεγαλύτερό του μέρος χαθεί. Η περιοχή έχει δημογραφικά αποψιλωθεί και η καλλιέργεια της γης έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί. Κρίμα, γιατί όπως προκύπτει και από την όλη συνέντευξη, ο κόσμος της Πιτσιλιάς υπήρξε η βάση για τη μεγάλη του σύνθεση, που φέρει το όνομα «Ο Κόσμος της Κύπρου». Το έργο αυτό προήλθε από πολλά μικρότερα σχέδια, συνολικά 116 τον αριθμό, που εκτέθηκαν από τον ζωγράφο με εξαιρετική επιτυχία το Για την ολοκλήρωση της σύνθεσης ο Διαμαντής εργάστηκε από το 1967 ως το Ο ζωγράφος Σπύρος Βασιλείου έγραψε για το έργο αυτό: «Θεωρώ τον Κόσμο της Κύπρου σαν το ειρηνικό ανάλογο για την καλλιτεχνική μας ιστορία με την Γκουέρνικα του Πικασό». Σε σχετικές ερωτήσεις του Μ. Πασιαρδή για τα χαρακτηριστικά του κόσμου της Κύπρου, έτσι όπως ο Διαμαντής τον εικόνισε στον ομώνυμο πίνακά του, ο ζωγράφος απάντησε πως ο κόσμος της παλαιάς εποχής είχε ως χαρακτηριστικά του την αντοχή, την πίστη, έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, που του έδινε διάρκεια, και μια μοναδική συνειδητότητα για την αξία της εργασίας. Τόνισε ακόμα πως όσο εχθρικό και αν ήταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε, ο Κύπριος δεν πρόδωσε την πίστη του. Τέλος, στάθηκε σ αυτό που είχε ξαναπεί, πως μέσα στο λίγο ο κόσμος της Κύπρου είχε την πληρότητά του, κάνοντας με αυτά αναφορά στην αρετή της λιτότητας. Παρέπεμπε, προφανώς, με τα λόγια του στον στίχο του Διονύσιου Σολωμού, «η μαύρη πέτρα σου χρυσή και το ξερό χορτάρι», που αποτελεί το λιτό εγκώμιο της ελληνικής γης. Κρίμα, όμως, και πάλι, γιατί και αυτός ο κόσμος έχει σε μεγάλο μέρος χαθεί. Ό,τι επιβίωσε ανά τους αιώνες, σε σημείο που ο Αδαμάντιος Διαμαντής το άγγιξε με τις αισθήσεις του και το απέδωσε με τον χρωστήρα του, χάθηκε μέσα σε λίγα χρόνια. Η λιτότητα, η αξία της εργασίας και ο ισορροπημένος τρόπος ζωής έχουν αλλοτριωθεί σημαντικά. Η απώλεια είναι μεγάλη. Τα χαρακτηριστικά αυτά φαίνεται πως επέτρεψαν στους Κυπρίους να επιβιώσουν στους αιώνες, παρά τις δυσκολίες. Μόνο, έτσι, προφανώς εξηγείται αυτό που είχε πει ένας άλλος πνευματικός άνθρωπος, ο Παύλος Ξιούτας, ότι στην Κύπρο ο κόσμος του Ησιόδου επιβίωσε ως το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Αποτελεί μοναδική εμπειρία να απολαμβάνεις τη σοφία των πνευματικών ανθρώπων, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση είχε ο Αδαμάντιος Διαμαντής. Σήμερα η σοφία τους είναι πολύ διδακτική και χρήσιμη, επειδή για να επιβιώσουμε χρειαζόμαστε χαρακτηριστικά του κόσμου που χάσαμε. Ο κόσμος που χάθηκε Κ αθώς πλησιάζει η ώρα της τελικής απόφασης για το «ελληνικό ζήτημα» ένας επωφελής συμβιβασμός αποτελεί την αναγκαία εξέλιξη. Η Ευρωζώνη, ως γνωστόν, δεν δημιουργήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2015, συνεπώς οι κανόνες πρέπει να τηρούνται, από την άλλη η πλειοψηφία του ελληνικού λαού ζητά αλλαγές (λ.χ. βελτίωση κατώτατου μισθού/συντάξεων), ώστε να προκύψει ένα καλύτερο μείγμα οικονομικής πολιτικής στο πλαίσιο της παρούσας συγκυρίας. Απαιτείται διάθεση συμβιβασμού πάνω στο συγκεκριμένο, η Αθήνα έχει διατυπώσει πρόταση και πάνω σε αυτή γίνεται η διαπραγμάτευση με τους εταίρους της. Η θέση Μοσκοβισί ότι «έχουμε ανάγκη την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και η Ελλάδα έχει επίσης ανάγκη τη ζώνη του ευρώ» δίνει την κατεύθυνση για μια διευθέτηση. Αν το παιχνίδι με τις λέξεις βοηθά, ας χρησιμοποιηθεί (λ.χ. παράταση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης) γιατί αυτό που μετρά είναι να αποφύγει η ελληνική κοινωνία την άτακτη χρεοκοπία και την εξ αυτής «αλβανοποίηση» της πορείας της. Είναι πασιφανές ότι για χρόνια η Ελλάδα απέτυχε να αντιμετωπίσει τις βασικές προκλήσεις της εποχής. Η αποτυχία έχει διπλό κόστος. Από τη μία διατήρηση ενός γραφειοκρατικού, πελατειακού κράτους και από την άλλη, συνεχής πίεση πάνω στους μισθούς και τις συντάξεις για να «βγαίνει ο λογαριασμός» απέναντι στους δανειστές. Ο προεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ δεν πρωτοτύπησε, αντίθετα, ακολουθώντας την πεπατημένη, παρουσίασε ένα πρόγραμμα με επί μέρους βελτιώσεις της κοινωνικής δυστυχίας, αλλά χωρίς σύγχρονη αναπτυξιακή πρόταση. Οι μετεκλογικές του αποφάσεις (λ.χ. Cosco, παιδεία, επανακρατικοποιήσεις) το επιβεβαιώνουν. Η αποτυχία της Εφικτή λύση τώρα Ελλάδας δεν είναι εισαγόμενη, είναι προϊόν της κυρίαρχης πολιτικής πρακτικής στη μεταπολιτευτική περίοδο, η οποία ταύτισε το κάθε φορά κυβερνητικό κόμμα με το κράτος να τακτοποιήσουμε «τα δικά μας παιδιά» που αδικούσαν οι κάθε φορά προηγούμενοι, με αστόχευτες παροχές, με την κομματική επικυριαρχία επί της κοινωνίας. Κλασικό παραμένει το παράδειγμα της πενταετίας Καραμανλή με υπουργό Εσωτερικών τον Π. Παυλόπουλο. Η εφημερίδα «Τα «Νέα» στις 9 Φεβρουαρίου 2013 μάς παρέχει το υλικό: «Ένα δεύτερο δημόσιο δημιούργησε η Νέα Δημοκρατία στα πέντε χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή, στήνοντας βιομηχανία προσλήψεων που ξεπέρασαν τις Οι περισσότερες μάλιστα από τις μισές Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ - 57% - έγιναν με αδιαφανείς διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ, καθώς αφορούσαν συμβασιούχους έργου ή ορισμένου χρόνου...». Επί Καραμανλή το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε πεντέμισι χρόνια κατά 130 δισ. ευρώ, από 95,4% του ΑΕΠ το 2003 σε 129,4% στα τέλη του Αυτά είναι τα πραγματικά μεγέθη και όσοι επικαλούνται την «αξιοπρέπεια» των Ελλήνων χρειάζεται να πουν πότε και πώς προσπάθησαν για να αποφύγει η Ελλάδα τον εκτροχιασμό. Δηλώσεις του τύπου «αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε, θα το κάνουμε Κούγκι» (Π. Καμένος, 18/2) δείχνουν πως η δημαγωγία αποτελεί συστατικό στοιχείο όσων προτείνουν μόνο ηρωικές κορώνες, αυτές που σπρώχνουν την ελληνική οικονομία ακόμα πιο βαθειά στον γκρεμό Γεωργιάδη έπαινος Σ τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών πολλές ήταν οι φορές που Κύπριοι θερμοκέφαλοι προσπάθησαν να παρασύρουν την Ελλάδα στη δημιουργία συνθηκών έντασης, με την προσδοκία ότι ένα ενιαίο «εθνικό μέτωπο» θα δώσει μάθημα στον «τουρκικό επεκτατισμό». Οι εκάστοτε ελληνικές πολιτικές ηγεσίες αντιστάθηκαν στον πειρασμό και ως πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας χαιρετίζω αυτήν τη στάση! Η μόνη περίπτωση ενεργού ελληνικής επέμβασης στην Κύπρο ήταν το 1974, με την πυροδότηση του φυτιλιού που είχε προετοιμάσει ο κυπριακός ψυχρός εμφύλιος και με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες. Τις τελευταίες ημέρες, Κύπριοι θερμοκέφαλοι φαντασιώνονται μια αντίστροφη επέμβαση: Η κόρη καλείται να προστρέξει σε βοήθεια της κινδυνευούσης μητρός. Είναι οξύμωρο, αλλά δηλωτικό της γενικής απάμβλυνσης σκέψης και ηθών, πως ειδικά εκείνοι που προ μηνών καθύβριζαν τη μητέρα-πατρίδα επειδή δήθεν υφάρπαξε τα ελληνικά παραρτήματα των κυπριακών τραπεζών, τώρα πρωτοστατούν σε εκδηλώσεις συμπαράστασης. Σε αυτό το πλαίσιο, ο υπουργός Οικονομικών κ. Χάρης Γεωργιάδης αποτόλμησε ένα σχόλιο που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων: Δεν γνωρίζω, είπε, τι ακριβώς επιδιώκει η Ελλάδα κατά την περίφημη διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο γνωστός εσμός πολιτικάντηδων, εμπόρων εθνικοφροσύνης και αριστεροδεξιών αναλυτών τον παρέλαβε και τον καθύβρισαν σκαιά. Εγώ όμως θα αναφωνήσω: Ο Γεωργιάδης έχει δίκιο! Μέχρι και σήμερα, πρωί Παρασκευής που σύρονται αυτές οι γραμμές, ουδείς έχει ακόμη καταλάβει τι επιδιώκει η Ελλάδα! Το σχόλιο ήταν ακριβές και καίριο. Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΑΝΑΣΑ Μα δικαιούται ένας υπουργός Οικονομικών να κάνει τέτοια πολιτικά σχόλια; Η ένσταση είναι εύλογη. Πιστεύω, όμως, ότι ο Γεωργιάδης δεν ήθελε απλώς να διατυπώσει ένα σχόλιο, αλλά να προβεί σε μια ουσιαστική δήλωση πολιτικής την οποία θα περιέγραφα ως εξής: Όπως τις προηγούμενες δεκαετίες η κόρη δεν κατάφερε να παρασύρει τη μάνα στον γκρεμό και στην καταστροφή, έτσι και τώρα δεν επιτρέπεται η μάνα να παρασύρει την κόρη. Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν δύο ανεξάρτητα πολιτικά μορφώματα. Ενίοτε έχουν την τάση να παραφέρονται, εκφράζοντας ένα αδούλωτο φρόνημα που πάντα γειώνεται προσκρούοντας στον τοίχο της πραγματικότητας. Η Κύπρος το δοκίμασε με το προ διετίας υπερήφανο Όχι της Βουλής, υποφέροντας στη συνέχεια από τις συνέπειες. Αυτές τις μέρες, φαίνεται ΑSSOCIATED PRESS Οι συζητήσεις στην Ευρωζώνη για το ελληνικό ζήτημα αποδεικνύουν πόσο αλληλένδετες είναι πλέον οι σχέσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη, τις οικονομικές πολιτικές, τα κόμματα, τις εθνικές εκλογές και τις επιπτώσεις τους στις ευρύτερες κοινοτικές διαδικασίες. Η μακρόσυρτη κρίση, οι αλλεπάλληλες διαδικασίες σε διάφορα επίπεδα, οι αποτυχίες για να βρεθούν λύσεις, οδηγούν σε ένα βέβαιο συμπέρασμα: ότι το ευρώ χωρίς κοινούς δημοσιονομικούς κανόνες στις χώρες-μέλη του, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του ανταγωνισμού, της τεχνολογικής επανάστασης και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Η απουσία μιας κοινής οικονομικής διακυβέρνησης προκαλεί τα σημερινά προβλήματα και επιτείνει τη δυσαρέσκεια των πολιτών σχετικά με την ικανότητα της Ε.Ε. να λύσει τις δικές της αντιθέσεις. Λύση παραμένει η κατάκτηση μιας κοινής οικονομικής διακυβέρνησης για τις χώρες της Ευρωζώνης, γεγονός που θα δημιουργήσει μια καλύτερη ισορροπία σχέσεων ανάμεσα στις πλούσιες χώρες της Ευρωζώνης και εκείνες που αντιμετωπίζουν σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα στον νότο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ επανέφερε προτάσεις για την ενοποίηση της Ευρωζώνης στη σύνοδο των ηγετών της Ε.Ε. στις 12 Φεβρουαρίου. Μεταξύ άλλων προτείνει την καθιέρωση προϋπολογισμού της Ευρωζώνης, νέους ευρωπαϊκούς θεσμούς που θα υπηρετούν το ενιαίο νόμισμα, όπως η ιδέα ενός κοινοβουλίου Ευρωζώνης ώστε «λογοδοσία και νομιμοποίηση σε μια πολυεπίπεδη λειτουργία της νομισματικής ένωσης της Ε.Ε.» να αποκτήσουν πιο αποτελεσματικό ρυθμό. πως έχει έρθει η σειρά της Ελλάδας να κάνει τις δικές της δοκιμές. Η υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση, με τη στήριξη του ελληνικού λαού, ας το πράξει μόνη της. Η Κύπρος έχει δικά της προβλήματα να λύσει. Η αποξένωση των κυπριακών τραπεζών από τα ελληνικά τους παραρτήματα αποδεικνύεται σωτήρια κίνηση. Η απόφαση της μιας χώρας να βαδίσει προς τον γκρεμό, προς ένα νέο Κούγκι ή Ζάλογγο, δεν θα συμπαρασύρει αναγκαστικά και την άλλη. Αυτό που εννοούσε ο Γεωργιάδης ήταν: Όταν αποφασίσει η μητέρα πατρίς τι ακριβώς επιθυμεί, θα της συμπαρασταθούμε. Αλλά δεν θα την ακολουθήσουμε στον γκρεμό. Ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, χαιρετίζω αυτήν τη στάση. Ο Παναγιώτης Θανασάς διδάσκει Φιλοσοφία στο ΑΠΘ και είναι μέλος της Δ.Ε. του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου. Μηχανή χρειάζεται η ΕΔΕΚ Θ α είναι απώλεια για την ΕΔΕΚ μου είπε ένας φίλος χρόνια στέλεχος της νεολαίας του κόμματος, εδώ και καιρό αποστασιοποιημένος, για την αποχώρηση Ομήρου, και χαμογέλασα. Το τραγικό είναι ότι δεν αντέδρασα. Είναι από τις φορές που οι επιλογές πραγματικά επισκιάζουν τα όποια επιχειρήματα. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί η αποχώρηση Ομήρου από την ηγεσία της ΕΔΕΚ να χαρακτηρισθεί ως απώλεια. Υπό την έννοια ότι, επί προεδρίας του, η Σοσιαλδημοκρατία ουδέποτε έλαβε τη θέση που θα ανέμενε κανείς σ ένα ιδεολογικό χώρο που κέρδιζε παντού κοινό. Οι ενέργειές της δεν είχαν ποτέ ουσιαστικό πολιτικό αντίκτυπο για τη χώρα, ούτε επηρέασαν θετικά την πορεία της. Όπως και ο λόγος της, δεν θα μπορούσε επ ουδενί λόγο να χαρακτηρισθεί μεστός. Απέτυχε να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στον πολιτικό διάλογο. Ποτέ δεν πλειοδότησε σε θέματα πολιτικής. Παρά μόνο σε γενικόλογες υποσχέσεις, φανταστικούς αγώνες και μη υπαρκτές επιλογές. Υιοθετώντας, χωρίς παρεκκλίσεις, τη ρητορική Λυσσαρίδη, έκτισε όλη την πολιτική της «πρόταση» στην άρνηση, τον φόβο, τις εθνικιστικές κορώνες. Ποτέ δεν έδωσε ελπίδα ή λύσεις. Στο Κυπριακό, αντί για λύσεις, προέταξε καταγγελίες. Στην οικονομία απέρριψε προτάσεις, πανηγυρίζοντας, τις οποίες στη συνέχεια αποδέχθηκε και πάλι πανηγυρίζοντας. Την ίδια όμως στιγμή υπήρξε μια ήπια φωνή στην πολιτική ζωή της χώρας. Ποτέ δεν προσέφυγε σε προσωπικές επιθέσεις ή χαρακτηρισμούς. Το ότι κατηγορήθηκε από πολλούς πως δεν διέθετε τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για να είναι πολιτικός, δείχνει εν μέρει ότι συμπεριλαμβάνεται στους πολύ λίγους που επιχείρησαν να φέρουν στη χώρα ένα πολιτικό πολιτισμό. Έστω, φορτωμένο λαϊκισμό. Μπήκε αρκετές φορές στη διαδικασία να διαπραγματευτεί πολιτικές που θα μπορούσαν να πάρουν το κόμμα στο επόμενο στάδιο και να επιτρέψουν στη χώρα να κάνει το επόμενο βήμα. Όπως το 2004, προεκλογικά το Δεν απέρριψε συνεργασίες, τις συζήτησε. Ποτέ όμως δεν τις τόλμησε. Ίσως γιατί δεν είχε ούτε το σθένος ούτε την πολιτική διορατικότητα να το πράξει. Υπέκυψε σε απορριπτικές λογικές και συμβιβάστηκε με προσωπικές ατζέντες και νοοτροπίες που είτε δεν μπορούσαν να αντιληφθούν ότι η πολιτική Λυσσαρίδη είχε ξεπεραστεί από τα γεγονότα, είτε συνειδητά τον οδήγησαν σε αδιέξοδα. Όπως ήταν π.χ. η στήριξη στον Δημήτρη Χριστόφια που επέτρεψε περαιτέρω διείσδυση του ΑΚΕΛ στη βάση της ΕΔΕΚ ή εκείνη η χωρίς λογική στήριξη στον Γιώργο Λιλλήκα, πέντε χρόνια αργότερα, που την έφερε στο στρατόπεδο του σίγουρου ηττημένου, χωρίς επιλογές μετεκλογικά. Και που σήμερα απειλεί με διάλυση το κόμμα. Η ΕΔΕΚ, και υπό τον Ομήρου, συνέχισε να πολιτεύεται με όρους του Δεν έγινε ποτέ σύγχρονο κόμμα. Εξού και ουδέποτε κατάφερε να κάνει το βήμα παραπάνω. Αφού δεν αποτέλεσε για Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ όσους αυτοπροσδιορίζονται ως σοσιαλιστές ποτέ επιλογή. Αντίθετα σε αυτή βρήκαν χώρο κάποιες από τις πιο ακραίες και μισαλλόδοξες φωνές. Μερικές φορές όμως ο σύμμαχος της επιλογής του κακού είναι το χειρότερο. Ακούγοντας τους δύο υποψήφιους και, κυρίως, παρακολουθώντας την πολιτική τους πορεία, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που θα ισχυριστεί ότι όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα η ΕΔΕΚ θα μπορούσε μετεκλογικά να καταστεί ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό κόμμα, να απαλλαγεί από αγκυλώσεις και να επιχειρήσει μια επανασύστασή της με όρους του σήμερα. Προσφέροντας στη χώρα την εναλλακτική που τόσο πολύ έχει ανάγκη μιας Αριστεράς προοδευτικής (όχι στα λόγια) και ουσιαστικής, ευεργετικής για τη χώρα, που ξεπερνώντας την άδεια ρητορική και την άρνηση θα δώσει πρόταση και προοπτική. Άλλωστε, οι δύο υποψήφιοι ποτέ δεν αμφισβήτησαν την πορεία που ακολούθησε το κόμμα. Δεν απαίτησαν προτάσεις, λύσεις, κάτι περισσότερο. Αν κάτι έκαναν, ήταν να απαιτήσουν λιγότερα. Λιγότερη ελπίδα, λιγότερη διαλλακτικότητα, λιγότερη ουσία, Περισσότερο λαϊκισμό και φόβο. Αν κάτι, λοιπόν, μπορεί να αναμένει κάποιος είναι ότι μετεκλογικά η ΕΔΕΚ θα διολισθήσει σε περαιτέρω φοβική ρητορική, ταυτιζόμενη με τα πλέον ακραία στοιχεία, έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό στο Κυπριακό την άρνηση και στα της οικονομίας τον λαϊκισμό στα πιο ακραία του επίπεδα. Πώς θα τοποθετήσει τον εαυτό της στο μέσο πλέον ενός ήδη βαρυφορτωμένου λεγόμενου κέντρου στην προσπάθεια να μην αλλάξει τίποτε. Υιοθετώντας (κυρίως σε περίπτωση εκλογής Σιζόπουλου) την έπαρση των Παπαδόπουλου και Λιλλήκα και τα ίδια επίπεδα ανοχής στην αντίθετη άποψη. Ένα Ε.Σ., και μια βουλή, όχι τόσο με τον ακραίο λόγο αλλά κυρίως την έπαρση των τριών ανδρών είναι που προκαλεί τους χειρότερους συνειρμούς. Ο Δημήτρης Παπαδάκης χαρακτήρισε πρόσφατα την ΕΔΕΚ «ως μια Jaguar με φθαρμένα ελαστικά που δεν αλλάζονται επειδή οι ιδιοκτήτες της τσακώνονται σε ποιον λαστιχάρη θα την πάνε». Και μόνο ότι κάποιοι στην ΕΔΕΚ θεωρούν ότι το πρόβλημα είναι τα ελαστικά, ότι απλώς αλλάζοντάς τα θα μπορέσει η ΕΔΕΚ να προχωρήσει, δείχνει και το μέγεθος της αδυναμίας να αντιληφθούν πού βρίσκεται το κόμμα. Διότι η ΕΔΕΚ είναι η αλήθεια ότι εδώ και χρόνια περισσότερο θυμίζει μια Fiat χωρίς μηχανή της οποίας τους ιδιοκτήτες τσακώνονται σε ποιο λαστιχάρη θα την πάρουν για να της βάλει νέα ελαστικά. Όσες φορές όμως και να αλλάξει ελαστικά, όσο και να τη σπρώξουν, χωρίς μηχανή, δεν μπορεί να πάει μακριά. Αντί υποσημείωσης: Είναι εκπληκτικό ότι η κοινή λογική και ο πολιτικός λόγος σ αυτή τη χώρα περιορίζονται στον υπουργό Οικονομικών. Η στήλη θεωρεί τον Χάρη Γεωργιάδη ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το πολιτικό μας δυναμικό.

11 11-POLITIKI _Master_cy 20/02/15 21:30 Page 11 Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Σκληρό ροκ πάνω σε ραγισμένο γυαλί Εικόνα ρήξης στην ΕΔΕΚ, μία εβδομάδα πριν από την εκλογική αναμέτρηση για τον διάδοχο του Γιαννάκη Ομήρου Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Σε πορεία σύγκρουσης βρίσκονται οι δύο πλευρές στην ΕΔΕΚ με το ενδεχόμενο ειρηνικής συνύπαρξης τη 2α Μαρτίου να φαντάζει άκρως μακρινό. Τις τελευταίες ημέρες καταδεικνύεται η ολική ρήξη μεταξύ των στρατοπέδων των δύο μονομάχων και προμηνύεται πως η επομένη των εκλογών θα εξακολουθεί να έχει τους ΕΔΕΚίτες στα χαρακώματα, χωρίς να αποκλείονται και εκκωφαντικές αποχωρήσεις. Ο νέος πρόεδρος θα κληθεί να περισώσει ένα Κίνημα που με βάση την εκλογική του δύναμη δείχνει να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Το πιο σημαντικό είναι πως ο διάδοχος του Γιαννάκη Ομήρου θα πρέπει να επουλώσει τις βαθιές πληγές που έχει προκαλέσει ο άνευ <<<<<<<< Ξεκαθάρισμα ίσως και «εκκαθάριση» στελεχών την επομένη των εκλογών. προηγουμένου εμφύλιος πόλεμος. Σε αυτή τη διαδικασία δεν θα μπορέσει να αποφύγει την αμφισβήτηση και την κριτική του αντίπαλου δέους. Ήδη στους διαδρόμους της Βύρωνος ψιθυρίζεται πως σημαντικά στελέχη είναι έτοιμα να αποχωρήσουν από το κόμμα στην περίπτωση της επικράτησης του «αντιπάλου», θεωρώντας πως ο πολιτικός τους κύκλος θα κλείσει στο κόμμα των σοσιαλιστών. Μάλιστα, δεν αποκλείουν είτε την προσχώρησή τους σε άλλα κινήματα είτε και τη δημιουργία νέων κινημάτων. Θα μπορέσει συνεπώς ο νέος πρόεδρος να οδηγήσει στη συνένωση και στη χάραξη πολιτικής που θα Σε μία εβδομάδα η ΕΔΕΚ θα αποκτήσει τον τρίτο στη σειρά αρχηγό της. Όποιος από τους δύο μονομάχους εκλεγεί, θα κληθεί να επουλώσει τις βαθιές πληγές που έχει προκαλέσει ο άνευ προηγουμένου εμφύλιος πόλεμος. ενισχύσει τη σοσιαλιστική ταυτότητα των ΕΔΕΚιτών; Όσο πλησιάζει η ημέρα εκλογής νέου προέδρου, φαίνεται να ξεκαθαρίζει και το σκηνικό του ποιος στηρίζει ποιον. Η εκπεφρασμένη στήριξη της υποψηφιότητας Μαρίνου Σιζόπουλου από τους β αντιπρόεδρο Κωστή Ευσταθίου και τον ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδάκη ενισχύει το γεγονός ότι ο αναπληρωτής πρόεδρος στηρίζεται από αξιωματούχους αλλά και από εκφραστές της σκληρής γραμμής σε Κυπριακό και οικονομία. Την υποστήριξη στον Μαρίνο Σιζόπουλο έχει εκφράσει και ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής Χρυσός Τουλούπης. Από την άλλη ο Γιώργος Βαρνάβα ως εκφραστής του συνενωτικού πόλου διαφωνεί με τις ομαδοποιήσεις αξιωματούχων και επιλέγει να στηριχθεί κυρίως από τη βάση του κόμματος. Ήδη ο Γιώργος Βαρνάβα έχει πλέον την πλήρη στήριξη του Νίκου Νικολαΐδη από την κοινοβουλευτική ομάδα, ενώ παρασκηνιακό ρόλο φαίνεται να παίζει και ο Γιαννάκης Ομήρου. Υποστηρικτής του α αντιπροέδρου είναι και ο Σοφοκλής Σοφοκλέους, κρατώντας, ωστόσο, τις ισορροπίες. Σημειώνεται ότι παρά το γεγονός ότι άτομα του Κούλλη Μαυρονικόλα στηρίζουν τον Γιώργο Βαρνάβα, ο πρώην ευρωβουλευτής επιλέγει να κρατήσει αποστάσεις ασφαλείας. Επικοινωνιακή γκάφα Ο σάλος που προκάλεσε το διαφημιστικό σποτ του Μαρίνου Σιζόπουλου είναι ενδεικτικός του κλίματος που επικρατεί στην ΕΔΕΚ. Ένα προεκλογικό σποτ που κακίζει τη σημερινή κατάσταση εντός της ΕΔΕΚ με σαφείς βολές προς την κοινοβουλευτική ομάδα. Τοποθετήσεις περί αδιαφάνειας που παραπέμπουν στον χρηματισμό του κόμματος από τους εργολάβους που εμπλέκονται στο ΣΑΠΑ αλλά και αιχμές για την υπόθεση Σαρίκα, απουσία δυναμισμού και αδυναμία σύγκρουσης που ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ παραπέμπει στην «πολιτική αποχής» την οποία είχαν επιλέξει στο παρελθόν στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Με το αίτημα «θέλουμε πίσω την ΕΔΕΚ μας» το προεκλογικό παραπέμπει αποκλειστικά στην περίοδο του Βάσου Λυσσαρίδη και παραλείπει εντέχνως την εποχή της ΕΔΕΚ επί Γιαννάκη Ομήρου. Μία κίνηση που επιβεβαιώνουν τις φωνές που θέλουν τον Μαρίνο Σιζόπουλο να αμφισβητεί την ηγεσία Ομήρου και να «οικειοποιείται» τον Βάσο Λυσσαρίδη. Ακόμη και στους κύκλους του Μαρίνου Σιζόπουλου παραδέχονται πως το διαφημιστικό φιλμάκι προκάλεσε σχετική ζημιά στην υποψηφιότητά του, χωρίς ωστόσο να χαρακτηρίζουν την κατάσταση ως μη αναστρέψιμη. Άλλωστε, θεωρούν σίγουρη τη νίκη. Σημειώνουν δε πως ο Μαρίνος Σιζόπουλος δεν είδε το προεκλογικό σποτ πριν από τη δημοσιοποίησή του και ότι συντελεστές είναι νέοι που ανήκουν στο επιτελείο τους. Την «γκάφα» αυτή αξιοποιεί πλήρως το επιτελείο του Γιώργου Βαρνάβα, ο οποίος βρίσκει την ευκαιρία να προχωρήσει σε επιθετική πολιτική. «Μνημείο πρόκλησης ασέβειας και αλαζονείας» χαρακτηρίζει την προεκλογική διαφήμιση, ενώ ο περίγυρός του θεωρεί πως με την παντελή απουσία του Γ. Ομήρου, επιβεβαιώνονται τα περί υπόσκαψης και υπονόμευσης Ομήρου από Σιζόπουλο. Στις αιχμές του σποτ περί αδράνειας, αδιαφάνειας και έλλειψης νέων στελεχών, απαντά με νόημα πως ο Μαρίνος Σιζόπουλος αποτελεί μέρος της ηγεσίας για 18 χρόνια, ενώ σε ό,τι αφορά τη συρρίκνωση του κόμματος σημειώνει πως η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε πτώση ποσοστών, ήταν στις τελευταίες ευρωεκλογές, στις οποίες επικεφαλής της εκστρατείας ήταν ο ίδιος ο αναπληρωτής πρόεδρος. Η μάχη της τελευταίας εβδομάδας Αν και μετά το προεκλογικό σποτ του Μαρίνου Σιζόπουλου σήκωσε το γάντι, σε γενικές γραμμές ο Γιώργος Βαρνάβα προσπαθεί να κινηθεί σε μετριοπαθή μονοπάτια. Και αυτό γιατί η σκληρή και επιθετική γραμμή που κράτησε με την περιβόητη ανακοίνωση της ομάδας των «κοινοβουλευτικών» εναντίον του ανθυποψηφίου του, μάλλον έπληξε το προφίλ του συνενωτικού, το οποίο και θέλει να προβάλει. Ήδη ο περίγυρός του αναφέρει πως θα προχωρήσει και ο Γιώργος Βαρνάβα με προεκλογικό σποτ, το οποίο θα προβάλλει και τους δύο ηγέτες του Κινήματος, με στόχο να ενώσει και όχι να διχάσει περαιτέρω τα μέλη της ΕΔΕΚ. Χαμηλούς τόνους προσπαθεί να κρατήσει και ο Μαρίνος Σιζόπουλος. Μία προσπάθεια, η οποία λοξοδρόμησε με την ανάδειξη του προεκλογικού σποτ, αναμοχλεύοντας τη διχόνοια και τον καθαρό διαχωρισμό σε «Λυσσαριδικούς» και «Ομηρικούς». Ήδη το επιτελείο του επιλέγει να προσπεράσει τις κριτικές του Γιώργου Βαρνάβα και να επικεντρωθεί στα δυνατά του σημεία που αποτελούν η οικονομία και το εθνικό ζήτημα. Η συμμετοχή του στο Εθνικό Συμβούλιο άλλωστε λειτουργεί προς επίρρωση του αρχηγικού του προφίλ.

12 12-EPIKAIROTHTA_Master_cy 20/02/15 20:48 Page 12 - EPA 12 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Αγνοούμενοι: ενός λάθους μύρια έπονται Με ψεύδη η ΔΕΑ επιχειρεί να καλύψει το λάθος της απόδοσης και ξένων οστών στην οικογένεια Φορή από την Άσσια Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Τα τρία μέλη της ΔΕΑ. Σε πρώτο πλάνο ο Ελβετός Πολ-Ενρι Αρνί, δίπλα η Τ/κ εκπρόσωπος Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσούκ και δίπλα της ο Ε/κ εκπρόσωπος Νέστορας Νέστορος. Δεξιά, το πρωτοσέλιδο της «Κ» (01/02/2009) με τις αποκαλύψεις για τις εκτελέσεις των Ασσιωτών που η ΔΕΑ και η κ. Κιουτσιούκ σίγουρα γνωρίζουν αλλά ποιούν τη νήσσαν. <<<<<<< Αφού φόρτωσε στους ανθρωπολόγους ένα σοβαρό λάθος που οφείλεται στο μέγιστο σφάλμα πολιτικής της ΔΕΑ, να εγκαταλείψει το ΙΝΓΚ, ο κ. Αρνί έσπευσε να αποκλείσει ενδεχόμενο επιστροφής του προγράμματος γενετικής ταυτοποίησης στην Κύπρο! Με αφορμή την παράδοση από τη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους (ΔΕΑ) στην οικογένεια Φορή από την Άσσια εκτός από οστά του Γεώργιου Φορή και οστών που ανήκουν σε άλλους τρεις αγνοούμενους και την αναστάτωση που δημιουργήθηκε στην οικογένεια αλλά τις αμφιβολίες σε άλλες οικογένειες αγνοουμένων, η ΔΕΑ έδωσε την περασμένη Τετάρτη συνέντευξη Τύπου. Σε μια προσπάθεια να καλύψουν ότι το λάθος τους προέκυψε από το γεγονός ότι δεν τηρήθηκε το πρωτόκολλο που είχε θεσπίσει το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρο (ΙΝΓΚ) όταν είχε υπό την ευθύνη του τις ταυτοποιήσεις θυμίζουμε πως το Ινστιτούτο δέχθηκε μεγάλο πόλεμο από τη ΔΕΑ και εξαναγκάστηκε να αποσυρθεί από τις ταυτοποιήσεις τα μέλη της ΔΕΑ επέρριψαν την ευθύνη του λάθους στους ανθρωπολόγους. Όπως ο γράφων προειδοποιούσε την περασμένη Κυριακή, η ΔΕΑ χρέωσε «περιθώριο λάθους στη διαδικασία συσχετισμού από τους ανθρωπολόγους, των μικρότερων οστών που παραδόθηκαν στην οικογένεια» Παράλληλα τα τρία μέλη της ΔΕΑ, Πολ-Ενρι Αρνί, Νέστορας Νέστορος και Γκιουλντέν Πλουμέρ Κιουτσούκ ανακοίνωσαν ότι «ζητήθηκε από τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού η παροχή ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, ώστε να αναλύσει τη συγκεκριμένη υπόθεση αλλά και τις επιστημονικές διαδικασίες που ακολουθεί η ΔΕΑ για να διασφαλιστεί ότι τα αποτελέσματα της ΔΕΑ είναι εφάμιλλα των καλύτερων επιστημονικών πρακτικών διεθνώς». Τόσο «εφάμιλλα» που μαζί με τα οστά τους ενός αγνοούμενου προσέθεταν και μερικά από τα πολλά μικρά οστά που τους έχουν περισσέψει ώστε να «ξεπουλήσουν» μια ανεπιθύμητη πραμάτεια Αυτό το συμπέρασμα το επιβεβαίωσε ο κ. Αρνί εκφράζοντας μάλιστα και συμπάθεια προς την οικογένεια του Γεώργιου Φορή και είπε ότι η περίπτωσή του συγκαταλέγεται στις «πιο σύνθετες περιπτώσεις της ΔΕΑ», καθώς τα οστά του βρέθηκαν σε ένα πηγάδι, μεταξύ των λειψάνων 38 ατόμων: «Οι αρχαιολόγοι μας διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα από τα οστά που είχαν ταφεί αρχικά στο σημείο, μετακινήθηκαν, όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις και αυτό που απέμεινε ήταν ένας μεγάλος αριθμός μικρών, μεμονωμένων ανακατωμένων οστών, τα οποία οι επιστήμονες προσπάθησαν να συσχετίσουν μέσα από επίπονη εργασία τα τελευταία τέσσερα χρόνια». Ωστόσο, προκύπτει ότι «η τετράχρονη προσπάθεια» ήταν τόσο ανεπιτυχής που μαζί με τα οστά του Γ. Φορή, δόθηκαν στους οικείους του και οστά άλλων τριών ανθρώπων! Αφού στην ουσία φόρτωσαν στους ανθρωπολόγους ένα σοβαρό λάθος που οφείλεται στο μέγιστο σφάλμα πολιτικής της ΔΕΑ, να εγκαταλείψει το ΙΝΓΚ, ο κ. Αρνί έσπευσε να αποκλείσει ενδεχόμενο επιστροφής του προγράμματος γενετικής ταυτοποίησης στην Κύπρο, λέγοντας ότι «η συζήτηση αυτή δεν έχει καμία θέση στο πλαίσιο της συγκεκριμένης περίπτωσης» και «όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο, παραπλανούν το κοινό»! Ποιοι παραπλανούν Το τρίτο μέλος της ΔΕΑ Πολ- Ενρι Αρν όταν ερωτήθηκε σχετικά με τη μετακίνηση των οστών των Ασσιωτών, μεταξύ άλλων είπε ότι «μετακινήσεις συμβαίνουν παντού», προσθέτοντας ότι στην περίπτωση της Κύπρου δεν γνωρίζει ποιος ευθύνεται για αυτό. Ουδέν Ασυρματιστής της 1ης Μοίρας του 21ου Συντάγματος Πυροβολικού του τουρκικού στρατού, ο Οσμάν Σαάτ, είναι ο στρατιώτης που κατονόμασε τον αξιωματικό που έδωσε τη διαταγή, καθώς και τους εκτελεστές των 70 Ασσιωτών, όλοι του τουρκικού στρατού. αναληθέστερο! Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι μετακινήσεις «συνέβησαν και στον νότο», και ότι «δεν είναι μόνο ειδικότητα του βορρά». Παράλληλα η Τ/κ μέλος της ΔΕΑ, πολυμήχανη Γκιουλτέν Πλουμέρ Κιουτσούκ, έσπευσε μη έχοντας άλλο παράδειγμα να υποδείξει, να αναφερθεί στην περίπτωση «μεταφοράς 35 Τ/κ αγνοουμένων της περιοχής Τόχνης, που ταυτοποιήθηκαν πέρυσι». Η κ. Κιουτσιούκ ψεύδεται ασύστολα, διότι οι Τ/κ δολοφονήθηκαν στις 14 Αυγούστου 1974 και οι σωροί τους μεταφέρθηκαν, μετά παρέλευση μερικών 24ώρων, από τον αρχικό χώρο ταφής (Παλώδια) σε ένα άλλο (Γεράσα). Στην περίπτωση των Ασσιωτών έγινε οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση εκταφών με εκσκαφείς και φορτηγά, περί τα 12 χρόνια μετά την εκτέλεση των 70 αιχμαλώτων. Προφανής στόχος ήταν η απόκρυψη ενός εγκλήματος πολέμου που συντελέστηκε όχι από παραστρατιωτικούς, όπως αυτό της Τόχνης αλλά από ένα συντεταγμένο στρατό, όπως τον τουρκικό στο Ορνίθι. Προς επίρρωση των όσων γράφουμε υπενθυμίζουμε ότι την 1η Φεβρουαρίου 2009, η «Κ» δημοσίευσε μαρτυρία Τούρκου στρατιώτη για την εκτέλεση 70 αντρών που είχαν συλληφθεί στο χωριό Άσσια, ο οποίος και αποκάλυψε και τα ονόματα των επικεφαλής αξιωματικών. Πρόκειται για τον Ο. Σαάτ, της 1ης Μοίρας του 21ου Συντάγματος Πυροβολικού του τουρκικού στρατού με έδρα το Κιρίκαλε της Άγκυρας και η μαρτυρία του αναφέρεται στο βιβλίο «Διαταγή: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους», του Τούρκου (κουρδικής καταγωγής) δημοσιογράφου Ρόνι Αλάσορ (εκδόσεις Καστανιώτη), ο οποίος από το 1988 ζει και εργάζεται στη Νορβηγία. Φορτώστε τους στο τρένο! Σε λίγες μέρες, με τη δικαιολογία ότι δεν υπήρχε χώρος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης που είχαν μεταφέρει τους αιχμαλώτους (σ.σ. Γκαράζ Παυλίδη), έφεραν πίσω στη μονάδα μας περίπου Ε/κ. Τότε βρισκόμασταν στην Αγιά. Εγώ, λόγω ειδικότητας, ήμουν κοντά στη σκηνή του διοικητή. Εκεί άκουσα τις συνομιλίες που έκανε μέσω ασυρμάτου ο διοικητής της μοίρας μας, Μεχμέτ Γιουνγκιορμούς, με τους ανωτέρους του. Ο διοικητής μας τους ρωτούσε τι να κάνει με τους αιχμαλώτους. Ήταν ένα πρόβλημα για τη μονάδα. Και η διατροφή τους, αλλά το κυριότερο η φύλαξή τους. Η εντολή που πήρε ήταν η εξής: Φορτώστε τους στο τρένο!. Όποιος το άκουσε αμέσως κατάλαβε ότι αυτό σήμαινε: Εκτελέστε τους αιχμαλώτους. Όλοι ήξεραν ότι στην Κύπρο δεν υπάρχουν σιδηροδρομικές γραμμές ούτε τρένα. Το πρωί της επόμενης μέρας ο διοικητής κάλεσε τον Μπιλάλ Γιλμάζ και του είπε: Πάρε μαζί σου έναν ακόμα κι έλα εδώ. Ο Γιλμάζ ήταν ένας ρατσιστής και βάρβαρος λοχίας. Φώναξε εμένα, γιατί ήμασταν στην ίδια ομάδα. Μας πλησίασε ο λοχαγός Ερτζάν Σαντίκ και μας ρώτησε αν είμαστε παντρεμένοι. Όταν απάντησα ότι είμαι παντρεμένος, με διέταξε να κατέβω. Έτσι δεν πήγα μαζί τους. Ο λοχαγός μαζί με τον Μπιλάλ Γιλμάζ και τον υπαξιωματικό Μουχαρέμ πήραν τους αιχμαλώτους και τους οδήγησαν σε μια περιοχή που είχε τρία πηγάδια. Τα μάτια και τα χέρια τους ήταν δεμένα. Οι δικοί μας κρατούσαν αυτόματα Τόμσον. Το μέρος με τα τρία πηγάδια ήταν κοντά στα χωριά Αφάνεια και Τύμπου, κάτω από τον δρόμο (σ.σ. στο Ορνίθι). Τους αιχμαλώτους τους οδήγησαν εκεί. Σε λίγο ακούστηκαν ριπές και πυροβολισμοί. Όταν επέστρεψαν, ο Γιλμάζ ήρθε με ένα συνωμοτικό, αλλά αυτάρεσκο ύφος και μου περιέγραψε την εκτέλεση. Έλεγε με αλαζονεία: «Τους σκοτώσαμε και αυτούς που χαροπάλευαν τους πετάξαμε μες στα πηγάδια». Αργότερα, ο διοικητής μας, μίλησε στον ασύρματο: «Διαταγή εξετελέσθη. Τους φορτώσαμε στο τρένο. Αυτοί οι 70 πάνε.» appleúè Î ÔÏÈÙÈÎ Î È OÈÎÔÓÔÌÈÎ EÊËÌÂÚ À ø π, Àƒπ 1 º μƒ À ƒπ À (μ π ) - 2,50 (ª Δπ ƒ º ƒ ) Ù ÁÌ Ù Ú Ë ªÂ Ì Ù ÈÔ ÓÁÎÈÔÚÌÔ È Ù ÍÂ Ó ÂÎÙÂÏÂÛÙÔ Ó 70 È Ì ÏˆÙÔÈ ÛÛÈÒÙ ÙÔÈ Â applefi È ÛÙ ÚˆÌ Ó appleëá appleô appleô- Ì Ù Ú Ë ªÂ Ì Ù ÈÔ ÓÁÎÈÔÚÌÔ, Ó ÂÎÙÂÏÂ- ÌÔÓ ÙÔ appleúfi ÏËÌ Ë È ÙÚÔÊ Î È Ë Ê Ï - ÚÈÔ ÚÓ ıè ÎÔÓÙ ÛÙËÓ Ê ÓÂÈ. Ì ÚÙ Ú Î Ï appleùô Ó ÏÏÔ Ó ÁÎÏËÌ appleôï ÌÔ appleô È - ÛÙÔ Ó ÔÈ 70 È Ì ÏˆÙÔÈ ÏÏËÓÔÎ appleúèôè appleô Û - Í ÙÔ. ÂÓÙÔÏ appleô apple Ú ٠Ó: «ºÔÚÙÒÛÙ ÙÔ ΔÔ ÚÎÔ ÛÙÚ ÙÈÒÙË ÂappleÈ Â ÈÒÓÂÙ È ÌÂ Ì ÚappleÚ ıëîâ applefi ÙÔÓ ÙÔ ÚÎÈÎfi ÛÙÚ Ùfi ÙÔ 1974 ÓÂÏ ÊıËÛ Ó ÛÙËÓ ÕÛÛÈ ÙÔÓ ÁÔ ÛÙÔ ÙÔ ÙÔ ÛÙÔ ÙÚ ÓÔ!». Ù Ú ΔÔ ÚÎÔÎ appleú Ô applefi ÙËÓ Ê ÓÂÈ, Ô Ô- ÛÙËÓ appleúô, apple Ú ı ÙÂÈ Û ÌÂÚ Ë. ÁΠΔÔ ÚÎÔ ÛÙÚ ÙÈÒÙË appleôî Ï appleùâè ÎfiÌ fi- appleô Ô Ê ÚÂÙ È Ó Ù Ó apple ÚÒÓ ÛÙ È Ú Ì ÙÈ- ÎÚÈÌ Ó, ΔÔ ÚÎÔ ÛÙÚ ÙÈÒÙË ÊËÁÂ Ù È appleò fiıëîâ Ë È Ù Á applefi ÙÔÓ ÈÔÈÎËÙ ÙÔ Î È ÂappleÈ- Ù Ú, ÙËÛ applefi ÙÔ ÓˆÙ ÚÔ ÙÔ, Ì Ûˆ ÓÙ Î Î È Ô apple ÍÈˆÌ ÙÈÎÔ Ì fiappleï Ù appleô ΔfiÌ- ÙËÓ ÂÎÙ ÏÂÛË, applefi ΔÔ ÚÎÔ ÛÙÚ ÙÈÒÙÂ, ÙÚÈÒÓ ΔÔ ÚÎÔ Ù ÁÌ Ù Ú Ë, Û ÌÊˆÓ Ì ÙË Ì Ú- ÙÈ ÙË È Ù Á ÂÎÙ ÏÂÛ Ó Ô ÏÔ Áfi ÚÙ Ó - Ûı ÓÙ. apple Ú ı ÙÂÈ Âapple ÛË Ì ÚÙ Ú ÁÈ ÎÂÊ Ï ÙË 1Ë ªÔ Ú ÙÔ 21Ô ÓÙ ÁÌ - Û ÚÌ ÙÔ, Ô ËÁ  ÁÈ ÙÔ ÙÈ ı appleú ÙÙ Ì ÙÔ ÛÔÓ. Ú ÏÏËÏ, Ó Ê ÚÂÈ appleô ÙÔ ÂÎÙ ÏÂÛ Ó ÏÏËÓÔÎ appleú ˆÓ ÛÙÚ ÙȈÙÒÓ, ÛÙÈ 14 ÁÔ ÛÙÔ ÙÔ ÚÔ ÔÏÈÎÔ ÙÔ ÙÔ ÚÎÈÎÔ ÛÙÚ ÙÔ, Ù Á- 70 È Ì ÏÒÙÔ, Î ıò Ù Ó ÁÈ ÙÔÓ ÈÔ Î È ÙË Î È fiùè ÙÔ ı Ó Û ÙÚ appleëá È ÛÙËÓ appleâ Ì Û ÛÙËÓ ÕÛÛÈ. ( ÂÏ. 6) Ó È ÎÚÈ fi ÙÔ ÙÈÌÔÏfiÁÈÔ ÙË Ï ÛË È ÛËÌÂÚÈÓ Û Óı ΠÛÙËÓ ÔÈÎÔ- ÓÔÌ ÙˆÓ Î Ù ÔÌ ÓˆÓ ÂÁ ÚÔ Ó ÛÔ ÚfiÙ Ù ÈÏ ÌÌ Ù, ÌÂÛÔ ÛË ÙË È ÈÎ Û ÁÈ Âapple Ï ÛË ÙÔ appleúè ÎÔ. ΔÔ appleèô ÔÚ Ùfi ÏËÌÌ appleô Ù ıâù È Î È ÊÔÚ ÙËÓ ÂapplefiÌÂÓË Ì - Ú Â Ó È appleò ı ÂÍ ÛÊ ÏÈÛÙÂ Ë Ë- ÌÔÛÈÔÓÔÌÈÎ Â ÚˆÛÙ ÙË ÔappleÔÈ- ˆÓ Û appleôùâ ÔÓÙfiÙËÙ ÎÏËÚÔÓÔÌ ÛÂÈ - ÙÈ Ú appleô Û ÌÂÚ appleôùâïô Ó ÙÔ È Â ÔÎÚ ÙÔ. H Û ËÌË ÔÈÎÔÓÔÌÈ-  ΠΠ٠ÛÙ ÛË appleô ÂappleÈÎÚ Ù ÛÙ ÛË Î Ù fiìâó Â Ó È ÙÔ appleï ÔÓ ÛÔ Úfi ÂÌapplefi ÈÔ ÛÙÈ appleúôôappleùèî ÌÈ ÂÓ-  fiìâóë Ï ÛË ÙÔ appleúè ÎÔ, Î ıò apple Ú ÙËÚÔ ÓÙ È ÛÔ ÚfiÙ Ù Â- ÚfiÓÈ «apple ı ÛÂÈ», ÔÈ ÔappleÔ Â Î - Ô - ıèûùô Ó ÙËÓ ÔÈÎÔÓÔÌ Ó Î ÓË Ó ÙÈ ÓÙ ÍÂÈ ÛÙÔÓ ÂÓ Â fiìâóô ÓÙ Áˆ- ÏÔ ÓÈÛÌfi. ( ÈÎÔÓÔÌ, ÂÏ. 2) Ãπ ª Δƒπ Ó ËÙÒÓÙ ÎÚË ÛÙÔ appleâúèô ÛÈ Îfi ( ÂÏ. 10) ÙË È ÙË Ô- Ô, Ï, - Û ÙËÓ ÈÛÙÔÓ ÚÈÎÒÓ Î. ÓˆÛ ÛË Ì ΚΥΠΕ μô Ë applefiïë ÙË ÌÌÔ ÒÛÙÔ, Ì ÙÔ ÓfiÌÈÌÔ È ÈÔÎÙ Ù ÙË Ó appleúôûì ÓÔ Ó ÙË Ì Ú appleô ı ÂappleÈÛÙÚ Ô Ó. ÔÏ Û ÓÙÔÌ, ÃÚÈÛÙfiÊÈ Î È ªÂ Ì Ù Ï Δ Ï Ù ı Ú ÛÔ Ó Ó ÁÁ Ô Ó ÙÔ Î Ùfi ı Ì ÙÔ appleâúèô ÛÈ ÎÔ, ÙÔ ÔappleÔ Ô ÎÚ ÓÂÙ È ˆ È È ÙÂÚ appleôï appleïôîô. ÔÓÔÎ Ê ÏÔ ÙÔ applefiúè apple ÙËÓ ÂÚÛ ÙËÁÔÚËÌ ÙÈÎ Ë Â ÎˆÛ È - Î È Ô ËÁ ıëîâ ÚÁ ÙÔ applefiáâ Ì ÌËÓ ÂÈ appleúô apple Û Î Ù ı ÓÛË fi- ÙË Ú ÛΠÛÙÔ ÏÈÌ ÓÈ Â- ÙÈ ı Û ÌÌÔÚʈı appleï Úˆ Ì ÙÔ ÌÂÛÔ ÁÈ ÓËÔ. ÂÓÙÔappleÈÛÌfi ÊÈÛÌ 1747 ÙÔ Ì Ô Ï Ô ÙÔ apple Ú ÓÔÌÔ ÔappleÏÈÛÌÔ ÁÈÓ - ÛÊ ÏÂ, appleúôîâèì ÓÔ Ó appleô- applefi ÙÔ ÌÂÚÈÎ ÓÔ, ÌÂÙ applefi Û ÛÂÈ ÔappleÔÈ appleôùâ ÌÌÂÛË Â appleïëúôêôú  ÙÔ πûú Ï ÛÈ Η κ. Κιουτσιούκ αποφασίζει και διατάζει ªÂÁ Ï appleôîï ÛÂÈ ÛÙÔ appleâúèô ÛÈ Îfi applefi È ÊÔÚÂÙÈÎ ÊÂÙËÚ Â ÂÎÎÈÓÔ Ó ˆ Ó ÌÂÓfiÙ Ó- ÔÈ Ô appleïâ Ú ÛÙÔ appleâúèô ÛÈ Îfi, Ó applefi Ù appleï ÔÓ - Î ÓıÒ Ë ËÙ Ì Ù ÛÙÈ appleúôûapple ıâè-  ÁÈ Âapple Ï ÛË ÙÔ appleúè ÎÔ. Û - Ó ÓÙËÛË ÙË appleâú ÛÌ ÓË ΔÂÙ ÚÙË ÌÂÙ Í ÃÚÈÛÙfiÊÈ -Δ Ï Ù, Ì ÙËÓ Ô- appleô Ú ÈÛÂ Ë Û ÙËÛË ÙÔ ÎÂÊ - Ï Ô, ÂappleÈ Â ˆÛ ÙÈ ÂÎÙÈÌ ÛÂÈ fi- ÙÈ ÙÔ appleâúèô ÛÈ Îfi ı Â Ó È applefi Ù appleèô ÛÎÔÏ ÛÙÔÓ applefi ÂÍ ÏÈÍË È ÏÔÁÔ. ªappleÔÚÂ, fiappleˆ Ó ÌÂÓfiÙ Ó, Ó apple Ú- ÍÂ Û Ó ÓÙ ÏË Ë, fiûôó ÊÔÚ ÙÔ - ÙÔÌÈÎfi ÈÎ ˆÌ ÙË È ÈÔÎÙËÛ, Ï- Ï Ê ÓËΠÍÂÎ ı Ú fiùè ÔÈ Ô appleïâ - Ú appleúôûâáá Ô Ó ÙÔ ÈÎ ˆÌ Ùfi applefi ÂÓÙÂÏÒ È ÊÔÚÂÙÈÎ ÊÂÙËÚ Â. ÂÏÏËÓÔÎ appleúè Î appleïâ Ú appleôûùë- Ú ÂÈ fiùè Ô ÓfiÌÈÌÔ Î ÙÔÈÎÔ appleú appleâè Ó Â Ó È Ùfi appleô ı ÂÈ ÙÔÓ appleúòùô Ïfi- ÁÔ ÁÈ ÙËÓ Ù Ë ÙË appleâúèô Û ÙÔ. ÙÔ ÚÎÔÎ appleúè Î ËÁÂÛ ÂÓ - appleôúú appleùâè ÙÔ ÈÎ ˆÌ ÙÔ ÓfiÌÈÌÔ È- ÈÔÎÙ ÙË, ÏÏ ÙÔÓ ÂÈ appleˆ ı appleú appleâè Ó Á ÓÂÙ È Û ÛÙfi Î È ÙÔ ÈÎ ˆÌ ÙÔ ÛËÌÂÚÈÓÔ Ú ÛÙË, fiappleˆ Ùfi appleúôî appleùâè applefi ÙËÓ appleôï ÚÔÓË Ú - ÛË ÙË appleâúèô Û. ( ÂÏ. 5) Àƒπ ƒ ƒ ÛÊ ÏÂÈ applefiıâûë ÏÁÎ Ù ÓÔÈÍ ıè Û Ó ÈÛıËÌ ÙÈÎ appleïëá Û Πıâ  - Û Ó ËÙÔ ÓıÚˆappleÔ ŒÊÂÚ Û ÌÈ Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εκταφές στα πηγάδια-τάφους των Ασσιωτών έγιναν το 2009 αλλά τα οστά δεν δόθηκαν για γενετικές αναλύσεις από τη ΔΕΑ στο ΙΝΓΚ, στο πλαίσιο της συνωμοσίας εναντίον του Ινστιτούτου. Η ΔΕΑ δεν έδινε σκελετικά δείγματα στο ΙΝΓΚ και παράλληλα το κατηγορούσε ότι καθυστερούσε τη διαδικασία ταυτοποιήσεων! Από τις εκταφές εκείνες προέκυψαν 4 ολόκληροι σκελετοί, 3 ελλιπείς και εκατοντάδες μικρά οστά από τους σκελετούς που μετακινήθηκαν. Η Τ/κ μέλος της ΔΕΑ κ. Κιουτσιούκ παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της ε/κ πλευράς αλλά και το διάβημα ομάδας συγγενών υπό τον δικαστή τότε Παναγιώτη Καλλή, επέμεινε ότι λόγω έλλειψης μαρτύρων θα πρέπει να δοθούν όσα οστά είχαν ανευρεθεί στους συγγενείς και η υπόθεση να κλείσει. Τον Φεβρουάριο του 2014 η κ. Κιουτσιούκ πληροφόρησε τα άλλα μέλη της ΔΕΑ ότι έμαθε την τοποθεσία και υπέδειξε χώρο πλησίον του τ/κ χωριού Φωτά, όπου έγιναν ανασκαφές χωρίς αποτέλεσμα. Ο τότε Ε/κ εκπρόσωπος στη ΔΕΑ Θεόφιλος Θεοφίλου πρότεινε να σταλεί από τη ΔΕΑ στους συγγενείς επιστολή διαβεβαίωση ότι παρά την παράδοση κάποιων οστών για ταφή η προσπάθεια θα συνεχιζόταν. Η κ. Κιουτσιούκ αρνήθηκε να υιοθετηθεί η πρόταση Θεοφίλου και μέχρι σήμερα συνεχίζει να διατείνεται ότι δεν γνωρίζει πού μεταφέρθηκαν τα οστά των Ασσιωτών κατόπιν οργανωμένης επιχείρησης, ενώ ο Αρνί, αν και αρχικά συμφώνησε μετά υπαναχώρησε. Ενάμιση μήνα μετά ο κ. Θεοφίλου υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος διόρισε στη θέση του τον κ. Νέστορα Νέστορος. Η κατά λάθος παράδοση και άλλων, ξένων οστών στην οικογένεια του αγνοούμενου Γ. Φορή έφερε και πάλι στην επικαιρότητα το δράμα που βιώνουν καθημερινά οι συγγενείς των αγνοουμένων εδώ και σαράντα χρόνια. Για αμέτρητα μερόνυχτα, ο νους και οι καρδιές τους ταλανίζονται από αλληλοσυγκρουόμενα αισθήματα πόνου, αγωνίας, αβεβαιότητας, ελπίδας, αναμονής, προσδοκίας. Σαν αποτέλεσμα αυτού του λάθους, προστίθεται τώρα στο δράμα τους και μια άλλη διάσταση. Η αμφιβολία αν τα οστά που τους παραδίδονται για να θάψουν είναι αυτά του δικού τους αγαπημένου προσώπου. Ο κύριος υπεύθυνος, ο μεγάλος ένοχος για όλες τις πτυχές του δράματος των αγνοουμένων ήταν και παραμένει η Τουρκία. Τα όργανα της οποίας τους σκότωσαν, πέταξαν τα πτώματά τους σε λάκκους και ξεροπήγαδα, διατάραξαν τους χώρους ταφής και μετακίνησαν τα οστά για να εξαφανίσουν τα ίχνη των μαζικών εγκλημάτων τους. Που ακόμα και τώρα αρνούνται να συνεργασθούν για την ανεύρεσή τους, αποφεύγοντας να δώσουν τις πληροφορίες που κατέχουν και να επιτρέψουν στη ΔΕΑ να κάνει ανασκαφές στις στρατιωτικές ζώνες. Η στάση της Τουρκίας στο θέμα των αγνοουμένων αποτελεί στίγμα για την ίδια και τον πολιτισμό και την αποκορύφωση της απανθρωπιάς και της αναλγησίας. Όμως το λάθος στην υπόθεση των οστών του Γ. Φορή και η διάγνωσή του από το ΙΝΚΓ, φέρνει στην επιφάνεια και ένα άλλο σφάλμα οι συνέπειες του οποίου άρχισαν μόλις τώρα να γίνονται αντιληπτές. Την απόφαση της ΔΕΑ για διακοπή της συνεργασίας της με το ΙΝΚΓ και την ανάθεση των γενετικών αναλύσεων των οστών των αγνοουμένων στο εργαστήριο της ΔΕΑΠ στο Σεράγεβο και πρόσφατα σε ένα άλλο εργαστήριο στις ΗΠΑ. Το ΙΝΚΓ είναι ένα κορυφαίο επιστημονικό, ερευνητικό, εκπαιδευτικό, θεραπευτικό ίδρυμα με θαυμαστά επιτεύγματα και διεθνή αναγνώριση σε όλους τους τομείς των ΑΡΘΡΟ / Tου ΘΕΟΦΙΛΟΥ Β. ΘΕΟΦΙΛΟΥ Το μακρύ «ταξίδι» των αγνοουμένων μας δραστηριοτήτων του. Είναι δικοινοτικό και στο Διοικητικό Συμβούλιο του μετέχουν και τρεις Τ/κ. Μέχρι τη διακοπή της συνεργασίας της ΔΕΑ μαζί του, ήταν το μόνο ίδρυμα στη Κύπρο στην επιστημονική δομή του οποίου μετείχαν και συνεργάζονταν αρμονικά και αποτελεσματικά Ε/κ και Τ/κ επιστήμονες στο ανθρωπιστικό θέμα της ταυτοποίησης των αγνοουμένων που ενδιαφέρει και αφορά και τις δυο κοινότητες. Στη διάρκεια της εξαετούς υπηρεσίας μου στο ΔΣ του ΙΝΚΓ, είχα επανειλημμένα εκφράσει την άποψη ότι ανάμεσα στα πολλά επιτεύγματα του ξεχώριζε η τεράστια προσφορά του στο ανθρωπιστικό αυτό θέμα. Το ΙΝΚΓ απέχει μόνο δύο χιλιόμετρα από το ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ που βρίσκεται στη νεκρή ζώνη του αεροδρομίου Λευκωσίας. Και όμως τα δείγματα των οστών των αγνοουμένων δεν αποστέλλονται στο ΙΝΚΓ σε απόσταση δύο χιλιομέτρων μέσα σε πέντε λεπτά, αλλά σε ξένα ινστιτούτα που βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακριά και πολλές ώρες αν όχι και μέρες ταξιδιού. Σαν να μην ήταν κιόλας αρκετά μακρύ το «ταξίδι και η περιπλάνηση» των αγνοουμένων μας στον δρόμο της αφάνειας που τους οδήγησαν οι εγκληματικές πράξεις των εκτελεστών τους. Όμως η διακοπή της συνεργασίας της ΔΕΑ με το ΙΝΚΓ και η αποστολή των δειγμάτων στο εξωτερικό δεν είναι μόνο θέμα μεγαλύτερης απόστασης, καθυστερήσεων και αυξημένου κόστους. Υπάρχουν και άλλα δεδομένα που μετρούν και έπρεπε να ληφθούν υπ όψη. Όπως οι έρευνες και οι γνώσεις των επιστημόνων του ΙΝΚΓ για τις ιδιαιτερότητες και τις ιδιομορφίες του κυπριακού DNA, η λήψη των δειγμάτων αίματος από τους συγγενείς των αγνοουμένων, η δημιουργία της τράπεζας δεδομένων στο ΙΝΚΓ και άλλοι συναφείς παράγοντες. Για κάποιους λόγους, αγνοήθηκαν και παραμερίσθηκαν όλες αυτές οι παράμετροι και αποφασίστηκε η αποστολή των δειγμάτων στο Σεράγεβο. Αντί ευχαριστιών στο Ινστιτούτο και τους επιστήμονες του για την προσφορά τους, εξαπολύθηκαν εναντίον τους κατηγορίες, απρεπή λόγια και υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί. Παρά τις φιλότιμες, υπομονετικές, εντατικές και διπλωματικές προσπάθειες του Προέδρου του Δ.Σ. και του Εκτελεστικού Διευθυντή του για τη συνέχιση της συνεργασίας του Ινστιτούτου με τη ΔΕΑ, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία και έγιναν άλλες διευθετήσεις. Με αποτέλεσμα να διαλυθεί και η δικοινοτική μονάδα που υπήρχε στην επιστημονική δομή του ιδρύματος. Η Τ/κ ηγεσία επωφελήθηκε από αυτή την εξέλιξη και προχώρησε στην ίδρυση δικού της «ΙΝΚΓ» με το οποίο συνεργάζεται η ΔΕΑ που αντιμετωπίζει πια τα δύο Ινστιτούτα ισότιμα και πάνω στην ίδια βάση. Εκεί, δηλαδή, που υπήρχε συνεργασία μέσα σε ένα ενιαίο πλαίσιο δημιουργήθηκε και λειτουργεί ένα νέο διαιρετικό στοιχείο. Για να μπορέσει η ΔΕΑ να συνεχίσει την εργασία της σε σχέση με τις γενετικές αναλύσεις σε συνεργασία με το Ινστιτούτο του Σεράγεβο και τώρα της Φιλαδέλφειας, το ΙΝΚΓ υποχρεώθηκε να της παραδώσει την τράπεζα των δεδομένων του με τα δείγματα του DNA των συγγενών που είχε συγκεντρώσει. Παρ όλο τούτο, το ΙΝΚΓ συνεχίζει να προσφέρει τις υπηρεσίες και την επιστημονική πραγματογνωμοσύνη του στην ανθρωπιστική υπόθεση των αγνοουμένων μας όταν του ζητείται. Εξ όσων γνωρίζω, η ευχαριστήρια επιστολή της ΔΕΑ για όλα όσα έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει στο έργο της αναμένεται ακόμα από τη Διεύθυνση του ΙΝΚΓ. Υ.Γ. Τα πιο πάνω σχόλια γράφονται με πλήρη επίγνωση των εγγενών δυσχερειών και προβλημάτων στη λειτουργία της ΔΕΑ που γνωρίζω καλά και αναγνωρίζω, όπως και το σημαντικό έργο που έχει επιτελέσει μέχρι τώρα. Ο κ. Θεόφιλος Β. Θεοφίλου είναι τέως Εκπρόσωπος της ε/κ κοινότητας στη ΔΕΑ.

13 13-EPIKAIROTHTA_Master_cy 20/02/15 19:30 Page 13 Kυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Τράβηξαν τα αντιαρματικά στον υπόκοσμο Φόβοι για νέο κύκλο αίματος μετά την γκανγκστερική επίθεση την περασμένη Τρίτη με στόχο τον Αλέξη Μαυρομιχάλη ή «Αλεξούι» Tης ΦΡΟΣΩΣ ΒΙΟΛΑΡΗ Σε κινητοποίηση παραμένουν οι αρχές ασφαλείας μετά τη δολοφονική επίθεση που διαπράχθηκε με ρουκέτα την περασμένη Τρίτη, με στόχο τον Αλέξη Μαυρομιχάλη (άλλως Αλεξούι), που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο του 28χρονου φρουρού του, Στέφανου Παπαδόπουλου. Οι αρχές αποδίδουν το έγκλημα σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανθρώπων του υποκόσμου κυρίως για τον έλεγχο της νύχτας και λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για αποτροπή τυχόν πράξεων αντεκδίκησης. Ήταν λίγο πριν από τις οκτώ το βράδυ, όταν άσπρο αυτοκίνητο τύπου σαλούν προσέγγισε από την οδό Κωνσταντινουπόλεως στον Στρόβολο το σπίτι του Αλέξη Μαυρομιχάλη. Στο αυτοκίνητο, το οποίο είχε σταθμεύσει σε σημείο που δεν καλύπτεται από τις κάμερες ασφαλείας του σπιτιού, επέβαιναν δύο άνδρες. Ο ένας εκ των δύο βγήκε από το αυτοκίνητο, ρίχνοντας με όπλο τύπου «καλάσνικοφ» και σχεδόν ταυτόχρονα ο άλλος εκτόξευσε αντιαρματική ρουκέτα προς το μέρος του σπιτιού. Τα θραύσματα τραυμάτισαν κρίσιμα Ο Αλέξης Μαυρομιχάλης «Αλεξούι» στο σημείο της επίθεσης έξω από το σπίτι του. Ο επίδοξοι δολοφόνοι του τον ήθελαν πάση θυσία νεκρό. τον Στέφανο Παπαδόπουλο, ο οποίος έπεσε αιμόφυρτος και λίγα λεπτά αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του. Ο στόχος της επίθεσης, Αλέξης Μαυρομιχάλης, βρισκόταν εντός της οικίας μαζί με το ανήλικο παιδί του και τη μητέρα του μικρού. Το αυτοκίνητο των δραστών εξαφανίστηκε από την περιοχή και λίγο αργότερα οι ισχυρές αστυνομικές εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών με μπλόκα σε αρκετά κομβικά σημεία της πρωτεύουσας. Ωστόσο, το αυτοκίνητο και οι δράστες μαζί διέφυγαν από όλους τους ελέγχους. Το όχημα διαφυγής εντοπίστηκε αργότερα στην περιοχή Εργάτες κατεστραμμένο. Λίγες ώρες αφότου εντοπίστηκε το όχημα που μετέφερε τους δράστες η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη δύο ατόμων, του Μάριου Χριστοδούλου (γνωστού ως Μπένη) και του Γρηγόρη Χρυσάνθου, (γνωστού ως Λώρη), ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης στις Ανοικτές Φυλακές για υπόθεση ναρκωτικών. Και οι δύο Μπένης και Μαυρομιχάλης φέρεται να είναι παλιοί γνώριμοι και τα τελευταία χρόνια είχαν πολλές διαφορές. Τον περασμένο Νοέμβριο ο Μαυρομιχάλης φέρεται να ξυλοφόρτωσε τον Μπένη. Ο ίδιος ο Μαυρομιχάλης έδωσε κάποιες πληροφορίες στην Αστυνομία για τους πιθανούς δράστες αλλά η Αστυνομία εκτιμά ότι ενδεχομένως να στραφεί και προς άλλες κατευθύνσεις. Οι τομείς δράσης του Μαυρομιχάλη έχουν ένα μεγάλο εύρος που θα πρέπει να καλύψουν οι ανακριτές. Εκείνο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία είναι ο τρόπος που επέλεξαν για να τον εξοντώσουν. Η χρήση της αντιαρματικής ρουκέτας ΗΑP 66 είναι στοιχείο που φανερώνει ότι οι δράστες ήθελαν πάση θυσία να ξεκάνουν τον Μαυρομιχάλη. Το εγκληματολογικό εργαστήρι της Αστυνομίας έχει διαπιστώσει ότι η ρουκέτα είναι τουρκικής κατασκευής, με προφανή προέλευση τα Κατεχόμενα. Τα παιδιά με τα υποκοριστικά Ο Αλέξης Μαυρομιχάλης, άλλως Αλεξούι, λίγο πριν τα 40 του, είναι ένα από τα άτομα που απασχόλησαν έντονα τα τελευταία χρόνια την Αστυνομία. Το όνομα του θεωρείται το κλειδί για να λυθούν πολλοί γρίφοι. Το Αλεξούι έχει κατονομαστεί μεταξύ άλλων, από τον Γιώργο Χριστοδούλου Ζαβράντωνα, για την απόπειρα δολοφονίας του κρεοπώλη Ανδρέα Γρηγορίου και του αδελφού του, που έγινε τα Χριστούγεννα του Για τρία περίπου χρόνια ο Μαυρομιχάλης ζούσε στο εξωτερικό και εναντίον του εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης. Από το 2012 φέρεται να συνεργαζόταν με την Αστυνομία, δίνοντας πληροφορίες για εγκλήματα για τα οποία γνώριζε περαιτέρω πληροφορίες. Ο Μαυρομιχάλης ήταν αυτός που φέρεται να έδωσε σημαντικές πληροφορίες στην Αστυνομία για τη δολοφονία του Άντη Χατζηκωστή, τον Γενάρη του 2010, έγκλημα για το οποίο καταδικάστηκε μεταξύ άλλων και ο Ανδρέας Γρηγορίου, που υπήρξε θύμα απόπειρας φόνου τα Χριστούγεννα του Ο Μαυρομιχάλης ήρθε στην Κύπρο τον περασμένο χρόνο και παραδόθηκε στις Αρχές αλλά δεν διώχθηκε για το έγκλημα εναντίον του Γρηγορίου, διότι ο Ζαβράντωνας αρνήθηκε να καταθέσει εναντίον του. Θεωρείται στόχος υψηλού κινδύνου και κατά καιρούς η Αστυνομία λάμβανε διάφορες σχετικές πληροφορίες. «Η Αστυνομία δεν μπορεί να βρίσκεται πίσω από κάθε πρόσωπο, έξω από κάθε οικία, ούτε πίσω από κάθε αυτοκίνητο», ήταν η απάντηση του αστυνομικού διευθυντή Λευκωσίας Δημήτρη Δημητρίου όταν κλήθηκε να πει κατά πόσον η Αστυνομία είχε το τελευταίο διάστημα πληροφορίες ότι επίκειται δολοφονικό κτύπημα εναντίον του Μαυρομιχάλη. ERMES DEPARTMENT STORES PLC Ενδεικτικός Μη Ελεγμένος Συνοπτικός Ενοποιημένος Λογαριασμός Αποτελεσμάτων για το έτος που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2014 ΚΑΘΑΡΑ ΚΕΡΔΗ ΕΤΟΥΣ 9,3 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Μέρισμα που ισοδυναμεί με 7 σεντ ανά μετοχή ή 20,6% επί της ονομαστικής αξίας της μετοχής πληρώθηκε τον Αύγουστο του 2014 Κύκλος εργασιών Μεικτά κέρδη και άλλα εισοδήματα Καθαρό κέρδος Συγκροτήματος (μετά τη φορολογία) Αναλογεί σε: Μετόχους της Εταιρείας Συμφέρον μειοψηφίας Βασικά και πλήρως κατανεμημένα κέρδη ανά μετοχή (σεντ) ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ ΠΟΥ ΕΛΗΞΕ ΣΤΙΣ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΜΗ ΕΛΕΓΜΕΝΑ ς Ο Ενδεικτικός Μη Ελεγμένος Συνοπτικός Ενοποιημένος Λογαριασμός Αποτελεσμάτων της Ermes Department Stores Plc, που είναι μέλος του Ομίλου Σιακόλα, για το έτος που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2014, περιλαμβάνει τα αποτελέσματα: ,82 ΕΛΕΓΜΕΝΑ ς , Αποτελεσμάτων, για το έτος που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2014, Ermes Department Stores Plc.

14 14-POLITIKI _Master_cy 20/02/15 22:18 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Ασπίδα για τους Χριστιανούς στην Αν. Μεσόγειο Η Λευκωσία στηρίζει τη διπλωματική πρωτοβουλία της νέας ελληνικής κυβέρνησης Του ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ Μία νέα προσθήκη στη διπλωματική ατζέντα της Ελλάδας, που αφορά την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, έχει κάνει ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ήδη έχει αρχίσει να καλλιεργείται σ ένα ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο στην Ε.Ε και αναμένεται να πάρει διαστάσεις το επόμενο διάστημα. Ένα από τα πρώτα θέματα που έθεσε ο κ. Κοτζιάς στους ομολόγους του, στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., στην ύπατη εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια Φεντερίκα Μογκερίνι και στον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, ήταν οι διωγμοί των ορθόδοξων χριστιανών σε χώρες της περιοχής, επισημαίνοντας την ανάγκη εκπόνησης ενός σχεδίου από πλευράς Ε.Ε. για την προστασία τους. Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλή. Ο Έλληνας υπουργός, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, επεδίωξε, θέτοντας το θέμα αυτό, να μεταθέσει το ενδιαφέρον και προς την περιοχή της Μεσογείου, καθώς τους τελευταίους μήνες οι υπουργικές σύνοδοι και κάθε είδους συσκέψεις στο πλαίσιο της Ε.Ε. μονοπωλούνται από την κρίση στην Ουκρανία. Σύμφωνα με την ανάλυση της Αθήνας, η ανατολική Μεσόγειος αντιμετωπίζει προβλήματα σταθερότητας και έντονων αντιπαραθέσεων, από την Αίγυπτο, τον Λίβανο, τη Λιβύη, τη Συρία και το Ιράκ και η Ευρώπη δεν έχει δώσει ακόμη απαντήσεις πώς θα χειριστεί το πρόβλημα ασφάλειας που ανακύπτει. Το ενδιαφέρον είναι ότι η κ. Μογκερίνι έχει ήδη αποδεχθεί το αίτημα του κ. Κοτζιά και το θέμα της προστασίας των ορθόδοξων χριστιανών θα συζητηθεί στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών τον Μάρτιο, που ωστόσο θεωρείται από τα πιο σημαντικά, γιατί δίνει τις κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Η κ. Μογκερίνι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έχει ζητήσει να συνταχθεί μια έκθεση για τις χριστιανικές κοινότητες της περιοχής, που θα είναι έτοιμη σε λίγες εβδομάδες. Στο Med Group Το θέμα αυτό τέθηκε από τον Έλληνα υπουργό την περασμένη Παρασκευή και στην Ομάδα Μεσογειακών Κρατών, με την επωνυμία Med Group, που συνεδρίασε στο Παρίσι. Η Ομάδα αυτή έχει συγκροτηθεί από τον Δεκέμβριο του 2013 από την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Κύπρο και τη Μάλτα και λειτουργεί ως δίκτυο συντονισμού και κοινών πρωτοβουλιών για όλα τα θέματα της αρμοδιότητας του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, αλλά και γενικότερα της Ε.Ε. Στη συνεδρίαση της Ομάδας, η Αθήνα και η Λευκωσία εμφανίστηκαν με κοινές θέσεις, αλλά θετικό είναι το κλίμα και σε άλλες πρωτεύουσες. Ένα πρώτο στοιχείο που απαιτεί περαιτέρω μελέτη και ανάλυση είναι αν ο Έλληνας υπουργός, πέρα από την προσέλκυση του ενδιαφέροντος της Ε.Ε. και της Ρωσίας για την περιοχή, επιδιώκει και κατά πόσον να εμφανιστεί η Ελλάδα ως προστάτιδα δύναμη των χριστιανικών πληθυσμών, απαντώντας κατά κάποιο τρόπο στην πολιτική του διδύμου Ερντογάν Νταβούτογλου να εμφανίζονται ως ηγέτες-προστάτες του μουσουλμανικού κόσμου. Κατά τις εκτιμήσεις διπλωματικών πηγών, αν η Ελλάδα καταφέρει να συγκροτήσει ένα ισχυρό ευρωπαϊκό μέτωπο, που να περιλαμβάνει όχι μόνο τους Η Αθήνα αναλαμβάνει πρωτοβουλία για να αναδείξει και την ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος της ανασφάλειας που προκαλεί η δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης ISIS στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. χριστιανούς, αλλά γενικότερα μια ανθρωπιστική στρατηγική, είναι πιθανόν να υπάρξουν θετικές εξελίξεις και, πέραν των άλλων, να περιοριστούν τα μεταναστευτικά κύματα. Παράλληλα, η Ελλάδα θα είναι μέρος ενός πολιτικού συνόλου και δεν θα φαίνεται ότι επιδιώκει ανταγωνιστική πολιτική έναντι της Τουρκίας, κάτι που ίσως προκαλέσει έναν ιδιόμορφο ανταγωνισμό, ίσως και επικίνδυνο, αν αποκτήσει και αντιτουρκικά χαρακτηριστικά. Πέρα από τις εκτιμήσεις αυτές, η Ελλάδα οργανώνοντας μια νέα ενδιαφέρουσα, αλλά ελλιπή προς το παρόν ατζέντα, μπαίνει έμμεσα στο ομιχλώδες πεδίο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, όπου σοβαρό πρόβλημα, μεταξύ άλλων, είναι και η δράση των τζιχαντιστών. Η ελληνική κυβέρνηση, εμμένοντας στη διασύνδεση της γεωπολιτικής της αξίας με την ανάγκη να υπάρξει μια θετική συμφωνία με τους δανειστές, επιδιώκει με κάθε τρόπο να προσελκύσει το ενδιαφέρον όλων των μεγάλων δυνάμεων, εκφράζοντας παράλληλα την ετοιμότητα να προσφέρει υπηρεσίες, όπου απαιτηθεί. EPA Η συνεργασία Eλλάδας - Κύπρου Η απόφαση του κ. Νίκου Κοτζιά να κινηθεί σε συμφωνία με τον Κύπριο ομόλογό του, Ιωάννη Κασουλίδη, στην Ομάδα Μεσογειακών Κρατών αποτελεί ένα νέο στοιχείο στις κατευθύνσεις της εξωτερικής πολιτικής που θέλει να ακολουθήσει η νέα ελληνική κυβέρνηση. Μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Λευκωσία και τις συνεχείς επαφές στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, τα Υπουργεία Εξωτερικών έχουν αυξήσει τις επαφές και τη συνεργασία τους, ενώ ήδη υφίσταται σε υψηλό βαθμό η συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο των επαφών με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Κεντρική πολιτική επιλογή και του κ. Τσίπρα και του κ. Κοτζιά είναι να υπάρξει μια σταθερή, προσεκτική, καλά σχεδιασμένη και πολύπλευρη ανάπτυξη των σχέσεων Ελλάδας Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και καλύτερη συνεργασία στο πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου, όπου σημειωτέον εμφανίζεται στασιμότητα μετά τις κινήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ και τη διακοπή των διαπραγματεύσεων. Διπλωματικές πηγές ερμηνεύουν την απουσία ενεργειών εκ μέρους της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα ως ένα στοιχείο αμηχανίας έναντι της νέας κυβέρνησης, την οποία προσπαθούν να μελετήσουν και να κατανοήσουν. Αλλά και στην Αθήνα μελετούν τους φακέλους των ελληνοτουρκικών σχέσεων και εκτιμούν ότι είναι θέμα χρόνου να έχουμε έντονες διπλωματικές διεργασίες το επόμενο διάστημα. Μ ε κομμένη ανάσα παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο Eurogroup και ευχόμαστε να τα καταφέρει ο Ελληνικός Λαός. Κατάσταση συνεχώς ανατρεπτική και ανατρεπόμενη σε βαθμό που δημιουργεί ατμόσφαιρα Κάφκα και κανείς δεν γνωρίζει πότε θα μας ξεπεράσουν τα γεγονότα. Έχω θεμελιακές διαφορές με την πολιτική φιλοσοφία του Αλέξη Τσίπρα, ωστόσο, τον υπερασπίζομαι από την πρώτη στιγμή που δέχθηκε άδικες βολές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Από την ώρα που εκτοξεύθηκαν ανόητα και ευτελή επιχειρήματα που στόχευαν και τον ίδιο την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) ζήσαμε θλιβερές στιγμές, που μας προσέβαλαν βάναυσα ως Έλληνες και μας έκαναν να αμφιβάλλουμε σοβαρά για τη δημοκρατικότητα των μηχανισμών της Ένωσης. Γι αυτό και ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων, πολύ μεγαλύτερο από όσους ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ στέκουν αλληλέγγυοι αυτή τη στιγμή δίπλα στον κ. Τσίπρα και συστρατεύονται με την ελληνική κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να «επαναδιαπραγματευθεί το δάνειό της», όπως ο κάθε φτωχός που δεν τα βγάζει πέρα με τους δανειακούς όρους του τραπεζίτη. Τα μηνύματα είναι πως ο ελληνικός λαός όχι μόνο στηρίζει την κυβέρνησή του, αλλά και αισθάνεται να πλημμυρίζει από ανάταση και να ανακτά την ελπίδα, καθώς ξεκίνησε σκληρή διαπραγμάτευση προς ανάκτηση της συλλογικής αξιοπρέπειας και μιας καλύτερης προοπτικής για τη χώρα. Η κυβέρνηση του ΣΥ- ΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ εξελέγη δημοκρατικά και επισήμως ποτέ δεν αρνήθηκε ότι η Ελλάδα θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις απέναντι στους δανειστές της. Η Ελλάδα διεκδικεί συναινετική-συμβιβαστική λύση και όχι ρήξη και επιδιώκει ρυθμίσεις για το χρέος, χωρίς ωστόσο να επιδιώκει να επιβαρύνει ούτε και με ένα ευρώ τους Ευρωπαίους φορολογούμενους. Χρειάζεται εποικοδομητική προσέγγιση από όλους για μία λύση κοινής αποδοχής και όχι διχαστικές κραυγές εξαλλοσύνης εκείνων που επέλεξαν την ακραία ΑΡΘΡΟ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ Να στηρίξουμε την ελληνική κυβέρνηση <<<<<<< Χρειάζεται εποικοδομητική προσέγγιση από όλους για μία λύση κοινής αποδοχής και όχι διχαστικές κραυγές εξαλλοσύνης εκείνων που επέλεξαν την ακραία στέρηση για τον ελληνικό λαό. στέρηση για τον ελληνικό λαό. Αυτήν την ακραία στέρηση ο λαός δεν την αντέχει. Μπορεί το μνημόνιο, όταν υπεγράφη, να αποτελούσε τη μοναδική λύση, αφού καμιά άλλη αξιόπιστη πρόταση δεν υπήρχε προς συζήτηση. Έτσι, ο Αντώνη Σαμαράς από σφόδρα αντιμνημονιακός υποχρεώθηκε να το αποδεχθεί, όντας ήδη υπογεγραμμένο από τον ΓΑΠ και τον Παπαδήμο. Αν και αυτή η πολιτική επιβλήθηκε ως μονόδρομος, υπό περιστάσεις που ελέγχονται για τη δημοκρατικότητά τους, αποδεικνύεται πως είναι ένα πολύ σκληρό και αναποτελεσματικό πρόγραμμα που πλήττει τους αδύνατους, παράγει φτώχεια, πείνα, αστέγους, αυξάνει την ανεργία των νέων, τους οδηγεί στη μετανάστευση, εξουθενώνει το σύστημα υγείας και ακρωτηριάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Διαιωνίζει και μεγιστοποιεί το πρόβλημα, καθιστώντας την Ελλάδα μία χώρα αενάως αυξανόμενου, μη βιώσιμου χρέους αντί να το μειώνει. Το ίδιο το ΕΚ, που αποτελεί ουσιαστικά το μόνο αντιστάθμισμα στο δημοκρατικό έλλειμμα που μαστίζει τους μηχανισμούς της Ε.Ε., έχει καταδικάσει τις απάνθρωπες μεθοδεύσεις της Τρόικας, που δεν λαμβάνουν υπόψη την επιβίωση, την περηφάνια, την αξιοπρέπεια και την ευημερία εκατομμυρίων πολιτών του ευρωπαϊκού νότου. Ο Πρόεδρος Γιούνγκερ παραδέχθηκε δημόσια αυτή τη θέση. Οι σκληρές πολιτικές «δημοσιονομικής εξυγίανσης» που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και στις οποίες δυστυχώς επιμένουν πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες, σε συνδυασμό με τις σημαντικές μειώσεις των θέσεων εργασίας, έχουν οδηγήσει σε αύξηση του ποσοστού ανεργίας και δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου στην Ελλάδα. Η νέα ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει λύση στο δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, αντιμετώπιση της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού και στροφή προς την ανάπτυξη. Δεν επιδιώκει ρήξη με τις χώρες της Ευρωζώνης. Δεν αποδέχεται όμως να θυσιαστεί ένας ολόκληρος λαός στον βωμό της ακραίας μονόπλευρης στέρησης και των ευρωπαϊκών πειραματισμών, που επιτρέπουν στους αριθμούς να ευημερούν, αλλά οδηγεί τους πληθυσμούς στα κοινωνικά παντοπωλεία, στην ανεργία, στις αυτοχειρίες από την ανισότητα των βαρών. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι επιτακτική η ανάγκη γα την Ελλάδα να έρθει σε μια συμφωνία με την Ε.Ε. Η Ελλάδα απλώς ζητεί από την Ε.Ε. μιαν ανάσα, ενώ από την άλλη η Ε.Ε. απαιτεί από την Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνειά της, σύμφωνα με τις ίδιες συνταγές, οι οποίες έχουν αυξήσει το χρέος φτωχοποιώντας παράλληλα την κοινωνία, κάτι εκ των πραγμάτων αδύνατον να γίνει δεκτό. Χρειάζεται ένα βήμα καλής θέλησης από τους Ευρωπαίους εταίρους, ούτως ώστε να χαλαρώσει η ασφυκτική θηλιά γύρω από την ελληνική οικονομία, η οποία προφανώς δεν μπορεί να ανακάμψει αυτόματα με τους μηχανισμούς στέρησης που εφαρμόζονται. Συνεπώς το ζητούμενο είναι να επιτευχθεί μια δίκαιη, αξιόπιστη και οριστική ρύθμιση που θα οδηγήσει στην ανάπτυξη. Με σαρωτικές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, στον δημόσιο τομέα, στο φορολογικό σύστημα. Με καταπολέμηση της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας. Για να γίνει η Ελλάδα ένα ισότιμο, αξιοσέβαστο μέλος της Ευρωζώνης. Και αυτήν την επιλογή οφείλουμε να τη στηρίξουμε με όλη μας τη δύναμη. Και οι βολεμένοι ας σκέφτονται δύο φορές πριν να αναθεματίζουν τον Τσίπρα. Η κ. Ελένη Θεοχάρους είναι ευρωβουλευτής ΔΗΣΥ-ΕΛΚ ΚΟΛΕΓΙΟ ΤΕΡΡΑ ΣΑΝΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Στην Α Γυμνασίου, για τη σχολική χρονιά Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015, στις 15:00, στους χώρους της σχολής Κατά την εγγραφή, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθευτούν την εξεταστέα ύλη και σχετικό υλικό. Για έναν αιώνα τώρα, το Κολέγιο Τέρρα Σάντα προσφέρει ποιοτική εκπαίδευση, με χαμηλά δίδακτρα σε όλες τις βαθμίδες. Λειτουργεί Παιδοκομικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Προδημοτική, Δημοτικό και Γυμνάσιο- Λύκειο (αγγλική περιοχή- προετοιμασία για εξετάσεις GCE, ελληνική περιοχή- προετοιμασία για παγκύπριες εξετάσεις). Από το σχολικό έτος , το Πανεπιστήμιο Κύπρου, εφαρμόζοντας πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας, συνεργάζεται με το Κολέγιο, γεγονός που καθιστά τη σχολή «Πρότυπο Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κύπρου». Οι σύγχρονες ανακαινισμένες εγκαταστάσεις, όπως και το άρτια καταρτισμένο προσωπικό, που συνδυάζει την εμπειρία των δοκιμασμένων εκπαιδευτικών με τον ενθουσιασμό των νεοτέρων, αποτελούν εχέγγυα για εισδοχή των μαθητών μας στα Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας, της Αγγλίας, της Ιταλίας και άλλων χωρών. Υπάρχει διαθέσιμος μικρός αριθμός θέσεων σε κάθε βαθμίδα. Οι εγγραφές έχουν αρχίσει και συνεχίζονται. Για περισσότερες πληροφορίες τηλ.: /

15 15-ELLADA_Master_cy 21/02/15 00:05 Page 15 Kυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Νάντια! Ο παράδεισος δεν μπορεί να περιμένει... Πληροφορούμαι τη λύση που μελετά το υπουργείο Οικονομικών για το θέμα των «κόκκινων» δανείων και ομολογώ ότι αρχίζω να καταλαβαίνω τολμώ να πω: να νιώθω την ποιητική εικόνα «πλέουμε σε έναν ωκεανό ευτυχίας», την οποία έπλασε κάποτε, σε στιγμές μεγάλης έμπνευσης, ο Ούγκο Τσάβες, μπροστά στο ίνδαλμά του, τον Φιντέλ Κάστρο. Οπωσδήποτε, η πνευματική ευφορία που μου προκαλεί ως βίωμα η ποίηση αυτής της θεσπέσιας εικόνας, πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι του υπουργείου Οικονομικών ηγείται μια ποιήτρια, η κυρία Νάντια Βαλαβάνη. Τι άλλο είναι παρά η αίσθηση ότι πλέεις γλυκά σε έναν ωκεανό ευτυχίας, όταν ακούς ότι η σεισάχθεια θα περιλαμβάνει ιδιοκτησίες αντικειμενικής αξίας ως και ευρώ; (Οχι δραχμών δεν φθάσαμε εκεί ακόμη κι ελπίζω να μην...) Επίσης, ετήσιο οικογενειακό εισόδημα ευρώ; Και συνολική αξία ακίνητης περιουσίας έως και ευρώ; Αυτό είναι ο καλύτερος κόσμος που τελικά είναι εφικτός! Είναι η έφοδος προς τον ουρανό! Είναι καλύτερο κι από ναρκωτικά! (Το ακούω όλο και πιο συχνά τελευταία, αυτό το σχήμα λόγου, από όσους γεννήθηκαν είκοσι χρόνια μετά από μένα και θεωρώ υποχρέωσή μου να σας το μεταφέρω για την ενημέρωσή σας...) Ομως η καλή μου διάθεση εκτονώθηκε προώρως και θα ξαναπάρω το σοβαρό ύφος μου. Η σωτηρία ανθρώπων με τις παραπάνω εισοδηματικές προδιαγραφές, αναρωτιέμαι, εμπίπτει στην αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης», όπως την έλεγε και τη λέει ο ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ) λες και αναφέρεται στη Σομαλία; Προφανώς, ναι και, εδώ που τα λέμε, δεν καταλαβαίνω γιατί όχι; Ο καλοζωισμένος μεσοαστός ήταν το χαρακτηριστικότερο είδος της ελληνικής πανίδας στη χρυσή εποχή της αστακομακαρονάδας. Η προστασία του έχει σαφώς ανθρωπιστικό χαρακτήρα και, Je m en fous. Εμείς προχωρούμε. Και πηγαίνουμε. Απερίσπαστοι. Σειρήνες από εδώ. Προκλήσεις από εκεί. Εμείς πηγαίνουμε. Ψύχραιμοι. Σίγουροι. Μας οδηγεί το πεπρωμένο... βεβαίως, είναι χρέος της Ευρώπης ολόκληρης, διότι το είδος ενσαρκώνει κατά τρόπο μοναδικό και αυθεντικό τις ευρωπαϊκές αξίες: δημοκρατία, ισοτιμία, αλληλεγγύη. Ενώ ο φουκαράς ο Σομαλός; Δεν πειράζει... Δέχομαι τη σχετικότητα των καταστάσεων και προχωρώ. Και κάτι ακόμη: παύει να στέκεται η προεκλογική κατηγορία των υπερβολικών υποσχέσεων. Διότι η γλωσσική υπερβολή παύει να είναι υπερβολή όταν την επιβεβαιώνει και με το παραπάνω η πραγματικότητα. Στην τελευταία λέξη, όμως, «πραγματικότητα», και στην ιδιόρρυθμη σχέση που διατηρούν μαζί της οι ιθύνοντες (πεζοί και ποιητικοί) της Ριζοσπαστικής Αριστεράς βρίσκουμε την καρδιά του προβλήματος. Διότι, εκ των πραγμάτων, εγείρεται το ενοχλητικό ερώτημα: ποιος θα πληρώσει αυτά που θα μας χαριστούν; (Παρατηρείτε, φαντάζομαι, την παραλληλία με την τακτική τους στην Ευρώπη...) Κάπου εδώ, το όνειρο τελειώνει με μια δραματική ανατροπή της πλοκής στο φινάλε: γυρίζει σε εφιάλτη. (Εχουν την τάση αυτή τα όνειρα συνιστώ να τα αποφεύγετε.) Γιατί βλέπω στην οθόνη του μυαλού μου τη Νάντια των ποιητικών ρεμβασμών και του ανθρωπισμού, την αγία του σοσιαλισμού... Κάποιοι θα ρωτήσουν, ηλιθίως: τι φοράει. Αστοχο ερώτημα, ευπρεπέστατα ντυμένη όπως πάντα. Το σωστό ερώτημα είναι τι κρατάει... Τον μοχλό που κόβει συριζοδραχμές και, αν σας ενδιαφέρει η διάθεσή της, «πλέει σε έναν ωκεανό ευτυχίας». Δυστυχώς, με εμάς μαζί της... Κλείνω με μία «σοφία», διότι οφείλουν να έχουν κάτι κοινότοπο, αλλιώς θα ήταν Σάββατα: ο μαρξισμός είναι από τις μεγάλες θρησκείες της εποχής μας. Εκ των υστέρων Μου πέρασε από τον νου αφού είχα τελειώσει το σημείωμα παραπάνω. Λοιπόν: από τα μέτρα με τα οποία ορίζει την ανθρωπιστική κρίση η κυρία Νάντια Βαλαβάνη εκφράζει μια ολόκληρη εποχή και, κατά τούτο, επιτελεί άψογα το ποιητικό καθήκον της έναντι του Υπαρκτού Ελληνισμού. Είναι η φωνή της γενιάς που η αριστερή ευαισθησία της σμιλεύτηκε στις πιο αντίξοες συνθήκες για έναν αριστερό και μάλιστα διανοούμενο: την εποχή του θριάμβου του καπιταλισμού παγκοσμίως. Το σημειωματάριο του Πάκινχαμ Καθιερώνω από σήμερα την ως άνω ρουμπρίκα, με αντικείμενο παρατηρήσεις ή σχόλια, πάντα αθώα, για τα τέως Ανάκτορα, πρώην Προεδρικό Μέγαρο και, εφεξής, Πάκινχαμ, όπως το μετονόμασαν τα σόσιαλ μίντια και το επέβαλαν αμέσως. Θεωρώ επαγγελματική υποχρέωση, απέναντι σε εσάς που διαβάζετε τώρα, να ενδιαφέρομαι για τη διαφαινόμενη ανύψωση του προεδρικού θεσμού σε νέα ύψη. Από την εκλογή του λαοφιλούς νέου Προέδρου μας, για να ξεκινήσω από κάπου, μου άρεσε πάρα πολύ και με συγκίνησε, πιστέψτε με, η σκηνή με τη μητέρα του. Μετά μου είπαν, όμως, ότι ήταν η κυρία Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και, όσο να ναι, η συγκίνηση ξεθύμανε. Η άλλη αγαπημένη μου σκηνή ήταν η πρώτη δήλωση προς τους κυρίους και τις κυρίες του Τύπου. Ειδικά το σημείο εκείνο όπου ζωγράφισε με αδρές, τολμηρές πινελιές τον εσωτερικό άνθρωπο: «Στη ζωή μου δεν έχω αποδείξει...». Παύση, χαμόγελο. «Εχω αποδείξει πάντα ότι δεν αναζητούσα κάτι περισσότερο παρά να γυρίσω στη δουλειά μου, στη δικηγορία και στο πανεπιστήμιο». Καθώς το έβλεπα αυτό από την τηλεόραση, μέσα στο κεφάλι άκουγα τη φωνή ενός φίλου, ο οποίος έχτισε τη σοφία του μελετώντας εμβριθώς όλες τις ταινίες της κινηματογραφικής σειράς «Αεροπλάνο»: καμιά φορά, η ειρωνεία μπορεί να είναι πολύ ειρωνική... Εγώ πάλι ένιωσα σαν να έβλεπα παράσταση του Ριχάρδου Γ στην Ηρώδου Αττικού. Η σκηνή που προσφέρουν το στέμμα στον Δούκα του Γκλόστερ και εκείνος το αρνείται... Κανείς μας δεν πρόσεξε το πιο ενδιαφέρον ενδυματολογικό σημείο στην όψη του νέου προέδρου, κατά την ιστορική πρώτη δήλωσή του. (Ιστορική, καθόσον διά του Τύπου απευθυνόταν στον λαό.) Ηταν, φυσικά, η ροζ μονόχρωμη γραβάτα, με τον κόμπο δεμένο Windsor (αξιοθρήνητο Windsor στην εκτέλεση, για να είμαι ακριβής). Η ροζ γραβάτα με φόντο το λευκό πουκάμισο, που θυμόμαστε στον ίδιο τον πρωθυπουργό της καρδιάς μας. Η μεγάλη προσφορά της περιόδου στην ενδυματολογική, τουλάχιστον, εξέλιξη της πολιτικής. Επίσης, ναι, ήταν φρεσκοκουρεμένος. Σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος... Περί «τσιπρισμού» Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΑΠΙΟΥ Δ εν θα υπήρχε ιδιάζων λόγος να ασχοληθεί κανείς με το άρθρο του μέλους του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ εάν το περιεχόμενό του δεν αντικατόπτριζε σε μεγάλο βαθμό τη φιλοσοφία του κυβερνώντος κόμματος αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης προ παντός του υπουργού Οικονομικών που εκπροσωπεί (τρομάρα μας) την Κύπρο στα Γιούρογκρουπ. Αυτών δηλαδή που (αυτο) προσδιορίζονται ως «Ελληνόφρονες» αλλά στην πράξη αποδεικνύονται Μερκελιστές. Υπό τον εύηχο τίτλο «Τσιπρισμός» (που παραπέμπει ευθέως στο «λαϊκισμός») η κ. Ορφανίδου εξάγει το αυθαίρετο και αστήρικτο συμπέρασμα ότι «το όποιο θετικό αποτέλεσμα των προσπαθειών του πρωθυπουργού της Ελλάδας δεν θα επηρεάσει ιδιαίτερα το κυπριακό μνημόνιο»! Δεν έχω διαβάσει μεγαλύτερη ανοησία τα τελευταία χρόνια. Η κ. Ορφανίδου μας λέει περίπου ότι ακόμα και αν καταστραφεί η Ελλάδα «εμάς δεν μας ενοχλεί, γιατί έχουμε το δικό μας Μνημόνιο» (δικά μου τα εισαγωγικά). Λες και μιλούμε για μια τρίτη χώρα και όχι για την Ελλάδα. Το στέλεχος του ΔΗΣΥ παραποιεί τις πραγματικότητες, υποστηρίζοντας ότι «εμείς, σε αντίθεση με την Ελλάδα, κτίσαμε την αξιοπιστία μας με την εφαρμογή εκείνων των πολιτικών που οδηγούν αργά, αλλά σταθερά, την Κύπρο έξω από την κρίση» και μάλιστα «έχουμε δει θετικά αποτελέσματα»! Προφανώς η κ. Ορφανίδου περνά περισσότερο χρόνο στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες απ ό,τι στη Λευκωσία και στην Πάφο! Η αξιοπιστία της κυβέρνησης δεν μετριέται με την πιστή εφαρμογή του Μνημονίου, αλλά με τη μεγαλύτερη ληστεία που έχει καταγραφεί ποτέ στη σύγχρονη κυπριακή Ιστορία και τα «δεσμεύομαι» που έχουν γίνει ανέκδοτο της κακιάς ώρας. Και η «επιτυχία» του (οποιουδήποτε) Προγράμματος δεν μετριέται με τους αριθμούς αλλά με τα κοινωνικά παντοπωλεία, τους ανέργους και την ανισότητα των βαρών. Πώς μπορεί να είναι «μονόδρομος» ένα Πρόγραμμα που παράγει φτώχεια και ακρωτηριάζει τη Δημοκρατία; Πώς μπορεί να είναι πετυχημένο ένα μοντέλο το οποίο αυξάνει την ανεργία των νέων και οδηγεί το επιστημονικό προσωπικό της χώρας σε μετανάστευση; Πώς μπορεί να θεωρείται σωστή μια πολιτική που υποτάσσεται στις αγορές και υπονομεύει την κοινωνική συνοχή; Αντί λοιπόν κυβέρνηση και ΔΗΣΥ να αναπαράγουν τα επιχειρήματα των υπαλλήλων της Τρόικας και τις ρητορείες του Βερολίνου για να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να επιβάλουν μια πολιτική που πλήττει ευθέως τα εθνικά συμφέροντα και την κοινωνία, «θα ήταν καλύτερα να επιδείξουν πραγματική βούληση για να τερματιστεί το αδιέξοδο με τις εκποιήσεις και το πλαίσιο αφερεγγυότητας». Γιατί έπεται το ΓΕΣΥ, οι ιδιωτικοποιήσεις, η πώληση δανείων σε τρίτους Και στο βάθος το φυσικό αέριο. «Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος για έξοδο της Κύπρου από το Μνημόνιο και την κρίση», που λέει και η κ. Ορφανίδου. ΥΓ: Την καλύτερη απάντηση για τη μάχη της Ελλάδας την έδωσε ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς: «Τώρα οι Ελληνες ξέρουν, τουλάχιστον, τι θα πει διαπραγμάτευση και τι θα πει συλλογική αξιοπρέπεια. Ο,τι ζήσαμε στο τελευταίο εικοσαήμερο θα λειτουργεί από εδώ και πέρα σαν μέτρο και δείχτης της ποιότητας στην πολιτική». Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την κυβέρνηση Αναστασιάδη Ο κ. Γιώργος Αγαπίου είναι υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του ΚΣ ΕΔΕΚ.

16 16-ELLADA_Master_cy 21/02/15 00:33 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Αντώνη άργησες πολύ, Αλέξη βιάστηκες πολύ Εχουμε εισέλθει σε μια πολύ μεγάλη περιπέτεια από την οποία κανείς δεν μπορεί να μας πει αν και πότε θα βγούμε. Εύχομαι η ζημιά για την οικονομία αλλά και την ευημερία του μέσου πολίτη να είναι περιορισμένη. Και αφήνω κατά μέρος άλλες ανησυχίες. Τι δείχνουν τα πράγματα τώρα. Ας είμαστε ρεαλιστές. Η σημερινή κυβέρνηση μοιάζει, μετά το Eurogroup της Παρασκευής, ότι μπορεί να πάρει ένα deal που θα είναι ελαφρώς καλύτερο από αυτό που θα έπαιρνε ο κ. Σαμαράς αν δεν άλλαζε ρότα μετά τις ευρωεκλογές. Χαμηλότερο στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα. Τίποτα περισσότερο. Ο ελληνικός «τσαμπουκάς» προσέκρουσε στην ωμή πραγματικότητα: τα άδεια ταμεία, την απόλυτη εξάρτηση των τραπεζών και της οικονομίας από την ΕΚΤ. Ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να υλοποιήσει το 70% του Μνημονίου και αφού ελεγχθεί η επίτευξη των στόχων από τους «θεσμούς» θα πάρει χαμηλότερους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα και ελάφρυνση του χρέους. Μπορεί να το κάνει αυτό; Πρώτο πρόβλημα οι εσωκομματικοί του συσχετισμοί. Δεύτερο πρόβλημα, το γεγονός ότι ούτε ο ίδιος πιστεύει πραγματικά στις ιδιωτικοποιήσεις και τις άλλες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να διατηρήσει ή να πραγματοποιήσει. Και τρίτο, ίσως και βασικότερο πρόβλημα, το γεγονός ότι οι μήνες που χάνονται λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας κοστίζουν πάρα πολύ ακριβά. Και από πλευράς εσόδων που δημιουργούν μεγάλη τρύπα και από πλευράς ξένων και ντόπιων επενδύσεων που ακυρώνονται ή βρίσκονται στον αέρα. Ο κ. Τσίπρας θα έχει, με άλλα λόγια, να πιάσει στόχους στους οποίους δεν πιστεύει ο ίδιος και βεβαίως το κόμμα του μέσα σε ελάχιστο διάστημα και με τους Ευρωπαίους να τον κοιτάνε με μεγάλη καχυποψία. Ομως, άλλος τρόπος για να μείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη δεν υπάρχει. Τα όνειρα περί μεγάλης πολιτικής συμφωνίας που θα λάβει υπ όψη της τη γεωπολιτική σημασία της χώρας κ.λπ. δεν ανταποκρίνονται σήμερα στην πραγματικότητα. Αρχίζουν κάποιοι να ψιθυρίζουν πως «η δραχμή δεν είναι κακή επιλογή» ή «ε, υπάρχει και το διπλό νόμισμα». Μπορεί να ξέρουν παραπάνω οικονομικά Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Το δίλημμα της Ν.Δ. Ο ι κρίσιμες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες ανέστειλαν τις διεργασίες για αλλαγή στην ηγεσία της Ν.Δ. Ούτως ή άλλως είναι ασύνετο να ενεργεί κανείς υπό την πίεση των εντυπώσεων μιας εκλογικής ήττας έστω και εάν αυτή υπήρξε όντως συντριπτική. Η στήλη αυτή δεν θέτει θέμα αλλαγής στην κορυφή της Κεντροδεξιάς και πολύ περισσότερο δεν προτείνει «διάδοχο». Διότι το πρόβλημα δεν επιλύεται απλώς με την επιλογή «νέου προσώπου». Το κρίσιμο θέμα είναι η «φυσιογνωμία» της Ν.Δ., με δεδομένη τη συντριβή της μεσαίας τάξεως και την ανάδειξη του μικροαστικού ριζοσπαστισμού ως κυριάρχου δυνάμεως στην ελληνική πολιτική σκηνή. Επί σαράντα χρόνια η Ν.Δ. προέβαλλε τη θέση ότι ήταν το κόμμα που αποκατέστησε τη Δημοκρατία και εισήγαγε την Ελλάδα στην Ενωμένη Ευρώπη. Αλλά αυτά, όσο σπουδαία και εάν υπήρξαν, θεωρούνται πλέον αυτονόητα. Θα πρέπει ως εκ τούτου να διαμορφωθεί νέο πολιτικό αφήγημα. Αλλως η Ν.Δ. θα ετεροκαθορίζεται μονίμως από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τον κυβερνητικό του εταίρο, τους ΑΝΕΛ. Εάν οι διαπραγματεύσεις των Βρυξελλών έχουν θετική απόληξη, τότε η κυβέρνηση του κ. Αλέξη Τσίπρα θα είναι πλέον «ευρωπαϊκή» και διεκδικητική των «εθνικών μας συμφερόντων». Μια Ν.Δ. που θα εκφράζει την «ευρωπαϊκή ορθοδοξία» θα κατηγορηθεί ως ευθυγραμμιζόμενη με τη Γερμανία και τους «πολέμιους» της Ελλάδος. Ηδη ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε αυτόν τον άξονα. Κάποιοι πιστεύουν ότι με τη στροφή των παραδοσιακών ψηφοφόρων της λαϊκής Δεξιάς προς τους ΑΝΕΛ και τη Χρυσή Αυγή, η Ν.Δ. πρέπει να λάβει τη φυσιογνωμία ενός κόμματος «εκσυγχρονιστικού» και «αστικού», κάτι σαν το «Ποτάμι» με άλλα λόγια, αλλά στην κεντροδεξιά του εκδοχή. Ωστόσο η «αστική τάξη» δεν είναι πλέον τόσο Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ από όλους τους υπόλοιπους, θα μου επιτραπεί όμως να διαπιστώσω κάτι που γίνεται όλο και πιο καθαρό. Ισως να έχουμε πολιτικούς που να ταιριάζουν περισσότερο στη δραχμή και λιγότερο στο ευρώ, αλλά σίγουρα δεν διαθέτουμε πολιτικούς με το ανάστημα και τον επαγγελματισμό που απαιτεί η ιστορική απόφαση και η φοβερά επικίνδυνη μετάβαση στη δραχμή. Για να πας στη δραχμή θέλεις δημοσιονομική μαεστρία και πειθαρχία και πλήρη εξυγίανση και ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης. Βλέπετε πουθενά τις προσωπικότητες που ξέρουν ή μπορούν να τολμήσουν κάτι τέτοιο; Είναι πολύ κρίμα, είναι απελπιστικό ότι φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο. Μεγάλη η ευθύνη του κ. Σαμαρά, ο οποίος κράτησε τη χώρα όρθια έως τις ευρωεκλογές και μετά εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια παραδιδόμενος στις δυνάμεις του λαϊκισμού που ποτέ δεν έπαψαν να δίνουν μάχες μέσα στη Ν.Δ. και το ίδιο το Μαξίμου. Αν είχε ακολουθήσει τη συνταγή Στουρνάρα και έκανε ό,τι απαιτούσαν οι συνθήκες είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα είχε πάρει αυτά που επιδιώκει τώρα ο κ. Τσίπρας. Θα έχανε τις εκλογές, αλλά θα είχε παραδώσει μία χώρα σε απάνεμο λιμάνι. Δυστυχώς λύγισε και άργησε. Ο κ. Τσίπρας πάλι βιάστηκε. Αν δεν επέμενε τόσο πολύ να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά θα κέρδιζε σίγουρα τις εκλογές, όποτε και αν γίνονταν, και με μεγαλύτερο ίσως ποσοστό. Η χώρα θα είχε μπει σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης, ο κ. Σαμαράς θα είχε κάνει τη «βρώμικη» δουλειά ψηφίζοντας τα δύσκολα μέτρα και θα είχαμε περάσει τον κάβο του 2015 με τις ιδιαίτερα μεγάλες δόσεις αποπληρωμής χρέους. Να το πούμε αλλιώς; Αν ο κ. Τσίπρας περίμενε μερικούς μήνες και πήγαινε στο Μαξίμου το φθινόπωρο θα μπορούσε να κάνει περίπου ό,τι θέλει χωρίς να θέτει τη χώρα σε μεγάλο κίνδυνο. Ο ίδιος βιάστηκε, ο κ. Σαμαράς άργησε και οι εταίροι/δανειστές έκαναν ό,τι μπορούσαν για να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα. Τώρα να δούμε πώς θα ξεμπλέξουμε... Γινόμαστε γραφικοί, αλλά το λέμε και θα το ξαναπούμε μόνο από αγωνία για τη χώρα: χωρίς κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης με τη συμμετοχή των καλύτερων που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα η παρτίδα δεν θα σωθεί. πολυπληθής όσο φαντάζονται ορισμένοι και η Ν.Δ. θα αγωνίζεται να εξασφαλίσει στο εξής ένα μικρό διψήφιο ποσοστό. Εάν αντιθέτως θέσει ως προτεραιότητα τον επαναπατρισμό των παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων της, η Ν.Δ. θα στρέψει τους μετριοπαθείς οπαδούς της προς το «Ποτάμι» ή προς έναν ΣΥΡΙΖΑ «μετριοπαθή». Στη νέα φυσιογνωμία της Ν.Δ. συνεπώς θα πρέπει να είναι διακριτές οι υπάρχουσες τάσεις, και ο ρόλος του προέδρου θα είναι συνθετικός και δεν θα λειτουργεί ως «αυθεντία», τουλάχιστον για ένα ικανό διάστημα. Αυτό προϋποθέτει βέβαια διαρκή διανοητική εγρήγορση, αλλά το «αποφασίζουμε και διατάζουμε για το καλό της παρατάξεως και του έθνους» ανήκει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν. Πρωτίστως όμως θα πρέπει να αναβαθμισθεί ουσιαστικά ο ρόλος των βουλευτών στη διαμόρφωση μιας νέας φυσιογνωμίας της Κεντροδεξιάς. Το «κόμμα» που δημιουργήθηκε επί της προεδρίας του Ευάγγελου Αβέρωφ ανήκει στο παρελθόν. Επί της ουσίας δεν υφίσταται είναι μια νομενκλατούρα αντιπαραγωγική, που ασχολείται με τη σταυροδοσία των βουλευτών σύμφωνα με τις επιταγές του προέδρου. Την τελευταία πενταετία, η φυσιογνωμία της Ν.Δ. υπέστη σοβαρότατες στρεβλώσεις. Η επίθεση που θα δεχθεί από τον ΣΥ- ΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ στην παρούσα φάση θα είναι θηριώδης. Μια συμβιβαστική λύση στις Βρυξέλλες θα πρέπει να αντισταθμισθεί στο εσωτερικό με «επαναστατική βιαιότητα» εναντίον των υπευθύνων της «ανθρωπιστικής κρίσεως», τόσο στο πολιτικό όσο και στο ανώτατο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Μια απευκταία αποτυχία στις Βρυξέλλες θα προσδώσει πολύ μεγαλύτερη βιαιότητα στην εσωτερική σύγκρουση. Προβλήματα αυτής της φύσεως δεν λύονται απλώς με αλλαγή προσώπων. Γνωρίσαμε κάποτε στην Ελλάδα μιαν άλλη Αριστερά. Ηταν σε χρόνια που η χώρα έβγαινε, και τότε, από καταστροφή, ασύγκριτα φρικωδέστερη από τη σημερινή. Τότε όμως πρώτο αίτημα της Αριστεράς ήταν, να πάει το 15% του κρατικού προϋπολογισμού στην Παιδεία. Το αίτημα ξεπήδαγε αυθόρμητα από το πλήθος στα συλλαλητήρια, δεν το υπαγόρευε η ντουντούκα. Και οι άνθρωποι που διαδήλωναν για το 15%, είχαν καθημερινό φαγητό ασύγκριτα λιτότερο από τα γεύματα που προσφέρουν σήμερα στους αναγκεμένους τα συσσίτια της Εκκλησίας. Ομως πρώτο αίτημα ήταν τα κονδύλια για την Παιδεία, όχι η αύξηση του κατώτατου μισθού. Υπήρξε κάποτε στην Ελλάδα μια Αριστερά που ήξερε και σεβόταν το προφανές: ότι μια «ανθρωπιστική κρίση» δεν αντιμετωπίζεται πρωτίστως με μέτρα για την αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, αλλά πρωτίστως με μέτρα για την αύξηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Ισως εκείνη η Αριστερά του 15% να ήξερε λιγότερο ή καθόλου μαρξισμό, αλλά σπούδαζε τη λαϊκή σοφία και απαίτηση. Είχε γεννηθεί από πραγματικές ανάγκες, δεν είχε προλάβει να την καπελώσει η ξιπασιά των εισαγόμενων ιδεολογημάτων, αργόσχολες αδολεσχίες εκκεντρικών πλουσιόπαιδων στις καφετέριες του Κολωνακίου. Η σημερινή μεταπρατική «Αριστερά» ανεβάζει στο βήμα της Βουλής υπουργό Παιδείας, να παρουσιάσει τις σχετικές με το υπουργείο του προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, και αυτός σπεύδει να μας διαβεβαιώσει εμφατικά ότι είναι μαρξιστής. Ωσάν η προσχώρησή του στο ιδεολόγημα που κάρπισε τις πιο στυγνές πρακτικές ολοκληρωτισμού στην ανθρώπινη ιστορία, να αποτελεί εγγύηση «πολιτικής ορθότητας» των μέτρων που θα εφαρμόσει στη δεινά δοκιμαζόμενη, χρόνια τώρα, ελλαδική εκπαίδευση. Ηταν μία από τις εξαιρέσεις επαρχιώτικης ξιπασιάς στην έκπληξη που αποτέλεσε η σύνθεση και ποιότητα της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα. Είχε πολλές δεκαετίες να δει η χώρα υπουργούς που η προσωπικότητά τους, τα προσόντα και η αξιοσύνη τους να τους επιβάλλουν ακαριαία στη διεθνή σκηνή, να απορούν οι πάντες γιατί τόσα χρόνια έμενε αχρησιμοποίητο τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό, γιατί αφέθηκε η Ελλάδα να τη βυθίζουν στην ανυποληψία και στο χάος ΑSSOCIATED PRESS Η πραγματική μάχη έπεται <<<<<< Για να εξασφαλίσει έναν βαθμό οικονομικής σταθερότητας τους επόμενους μήνες, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να πετύχει και κυρίως να φέρει σε σύνθεση τις αντιθέσεις του. Οι μάχες που δίνει η ελληνική κυβέρνηση στις Βρυξέλλες ευλόγως μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας, επειδή θα κρίνουν εάν θα παραμείνουμε στην καρδιά της Ευρώπης ως μέλη της Ευρωζώνης. Πρέπει να έχουμε κατά νου, όμως, ότι όταν κοπάσει ο πόλεμος του ευρώ, αυτά που θα συμβούν εδώ, στην Ελλάδα, θα καθορίσουν την οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική εξέλιξη της χώρας. Βρισκόμαστε σε σημείο όπου μπορούμε και να ελπίζουμε ότι πολλά στρεβλά θα διορθωθούν, αλλά και να φοβόμαστε πολλούς σοβαρούς κινδύνους. Η νέα κυβέρνηση φέρει στις πλάτες της τις ελπίδες και τους φόβους όλων των Ελλήνων. Σπανίως βρίσκεται μια χώρα σε σημείο όπου κάθε κίνηση, κάθε σωστή απόφαση, κάθε λάθος μπορεί να καθορίσει το μέλλον. Σαν να βρισκόμαστε σε λίμνη υγρού τσιμέντου, πρέπει να κινηθούμε γρήγορα να το αξιοποιήσουμε σωστά, πριν μετατραπεί σε πέτρα και μας παγιδεύσει σε λάθος θέση. Η οικονομική κρίση ανέτρεψε την πολιτική σκηνή των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών κι έθεσε τέλος στην κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αλλά η ανατροπή δεν τελείωσε ακόμη. Τα κόμματα του παλιού δικομματισμού επωμίστηκαν το βάρος σκληρών μέτρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων και πλήρωσαν το τίμημα. Τώρα θα φανεί εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας εποχής ή αν θα είναι ο επιθανάτιος ρόγχος του παλιού συστήματος όπου η εξουσία εξασφαλιζόταν με ανεύθυνες υποσχέσεις. Ο προεκλογικός αγώνας του ΣΥ- ΡΙΖΑ και οι πρώτες εξαγγελίες και κινήσεις της νέας κυβέρνησης αποκάλυπταν μια σύγχυση, με εύλογη διάθεση να βελτιωθούν αμέσως οι συνθήκες ζωής των πολιτών αλλά και με έντονη ροπή προς επιστροφή στα χρόνια της απατηλής αφθονίας και σε πρακτικές που οδήγησαν στην κρίση και τη λιτότητα. Από την άλλη, λόγω της αποτυχίας των προηγούμενων κυβερνήσεων να αποτρέψουν την κρίση (και το κόστος που επωμίστηκαν μετά), ο ΣΥ- ΡΙΖΑ έχει προίκα την αξιοπιστία του κόμματος που δεν έχει κυβερνήσει σπιθαμιαία ανθρωπάρια, ευτελισμένα και ανίκανα. Μέσα στο κλίμα αυτής της έκπληξης το φάλτσο του υπουργού Παιδείας εντυπωσιάζει δυσοίωνα και προβληματίζει: Μήπως, ειδικά με τις επιλογές για την Παιδεία, νεκρανασταίνονται οι εφιάλτες της «προοδευτικής» τρομοκρατίας και του μηδενιστικού αμοραλισμού, που καταδυνάστευσαν την ελληνική κοινωνία στα σαράντα χρόνια φενακισμένης «Αριστεράς» μετά τη χούντα; Εντυπωσιακή οπωσδήποτε παρουσία και ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς, με λόγο στιβαρό, μετρημένο, δίχως την εγγενή στον κομματικό λόγο αναπηρία του φτηνιάρικου ναρκισσισμού. Αλλά μάλλον δέσμιος στα αφελή στερεότυπα μιας λαϊκίστικης, ισοπεδωτικής εκδοχής της δημοκρατίας. Ανέβηκε στο βήμα της Βουλής για να χαρακτηρίσει την «αριστεία» σαν «ρετσινιά» και τα λεγόμενα στην Ελλάδα «Πρότυπα» σχολεία σαν θεσμοποιημένη ταξική ανισότητα. Πλήρης επιστροφή στον πασοκικό εκπαιδευτικό πρωτογονισμό της δεκαετίας του 80, με τον φανατισμό της ισοπέδωσης όλων προς τα κάτω και τα κρετινικά συνθήματα, όπως: «κάτω τα αιματοβαμμένα γραπτά»! να μην διορθώνονται λάθη, στο σχολείο να είναι όλοι ίσοι στην αγραμματωσιά. Αραγε δεν υποψιάστηκε ποτέ Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Η αριστεία ως «ρετσινιά» <<<<<< Η άμιλλα δεν είναι εφεύρημα των καπιταλιστών, αλλά ραχοκοκαλιά της παιδείας. ο εκπαιδευτικός κ. Μπαλτάς ότι η άμιλλα δεν είναι εφεύρημα των καπιταλιστών, αλλά αυτονόητο παρακολούθημα της παιδείας από καταβολής του κοινωνικού γεγονότος; Συνώνυμη η άμιλλα με τη χαρά της δημιουργίας, της προόδου, της καινοτομίας, κίνητρο αυτοπροαίρετης (όχι αναγκαστής) εργατικότητας, καταλύτης για το μεράκι της έρευνας. Η αριστεία είναι «ρετσινιά» μόνο στις «δημοκρατίες» των κολχόζ, που η Ιστορία τις ταξιθετεί μαζί με τα Γκουλάγκ, τα οποιουδήποτε χρώματος στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας. Σχολεία χωρίς άμιλλα και στόχευση στην αριστεία είναι στρατωνισμός στον καταναγκασμό ή στον ασυμμάζευτο χαβαλέ. Κι ακόμα: Χωρίς «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών, τα δύσκολα και τ ανεκτίμητα Εύγε, την Αγορά, το Θέατρο και τους Στεφάνους» δεν υπάρχει ούτε και «πολιτικό άθλημα». Υπάρχει μόνο η υποταγή στην αυθεντία ή η στυγνή χρησιμοθηρία της σύμβασης. Δηλαδή το κλίμα του νομιμοποιημένου ατομοκεντρισμού, όπου αυτονόητα βλαστάνει η λαμογιά, η εξάλειψη της «αίσθησης του δημοσίου συμφέροντος», η άπληστη λωποδυσία του κοινωνικού χρήματος, ο αμοραλισμός. Το δίλημμα τίθεται για τον πρωθυπουργό: Αν υιοθετήσει (ή ανεχθεί) τη φιλοσοφία του υπουργού στον οποίο εμπιστεύθηκε την Παιδεία της ελληνικής κοινωνίας, φιλοσοφία που συνιστά το θεωρητικό θεμέλιο για μία «δικτατορία της μετριότητας», τότε πώς θα στήσει, όπως δημόσια δεσμεύτηκε, κράτος λειτουργικό, παραγωγικό, κράτος Δικαίου; Ενα τέτοιο κράτος προϋποθέτει διοικητική στελέχωση και αυτό ίσως του δώσει το σθένος να μη μείνει στις υποσχέσεις και να καταπιαστεί με όσα έχει ανάγκη η χώρα: την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη, τη δικαιοσύνη, την εξασφάλιση καλής παιδείας, δημόσιας υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και την καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Είναι σίγουρο ότι η πλειοψηφία του λαού τα θέλει αυτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, μπορεί να πετύχει και πράγματα στο κοινωνικό επίπεδο, για τα οποία μαχόταν τα χρόνια που εκπροσωπούσε μόλις το 4% των ψηφοφόρων: εκπροσωπεί ένα πνεύμα κοινωνικού φιλελευθερισμού, που θα το καθιστούσε το κατεξοχήν «ευρωπαϊκό» κόμμα, εάν δεν σκόνταφτε συνεχώς σε δογματισμούς και σε δημαγωγία. Η κρίση έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ από το περιθώριο στην εξουσία. Κι ενώ η ραγδαία άνοδος καταγράφηκε στις εκλογές του 2012, το κόμμα και η ηγεσία του δεν προετοιμάστηκαν επαρκώς για να κυβερνήσουν. (Πράγμα που είδαμε και σε προηγούμενες κυβερνήσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις). Φυσικό είναι σχεδόν όλα τα μέλη της νέας κυβέρνησης να βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας για πρώτη φορά. Αλλά αυτό δεν δικαιολογεί το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν δείχνει την αναγκαία συνοχή, για να πείσει για την πορεία της. Οι διαφορές μεταξύ συνιστωσών δεν εξομαλύνθηκαν μέσω μιας σύνθεσης, αλλά συνεχίζουν να εκπροσωπούνται στην κυβέρνηση μέσω διαφόρων υπουργών κάποιοι εκ των οποίων ανακοίνωσαν πολιτικές αντίθετες όχι μόνον με τις επιταγές των δανειστών αλλά ενίοτε και με ευρωπαϊκούς κανόνες. Συνεπώς, είναι πιθανόν ότι, όταν τελειώσει η μεγάλη μάχη με τους εταίρους και δανειστές, θα ξεσπάσει διαμάχη εντός της κυβέρνησης, με κάθε πτέρυγα να απαιτεί την επιβολή της δικής της θέσης. Για να βρεθεί η Ελλάδα σε συνεννόηση με τους εταίρους της, όχι μόνο στο επίπεδο δανειζόμενου και δανειστών αλλά σαν ίσος προς ίσον, σε μια διαπραγμάτευση για το μέλλον της Ευρώπης. Για να εξασφαλίσει έναν βαθμό οικονομικής σταθερότητας τους επόμενους μήνες, ο ΣΥ- ΡΙΖΑ θα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να πετύχει και κυρίως να φέρει σε σύνθεση τις αντιθέσεις του. Πρέπει, επίσης, να κινηθεί με σοβαρότητα με το gravitas των Ρωμαίων και όχι με μια εφηβική διάθεση για ρήξεις παντού και πάντα. Είναι εθνικό ρίσκο η νέα κυβέρνηση να κάνει τα πρώτα της βήματα στη διαπραγμάτευση για τη δανειακή σύμβαση. Ισως, όμως, οι μάχες των Βρυξελλών καταλήξουν σε μια απότομη ενηλικίωση που θα ευνοούσε τη χώρα, αποτρέποντας τα χειρότερα και απρόβλεπτα. με συνεπή αξιοκρατική διαβάθμιση ευθυνών και ικανοτήτων, υπαλληλία υποκείμενη σε συνεχή κρίση - αποτίμηση της ποιότητας και της δημιουργικότητας. Οι ριζοσπαστικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός να τις αντιτάξει σε ένα καινούργιο δουλοπαροικιακό «μνημόνιο», θα ματαιωθούν νομοτελειακά από τους ορκισμένους αντιπάλους της άμιλλας και της αριστείας: τους υπόδικους στις συνειδήσεις συνδικαλιστές της «Αριστεράς και της προόδου». Υποτίθεται (όχι βέβαια από πολίτες με νοημοσύνη και σοβαρότητα) ότι ο κ. Καμμένος πρόσφερε την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία στον κ. Τσίπρα φιλοδοξώντας να αναλάβει ως αντάλλαγμα την άμυνα «βωμών και εστιών» των Ελλήνων. Του την ανέθεσαν, μοιάζει πολύ ικανοποιημένος, έχει τον αέρα θριαμβευτή. Ασφαλώς επειδή στους «βωμούς» και στα «ιερά» περιλαμβάνει μόνο ό,τι φορολογείται με τον ΕΝΦΙΑ όχι τη γλώσσα, την ιστορική συνείδηση, το «αιέν αριστεύειν» των Ελλήνων. Είναι πολύ νωρίς για να αρχίσει η κατεδάφιση των ελπίδων που γέννησε η έκπληξη των πρώτων ημερών της κυβέρνησης Τσίπρα. Η έκπληξη δοκιμάστηκε και από την εκλογή του καινούργιου Προέδρου της Δημοκρατίας. Σίγουρα είναι ο πρώτος μετά τον Κωνσταντίνο Τσάτσο επιλεγόμενος από τον στίβο των αρίστων: Εξαίρετα φυσικά χαρίσματα, έκτακτη καλλιέργεια, επιστημονικό κύρος, δεινή γλωσσική εκφραστική. Αλλά υπηρέτησε για αρκετά χρόνια ευπειθής τη φαυλότητα και φυτική ανικανότητα της τυραννικής για τη χώρα κομματοκρατίας. Αυτό πονάει.

17 17-ELLADA.e$S_Master_cy 21/02/15 00:57 Page 17 Kυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 Ο μυστικός, ανοικτός, δίαυλος σωτηρίας Πότε και πώς στήθηκε ο μηχανισμός διαπραγμάτευσης μεταξύ Μαξίμου και Κομισιόν, για να φέρει σε πέρας «επικίνδυνες αποστολές» Του ΣΩΤΗΡΗ ΣΙΔΕΡΗ Εντονες συζητήσεις για τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης έναντι των δανειστών, υψηλοί τόνοι στον κομματικό μηχανισμό για έλλειψη πληροφόρησης, για υποχωρήσεις, αλλά και συγκατάβαση για τις δυσκολίες, και ένας ολόκληρος μηχανισμός που στήθηκε για την απευθείας επαφή μεταξύ του Μεγάρου Μαξίμου και του γραφείου του Ζαν- Κλοντ Γιουνκέρ συνθέτουν ένα μέρος της εικόνας των εντονότατων διεργασιών της εβδομάδας που πέρασε. Οι πολλές δηλώσεις και οι ακόμη περισσότεροι επίσημοι και ανεπίσημοι μεσολαβητές που προσφέρθηκαν προκειμένου να εξευρεθεί μια λύση και η εικόνα Βαβέλ που επικρατούσε μετά το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, ανάγκασαν, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, τον κ. Γιουνκέρ να ζητήσει από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να οργανώσουν οι δυο τους έναν μηχανισμό ενδιάμεσης, αλλά ουσιαστικής διαπραγμάτευσης. Στόχος ήταν η από κοινού σύνταξη της επιστολής που απαίτησε ο κ. Σόιμπλε από την Αθήνα για παράταση του προγράμματος. Το απόγευμα της Πέμπτης και μετά την απόρριψη του περιεχομένου της επιστολής Βαρουφάκη προς τον επικεφαλής του Εurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο κ. Γιουνκέρ εξέφρασε τη δυσφορία του για τη στάση του Βερολίνου, καθώς ήταν ο ίδιος που, σύμφωνα με πληροφορίες, έδωσε την τελική συγκατάθεση για να αποσταλεί στον κ. Ντάισελμπλουμ. Σημειώνεται ότι η απευθείας διαπραγμάτευση αποφασίστηκε επειδή σε κάθε συνάντηση στις Βρυξέλλες, Ελληνες και Γερμανοί αξιωματούχοι βρίσκονταν σε σχεδόν μόνιμη αντιπαράθεση με την προσθήκη σχεδόν πάντα των Ισπανών, ενώ οι υπόλοιποι εκπρόσωποι ήταν σιωπηλοί και λιγότερο ή περισσότερο διαλλακτικοί. Οι απευθείας διαπραγματεύσεις των κυρίων Τσίπρα και Γιουνκέρ άρχισαν ουσιαστικά από την περασμένη Δευτέρα και διήρκεσαν μέχρι και την Πέμπτη. Εγκυρες πηγές αναφέρουν ότι οι δύο άνδρες βρίσκονταν σε συνεχή επαφή και διαβεβαιώνουν ότι ο κ. Γιουνκέρ μετέφερε συνεχώς στο Βερολίνο και στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ τις συζητήσεις με τον κ. Τσίπρα, ενώ αρκετές ήταν οι επαφές και με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι. Η Ισπανία έκανε από τη δική της πλευρά παρεμβάσεις, επιμένοντας ότι δεν πρέπει να δοθεί ούτε χρόνος ούτε νέα συμφωνία στην Ελλάδα. Ολα τα θετικά ή αρνητικά που συνέβησαν σε αυτές τις συνομιλίες, ο κ. Γιουνκέρ, διαβεβαιώνουν κυβερνητικές πηγές, τα κατέγραφε και προσπαθούσε να ισορροπήσει και έτσι φθάσαμε στην επιστολή Βαρουφάκη. Η πλέον θετική πρωτεύουσα ήταν το Παρίσι. Ο Φρανσουά Ολάντ, είτε με παραινέσεις προς τον Ελληνα πρωθυπουργό είτε προς τον κ. Γιουνκέρ, επιδίωκε μια αξιοπρεπή συμφωνία, ενώ ο κ. Ρέντσι, αν και είχε την ίδια θέση, τήρησε πιο διακριτική στάση. Στην Αθήνα ο πρωθυπουργός βρισκόταν σε συνεχείς συσκέψεις με το οικονομικό επιτελείο. Ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης θεωρούσε σχεδόν βέβαιη την αποδοχή της επιστολής από την Επιτροπή, αλλά και από τη Γερμανία, με το σκεπτικό ότι πέρα από αυτή την επιστολή, η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να πάει, δηλαδή ήταν η τελευταία γραμμή υποχώρησης. Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι την περασμένη Πέμπτη, λίγες ώρες μετά την παραλαβή της επιστολής από τον κ. Ντάισελμπλουμ, συνεδρίασε το Euroworking Group, στο οποίο όμως εκλήθη μόνος του ο κ. Χουλιαράκης, χωρίς συνεργάτες, κάτι που οδήγησε σε ασφυκτικές πιέσεις. Ουσιαστικά ήταν μόνος εναντίον όλων. Ο κ. Χουλιαράκης είχε μεταβεί στις Βρυξέλλες από το βράδυ της Τετάρτης. Στην κυβέρνηση επικράτησε αναστάτωση, ωστόσο τόσο στο οικονομικό επιτελείο όσο και στο Μέγαρο Μαξίμου εξέφραζαν την ελπίδα πως θα υπάρξει λύση, παράλληλα όμως άρχισαν να συζητούν και εναλλακτικά σενάρια. Εσωκομματικά Η ένταση στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές επηρέασε όλον τον κομματικό μηχανισμό. Στο Κυβερνητικό Συμβούλιο, στην Πολιτική Γραμματεία της περασμένης Κυριακής και σε άτυπες συσκέψεις είχε γίνει έντονη συζήτηση για απουσία ενημέρωσης και κυρίως για τις κατευθύνσεις της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά την επιμονή στις λεγόμενες «κόκκινες» γραμμές. Ηδη πολλά στελέχη, ακόμη και η Αριστερή Πλατφόρμα, δεν αντέδρασαν στην απόσυρση της θέσης για διαγραφή του χρέους και έριξαν το βάρος στο να μη γίνει αποδεκτή καμία συμφωνία που θα είναι συνέχεια του γνωστού Χαρδούβελη. Ο κ. Τσίπρας είχε προσωπικές επαφές με κομματικά στελέχη, στα οποία επισήμανε τις δυσκολίες. Από τις συζητήσεις αυτές ήταν που ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να οξύνει την αντιπαράθεσή του με το Βερολίνο με τις γνωστές επικρίσεις κατά του κ. Σόιμπλε στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Την περασμένη Τρίτη, ο Γερμανός πρέσβης στην Αθήνα, δρ Πέτερ Σόοφ, περνούσε το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου για να συναντηθεί με τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά. Ο δρ Σόοφ, σύμφωνα με πληροφορίες, διέψευσε κατηγορηματικά όσα δημοσιεύονταν στον ευρωπαϊκό Τύπο περί δυσφορίας του Βερολίνου στο πρόσωπο του κ. Βαρουφάκη. Και κάπου εκεί, μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν με επίταση να συνεδριάσουν τα κομματικά όργανα και να συζητήσουν τις εξελίξεις, θεωρώντας ότι το κόμμα βρίσκεται στο περιθώριο... Ο ρόλος του Σόιμπλε και η νέα «βεντέτα» με τον Βαρουφάκη Των ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν στο γκαράζ του κτιρίου Lex, όπου συνεδρίαζε την περασμένη εβδομάδα το Eurogroup, όταν έμαθε ότι η ελληνική αντιπροσωπεία είχε πρόβλημα με το κοινό ανακοινωθέν, κάθε λέξη του οποίου είχε εξετάσει εξονυχιστικά ο Γιάνης Βαρουφάκης. Οι Γερμανοί εξεπλάγησαν από τον βαθμό στον οποίο ο ίδιος ο Ελληνας υπουργός συμμετείχε στις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης και ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι, ύστερα από εξαντλητικές διαβουλεύσεις, τελικά απέρριψε το ανακοινωθέν. Περίμεναν μεγαλύτερη συμμετοχή από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, που όμως δεν παρενέβη. Αντ αυτού μιλούσε συνεχώς στα ελληνικά στο κινητό του. Ο κ. Σόιμπλε δεν είχε διάθεση για περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Συνεννοήθηκε με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος μετέφερε το μήνυμα στην ελληνική πλευρά: το ανακοινωθέν δεν επιδεχόταν περαιτέρω τροποποιήσεις. Οταν προσγειώθηκε στο Βερολίνο, ο Γερμανός υπουργός πληροφορήθηκε ότι δεν υπήρχε κοινό ανακοινωθέν. Η περιφρονητική στάση του παλαιότερου υπουργού Οικονομικών του Eurogroup απέναντι στον νεότερο δεν αντανακλά μόνο μια ασύμβατη <<<<<< Η αξιοσημείωτα σιωπηλή Αγκελα Μέρκελ και το αυστηρό μήνυμα ότι η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνεται μέσω δηλώσεων στα... ΜΜΕ. προσωπική χημεία, αλλά και ευθέως συγκρουόμενες πολιτικο-ιδεολογικές προκείμενες. Ο αρχιερέας της πανευρωπαϊκής λιτότητας και ο θεωρητικός της όχι-καιτόσο «μετριοπαθούς πρότασης» για την ανατροπή της ήταν αναπόφευκτο να μην ενθουσιάσουν ο ένας τον άλλον. Χάσμα εμπιστοσύνης Το βαθύτερο πρόβλημα, πέρα από τα διπλωματικά ατοπήματα και τα διαπραγματευτικά αυτογκόλ της Αθήνας, είναι ένα άκρως ανησυχητικό χάσμα εμπιστοσύνης. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της επιστολής Βαρουφάκη την Πέμπτη, με την οποία η Αθήνα αιτήθηκε την παράταση της δανειακής σύμβασης. Η επιστολή, παρά την εξαιρετικά εποικοδομητική της ασάφεια (περισσότεροι από ένας Γερμανοί αξιωματούχοι την επαίνεσαν διφορούμενα για την επιδέξια σύνταξή της), αποτελεί σημαντική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Παρ όλα αυτά, εντός ολίγης ώρας από τη διαρροή που η ίδια είχε λάβει χώρα λίγο μετά την κατάθεση της επιστολής το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών έστειλε την αρνητική του απάντηση. Μιλώντας στην «Κ», στελέχη του εστίαζαν στο σημείο της επιστολής που αναφέρει τους «τεχνικούς διακανονισμούς» που «ακυρώθηκαν» από τις εκλογές του Ιανουαρίου, σημειώνοντας ότι το τι ακυρώνεται και τι όχι πρέπει να το αξιολογήσει η τρόικα. Επιπλέον, σε μία αποστροφή ενδεικτική της κατάρρευσης εμπιστοσύνης, τόνιζαν ότι ο μόνος σκοπός της επιστολής είναι να εξασφαλίσει η Ελλάδα πρόσβαση σε νέο δανεισμό μέσω εντόκων γραμματίων και σε καλύτερες συνθήκες ρευστότητας για τις τράπεζες, χωρίς πραγματικά να δεσμευθούν σε τίποτα. Στο περιβάλλον της Aγκελα Μέρκελ, που έχει παραμείνει αξιοσημείωτα σιωπηλή καθώς εξελίσσεται αυτό το ελληνογερμανικό ψυχόδραμα, υπήρξε δυσφορία την Πέμπτη με την άμεση αυτή αντίδραση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών στην επιστολή Βαρουφάκη. Οι άνθρωποι της καγκελαρίου θεωρούν εξαιρετικά προβληματικό το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση μεταξύ Αθήνας και Βερολίνου διεξάγεται σε μεγάλο βαθμό διά των ΜΜΕ. Κεντρικό εμπόδιο στη διαπραγμάτευση αποτελεί η γερμανική αντίληψη αναντιστοιχίας μεταξύ των γενικόλογων όπως τις αντιλαμβάνονται δεσμεύσεων της αίτησης παράτασης και των συγκεκριμένων μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση στη Βουλή. Το ζήτημα της διεύρυνσης της εφαρμογής των 100 δόσεων, ειδικότερα, έχει πλήξει την αξιοπιστία της Αθήνας στα μάτια του Βερολίνου. Ιδιαίτερα κρίσιμο θεωρείται και το μέτωπο της εργασιακής ευελιξίας. Η ανατροπή των σχετικών μεταρρυθμίσεων δεν έχει μεν δημοσιονομικό κόστος, αλλά θα αποτελούσε «κόκκινο» πανί για τη γερμανική κυβέρνηση συνεργασίας και όχι μόνον για τους κεντροδεξιούς της κ. Μέρκελ. Το συνταξιοδοτικό και οι αποκρατικοποιήσεις είναι επίσης πεδία έντονου γερμανικού προβληματισμού για τις προθέσεις του κ. Τσίπρα. Τα μηνύματα είναι σαφή: Πρώτον, η Ελλάδα δανειοδοτήθηκε με συγκεκριμένους όρους και δεν πρέπει να καταργήσει μεταρρυθμίσεις που αποτέλεσαν όρους για την απελευθέρωση δόσεων. Δεύτερον, δεν γίνεται να συνεχιστεί η διάσταση μεταξύ διεθνών δεσμεύσεων της Αθήνας και νομοθετικών πρωτοβουλιών στο εσωτερικό που κινούνται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Γιάνης Βαρουφάκης. Ο αρχιερέας της πανευρωπαϊκής λιτότητας και ο θεωρητικός της όχι-και-τόσο «μετριοπαθούς πρότασης» για την ανατροπή της ήταν αναπόφευκτο να μην ενθουσιάσουν ο ένας τον άλλον. Αυστηρή πιστωτική γραμμή Υπάρχει και ένα ακόμα. Κορυφαίοι Γερμανοί αξιωματούχοι διεμήνυσαν στην «Κ» ότι είναι λάθος της Αθήνας που έχει επενδύσει στις πρωτοβουλίες του Ζ.Κ. Γιουνκέρ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οπως σημειώνουν, η Κομισιόν προσπαθεί μέσω του ελληνικού ζητήματος να αυξήσει την επιρροή της στη διαχείριση της ευρωπαϊκής κρίσης. Ωστόσο λένε δεν συνεισφέρει ούτε ένα ευρώ για τα προγράμματα διάσωσης: «Οι τελικές αποφάσεις λαμβάνονται από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης». Ο κ. Σόιμπλε, μετά το Ecofin της περασμένης Τρίτης, είπε όχι χωρίς κακία ότι τα περισσότερα μέλη του Εurogroup γνωρίζουν το ελληνικό Μνημόνιο καλύτερα από τους Ελληνες υπουργούς. Σχετικά γρήγορα η γερμανική πλευρά αντελήφθη την προσπάθεια της Αθήνας να υποβαθμίσει το Eurogroup. Ωστόσο, ο σκόπελος Σόιμπλε δεν αποφεύγεται εύκολα κάτι το οποίο είχε καταστήσει σαφές η κ. Μέρκελ τον περασμένο Σεπτέμβριο και στον τέως πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, όταν του είπε ότι οι φοροελαφρύνσεις που επεδίωκε έπρεπε να λάβουν την έγκριση του υπουργείου Οικονομικών. «Η βαθύτερη λογική μας είναι απλή», λέει ένας Γερμανός αξιωματούχος: «Τα προγράμματα διάσωσης δεν μπορούν να καθορίζονται από εκείνους που διασώζονται. Διέπονται από κανόνες. Και για τη διαμόρφωσή τους παίζουν ρόλο εκείνοι που πληρώνουν. Κυρίως. Αυτό δεν αλλάζει επειδή αλλαξε μία κυβέρνηση». Δίαυλοι και δηλώσεις Παρά τα εκατέρωθεν πυρά των τριών πρώτων εβδομάδων μεταξύ Αθήνας και Βερολίνου, οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Βερολίνου παραμένουν ανοιχτοί. Η απειρία και η ανορθόδοξη προσέγγιση της νέας κυβέρνησης, ωστόσο, δεν έχουν βοηθήσει να γεφυρωθεί το χάσμα εμπιστοσύνης. «Οι νέοι συνομιλητές μας του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν με εξωγήινους που δεν εχουν ιδέα πώς λειτουργεί η πολιτική Ευρώπη», είπε στην «Κ» Γερμανός αξιωματούχος. Τοποθετήσεις όπως αυτή του Π. Λαφαζάνη για τους «λεγόμενους» Ευρωπαίους εταίρους ή του Π. Κουρουμπλή, που διερωτήθηκε αν οφείλει να πληρώσει τα 10 εκατ. ευρώ που κόστισε η γερμανική τεχνική βοήθεια στον τομέα της Υγείας, σίγουρα δεν βοηθούν στη συνεννόηση. Ακόμα λιγότερο βοήθησε το διαβόητο σκίτσο της «Αυγής» και η παρομοίωση των στελεχών της τρόικας με βασανιστές της CIA από τον λαλίστατο κ. Βαρουφάκη. Η γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα, με επαφές του πρέσβη Πέτερ Σόοφ με τον Νίκο Παππά δύο φορές μετά τις εκλογές, επιχείρησε να ρίξει τους τόνους. Τον ίδιο σκοπό, θεωρητικά, είχε και η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά στο Βερολίνο. Παρά τις κινήσεις αυτές, οι πρώτες τρεις εβδομάδες της νέας συγκυβέρνησης δεν θα εγγραφούν στις χρυσές σελίδες της ιστορίας της διπλωματίας. «Σε ένα Grexit θα χάσουμε 70 δισεκατομμύρια, αλλά αυτό είναι το λιγότερο το μεγαλύτερο πρόβλημα θα είναι πιθανά το γεωπολιτικό», λέει υπηρεσιακός παράγοντας της γερμανικής κυβέρνησης. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», πάντως, ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Νίκος Χουντής διαβεβαίωσε τον ομολογό του Μίχαελ Ροτ ότι δεν υφίσταται ζήτημα γεωπολιτικής στροφής της Αθήνας από την Ευρώπη. Ποιες δυσκολίες εγκυμονεί η τετράμηνη παράταση Του ΒΑΣΙΛΗ ΖΗΡΑ Ακόμη και αν η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές καταλήξει σε συμφωνία, τα δύσκολα για την κυβέρνηση έρχονται, καθώς όσο ευνοϊκή κι αν είναι η τελική απόφαση, θα χρειαστεί να προχωρήσει στη λήψη δημοσιονομικών μέτρων, να ακυρώσει εξαγγελίες και να εφαρμόσει δράσεις του υφιστάμενου Μνημονίου, ενώ την ίδια ώρα θα διαπραγματεύεται το επόμενο πρόγραμμα και την αναδιάρθρωση του χρέους. Η επίτευξη δημοσιονομικών στόχων (χαμηλότερων από αυτούς που είχε το Μνημόνιο) και η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων θα είναι προαπαιτούμενα για την καταβολή δόσεων στη διάρκεια της παράτασης. Δημοσιονομικά. Το οικονομικό επιτελείο θα υποχρεωθεί να λάβει δημοσιονομικά μέτρα ακόμη και αν οι εταίροι δεχθούν την πρόταση της Αθήνας να αναθεωρηθεί ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα φέτος από το 3% του ΑΕΠ στο 1,5%. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες του Γενικού Λογιστηρίου υπολογίζουν ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης του 2014 θα κλείσει τελικά στο 0,6% του ΑΕΠ έναντι αρχικού στόχου του προϋπολογισμού 2,5% και αναθεωρημένου 1,5%. Η σημαντική απόκλιση από τον στόχο οφείλεται στην υστέρηση των φορολογικών εσόδων και των εσόδων φορέων της γενικής κυβέρνησης (δήμων και ασφαλιστικών ταμείων). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γενικού Λογιστηρίου, μόνο εξαιτίας της απόκλισης από τον στόχο του 2014 (carry over), χωρίς τη λήψη μέτρων, το πρωτογενές πλεόνασμα δεν θα ξεπεράσει το 1% του ΑΕΠ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι απαιτούνται μέτρα τουλάχιστον 900 εκατ. ευρώ για να φτάσει το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,5% του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση ενδεχομένως θα πρέπει να βρει περισσότερα μέτρα από 900 εκατ. ευρώ, καθώς η εκτίμηση του Γενικού Λογιστηρίου βασίζεται σε υποθέσεις που μάλλον είναι αισιόδοξες, όπως για παράδειγμα ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι 2,9%. Η πολύμηνη αβεβαιότητα έχει ήδη φρενάρει την οικονομική δραστηριότητα και η πεποίθηση στην τρόικα είναι πως ένας ρυθμός ανάπτυξης της τάξεως του 1% - 1,5% είναι μάλλον ρεαλιστικότερη εκτίμηση πλέον. Επίσης, το ΓΛΚ δεν έλαβε υπόψη του τις επιπτώσεις από τα μέτρα με δημοσιονομικό κόστος που έχουν εξαγγείλει ήδη οι υπουργοί, όπως η ρύθμιση οφειλών στο Δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία, η επαναφορά της 13ης σύνταξης για συνταξιούχους με μηνιαίο εισόδημα έως 700 ευρώ ή το «πάγωμα» των μειώσεων των επικουρικών συντάξεων λόγω της μη εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος. Δεδομένων των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η κυβέρνηση έναντι των πιστωτών, εάν επιμείνει στην εφαρμογή αυτών ή και άλλων μέτρων, το δημοσιονομικό κόστος θα υπολογιστεί σε συνεργασία με την τρόικα και θα πρέπει να ληφθούν ισοδύναμα. Μεταρρυθμίσεις. Οι εταίροι και πιστωτές ζητούν να δεσμευθεί η κυβέρνηση σε συγκεκριμένη μεταρρυθμιστική ατζέντα, όπως επίσης και να μην αναιρέσει άλλες διαρθρωτικές αλλαγές που είχαν γίνει το προηγούμενο διάστημα. Αυτό το τελευταίο θα είναι ίσως το πιο δύσκολο πολιτικά για την κυβέρνηση. Το «πάγωμα» των ιδιωτικοποιήσεων, οι αλλαγές στα εργασιακά και η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ κρίσης επίπεδα, η επαναπρόσληψη των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων θα είναι θέματα που η κυβέρνηση θα πρέπει να ξαναδεί σε συνεργασία με την τρόικα στη διάρκεια των επόμενων ημερών. Ευκολότερο θα είναι το έργο της κυβέρνησης σε θέματα αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, δεδομένου ότι σε αυτά τα σημεία υπάρχει, επί της αρχής τουλάχιστον, σύμπτωση απόψεων με τους πιστωτές. Νέο πρόγραμμα. Η παράταση που δόθηκε είναι 4μηνη και όχι 6μηνη. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα διαπραγματευθεί για το νέο πρόγραμμα και ένα νέο δάνειο, υπό την πίεση ότι θα χρειάζεται τις δόσεις για να πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, συνολικού ύψους 6,7 δισ. ευρώ. EPA / MICHAEL KAPPELER

18 18-ELLADA_Master_cy 21/02/15 00:49 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015 Οι βουλευτές θα ψηφίσουν συμφωνία με τους δανειστές Ο κ. Σταθάκης μιλάει στην «Κ» για Πρόεδρο, ΕΣΠΑ, «κόκκινα δάνεια», εμπορικά Συνέντευξη στη ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΝΙΦΑΒΑ Της ανταποκρίτριάς μας στην ΟΥΑ- ΣΙΓΚΤΟΝ, ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΩΚΟΥ Το χάσμα στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της προκαλούσε πάντα ανησυχία στους Αμερικανούς. Είναι ενδεικτικό ότι την Τετάρτη ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λου είχε διαδοχικές τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Ελληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη και τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ενώ στη συνέχεια μετέβη στον Λευκό Οίκο για να ενημερώσει τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Οι Αμερικανοί προσπάθησαν να είναι πολύ διπλωματικοί στο μήνυμά τους προς τη Γερμανία, καθώς η κυβέρνηση της χώρας έχει στο παρελθόν αποκρούσει δημοσίως τις αμερικανικές συστάσεις. Οπως λέει στην «Κ» ο αναλυτής του ινστιτούτου Peterson Τζέικομπ Κίρκεγκααρντ, «αυτά είναι εσωτερικά θέματα της Ευρωζώνης και η επιρροή ακόμη και Γιώργος Σταθάκης: Η συνεργασία μας με τον ΟΟΣΑ θα προκύψει στη βάση μεταρρυθμίσεων που εμπεριέχονταν στο πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης. Στην εκτίμηση ότι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα ακολουθήσουν την κατεύθυνση, τη «γραμμή» που θα δοθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, ακόμη και στην περίπτωση που θα κληθούν να ψηφίσουν μια συμφωνία που ενδεχομένως δεν θα συμβαδίζει πιστά με τις προεκλογικές, αλλά και τις προγραμματικές δεσμεύσεις του κόμματος, προβαίνει ο υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού. Ο κ. Γιώργος Σταθάκης αποκαλύπτει σήμερα στην «Κ» τα χαρακτηριστικά του νέου νόμου για τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές, τον τρόπο χρηματοδότησης του δημόσιου φορέα διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων, αλλά και το πώς θα λειτουργούν τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Επιχειρήσεων (ΚΕΕΠ). Απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς και στην εσωκομματική αντιπολίτευση για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, δηλώνει χαρακτηριστικά ότι «η στάση της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα δεν υπαγορεύεται από ιδεοληψίες». Τις προηγούμενες ημέρες συναντηθήκατε στην Αθήνα με τον γ.γ. του ΟΟΣΑ και συμφωνήθηκε να έχετε συνεργασία με τον διεθνή οργανισμό. Τι ακριβώς προβλέπει αυτή η συνεργασία; Πώς θα καταφέρετε να συνταιριάξετε την αριστερή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ με πολιτικές του ΟΟΣΑ που χαρακτηρίζονται έως και νεοφιλελεύθερες; Στον ΟΟΣΑ, όπως και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, επικράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες η ατζέντα της «συναίνεσης της Ουάσιγκτον», δηλαδή οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Τα αδιέξοδα που αυτές δημιούργησαν οδήγησαν στο ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης το Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να υπάρχουν θιασώτες αυτών των καταστροφικών πολιτικών, στις οποίες ο ΣΥ- ΡΙΖΑ πάντα εναντιωνόταν. Το ίδιο προφανώς και ισχύει σήμερα. Ευτυχώς, οι προτάσεις του ΟΟΣΑ σήμερα δεν εξαντλούνται στις νεοφιλελεύθερες δοξασίες. Η συνεργασία μας θα προκύψει στη βάση μεταρρυθμίσεων που εμπεριέχονταν στο πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης και αφορούν θέματα όπως ο περιορισμός της φοροδιαφυγής, η μείωση της γραφειοκρατίας για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η αναβάθμιση του συστήματος των δημοσίων προμηθειών, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης και η αναβάθμιση της χώρας σε διεθνές διαμετακομιστικό κέντρο. Μία από τις προτεινόμενες από τον ΟΟΣΑ μεταρρυθμίσεις ήταν όμως και η λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές, με την οποία εσείς και από το βήμα της Βουλής διαφοροποιηθήκατε. Προτίθεστε να αλλάξετε τον νόμο; Τα καταστήματα θα μπορούν να είναι ανοιχτά μόνο στις περιοχές που θα χαρακτηρίζονται τουριστικές. Ο τοπικός δήμος, ο τοπικός εμπορικός σύλλογος και σε κάποιο βαθμό και η περιφέρεια θα προσδιορίζουν ποια είναι η τουριστική περιοχή και πόσους και ποιους μήνες του χρόνου θέλουν να δουλεύουν Κυριακή. Εάν ο Δήμος Αθηναίων, ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών θέλουν να χαρακτηρίσουν τουριστική περιοχή το κέντρο της Αθήνας, είναι δικαίωμά τους. Εχετε προαναγγείλει τη δημιουργία ενός δημόσιου φορέα στον οποίο θα μεταφερθούν τα «κόκκινα» δάνεια. Από πού θα χρηματοδοτηθεί ο φορέας αυτός; Θα αγοράσει το Δημόσιο τα δάνεια από τις τράπεζες και αν ναι, ποια θα είναι η έκπτωση αυτή; Κεφάλαια για τη χρημ&