Γράφοντας το Όταν όλα καταρρέουν

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Γράφοντας το Όταν όλα καταρρέουν"

Transcript

1 Γράφοντας το Όταν όλα καταρρέουν Κάτι παράξενο συµβαίνει στο διάστηµα που µεσολαβεί ανάµεσα στη στιγµή που παραδίδεται ένα µυθιστόρηµα στον επιµελητή και την ηµέρα που εντέλει κυκλοφορεί. Το βιβλίο, που τόσο καιρό ήταν κάτι ελαστικό, ευµετάβλητο ώστε να ενσωµατώνει κάθε καινούργια σκέψη, κάθε απόχρωση της διάθεσης του συγγραφέα, αρχίζει να παγιώνεται, να στερεοποιείται. Ανακαλύπτει κανείς ότι η καρέκλα που ως χθες µπορούσε να συρθεί στην άλλη άκρη του δωµατίου είναι πλέον καρφωµένη στο πάτωµα. Το µυθιστόρηµα αρχίζει να κλείνει τις πόρτες του στον συγγραφέα που το οικοδόµησε µε τις προσωπικές του ανησυχίες και διαισθήσεις. Εκείνος, που το γνωρίζει µε ακρίβεια χιλιοστού, που επινόησε τους εσωτερικούς του µηχανισµούς, αρχίζει σιγά σιγά να ξεχνά πώς το δηµιούργησε. Όσο πιο στιβαρή υπόσταση αποκτά για τον έξω κόσµο, τόσο πιο απρόσιτες γίνονται για τον συγγραφέα οι τυχαίες ανακαλύψεις, οι ανατροπές, οι ιδέες που έµειναν στην άκρη, το εφήµερο κλίµα του, οι απροσδόκητες συνδέσεις και οι ακλόνητες παρορµήσεις που τον οδήγησαν στις λέξεις εκείνες, και µόνο σ αυτές, που στέκουν αραδιασµένες στη σελίδα µε έναν αέρα εξουσίας να τις τυλίγει, θαρρείς και ήταν εξαρχής προορισµένες να γραφτούν. Ο συγγραφέας που δεν πάει καιρός αφότου κλείδωσε την πόρτα, χάνει το κλειδί. Σκέφτηκα λοιπόν, προτού γλιστρήσουν µακριά µου, να επιχειρήσω να καταγράψω τις αφετηρίες απ όπου ξεπήδησαν ορισµένα στοιχεία του µυθιστορήµατός µου Όταν όλα καταρρέουν. Από πού αναδύθηκαν τα στοιχεία αυτά και τις απρόσµενες µεταµορφώσεις που υπέστησαν ενόσω µετατρέπονταν στις υπόγειες δυνάµεις που κινούσαν τη γραφή. Το µυθιστόρηµα το αφηγούνται τέσσερις φωνές, ωστόσο για τις ιστορίες που λέει η καθεµία, για το πώς συνδέονται µεταξύ τους στο βιβλίο και για τη µεγαλύτερη ιστορία που συνθέτουν δεν θα µιλήσω πολύ, θα αφήσω το µυθιστόρηµα να τα αποκαλύψει µόνο του. Αντ αυτών θα µιλήσω για ένα γραφείο, για έναν καρχαρία, για µια µικρή λίµνη και για ένα δωµάτιο που παύει να υπάρχει σε µια πόλη, απλώς για ξαναστηθεί πολλά χρόνια αργότερα σε µιαν άλλη. Το γραφείο Έναν χρόνο µετά τη γέννηση του πρώτου µου γιου άρχισα και πάλι να γράφω. Είχε περάσει πολύς καιρός χωρίς να γράψω το παραµικρό και αυτό που ξεπρόβαλε τελικά ήταν η σύντοµη ιστορία µιας συγγραφέα από τη Νέα Υόρκη, η οποία «κληρονοµεί» στις αρχές της δεκαετίας του εβδοµήντα µερικά έπιπλα από έναν νεαρό Χιλιανό ποιητή, ονόµατι Ντάνιελ Βάρσκι. Ο Βάρσκι επιστρέφει στο Σαντιάγο σύντοµα συλλαµβάνεται από τη µυστική αστυνοµία του Πινοσέτ και τα ίχνη του χάνονται. Η Χιλή µού είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον για κάποιο διάστηµα, αρχικά ως ένα σχεδόν φανταστικό µέρος στην άκρη του κόσµου αυτός ήταν ο τρόπος µε τον οποίο εµφανιζόταν στο τελευταίο µου µυθιστόρηµα Η ιστορία του έρωτα και στη συνέχεια ως ένας τόπος πραγµατικός, όπου χιλιάδες άνθρωποι εξαφανίστηκαν, και σε πολλές περιπτώσεις βασανίστηκαν προτού δολοφονηθούν. Η σκέψη τού τι είχε συµβεί στους ανθρώπους εκείνους άρχισε να µε κατατρώει. ιάβασα κάθε βιβλίο σχετικά µε το θέµα, είδα και το τελευταίο ντοκιµαντέρ, και κατέληξα να δυσκολεύοµαι να κοιµηθώ τις νύχτες. Φαντάζοµαι πως διαισθανόµουν, κατά κάποιον τρόπο, ότι η φρίκη που ένιωθα και η ανάγκη να την εξερευνήσω ως τα απώτατα όριά της είχαν να κάνουν µε έναν απύθµενο φόβο που για πρώτη φορά γνώρισα όταν έγινα µητέρα: τον φόβο για τη ζωή του παιδιού µου και την αίσθηση του πόσο ανίσχυρη ήµουν να το προστατέψω από τόσο πολλά. Ωστόσο, η ιστορία που έγραψα δεν αφορούσε τελικά τη µητρότητα, όχι άµεσα, ή τη Χιλή και τον Πινοσέτ, ούτε καν τους αγνοούµενους για τους οποίους τόσο πολλά είχα διαβάσει. Αντιθέτως, µιλούσε για τη νεαρή αµερικανίδα συγγραφέα, της οποίας τα µυθιστορήµατα εκδίδονται αργότερα, και που για τα επόµενα είκοσι επτά χρόνια συνεχίζει να γράφει στο γραφείο του φίλου της, του νεκρού ποιητή Ντάνιελ Βάρσκι. Έγινε µια ιστορία που µιλούσε για ένα γραφείο, και, υποθέτω, για το βάρος όσων µας κληροδοτούνται, άλλη µια σκέψη που συχνά µε απασχολούσε ως νέα µητέρα. Η ιστορία δηµοσιεύτηκε, και σχεδόν µισό χρόνο αργότερα συµπεριλήφθηκε σε µια ανθολογία 1. Μου ζητήθηκε να γράψω µια παράγραφο σχετικά µε το ερέθισµα που οδήγησε στη συγγραφή της. Κάθισα στο δωµάτιο όπου εργάζοµαι στο σπίτι µου, προσπαθώντας να 1 The Best American Short stories

2 σκεφτώ τι να γράψω. Και καθώς σκεφτόµουν, σήκωσα το βλέµµα µου και κοίταξα, φυσικά, το γραφείο µου. Λέω σήκωσα το βλέµµα επειδή και εδώ, αυτό που µόλις τη στιγµή εκείνη άρχισα να συνειδητοποιώ θα είναι ήδη ολοφάνερο στον αναγνώστη το γραφείο στο οποίο γράφω είναι ένα µάλλον τερατώδες πράγµα, µε έναν κάθετο τοίχο από συρτάρια που υψώνονται πάνω από την επιφάνεια εργασίας, ακριβώς σαν το γραφείο στην ιστορία. Στην πραγµατικότητα και γνωρίζω ότι είναι σαν να λέω πως έγραφα µε τα µάτια κλειστά η οµοιότητα ανάµεσα στο γραφείο που µονοπώλησε την ιστορία και σε εκείνο πάνω στο οποίο γράφτηκε η ιστορία δεν πέρασε ποτέ από το µυαλό µου. Ήταν κάτι που έκτοτε σκέφτοµαι ως ένα τυφλό σηµείο, ως κάποιο κόλπο που σκαρώνει ο συγγραφικός νους στον εαυτό του προκειµένου να διαφυλάξει την ελευθερία του, να επινοήσει πράγµατα απαλλαγµένος από τον ζυγό της πραγµατικότητας, να επισκεφτεί µέρη όπου σε αντίθετη περίπτωση δεν θα είχε το θάρρος να φτάσει. Ακολουθεί η παράγραφος που εντέλει έγραψα για την ανθολογία εξηγώντας την πηγή της ιστορίας: Κληρονόµησα το γραφείο στο οποίο γράφω από τον προηγούµενο ιδιοκτήτη του σπιτιού µου, ο οποίος το είχε σχεδιάσει σύµφωνα µε τις εσωτερικές διαστάσεις του χώρου. Ήταν ένα έπιπλο επιβλητικό, πολύ πιο ογκώδες από οποιοδήποτε γραφείο θα επέλεγα εγώ για τον εαυτό µου το χρησιµοποιώ κυρίως επειδή δεν έχω ιδέα πώς να το αποσυναρµολογήσω και να το κατεβάσω από τη σκάλα, και επειδή έχω την εντύπωση ότι κανένας άλλος δεν θα το ήθελε, κάτι που µοιάζει θλιβερό, καθώς θα ήταν κρίµα να πάει χαµένο. Προτού φύγει, ο προκάτοχός µου έβαλε έναν τεχνίτη να αφαιρέσει έναν µεγάλο τετράγωνο βαµµένο ταµπλά που ήταν ενσωµατωµένος ανάµεσα στα ράφια, και ο οποίος πρέπει να είχε κάποια αξία για κείνον. Άφησε ένα κενό στην ξύλινη επένδυση, ακριβώς πάνω από το κεφάλι µου, το οποίο ποτέ δεν βρήκα τρόπο να επιδιορθώσω ή να καλύψω. Είναι µια άσχηµη τρύπα, και στην αρχή µού φαινόταν απαραίτητο να κάνω κάτι γι αυτήν, µε τον καιρό, όµως, συµφιλιώθηκα µαζί της, ή τουλάχιστον µε την ιδέα ότι η τρύπα και το γραφείο αποτελούν µέρος ενός φορτίου. Ωστόσο η ιστορία κυριολεκτικά δεν τελειώνει εκεί. Λίγο περισσότερο από έναν χρόνο µετά τη δηµοσίευσή της, αδυνατώντας να πάψω να σκέφτοµαι τη συγγραφέα εκείνη και το γραφείο που είχε κληρονοµήσει, επέστρεψα και πάλι σε αυτήν. Τι θα συνέβαινε, αναρωτιόµουν, αν το γραφείο στο οποίο έγραφε επί είκοσι επτά χρόνια έπαυε πια να της ανήκει; Η εν λόγω ιστορία έγινε η αρχή ενός µυθιστορήµατος του οποίου τα πολλά µέρη συνδέονται, άλλοτε άµεσα και άλλοτε ασαφώς, µέσω των διαδροµών του τεράστιου εκείνου γραφείου. Ιδού η Νάντια, η συγγραφέας που κληρονόµησε το γραφείο από τον Ντάνιελ Βάρσκι, καθώς το περιγράφει πολύ αργότερα στην εξέλιξη του µυθιστορήµατος (παρεµπιπτόντως, τα λόγια της απευθύνονται σε έναν δικαστή): Θυµάµαι πώς τόσα χρόνια πριν σχεδόν δείλιασα όταν οι µεταφορείς πέρασαν το γραφείο του Ντάνιελ Βάρσκι από την πόρτα. Ήταν πολύ µεγαλύτερο απ ό,τι θυµόµουν, λες κι είχε διογκωθεί ή πολλαπλασιαστεί (είχε όντως τόσο πολλά συρτάρια;) από την τελευταία φορά που το είχα δει δύο εβδοµάδες νωρίτερα στο διαµέρισµά του. εν πίστευα ότι θα χωρούσε, και ύστερα δεν ήθελα να φύγουν οι µεταφορείς γιατί φοβόµουν, κύριε πρόεδρε, να µείνω µόνη µε τη σκιά που έριχνε στο δωµάτιο. Θαρρείς και το διαµέρισµά µου είχε ξαφνικά βυθιστεί στη σιωπή ή ότι είχε αλλάξει η χροιά της σιωπής, σαν τη σιωπή µιας αδειανής σκηνής σε αντίθεση µε τη σιωπή µιας σκηνής όπου κάποιος έχει τοποθετήσει ένα και µόνο γυαλιστερό µουσικό όργανο. Ήµουν καταβεβληµένη και ήθελα να κλάψω. Πώς ήταν δυνατό να γράψω σε ένα τέτοιο γραφείο; Το γραφείο ενός µεγάλου µυαλού, όπως είπε ο Σ. την πρώτη φορά που τον πήγα στο σπίτι µου χρόνια αργότερα, ίσως ακόµα και το γραφείο του Λόρκα, για όνοµα του Θεού! Αν έπεφτε πάνω σε άνθρωπο θα µπορούσε να τον συνθλίψει. Αν προηγουµένως το διαµέρισµά µου φαινόταν µικρό, τώρα έµοιαζε µικροσκοπικό. Την ώρα όµως που καθόµουν ζαρωµένη στη σκιά του θυµήθηκα, για κάποιο λόγο, µια ταινία που είχα δει για τους Γερµανούς µετά τον Πόλεµο, για το πώς λιµοκτονούσαν και αναγκάστηκαν να αποψιλώσουν όλα τα δάση για να εξασφαλίσουν καυσόξυλα ώστε να µην πεθάνουν από το κρύο, και όταν δεν είχαν αποµείνει πια άλλα δέντρα πώς έστρεψαν τα τσεκούρια τους στα έπιπλα κρεβάτια, τραπέζια και ερµάρια, οικογενειακά κειµήλια, τίποτα δεν γλίτωσε, ναι, ξαφνικά υψώθηκαν 2

3 µπροστά στα µάτια µου τυλιγµένοι µε παλτά που θύµιζαν βρόµικους επιδέσµους, πελεκώντας τα πόδια απ τα τραπέζια και τα χέρια απ τις καρέκλες, ενώ µια µικρή πεινασµένη φωτιά τριζοβολούσε ήδη στα πόδια τους, και αισθάνθηκα το γαργάληµα ενός γέλιου στην κοιλιά µου: φαντάσου τι θα είχαν κάνει µε ένα τέτοιο γραφείο. Θα είχαν ορµήσει πάνω του σαν όρνεα σε κουφάρι λιονταριού τι ωραία φωτιά θα ήταν αυτή, το ξύλο θα κρατούσε µέρες και τώρα είχα πράγµατι ξεσπάσει σε δυνατά χάχανα, έτρωγα τα νύχια µου και χαµογελούσα σχεδόν ειρωνικά στο ταλαίπωρο, υπερανεπτυγµένο γραφείο που είχε γλιτώσει παρά τρίχα από τις φλόγες, για να φανεί αντάξιο ενός Λόρκα, ή έστω του Ντάνιελ Βάρσκι, προτού εγκαταλειφθεί στα χέρια ενός ατόµου σαν εµένα. ιέτρεξα µε τα δάχτυλά µου τη γρατσουνισµένη επιφάνεια και τεντώθηκα να χαϊδέψω τα πόµολα των άφθονων συρταριών του, καµπουριασµένο καθώς έστεκε κάτω από το ταβάνι, γιατί τώρα είχα αρχίσει να το βλέπω µε άλλο µάτι η σκιά που έριχνε ήταν σχεδόν ενθαρρυντική. Έλα, έµοιαζε να λέει, σαν αδέξιος γίγαντας που απλώνει την πατούσα του για να πηδήξει πάνω της το µικρό ποντικάκι, και ύστερα φεύγουν µαζί µακριά, περνώντας πάνω από λόφους και πεδιάδες, µέσα από δάση και κοιλάδες. Έσυρα την καρέκλα µου στο πάτωµα (εξακολουθώ να θυµάµαι τον ήχο που έκανε, ένα µακρόσυρτο γδάρσιµο που χάραξε τη σιωπή), και έκπληκτη διαπίστωσα πόσο µικρή φαινόταν δίπλα στο γραφείο, σαν καρέκλα παιδιού ή σαν εκείνη που είχε το µωρό αρκουδάκι στην ιστορία της Χρυσοµαλλούσας, σίγουρα θα έσπαγε αν προσπαθούσα να καθίσω πάνω της, αλλά όχι, ήταν ό,τι έπρεπε. Έβαλα τα χέρια µου στο γραφείο, πρώτα το ένα και ύστερα το άλλο, ενώ η σιωπή έµοιαζε να πιέζει τα παράθυρα και τις πόρτες. Σήκωσα τα µάτια µου και το ένιωσα, κύριε πρόεδρε, εκείνο το κρυφό σκίρτηµα χαράς, και τότε, ή αρκετά σύντοµα, η αµετάβλητη πραγµατικότητα του γραφείου εκείνου, του πρώτου πράγµατος που αντίκριζα κάθε πρωί όταν άνοιγα τα µάτια µου, ανανέωσε την αίσθησή µου ότι ο εν δυνάµει εαυτός µου, το ιδιαίτερο εκείνο χάρισµα που µε έκανε να ξεχωρίζω και στο οποίο ήµουν υπόχρεη, είχε αναγνωριστεί. Η δεξαµενή µε τον καρχαρία Αν όταν έγραφα την ιστορία, τα µάτια µου ήταν κλειστά στην προέλευση του φανταστικού γραφείου, για πολύ καιρό ήταν επίσης κλειστά και στον κρίσιµο ρόλο που είχε αρχίσει να παίζει το γραφείο στο µυθιστόρηµα που αργά σχηµατιζόταν. Ποτέ δεν έγραψα έχοντας κάποιου είδους πλάνο ή σχέδιο κατά νου, προσπαθούσα να ακολουθώ το τυχαίο και τη διαίσθηση. Η τελική δοµή πάντοτε αναδύεται από τις λέξεις και τις αφηγήσεις καθώς αυτές ξεδιπλώνονται, και για το µεγαλύτερο µέρος της διαδικασίας είµαι χαµένη και αβέβαιη, αφήνοντας µόνο µια διάθεση και τις πιο ανθεκτικές ιδέες να µε καθοδηγούν. Όσο µεγαλύτερη εµπειρία αποκτώ ως συγγραφέας, τόσο περισσότερο βασίζοµαι στην αβεβαιότητα αυτή, τόσο πιο βαθιά αφήνω κάθε φορά τον εαυτό µου να βυθιστεί στο άγνωστο, τόσο πιο µακριά από την αφετηρία αφήνω να περιπλεχθούν τα µονοπάτια που τελικά θα έπρεπε να συγκλίνουν, ή τουλάχιστον να καταλήξουν κάπου. Τούτη τη φορά άρχισα να γράφω µε τη φωνή τεσσάρων χαρακτήρων που ζούσαν πολύ διαφορετικά, µακριά ο ένας από τον άλλο σε τόπο και ενίοτε και σε χρόνο. Καµία αίσθηση δεν είχα του γιατί έπρεπε να ζουν µαζί κάτω απ την ίδια στέγη ή ακόµα κι αν υπήρχε ο παραµικρός λόγος να ζουν µαζί. Ακούσατε τη µια φωνή της συγγραφέα, της Νάντια, που αναγκάζεται να αποχωριστεί το γραφείο της έπειτα από είκοσι επτά χρόνια. Καθώς η ιστορία της διευρυνόταν, άρχισα επίσης να γράφω µε ένα πλήθος άλλων φωνών, µία εκ των οποίων ανήκει σε έναν ηλικιωµένο Ισραηλινό πατέρα που απευθύνεται στον αποξενωµένο γιο του. Τον καιρό εκείνο περίπου επισκέφτηκα µια φίλη µου, ζωγράφο, στο εργαστήρι της. Η φίλη µου διαθέτει ίσως την πιο εκκεντρική και εκρηκτική φαντασία που έχω συναντήσει ποτέ, και πάντοτε µου αρέσει να την ακούω να µιλά για τις ιδέες της. Την ηµέρα εκείνη, ανάµεσα στους διάφορους µισοτελειωµένους καµβάδες, υπήρχε ένας όπου απεικονίζονταν άνθρωποι ξαπλωµένοι ένα γύρο σε µια µεγάλη αίθουσα, άλλοι σε ράντζα άλλοι στο πάτωµα. Ο πίνακας είχε ήδη τιτλοφορηθεί «Πώς θεραπεύσαµε τον λοιµό», και σκαρφαλωµένη σε µια σκάλα, η φίλη µου άρχισε να περιγράφει τη σκέψη να ζωγραφίσει έναν τεράστιο καρχαρία να κείται σε πρώτο πλάνο ένας από τους ασθενείς θα µπορούσε να είναι συνδεδεµένος, τρόπον τινά, µαζί του µε σωληνάκια. 3

4 Ύστερα µιλήσαµε για άλλα πράγµατα, και στη συνέχεια αποχαιρέτησα τη φίλη µου και γύρισα στο σπίτι. Η εικόνα, όµως, του τροµερού εκείνου καρχαρία που δεν είχε ακόµη ζωγραφιστεί µε ακολούθησε. Γνώριζα, χωρίς να ξέρω το πώς και το γιατί, ότι ένα στοιχείο του µυθιστορήµατος που ήθελα να γράψω ήταν ενσωµατωµένο στον καρχαρία εκείνο, ή µάλλον στη σχέση ανάµεσα στον καρχαρία και το άτοµο ή ίσως τα άτοµα που θα λάµβαναν κάτι από εκείνον ή ενδεχοµένως θα του µετέδιδαν εκείνα κάτι µέσα από σωληνάκια και καλώδια. Άρχισα λοιπόν να γράφω κάτι που πίστευα πως θα εξελισσόταν σε ένα ολόκληρο µυθιστόρηµα για έναν καρχαρία και κάποιους ανθρώπους που συνδέονται µαζί του ενώ ονειρεύονται, ώσπου έπειτα από αρκετές σελίδες προς τη λάθος κατεύθυνση, η ιστορία άρχισε να καταποντίζεται, ολοένα και πιο βαθιά, να µικραίνει ολοένα και περισσότερο, µέχρι που εγκιβωτίστηκε εξ ολοκλήρου σε άλλες ιστορίες που ξεπρόβαλαν γύρω της. Εντέλει, έγινε απλώς το βιβλίο που έγραφε σε νεαρή ηλικία ένας από τους ήρωες ο αποξενωµένος γιος του Ισραηλινού πατέρα προτού εγκαταλείψει τη συγγραφή, γίνει δικηγόρος και, αργότερα, δικαστής. Ιδού τα λόγια του πατέρα, του Ααρών, που θυµάται το βιβλίο ενώ απευθύνεται στον ώριµο πλέον, και σχεδόν ξένο, γιο του: εν εγκρίνω το σχέδιο, σου είπα. Γιατί; ρώτησες επιτακτικά, µε θυµωµένα µικρά µάτια. Τι θα γράψεις; ρώτησα. Μια πολύπλοκη ιστορία, µου είπες, για τέσσερις, έξι ή ίσως οχτώ ανθρώπους που ξαπλωµένοι σε δωµάτια συνδέονται µε ένα σύστηµα ηλεκτροδίων και καλωδίων µε έναν µεγάλο λευκό καρχαρία. Όλη τη νύχτα ο καρχαρίας επιπλέει σε µια φωτισµένη δεξαµενή, ονειρεύεται τα όνειρα των ανθρώπων αυτών. Όχι, όχι τα όνειρα, τους εφιάλτες, τα πράγµατα που είναι πολύ δύσκολο να αντέξεις. Κοιµούνται, λοιπόν, και µέσω των ηλεκτροδίων τα τροµακτικά πράγµατα τούς αφήνουν και κυλούν στο τροµερό ψάρι µε το σηµαδεµένο δέρµα που µπορεί να αντέξει όλη τη συσσωρευµένη δυστυχία. Όταν τελείωσες άφησα να περάσει ένα ικανό διάστηµα σιωπής προτού µιλήσω. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι; ρώτησα. Άνθρωποι, απάντησες. Έφαγα µια χούφτα φιστίκια παρατηρώντας το πρόσωπό σου. εν ξέρω από πού ν αρχίσω µε τα προβλήµατα της ιστοριούλας σου, σου είπα. Προβλήµατα; επανέλαβες, µε τη φωνή σου να δυναµώνει και να σπάει. Στα βάθη των µατιών σου η µητέρα σου έβλεπε τον πόνο ενός παιδιού που µεγαλώνει µε έναν τύραννο, τελικά όµως το γεγονός ότι ποτέ δεν έγινες συγγραφέας δεν είχε καµιά σχέση µ εµένα. Και πάλι ο πατέρας, αργότερα στο µυθιστόρηµα, ενώ περιγράφει πώς έφτασε να διαβάζει κρυφά τις σελίδες που έγραφε ο γιος του: Σε όλη τη διάρκεια της θητείας σου, πριν από αυτό που σου συνέβη, έστελνες στο σπίτι δέµατα µε παραλήπτη τον εαυτό σου. Η µητέρα σου µεταβίβασε την εντολή σου να µην αγγίξει χέρι αυτά τα δέµατα, παρά µόνο για να τα βάλει σε κάποιο συρτάρι του γραφείου σου. εν είχες τσιγκουνευτεί την κολλητική ταινία, για να καταλάβεις αν τα είχε πειράξει κανείς. Λοιπόν, ξέρεις κάτι; Εγώ το έκανα. Τα άνοιγα και διάβαζα το περιεχόµενο, και ύστερα τα έκλεινα, ακριβώς όπως εσύ, µε περισσότερη ταινία, και αν ποτέ ρωτούσες θα σου έλεγα να ρίξεις το φταίξιµο στους λογοκριτές του στρατού. Αλλά δεν ρώτησες ποτέ. Απ όσο µπορούσα να καταλάβω, δεν ξανακοίταξες ποτέ όσα είχες γράψει. Καµιά φορά σχεδόν έπειθα τον εαυτό µου ότι ήξερες πως παραβίαζα τα δέµατα και διάβαζα τα γραπτά σου ότι τα προόριζες για τα µάτια µου. Και έτσι, όταν η µητέρα σου έλειπε και το σπίτι ήταν άδειο, άχνιζα µε το πάσο µου τους φακέλους για να τους ανοίξω και διάβαζα για τον καρχαρία και για τους αλληλένδετους εφιάλτες ενός πλήθους ανθρώπων. Για τον επιστάτη που καθάριζε τη δεξαµενή κάθε νύχτα, που σκούπιζε το γυαλί και έλεγχε τους σωλήνες, και για την αντλία που έστελνε το φρέσκο νερό σταµατούσε τη δουλειά του για να ελέγξει τα κορµιά που εµπύρετα, ριγώντας, κοιµόντουσαν στα κρεβάτια τους, στηριζόταν στη σφουγγαρίστρα του και κοίταζε τα µάτια του βασανισµένου λευκού κτήνους που ήταν καλυµµένο από ηλεκτρόδια, συνδεδεµένο µε σωληνάκια, που µέρα µε τη µέρα αρρώσταινε όλο και περισσότερο καθώς απορροφούσε τον πόνο τόσο πολλών. Έτσι λοιπόν η ιστορία του καρχαρία στον οποίο εναποτίθεται η ανθρώπινη θλίψη συρρικνώθηκε σε ένα συχνά ορατό, αλλά πολύ αχνό, νήµα της αφήγησης κατεύθυνε σαν δυνατό υπόγειο ρεύµα το µυθιστόρηµα, έγινε ένας τρόπος για µένα να σκέφτοµαι ως σύνολο το βιβλίο, τις διαφορετικές αυτές φωνές, τις εξοµολογήσεις ή τα όνειρα, που όλα κυλούν για 4

5 να ενωθούν τελικά σε κάποιο σηµείο: ένα τεράστιο κήτος που επιπλέει σε µια φωτισµένη δεξαµενή. Αργότερα, καθώς συνέχισα να γράφω, συνειδητοποίησα επίσης ότι ο καρχαρίας ήταν άλλη µια µεταφορά για το βάρος της κληρονοµιάς, για τον τρόπο που τα παιδιά αφοµοιώνουν στο είναι τους τα όνειρα και τη θλίψη των γονιών τους. ωµάτια Την ίδια εποχή που οι επίµονες αυτές σκέψεις η Χιλή, το γραφείο, ο καρχαρίας, οι γονείς και τα παιδιά έπαιρναν τις φασµατικές τους µορφές, έπιανα τις σκέψεις µου να επιστρέφουν επίµονα στο ατελιέ του ζωγράφου Φράνσις Μπέικον. Ο Μπέικον ζωγράφιζε στο ίδιο δωµάτιο στο Λονδίνο για τριάντα ένα χρόνια, και το ατελιέ του ήταν ένα συγκλονιστικά χαοτικό συνονθύλευµα από σκισµένους καµβάδες, πινέλα, κουρέλια µε ξεραµένη µπογιά, κοµµένες και τσαλακωµένες σελίδες από περιοδικά, σηµειώσεις, ποδοπατηµένα σχέδια, αφηµένα όλα εκεί όπου έτυχε να πέσουν κατά τη διάρκεια των τριών αυτών δεκαετιών, µε τρόπο ώστε το ατελιέ να µετατραπεί εντέλει, αν όχι σε έργο τέχνης, πάντως σίγουρα σε µια βίαιη διακήρυξη του τι σηµαίνει τι σήµαινε για τον Μπέικον η δηµιουργία. Λίγα χρόνια µετά τον θάνατό του το 1992, το ατελιέ διασπάστηκε σε δεκάδες χιλιάδες κοµµάτια, που συσκευάστηκαν σε κιβώτια και συναρµολογήθηκαν σχολαστικά εκ νέου, ως την τελευταία επώδυνη πινελιά, σε ένα µουσείο του ουβλίνου. Αισθάνοµαι καµιά φορά και αυτό µάλλον ισχύει για όλους τους συγγραφείς λες και κάτι που συναντώ µοιάζει, για λόγους που δεν µπορώ να εξηγήσω, να αγγίζει, µε έναν τρόπο ευχάριστο, ένα µέρος του εαυτού µου ως τότε απρόσιτο. Η ιδέα αυτού του τόσο σύνθετου δωµατίου που αποσυντέθηκε σε έναν τόπο για να στηθεί µε εξαιρετική φροντίδα σε έναν άλλον µε άγγιξε µε έναν τέτοιο τρόπο. ιαπίστωσα ότι το µυαλό µου λοξοδρόµησε από το ατελιέ του Μπέικον σε ένα άλλο παρόµοια ξαναστηµένο δωµάτιο, το γραφείο του Φρόιντ στο Λονδίνο, όπου είχα περάσει ουκ ολίγες ώρες κι εγώ η ίδια. Όταν ο Φρόιντ άφησε τη Βιέννη το 1938, διαφεύγοντας από την Γκεστάπο, σχεδόν όλα του τα υπάρχοντα συσκευάστηκαν και στάλθηκαν στο καινούργιο του σπίτι στο Λονδίνο, όπου η σύζυγος και η κόρη του αναδηµιούργησαν, φροντίζοντας µε αγάπη ως και την τελευταία δυνατή λεπτοµέρεια, τον χώρο που είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει στο 19 της οδού Μπεργκάσε. Ίσως όλοι οι εξόριστοι προσπαθούν να αναπλάσουν όσα έχασαν, εξαιτίας του φόβου ότι θα πεθάνουν σε ξένο τόπο. Και όµως, όταν ζούσα στο Λονδίνο και περνούσα αρκετό χρόνο στο γραφείο του Φρόιντ, νιώθοντας να µε παρηγορούν η ζεστασιά του µέρους και η θέα των πολυάριθµων αγαλµατιδίων του, συχνά µε εντυπωσίαζε η ειρωνεία ότι ο Φρόιντ, που φώτισε όσο κανείς το εξουθενωτικό φορτίο της µνήµης, δεν είχε καταφέρει να αντισταθεί στο µυθικό της κάλεσµα περισσότερο απ όσο εµείς οι υπόλοιποι. Μετά τον θάνατό του το 1939 η κόρη του, η Άννα Φρόιντ, διατήρησε το δωµάτιο ακριβώς όπως το είχε αφήσει ο πατέρας της, ως και τη θέση των γυαλιών που είχε βγάλει από τη ράχη της µύτης του για να τα ακουµπήσει στο γραφείο του τελευταία φορά. Από τις δώδεκα ως τις πέντε, από Τετάρτη ως Κυριακή, µπορεί κανείς να επισκεφτεί το δωµάτιο που ακινητεί για πάντα στη στιγµή κατά την οποία ο άνθρωπος που µας έδωσε ορισµένες από τις πιο ανθεκτικές ιδέες για το τι σηµαίνει η ανθρώπινη ύπαρξη έπαψε να υπάρχει. Παρόλο που µόνο εκ των υστέρων δείχνουν οι σκέψεις αυτές να έχουν µια αρχιτεκτονική συνοχή, είχα τώρα στο µυαλό µου δύο δωµάτια που ξεριζώθηκαν από ένα µέρος για να ριζώσουν σε άλλο, και άρχισα να συλλογίζοµαι τον τρόπο που, και στις δύο περιπτώσεις, η µαγεία τους για τον Μπέικον ή τον Φρόιντ, και αργότερα για εµάς δεν πήγαζε µόνο από τα αντικείµενα τα ίδια, αλλά και από την ακρίβεια και την τάξη µε την οποία είχαν τοποθετηθεί στα δωµάτια, µια τάξη που κάποιος άλλος θα αναδηµιουργούσε και θα διαφύλασσε µε σχολαστική, σχεδόν θρησκευτική, ευλάβεια. ιαπίστωσα ότι επιθυµούσα να επινοήσω ένα παρόµοιο δωµάτιο κι εγώ η ίδια, ένα δωµάτιο το οποίο θα µπορούσα να διερευνήσω και να πειραµατιστώ µαζί του. Σύντοµα έπλασα µε τη φαντασία µου έναν άντρα, έναν ούγγρο αντικέρ ονόµατι Βάιζ, ο οποίος ζει σε ένα πέτρινο σπίτι στην Ιερουσαλήµ, όπου ανασυνθέτει, συγκεντρώνοντας ένα ένα τα δυσεύρετα κοµµάτια, το χαµένο γραφείο του πατέρα του, αυτό που λεηλατήθηκε από τους Ναζί στη Βουδαπέστη του Πενήντα χρόνια µοχθεί να το ολοκληρώσει µε ακρίβεια χιλιοστού ως και το βελούδο της βαριάς κουρτίνας, τα µολύβια στον δίσκο από ελεφαντόδοντο. Θαρρείς και ενώνοντας όλα τα κοµµάτια θα µπορούσε να συµπτύξει τον χρόνο. Το µόνο πράγµα που λείπει είναι το έπιπλο-γραφείο του πατέρα του 5

6 στη θέση όπου θα έπρεπε να στέκει υπάρχει ένα κενό. Χωρίς αυτό, το δωµάτιο παραµένει ατελές, ένα φτωχό αντίγραφο. Ιδού τα λόγια του Βάιζ, ο οποίος κρατάει έναν σηµαντικό ρόλο στο µυθιστόρηµα, καθώς µιλά για τη δουλειά του: Το βρίσκω δύσκολο να περιγράψω τη δουλειά µου στους άλλους. εν συνηθίζω να µιλώ για τον εαυτό µου. ουλειά µου ήταν πάντα να ακούω. Οι άλλοι έρχονται σ εµένα. Στην αρχή δεν λένε πολλά, σιγά σιγά όµως ανοίγονται. Κοιτούν έξω από το παράθυρο, κοιτούν τα πόδια τους, κάπου πίσω µου στο δωµάτιο. εν συναντούν τα µάτια µου. Γιατί αν θυµόντουσαν πως είµαι εκεί, ίσως να µην ήταν σε θέση να πουν τις λέξεις. Αρχίζουν να µιλούν και τους ακολουθώ στην παιδική τους ηλικία, πριν από τον πόλεµο. Ανάµεσα στις λέξεις τους βλέπω πώς έπεφτε το φως στο ξύλινο πάτωµα. Τον τρόπο που έστηνε εκείνος τα στρατιωτάκια του κάτω από το στρίφωµα της κουρτίνας. Πώς στόλιζε εκείνη τα µικροσκοπικά φλιτζανάκια τσαγιού. Είµαι εκεί µαζί του κάτω από το τραπέζι, συνέχισε ο Βάιζ. Βλέπω τα πόδια της µητέρας του να πηγαινοέρχονται στην κουζίνα και τα ψίχουλα που ξέφυγαν από τη σκούπα της οικονόµου. Την παιδική τους ηλικία, γιατί µόνο εκείνοι που ήταν παιδιά έρχονται σ εµένα τώρα πια. Οι υπόλοιποι έχουν πεθάνει. Όταν πρωτοξεκίνησα την επιχείρησή µου, οι πελάτες µου ήταν ως επί το πλείστον εραστές. Ή άντρες που είχαν χάσει τη γυναίκα τους, γυναίκες που είχαν χάσει τον άντρα τους. Ακόµα και γονείς. Παρόλο που ήταν ελάχιστοι οι περισσότεροι θα θεωρούσαν τις υπηρεσίες µου αφόρητες. Εκείνοι που έρχονταν µετά βίας µιλούσαν µόνο όσο χρειαζόταν για να περιγράψουν το κρεβάτι ενός µικρού παιδιού ή την κασέλα στην οποία φυλούσε τα παιχνίδια του. Ακούω δίχως να λέω λέξη, σαν γιατρός. Με µια διαφορά, όµως: όταν τα λόγια τελειώνουν, παρουσιάζω µια λύση. Είναι αλήθεια, δεν µπορώ να επαναφέρω τους νεκρούς στη ζωή. Μπορώ όµως να φέρω πίσω την καρέκλα όπου κάθονταν κάποτε, το κρεβάτι όπου κοιµούνταν. Ένας προς έναν µένουν έκθαµβοι, όταν επιτέλους τους παρουσιάζω το αντικείµενο που ονειρεύονται τη µισή ζωή τους, στο οποίο έχουν επενδύσει το φορτίο της λαχτάρας τους. Σαν να κλονίζονται συθέµελα. Έχουν στρεβλώσει τις αναµνήσεις τους γύρω από ένα κενό, και τώρα αυτό που έλειπε εµφανίζεται. Παραδέχοµαι ότι κάποιες φορές στάθηκε αδύνατο να βρω το συγκεκριµένο τραπέζι, τον µπουφέ ή την καρέκλα που αναζητούσαν οι πελάτες µου. Τα ίχνη οδηγούσαν σε αδιέξοδο. Ή δεν υπήρχαν εξαρχής. Τα άψυχα δεν αντέχουν για πάντα. Το κρεβάτι που ένας άντρας θυµάται ως το µέρος όπου η ψυχή του συγκλονίστηκε είναι, στα µάτια ενός άλλου, απλώς ένα κρεβάτι. Και όταν ξεχαρβαλώνεται ή βγαίνει εκτός µόδας ή δεν του είναι πλέον χρήσιµο, το πετάει. Ωστόσο, προτού πεθάνει, ο άντρας που η ψυχή του συγκλονίστηκε έχει ανάγκη να ξαπλώσει στο κρεβάτι αυτό άλλη µια φορά. Έρχεται σ εµένα. Τα µάτια του έχουν µια συγκεκριµένη έκφραση, και τον καταλαβαίνω. Ακόµα λοιπόν κι αν δεν υπάρχει πια, εγώ το βρίσκω. Καταλαβαίνετε τι λέω; Το εµφανίζω. Από το πουθενά, αν είναι απαραίτητο. Και αν το ξύλο δεν είναι ακριβώς όπως το θυµάται, αν τα πόδια είναι λίγο πιο χοντρά ή πιο λεπτά, θα το προσέξει µόνο µια στιγµή, µια στιγµή κατάπληξης και δυσπιστίας, και ύστερα η µνήµη του θα κυριευτεί από την πραγµατικότητα του κρεβατιού που στέκει εµπρός του. Επειδή έχει ανάγκη να είναι το κρεβάτι στο οποίο ξάπλωσε κάποτε µαζί του εκείνη περισσότερο απ όσο χρειάζεται να ξέρει την αλήθεια. Καταλαβαίνετε; Και αν µε ρωτήσετε αν αισθάνοµαι ενοχές, αν νιώθω ότι τον εξαπατώ, η απάντηση είναι όχι. Γιατί τη στιγµή που απλώνει το χέρι του και χαϊδεύει το κάγκελο, για εκείνον δεν υπάρχει άλλο κρεβάτι στον κόσµο. Τρύπες στον πάγο Καθώς άρχισα να περιπλανιέµαι στις αναµνήσεις από τις πολλές επισκέψεις µου στο Μουσείο Φρόιντ και από τα χρόνια που πέρασα στο Λονδίνο, συχνά έπιανα τον εαυτό µου να συλλογίζοµαι το Χάµπστεντ Χιθ µια µεγάλη, κάπως άγρια και πολύ όµορφη δασωµένη έκταση στο βορειοδυτικό Λονδίνο όπου περπατούσα κάθε απόγευµα και η οποία µε τον καιρό έγινε για µένα ένα από εκείνα τα αγαπηµένα µέρη όπου εναποτίθενται πλήθος αναµνήσεων και συναισθηµάτων. Ένα από τα χαρακτηριστικά πράγµατα που βρίσκει κανείς στο Χιθ είναι οι λιµνούλες για κολύµπι, και αυτές άρχισα να σκέφτοµαι, καθώς και µια ηλικιωµένη Αγγλίδα φίλη µου, η οποία εδώ και µισό αιώνα ξεκινά την ηµέρα της, ασχέτως 6

7 εποχής, µε µια βουτιά στις βαθιές αυτές λίµνες. Είναι µια συνήθεια που πάντα αισθανόµουν πως ευχαρίστως θα υιοθετούσα, σε µιαν άλλη ζωή, παρά τον κρυφό µου φόβο για τα βαθιά νερά ή ίσως εξαιτίας του. Κάπως έτσι γεννήθηκε ο Άρθουρ, η τέταρτη φωνή στο µυθιστόρηµα, ένας καθηγητής της Οξφόρδης που ανατρέχει στα σαράντα πέντε χρόνια του γάµου του µε τη Λότε, την οποία πρόσφατα έχασε. Ακολουθούν κάποιες από τις πρώτες λέξεις που έγραψα µε τη φωνή του: Η ζωή µας κυλούσε ρολόι, βλέπεις. Κάθε πρωί περπατούσαµε στο Χιθ. Παίρναµε το ίδιο µονοπάτι στο πήγαινε και το ίδιο στο έλα. Συνόδευα τη Λότε στον νερόλακκο, όπως το αποκαλούσαµε, όπου πήγαινε ανελλιπώς κάθε µέρα. Υπάρχουν τρεις λιµνούλες, µία για τους άντρες, µία για τις γυναίκες και µία µεικτή, και κολυµπούσε εκεί, στην τελευταία, όταν ήµουν µαζί της ώστε να µπορώ να κάθοµαι στο παγκάκι πιο δίπλα. Τον χειµώνα έρχονταν οι άντρες για να ανοίξουν µια τρύπα σπάζοντας τον πάγο. Πρέπει να δούλευαν στο σκοτάδι γιατί την ώρα που φτάναµε ο πάγος ήταν ήδη σπασµένος. Η Λότε έβγαζε τα ρούχα της ένα ένα πρώτα το παλτό της και ύστερα το πουλόβερ της, τις µπότες και το παντελόνι, το βαρύ µάλλινο που προτιµούσε, και τότε εµφανιζόταν τελικά το κορµί της, ωχρό, µε γαλάζιες φλέβες. Γνώριζα και το τελευταίο εκατοστό του σώµατός της, η θέα του όµως το πρωί κόντρα στα υγρά, µαύρα δέντρα σχεδόν πάντοτε µε ερέθιζε. Πλησίαζε στην άκρη του νερού. Για µια στιγµή στεκόταν εντελώς ακίνητη. Ένας Θεός ξέρει τι σκεφτόταν. Ως το τέλος ήταν για µένα ένα µυστήριο. Κατά καιρούς γύρω της έπεφτε χιόνι. Χιόνι ή φύλλα, αν και συχνότερα ήταν βροχή. Μερικές φορές ήθελα να βγάλω µια κραυγή, να διαταράξω την ηρεµία που τη στιγµή εκείνη έδειχνε να της ανήκει αποκλειστικά. Και τότε, αστραπιαία, εξαφανιζόταν στο µαύρο. Ένας µικρός παφλασµός ή ο ήχος του παφλασµού, και µετά σιωπή. Πόσο τροµερά ήταν εκείνα τα δευτερόλεπτα, πώς έµοιαζαν να διαρκούν αιώνια! Θαρρείς και δεν θα αναδυόταν ποτέ ξανά. Πόσο βαθιά πάει; τη ρώτησα κάποτε, αλλά ισχυρίστηκε πως δεν ήξερε. Συχνά έφτανα ακόµα και να τινάζοµαι από το παγκάκι, έτοιµος να βουτήξω πίσω της, παρά τον φόβο µου για το νερό. Την ίδια στιγµή όµως το κεφάλι της έσπαζε την επιφάνεια σαν το απαλό κεφάλι φώκιας ή ενυδρίδας, και κολυµπούσε προς τη σκάλα, όπου την περίµενα για να ρίξω γρήγορα την πετσέτα πάνω της. Έτσι πήραν σάρκα και οστά ο Άρθουρ και η Λότε, και µόνο αργότερα, έπειτα από πολλές σελίδες, αφότου ο Άρθουρ ανακαλύπτει ότι η Λότε όλη της τη ζωή τού έκρυβε ένα µυστικό, συνειδητοποίησα ότι έγραφα την ιστορία ενός άντρα για τον οποίο η γυναίκα του ήταν ένα µυστήριο, µόνο τότε κατάλαβα εντέλει ότι οι µικρές αυτές λίµνες και οι τρύπες στον πάγο είχαν µετατραπεί σε κάτι πολύ µεγαλύτερο. Συχνά µε ρωτούν από πού αντλώ την έµπνευση για τα βιβλία µου, και η λέξη αυτή µου φέρνει στον νου κάτι ροµαντικό και σχεδόν µυστικιστικό, ένα δώρο εξ ουρανού. Και η απάντησή µου παραµένει πάντοτε η ίδια: Ποτέ δεν δέχτηκα την αιφνίδια επίσκεψη της έµπνευσης η συγγραφή, για µένα τουλάχιστον, είναι συνυφασµένη µε την πεισµατική θέληση, µε τον κόπο και τον µόχθο που αφιερώνει κανείς ακολουθώντας αυθαίρετα µονοπάτια που συχνά οδηγούν σε αδιέξοδο. Νιώθω όµως τώρα πως η απάντηση αυτή δεν είναι απολύτως αληθής, ότι η αλήθεια κρύβεται κάπου ανάµεσα στη µαγική έµπνευση και στην πεζή επίπονη προσπάθεια. Είχα διαβάσει κάποτε ότι οι παλαιοντολόγοι περνούν ηµέρες ή και εβδοµάδες περιδιαβάζοντας µια περιοχή όπου θεωρούν πιθανό να βρουν ένα απολίθωµα κάποια στιγµή εντοπίζουν το αποµεινάρι µιας άρθρωσης, ένα νύχι και αρχίζουν να σκάβουν. Αν το ένστικτό τους δεν τους έχει γελάσει, το µικρό αυτό εύρηµα θα τους οδηγήσει στην ανακάλυψη ενός δεινόσαυρου, πάνω από τον οποίο βάδιζαν τόσον καιρό. Για µένα, το να γράφεις είναι κάπως έτσι: Περιπλανιέµαι µπρος πίσω, µπρος πίσω, το µάτι µου πέφτει σε ένα γραφείο, σε έναν καρχαρία, σε ένα δωµάτιο, σε µια τρύπα στον πάγο και παρόλο που δεν µπορώ ακόµα να εξηγήσω το γιατί, το πώς ή το πού αισθάνοµαι πως οι ιδέες αυτές, αν επιµείνω, αν εργαστώ σκληρά, θα µε οδηγήσουν σε κάτι µεγαλύτερο, έστω και αν αυτό εξακολουθεί προς το παρόν να αποτελεί για µένα ένα µυστήριο. Περισσότερα για τη συγγραφέα θα βρείτε στο Νικόλ Κράους 7

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..»

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..» Ημερομηνία 11/8/2016 Μέσο Συντάκτης Link artpress.sundaybloody.com Βασόλης Κάργας http://artpress.sundaybloody.com/?it_books=%cf%84%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1- %CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

...Μια αληθινή ιστορία...

...Μια αληθινή ιστορία... ...Μια αληθινή ιστορία... Στην αρχή ήταν μια άδεια σελίδα. Την είχε ο Καλός Ζωγράφος, που ήταν γνωστός για την ικανότητά του να ζωγραφίζει τέλειες εικόνες. Μια μέρα ο Ζωγράφος άρχισε να ζωγραφίζει αυτή

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Κάθεσαι καλά, Γκέοργκ; Καλύτερα να καθίσεις, γιατί σκοπεύω να σου διηγηθώ μια ιστορία για γερά νεύρα». Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου αρχίζει να ξετυλίγει το

Διαβάστε περισσότερα

Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά

Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Βασίλης Κωνσταντούδης Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Τίτλος του Πρωτοτύπου: Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Συγγραφέας: Βασίλης Κωνσταντούδης Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του συγγραφέα ISBN: 978-960-93-5365-6 Επίλεκτες

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός; 1α) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. Aν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα

Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα 21/04/2015 Το φως της λάμπας πάνω στο τραπέζι αχνοφέγγει για να βρίσκουν οι λέξεις πιο εύκολα το δρόμο τους μέσα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ Γράφουμε στον πίνακα: ΤΙΤΛΟΣ : Το μυστήριο με τα μπλε βέλη

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Θάνατος του Johnny Stompanato

Ο Θάνατος του Johnny Stompanato Ο Θάνατος του Johnny Stompanato "Handsome Harry", "Johnny Stomp", "John Steele", και "Oscar", μερικά από τα ψευδώνυμα με τα οποία ήταν γνωστός ο Stompanato. Η Λανα Τάρνερ διατηρούσε ερωτική σχέση με τον

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η )

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) 1 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ JACKSON POLLOCK ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ WILLIAM WRIGHT ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1950. Το καλοκαίρι του 1950 o δημοσιογράφος William Wright πήρε μια πολύ ενδιαφέρουσα ηχογραφημένη

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο

ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ...... στο όνειρο Κατά παραγγελία γράψιμο και κατά παραγγελία ψυχές... γίνεται; Κι όμως γίνεται... Οι πιο πολλοί είναι τους είδους, αλλά της ψυχής, δεν είναι κανείς... Εγώ με της πένας μου

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Σκοπός του παιχνιδιού. Περιεχόμενα

Σκοπός του παιχνιδιού. Περιεχόμενα Ένα συνεργατικό παιχνίδι μνήμης για 3 έως 6 παίκτες, 7 ετών και άνω. Ο Τομ σκαρφάλωσε στην κορυφή ενός δέντρου, για να δεί αν μπορούσε να ανακαλύψει κάτι. Κοιτάζοντας προς κάθε μεριά, είδε τουλάχιστον

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Τζιρίτα: Να μην παύουμε ποτέ να παλεύουμε για τον καλύτερο εαυτό μας

Μαρία Τζιρίτα: Να μην παύουμε ποτέ να παλεύουμε για τον καλύτερο εαυτό μας Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016 Μαρία Τζιρίτα: Να μην παύουμε ποτέ να παλεύουμε για τον καλύτερο εαυτό μας Η συγγραφέας Μαρία Τζιρίτα Η Μαρία Τζιρίτα μιλά για το τελευταίο της βιβλίο «Ιόλη», στο Πινάκιο, μέσω

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ «Δεν γράφω για να είμαι αγαπητή» Βικτόρια Χίσλοπ: «Τον Ερντογάν τον φοβάμαι. Είναι δικτάτορας!» H Βικτόρια Χίσλοπ Η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, γνωστή για «Το Νησί» που μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ξεχωριστός κόσμος των διδύμων», η Εύη Σταθάτου μιλά στο Mothersblog, για το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα!

«Ο ξεχωριστός κόσμος των διδύμων», η Εύη Σταθάτου μιλά στο Mothersblog, για το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα! Ημερομηνία 14/02/2017 Μέσο Συντάκτης Link www.mothersblog.gr Κατερίνα Ηλιάκη http://www.mothersblog.gr/synenteyxeis/item/43377-o-ksexoristos-kosmos-tondidymon--i-eyi-stathatou-mila-sto-mothersblog--gia-to-proto-tis-syggrafikoegxeirima

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ

ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ Την έρευνα για τη φύση του την αρχίζει ο άνθρωπος θέτοντας στον εαυτό του την ερώτηση: «Ποιός είμαι; Τι είμαι;» Στην πορεία της αναζήτησης για την απάντηση, η ερώτηση διαφοροποιείται

Διαβάστε περισσότερα

Βούλα Μάστορη. Ένα γεμάτο μέλια χεράκι

Βούλα Μάστορη. Ένα γεμάτο μέλια χεράκι 1 Σειρά Σπουργιτάκια Εκδόσεις Πατάκη Ένα γεμάτο μέλια χεράκι Βούλα Μάστορη Εικονογράφηση: Σπύρος Γούσης Σελ. 91 Δραστηριότητες για Γ & Δ τάξη Συγγραφέας: Η Βούλα Μάστορη γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Πέρασε τα

Διαβάστε περισσότερα

Διάλογος 4: Συνομιλία ανάμεσα σε φροντιστές

Διάλογος 4: Συνομιλία ανάμεσα σε φροντιστές Ενότητα 1 Σελίδα 1 Διάλογος 1: Αρχική επικοινωνία με την οικογένεια για πρόσληψη Διάλογος 2: Προετοιμασία υποδοχής ασθενούς Διάλογος 3: Η επικοινωνία με τον ασθενή Διάλογος 4: Συνομιλία ανάμεσα σε φροντιστές

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη»

Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη» Λένα Μαντά : «Προσπαθώ να μην πονέσω κάποιον, παρά να του οφείλω μια συγνώμη» Συνέντευξη στην Ελευθερία Καμπούρογλου Το «Μια συγνώμη για το τέλος» είναι η νέα συγγραφική δουλειά της Λένας Μαντά, που μόλις

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Ημερομηνία 25/2/2015 Μέσο Συντάκτης Link diastixo.gr Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης http://diastixo.gr/sinentefxeis/xenoi/3524-william-landay ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Δημοσιεύτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 1

Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 1 1 a) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. αν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός; 1 α) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. αν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Σήμερα: Η Λένα Μαντά παρουσιάζει το νέο της βιβλίο στη Λαμία

Σήμερα: Η Λένα Μαντά παρουσιάζει το νέο της βιβλίο στη Λαμία Σήμερα: Η Λένα Μαντά παρουσιάζει το νέο της βιβλίο στη Λαμία Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016 08:00 Το βιβλιοπωλείο "Μπέτσης" και οι εκδόσεις "Ψυχογιός" σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΝΑ ΓΙΩΤΗ: «Η επιτυχία της Στιγμούλας, μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και να σπρώχνω τα όριά μου κάθε φορά ακόμα παραπέρα»

ΜΑΡΙΝΑ ΓΙΩΤΗ: «Η επιτυχία της Στιγμούλας, μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και να σπρώχνω τα όριά μου κάθε φορά ακόμα παραπέρα» Ημερομηνία 27/11/2015 Μέσο trikalakids.gr Συντάκτης Link http://www.trikalakids.gr/bookcorner/%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bd %CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B7-%CE%B7- %CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AF%CE%B1-

Διαβάστε περισσότερα