ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ (ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ)

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ (ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ)"

Transcript

1 109 ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΒΡΑΔΥ (ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ) Τη Μεγάλη Τετάρτη ενθυμούμεθα την αμαρτωλή γυναίκα, που άλειψε με μύρο τα πόδια του Κυρίου (Ματθ. 26,6-16). Το γεγονός αυτό έγινε λίγο πριν από το Πάθος του Κυρίου. Η μετάνοια αυτής της γυναίκας παρουσιάζεται σε αντιδιαστολή με την προδοσία του Ιούδα. Όταν η γυναίκα άρχισε να μυρώνει τα πόδια του Κυρίου, ο Ιούδας θεώρησε την ενέργεια αυτή ως σπατάλη. Έλεγε υποκριτικά πως τα χρήματα του μύρου θα βοηθούσαν κάποιους φτωχούς. Όταν ο Χριστός δεν την σταμάτησε, ο Ιούδας έτρεξε στους αρχιερείς των Ιουδαίων και συμφώνησε τη σύλληψη του Χριστού παίρνοντας τα τριάντα αργύρια. Σε κάποια σημεία της υμνογραφίας της ημέρας παρουσιάζεται και η σύγκληση του παράνομου συνεδρίου των Ιουδαίων, για να αποφασίσουν την καταδίκη του Ιησού Χριστού. Με την υπενθύμιση της μετάνοιας της αμαρτωλής γυναίκας η Εκκλησία μάς καλεί να μετανοήσουμε κι εμείς. Ιδιαίτερη ποιητική και μουσική αξία έχει το τροπάριο της υμνογράφου Κασσιανής, που ακούγεται στο τέλος της

2 110 Μεγάλη Ἑβδομάδα Ακολουθίας. Εκεί η αμαρτωλός γυναίκα, που παίρνει πριν τον θάνατο του Κυρίου τον ρόλο των μυροφόρων γυναικών και αλείφει με μύρο το σώμα του Κυρίου, ζητά από τον Κύριο, που δημιουργεί τα νέφη της βροχής, να δεχθεί τα δάκρυά της. Επίσης παρακαλεί τον Κύριο να καμφθεί προς τους στεναγμούς της καρδιάς της, αυτός που κατέβηκε από τους ουρανούς κατά την ενανθρώπησή Του. Τελειώνει ζητώντας από τον Κύριο να μην την παραβλέψει, γιατί η αγάπη Του είναι αμέτρητη. Η αρχή του Όρθρου μέχρι το Τροπάριο του Νυμφίου είναι η ίδια με την προχθεσινή (Κυριακή Βαΐων βράδυ), σελ: Tropάριον τοῦ Νυμφίου. (Ἦχος πλ. δ ). Ἰδοὺ (να) ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός (στη μέση της νύχτας) καὶ μακάριος (ευτυχισμένος) ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει (τον οποίο θα βρει) γρηγοροῦντα (σε πνευματική εγρήγορση) ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει (τον οποίο θα βρει) ῥαθυμοῦντα (σε πνευματική αμέλεια). Βλέπε (πρόσεχε) οὖν (λοιπόν), ψυχή μου, μὴ (μήπως) τῷ ὕπνῳ (στην αμέλεια) κατενεχθῇς (καταβυθιστείς),

3 111 ἵνα μὴ τῷ θανάτῳ παραδοθῇς (για να μη παραδοθείς στον θάνατο) καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθῇς ἀλλὰ ἀνάνηψον (σύνελθε) κράζουσα (φωνάζοντας δοξολογικά) ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ (είσαι), ὁ Θεός δυνάμει τοῦ Σταυροῦ σου (με τη δύναμη του Σταυρού σου), σῶσον ἡμᾶς. (Ματθ. 25, 1-13). Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος πρεσβείαις (με τις ικετευτικές μεσιτείες) τοῦ ἁγίου (ἢ τῆς ἁγίας ἢ τοῦ ὁσίου ἤ τοῦ ἱεράρχου), σῶσον ἡμᾶς. Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος διὰ (μέσω της μέριμνας) τῆς Θεοτόκου, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἦχος γ. (Τὴν ὡραιότητα). Πόρνη προσῆλθέ σοι (πλησίασε εσένα) μύρα σύν δάκρυσι (με δάκρυα) κατακενοῦσά σου ποσί (αδειάζοντας στα δικά σου πόδια), φιλάνθρωπε, καὶ δυσωδίας τῶν κακῶν (και από τη δυσωδία των κακών) λυτροῦται (λυτρώνεται) τῇ κελεύσει σου (με την προσταγή σου της συχγώρεσης των αμαρτιών

4 112 Μεγάλη Ἑβδομάδα της) πνέων (ενώ ανέπνεε λόγω της εγγύτητας με τον Χριστό) δὲ τὴν χάριν σου μαθητὴς ὁ ἀχάριστος (δηλ. ο Ιούδας) ταύτην (δηλ. τη χάρη) ἀποβάλλεται (αποδιώχνει) καὶ βορβόρῳ (με τον αματρωλό βούρκο) συμφύρεται (αναμειγνύεται), φιλαργυρίᾳ (από φιλαργυρία) ἀπεμπολῶν σε (προδίνοντάς σε). Δόξα, Χριστέ, τῇ εὐσπλαγχνίᾳ σου. Δόξα Καὶ νῦν... (τὸ ἴδιο). Ἦχος δ. (Ταχὺ προκατάλαβε). Ἰούδας ὁ δόλιος (ο πανούργος) φιλαργυρίας ἐρῶν (τη φιλαργυρία αγαπώντας) προδοῦναί σε (να προδώσει εσένα), Κύριε, τὸν θησαυρὸν τῆς ζωῆς δολίως ἐμελέτησεν (σχεδίασε) ὅθεν (γι αυτό) καὶ παροινήσας (και σαν μεθυσμένος) τρέχει πρὸς Ἰουδαίους, λέγει τοῖς παρανόμοις (λέγει στους παράνομους) Τί μοι (τι σ εμένα) θέλετε δοῦναι (να δώσετε), κἀγὼ (κι εγώ) παραδώσω ὑμῖν (σ εσάς) εἰς τὸ σταυρῶσαι αὐτόν (για να τον σταυρώσετε);

5 113 Δόξα Καὶ νῦν... (τὸ ἴδιο). Ἦχος α. (Τὸν τάφον σου Σωτὴρ). Ἡ Πόρνη ἐν κλαυθμῷ (με κλάματα) ἀνεβόα (φώναζε δυνατά), οἰκτίρμον (εύσπλαχνε), ἐκμάσσουσα (σπογγίζοντας) θερμῶς (με θερμή αγάπη) τοὺς ἀχράντους σου πόδας θριξὶ (με τις τρίχες) τῆς κεφαλῆς αὐτῆς καὶ ἐκ βάθους στενάζουσα Μὴ ἀπώσῃ με (μη διώξεις εμένα), μηδὲ βδελύξῃ (μήτε να με σιχαθείς), Θεέ μου, ἀλλὰ δέξαι με μετανοοῦσαν καὶ σῶσον ὡς μόνος φιλάνθρωπος. Δόξα Καὶ νῦν... (τὸ ἴδιο). Εὐαγγέλιον. (Κατά Ἱωάννην 12,17-50). Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐμαρτύρει (διαβεβαίωνε για το θαύμα) ὁ ὄχλος ὁ ὢν (που υπήρχε) μετὰ τοῦ Ἰησοῦ ὅτε (όταν) τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. Διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν (προϋπάντησε) αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν

6 114 Μεγάλη Ἑβδομάδα τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι (να έχει κάνει) τὸ σημεῖον (το σημαντικό θαύμα). Οἱ οὖν φαρισαῖοι εἶπον πρὸς ἑαυτούς (αναμεταξύ τους) Θεωρεῖτε (βλέπετε) ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν (δεν κερδίζετε με την αναβολή της σύλληψής του τίποτε); Ἴδε (να) ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν (αυτόν ακολούθησε). Ησαν δέ τινες (κάποιοι) Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα (για να) προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ. Οὗτοι οὖν προσῆλθον (πλησίασαν) Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων (παρακαλούσαν) αὐτὸν λέγοντες Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν (να δούμε). Ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων Ἐλήλυθεν (ήλθε) ἡ ὥρα ἵνα (για να) δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. Ἀμὴν ἀμὴν (αλήθεια) λέγω ὑμῖν (σε σας), ἐὰν μὴ ὁ κόκκος (ο σπόρος) τοῦ σίτου (του σιταριού) πεσὼν (αφού πέσει) εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ (διαλυθεί), αὐτὸς μόνος μένει ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. Ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ (όποιος

7 115 αγαπά τη ζωή του στη γη) ἀπολέσει αὐτήν (θα την χάσει στην αιωνιότητα), καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ (και όποιος μισεί τη ζωή του) ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει (θα διατηρήσει) αὐτήν. Ἐὰν ἐμοὶ διακονῇ τις (εάν κάποιος εμένα διακονεί), ἐμοὶ ἀκολουθείτω (εμένα ας ακολουθεί στο δρόμο της θυσίας), καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται (θα είναι) καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ (εάν κάποιος εμένα διακονεί), τιμήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ. Νῦν (τώρα) ἡ ψυχή μου τετάρακται (εχει ταραχθεί), καὶ τί εἴπω; Πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην. Πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. Ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. Ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς (που στέκονταν) καὶ ἀκούσας (και που άκουσε) ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι (ότι βροντή έχει γίνει) ἄλλοι ἔλεγον Ἄγγελος αὐτῷ (σ αυτόν) λελάληκεν (έχει μιλήσει). Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν Οὐ δι ἐμὲ αὕτη ἡ φωνὴ γέγονεν (έχει γίνει), ἀλλὰ δι

8 116 Μεγάλη Ἑβδομάδα ὑμᾶς (για σας). Νῦν (τώρα με τη θυσία μου) κρίσις ἐστὶ (επέρχεται η σωτηρία) τοῦ κόσμου τούτου, νῦν (τώρα) ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται (θα πεταχθεί) ἔξω κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς (δηλ. στο σταυρό), πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε σημαίνων (φανερώνοντας) ποίῳ θανάτῳ (με ποιον θάνατο) ἤμελλεν (επρόκειτο) ἀποθνῄσκειν (να πεθάνει). Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα (θα ζήσει αιώνια), καὶ πῶς σὺ λέγεις, δεῖ (πρέπει) ὑψωθῆναι (να σταυρωθεί) τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Τίς (ποιός) ἐστιν (είναι) οὗτος (αυτός) ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; Εἶπεν οὖν αὐτοῖς (σ αυτούς) ὁ Ἰησοῦς Ἔτι (ακόμη) μικρὸν χρόνον τὸ φῶς (δηλ. εγώ) μεθ ὑμῶν (μαζί σας) ἐστι (θα είναι) περιπατεῖτε ὡς (έως ότου) τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα (για να) μὴ σκοτία ὑμᾶς (εσάς) καταλάβῃ καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν (δεν γνωρίζει) ποῦ ὑπάγει. Ἕως τὸ φῶς (δηλ. εμένα) ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα (για να) υἱοὶ φωτὸς γένησθε.

9 117 Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν (αφού έφυγε) ἐκρύβη ἀπ αὐτῶν. Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα (θαύματα) πεποιηκότος (ενώ έκανε) ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν ἵνα (για να) ὁ λόγος Ἡσαΐου τοῦ Προφήτου πληρωθῇ ὃν (τον οποίο) εἶπε «Κύριε, τίς (ποιος) ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν (ακούγοντάς μας); Καὶ ὁ βραχίων (η δύναμη) Κυρίου τίνι (σε ποιον) ἀπεκαλύφθη (φανερώθηκε);». Διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο (δεν μπορούσαν) πιστεύειν (να πιστεύουν), ὅτι πάλιν εἶπεν Ἡσαΐας «Τετύφλωκεν (έχει τυφλώσει η κακία των απίστων) αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ πεπώρωκεν (έχει σκληρύνει) αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα (για να) μὴ ἴδωσι (δουν) τοῖς ὀφθαλμοῖς (με τα μάτια) καὶ νοήσωσι (κατανοήσουν) τῇ καρδίᾳ (με την καρδιά) καὶ ἐπιστραφῶσι (μετανοήσουν), καὶ ἰάσομαι (και θεραπεύσω) αὐτούς». Ταῦτα εἶπεν Ἡσαΐας ὅτε (όταν) εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ. Ὅμως μέντοι (βεβαίως) καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν,

10 118 Μεγάλη Ἑβδομάδα ἵνα (για να) μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται ἠγάπησαν γὰρ (γιατί αγάπησαν) τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον (περισσότερο) ἤπερ (παρά) τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. Ἰησοῦς δὲ ἔκραξε καὶ εἶπεν Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ (δεν) πιστεύει εἰς ἐμὲ, ἀλλ εἰς τὸν πέμψαντά με (στον Θεό, που με έστειλε), καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ (όποιος βλέπει εμένα) θεωρεῖ (βλέπει) τὸν πέμψαντά με (τον Θεό, που με έστειλε). Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα (έχω έλθει), ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. Καὶ ἐάν τίς (κάποιος) μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων (των λόγων) καὶ μὴ πιστεύσῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα (για να) κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ ἵνα (για να) σώσω τὸν κόσμον. Ὁ ἀθετῶν ἐμὲ (όποιος με απορρίπτει) καὶ μὴ λαμβάνων (και δεν δέχεται) τὰ ῥήματά μου (τα λόγια μου), ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα (κήρυξα), ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα (δεν κήρυξα), ἀλλ ὁ πέμψας με Πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν ἔδωκε τί εἴπω καὶ

11 119 τί λαλήσω (και τι να κηρύξω) καὶ οἶδα (και γνωρίζω) ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν (είναι). Ἅ (όσα) οὖν (λοιπόν) ἐγὼ λαλῶ (κηρύττω), καθὼς εἴρηκέ μοι (καθώς μου έχει πει) ὁ Πατήρ, οὕτω (έτσι) λαλῶ (κηρύττω). Χορὸς: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι. Ὁ ν (50) ψαλμὸς Ἐλέησόν με, ὁ Θεός (σελίδες: 43-45). Κανών. (Ποίημα Κοσμᾶ Μοναχοῦ) ᾨδὴ α. Ἦχος β. Ὁ Εἱρμός. Τῆς πίστεως ἐν πέτρᾳ (στης πίστεως τον βράχο) με (εμένα) στερεώσας (αφού στερέωσες), ἐπλάτυνας (άνοιξες διάπλατα) τὸ στόμα μου ἐπ ἐχθρούς μου (εναντίον των εχθρών μου) εὐφράνθη γὰρ (γιατί χάρηκε) τὸ πνεῦμά μου ἐν τῷ ψάλλειν (με το να ψάλλει) Οὐκ ἔστιν ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος πλήν σου, Κύριε.

12 120 Μεγάλη Ἑβδομάδα Δόξα Πατρὶ Ἐν κενοῖς (χωρίς ουσιαστικό λόγο) τὸ συνέδριον τῶν ἀνόμων (των παρανόμων) καὶ γνώμῃ συναθροίζεται κακοτρόπῳ (και με κακόβουλη πρόθεση συναθροίζεται) κατάκριτον (άξιον καταδίκης) τὸν ῥύστην (τον λυτρωτή) σε ἀποφῆναι (εσένα να διακηρύξει), Χριστέ, ᾧ (στον οποίο) ψάλλομεν Σὺ εἶ (είσαι) Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου, Κύριε. Καὶ νῦν Τὸ δεινὸν (το φοβερό) βουλευτήριον (συνέδριο) τῶν ἀνόμων (των παρανόμων) σκέπτεται (συσκέπτεται), θεομάχου ψυχῆς ὑπάρχον (από μισόθεη διάθεση διαπνεόμενο), ὡς δύσχρηστον (ως δύσκολο προς εκμετάλλευση) τὸν δίκαιον ἀποκτεῖναι (να θανατώσει) Χριστόν, ᾧ (στον οποίο) ψάλλομεν Σὺ εἶ (είσαι) Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου, Κύριε. Καταβασία. Τῆς πίστεως ἐν πέτρᾳ (στης πίστεως τον

13 121 βράχο) με (εμένα) στερεώσας (αφού στερέωσες), ἐπλάτυνας (άνοιξες διάπλατα) τὸ στόμα μου ἐπ ἐχθρούς μου (εναντίον των εχθρών μου) εὐφράνθη γὰρ (γιατί χάρηκε) τὸ πνεῦμά μου ἐν τῷ ψάλλειν (με το να ψάλλει) Οὐκ ἔστιν ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος πλήν σου, Κύριε. Ἱερέας (Μικρά Συναπτή) Ἔτι καὶ ἔτι Ἀντιλαβοῦ, σῶσον Τῆς παναγίας Σὺ γὰρ εἶ (γιατί εσύ είσαι) ὁ βασιλεὺς τῆς εἰρήνης καὶ σωτὴρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν (απευθύνουμε), τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Κοντάκιον. Ὑπὲρ (περισσότερο από) τὴν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας (ενώ αμάρτησα), δακρύων ὄμβρους (βροχή δακρύων) οὐδαμῶς σοι προσῆξα (καθόλου σ εσένα δεν πρόσφερα) ἀλλὰ σιγῇ (αλλά σιωπηλά) δεόμενος (παρα-

14 122 Μεγάλη Ἑβδομάδα καλώντας) προσπίπτω σοι (γονατίζω ενώπιόν σου), πόθῳ (με πόθο) ἀσπαζόμενος τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ὅπως (με σκοπό) μοι (σ εμένα) τὴν ἄφεσιν ὡς Δεσπότης παράσχῃς (να προσφέρεις) τῶν ὀφλημάτων (των αμαρτιών) κράζοντι (καθώς φωνάζω δυνατά), Σωτήρ Ἐκ τοῦ βορβόρου (από το βούρκο) τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με (λύτρωσέ με). Ὁ Οἶκος. Ἡ πρῴην ἄσωτος γυνὴ ἐξαίφνης (ξαφνικά) σώφρων (ηθική) ὤφθη (φάνηκε), μισήσασα (καθώς μίσησε) τὰ ἔργα τῆς αἰσχρᾶς ἁμαρτίας καὶ ἡδονὰς τοῦ σώματος, διενθυμουμένη (έχοντας στο νου) τὴν αἰσχύνην τὴν πολλήν (τη ντροπή τη μεγάλη) καὶ κρίσιν (και την τιμωρία) τῆς κολάσεως, ἣν (την οποία) ὑποστῶσι (θα υποστούν) πόρνοι καὶ ἄσωτοι ὧνπερ (απ αυτούς ακριβώς) πρῶτος πέλω (είμαι εγώ) καὶ πτοοῦμαι (και φοβάμαι), ἀλλ ἐμμένω (αλλά επιμένω) τῇ φαύλῃ συνηθείᾳ (στην αισχρή συνήθεια) ὁ ἄφρων (ο ανόητος) ἡ πόρνη δὲ γυνή, καὶ πτοηθεῖσα (και

15 123 επειδή φοβήθηκε) καὶ σπουδάσασα ταχύ (και αφού έτρεξε γρήγορα), ἦλθε βοῶσα (φωνάζοντας) πρὸς τὸν Λυτρωτήν Φιλάνθρωπε καὶ οἰκτίρμον, ἐκ τοῦ βορβόρου (από το βούρκο) τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με (λύτρωσέ με). Συναξάριον τοῦ Μηναίου. Τῇ... τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη (Οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι τῆς ἡμέρας) Ὑπόμνημα τοῦ Τριωδίου. Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Τετάρτῃ τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ (με μύρο) πόρνης γυναικὸς μνείαν ποιεῖσθαι (να ενθυμούμεθα) οἱ θειότατοι πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου πάθους μικρὸν (λίγο χρόνο) τοῦτο γέγονε. Στίχοι Γυνὴ βαλοῦσα (καθώς έβαλε) σώματι (στο σώμα) Χριστοῦ μύρον τὴν Νικοδήμου προὔλαβε (πρόλαβε) σμυρναλόην (την επάλειψη με σμύρνα και αλόη).

16 124 Μεγάλη Ἑβδομάδα Ἀλλ ὁ τῷ νοητῷ μύρῳ χρισθείς (εσύ που με το πνευματικό μύρο, δηλ. το Άγιο Πνεύμα χρίσθηκες), Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν ἐπιῤῥύτων (των άφθονων) παθῶν ἐλευθέρωσον καὶ ἐλέησον ἡμᾶς ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. Ἀμήν. ᾨδὴ η. Ὁ Εἱρμός. Ῥῆμα τυράννου (τυραννική προσταγή) ἐπεὶ ὑπερίσχυσεν (επειδή επικράτησε), ἑπταπλασίως κάμινος (επτά φορές του κανονικού το καμίνι) ἐξεκαύθη (πυρακτώθηκε) ποτέ (εκείνη την εποχή) ἐν ᾗ (μέσα σ αυτό) παῖδες οὐκ ἐφλέχθησαν (οι τρεις παίδες δεν κάηκαν), βασιλέως πατήσαντες δόγμα (καθώς περιφρόνησαν τη βασιλική διαταγή), ἀλλ ἐβόων Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου (όλα τα δημιουργήματα του Κυρίου), τὸν Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε (και εγκωμιάζετε) εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι. Ἀποκενοῦσα (όταν άδειαζε) γυνὴ μύρον

17 125 ἔντιμον (πολύτιμο) δεσποτικῇ καὶ θείᾳ φρικτῇ κορυφῇ (στη δεσποτική και θεία φοβερή κεφαλή), Χριστέ, τῶν ἰχνῶν σου ἐπελάβετο τῶν ἀχράντων (κράτησε τα αμόλυντα πόδια σου) κεχραμέναις παλάμαις (με μολυσμένα χέρια), καὶ ἐβόα (φώναζε δυνατά) Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου (όλα τα δημιουργήματα του Κυρίου), τὸν Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε (και εγκωμιάζετε) εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Εὐλογοῦμεν Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα τὸν Κύριον. Δάκρυσι πλύνει τοὺς πόδας, ὑπεύθυνος ἁμαρτίαις, τοῦ πλάσαντος, (με δάκρυα πλένει τα πόδια του δημιουργού η ένοχη για αμαρτίες γυναίκα) καὶ ἐκμάσσει θριξί (και τα σπογγίζει με τα μαλλιά) διὸ τῶν ἐν βίῳ οὐ διήμαρτε πεπραγμένων τῆς ἀπολυτρώσεως (γι αυτό δεν απέτυχε της συγχώρεσης για όσα έπραξε στη ζωή), ἀλλ ἐβόα (αλλά φώναζε δυνατά) Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου (όλα τα δημιουργήματα του Κυρίου), τὸν Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε (και εγκωμιάζετε)

18 126 Μεγάλη Ἑβδομάδα εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Καὶ νῦν καὶ Ἱερουργεῖται τὸ λύτρον (συντελείται η λύτρωση) εὐγνώμονι (στην ευγνώμονα γυναίκα) ἐκ σωτηρίων σπλάγχνων τε (και μέσω της σωτήριας ευσπλαχνίας του Χριστού) καὶ δακρύων πηγῆς (και μέσω της πηγής των δακρύων της γυναίκας), ἐν ᾗ (κατά την οποία πηγή) διὰ τῆς ἐξαγορεύσεως (με την εξομολόγηση των αμαρτιών) ἐκπλυθεῖσα (καθώς καθαρίστηκε) οὐ κατῃσχύνετο (δεν ντρεπόταν), ἀλλ ἐβόα (αλλά φώναζε δυνατά) Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου (όλα τα δημιουργήματα του Κυρίου), τὸν Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε (και εγκωμιάζετε) εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν καὶ προσκυνοῦμεν τὸν Κύριον. Καταβασία. Ῥῆμα τυράννου (τυραννική προσταγή) ἐπεὶ ὑπερίσχυσεν (επειδή επικράτησε), ἑπταπλασίως κάμινος (επτά φορές του κα-

19 127 νονικού το καμίνι) ἐξεκαύθη (πυρακτώθηκε) ποτέ (εκείνη την εποχή) ἐν ᾗ (μέσα σ αυτό) παῖδες οὐκ ἐφλέχθησαν (οι τρεις παίδες δεν κάηκαν), βασιλέως πατήσαντες δόγμα (καθώς περιφρόνησαν τη βασιλική διαταγή), ἀλλ ἐβόων Πάντα τὰ ἔργα Κυρίου (όλα τα δημιουργήματα του Κυρίου), τὸν Κύριον ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε (και εγκωμιάζετε) εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ἱερέας Τὴν Θεοτόκον καὶ μητέρα τοῦ φωτὸς ἐν ὕμνοις τιμῶντες μεγαλύνομεν. ᾨδὴ θ. Ὁ Εἱρμός. Ψυχαῖς καθαραῖς (με ψυχές καθαρές) καὶ ἀῤῥυπώτοις χείλεσι (και με χείλη χωρίς αμαρτίες) δεῦτε μεγαλύνωμεν (ελάτε να δοξολογήσουμε) τὴν ἀκηλίδωτον (την αμόλυντη) καὶ ὑπέραγνον (και πάναγνη) Μητέρα τοῦ Ἐμμανουήλ, δι αὐτῆς τῷ ἐξ αὐτῆς προσφέροντες πρεσβείαν τεχθέντι (μέσω αυτής σ εκείνον που απ αυτή γεννήθηκε

20 128 Μεγάλη Ἑβδομάδα προσφέροντας μεσιτική δέηση). Φεῖσαι (λυπήσου) τῶν ψυχῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι. Ἀγνώμων φανεὶς (αχάριστος αφού φάνηκε) καὶ πονηρὸς ζηλότυπος (ζηλόφθονος), δῶρον ἀξιόθεον λογοπραγεῖ (κοστολογεί το δώρο το αντάξιο του Θεού, δηλ. το μύρο), δι οὗ (με το οποίο) ὀφειλέσιον ἐλύθη (η οφειλή συγχωρήθηκε) ἁμαρτημάτων (των αμαρτιών της πόρνης), καπηλεύων (νοθεύοντας) ὁ δεινὸς (ο αλλόκοτος) Ἰούδας τὴν φιλόθεον χάριν (την θεοσεβή προσφορά της γυναίκας). Φεῖσαι (λυπήσου) τῶν ψυχῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Δόξα Πατρὶ Λέγει πορευθεὶς (λέγει καθώς πήγε) τοῖς παρανόμοις ἄρχουσι (στους παράνομους άρχοντες) Τί μοι (τι σ εμένα) δοῦναι (να δώσετε) θέλετε, κἀγὼ (κι εγώ) Χριστὸν ὑμῖν (σ εσάς) τὸν ζητούμενον (τον καταζητού-

21 129 μενον) τοῖς θέλουσι (σ εσάς, που τον θέλετε) παραδώσω (να παραδώσω); Οἰκειότητα Χριστοῦ (την αγάπη του Χριστού) Ἰούδας ἀντωσάμενος χρυσοῦ (απομάκρυνε προτιμώντας το χρυσό). Φεῖσαι (λυπήσου) τῶν ψυχῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Καὶ νῦν Ὢ πηρωτικῆς φιλαργυρίας (πόσο μεγάλη είναι η τυφλωτική φιλαργυρία), ἄσπονδε (ανόσιε Ιούδα)! Λήθης ὅθεν ἔτυχες (γι αυτό ξέχασες), ὅτι ψυχῆς οὐδ ὃς ἰσοστάσιος ὁ κόσμος (ότι ούτε όλος ο κόσμος είναι ίσης αξίας με την ψυχή), ὡς ἐδιδάχθης (όπως διδάχθηκες από τον Χριστό) ἀπογνώσει γὰρ (εξαιτίας της απόγνωσης) σαὐτὸν (τον εαυτό σου) ἐβρόχισας (έπνιξες) ἀνάψας (αφού κρέμασες), προδότα. Φεῖσαι (λυπήσου) τῶν ψυχῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Καταβασία. Ψυχαῖς καθαραῖς (με ψυχές καθαρές) καὶ ἀῤῥυπώτοις χείλεσι (και με χείλη χωρίς

22 130 Μεγάλη Ἑβδομάδα αμαρτίες) δεῦτε μεγαλύνωμεν (ελάτε να δοξολογήσουμε) τὴν ἀκηλίδωτον (την αμόλυντη) καὶ ὑπέραγνον (και πάναγνη) Μητέρα τοῦ Ἐμμανουήλ, δι αὐτῆς τῷ ἐξ αὐτῆς προσφέροντες πρεσβείαν τεχθέντι (μέσω αυτής σ εκείνον που απ αυτή γεννήθηκε προσφέροντας μεσιτική δέηση). Φεῖσαι (λυπήσου) τῶν ψυχῶν ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἱερέας (Μικρά Συναπτή) Ἔτι καὶ ἔτι Ἀντιλαβοῦ, σῶσον Τῆς παναγίας Ὅτι σὲ αἰνοῦσι (υμνούν) πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπουσι (απευθύνουν), τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ἐξαποστειλάριον. Ἦχος γ. Τὸν νυμφῶνά σου (τον ουράνιο παράδεισό σου) βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον (στολισμένο) καὶ ἔνδυμα (κατάλληλη ενδυμασία) οὐκ ἔχω (δεν έχω), ἵνα (για να) εἰσέλθω ἐν

23 131 αὐτῷ (σ αυτόν) λάμπρυνόν μου (καθάρισέ μου) τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, φωτοδότα (ήλιε νοητέ), καὶ σῶσόν με. (3 φορές). (Ματθ. 22,11-14). Αἶνοι. Ἦχος α. Πᾶσα πνοὴ (κάθε ζωντανή ύπαρξη της γης) αἰνεσάτω (ας υμνήσει) τὸν Κύριον. Αἰνεῖτε (υμνείτε) τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν (απ τα ουράνια), αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις (στα υπερουράνια μέρη). Σοὶ (σ εσένα) πρέπει (αρμόζει) ὕμνος τῷ Θεῷ (στον Θεό). (Ψαλμ. 148,1). Αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτόν, πάντες (όλοι) οἱ ἅγγελοι αὐτοῦ αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτόν, πᾶσαι (όλες) αἱ δυνάμεις (ουράνιες στρατιές) αὐτοῦ. Σοὶ (σ εσένα) πρέπει (αρμόζει) ὕμνος τῷ Θεῷ (στον Θεό). (Ψαλμ. 148,2). Στιχηρὰ Ἰδιόμελα. Στίχ. Αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ (για τις εκδηλώσεις της παντοδυναμίας του) αἰνεῖτε (υμνεί-

24 132 Μεγάλη Ἑβδομάδα τε) αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος (αντάξια με το άπειρο μέγεθος) τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ. (Ψαλμ. 150,2). Σὲ (εσένα) τὸν τῆς Παρθένου Υἱὸν πόρνη ἐπιγνοῦσα Θεόν (αφού αναγνώρισε ως Θεό), ἔλεγεν ἐν κλαυθμῷ δυσωποῦσα (με κλάματα ικετεύοντας επίμονα), ὡς δακρύων ἄξια πράξασα (επειδή έπραξε έργα άξια θρήνων) Διάλυσον τὸ χρέος, ὡς κἀγὼ (όπως κι εγώ) τοὺς πλοκάμους (τις πλεξούδες των μαλλιών μου) ἀγάπησον (αγάπησε) φιλοῦσαν (αυτή που σ αγάπησε) τὴν δικαίως μισουμένην (αυτή που δίκαια μισείται), καὶ πλησίον τελωνῶν (ενώπιον των τελωνών) σε κηρύξω (θα κηρύξω για σένα), εὐεργέτα φιλάνθρωπε. Στίχ. Αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος (με τον ήχο της σάλπιγγας) αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ (με τα μουσικά όργανα ψαλτήρι και κιθάρα). (Ψαλμ. 150,3). Τὸ πολυτίμητον (το πανάκριβο) μύρον ἡ πόρνη ἔμιξε (ανέμειξε) μετὰ δακρύων (με

25 133 δάκρυα), καὶ ἐξέχεεν (και το έχυνε) εἰς τοὺς ἀχράντους πόδας σου καταφιλοῦσα (που συνεχώς ασπαζόταν). Ἐκείνην εὐθὺς (αμέσως) ἐδικαίωσας (δικαίωσες συγχωρώντας την), ἡμῖν (σ εμάς) δὲ συγχώρησιν δώρησαι, ὁ παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν (εσύ που έπαθες για μας), καὶ σῶσον ἡμᾶς. Στίχ. Αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ (με τύμπανο και χορό) αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ (με έγχορδα και πνευστά όργανα). (Ψαλμ. 150, 4). Ὅτε (όταν) ἡ ἁμαρτωλὸς προσέφερε τὸ μύρον, τότε ὁ μαθητὴς συνεφώνει (συμφωνούσε την προδοσία) τοῖς παρανόμοις (με τους παράνομους) ἡ μὲν ἔχαιρε (χαιρόταν) κενοῦσα (καθώς άδειαζε) τὸ πολύτιμον (πανάκριβο μύρο), ὁ δὲ ἔσπευδε (έτρεχε γρήγορα) πωλῆσαι (να πωλήσει) τὸν ἀτίμητον (τον ανεκτίμητο) αὕτη (αυτή) τὸν Δεσπότην ἐπεγίνωσκεν (αναγνώριζε), οὗτος (αυτός) τοῦ Δεσπότου ἐχωρίζετο (χωριζόταν) αὕτη (αυτή) ἠλευθεροῦτο (λυτρωνόταν), καὶ ὁ

26 134 Μεγάλη Ἑβδομάδα Ἰούδας δοῦλος ἐγεγόνει (γινόταν) τοῦ ἐχθροῦ (του σατανά). Δεινὸν (φοβερό) ἡ ῥαθυμία (η αμέλεια)! μεγάλη ἡ μετάνοια! ἣν (αυτή, δηλ. τη μετάνοια) μοι (σ εμένα) δώρησαι, Σωτήρ, ὁ παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν (εσυ που έπαθες για μας), καὶ σῶσον ἡμᾶς. Στίχ. Αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις (με κύμβαλα ήσυχου ήχου) αἰνεῖτε (υμνείτε) αὐτὸν ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ (με κύμβαλα δυνατού ήχου). Πᾶσα πνοὴ (ζωντανή ύπαρξη) αἰνεσάτω (ας υμνήσει) τὸν Κύριον. (Ψαλμ. 150,4-5). Ὢ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος (πόσο μεγάλη είναι του Ιούδα η αθλιότητα)! Ἐθεώρει (έβλεπε) τὴν πόρνην φιλοῦσαν (να φιλά) τὰ ἴχνη (τα πόδια του Χριστού), καὶ ἐσκέπτετο δόλῳ (με δόλο) τῆς προδοσίας τὸ φίλημα. Ἐκείνη τοὺς πλοκάμους (τις πλεξούδες) διέλυσε (έλυσε), καὶ οὗτος (αυτός) τῷ θυμῷ (στο πάθος του φθόνου) ἐδεσμεῖτο (δενόταν), φέρων (προσφέροντας) ἀντὶ μύρου τὴν δυσώδη (βρώμικη) κακίαν φθόνος γὰρ (διότι ο φθονερός) οὐκ

27 135 οἶδε (δεν γνωρίζει) προτιμᾶν (να προτιμά) τὸ συμφέρον (το συμφέρον της ψυχής). Ὢ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος! Ἀφ ἧς (απ αυτή) ῥῦσαι (απάλλαξε), ὁ Θεός, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Δόξα Πατρὶ Ἡ ἁμαρτωλὸς ἔδραμε (έτρεξε) πρὸς τὸ μύρον πριάσασθαι (για να αγοράσει μύρο), πολύτιμον (πανάκριβο) μύρον, τοῦ μυρίσαι (για να αλείψει) τὸν εὐεργέτην καὶ τῷ μυρεψῷ (στον μυροπώλη) ἐβόα (έλεγε δυνατά) Δός μοι (δώσε μου) τὸ μύρον, ἵνα (για να) ἀλείψω κἀγὼ (κι εγώ) τὸν ἐξαλείψαντά μου (αυτόν που μου διέγραψε) πάσας τὰς ἁμαρτίας (όλες τις αμαρτίες). Καὶ νῦν Ἡ βεβυθισμένη (αυτή που είχε βυθιστεί) τῇ ἁμαρτίᾳ (στην αμαρτία) εὗρέ σε (βρήκε εσένα) λιμένα τῆς σωτηρίας καὶ μύρον σὺν δάκρυσι (με δάκρυα) κενοῦσά σοι (αδειάζοντας σ εσένα) ἐβόα (έλεγε δυνατά) Ἴδε (κοίταξε), ὁ ἔχων (εσύ που έχεις) ἐξουσίαν

28 136 Μεγάλη Ἑβδομάδα συγχωρεῖν (να συγχωρείς) ἁμαρτίας ἴδε (κοίταξε), ὁ (εσύ που) τῶν ἁμαρτανόντων τὴν μετάνοιαν μένων (αναμένεις) ἀλλά, Δέσποτα, διάσωσόν με (λύτρωσέ με) ἐκ τοῦ κλύδωνος (από τη μεγάλη ταραχή) τῆς ἁμαρτίας μου, δέομαι (παρακαλώ), διὰ τὸ μέγα σου ἔλεος. Δοξολογία καὶ Πληρωτικά. (σελίδες: 60-65) Ἀπόστιχα ἰδιόμελα. Ἦχος πλ. β. Σήμερον ὁ Χριστὸς παραγίνεται (καταφθάνει) ἐν τῇ οἰκίᾳ (στο σπίτι) τοῦ Φαρισαίου καὶ γυνὴ ἁμαρτωλὸς προσελθοῦσα (αφού τον πλησίασε) τοῖς ποσὶν (στα πόδια) ἐκυλινδοῦτο (έπεφτε) βοῶσα (φωνάζοντας δυνατά) Ἴδε (κοίταξε) τὴν βεβυθισμένην (αυτή, που έχει βυθιστεί) τῇ ἁμαρτίᾳ (στην αμαρτία), τὴν ἀπηλπισμένην (αυτή, που έχει απελπισθεί) διὰ τὰς πράξεις, τὴν μὴ βδελυχθεῖσαν (αυτή, που δεν θεωρήθηκε σιχαμερή) παρὰ τῆς σῆς ἀγαθότητος (από τη δική σου αγαθότητα) καὶ

29 137 δός μοι (δώσε σ εμένα), Κύριε, τὴν ἄφεσιν τῶν κακῶν καὶ σῶσόν με. Στίχ. α. Ἐνεπλήσθημεν (ας απολαύσουμε) τὸ πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καὶ ἠγαλλιασάμεθα (ας σκιρτήσουμε από αγαλλίαση) καὶ εὐφράνθημεν (ας ευφρανθούμε) ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν (σ όλες τις ημέρες μας) εὐφρανθείημεν (είθε να ευφρανθούμε) ἀνθ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς (αντί εκείνων των ημερών, που μας ταπείνωσες), ἐτῶν ὧν εἴδομεν κακά (αντί εκείνων των ετών, που είδαμε κακοπάθειες) καὶ ἴδε (επίβλεψε με ευσπλαχνία) ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα (δημιουργήματά) σου καὶ ὁδήγησον (καθοδήγησε στο καλό) τοὺς υἱοὺς αὐτῶν (τους απογόνους τους). (Ψαλμ. 89, 14-16). Ἥπλωσεν (άπλωσε) ἡ πόρνη τὰς τρίχας σοὶ (σ εσένα) τῷ Δεσπότῃ (τον Κύριο) ἥπλωσεν Ἰούδας τὰς χεῖρας τοῖς παρανόμοις (στους παράνομους) ἡ μὲν λαβεῖν (για να λάβει) τὴν ἄφεσιν, ὁ δὲ λαβεῖν (για να λάβει) ἀργύρια διό (γι αυτό) σοι (σ εσένα) βοῶμεν

30 138 Μεγάλη Ἑβδομάδα (φωνάζουμε δυνατά) τῷ πραθέντι (που πουλήθηκες) καὶ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς (και μας ελευθέρωσες) Κύριε, δόξα σοι. Στίχ. β. Εὐφρανθείημεν (είθε να ευφρανθούμε) ἀνθ ὧν ἡμερῶν (αντί των ημερών) ἐταπείνωσας ἡμᾶς (που μας ταπείνωσες), ἐτῶν ὧν (αντί των ετών) εἴδομεν κακά (που είδαμε κακοπάθειες) καὶ ἴδε (επίβλεψε με ευσπλαχνία) ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ ἐπὶ τὰ ἔργα σου (στα δημιουργήματά σου) καὶ ὁδήγησον (και καθοδήγησε στο καλό) τοὺς υἱοὺς αὐτῶν (τους απογόνους τους). (Ψαλμ. 89,15-16). Προσῆλθε (πλησίασε) γυνὴ δυσώδης (γυναίκα βρωμερή) καὶ βεβορβορωμένη (και διεφθαρμένη), δάκρυα προχέουσα (χύνοντας) ποσί σου (στα πόδια σου), Σωτήρ, τὸ πάθος (την αμαρτωλότητα) καταγγέλλουσα (ομολογώντας) Πῶς ἀτενίσω (πως να στρέψω το βλέμμα) σοι (σ εσένα) τῷ Δεσπότη (τον Κύριο); Αὐτὸς γὰρ (γιατί εσύ ο ίδιος) ἐλήλυθας (έχεις έλθει) σῶσαι (να σώσεις) πόρνην (εμένα, την

31 139 πόρνη). Ἐκ βυθοῦ (από τον βυθό της αμαρτίας) θανοῦσάν με (καθώς πέθανα πνευματικά) ἀνάστησον, ὁ τὸν Λάζαρον ἐγείρας (εσύ που τον Λάζαρο ανέστησες) ἐκ τάφου τετραήμερον δέξαι με (δέξου εμένα) τὴν τάλαιναν (την ταλαίπωρη), Κύριε, καὶ σῶσόν με. Στίχ. γ. Καὶ ἔστω (ας είναι) ἡ λαμπρότης (λαμπρή εύνοια) Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ ἡμᾶς (προς ωφέλειά μας), καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ ἡμᾶς (προς ωφέλειά μας) καὶ τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον. (Ψαλμ. 89,17). Ἡ ἀπεγνωσμένη (η ευρισκόμενη σε απόγνωση) διὰ τὸν βίον (για τη ζωή της) καὶ ἐπεγνωσμένη (ευρισκόμενη σε υποτίμηση) διὰ τὸν τρόπον (για τον τρόπο της διαγωγής της) τὸ μύρον βαστάζουσα (βαστάζοντας) προσῆλθέ σοι (πλησίασε σ εσένα) βοῶσα (φωνάζοντας δυνατά) Μή με τὴν πόρνην ἀποῤῥίψης, ὁ τεχθεὶς (εσύ, που γεννήθηκες) ἐκ Παρθένου μή μου τὰ δάκρυα παρίδῃς (παραβλέψεις), ἡ χαρὰ τῶν Ἀγγέλων, ἀλλὰ

32 140 Μεγάλη Ἑβδομάδα δέξαι με μετανοοῦσαν (καθώς μετανοώ), ἣν (την οποία) οὐκ ἀπώσω (δεν απομάκρυνες) ἁμαρτάνουσαν (όταν αμάρταινε), Κύριε, διὰ τὸ μέγα σου ἔλεος. Δόξα Πατρὶ Καὶ νῦν Ποίημα Κασσιανῆς Μοναχῆς. Ἦχος πλ. δ. Κύριε, ἡ (εκείνη που) ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις (σε πολλές αμαρτίες) περιπεσοῦσα (ενέπεσε) γυνή, τὴν σὴν (δική σου) αἰσθομένη (καθώς κατάλαβε) θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν (αφού ανάλαβε έργο μυροφόρου), ὀδυρομένη (θρηνώντας) μύρα σοι (σ εσένα) πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει (φέρνει) Οἴμοι (αλίμονο)! λέγουσα (λέγοντας), ὅτι (γιατί) νύξ (νύκτα) μοι (σ εμένα) ὑπάρχει, οἶστρος (μανιώδες πάθος) ἀκολασίας (διαφθοράς), ζοφώδης (σκοτεινός) τε καὶ (και συνάμα) ἀσέληνος (ασέληνοςπανσκότεινος) ἔρως (πόθος) τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι (δέξου) μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων (τα άφθονα δάκρυά μου), ὁ νεφέλαις (εσύ

33 141 που με τα σύννεφα) διεξάγων (μεταφέρεις για βροχή) τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ (το νερό) κάμφθητί μοι (στρέψε την προσοχή σου σε μένα) πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας (εσύ που χαμήλωσες) τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει (με την ανέκφραστή σου ενανθρώπηση). Καταφιλήσω (θα ασπασθώ με θέρμη) τοὺς ἀχράντους σου πόδας (τα πάναγνά σου πόδια), ἀποσμήξω (θα σπογγίσω) τούτους δὲ πάλιν (αυτά επίσης) τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις (με τις πλεξούδες του κεφαλιού μου) ὧν (αυτών δηλ. των ποδιών σου) ἐν τῷ παραδείσῳ (στον παράδεισο) Εὔα τὸ δειλινὸν (το απόγευμα της ημέρας της πτώσεως) κρότον (το θόρυβο του βαδίσματος, που ως κρότο λόγω της ενοχής) τοῖς ὠσὶν (με τ αυτιά της) ἠχηθεῖσα (καθώς άκουσε), τῷ φόβῳ (από τον φόβο) ἐκρύβη (κρύφτηκε). Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου (των κρίσεων-αποφάσεών σου) ἀβύσσους (τα απύθμενα βάθη) τίς (ποιος) ἐξιχνιάσει (μπορεί να εξερευνήσει), ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με (εμένα) τὴν

34 142 Μεγάλη Ἑβδομάδα σὴν δούλην (τη δική σου δούλη) παρίδῃς (παραβλέψεις), ὁ ἀμέτρητον ἔχων (εσύ που αμέτρητο έχεις) τὸ ἔλεος. Ἱερέας Ἀγαθὸν (είναι καλό) τὸ ἐξομολογεῖσθαι (το να δοξολογεί κανείς) τῷ Κυρίῳ (τον Κύριο) καὶ ψάλλειν (να ψάλλει ύμνους) τῷ ὀνόματί σου (προς τιμήν του ονόματός σου), Ὕψιστε τοῦ ἀναγγέλλειν (να διακηρύττει δημόσια) τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου (την αξιοπιστία των υποσχέσεών σου) κατὰ νύκτα (κατά τη διάρκεια της νύχτας). (Ψαλμ. 91,2-3). Ἀναγνώστης Ἅγιος ὁ Θεὸς Παναγία Τριὰς Πάτερ ἡμῶν Ἱερέας:Ὅτι σοῦ ἐστιν Ἀναγνώστης (Τὸ Κοντάκιο) Ὑπὲρ (περισσότερο από) τὴν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας (ενώ αμάρτησα), δακρύων

35 143 ὄμβρους (βροχή δακρύων) οὐδαμῶς σοι προσῆξα (καθόλου σ εσένα δεν πρόσφερα) ἀλλὰ σιγῇ (αλλά σιωπηλά) δεόμενος (παρακαλώντας) προσπίπτω σοι (γονατίζω ενώπιόν σου), πόθῳ (με πόθο) ἀσπαζόμενος τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ὅπως (με σκοπό) μοι (σ εμένα) τὴν ἄφεσιν ὡς Δεσπότης παράσχῃς (να προσφέρεις) τῶν ὀφλημάτων (των αμαρτιών) κράζοντι (καθώς φωνάζω δυνατά), Σωτήρ Ἐκ τοῦ βορβόρου (από το βούρκο) τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με (λύτρωσέ με). Κύριε, ἐλέησον (40 φορές). Δόξα Πατρὶ Καὶ νῦν Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ (την πιο τιμημένη από τα Χερουβίμ) καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ (και πιο ένδοξη ασύγκριτα από τα Σεραφίμ), τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν (εσένα, που ως παρθένος τον Θεόν Λόγο γέννησες), τὴν ὄντως (αληθινή) Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν (δοξάζουμε). Ἐν ὀνόματι Κυρίου (στο όνομα του Κυρίου) εὐλόγησον, Πάτερ.

36 144 Μεγάλη Ἑβδομάδα Ἱερέας Ὁ ὢν εὐλογητός (ο μόνος υπάρχων άξιος ευλογίας), Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἐπουράνιε βασιλεῦ, τοὺς πιστοὺς βασιλεῖς (ἤ ἄρχοντας) ἡμῶν στερέωσον (στερέωσε στην εξουσία) τὴν πίστιν (ορθόδοξη πίστη) στήριξον (στήριξε) τὰ ἔθνη (τους αλλοεθνείς λαούς) πράϋνον (καταπράυνε) τὸν κόσμον εἰρήνευσον τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν (ἤ Μονὴν) ταύτην καλῶς διαφύλαξον (καλά προστάτευσε) τοὺς προαπελθόντας (τους κεκοιμημένους στο παρελθόν) πατέρας καὶ ἀδελφοὺς ἡμῶν ἐν σκηναῖς δικαίων (στο χώρο διαμονής των δικαίων) τάξον (κατάταξε) καὶ ἡμᾶς ἐν μετανοίᾳ καὶ ἐξομολογήσει (με μετάνοια και εξομολόγηση) παράβαλε (πάρε κοντά σου) ὡς (καθώς είσαι) ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. Εὐχή τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ. Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας μή μοι δῷς (μη δώσεις σε μένα).

37 145 Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς, καὶ ἀγάπης χάρισαί μοι (χάρισε σε μένα) τῷ σῷ δούλῳ (το δικό σου δούλο). Ναί, Κύριε βασιλεῦ, δώρησαί μοι (δώρισέ μου) τοῦ ὁρᾶν (να βλέπω) τὰ ἐμὰ (τα δικά μου) πταίσματα (αμαρτήματα) καὶ μὴ κατακρίνειν (και να μη κατακρίνω) τὸν ἀδελφόν μου ὅτι (γιατί) εὐλογητὸς εἶ (δοξασμένος είσαι) εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων (στην ατελείωτη αιωνιότητα). Ἀμὴν. Ἀπόλυσις. Ἱερέας Δόξα σοι, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, δόξα σοι. Ερχόμενος ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ἑκούσιον πάθος διὰ τὴν ἡμῶν (για τη δική μας) σωτηρίαν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν... Δι εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Χορός: Ἀμήν.

ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ Γ. Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ Το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που τελείται μέσα στην ακολουθία που ονομάζεται Θεία Λειτουργία, είναι η σπουδαιότερη και τελειότερη λατρευτική

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗ. Ορθροσ Σαββατου ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΤΟΜΟΣ 7 (ΜΕ ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ)

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗ. Ορθροσ Σαββατου ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΤΟΜΟΣ 7 (ΜΕ ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ) ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΗ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΤΟΜΟΣ 7 Ορθροσ Σαββατου (ΜΕ ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ) Γεωργιος Καραγιαννακησ Πρωτοψαλτης Καθηγητησ Βυζαντινησ Μουσικησ Ορθρος Σαββατου (Αλληλουια)

Διαβάστε περισσότερα

Τῌ ΑΓΙᾼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Τῌ ΑΓΙᾼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ Τῌ ΑΓΙᾼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΠΑΡΑΣΚΕΥῌ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡµῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀµήν. Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡµῶν Θεῷ. Δεῦτε, προσκυνήσωμεν

Διαβάστε περισσότερα

Συναπτὴ μικρά, μεθ ἣν ἐκφώνησις. 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου. ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ Μετὰ τὴν α Στιχολογίαν

Συναπτὴ μικρά, μεθ ἣν ἐκφώνησις. 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου. ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ Μετὰ τὴν α Στιχολογίαν 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014 Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου Ἦχος πλ. β. Ἑωθινὸν Α. * * ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ Μετὰ τὸν Ἑξάψαλμον, Συναπτὴ μεγάλη, μεθ ἣν ἐκφώνησις Ὅττι ιι ππρρέέππεει ιι σσοοι ιι

Διαβάστε περισσότερα

Ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τὸν τόπον, ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά. Ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι

Ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τὸν τόπον, ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά. Ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ (Ἀπὸ τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς μέχρι τῆς Ε Κυριακῆς τῶν νηστειῶν). Διατεταγμένη ἀκολουθία τῶν κατανυκτικῶν ἑσπερινῶν περιέχουσα ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

20 IOYNIΟΥ 2015 Σάββατον Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Μεθοδίου, Ἐπισκόπου Πατάρων.

20 IOYNIΟΥ 2015 Σάββατον Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Μεθοδίου, Ἐπισκόπου Πατάρων. 20 IOYNIΟΥ 2015 Σάββατον Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Μεθοδίου, Ἐπισκόπου Πατάρων. ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ 1 Μετὰ τὸν Ἑξάψαλμον, Συναπτὴ μεγάλη καὶ ἡ Ἐκφώνησις Ὅτι πρέπει σοι πᾶσα δόξα... καὶ ψάλλομεν τετράκις

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΩΪ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΩΡΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΩΪ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΩΡΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΓΑΛΗ ΑΡΑΣΚΕΥΗ ΡΩΪ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩ ΕΓΑΛΩ ΒΑΣΙΛΙΚΩ ΩΡΩ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΑΛΗΣ ΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΩΡΑ ΡΩΤΗ Ἱερεύς: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀναγνώστης: Ἀμήν. Ἱερεύς:

Διαβάστε περισσότερα

Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς

Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς Ἔτος 104ον Ἰανουάριος 2014 4275 «ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ Η ΔΥΝΑΜΙΣ» Σὲ φοβερὰ τραγικὴ στιγμὴ βρέθηκε κάποτε ὁ βασιλιὰς Δαβίδ. Καταδιώκεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ παιδί του, ἀπὸ τὸ σπλάχνο του. Πῶς νὰ σηκώσει μιὰ τέτοια

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤ. Η μέτρηση του ναού και οι δυο μάρτυρες στο 11ο κεφάλαιο.

ΣΤ. Η μέτρηση του ναού και οι δυο μάρτυρες στο 11ο κεφάλαιο. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ Πάτμος ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Στην τοιχογραφία, οι δύο προφήτες Ενώχ και Ηλίας καθώς και ο Θεολόγος Ιωάννης, στο 11ο κεφάλαιο. «Ιδού Εγώ σας αποστέλλω τον Ηλία

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ Δι εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύ ριε Ἰη - σοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶ σον ἡμᾶς. Ἀμήν. Μετανοίας γ' (3). Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.

Διαβάστε περισσότερα

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ Ψαλλομένη ὑπὸ ἑπτὰ Ἱερέων, ἐν Ἐκκκλησίᾳ ἢ ἐν Οἴκῳ. Συναχθέντων τῶν ἑπτὰ Πρεσβυτέρων προτίθεται ἐν μέσῳ τετράπους καὶ ἐπάνω αὐτοῦ ἡ εἰκὼν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἢ τῆς Δεσποίνης

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ ΩΡΑΣ

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ ΩΡΑΣ -69- Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ ΩΡΑΣ Δι εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰη - σοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶ σον ἡμᾶς. Ἀμήν. Δόξα Σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα Σοι, Ἁγία Τριάς, δόξα Σοι. Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ 31-05-2015 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ. Μνήµη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἑρµείου. Τῶ Σαββάτω ἑσπέρας Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν

Διαβάστε περισσότερα

Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα

Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Λευκάδα Του Γιάννη Ζαμπέλη Πρώτη δημοσίευση: εβδομαδιαία εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας» (Πάσχα 2005) Εισαγωγικό σημείωμα α μέρους Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους

Διαβάστε περισσότερα

ΜΗΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ἔχων ἡμέρας τριάκοντα μίαν

ΜΗΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ἔχων ἡμέρας τριάκοντα μίαν ΜΗΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ἔχων ἡμέρας τριάκοντα μίαν 1. ΠΕΜΠΤΗ. Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ καὶ μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, ἀρχιεπισκόπου Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας.

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΕΓΑΛΟΣ ἅγιος καὶ βαθὺς ἀνατόµος τῆς

ΟΜΕΓΑΛΟΣ ἅγιος καὶ βαθὺς ἀνατόµος τῆς τος 105ον 4291 Ο Ι ΕΩ ΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΜΕΓΑΛΟΣ ἅγιος καὶ βαθὺς ἀνατόµος τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ὁ ἱερὸς Χρυσόστοµος, µᾶς παρουσιάζει στὴν µορφὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τὸν ἀληθινό, τὸν ἰδεώδη ἄνθρωπο. Αὐτὸν ποὺ

Διαβάστε περισσότερα

Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Ι Α Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Σ Τ Η Σ Π Ε Ν Τ Η Κ Ο Σ Τ Η Σ

Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Ι Α Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Σ Τ Η Σ Π Ε Ν Τ Η Κ Ο Σ Τ Η Σ Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Ι Α Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Σ Τ Η Σ Π Ε Ν Τ Η Κ Ο Σ Τ Η Σ Ε Σ Π Ε Ρ Α Σ (Σημαίνει ταχύτερον διὰ τὴν τῆς γονυκλισίας Ἀκολουθίαν) Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν

Διαβάστε περισσότερα

Αθανασίου ( 373) καὶ Κυρίλλου ( 444) πατριαρχῶν Αλεξανδρείας. Ηχος βαρύς, ἑωθινὸν ι. Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΕΣΠΕΡΑΣ (17/01/15) ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν,

Αθανασίου ( 373) καὶ Κυρίλλου ( 444) πατριαρχῶν Αλεξανδρείας. Ηχος βαρύς, ἑωθινὸν ι. Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΕΣΠΕΡΑΣ (17/01/15) ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, Αθανασίου ( 373) καὶ Κυρίλλου ( 444) πατριαρχῶν Αλεξανδρείας. Ηχος βαρύς, ἑωθινὸν ι. Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΕΣΠΕΡΑΣ (17/01/15) ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΕΓΑΣ ΕΣΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΗΣ ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΣΧΑ Από τῆς ευτέρας µέχρι τοῦ Σαββάτου τῆς ιακαινησίµου, ὡς καί τῇ ἡµέρᾳ τῆς Αποδόσεως, ἀντί τῆς πρό τοῦ Εσπερινοῦ Θ Ωρας, τῶν Ωρῶν τοῦ Αποδείπνου καί

Διαβάστε περισσότερα

Δείτε το πρωτότυπο Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΩΝ. Διάκονος. Δέσποτα εὐλόγησε. Ἱερεὺς

Δείτε το πρωτότυπο Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΩΝ. Διάκονος. Δέσποτα εὐλόγησε. Ἱερεὺς Δείτε το πρωτότυπο Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΩΝ Δέσποτα εὐλόγησε. Μεγάλη ἡ δόξα τῆς βασιλείας τοῦ Πατέρα καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τώρα καὶ πάντα κα ΕΙΡΗΝΙΚΑ Μὲ εἰρήνη ἂς παρακαλέσουμε τὸν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ

ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ Ἦ ταν τὸ 1968 ἢ 69 ὅταν εἶδα νὰ εἰσέρχεται στὸ σπίτι μας ἡ ἀείμνηστη πλέον κατὰ σάρκα μητέρα μου ἀνήσυχη καὶ ἀρκετὰ ταραγμένη. Στὴν ἐρώτηση ποὺ τῆς κάναμε, τὶ

Διαβάστε περισσότερα

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Δείτε την απόδοση Τῼ ΑΓΙῼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῼ ΣΑΒΒΑΤῼ καθ ᾧ ἑορτάζομεν τὴν θεόσωμον ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Ο ΟΡΘΡΟΣ (Τελεῖται συνήθως τῇ Μ. Παρασκευῇ ἑσπέρας ἐνιαχοῦ ὅμως τελεῖται

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15)

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15) ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ (Β Κορ. δ 6 15) Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπών ἐκ σκότους φῶς λάμψαι ὃ ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Εκδίδεται από το 1858 ΜΠΙΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Εκδίδεται από το 1858 ΜΠΙΛΥ ΓΚΡΑΧΑΜ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΚΑΘΩΣ ΕΙΜΙ ΕΛΕΕΙΝΟΣ ΣΚΕΨΕΙΣ Στο παρόν τεύχος έχουμε για πρώτη φορά στο περιοδικό μας και στην Ελλάδα μία βιογραφία του δρος Μπίλλυ Γκραίαμ ή Γκράχαμ όπως καθιερώθηκε στα ελληνικά το όνομά του. Την έγραψε

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Εκδίδεται από το 1858

ΣΚΕΨΕΙΣ. ΑΣΤΗΡ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Εκδίδεται από το 1858 Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΕΨΕΙΣ Αγαπητοί Αναγνώστες, Το τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας έχει μια διπλή ιδιαιτερότητα: 1. Σηματοδοτεί την αλλαγή του εκδότη. Μετά από 12 χρόνια ως Εκδότης, ο αγαπητός φίλος και

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

23-02-2015 ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ 23-02-2015 ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ

23-02-2015 ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ 23-02-2015 ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ 23-02-2015 ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΕΣΠΕΡΑΣ ΙΕΡΕΥΣ: Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νύν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: Ἀμήν. εῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ. Ήχος πλ. α' Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, καί εν τοίς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ. Ήχος πλ. α' Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, καί εν τοίς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ο Ιερεύς: Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νύν, καί αεί, καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. ο Αναγνώστης: Αμήν. Δεύτε, προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν τω βασιλεί ημών Θεώ. Δεύτε, προσκυνήσωμεν και

Διαβάστε περισσότερα

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Β Ἀνωτέρα

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Β Ἀνωτέρα ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ» ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΓΑΘΩΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Β Ἀνωτέρα ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς ἀνατολῆς

Διαβάστε περισσότερα

Το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος του κόσµου Σεραφείµ Ρόουζ, Το τέλος του κόσµου Νέα Εποχή

Το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος του κόσµου Σεραφείµ Ρόουζ, Το τέλος του κόσµου Νέα Εποχή Το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος του κόσµου (Από την οµιλία του ιεροµoνάχου πατρός Σεραφείµ Ρόουζ, στη συνάντηση της νεολαίας της εκτός Ρωσίας Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας, στο Σαν Φρανσίσκο στις 3/8/1981).

Διαβάστε περισσότερα