Κοίταξα τον πίνακα και μετά ξανά τον αδερφό μου. «Γιατί; Επειδή είναι το μοναδικό πράγμα εδώ μέσα που έχει κάποιο νόημα;» Εκείνος γύρισε προς τον

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Κοίταξα τον πίνακα και μετά ξανά τον αδερφό μου. «Γιατί; Επειδή είναι το μοναδικό πράγμα εδώ μέσα που έχει κάποιο νόημα;» Εκείνος γύρισε προς τον"

Transcript

1

2

3 Πρόλογος Βρισκόμασταν στο πιο άσχημο διαμέρισμα όλου του Μανχάταν και σίγουρα δεν έφταιγε μόνο το γεγονός ότι ο εγκέφαλός μου έμοιαζε προγραμματισμένος να μην εκτιμάει καθόλου την τέχνη: αντικειμενικά, όλοι οι πίνακες ήταν φρικτοί. Ένα τριχωτό πόδι που ξεπηδούσε απ τον μίσχο ενός λουλουδιού. Ένα στόμα που έφτυνε μακαρόνια. Δίπλα μου, ο μεγάλος μου αδερφός και ο πατέρας μου μουρμούριζαν σκεφτικοί, κουνώντας το κεφάλι σαν να καταλάβαιναν τι έβλεπαν. Όσο για μένα, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Κατά τα φαινόμενα, υπήρχε κάποιος άγραφος νόμος που υπαγόρευε ότι οι καλεσμένοι της δεξίωσης έπρεπε πρώτα να ακολουθήσουν ολόκληρη τη διαδρομή και να θαυμάσουν τα έργα τέχνης τότε και μόνο θα μπορούσαν να δοκιμάσουν τα ορεκτικά που περιφέρονταν στην αίθουσα πάνω στους δίσκους. Στο τέλος της διαδρομής όμως, πάνω απ το ογκώδες τζάκι και ανάμεσα σε δύο κακόγουστα κηροπήγια υπήρχε ένας πίνακας με μια διπλή έλικα τη δομή του μορίου του DNA και κατά μήκος του καμβά ήταν τυπωμένη η γνωστή ρήση του Τιμ Μπάρτον: Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ειδύλλια μεταξύ διαφορετικών ειδών είναι αλλόκοτα. Ενθουσιασμένη, γέλασα και στράφηκα προς τον Τζένσεν και τον μπαμπά. «Εντάξει. Αυτό είναι ωραίο.» Ο Τζένσεν αναστέναξε. «Έτσι νομίζεις.» 5

4 Κοίταξα τον πίνακα και μετά ξανά τον αδερφό μου. «Γιατί; Επειδή είναι το μοναδικό πράγμα εδώ μέσα που έχει κάποιο νόημα;» Εκείνος γύρισε προς τον μπαμπά και προς στιγμήν φάνηκε σαν να παίζεται κάτι μεταξύ τους, λες και έδινε ο πατέρας την άδεια στον γιο να ξεκινήσει την κουβέντα. «Πρέπει να σου μιλήσουμε για τη σχέση σου με τη δουλειά σου.» Πέρασε ένα λεπτό μέχρι ν αρχίσει ο εγκέφαλός μου να ε- πεξεργάζεται τα λόγια του, τον τόνο του και την αποφασιστική έκφρασή του. «Τζένσεν», είπα. «Σοβαρά τώρα, θέλεις να κάνουμε αυτή τη συζήτηση εδώ;» «Ναι, εδώ.» Μισόκλεισε τα πράσινα μάτια του. «Είναι η πρώτη φορά τις δύο τελευταίες μέρες που σε βλέπω έξω απ το εργαστήριο. εξαιρούνται οι φορές που σε έχω δει να κοιμάσαι ή να χλαπακιάζεις κάτι.» Για μένα, σίγουρα αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που παρατηρούσα το πώς τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των γονιών μου η εγρήγορση, ο δυναμισμός, η παρορμητικότητα, η γοητεία και η σύνεση φαίνονταν να έχουν περάσει αυτούσια και χωρίς καμία μετάλλαξη στους πέντε απογόνους τους. Η εγρήγορση και ο δυναμισμός ετοιμάζονταν να κονταροχτυπηθούν εν μέσω μιας δεξίωσης στο Μανχάταν. «Σε πάρτι έχουμε έρθει, ρε συ Τζενς. Υποτίθεται ότι πρέπει να συζητάμε για το πόσο όμορφα είναι τα έργα τέχνης», απάντησα δείχνοντας κάπως αόριστα προς τους τοίχους της αίθουσας με τα πολυτελή έπιπλα. «Και για το σκάνδαλο που α- ποκαλύφθηκε για τον» Δεν είχα ιδέα ποια ήταν τα τελευταία κουτσομπολιά, και το μόνο που κατάφερα με την άγνοιά μου ήταν να ενισχύσω την άποψη του αδερφού μου. 6

5 Παρακολούθησα τον Τζένσεν να πασχίζει να κρύψει την αγανάκτησή του. Ο μπαμπάς μού έδωσε ένα ορεκτικό που έμοιαζε με σαλιγκάρι ξαπλωμένο πάνω σε κράκερ. Το έχωσα διακριτικά σε μια χαρτοπετσέτα τη στιγμή που περνούσε από δίπλα μου ο σερβιτόρος. Το καινούριο μου φόρεμα μου προκαλούσε μια μικρή φαγούρα και αναρωτήθηκα γιατί δεν είχα βρει τον χρόνο να ρωτήσω τους άλλους στο εργαστήριο για το καινούριο λαστέξ που είχα τη φαεινή ιδέα να φορέσω. Και μόνο αυτή η εμπειρία μού ήταν αρκετή για να με πείσει ότι ήταν δημιούργημα είτε του Σατανά είτε κάποιου άντρα που ήταν υπερβολικά λεπτός ακόμα και για τα εφαρμοστά τζιν. «Δεν είσαι μόνο έξυπνη», συνέχισε ο Τζένσεν. «Έχεις και χιούμορ. Είσαι κοινωνική. Είσαι ένα όμορφο κορίτσι.» «Γυναίκα» τον διόρθωσα μιλώντας μέσα απ τα δόντια μου. Εκείνος έσκυψε προς το μέρος μου, σε μια προσπάθεια να μη φτάσει η κουβέντα μας στα αυτιά των φιλότεχνων που περνούσαν από δίπλα μας. Ο Θεός να μας φυλάξει αν κάποιο μέλος της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης τον άκουγε να μου κάνει διάλεξη για το πώς να φέρομαι πιο ερωτικά στις κοινωνικές συναναστροφές μου. «Εξακολουθώ λοιπόν να μην καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν να έχουμε έρθει να σε δούμε για ένα τριήμερο και οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους έχουμε βγει έξω να είναι οι δικοί μου φίλοι.» Χαμογέλασα στον μεγάλο μου αδερφό και, αφού άφησα να με κατακλύσει το πρώτο κύμα της ευγνωμοσύνης για το υπερπροστατευτικό ενδιαφέρον του, ένιωσα να αναψοκοκκινίζω από τον εκνευρισμό που είχε αρχίσει να απλώνεται αργά και βασανιστικά στο δέρμα μου. Ήταν σαν να άγγιζα ένα καυτό σίδερο, μια οξεία αντανακλαστική αντίδραση που την ακολου- 7

6 θούσε ένα παρατεταμένο, δυνατό κάψιμο. «Κοντεύω να τελειώσω τη σχολή, Τζενς. Μετά θα έχω όλο τον καιρό μπροστά μου για να ζήσω τη ζωή μου.» «Μα αυτή είναι η ζωή σου», είπε εκείνος κοιτάζοντάς με επιτακτικά με τα μάτια του ορθάνοιχτα. «Εδώ και τώρα. Όταν ήμουν στην ηλικία σου, με δυσκολία κατάφερνα να κρατήσω τον μέσο όρο της βαθμολογίας μου σε αξιοπρεπή επίπεδα. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να ξυπνήσω τη Δευτέρα και να μην είμαι τύφλα.» Ο μπαμπάς στεκόταν σιωπηλός δίπλα του. Έκανε πως δεν άκουσε το τελευταίο σχόλιο του αδερφού μου, αλλά κουνούσε το κεφάλι δείχνοντας να συμφωνεί με το ρεζουμέ της ιστορίας, δηλαδή ότι ήμουν ακοινώνητη, χωρίς καθόλου φίλους. Τον κάρφωσα με το βλέμμα μου σαν να του έλεγα, Εσύ τα λες αυτά, ο εργασιομανής επιστήμονας που περνούσε περισσότερη ώρα στο εργαστήριό του παρά στο ίδιο του το σπίτι; Εκείνος όμως έμεινε απαθής, έχοντας την ίδια έκφραση που θα είχε αν μια χημική ένωση, που κανονικά θα έπρεπε να είναι διαλυτή, μετατρεπόταν τελικά σ ένα γλοιώδες ίζημα μέσα στον δοκιμαστικό σωλήνα: μια έκφραση σύγχυσης, ίσως και προσωπικής προσβολής. Απ τον μπαμπά μου είχα κληρονομήσει τον δυναμισμό, ε- κείνος όμως θεωρούσε ανέκαθεν ότι ήταν λογικό να έχω κληρονομήσει απ τη μαμά μου και κάποια γοητεία, έστω και ελάχιστη. Ίσως επειδή ήμουν κορίτσι ή ίσως επειδή πίστευε ότι κάθε γενιά πρέπει να είναι η βελτιωμένη έκδοση της προηγούμενης, περίμενε από μένα να ισορροπήσω την καριέρα μου με την προσωπική μου ζωή καλύτερα απ ό,τι το είχε καταφέρει ο ίδιος. Την ημέρα των πεντηκοστών γενεθλίων του με είχε φωνάξει στο γραφείο του για να μου πει, έτσι απλά: «Οι άνθρωποι είναι εξίσου σημαντικοί με την επιστήμη. Πρέπει να μάθεις απ 8

7 τα δικά μου λάθη.» Και μετά άρχισε να τακτοποιεί κάτι χαρτιά πάνω στο γραφείο του και να κοιτάζει επίμονα τα χέρια του ώσπου εγώ βαρέθηκα, σηκώθηκα και επέστρεψα στο εργαστήριο. Ήταν φανερό ότι είχα αποτύχει. «Το ξέρω ότι γίνομαι φορτικός», ψιθύρισε ο Τζένσεν. «Λιγάκι» συμφώνησα. «Ξέρω επίσης ότι χώνω τη μύτη μου εκεί που δεν πρέπει.» Τον κοίταξα με κατανόηση και ψιθύρισα: «Είσαι η προσωπική μου Παλλάδα Αθηνά.» «Με τη διαφορά ότι δεν είμαι απ την Ελλάδα κι ότι έχω πουλί.» «Ναι, αυτό προσπαθώ να μην το θυμάμαι.» Ο Τζένσεν αναστέναξε και, επιτέλους, ο μπαμπάς φάνηκε να συνειδητοποιεί ότι μπορούσε κι αυτός να παίξει έναν ρόλο. Είχαν έρθει και οι δύο μαζί να με δουν και, παρ όλο που μου είχε φανεί παράξενη αυτή η από κοινού τυχαία επίσκεψη στα μέσα Φεβρουαρίου, δεν το είχα πολυσκεφτεί μέχρι τώρα. Ο μπαμπάς με αγκάλιασε με το ένα του χέρι από τον ώμο και με έσφιξε. Αν και τα μπράτσα του ήταν μακριά και λεπτά, ανέκαθεν μπορούσε να σε σφίξει σαν μέγγενη ήταν ένας άντρας πολύ πιο δυνατός απ ό,τι έδειχνε. «Είσαι καλό παιδί, Ζιγκς.» Χαμογέλασα. Έτσι αντιλαμβανόταν ο πατέρας μου ότι έ- πρεπε να είναι μια θερμή και εποικοδομητική συζήτηση μεταξύ πατέρα και κόρης. «Ευχαριστώ.» Ο Τζένσεν πρόσθεσε: «Ξέρεις ότι σ αγαπάμε.» «Κι εγώ σας αγαπώ. Τον περισσότερο καιρό.» «Ας πούμε όμως ότι θεωρήσαμε υποχρέωσή μας να παρέμβουμε. Είσαι εθισμένη με τη δουλειά σου. Είσαι εθισμένη με τη γρήγορη και επιτυχημένη εξέλιξη που θεωρείς ότι πρέπει να έχει η καριέρα σου. Εντάξει, ίσως κι εγώ να επεμβαίνω υπερ- 9

8 βολικά προσπαθώντας να διαχειριστώ ακόμα και την τελευταία λεπτομέρεια στη ζωή σου» «Ίσως;» τον διέκοψα. «Εσύ ήθελες να κανονίζεις τα πάντα, από το πότε θα μου βγάλουν η μαμά και ο μπαμπάς τις βοηθητικές ρόδες απ το ποδήλατό μου μέχρι το πόσο αργά θα μπορούσα να μείνω έξω μετά τη δύση του ήλιου, λες και ίσχυε για μένα κάποια ειδική απαγόρευση κυκλοφορίας. Και ούτε καν ζούσες πια μαζί μας, Τζενς. Και φαντάσου ότι ήμουν δεκάξι χρονών.» Προσπάθησε να με καθησυχάσει με το βλέμμα του. «Ορκίζομαι ότι δεν πρόκειται να σου πω τι να κάνεις, απλώς» Σταμάτησε και κοίταξε τριγύρω του σαν να περίμενε να περάσει κάποιος με μια πινακίδα που θα έγραφε το υπόλοιπο της φράσης του. Το να ζητάει κανείς απ τον Τζένσεν να μην μπλέκεται με τα πάντα ήταν σαν να ζητάει από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο να πάψει να αναπνέει για δέκα ολόκληρα λεπτά. «Απλώς πάρε και κανένα τηλέφωνο σε κάποιον.» «Σε κάποιον; Τζένσεν, εδώ και ώρα προσπαθείς ουσιαστικά να μου πεις ότι δεν έχω φίλους. Αυτό μπορεί να είναι εν μέρει αλήθεια, όμως σε ποιον φαντάζεσαι ότι θα πρεπε να τηλεφωνήσω για να ξεκινήσω αυτή την ιστορία του βγες-έξω-καιζήσε-τη-ζωή-σου; Σε κάποιον άλλο μεταπτυχιακό φοιτητή που είναι εξίσου χωμένος μέσα στην έρευνά του όσο εγώ; Είμαστε μεταπτυχιακοί φοιτητές στη Βιοϊατρική Μηχανική, όχι ανερχόμενοι αστέρες της κοσμικής κοινωνίας.» Έκλεισε τα μάτια του κοιτώντας το ταβάνι. Εκείνη τη στιγμή κάτι φάνηκε να του περνάει απ το μυαλό. Όταν με κοίταξε ξανά, είχε σηκώσει τα φρύδια και το βλέμμα του ήταν γεμάτο ελπίδα και μια ακαταμάχητη αδερφική τρυφερότητα. «Τι θα λεγες για τον Γουίλ;» 10

9 Άρπαξα το ποτήρι της σαμπάνιας από το χέρι του μπαμπά δεν είχε προλάβει να πιει ούτε μια γουλιά και το κατέβασα μονορούφι. Δεν χρειάστηκε να μου το πει δεύτερη φορά. Ο Γουίλ Σάμερ ήταν ο κολλητός του Τζένσεν στο πανεπιστήμιο και είχε δουλέψει ως ασκούμενος στο γραφείο του πατέρα μας. Σε αυτό το σημείο ίσως θα έπρεπε να αναφέρω και μια ασήμαντη λεπτομέρεια: ήταν επίσης το αντικείμενο όλων ανεξαιρέτως των ε- φηβικών μου φαντασιώσεων. Μπορεί εγώ να ήμουν το φιλικό σπασικλάκι, η μικρή αδερφή του Τζένσεν, αλλά ο Γουίλ ήταν το κακό παιδί-ιδιοφυΐα με το στραβό χαμόγελο, τα τρυπημένα αυτιά και τα γαλανά μάτια που υπνώτιζαν όποιο κορίτσι τον συναντούσε. Όταν εγώ ήμουν δώδεκα χρονών, ο Γουίλ ήταν δεκαεννιά και είχε έρθει να μας επισκεφθεί με τον Τζένσεν για λίγες μέρες τα Χριστούγεννα. Ήταν ένας βρόμικος και υπέροχος τύπος ήδη από τότε έτσι όπως έπαιζε το μπάσο του στο γκαράζ με τον Τζένσεν και φλέρταρε με παιχνιδιάρικο τρόπο τη μεγαλύτερη αδερφή μου, τη Λιβ. Όταν εγώ ήμουν δεκάξι, εκείνος μόλις είχε πάρει το πτυχίο του και είχε έρθει να μείνει μαζί μας ένα ολόκληρο καλοκαίρι, δουλεύοντας για τον πατέρα μου. Απέπνεε μια έντονη σεξουαλική αύρα, οπότε κι εγώ αποφάσισα να χαρίσω την παρθενιά μου σ έναν πρωτάρη και άσχετο από την τάξη μου, απλώς για να ανακουφιστώ από τον οδυνηρό πόθο που μου προκαλούσε ο Γουίλ ως αρσενικό. Ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι η αδερφή μου τον είχε τουλάχιστον φιλήσει εξάλλου ο Γουίλ ήταν πολύ μεγάλος για μένα. 11

10 Στη μοναξιά του δωματίου μου όμως, μέσα στον μυστικό χώρο της καρδιάς μου, δεν φοβόμουν να παραδεχτώ ότι ο Γουίλ Σάμερ ήταν το πρώτο αγόρι που θέλησα να φιλήσω ποτέ, το πρώτο αγόρι που με έκανε, ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου, να γλιστρήσω το χέρι μου στο εσώρουχό μου και να τον φανταστώ μέσα στο σκοτάδι του δωματίου μου. Να φανταστώ το διαβολικό, σκανταλιάρικο χαμόγελό του και τα μαλλιά του που, ως συνήθως, έπεφταν πάνω απ το δεξί του μάτι. Τα πανέμορφα μυώδη μπράτσα του και την ηλιοκαμένη επιδερμίδα του. Τα μακριά του δάχτυλα. Ακόμα και τη μικρή ουλή στο πιγούνι του. Τα αγόρια της ηλικίας μου ακούγονταν εντελώς βαρετά και αδιάφορα στα αυτιά μου, ενώ η φωνή του Γουίλ ήταν βαθιά και ήρεμη. Το βλέμμα του ήταν υπομονετικό, γεμάτο κατανόηση. Τα χέρια του δεν ήταν ποτέ νευρικά ή αμήχανα συνήθως τα είχε χωμένα βαθιά στις τσέπες του. Όταν κοίταζε τα κορίτσια, έγλειφε τα χείλη του και ψιθύριζε διάφορα σχόλια με προκλητική αυτοπεποίθηση για το στήθος, τα πόδια και το στόμα τους. Ανοιγόκλεισα τα μάτια και κοίταξα τον Τζένσεν. Δεν ήμουν πια δεκάξι. Ήμουν είκοσι τεσσάρων και ο Γουίλ τριάντα ενός. Τον είχα δει πριν από τέσσερα χρόνια στον καταδικασμένο να αποτύχει γάμο του Τζένσεν, και το ήρεμο, υπέροχο χαμόγελό του μου είχε φανεί ακόμα πιο έντονο, ακόμα πιο σαγηνευτικό. Τον είχα παρακολουθήσει μαγεμένη να τρυπώνει αθόρυβα σε μια γκαρνταρόμπα μαζί με δύο από τις παρανύφους της συζύγου του αδερφού μου. «Πάρ τον τηλέφωνο», με παρότρυνε ο Τζένσεν, βγάζοντάς με από τις ονειροπολήσεις μου. «Έχει καταφέρει να δημιουργή- 12

11 σει μια ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και στα προσωπικά του. Παρότι Νεοϋορκέζος, είναι καλό παιδί. Θέλω ν αρχίσεις α- πλώς να βγαίνεις λίγο έξω, εντάξει; Ο Γουίλ θα σε φροντίσει.» Με το που άκουσα την τελευταία του φράση, προσπάθησα να καταπνίξω το ρίγος που ένιωσα ν απλώνεται μεμιάς στο κορμί μου. Δεν ήμουν σίγουρη μέσα μου με ποιον τρόπο θα προτιμούσα να με φροντίσει ο Γουίλ: ήθελα να είναι απλώς ο φίλος του αδερφού μου που θα με βοηθούσε να μάθω να ζω τη ζωή μου πιο αρμονικά; Ή μήπως ήθελα να δω με τα μάτια μιας ενήλικης γυναίκας το αντικείμενο των πιο βρόμικων φαντασιώσεών μου; «Χάνα», επέμεινε ο μπαμπάς. «Άκουσες τι σου είπε ο α- δερφός σου;» Ένας σερβιτόρος πέρασε από δίπλα μας με έναν δίσκο γεμάτο ποτήρια σαμπάνιας. Άφησα το άδειο ποτήρι μου και πήρα ένα καινούριο, γεμάτο. «Τον άκουσα. Ναι, εντάξει Θα τηλεφωνήσω στον Γουίλ.» 13

12

13 Ένα Μία φορά. Δύο. Σταμάτησα να πηγαινοέρχομαι για λίγο, τόσο όσο χρειαζόταν ώστε να τραβήξω την κουρτίνα και να ρίξω μια ματιά έξω απ το παράθυρο, σμίγοντας τα φρύδια μου μόλις είδα τον ουρανό. Έξω είχε σκοτάδι ακόμα, αλλά μετά τον απαραίτητο έ- λεγχο κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το μπλε επικρατούσε του μαύρου, ενώ ροζ και μοβ πινελιές είχαν εμφανιστεί στον ορίζοντα. Τελικό συμπέρασμα: ήταν πρωί. Είχαν περάσει τρεις μέρες από τη διάλεξη του Τζένσεν, και αυτή ήταν όλως τυχαίως η τρίτη απόπειρά μου να πάρω τηλέφωνο τον Γουίλ. Και παρότι δεν είχα ιδέα τι έπρεπε να πω ούτε καν τι περίμενε ο αδερφός μου να πω όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα ότι ο Τζενς είχε δίκιο: περνούσα σχεδόν όλο τον χρόνο μου στο εργαστήριο, με μοναδική εξαίρεση τις ώρες που γύριζα στο σπίτι για να κοιμηθώ ή να φάω. Και η απόφασή μου να μείνω μόνη μου στο διαμέρισμα που είχαν οι γονείς μου στο Μανχάταν, αντί να βρω κάποιο μέρος στο Μπρούκλιν ή το Κουίνς, πιο κοντά στους συναδέλφους μου, δεν μου άφηνε και πολλές επιλογές σε ό,τι αφορά την κοινωνική μου ζωή. Στο ψυγείο μου θα έβρισκες πάντα μερικά ξεχασμένα λαχανικά, φαγητό αμφιβόλου ποιότητας που είχα παραγγείλει απέξω ή κατεψυγμένα έτοιμα γεύματα. Όλη μου η ζωή έως τώρα ήταν εστιασμένη στο να τελειώσω τη σχολή και να ξεκινήσω τη σπουδαία ερευνητική 15

14 μου καριέρα. Προβληματισμένη, συνειδητοποίησα ότι δεν υ- πήρχε τίποτε άλλο πέρα από αυτό. Προφανώς η οικογένειά μου το είχε προσέξει, και για κάποιον λόγο ο Τζένσεν έδειχνε να πιστεύει πραγματικά ότι ο Γουίλ ήταν η μόνη λύση για να μη μείνω στο ράφι. Εγώ πάντως δεν ήμουν και τόσο σίγουρη. Μάλλον το α- ντίθετο. Η κοινή προϊστορία μας ήταν ομολογουμένως πενιχρή, και δεν αποκλείεται βέβαια να μη με θυμόταν καλά καλά. Ήμουν η μικρή αδερφή, κάπου στο φόντο του πίνακα που απεικόνιζε τις πολλές περιπέτειές του με τον Τζένσεν και τη σύντομη ε- ρωτική του ιστορία με την αδερφή μου. Και τώρα του τηλεφωνούσα για να του ζητήσω τι; Να με βγάλει έξω; Να παίξουμε επιτραπέζια; Να μου μάθει πώς να Δεν μπορούσα καν να ολοκληρώσω τη σκέψη. Σκέφτηκα για μια στιγμή το ενδεχόμενο να το κλείσω. Να χωθώ ξανά στο κρεβάτι και να πω στον αδερφό μου να πάει να γαμηθεί και να βρει κάτι άλλο να ασχοληθεί αντί να προσπαθεί να βελτιώσει τη δική μου ζωή. Αλλά πριν προλάβω ν ακούσω ολόκληρο το τέταρτο κουδούνισμα, κι ενώ έ- σφιγγα το κινητό μου τόσο δυνατά που ήμουν σίγουρη ότι το σημάδι θα έμενε στο χέρι μου ως την επόμενη μέρα, ο Γουίλ το σήκωσε. «Παρακαλώ;» Η φωνή του ακουγόταν ακριβώς όπως τη θυμόμουν, βραχνή και γεμάτη, αλλά ακόμα πιο βαθιά. «Παρακαλώ;» ρώτησε ξανά. «Γουίλ;» Ανέπνευσε κοφτά και αμέσως μετά άκουσα ένα χαμόγελο να διαγράφεται στη φωνή του μόλις με φώναξε με το παρατσούκλι μου: «Ζίγκι;» 16

15 Γέλασα. Μα, φυσικά, πώς αλλιώς θα με θυμόταν Μόνο η οικογένειά μου με αποκαλούσε έτσι πια. Κανένας δεν ήξερε πραγματικά τι σήμαινε το παρατσούκλι αυτό όντως είχαν δώσει πολύ μεγάλη εξουσία τότε στον μόλις δύο χρονών α- δερφό μου, αφήνοντάς τον να επιλέξει το παρατσούκλι της νέας αδερφούλας του αλλά μου είχε μείνει. «Ναι. Η Ζίγκι είμαι. Πώς το ;» «Με πήρε τηλέφωνο ο Τζένσεν χθες», με διέκοψε για να μου εξηγήσει. «Μου είπε τα πάντα για την επίσκεψή του και το πώς σ τα έχωσε γενικά. Και μου ανέφερε ότι μπορεί να τηλεφωνούσες.» «Να με λοιπόν κι εγώ» αποκρίθηκα μη βρίσκοντας κάτι πιο πρωτότυπο να πω. Ακούστηκε ένας βαθύς αναστεναγμός και μετά ο θόρυβος που έκαναν τα σεντόνια. Κρατήθηκα με νύχια και με δόντια για να μη φανταστώ πόσο γυμνός μπορεί να ήταν ο συνομιλητής μου στην άλλη άκρη της γραμμής. Αλλά οι πεταλούδες στο στομάχι μου πέταξαν προς τον λαιμό μου μόλις αντιλήφθηκα ότι ακουγόταν κουρασμένος επειδή κοιμόταν. Εντάξει, μπορεί και να μην ήταν πρωί ακόμα Έριξα άλλη μια γρήγορη ματιά έξω. «Δεν φαντάζομαι να σε ξύπνησα, έτσι;» Δεν είχα καν κοιτάξει το ρολόι μου πριν, και δεν υπήρχε περίπτωση να το τολμήσω τώρα. «Όχι, δεν υπάρχει θέμα. Το ξυπνητήρι μου θα χτυπούσε ούτως ή άλλως σε» έκανε μια παύση για να χασμουρηθεί «μία ώρα.» Δαγκώθηκα για να μην ακουστεί ο αναστεναγμός από την ταπείνωση που ένιωσα. «Συγγνώμη. Ήμουν λίγο ανυπόμονη.» «Μην ανησυχείς, δεν πειράζει. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι ξέχασα πως μένεις στην πόλη πλέον. Απ ό,τι έμαθα, τα τρία 17

16 τελευταία χρόνια έχεις τρυπώσει στην P & S, κρυμμένη στην ασφάλεια των δοκιμαστικών σωλήνων.» Ο τρόπος που βράχνιασε η βαθιά φωνή του καθώς με πείραζε λέγοντας αυτό το αστείο έκανε το στομάχι μου να πάρει δυο τούμπες. «Μάλλον είσαι με το μέρος τού Τζένσεν.» Ο τόνος του έγινε πιο απαλός. «Απλώς ανησυχεί για σένα. Ως μεγάλος σου αδερφός, αυτή είναι η αγαπημένη του ασχολία.» «Ναι, το έχω καταλάβει.» Άρχισα και πάλι να βηματίζω πέρα δώθε σε όλο το δωμάτιο, προσπαθώντας να κάνω κάτι για να περιορίσω τη νευρικότητά μου. «Έπρεπε να σε είχα πάρει νωρίτερα» «Το ίδιο κι εγώ.» Κουνήθηκε λίγο για να ανασηκωθεί. Τον άκουσα να ξεφυσάει ξανά καθώς τεντωνόταν κι έκλεισα τα μάτια μου για να συγκεντρωθώ στον ήχο. Έναν ήχο που έμοιαζε εντελώς, ακριβώς και μεθυστικά πολύ με σεξ. Αναπνέουμε από τη μύτη, Χάνα. Ήρεμα. «Θέλεις να πάμε πουθενά σήμερα;» κατάφερα να ξεστομίσω. Πραγματικό τέρας ψυχραιμίας, τι να σας πω Εκείνος δίστασε για λίγο, ενώ εγώ ήθελα να με αρχίσω στα χαστούκια που ήμουν τόσο ηλίθια και δεν σκέφτηκα ότι μπορεί να είχε ήδη κανονίσει κάτι άλλο. όπως, ας πούμε, να πάει στη δουλειά του. Και μετά τη δουλειά μπορεί να είχε κανονίσει κάποιο ραντεβού με την κοπέλα του. Ή τη γυναίκα του. Ασυναίσθητα προσπάθησα ν ακούσω έστω και τον παραμικρό ήχο που θα κατάφερνε να σπάσει τη σιωπή και να υπερνικήσει τα παράσιτα της γραμμής. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα που μου φάνηκαν αιώνας με ρώτησε: «Τι έχεις κατά νου;» Ερώτηση-παγίδα. «Για δείπνο ίσως;» 18

17 Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά και να πονάει μέχρι ν ακούσω την απάντησή του. «Έχω κανονίσει κάτι. Μια συνάντηση αργά το βράδυ. Τι θα έλεγες για αύριο;» «Θα είμαι στο εργαστήριο. Έχω ήδη προγραμματίσει ένα δεκαοχτάωρο ραντεβού με κάτι κύτταρα που αναπτύσσονται πολύ αργά και θα μαχαιρώσω κυριολεκτικά τον εαυτό μου με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο αν τα κάνω θάλασσα και πρέπει να κάνω ξανά το πείραμα απ την αρχή.» «Δεκαοχτώ ώρες; Θα φας όλη σου τη μέρα, Ζιγκς.» «Το ξέρω.» Άρχισε να μουρμουρίζει κάτι πριν με ρωτήσει: «Τι ώρα πρέπει να πας στο εργαστήριο σήμερα το πρωί;» «Αργότερα», απάντησα ρίχνοντας μια λοξή ματιά στο ρολόι. Ήταν μόλις έξι. «Ίσως στις εννιά με δέκα.» «Θέλεις να πάμε μαζί στο πάρκο για τρέξιμο;» «Τρέχεις;» τον ρώτησα. «Για γυμναστική;» «Ναι», είπε γελώντας ανοιχτά πια. «Δεν τρέχω επειδή με κυνηγάει κάποιος, αλλά επειδή θέλω να γυμναστώ.» Έκλεισα τα μάτια μου σφιχτά νιώθοντας τη γνωστή πρεμούρα να μην αφήσω αυτή την ιστορία στη μέση, λες και ήταν εργασία για το μεταπτυχιακό μου. Βλαμμένε Τζένσεν «Σε πόση ώρα;» «Να πούμε σε μισή ωρίτσα;» Κοίταξα ξανά έξω απ το παράθυρο. Δεν είχε χαράξει ακόμα. Άσε που το είχε στρώσει για τα καλά. Αλλαγή, υπενθύμισα στον εαυτό μου. Και με τη σκέψη αυτή έκλεισα τα μάτια μου και είπα: «Στείλε μου μήνυμα με τις οδηγίες πώς να έρθω. Θα σε συναντήσω εκεί.» 19

18 Έκανε κρύο. Ψοφόκρυο, για την ακρίβεια. Περπατώντας πέρα δώθε για να ζεσταθώ, ξαναδιάβασα το μήνυμα του Γουίλ που έλεγε να τον συναντήσω κοντά στο Ε- ντζινίαρς Γκέιτ, στη διασταύρωση της 5ης Λεωφόρου και της 90ής οδού στο Σέντραλ Παρκ. Ο πρωινός αέρας τσουρούφλιζε το πρόσωπό μου, ενώ το λεπτό ύφασμα της φόρμας μου δεν έδειχνε ικανό να τον συγκρατήσει. Μα πώς είναι δυνατόν να ξεχάσω να πάρω σκούφο Πώς γίνεται να ξεχάσω ότι ήταν Φεβρουάριος στη Νέα Υόρκη και μόνο οι τρελοί σ αυτή την πόλη πήγαιναν στο πάρκο τέτοια εποχή; Δεν ένιωθα καν τα δάχτυλά μου και είχα αρχίσει πραγματικά να ανησυχώ μήπως με τόσο τσουχτερό αέρα, σε συνδυασμό με τον δείκτη ψυχρότητας, μπορεί και να μου έπεφταν τα αυτιά. Τριγύρω υπήρχαν ελάχιστοι άνθρωποι: διάφοροι τύποι κολλημένοι με τη φυσική τους κατάσταση που είχαν βαλθεί να ξεπεράσουν τον εαυτό τους κι ένα νεαρό ζευγάρι που είχε στριμωχτεί σ ένα παγκάκι κάτω από ένα τεράστιο ψηλόλιγνο δέντρο, κρατώντας πλαστικά κύπελλα γεμάτα με κάτι που φαινόταν ζεστό και πεντανόστιμο. Ένα σμήνος από γκρίζα πουλιά τσιμπολογούσε το έδαφος ψάχνοντας για οτιδήποτε μπορεί να τρωγόταν, ενώ ο ήλιος είχε μόλις αρχίσει να ξεπροβάλλει πάνω από τους ουρανοξύστες στο βάθος. Είχα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου ακροβατώντας μεταξύ του κοινωνικά αποδεκτού και του να είμαι το φυτό που έλεγε συνεχώς ασυναρτησίες, οπότε σίγουρα είχα νιώσει να βρίσκομαι έξω απ τα νερά μου και άλλες φορές στο παρελθόν: όταν παρέλαβα εκείνο το βραβείο έρευνας μπροστά σε χιλιάδες γονείς και φοιτητές στο MIT σχεδόν κάθε φορά που πήγαινα για ψώνια και το κορυφαίο όλων, όταν ο Ίθαν Κίνγκμαν ήθελε να του πάρω πίπα στη δευτέρα λυκείου κι εγώ δεν μπορούσα καν να διανοηθώ πώς ήταν δυνατόν να κάνω κάτι 20

19 τέτοιο και ν αναπνέω ταυτόχρονα. Και τώρα, βλέποντας τον ουρανό να φωτίζεται με κάθε λεπτό που περνούσε, θα ήμουν άπειρα ευγνώμων αν μπορούσα να ανταλλάξω αυτό που θα ε- πακολουθούσε με οποιαδήποτε από αυτές τις αναμνήσεις. Δεν ήταν ότι δεν ήθελα να πάω για τρέξιμο βασικά αυτό ήταν, και μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό. Δεν ήθελα με τίποτα να πάω για τρέξιμο. Δεν ήμουν καν σίγουρη ότι ήξερα πώς τρέχει κανείς για να γυμναστεί. Όμως ο τρόμος που ένιωθα δεν είχε να κάνει με το γεγονός ότι θα έβλεπα τον Γουίλ. Ήμουν απλώς αγχωμένη. Θυμόμουν πώς ήταν στο παρελθόν η προσοχή που σου έδειχνε πάντα είχε κάτι το αργό και υπνωτιστικό. Κάτι επάνω του απέπνεε έντονα την αίσθηση του σεξ. Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να βρεθώ τετ-α-τετ μαζί του και ανησυχούσα μήπως δεν είχα την απαραίτητη αυτοκυριαρχία για να χειριστώ μια τέτοια κατάσταση. Ο αδερφός μου μου είχε αναθέσει αυτή την εργασία να βγω και να ζήσω τη ζωή μου στο έπακρο ξέροντας ότι ο μόνος τρόπος να εξασφαλίσει την επιτυχή έκβαση αυτού του εγχειρήματος ήταν να με κάνει να σκεφτώ ότι θα αποτύγχανα οικτρά. Κι ενώ ήμουν αρκετά σίγουρη ότι η πρόθεση του Τζένσεν δεν ήταν να κάνω παρέα με τον Γουίλ προκειμένου να μάθω πώς να βγαίνω ραντεβού και, τέλος πάντων, να πηδηχτώ, εγώ ένιωθα την ανάγκη να τρυπώσω στο μυαλό του Γουίλ, να μάθω από τον μεγάλο δάσκαλο και ν αρχίσω να συμπεριφέρομαι περισσότερο σαν εκείνον σε τέτοια θέματα. Επομένως το μόνο που είχα να κάνω ήταν να προσποιηθώ ότι ήμουν ένας μυστικός πράκτορας με μία και μοναδική αποστολή: να καταφέρω να τρυπώσω και να αποδράσω χωρίς ούτε μία γρατσουνιά. Σε αντίθεση με την αδερφή μου. Μετά το χριστουγεννιάτικο χαμούρεμα της δεκαεφτάχρονης Λιβ με τον δεκαεννιάχρονο-παίζω-μπάσο-και-φοράω-σκου- 21

20 λαρίκι Γουίλ, είχα μάθει πολλά σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει όταν μια κοπελίτσα στην εφηβεία τρώει κόλλημα με το «κακό παιδί» της ιστορίας. Ο Γουίλ Σάμερ ήταν ο ορισμός του κακού παιδιού. Όλα τα αγόρια γούσταραν την αδερφή μου, όμως η Λιβ δεν είχε μιλήσει ποτέ για κανέναν με τον τρόπο που μιλούσε για τον Γουίλ. «Ζιγκ!» Σήκωσα απότομα το κεφάλι μου και γύρισα προς το σημείο απ όπου ακούστηκε το όνομά μου, αφήνοντας να φανεί με μια μικρή διαφορά φάσης η έκπληξή μου καθώς ο άντρας για τον οποίο μιλάω τόση ώρα άρχισε να έρχεται προς το μέρος μου. Ήταν ψηλότερος απ ό,τι θυμόμουν. Είχε ένα κορμί μακρόστενο και σφριγηλό, με τόσο μακριά χέρια και πόδια που κανονικά θα έπρεπε να είναι ατσούμπαλος αλλά με κάποιον μαγικό τρόπο δεν ήταν. Αυτός ο άντρας διέθετε πάντα κάτι το σαγηνευτικό και ακαταμάχητο που δεν είχε να κάνει με την κλασική συμμετρική ομορφιά κι όμως, το πώς ακριβώς θυμόμουν τον Γουίλ μέχρι και πριν από τέσσερα χρόνια ωχριούσε μπροστά στον άντρα που βρισκόταν τώρα κοντά μου. Το χαμόγελό του παρέμενε αναλλοίωτο, λίγο στραβό και πάντα παρατεταμένο, χαρίζοντας μια σκανταλιάρικη έκφραση που έλαμπε συνεχώς στο πρόσωπό του. Καθώς με πλησίαζε, ακούστηκε μια σειρήνα μόλις γύρισε και κοίταξε αλλού, άρπαξα την ευκαιρία να παρατηρήσω τις γωνίες που σχημάτιζε το αξύριστο σαγόνι του, αλλά και τον μακρύ, υπέροχο, μαυρισμένο λαιμό που χανόταν κάτω απ τον γιακά του μικροφλίς του. Όταν πλησίασε αρκετά, το χαμόγελό του έγινε ακόμα πιο πλατύ. «Καλημέρα», είπε. «Καλά το φαντάστηκα ότι ήσουν εσύ. Σε θυμάμαι που συνήθιζες να πηγαινοέρχεσαι έτσι όταν είχες άγχος για το σχολείο ή κάτι άλλο. Η μαμά σου τρελαινόταν.» 22

21 Χωρίς καν να το σκεφτώ, έκανα ένα βήμα μπροστά, τύλιξα τα χέρια μου γύρω απ τον λαιμό του και τον αγκάλιασα σφιχτά. Δεν νομίζω ότι είχα καταφέρει ποτέ στο παρελθόν να βρεθώ τόσο κοντά στον Γουίλ. Ήταν τρυφερός και στιβαρός ταυτόχρονα έκλεισα τα μάτια μου μόλις ένιωσα το πρόσωπό του πάνω στα μαλλιά μου. Η βαθιά φωνή του έμοιαζε να πάλλεται μέσα μου: «Χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω.» Η Μυστική Πράκτορας Χάνα. Απρόθυμα έκανα ένα βήμα προς τα πίσω ρουφώντας αυτό το μεθυστικό μείγμα που δημιουργούσε ο φρέσκος αέρας με τη μυρωδιά απ το αφρόλουτρό του. «Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.» Τα σκούρα μαλλιά του ήταν κρυμμένα ατημέλητα μέσα στον μαύρο σκούφο του και, λίγο πιο κάτω, δύο μάτια πιο γαλάζια και απ τον ουρανό με κοίταζαν από ψηλά. Πλησίασε α- κόμα περισσότερο κι έβαλε κάτι στο κεφάλι μου. «Το φαντάστηκα ότι θα το χρειαζόσουν.» Σήκωσα το χέρι μου χαϊδεύοντας τον χοντρό μάλλινο σκούφο. Ουάου! Αυτό ήταν αφοπλιστικά γοητευτικό. «Σ ευχαριστώ. Μπορεί και να καταφέρουν να επιβιώσουν τα αυτάκια μου τελικά.» Καθώς χαμογέλασε, έκανε ταυτόχρονα ένα βήμα προς τα πίσω για να με σκανάρει από πάνω έως κάτω. «Φαίνεσαι διαφορετική, Ζιγκς.» Γέλασα. «Κανένας πέρα απ την οικογένειά μου δεν μ έχει αποκαλέσει έτσι εδώ και αιώνες.» Το χαμόγελό του έσβησε για λίγο. Άρχισε να κοιτάζει το πρόσωπό μου, λες και περίμενε να του χαμογελάσει η τύχη και να εμφανιστεί ως διά μαγείας ένα τατουάζ με το βαφτιστικό μου όνομα. Πάντα με φώναζε Ζίγκι, όπως και τα αδέρφια μου 23

22 ο Τζένσεν, φυσικά, αλλά και η Λιβ και ο Νιλς και ο Έρικ. Μέχρι να φύγω απ το πατρικό μου, ήμουν πάντα η Ζίγκι. «Ωραία, πώς σε φωνάζουν οι φίλοι σου;» «Χάνα», απάντησα χαμηλόφωνα. Συνέχισε να με κοιτάζει έντονα. Τσέκαρε τον λαιμό μου, τα χείλη μου και μετά, χωρίς να βιάζεται, με κοίταξε για αρκετή ώρα στα μάτια. Μπορούσα να αισθανθώ την ενέργεια μεταξύ μας αλλά όχι. Δεν υπήρχε περίπτωση, σίγουρα το μυαλό μου παρερμήνευε τα σημάδια. Αυτός ακριβώς, κυρίες και κύριοι, ήταν ο δημόσιος κίνδυνος που άκουγε στο όνομα Γουίλ Σάμερ. «Λοιπόν», ξεκίνησα να λέω εγώ σηκώνοντας τα φρύδια μου. «Να αρχίσουμε να τρέχουμε;» Ανοιγόκλεισε τα μάτια του και μεμιάς φάνηκε να συνειδητοποιεί πού βρισκόμασταν. «Εμ, βέβαια!» Έγνεψε καταφατικά σηκώνοντας τα χέρια του για να τραβήξει τον σκούφο του πιο χαμηλά και να καλύψει τα αυτιά του. Έδειχνε πολύ πιο διαφορετικός απ ό,τι τον θυμόμουν περιποιημένος και πετυχημένος αλλά αν τον κοίταζες από κοντά, μπορούσες να διακρίνεις τα ανεπαίσθητα σημάδια από τις τρύπες για τα σκουλαρίκια του. «Πρώτον», είπε, οπότε εγώ έστρεψα γρήγορα την προσοχή μου ξανά στο πρόσωπό του. «Θέλω να είσαι σε εγρήγορση για τον πάγο. Κάνουν σοβαρές προσπάθειες για να κρατούν τα μονοπάτια καθαρά, αλλά αν δεν προσέχεις, μπορεί να πάθεις χοντρή ζημιά.» «Εντάξει.» Έδειξε το φιδωτό μονοπάτι που περνούσε μέσα απ το παγωμένο νερό. «Αυτό είναι το εσωτερικό κομμάτι. Διατρέχει κυκλικά τη λίμνη και νομίζω ότι θα είναι το πιο κατάλληλο, επειδή δεν έχει σχεδόν καθόλου κλίση.» «Και τρέχεις αυτή τη διαδρομή κάθε μέρα;» 24

23 Τα μάτια του Γουίλ άστραψαν τη στιγμή που κουνούσε πέρα δώθε το κεφάλι του. «Όχι αυτή τη διαδρομή. Η απόσταση είναι μόνο ενάμισι μίλι. Επειδή τώρα ξεκινάς, θα διανύσουμε το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι περπατώντας, και θα τρέξουμε το μίλι στο ενδιάμεσο.» «Γιατί δεν ακολουθούμε την κλασική διαδρομή σου;» ρώτησα εγώ, επειδή δεν μου πολυάρεσε η ιδέα να τρέχει πιο σιγά ή να αλλάξει τη ρουτίνα του για μένα. «Γιατί είναι έξι μίλια.» «Μια χαρά μπορώ να τα καταφέρω», αποκρίθηκα. Τα έξι μίλια δεν μου φαίνονταν και τόσο πολλά. Τριάντα δύο χιλιάδες πόδια μείον κάτι ψιλά. Αν έκανα μεγάλα βήματα, μπορεί και να ήταν μόνο δεκάξι χιλιάδες βήματα Καθώς τα σκεφτόμουν διεξοδικά όλα αυτά, ένιωσα την απογοήτευση να ζωγραφίζεται στις άκρες των χειλιών μου. Με χτύπησε φιλικά στον ώμο με υπερβολική καρτερικότητα. «Φυσικά και μπορείς. Αλλά ας δούμε καλύτερα πώς θα τα πας σήμερα και το ξανασυζητάμε.» Και μετά; Έπειτα μου έκλεισε με νόημα το μάτι. Λοιπόν, απ ό,τι φαινόταν, το τρέξιμο δεν ήταν το φόρτε μου. «Τρέχεις τόσο κάθε μέρα;» τον ρώτησα λαχανιασμένη. Μπορούσα να νιώσω τον ιδρώτα να τρέχει στο μέτωπο και στον σβέρκο μου, αλλά δεν είχα τη δύναμη ούτε καν να σηκώσω τα χέρια μου για να σκουπιστώ. Έγνεψε συγκαταβατικά έδειχνε άνετος, λες και είχε βγει απλώς έξω για ν απολαύσει έναν κάπως γρήγορο πρωινό περίπατο. Όσο για μένα, νόμιζα ότι θα πεθάνω. «Πόσο έχουμε ακόμα;» 25

24 Έστρεψε το βλέμμα του προς το μέρος μου μ ένα αυτάρεσκο και απολαυστικό χαμόγελο. «Μισό μίλι.» Θεούλη μου. Τέντωσα το κορμί μου και σήκωσα το πιγούνι μου. Μπορούσα να το κάνω. Ήμουν νέα και σε μάλλον καλή φυσική κατάσταση. Στεκόμουν όρθια όλη μέρα, έτρεχα από το ένα δωμάτιο του εργαστηρίου στο άλλο και πάντα ανέβαινα από τις σκάλες όταν επέστρεφα στο σπίτι. Σίγουρα μπορούσα να το κάνω. «Ωραία» είπα. Οι πνεύμονές μου ζορίζονταν λες και είχαν γεμίσει με τσιμέντο, και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να παίρνω μικρές, κοφτές ανάσες. «Νιώθω μια χαρά.» «Δεν κρυώνεις πια;» «Όχι.» Μπορούσα κυριολεκτικά ν ακούσω το αίμα να κυλάει στις φλέβες μου, την καρδιά μου να χτυπάει βίαια μέσ στο στήθος μου. Τα πόδια μας σφυροκοπούσαν το μονοπάτι, και όχι, σίγουρα δεν κρύωνα πια. «Πέρα απ το ότι σου τρώει όλο τον χρόνο, σου αρέσει η δουλειά που κάνεις;» ρώτησε, χωρίς να ζορίζεται καθόλου να μιλάει και να τρέχει συγχρόνως. «Τη λατρεύω», απάντησα αγκομαχώντας. «Μ αρέσει πολύ να δουλεύω με τον Λιμάτσκι.» Μιλήσαμε αρκετά για το αντικείμενο της έρευνάς μου αλλά και για τα υπόλοιπα άτομα στο εργαστήριό μου. Είχε ακουστά τον επιβλέποντα καθηγητή μου λόγω της φήμης που είχε αποκτήσει στο ερευνητικό πεδίο των εμβολίων. Πρέπει να ομολογήσω ότι εντυπωσιάστηκα απ το γεγονός ότι ο Γουίλ ήταν ε- νημερωμένος γύρω από τη βιβλιογραφία ακόμα και σ έναν τομέα που, απ ό,τι είπε, δεν είχε και τις καλύτερες αποδόσεις στον κόσμο των επενδυτικών κεφαλαίων. Αλλά ακόμα πιο ε- 26

25 ντυπωσιακό ήταν το ενδιαφέρον του να μάθει περισσότερα για μένα, εκτός από τη δουλειά μου ήθελε να μάθει για τη ζωή μου και με ρώτησε ευθέως, χωρίς περιστροφές. «Η ζωή μου είναι το εργαστήριο» απάντησα εγώ κοιτώντας τον για να τεστάρω την αντίδρασή του. Ούτε καν που α- νοιγόκλεισε τα μάτια του. Στο εργαστήριό μου υπήρχαν μερικοί μεταπτυχιακοί φοιτητές κι ένας ολόκληρος στρατός από μεταδιδακτορικούς ερευνητές που έκαναν συνεχώς δημοσιεύσεις. «Είναι όλοι τους εξαιρετικοί», διευκρίνισα ξεροκαταπίνοντας πριν πάρω βαθιά ανάσα. «Αλλά τα πάω πιο καλά με δύο από αυτούς που είναι παντρεμένοι με παιδιά, οπότε, όπως καταλαβαίνεις, δεν πρόκειται να μας δεις να αράζουμε στα μπιλιαρδάδικα μετά τη δουλειά.» «Δεν νομίζω ότι θα βρεις μπιλιαρδάδικο ανοιχτό την ώρα που τελειώνετε εσείς τη δουλειά σας, έτσι κι αλλιώς» είπε πειραχτικά. «Αυτός άλλωστε δεν είναι και ο λόγος που είμαι εγώ εδώ; Να παίξω τον ρόλο του μεγάλου αδερφού να σε βγάλω κατά κάποιον τρόπο από τη ρουτίνα σου;» «Αυτό ακριβώς!» απάντησα γελώντας. «Και, παρόλο που ενοχλήθηκα αρκετά όταν ο Τζένσεν μου είπε ωμά ότι έπρεπε ν αποκτήσω έστω και μια υποτυπώδη ζωή, η αλήθεια είναι ότι δεν είχε εντελώς άδικο.» Συνέχισα να τρέχω για λίγο, χωρίς να μιλάω. «Απλώς ήμουν τόσο αφοσιωμένη στη δουλειά για πολύ καιρό με μοναδικό στόχο να ξεπεράσω το επόμενο εμπόδιο και αμέσως μετά το επόμενο που δεν έβρισκα χρόνο ν απολαύσω τίποτα στην πορεία.» Καταλαβαίνω», είπε χαμηλόφωνα. «Αυτό δεν είναι και τόσο καλό.» Προσπάθησα να αγνοήσω την πίεση που μου προκαλούσε το βλέμμα του, γι αυτό και κράτησα τα μάτια μου καρφωμένα στο μονοπάτι που απλωνόταν μπροστά μας. «Αισθάνεσαι ποτέ 27

26 ότι οι άνθρωποι που είναι πιο σημαντικοί για σένα είναι εκείνοι τους οποίους καταλήγεις να βλέπεις λιγότερο συχνά;» Όταν είδα ότι δεν είχε πρόθεση να απαντήσει, πρόσθεσα: «Τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι δεν βάζω την ενέργειά μου σε αυτά που έχουν αληθινό νόημα.» Με την άκρη του ματιού μου τον είδα να στρέφει το κεφάλι του από την άλλη πλευρά συμφωνώντας. Δίστασε πάρα πολύ ν απαντήσει, αλλά τελικά, όταν το έκανε, είπε: «Ναι, σε καταλαβαίνω απόλυτα.» Ένα δευτερόλεπτο αργότερα άκουσα ξαφνικά το δυνατό του γέλιο, έναν βαθύ ήχο που έμοιαζε να τρυπάει το πετσί μου και να φτάνει ως τα κόκαλά μου. «Τι ακριβώς κάνεις εκεί;» με ρώτησε. Όταν προσπάθησα να καταλάβω τι έβλεπε, διαπίστωσα ότι κοίταζε τα σταυρωμένα χέρια στο στήθος μου. Χαμήλωσα τα μάτια από ντροπή προτού παραδεχτώ: «Πονάνε τα στήθη μου. Πώς τα καταφέρνετε εσείς οι άντρες;» «Ε, να, εμείς δεν έχουμε» Έκανε μια ακαθόριστη χειρονομία δείχνοντας την περιοχή του στήθους μου. «Ναι, αλλά τι γίνεται με τα υπόλοιπα; Θέλω να πω, φοράτε μποξεράκια όταν τρέχετε;» Χριστέ μου, μα πόσο βλαμμένη είσαι; Πρόβλημα υπ αριθμόν ένα: δεν λέμε ό,τι μας κατεβαίνει στο κεφάλι. Γύρισε να με κοιτάξει ξανά σε κατάσταση προφανούς σύγχυσης, με αποτέλεσμα παραλίγο να σκοντάψει σ ένα πεσμένο κλαδί. «Ορίστε;» «Μπο-ξε-ρά-κια;» επανέλαβα, τονίζοντας εμφατικά όλες τις συλλαβές. «Ή μήπως φοράτε κάτι που δεν αφήνει τα α- ντρικά σας εξαρτήματα να» Με διέκοψε μ ένα δυνατό γέλιο σαν γάβγισμα που αντήχησε στα δέντρα κι ύστερα χάθηκε στον παγωμένο αέρα. «Ναι, 28

27 δεν φοράμε μποξεράκια», είπε. «Θα υπήρχε πάρα πολύς ελεύθερος χώρος και θα έβλεπες διάφορα πράγματα να χοροπηδάνε εκεί κάτω» Μου έκλεισε το μάτι κι έστρεψε ξανά το βλέμμα του μπροστά στο μονοπάτι, μ ένα κάπως πονηρό χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη του. «Γιατί, εσύ έχεις έξτρα εξαρτήματα;» ρώτησα για να τον πειράξω. Μου έριξε μια ματιά που φανέρωνε ότι του άρεσε η συζήτησή μας. «Αν θέλεις ντε και καλά να ξέρεις, φοράω σορτσάκι όταν τρέχω. Κολλητό, για να κρατάω την οικογένεια ασφαλή.» «Μάλλον τα κορίτσια είμαστε τυχερά από αυτή την άποψη. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί κάτω που να» τον διέκοψα κουνώντας τα χέρια μου σαν τρελή «κρέμεται και να πηγαίνει πέρα δώθε. Τα πράγματα είναι πιο τακτοποιημένα.» Όταν φτάσαμε στο επόμενο επίπεδο κομμάτι της διαδρομής, επιβραδύναμε και αρχίσαμε να περπατάμε. Ο Γουίλ γέλασε χαμηλόφωνα δίπλα μου. «Ναι, μου φαίνεται ότι το έχω παρατηρήσει αυτό.» «Αφού είσαι ειδικός σ αυτά.» Με κοίταξε με σκεφτικό ύφος. «Σε τι;» Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου ο εγκέφαλός μου έκανε μια απόπειρα να συγκρατήσει αυτό που ετοιμαζόμουν να ξεστομίσω, αλλά ήταν ήδη αργά. Δεν ήμουν ποτέ πολύ καλή στο να λογοκρίνω τις σκέψεις μου κάτι που οι γονείς και τα αδέρφια μου ήταν παραπάνω από πρόθυμοι να μου υπενθυμίζουν όποτε παρουσιαζόταν η ευκαιρία. Όμως τώρα αισθανόμουν ότι ο εγκέφαλός μου ήθελε να εκμεταλλευτεί αυτή τη σπάνια περίσταση και να τα βγάλει όλα στη φόρα ενώπιον του θρυλικού Γουίλ, λες και δεν θα εμφανιζόταν ποτέ ξανά μια τέτοια ευκαιρία. «Ειδικός στα μουνιά», ψιθύρισα, με την τελευταία λέξη να βγαίνει δειλά απ τα χείλη μου. 29

28

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Περιγραφή μίας αποτελεσματικής μεθοδολογίας σε μορφή διαλόγου

ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Περιγραφή μίας αποτελεσματικής μεθοδολογίας σε μορφή διαλόγου ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Περιγραφή μίας αποτελεσματικής μεθοδολογίας σε μορφή διαλόγου 1 Από το Παράρτημα: SOLUTIONS FOR BULLYING IN PRIMARY SCHOOLS της Sue

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Πριν την ιστορία... 9

Περιεχόμενα. Πριν την ιστορία... 9 Περιεχόμενα Πριν την ιστορία... 9 Η ιστορία των Κορυφών και των Κοιλάδων Κεφάλαιο 1 Aπογοήτευση στην Κοιλάδα... 15 Κεφάλαιο 2 Απαντήσεις... 21 Κεφάλαιο 3 Λησμονιά... 47 Κεφάλαιο 4 Ανάπαυση... 57 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν Ακάνθους - ίσως η καλύτερή μου βραδιά στο pick up..πειραματιζόμουν πολύ με peacock (έχω μιλήσει σε άλλο άρθρο μου για αυτό... περί της θεωρίας του παγωνιού που έχει να κάνει με το να φοράς τουλάχιστον

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα Κεφάλαιο 1: Κεφάλαιο 2: Κεφάλαιο 3: Κεφάλαιο 4:

Περιεχόμενα Κεφάλαιο 1: Κεφάλαιο 2: Κεφάλαιο 3: Κεφάλαιο 4: Περιεχόμενα Πρόλογος...9 Κεφάλαιο 1: Η πρώτη έκπληξη...13 Κεφάλαιο 2: Η διοίκηση ξεκινάει από τον σκοπό και τους στόχους...19 Κεφάλαιο 3: Τι είναι διοίκηση;...25 Κεφάλαιο 4: Home Management!...39 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού.

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού. Το βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου "Η Μεσόγειος είμαι εγώ και δεν είμαι πια εδώ" επιλέχθηκε για να αποτελέσει τη βάση για το θεατρικό δρώμενο, που θα αποτελέσει την παρουσίαση της Ερευνητικής Εργασίας :

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Καλύτερη πληροφόρηση Ένιωσα σίγουρη για τον εαυτό μου Πολλές απορίες που δεν είχα φανταστεί με σιγούρεψαν Η σημερινή ενημέρωση ήταν από τις καλύτερες που

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Η επόμενη μέρα Παρασκευή- ήταν κι αυτή βροχερή. Το πρωί, όταν ξύπνησε ο Μπρούνο κοίταξε από το παράθυρό του και απογοητεύτηκε βλέποντας γκρίζα

Η επόμενη μέρα Παρασκευή- ήταν κι αυτή βροχερή. Το πρωί, όταν ξύπνησε ο Μπρούνο κοίταξε από το παράθυρό του και απογοητεύτηκε βλέποντας γκρίζα Η επόμενη μέρα Παρασκευή- ήταν κι αυτή βροχερή. Το πρωί, όταν ξύπνησε ο Μπρούνο κοίταξε από το παράθυρό του και απογοητεύτηκε βλέποντας γκρίζα σύννεφα να πλησιάζουν. Κανονικά δε θα τον πείραζε και τόσο,

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση κειτ ντικάμιλο Οι ένες ραφημ γ ο ν ο κ ι ε ειες περιπέτ εικονογράφηση κ. γκ. κάμπελ 201b4 ery New ard Aw μετάφράση μάριά άγγελιδου ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΩΝ ΤΙΚΑΜ, ΑΡΓΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΔΥΣΣΕΑΣ 2000

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Α. Κείμενο: Μαρούλα Κλιάφα, Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι μακρύς. 1 Δεκεμβρίου. Αγαπημένη μου φίλη Ελένη,

Α. Κείμενο: Μαρούλα Κλιάφα, Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι μακρύς. 1 Δεκεμβρίου. Αγαπημένη μου φίλη Ελένη, Α. Κείμενο: Μαρούλα Κλιάφα, Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι μακρύς 1 Δεκεμβρίου Αγαπημένη μου φίλη Ελένη, Έλαβα το γράμμα σου και χάρηκα πολύ, γιατί φοβόμουνα πως με την αλλαγή της διεύθυνσης μπορούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 7 η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 Το ταξίδι του Γομφούλη Ένα δοντάκι ο Γομφούλης, ξέρετε παιδιά, από αυτά τα πίσω δόντια που έχουμε και μασάμε, ήτανε πολύ εργατικό. Κάθε μέρα δούλευε πάρα πολύ! Μασούσε

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

Βιώνουμε αλλαγές στην οικογένειά μας, όπως το διαζύγιο των γονιών μας. Μας απογοητεύουν ή απογοητεύουμε τον εαυτό μας.

Βιώνουμε αλλαγές στην οικογένειά μας, όπως το διαζύγιο των γονιών μας. Μας απογοητεύουν ή απογοητεύουμε τον εαυτό μας. Νοιώθεις θυμωμένος Το φυλλάδιο θα σε βοηθήσει στην περίπτωση που νιώθεις ότι ο θυμός σου δυσκολεύει τη ζωή σου και θα σου προτείνει λύσεις για να αντιμετωπίζεις και να ελέγχεις τα έντονα συναισθήματα θυμού...

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια Κρεµαστοί Κήποι 38 και 3. Ανελέητο το θερµόµετρο επιβεβαίωσε τους φόβους µου. Είχα µόλις γυρίσει άρων άρων από το πανεπιστήµιο, το µεσηµέρι δεν είχε φτάσει. Ήµουν ζαλισµένη, σχεδόν παραπατούσα ενώ στον

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas Την Πέμπτη 26/3/15 η SAPT Hellas επισκέφτηκε το σχολείο μας. Η Sapt είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία μαζεύει αδέσποτα σκυλιά και τα φροντίζει. H φιλοζωική ομάδα του σχολείου μας, που οργάνωσε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα