Σε ρωσική ρουλέτα Κύπρος και Ε.Ε.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Σε ρωσική ρουλέτα Κύπρος και Ε.Ε."

Transcript

1 01- KATHI 23-2_KATHI NEW 08/03/14 01:10 Page 1 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 Eτος 5 ο Aρ. φύλλου 282 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Σε ρωσική ρουλέτα Κύπρος και Ε.Ε. Η πορεία της Λευκωσίας και των άλλων εταίρων πάνω στο συρματόσχοινο της ουκρανικής κρίσης Ακολουθώντας τον οδικό χάρτη που με επιφυλάξεις διαμόρφωσε η κρίσιμη Σύνοδος κορυφής των Βρυξελλών την Πέμπτη αλλά χωρίς διόλου να αποστρέφει το βλέμμα της από τη Μόσχα, η Λευκωσία καλείται να περάσει ένα ιδιότυπο ουκρανικό στρες τεστ, εξαιρετικά κρίσιμο για το Κυπριακό και αγχώδες για την οικονομία του τόπου. Η Σύνοδος επιβεβαίωσε τις εντελώς διαφορετικές αφετηρίες από τις οποίες εκκινούν οι χώρες-μέλη της Ε.Ε., εξαιτίας ακριβώς των διαμετρικά αντίθετων επιδράσεων που δέχεται η καθεμιά σε πολιτικό αλλά κυρίως σε οικονομικό επίπεδο. Σελ. 4 Παρεμβάσεις Η ρωσική τακτική στην Ουκρανία Της Αμάντα Πολ, European Policy Center Πώς η Ευρώπη μπορεί να δώσει λύση Του Βασίλ Φιλιπτσιούκ, Ουκρανού διπλωμάτη ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ «Κ» Σύντομα ανάπτυξη εκτιμά ο Πανίκος Δημητριάδης Ένοπλοι επιτηρούν στρατιωτική βάση στη Σεβαστούπολη της Κριμαίας. Η απειλή απόσχισης της Κριμαίας από την Ουκρανία δημιουργεί τετελεσμένα επί του εδάφους και διευρύνει το χάσμα ανάμεσα στη Μόσχα και τη Δύση. EPA Αποστολή «Κ» στην Ουκρανία Το Κίεβο άφησε τον στρατό μόνο του Ιδία βουλήσει πήραν αποφάσεις οι διοικητές των μονάδων στην Κριμαία. Σελ. 4 Σύντομα η οικονομία θα επανέλθει σε ρυθμούς ανάπτυξης εκφράζει ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης, επικαλούμενος τις προβλέψεις των δανειστών. Εκτιμά δε ότι η σταδιακή ανάκτηση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα θα δώσει τη δυνατότητα στις τράπεζες να παραχωρήσουν δάνεια. Σε συνέντευξη στην «Κ» ο Πανίκος Δημητριάδης παραδέχεται και τα λάθη που προκάλεσαν τη σημερινή κατάσταση. Σελ. 12 ΖΑΝ-ΚΛΟΝΤ ΓΙΟΥΝΚΕΡ «Είμαι αλλεργικός στο Βορράς-Νότος» Ο κεντροδεξιός Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ, που πήρε επίσημα την Παρασκευή το χρίσμα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Κομισιόν, δηλώνει αλλεργικός στον διαχωρισμό «Βορράς-Νότος» στην Ευρώπη. «Να διασφαλίσουμε ότι οι θυσίες που έκαναν οι πολίτες της Ελλάδας δεν θα πάνε χαμένες», διαβεβαιώνει στην «Κ». Σελ. 11 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Κούρσα κολοσσών για τα smart phones Οι περισσότερες εταιρείες έξυπνων τηλεφώνων στοχεύουν σε ένα δισ. νέους καταναλωτές. Οι νέοι χρήστες αναμένεται να προέλθουν κυρίως από τη Λατινική Αμερική και την Ασία. Zωή, σελ. 7 Φόβος Κριμαίας στην οικονομία Προβληματισμός για επιπτώσεις στον τουρισμό λόγω ρουβλίου Bαρώσια- Τύμπου μέσω Ουάσιγκτον Σύντομα το «πάρε-δώσε» Ενθαρρυμένη από την πρόοδο που σημειώνεται στο θέμα των ΜΟΕ εμφανίζεται η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με πληροφορίες από Λευκωσία και Αθήνα. «Γίνονται σοβαρές διεργασίες» σχετικά με το θέμα των Βαρωσίων και του αεροδρομίου της Τύμπου, με τους Αμερικανούς να έχουν το γενικό πρόσταγμα. Την ίδια ώρα, Μαυρογιάννης και Οζερσάι ετοιμάζονται για τη διαδικασία «πάρε-δώσε». Σελ. 6 Κούρεμα Σχεδίου εθελουσίας Cyta Μείωση και αποζημιώσεις Μειώσεις της τάξης του 5% στις αποζημιώσεις περιλαμβάνει το αναθεωρημένο Σχέδιο Εθελουσίας Αποχώρησης 550 υπαλλήλων της Cyta. Το Δ.Σ. μείωσε και την οροφή της αποζημίωσης κατά 5000 ευρώ. Συνολικά για τις 550 αποχωρήσεις μέχρι το τέλος του 2014 θα δαπανηθεί το ποσό των 40 εκατ. ευρώ. Σελ. 14 Η ραγδαία υποχώρηση του ρουβλίου και η εκτίμηση πως αυτή η τάση θα συνεχιστεί, έχει μειώσει τα κίνητρα των ξένων καταθετών να «επαναπατρίσουν» τα ευρώ τους στη Ρωσία. Το ρούβλι έχει καταστεί ιδιαίτερα ευάλωτο στις πολιτικές εξελίξεις, δημιουργώντας έτσι μεγάλη αβεβαιότητα. Στην Κύπρο, ο μεγαλύτερος προβληματισμός αφορά στην τουριστική βιομηχανία, όπου οι επιπτώσεις μπορεί να είναι σημαντικές, αλλά και άμεσες. Πάντως, στο παρόν στάδιο οι προκρατήσεις δεν επηρεάζονται, χωρίς αυτό να σημαίνει πως και οι τιμές θα διατηρηθούν. Οικονομική, σελ. 4, 5 Ραντεβού Αναστασιάδη-Καρογιάν Τα σενάρια για τους ΔΗΚΟϊκούς υπουργούς και τα διλήμματα Κρίση και παιδικές φοβίες Τι μπορεί να φοβάται ένα παιδί σήμερα; Γεγονότα όπως το bullying, μπορούν να βιώνονται πολύ τραυματικά. Η περίπτωση του εξάχρονου Ευγένιου και οι παιδικές φοβίες σε εποχή κρίσης, βρίσκονται στο επίκεντρο της ψυχανάλυσης. Σελ. 15 Στο χείλος της ρήξης Ρωσία-Δύση Η απειλή απόσχισης της Κριμαίας «παγώνει» το κλήμα στην Ευρώπη Μέχρι την Τετάρτη αναμένεται να «κλειδώσει» το νέο κυβερνητικό σχήμα, με την προσοχή να εστιάζεται στην απόφαση του Προέδρου κατά πόσον θα διατηρήσει στο Υπουργικό έναν ή μερικούς από τους προερχόμενους από το ΔΗΚΟ συνεργάτες του στην κυβέρνηση. Κρίσιμο χαρακτηρίζεται το ραντεβού που θα έχουν σήμερα Κυριακή ο Νίκος Αναστασιάδης και ο τέως πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν. Ο Πρόεδρος εξακολουθεί να κρατά κλειστά τα χαρτιά του και όλα τα σενάρια παραμένουν ανοικτά. Το ελεύθερο που έδωσε ο Μάρκος Κυπριανού στο ενδεχόμενο παραμονής του Γ. Λακκοτρύπη, δίνει προβάδισμα στο σενάριο που τον θέλει να παραμένει στην κυβέρνηση. Σελ. 7 ΑSSOCIATED PRESS Ο Τρισέ είχε απειλήσει την Ελλάδα Με εκδίωξη από το ευρώ Με απόρρητη επιστολή που έστειλε τον Απρίλιο του 2011 ο επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ προς τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Γιώργο Παπανδρέου, την οποία αποκαλύπτει σήμερα η «Κ», αναδεικνύεται ότι ο κ. Τρισέ απείλησε την Αθήνα ότι σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους, θα λάμβανε μέτρα για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Σελ. 18 Οι γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση τρίζουν επικίνδυνα, αλλά δεν έχουν ακόμα καταρρεύσει. Ομπάμα και Πούτιν έχουν αλλεπάλληλες τηλεφωνικές συνομιλίες, καθώς ο Ρώσος Πρόεδρος δεν είχε δώσει επίσημα το πράσινο φως για την προσάρτηση της Κριμαίας. Οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει τις μίνιμουμ δυνατές κυρώσεις. Εν ολίγοις, ο δρόμος του συμβιβασμού, αν και είχε στενέψει επικίνδυνα, παραμένει ανοιχτός και οι δύο πλευρές έχουν συμφέρον να κάνουν ένα βήμα πίσω, σταθμίζοντας το υψηλό κόστος μιας ενδεχόμενης ρήξης. Σελ. 23 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Κρίσιμες οι στιγμές Η υφήλιος ολόκληρη παρακολουθεί με αγωνία τις εξελίξεις γύρω από την ουκρανική κρίση, καθώς ένα ψυχροπολεμικό κλίμα άρχισε να παγώνει την ατμόσφαιρα, κυρίως στην Ευρώπη, όπου οι μνήμες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι ακόμα σχετικά νωπές. Ο Πούτιν δοκιμάστηκε το 2008 στη Γεωργία, όταν ο Μπους επιχείρησε να εκβιάσει την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και ο Ρώσος Πρόεδρος απάντησε με αστραπιαίο πόλεμο και ντε φάκτο απόσχιση της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας. Τώρα δείχνει αποφασισμένος να μην υποχωρήσει στην Ουκρανία, αν και οι συνεχείς τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Ομπάμα γεννούν ελπίδες αποφυγής της ρήξης. Η Λευκωσία μέχρι στιγμής δείχνει να είναι πολύ προσεκτική, κινούμενη εξ ανάγκης λόγω Ε.Ε. ανάμεσα στα πόδια ελεφάντων. Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται ενότητα και συνεχής διαβούλευση της πολιτικής ηγεσίας, διότι οι στιγμές δεν επιτρέπουν λάθη. ΤΕΥΧΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ Σελ. 24 ΚΕΒΙΝ ΦΛΟΡΕΝΤ «Μπορώ να παίξω στην α κατηγορία» ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS ΟΜΟΝΟΙΑ Τα πάντα στην άκρη για χάρη κριτηρίων ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ο σχεδόν 50χρονος και αγέραστος Κέβιν Φλόρεντ όχι μόνο αγωνίζεται ακόμη (με την ΕΝΠ) αλλά δεν έχει σκοπό να τα παρατήσει. ΑΠΟΕΛ Η παρακαταθήκη των «8» Ακριβώς δύο χρόνια μετά τη θριαμβευτική πρόκριση στους «8», εκτιμούμε το μέγεθος της χαμένης κληρονομιάς και εξηγούμε τους λόγους. Η αβεβαιότητα της επιτυχούς συμπλήρωσης του φακέλου και οι πιθανές κυρώσεις στην περίπτωση που δεν περάσει η Ομόνοια τα κριτήρια. ΑΕΛ Το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος Η μεταμόρφωση του Χόρχε Μοντέιρο ήταν ραγδαία. Από αποδιοπομπαίος τράγος στις αρχές της χρονιάς, είναι πλέον αναντικατάστατος.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 07/03/14 21:12 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Λευκωσία, ακούει κανείς; ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Γιατί σταματάς να διαμαρτύρεσαι στις 2:15; Στο Κίεβο και τη Σεβαστούπολή δεν διακυβεύεται το μέλλον της Ουκρανίας και της Κριμαίας. Αυτό, έτσι ή αλλιώς, είναι προκαθορισμένο, καθώς πρόκειται για το μαλακό υπογάστριο του γίγαντα Ρωσία, ο οποίος ιστορικά πλήρωσε με πολύ χρήμα και εκατομμύρια ζωές το τίμημα της επικυριαρχίας στην Ουκρανία και την Κριμαία. Εκεί διακυβεύεται σήμερα το μέλλον της Ευρώπης αλλά και της Μέσης Ανατολής από τη στιγμή που ήδη αφαιρέθηκε η περόνη του επόμενου μεγάλου πολέμου. Σήμερα οι ΗΠΑ έχουν κατορθώσει να ανατρέψουν τον φιλορώσο ολιγάρχη Γιανουκόβιτς και εν ευθέτω χρόνω τη θέση του θα πάρει άλλος ολιγάρχης φιλοδυτικός. Κι αυτό γιατί είναι δύσκολο να εμπιστευθούν τους σημερινούς νεοφανείς ηγέτες ακριβώς διότι υπήρξαν εύκολα εξαγοράσιμοι και αναρριχήθηκαν στην εξουσία χρησιμοποιώντας φιλοναζιστικές ένοπλες ομάδες χωρίς την όποια επιρροή ανάμεσα σε έναν λαό ο οποίος έδωσε εκατομμύρια ζωές πολεμώντας τους Ναζί. Εξάλλου, υπάρχει και το προηγούμενο της «πορτοκαλί επανάστασης», που όταν τελείωσαν τα λεφτά οι ηγέτες των «επαναστατών», πήγαν στην αμερικάνικη πρεσβεία κι επέστρεψαν τα κλειδιά Εκτός από έλλειψη ηγεσίας, το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ουκρανίας είναι το οικονομικό, που επιφορτιζόταν ποικιλοτρόπως μέχρι χθες η Μόσχα, από την οποία το Κίεβο εκτός των χρημάτων παίρνει και όλο το αναγκαίο φυσικό αέριο. Τώρα ΗΠΑ και Ε.Ε., θα πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη, καθώς οι βασικές ανάγκες της Ουκρανίας αγγίζουν τα 35 δισ. Όμως Ε.Ε. είναι και οι χώρες του Νότου με τα μνημόνια, τα χρέη και τις στρατιές των ανέργων, που δεν έχουν χρήματα για να χορτάσουν ψωμί οι ίδιες. Είναι δυνατόν να στέλνουν παντεσπάνι στην Ουκρανία; Εξάλλου, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρος και Μάλτα, στηρίζουν μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους στον ρωσικό τουρισμό. Θα διακινδυνεύσουν μία ανοικτή ρήξη με τη Ρωσία; Θα αντέξουν υποτίμηση του ρουβλιού; Ακόμα και η Γερμανία τηρεί χαμηλούς τόνους καθώς στην αχανή Ρωσία δραστηριοποιούνται πέραν των γερμανικών εταιρειών με ετήσιο κύκλο εργασιών δισ. δολαρίων. Ούτε και οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να τυπώνουν επ άπειρον δισ. δολάρια για τα μάτια της Ουκρανίας! Αναπόφευκτα το Κίεβο θα πληρώσει τον λογαριασμό, μπαίνοντας σε ένα σκληρό μνημόνιο του ΔΝΤ και χωρίς να δει την πόρτα της Ε.Ε. Όπως και να έχουν τα πράγματα ο νέος Ψυχρός Πόλεμος έχει ξεκινήσει τέχνη που την ξέρει καλά λόγω παρελθόντος, ο Πούτιν οι πύλες της κολάσεως έχουν ανοίξει κι αν δεν δουλέψει η αμερικανική πολεμική βιομηχανία, για τον προγραμματισμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την συνεπακόλουθη ανοικοδόμηση, η τεράστια μαύρη τρύπα του αμερικάνικου χρέους της κρίσης του 2008, δεν μπορεί να κλείσει και άλλη χειρότερη θα ακολουθήσει. Με αυτά τα δεδομένα, η λιλιπούτεια Κύπρος, ευρισκόμενη γεωγραφικά στην καρδιά του μετώπου, αυτονόητα θα έπρεπε να έχει το Εθνικό της Συμβούλιο σε διαρκή σύνοδο, με τους πολιτικούς αρχηγούς να ενημερώνονται από ομάδα ειδικών κάθε πρωί και να εκπονείται πολιτική καθημερινά. Αντί αυτού έχουμε ένα Υπουργικό Συμβούλιο υπό παραίτηση, μία κυβέρνηση αιχμάλωτη μιας κυβερνώσας Βουλής (!) και μία Βουλή που την Πέμπτη απορρίπτει ένα νομοσχέδιο και την Τρίτη το υπερψηφίζει, εξακολουθώντας να παίζει τα κακόγουστα μικροκομματικά παίγνια, που οδήγησαν τον τόπο στη χρεοκοπία και αρνούμενη να δει δύο μέτρα παρακάτω Το 499 π.χ. έλαβε χώρα η 70ή Ολυμπιάδα. Εκεί, έκανε την εμφάνισή του στους δραματικούς αγώνες, νέος σεινάμενος και κουνάμενος, με ύφος «ήρθα και κάντε στην άκρη να περάσω». Τον κοίταζε καλά-καλά ο κόσμος, με απορία στο βλέμμα: Ποιος είναι αυτός ο αψηλός, ποιος είναι αυτός ο πλούσιος; Φαινόταν ότι ήταν από γενιά αρχοντική και δη, από εκείνη των Κοδριδών όπως μαθεύτηκε αργότερα από τα ενοχλημένα πηγαδάκια. Ο νέος, μην αφήνοντας να τον επηρεάσουν, στάθηκε απέναντι από τους ποιητές Πρατίνα και Χοιρίλο και τους πήγε καροτσάκι. Η νίκη ήταν δική του σε εκείνους τους δραματικούς (από το δράμα γαρ) αγώνες και το όνομά του γράφτηκε στην ιστορία. Είναι ο Αισχύλος, ο ίδιος άνθρωπος που έδωσε πάσα των 30 γιαρδών και χιλιάδες χρόνια αργότερα στον Γκαίτε, λέγοντάς του ότι: «Τρομερός είναι ο θυμός ενός λαού που μουρμουρίζει. Βαρύ χρέος, που πληρώνεται με δημόσιες κατάρες». Τον ακούει ο Γκαίτε και χαμογελάει με ύφος. Μέσα του εκκολάπτεται ο Φάουστ και απαντάει στον Αισχύλο, για το ίδιο θέμα τον λαό: «Αν με ρωτήσεις με ποιον μοιάζει αυτός εδώ ο λαός, θα σου απαντήσω: Είναι ο ίδιος με όλους τους άλλους λαούς». Ο επινοημένος διάλογος μεταξύ των δυο αυτών ευφυών αντρών, έκλεισε, αλλά το θέμα του τι είναι λαός, παραμένει ανοιχτό. Σκέφτομαι λοιπόν και λέω. Είναι λαός εκείνος που κατεβαίνει στη Βουλή και στο Προεδρικό για να διαδηλώσει την αντίθεσή του απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις και την Τρόικα; Είναι. Είναι λαός εκείνος που πιστεύει ότι τα μέτρα τα έφερε ο ΔΗ- ΣΥ; Είναι. Είναι λαός εκείνος που πιστεύει ότι τα μέτρα τα έφερε το ΑΚΕΛ; Είναι. Όλοι λαός είμαστε και ο καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του. Και οι πολιτικοί, λαός είναι και δεν είναι Κολωνάκι ούτε και πρόκειται να γίνουν ποτέ. Δεν το έχουν, εφόσον το κακώς εννοούμενο χαρακτηριστικό του λαού, ο λαϊκισμός, είναι το ψωμοτύρι τους. Κι ας λέει ο Περδίκης, κι ας παρακαλεί να σταματήσουν οι κοκορομαχίες. Ουτοπία. Εν προκειμένω όμως, και ενώ μέσα στη Βουλή μιλάνε για το μέλλον σου και είσαι έξω και διαδηλώνεις, γιατί σηκώνεσαι και φεύγεις στις 2:15; Για τις δύο τελευταίες συνεδριάσεις μιλάω, μετά που έκανες ένα (απροειδοποίητο για τον αρχηγό της Αστυνομίας) μπαμ. Για να πας στο σπίτι σου; Στα παιδιά σου; Το καταλαβαίνω, ας πούμε, αλλά η άλλη πλευρά λέει: Γιατί δεν κάθεσαι εκεί, μπάστακας, να τους κάνεις να καταλάβουν ότι δεν θα γίνει κάτι που εσύ δεν θες να γίνει, εφόσον εσύ είσαι ο παντοδύναμος λαός; Είναι απλό ή δύσκολο; Γιατί όλοι είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, γι αυτό δεν κάθεσαι, γι αυτό φεύγεις στις 2:15. Και οι μέσα είναι δημόσιοι υπάλληλοι και οι έξω είναι δημόσιοι υπάλληλοι, με τη νοοτροπία του να τελειώνουμε όπως-όπως να πάμε σπίτια μας. Αυτή είναι η αλήθεια, και οι δημόσιες κατάρες του Αισχύλου αλλά και η ομοιότητα που βλέπει στους λαούς ο Γκαίτε, βρίσκεται αρόδο μέσα μας Τι έπρεπε, λέω εγώ τώρα, με το φτωχό μου το μυαλό να γίνει; Να μείνεις εκεί και να διαμαρτυρηθείς, κόσμια, έστω και για την τιμή των όπλων που λέμε που είναι στο τέλος της ημέρας η δική σου τιμή. Να μη δώσεις το δικαίωμα στις εφημερίδες και στα παραπολιτικά τους την επόμενη μέρα, να σου λένε ότι είσαι δημόσιος υπάλληλος, που πήγε στη Βουλή, φώναξε και δύο φορές, μία, δύο μέρες και έπειτα πήγε σπίτι του. Επιβεβαιώνοντας μάλιστα, αυτό που και οι ίδιοι οι βουλευτές στη Βουλή ξέρουν: Ότι είσαι ένας κακός λύκος με περιορισμένη δυνατότητα πνευμόνων: Θα φυσήξεις, θα φυσήξεις και θα φυσήξεις, μόνο που τα τρία γουρουνάκια (μεταφορικά το λέω κυρ βουλευτή μου) και η Τρόικα, έφτιαξαν έτσι το νομοσχέδιο που δεν θα μπορέσεις να το γκρεμίσεις. Το γκρέμισαν εκείνοι την προηγούμενη εβδομάδα μέσα στην ανύπαρκτη, αλά συνεργατισμός, σοβαρότητά τους θα μου πεις, απλώς για να το φέρουν ξανά την επόμενη εβδομάδα ελαφρώς τροποποιημένο. Εσύ λοιπόν, ο λαός, που σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο έχεις τη μεγαλύτερη δυσπιστία προς τα κόμματα σε όλη την Ευρώπη, προς τους πολιτικούς σου, γιατί θέλεις να τους μοιάσεις; Γιατί μου δίνεις το δικαίωμα και εμένα και του κάθε άλλου να σου πω ό,τι σου λέω; Πέρα από τα τσιτάτα του Αισχύλου, του Γκαίτε και των τόσων άλλων που προσπάθησαν να σε καταλάβουν και να σε ορίσουν, εγώ δεν σε καταλαβαίνω και δεν σου δίνω δίκιο πάντα. Πιστεύω στην κοινή λογική, στη δύναμή σου που δεν χρειάζεται να πέσει καρφίτσα για να την αποδείξεις, δεν πιστεύω στα μάτια μου όμως μερικές φορές με τον τρόπο που αντιδράς ή δεν αντιδράς. ΣΚΙΤΣΟ: Μυρτώ Αριστείδου Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ Επιλογή: ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ 49 χρόνια πρίν στην «Κ» 9.ΙΙΙ.1965 ΔΟΓΜΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ: Βαθείας ανησυχίας εις Αθήνας και αποτόμους αντιδράσεις εις Ουασιγκτώνα προεκάλεσεν η υπό του πρωθυπουργού κ. Γεωργίου Παπανδρέου αποδοχή της προσκλήσεως δι επίσημον επίσκεψιν εις την Μόσχαν. Ο Βασιλεύς [Κωνσταντίνος], φορεύς της εθνικής ανησυχίας, εκάλεσεν εκτάκτως παρ αυτώ την παρελθούσαν Κυριακήν αλληλοδιαδόχως τους υπουργούς Εξωτερικών και Εθνικής Αμύνης κ.κ. Σταύρον Κωστόπουλον και Πέτρον Γαρουφαλιάν, μετά των οποίων εις διαδοχικάς ακροάσεις, συνεζήτησεν επί της δημιουργουμένης καταστάσεως. ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΛΑΜΠΟΥΪΣ: Ηγγέλετο εξ Ουασιγκτώνος ότι ο πρόεδρος Τζόνσον απεδέχθη την παραίτησιν του εν Αθήναις Αμερικανού πρεσβευτού κ. Χένρυ Λαμπουΐς, προκειμένου ούτος να αναλάβη την διεύθυνσιν του Ταμείου Προστασίας του Παιδιού της διεθνούς οργανώσεως «Ουνισέφ» εις αντικατάστασιν του αποθανόντος Μώρις Παίητ. Επί τη αναγγελία της αποχωρήσεως του κ. Λαμπουΐς, ο πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Παπανδρέου προέβη εις την ακόλουθον δήλωσιν: «Εκφράζομεν την ζωηράν λύπην μας διά την αναγγελθείσαν αποχώρησιν του πρεσβευτού κ. Χ. Λαμπουΐς, ο οποίος ήτο άξιος εκπρόσωπος της μεγάλης αμερικανικής δημοκρατίας. Ειργάσθη με αγάπην διά την στερέωσιν των δεσμών των δύο λαών μας και ενέπνευσε με την ευθύτητα και την ευγένειαν του ήθους του μεγάλην τιμήν και συμπάθειαν.» ΚΟΥΝΤΕΝΧΟΒΕ - ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ: Το εκ δανικών κορωνών βραβείον Ζόννιγκ, το οποίον απονέμεται κατ έτος εις μίαν προσωπικότητα τιμήσασαν τον ευρωπαϊκόν πολιτισμόν, απενεμήθη εφέτος εις τον κόμιτα Ριχάρδον Κούντενχοβε - Καλλέργην, ιδρυτήν και πρόεδρον του Πανευρωπαϊκού Κινήματος. ΣΧΕΔΙΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ: Η Ιταλίς ηθοποιός Ροσσάνα Ποντεστά θα πρωταγωνιστήση οριστικώς εις την ταινίαν «Λυσιστράτη» της Εταιρίας «Φίνος Φιλμ», που θα γυρισθή κατά σκηνοθεσίαν Αλέκου Σακελλάριου. Με άριστα το 10 1Στην αγάπη. Αγαπητή Cougar μου, τι το κακό να έχεις «προστατευόμενο» ομορφάντρα πολιτικό; Η πρώτη είσαι ή η τελευταία; What s the buzz; 2Στον «λαϊκισμό». Εγώ πιστεύω πως η θητεία όχι μόνο δεν πρέπει να μειωθεί αλλά πρέπει και να αυξηθεί στους δύσκολους καιρούς που ζούμε με τις παραβιάσεις της ΑΟΖ από τους Τούρκους εισβολείς. Ε; 3Στο ΔτΘ. Ο Εμμανουήλ Ρούκουνας, αγαπητό μου ΔΗΚΟ (του Πρίγκιπα), είναι διακεκριμένος Έλλην καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, ένας εκ των συγγραφέων του Δικαίου της Θάλασσας (ΔτΘ). Αν διαβάσει το βιβλίο του ο Πρίγκιψ, θα αντιληφθεί πως το αρμένισμα στα κύματα σε διεθνή ύδατα δεν είναι «παραβίαση» της ΑΟΖ. Όπως δεν είναι και το ψάρεμα τσιπούρας από τους Τούρκους ψαράδες ανοικτά της Πάφου. EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Να κρατήσω τον Φωτίου ή όχι; Τι λες; 4Στην ΑκΚ. Αγαπητό μου ΔΗΚΟ (του Καρογιάν) πρέπει σε κάποια φάση της ζωής σου να αποφασίσεις τι θες από αυτή τη γέρημη τη ζωή. Μέσα ή έξω; Στο Υπουργικό χωρίς την ταυτότητα ΔΗΚΟ ή έξω από το Υπουργικό με τον τιμημένο πυρσό στο πέτο; Και τα δύο δεν γίνεται ούτε και σε αυτήν την «ευέλικτη» Αρμενική κοινότητα Κύπρου (ΑκΚ). 5Στον Economist. Ώστε όλα καλά στην Κύπρο, πολύ καλός ο Χούριγκαν, αλλά η Τράπεζα Κύπρου θα φουντάρει; Κάποιος θέλει να αγοράσει φτηνά, λέω εγώ. 6Στους συντρόφους. Αυτή η ελεύθερη αγορά δημιουργεί προβλήματα στον τόπο. Βγήκε η Αστυνομία για προσφορές για τα κινητά των αρχηγών, υπαρχηγών και επιτελαρχών, και την κέρδισε η ΜΤΝ. Το πρόβλημα δεν το έχει η CYTA, αλλά ο Πενταράς της ΚΥΠ Proedriko we have a problem. 7Στο Προεδρικό. Η χώρα έχει ίσως τη χειρότερη αστυνομία από καταβολής της Δημοκρατίας. Ο Healthy Πρόεδρος λυπάται τις «πατάτες αντιναχτές» και δεν στέλνει τον αρχηγό σπίτι του; Ασφαλέστατα; I m out of office, pls 8Στην Ανάσταση Νεκρών. Πέραν όλων των άλλων, το Police Academy μας άρχισε να αναστήνει δολοφόνους, όπως αυτούς τους ζωντανούς νεκρούς που συνέλαβαν εσχάτως για τον πενταπλό φόνο. Αυτό κι αν είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. 9Στο Σύλβιο. Το ίνδαλμα όλου του αντρικού πολιτισμού είχε μια αδυναμία πάντα, να παντρεύεται, να αποκαθιστά τον έρωτά του και να αναλαμβάνει τις ευθύνες για το αντριλίκι του. Αυτές όμως οι σκορδόπιστες του τα παίρνουν τα λεφτά στα διαζύγια. Τώρα που αποφάσισε πως θα μείνει εργένης ανέβηκαν οι μετοχές των ιταλικών μπουρδέλων. Στην Healthy air. Αφού 10έστρωσε την οικονομία, έβαλε πλώρη για το Κυπριακό, αποφάσισε πως τον χρειάζεται η Ευρώπη και μπήκε στο αεροπλάνο και δεν βγαίνει. Ούτε ο Sir Kas ο pilot, δεν τον προλαβαίνει. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ Υπεύθυνος Καλλιτεχνικού: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ

3 03-ADV PEIREOS_Master_cy 07/03/14 19:46 Page 1

4 04-POLITIKI_Master_cy 3/8/14 12:30 AM Page 4 4 l TO ΘEMA Η Κ ΑΘ Η Μ Ε Ρ Ι Ν Η Κυριακή 9 Mαρτίου 2014 Ουκρανικό στρες τεστ για τη Λευκωσία Στη ρότα της Ε.Ε. η κυβέρνηση, χωρίς να αποστρέφει τη ματιά της από τη Μόσχα Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ανάμεσα στις Συμπληγάδες των γεωπολιτικών συσχετισμών και των τεράστιων οικονομικών συμφερόντων καλείται να διέλθει η κυπριακή κυβέρνηση στο θέμα της ουκρανικής κρίσης, ισορροπώντας πάνω σε τεντωμένο σχοινί, κάτι που πράττουν και αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών την Πέμπτη. Το αποτέλεσμα της Συνόδου επιβεβαίωσε τις εντελώς διαφορετικές αφετηρίες από τις οποίες εκκινούν οι χώρεςμέλη της Ε.Ε. στον τρόπο αντιμετώπισης της ουκρανικής κρίσης και της αντιπαράθεσης Μόσχας-Ουάσιγκτον, εξαιτίας ακριβώς των διαμετρικά αντίθετων επιδράσεων που δέχεται η κάθε χώρα, σε πολιτικό αλλά κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη το θέμα της Ουκρανίας ήταν και ασφαλώς παραμένει αρκετά περίπλοκο, περισσότερο ίσως από άλλους αρχηγούς ευρωπαϊκών κρατών, καθώς φέρνει μνήμες του παρελθόντος και απαιτεί πολύ λεπτό χειρισμό. Πρώτον, το γεγονός ότι η Ρωσία επικαλείται θέματα ασφάλειας της μειονότητας στην Κριμαία με τον ίδιο τρόπο που η Τουρκία επικαλείτο θέματα μειονότητας του τουρκοκυπριακού πληθυσμού το 1974 ξυπνάει μνήμες και είναι ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο η Λευκωσία τηρεί αποστάσεις ώστε να μη γίνουν παραλληλισμοί στο θέμα απόσχισης. Στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς τοποθετούνται οι παραδοσιακές σχέσεις που διατηρεί η Κύπρος με τη Μόσχα, η στήριξη της Ρωσίας στο Κυπριακό υπό την ιδιότητα του Μόνιμου Μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, η συνεργασία στο ενεργειακό, καθώς και οι οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, ιδιαίτερα μετά τη δοκιμασία που πέρασαν από το περσινό «κούρεμα» και μεγάλη εισροή Ρώσων τουριστών. «Η Κύπρος, σαν μικρή χώρα και σαν χώρα που γεωγραφικά δεν ευρίσκεται σε εγγύτητα, στο θέμα της κρίσης της Ουκρανίας κρατάει πολύ χαμηλούς και προσεκτικούς τόνους. Δεν παραβιάζουμε τις κοινές αποφάσεις της Ε.Ε.» είπε ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης. Στη βάση όλων αυτών των σύνθετων δεδομένων η Κύπρος, ως μέλος της Ε.Ε. και με ξεκάθαρη πλέον πολιτική πλεύση προς τη Δύση τοποθετήθηκε στη βάση αρχών και του διεθνούς δικαίου, προτάσσοντας το θέμα της εδαφικής κυριότητας της Ουκρανίας. «Αναφερόμενος στην Ουκρανία και σε αυτά που συμβαίνουν στη χώρα, φέρνω στο μυαλό την Κύπρο η οποία υποφέρει, όπου το ένα τρίτο του εδάφους της βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή τα τελευταία 40 χρόνια», υπογράμμισε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την Παρασκευή στη Σύνοδο των ηγετών κρατών και κυβερνήσεων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στο Δουβλίνο, όπου κυριάρχησε η κρίση στην Ουκρανία. Επί του παρόντος πάντως η Λευκωσία εμφανίζεται ανακουφισμένη από το πρώτο κρίσιμο τεστ, ωστόσο τα δύσκολα θα έρθουν σε περίπτωση που δεν υπάρξει εκτόνωση της κρίσης. Οποιαδήποτε κίνηση προς την αντίθετη πλευρά, όπως για παράδειγμα η απόσχιση της Κριμαίας και η ενοποίησή της με τη Ρωσία, θεωρείται βέβαιο ότι θα επιδεινώσει την κατάσταση, γεγονός που θα οδηγήσει την Ε.Ε. σε σύγκρουση με τη Μόσχα, κάτι που απεύχεται η Λευκωσία. «Η Ε.Ε. πήρε ομόφωνες αποφάσεις, τόσο σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, τη Δευτέρα, όσο και τώρα σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων. Οι αποφάσεις είναι εκεί. Θα έλεγα ότι η Ε.Ε. έλαβε οδυνηρές αποφάσεις, καθώς η διαμάχη μεταξύ Ε.Ε.-Ρωσίας από τη μία και μεταξύ Ρωσίας-ΗΠΑ από την άλλη, δεν είναι χωρίς οικονομικές συνέπειες» δήλωσε ο υπ. Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης. Εξήγησε ότι με την απόφαση των Βρυξελλών για πάγωμα του διαλόγου μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας για κατάργηση των θεωρήσεων διαβατηρίων εκατέρωθεν, δεν αλλάζει τίποτα σε ό,τι αφορά στην υφιστάμενη κατάσταση, όπου μέσω κάποιων μηχανισμών Ρώσοι τουρίστες-επισκέπτες παίρνουν θεωρήσεις και έρχονται για παράδειγμα στην Κύπρο. «Όταν καταλήξει αυτός ο διάλογος θα διευκολύνει την παρούσα κατάσταση, αλλά ακόμη η παρούσα κατάσταση δεν έχει επηρεαστεί» είπε. Πέραν του παγώματος του διαλόγου για τις θεωρήσεις των διαβατηρίων οι 28 ηγέτες της Ε.Ε. αποφάσισαν την αναστολή του διαλόγου για τη Νέα Συμφωνία (συμφωνίαπλαίσιο μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας για μία σειρά θεμάτων), καθώς και την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής G8 στο Σότσι της Ρωσίας. Συγχρόνως, τις επόμενες ημέρες χωρίς να γίνει ξεκάθαρο το πότε ακριβώς θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ουκρανική και τη ρωσική πλευρά. Αν αυτές οι διαπραγματεύσεις πέσουν στο κενό, τότε η Ε.Ε. θα προχωρήσει στο δεύτερο στάδιο μέτρων που θα πάρει, τα οποία περιλαμβάνουν στοχευμένες ταξιδιωτικές απαγορεύσεις, πάγωμα περιουσιακών στοιχείων και αναστολή των Συνόδων Κορυφής Ε.Ε. - Ρωσίας. Αν παρ όλα αυτά συνεχίσει η Ρωσία να αποσταθεροποιεί την Ουκρανία, τότε η Ε.Ε. θα προβεί στο τρίτο στάδιο μέτρων, που είναι αποφάσεις που θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις στις σχέσεις Ε.Ε. Ρωσίας μέχρι και διακοπή διπλωματικών σχέσεων σε πολιτικό επίπεδο αλλά και μία σειρά οικονομικών κυρώσεων. Συγχρόνως, η Ε.Ε. θα υπογράψει τη Συμφωνία Σύνδεσης Ε.Ε. και Ουκρανίας πριν από τις προεδρικές εκλογές της 25ης Μαΐου στην Ουκρανία. Η Συμφωνία Σύνδεσης είναι ένα ενδιάμεσο βήμα πριν από την ένταξη μιας χώρας στην Ε.Ε., χωρίς όμως και να σημαίνει ότι η ένταξη θα γίνει σίγουρα. Αρχικώς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο φαινόταν να είναι διχασμένο ανάμεσα στις χώρες του ανατολικού μπλοκ και τις πιο παραδοσιακές χώρες της Ε.Ε., όπως Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία και Ολλανδία, που ήθελαν μία πιο «ήπια στάση» απέναντι στη Ρωσία. Ωστόσο, το κλίμα άλλαξε δραστικά μέσα στη Σύνοδο Κορυφής την Πέμπτη, όταν ανακοινώθηκε στο τραπέζι της συνεδρίασης η απόφαση του τοπικού Κοινοβούλιο της Κριμαίας για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, στις 16 Μαρτίου, με το ερώτημα της προσχώρησης της αυτόνομης περιοχής στη Ρωσική Ομοσπονδία. Πώς η Ευρώπη μπορεί να δώσει λύση Της ανταποκρίτριάς μας στις ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ Ο Vasyl Filipchuk είναι ένας από τους κορυφαίους διπλωμάτες σε ευρωπαϊκά θέματα στην Ουκρανία. Διευθυντής του ουκρανικού ΥΠΕΞ στο τμήμα για την ένταξη στην Ευρώπη ( ), παρουσιάζει στην «Κ» μια διαφορετική εκδοχή για έξοδο από την κρίση. Πώς θα μπορούσαν οι Ρώσοι να αποχωρήσουν από την Κριμαία; Ας ξεκινήσουμε από την αρχή των γεγονότων. Το περυσινό καλοκαίρι, όταν ο Πούτιν κατάλαβε ότι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Ουκρανίας ήταν αληθινός, η στάση του άλλαξε. Από τη συνάντηση στο Βίλνιους, τον περασμένο Νοέμβριο, ξεκίνησε την επιθετική πολιτική υποστηρίζοντας ανοιχτά τον αντιευρωπαίο τέως πρόεδρο Γιανουκόβιτς και τις βίαιες επιθέσεις κατά των διαδηλωτών. Οταν ο ουκρανικός λαός κατάφερε να διώξει τον Γιανουκόβιτς αυτό ήταν μία ευθεία επίθεση στον Πούτιν και πλήρης ένδειξη ανυπακοής. Η Κριμαία ήταν το πιο εύκολο σημείο όπου θα μπορούσε ο Πούτιν να δοκιμάσει τις αντιδράσεις της Ουκρανίας, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας. Παρόλο που η καινούργια κυβέρ- νηση άργησε να αντιδράσει στη ρωσική κατάληψη στην Κριμαία, ο στρατός και η αστυνομία μας έχουν δείξει τρομερή ψυχραιμία και ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην ξεσπάσει πόλεμος. Κανένας δεν θέλει πόλεμο. Η διεθνής αντίδραση είναι αρκετή μέχρι στιγμής; Η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ έχουν κάθε λόγο να αντιδρούν και είναι απα< < < < < < Τι προτείνει στην «Κ» ο Ουκρανός διπλωμάτης Vasyl Filipchuk, διευθυντής του τμήματος για την ένταξη στην Ε.Ε. ραίτητη η αντίδρασή τους. Η ρωσική θέση στην Ουκρανία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή ούτε να αγνοηθεί. Από την άλλη, μην ξεχνάτε ότι οι Ρώσοι νιώθουν πολύ απομονωμένοι και παραμελημένοι στη σημερινή Ευρώπη. Ενώ περίμεναν ότι με την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης θα πάρουν μέρος σε μια ευρύτερη Ευρώπη, έχουν ακόμη καθεστώς βίζας και πολλούς περιορισμούς. Θα πρέπει να δούμε και την ευθύνη της Ε.Ε. και των ΗΠΑ προς τη Ρωσία και αν θα έπρεπε να την έχουν δεχτεί πιο ενεργά στον πολιτισμένο κόσμο. Θεωρείτε την Ευρώπη υπεύθυνη που έμεινε η Ρωσία έξω από το «club» της Ευρώπης; Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πιο προληπτικά και μαζί με την Ουκρανία να προτείνουν στη Ρωσία μία συμφωνία για ασφάλεια και εμπόριο. Να προτείνουν 4-5 ελευθερίες (ταξιδιωτικές, εμπορικές κ.ά.) ώστε να δοθεί στους Ρώσους προοπτική για την Ευρώπη. Αυτό που προτείνετε είναι αντίθετο από περιορισμούς και κυρώσεις. Το καρότο και το μαστίγιο πρέπει πάντα να πηγαίνουν μαζί. Αυτό που πρέπει να πουν στους Ρώσους είναι ότι αν δεχθείτε τους όρους μας θα γίνετε μέλος της ευρύτερης ευρωπαϊκής οικογένειας, αν όχι, τότε θα σας επιβληθεί μια σειρά από κυρώσεις. Από την πλευρά μας, πρέπει να διαβεβαιώσουμε τους Ρώσους ότι δεν θα κάνουμε αίτηση για το ΝΑΤΟ όσο δεν νιώθουμε να απειλείται η ακεραιότητά μας. Αυτό που συμβαίνει τώρα, που δεν υπάρχει κανένας διάλογος, είναι λάθος, πρέπει να γίνουμε και οι Ουκρανοί δυνατοί διαπραγματευτές. Το Κίεβο άφησε τον στρατό μόνο του Του απεσταλμένου μας στην ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΩΣΤΑ ΟΝΙΣΕΝΚΟ «Υπάρχουν ορισμένες περιστάσεις στις οποίες καλείσαι να πάρεις μόνος σου τις αποφάσεις». Αυτή ήταν η λακωνική απάντηση του διοικητή της φρουράς του αεροδρομίου της Σεβαστούπολης στην περιοχή Μπελμπέκ Γιούλιι Μαντσούρ, σε ερώτηση της «Κ» σχετικά με το ποια ήταν η στάση της κεντρικής διοίκησης του ουκρανικού στρατού την περασμένη Τρίτη, όταν Ουκρανοί στρατιώτες κινήθηκαν κατά των οπλισμένων, χωρίς διακριτικά, που έχουν υπό τον έλεγχό τους τη μονάδα. Σε διευκρινιστική ερώτηση σχετικά με το ποια ήταν ακριβώς η επικοινωνία με τους ανωτέρους του, ο υψηλόβαθμος στρατιωτικός αρνήθηκε να σχολιάσει περαιτέρω. Κι άλλες πηγές από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαιώνουν ότι οι εντολές του Κιέβου, που φτάνουν τις τελευταίες ημέρες, χαρακτηρίζονται από φειδωλές μέχρι αόριστες, σχετικά με τον τρόπο που οι Ουκρανοί στρατιώτες πρέπει να συμπεριφερθούν απέναντι στις βαριά οπλισμένες μονάδες αντρών που έχουν αποκλείσει τις περισσότερες στρατιωτικές μονάδες της Κριμαίας. Ο διοικητής του Μπελμπέκ, ο οποίος έχει μετατραπεί σε ήρωα για μεγάλη μερίδα του ουκρανικού πληθυσμού, αναφέρεται στην κατάσταση περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως οι διοικητές και άλλων στρατιωτικών μονάδων. Κάνει λόγο για τον όρκο που έχει δώσει στον λαό της Ουκρανίας, στην στρατιωτική τιμή και στους κανόνες εμπλοκής. Για το Κίεβο, ωστόσο, δεν λέει σχεδόν τίποτα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η μόνη ξεκάθαρη εντολή που έχει δώσει η κεντρική διοίκηση στις μονάδες της Κριμαίας αφορά την προσπάθεια για διατήρηση της σωματικής ακεραιότητας του προσωπικού. Οι μονάδες έλαβαν μόνες τους αποφάσεις ακόμα και όταν προέκυψαν προβλήματα τροφοδοσίας από τα μπλόκα που υπάρχουν έξω από τα στρατόπεδα. Το κενό υποστήριξης από την κεντρική ηγεσία έχει αρχίσει να γίνεται κατανοητό και στους χαμηλόβαθμους. Οικογένειες πολλών από αυτούς διαμένουν στην Κριμαία, ακόμα και στις ίδιες πόλεις στις οποίες βρίσκονται οι μονάδες. Στρατιώτες, όπως δήλωσαν στην «Κ», δέχονται γραπτά μηνύματα από αγνώστους στα οποία «προτρέπονται» να εγκαταλείψουν τις μονάδες και να προσχωρήσουν στον «στρατό της Κριμαίας». Ορισμένα από τα μηνύματα έχουν απειλητικό χαρακτήρα, ενώ υπάρχουν αναφορές για ανάλογα μηνύματα σε συγγενείς στρατιωτικών. Αυτή η κατάσταση, όπως είναι αναμενόμενο, δεν μπορεί να τους αφήσει ανεπηρέαστους. «Με φώναξε ο επικεφαλής τους, μου είπε ότι είναι Ρώσος αξιωματικός. Μου πρότεινε να παραδώσουμε τα όπλα και να μείνουμε στην μονάδα ή να αποχωρήσουμε. Τον ρώτησα αν στη θέση μου θα έκανε το ίδιο. Απάντησε αρνητικά και έτσι έληξε η συζήτηση και όλες οι ανάλογες συζητήσεις που ακολούθησαν» ανέφερε αξιωματικός. Οι ένοπλοι και από τις δύο πλευρές, όμως, φαίνεται να εξαντλούνται και σωματικά και ψυχολογικά. Περισσότερη αυτονομία Παράλληλα και ο πληθυσμός της Σεβαστούπολης, της Συμφερόπολης και άλλων περιοχών, επίσης φαίνεται να εξαντλούνται από την κατάσταση. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους με τους οποίους μίλησε η «Κ» συμφωνούν με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, καθώς θεωρούν ότι το Κίεβο έχει κάνει σειρά λαθών σε βάρος της Κριμαίας. Αντίθετα με την άποψη που προσπαθεί πιεστικά να περάσει η πλευρά της μεταβατικής κυβέρνησης της Κριμαίας, μεγάλη μερίδα του πληθυσμού δεν αισθάνεται ασφαλής από την παρουσία «αγνώστων» που φέρουν βαρύ οπλισμό. «Δεν θέλουμε πόλεμο, ούτε θέλουμε την παρουσία ξένου στρατού εδώ. Θέλουμε να έχουμε αυτονομία, οι φόροι που πληρώνουμε να μην πηγαίνουν στο Κίεβο αλλά να μένουν εδώ. Θέλουμε να μην καταπιέζουν τη ρωσική γλώσσα, να ακούν και να σέβονται την άποψή μας» αναφέρει στην «Κ» ένας από τους διαδηλωτές έξω από το κτίριο της διοίκησης του ναυτικού στη Σεβαστούπολη, ο οποίος συστήθηκε ως Σεργκέι Στιόπιν, ξεναγός. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους της Κριμαίας με τους οποίους συνομίλησε η «Κ», ακόμα και άτομα που συμμετείχαν στις φιλορωσικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών, δεν ανέφεραν ότι η επιθυμία τους ήταν μια ενδεχόμενη προσάρτηση στη Ρωσία αλλά η διεύρυνση της αυτονομίας. Ποιος θα ρίξει την πρώτη σφαίρα... Η Αμάντα Πολ είναι αναλύτρια διεθνών σχέσεων σε ένα από τα πιο γνωστά πολιτικά think tanks στις Βρυξέλλες, το European Policy Center. H ειδίκευσή της στα θέματα Ουκρανίας, Ρωσίας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Κασπίας, την καθιστούν μία από τους σημαντικότερους γνώστες της ουκρανικής κρίση στην πρωτεύουσα της Ευρώπης. Γιατί θεωρείτε ότι κινήθηκαν τώρα οι Ρώσοι κατά της Ουκρανίας; Διότι οι Ρώσοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι ευρωπαϊκή διεύρυνση προς την Ανατολή δεν υφίσταται χωρίς την Ουκρανία. Γι αυτό θέλουν να βγάλουν την Ουκρανία από το παιχνίδι. Επίσης, μετά τις διαδηλώσεις στο Κίεβο και την αποχώρηση του Γιανουκόβιτς η Ρωσία έχασε τον σύμμαχό της και δεν θέλει με τίποτα η τωρινή κυβέρνηση να ισχυροποιηθεί. Στόχος των Ρώσων είναι η αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, προκαλώντας τους Ουκρανούς να ρίξουν την πρώτη σφαίρα. Είναι κλασική ρωσική τακτική. Είναι η ίδια τακτική που είχαν ακολουθήσει και στη Γεωργία, όπου επίσης είχε σημειωθεί εμπλοκή κατά το παρελθόν; Περίπου η ίδια, αλλά οι Ουκρανοί είναι πιο έξυπνοι από τους Γεωργιανούς, οι οποίοι τελικά έριξαν την πρώτη σφαίρα και δεν επέδειξαν την κατάλληλη ψυχραιμία. Οι Ουκρανοί ξέρουν πολύ καλά ότι κανένας δεν θα τους στηρίξει, ούτε το ΝΑΤΟ ούτε κανένας δεν θα στείλει τα στρατεύματά του σύντομα. Η διεθνής αντίδραση είναι αρ< < < < < < Τη ρωσική τακτική στην Ουκρανία και τη σημασία της διεθνούς αντίδρασης αναλύει η Αμάντα Πολ από το European Policy Center. κετή μέχρι στιγμής; Πώς τη σχολιάζετε με βάση τα έως τώρα δεδομένα και ύστερα από όσα μεσολάβησαν; Οι ΗΠΑ έχουν πολύ πιο δυναμική αντιμετώπιση της κατάστασης της Ουκρανίας απ ό,τι η Ε.Ε. Ο πρόεδρος Ομπάμα προχώρησε σε οικονομικές κυρώσεις και πάγωμα στρατιωτικής συνεργασία με τη Ρωσία, ενώ η Ευρώπη συζητάει ακόμα για πιθανές κυρώσεις εάν πέσουν στο κενό οι διαπραγματεύσεις. Μην ξεχνάμε ότι η τελευταία διαχείριση της κρίσης της Συρίας από τους Ρώσους άφησε πικρή γεύση στους Αμερικανούς καθώς ήταν μια ήττα στη Δυτική εξωτερική πολιτική. Στην Ευρώπη από την άλλη, είναι ενδεικτικό το έγγραφο της βρετανικής κυβέρνησης, που βγήκε στη δημοσιότητα, και αποκάλυψε πως οι Βρετανοί είναι εναντίον των κυρώσεων στη Ρωσία διότι θα έφερναν εμπόδια στο ρωσικό χρήμα στο οικονομικό κέντρο του Λονδίνου, στο Σίτι. Δεν ακούς Αμερικανούς να συζητούν για το πώς θα χάσουν ρωσικές επενδύσεις. Πολλά ευρωπαϊκά κράτη δεν θέλουν να κάνουν οτιδήποτε θα είχε επίπτωση στις οικονομίες τους. Η Ευρώπη θέλει αποκλιμάκωση και διαιτησία, δεν θέλει να φτάσει καν στο σημείο των κυρώσεων. Επίσης στην Ευρώπη δεν υπάρχει κοινή πολιτική για τα ρωσικά θέματα. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Γερμανία είναι πολύ προσεκτικές να μην ταράξουν τη Μόσχα, διότι αυτό θα έθετε σε κίνδυνο τις οικονομίες τους αυτοί είναι άλλωστε οι κανόνες της «ρεάλ πολιτίκ». ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

5 05-ADV BOC_Master_cy 07/03/14 19:47 Page 1

6 06-POLITIKI_Master_cy 07/03/14 21:25 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 Ρουλέτα για τους αρχηγούς οι Ευρωεκλογές Ντεμπούτο Αβέρωφ και Νικόλα, πρόκληση για Άντρο, απειλή για Ομήρου ο Λιλλήκας, κομβικό σημείο για Συλλούρη Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΓΓΑΡΗ Δυνατό τεστ για όλους τους πολιτικούς αρχηγούς θα αποτελέσει η εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου, της οποίας τα αποτελέσματα ενδεχομένως να κρίνουν τον μέλλον ενός έκαστου, αφού κατά την τελευταία διετία επισυνέβησαν σημαντικές αλλαγές στον κομματικό χάρτη του τόπου, οι οποίες μέσω των εκλογικών διαδικασιών είτε θα παγιωθούν και θα δημιουργήσουν ένα νέο περιβάλλον, είτε θα αποδυναμωθούν. Αν και οι εκλογικές διαδικασίες θεωρούνται εκ των πραγμάτων μία σκληρή δοκιμασία για τον εκάστοτε πολιτικό ηγέτη, οι επερχόμενες Ευρωεκλογές, έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά, τα οποία την αναγάγουν ίσως σε μία από τις σημαντικότερες εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων χρόνων, αφού πρόκειται για το ντεμπούτο των Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλα Παπαδόπουλου, πρόκληση για τον γ.γ. του ΑΚΕΛ, μάχη επικράτησης στην τέταρτη θέση για την ΕΔΕΚ, αγώνας επιβίωσης για τη νεοσύστατη Συμμαχία των Πολιτών και κομβικό σημείο για το μέλλον του ΕΥΡΩΚΟ και του Δημήτρη Συλλούρη. Κληρονόμησε ισχυρό ΔΗΣΥ Ο Αβέρωφ Νεοφύτου κληρονόμησε ένα ισχυρό ΔΗΣΥ, που στις Ευρωεκλογές του 2009 έλαβε ποσοστά 35,65% ενώ στις Βουλευτικές του 2011 έλαβε 34,28%. Εκ των πραγμάτων, ο νέος ηγέτης του ΔΗ- ΣΥ πρέπει να φτάσει τα υψηλά όρια που έθεσε ο προκάτοχός του, ώστε να μπορέσει να καθιερωθεί ως ο ηγέτης της Πινδάρου. Το ποσοστό του 35,65% κρίνεται από τους αξιωματούχους της Πινδάρου ότι μπορεί να ξεπεραστεί αλλά το ερώτημα παραμένει ως προς τον βαθμό της διαφοράς. Αν ληφθεί υπόψη ότι ο ΔΗΣΥ κατέρχεται στις εκλογές πλαισιωμένος και από το ΕΥΡΩΚΟ, τότε η διαφορά πρέπει να είναι τουλάχιστον κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες για να θεωρηθεί ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου πέτυχε τους στόχους. Με λίγα λόγια το μέτρο για τον Αβέρωφ Νεοφύτου είναι περίπου το 38%. Αποτέλεσμα μικρότερο του 38% θα θεωρηθεί αποτυχία, ενώ μεγάλη επιτυχία θα θεωρηθεί εάν ο ΔΗΣΥ ξεπεράσει το 40% ή λάβει αναλογικά ποσοστά τέτοια, τα οποία θα του χαρίσουν τρίτη έδρα. Σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσουν οι έξι υποψήφιοι του ΔΗΣΥ, αφού όσο πιο δυνατές προσωπικότητες βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο, τόσο πιο μεγάλη θα είναι η προσέλκυση ψηφοφόρων. Μέχρι στιγμής οι τέσσερεις θέσεις στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ έχουν «κλείσει». Πρόκειται για τους: Δημήτρη Το εύρος της αποχής παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της αναμέτρησης του Μαΐου. ΚΥΠΕ <<<<<< Οι αριθμητικοί στόχοι των κομμάτων άρχισαν να παίρνουν μορφή: Πέραν του 38% για ΔΗΣΥ, όχι λιγότερα από 27% για ΑΚΕΛ, πάνω από 12 για Νικόλα, όχι λιγότερο του 10% για ΕΔΕΚ. Συλλούρη, εκ μέρους του ΕΥΡΩΚΟ, Ρένα Χόπλαρου, εκ μέρους της Πρωτοβουλίας «Μένουμε Ευρώπη», Ελένη Θεοχάρους, η οποία λόγω ποσόστωσης κλείδωσε θέση στο ψηφοδέλτιο. Απομένει ο κατ επιλογήν υποψήφιος του Προέδρου του ΔΗΣΥ, ο οποίος θα ανακοινωθεί επίσημα στις 22 Μαρτίου ενώπιον του Ανώτατου Συμβουλίου του κόμματος. Επί τούτου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου διευκρίνισε ότι ο υποψήφιος θα είναι άρρεν. Πληροφορίες θέλουν τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ να έχει βολιδοσκοπήσει τον Γιώργο Λακκοτρύπη, με τον τελευταίο ωστόσο να εμφανίζεται διστακτικός, χωρίς όμως το θέμα να έχει κλείσει οριστικώς. Για τις άλλες δύο θέσεις υπάρχουν τέσσερεις υποψήφιοι. Πρόκειται για τους: Λευτέρη Χριστοφόρου, Χρήστο Στυλιανίδη, Σωτήρη Σαμψών και Ανδρέα Πιτσιλίδη. Τους δύο που θα ενταχθούν στο ψηφοδέλτιο θα τους επιλέξουν τα 81 μέλη του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ στις 15 Μαρτίου. Πρέπει, ωστόσο, να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι οι δύο θέσεις θα συμπληρωθούν από τον αναπληρωτή πρόεδρο του ΔΗΣΥ και τον Χ. Στυλιανίδη. Το στοίχημα του ΑΚΕΛ Το ΑΚΕΛ θα ανακοινώσει το ψηφοδέλτιό του στις 14 Μαρτίου, κατόπιν απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής. Ήδη ολοκληρώθηκε ο κύκλος διαβουλεύσεων με τη βάση του κόμματος και πλέον θα γίνει επαφή με τους προτεινόμενους ώστε να διαφανεί κατά πόσο υπάρχει ενδιαφέρον από τους ίδιους ή όχι. Για να γίνει κατανοητή η διαδικασία του ΑΚΕΛ, σημειώνουμε πως κατά τις επαφές με τις κομματικές ομάδες βάσης, γίνονται εισηγήσεις διαφόρων ονομάτων που θα μπορούσαν να βρίσκονται στο ευρωψηφοδέλτιο. Τα ονόματα συγκεντρώνονται και αφού γίνει μία διεργασία, ώστε να Οι εκλογές του Μαΐου φέρνουν στο προσκήνιο και τη μάχη επικράτησης της τέταρτης θέσης και κατά πόσο η ΕΔΕΚ θα διατηρήσει την τέταρτη θέση στον κομματικό χάρτη και συνεπώς πολύ πιθανό μία έδρα στην Ευρωβουλή ή εάν η Συμμαχία Πολιτών θα λάβει το βάπτισμα πυρός με αξιώσεις και «κλέψει» τον μέχρι τώρα ρόλο των Σοσιαλιστών. Επί τούτου, προκύπτουν δύο ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία θα διαφανούν από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών: Πρώτον, εάν η ΕΔΕΚ θα χάσει ή θα διατηρήσει τη θέση της στον κομματικό χάρτη και δεύτερον, εάν η Συμμαχία Πολιτών μπορεί να εισέλθει στην κατηγορία των «μεσαίων κομμάτων» και να ξεφύγει από την «κόκκινη κατηγορία» των μικρών μονοεδρικών κομμάτων (κάτω του 5%), τα οποία στην ουσία είναι καταδικασμένα, όπως αποδείχτηκε, στη συρρίκνωση των ποσοστών τους συν τω χρόνω. Η ΕΔΕΚ με ένα ποσοστό 9,85% που έλαβε στις προηγούμενες ευρωεκλογές και σε συνδυασμό της φανεί κατά πόσο και τα ίδια τα άτομα που προταθήκαν από τη βάση (ενδεχομένως και χωρίς να το γνωρίζουν οι ίδιοι) ενδιαφέρονται. Ο τελικός κατάλογος υποψηφίων υποβάλλεται ενώπιον της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία αποφασίζει δια ψηφοφορίας ποια θα είναι τα έξι πρόσωπα που θα είναι οι υποψήφιοι του ΑΚΕΛ. Αναμένεται ότι θα υπάρξει κατάλογος με περίπου 20 άτομα. Οι σκέψεις για Τουρκοκύπριο υποψήφιο υπάρχουν, αλλά όπως πληροφορείται σχετικώς η «Κ» κρίνεται αρκετά δύσκολο θέμα, δεδομένων και των κινήσεων των τουρκοκυπριακών κομμάτων ενώπιον των ευρωεκλογών, τα οποία καλούν τους Τουρκοκύπριους να τις μποϊκοτάρουν. Η πρόκληση του ΑΚΕΛ δεν είναι μόνο το 34,9% που εξασφάλισε στις Ευρωεκλογές του 2009 «Συμμαχία» κόντρα στο συνασπισμό ΕΔΕΚ-Οικολόγων Μάχη επικράτησης για την τέταρτη θέση που οδηγεί σε μια έδρα. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΥΠΕ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ συμμαχίας με τους Οικολόγους (οι οποίοι έλαβαν 1,5% το 2009), ευελπιστεί ότι θα ξεπεράσει το 10% τον Μάιο και έτσι αφενός θα κλειδώσει μία έδρα στην Ευρωβουλή και αφετέρου «θα δώσει μια απάντηση» στον Γιώργο Λιλλήκα. Την ίδια η Συμμαχία Πολιτών προσβλέπει σε αποτελέσματα με διψήφιο νούμερο, κάτι όμως που κρίνεται από πολιτικούς κύκλους ως «αρκετά αισιόδοξη προσέγγιση». Πάντως το «νούμεροκλειδί» του Γιώργου Λιλλήκα είναι περίπου το 7%, αφού πέραν αυτού του ποσοστού, έστω και χωρίς να εξασφαλίσει έδρα στην Ευρωβουλή, κρίνεται ποσοστό αρκετά ισχυρό για ένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα, και το οποίο θα οδεύσει με αρκετές αξιώσεις στις Βουλευτικές του ΚΥΠΕ αλλά και το κατά πόσο δεν θα απολέσει τέτοια ποσοστά που να το θέτουν σε κίνδυνο να χάσει τη δεύτερη έδρα. Στο ΑΚΕΛ κρίνεται ότι το 35% είναι ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό υπό τις συνθήκες και η στρατηγική τους επικεντρώνεται στο όσο το δυνατό μικρότερες και λιγότερες απώλειες. Πάντως, εάν το κόμμα της αριστεράς λάβει ποσοστά πέραν του 30% θα πρέπει να θεωρείται τεράστια επιτυχία, ενώ ποσοστά μικρότερα του 27% θα δημιουργήσουν αρκετό προβληματισμό. Το όριο Νικόλα Ο νέος πρόεδρος του ΔΗΚΟ διανύει ένα δρόμο μετ εμποδίων, αφού η νηνεμία εντός του κόμματος δεν έχει επέλθει πλήρως και συνεπώς η μάχη για τις ευρωεκλογές γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Αν ληφθεί υπόψη ότι το ΔΗΚΟ έλαβε στις ευρωεκλογές το ,28% και στις εκλογές του ,76%, τότε γίνεται αντιληπτό ότι το ελάχιστο όριο του Νικόλα Παπαδόπουλου είναι το 12%. Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ έχει ενώπιόν του το στοίχημα για ενότητα στο κόμμα και τα αποτελέσματα θα αποδείξουν εάν η εκλογή του λειτούργησε τελικά ως σημείο αλλαγής με ανοδικές τάσεις ή εάν τελικά το ΔΗΚΟ, υπό τον Νικόλα Παπαδόπουλο, δέχεται κλυδωνισμούς με τάσεις διαρροών. Πάντως, εάν τα ποσοστά περιοριστούν κάτω του 10% τότε αναμένεται το ήδη σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα εντός του ΔΗΚΟ να οξυνθεί και πλέον ο νέος πρόεδρος του ΔΗΚΟ θα πρέπει να αναζητήσει συγκεκριμένη στρατηγική για να καθιερωθεί ως ο ηγέτης του κόμματος. Αντιθέτως, ποσοστά πέραν του 12% θα λειτουργήσουν κατασταλτικά στις όποιες φωνές διαμαρτυρίας και αμφισβήτησης εντός του κόμματος, και ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα μπορεί να ελπίζει για μια νέα ανοδική πορεία του ΔΗΚΟ. Όπως και σε όλα τα κόμματα, το ψηφοδέλτιο του Νικόλα Παπαδόπουλου θα παίξει ένα σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα των εκλογών. Σίγουρη πρέπει να θεωρείται η υποψηφιότητα της Αντιγόνης Παπαδόπουλου, ενώ βέβαιη είναι και η υποψηφιότητα του Γιάννη Παναγιώτου, προέδρου της ΝΕΔΗΚ, αφού η οργάνωση Νεολαίας του κόμματος είθισται να συμμετέχει στα ψηφοδέλτια του κόμματος είτε με τον εκάστοτε πρόεδρο είτε με εκπρόσωπό της. Πάντως, η εξέλιξη αυτή, θα πρέπει να θεωρείται ένα «συν» για τον Νικόλα Παπαδόπουλο, αφού πέραν του ότι ο Γιάννης Παναγιώτου θεωρείται αξιόλογο στέλεχος με αρκετές προοπτικές, ο πρόεδρος της ΝΕΔΗΚ δεν ήταν από τους ανθρώπους που στήριξαν την υποψηφιότητα του νέου προέδρου. «Σοβαρές διεργασίες» για Βαρώσι και Τύμπου Ενθαρρυμένη από την πρόοδο στο θέμα των ΜΟΕ εμφανίζεται η Ουάσιγκτον, Λευκωσία και Αθήνα «κρατούν μικρό καλάθι» Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ <<<<<<< Μπήκαν στην ουσία οι συζητήσεις μεταξύ των διαπραγματευτών. Με τη φράση «γίνονται σοβαρές διεργασίες» περιέγραψε διπλωματική πηγή το σημείο στο οποίο βρίσκεται ο διάλογος, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε σχέση με την προώθηση Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, με κορυφαίο το άνοιγμα της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι Αμερικανοί που έχουν το γενικό πρόσταγμα, σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, εμφανίζονται ενθαρρυμένοι από την πρόοδο των διεργασιών, κυρίως από το γεγονός ότι η Άγκυρα για πρώτη φορά δέχεται να μπει στο τραπέζι το θέμα της Αμμοχώστου. Κυβερνητικές πηγές σε Λευκωσία και Αθήνα επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις της Ουάσιγκτον για θετικές ενδείξεις από πλευράς Άγκυρας, αλλά σπεύδουν να επισημάνουν ότι «κρατούν μικρό καλάθι». Σε κάθε περίπτωση πάντως όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι τα όποια ΜΟΕ θα πρέπει να είναι τόσο ισχυρά όπως τυχόν άνοιγμα της Αμμοχώστου ώστε να δώσουν μια νέα δυναμική σε επίπεδο κοινής γνώμης στις ελεύθερες περιοχές και να εμπεδωθεί η πεποίθηση ότι αυτή τη φορά κάτι ουσιαστικό γίνεται. Την ίδια όμως ώρα, κατά τους σχεδιασμούς, τα ΜΟΕ θα πρέπει να προσφέρουν και στην Τουρκία το κίνητρο να προβεί σε κάποια κίνηση, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση είναι το άνοιγμα του αεροδρομίου της Τύμπου. Η Λευκωσία έχει κοινοποιήσει τις θέσεις της στους μεσολαβητές, ξεκαθαρίζοντας προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν είναι διατεθειμένη να παραβιάσει την κόκκινη γραμμή που χάραξε στο θέμα της κυριαρχίας. Η Λευκωσία εκτιμά ότι κάτι τέτοιο διασφαλίζεται με τη λειτουργία του αεροδρομίου από τη διοίκηση του ΟΗΕ με την προϋπόθεση ότι θα εγγραφεί στην Κυπριακή Δημοκρατία. Μαυρογιάννης και Οζερσάι εισέρχονται σύντομα στη διαδικασία του «πάρε-δώσε». Στο ψητό οι διαπραγματευτές Στην ουσία μπήκαν οι συζητήσεις μεταξύ των διαπραγματευτών των δύο πλευρών Ανδρέα Μαυρογιάννη και Κουντρέτ Οζερσάι, οι οποίοι στην τελευταία τους συνάντηση την περασμένη Τρίτη, ασχολήθηκαν με το κεφάλαιο της Διακυβέρνησης και ειδικότερα με τα θέματα του τρόπου εκλογής της εκτελεστικής εξουσίας, τον διαμερισμό των εξουσιών κ.λπ. Οι δύο πλευρές κατάθεσαν κάποιες θέσεις και άγγιζαν και το περιουσιακό-εδαφικό. Οι Μαυρογιάννης και Οζερσάι καταγράφουν τα σημεία στα οποία συμφωνούν και εκεί όπου υπάρχουν διαφωνίες διακόπτουν εν αναμονή οδηγιών σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, από τους ηγέτες των δύο πλευρών. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Διπλωματικές πηγές υποστηρίζουν ότι είναι πολύ νωρίς για εξαγωγή συμπερασμάτων, εκτιμούν ωστόσο ότι πέραν των διακηρύξεων και των προθέσεων πολύ σύντομα ο διάλογος θα εισέλθει ακόμη πιο βαθιά και εκεί θα αρχίσει να διαφαίνεται και η αποφασιστικότητα των δύο πλευρών να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις ή εάν θα ταμπουρωθούν πίσω από κόκκινες γραμμές που δεν οδηγούν σε πρόοδο, όπως συνέβη και στο παρελθόν. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές αυτό θα φανεί στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης και ειδικότερα στη φάση του «πάρε-δώσε». Επί του θέματος ο Ανδρέας Μαυρογιάννης δήλωσε ότι η προσπάθεια είναι να εισέλθουν σε διαδικασία πάρε-δώσε, χωρίς να παραβιάζονται τα όρια που έθεσε η ελληνοκυπριακή πλευρά. Ο Κουντρέτ Οζερσάι, δήλωσε ότι ύστερα από τη συνάντηση που είχε την Τρίτη με τον κ. Μαυρογιάννη έγινε καθαρότερη η εικόνα για το είδος της λύσης που επιδιώκουν οι δύο πλευρές. Οι διαπραγματευτές, οι οποίοι θα συναντηθούν την προσεχή Τρίτη, συμφώνησαν κατ αρχήν στην πραγματοποίηση συνάντησης Αναστασιάδη-Έρογλου περί τα τέλη Μαρτίου.

7 07 - POLITIKI_Master_cy 07/03/14 23:51 Page 7 Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Μέχρι την Τετάρτη το νέο Υπουργικό Το εύρος του ανασχηματισμού και τα νέα πρόσωπα θα εξαρτηθούν από την τύχη των ΔΗΚΟϊκών υπουργών Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Το ασφυκτικό πρόγραμμα του Προέδρου της Δημοκρατίας σε Βρυξέλλες και Δουβλίνο ανέτρεψε τους σχεδιασμούς για οριστικοποίηση των κινήσεών του ενόψει του ανασχηματισμού επί ιρλανδικού εδάφους, κάτι που αναμένεται να γίνει τα αμέσως επόμενα εικοσιτετράωρα. «Μέχρι την Τετάρτη όλα θα πρέπει να έχουν τελειώσει» ήταν η εκτίμηση αρμόδιας πηγής που παρέπεμψε και στην προεδρική απόφαση για αναδόμηση του κυβερνητικού σχήματος μέχρι τη 15η Μαρτίου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξακολουθεί να κρατά κλειστά τα χαρτιά του, γεγονός που αφήνει αναπάντητο το κυρίαρχο ερώτημα, κατά πόσον θα διατηρήσει στο νέο κυβερνητικό σχήμα τους προερχόμενους από το ΔΗΚΟ υπουργούς ή ορισμένους από αυτούς. <<<<<<< Κερδίζει έδαφος το σενάριο της παραμονής τουλάχιστον του Γ. Λακκοτρύπη. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι το σενάριο επαναδιορισμού και των τεσσάρων ΔΗΚΟϊκών υπουργών (Κυριάκος Κενεβέζος, Φώτης Φωτίου, Πέτρος Πετρίδης και Γιώργος Λακκοτρύπης) είναι το πλέον απομακρυσμένο. Κι αυτό επειδή, κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, αυτό το σενάριο συγκρούεται με την προεδρική απόφαση για ουσιαστικό φρεσκάρισμα της κυβέρνησης, τόσο σε επίπεδο εικόνας αλλά και για ικανοποίηση της διαπίστωσης για αποτελεσματικότερη παραγωγή πολιτικής. Ο κυριότερος όμως λόγος για τον οποίο το σενάριο του επαναδιορισμού των προερχόμενων από το ΔΗΚΟ υπουργών δεν φαίνεται να προκρίνεται από το προεδρικό περιβάλλον ούτε και ευνοείται από την ηγεσία του ΔΗΣΥ, είναι το γεγονός Τα αμέσως επόμενα εικοσιτετράωρα αναμένεται να εκδηλωθούν οι προεδρικές προθέσεις για το νέο κυβερνητικό σχήμα, με το ενδιαφέρον να στρέφεται στο μείζον ερώτημα κατά πόσον θα διατηρήσει στο Υπουργικό στελέχη που προέρχονται από το ΔΗΚΟ. ότι μια τέτοια ενέργεια θεωρείται πλέον και επισήμως από το ΔΗΚΟ ως εχθρική κίνηση, όπως ξεκάθαρα προειδοποίησε ο νέος αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος, Μάρκος Κυπριανού. Η δήλωση-προειδοποίηση του Μάρκου Κυπριανού όχι μόνον δεν περνά απαρατήρητη από το προεδρικό και την Πινδάρου, αλλά αντιθέτως, σε πολύ μεγάλο βαθμό ουσιαστικά λειτουργεί καταλυτικά στους περαιτέρω σχεδιασμούς. Υπό αυτή την έννοια, το ελεύθερο που έδωσε ο Μάρκος Κυπριανού στο ενδεχόμενο παραμονής του Γιώργου Λακκοτρύπη στην κυβέρνηση, (αφού από τη στιγμή που αποχώρησε από το ΔΗΚΟ θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ιδιώτης), ουσιαστικά δίνει προβάδισμα στο σενάριο που θέλει τον υπό παραίτηση από το ΔΗΚΟ υπουργό Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού να παραμένει στην κυβέρνηση ή, εν πάση περιπτώσει, που επιτρέπει στον Πρόεδρο να τον υπολογίζει στους σχεδιασμούς του. «Κλειδί» για τη συνέχεια Η αξιοποίηση ή όχι των προερχόμενων από το ΔΗΚΟ υπουργών θα καθορίσει και το εύρος του ανασχηματισμού, ο οποίος αναμένεται ότι θα περιλαμβάνει και μετακινήσεις υφιστάμενων μελών του υπουργικού συμβουλίου. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να γίνει αναφορά σε ονόματα. Η μόνη περίπτωση που θεωρείται ξεκάθαρη είναι εκείνη του κυβερνητικού εκπροσώπου Χρήστου Στυλιανίδη, ο οποίος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα για ενίσχυση του ψηφοδελτίου του ΔΗΣΥ στις Ευρωεκλογές του Μαΐου, κίνηση που θεωρείται από κυβέρνηση και Πινδάρου ως βαρόμετρο, γιατί εκλογή του θα χαρακτηριστεί ως ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, το όνομα του Χρήστου Στυλιανίδη «παίζει» και για τη θέση του Επιτρόπου της Ε.Ε., αξίωμα για το οποίο τον πρώτο λόγο είχε ο ΥΠΕΞ Ιωάννης Κασουλίδης. Η οριστική απόφαση του τελευταίου να παραμείνει στην Κύπρο, λόγω και των εξελίξεων στο Κυπριακό, συντηρεί ακόμη περισσότερο το σενάριο μετακίνησης Στυλιανίδη στην Κομισιόν, λόγω των σχέσεων που έχει στον ευρωπαϊκό χώρο και κυρίως λόγω της προσπάθειας του Προέδρου για αναβαθμισμένο ρόλο της Κομισιόν στις διεργασίες για επίλυση του πολιτικού προβλήματος. Το ραντεβού του Ν. Αναστασιάδη με τον Μ. Καρογιάν θα κρίνει πολλά Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΡΑΣΧΟΥ Ανοικτό θεωρούν πως είναι το ενδεχόμενο παραμονής τους στο κυβερνητικό σχήμα οι υπουργοί του ΔΗΚΟ, Φώτης Φωτίου, Κυριάκος Κενεβέζος, Πέτρος Πετρίδης και ο παραιτηθείς από το κόμμα Γιώργος Λακκοτρύπης παρόλο που διέρρευσε ένα δεκαήμερο από την τελευταία ουσιαστική επαφή τους με τον Πρόεδρο και πολλά έκτοτε έχουν διαδραματιστεί. Πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι δεν πέρασαν άνευ σημασίας για το Προεδρικό, οι δηλώσεις του αναπληρωτή πρόεδρου του ΔΗΚΟ, Μάρκου Κυπριανού, ότι «σε περίπτωση κατά την οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διατηρήσει στις θέσεις τους όλους τους υπουργούς οι οποίοι είναι μέλη του ΔΗΚΟ, θα πρόκειται για πολιτική κίνηση, θα δημιουργήσει πρόβλημα και θα αντιμετωπισθεί ανάλογα από το κόμμα». Πάντως, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κρατά χαρτιά και σκέψεις κλειστά και αναμένεται να λάβει αποφάσεις εντός των επόμενων τριών ημερών. Προηγουμένως αναμένεται να πραγματοποιήσει ένα ακόμα γύρο επαφών με τους κυρίους Φωτίου, Κενεβέζο, Πετρίδη και Λακκοτρύπη για να ακούσει ξανά τις απόψεις τους, ενώ θεωρείται έως και σίγουρο ότι στο πλαίσιο των διεργασιών για σχηματισμό του νέου υπουργικού ο Νίκος Αναστασιάδης θα έχει συνάντηση και με τον Μάριο Καρογιάν, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για ραντεβού στην οικία του Προέδρου στη Λεμεσό το πρωί της Κυριακής, ενδεχομένως παρουσία και των τεσσάρων ή μερικών εξ αυτών. Παράλληλες πληροφορίες κάνουν τέλος λόγο για το ενδεχόμενο αξιοποίησης δύο εκ των υπουργών στελεχών του ΔΗΚΟ, των κυρίων Φωτίου και Κενεβέζου οι οποίοι φαίνεται να δέχονται απροκάλυπτες επιθέσεις από πλευράς του προέδρου του κόμματος, με τελευταίο παράδειγμα την επίθεση που δέχθηκε ο υπουργός Άμυνας σχετικά με την προώθηση της πρότασης για μείωση της στρατιωτικής θητείας, που αποτελεί και προεκλογική δέσμευση του Νίκου Αναστασιάδη. Την ενόχλησή τους προκάλεσε και το γεγονός ότι δεν προσεκλήθησαν στη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείο του Κόμματος, την Παρασκευή, απόδειξη της ρήξης που έχει επέλθει με τον Ν. Παπαδόπουλο.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 07/03/14 23:08 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 Το κουτσό άλογο Παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον το σκληρό πόκερ που παίζεται μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, με κρουπιέρη την Ευρώπη. Η ρωσική Αρκούδα πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την πτώση του «σοσιαλιστικού συστήματος», βρήκε τα πόδια της, διαψεύδοντας τον Φράνσις Φουκουγιάμα «για το τέλος της ιστορίας». Μάλλον για νέα αρχή πρόκειται, μιας και ο σκληροτράχηλος Πούτιν, εκπαιδευμένος «καταδρομέας» του τότε Ψυχρού Πολέμου, τώρα με την τεράστια οικονομική επιφάνεια της νέας ρωσικής καπιταλιστικής αυτοκρατορίας δεν πρόκειται να υποπέσει στα λάθη της παλιάς νομενκλατούρας. Επειδή ακριβώς ο στόχος του αντίπαλου δέους, των ΗΠΑ δηλαδή, εξαρχής δεν ήταν η Ουκρανία αλλά η Μόσχα, γι αυτό την πρώτη παρτίδα την έχασαν, ποντάροντας στο κουτσό άλογο των νεοναζιστών. Ντόρο ήθελαν να δημιουργήσουν, αφού τα λαμπρά μυαλά των περί Ρωσίας ειδημόνων στην Ουάσιγκτον γνώριζαν καλά ότι η Ουκρανία, άλλως «Μικρά Ρωσία», δεν υπήρχε περίπτωση να αφεθεί από τη Μόσχα να περάσει σε άλλη σφαίρα ελέγχου. Εκλεγμένοι & πραξικοπηματίες Την Πέμπτη, ο Ομπάμα προειδοποίησε ότι «οποιαδήποτε συζήτηση για το μέλλον της Ουκρανίας θα πρέπει να περιλαμβάνει τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας». Από πότε όμως μία κυβέρνηση είναι νόμιμη όταν ανέτρεψε με πραξικόπημα έναν εκλεγμένο πρόεδρο έστω κι αν εκείνος δεν ήταν καλός πρόεδρος; Ο κ. Ομπάμα ξέχασε ότι 13 ημέρες πριν ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου είχε ενθουσιωδώς χαιρετήσει τη συμφωνία που είχε υπογράψει με την αντιπολίτευση, ο εκλεγμένος Γιανουκόβιτς, που προέβλεπε εκλογές, αναθεώρηση του Συντάγματος, κυβέρνηση συνασπισμού και απελευθέρωση όλων όσοι είχαν συλληφθεί κατά τη διάρκεια δύο ημερών αιματηρών ταραχών που στοίχησαν τη ζωή σε 75 ανθρώπους; Η δημοκρατία δεν είναι κάλτσα να τη φοράς από όποια μεριά γουστάρεις Μπαρακούλη, που θα έλεγε και η Χέλε! Ο Άντερς κρατά το κερί Σεκόντο στον Μπαράκ έκανε ο Δανός Άντερς Φο Ράσμουσεν: «Καλούμε τη Ρωσία να εφαρμόσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της και να τερματίσει τη στρατιωτική κλιμάκωση στην Κριμαία» δήλωσε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ. Ειδάλλως τι; Θα κηρύξεις τον πόλεμο στη Μόσχα; Ή μήπως απλώς συμπαρίστασαι στον Μπαράκ λόγω των στενών «διπλωματικών» Γίνεται της Ουκρανίας στο ΔΗΚΟ Φώτη μου, φάτε που έναν παστίτσι, με τον Νικόλα να πάει πάσα κακό επαφών με την ωραιοτάτη συγχωριανή σου Χέλε. Πρόσεχε καημένε μου, διότι η Μισέλ δεν χωρατεύει. Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Κώστας Κληρίδης Θυμίσαμε την περασμένη βδομάδα ότι πριν από τρεις εβδομάδες, ο Γ. Εισαγγελέας είχε δηλώσει ότι θα οδηγηθούν κάποιες υποθέσεις στη δικαιοσύνη, εντός των επόμενων προσεχών εβδομάδων». Μα πώς δηλαδή; Στέλνοντας στα υποστατικά του πρώην διοικητή της Κεντρικής Χριστόδουλου Χριστοδούλου ανακριτές για να βρουν στοιχεία; Μετά από τόσο καιρό; Αν δεν κάνω λάθος, οι πρωτοετείς της νομικής μαθαίνουν ότι η δικαιοσύνη πρέπει να είναι πλήρης, έγκαιρη και αποτελεσματική; Οι ακροβολιστές της Μεϊντάν Ασχολίαστη έμεινε και η αποκάλυψη του περιεχομένου της τηλεφωνικής συνομιλίας ανάμεσα στον ΥΠΕΞ της Εσθονίας Ούρμας Πάετ με την Ύπατη εκπρόσωπο της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Άστον στην οποία ο Εσθονός ακούγεται να λέει ότι, σύμφωνα με τις πηγές του στο Κίεβο, «οι ίδιοι ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν ανθρώπους και από τις δύο πλευρές. Εκεί πέρα πιστεύουν ολοένα και περισσότερο ότι δεν κρυβόταν ο Γιανουκόβιτς πίσω από τους ελεύθερους σκοπευτές αλλά κάποιος από τον νέο συνασπισμό». Κι όμως εκδόθηκε διεθνές ένταλμα κατά του Γιανουκόβιτς, ενώ ουδείς ζήτησε λόγο από τους ηγέτες του συνασπισμού που σήμερα παρουσιάζονται σαν κυβέρνηση της Ουκρανίας. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Ο ακροβολιστής Νικολάι Τι παιχνίδια παίζει το μυαλό! Καθώς σκεφτόμουνα τους ακροβολιστές της Ουκρανίας σφύριξαν στον αέρα οι πυροβολισμοί Νικόλα εναντίον Φώτη. Ο άνθρωπος πυροβολεί αδιακρίτως δικούς και ξένους. Ενώ όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ρίχνει βόμβες υδρόθειου κατά του Αναστασιάδη, δεν διστάζει να αμολήσει και βόμβες βόθρου-λάσπης κατά των συναγωνιστών του, ΔΗΚΟϊκών υπουργών, δείχνοντας τι τους περιμένει όταν βρεθούν εκτός κυβέρνησης. «Η μήνις του είναι τέτοια που καταλήγει να είναι αυτοκαταστροφικός. Τι σου είναι το DNA;» ήταν η χαρακτηριστική ατάκα παλαιού συνεργάτη του μακαρίτη του Σπύρου Κυπριανού συμπληρώθηκαν χτες 12 χρόνια από τον θάνατο του. Ο Σπύρος όμως είχε χιούμορ κι «έγραφε»! Αν ζούσε τώρα θα πήγαινε στην Κριμαία, όπως τότε πήρε το αεροπλάνο και πήγε στο Βελιγράδι, θυμάστε; Ήταν ανεπανάληπτος! Γι αυτό μάλλον δεν τον πήγαινε ο Τάσσος Φταίει η κοινωνία Ως γνωστόν ο Νικόλας με ανακοίνωση Τύπου πυροβόλησε τον Φώτη, ο οποίος βγήκε κι ανακοίνωσε ότι θα παρουσιάσει στην Επιτροπή Άμυνας και στο Υπουργικό ολοκληρωμένη πρόταση για μείωση της στρατιωτικής θητείας. Ένα ζήτημα που αποτελεί προεκλογική δέσμευση του Ν. Αναστασιάδη και το οποίο σύμφωνα με δημοσκοπήσεις υποστηρίζεται από το 87% του κόσμου. Του προσήψε, του Φώτη, λαϊκισμό και πολιτική εκμετάλλευση για την πρόταση μείωσης της στρατιωτικής θητείας. Την επόμενη μέρα στο Πρωινό Δρομολόγιο η συμπαθής Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, προσπάθησε, είναι αλήθεια, να ξεφύγει από τις ερωτήσεις της σκληροτράχηλης Βρετού αλλά δυσκολεύτηκε να εξωραΐσει τα πράγματα, λέγοντας ότι δεν ήταν μήνυμα προς τον Φώτη αλλά προς την κοινωνία, η ανακοίνωση του ΔΗΚΟ. Πάντως, ο Ιανός με τα δύο πρόσωπα και τα τέσσερα αφτιά είναι η πρώτη φορά που ακούει να προσάπτεται στην κοινωνία λαϊκισμός Αντιγόνη και ξερό ψωμί Αναταράξεις στα ψηλά δώματα του ΔΗΚΟ προκάλεσε και η ανακοίνωση του ΔΗΚΟ που υποστηρίζει τη συμμετοχή της Συμμαχίας Πολιτών στο Εθνικό Συμβούλιο, κίνηση που θεωρείται προσπάθεια κατευνασμού των ΔΗΚΟϊκών που προσχώρησαν στη Συμμαχία και γέφυρα δημιουργίας μετώπου στο Κυπριακό. Η ουσία εδώ έχει να κάνει περισσότερο με τις επικείμενες ευρωεκλογές, καθώς ο Νικόλας μετά από την απέλπιδα προσπάθεια που έκανε, προτείνοντας σε Λακκοτρύπη, Μάρκο, Αθηνά και Πατσαλίδη θέση στο ψηφοδέλτιο για να κρατήσει την αντίπαλη τάση εντός ΔΗΚΟ, στρέφεται και προς τη ΔΗΚΟϊκή τάση της Συμμαχίας σε μία πρώτη προσπάθεια να δοκιμάσει κατά πόσον υπάρχει έδαφος συνεργασίας. Όπως και να έχουν τα πράγματα εκτός από την Αντιγόνη Παπαδοπούλου, ο Νικόλας φαίνεται ότι θα δυσκολευτεί πολύ να βρει υποψηφίους ανάμεσα στο βαρύ πυροβολικό του κόμματος, γι αυτό και τα ονόματα που ακούστηκαν μέχρι τώρα είναι αυτά της Πέτρας Αργυρού, του Λάκη Μεσημέρη και του Πάρη Σπανού. Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΡΘΡΟ / Του ΘΑΝΟΥ ΒΕΡΕΜΗ Ενας ιστορικός γρίφος που περιμένει λύση ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Τα ευρώ του μουχτάρη και οι υπογραφές Ένα χαρακτηριστικό της ιστορικής έρευνας που την καθιστά εξαιρετικά ελκυστική είναι η ομοιότητά της με την διαδικασία επίλυσης των αστυνομικών γρίφων. Διάβασα πριν από αρκετά χρόνια το απομνημονευματικό έργο του Πέτρου Ε. Γαρουφαλιά, «Ελλάς και Κύπρος. Τραγικά σφάλματα, ευκαιρίες που χάθηκαν, 19 Φεβρουαρίου Ιουλίου 1965» (εκδόσεις Μπεργάδη, 1982). Δεν απέδωσα τότε ιδιαίτερη προσοχή στον ισχυρισμό του συγγραφέα ότι το καλοκαίρι του 1964 η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου αποφάσισε μετά τις δύο προτάσεις Άτσεσον για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, να επιχειρήσει κατά τον Γαρουφαλιά μονομερώς την ένωση χωρίς ανταλλάγματα. Την απόφαση έλαβε ο πρωθυπουργός συνεπικουρούμενος από τους δύο υπουργούς του, Κωστόπουλο (Εξωτερικών) και Γαρουφαλιά (Εθνικής Αμύνης), τον βασιλιά Κωνσταντίνο και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Π. Κανελλόπουλο. Έτσι χωρίς περισσότερη συζήτηση ο Γαρουφαλιάς ανέλαβε να μεταφέρει στον Πρόεδρο της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, την απόφαση και να τον βολιδοσκοπήσει για το ποια θα ήταν η στάση του έναντι της ομόφωνης ελλαδικής απόφασης. Η αρχική απάντηση του Μακαρίου ήταν καταφατική με όρο την απόσυρση των βρετανικών βάσεων. Όταν ο Γαρουφαλιάς υπέδειξε στον συνομιλητή του τους κινδύνους μιας βρετανικής αντίδρασης στο τετελεσμένο αυτό, ο Μακάριος συμφώνησε και έτσι χαρμόσυνα για την ενότητα όλων των Ελλήνων έληξε η πρώτη μέρα της βολιδοσκόπησης. Κατά τον Γαρουφαλιά πάντα, ο Γεώργιος Παπανδρέου τον ειδοποίησε τότε ότι το αρχικό σχέδιο είχε εγκαταλειφθεί στο μεταξύ και επρόκειτο να επιχειρηθεί η επιστροφή στο σχέδιο Άτσεσον 2, το οποίο πρόβλεπε παραχώρηση στους Τούρκους στρατιωτικών βάσεων στην Καρπασία για σημαντικό αριθμό ετών, όχι όμως για πάντα. Τι έκανε άραγε τον Γ. Παπανδρέου να εγκαταλείψει τη μονομερή ένωση και να ξαναγυρίσει στο σχέδιο το οποίο είχαν όλες οι πλευρές απορρίψει, όταν τέθηκε από τους Αμερικανούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Η αναξιοπιστία του Γαρουφαλιά ως αντικειμενικού μάρτυρα μετά το καλοκαίρι του 1965 και η μεταπολιτευτική του δράση ως αρχηγού αντιπολιτευτικού ακραίου κόμματος, καθιστούσαν και το βιβλίο του προβληματικό σε εγκυρότητα. Από τις περιγραφές του, ο Γεώργιος Παπανδρέου εμφανιζόταν σαν επιπόλαιος γέρος και ο Ανδρέας σαν δολοπλόκος γιος πίσω από την πλάτη του πατέρα του, αφού κατά τον Γαρουφαλιά είχε προειδοποιήσει τον Μακάριο για τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Μακάριος προφανώς άλλαξε στο μεταξύ γνώμη και εμφανίστηκε τη δεύτερη ημέρα των συνομιλιών τους αντίθετος προς το εγχείρημα της Ελλάδας, γιατί δεν ήταν διατεθειμένος ως ιεράρχης να «χύσει αίμα». Ανακουφισμένος μάλλον από την άρνηση του Μακαρίου, αφού ο Γ. Παπανδρέου είχε εγκαταλείψει τη μονομερή ένωση, ο Γαρουφαλιάς προσπάθησε να εξιχνιάσει τους λόγους της αιφνιδιαστικής αλλαγής του πρωθυπουργού του. Τριάντα ένα χρόνια αργότερα ένας αντιμακαριακός Κύπριος λογοτέχνης, ο Άντης Ροδίτης («Κουράγιο Πηνελόπη», εκδόσεις Αρμός, Αθήνα, 2013) επιχειρεί με έρευνα στο αρχείο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ανακαλύψει την ενδεχόμενη απάντηση των ΗΠΑ στην ελληνική πρωτοβουλία της μονομερούς ένωσης με εγγυήσεις μόνο για την ασφάλεια της τουρκοκυπριακής μειονότητας. Τα έγγραφα τα οποία δημοσιεύει στο τέλος του τόμου, περιλαμβάνουν δύο ενδιαφέρουσες μαρτυρίες. Είναι φανερό ότι την εποχή εκείνη οι Αμερικανοί έβλεπαν με ευνοϊκό μάτι την Ένωση, διότι έτσι θα γλύτωναν από τον «Κάστρο της Μεσογείου», τον Μακάριο και τις επικίνδυνες, κατά την αντίληψή τους, σχέσεις του με τους Σοβιετικούς. Η ένωση της νήσου με τη «μητέρα Ελλάδα» θα έφερνε την Κύπρο στον οργανισμό του ΝΑΤΟ και θα επανέφερε τον Μακάριο στα εκκλησιαστικά του καθήκοντα. Τα δύο επίμαχα έγγραφα δίνουν στον αναγνώστη την εντύπωση ότι, τόσο ο Άτσεσον (17 Αυγούστου 1964) που γράφει στον υφυπουργό Μπολλ, όσο και ο Αμερικανός πρέσβης στην Λευκωσία, Μπέλτσερ (19 Αυγούστου 1964) συζητούν σοβαρά το ελληνικό σχέδιο μονομερούς ένωσης. Βέβαια απουσιάζει η οριστική απόφαση από τον υπουργό Εξωτερικών, Ντην Ράσκ, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει το έργο ενός νέου ιστορικού που θα ενδιαφερθεί να εξιχνιάσει το αίνιγμα. Γιατί ο Γεώργιος Παπανδρέου υποχώρησε στη μέση της προσπάθειας; Γιατί δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ συμβούλιο του Στέμματος; Είναι πιθανόν ο Άτσεσον να ξεπεράστηκε από άρνηση του Ρασκ; Ιδού στάδιον δόξης λαμπρό για τον ιστορικό που θα βγάλει άκρη, πενήντα χρόνια μετά το γεγονός. Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος από τους πολιτικάντηδες» έλεγε ο κουμπάρος στον καφενέ, παραφράζοντας τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη. Ακούγοντας την είδηση στο ραδιόφωνο ότι σε οκτώ μόνο υπηρεσίες του Δημοσίου, το κόστος της γραφειοκρατίας είναι ένα δισ. ευρώ, δεν άντεξε ο άνθρωπος και άρχισε τα μπινελίκια. «Εμείς δεν έχουμε να φάμε, τρέχουμε στα κοινωνικά παντοπωλεία και τα παιδιά μας με ένα σωρό διπλώματα δεν βρίσκουν δουλειά. Αυτοί οι καλοπερασάκηδες, αυτοί που λένε ότι παίρνουν αποφάσεις, αυτοί με τις γραφειάρες, αυτοί με τις λιμουζίνες και με τους παχυλούς μισθούς, αυτοί οι λεγόμενοι επώνυμοι, επιμένουν να δουλεύουν με νοοτροπίες και ρυθμούς του Τόσος καβγάς για την επίτροπο Μεταρρύθμισης, τόσα εκατομμύρια σε μελέτες για την αξιολόγηση και την παραγωγικότητα στη δημόσια υπηρεσία και το αποτέλεσμα, μια τρύπα στο νερό. Γιατί πετάσσουν τόσο εκατομμύρια στον αέρα και δεν ρωτούν τους τελευταίους των υπαλλήλων, τα παιδαρέλια, για να μάθουν την αλήθεια;». Η αλήθεια είναι απλή. Διευθυντάδες χωρίς προσόντα και πτυχία διοίκησης, οι οποίοι αναρριχήθηκαν έρποντας και λείχοντας, με τις ευλογίες κομμάτων και άλλων παραγόντων, αλλά χωρίς να ξέρουν ούτε και ένα ηλεκτρονικό μήνυμα να στείλουν. Αποτέλεσμα είναι να υπονομεύουν τους «μικρούς» για να επιβεβαιώνουν την εξουσία τους και φυσικά ούτε λόγος για παραγωγικότητα και συστήματα ελέγχου. Από την άλλη, το ίδιο το σύστημα δημόσιας διοίκησης, οι εκάστοτε εξουσίες, αναγκάζονται να πολλαπλασιάζουν τις θέσεις των διευθυντών και των υπαλλήλων, ώστε κάτι να κινείται και να μην παραλύσει η δημόσια υπηρεσία. Ταυτόχρονα, οι εξουσιαστές τρίβουν και τα χέρια τους, αφού κάθε διορισμός ή προαγωγή συνοδεύεται από δεκάδες σίγουρους ψήφους. Ενός κακού μύρια έπονται, αφού δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, δημιουργείται μια φοβερή γραφειοκρατία, η οποία στοιχίζει δισεκατομμύρια, επιβραδύνει την ανάπτυξη και στο τέλος της ημέρας φορτώνει το κράτος με χρέη πολλών δισεκατομμυρίων. Απλούστερη είναι και η κοινή λογική, η οποία δεν είναι καθόλου κοινή. Σήμερα μπορεί να αγοράσεις τα πάντα μέσα από το διαδίκτυο και η ηλεκτρονική υπογραφή είναι θεσμοθετημένη. Ωστόσο για να λάβεις ένα χαρτί από το Δημόσιο, θα πρέπει να πάρεις υπογραφή από ένα μουχτάρη ή ένα πιστοποιούντα υπάλληλο, ο οποίος συνήθως δεν γνωρίζει το άτομο, για το οποίο υπογράφει. Το μεγάλο κόστος δεν είναι το πεντάευρω που πρέπει να πληρώσεις. Είναι ο χρόνος για εντοπισμό του Τόσος καβγάς για την επίτροπο Μεταρρύθμισης, τόσα εκατομμύρια σε μελέτες για την αξιολόγηση και την παραγωγικότητα στη δημόσια υπηρεσία και το αποτέλεσμα, μία τρύπα στο νερό. μουχτάρη, είναι και το χαρτομάνι το οποίο στοιχίζει πανάκριβα. Η μηχανογράφηση στο Δημόσιο ξεκίνησε πριν από δύο και πλέον δεκαετίες, με σχεδιασμό να εφαρμοστεί σε μερικά χρόνια. Ωστόσο σε λίγες μέρες θα εφαρμοστεί, για πρώτη φορά και σε δοκιμαστική φάση, η ηλεκτρονική διασύνδεση 36 υπηρεσιών του Δημοσίου. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση από σύνθημα και στόχος, κατάντησε ανέκδοτο, αφού έπρεπε να αφυπηρετήσουν δεκάδες διευθυντές, για να αρχίσουν να γίνονται τα πρώτα βήματα. Η συνένωση υπηρεσιών, η λογική της οικονομίας κλίμακας, αποτελεί ακόμη όνειρο απατηλό για το Δημόσιο. Κούφια λόγια και αναβολές ήταν και είναι το σκηνικό της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου εδώ και δεκαετίες. Από το Κυπριακό, για το οποίο τάχα αποφασίσαμε το 1976 τη λύση που θέλουμε, μέχρι και την οικονομία, που τάχα ξέραμε και ξέρουμε τι κάνουμε. Ο ένας Πρόεδρος δέχθηκε το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, φορτώνοντας δισεκατομμύρια στη ράχη του λαού και ο άλλος δέχθηκε το κούρεμα των καταθέσεων διαλύοντας τους πολίτες. Κατά τα άλλα, οι τάχα φίλοι και εταίροι μας στην Ευρώπη, μας έκαναν παγκόσμιο πειραματόζωο, διαλύοντας σε μια νύκτα και με βίαιο τρόπο, το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, δηλαδή την οικονομική βάση του τόπου. Και επιπλέον μας επέβαλαν και ένα σκληρότατο μνημόνιο, για το οποίο κλαίνε μάνες και παιδιά, έστω και αν ο κοσμάκης σιωπά και δεν αντιδρά. Όμως το κυπριακό «γαϊδούρι του Χότζα» όταν συνηθίσει να μην τρώει, δεν θα ψοφήσει, αλλά θα αρχίσει να κλωτσά και αλίμονο σε όσους βρεθούν πίσω από αυτό, όποιοι και αν είναι αυτοί.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 07/03/14 22:45 Page 9 Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 Aλλάζει η διαχείριση του Κυπριακού <<<<<<< «Το επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη επιλέγει να εστιάζει στη νέα προσπάθεια λύσης πιο πολύ σε αυτά που έχει να κερδίσει η ε/κ πλευρά παρά στα όσα αναπόφευκτα θα πρέπει να δώσει». Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Παρακολούθησα την περασμένη Τρίτη τη συνέντευξη που έδωσε ο συνομιλητής της ε/κ πλευράς, Ανδρέας Μαυρογιάννης, στην εκπομπή του RIK «Επωνύμως» και στην Αιμιλία Κενεβέζου. Είδα έναν άνθρωπο ήρεμο, σίγουρο για τον εαυτό του και την αποστολή που έχει να επιτελέσει. Και άκουσα ένα λόγο ήπιο, διόλου αντιπαραθετικό προς την τ/κ πλευρά, ή τον ομόλογό του, τον Κουντρέτ Οζερσάι. Πολύ σπάνια μου έχει τύχει να παρακολουθήσω σε συνέντευξη σύμβουλο του Προέδρου της Δημοκρατίας για το Κυπριακό που δεν κόλλαγε στα μικρά. Τις διαφωνίες που προκύπτουν στη διαπραγμάτευση σε καθημερινό επίπεδο. Αντίθετα επέλεγε να βλέπει τη μεγάλη εικόνα, να δίνει τμήματα έστω ενός οράματος για το πώς θα επηρεάσει η λύση του προβλήματος όχι μόνο το ίδιο το νησί αλλά και ολόκληρη την περιοχή μας. Οι τρέχουσες συνομιλίες για το Κυπριακό αρχίζουν να μπαίνουν στα βαθιά σε περίοδο πολιτικής κρίσης στην Τουρκία και μεγάλης αναταραχής στην Ουκρανία που απορροφά όλη την προσοχή της Δύσης, αλλά και της Ρωσίας. Η έκβαση των γεγονότων και στα δύο ανωτέρω ζητήματα δεν μπορεί να προβλεφθεί επακριβώς. Παρ όλα αυτά στη διαχείριση του Κυπριακού υπάρχουν τρεις μεγάλες διαφορές από προηγούμενες προσπάθειες λύσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπλέκονται ενεργότερα από ποτέ στη διαδικασία. Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δείχνει σοβαρά να επιζητεί διευθέτηση του προβλήματος και μάλιστα σύντομα. Και το επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη επιλέγει να εστιάζει στη νέα προσπάθεια λύσης πιο πολύ σε αυτά που έχει να κερδίσει η ε/κ πλευρά παρά στα όσα αναπόφευκτα θα πρέπει να δώσει. Η Άγκυρα, δεν συμπάθησε ξαφνικά τους Ε/κ, ούτε αναθεώρησε τον τρόπο που βλέπει την κατάσταση στο νησί. Απλούστατα, θεωρεί ότι με την ανακάλυψη των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο (Ισραήλ, Κύπρος και πιθανότατα Λίβανος) έχουν αλλάξει οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Και θεωρεί, για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, πως η Τουρκία θα επωφεληθεί πολύ περισσότερο αν λυθεί τώρα το πρόβλημα, έστω και με ομοσπονδία. Ο μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών, Φεριντούν Σινιρλίογλου ανέπτυξε λεπτομερώς στον Ανδρέα Μαυρογιάννη το πώς βλέπει η Άγκυρα να διαμορφώνεται η μεγάλη εικόνα στην ανατολική Μεσόγειο με το κυπριακό πρόβλημα λυμένο. Ήταν μία παρουσίαση που ικανοποίησε την ε/κ πλευρά και αναπτέρωσε τις ελπίδες για λύση. Διαφορετικά αντιμετωπίζει τη διαδικασία λύσης του Κυπριακού και η Λευκωσία. Ο Νίκος Αναστασιάδης επέλεξε να στελεχώσει την ομάδα κυπριακού με προσωπικότητες που επιθυμούν πραγματικά τη λύση και ταυτόχρονα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της διαπραγμάτευσης. Δίπλα τους για συμβουλές βρίσκονται και νομικοί που προέρχονται απ όλους τους νομικούς χώρους. Υπάρχει, επομένως, ισορροπία σε ό,τι αφορά τις διαφορετικές οπτικές του Κυπριακού. Εκείνο, όμως, που πραγματικά διαφοροποιεί αυτή τη διαδικασία λύσης με προηγούμενες είναι η αποφασιστικότητα να προχωρήσει η ε/κ πλευρά σε λογικούς συμβιβασμούς και να αφήσει κατά μέρος τα ανέφικτα αλυτρωτικά συνθήματα του παρελθόντος. Κάπως έτσι συμφωνήθηκε το κοινό ανακοινωθέν και κάπως έτσι βρέθηκε εκτός κυβέρνησης το ΔΗΚΟ του Νικόλα Παπαδόπουλου. Και τα δύο γεγονότα, κατά την άποψή μου, μόνο ευεργετικά μπορούν να επιδράσουν στη νέα διαδικασία λύσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η ισχυρή εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω του αερίου, ενδέχεται να αποδειχθεί ο καταλύτης για να λυθεί σε αυτή τη συγκυρία ένα πρόβλημα πέντε δεκαετιών. Η Ουάσιγκτον δεν κρύβει στους συνομιλητές της ότι μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Ισραήλ, την Κύπρο και σύντομα στον Λίβανο έχει εκπονήσει νέο master plan για την ανατολική Μεσόγειο. Το αέριο και ίσως το πετρέλαιο δημιουργούν πραγματικές συνθήκες για να βγουν όλοι οι παίκτες κερδισμένοι από μία διευθέτηση του Κυπριακού αλλά και της διενέξεων μεταξύ Τουρκίας Ισραήλ και Ισραήλ Λιβάνου. Στο τελικό παζλ μπαίνει και η Συρία. Όλοι χρειάζονται το αέριο και όλοι είναι πιο πρόθυμοι τώρα να συνεννοηθούν ακριβώς λόγω της προοπτικής κέρδους. Με βάση τα ανωτέρω, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Αν δεν καταφέρουν οι δύο κοινότητες της Κύπρου και η Τουρκία να λύσουν με ομοσπονδιακή λύση το πρόβλημα σε αυτή την τόσο ευνοϊκή συγκυρία, τότε θα πρέπει σίγουρα να αναζητήσουν άλλους τρόπους για να λειτουργούν στο διεθνές περιβάλλον. ΑΡΘΡΟ / Του ΤΖΟΝ ΚΕΡΙ Οι Γυναίκες παίζουν σημαντικό ρόλο στην Ειρήνη Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας είναι κάτι περισσότερο από μία μέρα που σημειώνεται στο ημερολόγιο. Είναι μία μέρα, όχι απλώς για να ανανεώσουμε την αποφασιστικότητά μας να κάνουμε τον κόσμο ένα πιο ειρηνικό μέρος που να ευημερεί, αλλά για να αναγνωρίσουμε ότι ένας κόσμος στον οποίο οι ευκαιρίες για γυναίκες αυξάνονται, είναι ένας κόσμος όπου οι πιθανότητες για ειρήνη, ευημερία και σταθερότητα αυξάνονται ακόμα περισσότερο. Το βλέπω κάθε μέρα ως υπουργός Εξωτερικών. Ακόμα και ενώ ο βομβαρδισμός του Χαλεπίου από το καθεστώς Άσαντ συνεχίζεται, δείχνοντας στον κόσμο τα πραγματικά χρώματα της βαρβαρότητα του καθεστώτος, οι γυναίκες της Συρίας επίσης δείχνουν στον κόσμο τα δικά τους χρώματα με κάθε πράξη κουράγιου και εγκαρτέρησης. Ακούσαμε μερικές από αυτές τις αξιόλογες γυναίκες στο Μοντρώ μόλις τον περασμένο μήνα. Οι ιστορίες τους αναφέρονταν στον ηρωισμό αμέτρητων άλλων Σύρων γυναικών. Μία γυναίκα από το Ιντλίπ εργαζόταν με τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό για να διασφαλίσει ότι οι συγχωριανοί της θα έμεναν στα σπίτια τους και θα καλλιεργούσαν τη γη τους. Άλλη γυναίκα από το Χαλέπι κατάφερε να άρει την απαγόρευση στην πρόσβαση ανθρωπιστικής βοήθειας, προσφέροντας φαγητό σε στρατιώτες του καθεστώτος στα οδοφράγματα. Αν αυτό δεν είναι πράξεις ηρωισμού σε εμπόλεμη κατάσταση, δεν ξέρω τι είναι. Δεν είναι μόνο στη Συρία που οι γυναίκες μας προσφέρουν ελπίδα για επίλυση διαμαχών. Οι γυναίκες είναι Τ ον ερχόμενο Ιούλιο συμπληρώνονται 40 χρόνια από το φασιστικό πραξικόπημα για την ανατροπή του προέδρου Μακαρίου και την παράνομη και βάρβαρη τουρκική εισβολή στο «νησί της αγάπης και του ονείρου». Με αφορμή τη μαύρη αυτή επέτειο, πρότεινα κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής-ΕΣΕΠ ( ) να οριστεί το 2014 «Ετος Κύπρου», με στόχο την ανάληψη πολύμορφων πρωτοβουλιών, κυρίως σε διεθνές επίπεδο, για την ανάδειξη της ουσίας του Κυπριακού και τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης με τον κυπριακό λαό στο σύνολό του, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Η επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών για το Κυπριακό, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, αποτελεί την έναρξη μιας νέας φάσης, ίσως της πιο κρίσιμης, στην πολυτάραχη ιστορία του μεγάλου και χρόνιου αυτού προβλήματος. Το «Ετος Κύπρου», λοιπόν, μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία και για την εξαγωγή πολύτιμων διδαγμάτων για τις βαρύτατες ευθύνες των «υπερπατριωτών» στην Ελλάδα και την Κύπρο για τη συνεχιζόμενη κυπριακή τραγωδία. Διότι, όπως έλεγε ο Μακάριος επιστρέφοντας από την αναγκαστική αυτοεξορία του τον Δεκέμβριο του 1974: «Τάσεις σωβινιστικαί παρωχημένων εποχών ή οιασδήποτε φύσεως προκαταλήψεις ούτε τους Ελληνοκυπρίους ούτε τους Τουρκοκυπρίους ωφελούν», προσθέτοντας ότι «η σκληρά πείρα του παρελθόντος πρέπει να είναι διδάσκαλος δι αμφοτέρας τας πλευράς». Το ζητούμενο σήμερα είναι η νέα διαπραγμάτευση να φθάσει σε συμφωνημένο σχέδιο λύσης από τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων και ως τέτοιο να τεθεί στην κρίση του κυπριακού λαού -Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίωνσε χωριστά δημοψηφίσματα. Διότι βασικότατο μειονέκτημα του σχεδίου Ανάν αποτελούσε το γεγονός ότι δεν ήταν συμφωνημένη λύση, αφού ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν το είχε αποδεχθεί. Το νέο σχέδιο λύσης, λοιπόν, πρέπει να είναι δίκαιο και λειτουργικό, να οδηγεί στον τερματισμό της τουρκικής κατοχής και στην επανένωση του νησιού, ώστε να μπορούν και οι δύο κοινότητες να πουν ΝΑΙ, στη βάση των αναγκαίων έντιμων συμβιβασμών, αφού κανένα διεθνές πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ χωρίς συμβιβασμούς. Στη νέα φάση του Κυπριακού, ας θυμόμαστε ότι και μέσα στην Τουρκία υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις που υποστηρίζουν μια ενωμένη, δημοκρατική, ανεξάρτητη και αποστρατιωτικοποιημένη Κύπρο. Δυνάμεις που και το 1974 είχαν ταχθεί κατά του φασιστικού πραξικοπήματος εναντίον του Μακάριου, αλλά και κατά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Σε ό,τι αφορά την Αριστερά, πάντοτε ουσιώδεις για τους κοινούς μας στόχους για ευημερία, σταθερότητα και ειρήνη. Αυτό είναι τόσο αληθές όταν αφορά τον τερματισμό των μαχών όσο και όταν αφορά την επανεκκίνηση των οικονομιών μας. Το γεγονός είναι ότι οι γυναίκες υποφέρουν τα μέγιστα στον πόλεμο. Αλλά η φωνή τους ακούεται πολύ σπάνια στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Χώρες οι οποίες εκτιμούν και παρέχουν τη δυνατότητα σε γυναίκες να λάβουν μέρος στη λήψη αποφάσεων είναι πιο σταθερές, ευημερείς και ασφαλείς. Το αντίθετο είναι επίσης σωστό. Όταν οι γυναίκες εξαιρούνται από τις διαπραγματεύσεις, η ειρήνη που ακολουθεί είναι πιο εύθραυστη. Η εμπιστοσύνη διαβρώνεται και τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ευθύνη των πράξεων τους συχνά αγνοούνται. Σε πάρα πολλές χώρες, οι συμφωνίες ετοιμάζονται από πολεμιστές για πολεμιστές. Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήττει ότι περισσότερες από τις μισές ειρηνευτικές συμφωνίες αποτυγχάνουν μέσα στα πρώτα δέκα χρόνια από την υπογραφή τους. Η συμπερίληψη γυναικών στην οικοδόμηση ειρήνης και πρόληψης συγκρούσεων μπορεί να αντιστρέψει αυτή τη ροπή. Λοιπόν, πώς φτάνουμε εκεί; Αποδείξεις από όλο τον κόσμο έχουν δείξει ότι αιματηρές συγκρούσεις είναι πιθανόν να προληφθούν και η ειρήνη να διαμορφωθεί και προστατευθεί καλύτερα, όταν συμπεριληφθούν γυναίκες ως ισότιμοι εταίροι. Είναι γι αυτό τον λόγο που εργαζόμαστε για να στηρίξουμε γυναίκες σε περιοχές συγκρούσεων και μεταπολεμικές περιοχές σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο Αφγανιστάν υποστηρίζουμε την περίληψη και εκλογή γυναικών σε όλα τα επίπεδα της διακυβέρνησης. Σήμερα οι Αφγανές προχωρούν με τρόπους που ήταν αδιανόητοι 10 χρόνια προηγουμένως. Δημιουργούν εταιρείες. Υπηρετούν ως μέλη του Κοινοβουλίου. Διδάσκουν σε σχολεία και εργάζονται ως γιατροί και νοσοκόμες. Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο κτίζεται το μέλλον του Αφγανιστάν. Καθώς ο κόσμος της Μπούρμα εργάζεται για επίλυση της διαμάχης που μαστίζει το έθνος του για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν την αποτελεσματική συμμετοχή των γυναικών στην ειρηνευτική διαδικασία και στις διακοινοτικές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες. Γνωρίζουμε ότι η ασφάλεια των γυναικών είναι καθοριστική στη συμμετοχή τους στην οικοδόμηση της ειρήνης. Είναι γι αυτό τον λόγο που εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι οι γυναίκες έχουν ίση πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια και ανακούφιση, οπουδήποτε εργαζόμαστε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ΑΡΘΡΟ / Του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ Το 2014 πρέπει να είναι «Ετος Κύπρου» υποστήριζε την αναζήτηση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού στο πλαίσιο του ΟΗΕ και στη βάση των αποφάσεών του, τασσόμενη κατά της προσέγγισης του προβλήματος ως ελληνοτουρκικής διαφοράς και εμμένοντας στην ανάδειξη της διεθνούς του διάστασης. Προσωπικά, θεωρώ σημαντικό τίτλο τιμής το γεγονός ότι συμμετείχα στη Διεθνή Επιτροπή Αλληλεγγύης με τον Κυπριακό Λαό, η οποία συγκροτήθηκε λίγο μετά την κυπριακή τραγωδία του 1974, οργανώνοντας πληθώρα διεθνών εκδηλώσεων και πολλών διεθνών αποστολών αλληλεγγύης στην Κύπρο, στις οποίες συμμετείχε και η Επιτροπή Ειρήνης της Τουρκίας. Κοινός μας στόχος, να τερματιστεί η τραγωδία και να οικοδομηθεί ένα μέλλον συνύπαρξης, κοινής ανάπτυξης και κοινής ασφάλειας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στην κοινή πατρίδα τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο μιας διακοινοτικής-διζωνικής ομοσπονδίας, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα. Οσοι αντιδρούν σε λύση ομοσπονδίας δεν πρέπει να ξεχνούν ότι ο Μακάριος την είχε αποδεχθεί το 1977, αλλά και το 1979 ο Σπύρος Κυπριανού μέσω των λεγόμενων «Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου», που είχαν κάνει με τον Ντενκτάς. Συμφωνίες, που έχουν ενσωματωθεί και σε διαδοχικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. καθοδηγούν με το παράδειγμά τους. Η αδελφή μου εργάστηκε για πολλά χρόνια στα Ηνωμένα Έθνη, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα μας στο Υπουργείο Εξωτερικών πολλά χρόνια πριν κάνω το ίδιο και εγώ. Είναι μία πρωτοπόρος. Αλλά δεν είναι μόνη. Δεν είναι σύμπτωση ότι μερικοί από τους κορυφαίους διπλωμάτες και ειρηνευτικούς διαπραγματευτές είναι γυναίκες από τη σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας, Σούζαν Ράις, την πρέσβειρα των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη, Σαμάνθα Πάουερ, την υφυπουργό Εξωτερικών, Χήθερ Χίγκινποττομ, την υφυπουργό Εξωτερικών για Πολιτικές Υποθέσεις Γουέντυ Σιέρμαν. Σήμερα, όλοι οι περιφερειακοί υφυπουργοί Εξωτερικών, εκτός από έναν, είναι γυναίκες. Γιορτάζουμε τα επιτεύγματά τους, όχι απλώς επειδή είναι γυναίκες, αλλά επειδή η δουλειά τους σε όλο τον κόσμο θα κάνει όλους τους ανθρώπους άνδρες, γυναίκες, αγόρια και κορίτσια πιο ασφαλή. Ειρήνη δεν είναι η απουσία της σύγκρουσης. Είναι η συμμετοχή κάθε μέλους της κοινωνίας που εργάζονται μαζί για να προωθήσουν την σταθερότητα και ευημερία. Καμιά χώρα δεν μπορεί να επιτύχει εκτός και αν δοθεί η δυνατότητα σε κάθε πολίτη να συνεισφέρει στο μέλλον της. Και καμιά ειρήνη δεν μπορεί να διαρκέσει, αν δεν δοθεί σημαντικός ρόλος σε γυναίκες. Σήμερα, λοιπόν, σημειώνουμε τα μίλια που έχουν διανύσει οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο, αλλά πιο σημαντικό, δεσμευόμαστε για τα επόμενα μίλια του ταξιδιού. Ο Τζον Κέρι είναι υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ. Επειδή, όμως, από τους επικριτές του κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη - Ερογλου γίνεται λόγος για «νέο σχέδιο Ανάν», καλό είναι να θυμόμαστε ότι η διαδικασία της διαπραγμάτευσης για το σχέδιο Ανάν ήταν εξαρχής προβληματική, αφού ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος, είχε αποδεχθεί την επιδιαιτησία του τότε γεν. γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, ενώ το πρόσφατο κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη - Ερογλου αποκλείει την επιδιαιτησία, δέσμευση που πρέπει να τηρηθεί ώς το τέλος. Εννοείται ότι σε μια διαπραγμάτευση για οποιοδήποτε διεθνές πρόβλημα βαραίνουν πολλοί παράγοντες και κυρίως οι διεθνείς συσχετισμοί. Δεν πρέπει, όμως, να παραβλέπεται ότι οι ΗΠΑ δεν είναι η πανίσχυρη υπερδύναμη που ήταν, ούτε ότι στον σημερινό πολυπολικό κόσμο παίζει αποφασιστικό ρόλο και η «διπλωματία των πολιτών», η διεθνής κοινή γνώμη και τα κινήματά της, όπως έδειξε και η πρόσφατη αποτροπή μιας διεθνούς στρατιωτικής επέμβασης (ΗΠΑ, Βρετανίας, Γαλλίας και άλλων) στη Συρία. Ο κ. Πάνος Τριγάζης είναι εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ (μαζί με τη βουλευτή Ρένα Δούρου) στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ), υπήρξε επί πολλά χρόνια μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Αλληλεγγύης με τον Κυπριακό Λαό. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Και ο χορός καλά κρατεί Μετά που παρακολουθήσαμε τη σαπουνόπερα της αποχώρησης του ΔΗΚΟ από την κυβέρνηση και αμέσως μετά, καπάκι, την ταινία δράσης με θέμα τις αποκρατικοποιήσεις, ο πολιτικός μας θίασος μάς προσφέρει ακόμα ένα σίριαλ «ψυχαγωγικού» περιεχομένου. Το σίριαλ των Ευρωεκλογών. Ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι του κάθε κόμματος; Πώς θα χειριστεί το ΔΗΚΟ τα εσωκομματικά του για να καταλήξει στους υποψήφιους; Θα υπάρξουν και άλλες αποχωρήσεις από το διχασμένο κόμμα; Τί θα γίνει με τον Μάρκο, την Αθηνά και τους λοιπούς αντιρρησίες; Θα ψηφίσουν τελικά και οι Τουρκοκύπριοι που κατέχουν τη νέα κυπριακή ταυτότητα; Θα ανοίξει τα χαρτιά του ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ για τον αριστίνδην υποψήφιο; Θα καταφέρει να κάνει την επιλογή του από το κεντρώο χώρο ώστε να ενισχύσει τη ροή ψήφων; Και το ΑΚΕΛ θα καταφέρει να επανέλθει δυναμικά στο πολιτικό σκηνικό ώστε να ανακάμψει μετά από τη φθορά που υπέστη; Θα καταφέρουν τα κόμματα να πείσουν τους νέους ψηφοφόρους να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους; Θα είναι μία ακόμα ένδειξη αυτές οι Ευρωεκλογές για το πού στέκει η δυναμική του κάθε κόμματος; Αυτά είναι τα αγωνιώδη ερωτήματα που απασχολούν το πολιτικό μας θίασο. Γι αυτά συνεδριάζουν, κάνουν επαφές, συγκαλούν τις κεντρικές επιτροπές τους, μαγειρεύουν τα ψηφοδέλτια τους, μ αυτά ξυπνάνε το πρωί και μ αυτά υποθέτω κοιμούνται τα βράδια. Κι εμείς καλούμαστε να παρακολουθήσουμε ακόμα μια κυπριακή σαπουνόπερα με τους ίδιους ανέμπνευστους διαλόγους, τους ίδιους ατάλαντους ηθοποιούς και την ίδια μίζερη πλοκή, η οποία όχι μόνο δεν μας ψυχαγωγεί αλλά μας φέρνει και πάλι ενώπιον της τραγικής διαπίστωσης πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στην πολιτική μας σκηνή και πως οι πρωταγωνιστές της θεωρούν πως ο τρόπος να πείσουν τους «θεατές» να παραμείνουν στο ίδιο κανάλι είναι να υιοθετήσουν και τις ίδιες υποκριτικές μεθόδους. Να επιλέξουν ονόματα που θα προσελκύσουν ψηφοφόρους ή που θα εξομαλύνουν τις εσωκομματικές τους αντιπαραθέσεις ή που θα παρουσιάσουν μία ανανεωτική τάχα μου διάθεση και θα βοηθήσουν στην ανάκαμψη της εκλογικής τους δύναμης. Κοινώς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα πάρει και πάλι το πάνω χέρι το κόμμα και το πώς θα καταφέρουν να έχουν ένα εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο θα τους επιτρέψει να εξαπολύουν με μεγαλύτερη άνεση και αυτοπεποίθηση τις μικροκοματικές τους αντιπαραθέσεις. Την ίδια ώρα οι πολίτες αυτού του κράτους περιμένουν από αυτό το συγκεκριμένο θίασο να βρει ένα τρόπο να τους προστατεύσει την πρώτη κατοικία από τις εκποιήσεις των τραπεζών και το μόνο που μέχρι στιγμής εισπράττουν είναι τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια των συγκεκριμένων «θεατρίνων» που προφανώς έχουν σαν προτεραιότητα τη διατήρηση ή και αύξηση του ποσοστού του κόμματος, παρά την προστασία του πολίτη. Την ίδια ώρα ο Σύνδεσμος Προστασίας Δανειοληπτών, ο Σύνδεσμος Καταναλωτών, ο Σύνδεσμος Κατόχων Αξιογράφων, ο Σύνδεσμος Προστασίας Πρώτης Κατοικίας και η Ένωση Καταναλωτών καταγγέλλουν στον γενικό εισαγγελέα ότι οι τράπεζες «συμπεριφέρονται παραπλανητικά και σε αρκετές περιπτώσεις εχθρικά στους δανειολήπτες» και ότι «καταστρατηγούν τις πρόνοιες του Κώδικα Συμπεριφοράς για τις αναδιαρθρώσεις». Την ίδια ώρα πάνω από το 50% των δανειοληπτών δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του, γιατί καλείται καθημερινά να «πληρώσει» τις ατασθαλίες, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ανευθυνότητα του συγκεκριμένου πολιτικού θιάσου ο οποίος τώρα είναι προφανώς πολύ απασχολημένος με τις Ευρωεκλογές και θεωρεί πως το θέμα της προστασίας του πολίτη μπορεί να περιμένει. Να περιμένει όπως περιμένουν και τόσα άλλα θέματα. Το θέμα της απόδοσης ευθυνών για τη σημερινή κατάντια της χώρας, το θέμα της κατάργησης των προνομίων των αξιωματούχων μήπως και σωθεί καμιά σύνταξη ή περικοπή μισθού από τον εργαζόμενο, το θέμα των ανέργων και τόσα άλλα θέματα που από ό,τι φαίνεται είναι και παραμένουν λιγότερο σημαντικά από το ποιος θα βγει στις Ευρωεκλογές ή από το πώς θα εξισορροπήσουν τα εσωκομματικά τους!

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 07/03/14 19:55 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 Ένα χρόνο μετά Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΩΚΟΥ Η συμπλήρωση ενός χρόνου διακυβέρνησης της χώρας προσφέρεται πάντοτε για αξιολόγηση του κυβερνητικού έργου. Αποτελεί δείγμα γραφής, το στίγμα μιας κυβέρνησης και σε μεγάλο βαθμό, καθορίζει και τη μετέπειτα πορεία της. Στη δική μας περίπτωση όμως, μία πραγματικά αντικειμενική αξιολόγηση του πρώτου χρόνου διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη με πολιτικά κριτήρια, είναι αδύνατο να οδηγήσει σε ορθά και ασφαλή συμπεράσματα για τρεις βασικούς λόγους: α) η χώρα μας διήλθε μέσα από ένα πρωτόγνωρο οικονομικό και πολιτικό σοκ οι συνέπειες (θετικές ή αρνητικές) του οποίου, σε μεγάλο βαθμό, θα παρουσιαστούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, β) τα μεγάλα εθνικά θέματα τελούν σε εκκρεμότητα (ενεργειακό, Κυπριακό, απόδοση ευθύνης στους πραγματικούς ενόχους της οικονομικής καταστροφής κ.λπ.) από την έκβαση των οποίων, θα κριθούν πολλά (άτομα και πολιτικές) στο μέλλον από την κοινωνία, γ) οι ρυθμοί υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος καθυστερούν λόγω της παρούσας οικονομικής συγκυρίας, της λανθασμένης επιλογής ατόμων σε καίρια αξιώματα της κυβερνητικής μηχανής και της αναποφασιστικότητας μερίδας κυβερνητικών και κρατικών στελεχών, που βολεύτηκαν στα «Βασίλειά» τους. Στην παρούσα χρονική συγκυρία, λοιπόν, θα ήταν αδόκιμο να πλέξουμε διθυράμβους για το σύνολο του κυβερνητικού έργου που επιτελέσθηκε, αλλά και να ισοπεδώσουμε την όποια προσπάθεια για ανόρθωση της χώρας από πλευράς της κυβέρνησης. Κάτι που έντονα παρατηρείται τις τελευταίες βδομάδες, από μερίδα κυβερνητικών στελεχών και στελεχών της αντιπολίτευσης αντίστοιχα. Απλώς, γιατί η κοινωνία μας αναμένει και απαιτεί πολύ περισσότερα από αυτά που μέχρι σήμερα έγιναν. Και όταν η κοινωνία απαιτεί περισσότερα, δεν ικανοποιείται απλώς με αυτά που έγιναν. Έστω και αν αυτά, είναι σημαντικά. Αποτελεί πραγματικότητα το ότι η παρούσα κυβέρνηση, με τα λάθη και τις παραλήψεις της, απέτρεψε τη χρεοκοπία του κράτους και των τραπεζών. Μία άτακτη χρεοκοπία, που ακόμη και στη σκέψη του καθενός, δημιουργεί συνειρμικά, σενάρια τρόμου. Θα μπορούσε να γίνει καλύτερη διαχείριση του προβλήματος; Μα και βέβαια, υπό προϋποθέσεις και σίγουρα αν παραλαμβάναμε την διακυβέρνηση με καλύτερους όρους και δεδομένα. Επιπλέον, ως κυβέρνηση πετύχαμε: α) την αποκατάσταση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας μας και την ανάδειξή της σε περιφερειακή δύναμη σταθερότητας και ασφάλειας μέσα από τον επαναπροσδιορισμό της εξωτερικής μας πολιτικής, β) την έναρξη συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού, σε μία χρονική περίοδο που η συντριπτική μερίδα του κυπριακού λαού, αλλά και του πολιτικού κόσμου είναι έτοιμη να εργαστεί για μία δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του προβλήματος, μέσα από μία διαδικασία στην οποία Ε.Ε. και ΗΠΑ θα έχουν ενεργό ρόλο, γ) να ξεκινήσει μία σοβαρή προσπάθεια ανοικοδόμησης του κράτους και των θεσμών. Αποτύχαμε στην εμπέδωση της αξιοκρατίας, λόγω μεμονωμένων, προκλητικών όμως προς την κοινωνία μας διορισμών κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων. Την ώρα δηλαδή που καταβάλλαμε προσπάθεια εμπέδωσης της αξιοκρατίας (π.χ. νέα διαδικασία διορισμού μελών Διοικητικών Συμβουλίων Ημικρατικών Οργανισμών), αυτοαναιρεθήκαμε λόγω μεμονωμένων επιλογών ατόμων, που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Αποτύχαμε μέχρι τώρα, στην προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων, που θα αποτελούσαν τη μόνη ουσιαστική κινητήρια δύναμη της οικονομίας μας και θα συγκρατούσαν την ανεργία. Στην αναδιάρθρωση των υπηρεσιών κοινωνικής ευημερίας και στη διεύρυνση του κοινωνικού κράτους (μη εννοώντας το κράτος παροχέα επιδομάτων), σε μία περίοδο που ο πολίτης έχει ανάγκη το κράτος πρόνοιας, το κοινωνικό κράτος, όσο ποτέ άλλοτε. Δεσμευτήκαμε για ζητήματα και δεν τηρήσαμε τις δεσμεύσεις μας. Την ώρα που εμπεδώνεται ολοένα και περισσότερο στην κοινωνία, το αίσθημα της ατιμωρησίας των ενόχων της οικονομικής κρίσης, συνευθύνει και της κυβέρνησης μέσα και από την ουσιαστική αποτυχία της Διερευνητικής Επιτροπής για την Οικονομία. Ο επικείμενος ανασχηματισμός, θα πρέπει να έχει σαν στόχο την επανεκκίνηση της κυβέρνησης με πιο έντονους και αποτελεσματικούς ρυθμούς. Με βάση το ευρωβαρόμετρο Νοεμβρίου 2013, ποσοστό 68 % δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση. Και αυτό, πριν από την αποχώρηση του ΔΗ.ΚΟ. από τη συγκυβέρνηση. Τα κριτήρια επιλογής των μελών του νέου Υπουργικού Συμβουλίου, θα πρέπει να είναι άλλα από αυτά της επιλογής του πρώτου Υπουργικού. Ο Νίκος Αναστασιάδης απέναντί του, ως τον απόλυτο κριτή, έχει μόνο την κοινωνία και τον κυπριακό λαό. Δεν χρωστά τίποτε και σε κανένα. Στις επιλογές του, θα πρέπει να συμπεριληφθούν πέραν των πετυχημένων υπουργών, άτομα από όλο το εύρος της κοινωνίας, σε μία προσπάθεια δημιουργίας κυβέρνησης ευρείας αποδοχής. Εξάλλου οι εθνικές μάχες, επιβάλλουν συστράτευση όλων των υγειών δυνάμεων της κοινωνίας. Ο κ. Θανάσης Τσώκος είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ηουκρανικήκρίση αποτελεί μέρος του γεωπολιτικού ανταγωνισμού ανάμεσα στη Ρωσία και την ευρωατλαντική κοινότητα για την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην αντίστοιχη σφαίρα επιρροής. Χωρίς την Ουκρανία η Ρωσία πολύ δύσκολα θα επανακάμψει ως δύναμη παγκόσμιου επιπέδου. Η αποφασιστικότητα της Ρωσίας να προσεταιριστεί την Ουκρανία φάνηκε επί Γιανουκόβιτς. Τότε ήταν που πρότεινε την παραχώρηση οικονομικής βοήθειας ύψους $15 δισ. και μεγάλη έκπτωση στην τιμή του φυσικού αερίου που πωλεί στην Ουκρανία. Αυτά προσφέρθηκαν στην Ουκρανία ώστε να αποτραπεί η υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσής της με την Ε.Ε. Η ανατροπή και φυγή του Γιανουκόβιτς παρά τη συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου οδήγησε σε κλιμάκωση της κρίσης και άμεση εμπλοκή της Ρωσίας. Η τελευταία κατέλαβε αναίμακτα ολόκληρη τη χερσόνησο της Κριμαίας με τη χρήση της εκεί ρωσικής φρουράς και πρόσθετων δυνάμεων που έφτασαν εκεί αεροπορικά. Παράλληλα, παραστρατιωτικές ομάδες ρωσόφωνων κατέλαβαν τα κυβερνητικά κτήρια στις ανατολικές επαρχίες της ηπειρωτικής Ουκρανίας. Ρωσικά στρατεύματα ευρίσκονται σε ετοιμότητα κοντά στα ουκρανο-ρωσικά σύνορα. Ταυτόχρονα, η Γκάζπρομ απειλεί με αλλαγή στην τιμή του φυσικού αερίου που παρέχει στην Ουκρανία. Έχει επίσης ανακοινωθεί η διενέργεια δημοψηφίσματος στην Κριμαία στις 16/03 για την πλήρη αυτονόμησή της από την Ουκρανία ή ακόμα και την ένωσή της με τη Ρωσία. Όλες αυτές οι κινήσεις της Ρωσίας αποτελούν τμήματα ενός συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού. Ο σχεδιασμός Ο ι συζητήσεις γύρω από το ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων έχουν αναδείξει ένα μείζον θέμα γύρω από τη λειτουργία της πολιτικής μας ζωής, ένα ζήτημα ποιότητας του πολιτικού μας συστήματος. Ήδη από τα πρώτα βήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας αυτή η πρακτική είχε υιοθετηθεί από διαφορετικά κόμματα, συχνά εναλλάσσονταν στη μία ή την άλλη εκδοχή της. Η εκάστοτε κυβέρνηση παρουσίαζε μία πρόταση, συχνά η αντιπολίτευση αντιδρούσε ή καταψήφιζε. Σήμερα θεωρώ ότι ορισμένα δεδομένα επιβάλλουν μία διαφορετική αντίληψη πάνω στα πράγματα. Πρώτο, συμμετέχουμε σε μία κοινότητα κρατών από 28 μέλη, δεύτερο, η Ε.Ε. υιοθετεί κανόνες με τη δική μας ψήφο, τρίτο, η κυπριακή οικονομία μόλις που απέφυγε την άτακτη χρεοκοπία πριν από έναν χρόνο, τέταρτο, η Κύπρος δεσμεύεται με τη δανειακή σύμβαση, πέμπτο, η τελευταία έχει περάσει διάφορα στάδια, έχει διανύσει την απόσταση του ενός έτους, τώρα πάει στην εκταμίευση της επόμενης δόσης. Η κοινή γνώμη εκτιμώ ότι έχει ωριμάσει και δεν αποδέχεται στη μεγάλη πλειοψηφία της την αντίληψη Ουκρανική κρίση και Κύπρος αυτός αποσκοπεί στον εξαναγκασμό της μεταβατικής κυβέρνησης στο Κίεβο να δεχθεί την επιστροφή στη συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου. Κάτι τέτοιο θα ανοίξει τον δρόμο για συνταγματικές αλλαγές. Εκτιμώ πως σε μία τέτοια περίπτωση η Ρωσία χρησιμοποιώντας τους ρωσόφωνους Ουκρανούς θα επιχειρήσει να πετύχει την ομοσπονδοποίηση της Ουκρανίας διά της θεσμικής αναβάθμισης της Κριμαίας και των ανατολικών επαρχιών. Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να αποκτήσει κάποιου είδους βέτο στην ουκρανική εξωτερική και αμυντική πολιτική. Στην άλλη πλευρά της γεωπολιτικής διελκυστίνδας ευρίσκονται η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ. Μετά από δικές τους παρεμβάσεις και τις μαχητικές διαδηλώσεις της ένοπλης αντιπολίτευσης πέτυχαν να ανατραπεί ο Πρόεδρος Γιανουκόβιτς ο οποίος είχε αρχικά επιλέξει να στραφεί προς τη Ρωσία αντί προς την Ε.Ε. Οι ΗΠΑ δείχνουν αποφασισμένες να προχωρήσουν σε αυστηρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Ζητούμενο η επιστροφή της ρωσικής φρουράς της Κριμαίας στα στρατόπεδά της και η έναρξη ενός πολιτικού διαλόγου για επίλυση της κρίσης. Αντίστοιχα και η Ε.Ε. συζητά το ενδεχόμενο κυρώσεων κατά της Ρωσίας αλλά πολύ πιο περιορισμένης έκτασης. Οι ευρωπαϊκές επιφυλάξεις οφείλονται κατά κύριο λόγο στην ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία και τις σημαντικές εμπορικές, χρηματοοικονομικές και άλλες σχέσεις με τη χώρα αυτή. Επί του παρόντος έχει ανασταλεί η προετοιμασία της οργάνωσης της διάσκεψης των G8 που θα γινόταν τον Ιούνιο στο Σότσι. Υπάρχει κίνδυνος να υπάρξει και αναστολή των συζητήσεων μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας για τη χαλάρωση των θεωρήσεων (visa) για τους Ρώσους πολίτες που θέλουν να ταξιδέψουν στις χώρες της Ε.Ε. Παράλληλα Ε.Ε. και ΗΠΑ ετοιμάζονται να αντικαταστήσουν την οικονομική βοήθεια που είχε προσφέρει η Ρωσία στον Γιανουκόβιτς με δάνειο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στην παρούσα φάση καμία πλευρά Το εκκρεμές των αποκρατικοποιήσεων Του ΠΕΤΡΟΥ ΖΑΡΟΥΝΑ Toυ ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ ΑSSOCIATED PRESS της διένεξης δεν επιθυμεί να προχωρήσει σε μία πολεμική σύγκρουση. Κάτι τέτοιο θα ήταν επιζήμιο τόσο για την Ουκρανία την ίδια όσο και για τη Ρωσία και την Ε.Ε. Μέρκελ και Πούτιν δείχνουν να στηρίζουν τον διάλογο και την αποστολή ομάδας του ΟΑΣΕ για εξακρίβωση των πραγματικών δεδομένων επί του εδάφους. Στο τελευταίο συνηγορεί και ο Πρόεδρος Ομπάμα. Η Ρωσία αρνείται να συζητήσει με το Κίεβο, αν στην ατζέντα δεν υπάρχει και η συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου. Ο Ρώσος Πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι πολιτικά ο Γιανουκόβιτς αποτελεί παρελθόν. Οι εξελίξεις στην Ουκρανία επηρεάζουν και την ΚΔ. Η αναστολή των συζητήσεων για τις θεωρήσεις είναι μία αρνητική εξέλιξη, αφού δεν θα επέτρεπε την αύξηση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία. Η αντιπαράθεση Ε.Ε. και Ρωσίας μόνο ζημιά θα προκαλέσει στην ΚΔ. Όλοι γνωρίζουμε το πόσο απαραίτητη είναι διαχρονικά η ρωσική πολιτική στήριξη στο Κυπριακό. Τέλος, η ουκρανική κρίση προκαλεί προβληματισμό καθώς πολλά της στοιχεία θυμίζουν το τραγικό Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ανάγκη για μία πολιτική λύση με διάλογο μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας θα πρέπει να γίνουν σεβαστές. Παράλληλα, θα πρέπει να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των ουκρανών πολιτών ανεξάρτητα από την εθνική τους καταγωγή και τη γλώσσα που μιλούν. Ο κ. Πέτρος Ζαρούνας είναι διεθνολόγος και μέλος της ομάδας εργασίας για την ασφάλεια που λειτουργεί στο πλαίσιο του Εθνικού Συμβουλίου. ότι μπορώ να καταψηφίζω χωρίς να αισθάνομαι την ανάγκη να πω τι προτείνω για τον εκσυγχρονισμό ή την εξυγίανση των ημικρατικών οργανισμών ή πώς θα προχωρήσουμε με τη δανειακή σύμβαση από εδώ και πέρα ή με τι θα την αντικαταστήσω, αν την απορρίπτω. Για παράδειγμα αν δεν λάβουμε την επόμενη δόση, να προτείνω κάποια εναλλακτική λύση, τι προτείνει το ένα ή το άλλο κόμμα, ποιος οργανισμός ή χώρα θα αναπληρώσουν το κενό κοκ. Στο ειδικότερο, στο σημερινό ζήτημα με τις αποκρατικοποιήσεις όλοι γνωρίζουν ότι αν η Κύπρος καταστρατηγήσει συμβατικές υποχρεώσεις που ανέλαβε προς την Τρόικα, αυτό σημαίνει διακοπή της δανειακής σύμβασης. Όσοι αισθάνονται ότι με άνεση μπορούμε να πάμε προς τα εκεί, είναι χρήσιμο να το πουν! Έτσι θα αναλάμβαναν ορισμένες ευθύνες απέναντι στους εργαζόμενους, στην κοινωνία συνολικά, και κυρίως απέναντι στο μέλλον της κυπριακής οικονομίας. Όταν δεν προτείνεις κάτι πέρα από γενικές αρχές, όταν δεν ετοιμάζεις εισηγήσεις για το μέλλον του ενός ή του άλλου οργανισμού που εμφανώς χρειάζεται να αντιμετωπίσει τα πραγματικά δεδομένα, τότε χρειάζεται να δούμε τα πράγματα διαφορετικά και με πιο απαιτητικό χαρακτήρα. Αυτό συνδέεται με παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος εδώ και δεκαετίες. Ένα κόμμα που βρίσκεται στη συμπολίτευση ή την αντιπολίτευση χρειάζεται να λειτουργεί ως να βρίσκεται στην κυβέρνηση, γιατί με αυτό τον τρόπο δείχνει την ικανότητα του να βρίσκει λύσεις, να συμβάλλει στη δημιουργία μιας συζήτησης, να εκπαιδεύει την κοινωνία στην αναζήτηση κάθε φορά μιας εφικτής πολιτικής λύσης. Με αυτά τα κριτήρια ένα κόμμα κρίνεται είτε ως κυβερνώσα συμπολίτευση είτε ως κυβερνώσα αντιπολίτευση έτσι που και οι δύο εκδοχές να ασκούνται στο πραγματικό πεδίο της ρεαλιστικής πολιτικής στις κάθε φορά εκλογικές αναμετρήσεις. Αν ένα κόμμα πολιτεύεται ανεύθυνα στην αντιπολίτευση, δεν θα κάνει το ίδιο όταν έρθει η ώρα να αναλάβει ευθύνες; Αν ένα κόμμα συμπεριφέρεται υπεύθυνα στην αντιπολίτευση, δεν θα κάνει το ίδιο όταν αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες; Λοιπόν, η κρίση πιέζει για να προχωρήσουμε σε αναθεώρηση παγιωμένων πρακτικών που έλκουν την καταγωγή τους από την περίοδο κυριαρχίας του πελατειακού συστήματος, δεκαετίες πριν. Αυτή η παράδοση έχει μεγάλη ευθύνη για τον εκτροχιασμό της κυπριακής οικονομίας και, αν θέλουμε να γυρίσουμε πραγματικά μια νέα σελίδα χρειάζεται αυτοκριτική και αναθεώρηση. Σε αυτή την κατεύθυνση βοηθά η κριτική ανάλυση του Κ. Σημίτη: «η οικονομική εξέλιξη δεν είναι, όπως, ίσως όλοι θα θέλαμε, μια εξέλιξη χωρίς προβλήματα, όπου η κάθε μέρα που διαδέχεται την άλλη φέρνει αυτόματα και μια βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας. Η οικονομική ανάπτυξη έχει προβλήματα και δυσκολίες. Χρειάζεται προσπάθεια και κόπο. Η προσπάθεια αυτή δείχνει χειροπιαστά αποτελέσματα όταν υπάρχουν αναπτυξιακοί στόχοι, αναπτυξιακή πολιτική και θέληση να οδηγήσουμε τη χώρα σε ψηλότερο επίπεδο», (Κ. Σημίτης, «Η πολιτική της οικονομικής σταθεροποίησης», Εκδόσεις «Γνώση», έκδοση μαζί με Ν. Γκαργκάνα, Τ. Θωμόπουλο, Γ. Σπράο). Τι έδειξε το ευρωβαρόμετρο: Εκτός Ε.Ε. ή εκτός Κύπρου; Τ ο ευρωβαρόμετρο έβγαλε για μία ακόμα φορά άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία. Καμιά εμπιστοσύνη στο πολιτικό δυναμικό από την κοινωνία, πλήρης απαισιοδοξία όσον αφορά στις προοπτικές της χώρας, απαίτηση για μεταρρυθμίσεις. Το σημαντικότερο όμως ήταν η επιβεβαίωση ότι ο κόσμος τελεί υπό πλήρη σύγχυση. Δεν ξέρει τι θέλει, πού πηγαίνει, σε τι προσβλέπει. Και αυτό είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να δει με μια απλή και γρήγορη ανάγνωση των αποτελεσμάτων. Όχι μόνο διότι ενώ η χώρα βρίσκεται ανάμεσα στις τέσσερις όπου οι πολίτες εμπιστεύονται λιγότερο τα κόμματα (με ποσοστό κάτω από 10%), είμαστε πρώτη σε συμμετοχή στις εθνικές εκλογές. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί σ ένα μεγάλο βαθμό από τη διαχρονική διαπλοκή πολιτών και πολιτικών. Αλλά διότι αν το 91% δεν εμπιστεύεται τα κόμματα, το 77% δεν εμπιστεύεται τη Βουλή και το 68% την κυβέρνηση, αλλά θεωρεί σε ποσοστό 56% ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το μέλλον μας εκτός Ε.Ε., ως Κύπρος δηλαδή, αυτό δεν μπορεί να καταγραφεί παρά ως μια τεράστια αντίφαση, μια τοποθέτηση χωρίς καμιά απολύτως λογική. Ποιοι θα είναι αυτοί που θα αντιμετωπίσουν καλύτερα το μέλλον της Κύπρου εκτός Ευρώπης; Αυτοί που το 91%, το 77% ή το 68% της κοινωνίας δεν εμπιστεύεται; Για ακόμα μία φορά λοιπόν η κοινωνία αποτύπωσε γνώμη, έδειξε αδύναμη όμως να αποτυπώσει πολιτική άποψη. Κάτι απόλυτα λογικό βεβαίως για μία κοινωνία, εδώ και καιρό προβληματική καθόλου όμως προβληματισμένη. Που έχει μάθει σε συνθήματα, εύκολες απαντήσεις, εύκολους εχθρούς. Θύμα μιας πολιτικής ηγεσίας και μιας ρητορικής του κατώτατου επιπέδου, που δεν Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ χρειαζόταν η τελευταία ψήφιση για τους ημικρατικούς για να αναδείξει. Θα ανέμενε όμως κάποιος από τους πολιτικούς (έστω και αυτού του επιπέδου) ότι θα μπορούσαν τουλάχιστον να πάρουν τα ξεκάθαρα μηνύματα. Δεν ήταν άλλωστε κάτι δύσκολο, δεν χρειαζόταν να κοιτάξουν πίσω από τους αριθμούς. Εκείνο το 91% δεν χρειαζόταν ανάλυση. Κι όμως στο ΑΚΕΛ αντί να προβληματιστούν είδαν το ευρωβαρόμετρο ως απόδειξη δικαίωσης για τα ευρωφοβικά τους σύνδρομα. Δικαιώθηκε το ΑΚΕΛ που έλεγε ότι η Κύπρος θα έπρεπε να εξετάσει έξοδο από το ευρώ, είπε η κ. Χαραλαμπίδου σε εκπομπή την επομένη εκείνης της φαρσοκωμωδίας που έστησε για ακόμα μία φορά το κόμμα της και άλλα στη συζήτηση για τους ημικρατικούς. Δικαιώθηκε όμως ως προς τι; Αν κάποιος δεχθεί ότι τα ποσοστά του ΑΚΕΛ συνεχίζουν να κινούνται πέριξ του 30%, ακόμα κι αν το 9% που εμπιστεύεται τα κόμματα προέρχεται όλο από το ΑΚΕΛ, 7 στους 10 ψηφοφόρους του δεν εμπιστεύεται το κόμμα. Αυτό δεν προβλημάτισε την κ. Χαραλαμπίδου. Ούτε το ότι οι πολίτες θεωρούν ότι η Ε.Ε., μπορεί καλύτερα να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της κρίσης απ ό,τι η κυβέρνηση. Ούτε ότι το ΔΝΤ, που χρεώθηκε την κάθε δύσκολη και άδικη πολλές φορές μεταρρύθμιση βρίσκεται στα ίδια σχεδόν επίπεδα αποδεκτικότητας με την κυβέρνηση η οποία απολαμβάνει πολύ ψηλότερα ποσοστά εμπιστοσύνης από τα κόμματα και τη Βουλή στην οποία το κόμμα της κ. Χαραλαμπίδου συμμετέχει, ήταν αρκετό για να προβληματίσει την κ. Χαραλαμπίδου. Ούτε καν το γεγονός ότι το 99% των ερωτηθέντων λέει ότι η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και το 81% ότι αυτά αποτελούν προτεραιότητα τώρα. Ούτε αυτό δεν κατάλαβε η κ. Χαραλαμπίδου το κόμμα της οποίας προσπαθεί ακόμα να νεκραναστήσει ένα σύστημα που δεν άφησε τίποτε όρθιο. Ο κόσμος όμως έστω και σε σύγχυση έστειλε τα δικά του μηνύματα. Μετά εκείνο το 70% που τάχθηκε σε δημοσκόπηση υπέρ της έναρξης των συνομιλιών. Ότι κανείς δεν θα μπορεί πλέον να τον εξαπατά με τους ανάλγητους Ευρωπαίους που θέλουν το κακό του και του επιβάλλουν πράγματα για να δώσουν τη δόση. Από δω και πέρα ο καθένας πρέπει να μιλάει για τις δικές του λύσεις. Το παραμύθι της «αντίστασης» τελείωσε. Αυτό είπε, λέγοντας στην ουσία ότι παρά τη ρητορική χρόνων εμπιστεύεται περισσότερο την Ε.Ε. ακόμα και το ΔΝΤ για να τον βγάλει από την κρίση, απ ό,τι τα δικά του κόμματα. Δυστυχώς ούτε αυτό η κ. Χαραλαμπίδου δεν το κατάλαβε. Όπως δεν κατάλαβε ότι εκείνη η νύχτα του Eurogroup ήταν θλιβερή για την Κύπρο, εκείνη η ξευτίλα που βίωσε η χώρα ήταν επώδυνη για τον κάθε Κύπριο. Δεν είδε καμιά ξευτίλα είπε. Το μόνο που κατάλαβε η κ. Χαραλαμπίδου ήταν ότι οι θέσεις του ΑΚΕΛ δικαιώνονται. Δεν θα μπορούσε να καταλάβει κάτι διαφορετικό. Εδώ δεν κατάλαβε ότι μια πενταετία δικής τους διακυβέρνησης ήταν αρκετή για να κάνει τον κόσμο να μην ξέρει πού να στραφεί, να θεωρεί σε ποσοστό 91% ότι τα κόμματα δεν είναι άξια εμπιστοσύνης (ενώ αποτελούσε διαχρονικά την κοινωνία που βρισκόταν πιο κοντά σ αυτά),να καταστήσει «αναγκαίο κακό» τους «κλεφταράδες των λαών». Ήταν δυνατόν να καταλάβει όλα τα υπόλοιπα;

11 11 - POLITIKI_Master_cy 07/03/14 23:31 Page 11 Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 «Είμαι αλλεργικός στο Βορράς-Νότος» Τι δηλώνει στην «Κ» ο κ. Γιουνκέρ υποψήφιος για την Κομισιόν Του απεσταλμένου μας στο ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ Μήνυμα στήριξης της Ελλάδας, «αυτής της πανέμορφης χώρας που αξίζει ένα καλύτερο μέλλον», στέλνει μιλώντας στην «Κ» ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ. Ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, την Παρασκευή, εξελέγη υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) για την προεδρία της Κομισιόν. Στο πλαίσιο αυτό εκφράζει την πρόθεσή του να συνεργασθεί στενά με τον Ελληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, τις ικανότητες του οποίου εξαίρει, ενώ εμφανίζεται παράλληλα αποφασισμένος να επικεντρωθεί στην ενίσχυση της ενδοευρωπαϊκής αλληλεγγύης και συνοχής. Σε ανάλογο πνεύμα κινείται με δικές του δηλώσεις στην «Κ» και ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΕΛΚ, Ζοζέφ Ντολ, ο οποίος σημειώνει ότι πρέπει «να διασφαλίσουμε ότι οι θυσίες που έκαναν οι πολίτες της Ελλάδας δεν θα πάνε χαμένες». Ο κ. Γιουνκέρ, που επικράτησε του Γάλλου Επιτρόπου Εσωτερικών Αγορών, Μισέλ Μπαρνιέ, με 382 ψήφους υπέρ έναντι 245 κατά, δηλώνει «αλλεργικός στις διαιρέσεις που κάποιες κυβερνήσεις και κάποια κόμματα προωθούν στην Ευρώπη» και συνδέει την προσέγγισή του αυτή με τους χειρισμούς του στη δύσκολη περίπτωση της Ελλάδας: «Ημουν πάντα αντίθετος σε αυτή τη διαίρεση Βορρά - Νότου, και νομίζω ότι το απέδειξα κατά τη θητεία μου ως πρόεδρος του Eurogroup με τη στάση μου έναντι της Ελλάδας και την υποστήριξη που της παρείχα στη διάρκεια της προηγούμενης δύσκολης τριετίας». «Εχω μεγάλη αδυναμία στην Ελλάδα και αυτό το γνωρίζουν όλοι» σημειώνει ο 59χρονος πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου. Τα θερμά λόγια για την Ελλάδα είναι ίσως αναμενόμενα από τη στιγμή που μιλά σε ελληνική εφημερίδα, όμως πρόκειται για μια πραγματικότητα που αναγνωρίζουν οι περισσότεροι, εντός και εκτός Ελλάδας. Οσοι δεν το κάνουν μάλλον παραγνωρίζουν τα δεδομένα και τις κινήσεις του κ. Γιουνκέρ, ιδιαίτερα κατά τη θητεία του ως επικεφαλής του Eurogroup. «Είμαι πολύ υπερήφανος που με υποστήριξαν τόσο η Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (της Αγκελα Μέρκελ), ένα κόμμα από τη Βόρεια Ευρώπη, όσο και η Νέα Δημοκρατία από τον Νότο» τονίζει ο κ. Γιουνκέρ και συμπληρώνει με νόημα: «Θέλω να τονίσω ότι αυτή η υποστήριξη που μου έδωσαν οι Ελληνες φίλοι μου ήταν πολύ σημαντική από άποψη ουσίας αλλά και συμβολισμού, και δεν θα την ξεχάσω». Στη συνέχεια η συζήτηση στρέφεται στις τελευταίες εξελίξεις και στις ενέργειες του Ελληνα πρωθυπουργού. «Ο κ. Σαμαράς κάνει πολύ καλή δουλειά. Ολοι γνωρίζουν ότι προσπαθεί να κάνει αυτό που πρέπει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, και κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Πιστεύω απόλυτα στην ικανότητά του να πετύχει και αυτό πρέπει να γίνει διότι αυτή η πανέμορφη χώρα, αυτό το εκπληκτικό έθνος, αξίζει ένα καλύτερο μέλλον και προσωπικά πιστεύω ότι ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο άνθρωπος που μπορεί να το κάνει αυτό πραγματικότητα». Τέλος, επισημαίνει ότι στόχος του είναι «να χρησιμοποιήσω την προεκλογική εκστρατεία για να μιλήσω ξανά για την πραγματική Ευρώπη, την Ευρώπη που σχεδιάστηκε και αποτέλεσε το όραμα ανθρώπων που βίωσαν τα δεινά του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου». Διατηρήσιμη ανάπτυξη Από την πλευρά του, ο Ζοζέφ Ντολ που, εξελέγη πρόεδρος του ΕΛΚ μετά από μια μακρά θητεία ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο, τονίζει στην «Κ» ότι «ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος προτεραιότητά μου θα είναι να συνεχίσω τις προσπάθειες για μια διατηρήσιμη ανάπτυξη, για αύξηση της απασχόλησης, και για μια Ευρώπη που θα είναι στην υπηρεσία των Ευρωπαίων». Δηλώνει «υπερήφανος για όλα όσα έχει επιτύχει η πολιτική μας οικογένεια ιδιαίτερα σε χώρες όπου οι οικονομίες βρίσκονταν σε δύσκολη θέση και αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα». Στο πλαίσιο αυτό αναφέρει ότι «σκέπτομαι ιδιαίτερα τη χώρα σας, την Ελλάδα, αλλά και την Ιρλανδία, όπως και τη Λεττονία». Ο κ. Ντολ επισημαίνει ότι «ως η κύρια πολιτική δύναμη της Ευρώπης πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι θυσίες που έκαναν οι πολίτες της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών δεν θα πάνε χαμένες. Η πολιτική μας οικογένεια γνωρίζει ότι η ανάπτυξη δημιουργείται από τους πολίτες, και τις επιχειρήσεις, μικρές και μεσαίες, που είναι η ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής οικονομίας και αυτή είναι η συνταγή που θα πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα». Με χαμόγελα υποδέχθηκαν οι πολιτικοί ηγέτες στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) τη νίκη του πρώην πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ για την προεδρία στην Κομισιόν. Μια «ανάκριση» του Σουλτς στη Ρώμη Του ΠΑΝΑΓΗ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΥ Σε μια συζήτηση που έκανε με εκπροσώπους των γερμανικών ΜΜΕ, στο μπαρ του Γκραν Οτέλ Μάριοτ στη Βία Βένετο, την προπερασμένη Παρασκευή στη Ρώμη, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς είπε ότι οι νέοι άνω των 25 ετών προσεγγίζονται δύσκολα και αδιαφορούν για την πολιτική. Το κατά πόσον αυτά αντανακλούν την πραγματικότητα είχε την ευκαιρία να το διαπιστώσει κανείς την Παρασκευή το απόγευμα στο Σαλόνε Μπερνίνι, μια αίθουσα εκδηλώσεων στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης. Στο κέντρο της κατάλευκης μαρμάρινης αίθουσας με τον μπαρόκ διάκοσμο και τα φρέσκο του 17ου αιώνα τον περίμεναν για να τον ανακρίνουν 19 νέοι και νέες από 9 ευρωπαϊκές χώρες, που κάθονταν σε δύο αντικριστές σειρές σκαμπό και μελετούσαν τις ερωτήσεις τους, που τις είχαν δουλέψει το πρωί. Δεν επρόκειτο πάντως, για νεολαίους των σοσιαλιστικών ευρωπαϊκών κομμάτων. Τα 19 κορίτσια και αγόρια είχαν επιλεγεί μέσα από έναν πανευρωπαϊκό διαγωνισμό που οργάνωσε το ίδρυμα Friedrich Ebert και στον οποίο τους είχε ζητηθεί να περιγράψουν το όραμά τους για την Ευρώπη του Επαθλο του διαγωνισμού ήταν το ταξίδι στη Ρώμη και η δυνατότητα να θέσουν ερωτήματα στον Μάρτιν Σουλτς. Ανάμεσα στους νικητές ήταν και τρεις Ελληνες μαθητές, η Δανάη Αρβανιτίδου, η Νίκη Τζιράκη και ο Θόδωρος Ηλιάδης. Η συζήτηση έγινε στα αγγλικά, που είναι, όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο κ. Σουλτς, απαντώντας στον νεαρό Βρετανό Κάλουμ Αντριου Τόμσον, «η lingua franca (σ.σ.: η κοινή διάλεκτος) της εποχής μας». Παρά την άνεση που τον χαρακτηρίζει, ο κ. Σουλτς αναγκάστηκε κάποιες φορές να αποφύγει μια σαφή απάντηση, π.χ. όταν ο επίσης Βρετανός Νίκολας Μπέλφιτ τον ρώτησε πώς θα αντιμετωπίσει η Ε.Ε. το ενδεχόμενο ανεξαρτησίας της Καταλωνίας και της Σκωτίας. Οι διπλωματικές απαντήσεις δεν ήταν το ζητούμενο για τους νεαρούς φεντεραλιστές, που κέρδισαν το δικαίωμά τους να είναι στη Ρώμη. Η Δανάη Αρβανιτίδου, που άνοιξε την εκδήλωση με την πρώτη ερώτηση, ρώτησε ευθέως τον Μ. Σουλτς ποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες θα αναλάβει ως πρόεδρος της Κομισιόν, ώστε να είναι σε θέση το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο μέλλον να ορίζει μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Ο Μ. Σουλτς αντιπαρήλθε την ερώτηση λέγοντας ότι η άμεση εκλογή του προέδρου της Κομισιόν αποτελεί το πρώτο βήμα και ότι πρόκειται για ένα στόχο που αποτελεί ζητούμενο.

12 12-POLITIKI_Master_cy 3/7/14 7:23 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠOΛITIKH Κυριακή 9 Mαρτίου 2014 O ΠΑΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΣΤΗΝ «Κ» Σύντομα επιστροφή στην ανάπτυξη Η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα θα βοηθήσει τις τράπεζες να ανταποκριθούν σε αιτήματα για δανεισμό Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΠΕΡΣΙΑΝΗ Στο παρελθόν η εφαρμογή χαλαρών κανόνων διακυβέρνησης και οι αδυναμίες στο εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο οδήγησαν σε περιστατικά παραχώρησης μεγάλων δανείων σε Διοικητικούς Σύμβουλους και συνδεδεμένα με αυτούς πρόσωπα. Την προσδοκία ότι σύντομα η οικονομία θα επανέλθει σε ρυθμούς ανάπτυξης εκφράζει ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης, και εκτιμά ότι η σταδιακή ανάκτηση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα θα δώσει τη δυνατότητα στις τράπεζες να παραχωρήσουν δάνεια. Σε συνέντευξη στην «Κ» ο Πανίκος Δημητριάδης σχολιάζει την εικόνα που επικρατεί στην οικονομία, αλλά και τα λάθη που προκάλεσαν τη σημερινή κατάσταση. Την ίδια στιγμή, αποφεύγει να απαντήσει σχετικά με τυχόν παραβιάσεις των περιοριστικών μέτρων στην διακίνηση κεφαλαίων. Σήμερα η οικονομία προσβλέπει στη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων, τουλάχιστον στην εγχώρια αγορά. Μπορούμε να αναμένουμε πως διάφορες τράπεζες που έχουν μικρά μερίδια αγοράς σήμερα, θα αυξήσουν τα μερίδιά τους; Η χαλάρωση ή η άρση των περιοριστικών μέτρων στην εγχώρια αγορά ενδεχομένως να επιφέρει αλλαγές στα μερίδια αγοράς των τραπεζών. Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ετοιμότητα των τραπεζών να αντιμετωπίσουν τις νέες συνθήκες που θα προκύψουν και στην ικανότητά τους να προσελκύσουν νέους πελάτες, ενεργώντας πάντα μέσα στα αυστηρά πλαίσια της εποπτείας. Ένα από τα μεγάλα προβλήματα που είχαν διαφανεί στην αρχή της κρίσης, ήταν η ανεπαρκής εποπτεία. Πώς έχει αλλάξει η Κεντρική την προσέγγισή της στο θέμα της εποπτείας; Σίγουρα υπήρξαν προβλήματα στην εποπτεία χωρίς όμως να μπορεί να χαρακτηριστεί η εποπτεία ως ανεπαρκής. Η Κεντρική, σε συνεργασία και με την Τρόικα, έχει προχωρήσει στην ενδυνάμωση του νομικού πλαισίου για την εποπτεία και έχει προχωρήσει στην έκδοση αριθμού Οδηγιών. Για παράδειγμα αναφέρω ότι από τον Μάρτιο 2013 η Κεντρική Τράπεζα έχει προχωρήσει στην έκδοση, μεταξύ άλλων, της περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγίας, της περί των Διαδικασιών Χορήγησης Νέων Πιστωτικών Διευκολύνσεων Οδηγίας και της περί της Απομείωσης Δανείων και των Διαδικασιών Διενέργειας Προβλέψεων Οδηγίας. Έχει επίσης τροποποιηθεί η Οδηγία για τον Υπολογισμό των Κεφαλαιακών Απαιτήσεων και των Μεγάλων Χρηματοδοτικών Ανοιγμάτων έτσι που να διασφαλίζεται ότι αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα να διαθέτουν ανά πάσα στιγμή ελάχιστο δείκτη κύριων βασικών ιδίων κεφαλαίων 9%. Έχει επίσης εκδοθεί η περί του Ορισμού Λειτουργίας Συστήματος ή Μηχανισμού Ανταλλαγής, Συγκέντρωσης και Παροχής Δεδομένων μεταξύ των Αδειοδοτημένων Πιστωτικών Ιδρυμάτων Οδηγία με την «Η χαλάρωση ή η άρση των περιοριστικών μέτρων στην εγχώρια αγορά ενδεχομένως να επιφέρει αλλαγές στα μερίδια αγοράς των τραπεζών» δηλώνει ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Πανίκος Δημητριάδης. οποία έχει τεθεί το κανονιστικό πλαίσιο για τη λειτουργία πλατφόρμας ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων η λειτουργία της οποίας θα αρχίσει το Σεπτέμβριο Η εποπτεία του Συνεργατισμού έχει περιέλθει κάτω από την Κεντρική Τράπεζα, ενώ παράλληλα το Τμήμα Εποπτείας έχει ενισχυθεί και αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω εντός του 2014 λόγω και των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού. Το νομικό και κανονιστικό πλαίσιο για την εποπτεία συνεχίζει να βρίσκεται κάτω από συνεχή αναθεώρηση με στόχο τη διασφάλιση ότι τα λάθη του παρελθόντος θα αποφευχθούν. Υπάρχουν περιπτώσεις συνδεδεμένων Διοικητικών Συμβούλων, πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων ή και άλλων συνδεδεμένων προσώπων που λάμβαναν μεγάλα ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ δάνεια. Ποιες ευθύνες εντοπίζετε; Υπάρχουν και δυνητικά ποινικές ευθύνες; Είναι γεγονός ότι στο παρελθόν η εφαρμογή χαλαρών κανόνων διακυβέρνησης και οι αδυναμίες στο εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο οδήγησαν σε περιστατικά παραχώρησης μεγάλων δανείων σε Διοικητικούς Σύμβουλους και συνδεδεμένα με αυτούς πρόσωπα. Αυτό που θέλω να τονίσω εδώ είναι ότι το κανονιστικό πλαίσιο για την παραχώρηση δανείων σε Διοικητικούς Συμβούλους και συνδεδεμένα πρόσωπα έχει ενδυναμωθεί, διασφαλίζοντας ότι παρόμοια συμβάντα δεν μπορούν να επαναληφθούν. Σημειώνω ότι, με τροποποίηση του περί Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου, η πλειοψηφία των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων και ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου των πιστωτικών ιδρυμάτων πρέπει να είναι ανεξάρτητα με βάση τα κριτήρια ανεξαρτησίας όπως αυτά ορίζονται στην οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας με τίτλο περί του Πλαισίου Αρχών Λειτουργίας και Κριτηρίων Αξιολόγησης της Οργανωτικής Δομής, Εσωτερικής Διακυβέρνησης και των Συστημάτων Εσωτερικού Ελέγχου των Τραπεζών Οδηγία του 2006 έως Απαγορεύεται επίσης γενικά η χορήγηση των οποιωνδήποτε πιστωτικών διευκολύνσεων σε ανεξάρτητα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων, συμπεριλαμβανομένων και των συνδεδεμένων με αυτά προσώπων, ενώ οι χορηγήσεις σε μη ανεξάρτητα μέλη περιορίζονται στο ανώτατο όριο των Πώς θα συμβάλει η Κεντρική στην προσπάθεια για αντιμετώπιση των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων, τα οποία συνεχίζουν να αυξάνονται; Είστε σε θέση να βοηθήσετε τις τράπεζες στη συζήτηση με τους πιο μεγάλους πελάτες; Η Κεντρική Τράπεζα συμβάλλει στην προσπάθεια των τραπεζών για αντιμετώπιση των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων παρέχοντας το απαραίτητο νομικό και κανονιστικό πλαίσιο και την απαραίτητη καθοδήγηση. Δεν είναι όμως ρόλος της Κεντρικής Τράπεζες, ή οποιασδήποτε άλλης Κεντρικής Τράπεζας, να παρεμβαίνει στις συζητήσεις των τραπεζών με τους πελάτες τους. Μέσα στο πλαίσιο του δικού της ρόλου η Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη προχωρήσει στη διοργάνωση Εργαστηρίου για το θέμα της διαχείρισης των καθυστερήσεων και των μη εξυπηρετούμενων δανείων με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων από το εξωτερικό, ενώ παρακολουθεί στενά τις ενέργειες των τραπεζών για τη σύσταση Μονάδων Διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Καταγράφεται μεγάλη αντιδιαμεσολάβηση. Μπορούμε να ελπίζουμε πως θα αρχίσει μία πιστωτική επέκταση έστω κι αν θα είναι πολύ πιο προσεκτική από πριν μέσα στο επόμενο διάστημα; Η οποιαδήποτε πιστωτική επέκταση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και όχι μόνο από την κατάσταση ρευστότητας των τραπεζών. Όπως για παράδειγμα τις γενικότερες οικονομικές συνθήκες και τη ζήτηση για νέες πιστώσεις. Προσδοκώ ότι, σύμφωνα και με τις προβλέψεις των πιστωτών μας, σύντομα η οικονομία θα επανέλθει σε ρυθμούς ανάπτυξης, κάτι που θα συμβάλει στην πιστωτική επέκταση. Παράλληλα, η σταδιακά επανερχόμενη εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα θα δώσει τη δυνατότητα στις τράπεζές μας να ανταποκριθούν σε αιτήματα για πιστωτική επέκταση που ασφαλώς θα είναι πιο προσεκτική και με σωστούς όρους και κανόνες. Πολιτική η απόφαση για τον ELA της Λαϊκής Tράπεζας Αισθάνεστε πως η διαχείριση του ELA, που μεταφέρθηκε στην Τράπεζα Κύπρου από τη Λαϊκή ήταν η καλύτερη; Δεν θα μπορούσε το Ευρωσύστημα να είχε απορροφήσει τουλάχιστον μέρος της ζημιάς, όπως έγινε σε άλλες περιπτώσεις; Κατ αρχάς, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η απόφαση για μεταφορά του ELA από τη Λαϊκή Τράπεζα προς την Τράπεζα Κύπρου ήταν μια πολιτική απόφαση που λήφθηκε στο πλαίσιο του Eurogroup και που η ΚΤΚ κλήθηκε να εφαρμόσει. Ωστόσο, πρέπει να σημειώσω ότι όταν μεταφέρθηκε το ποσό του ELA από τη Λαϊκή Τράπεζα προς την Τράπεζα Κύπρου, ταυτόχρονα μεταφέρθηκαν και στην Τράπεζα Κύπρου περιουσιακά στοιχεία της Λαϊκής Τράπεζας των οποίων η ονομαστική αξία υπερέβαινε το ποσό του ELA. Στη συνέχεια, θα ήθελα να τονίσω για ακόμα μία φορά ότι ELA παρέχεται σε εποπτευόμενο πιστωτικό ίδρυμα το οποίο είναι φερέγγυο και το οποίο αντιμετωπίζει έλλειψη ρευστότητας την οποία δεν μπορεί να καλύψει από την αγορά ή από τις πιστοδοτικές πράξεις του ευρωσυστήματος. Η παροχή ELA διενεργείται από την ΚΤΚ, η οποία αναλαμβάνει παράλληλα και τους κινδύνους που ενδέχεται να προκύψουν από την εν λόγω συναλλαγή. Συναφώς, η υποχρέωση του πιστωτικού ιδρύματος είναι έναντι της ΚΤΚ, η οποία παρέχει ELA, αφού προηγουμένως εξασφαλίσει ικανοποιητικό ενέχυρο. Κατά τον χρόνο παραχώρησης του ELA δημιουργείται αντίστοιχη υποχρέωση της ΚΤΚ έναντι του Ευρωσυστήματος. Πριν από την παραχώρηση ELA, η ΚΤΚ υποβάλλει σχετικό σημείωμα προς την ΕΚΤ και ζητά από το ΔΣ της τη μη ένστασή του. Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι δεν τίθεται ποτέ ως επιλογή μια Εθνική Κεντρική Τράπεζα να απαλλάξει ένα πιστωτικό ίδρυμα που εξασφαλίζει ELA, από την υποχρέωσή του για αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Σε ενδεχόμενη περίπτωση που πιστωτικό ίδρυμα δεν μπορεί να εκπληρώσει τις εν λόγω υποχρεώσεις του, τότε το ενέχυρο που χρησιμοποιήθηκε για εξασφάλιση ρευστότητας περιέρχεται στην κατοχή της Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας. Το ενέχυρο αυτό αξιοποιείται ή και ρευστοποιείται για να ανακτήσει η Εθνική Κεντρική Τράπεζα το οφειλόμενο σε αυτή ποσό. Δεν τίθεται, δηλαδή, ποτέ θέμα πραγματοποίησης ζημιάς από το πιστωτικό ίδρυμα λόγω της εξασφάλισης από αυτό ρευστότητας. Κατά συνέπεια, εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει ζημιά, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για απορρόφησή της από την Εθνική Κεντρική Τράπεζα. Εν πάση περιπτώσει, δεν έχω υπ όψιν μου καμία περίσταση στην οποία να συνέβη αυτό που υποβάλλετε στην ερώτησή σας. Αίτηση για νέα τράπεζα και φυγή κεφαλαίων Να αναμένουμε την αδειοδότηση νέων τραπεζών μέσα στο επόμενο διάστημα; Υπάρχουν αιτήσεις μπροστά σας; Αυτή τη στιγμή υπάρχει υπό εξέταση μία αίτηση για αδειοδότηση τράπεζας και σύντομα αναμένεται να υποβληθεί η σχετική πρόταση στο Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής. Έχουν γίνει επίσης διάφορες βολιδοσκοπήσεις και διερευνητικές επαφές και αναμένουμε τις επόμενες κινήσεις. Έχετε εντοπίσει κεφάλαια τα οποία έφυγαν από τη χώρα παράτυπα μετά τις 15 Μαρτίου 2013; Υπάρχουν περιπτώσεις παρατυπίας στην έξοδο κεφαλαίων μετά το κούρεμα; Η Κεντρική Τράπεζα, μέσα στο πλαίσιο του εποπτικού της ρόλου, προβαίνει κατά διαστήματα σε ελέγχους της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων στη μεταφορά κεφαλαίων. Επί του παρόντος δεν θα ήθελα να προβώ σε οποιαδήποτε σχόλια επί του θέματος. Πώς θα χαρακτηρίζατε τις σχέσεις σας με την κυβέρνηση και δη με τον υπουργό Οικονομικών; Υπάρχει η απαιτούμενη συνεργασία; Υπάρχει καλή συνεργασία με τον υπουργό Οικονομικών και, γενικά, με το Υπουργείο Οικονομικών.

13 13 - POLITIKI_Master_cy 07/03/14 19:44 Page 13 Κυριακή 9 Mαρτίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Εμφύλιος στην «κυβέρνηση» «Αποστασία» του Σερντάρ Ντενκτάς ενόψει «δημοτικών» απειλεί τον «συνασπισμό» Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Πολιτική αναταραχή η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει ακόμη και σε πρόωρες «εκλογές» ξέσπασε στα Κατεχόμενα, με τις σχέσεις των δύο «συγκυβερνώντων» κομμάτων να οδηγούνται σε ρήξη. Αφορμή για την πολιτική κρίση υπήρξε η απόφαση του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Κόμματος του Σερντάρ Ντενκτάς να επιδιώξει συνεργασία στις δημοτικές «εκλογές» του Ιουνίου με το αντιπολιτευόμενο δεξιό Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) του Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν, ενέργεια που προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση του συγκυβερνώντος Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος. Η νέα εξέλιξη έχει φέρει την «κυβέρνηση» Γιοργκαντζίογλου αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της διάλυσης. Ήδη, δίχως να αναμένουν τη δημοσιοποίηση της τελικής συμφωνίας ΔΚ- ΚΕΕ, κορυφαία στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν είναι δυνατόν ο «Πρωθυπουργός» Γιοργκαντζίογλου να συνεχίσει τη συνεργασία του με τον Σερντάρ Ντενκτάς. Πίσω από τις κινήσεις των δύο κομμάτων της Δεξιάς φαίνεται να είναι ο ηγέτης της τ/κ κοινότητας Ντερβίς Έρογλου, ο οποίος προσβλέπει στη συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου της τουρκοκυπριακής Δεξιάς. Το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΚ) του Σερντάρ Ντενκτάς έχει έρθει σε συνεννόηση με το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) για τη συμμετοχή της τ/κ Δεξιάς στις επικείμενες «εκλογές» με ενιαία λίστα υποψηφίων. Η νέα εξέλιξη φέρνει αντιμέτωπη την «κυβέρνηση» του Οζκάν Γιοργκαντζίογλου με το ενδεχόμενο της διάλυσης. Εκπρόσωποι των δύο κομμάτων της τ/κ Δεξιάς πραγματοποιούσαν εντατικές διαβουλεύσεις για τη δημιουργία της ενιαίας λίστας των υποψηφίων. Οι πληροφορίες της «Κ» από EPA Ο Σερντάρ Ντενκτάς αναδεικνύεται σε ρυθμιστή του πολιτικού σκηνικού. Η συνεργασία του με το «αντιπολιτευόμενο» Κόμμα Εθνικής Ενότητας απειλεί τη συνοχή του «κυβερνητικού» συνασπισμού, κάτι που ευνοεί τους σχεδιασμούς Έρογλου. την άλλη πλευρά της πράσινης γραμμής δείχνουν ότι με εντολή του ίδιου του κ. Έρογλου, το ΔΚ και το ΚΕΕ συμφώνησαν να συνεργαστούν. Τα δύο κόμματα θα κατέβουν στις κάλπες με κοινούς υποψήφιους και θα επιχειρήσουν να συσπειρώσουν τις δυνάμεις της τ/κ Δεξιάς εν όψει των «προεδρικών εκλογών» του επόμενου έτους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Κ» η ιδέα της συνεργασίας των δύο κομμάτων της τ/κ Δεξιάς έπεσε στο τραπέζι των συνομιλιών αμέσως μετά το τέλος των «βουλευτικών εκλογών» της 28ης Ιουλίου. Το προηγούμενο καλοκαίρι στελέχη των δύο κομμάτων εξέφρασαν την άποψη ότι η συγκρότηση «κυβέρνησης» συνεργασίας από τα δύο κόμματα θα άνοιγε τον δρόμο για τη δημιουργία ενός μεγάλου, ενιαίου μετώπου, το οποίο θα άλλαζε τα δεδομένα στο τουρκοκυπριακό πολιτικό προσκήνιο. Τη συγκεκριμένη άποψη συμμερίστηκε και ο κ. Έρογλου, ο οποίος έδωσε το πράσινο φως στους υποστηρικτές του για να ξεκινήσουν τις διαδικασίες για τη σταδιακή ένωση των δύο κομμάτων. Η προσπάθεια διεκόπη προσωρινά με τη συγκρότηση της «κυβέρνησης» συνεργασίας του Οζκάν Γιοργκαντζίογλου, στην οποία συμμετείχαν το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (ΡΤΚ) και το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΚ). Τον προηγούμενο Αύγουστο, ο κ. Ντενκτάς, ο οποίος προβληματιζόταν για το πολιτικό κόστος της προσάρτησης του κόμματος του στο ΚΕΕ, επέλεξε να συνεργαστεί με το μεγαλύτερο κόμμα της τ/κ Αριστεράς για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η «κυβέρνηση» Γιοργκαντζίογλου βρέθηκε αντιμέτωπη με μεγάλα προβλήματα από τη στιγμή της ίδρυσης ΚΥΠΕ της εξαιτίας της ασυνεννοησίας και της ασυμφωνίας των ηγεσιών του ΡΤΚ και του ΔΚ. Το συγκεκριμένο σημείο επισημάνουν στην εφημερίδα μας κορυφαία στελέχη των δύο κομμάτων. Οι συγκεκριμένες πηγές αναφέρουν ότι στο επίκεντρο των προβλημάτων, τα οποία κλήθηκε να αντιμετωπίσει η νέα «κυβέρνηση» συνεργασίας βρίσκεται η προσπάθεια για την ίδρυση ενός ενιαίου Δεξιού μετώπου. Εδώ και μήνες, ο κ. Έρογλου, οι πολιτικοί σύμμαχοι του και τα πρωτοκλασάτα στελέχη της τ/κ Δεξιάς καταβάλλουν τιτάνια προσπάθεια για να εξασφαλίσουν μία βάση συνεργασίας ανάμεσα στις ηγεσίες του ΔΚ και του ΚΕΕ. Η συγκεκριμένη βάση συμφωνίας εξασφαλίστηκε τις προηγούμενες ημέρες, όταν οι ηγεσίες των δύο κομμάτων ανακοίνωσαν επισήμως ότι είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε συνεργασία εν όψει των «δημοτικών εκλογών». Σύμφωνα με δημοσιογραφική πηγή, μέχρι την επίτευξη της τελικής συμφωνίας, ο κ. Ντενκτάς εξακολουθούσε να διατηρεί τις επιφυλάξεις του. Ωστόσο, εξαιτίας της παρέμβασης του κ. Έρογλου και των εσωτερικών ισορροπιών του κόμματός του, υποχρεώθηκε να πει το τελικό «ναι» για τη συνεργασία. Ως γνωστόν, οι 9 από τους 12 «βουλευτές» του ΔΚ έχουν εκλεχθεί από τη «λίστα Έρογλου». Εξαιτίας αυτής της πραγματικότητας, ο κ. Ντενκτάς δεν έχει το προνόμιο της διακοπής της συνεργασίας του με το «προεδρικό» του κ. Έρογλου. Ο έμπειρος αναλυτής και δημοσιογράφος Λεβέντ Όζανταμ υποστηρίζει ότι υπό το φως της νέας συμφωνίας των δύο κομμάτων της τ/κ Δεξιάς, το Δημοκρατικό Κόμμα έχει έρθει αντιμέτωπο με το ενδεχόμενο της διάσπασης. Τις επόμενες εβδομάδες, κορυφαία στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος αναμένεται να αποχωρήσουν από το κόμμα τους και να προχωρήσουν στην ίδρυση του «Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος». Εδραιώνει τον Γκιουλ η πτώση Ερντογάν Σε μία περίοδο που η Τουρκία και η ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκονται αντιμέτωπες με σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, στην τουρκική πρωτεύουσα μία νέα εξέλιξη φαίνεται να σφραγίζει την τουρκική επικαιρότητα. Η ισχυρή αντιπαράθεση της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με το πανίσχυρο Κίνημα Γκιουλέν και η εσωτερική πολιτική αστάθεια στην Τουρκία, υποχρεώνουν το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) να προχωρήσει στην αναθεώρηση της στρατηγικής του για τις προεδρικές εκλογές του καλοκαιριού. Οι λεπτές ισορροπίες εντός του ΑΚΡ και η έντονη πολιτική αντιπαράθεση ανοίγουν τον δρόμο για την επανεκλογή του Αμπντουλάχ Γκιουλ στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας. Η υποψηφιότητα του Τούρκου Προέδρου για τις προεδρικές εκλογές του καλοκαιριού αποτελεί το κυρίαρχο θέμα των συζητήσεων στην Άγκυρα κατά τις τελευταίες εβδομάδες. Πριν από τη μεγάλη αντιπαράθεσή του με το Κίνημα Γκιουλέν, ο πρωθυπουργός Ερντογάν και ο στενός κύκλος των συνεργατών του επιχειρούσαν να δρομολογήσουν την υποψηφιότητα του Τούρκου πρωθυπουργού για την προεδρία της Τουρκίας. Μάλιστα, βασιζόμενοι στις 326 έδρες, Ανοίγει ο δρόμος για επανεκλογή του Αμπντουλάχ Γκιουλ στην προεδρία της Τουρκίας. τις οποίες κατείχε το κυβερνών κόμμα στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, στόχευαν στην αλλαγή του τουρκικού πολιτεύματος. Ο κύκλος του Τούρκου πρωθυπουργού οραματιζόταν ένα προεδρικό σύστημα, το οποίο θα παρείχε αυξημένες αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η συγκεκριμένη πολιτική στρατηγική είχε σχεδιαστεί με βάση το ενδεχόμενο της άνετης εκλογής του κ. Ερντογάν στο ανώτατο πολιτικό αξίωμα της Τουρκίας στις προσεχείς προεδρικές εκλογές.οι τελευταίες πληροφορίες της «Κ» από την τουρκική πρωτεύουσα αναφέρουν ότι οι νέες σαρωτικές εξελίξεις έχουν υποχρεώσει την τουρκική πρωθυπουργία να αναθεωρήσει το προαναφερόμενο σχέδιο. Στη νέα περίοδο, ο κύκλος των συνεργατών του Τούρκου πρωθυπουργού επιλέγει να προχωρήσει στη σύσφιξη των σχέσεών του με τον Πρόεδρο Γκιουλ. Στην επίτευξη της εν λόγω σύσφιξης συμβάλλει και η «επιφυλακτική στάση», την οποία επέλεξε να τηρήσει ο κ. Γκιουλ κατά τις τελευταίες εβδομάδες. Τουρκική πηγή, η οποία παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στην κυβέρνηση, επισημαίνει στην «Κ» ότι με τη συγκεκριμένη στάση, ο κ. Γκιουλ επιχειρεί να εξασφαλίσει την υποστήριξη της πρωθυπουργίας στην υποψηφιότητά του για την προεδρία της χώρας χωρίς να προκαλέσει την έντονη δυσαρέσκεια της αντιπολίτευσης και του Κινήματος Γκιουλέν. NIKOΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ ΑSSOCIATED PRESS

14 14-POLITIKI_Master_cy 07/03/14 20:17 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 9 Mαρτίου 2014 Στα βαθιά για τις αποκρατικοποιήσεις Υπό την επιτήρηση της Βουλής τα επόμενα βήματα της κυβέρνησης, ανακωχή και ανασύνταξη δυνάμεων από τις συντεχνίες Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Ο πρώτος γύρος για τις αποκρατικοποιήσεις έβγαλε νικητή την κυβέρνηση, οι συντεχνίες όμως πέτυχαν να ακουστεί δυνατά η φωνή τους και να μην αφήσουν την παραμικρή αμφιβολία ότι μόνο εύκολος αντίπαλος δεν θα είναι στην προσπάθεια απογαλακτισμού οργανισμών από το κράτος. Τo κάθε κυβερνητικό βήμα, λοιπόν, θα πρέπει να έχει την έγκριση της Βουλής. Παρά την κοινοβουλευτική ήττα στα σημεία, οι συντεχνίες θεωρούν ότι έχασαν μόνο μία από τις πολλές μάχες, που αναμένεται να δώσουν από εδώ και μπρός, και όχι τον πόλεμο. Η ανακωχή που σημειώθηκε το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης ένεκα της ψήφισης του νομοσχεδίου για τις αποκρατικοποιήσεις επανέφερε την ηρεμία σε ουσιώδεις κοινωνικές υπηρεσίες, αναγκάζοντας τις συντεχνίες σε Cyta και Αρχή Ηλεκτρισμού κυρίως σε μερική αναδίπλωση, προκειμένου να ανασυνταχθούν, καλώντας τις εφεδρείες. Οι απεργιακές αντιδράσεις δεν φαίνεται να είναι στους άμεσους σχεδιασμούς των συντεχνιών, αφού κοινή διαπίστωση είναι ότι σε κάποιες περιπτώσεις κατάφεραν να έχουν την κοινή γνώμη απέναντί τους. Στη Cyta μάλιστα οι συνδικαλιστικές οργανώσεις ετοιμάζονται να βγουν το επόμενο διάστημα «επιθετικά» προς τα έξω, αντιλαμβανόμενες ότι και στον επικοινωνιακό τομέα έχουν σοβαρά ελλείμματα. Αλλά και στην Αρχή Ηλεκτρισμού οι τέσσερις συντεχνίες φαίνεται να εγκαταλείπουν τη μετωπική αναμέτρηση με την κυβέρνηση, τακτική που σε συνδυασμό με τις διακοπές ρεύματος, προκάλεσε αισθήματα αντιπάθειας. Στην Αρχή Λιμένων εκ φύσεως τα απεργιακά μέτρα πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα, όμως όσοι σχετίζονται με το λιμάνι της Λεμεσού φωνάζουν ότι η λευκή απεργία που έχει κηρυχτεί στην υπερωριακή απασχόληση θα είναι η χαριστική βολή σε ένα νευραλγικό κλάδο της οικονομίας το διαμετακομιστικό εμπόριο. Η κυβέρνηση, που καρδιοχτύπησε μέχρι το νομοσχέδιο να καταστεί νόμος, εκτός από τις συντεχνίες θα πρέπει να διαχειριστεί και την εμπλοκή της Βουλής, που σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο, δεν μπορεί να πουληθεί ούτε μία καρέκλα από τους ημικρατικούς, αν δεν συναινέσει το κοινοβουλευτικό σώμα. Εύθραυστες ισορροπίες στη Βουλή Το πλάνο για τη Cyta Εν αντιθέσει με την ΑΗΚ, στη Cyta η επόμενη μέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου βρήκε τους εργαζόμενους να έχουν ξεκάθαρο και ευέλικτο πλάνο δράσης για τον τρόπο παρέμβασης στην πορεία αποκρατικοποίησης του τηλεπικοινωνιακού οργανισμού: πλάνο που έχει προσαρμοσθεί στα δεδομένα που επέφερε ο νόμος λαμβάνοντας όμως υπόψη και το πιθανό ενδεχόμενο του μειωμένου ρόλου των συντεχνιών στη διαδικασία αποκρατικοποίησης. Το πλάνο δράσης έχει ως εξής: Νομική πτυχή συνταγματικότητας του νόμου, ετοιμασία κανονισμών Μικτής Συμβουλευτικής Επιτροπής, αναδιοργάνωση του οργανισμού και Σχέδιο Εθελουσίας Εξόδου, ανανέωση γραμματίου 236 εκατ. ευρώ και επικοινωνιακή εκστρατεία. Αυτό που φαίνεται να ενδιαφέρει περισσότερο τις συντεχνίες είναι το πλαίσιο λειτουργίας της Μικτής Συμβουλευτικής Επιτροπής, στην οποία θα έχουν παρουσία και οι εργαζόμενοι. Ο δεύτερος σημαντικός πυλώνας δράσης έχει να κάνει με την αναδιοργάνωση της Cyta και κυρίως με το Σχέδιο Εθελοντικής Αποχώρησης 550 εργαζομένων. Το Σχέδιο, η εφαρμογή του οποίου έχει καθυστερήσει για τρεις μήνες, αναπροσαρμόσθηκε μετά και τις αντιδράσεις στη Βουλή για το ύψος των αποζημιώσεων και βρίσκεται ήδη στην Επιτροπή Οικονομικών προκειμένου η Βουλή να αποδεσμεύσει τα 40 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για την υλοποίηση του Σχεδίου. Ένα σημαντικό <<<<<<< Μειώσεις στις συνολικές αποζημιώσεις του Σχεδίου Εθελουσίας στη Cyta. στοιχείο των πρόσφατων απεργιακών μέτρων ήταν και οι κοινωνικές αντιδράσεις που προκλήθηκαν και θορύβησαν τις συντεχνίες, οι οποίες στον πρώτο απολογισμό εντοπίζουν επικοινωνιακά ελλείμματα. Ήδη στους άμεσους σχεδιασμούς βρίσκεται η επικοινωνιακή εκστρατεία που θα έχει ως στόχο να αναδείξει τους κοινωνικούς κινδύνους και επιπτώσεις, εάν ένας οργανισμός όπως η Cyta περάσει στα χέρια ιδιωτών. Η τελευταία γραμμή άμυνας, εάν οι σχεδιασμοί δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα, θα είναι η στροφή προς τη δικαιοσύνη, προκειμένου να ακυρωθεί ο νόμος για τις αποκρατικοποιήσεις στις δικαστικές αίθουσες. Η προσφυγή εργαζομένων στο Ανώτατο Δικαστήριο για προσβολή της συνταγματικότητας του νόμου θα είναι το τελευταίο χαρτί που θα παίξουν οι συντεχνίες. Οι συντεχνίες ποντάρουν πολλά στις ατομικές προσφυγές, θεωρώντας ότι υπό την απειλή του αρνητικού επενδυτικού κλίματος, θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην πορεία προς την αποκρατικοποίηση. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο η ψήφιση του νομοσχεδίου σήμανε λήξη του συναγερμού, που είχε σημάνει η αρχική απόρριψη του. Η ικανοποίηση του Χάρη Γεωργιάδη είχε να κάνει πρώτιστα με τους ομολόγους του της Ευρωζώνης αλλά και την Τρόικα που προειδοποιούσε για προβλήματα στην καταβολή της επόμενης δόσης. Επί της ουσίας η εμπλοκή της Βουλής έτσι όπως προνοείται στον νόμο είναι βέβαιο ότι δεν θα αφήσει ελεύθερο πεδίο στο κυβερνητικό επιτελείο, το οποίο σε κάθε βήμα θα πρέπει να αντιμετωπίζει τις εύθραυστες κοινοβουλευτικές ισορροπίες. Σε επίπεδο Βουλής το στίγμα του ρόλου που θα διαδραματίσει στις αποκρατικοποιήσεις έδωσε η τελευταία Ολομέλεια, όπου ακόμα και αυτό το Δημοκρατικό Κόμμα που ψήφισε τελικά έτριξε τα δόντια στην κυβέρνηση. Μόνο τυχαίες δεν ήταν οι συνεχείς αναφορές του Νικόλα Παπαδόπουλου ότι το νομοσχέδιο είναι μόνο η αρχή και όχι το τέλος. Αναφορές με αποδέκτες το γειτονικό στα έδρανα Δημοκρατικό Συναγερμό, τις επικριτικές φωνές μέσα από το κόμμα του αλλά και τις συντεχνίες. Έτοιμο είναι το νέο Σχέδιο Εθελουσίας Αποχώρησης 550 υπαλλήλων της Cyta, του οποίο η εφαρμογή έχει καθυστερήσει τουλάχιστον κατά τρεις μήνες. Ενδιαφέρον κολοσσών για το λιμάνι Λεμεσού <<<<<<< Ενοικίαση χώρων με την Αρχή Λιμένων να διατηρεί τον εποπτικό της ρόλο. Στην Αρχή Λιμένων η επικείμενη αλλαγή του θεσμικού πλαισίου παρουσιάζει ιδιαιτερότητες και παραπέμπει περισσότερο σε ενοικίαση χώρων του λιμανιού Λεμεσού σε διεθνείς ναυτιλιακές γραμμές με την Αρχή Λιμένων να διατηρεί τον εποπτικό της ρόλο. Η περίπτωση του λιμανιού στη Λεμεσό παρομοιάζεται από όσους ασχολούνται με το διαμετακομιστικό εμπόριο με αυτό του Πειραιά, που αποτελεί την γέφυρα της Ασίας προς την Ευρώπη με τους Κινέζους της Cosco σε ρόλο διαχειριστή. Το μοντέλο αποκρατικοποίησης που προωθείται για το Λιμάνι Λεμεσού είναι αυτό που έχει εφαρμοσθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με την καθοδήγηση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας (ILO), όπου το κράτος έχει την επικυριαρχία των χερσαίων και θαλάσσιων χώρων και παραχωρεί τις προβλήτες σε ιδιώτες. Για το λιμάνι της Λεμεσού το ενδιαφέρον που επιδεικνύεται έχει να κάνει με τον νέο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. Με το σημερινό μοντέλο το μεγαλύτερο λιμάνι της Κύπρου, έλεγαν ναυτιλιακοί παράγοντες στην «Κ», δεν έχει μέλλον. Οι ίδιοι μας επεσήμαναν ότι σε σχέση με το λιμάνι του Πειραιά η Λεμεσός προσφέρεται να καταστεί εμπορικός διαμετακομιστικός κόμβος Για το λιμάνι της Λεμεσού το ενδιαφέρον που επιδεικνύεται έχει να κάνει με τον νέο σταθμό εμπορευματοκιβωτίων. και προς την Αφρική. Τέσσερις μεγάλες εταιρείες που ασχολούνται με το διαμετακομιστικό εμπόριο πελάτες της Αρχής Λιμένων δεν έχουν κρύψει το ενδιαφέρον τους να αναλάβουν τη διαχείριση του λιμανιού. Πρόκειται για την Cosco Container Lines CO LTD, την M.S.C Mediterranean Shipping Company SA, τη Maersk Line και την Evergreen Line. Στην κόψη του ξυραφιού Την ώρα που οι εργαζόμενοι στους άλλους δύο υπό αποκρατικοποίηση ημικρατικούς αφήνουν πίσω τις απεργιακές κινητοποιήσεις, οι εργαζόμενοι στο λιμάνι Λεμεσού σταματούν και πάλι την υπερωριακή απασχόληση, με τους ναυτιλιακούς πράκτορες να φωνάζουν ότι το λιμάνι βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Ωστόσο, η τακτική που ακολουθείται από τις συντεχνίες των εργαζομένων στο λιμάνι Λεμεσού δεν υιοθετείται από τους συναδέλφους τους στη Λάρνακα. Εκεί το μέλλον του δεύτερου λιμανιού της ελεύθερης Κύπρου είναι ζοφερό, μιας και η κοινοπραξία που έχει αναλάβει την ανάπτυξή του, αδυνατεί να εξεύρει οικονομικούς πόρους που θα υλοποιήσουν τα σχέδια. Το όλο έργο που θα δώσει πνοή στην ευρύτερη περιοχή κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα, αφού δεν αναμένεται να ανανεωθεί η παράταση που εκπνέει τέλη Μαρτίου. ΚΥΠΕ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Στο μάτι της EΠΑ ο «Φιλελεύθερος» Εξι Πρυτάνεις από Ελλάδα στην Κύπρο Ενδεχόμενη παραβίαση βασικών άρθρων του νόμου περί Προστασίας του Ανταγωνισμού από πλευράς των μετόχων των εταιρειών PROTEAS Press Ltd, Ι.Γ. Κασουλίδης & Υιός Λτδ και Litho Web Ltd. διερευνά αυτεπάγγελτα από τις 20 Δεκεμβρίου 2013 η Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού. Η Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού (ΕΠΑ) αποφάσισε να κινήσει την αυτεπάγγελτη διαδικασία πλήρους διερεύνησης βασιζόμενη στο άρθρο 23 του περί ελέγχου των Συγκεντρώσεων Επιχειρήσεων Νόμου 22(Ι)/99. Αυτό που τράβηξε την προσοχή της ΕΠΑ και έχει να κάνει με την προστασία του Ανταγωνισμού είναι η πρόθεση των τριών εταιρειών PRO- TEAS Press Ltd, Ι.Γ. Κασουλίδης & Υιός Λτδ και Litho Web Ltd που δραστηριοποιούνται στον χώρο των εκτυπώσεων να συμπράξουν και να δημιουργήσουν μία εταιρεία κάτι που κινεί εύλογες ανησυχίες για δημιουργία ολιγοπωλιακών καταστάσεων στον χώρο των εκδόσεων. Οι ανησυχίες αυτές μάλιστα εντείνονται και από το γεγονός ότι βασικός μέτοχος μιας εκ των τριών εταιρειών της PROTEAS <<<<<< Αυτεπάγγελτη έρευνα για πιθανή παραβίαση των κανόνων υγιούς ανταγωνισμού. Press Ltd είναι η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» Από τον χώρο των εκδόσεων εκφράζονται σοβαροί φόβοι ότι μία ενδεχόμενη σύμπραξη των τριών εταιρειών με συμμετοχή και ενός εκδοτικού οίκου στο βασικό σχήμα της νέας εταιρείας θα είναι καταστροφική εξέλιξη για την εκδοτική βιομηχανία η οποία την περίοδο αυτή αντιμετωπίζει ουκ ολίγα προβλήματα. Σε ό,τι έχει σχέση με τη συμμετοχή του «Φιλελευθέρου», βασικού μετόχου της εταιρείας PRO- TEAS Press Ltd στη σύμπραξη, υποστηρίζεται από παράγοντες της εκτυπωτικής βιομηχανίας, οι οποίοι κλήθηκαν να δώσουν τις απόψεις τους στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, πως το υπό διαμόρφωση εταιρικό μόρφωμα θα δημιουργήσει σημαντικές στρεβλώσεις στην αγορά τόσο των εντύπων αλλά και των διαφημιστικών φυλλαδίων και κυρίως των βιβλίων. Μάλιστα, η μοναδική μεγάλη εκτυπωτική μονάδα η οποία θα κληθεί να ανταγωνιστεί το νέο υπερ-τυπογραφείο, η Πρίντκο, έχει με βάση τις πληροφορίες της «Κ» θέσει τις ενστάσεις τις πως αν εγκριθεί η συμφωνία αυτό θα την οδηγήσει σε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Σύμφωνα με υπολογισμούς της αγοράς το νέο σχήμα το οποίο φιλοδοξεί να συγκεντρώσει και τις εκτυπώσεις των σχολικών βιβλίων, θα ελέγχει πέραν του 40% της αγοράς. Επίσης από τον χώρο των Εκδόσεων εκφράζονται ανησυχίες ότι η συγχώνευση των τριών εταιρειών θα οδηγήσει στα ύψη τις τιμές των εντύπων, κόστος που θα μεταφερθεί στο καταναλωτή, στραγγαλίζοντας έτσι τους υπόλοιπους επαγγελματίες του χώρου. Η ΕΠΑ στα πλαίσια αυτά και ενεργώντας στη βάση του νόμου ζήτησε από μεγάλο αριθμό πελατών των τριών τυπογραφείων αλλά και της εκδοτικής βιομηχανίας αναλυτικές πληροφορίες οι οποίες κατέδειξαν ότι με την ενδεχόμενη συγκέντρωση είναι ορατός ο κίνδυνος να δημιουργηθεί δεσπόζουσα θέση. <<<<<< Ημερίδα στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα «Παιδεία-Κρίση-Εργασία: Σύγχρονα προβλήματα και προοπτικές». Σημαντικό ακαδημαϊκό γεγονός για την Κύπρο θεωρείται η κάθοδος έξι πρυτάνεων από Πανεπιστήμια της Ελλάδας, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Θα συμμετέχουν σε ημερίδα, με θέμα «Παιδεία-Κρίση-Εργασία: Σύγχρονα προβλήματα και προοπτικές» που διοργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, τη Δευτέρα 10 Μαρτίου στις 19:30 στο πλαίσιο του «Πανεπιστημίου της Δευτέρας». «Πρόκειται για ένα μοναδικό γεγονός που πρώτη φορά γίνεται στην Κύπρο και ως εκ τούτου έχει μεγάλη κοινωνική, πέραν της επιστημονικής, απήχησης» ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, σύμφωνα με το οποίο για πρώτη φορά, στα ακαδημαϊκά δεδομένα της Κύπρου, έξι Πρυτάνεις κορυφαίων ελλαδικών πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων καλούνται να καταθέσουν θέσεις και απόψεις για τη μεγαλύτερη κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στον χώρο της Παιδείας και της Εργασίας. Συγκεκριμένα συμμετέχουν: ο καθηγητής Ιωάννης Α. Μυλόπουλος, Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο καθηγητής Γεώργιος Παναγιωτάκης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ρέμελης, Πρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, ο καθηγητής Πάρις Τσάρτας, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Μασσέλος, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και ο καθηγητής Θεόδωρος Χατζηπαντελής, Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Οι έξι πρυτάνεις προέρχονται από ελληνικά Πανεπιστήμια με τα οποία υπέγραψε σύμφωνο συνεργασίας το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Συντονιστής της ημερίδας θα είναι ο αντιπρύτανης Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητής Κώστας Γουλιάμος ο οποίος δήλωσε ότι «η σύναξη των πρυτάνεων φιλοδοξεί να αποτελέσει επιστημονικό θεμέλιο για τον ευρύτερο κοινωνικό προβληματισμό που αναπτύσσεται την περίοδο αυτής της μεγάλης κρίσης. Στοχεύουμε σε απαντήσεις. Σε μία εποχή σύγχυσης, η ακαδημαϊκή κοινότητα καλείται να λειτουργήσει ως καταλύτης για την ανάπτυξη της κοινωνίας. Η ημερίδα από μόνη της, με τους πρυτάνεις έξι κορυφαίων πανεπιστημίων της Ελλάδας υποδηλοί το ενδιαφέρον που έχουν τα ίδια τα πανεπιστήμια για την κοινωνία. Να δουλέψουν, δηλαδή, μαζί με την κοινωνία για να βρουν ανθρωποκεντρικές λύσεις ώστε να δημιουργήσουν όρους ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης».

15 15 - EPIKAIROTHTA_Master_cy 07/03/14 19:43 Page 15 Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΚΟΙΝΩΝΙΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Τι μπορεί να φοβάται ένα παιδί σήμερα; Η περίπτωση του εξάχρονου Ευγένιου και οι παιδικές φοβίες σε εποχή κρίσης, στο επίκεντρο της ψυχανάλυσης Της ΣΑΝΤΡΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗ <<<<<< Μια εποχή κρίσης δεν δημιουργεί φοβίες. Αυτό που μπορεί να οφείλεται στην κρίση, είναι η εμφάνιση ή η επιδείνωση των φοβικών συμπτωμάτων. Και αυτό δίνει την εντύπωση πως κατά την κρίση υπάρχουν περισσότερες περιπτώσεις φοβίας. «Μια φοβία μπορεί να παραμένει αδρανής για ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο, ενίοτε, διάστημα και να ενεργοποιείται, όταν κάτι της τάξεως του συμβολικού διαρρηγνύεται, οπότε το υποκείμενο χάνει τα μέχρι τότε, έστω αβέβαια, σημεία αναφοράς του», σημειώνει η συγγραφέας. Ο Ευγένιος είναι ένα αγόρι έξι ετών με διάφορες φοβίες που τον υποχρεώνουν να μένει έγκλειστος στο σπίτι. Φοβάται να είναι μόνος σε οποιοδήποτε δωμάτιο, έχει ένα μόνιμο, βασανιστικό άγχος και σοβαρές διαταραχές ύπνου. Οι γονείς του πάσχουν από τις δικές τους φοβίες, οι οποίες αναδύονται στην επιφάνεια όταν αποφασίζουν να πάνε τον Ευγένιο για ψυχανάλυση... Την τρίχρονη ψυχαναλυτική πορεία ενός παιδιού με φοβίες μέσω των σχεδίων, των ιστοριών, των ονείρων και των κατασκευών του, παρακολουθεί το βιβλίο «Η καμηλοπάρδαλη τρώει τα φύλλα» της ψυχαναλύτριας Μαρίας Ρουμελιώτου - Καλεώδη. Επίκαιρο, δυνατό και εντέλει αισιόδοξο, αφού «η επιθυμία για ζωή» του Ευγένιου είναι αυτή που υπερισχύει σε αυτή την περίπτωση, μία από τις πρώτες που αντιμετώπισε η συγγραφέας. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε βιβλίο για ένα παιδί με φοβίες; Αναρωτήθηκα κι εγώ για τους λόγους που με έκαναν να γράψω αυτό το βιβλίο. Εθεσα στον εαυτό μου μερικές ερωτήσεις, που υπάρχουν στο τέλος του βιβλίου. Οπως: Τι άραγε αναζητεί ένας ψυχαναλυτής μέσ από την έκθεσή του με την ανάλυση μιας ανάλυσης; Να συνδεθεί με τους άλλους αναλυτές που γνώρισαν και βίωσαν ανάλογες καταστάσεις; Να δείξει ποιο δρόμο ακολούθησε και πώς έφτασε σε όποιο αποτέλεσμα έφτασε; Να μειώσει τη μοναξιά του; Να αναγνωριστεί, σε τελευταία ανάλυση, ως αναλυτής; Να εκπληρώσει κάποιο χρέος συμβολικό; Οσο κι αν καθένα από τα παραπάνω ερωτήματα έχει την αλήθεια τη δική του, νομίζω ότι η αίσθηση του χρέους καθορίζει κυρίως ένα τέτοιο εγχείρημα. Η περίπτωση του Ευγένιου είναι ιδιαίτερη η ψυχανάλυσή του δύσκολη αλλά και ενδιαφέρουσα. Με έθετε συνεχώς μπροστά στην έκπληξη και το απρόβλεπτο. Το ασυνείδητό του κινητοποιούσε το δικό μου, το οποίο έδινε με τη σειρά του απαντήσεις, συχνά μέσω του σώματος, αρνητικές ή θετικές, που με προβλημάτιζαν, είτε αμέσως είτε εκ των υστέρων, και έκαναν την ανάλυση να προχωράει. Και καθώς είναι μία περίπτωση, η ανάλυση της οποίας αναφέρεται ολόκληρη, γινόμαστε μάρτυρες τού πώς εγκαθίσταται η μεταβίβαση, από πόσους σκοπέλους περνάει διότι η ψυχανάλυση με ένα παιδί κινητοποιεί και το ασυνείδητο των γονέων. Το χρέος στην ψυχανάλυση συνίσταται στο να μεταδώσω αυτή την εμπειρία τόσο πιο πολύτιμη όσο η γραφή ολόκληρης της ανάλυσης σπανίζει στην ψυχαναλυτική φιλολογία στην ψυχαναλυτική ή άλλη κοινότητα στο να ακούσουν όσοι γονείς διαβάσουν το βιβλίο, ότι τις δυσκολίες των παιδιών μπορεί να τις ακούσει ένας ψυχαναλυτής και κάτι να συμβεί. Πώς θα ορίζατε τη φοβία; Οταν μιλάμε για φοβία έξω από την ψυχανάλυση, συνήθως αναφερόμαστε αδιακρίτως στις διάφορες φοβίες, στους διάφορους φόβους που οι άνθρωποι ενήλικες ή παιδιά παρουσιάζουν κατά τρόπο συνεχή ή σε ορισμένες φάσεις της ζωής τους. Οταν, στην ψυχανάλυση, μιλάμε για τη φοβία, αναφερόμαστε στη νεύρωση της φοβίας, αν και η φοβία εμφανίζεται τόσο στις άλλες νευρώσεις όσο και στη διαστροφή και την ψύχωση. Τι είναι λοιπόν αυτή η νεύρωση; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η γένεσή της καθορίζεται από τη δυνατότητα ή μη των γονέων να τοποθετούνται σε θέση γονέων συμβολικών ως προς το παιδί να μπορούν δηλαδή να επιβάλλουν σ αυτό έναν ευνουχισμό λυτρωτικό, μέσω του οποίου καθίσταται δυνατή η επιβολή της απαγορεύσεως της αιμομειξίας. Η επιβολή αυτού του νόμου, αυτού του ταμπού, καθορίζει ολόκληρη τη μετέπειτα ζωή του υποκειμένου, αφού απ αυτήν εξαρτάται η συμβολική ένταξή του στην κοινωνία. Για να μπορέσουν όμως οι γονείς να το κάνουν αυτό, θα πρέπει να έχουν περάσει και οι ίδιοι από μία ανάλογη ψυχική διαδικασία σε σχέση με τους δικούς τους γονείς. Οταν κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν, το παιδί δεν συναντά απέναντί του κάποια σταθερότητα στην οποία να μπορεί να στηριχθεί. Αναγκάζεται λοιπόν να ανατρέξει στα δικά του μέσα: να φτιάξει ένα σύστημα το σύστημα της φοβίας το οποίο θα του επιτρέψει να βάλει ένα φράγμα εκεί όπου οι γονείς δεν μπορούν να το βάλουν, να δημιουργήσει μια σαφήνεια για να τα βγάλει πέρα με την ασάφεια των γονέων. Στην εποχή που διανύουμε, πιστεύετε ότι έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις παιδιών με φοβίες; Μια εποχή κρίσης δεν δημιουργεί από μόνη της περιπτώσεις φοβίας. Ομως, αυτό που μπορεί να οφείλεται στην κρίση, είναι η εμφάνιση ή η επιδείνωση των φοβικών συμπτωμάτων. Και αυτό δίνει την εντύπωση πως κατά την κρίση υπάρχουν περισσότερες περιπτώσεις φοβίας. Διότι μια φοβία μπορεί να παραμένει αδρανής για ένα μεγάλο, πολύ μεγάλο, ενίοτε, διάστημα, και να ενεργοποιείται, όταν κάτι της τάξεως του συμβολικού διαρρηγνύεται, οπότε το υποκείμενο χάνει τα μέχρι τότε, έστω αβέβαια, σημεία αναφοράς του. Και αυτό που δημιουργείται ή επιδεινώνεται σε μια εποχή κρίσης σε όλα τα επίπεδα, είναι η διάλυση των συμβολικών αξιών. Οι ήδη λοιπόν ασαφείς και αβέβαιες αναφορές στις γονεϊκές μορφές υφίστανται ένα νέο πλήγμα. «Η καμηλοπάρδαλη τρώει τα φύλλα» (Η ψυχανάλυση ενός μικρού αγοριού με φοβίες) της Μαρίας Ρουμελιώτου - Καλεώδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ποταμός. Αιτία δεινών η κρίση αξιών Φαινόμενα όπως η διάλυση της πυρηνικής οικογένειας, η κρίση των σχέσεων, η βία στα σχολεία, η οικονομική κρίση οδηγούν στην εκδήλωση μιας φοβίας; Η διάλυση των συμβολικών αξιών είναι η αιτία πολλών δεινών, που δυσκολεύουν όλους τους ανθρώπους, αλλά ιδιαίτερα τα παιδιά, και ακόμη περισσότερο τα φοβικά παιδιά. Γεγονότα π.χ. όπως αυτό του bullying, μπορούν να βιώνονται πολύ τραυματικά, διότι τα φέρνουν αντιμέτωπα αφενός με τον σαδισμό των άλλων παιδιών, πράγμα που φέρνει στην επιφάνεια τον ψυχικό σαδισμό που ήδη έχουν υποστεί από το ασυνείδητο των γονέων, με αποτέλεσμα να ευνοηθεί έτσι μια σαδομαζοχιστική σχέση αφετέρου, η αίσθηση αδυναμίας και συχνά παραίτησης των υπευθύνων ενηλίκων να δράσουν και να επιβάλουν την τάξη σύμφωνα με ένα νόμο, στον οποίο όμως και οι ίδιοι υπόκεινται, τα αποδιοργανώνει, κάνοντάς τα να καταφεύγουν στον γνωστό τους τρόπο προστασίας, που είναι η ένταση των φοβιών. Οσο για τη διάλυση της πυρηνικής οικογένειας, δεν νομίζω ότι μπορούμε να την θεωρήσουμε, κατά κάποιο ιδιαίτερο τρόπο, υπεύθυνη για τη φοβία των παιδιών. Διότι ένας πατέρας ή μία μητέρα που μεγαλώνουν μόνοι, ή με κάποιο σύντροφο, τα παιδιά τους μπορούν να τα μεγαλώνουν πάρα πολύ καλά, εάν οι ίδιοι είναι σε θέση συμβολική απέναντί τους, μπορούν δηλαδή να απαγορεύουν την αιμομειξία, χωρίς να καταπνίγουν κάθε τους επιθυμία. Αλλωστε μία πυρηνική οικογένεια δεν αποτελεί εχέγγυο για τη μη εμφάνιση νεύρωσης στο παιδί. Απόδειξη ο αριθμός των φοβικών παιδιών σε τέτοιες οικογένειες. Η οικονομική κρίση είναι επίσης ένας επιβαρυντικός παράγοντας, στο μέτρο που το υποκείμενο αδυνατώντας να ανταποκριθεί σε ό,τι χρειάζεται η οικογένειά του, αισθάνεται μειωμένο, υποβαθμισμένο, ταπεινωμένο, και έτσι βιώνεται από το παιδί. Η Κύπρια επιστήμονας που «κατασκευάζει» μνήμες Του ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ <<<<<<< Η δρ Παναγιώτα Ποϊράζη εξετάζει τον ρόλο των δενδριτών στη δημιουργία μνήμης. Η Κύπρια επιστήμονας δρ Παναγιώτα Ποϊράζη, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) στο Ηράκλειο Κρήτης θα τιμηθεί την ερχόμενη Παρασκευή με το βραβείο «Μανώλης Χριστοφίδης» από την Οργάνωση Νέων Επιστημόνων του Δημοκρατικού Συναγερμού, σε εκδήλωση που τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Γεννημένη το 1974 στην κατεχόμενη σήμερα Βατυλή της επαρχίας Αμμοχώστου η Παναγιώτα Ποϊράζη έδειξε από μικρή την έφεσή της στις θετικές επιστήμες και το 1996 ήταν από τους πρώτους απόφοιτους του Πανεπιστημίου Κύπρου από όπου έλαβε πτυχίο Μαθηματικών με άριστα. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές της στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των οποίων υποστηριζόταν πάντοτε από υποτροφίες οι οποίες ήταν βασισμένες σε ακαδημαϊκά κριτήρια αριστείας. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα μέχρι και σήμερα αφορούν στον τομέα της υπολογιστικής μοντελοποίησης βιολογικών συστημάτων με έμφαση στις νευροεπιστήμες και τη βιοπληροφορική. Στα χρόνια της επιστημονικής της ενασχόλησής με τον τομέα αυτό καταπιάστηκε ιδιαίτερα με την υπολογιστική μοντελοποίηση νευρικών κυκλωμάτων που συμμετέχουν σε διαδικασίες μνήμης και μάθησης στον εγκέφαλου. Η δρ Ποϊράζη εξηγεί ότι: «Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε ρεαλιστικά μαθηματικά / υπολογιστικά μοντέλα τα οποία προσομοιάζουν τη δραστηριότητα νευρικών κυττάρων και κυκλωμάτων σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούμε τα μοντέλα αυτά για να εντοπίσουμε τους βασικούς μηχανισμούς που ευθύνονται για την επεξεργασία πληροφορίας και τη δημιουργία μνήμης». Σε όλα αυτά τα χρόνια της επιστημονικής της πορεία έχει τιμηθεί με αρκετές διακρίσεις και βραβεία, συμπεριλαμβανομένων του Βραβείου Νέων Ερευνητών από το ΕΜΒΟ (EMBO Young Investigator award) το 2005, δύο υποτροφίες Marie Curie (2002 και 2008) και το βραβείο Νέων Ερευνητών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου H ερευνητική προσπάθεια της Παναγιώτας Ποϊράζη αισιοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της μνήμης και μάθησης από την επιστημονική κοινότητα. Έρευνας (ERC Starting Grant) το Το 2013, η δρ Παναγιώτα Ποϊράζη βραβεύθηκε από το πρόγραμμα χρηματοδότησης Νέων Ερευνητών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC Starting Grant) για την ερευνητική της πρόταση με τίτλο «Εξιχνιάζοντας το ρόλο των δενδριτών στη μνήμη», θέμα το οποίο θα αναπτύξει η ίδια στην τελετή βράβευσης της στην Κύπρο. Οι επιχορηγήσεις αυτές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας απευθύνονται σε νέους ερευνητές με αποδεδειγμένη ικανότητα να αριστεύσουν, με σκοπό να τους επιτρέψουν να σχεδιάσουν και να πραγματοποιήσουν πρωτοποριακά ερευνητικά προγράμματα σε οποιοδήποτε τομέα της επιστήμης. Η ερευνητική δραστηριότητα του εργαστηρίου της Δρ. Ποϊράζη, η οποία χρηματοδοτήθηκε με 1,4 εκατομμύρια ευρώ για 5 χρόνια επικεντρώνεται στην εξιχνίαση των τρόπων με τους οποίους οι δενδρίτες των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο συνεισφέρουν στη μάθηση, την αποθήκευση και την ανάκληση πληροφοριών, δηλαδή στη δημιουργία μνήμης. «Μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα οι δενδρίτες, οι λεπτές αποφυάδες σε νευρικά κύτταρα όπου σχηματίζονται οι συνάψεις, τα σημεία δηλαδή επικοινωνίας των νευρικών κυττάρων. Μέχρι στιγμής έχουμε προβλέψει αρκετούς τέτοιους μηχανισμούς, όπως ο ρόλος της δενδριτικής ολοκλήρωσης, των συναπτικών υποδοχέων NMDA, της ομαδοποίησης συνάψεων σε δενδρίτες κτλ.». Πολλές από τις προβλέψεις αυτές της ερευνητικής ομάδας της κ. Ποϊράζη έχουν ήδη επιβεβαιωθεί πειραματικά, όπως ανέφερε και η ίδια στην «Κ»: «Μεγάλα εργαστήρια σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία, έχουν επιβεβαιώσει τα δικά μας αποτελέσματα γεγονός που επικυρώνει την ακρίβεια αλλά και τη χρησιμότητα των μοντέλων μας». H ερευνητική προσπάθεια της δρος Ποϊράζη αισιοδοξεί α αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της μνήμης και μάθησης από την επιστημονική κοινότητα, στρέφοντας την προσοχή στους δενδρίτες και τις ιδιότητές τους και όχι στο νευρικό κύτταρο ως την απόλυτη υπολογιστική μονάδα. Τα αποτελέσματα της δουλειάς αυτής θα έχουν σημαντικό απήχηση όχι μόνο σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση αλλά και στην αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με απώλεια μνήμης καθώς θα υποδείξουν νέους μηχανισμούς που ευθύνονται για τη δημιουργία μνήμης.

16 16-GNOMES ELLADA_Master_cy 07/03/14 23:08 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 9 Μαρτίου 2014 Γεωπολιτική τρικυμία Ε ίναι ακόμη νωρίς να βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα από την κρίση στην Ουκρανία. Η σκόνη δεν έχει ακόμη κάτσει και είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς ποια θα είναι η τελική έκβαση του «παιχνιδιού». Μπορούμε, όμως, να καταγράψουμε μερικά πρώτα χρήσιμα συμπεράσματα, ειδικά σε ό,τι μας αφορά με τη στενή γεωπολιτική έννοια. Α. Τα όποια αποθέματα φυσικού αερίου υπάρχουν στην Αν. Μεσόγειο αποκτούν τεράστια σημασία για την Ευρώπη - και ειδικότερα για τη Γερμανία και τον Βορρά. Η κρίση της Ουκρανίας κατέδειξε με τον πλέον δραματικό τρόπο την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Θα χρειασθούν χρόνια, και πολλά δισ. ευρώ, αλλά είναι απολύτως βέβαιο πως οι Βορειοευρωπαίοι θα θελήσουν να αποκτήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται ένα «Σχέδιο Β». Αυτή η εξέλιξη θα έχει προφανείς και σημαντικές επιπτώσεις στην περιοχή μας και θα επιταχύνει τόσο τις έρευνες όσο και τις αποφάσεις για το πώς θα μεταφέρεται στην Ευρώπη το φυσικό αέριο της Αν. Μεσογείου. Β. Η Δύση απεδείχθη ανεπαρκέστατη στον χειρισμό της κρίσης στην Ουκρανία. Κινήθηκε άγαρμπα, ακολουθώντας τις παροτρύνσεις των νεοφώτιστων της «νέας Ευρώπης», όπως την αποκαλούσε ο αλήστου μνήμης υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ. Υποστήριξε ανθρώπους και δυνάμεις που δεν είχαν τίποτα να κάνουν με τις αρχές και αξίες της Ε.Ε. και όταν η Μόσχα κινήθηκε αποφασιστικά οι ευρωαμερικανικοί σχεδιασμοί βρέθηκαν μετέωροι. Οι παλιοί και έμπειροι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει ότι επρόκειτο για καταστροφικό λάθος. Δεν εισακούσθηκαν γιατί υποτιμήθηκε ο ρόλος της Ρωσίας, επικράτησε η επιπολαιότητα και ο φανατισμός και όχι η ρεάλπολιτικ. Γ. Είναι σαφές πως οι ΗΠΑ κάνουν ένα, αν όχι περισσότερα βήματα πίσω από τον στρατηγικό ρόλο που έπαιζαν τα τελευταία 70 και πλέον χρόνια. Το κάνουν για οικονομικούς λόγους και επειδή πλήρωσαν από κάθε σκοπιά ακριβά τις άσκοπες και καταστροφικές εμπλοκές τους, κυρίως αυτή στο Ιράκ. Οι Ευρωπαίοι δεν καταλαβαίνουν από «σκληρή» πολιτική και μοιάζουν με ΜΚΟ (όχι απαραίτητα ελληνικού τύπου...) που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με ανορθόδοξους και εξαιρετικά αδίστακτους παίκτες. Ο κόσμος μας γίνεται πολύ πιο πολυκεντρικός, γιατί η φύση απεχθάνεται το κενό. Η Κίνα Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ νιώθει μια νέα στρατηγική αυτοπεποίθηση και το δείχνει, το Ισραήλ αγνοεί τις ΗΠΑ και κάνει -περίπουό,τι θέλει, το Ιράν βγάζει τα δικά του συμπεράσματα και η Ρωσία δείχνει ότι θα είναι μια υπολογίσιμη δύναμη στην παγκόσμια σκακιέρα. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στον Περσικό Κόλπο όπου διάφορα βασίλεια τρίζουν, ούτε και στη Συρία και άλλες χώρες όπου η μυωπία των Δυτικών δημιούργησε επικίνδυνες «μαύρες τρύπες». Δ. Η Ελλάδα έχει τα δικά της συμφέροντα. Από μια άποψη η αστάθεια συμφέρει, γιατί καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να στηριχθεί η χώρα, να μη μετατραπεί ποτέ σε «αποτυχημένο κράτος» και να παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Δύσης. Είναι σημαντικό να αντιληφθούν οι Ευρωπαίοι ότι πέραν της λογιστικής υπάρχει και η γεωπολιτική. Ο Κων. Καραμανλής έλεγε το «ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά ταυτόχρονα κρατούσε πολύ ζεστές τις σχέσεις του με τη Μόσχα, γιατί γνώριζε πως το «αγκιστρωμένο ψάρι» στερείται διαπραγματευτικής ισχύος. Την ίδια στιγμή, οφείλουμε να καταλάβουμε ότι για προφανέστατους λόγους οι επεμβάσεις για την προστασία μειονοτήτων, κάτω από οιεσδήποτε συνθήκες, δεν είναι μια πρακτική την οποία μπορεί εύκολα να επικροτήσει η Ελλάδα... Είναι σημαντικό να ξέρουμε πάντοτε αν και ποιος είναι αυτός στον οποίο θα απευθυνθεί η χώρα για απτή συνδρομή αν, για κάποιο λόγο, έχει ένα ζήτημα ασφάλειας να αντιμετωπίσει μέσα σε έκτακτες συνθήκες. Οπως έλεγε ο Κίσινγκερ, είναι σημαντικό να ξέρεις ποιον θα πάρεις τηλέφωνο «αν χρειασθείς κάτι». Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Αν ο Χ Ελληνας πρωθυπουργός τηλεφωνήσει στην Ουάσιγκτον είναι πια πολύ πιθανό να μην πάρει καμιά απάντηση, γιατί θα φαινόμαστε ότι βρισκόμαστε πολύ μακριά. Αν τηλεφωνήσει στις Βρυξέλλες...σώθηκε, θα χρειασθούν πολλές ώρες και μέρες για να βγάλει άκρη. Στο τέλος της ημέρας, πάντως, αυτή είναι η απάντηση που θα μετρήσει, αφού ο Ελληνας πολίτης στηρίζει την Ευρώπη και το ευρώ, παρά τα όσα έχει περάσει, για να νιώθει ασφαλής σε ένα προστατευμένο «γεωπολιτικό λιμάνι». Η στάση των Ευρωπαίων εταίρων σε μια απευκταία αλλά ενδεχόμενη κρίση που αφορά τα ελληνικά συμφέροντα θα έχει ιστορική σημασία. Ενα ντοκιμαντέρ Αίφνης ένα κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στον Βασιλέα Παύλο πενήντα χρόνια μετά τον θάνατό του ανέσυρε μνήμες από την παλαιά τάξη πραγμάτων. Σκηνοθέτης ο δημοσιογράφος κ. Νίκος Πολίτης. «Ενα πραγματικά μεγάλο και πολύ καλό έργο», άρχισε να λέει ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος πρώην των Ελλήνων πριν τον καταβάλει η συγκίνηση για να συνεχίσει με λυγμούς, απευθυνόμενος στους θεατές: «Θα δείτε σε αυτό το ντοκιμαντέρ όχι μόνον έναν ασυνήθιστο βασιλέα, αλλά πάνω από όλα έναν καλό άνθρωπο». Αλλά αυτός «ο καλός άνθρωπος» η Ελένη Βλάχου είχε προσθέσει και τον χαρακτηρισμό «καλός οικογενειάρχης» ήταν ένας από τους πλέον επιδέξιους μονάρχες, που εισήγαγε τολμηρότατες τομές στην πολιτική ζωή της χώρας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Ανήλθε στον θρόνο το Απρίλιο του 1947, σε μία κρισιμότατη στιγμή. Ο Εμφύλιος εμαίνετο, είχαν προηγηθεί ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος και η γερμανική κατοχή. Η χώρα, καθημαγμένη. Το πολιτικό σύστημα, σε αποσύνθεση. Σε σχέση με την εποχή εκείνη, η σημερινή κρίση μοιάζει με τρικυμία εν ποτηρίω. Κατηγορούσαν η Αριστερά και ενίοτε το Κέντρο τον βασιλέα Παύλο ως τον θεματοφύλακα της Δεξιάς. Αλλά η είσοδος Φιλελευθέρων στην Αυλή έγινε επί της βασιλείας του. Πέραν τούτου, οι αντιρρήσεις του βασιλέως Παύλου σχετικά με την κάθοδο του Αλεξάνδρου Παπάγου στην πολιτική εξερέθισαν τη Δεξιά. Το ίδιο συνέβη και με την ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, μετά τον θάνατο του στρατάρχου-πρωθυπουργού, παρά την προτίμηση που είχε εκδηλώσει υπέρ του Στέφανου Στεφανόπουλου η πλειοψηφία των βουλευτών του Ελληνικού Συναγερμού. Η Δεξιά εξεμάνη για μία Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ φορά ακόμη όταν, το 1963, ο Παύλος έδωσε εντολή στον Γεώργιο Παπανδρέου να σχηματίσει κυβέρνηση ενώ δεν διέθετε τη δεδηλωμένη [πλειοψηφία 151 βουλευτών], με δικαίωμα διαλύσεως της Βουλής. Οι πολιτικές παρατάξεις ανέμεναν από τον μονάρχη να λειτουργήσει ως κομματάρχης εξυπηρετικός των συμφερόντων και των επιδιώξεών τους. Το καθήκον επέβαλε στον βασιλέα να ενεργεί με στόχο τη διαμόρφωση σταθερού πολιτικού συστήματος, μετά τον εμφύλιο σπαραγμό. Στο ντοκιμαντέρ του κ. Πολίτη, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επισημαίνει ότι η πορεία των πολιτικών πραγμάτων στην Ελλάδα θα ήταν διαφορετική εάν δεν επισυνέβαινε ο θάνατος του Σοφοκλή Βενιζέλου, τον Φεβρουάριο του 1964, και του βασιλέως Παύλου στις 6 Μαρτίου του ιδίου έτους. Παίζουν ασφαλώς ρόλο και οι συμπτώσεις στην Ιστορία. Αλλά το παλαιό καθεστώς κατέρρευσε από την ανικανότητα των πολιτικών ηγετών, που είχαν αναδειχθεί από τη μοναρχία. Οι ευθύνες, φυσικά, αποδόθηκαν καθ ολοκληρίαν στον βασιλέα Κωνσταντίνο πρώην των Ελλήνων. Ας μην πλανώνται οι «δημοκρατικές δυνάμεις» της χώρας για τον ρόλο τους στην πολιτειακή αλλαγή. Τη μοναρχία υπονόμευσαν θανάσιμα οι πραξικοπηματίες του Το τελικό πλήγμα εδόθη από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με το δημοψήφισμα του 1974, που ήταν μία μάχη όλων των πολιτικών κομμάτων εναντίον ενός του Κωνσταντίνου. Απηλλάγη το πολιτικό σύστημα της μεταπολιτεύσεως από το Στέμμα και όντως επρόκοψε, οδηγώντας τη χώρα σε πλήρη εξάρτηση από τους δανειστές της. Αυτά, δίχως καμία πρόθεση υπονομεύσεως του πολιτειακού μας συστήματος, αλλά ως πρώτη απόπειρα αναθεωρήσεως κατεστημένων αντιλήψεων εξ αφορμής ενός ντοκιμαντέρ. Η ετήσια έκθεση του ΟΗΕ για τα ναρκωτικά καταγράφει την εφιαλτική εικόνα ενός κόσμου όπου η παραγωγή ναρκωτικών ουσιών αυξάνεται και η κατάχρηση εξαπλώνεται, όπου μία νέα ψυχοδραστική ουσία κατασκευάζεται κάθε μέρα, όπου μεγάλες περιοχές του πλανήτη δεν έχουν αρκετά φάρμακα για την ανακούφιση του πόνου, ενώ σε άλλες το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η κατάχρηση τέτοιων συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Την ίδια ώρα, όπως δείχνει και η εμπειρία στην Ελλάδα, ενώ οι κοινωνικές συνθήκες ευνοούν την εξάπλωση του προβλήματος, οι προσπάθειες πρόληψης και θεραπείας δυσχεραίνονται από τις περικοπές σε χρήματα και προσωπικό που επιβάλλει η κρίση. Η έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά (INCB) για το 2013 υπογραμμίζει ότι για κάθε ένα δολάριο που ξοδεύεται για προγράμματα θεραπείας και πρόληψης εξοικονομούνται μέχρι και δέκα δολάρια. Παραθέτει, όμως, και το γεγονός ότι από τους περίπου 4,5 εκατομμύρια χρήστες ουσιών που χρειάζονται θεραπεία, μόνο ένας στους έξι είναι ενταγμένος σε κάποιο πρόγραμμα. Σύμφωνα με το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), για κάθε ευρώ Hδοκιμασία που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα έχει, ίσως, και κάποιες θετικές πτυχές έτσι συμβαίνει με κάθε καταστροφή. Mοιάζει τελευταία να μεγαλώνει ο αριθμός των ανθρώπων που ψάχνουν, με σοβαρότητα και συνέπεια, απάντηση στο ερώτημα: Γιατί, διακόσια χρόνια τώρα, θέλουμε να γίνουμε ένα σωστά οργανωμένο, λειτουργικό, προηγμένο ευρωπαϊκό κράτος και δεν τα καταφέρνουμε. Tι φταίει, ποιος μας εμποδίζει, πού σκοντάφτουμε. Ξέρουμε ότι την ύπαρξη του κράτους μας την οφείλουμε, σε μεγάλο βαθμό, στον «φιλελληνισμό» της Δύσης. Bέβαια, ο δυτικός φιλελληνισμός αφορούσε (αποκλειστικά) στην αρχαία Eλλάδα: «Eλληνες» ονόμαζαν οι Δυτικοί (και ονομάζουν) μόνο τους αρχαίους. Tους Eλληνόφωνους, τους κάτω από τον τουρκικό ζυγό, τους αποκαλούσαν στη Δύση «Γραικούς». H λέξη σήμαινε, με αξιολογικά αρνητική, περιφρονητική σημασία, τον ετερόδοξο, τον σχισματικό, περίπου τον εξωμότη και ταυτόχρονα τον ακαλλιέργητο, τον πολιτισμικά υποδεέστερο. Oλόκληρο τον «μέγα κόσμο» της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» η μεσαιωνική και νεώτερη Δύση τον είχε με πάθος δυσφημήσει, τον αποκαλούσε με το ψευδώνυμο εφεύρημα του 16ου αιώνα (από τον Iερώνυμο Wolff) «Bυζάντιο»: Hταν η αυτοκρατορία των «Γραικών», θανάσιμα μισητός αντίπαλος για τη Δύση όπως φρικιαστικά καταδείχθηκε και με τη λεηλασία, σφαγή, καταστροφή της Kωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το Ως το 18ο και 19ο αιώνα, η δυτική διανόηση εκφραζόταν μόνο με σαρκασμούς, λοιδορίες, ύβρεις για το «Bυζάντιο» και τα υπολείμματα των Γραικών στον βαλκανικό νότο και τη Mικρασία ο Bολταίρος, ο Mοντεσκιέ, ο Λεμπώ, ο Γίββων. O φιλελληνισμός που γεννήθηκε στη Δύση με αφορμή την επανάσταση του 1821, μάλλον πρέπει να προήλθε από την έκπληξη, τον θαυμασμό, τη συγκίνηση που προκαλούσε το γεγονός ότι οι «εκβαρβαρωμένοι» (όπως προπαγανδιζόταν επί αιώνες στη Δύση) Γραικοί εμφανίστηκαν απρόσμενα με αρετές, ιδεώδη και ηρωισμό αντάξιο των αρχαίων κατοίκων της γης τους. Οι εξαρτημένοι και οι ευθύνες μας Tο ρεύμα του φιλελληνισμού στον 19ο αιώνα είναι αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη δεδομένη (διατυπωμένη από τον 13ο κιόλας αιώνα) βουλιμική αξίωση των βαρβαρικών (τότε) αντιπάλων της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» να είναι αυτοί, και όχι οι Γραικοί, οι συνεχιστές της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Mε αυτονόητη αυτή την παγιωμένη στη Δύση πεποίθηση, ήταν λογική και η πολιτική προέκτασή της με αφορμή την ελληνική επανάσταση: Oπως ανέλαβε η Δύση να επανεκδώσει και αξιοποιήσει τα κείμενα της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας, έτσι ήταν φυσικό να αναλάβει, σαν δική της ιστορική αρμοδιότητα και πολιτισμική ευθύνη, την επανίδρυση - επανένταξη της ελληνικής παρουσίας στο γίγνεσθαι της Iστορίας. Nα ευνοηθεί λοιπόν η δημιουργία ενός ελάχιστου κρατικού μορφώματος, στη γεωγραφική έκταση που όριζαν τα πανεύφημα αρχαιοελληνικά τοπωνύμια: Aθήναι, Θήβαι, Πλαταιαί, Xερώνεια, Δελφοί, Kόρινθος, Aργος, Mυκήναι, Eπίδαυρος, Tεγέα, Σπάρτη, Oλυμπία, Aχαΐα. Bέβαια, γι αυτή τη παλιγγενεσία οι Γραικοί έβαλαν το αίμα, όμως η Δύση πίστευε ότι έβαζε το «πνεύμα»: Tην οργανωτική δομή, τους θεσμούς, τον απαραίτητο οικονομικό δανεισμό, ακόμα και τα φυσικά πρόσωπα για να επιτροπεύουν την Eλλάδα ως δυτικό προτεκτοράτο τη βαυαρική αντιβασιλεία αρχικά, έναν Bαυαρό βασιλέα στη συνέχεια, έξι Δανούς βασιλείς μετά, Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Mνήμες για χρήση προεκλογική Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ του οίκου των Oλντενμπουργκ, ώς το Eδαφικά περιορισμένο στη δυτική μόνο όχθη του Aιγαίου, οικονομικά απόλυτα εξαρτημένο από τη Δύση και θεσμικά παντελώς μεταπρατικό (διοίκηση, παιδεία, Δίκαιο, Tέχνες, θρησκεία: όλα μιμητική αντιγραφή) το ελληνώνυμο κρατικό αποκύημα του «φιλελληνισμού» (ή της ιδιοτελούς ανοχής) των Eυρωπαίων εξαντλούσε στα ασφυκτικά του σύνορα το σύνολο «έθνος» των Eλλήνων. Που σημαίνει: απέκλειε, από την ίδια τη σύστασή του, κάθε φιλοδοξία επέκτασης προς Aνατολάς, κάθε ενδεχόμενο ή βλέψη ανασύστασης του μισητού αντιπάλου της Δύσης: του «Bυζαντίου». Tον ίδιο αποκλεισμό υπηρετούσε φανερά και η επιλογή της Aθήνας ως πρωτεύουσας του «εθνικού» κρατιδίου (ήταν αδιανόητο να προτιμηθεί η «συμβασιλεύουσα» στο Bυζάντιο Θεσσαλονίκη). Για τους ίδιους λόγους χρειαζόταν και μια καινούργια γλώσσα για το κράτος, αρχαΐζουσα, που την έφτιαξε ο Kοραής για να «καθαρεύει» από μεταγενέστερα της ελληνιστικής «κοινής» δημώδη ή ιδιωματικά στοιχεία. Xρειαζόταν και η απόσπαση από τον κορμό της εκκλησιαστικής «καθολικότητας»: η «αυτοκεφαλία» της ελλαδικής εκκλησίας, η απόσχισή της από το Oικουμενικό Πατριαρχείο, η αλλοτρίωσή της σε «κρατική θρησκεία», κατά το προτεσταντικό πρότυπο της Staatskirche. Mε αυτές τις προδιαγραφές το ελλαδικό κρατίδιο αντλούσε προγραμματικά ταυτότητα μόνο και ΑSSOCIATED PRESS που δίνεται για τη λειτουργία θεραπευτικών κοινοτήτων εξοικονομούνται από 4,6 ευρώ έως 6,5 ευρώ, ανάλογα με το αν ο θεραπευόμενος διαμένει σε κοινότητα ή αν παρακολουθείται ως εξωτερικός. Οπως σημείωσε ο πρόεδρος του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ, Γεράσιμος Νοταράς, «η εξοικονόμηση προκύπτει από τη μείωση του κόστους των υπηρεσιών υγείας, δίωξης, απονομής της ποινικής δικαιοσύνης, σωφρονισμού καθώς και των άλλων δαπανών που συνδέονται με τη ζωή στη χρήση και τις σχετιζόμενες δραστηριότητες». Μιλώντας στην παρουσίαση της έκθεσης της INCB την περασμένη Τρίτη, ο κ. Νοταράς υπογράμμισε: «Η χρηματοδότηση προγραμμάτων θεραπείας δεν πρέπει να λογίζεται ως δαπάνη αλλά ως αποδοτική επένδυση... σε ένα φράγμα προστασίας απέναντι στις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης στο πρόβλημα των ναρκωτικών». Από περίπου 10,2 εκατ. ανθρώπων που βρίσκονται φυλακισμένοι στον κόσμο, μεγάλος αριθμός πληρώνει την εμπλοκή του με τα ναρκωτικά. Στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι έγκλειστοι σε ομοσπονδιακές φυλακές καταδικάστηκαν για εγκλήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Στην Ελλάδα το ίδιο συμβαίνει. Γι αυτόν τον λόγο, ο ΟΗΕ συστήνει στις κυβερνήσεις «να εξασφαλίσουν την επαρκή και σταθερή χρηματοδότηση των προγραμμάτων πρόληψης, θεραπείας και επανένταξης, ακόμα και σε περιόδους λιτότητας, προκειμένου να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή, να αντιμετωπιστεί η ζήτηση των ναρκωτικών και να μειωθεί το οικονομικό και κοινωνικό κόστος που συνδέεται με την εξάρτηση». Οπως ανέφεραν ο κ. Νοταράς και ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ, Βασίλης Γκιτάκος, στην Ελλάδα η επιδείνωση του προβλήματος των ναρκωτικών φαίνεται στην επιδημία του HIV/AIDS στον πληθυσμό των εξαρτημένων, η εμφάνιση νέων ουσιών, η αύξηση κατά 20% της προσέλευσης στα θεραπευτικά προγράμματα, τα αιτήματα 15 τοπικών κοινωνιών για νέες μονάδες. Το ΚΕΘΕΑ (έχω την τιμή να είμαι μέλος του Δ.Σ. του) λειτουργεί μονάδες σε 23 πόλεις και σε 18 σωφρονιστικά καταστήματα, προσφέροντας υπηρεσίες σε άτομα (θεραπευόμενους και οικογένειες), με στόχο την πρόληψη, την απεξάρτηση και κοινωνική επανένταξη. Από την αρχή της κρίσης, έχει υποστεί 25% μείωση του προϋπολογισμού (από 23 εκατ. ευρώ στα 18 εκατ.), και μείωση του προσωπικού του, επίσης κατά 25%, καθώς αυξάνονται τα αιτήματα για θεραπεία. Ενώ τα μέλη του προσωπικού έχουν υποστεί μεγάλες μειώσεις μισθών (με μέσο όρο το 37%), συνεχίζουν την καθημερινή μάχη να προσφέρουν βοήθεια σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη στους δρόμους, στα κέντρα όπου οι εξαρτημένοι μπορούν να πιουν έναν καφέ και να πλυθούν, στους συμβουλευτικούς σταθμούς, στις κοινότητες απεξάρτησης, στη μεγάλη προσπάθεια κοινωνικής επανένταξης. Η έκθεση του ΟΗΕ εκφράζει τη διεθνή προσπάθεια συντονισμού της μάχης εναντίον των ναρκωτικών. Αυτόν τον καιρό, όμως, αρχίζει μεγάλη συζήτηση για το κατά πόσον η πολιτική της απαγόρευσης έχει πετύχει. Οπου και αν οδηγήσει η συζήτηση, το γεγονός είναι ότι η ανάγκη για πρόληψη και για θεραπεία θα αυξάνεται συνεχώς. Εως τώρα, οι Ελληνες έχουν σταθεί στο ύψος τους. Η προσφορά στους εξαρτημένους, στους άστεγους, στους πεινασμένους στην οποία συμμετέχουν αρκετοί φορείς και οργανισμοί, δήμοι, η Εκκλησία, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και εθελοντές αποτελεί το σύνορο μεταξύ του πολιτισμού και της βαρβαρότητας. Και οφείλουμε όλοι να συμμετέχουμε σε αυτή τη μάχη. απευθείας από την Aρχαία Eλλάδα. Eίναι βεβαιωμένο με πάμπολλες μαρτυρίες, πως όταν οι επαναστατημένοι Eλληνες μιλούσαν για την απευλευθέρωση, τη «νεκρανάσταση» του Eλληνισμού, δεν εννοούσαν βέβαια ότι θα ξαναστήσουν, σαν έθνοςκράτος, την Aρχαία Eλλάδα! Aπελευθέρωση σήμαινε για τους επαναστάτες την οργανική συνέχεια της ιστορικής πραγματικότητας που σάρκωνε ο Eλληνισμός μέχρι την υποδούλωσή του στους Tούρκους: σήμαινε να ελευθερωθεί η Πόλη και η Aγια-Σοφιά. Γι αυτό και ήταν αυτονόητο για τους Eλληνες (δεν σώζεται η παραμικρή απορία ή έκπληξη) πού άρχισε η επανάσταση, με τον Aλέξανδρο Yψηλάντη, από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Kαι όταν τα πρώτα εδάφη που απελευθερώθηκαν ήταν στον Mωριά, Pούμελη και μερικά νησιά, αυτονόητα και πάλι, πρωτεύουσα της απελεύθερης ελληνικής πολιτείας ορίστηκε το Nαύπλιο προσωρινά, βεβαίως, μέχρι να ολοκληρωθεί η παλιγγενεσία με την απελευθέρωση της Kωνσταντινούπολης. Προτού καταφθάσουν οι Bαυαροί, για να επιβάλουν με τα όπλα το όραμα των Nεοκλασικιστών της Eυρώπης, δεν υπήρχε Eλληνας που να διανοηθεί σαν πρωτεύουσα πόλη του Eλληνισμού το ασήμαντο αγροτικό λασποχώρι της τότε Aθήνας. Tο όραμα να αναστηθεί και ξαναζήσει ο Eλληνισμός, με όρους αυτεξουσιότητας και ιδιοπροσωπίας, στα εδάφη όπου, αιώνες αιώνων, ανθούσε ο «τρόπος» και η γλώσσα των Eλλήνων, τελείωσε σπαραχτικά το Tο άλλο ενδεχόμενο, να οργανωθεί το λυμφατικό κρατίδιο έτσι ώστε να διακονεί την πρόταση πολιτισμού των Eλλήνων, την πανανθρώπινη δυναμική της (να διασώσει το κρατίδιο, σε θεσμούς και σε κατά κεφαλήν καλλιέργεια, την αντιπρόταση στον ατομοκεντρισμό και τη χρησιμοθηρία της Δύσης) απλώθηκε και αφανίστηκε από την ξιπασιά των εθελούσια «Γραικών», αλλά και τον ακαταμάχητο πρωτογονισμό του ιστορικο-υλιστικού καταναλωτικού μονόδρομου. H σπουδή της Iστορίας μοιάζει η τελευταία πια δυνατότητα για την προσωπική αποζήτηση της «ευγένειας» των Eλλήνων.

17 17-ELLADA_Master_cy 07/03/14 23:16 Page 17 Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Κρατικοποίηση των καταλήψεων - γιατί όχι; Α υτό είναι, δεν χωρεί αμφιβολία! Είναι ο σοσιαλισμός με το ανθρώπινο πρόσωπο! Αναφέρομαι στη μοναδική πρωτότυπη ιδέα που έχει εκστομίσει ώς τώρα στον προεκλογικό αγώνα (και μία από τις ελάχιστες της ζωής του, πολύ φοβάμαι...) ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, το αντίγραφο του Τσίπρα που διεκδικεί τη δημαρχία Αθηναίων για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ (Τσιπριστές - Λαφαζανιστές). Πρέπει να αξιοποιηθούν τα εγκαταλελειμμένα κτίρια στην Αθήνα, λέει ο Γαβριήλ. Τα υπολογίζει στις , είτε ιδιωτικά είτε δημόσια και στόχος του είναι «να δοθούν κίνητρα και ευκαιρίες στους ιδιοκτήτες, ώστε να αξιοποιηθούν τα κτίρια αυτά ως χώροι πολιτιστικής και άλλης δημιουργικής έκφρασης καθώς και ως κοινωνική κατοικία». Τι είναι άραγε η κατοικία που προσδιορίζεται ως «κοινωνική»; Υποθέτω ότι είναι η κατοικία στην οποία κατοικεί η κοινωνία. Οποιοι, δηλαδή, αυθαιρέτως αποφασίζουν ότι την εκφράζουν συλλογικά δρώντες ατομικά. Με τρεις λέξεις, οι δικοί μας. Οσο για τους χώρους «πολιτιστικής και άλλης δημιουργικής έκφρασης» (της κοινωνίας, ασφαλώς...) υποψιάζομαι ότι πρόκειται για την πολιτικώς ορθή περίφραση διά της οποίας είναι πρέπον να αποδίδεται η έννοια «κατάληψη με θετικό πρόσημο», από το πλούσιο λεξιλόγιο του Γαβριήλ. Με απλά λόγια, ο δήμος, ως προέκταση του κράτους, εξασφαλίζει στους ιδιοκτήτες μιας μορφής αποζημίωση (λεφτά, δεν μπορώ να φαντασθώ κάτι άλλο - δηλαδή, φαντάζομαι το αμέσως σημαντικότερο πράγμα, που είναι το σεξ, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς χορηγείται αυτό ως κοινωνική παροχή, παρά μόνο διά της κρατικοποίησης της πορνείας...) και Ιδού μία φωτογραφία που περιέχει είδηση: ο Τσίπρας κουμπώνει το σακάκι του! Για όλα σε τούτη τη ζωή υπάρχει μια πρώτη φορά... εκείνοι παραχωρούν την ιδιοκτησία τους προς κατάληψη. Κρατικοποίηση των καταλήψεων, με λίγα λόγια! Γι αυτό λέω, ο σοσιαλισμός με το ανθρώπινο πρόσωπο... Ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ) ενσαρκώνει τέλεια την άλλοτε συγκινητική και άλλοτε εκνευριστική (γιατί, με τα παιδιά, πάντα εξαρτάται...) αφέλεια της καλοζωισμένης, πετυχημένης, αυτάρεσκης Αριστεράς, που παρήγαγε η περίοδος από τη Μεταπολίτευση ώς τη χρεοκοπία. Με τι πόρους θα κρατικοποιούσε τις καταλήψεις ο Σακελλαρίδης ως δήμαρχος, ώστε να παρέχει στους Αθηναίους δωρεάν το αγαθό της κατάληψης; Με τους δικούς του ή με του μπαμπά του; Ούτε ξέρει ούτε τον ενδιαφέρει να μάθει. Του αρκεί η αυταρέσκεια της αριστεροσύνης του... Ελα Χριστέ και Παναγιά... Να σας το πω στεγνά, χωρίς φιοριτούρες, γιατί κι εγώ αντιμετωπίζω τη συγκεκριμένη είδηση (;) με αμηχανία. Διαβάζω ότι η «Ενωση για την πατρίδα και τον Λαό» του προσφιλούς μας Βύρωνα Πολύδωρα συμπράττει με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Νίκου «Ουώωω! Γέροντα η ευχήηη!» Νικολόπουλου. Με ποια κοινή σκοπιμότητα, παρακαλώ; Να κατεβούν μαζί στις ευρωεκλογές... Τι να πω; Σαν να διαβάζω ότι ο Ηρώδης είναι στην τελική λίστα για το επίζηλο διεθνές βραβείο «Babysitter of the year»... Να ζητήσουν «ρεφερέντουμ», όπως φωνάζουν και οι Ρώσοι της Κριμαίας, για την ένωση της Πελοποννήσου με τη Ρωσία του ξανθού γένους και από εκεί ντουγρού για Κωνσταντινούπολη; Κάτι τέτοιο, ναι, θα το καταλάβαινα. Αλλά με την Ευρώπη τι σχέση έχουν οι δύο συμπαθείς πολιτευόμενοι; ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ Δύο τρυγόνια Ηταν η στιγμή χθες, αν προσέξατε, που τα σύννεφα πάνω στον αττικό ουρανό ξαφνικά σκόρπισαν και το λαμπρό φως του ηλίου έλουσε την πόλη. Τότε ακριβώς ήταν που ο Ευριπίδης Στυλιανίδης έλυνε την περιλάλητη σιωπή του και γνωστοποίησε τη θέση του ως προς τις δημοτικές εκλογές στην Αθήνα: «Η βόλτα με το σκυλάκι και το χαμόγελο στην τηλεόραση δεν είναι πολιτική». Ακολούθως, όρισε με αξιοθαύμαστη ενάργεια τι είναι πολιτική και σας παρακαλώ πολύ να το προσέξετε: «Πολιτική είναι εκπαίδευση μιας ζωής που θα καθορίσει τη ζωή των πολιτών». Παύση για να απορροφήσουμε την μπακαλιαρίλα. «Ο Αρης είναι στην πολιτική πολλά χρόνια, ήταν και υπουργός. Ο καθένας κρίνεται», πρόσθεσε. Για όσους, δε, ενδέχεται να μην αντελήφθησαν ακριβώς τι εννοούσε με τον ορισμό «πολιτική είναι εκπαίδευση μιας ζωής που θα καθορίσει τη ζωή των πολιτών», έδωσε ένα απτό παράδειγμα: «Ο Νικήτας υπήρξε δήμαρχος. Ξέρει τα προβλήματα και έχει παράξει (sic) αποτελέσματα». (Υπάρχει ένα θέμα του Ευριπίδη με τον παρακείμενο του παράγω, αλλά, όπως θα έλεγε και ο ίδιος, «τα πάντα είναι θέμα παιδείας», οπότε συγχωρείται...) Με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια - ο Ευριπίδης! Τον μεν Σπηλιωτόπουλο απέπεμψε περίπου ως την ελαφρά περίπτωση ενός χαμογελαστού κυρίου που βγάζει βόλτα ένα σκυλάκι, τον δε Κακλαμάνη έθαψε ακόμη πιο βαθιά, θυμίζοντας απλώς ότι η δημαρχία του κρίθηκε... Μεγάλες προσδοκίες Παρόμοια διαχυτικότητα από πλευράς Ελληνα υπουργού προς ομόλογό του προσωπικά δεν θυμάμαι. Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος ξεπέρασε κάθε όριο. Ενιωσε, είπε, «πολύ μεγάλη χαρά» που υποδέχθηκε εδώ την υπουργό Παιδείας γειτονικής χώρας. Τη χαρακτήρισε «φίλη» του και αναγνώρισε ότι την εκτιμά «βαθύτατα ως νέα πολιτικό που προχωρά με πολύ αποφασιστικά βήματα για τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος στη χώρα της». Η παρουσία της μαζί του ήταν γι αυτόν «ιδιαίτερη τιμή», για την οποία δήλωσε «ευτυχής». Τι παραπάνω χρειαζόταν να πει για να μας πείσει ότι πετούσε στα σύννεφα; Κατανοώ απολύτως την αδυναμία του Κ. Αρβανιτόπουλου να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό του, δεδομένου ότι οι διαχύσεις αυτές απευθύνονταν προς την κυρία Λιντίτα Νικόλα, υπουργό Παιδείας της Αλβανίας, με την οποία ο υπουργός «εδραίωσε τη στρατηγική σχέση των δύο χωρών στον χώρο της Παιδείας»! Ανακοίνωσε δε ότι οι δυο τους συμφώνησαν «να φέρουμε κοντά ανθρώπους και από τις δύο πλευρές: και από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, τα πανεπιστημιακά μας ιδρύματα, και από τον χώρο της έρευνας και τεχνολογίας, για να μπορέσουμε να ανταλλάξουμε εμπειρίες και απόψεις». Σύμφωνοι, με τέτοιο επίτευγμα στο ενεργητικό του, είναι λογικό να μην μπορεί να ελέγξει τη χαρά του. Ας μετριάσει τις φιλοδοξίες του όμως. Ουδείς αντιλέγει ότι η στρατηγική σχέση Ελλάδος και Αλβανίας στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την εξέλιξη της Παιδείας στον δυτικό κόσμο. Ομως, μήπως θα ήταν φρονιμότερο εκ μέρους του αν διατηρούσε τη στρατηγική σχέση μας με το Χάρβαρντ, αφήνοντας τα Τίρανα για αργότερα, όταν η Ελλάδα θα είναι ισχυρότερη; Ο Πελέ, πάντως, δεν φαντάζομαι να έχει πρόβλημα. Στην Αλβανία οπωσδήποτε εκτιμούν το θεατρικό ταλέντο του...

18 18-ELLADA_Master_cy 08/03/14 00:56 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 9 Μαρτίου 2014 Οταν ο Τρισέ «απειλούσε» την Ελλάδα με ασφυξία Τι γράφει, τον Απρίλιο του 2011, ο τότε πρόεδρος της ΕΚΤ σε απόρρητη επιστολή Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ <<<<<< Λόγω της ελληνικής πρόθεσης να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της, «ακόμα και με μία εθελοντική αναπροσαρμογή». Την οξύτητα της αντίθεσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά οποιασδήποτε αναπροσαρμογής του ελληνικού δημόσιου χρέους, ακόμα και χωρίς «κούρεμα», αποκαλύπτει η «Κ», μέσω απόρρητης επιστολής του τότε επικεφαλής της, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, προς τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, στις 7 Απριλίου του Ηταν μία μόλις ημέρα αφότου ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου είχε ενημερώσει τα μέλη της τρόικας για την πρόθεση της Ελλάδας να ζητήσει την επιμήκυνση του χρέους της. Ο Κλάους Μαζούχ, εκπρόσωπος της ΕΚΤ στην τρόικα, προσηνής αλλά εμφανώς ταραγμένος, είχε σημειώσει ότι «εμείς έχουμε αρνητική θέση» και είχε βγει από την αίθουσα για να τηλεφωνήσει στη Φρανκφούρτη. Η σφοδρότητας της αρνητικής αυτής θέσης φάνηκε από την επιστολή του κ. Τρισέ (που βρίσκεται στη διάθεση της «Κ»), η γλώσσα της οποίας είναι κάθε άλλο παρά διπλωματική. «Γράφω για να σας ενημερώσω περί των σοβαρών κινδύνων που θα αναλάμβανε η ελληνική κυβέρνηση αν στην τρέχουσα συγκυρία επεδίωκε την αναπροσαρμογή του χρέους της, ακόμα και σε εθελοντική βάση. (...) Η επιδίωξη αυτής της στρατηγικής θα έθετε την αναχρηματοδότηση της Ελλάδας σε ευρώ σε μείζονα κίνδυνο», απειλεί ευθέως ο Γάλλος κεντρικός τραπεζίτης. Στη συνέχεια, γίνεται πιο συγκεκριμένος. Οπως γράφει: «Η απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ να αναστείλει τα κριτήρια αξιολόγησης για χρεόγραφα που εκδίδει ή που εγγυάται η ελληνική κυβέρνηση βασιζόταν στο τρέχον πρόγραμμα, και στην τήρησή του. Καμία αναπροσαρμογή του χρέους δεν είναι συμβατή με το τρέχον πρόγραμμα. Συνεπώς η αναστολή δεν θα ίσχυε πλέον». Επιπλέον, «ακόμα και μία εθελοντική αναπροσαρμογή» θα οδηγούσε σε «σημαντικές υποβαθμίσεις όλων των χρεογράφων στην Ελλάδα», με αποτέλεσμα η χώρα «να κινδυνεύει άμεσα να χάσει το μεγαλύτερο μέρος των ενεχύρων που διαθέτει για πράξεις νομισματικής πολιτικής». Ο κ. Τρισέ αναφέρεται στο σημείο αυτό στην παράκαμψη των κανόνων της ΕΚΤ σχετικά με τα ενέχυρα που δέχεται για να δανείζει σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο διορισμένος πρόεδρος της ΕΚΤ διαμηνύει στον εκλεγμένο Ελληνα πρωθυπουργό, χωρίς περιστροφές, ότι η επιδίωξη έστω και της επιμήκυνσης θα έχει ως συνέπεια η κεντρική τράπεζα να τραβήξει την πρίζα της μηχανικής υποστήριξης, που κρατούσε ζωντανό το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η άμεση συνέπεια μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν η έξοδος από το ευρώ και η εκτύπωση εγχώριου νομίσματος, για να αποφευχθεί ο ξαφνικός θάνατος των τραπεζών. Ο κ. Τρισέ αναφέρει ότι μια αναπροσαρμογή του χρέους «θα μπορούσε να πυροδοτήσει μεγάλες ζημίες για τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες, απόντων επαρκών κεφαλαίων για την ανακεφαλαιοποίησή τους, ενδεχομένως να χρειαστεί να αποκλειστούν από πράξεις νομισματικής πολιτικής». Για να μπορεί μία τράπεζα να χρηματοδοτηθεί από την ΕΚΤ, πέρα από επαρκή ενέχυρα, πρέπει να διαθέτει και επαρκή κεφάλαια. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ προειδοποιεί ότι το πλήγμα που θα υπόκειντο οι ελληνικές τράπεζες, ως βασικοί κάτοχοι ελληνικών κρατικών ομολόγων, από μία ενδεχόμενη αναπροσαρμογή, θα τις απέκλειε ακόμα και από τη δυνατότητα έκτακτης χρηματοδότησης από το ευρωσύστημα. Ηταν ένα πρόβλημα που επανήλθε δραματικά στο προσκήνιο μετά το PSI, και ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων του Η απόφαση να συνεχιστεί τότε η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών (μέσω ELA) ελήφθη μετά κόπων και βασάνων, και μόνο επειδή υπήρχε στο δεύτερο πρόγραμμα πρόβλεψη επαρκών πόρων (50 δισ. ευρώ) για την ανακεφαλαιοποίηση. Κλείνοντας, ο κ. Τρισέ χαρακτηρίζει «απολύτως κρίσιμο» να συμμορφωθεί η Ελλάδα με τους όρους του προγράμματος, κάτι που «θα θέσει την ελληνική οικονομία σε μια τροχιά που θα διασφαλίσει την ομαλή συμμετοχή της στην ΟΝΕ». Το γεγονός ότι έξι μήνες αργότερα, λίγες ημέρες πριν από τη συνταξιοδότησή του, προχωρούσε σε αναδιάρθρωση με «κούρεμα» του ελληνικού χρέους δείχνει τον βαθμό στον οποίο η εξέλιξη της ελληνικής, αλλά και της ευρύτερης ευρωπαϊκής κρίσης, αποτελεί ευθεία συνάρτηση των εξελίξεων στο Βερολίνο. REUTERS / FRANCOIS LENOIR Στην επιστολή του της 7ης Απριλίου 2011, ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ως πρόεδρος της ΕΚΤ, διαμηνύει στον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου ότι η επιδίωξη έστω και της επιμήκυνσης του χρέους θα έχει ως συνέπεια η κεντρική τράπεζα να τραβήξει την πρίζα της μηχανικής υποστήριξης που κρατούσε ζωντανό το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Πώς φθάσαμε, έξι μήνες μετά, στο «κούρεμα» Η συζήτηση για την επιμήκυνση του χρέους είχε αρχίσει πολύ πριν από τον Απρίλιο του Ξένες επενδυτικές τράπεζες παρελαύνουν ήδη από το καλοκαίρι του 2010 στο υπουργείο Οικονομικών και παρουσιάζουν τα σχέδιά τους, που δεν περιλαμβάνουν την επιβολή «κουρέματος». Η κυβέρνηση τονίζει στους συνομιλητές της ότι οποιαδήποτε συζήτηση για επιμήκυνση πρέπει να εγκριθεί από το Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη (έδρα της <<<<<< Οι ειδικοί του ΔΝΤ που ήρθαν κρυφά στην Αθήνα, η συμφωνία της Ντοβίλ, η απόφαση του Βερολίνου που άλλαξε το σκηνικό και η απρόθυμη συναίνεση Τρισέ. ΕΚΤ).Το φθινόπωρο του 2010, ο υπουργός Οικονομικών πηγαίνει σε ευρωπαϊκό roadshow προώθησης των ελληνικών ομολόγων μαζί με εκπροσώπους της τρόικας. Στελέχη επενδυτικών τραπεζών επανέρχονται επανειλημμένως στις τεράστιες χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου για το , που ξεπερνούν τα 150 δισ. ευρώ. Την ίδια περίοδο, το ΔΝΤ στέλνει ειδικούς στην Αθήνα κρυφά από την ΕΚΤ και την Κομισιόν για να μελετήσουν τα σενάρια της επιμήκυνσης. «Η ελληνική κυβέρνηση θεωρούσε ότι με την αναπροσαρμογή του χρέους θα απέφευγε την ανάγκη να λάβει τις απαραίτητες δύσκολες αποφάσεις», λέει στην «Κ» ο Λορένζο Μπίνι Σμάγκι, μέλος τότε του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ. Τους επόμενους μήνες, οι ελπίδες για τήρηση του αρχικού προγράμματος και επάνοδο της Ελλάδας για δανεισμό στις αγορές το 2011 εξανεμίζονται. Σε διεθνές επίπεδο, η συμφωνία της Ντοβίλ τρομοκρατεί τις αγορές, οι οποίες προεξοφλούν αναδιαρθρώσεις χρέους στην Ευρωζώνη, με την Ελλάδα ως την επικρατέστερη υποψήφια. Στο εγχώριο μέτωπο, οι αντιστάσεις στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αλλά και στο υπουργικό συμβούλιο κατά της εφαρμογής του προγράμματος ενισχύονται αποφασιστικά. «Είχαμε μια σαφή αίσθηση μεταρρυθμιστικής κόπωσης. Η ελληνική κυβέρνηση θεωρούσε ότι με την αναπροσαρμογή του χρέους θα απέφευγε την ανάγκη να λάβει τις απαραίτητες δύσκολες αποφάσεις», δηλώνει στην «Κ» ο Λορένζο Μπίνι Σμάγκι, μέλος τότε του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ. Ο κ. Μπίνι Σμάγκι μάλιστα, σε συνομιλία που είχε με τον Γ. Παπακωνσταντίνου στο περιθώριο συνεδρίου BLOOMBERG / SIMON DAWSON στη λίμνη Κόμο στα τέλη Ιανουαρίου, στην οποία ο Ελληνας υπουργός άφηνε να εννοηθεί η ανάγκη επιμήκυνσης, του είχε πει ακριβώς αυτό. Εν τω μεταξύ, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών, στο Eurogroup του Ιανουαρίου, έχει ήδη αναφερθεί στην ανάγκη κάποιου είδους αναπροσαρμογής για να εισπράξει την έντονη αντίδραση του κ. Τρισέ, που είπε ότι θα προκληθεί τεράστια αναταραχή στις αγορές. «Για εμάς, το γεγονός ότι δεν είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τον ESM (τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης της Ευρωζώνης) καθιστούσε τη συζήτηση για αναδιάρθρωση ιδιαίτερα ανεύθυνη», σημειώνει ο κ. Μπίνι Σμάγκι. Οι Γερμανοί, ωστόσο, υπό αυξανόμενη πίεση από το ΔΝΤ, κατέληξαν σε άλλη άποψη. Γνώριζαν ότι η Αθήνα θα χρειαζόταν περισσότερα λεφτά και ότι η Μπούντεσταγκ δεν θα ενέκρινε ένα νέο πακέτο χωρίς τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (των κατόχων, δηλαδή, των ελληνικών ομολόγων). Οι σχετικές επαφές (με τον Ζ. Κ. Γιουνκέρ και σε διμερές επίπεδο με Γαλλία και Ολλανδία) ξεκινούν λίγο μετά τον Ιανουάριο και ώς τον Μάιο, η απόφαση του Βερολίνου έχει ληφθεί. Στην απρόθυμη συναίνεση του κ. Τρισέ στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, που αποδείχθηκε πολύ πιο δραστική από ό,τι αρχικά συζητείτο, συνέβαλε αναμφίβολα η εξαίρεση της ΕΚΤ από το «κούρεμα» που επέβαλε «εθελοντικά» το PSI. ΑΝΑΛΥΣΗ / Του ΜΠAΜΠΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ο «μαθητής», ο «δάσκαλος» και οι ευθύνες Η κυβέρνηση χορεύει τον τελευταίο, όπως όλα δείχνουν, χορό με την τρόικα. Μετά τέσσερα χρόνια ζωηρής προσπάθειας, τα δύο μέρη δεν βρήκαν τον ρυθμό τους. Παρά τη μοναδική, στην ιστορία των διεθνών οργανισμών κινητοποίηση, το αποτέλεσμα είναι για κλάματα. «Καλημέρα, Τζέρι. Πότε επιστρέφει ο κ. Τόμσεν;», ρώτησαν τον κ. Ράις, διευθυντή επικοινωνίας του ΔΝΤ, την πολύ κρύα 6η Φεβρουαρίου. «Η αποστολή θα επιστρέψει σύντομα. Μόλις ξεκαθαρίσουμε μια σειρά τεχνικών εκκρεμοτήτων», ήταν η μονότονη απάντηση. Ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι η μέθοδος της τρόικας οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Δεν πρέπει να συνεχιστεί και το πρόβλημα δεν θα λυθεί αν αλλάξουν τα πρόσωπα. Το απλούστερο, πρώτο βήμα, είναι να περιοριστεί το ΔΝΤ σε όσα προβλέπονται από τις προϋποθέσεις του ιδίου του Οργανισμού. Σε τελευταία ανάλυση, οι διαφωνίες του Ταμείου με την Ελλάδα αφορούν περισσότερο το Βερολίνο. Η διοχέτευση των Πρακτικών της 9ης Μαΐου 2010, όταν αποφασίστηκε η συμμετοχή του Ταμείου στη διάσωση κράτους της Ευρωζώνης, αποσκοπούσε στην υπενθύμιση ότι «το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης δεν ήταν ένα Πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά για την ίδια την Ευρωζώνη». Οταν κλείνουν οι πόρτες των συνεδριάσεων του Eurogroup και τη&s