Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download ""

Transcript

1 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ 27 «Για μάζεψε τα μυαλά σου, νεαρέ» είπα με υπεροπτικό και ειρωνικό τόνο. «Δεν είναι να τα βάζεις με πράκτορες της CIA, δεν θα τα βγάλεις πέρα. Πρέπει να βρω την Ντερίν, θα με περίμενε εδώ.» Δεν ξέρω πώς μου ήρθε εκείνο το θάρρος, τον έσπρωξα εγώ αυτή τη φορά και κατευθύνθηκα προς την πόρτα. «Θα τη βρεις κάτω, στο σπίτι της αντίστασης, αφού το θέλεις πολύ. Αλλά δεν σου το συμβουλεύω. Ούτε το κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας δεν μπορεί να πλησιάσει εκείνα τα σπίτια ένα γύρο.» Πήρα να κατηφορίζω νιώθοντας ένα ελαφρύ ρίγος κατά μήκος της ράχης και προσπαθώντας να μη γυρίσω να κοιτάξω πίσω ήμουν ικανοποιημένος από τον εαυτό μου. Δεν είχα παραδοθεί στον πιτσιρίκο επαναστάτη του γλυκού νερού. Το αυθαίρετο που αυτός ονόμαζε σπίτι της αντίστασης θα πρέπει να ήταν στις παρυφές του λόφου, πού όμως, προς ποια κατεύθυνση; Πριν στρίψω σ ένα από τα δρομάκια, γύρισα την πλάτη στην πλαγιά και κοίταξα το Βόσπορο: Το ανεπανάληπτο ποτάμι μέσα στο οποίο αντιφέγγιζε το πράσινο των λόφων, τα χρώματα τ ουρανού, η σκιά των παραθαλάσσιων αρχοντικών και τα πλεούμενα αυτός ο υδάτινος δρόμος των μύθων Στην απέναντι όχθη είδα τις κουτσουπιές, σ εκείνα τα δάση που αντιστέκονταν ακόμη. Όπως πριν από δύο χρόνια που ήταν ξεπεταγμένες και απλωμένες παντού, έτσι

2 28 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ και τώρα άνθιζαν, μαγευτικές, επιθετικές, στο χρώμα του αίματος ή της ντροπής του Ιούδα, στο χρώμα της διακόσμησης των χειρόγραφων σελίδων που είχε στείλει ο Ιμάν «Η κατάσταση της Γκιούλνταλου χειροτερεύει» είχε πει στο τηλέφωνο. Η φωνή της ήταν σαν να λεγε «Η Γκιούλνταλου πεθαίνει». Επανέλαβα σε όλες τις γλώσσες που ήξερα «Η Γκιούλνταλου πεθαίνει». Μια μικρή φράση τριών λέξεων για να συνοδεύει τους φόβους και τις ανησυχίες μου μια πρόταση παρόμοια με το «τα λουλούδια ανθίζουν», «τα παιδιά παίζουν», «ο ήλιος δύει». Μόνο τρεις λέξεις, η πιο απλή δομή φράσης, τρίτο πρόσωπο ενικό, ενεστώτας. Όχι όμως τόσο απλή ή σύντομη ή εύκολη. «Η Γκιούλνταλου πεθαίνει.» Μια μικρή φράση άλυτη σαν το ερώτημα για το νόημα της ζωής και του θανάτου, ερώτημα μεγάλο όσο η ζωή ενός ανθρώπου και φορτωμένο όσο ένα πολύτομο βιβλίο φιλοσοφίας και όσο όλα μαζί τα ιερά κείμενα. Δεν δυσκολεύτηκα να βρω το σπίτι. Αντίθετα με ό,τι φανταζόμουν, στη γύρω περιοχή δεν υπήρχε τίποτα το ασυνήθιστο, ούτε τρεχάματα ούτε κανένα μεγάλο πλήθος. Ρώτησα μια γυναίκα στο δρόμο, μου είπε δείχνοντας κατά κει «Αυτό το γαλάζιο σπίτι είναι το ένα, και δυο σπίτι παραδίπλα, δεξιά, το άλλο!» Έτσι τα βρήκα. Στη μικρή αυλή μπρος στην εξώπορτα νέες γυναίκες κάθονταν σ ένα παλιό κιλίμι στο δάπεδο και κουβέντιαζαν κάτω από τον γλυκό ανοιξιάτικο ήλιο. Η σκούρα πράσινη εξώπορτα ήταν ορθάνοιχτη. Είχε δυο τρία σκαλοπάτια μπροστά και δυο νεαροί, ακριβή αντίγραφα του οργισμένου νέου που με είχε απειλήσει κάνα τέταρτο πριν, κάθονταν καθένας από μια πλευρά και επιθεωρούσαν γύρω. Ένα γκαράζ με τενεκεδένια σκεπή, γεμάτο στοίβες από παλιοσίδερα και άλλα παλιά πράγματα, χώριζε αυτό το σπίτι από το διπλανό του, μπροστά στο οποίο σουλατσάριζαν πέντ έξι νέοι. Στο τέλος του δρόμου στέκονταν δυο μαύρα αυτοκίνητα που έμοιαζαν για αστυνομικά. Από κει που στεκόμουν μέχρι το γαλάζιο σπίτι ήταν μια από-

3 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ 29 σταση ογδόντα με εκατό μέτρα. Κατευθύνθηκα προς τα εκεί. Είδα τους νέους που κάθονταν μπροστά στην πόρτα να σηκώνονται, τις γυναίκες, που είχαν απλωθεί πάνω στο κιλίμι της αυλής και φορούσαν κόκκινες μπάντες πάνω από τα λευκά κεφαλομάντιλά τους, να στρίβουν όλες το πρόσωπο προς εμένα, και τους άντρες που έκοβαν βόλτες να έχουν μείνει καρφωμένοι στη θέση τους. Αναρωτήθηκα για μια ακόμη φορά μήπως δεν ήταν τόσο καλή ιδέα να σηκωθώ και να ρθω εδώ αντί να μιλήσω με την Ντερίν στο τηλέφωνο. Δεν μπορούσα όμως να γυρίσω πίσω τώρα πια, ήμουν στα μισά του δρόμου και με είχαν δει. Φτάνοντας κοντά στο σπίτι του θανάτου, στην είσοδο της αυλής που χωριζόταν από το δρόμο με λίγους ξύλινους πασσάλους, μια από τις γυναίκες που καθόταν εκεί σηκώθηκε και προχώρησε προς το μέρος μου μαζί με τους δυο νεαρούς φρουρούς. Το πρόσωπο και η στάση τους δεν έδειχναν καχυποψία αλλά περιέργεια, ή μπορεί απλώς να μου φάνηκε έτσι. «Ήρθατε μήπως να επισκεφθείτε τους ανθρώπους μας που κάνουν αντίσταση;» με ρώτησε η νέα γυναίκα. Φορούσε μαύρο μπλουζάκι που έγραφε «Η ζωή είναι αντίσταση» και λουλουδάτη φούστα, είχε μαύρα μαλλιά και μαύρα μάτια. Στη φωνή της υπήρχε κάτι που ξεπερνούσε το νόημα των λέξεων, μια χροιά που ράγιζε την καρδιά. Ήταν η ελπίδα για την καλή είδηση, για τη βοήθεια που θα έφτανε την τελευταία στιγμή, ήταν η προσδοκία του θαύματος «Ναι» είπα. «Θα ήθελα να τους επισκεφθώ αν μπορώ.» Και πρόσθεσα βιαστικά: «Βασικά έψαχνα την κυρία Ντερίν. Μου είπαν ότι πιθανόν να βρίσκεται εδώ.» «Να δούμε» είπε ο ένας από τους νέους. Η γυναίκα με τα μαύρα μάτια έδωσε μια ελαφριά αγκωνιά στον νεαρό και πέρασε μπροστά του. «Ας δούμε αν η Ντερίν είναι μέσα. Ποιος είστε, για να της πούμε;»

4 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ «Είμαι είμαι δημοσιογράφος. Πείτε της ο Τέο, θα καταλάβει.» «Περιμένετε λίγο, έχει επισκέπτες μέσα. Δεν αφήνουμε πολλούς μαζί για να μην κουράζονται οι άνθρωποι που κάνουν αντίσταση. Η Ντερίν θα έρθει να σας πάρει, περιμένετε εδώ.» Από κει που στεκόμουν πρόσεξα ότι λίγο παρακάτω, στο τέρμα του δρόμου, είχε αρχίσει μια κινητοποίηση γύρω από τα αυτοκίνητα που είχαν σταθμεύσει στο σταυροδρόμι, παρακολουθούσαν κι αυτοί. Ήταν μια εντελώς άγνωστή μου κατάσταση κι ένιωθα μόνος, ανασφαλής και ξένος. Κοίταξα γύρω μου. Οι νεαροί που περιφέρονταν μπροστά στο διπλανό αυθαίρετο τώρα ήταν ήσυχοι και είχαν επιστρέψει στην προηγούμενη ασχολία τους. Οι γυναίκες της αυλής, με τις κόκκινες μπάντες και τα κόκκινα γαρίφαλα, είχαν πάρει τα μάτια τους από πάνω μου εδώ και αρκετή ώρα και συνέχιζαν την κουβέντα τους. Ήταν μια ηλιόλουστη, λουλουδιασμένη, όμορφη μέρα της άνοιξης. Η ζωή αυτών των ανθρώπων πάνω στους λόφους συνέχιζε κανονικά, απλή και αληθινή. Με τους αυτοθυσιαζόμενους που πέθαιναν σιωπηλά ψάχνοντας την ελπίδα στο θάνατο με τους πιστούς που έψαχναν τη λύτρωσή τους στη θυσία των ηρώων που είχαν φτιάξει με τις τελετουργίες όπου η οργή μετατρεπόταν σε πίστη, η πίστη σε εξέγερση, και η εξέγερση σε αυτοκτονία Από το σπίτι βγήκαν κάποιοι που κρατούσαν κόκκινα γαρίφαλα και δεν έμοιαζαν με κατοίκους της περιοχής. Θα είχαν τελειώσει από δω και πήγαιναν να επισκεφτούν κι άλλους που είχαν ξαπλώσει να πεθάνουν, στ άλλα σπίτια. Σαν τι αίσθημα είναι να θέλεις να δεις αυτούς τους νεότατους ανθρώπους που περιμένουν το θάνατο; Τι είδους ανάγκη εξομολόγησης και κάθαρσης είναι αυτή και τι είδους αλληλεγγύη; Σκέφτηκα ότι σε λίγο θα έμπαινα κι εγώ στο σπίτι και με διαπέρασε ρίγος. Δεν έπρεπε να είχα έρθει. Μπορώ ακόμα να αλλάξω γνώμη, να φύγω. Πίσω από τους επισκέπτες φάνηκε η Ντερίν. Ήταν πια αργά. Στάθηκε μια στιγμή στο κατώφλι, με κοίταξε, δίστασε και μετά

5 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ φώναξε με επίσημη, παγωμένη φωνή «Ελάτε μέσα αν θέλετε, Τέο.» Προχώρησα προς το μέρος της. Οι άλλοι είχαν απομακρυνθεί. Με άφησε να μπω κι έκλεισε την πόρτα. «Αν θέλεις πήγαινε να δεις την Γκιούλνταλου. Θα της κάνει καλό. Κάθε επισκέπτης είναι ελπίδα για τους μέσα.» Έγνεψα ναι με το κεφάλι. Την ακολούθησα φορώντας στα πόδια τα νάιλον καλύμματα που μου άπλωσε. 2 Χωρίς να πει κουβέντα άνοιξε την πόρτα ενός από τα δωμάτια. Μέσα ήταν μισοσκότεινα και είχε δροσιά. Είδα πρώτα το μικρό κορίτσι που καθόταν σε μια καρέκλα έχοντας στην αγκαλιά του το μωρό της Γκιούλνταλου και δίπλα το παλιό μπρούντζινο κρεβάτι. Μετά το βλέμμα μου έπεσε εκεί. Η γυναίκα στο κρεβάτι είχε τα μάτια κλειστά, το πρόσωπό της ήταν κάτωχρο. Τα γυμνά μπράτσα της, που τα χε σταυρωμένα πάνω στο κόκκινο πάπλωμα, ανεβασμένο μέχρι το λαιμό της, τα χέρια, ο λαιμός που φαινόταν μέσα από το γιακά της ξεκούμπωτης νυχτικιάς, έμοιαζαν με σκελετό που τον είχαν περασμένο σε λαστιχένια θήκη. Ανάσαινε συχνά και κοφτά. Της είχαν φορέσει κόκκινη μπάντα σαν αυτή που φορούσαν οι γυναίκες της αυλής και τα μαλλιά της ήταν κουρεμένα σύρριζα. Στο τραπεζάκι δίπλα στο κρεβάτι υπήρχε ένα μπουκάλι νερό, ένα κουτί από φάρμακα και μια επίχρυση κορνίζα, με πολλά στολίδια και λουλούδια, που είχε μέσα τη φθαρμένη φωτογραφία μιας γυναίκα κι ενός άντρα, κοντά ο ένας στον άλλο, με χαμόγελα στα χείλη. Στον τοίχο πάνω από το κεφαλάρι ήταν κολλημένη μια αφίσα. Είχε φωτογραφίες από άντρες και γυναίκες με κόκκινες μπάντες και από πάνω, γραμμένο με κόκκινα γράμματα που έσταζαν, έλεγε «Το αίμα των μαρτύρων μας της 9ης Δεκεμβρίου δεν θα μείνει στο χώμα». Δίπλα ήταν κολλημένο ένα χαρτόνι με φωτογραφίες και έγραφε πάνω πάνω «Ζήτω η νηστεία μας μέχρι το θάνατο». Η φωτογραφία που ήταν στη μέση τραβούσε αμέσως την προσοχή: Μια

6 2 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ γυναίκα ντυμένη στα άσπρα, με μακριά κάτασπρα μαλλιά που χύνονταν έξω από το κεφαλομάντιλό της, στεκόταν έχοντας την Γκιούλνταλου απέναντί της. Ήταν σκυμμένη ελαφρά προς αυτήν και κρατούσε ανάμεσα στα χέρια το κεφάλι της φιλώντας τη στο μέτωπο με την κόκκινη μπάντα. Ήταν μια θρησκευτική τελετή εξαγνισμού, ένα είδος μετάληψης, ευλογίας, μια τελετουργία καλωσορίσματος στο θάνατο, ένα καλώς ήρθες στις γραμμές μας. «Αυτός ο κύριος ήρθε από πολύ μακριά για να σε επισκεφτεί, Γκιούλνταλου.» «Μην την ξυπνάς, αν θέλεις» ψιθύρισα. «Δεν κοιμάται, ξεκουράζεται. Έχει τα μάτια κλειστά γιατί με το φως την πονάνε.» Η γυναίκα που ήταν στο κρεβάτι άνοιξε τα μάτια, κοίταξε προς το μέρος μας και μου φάνηκε πως χαμογέλασε. Οι κατάμαυρες κόρες των ματιών της ήταν διογκωμένες, είχαν αποκτήσει ένα απερίγραπτο βάθος. Τα γνώριζα αυτά τα μάτια που κοιτούσαν από πολύ μακριά ήταν τα μάτια των αγίων γυναικών που ικέτευαν το Θεό, τα μάτια της Παναγίας που κρατούσε στα χέρια το νεκρό σώμα του γιου της. Αν το έλεγα αυτό στον Μετέ Ίνσαλαν θα μου απαντούσε: «Είναι η επαγγελματική διαστροφή, όπου και να κοιτάξεις βλέπεις θρησκευτικές παραστάσεις.» «Πώς είστε;» είπα για να πω κάτι. «Να σαι καλά. Είμαι καλά, πολύ καλά.» Η φωνή της ήταν αξιοθαύμαστα καθαρή και φυσική. Είχε πλήρη συνείδηση. Δεν ήξερα τι να πω. Στεκόμουν απλώς ακίνητος δίπλα στο κρεβάτι. «Μιλήστε για μας» ψιθύρισε. «Μιλήστε σ όλους για την αυτοθυσία. Ο κόσμος να μάθει.» «Θα μιλήσω.» «Πεθαίνουμε για να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι, να μη σκοτώνουν τα παιδιά μας στα κελιά. Να μιλήσεις γι αυτό.»

7 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ Το παιδί που άκουσε τη μάνα του να μιλάει έβγαλε φωνούλες χαράς και προσπάθησε να τεντωθεί προς τη γυναίκα που ήταν στο κρεβάτι. Εκείνη γύρισε αδύναμα το κεφάλι της προς την πλευρά του. Άγγιξε με τα σκελετωμένα δάχτυλά της τις γροθίτσες του μωρού. Τα χείλη της τσιτώθηκαν πάλι, χαμογελούσε. «Για να ζήσει ο γιος μου ελεύθερος Όχι πως δεν τον αγαπώ, αλλά για την απελευθέρωση όλων, για ν ακουστεί η φωνή μας.» Το χέρι της έπεσε πάλι στο πλάι, ξανάκλεισε τα μάτια. «Σήμερα είχε πολλούς επισκέπτες, κουράστηκε» είπε η Ντερίν. Πήρε το παιδί από το κορίτσι και το σήκωσε στην αγκαλιά της. «Άντε, Ουμούτ, εμείς πάμε στο σπίτι. Η μαμά θα κοιμηθεί.» Την ώρα που βγαίναμε μαζί από το δωμάτιο ένιωσα για πρώτη φορά θυμό απέναντί της. Επειδή συμμετείχε σ αυτή την ακολουθία θανάτου, επειδή δεν εμπόδιζε τη γυναίκα να πεθάνει, έμενε θεατής, την υποστήριζε, στεκόταν απέναντι στο θάνατο με δεμένα τα χέρια. Βγαίνοντας απ την πόρτα φώναξε προς τις γυναίκες με τα άσπρα κεφαλομάντιλα και τις κόκκινες μπάντες, που κοίταζαν με μάτια γεμάτα ερωτηματικά: «Πάω σπίτι, το παιδί κουράστηκε. Αύριο πρωί θα έρθω νωρίς. Αν έρθει άλλος επισκέπτης για την Γκιούλνταλου να πείτε ότι σήμερα κουράστηκε πολύ κι έχει ανάγκη από ξεκούραση.» Ύστερα γύρισε σ εμένα: «Αυτές μόλις τώρα ξεκίνησαν τη νηστεία θανάτου. Χθες γιορτάσανε τη νύχτα της χένας και φόρεσαν στο μέτωπο τις κόκκινες μπάντες τους». «Μου είναι αδύνατο, πραγματικά, να πιστέψω ότι μετέχεις σ αυτή την τρέλα, ότι ευλογείς το θάνατο. Πώς πώς είναι δυνατόν αυτούς τους κακόμοιρους ανθρώπους, τη μάνα αυτού του παιδιού, πώς πώς;» «Αυτοί οι άνθρωποι είχαν την τόλμη να κάνουν την επιλογή τους. Δεν είναι κακόμοιροι. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζει σύμ-

8 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ φωνα με τα πιστεύω του, το ίδιο και να πεθάνει σύμφωνα με αυτά. Δεν νομίζω ότι μπορείς να το καταλάβεις, Τέο. Όπως αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν το νόημα της πόρτας σου, το πόσο σημαντική είναι για σένα, έτσι κι εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις εκείνους.» Σταμάτησε στη μέση του δρόμου. Έσφιξε το παιδί στην αγκαλιά της. «Γιατί ήρθες, Τέο;» είπε στα αγγλικά. «Τι ήταν αυτό που ήθελες να δεις και να μάθεις;» Η δυσπιστία και η εχθρότητα που υπήρχαν στη φωνή της αλλά και η αποξένωση που προκαλούσαν τα αγγλικά μέσα σ αυτό το περιβάλλον, ήταν κάτι το αβάσταχτο. «Πηγαίνω στην Αλεξάνδρεια. Ήθελα να σε αποχαιρετίσω πριν φύγω.» Δεν φάνηκε να την ενδιαφέρει. Ήταν νευρική και ανήσυχη. Κοίταζε συνέχεια γύρω. Έμοιαζε να μη θέλει να τη δουν μ εμένα δίπλα της. «Καλύτερα να φύγεις. Δεν ξέρω σε τι σημείο βρίσκεται η έρευνά σου, αλλά θα το έχεις καταλάβει κι ο ίδιος ότι δεν ανήκεις εδώ. Θα είναι καλύτερα να φύγεις και για δική σου ασφάλεια.» «Ξέρεις κάτι, Ντερίν;» «Ξέρω ότι κυκλοφορείς ανάμεσά μας και δημιουργείς υποψίες. Η ιστορία σου για την πόρτα δεν είναι πιστευτή. Από πού έρχεσαι, ποιος είσαι, τι ζητάς; Δεν υπάρχει πειστική απάντηση σ αυτές τις ερωτήσεις.» Με πονάει, με πονάει πολύ. Η ιστορία μου με την πόρτα δεν είναι πειστική, αυτό είναι αλήθεια. Ούτε εγώ πείθομαι πλέον. Δεν ξέρω πια τι ζητάω. «Με υποπτεύεσαι.» «Δεν ξέρω. Μπορεί να σε αδικώ. Αλλά νομίζω ότι θα είναι καλύτερα για όλους μας να φύγεις.»

9 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ «Τι παράξενο! Όποιον συναντήσω τώρα τελευταία μου λέει να φύγω. Εντάξει, γι αυτό είχα έρθει άλλωστε, για να σε αποχαιρετίσω.» Προσπαθούσα να φαίνομαι ευδιάθετος, ή τουλάχιστον να φέρομαι με φυσικό τρόπο. Δεν ήξερα τι να κάνω, έσκυψα λίγο αμήχανα να τη φιλήσω στο μάγουλο ένα φιλί αποχαιρετισμού. Το παιδί στην αγκαλιά της περπάτησε τα δάχτυλά του πάνω στο πρόσωπό μου. Ήταν μια πολύ χαριτωμένη εικόνα. Αλλά δεν ήταν αρκετή για να ξεπεραστεί το χάσμα που υπήρχε ανάμεσά μας. Οπισθοχώρησα μερικά βήματα και την κοίταξα με το μωρό στην αγκαλιά. Όχι, αυτή δεν ήταν πια η παράσταση της αιώνιας μάνας που κρατούσε το Χριστό βρέφος. Είχε σβήσει το εσωτερικό φως που έλαμπε στο πρόσωπό της, δεν υπήρχε ίχνος από εκείνη την ασάλευτη γαλήνη που άπλωνε γύρω, και το βλέμμα της δεν ήταν μυστηριακό, ήταν ένα κοινό βλέμμα. Τώρα πια ήταν μια κουρασμένη, αποκαμωμένη γυναίκα, που επέστρεφε από τη δουλειά με το παιδί της στην αγκαλιά. Είχε χάσει το μαγικό στοιχείο της. Παρ ότι που τα ανοιχτόχρωμα ροζ λουλούδια της αμυγδαλιάς στέκονταν στο κλαδί πίσω της και πλαισίωναν σαν κορώνα το όμορφο κεφάλι της, εντούτοις δεν παρέπεμπε ούτε σε πίνακες της Αναγέννησης, ούτε σε εικονίσματα, ούτε σε ψηφιδωτά. Ήταν τόσο κοινή, ώστε δεν επέτρεπε κανένα συνειρμό, κοινή σε βαθμό που να προξενεί οδύνη στο βλέμμα και την ψυχή όποιου βρισκόταν απέναντί της. Αυτοί οι λόφοι, τα σπίτια, οι δρόμοι, οι άνθρωποι που ξάπλωναν να πεθάνουν, η μάνα που αργοπέθαινε, το παιδί που κρατούσε στην αγκαλιά της. Όλη αυτή η πραγματικότητα είχε κολλήσει στο πετσί της. Είχε χαθεί η μαγεία του εργκουβάν, της κουτσουπιάς. «Έχε γεια» της είπα στα τουρκικά αυτή τη φορά. Για μια στιγμή σκέφτηκα να της πω ότι στ αλήθεια έψαχνα μια πόρτα μέσα στο βυζαντινό τείχος, ότι δεν είχα καμιά άλλη σύνδεση πέρα από το στόχο να πετύχω κάτι στον επιστημονικό μου τομέα, κι ότι πλανιόταν οι-

10 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ κτρά. Μετά μου φάνηκε πως δεν θα είχε νόημα και το άφησα. Είδα να έρχεται από την άλλη πλευρά ο νεαρός των φτωχομαχαλάδων με τον οποίο τα είχαμε τσουγγρίσει λίγο νωρίτερα στο σπίτι της. Χωρίς να πω τίποτα ξεκίνησα με μεγάλα βήματα να κατεβαίνω την κατηφόρα. Βγήκα στο δρόμο της αγοράς και πήρα το πρώτο μίνιμπους που πέρασε.

11 II «Έχε γεια» είπε. Νόμισα ότι θα έλεγε κάτι ακόμα, όμως όχι γύρισε και απομακρύνθηκε με μεγάλα βήματα στην κατηφόρα. Έμεινα με το παιδί στην αγκαλιά να τον κοιτάζω, με μια μικρή, πολύ μικρή σουβλιά μέσα μου. Σκέφτηκα ότι δεν θα ξαναβλεπόμασταν πια, οι δρόμοι μας δεν θα συναντιόνταν. Είχα μια άσχημη αίσθηση, μια βαθιά δυσφορία, σαν να είχα προδώσει έναν παλιό φίλο. Αναρωτήθηκα: ήταν μετάνιωμα ή ενοχή; Ούτε το ένα ούτε το άλλο ήταν η θολούρα και ο εκνευρισμός για την υποψία που δεν είχε επαληθευτεί ή που φοβόμουν μήπως επαληθευτεί Δύο χρόνια πριν είχα βρει και πειστική και ενδιαφέρουσα την ιστορία του Τέο με την Ξυλόκερκο πόρτα, τι ήταν τώρα εκείνο που την έκανε ύποπτη; Δεν ήξερα. «Οι αποδείξεις» είχε πει ο Κερέμ Αλί την τελευταία φορά που αρπαχτήκαμε γι αυτό το θέμα. Ποιες αποδείξεις; «Η ηγεσία δεν είναι υποχρεωμένη να δίνει εξηγήσεις για τα πάντα. Μπορεί να γίνεται συζήτηση για τις μορφές δράσης αλλά καμία συζήτηση για θέματα που απαιτούν μυστικότητα. Πρέπει ν ακολουθούνται οι οδηγίες, τελεία!» Η δυσφορία μου περίσσεψε όταν είδα το νέο παιδί που ανέβαινε βιαστικά την ανηφόρα. Ο Κερέμ Αλί μου είχε πει ότι για κάποιο διάστημα δεν θα φαινόταν σ αυτά τα μέρη και ο σύνδεσμός μου με την οργάνωση θα γινόταν μέσω του «συντρόφου με το συνθηματικό όνομα Ζιγιά». Η στάση και το ύφος του μου έλεγαν ότι είχε ανέβει

12 8 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ σε σημαντική θέση, έκανε σημαντική δουλειά. Ακόμη κι αν δεν ίσχυε, πάντως είχε προσπαθήσει να μου αφήσει τέτοια εντύπωση. Ίσως για να καταπραΰνει το θυμό του, να αποκαταστήσει την προσβλημένη περηφάνια του, να δημιουργήσει ένα αίσθημα ανωτερότητας. Το ύφος του έλεγε «Εσύ με απορρίπτεις αλλά αν ήξερες τι σπουδαίος είμαι» Το τελευταίο πρόσωπο που θα ήθελα να δω εκείνη τη στιγμή ήταν ο «σύντροφος με το συνθηματικό όνομα Ζιγιά». Αυτό το νεαρό παιδί του λαού με γέμιζε με φόβο. Φοβόμουν μήπως με είχε δει με τον Τέο, μήπως κλονιζόταν η εμπιστοσύνη του σ εμένα, που με χίλιους κόπους την είχα κερδίσει, κι ακόμα χειρότερα φοβόμουν μήπως χαρακτηριζόμουν πράκτορας. Ήταν ένας ύπουλος φόβος, χωρίς βάση, χωρίς νόημα, ίσα ίσα να σε κάνει να ντρέπεσαι για τον εαυτό σου. Είχε στο πρόσωπο την παιδιάστικη μάσκα σοβαρότητας που φορούσε όταν ήταν να πει κάτι σπουδαίο. Σίγουρα θα είχε δει τον Τέο, θα τον είχε δει και που με φίλησε. Το παιδί πάλευε στην αγκαλιά μου, ήθελε να φύγει, να βρεθεί κάτω και να τρέξει. Το κατέβασα κρατώντας του σφιχτά το χέρι. «Γεια, θέλεις κάτι;» «Περνούσα απ έξω, είδα την πόρτα ανοιχτή και αναρωτήθηκα. Αυτός που μιλούσες πριν είχε μπει στο σπίτι σου, έψαχνε κάτι.» «Με είχαν φωνάξει από κάτω, από της Γκιούλνταλου. Πήρα βιαστικά τον Ουμούτ κι έτρεξα εκεί. Θα πρέπει μες στη βιασύνη μου να άφησα την πόρτα ανοιχτή. Να σαι καλά για το ενδιαφέρον σου.» «Εμείς θαρρούσαμε ότι αυτός ο άνθρωπος είχε φύγει εδώ και καιρό. Τι θέλει ακόμη μαζί σου, γιατί γυρίζει εδώ, τι γύρευε στο σπίτι;» «Είναι δύσκολο να σου απαντήσω σε τόσες ερωτήσεις που μου κάνεις. Εμένα έψαχνε μάλλον, γιατί με είχε πάρει τηλέφωνο να μου πει ότι θα ρχόταν, αλλά το ξέχασα έτσι βιαστικά που έφυγα.

13 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ 9 Αν θες να μάθεις, μου είπε ότι ήρθε για να μ αποχαιρετήσει. Είπε ότι φεύγει.» «Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο φίλος σου. Είδα που φιλιόσασταν.» Μου ήρθε να του αστράψω μια σφαλιάρα ή να του ρίξω μια βρισιά από αυτές που είχα μάθει σε τούτα τα μέρη και μετά να τα παρατήσω και να φύγω. Αλλά ο φόβος, εκείνος ο απαίσιος φόβος «Τον Τέο μού τον γνώρισε ένας φίλος του πατέρα μου, τον πρώτο καιρό που είχε έρθει στην Τουρκία. Τον είχα βοηθήσει τότε να βρει σπίτι, να περπατήσει και να δει την πόλη. Τέλος πάντων. Τι ψάχνεις να μάθεις, σύντροφε Ζιγιά;» Δεν κατάλαβα αν έπιασε τον ειρωνικό τόνο στη φωνή μου όταν έλεγα «σύντροφε Ζιγιά» αλλά οι ζάρες στο μέτωπό του βάθαιναν και κρέμασε ακόμη πιο πολύ τα μούτρα. «Ποιος ήταν ο φίλος του πατέρα σου, συντρόφισσα;» Τώρα και η δική του φωνή ήταν ειρωνική. «Ένας καθηγητής της βυζαντινής τέχνης, ο Μετέ Ίνσαλαν. Τον ξέρεις;» «Δεν τον ξέρω αλλά ξέρουμε τον πατέρα σου. Μπορεί το καθήκον μου να περιορίζεται στο να σε προσέχω και να σου εξασφαλίζω επαφή με την οργάνωση, ωστόσο έχω την ευθύνη να μεταφέρω αυτά που βλέπω κι ακούω. Όπως κάθε μέλος ή συμπαθών.» Την ώρα που έτρεχα να προλάβω τον Ουμούτ, που μου είχε ξεφύγει κι έτρεχε προς ένα σκυλάκι στην άκρη του δρόμου, αντήχησαν μέσα στο κεφάλι μου οι λέξεις «ξέρουμε τον πατέρα σου». Γύρισα απότομα. «Είπες κάτι για τον πατέρα μου; Δεν μπόρεσα ν ακούσω καλά έτσι που έτρεχα να προλάβω το παιδί.» Το πρόσωπό του πήρε την έκφραση του αιφνιδιασμού και της σαστιμάρας που έχει ένα παιδί όταν το πιάνουν στα πράσα. «Αν κατάλαβα καλά είπες ότι ξέρετε τον πατέρα μου. Ποιοι είστε εσείς ; Και πώς τον ξέρετε; Κάνατε μαζί φαντάροι;»

14 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ Είχα μάθει από τον Κερέμ Αλί αυτή την έκφραση. «Ο τύπος μού είπε ότι με ξέρει κι εγώ τον ρώτησα κάναμε μαζί φαντάροι;» Του άρεσαν τέτοιου είδους φράσεις. Είχα τσαντιστεί για τα καλά, επανέλαβα για να του σπάσω τα νεύρα: «Ποιοι είστε εσείς που γνωρίζετε τον πατέρα μου; Πώς τον γνωρίζατε; Τι σόι ήταν; Έτσι δε ρωτάνε στις κηδείες, σύντροφε Ζιγιά;» «Τον ξέρουμε ως σημαντικό πράκτορα του κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας, ως άτομο που είχε βουτήξει τα χέρια του στο αίμα των πιο γενναίων συντρόφων μας, οι οποίοι εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.» Είχε πέσει στην παγίδα. Είχε ηττηθεί από την οργή του επαναστάτη νεολαίου κι είχε μιλήσει παραπάνω απ όσο έπρεπε. Μπορεί να το συνειδητοποιούσε τώρα αλλά ήταν αργά. «Ο πατέρας μου είχε καθαρά χέρια» είπα. «Ο αξιότιμος πατέρας σου είχε βάλει την υπογραφή του στις εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες και στις αιματηρές επιχειρήσεις που έγιναν το Το ξέρουν όλοι. Τώρα το έμαθες κι εσύ, αν δεν το ήξερες. Έχεις το καθήκον να δώσεις αποδείξεις για τον εαυτό σου στην οργάνωση, συντρόφισσα. Με τις μεγάλες κουβέντες δεν θα φτάσεις πουθενά. Το γιατί ζεις εδώ είναι ένα ερωτηματικό για εμάς. Είσαι υποχρεωμένη να εξηγήσεις για ποιο λόγο έφυγες από τους πολυτελείς οικισμούς, από τις βίλες, τα γιοτ και τα μπαρ, και ήρθες στους λόφους, στα αυθαίρετα. Πρέπει να δώσεις αποδείξεις για τον εαυτό σου. Εσύ πρέπει να δώσεις λογαριασμό, όχι εμείς. Κι αυτό δεν γίνεται όταν φιλιέσαι με πράκτορες της CIA. Οι αγαπημένοι φίλοι σου έχουν τα χέρια τους βαμμένα με αίμα συντρόφων μας.» Μου γυρίζει το στομάχι. Δεν μ ενδιαφέρει άλλο να τον προβοκάρω και να τον κάνω να μιλήσει, όμως δεν μπορώ να συγκρατηθώ και ξεφωνίζω:

15 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ «Πήγαινε και πες στους συντρόφους σου καθένας να καθαρίσει το αίμα απ τα δικά του χέρια. Αν είναι να μιλήσουμε για αίμα, ας το σκεφτούν εκείνοι που βούτηξαν τα χέρια στο αίμα των συντρόφων και των φίλων τους. Κάνε μου δρόμο να περάσω τώρα. Το παιδί πείνασε, πρέπει να γυρίσω σπίτι. Αρκετά, δεν αντέχω άλλο την παράνοιά σας. Λες και δεν έχει άλλη δουλειά η CIA παρά ν ασχολείται μαζί σας! Κοίτα! Σ εκείνα τα σπίτια πεθαίνουν άνθρωποι. Τι κάνετε εκτός από το να τους χειροκροτάτε και να φωνάζετε συνθήματα; Και να ρίχνετε λάσπη σε όσους προσπαθούν να κάνουν κάτι;» Άρπαξα το παιδί, το έσφιξα στο στήθος μου και τράβηξα για το σπίτι χωρίς να γυρίσω να κοιτάξω πίσω. Ήθελα να βάλω τα κλάματα. Προσπάθησα να σταματήσω την τρεμούλα στα χέρια μου, να εμποδίσω τα αναφιλητά που μ έπνιγαν. Ηρέμησα λίγο όταν έφτασα σπίτι. Εκεί σωριάστηκα στην πλαστική καρέκλα του κήπου κάτω από την πέργολα. Ο Φέλιξ σηκώθηκε από τη γωνιά όπου λιαζόταν, τεντώθηκε κι ήρθε να τριφτεί στα πόδια μου, πεινούσε. Ο Ουμούτ προσπαθούσε να του αρπάξει την ουρά, του είπα να προσέχει «Αν τον πονέσεις ο γάτος θα σε γρατσουνίσει». Το βλέμμα μου έπεσε στα λουλούδια που είχαν μείνει αφρόντιστα στις γλάστρες και ήταν ξερά και μαραμένα. Εδώ κι εκεί μέσα στον μικρό κήπο είχαν ανθίσει καχεκτικές τουλίπες και ζουμπούλια από τους βολβούς που είχε φυτέψει με πολλή φροντίδα η Γκιούλνταλου την περασμένη άνοιξη. Το φιντάνι της κουτσουπιάς, δώρο της εμμονής του Τέο, ήταν ολάνθιστο από την κορφή ως κάτω σε πείσμα του μεγέθους και της εγκατάλειψής του. Από το σημείο που καθόμουν έβλεπα το Βόσπορο, τους απέναντι λόφους, τη γέφυρα, όλη αυτή την εκθαμβωτική θέα, της οποίας η ομορφιά είχε δουλέψει μέσα μου από την πρώτη στιγμή που ήρθα σ αυτό το σπίτι. Αλλά αφότου η Γκιούλνταλου μου άφησε το παιδί και ξάπλωσε να πεθάνει, δεν ενδιαφέρθηκα ούτε για κήπο, γλάστρες και λουλούδια, ούτε για τον πε-

16 2 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ ρίγυρο και τη θέα. Ήταν λες και τα έβλεπα όλα πρώτη φορά. Κι αυτό που έβλεπα, ποιος ξέρει γιατί, δεν μου άνοιγε την καρδιά, αντίθετα, μου την έσφιγγε. «Να βλέπεις με τα μάτια της καρδιάς» έλεγε η Ουλκιού. Αυτό μάλλον εννοούσε. Τα πράγματα είναι όπως πάντα: Τα λουλούδια, ο μικρός κήπος, αυτό το σπίτι, το παιδί, η γάτα, οι λόφοι του Βοσπόρου με τις κουτσουπιές, είναι πάντα τα ίδια, το ξέρω. Η καρδιά μου όμως δεν είναι. Έχει χάσει την αγνότητα, την αθωότητά της. Και μαζί μ αυτά έφυγε και η ομορφιά, η λαμπεράδα, το χρώμα των πραγμάτων. «Οι εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες και οι αιματηρές επιχειρήσεις του 92-9 έχουν την υπογραφή του πατέρα σου!» Όσο αυξάνει η αίσθησή τους ότι βρίσκονται σε κατάσταση πολιορκίας, όσο αυξάνει η απελπισία και η καταστολή, τόσο πιο έντονη γίνεται η παράνοια αυτών των ανθρώπων. Ή μαύρο ή άσπρο, ή οπαδοί ή εχθροί. Αν δεν σκέφτεσαι όπως εμείς, αν δεν υποστηρίζεις ό,τι κάνουμε εμείς, σημαίνει ότι είσαι αντίπαλος. «Όποιος δεν είναι μαζί μας θα τον βγάλουμε απ τη μέση». Τον Ουμούτ τον σκότωσαν στις επιχειρήσεις του 992. Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε μήπως ο Αρούν Μουράτ εν γνώσει ή εν αγνοία του έβαλε να σκοτώσουν το ίδιο το παιδί του; Τι δουλειά έκανε πραγματικά ο πατέρας μου; Ο επιτυχημένος διπλωμάτης που είχε ταχθεί στην υπηρεσία του κράτους, ο σεβαστός, ανώτερης κλίμακας, γραφειοκράτης, ο άνθρωπος που πέθανε από τις σφαίρες που του έριξαν οι προδότες διασπαστές της πατρίδας. Αυτά είχαν ειπωθεί στους λόγους που εκφωνήθηκαν στη, δημοσία δαπάνη, κηδεία του. Θυμόμουν, από τότε που ήμουν μικρή ακόμα, τη γιαγιά μου να καυχιέται με υπεροπτικό ύφος: «Ο Αρούν βρίσκεται πάντα σε σημαντικά κρατικά πόστα». Ποιες ήταν αυτές οι σημαντικές θέσεις; Τι προσπαθούσε να μου πει η Ουλκιού τότε που είχαμε συναντηθεί στην πρεσβεία στο Παρίσι; Τι ήξερε, τι υποπτευόταν; Γιατί ήταν τόσο απρόθυμη να ψάξει γύρω από το θάνατο του ίδιου του

17 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ παιδιού της; Θυμάμαι την πρώτη φορά που ήρθαμε εδώ ψάχνοντας για τα ίχνη του Ουμούτ. Εγώ την είχα παρασύρει. Έδειχνε σαν να υπήρχε κάτι που φοβόταν να μάθει. Τα χέρια του μπαμπά μου με λεπτά, μακριά δάχτυλα, εκλεπτυσμένα αλλά δυνατά, αντρικά χέρια. Τα χέρια του μπαμπά μου έχουν αίμα! Το αίμα του Ουμούτ, του αδελφού του Κερέμ Αλί και τόσων άλλων! Μα θα πιστέψω ό,τι μου είπε ο ψευτοαγωνιστής; Αυτά είναι η παράνοια της οργάνωσης, πρωτόγονες θεωρίες συνωμοσίας. Τρέφονται με τέτοια πράγματα, ακονίζουν το μίσος και το θυμό τους, τα θεωρούν επαναστατικότητα. Σάμπως δεν τους ξέρω; Ο μπαμπάς μου πώς έμπαινε αθόρυβα στην κάμαρά μου όταν επέστρεφε από τα ταξίδια. Στην αρχή έκανα πως κοιμάμαι και μετά ορμούσα στην αγκαλιά του. Το άρωμα Ντάβιντοφ, το ωραίο καστανό του κεφάλι, τα δυνατά μπράτσα, τα όμορφα χέρια του. Το πώς μου ψιθύριζε στ αυτί «όμορφή μου κοπέλα». Τα παιχνίδια που παίζαμε οι δυο μας χωρίς να βαριέται ποτέ. Το ενδιαφέρον του για μένα που ενοχλούσε τη μαμά και την έκανε να ζηλεύει. Και μετά, που μας άφηνε κι έφευγε «Μη φεύγεις, μπαμπά, θα μου λείψεις.» «Πρέπει να σου λείψω λίγο για να χαρείς όταν θα επιστρέψω, κοριτσάκι μου.» Πάντα φοβόμουν ότι δεν θα επιστρέψει, όμως επέστρεφε. Όταν έφευγε, ένιωθα μόνη και απροστάτευτη. Σκεφτόμουν τότε ότι βρισκόταν σε κάποιο μέρος της γης, ότι μ αγαπούσε και θα γύριζε οπωσδήποτε, και ησύχαζα. Στο σπίτι μας οι βαριές κουρτίνες του σαλονιού ήταν μονίμως κλειστές, τα καλύμματα των επίπλων, που ήταν ογκώδεις αντίκες, σηκώνονταν μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις, κανείς δεν μιλούσε φωναχτά και δεν ακουγόταν γέλιο. Η οικοδέσποινα περνούσε μεγάλο μέρος της μέρας στην κάμαρά της και μόνο όταν ήταν ο μπαμπάς στο σπίτι ή όταν γινόταν κάποιο κάλεσμα, τρώγαμε όλοι μαζί στο μεγάλο τραπέζι. Ακόμη και τα παιχνίδια στο δωμάτιό μου έπρεπε να είναι πάντα σε τάξη, πάντα στο ίδιο σημείο. Αυτή η αποπνικτική ατμόσφαιρα διαλυό-

18 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ ταν μόνο όταν έπαιζα με τον μπαμπά και το σπίτι γέμιζε με τις δικές μου φωνές και τα γέλια των δυο μας, όλο τον υπόλοιπο καιρό έμοιαζε με μοναστήρι. Πήρα την άδεια γλάστρα που ήταν εκεί δίπλα και την εκσφενδόνισα στον τοίχο. Έσπασε με θόρυβο και τα κομμάτια της σκόρπισαν γύρω. Η γάτα το σκασε φοβισμένη και το παιδί έβαλε τα κλάματα. Όχι μόνο τη γλάστρα μα και το σπίτι ολόκληρο να γκρέμιζα, δεν θ αρκούσε για να διαλύσω τη μοναξιά, την απόγνωση και το φόβο που ένιωθα. Μπήκα στο σπίτι κλαίγοντας και τραβώντας το παιδί μαζί μου. Νόμιζα ότι το αγαπούσα αυτό το σπίτι, κι όμως τώρα φαινόταν στα μάτια μου άθλιο, φτωχικό και πέρα για πέρα άδειο. Τη στιγμή τούτη, το ερώτημα για ποιο λόγο ήμουν εδώ ούτε απάντηση είχε ούτε κανένα νόημα. Η γυναίκα που είχε ξαπλώσει να πεθάνει στο κάτω σπίτι, το παιδί που είχαν αφήσει στα χέρια μου με κρατούσαν δεμένη, σαν αλυσίδες, σαν χειροπέδες σ αυτόν το λόφο. Και μάλιστα από δική μου επιλογή, με τη θέλησή μου. Πήγα στην κουζίνα κι άρχισα να ετοιμάζω φαΐ για τον Ουμούτ, με μηχανικές κινήσεις, χωρίς να πολυσκέφτομαι τι κάνω. Ζέστανα τη σούπα λαχανικών που είχε περισσέψει από την προηγούμενη. Έβαλα δυο μπιφτέκια στη σχάρα. Η μυρωδιά τους, αντί να με κάνει να τα λιμπιστώ και να μου ανοίξει την όρεξη, μου έφερε περισσότερο ανακάτεμα στο στομάχι. Το κλάμα μου δεν έλεγε να σταματήσει. Δεν προλάβαινα να εμποδίσω τα δάκρυα που έσταζαν μέσα στη σούπα, στη σχάρα, στο παιδικό πιάτο. Πήρα τα μπιφτέκια μισοψημένα μισοάψητα και τα έβαλα στο πιάτο, κάθισα το παιδί στο καρεκλάκι του, σφούγγισα τα μάτια μου. Το μωρό άπλωσε τα χέρια στα μάγουλά μου κι άρχισε να μου κάνει γελάκια. «Μαμά, μαμά, μαμά» έλεγε και ξανάλεγε. Λες και προσπαθούσε να φανεί χαριτωμένο, να με καλοπιάσει, να με κάνει να συγχωρήσω κάποια αταξία που δεν είχε κάνει. Ήταν κι αυτό μόνο, απροστάτευτο και σε απόγνωση, ίδια με μένα. Εγώ το ήξερα, εκείνο όμως όχι, δεν το χε

19 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ μάθει ακόμα. Πήρα το κεφάλι του και το έσφιξα με αγάπη στο στήθος μου. Να το έπαιρνα μαζί μου και να φευγα από δω. Να φτιάχναμε μια νέα ζωή, σε άλλο τόπο, σε άλλο κόσμο. Όσο το τάιζα σιγά σιγά ηρέμησα. Φώναξα το γάτο και του έδωσα ό,τι μπιφτέκι δεν είχε φάει το παιδί, αφού το ανακάτεψα με ψίχα ψωμιού. Το γατί βάλθηκε να τρώει βγάζοντας θαρρετά νιαουρίσματα. Με τον Ουμούτ το παρακολουθούσαμε κάμποση ώρα. Κοιτάζοντας το Φέλιξ θυμήθηκα τον γιο εκείνου του ανθρώπου που έμενε στη γειτονιά με τα διακόσια ογδόντα πέντε σκαλοπάτια. Είχε επιστρέψει ύστερα από χρόνια και τον χτύπησαν. Μια εκτέλεση της οργάνωσης, που έγινε χωρίς να προηγηθεί συζήτηση και μάλιστα μια άδικη εκτέλεση κάποιοι θεωρούσαν ότι είχαν το δικαίωμα, τη δικαιοδοσία να το κάνουν «Είχε αίμα στα χέρια του ο πατέρας σου» είχε πει. Και ποιος έχει χέρια καθαρά; Πάλι μαύρισε το μέσα μου, η πλάτη μου ανατρίχιασε. Ρίχτηκα στη δουλειά. Έπλυνα τα πιάτα, συγύρισα. Είχε ένα σωρό άπλυτα ρούχα, γέμισα το πλυντήριο και το έβαλα να δουλέψει. Τι πολλά βρόμικα ρούχα μαζεύονται όταν υπάρχει παιδί στο σπίτι. Τι ωραία που σιδέρωνε η Γκιούλνταλου. Παραπονιόταν, έλεγε «Τι κακό χούι κι αυτό, κάνω των ξένων τη δουλειά σαν να είναι δουλειά του σπιτιού μου. Όταν σιδερώνω δεν μπορώ να αφήσω ούτε τόση δα τσάκα, ούτε μια γραμμούλα. Αν θέλεις να κάνεις την παραδουλεύτρα πρέπει να αφήνεις και λίγο λάσκα. Δεν γίνεται να σου βγαίνει η ψυχή για να παστρέψεις τη βρομιά του κόσμου.» Όταν μιλούσε για τα ερωτικά και τα σεξουαλικά, το πρόσωπό της έπαιρνε φωτιά και τα λεγε με ντροπαλή φωνή αλλά γεμάτη πόθο: «Μου το έκανε απανωτά, ένα σωρό φορές, ο Χουσεΐν, και με φιλιά και χάδια. Έφευγε η γη κάτω απ τα πόδια μας, ντροπή δεν ξέραμε τι είναι». Και μετά έπιανε να τραγουδάει «Η κάμαρά μου είναι ασβεστωμένη, το πρόσωπό μου γελαστό, γδύσου κι έλα στον κόρφο μου, ο ίδρος μου είναι γιατρικό». Την έχω πεθυμήσει την Γκιούλνταλου, μου έχει λείψει,

20 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ τώρα το καταλαβαίνω. Πώς λένε, νιώθω μια σουβλιά μέσα μου, έτσι, είναι σαν να έχει καθίσει μια πέτρα στο στήθος μου. Η Γκιούλνταλου δεν υπάρχει πια. Η γυναίκα που είναι στο παραπάνω σπίτι δεν είναι η Γκιούλνταλου. Η Γκιούλνταλου πεθαίνει. Ίσως για χάρη της οργάνωσης, ίσως για τον αγώνα, ίσως επειδή χάλασε η καρδιά της με τον Χουσεΐν που πήρε τα βουνά και δεν ξαναγύρισε, και το κάνει για να τον τιμωρήσει. Μπήκα στο μπάνιο. Ήταν το μπάνιο ενός αυθαίρετου, που όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να το ομορφύνω, ήταν γεμάτο πλαστικούς κουβάδες και λεκάνες. Έμεινα κάμποση ώρα κάτω από το ντους και μετά έτριψα καλά όλο το σώμα μου, κυρίως τα χέρια, με το σφουγγάρι, λες κι ήθελα να τα γδάρω. Όταν στέγνωσα τα μαλλιά μου και βγήκα, ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει και οι ακτίνες του έπεφταν στα τζάμια της απέναντι ακτής. Το παιδί και ο γάτος είχαν αποκοιμηθεί κουλουριασμένα πάνω στο ντιβάνι. Η βραδινή δροσιά της άνοιξης ανακατεμένη με τη μυρωδιά της γλυσίνας γέμιζε το δωμάτιο. Σε πείσμα της φασαρίας και της έντασης ολημερίς, εδώ τώρα ήταν ήσυχα και γαλήνια. Έκλεισα το παράθυρο. Από το κάτω κάτω ράφι της ντουλάπας στη γωνία έβγαλα το μπουκάλι με κονιάκ Χένεσι που είχα κρυμμένο. Είχα πολύ καιρό να πιω. Όσο καθόμασταν στο προσκεφάλι των ανθρώπων που ξάπλωναν για να πεθάνουν τραγουδώντας σαν εμβατήριο το «Για μια εποχή θα πεινάμε», ό,τι κι αν έτρωγες ή έπινες σου καθόταν στο λαιμό. Οι νύχτες της χένας με φαγοπότι, που οργανώνονταν για όσες ξεκινούσαν τη νηστεία θανάτου, πιο πολύ από φαγοπότι θύμιζαν θρησκευτική τελετή, όπου προσφερόταν προς βρώση και πόση το σώμα και το αίμα του Χριστού. Τράβηξα μια γερή ρουφηξιά κονιάκ από το κρυστάλλινο ποτήρι. Ήταν του μπαμπά μου. Του άρεσε να πίνει το κονιάκ του σ αυτό το ποτήρι. Ήταν δεμένος με ορισμένα όμορφα αντικείμενα, θα λεγε κανείς σε βαθμό εξάρτησης, για παράδειγμα αυτό το ποτήρι, η ασημένια ταμπακέρα του με μία μόνο

21 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ 7 πολύτιμη πέτρα πάνω, η κλειδοθήκη που είχε πάρει από την Αίγυπτο και είχε το σχήμα του κλειδιού του άλλου κόσμου, το χρυσό ψαλίδι με το οποίο έκοβε τα πούρα του, κάτι τέτοια αντικείμενα. Ύστερα από το θάνατό του κράτησα το ποτήρι του κονιάκ και το κλειδί του άλλου κόσμου. Πήρα και δύο λινά πουκάμισά του που χαιρόμουν να τα φορώ όσο φαρδιά κι αν μου πεφταν. Κοιτώντας το ποτήρι μού ήρθαν στο νου τα δάχτυλα του μπαμπά, πώς άδραχναν ολόκληρο το κοφτό κρύσταλλο, και τα δυνατά μακριά του χέρια που μέσα τους χανόταν το δικό μου χεράκι. Μια σταγόνα κονιάκ κύλησε από το στόμιο του ποτηριού και την ένιωσα χλιαρή και κολλώδη στα δάχτυλά μου, ανατρίχιασα. Αίμα το αίμα από τα χέρια του Αρούν Μουράτ που μόλυνε κι εμένα! Πάνω που θα εκσφενδόνιζα το ποτήρι συγκρατήθηκα, το ακούμπησα αργά στο τραπεζάκι. Όσο κι αν φοβόμουν την εικόνα που θα προέκυπτε, δεν μπορούσα να καθυστερώ άλλο την ένωση των κομματιών του παζλ αυτό το κατάλαβα. Κατέβασα με τη μία το κονιάκ που είχε απομείνει μέσα στο πατρικό κειμήλιο και πρόσθεσα λίγο ακόμα. Από παιδί ακόμη ήμουν πολύ γρήγορη στο να λύνω παζλ. Τώρα, αυτό που με εμπόδιζε να συμπληρώσω την εικόνα ήταν ο φόβος να έρθω αντιμέτωπη με τις διάφορες αλήθειες. Όμως είχα φτάσει πια στο σημείο να μη φοβάμαι το λύκο. Ήξερα πού έπρεπε να ψάξω για να βρω τα χαμένα κομμάτια. Κοίταξα μέσα μου, ήμουν πανέτοιμη. Βρήκα την Ουλκιού στο κινητό. Ήταν ακόμη στην Καππαδοκία. Είπε: «Εδώ είναι ένας παράδεισος, ένα καταφύγιο ακριβώς όπως το ήθελα». Ρώτησε για τον Τέο. Είπα: «Ήρθε να πει αντίο, φεύγει». Δεν ρώτησε για πού. Είτε το γνώριζε είτε έμοιαζε να μην την ενδιαφέρει. Δεν ήξερα τι είχε συμβεί μεταξύ τους αλλά το ένιωθα ότι κάτι είχε σπάσει, ίσως να είχαν χωρίσει. «Σε έχω ανάγκη» της είπα με όλη την ειλικρίνειά μου. «Η Γκιούλνταλου βαδίζει ολοταχώς προς το θάνατο. Και οι άλλοι το ίδιο. Το κλίμα είναι πολύ βαρύ εδώ, καμιά φορά εί-

22 8 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ ναι σκέτος εφιάλτης. Είναι και το παιδί. Κι άλλα πράγματα που δεν λέγονται στο τηλέφωνο Σ έχω πραγματικά ανάγκη.» «Δεν θ αργήσω να γυρίσω» είπε. «Σ ευχαριστώ που με πήρες, κι εγώ σε χρειάζομαι.» Ένιωσα να ανοίγει πάλι μεταξύ μας η δίοδος επικοινωνίας που για ένα διάστημα είχε κλείσει. Ίσως επειδή ο Τέο έφευγε από τη ζωή μας, ή ίσως επειδή μοιραζόμασταν το ίδιο μυστικό. Υπήρχε ένα άτομο ακόμη στο οποίο ήθελα να τηλεφωνήσω, κάποιος που θα μου έκανε πολύ καλό αυτή την ώρα: ο Τουργκούτ Ερσίν. Είχαμε πολύ καιρό να μιλήσουμε. Δεν μου τηλεφωνούσε. Την τελευταία φορά που είχε πάρει μου είχε πει ότι θα έλειπε στο εξωτερικό για λίγο καιρό. Απ όσο έβλεπα στη εφημερίδα, είχε επιστρέψει, είχε ξαναρχίσει να γράφει. Δεν μιλούσε πια για τις νηστείες μέχρι το θάνατο. Ο κόσμος στην οργάνωση, στα σπίτια της αντίστασης, στις καθημερινές κουβέντες, όταν άνοιγαν να διαβάσουν τις εφημερίδες, αναφερόταν περισσότερο στο όνομά του. Γι αυτόν προοριζόταν η πιο σκληρή κριτική, ως και βλαστήμιες. Περίμεναν ότι θα στεκόταν στο πλευρό τους, και η αδιαφορία που έβλεπαν μεγάλωνε την απόγνωση και ακόνιζε την οργή τους. «Τόσο ήταν το φυτίλι του. Έτσι κι αλλιώς αυτός έδειχνε αριστερά αλλά έβγαινε από τα δεξιά. Φταίει και το κράτος φταίει κι η οργάνωση, ούτε η σούβλα να καεί ούτε και το κοψίδι. Αν δεν έκανε το φερέφωνο στα αφεντικά των ΜΜΕ δεν υπήρχε περίπτωση να τον καθίσει η αστική τάξη στην καρέκλα που κάθεται! Φίλε, μην περιμένεις προκοπή από αποστάτη αριστερό ή επαναστάτη. Όλα είναι κούφια λόγια, ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και ανέγγιχτη, όλα φούμαρα. Αυτοί είναι οι έξυπνοι αριστεροί που υποστηρίζουν τη δημοκρατία ευρωπαϊκού τύπου. Νομίζουν πως θα κερδίσουν την ελευθερία χωρίς κανένα αντίτιμο, μόνο γλείφοντας τον κώλο των ιμπεριαλιστών! Διαφημίζουν την αφεντιά τους πάνω στις δικές μας πλάτες και μόλις το κράτος τους φοβερίσει μαζεύουν την ουρά στα σκέλια» Αυτά και άλλα παρόμοια ήταν τα σχό-

23 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ 9 λιά τους. Όσο πολλαπλασιάζονταν οι θάνατοι και περίσσευε ο πόνος, όσο η αίσθηση της ήττας και ο θυμός γίνονταν εντονότερα, τόσο μεγάλωνε η αδιαλλαξία, η μη ανεκτικότητα και η μοναξιά. Η αντίδρασή τους στα κελιά της απομόνωσης γύριζε ενάντιά τους και απομόνωνε τους ίδιους, καθώς η αγανάκτηση που ένιωθαν για την αδιαφορία και την απάθεια του περίγυρου απέναντι στους θανάτους μετατρεπόταν σε μίσος και τους έκλεινε μέσα στο γκέτο, υψώνοντας γύρω τους τοίχους φτιαγμένους από το ίδιο μίσος και από θυμό. Αυτή η απόγνωση, που δεν ήταν πια εξέγερση αλλά μόνο τυφλός, επιθετικός θυμός, είχε αρχίσει τώρα να με φοβίζει κι εμένα, να με κάνει να πνίγομαι. Αντιστάθηκα λίγο καιρό, αλλά τελικά πήρα τηλέφωνο τον δημοσιογράφο. Την ώρα που σχημάτιζα τον αριθμό στο κινητό, ήμουν αναποφάσιστη, ένιωθα μια ταραχή, ένα ηλεκτρικό ρεύμα να με διαπερνάει από το στήθος μέχρι τα λαγόνια. Μπας και ; Μα όχι, είναι η ψυχολογική κατάσταση που μου προκαλεί ο εφιάλτης αυτών των ημερών, είναι η ανάγκη να καταφύγω κάπου. Μπορεί να είναι ένα απατηλό αίσθημα που νιώθω επειδή φεύγει ο Τέο κι επειδή σκέφτομαι πολύ έντονα τον μπαμπά μου. Ευτυχώς δεν απάντησε στο τηλέφωνο. «Ο αριθμός που καλείτε δεν λειτουργεί προσωρινά. Παρακαλώ αφήστε μήνυμα.» Δεν είχα μήνυμα για να αφήσω, είχα μόνο ανάγκη. Αναρωτήθηκα το λόγο που μ έκανε να ορμώ δεξιά αριστερά παίρνοντας τηλέφωνα. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει. Το παιδί και ο γάτος κοιμόνταν. Το δωμάτιο είχε κρυώσει, μου ήρθε τρεμούλα. Δεν είχε καλοκαιριάσει, τις νύχτες έκανε ψύχρα. Πρέπει να ήπια αρκετό κονιάκ, το κατάλαβα απ την ελαφριά ζαλάδα που είχα στο κεφάλι. Ήμουν μόνη ολομόναχη σε ένα ξένο περιβάλλον, όπου το αίμα προσπαθούσε να ξεπλυθεί με αίμα, όπου κάποιοι ήλπιζαν να βγει ζωή από το θάνατο κι όπου αλώνιζε η καχυποψία κι η αμφιβολία. Δεν αρκούσε μόνο να έχω γενναία καρδιά και μυαλό και να

24 ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ μοιράζομαι τη ζωή τους για να είμαι μια από αυτούς και να ξεπεράσω τη μοναξιά. Χρειαζόταν επίσης εκείνη η αταλάντευτη, η αδιαμφισβήτητη, η τυφλή πίστη αλλά και ο θυμός, η εξέγερση, το μίσος που είχε δουλέψει στο μεδούλι εκείνων των παιδιών των φτωχομαχαλάδων. Ίσως αυτό να ήταν το δυνατό όπλο που ο Κερέμ Αλί έλεγε «ταξικό μίσος». Έκλεισα το κινητό. Έβαλα το παιδί στο κρεβάτι του. Αδιαφορώντας για το στομάχι μου που ανακατωνόταν ήπια ένα ακόμη κονιάκ. Πήρα το γάτο στην αγκαλιά μου, έριξα πάνω μας το κάλυμμα του ντιβανιού και βυθίστηκα στον ύπνο. * * * Όπως το είχε υποσχεθεί, δεν άργησε να επιστρέψει. Είχε φέρει μαζί της δυο μπουκάλια κόκκινο κρασί. «Η περιοχή έχει απίθανο κρασί. Αυτά τα στέλνει η φίλη μου. Έχει μια πολύ ωραία πανσιόν στο Γκιόρεμε, ανάμεσα σε αληθινά πετροκομμένα βράχια 2 είναι σαν να βρίσκεσαι μέσα σε όνειρο, δεν μπορείς να το πιστέψεις. Το κρασί είναι εμφιαλωμένο ειδικά γι αυτήν, έχει δική της ετικέτα.» Με είδε που σώπαινα και πρόσθεσε: «Να είμαι εδώ και να σου μιλώ για κρασιά και καλοπέραση θα μοιάζει μάλλον με το να πάει κανείς να πουλήσει σαλιγκάρια σε γειτονιά μουσουλμάνων». «Η πείνα που υπάρχει εδώ δεν έχει να κάνει με το φαγητό και το ποτό. Και ίσως το ποτό να είναι ο μόνος τρόπος για ν αντέξει κανείς όσα συμβαίνουν.» Περιέφερε το βλέμμα της στο δωμάτιο. «Δεν άλλαξε τίποτα. Η γλυσίνα έξω άνθισε πολύ ωραία φέτος. Κι ο γάτος μια χαρά είναι απ όσο βλέπω. Τι έκανες με το παιδί;» «Τι να κάνω; Να το αφήσω στο δρόμο ή να το κλείσω στο σπίτι και να την κοπανήσω; Ζούμε μαζί. Βοηθάνε κι οι συγγενείς της

25 ΞΥΛΟΚΕΡΚΟΣ ΠΟΡΤΑ Γκιούλνταλου, πότε πότε και καμιά γειτόνισσα. Τα παιδιά δεν είναι τόσο πρόβλημα εδώ, μεγαλώνουν μαζί με όλα τα άλλα. Το άφησα στη γειτόνισσα επειδή θα ρχόσουν, έχει ένα τσούρμο παιδιά το σπίτι της, σφύζει από ζωή. Παίζει εκεί με τα συνομήλικά του. Θα πάμε να τον πάρουμε σε λίγο. Για να πω την αλήθεια τον έχω συνηθίσει.» «Αν υιοθετήσεις και παιδί ο θείος σου θα πάθει απ τον καημό του. Ακόμα κι η μαμά σου θα αντιδράσει.» «Αν είναι ξεμέθυστη βέβαια. Την τελευταία φορά που πήγα στην Άγκυρα κι έμεινα μια εβδομάδα την είδα όλο κι όλο τρεις φορές, πίστεψέ με, και μέναμε στο ίδιο σπίτι. Ή θα κοιμόταν δηλαδή θα ήταν σε νάρκη ή θα είχε αποσυρθεί στο δωμάτιό της για να αναπαυτεί όπως το έλεγε η Μετζμπουρέ, ή θα είχε πάει να παίξει μπριτζ και κουμκάν. Αναρωτιέμαι πώς καταφέρνει να παίζει με τέτοιο κεφάλι, αλλά παίζει, χρόνια τώρα. Το καλοκαίρι στην Άγκυρα, το χειμώνα στο Μπόντρουμ.» Φέρναμε την κουβέντα γύρω γύρω. Ψάχναμε το κλειδί που θα άνοιγε την κλειδωμένη πόρτα, θα ξανάρχιζε τη ροή που είχε κοπεί μεταξύ μας. Εγώ ήμουν στην αναζήτηση των κομματιών του παζλ, αυτή δεν ήταν σε καμιά αναζήτηση. Της είχα πει «Έλα, σε έχω ανάγκη» και ήρθε. Πριν φύγει είχε πει «Δεν έχω κανένα να με περιμένει ούτε είμαι αναγκασμένη να δουλεύω για να βγάλω λεφτά. Έχω βγει στη σύνταξη, και από την επαγγελματική και από την πραγματική ζωή. Είμαι πια ελεύθερη να βρίσκομαι όπου θέλω όποια ώρα θέλω». Της είχα πει ότι έπρεπε να είναι ευτυχισμένη γι αυτό. Μου απάντησε, όπως και πριν, με πίκρα στη φωνή της: «Να ένα ωραίο παράδειγμα αρνητικής ανεξαρτησίας, να είσαι ανεξάρτητη από τη ζωή».

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια Κρεµαστοί Κήποι 38 και 3. Ανελέητο το θερµόµετρο επιβεβαίωσε τους φόβους µου. Είχα µόλις γυρίσει άρων άρων από το πανεπιστήµιο, το µεσηµέρι δεν είχε φτάσει. Ήµουν ζαλισµένη, σχεδόν παραπατούσα ενώ στον

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Ένα Ψάρι στο Αγκίστρι Μια φορά και έναν καιρό πριν περίπου δυο αιώνες μεγάλη καταιγίδα με βροντές και αστραπές

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % "$" %! % "$" ,#&+-.()*+( * #*( $#&*(

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % $ %! % $ ,#&+-.()*+( * #*( $#&*( www.ziti.gr ΜΝΗΜΗ ΠΡΩΤΗ Ο Χάρης 1 Μόλις είχε τελειώσει τη δουλειά στα «επείγοντα» και γύρισε στο δωμάτιο της εφημερίας. Δεν είχε το κουράγιο ούτε το φως να ανάψει. Έκλεισε την πόρτα πίσω του και έπεσε

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα;

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; Σύντομη περιγραφή διερεύνησης: Σκοπός αυτής της διερεύνησης ήταν να κάνουν κάποιες υποθέσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Kατερίνα Αμυγδαλοπούλου, Δ Δημοτικού, 2o Τοπάλειο Δημοτικό Βόλου 13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Ήταν μια φορά ένας Άνθρωπος που έλεγε ότι ήτανε Μάγος. Όπου κι αν

Διαβάστε περισσότερα