ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΨΕΤΕ ΜΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΨΕΤΕ ΜΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ"

Transcript

1

2 ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΨΕΤΕ ΜΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑ Kasey Michaels Μετάφραση: Βασιλειάνα Ζηκίδη ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΛΛΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ A. Β. Ε. Ε. Φειδίου 18, Αθήνα Τηλ.: Τίτλος πρωτοτύπου: How to Beguile a Beauty 2010 Kathryn Seidick 2014 ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΛΛΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ABEE για την ελληνική γλώσσα, κατόπιν συμφωνίας με τη Harlequin Books S.A. All rights reserved. To λογότυπο ΑΡΛΕΚΙΝ και το σχέδιο του Ρόμβου είναι εμπορικά σήματα ιδιοκτησίας της Harlequin Enterprises Limited ή των θυγατρικών εταιρειών της και χρησιμοποιούνται από άλλους κατόπιν αδείας. Η εικόνα εξωφύλλου χρησιμοποιείται κατόπιν συμφωνίας με τη Harlequin Books S.A. All rights reserved. Μετάφραση: Βασιλειάνα Ζηκίδη Επιμέλεια: Έλενα Γιαννούλα Διόρθωση: Σωτηρία Αποστολάκη Το βιβλίο αυτό είναι έργο φαντασίας. Τα ονόματα, οι χαρακτήρες, οι τοποθεσίες και τα περιστατικά είτε είναι προϊόν της φαντασίας του συγγραφέα είτε χρησιμοποιούνται κατά τρόπο μυθιστορηματικό. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα, εν ζωή ή όχι, γεγονότα, τοποθεσίες, ιδρύματα ή επιχειρήσεις είναι εντελώς συμπτωματική. Απαγορεύονται η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική-, η κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του κειμένου με οποιονδήποτε τρόπο -μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλον- χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη, σύμφωνα με το Νόμο 2121/1993 και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. ISBN ΜΕΓΑΛΑ ΚΛΑΣΙΚΑ - ΤΕΥΧΟΣ 43 Τυπώθηκε και βιβλιοδετήθηκε στην Ελλάδα. Made and printed in Greece. Για τον ΤζέικομπΈντουαρντ Σίντικ Καλώς ήρθες στον κόσμο, Τζέικομπ! Ο ήλιος σκόρπιζε τις λαμπερές ακτίνες του καθώς η άμαξα με το χρυσό οικόσημο του Μπέιζινγκστοκ

3 σκαλισμένο στις θύ-ρες της απομακρυνόταν από το λιθόστρωτο με κατεύθυνση την Γκρόβενορ Σκουέαρ. Ο οδηγός της άμαξας, ντυμένος με μια φίνα λιβρέα, τίναξε επιδέξια τα γκέμια, κάνοντας το όχημα να κλυδωνιστεί και τους δύο ιπποκόμους να γαντζωθούν από το κιγκλίδωμα σαν να κρεμόταν η ίδια τους η ζωή απ αυτό. Την άμαξα συνόδευαν τέσσερις έφιπποι ακόλουθοι πάνω σε τέσσερα δυνατά μαύρα άλογα, τα οποία διέσχιζαν ήδη την πλατεία, για να καλπάσουν μέσα από τους δρόμους του Λονδίνου προς τον απέραντο, υπέροχο κόσμο της πρωτόγνωρης αγάπης. Τα μεταλλικά τμήματα της ιπποσκευής κουδούνιζαν καθώς χτυπούσαν μεταξύ τους, ενώ ο ξερός, διακεκομμένος κρότος των σιδερένιων οπλών πάνω στο λιθόστρωτο έδινε το τέμπο του αποχαιρετισμού. Το σκηνικό έμοιαζε σαν να είχε ξεπηδήσει από πίνακα ζωγραφικής που ξαφνικά ζωντάνεψε. Ακολουθώντας την περιπέτεια θα ήταν ο ιδανικός τίτλος, ειδικά αν ο καλλιτέχνης κατά-φερνε να αποθανατίσει το γέλιο της λαίδης Νικόλ Ντότρι, που τώρα είχε βγάλει το καπέλο και ο ήλιος έπεφτε ολόλαμπρος στο πρόσωπό της, φωτίζοντας τη δροσερή, νεανική ομορφιά της. Γέρνοντας επικίνδυνα έξω από το παράθυρο της άμαξας, η Νι-κόλ συνέχισε να κουνάει το χέρι της πανευτυχής και να στέλνει φιλιά στην έπαυλη, μέχρι που η άμαξα έφτασε στο τέλος της πλατείας και εξαφανίστηκε από το οπτικό πεδίο. Αυτό ήταν. Δεν υπήρχε κάτι άλλο να δει. Ακόμη κι ο ήλιος, που είχε καταδεχτεί να κάνει την εμφάνισή του σε μια χρονιά που θα έμενε στην ιστορία για την υγρασία και την αδιάκοπη βροχή, κρύφτηκε πίσω από ένα σύννεφο, κι ο κόσμος έγινε μουντός και γκρίζος ξανά. Η λαίδη Λίντια Ντότρι κατέβασε το ξύλινο πλαίσιο και απομακρύνθηκε από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου της έπαυλης του δούκα του Άσχερστ, για να καθίσει στο βελούδινο γαλάζιο σκαμπό μπροστά από το κρεβάτι της. Κράτησε την πλάτη της ίσια και αλόγιστη σαν βέργα, και τα χέρια της σταυρωμένα πάνω στα γόνατά της, όπως άρμοζε σε μια κυρία -αλλιώς θα έτρεμαν και θα την πρόδιδαν. Παρουσίαζε κι εκείνη μια εικόνα αντάξια ενός πορτραίτου, αλλά χωρίς κανένα ίχνος από τη φλόγα και τη λαμπρότητα της σκηνής της οποίας είχε γίνει μόλις μάρτυρας. Αφού κάθισε για λίγα λεπτά ασάλευτη σαν άγαλμα, η Λίντια άφησε έναν βαθύ αναστεναγμό, με το στήθος της να τραντάζεται σχεδόν δραματικά, προτού επανέλθει τελικά στην ήρεμη αναπνοή της. Στα μάτια ενός απλού παρατηρητή θα ήταν -όπως πάντα- η προσωποποίηση της ηρεμίας. Κανείς δε θα μπορούσε να μαντέψει ότι η καρδιά της χτυπούσε ξέφρενα ή ότι βρισκόταν στα πρόθυρα ενός ξεσπάσματος, όπως θα το χαρακτήριζε η παλιά της γκουβερνάντα. Όχι βέβαια ότι η λαίδη Λίντια ξεσπούσε ποτέ. Για εκείνη, το μόνο που θα κατάφερνες σπάζοντας ένα εύθραυστο αντικείμενο, για παράδειγμα, θα ήταν να μαζεύεις μετά τα κομμάτια. Η δίδυμη αδελφή της, ωστόσο, η άρτι αναχωρήσασα λαίδη Νικόλ, είχε εκδηλώσει αναρίθμητα ξεσπάσματα ως παιδί. Η πιο αξιομνημόνευτη παρέμενε η τελευταία κρίση της, την ημέρα που η μητέρα τους είχε παντρευτεί τον τρίτο σύζυγό της και αμέσως μετά είχε στείλει με συνοπτικές διαδικασίες, γι άλλη μια φορά, τα τρία παιδιά της στο Άσχερστ Χολ. Κατά τα φαινόμενα, τα παιδιά της έπαυαν να έχουν σημασία μόλις έμπαινε ένας νέος άντρας στη ζωή της Έλεν Ντότρι. Εκείνη τη μέρα όμως η Νικόλ αποφάσισε ότι, αφού δεν ήταν άξια σημασίας στα μάτια της μητέρας της, θα γινόταν τουλάχιστον άξια της προσοχής της, εκτοξεύοντας ένα βαρύ ασημένιο βάζο στο κεφάλι του νέου πατριού της. Ας πρόσεχε κι εκείνος κανονικά θα έπρεπε να σκύψει! Η Λίντια χαμογέλασε με την ανάμνηση. Η

4 Νικόλ είχε το ταλέντο να κάνει -μ έναν εξαιρετικά δραματικό τρόπο- όλα όσα η συντηρητική, βαρετή και πάντα επιφυλακτική Λίντια μόνο ονειρευόταν ότι θα έκανε ποτέ. Τώρα όμως η Νικόλ είχε φύγει. Η δίδυμη αδελφή της, το άλλο μισό της καρδιάς της, πήγαινε να συναντήσει τη μητέρα του αρραβωνιαστικού της, του Λούκας Πέιν, μαρκήσιου του Μπέι-ζινγκστοκ - και η ζωή δε θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια για καμία από τις δύο αδελφές. Η Λίντια, στα δεκαοκτώ χρόνια της ζωής της, ποτέ δεν είχε περάσει ούτε μια μέρα χωρίς τη Νικόλ στο πλευρό της. Τη γελαστή, γεμάτη δίψα για περιπέτεια Νικόλ, τη Νικόλ που έβρισκε τη χαρά στο καθετί - και, αν δεν υπήρχε κάτι για να χαρεί, τότε επινοούσε η ίδια έναν κατάλληλο λόγο. Στο πλοίο της ζωής των διδύμων, η Νικόλ ήταν ο αγέρας που φυσούσε στα πανιά, ενώ η Λίντια φανταζόταν συχνά τον εαυτό της σαν την άγκυρα. Η αδελφή της διαφωνούσε μ αυτή την άποψη, επιμένοντας ότι η Λίντια ήταν το πηδάλιο, εκείνη που τις κατηύθυνε σταθερά μέσα από τα στενά περάσματα και τις δυσκολίες της ζωής, εκείνη που γλίτωνε τη Νικόλ από τις κακοτοπιές και την ολοκληρωτική γελοιοποίηση εξαιτίας των παράλογων σχεδίων της. Αλλά η Λίντια ήξερε ότι η αδελφή της απλώς δεν ήθελε να την πληγώσει. Επειδή, όπως όλοι γνώριζαν πολύ καλά, η λαίδη Λίντια Ντό-τρι δεν είχε ίχνος περιπέτειας ή έξαψης μέσα της. Ήταν ήρεμη, ευχάριστη και υπάκουη, και ποτέ δεν προκαλούσε την παραμικρή φασαρία. Η ίδια συχνά σκεφτόταν ότι ακόμη και οι ξύλινες σφήνες που συγκρατούσαν τις ανοιχτές πόρτες ήταν πιο συναρπαστικές από εκείνη. Και σαφώς mo αξιοπρόσεκτες, ακόμη κι αν η μοναδική περίσταση που τις πρόσεχε κάποιος ήταν όταν σκόνταφτε επάνω τους, χτυπώντας τα δάχτυλα του ποδιού του. Όταν η Νικόλ βρισκόταν στο δωμάτιο, κανένας δεν πρόσεχε ποτέ τη Λίντια. Το πλατύ χαμόγελο της αδελφής της, τα πλούσια κατάμαυρα μαλλιά της, τα σπινθηροβόλα μάτια της, το μεταδοτικό γέλιο της και το ιδιαίτερα χυμώδες κορμί της τραβούσαν όλη την προσοχή. Ακόμη και οι φακίδες της ήταν συναρπαστικές. Κι έτσι η λεπτοκαμωμένη ξανθιά, γαλανομάτα Λίντια ξεθώριαζε και γινόταν ένα με την ταπετσαρία του τοίχου -κι αυτό ακριβώς ήταν που επιθυμούσε και η ίδια. Τώρα όμως η πανοπλία της είχε εξαφανιστεί. Το ήξερε ότι η μέρα αυτή θα έφτανε κάποτε, και τότε ο μεγαλύτερος από εκείνη, τρυφερός και αξιόπιστος λοχαγός Σουέιν Φιτζέραλντ θ αναλάμβανε το ρόλο του προστάτη της, του ασφαλούς λιμανιού της. Μόνο που ο λοχαγός Φιτζέραλντ είχε σκοτωθεί στο Κατρ Μπρα πριν από έναν χρόνο και ο θάνατός του τη συνέτριψε, γιατί είχε αγαπήσει τον Φιτζ με όλη τη θέρμη της νεανικής καρδιάς της αλλά και για άλλους λόγους που η οικογένειά της δε θα κατανοούσε ποτέ. Πίστευε ότι στο πρόσωπο του λοχαγού είχε βρει τη λύση που θα της επέτρεπε να μείνει για πάντα προ-στατευμένη μέσα στο κουκούλι της συστολής της. Έτσι, δε θα χρειαζόταν ποτέ ν αντιμετωπίσει τον κόσμο ολομόναχη. Η σκέψη αυτή την έκανε να συνειδητοποιήσει κάτι που κανένας δε θα μπορούσε να φανταστεί για εκείνη -ήταν τελικά τρομακτικά εγωίστρια - και ίσως δεν άξιζε την αγάπη και την αφοσίωση του λοχαγού. Αν ήταν λίγο περισσότερο μελοδραματική, ίσως και να πίστευε ότι ο Θεός την είχε τιμωρήσει για τον εγωισμό της, παίρνοντας μακριά της το λοχαγό. Όμως η Λίντια ήταν επίσης πολύ έξυπνη, και ήξερε ότι ο Θεός δε θα επέτρεπε ποτέ σ ένα ανθρώπινο πλάσμα να πεθάνει, μόνο και μόνο για να δώσει ένα καλά μάθημα σε κάποιο

5 άλλο. Ωστόσο τώρα, ένα χρόνο σχεδόν μετά το θάνατο του λοχαγού, η αμφιβολία για το αν τον αγάπησε ποτέ πραγματικά είχε αρχίσει να τρυπώνει ύπουλα στο μυαλό της, όταν έβρισκε κάποιες στιγμές γαλήνης και ενδοσκόπησης. Πόσο είχε αγαπήσει στ αλήθεια τον ίδιο το λοχαγό; Μήπως τελικά είχε αγαπήσει περισσότερο την ιδέα του έρωτα; Την ιδέα της ασφάλειας και της προστασίας που θα της πρόσφερε; Η Λίντια τότε ήταν μόνο δεκαεπτά χρόνων. Ακόμη και ο Φιτζ την είχε προειδοποιήσει στα γράμματά του ότι ήταν πολύ νέα ακόμη και της είχε υποσχεθεί ότι θα την κόρταρε επίσημα, χωρίς να βιάζονται, μόλις θα επέστρεφε, αφού προηγουμένως θα «έριχνε ξανά τον κοντοστούπη πίσω στο κελί του». Για το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών τους χρόνων, η Λί-ντια, η Νικόλ και ο αδερφός τους, ο Ρέιφ, πηγαινοέρχονταν συνεχώς, σαν αποσκευές, ανάμεσα στη μικρή έπαυλη του Γουί-λοουμπρουκ και στο υποστατικό του μακαρίτη του δούκα του Άσχερστ, έρμαια της άστατης διάθεσης της μητέρας τους και του εκάστοτε συζύγου της. Η Νικόλ είχε εκδηλώσει ξεκάθαρα τα συναισθήματά της όσον αφορούσε τη νομαδική ζωή τους ενώ ο Ρέιφ έφυγε για να πολεμήσει τον Ναπολέοντα, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του, μέχρι που τελικά επέστρεψε στην πατρίδα για να μάθει ότι ο θείος και τα ξαδέρφια του είχαν πεθάνει, κι επομένως ο ίδιος θα γινόταν ο νέος δούκας του Άσχερστ. Και η Λίντια; Η Λίντια δεν παραπονύθηκε ποτέ. Κρυβόταν πίσω από τα βιβλία της και πίσω από το φλογερό ταμπεραμέντο της Νικόλ. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν είχε βιώσει κι εκείνη τον πόνο της απόρριψης από τη μητέρα της, που δεν την αγαπούσε αρκετά, και ότι δεν είχε εισπράξει την απρόθυμη ανοχή του θείου και των ξαδέρφων της. Κι έτσι, είχε νιώσει έλξη για το λοχαγό Φιτζέραλντ, τον καλύτερο φίλο και συμπολεμιστή του Ρέιφ. Ο Φιτζ ήταν ένας ψηλός και γεροδεμένος άντρας, μεγαλύτερος σε ηλικία και πιο ώριμος από εκείνη, και κάτω από το ήσυχο, συνεσταλμένο παρουσια-στικό της είχε διακρίνει κάτι που του άρεσε. Κάτι που αγάπησε. Της ήταν αδύνατον να μην του το ανταποδώσει. Μαζί οι δυο τους, θα είχαν βρει την ευτυχία. Η Λίντια πετάρισε τα βλέφαρά της, επιτρέποντας στα δάκρυα να κυλήσουν στα μάγουλά της. Ο λοχαγός την είχε αγαπήσει, κι εκείνη αυτόν. Δε θα ξεχνούσε ποτέ αυτή τη μία ακλόνητη αλήθεια, ανεξάρτητα από το πώς την τυραννούσαν οι σκέψεις της κάποιες φορές. Και ποτέ δε θα ξεχνούσε το λοχαγό Σουέιν Φιτζέραλντ. Ποτέ. Μπορεί να είχε μάθει να ζει χωρίς εκείνον κατά τη διάρκεια του περασμένου χρόνου, αλλά τότε είχε τη Νικόλ στο πλευρό της, σωστά; Η Λίντια δεν επιθυμούσε την επαφή με τους άλλους ανθρώπους με τον τρόπο που το έκανε η Νικόλ. Δε χαμογελούσε εύκολα, και σπάνια εμπιστευόταν κάποιον προτιμούσε να κρύβεται πίσω από τα βιβλία της και πίσω από τη γεμάτη ζωντάνια Νικόλ, βιώνοντας τη ζωή διαμέσου της ανοιχτόκαρδης και εξωστρεφούς δίδυμης αδελφής της. Τώρα όμως έπρεπε ν αντιμετωπίσει τον κόσμο μόνη της. Στη σκέψη και μόνο αυτής της προοπτικής ένιωθε τρόμο. Λαχταρούσε να φύγει από το Λονδίνο, μακριά από την Κοσμική Σεζόν, και να δραπετεύσει πίσω στο Άσχερστ Χολ και σε μια πιο ήσυχη ζωή. Αλλά ο Ρέιφ ήταν δούκας πια και είχε κοινωνικές υποχρεώσεις που απαιτούσαν την παρουσία του στην πόλη. Οπότε δε θα επέστρεφαν σύντομα στο υποστατικό, όχι προτού περάσουν τουλάχιστον τα γενέθλια του Βασιλιά τον Ιούνιο. Ο Ρέιφ ήταν υπερβολικά πολυάσχολος για να της αφιερώσει τα πολύτιμα βράδια που είχε ελεύθερα

6 συνοδεύοντάς τη στις κοινωνικές συναθροίσεις του Μέιφερ, ενώ η σύζυγός του, η Σάρ-λοτ, ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί κι έτσι δεν κυκλοφορούσε στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας. Η -για άλλη μία φορά χήρα- μητέρα της Λίντια είχε φύγει για την Ιταλία, θέλοντας ν αποφύγει τις συνέπειες άλλης μιας ρομαντικής αδιακρισίας, και τώρα η Νικόλ είχε χαθεί κι εκείνη, είχε φύγει μακριά της. Πώς θα ήταν άραγε να πηγαίνει στις χοροεσπερίδες, στις συναθροίσεις και στις μουσικές βραδιές συνοδευόμενη μόνο από την γκουβερνάντα της; Η κυρία Μπάτραμ θα έπιανε ψιλή κουβέντα με τις υπόλοιπες συνοδούς κι έτσι η Λίντια θα καθόταν μόνη σε μια γωνιά, μαζί με τις άλλες παραμελημένες ντεμπι-τάντ, όλες αυτές τις απελπισμένες κοπέλες που οι οικογένειές τους τις εξαπέλυαν στο «νυφοπάζαρο» με την αποστολή να εξασφαλίσουν έναν πλούσιο, ή έστω τιτλούχο, σύζυγο. Μέσα στην αποπνικτική ζέστη, τη λιγωτική ευωδιά των υπερβολικά πολλών λουλουδιών από τα θερμοκήπια, την οσμή των άπλυτων ή βαριά παρφουμαρισμένων ανθρώπινων κορμιών, θα υπέμενε την ατίμωση μιας σχεδόν ανυπόγραφης κάρτας χορού ή την περιστασιακή συντροφιά κάποιου βαριεστημένου νεαρού λόρδου, ο οποίος θα βρισκόταν εκεί υπακούοντας στις εντολές της μητέρας του. Ή, ακόμη χειρότερα, θα υφίστα-το την ανάκριση του εκάστοτε τυχοδιώκτη προικοθήρα, που θα της έκανε αδιάκριτες ερωτήσεις για το μέγεθος της προίκας της. Η σκέψη και μόνο την έκανε να ανατριχιάσει ολόκληρη. Φυσικά, μπορούσε πάντα να βασιστεί στον Τάνερ Μπλέικ, το δούκα του Μάλβερν, ο οποίος χόρευε μαζί της τουλάχιστον μία φορά σε κάθε δεξίωση. Η Εξοχότητά του ήταν που τους είχε φέρει την είδηση του θανάτου του λοχαγού Φιτζέραλντ την προηγούμενη άνοιξη. Και εκείνον είχε καταδικάσει ως ψεύτη η Λίντια, το δικό του φαρδύ στέρνο ήταν που είχε κοπανήσει με τις γροθιές της σε μια τρομακτική, βίαιη συναισθηματική έκρηξη. Τον είχε μισήσει για τα λόγια που ξεστόμισε και είχε παλέψει να ελευθερωθεί από τη στιβαρή αγκαλιά του, από τις προσπάθειές του να την παρηγορήσει, καθώς ο κόσμος και τα όνειρά της κατέρρεαν γύρω της. Δεν ήταν δίκαιη απέναντι του, το ήξερε αυτό. Τον είχε κατηγορήσει για το θάνατο του λοχαγού, είχε επιρρίψει την ευθύνη στον αγγελιοφόρο. Από εκείνη την αποφράδα μέρα και μετά, ντροπιασμένη με την απρεπή υστερική έκρηξή της, προσπαθούσε ν αποφεύγει το δούκα με κάθε δυνατό τρόπο. Η επιστροφή στο Άσχερστ Χολ της είχε προσφέρει τον απαραίτητο χώρο και χρόνο, μακριά από εκείνον. Οι μήνες κύλησαν αργά κι η Λίντια ήλπιζε ότι ο δούκας θα ξεχνούσε το ξέσπασμά της, θα ξεχνούσε εκείνη την ίδια. Αλλά ο άντρας αυτός δεν έλεγε να την αφήσει ήσυχη. Από τότε που είχαν επιστρέφει όλοι οικογενειακός στην πόλη για άλλη μία Κοσμική Σεζόν, κι ενώ ακουγόταν έντονα ότι από μέρα σε μέρα θα ανακοίνωνε τους αρραβώνες του με την τρίτη ξαδέλφη του, την Τζάσμιν Χάρμπαρτον, ο δούκας παρέμενε τακτικός θαμώνας του αρχοντικού της Γκρόβενορ Σκουέαρ. Και η Λίντια ήξερε το λόγο. Ο δούκας ήταν φίλος τον Φιτζ και ο λοχαγός τού είχε ζητήσει να γίνει φίλος μαζί της. Η επιμονή του Τάνερ Μπλ&κ είχε υπερνικήσει την ντροπή και την αμηχανία της, και η συνήθης πνευματική διαύγειά της είχε αντικαταστήσει την παράλογη αντιπάθειά της για το δούκα. Γι αυτό και μόνο, ήταν ευγνώμων για τις θεραπευτικές ιδιότητες του χρόνου και της απόστασης. Αλλά γιατί ο Τάνερ δεν της έλεγε την αλήθεια τώρα; Την απλή, γυμνή.αλήθεια, ότι ο λοχαγός Φιτζέραλντ, λίγο πριν ξεψυχήσει, ζήτησε από εκείνον να «φροντίσει την πολυαγαπημένη του Αίνη».

7 Πόσο τρομερό να εξαναγκάζεις έναν άντρα ν αναλάβει μια τέτοια υποχρέωση! Και ακόμη πιο τρομερό να αποτελεί εκείνη αυτή την υποχρέωση. Η Λίντια πίστευε ότι ο δούκας την έβλεπε ως φιλανθρωπία, σαν μια αξιολύπητη ύπαρξη. Και έτσι, την ανάγκαζε να παίζει το ρόλο της νεαρής γυναίκας που θρηνούσε ακόμη καθημερινά τη χαμένη της αγάπη, παρ όλο που η ίδια ήλπιζε και προσευχόταν ότι θα κατάφερνε τελικά να ξεπεράσει αυτό το κενό που υπήρχε μέσα της τον τελευταίο χρόνο, διατηρώντας ζωντανό το λοχαγό στην-καρδιά της, αλλά σαν μια πολύτιμη ανάμνηση κι όχι σαν έναν συνεχή πόνο. Ο δούκας του Μάλβερν ήταν καλός άνθρωπος. Ένας έντιμος άντρας. Αλλά την είχε δει άραγε ποτέ ως κάτι παραπάνω από υποχρέωση; Και γιατί σιγά σιγά γινόταν ολοένα και πιο σημαντικό για εκείνη να τη σκέφτεται ο δούκας μόνο ως Λίντια, ως γυναίκα, και όχι ως μια αποσκευή από το παρελθόν; Αυτή την ερώτηση δεν είχε τολμήσει να την ξεστομίσει δυνατά ούτε καν στην ίδια της την αδελφή. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ένας χτύπος στην πόρτα της κάμαράς της και η Λίνπα σκούπισε βιαστικά τα υγρά μάγουλά της καθώς φώναζε: «Ναι, παρακαλώ, περάστε». Η Σάρλοτ Ντότρι, η δούκισσα του Άσχερστ, λάμποντας από νιάτα και ελαφρά αναψοκοκκινισμένη από τη ζέστη του Λονδίνου, με την κοιλιά της να φουσκώνει μέρα με τη μέρα, μπήκε στο δωμάτιο με το κεφάλι της γερμένο στο πλάι καθώς κοιτούσε τη Λίντια. «Σκέφτηκα να σου αφήσω λίγο χρόνο να μείνεις μόνη σου. Είναι πραγματικά ευτυχισμένη, γλυκιά μου. Να χαίρεσαι για εκείνη». «Είμαι πολύ χαρούμενη για τη Νικόλ», απάντησε η Λίντια γεμάτη ειλικρίνεια καθώς σηκωνόταν όρθια και δεχόταν το αγκάλιασμα της Σάρλοτ. «Ο Λούκας τη λατρεύει, κι εκείνη αυτόν. Αλλά θα μου λείψει». Η Σάρλοτ χάιδεψε αφηρημένα την ολοστρόγγυλη κοιλιά της. «Σε όλους μας θα λείψει, αλλά δεν πήγε δα και στην άλλη άκρη του κόσμου. Εκείνη και ο Λούκας θα έρθουν στο Ασχερστ Χολ τον Ιούλιο για να δουν τη νέα τους ανιψιά ή ανιψιό -αν είναι θέλημα Θεού, το μωρό θα έχει γεννηθεί μέχρι τότεκαι για να σχεδιάσουμε όλοι μαζί το γάμο τους. Ειρήσθω εν παρό-δω, θα είναι δική σου δουλειά να τη μεταπείσεις από το τρελό σχέδιό της να φτάσει στην εκκλησία καβάλα στο άλογό της, με τα κοριτσάκια του χωριού να προπορεύονται χορεύοντας, με κορδέλες στα μαλλιά τους και ραίνοντας τον κόσμο με ροδοπέταλα. Πολύ φοβάμαι ότι ο Λούκας είναι τόσο ξεμυαλισμένος μαζί της, που θα την αφήσει να κάνει ό,τι θέλει». Η Λίντια χαμογέλασε καθώς ανοιγόκλεινε ξανά τα μάτια της προσπαθώντας να συγκρατήσει τα νέα δάκρυα που άρχισαν να κυλούν. Σιχαινόταν να φέρεται σαν μια ανόητη κλαψιάρα πάντοτε έκρυβε πολύ προσεκτικά τα συναισθήματά της, ειδικά τα πιο βαθιά και έντονα, εκείνα που την τρόμαζαν. «Για να είμαι ειλικρινής, εγώ βρίσκω την ιδέα της πολύ ωραία. Είναι τόσο... η Νικόλ». «Μην το πεις στον Ρέιφ, αλλά συμφωνώ μαζί σου. Α, μιας και μιλάμε για τον Ρέιφ, είναι κάτω με το φίλο μας τον Τάνερ, που ήρθε να σε πάρει να πάτε μια βόλτα με την άμαξα, καθώς έχει μια ασυνήθιστα όμορφη και ζεστή μέρα στο κατά τα άλλα μουντό και καταθλιπτικό Λονδίνο. Είναι τόσο ωραίο να βλέπει κανείς τον ήλιο ξανά, ακόμη κι όταν παίζει κρυφτούλι μαζί μας, όπως σήμερα. Ειλικρινά, ο μόνος λόγος που ανέβηκα στο δωμάτιό σου αντί να σε αφήσω στην ησυχία σου ήταν για να σου πω για την πρόταση του Τάνερ. Η εγκυμοσύνη μου δε μ έχει κάνει μόνο τεράστια σαν φάλαινα, αλλά μάλλον φυραίνει και το μυαλό μου σιγά σιγά! Όπως και να χει, ο Τάνερ με κάποιον τρόπο ανακάλυψε ότι η

8 Νικόλ θα έφευγε'σήμερα και σκέφτηκε να σου κάνει παρέα. Δεν είναι υπέροχος φίλος; Πήγαινε λοιπόν να πάρεις το μπονέ και την κάπα σου, κι εγώ θα του πω πως κατεβαίνεις αμέσως». Η Λίντια συγκατένευσε, ενώ ένας κάμπος της έκλεινε το λαιμό, και συγκρότησε τον αναστεναγμό της μέχρι που η Σάρ-λοτ βγήκε από την κάμαρά της. Έτσι θα κυλούσε η ζωή της για το υπόλοιπο της Σεζόν; Η Σάρλοτ και ο Ρέιφ ήταν νιόπαντροι και πανευτυχείς και, παρ όλο που ήταν τρυφεροί και προστατευτικοί μαζί της, στην ουσία δεν είχαν μάτια παρά μόνο ο ένας για τον άλλο. Ο λοχαγός Φιτζέραλντ είχε χαθεί οριστικά. Η Νικόλ, ο πιο κοντινός της άνθρωπος, μόλις είχε φύγει για να ξεκινήσει μια νέα περιπέτεια στη ζωή της. Και ο Τάνερ Μπλέικ, ο άντρας τον οποίο αρχικά είχε αντιπαθήσει τόσο πολύ, παρ ότι δεν ευθυνόταν εκείνος για το θάνατο του Φιτζ, ο άντρας που ήταν αποφασισμένος να κρατήσει την υπόσχεσή του στο φίλο του, σύντομα θα παντρευόταν και θα αναλάμβανε τις νέες ευθύνες μιας δικής του οικογένειας. Πραγματικά, αν είχε την τάση για μελοδραματισμούς, θα έλεγε ότι ένιωθε σαν να ήταν ολομόναχη στη μέση ενός πλήθους ένα διόλου ευχάριστο συναίσθημα. «Αν δεν ήταν τόσο εξουθενωτικό», μονολόγησε, «μάλλον θα έπεφτα στο πάτωμα καν θ άρχιζα να χτυπάω τα πόδια μου στο χαλί. Η Νικόλ πάντοτε ορκιζόταν ότι αυτό την έκανε να νιώθει καλύτερα, αλλά εγώ είμαι υπερβολικά ευγενική, συγκρατημένη και πολιτισμένη, και υπέρ το δέον ανιαρή. Δεν είναι ν απορεί κανείς που κάθομαι σε μια γωνιά μαζί με τις απελπισμένες ντε-μπιτάντ χωρίς θαυμαστές. Κάλλιστα θα μπορούσα να είμαι και αόρατη. Αλλά πάλι, αν εξωτερίκευα τα πάντα, όλα τα σοναι-σθήματά μου, και έκανα πράξη όλες τις σκέψεις μου αδιαφορώντας για τις συνέπειες, όπως η Νικόλ, κατά πάσα πιθανότητα θα άφηνα τους πάντες εμβρόντητους* συμπεριλαμβανομένου του ίδιου μου του εαυτού». Αναστέναξε βαθιά για άλλη μια φορά προτού υψώσει αποφασιστικά το λεπτό πιγούνι της. Πειθήνια, άρχισε να ψάχνει την κάπα και το μπονέ της. Το μπονέ με τη γαλάζια κορδέλα που ο λοχαγός Φιτζέραλντ είχε διαλέξει για εκείνη την περσινή Σεζόν, λέγοντας ότι ταίριαζε υπέροχα με τα μάτια της. Φορώντας την «πανοπλία» της, κατευθύνθηκε αποφασιστικά προς τη σκάλα, επαναλαμβάνοντας μέσα της ότι ήταν μια Ντότρι κι όχι ένα φοβισμένο ποντικάκι* και ήταν καιρός πια ν αρχίσει να φέρεται ανάλογα. «Σύντομα θα κλείσει χρόνος», σχολίασε ο Τάνερ Μπλέικ, ο δούκας του Μάλβερν, καθώς δεχόταν το ποτήρι με το μπορντό που του πρόσφερε ο φίλος του ο Ρέιφ. «Μερικές φορές νιώθω λες κι έχει περάσει ολόκληρη ζωή από τότε, κι άλλοτε είναι λες και συνέβη μόλις χθες». Ήξερε ότι δε χρειαζόταν να πει περισσότερα για να καταλάβει ο Ρέιφ σε τι αναφερόταν. Η περσινή μάχη ήταν μια κρίσιμη καμπή στη ζωή όλων τους, ένα γεγονός που ποτέ δε θα λησμονούσαν. «Τουλάχιστον αυτή τη φορά φαίνεται ότι ο Βοναπάρτης θα παραμείνει στο κελί του». Ο Ρέιφ κάθισε απέναντι από τον Τάνερ στον καναπέ του μεγάλου σαλονιού. Ήταν ένας όμορφος άντρας, με θεληματικό πιγούνι και σπινθηροβόλο βλέμμα. Ύψωσε το ποτήρι του σε πρόποση. «Στον Φιτζ! Και σε

9 όλους τους καλούς και αληθινούς άντρες που πέθαναν σε αυτή την αναθεματισμένα άσκοπη μάχη!» Ο Τάνερ τσούγκρισε σοβαρός το ποτήρι του με αυτό του φίλου του. Δεν ήταν κανένας μεγάλος πότης, αλλά ήταν προτιμότερο το γαλλικό κρασί από το θολό πόσιμο νερό του Λονδίνου. Ήταν στην ίδια ηλικία περίπου με τον Ρέιφ, αλλά ήξερε πως φαινόταν νεότερος χάρις στα σκούρα ξανθά μαλλιά του, που είχαν την τάση να κατσαρώνουν όταν μάκραιναν υπερβολικά, και στα χαρακτηριστικά του προσώπου του, που η μακαρίτισ-σα η μητέρα του συνήθιζε να περιγράφει τρυφερά ως «σχεδόν αρχαιοελληνικά». Μόνο τα μάτια του, που έμοιαζαν να έχουν γίνει πιο βαθυπράσινα στη διάρκεια του περασμένου χρόνου, του προσέδιδαν μια ωριμότητα και τον έκαναν να φαίνεται μεγαλύτερος από έφηβο. «Ονομάζουν τη μάχη Βατερλό τώρα, το ήξερες; Επειδή ο Ουέλινγκτον διέμεινε σ ένα πανδοχείο εκεί ενώ συνέτασσε την αναφορά του προς το Κοινοβούλιο μετά τη μάχη. Υποθέτω ότι είναι αρκετά καλό όνομα, όσο και κάθε άλλο. Μια τρανή και ένδοξη μάχη την αποκαλσύν τώρα, μια μεγάλη νίκη των Συμμάχων, και προορισμένη να γίνει μία από τις πιο αξιομνημόνευτες μάχες στην ιστορία. Όμως όλοι αυτοί οι ηλίθιοι που ξεχειλίζουν από ενθουσιασμό ξεχνούν ότι, αν απλώς είχαν αλυσοδέσει τον Βοναπάρτη στο κελί του, τίποτε απ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί. Στον Φιτζ!» είπε ο Τάνερ υψώνοντας το ποτήρι του. «Στον Φιτζ και στους υπόλοιπους -και στις χοντρές αλυσίδες!» Οι δύο άντρες ήπιαν μια γουλιά από το κρασί τους και μετά έμειναν σιωπηλοί για λίγο, ο καθένας τους χαμένος στις αναμνήσεις του από το λοχαγό Σουέιν Φιτζέραλντ και τους υπόλοιπους καλούς φίλους τους που είχαν σκοτωθεί «Νομίζω ότι τα πάει πολύ καλύτερα», είπε στο τέλος ο Τάνερ, καθώς κάθε αναφορά στο όνομα του λοχαγού οδηγούσε αυτόματα τη σκέψη του στη Λίντια. Ο Ρέιφ ένευσε συμφωνώντας. «Η Λίντια θα ανατρίχιαζε και μόνο στη σκέψη ότι θα ήταν δυνατόν να ξεχάσει ποτέ τον Φιτζ, ξέρει όμως ότι εκείνος θα ήθελε να συνεχίσει τη ζωή της. Ήσουν πολύ καλός μαζί της, Τάνερ». «Ήμουν; Είναι κοινό μυστικό ότι η Λίντια με έβλεπε σαν μια διαρκή υπενθύμιση της απώλειάς της, τουλάχιστον στην αρχή. Βέβαια ο καιρός που πέρασε χωρίς να ειδωθούμε ίσως να απάλυνε κάπως την οδυνηρή ανάμνηση των γεγονότων εκείνης της μέρας πέρυσι την άνοιξη. Θα ήθελα να πιστεύω ότι γίναμε φίλοι τη φετινή Κοσμική Σεζόν. Αυτό ήθελε κι ο Φιτζ». «Κι εσύ επίσης, καθότι έντιμος άντρας και καλός φίλος, ένιωσες υποχρεωμένος να τηρήσεις την υπόσχεσή σου σ έναν ετοιμοθάνατο. Τάνερ, θέλω να ξέρεις ότι εκτιμώ όλα όσα έχεις κάνει, όσα συνεχίζεις να κάνεις. Ειδικά τώρα που έχει μείνει μόνη της, μετά την αναχώρηση της Νικόλ από την πόλη, εγώ κι η Τσάρλι ξέρουμε πολύ καλά ότι η Λίντια θα προτιμούσε να επιστρέφει στο Άσχερστ Χολ και σε μια mo ήσυχη ζωή». «Απολαμβάνω τη συντροφιά της», αποκρίθηκε ο Τάνερ, ενώ το βλέμμα του χαμήλωνε στο χαλί του πατώματος. «Το να πηγαίνουμε κάπου κάπου μια βόλτα με την άμαξα ή να επισκεπτόμαστε τα Ελγίνεια Μάρμαρα δεν αποτελεί φυσικά καμιά δοκιμασία για μένα». Κοίταξε ξανά το φίλο του. «Ζήτησε κανένας το χέρι της; Πίστευα ότι οι υποψήφιοι μνηστήρες θα έκαναν ουρά μέχρι τώρα». Ο Ρέιφ κούνησε αρνητικά το κεφάλι του. «Για να είμαι ειλικρινής, υπήρξε ένας μνηστήρας, αλλά τον

10 απέρριψα. Τον πέτα-ξα έξω με τις κλοτσιές, για την ακρίβεια. Ύστερα από έναν και μοναδικό χορό στη χοροεσπερίδα της λαίδης Χέρτφορντ, αυτός ο τυχάρπαστος είχε το θράσος να έρθει και να κάνει πρόταση γάμου στην προίκα της Λίντια! Κι αυτό, μόνο αφού η πρότασή του για το χέρι και την προίκα της Νικόλ δεν έγινε δεκτή. Δε μου ήταν καθόλου εύκολο επιστρέφοντας από τον πόλεμο να πρέπει ξαφνικά να μάθω πώς να είμαι δούκας και να φροντίσω τις δίδυμες, τις οποίες -ντρέπομαι που το λέωμετά βίας θυμόμουν. Δοξάζω όμως το Θεό για την τετράγωνη λογική της Τσάρλι». «Η σύζυγός σου δε σου αξίζει, Ρέιφ, αλλά πάντα ήσουν ένας τυχερός μπάσταρδος». Ο Ρέιφ χαμογέλασε πλατιά, ενώ τα μάτια του έλαμψαν σκανδαλιάρικα. «Μην της το πεις. Η Τσάρλι πιστεύει -λανθασμένα-ότι είμαι μεγάλο κελεπούρι». Ο Τάνερ βολεύτηκε στα μαξιλάρια της πολυθρόνας, καθώς απολάμβανε αυτές τις στιγμές με το φίλο του. Του άρεσε να επισκέπτεται το αρχοντικό της Γκρόβενορ Σκουέαρ και θα του έλειπε ο Ρέιφ όταν η Σεζόν θα τελείωνε και θ αποσύρονταν όλοι στα υποστατικά τους στην επαρχία. Κατά πάσα πιθανότητα θα περνούσε άλλος ένας χρόνος προτού δει ξανά τον Ρέιφ -ή τη Λίντια. «Ρέιφ, μόνο και μόνο επειδή η αδελφή της δεν είναι εδώ, δε σημαίνει ότι πρέπει να επιτρέψεις στη Λίντια να απομονωθεί από την υψηλή κοινωνία για το υπόλοιπο της Σεζόν». «Το ξέρω. Αλλά η Τσάρλι είναι κάθετη στην άρνησή της να παραστεί σε κοινωνικές εκδηλώσεις στην κατάστασή της. Γυναίκες», απάντησε ο Ρέιφ, με τα όμορφα χαρακτηριστικά του να μαλακώνουν. «Ποτέ δεν ήταν πιο όμορφη στα μάτια μου, ωστόσο έχει ορκιστεί ότι, μέχρι να μπορέσει να δει ξανά τα δάχτυλα των ποδιών της, όλες οι κοινωνικές υποχρεώσεις εκτός των ορίων αυτού του σπιτιού είναι απαγορευμένες για εκείνη. Και τώρα που η κυρία Μπάτραμ περνάει τον περισσότερο καιρό με το πόδι της μπανταρισμένο με επιδέσμους πάνω σ ένα μαξιλάρι -η ποδάγρα της την ταλαιπωρεί, όπως μας λέει- φαντάζομαι πως πέφτει σ εμένα το καθήκον να συνοδεύω πότε πότε τη Λίντια». «Όχι απαραίτητα. Η ξαδέρφη μου είναι στο Λονδίνο, και...» «Αυτή η ξαδέρφη με την οποία θ αρραβωνιαστείς από στιγμή σε στιγμή, σύμφωνα με τη σύζυγό μου, που καταφέρνει να μαθαίνει όλα τα κουτσομπολιά ακόμη και μέσα από το σπίτι;» Ο Τάνερ χαμήλωσε γι άλλη μια φορά το βλέμμα του, υπο-κρινόμενος ότι εξέταζε το φίνο χαλί Ομπισόν. «Η Τζάσμιν Χάρ-μπαρτον, η τρίτη μου ξαδέρφη, ναι. Ο πατέρας της φαίνεται να θεωρεί το γάμο μας τετελεσμένο γεγονός, και δεν είναι άνθρωπος που κρατάει το στόμα του κλειστό. Η φήμη του γάμου μας έχει φτάσει στ αυτιά μου από δώδεκα διαφορετικές πηγές, και μαθαίνω πως τουλάχιστον δύο τυχοδιώκτες έχουν βάλει στοίχημα για τους αρραβώνες μου στο γκισέ στοιχημάτων της λέσχης Γουάιτ. Υποτίθεται πως ήταν η τελευταία επιθυμία του πατέρα μου να παντρευτώ την Τζάσμιν και να ενώσω το μικρό κτήμα της οικογένετάς της με τις γαΐες του Μάλβερν. Είναι μια αρκετά ευχάριστη νεαρή γυναίκα, αλλά...» «Αλλά, ως έντιμος άντρας που είσαι, αρχίζεις να βρίσκεις εξαντλητικό το ότι οι νεκροί φαίνεται να κανονίζουν τη ζωή σου;» συμπλήρωσε τη φράση του ο Ρέιφ, και μετά ήπιε βιαστικά μια γουλιά από το ποτήρι του διατηρώντας το πρόσωπό του ανέκφραστο.

11 «Σ ευχαριστώ που το ξεστόμισες μεγαλόφωνα για λογαριασμό μου. Όταν το λέω ο ίδιος, ή μου περνάει έστω σαν σκέψη από το μυαλό, ακούγεται σκληρό και αναίσθητο. Ειδικά όσον αφορά τον Φιτζ. Αλλά, μα το Θεό, Ρέιφ, ο Φιτζ πέθαινε. Είχε γαντζωθεί από το χέρι μου με όση δύναμη του είχε απομείνει, ενώ η μάχη μαινόταν ακόμη λίγα μίλια μακριά από αυτό τον άθλιο ερειπωμένο αχυρώνα όπου τον βρήκα. Θα είχα συμφωνήσει με οτιδήποτε μου έλεγε εκείνη τη στιγμή προκειμένσυ να κάνω το θάνατό του πιο ειρηνικό». Ο πόνος παραμόρφωσε αστραπιαία τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Ρέιφ. Ο Φιτζ ήταν ο πιο στενός του φίλος κατά τη διάρκεια αυτών των έξι χρόνων του πολέμου στην Ιβηρική Χερσόνησο. Αν ο Τάνερ δεν είχε κληρονομήσει τον τίτλο του δούκα, δεν είχε αναλάβει την ευθύνη για τις αδελφές και τη μητέρα του και όλες τις γαίες του Άσχερστ, θα είχε πάει στις Βρυξέλλες με το φίλο του για να πολεμήσουν μια τελευταία φορά τον Βοναπάρτη. Αντί γι αυτό, είχε μείνει πίσω, προσφέρο-ντας τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο Άμυνας. Ο Τάνερ ήξερε τι σκεφτόταν ο Ρέιφ: ότι ποτέ δε θα μάθαινε αν η παρουσία του στο πεδίο της μάχης θα έκανε τη διαφορά, τόσο στο πεπρωμένο του Φιτζ όσο και στο δικό του. «Τώρα όμως;» Ο Τάνερ είδε την έκφραση του Ρέιφ και έψεξε ενδόμυχα τον εαυτό του ως ηλίθιο που σκάλιζε μια παλιά πληγή. Δεν μπορούσε όμως να κρατήσει κρυφές τις σκέψεις του από κείνον. Ο Ρέιφ ήταν φίλος του, ο καλύτερός του φίλος. «Τώρα όμως βρίσκομαι εδώ επειδή το θέλω. Νομίζω πως το ήξερα βαθιά μέσα μου από την πρώτη στιγμή που πήρα τη Λίντια στην αγκαλιά μου καθώς σφάδαζε και χτυπιόταν, χαμένη στη θλίψη της». Ο Ρέιφ κούνησε το κεφάλι του μετανιωμένος, χτυπώντας με την παλάμη του το μηρό του. «Και πάλι είχε δίκιο η Τσάρλι. Ανάθεμά την, πάντα έχει δίκιο! Είχε δίκιο για τον Λούκας, και τώρα για σένα. Πώς το κάνουν αυτό οι γυναίκες;» «Δεν ξέρω», παραδέχτηκε ο Τάνερ, αφήνοντας έναν αναστεναγμό αλλά όχι, οι γυναίκες αναστέναζαν, ενώ οι άντρες γίνονταν στουπί στο μεθύσι. «Η Λίντια δε με βλέπει πια σαν εχθρό, σαν τον προσωπικό της άγγελο του θανάτου ή οτιδήποτε τέλος πάντων. Τώρα με βλέπει σαν τον καλό φίλο του Φιτζ, και πιθανότατα της τον θυμίζω διαρκώς. Πώς ήρθαν έτσι τα πράγματα, να πάρει; Εκείνος μου ζήτησε να τη φροντίζω, να την προσέχω.;. Κι εγώ νιώθω πως σφετερίζομαι τη θέση του στη ζωή της. Αμφιβάλλω αν αυτό είχε στο μυαλό του ο Φιτζ όταν μου ζητούσε να την προσέχω». «Και τώρα νιώθεις ένοχος ότι έχεις απιστήσει απέναντι στο φίλο σου; Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, Τάνερ. Το παρελθόν είναι παρελθόν». «Είναι όντως, Ρέιφ; Η Λίντια τον αγαπούσε. Είναι πολύ νωρίς ακόμη. Πρέπει να της δώσω κι άλλο χρόνο». «Μην περιμένεις υπερβολικά πολύ, φίλε μου. Αν ο θάνατος του Φιτζ μας έμαθε ένα πράγμα, είναι πως ο χρόνος είναι μια καθαρή πολυτέλεια». Ο Τάνερ σηκώθηκε όρθιος, αδυνατώντας να παραμείνει άλλο ακίνητος στην πολυθρόνα του. «Τώρα που η Λίντια δεν κρύβεται πια πίσω από το... λαμπρό άστρο της Νικόλ, υποθέτω πως... Άφησέ με να τη συνοδεύσω στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας, Ρέιφ. Η συνοδός της ξαδέρφης μου μπορεί εύκολα

12 να επιβλέπει και τις δυο τους. Η Λίντια πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι είναι μια όμορφη νέα γυναίκα, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Πάντα επέτρεπε στη Νικόλ να βγαίνει μπροστά, και να λάμπει, ενώ η ίδια παρέμενε στο παρασκήνιο. Αν πρόκειται να την κορτάρω επίσημα, πρέπει πρώτα να βρει κάποιον άλλο να με συγκρίνει μαζί του, πέρα από τον Φιτζ». «Δηλαδή επιδιώκεις να γίνει η Λίντια στόχος του φλερτ των άλλων αντρών; Αυτό μου λες;» «Ο Θεός να με βοηθήσει, ναι. Υποθέτω πως αυτό λέω». «Δεν φοβάσαι το ανταγωνισμό;» «Όχι τον ζωντανό ανταγωνισμό, όχι, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Όντας ένας έντιμος άντρας όσο ζούσε, πολύ φοβάμαι πως με το θάνατό του ο Φιτζ έχει σχεδόν αγιοποιηθεί στο μυαλό ενός -τότε πολύ πιο νέου και άβγαλτου- κοριτσιού. Ήταν ο μόνος άντρας που έχει γνωρίσει η Λίντια, και τώρα, σε πολύ μικρότερη κλίμακα, έχει την εμπειρία της δικής μου συντροφιάς. Θέλω να την κερδίσω, δε θα σου πω ψέματα γι αυτό, αλλά όχι επειδή δε θα έχει άλλη επιλογή». «Η Τσάρλι σχολίασε κάποια στιγμή, και μάλιστα διόλου ευγενικά, ότι όλοι οι ερωτευμένοι άντρες έχουν μυαλό κουκούτσι. Για άλλη μία φορά, Τάνερ, είσαι η ζωντανή απόδειξη ότι η γυναίκα μου έχει πάντα δίκιο. Όμως, από τη στιγμή που προσφέρεσαι να πάρεις τη θέση μου συνοδεύοντας τη Λίντια στο Μέιφερ, ποιος είμαι εγώ να σου φέρω αντίρρηση ή να σου επισημάνω τις προφανείς παγίδες του σχεδίου σου; Θέλω όμως να σου κάνω μια ερώτηση, ως αδελφός και προστάτης της Λί-ντια. Μήπως τη χρησιμοποιείς για να δώσεις ένα καλό μάθημα στον πατέρα της δεσποινίδας Χάρμπαρτον για το θράσος του να διαδίδει φήμες;» Ο Τάνερ προς στιγμήν δεν αντιλήφθηκε το νόημα των λόγων του φίλου του, αλλά μετά χαμογέλασε. «Ορίστε, Ρέιφ, το βλέπεις; Δεν είμαι τόσο ανιδιοτελής όσο νόμιζες. Έστω κι αν δεν το είχα σκεφτεί ο ίδιος, μέχρι που μου το επισήμανες. Σ ευχαριστώ». «Παρακαλώ, υποθέτω. Ω, τι περίπλοκους ιστούς υφαίνουμε... κι όλα αυτά τα συνωμοτικά!» «Δεν υφαίνω κανέναν ιστό. Μιλάω απολύτως σοβαρά. Δε θα διανοούμουν καν να χρησιμοποιήσω τη Λίντια για να δώσω ένα μάθημα στον Τόμας Χάρμπαρτσν για την αστήρικτη εικασία του ότι θα παντρευτώ την...» Ο Τάνερ σταμάτησε να διαμαρτύρεται μόλις είδε τη Λίντια να μπαίνει στο σαλόνι. Η Νικόλ -να την έχει ο Θεός γερή κι ευτυχισμένη- έμπαινε ορμητική σαν θύελλα σ ένα δωμάτιο, με πλατύ χαμόγελο και σπινθηροβόλα μάτια, λες και κάθε στιγμή της ζωής ήταν μια διασκέδαση, μια περιπέτεια. Η Λίντια αντίθετα βάδιζε με τόση χάρη, που έμοιαζε σαν να ΐπταται πάνω από το πάτωμα. Η στάση του σώματός της ήταν το όνειρο κάθε διευθύντριας οικοτροφείου κυριών οι κινήσεις της ήταν αέρινες, δίχως ίχνος επιτήδευσης. Και οι δύο δίδυμες ήταν υπέροχες, αλλά, όταν βρίσκονταν μαζί, ήταν φυσικό το μάτι του θεατή να πέσει πρώτα στη Νικόλ. Οι άντρες μαγεύονταν τόσο εύκολα από την προφανή ομορφιά της, που κατευθύνονταν γραμμή για το αστραποβόλο διαμάντι, παραβλέποντας το αψεγάδιαστο μαργαριτάρι.

13 Τι θα έβλεπαν όμως τώρα οι τζέντλεμεν της υψηλής κοινωνίας, όταν η Λίντια εμφανιζόταν μόνη της στο Χάιντ Παρκ και στις σάλες χορού του Μέιφερ; Θα έβλεπαν άραγε αυτό που εκείνος είχε διακρίνει σχεδόν από την πρώτη στιγμή; Μήπως τελικά είχε τρελαθεί, όπως λογικά είχε υποθέσει ο Ρέιφ, που σκόπευε να επιτρέψει στους άλλους άντρες να πλησιάσουν τη Λίντια έστω και σε απόσταση πέντε μέτρων, ενώ ποθούσε να την κάνει δική του; Πιθανώς ναι. «Λίντια», είπε ο Τάνερ ενώ υποκλινόταν μπροστά της. «Σκέφτηκα ότι λίγος καθαρός αέρας θα ήταν ευπρόσδεκτος, ύστερα από την αδιάκοπη βροχή των τελευταίων ημερών. Θα φτάσουμε στο Χάιντ Παρκ ίσα ίσα για να προλάβουμε την ώρα του περιπάτου». Η Λίντια του χάρισε μια κομψή υπόκλιση με τη σειρά της. «Καλησπέρα, Τάνερ, Πολύ ευγενική σκέψη εκ μέρους σου. Στο Χάιντ Παρκ; Έχω πάει εκεί μόνο πρωί. Έχω ακούσει ότι γίνεται φοβερός συνωστισμός στις πέντε το απόγευμα, την ώρα περίπάτου της υψηλής κοινωνίας. Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να το τολμήσουμε;» 1 «Ω, μα θα τολμούσε τα πάντα! Σωστά, Τάνερ; Είναι πολύ ριψοκίνδυνος άντρας», παρενέβη πονηρά ο Ρέιφ, ενώ φιλούσε την αδελφή του στο μάγουλο. «Και τώρα, αν μου επιτρέπετε, πιστεύω πως ήρθε η ώρα να συρθώ γονατιστός στα ντελικάτα ι ποδαράκια της υπέροχης συζύγου μου. Μάλιστα, η Τσάρλι επιμένει να της υπενθυμίζω διαρκώς ότι τα πόδια της δεν έχουν εξαφανιστεί ολότελα κάτω από τη φουσκωμένη της κοιλιά. Τάνερ, σκοπεύεις να παραστείς στη χοροεσπερίδα της λαίδης Τσάλφοντ απόψε;» Ο Τάνερ κοίταξε τον Ρέιφ με ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία που του έδωσε να κατευθύνει τη συζήτηση εκεί που ήθελε. «Η, πρόσκληση βρίσκεται μαζί με τις υπόλοιπες σ έναν σωρό πάνω στο περβάζι του τζακιού μου. Και ακούω ότι ίσως τελικά αποδειχτεί ευχάριστη βραδιά». «Υπέροχα. Λίντια, το άκουσες; Έχεις πλέον συνοδό γι απόψε, εκτός κι αν επιθυμείς να έρθω εγώ μαζί σου. Αν και, πραγματικά, πρέπει να ετοιμάσω το λόγο μου στο Κοινοβούλιο, εκείνον ακριβώς το λόγο που μάλλον θα γίνει αντικείμενο σφυριγμάτων και αποδοκιμασιών. Ειδικά όταν επαναλάβω, για πολλοστή φορά, πως είναι επιτακτική ανάγκη να ληφθούν μέτρα πρόνοιας για τους άπορους στρατιώτες μας». Η Λίντια έστρεψε το βλέμμα της από τον Ρέιφ στον Τάνερ, με τη σύγχυση να διαγράφεται ξεκάθαρα στα μάτια της. «Δε θα ήθελα να σε αποσπάσω από έναν τόσο σημαντικό λόγο, απλώς και μόνο για να με συνοδεύσεις, αλλά, Τάνερ, δεν υπάρχει λόγος να θυσιάσεις ούτε εσύ το βράδυ σου. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχω καμία ιδιαίτερη όρεξη να παραστώ στη χοροεσπερίδα». Ο Τάνερ της πρόσφερε το μπράτσο του και την οδήγησε προς το χολ, στρέφοντας το κεφάλι στον Ρέιφ και σχηματίζοντας με τα χείλη του ένα άηχο ευχαριστώ. «Πώς; Και να χάσω τα υπέροχα παγωτά του Γκάνθερ που ακούω ότι θα σερβιριστούν; Ανυπομονώ όλη μέρα να τα δοκιμάσω, τώρα που το σκέφτομαι. Και επίσης άκουσα ότι η λαίδη Τσάλφοντ έχει παραγγείλει να της φιλοτεχνήσουν ένα γλυπτό από πάγο με τη μορφή δύο λυγερών κύκνων με μακριούς λαιμούς, που θα φτάνει τα τρία μέτρα ύψος. Και με αυτή τη ζέστη που έχουμε, πρέπει πραγματικά να είμαστε παρόντες τη στιγμή που οι μακριοί, ντελικάτοι

14 λαιμοί τους θ αρχίσουν να λιώνουν, κάνοντας όλο το κατασκεύασμα να καταρρεύσει. Ο Χίου Έλιοτ μου υποσχέθηκε ότι θα είναι εκεί, παρακολουθώντας το θέαμα, ώστε να μπορέσει την κατάλληλη στιγμή να κραυγάσει Πάρτε τους τα κεφάλια!». Η Λίντια ανασήκωσε το κεφάλι της και τον κοίταξε κατάματα. Του χαμογέλασε με τα εκπληκτικά γαλάζια μάτια της, ενώ ήταν ξεκάθαρο πως δεν καταλάβαινε την επίδραση που του ασκούσε. Ο Τάνερ ένιωσε λες κι είχε δεχτεί γροθιά στο στομάχι. «Τα βγάζεις από το μυαλό σου όσο μιλάμε, έτσι δεν είναι; Μόνο και μόνο για να συμφωνήσω να έρθω στο χορό». Βγήκαν έξω και βάδισαν προς τη διθέσια άμαξα του Τάνερ που τους περίμενε. «Α, αυτό δε θα το μάθεις ποτέ, εκτός κι αν μου επιτρέψεις να σε συνοδεύσω στο χορό». «Σωστά. Πολύ καλά λοιπόν, δέχομαι την ευγενική προσφορά σας, κύριε. Αλλά, για το καλό σας, ελπίζω να υπάρχουν όντως κύκνου>.. «Ομολογώ πως δεν μπορώ να το εγγυηθώ αυτό, αλλά τουλάχιστον είμαι βέβαιος για τα παγωτά του Γκάνθερ. Η λαίδη Τσάλφοντ πάντα σερβίρει παγωτό, καθότι είναι το αγαπημένο του συζύγου της. Ακολουθεί στη λίστα αμέσως μετά το μπράντι, τα σιγαρέτα, τα τραπέζια χαρτοπαιξίας και, όπως διατείνονται οι φήμες, μια φλογερή κοκκινομάλλα χορεύτρια της όπερας στο Κόβεντ Γκάρντεν. Εδώ είμαστε! Επίτρεψε μου να σε βοηθήσω ν ανέβεις». Ο Τάνερ έκανε το γύρο της άμαξας μόλις η Λίντια βολεύτηκε στο κάθισμα και σκαρφάλωσε κι εκείνος στη θέση του, παίρνοντας τα ηνία από τον ιπποκόμο. «Ο Ρέιφ με πληροφόρησε πως η συνοδός σου πάσχει από ποδάγρα», είπε μόλις βγήκαν από την Γκρόβενορ Σκουέαρ με κατεύθυνση το Χάιντ Παρκ. «Και, καθώς η Νικόλ έχει φύγει, σκεφτόμουν τώρα μόλις ότι θα σου λείψει η παρουσία της στη χοροεσπερίδα». «Μου λείπει συνέχεια η παρουσία της», τον διόρθωσε χαμηλόφωνα η Λίντια. «Σωστά σκέφτηκες». Ο Τάνερ συγκατένευσε ξανά, λες και μόλις εκείνη τη στιγμή είχε αντιληφθεί το πρόβλημα και είχε συλλογιστεί τη λύση του. «Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, αφού η ξαδέρφη μου είναι στο Λονδίνο και η συνοδός της δεν ταλαιπωρείται από ποδάγρα, τι λες να ρωτήσω την Τζάσμιν αν θέλει να μας συντροφέψει απόψε το βράδυ, ώστε να σου κάνει παρέα, τώρα που η Νικόλ δεν είναι εδώ; Δε θα ήθελα να νιώσεις μοναξιά στη σάλα του χορού». Η Λίντια έστρεψε το κεφάλι της για να κοιτάξει μια παρέα κυριών που διέσχιζε το δρόμο μπροστά τους με κατεύθυνση την είσοδο του πάρκου. Της είχαν πράγματι τραβήξει το ενδιαφέρον, ή ήθελε ν αποφύγει το βλέμμα του Τάνερ; «Ποτέ δεν έχω συναντήσει την ξαδέρφη σου. Αλλά ακούγεται ωραία ιδέα». Αν οι κύκνοι της λαίδης Τσάλφοντ βρίσκονταν κοντά στη Λίντια απόψε, δε θα υπήρχε κανένας κίνδυνος να λιώσει ο πάγος. Η ξαφνική και αναπάντεχη ψυχρότητα στη φωνή της ήταν κάτι παραπάνω από έκδηλη και εντελώς αντίθετη με το χαρακτήρα της. Η Λίντια ποτέ δε γινόταν δύστροπη. «Κάτι έκανα και σε τάραξα», είπε ο Τάνερ καθώς οδηγούσε επιδέξια την αμαξά του, για να παραταχθεί

15 κι αυτή στην ουρά με τις άλλες άμαξες, τα παϊτόνια και κάθε λογής φανταχτερά οχήματα που συναγωνίζονταν να καταλάβουν μια θέση στο φαρδύ αμμώδες μονοπάτι που διέσχιζε ελικοειδώς το πάρκο. Η Λίντια μετακινήθηκε ελαφρά πάνω στο σανιδένιο κάθισμα ώστε να μπορεί να τον κοιτάζει καταπρόσωπο. «Λυπάμαι, Τάνερ. Απλώς... απλώς ήταν μια παράξενη μέρα για μένα. Δε θέλω να δείξω αγνωμοσύνη. Αλλά επίσης είναι τόσο... τόσο προφανές εκ μέρους σου. Είσαι τόσο ευγενικός και καταδεκτικός μαζί μου. Τόσο τραγική και αξιολύπητη εικόνα παρουσιάζω, που οι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να με κανακεύουν συνέχεια;» «Δεν έκανα κάτι τέτοιο...» «Ω, κι όμως αυτό έκανες, και πραγματικά οφείλω να σ ευχαριστήσω, παρ όλο που βαθιά μέσα στην καρδιά μου ξέρω ότι δε θα έπρεπε να απολογούμαι επειδή εκδήλωσα τα πραγματικά μου συναισθήματα», τον διέκοψε με την απαλή, κατάλευκη επιδερμίδα του προσώπου της να ροδίζει ανεπαίσθητα. «Σε παρακαλώ, άφησέ με να πω αυτό που νιώθω. Όλοι σας είστε τόσο ευγενικοί μαζί μου. Να είστε προσεκτικοί με τη Λίντια, πρέπει να λέτε μεταξύ σας, αν είναι δυνατόν να πατάτε και στις μύτες των ποδιών σας! Την καημενούλα τη Λίντια, που έμεινε μόνη της τώρα που η Νικόλ έφυγε. Την καημένη τη Λίντια, τη διανοούμενη και ανιαρή αδελφή, που έχει την ευκαιρία να χορέψει μόνο όταν η κάρτα χορού της Νικόλ είναι ήδη πλήρης, και οι τζέντλεμεν ελπίζουν να εντυπωσιάσουν τη μία αδελφή με το να δώσουν προσοχή στην αδιάφορη δίδυμή της. Τη δυστυχισμένη Λίντια, που ακόμη θρηνεί τον χαμένο της αγαπ...» Έφραξε απότομα με τα γαντοφορεμένα χέρια της το στόμα της, ενώ τα μάτια της είχαν ανοίξει διάπλατα από την έκπληξη που ένιωσε κι η ίδια με τον εαυτό της. Ο Τάνερ δεν ήξερε αν έπρεπε να ζητήσει συγνώμη ή να την επευφημήσει. «Λίντια; Είσαι καλά;» Εκείνη κατέβασε αργά τις παλάμες της από το στόμα της, για να αποκαλύψει το αχνό χαμόγελο που ολοένα και απλωνόταν στα χείλη της. «Χριστέ μου! Νομίζω πως μόλις είχα ένα ξέσπασμα». «Είσαι σίγουρη;» Ο Τάνερ φανταζόταν πάντα πως ένα σωστό ξέσπασμα οργής περιελάμβανε πολύ περισσότερο θυμό, μια γενναία δόση κραυγών και κατά πάσα πιθανότητα διάφορα εύθραυστα πορσελάνινα αντικείμενα να εκτοξεύονται στους τοίχους και να θρυμματίζονται με κρότο. Αλλά για πρώτη προσπάθεια, αν αυτό έκανε όντως η Λίντια, δεν ήταν άσχημη. Σίγουρα πάντως είχε την απόλυτη προσοχή του. «Ναι, είμαι σίγουρη. Και η Νικόλ έχει δίκιο -νιώθω πολύ καλύτερα. Τάνερ, αφού λες πως είσαι φίλος μου, θα μου έκανες μεγάλη χάρη αν δε μου φερόσουν πια λες και είμαι τόσο εύθραυστη που πρέπει να με τυλίξεις με βαμβάκι για να μη σπάσω. Σύμφωνοι; Περίμενε! Προτού μου απαντήσεις, σου δηλώνω άτι κι εγώ με τη σειρά μου θα σταματήσω να είμαι τόσο... τόσο... τέλος πάντων, ό,τι είναι αυτό που σας εξωθεί όλους να μου φέρεστε σαν να είμαι ένας ντελικάτος κύκνειος λαιμός από πάγο, έτοιμος να λιώσει ή να θρυμματιστεί ανά πάσα στιγμή». Ο Τάνερ ένιωσε μια σχεδόν ακατανίκητη επιθυμία να την τραβήξει στην αγκαλιά του. Όμως, είχε επίσης τη βαθιά επίγνωση ότι η παράκλησή της να σταματήσει να την κανακεύει και να την τυλίγει με ένα πέπλο ασφαλείας δεν αποτελούσε και πρόσκληση να της ανοίξει την καρδιά του.

16 «Λυπάμαι, Λίντια, αν όντως αυτό κάναμε και πατούσαμε στις μύτες των ποδιών μας γύρω σου, από το φόβο μας μήπως σε ταράξουμε. Και για να σου το αποδείξω, θα σε ρωτήσω ευθέως αυτή τη φορά 1 ούτε θα σου το ανακοινώσω, ούτε θα προσπαθήσω να σε πείσω: Θα ήθελες να συνοδεύσεις εμένα και την ξαδέρφη μου στο χορό της λαίδης Τσάλφσντ απόψε; Ή θα προτιμούσες να μου πεις να πάω στον αγύριστο;» «Ποτέ δε θα έλεγα κάτι τέτοιο! Τουλάχιστον, δε νομίζω ότι θα το έκανα». Η Λίντια κούνησε δυο φορές απανωτά το κεφάλι της αποφασιστικά. «Ναι, σ ευχαριστώ. Πιστεύω ότι θα μου άρεσε πολύ να παρευρεθώ στη χοροεσπερίδα μ εσένα και τη δεσποινίδα Χάρμπαρτον. Και είμαι βέβαιη ότι θα χαρώ να γνωρίσω την ξαδέρφη σου». Του χάρισε άλλο ένα χαμόγελο, και ο Τάνερ ένιωσε ξανά ένα σφίξιμο στα σωθικά του, σαν να τον είχαν γρονθοκοπήσει. «Τι λες λοιπόν; Το ξέσπασμά μου ήταν καθόλου καλό;» «Ικανοποιητικό, θα έλεγα. Ίσως χρειάζεσαι λίγη ακόμη εξάσκηση για να το τελειοποιήσεις, αλλά για αρχή ήταν πολύ καλό». «Συνήθως θεωρούμαι επιμελής μαθήτρια. Θα αφοσιωθώ λοιπόν στην εξάσκηση. Λ, κοίτα, κάποιος προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σου. Να, εκεί πέρα», έδειξε ανασηκώνοντας με χάρη το πιγούνι της. Πόσο όμορφη ήταν η Λίντια! «Τάνερ Μπλέικ! Χρόνια και ζαμάνια! Χαίρομαι που σε ξα ναβλέπω», φώναξε ο άλλος άντρας, ανεμίζοντας το χέρι του σε χαιρετισμό καθώς τους πλησίαζε καβάλα στο άλογό του. </Η-ταν αλλιώτικα όταν ήμασταν δυο παλιόφιλοι και τσουγκρίζαμε τα ποτήρια μας στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια, αλλά τώρα που είσαι πια ο δούκας του Μάλβερν υποθέτω πως θα έπρεπε να είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός στο πώς φέρομαι στην Εξοχότητά σου». Ο Τάνερ αναμέτρησε με το βλέμμα του το υπέροχο γκρίζο φαρί και τον αψεγάδιαστα ντυμένο αναβάτη του; προσπαθώντας να μη δείξει έκπληξη για την αναπάντεχη εμφάνιση του φίλου του. «Τζάστιν! Κανένας δε μου είπε ότι επέστρεψες στο Λονδίνο. Τι έγινε, βαρέθηκες τελικά τη Βιέννη;» Ο βαρόνος Τζάστιν Γουάιλντ, που είχε υπηρετήσει στο στρατό σε πολλαπλά πόστα κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Βοναπάρτη -και πολλά από αυτά τα πόστα ήταν γνωστά μόνο στους ανώτατους αξιωματούχους του Υπουργείου Άμυνας-, κατηύθυνε το άλογό του έτσι ώστε να ίππευα στο πλάι της άμαξας. Οι δυο άντρες έκαναν μια θερμή χειραψία -όχι και μικρό κατόρθωμα, καθώς τόσο το άλογο όσο και η άμαξα βρίσκονταν ακόμη εν κινήσει. Ο Τζάστιν Γουάιλντ ήταν ντυμένος με την τελευταία λέξη της μόδας, όπως τον θυμόταν ανέκαθεν ο Τάνερ. Το καλοραμμένο σακάκι του αναδείκνυε τους φαρδιούς ώμους του, το δερμάτινο παντελόνι αγκάλιαζε τους δυνατούς μηρούς του και φορούσε μαύρες μπότες ιππασίας, ψηλές μέχρι το γόνατο, που το καλογυαλισμένο δέρμα τους άστραφτε στον ήλιο. Εκείνο όμως που τον έκανε να ξεχωρίζει ήταν η δαντέλα στο γιακά και στις μανσέτες του, καθώς και το όμορφο πρόσωπό του, που δεν προ-καλούσε σε κάποιον την αίσθηση ότι απειλείται από τους γυμνασμένους μυς του κορμιού του. Μάλιστα, όποιος γνώριζε για πρώτη φορά το βαρόνο, τον έκρινε ως έναν γλυκομίλητο και ονειροπαρμένο λιμοκοντόρο. Οι άνθρωποι έβλεπαν μόνο τα γελαστά πράσινα μάτια του, που τα σκίαζαν φρύδια μαύρα όσο και τα μαλλιά του, και το αυθόρ-

17 μητο χαμόγελό του τους αφόπλιζε. Έτσι, κατέληγαν να τον θεωρούν έναν όχι και τόσο έξυπνο δανδή της υψηλής κοινωνίας, το οποίο ήταν δικό τους σφάλμα. «Δραπέτευσα από τη Βιέννη σχεδόν ένα μήνα πριν, προετοιμάζοντας την επιστροφή μου στην πατρίδα. Η διπλωματία μπορεί να γίνει πολύ βαρετή υπόθεση, ακόμη κι όταν χαράζουμε τα σύνορα αυτοκρατοριών, όπως ο φούρναρης τεμαχίζει το κέικ σε κομμάτια». Ο βαρόνος στάθηκε σχεδόν όρθιος στους αναβολείς του καθώς έκλινε το ψηλό καπέλο του στη Λίντια. «Με συγχωρείτε, κυρία μου. Ο φίλος μου από δω ποτέ του δεν είχε τρόπους. Είμαι ο Τζάστιν Γουάιλντ κι εσείς είστε το πιο όμορφο πλάσμα που είχα ποτέ την τιμή να αντικρίσω. Σας παρακαλώ, πείτε μου ότι αυτός ο αχρείος απλώς σας συνοδεύει και δε σας διεκδικεί για τον εαυτό του- όχι τώρα, που η καρδιά μου κρέμεται από την απάντησή σας». Το γέλιο του Τάνερ έκανε τη Λίντια να χαμογελάσει αμυδρά, διστακτικά. «Λαίδη Λίντια Ντότρι, συγχωρήστε με που είμαι αναγκασμένος να σας συστήσω στο βαρόνο Τζάστιν Γσυάιλντ, στρατιώτη και πολιτικό, ιδιοφυία και ανόητο ταυτόχρονα. Και παίζει όλους αυτούς τους ρόλους καλύτερα από τον καθένα. Προτείνω να τον αποφύγετε πάση θυσία». «Δεν παίζεις δίκαια, Τάνερ. Είσαι δυο φορές πιο ανόητος από μένα, και αυτό θα πω σε όλους. Λαίδη Λίντια, και πάλι σας εκλιπαρώ, πείτε μου ότι η καρδιά σας δεν είναι ήδη δοσμένη αλλού, ειδικά σ έναν αλήτη που δε θα κατονομάσω αλλά φέρει μια αξιοσημείωτη ομοιότητα με τον τζέντλεμαν δίπλα σας, που φαίνεται να νιώθει τόσο άβολα. Αλλιώς, θα ραγίσετε τη δική μου καρδιά». Ο Τάνερ περίμενε την απάντηση της Λίντια, συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε ιδέα τι θα έλεγε. Χθες, θα ήταν σίγουρος ότι θα αποκρινόταν με ευγένεια, συστολή και οπωσδήποτε με τη μεγίστη ευπρέπεια. Σήμερα όμως; Την κοίταξε περίεργος, και η καρδιά του έχασε ένα χτύπο όταν στα χείλη της σχηματίστηκε ένα αχνό, λίγο περιπαικτικό χαμόγελο που τον έκανε να διακρίνει, για πρώτη φορά ίσως, μια ομοιότητα με τη σκανδαλιάρα δίδυμη αδελφή της. «Πολύ αμφιβάλλω αν τα λόγια μου ασκούν τέτοια εξουσία πάνω σας, κύριε», αποκρίθηκε ύστερα από μια στιγμή, «αλλά, αν καθησυχάζει την ανυπεράσπιστη καρδιά σας, τότε σας ενημερώνω ότι ο δούκας κι εγώ είμαστε απλώς φίλοι που βγήκαν βόλτα για να απολαύσουν τη μέρα και τον καθαρό αέρα, και την παρούσα συντροφιά φυσικά- όσο ανόητη κι αν είναυ>. Ο Γουάιλντ έβγαλε με μια επιδέξια κίνηση το καπέλο του και το πίεσε μπροστά στο στέρνο του σε μια ένδειξη προσποιητού θαυμασμού. «Θεέ και Κύριε, Τάνερ, η δεσποινίδα σχηματίζει ολοκληρωμένες προτάσεις με νόημα! Και χωρίς να ακκί-ζεται, να τραυλίζει ή να υποκρίνεται τη συνεπαρμένη από τις αδέξιες προσπάθειές μου να την κομπλιμεντάρω». Ο βαρόνος έσκυψε το κεφάλι του μπροστά ώστε να κοιτάζει καλύτερα τη Λίντια, που ήταν μισοκρυμμένη πίσω από τον Τάνερ. «Λαίδη Λίντια, δούλος σας πέφτω γονατιστός στα πόδια σας. Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχε ομορφιά σαν τη δική σας, και μάλιστα σε πλήρη αρμονία με ένα τόσο εύστροφο μυαλό». Ο Τάνερ άπλωσε το χέρι του για να σπρώξει τον Γουάιλντ να καθίσει πάλι κανονικά στη σέλα του, ενώ ταυτόχρονα τίναξε τα γκέμια και η άμαξα προχώρησε αργά μπροστά, εξαιτίας του πλήθους των οχημάτων που συνωστίζονταν στο μονοπάτι. «Καλύτερα να επιστρέφεις πάραυτα στη Βιέννη, Τζάστιν, αν έχεις τόσο κακή γνώμη για τις δεσποινίδες του Λονδίνου». «Ανοησίες, Τάνερ. Η γνώμη μου για όλες τις γυναίκες είναι πως είναι υπέροχα πλάσματα. Εφόσον δεν

18 είναι κάποιος τόσο άτυχος ώστε να χρειαστεί να συζητήσει μαζί τους για παραπάνω από λίγα λεπτά, φυσικά. Πράγμα που, ευτυχώς, δε μου συμβαίνει συχνά. Αλλά η λαίδη Λίντια μοιάζει να είναι η λαμπρή εξαίρεση του κανόνα». Τότε, ήρθε η σειρά της Λίντια να σπρώξει -ευγενικά πάντα-τον Τάνερ πίσω στο κάθισμά του καθώς έγερνε μπροστά για να απευθύνει την ερώτησή της στο βαρόνο. «Παρ όλο που με κρίνατε άξια εξαίρεσης, αισθάνομαι πως πρέπει να σας ρωτήσω, κύριε. Είστε μισογύνης; Ή μήπως μισάνθρωπος, και η απέχθειά σας απευθύνεται σ όλα τα ανθρώπινα πλάσματα που έχουν την ατυχία να μην είναι εσείς; Είστε μήπως ένας άλλος Αλσέστ;» Ο Τάνερ έγειρε πίσω στο κάθισμά του οικειοθελώς, χωρίς να χρειαστεί να τον παροτρύνουν ο Γουάιλντ ή η Λίντια. Συλλογίστηκε πως ήταν mo ασφαλές για εκείνον. «Αλσέστ; Αυτός ο αξιοθρήνητος κυνικός; Δηλαδή είστε εξοικειωμένη με το έργο του Μολιέρου και το αριστούργημά του, τον Μισάνθρωπο, Τάνερ, το άκουσες αυτό; Για περιμένετε, δεν μπορεί! Λαίδη Λίντια, κάντε μου τη χάρη, σας παρακαλώ, και συμπληρώστε το στίχο αυτόν: Μέγας αερολόγος! Έχει έναν τρόπο...» Ο Τάνερ γέλασε με την ψυχή του. «Για όνομα του Θεού, Τζάστιν! Θα την εξετάσεις και στον Μολιέρο τώρα;» «Όχι, δεν πειράζει, Τάνερ. Να συνεχίσω;» Η Λίντια τον κοίταξε, κι εκείνος έκανε ένα καταφατικό νεύμα. «Πολύ καλά, λοιπόν, έτσι πάει: Μέγας αερολόγος! Έχει έναν τρόπο να λέει πολλά χωρίς να λέει τίποτα». «Χα! Καταλαβαίνω γιατί είναι από τα αγαπημένα σου αποσπάσματα, Τζάστιν. Σου ταιριάζει απόλυτα. Τελείωσες τώρα; Έφερα τη λαίδη Λίντια στο πάρκο για να δει τη θέα κι όχι για να διασκεδάσεις εσύ. Αν και οφείλω να παραδεχτώ ότι ακόμη κι εγώ το διασκέδασα λιγάκι». «Τότε θα σας αφήσω, λοιπόν», αποκρίθηκε ο Γουάιλντ, ιοοϊ-τώντας με κεντρισμένο ενδιαφέρον τη Λίντια, που ξαφνικά θυμήθηκε ότι ήταν η συνεσταλμένη δίδυμη αδελφή, εκείνη που ποτέ δεν τραβούσε την προσοχή πάνω της. «Όμως, μπορείς να κανονίσουμε να συναντηθούμε ξανά, κάποια άλλη στιγμή, Τάνερ; Έχει περάσει πολύς καιρός κι έχουμε πολλά να πούμε». Ο Τάνερ συμφώνησε, επειδή πραγματικά απολάμβανε τη συντροφιά του Τζάστιν Γουάιλντ. Ενημέρωσε το βαρόνο ότι εκείνος και η Λίντια θα παρευρίσκονταν στο χορό της λαίδης Τσάλ-φοντ το βράδυ, και μετά τον παρακολούθησε καθώς επιτέλους ο Γουάιλντ απομακρυνόταν καβάλα στο άλογό του. Κατά πάσα πιθανότητα ήδη κατέστρωνε σχέδια στο μυαλό του για να τυραν-νήσει με την παρουσία του τον επόμενο άτυχο περαστικό γνώριμο που θα συναντούσε. Ήταν ένας εξαιρετικά καλοβαλμένος άντρας, αλλά και ταυτόχρονα ασυνήθιστος, σχεδόν παράδοξος. «Τι παράξενος άντρας ο φίλος σου», σχολίασε η Λίντια ενώ ο Τάνερ κατάφερε να κάνει την άμαξα να προχωρήσει μόνο λίγα μέτρα ξανά, καθώς ο συνωστισμός στο πάρκο γινόταν αφόρητος λόγω της σπάνιας ηλιόλουστης μέρας. «Πραγματικά θεωρεί τις γυναίκες τόσο... άχρηστες;»

19 «Θα σου έλεγα ότι δεν ξέρω* όμως τον γνωρίζω καλά και τον συμπαθώ, και μάλλον σου έκανε μια περίεργη πρώτη εντύπωση, οπότε θα σου εξηγήσω την ιστορία του. Ο Τξάστιν κάποτε ήταν παντρεμένος με μια απίστευτα όμορφη γυναίκα, Λίντια, και ο γάμος τους δεν είχε καλή κατάληξη. Μου εξομολογήθηκε άτι τη διάλεξε για την ομορφιά της, πράγμα που και πάλι, σύμφωνα μ εκείνον, είναι ένα σφάλμα στο οποίο υποπίπτουν συχνά οι ματαιόδοξοι και ανόητοι άντρες». «Προσωπικά θεωρώ πως το συγκεκριμένο σφάλμα που βασίζεται στην κοντόφθαλμη αντίληψη περί ομορφιάς αποτελεί κοινό χαρακτήριστικό και των δύο φύλων». Ο Τάνερ την κοίταξε παραξενεμένος. «Αλήθεια;» «Ξαφνιάστηκες;» «Υποθέτω πως όχι. Κι εμείς οι άντρες πιθανότατα περνάμε τον ίδιο χρόνο που περνάνε και οι γυναίκες μπροστά στον καθρέφτη ή με τους ράφτες μας. Σ ευχαριστώ που το βλέπεις έτσυ>. «Παρακαλώ», αποκρίθηκε, χαμογελώντας του ξανά ντροπαλά. Ο Τάνερ φύλαγε σαν πολύτιμο θησαυρό στη μνήμη του όλα τα χαμόγελα της Λίντια από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους, χαμόγελα που εκείνη χάριζε τόσο φειδωλά. «Και τώρα πες μου και τα υπόλοιπα. Είμαι σίγουρη ότι η ιστορία του βαρόνου κρύβει πολύ περισσότερα». «Φυσικά και κρύβει. Ο Τζάστιν βαρέθηκε την καλλονή γυναίκα του μέσα σε δυο βδομάδες, καθώς οι μόνες συζητήσεις που έκαναν κυμαίνονταν από τις απαιτήσεις της εν λόγω κυρίας να της χαρίζει απλόχερα φιλοφρονήσεις για κάθε τουαλέτα της, μέχρι την εξαντλητική απαρίθμηση κάθε μικρολεπτομέρειας της αμφίεσης των γυναικών του κύκλου τους. Ο Τζάστιν μου δήλωσε -και το θυμάμαι χαρακτηριστικά, επειδή ήταν απόλυτα σοβαρός, αν και λιγάκι μεθυσμένος- ότι η γυναίκα του ήταν ικανή να απαριθμήσει το όνομα κάθε υφάσματος, μπιχλιμπιδιού και μικροπράγματος που μπορεί να χωρέσει ο νους του ανθρώπου, με πολύ μεγαλύτερη ευκολία απ ό,τι μπορούσε να απαγγείλει το αλφάβητο». «Τον καημένο... Την καημένη τη γυναίκα του...» «Εκείνη βρήκε παρηγοριά όμως», παρατήρησε ο Τάνερ, ενώ αποφάσιζε ότι ήταν καιρός να εκμεταλλευτεί ένα άνοιγμα στην ατέρμονη ουρά των οχημάτων, και έστριψε την άμαξα προς μια κοντινή έξοδο του Χάιντ Παρκ που έβγαζε στο δρόμο. Η συνάντησή του με τον Τζάστιν έπειτα από τόσο καιρό ήταν μεγάλη έκπληξη, αν και ευχάριστη. «Απ ό,τι άκουσα, και όχι βέβαια από τον Τζάστιν, που ποτέ δε θα προέβαινε σε μια τέτοια αδιακρισία, η γυναίκα του βρήκε πολλούς και διάφορους τρόπους να παρηγορήσει τον εαυτό της. Τουαλέτες, κοσμήματα... και μια μακριά ακολουθία εραστών, που ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να τη διαβεβαιώνουν διαρκώς πως ήταν όμορφη». «Πως ήταν όμορφη; Αυτό σημαίνει ότι...» «Ναι, δε ζει πια. Φοβάμαι όμως πως ο θάνατός της δεν ήρθε αρκετά γρήγορα για να σώσει τον Τζάστιν, όσο κι αν ακούγε-ται σκληρό αυτό που λέω. Ένα μήνα πριν η Σίλα βρει τραγικό τέλος γλιστρώντας στα μαρμάρινα σκαλιά του Κάρλτον Χάουζ όταν το τακούνι της μπλέχτηκε στους γελοίους φραμπαλάδες του ποδόγυρου της τουαλέτας της -ο Πρίγκιπας της Ουαλίας κρεβατώθηκε για μια βδομάδα για να ξεπεράσει το σοκ-, ένας από τους εραστές της έκανε το σφάλμα να υπερηφανευτεί

20 για την τελευταία του κατάκτηση. Ο Τζάστιν ένιωσε υποχρεωμένος να υπερασπιστεί την τιμή της επαίσχυντης συζύγου του και κά-λεσε τον τύπο σε μονομαχία». «Τον σκότωσε;» «Δεν το σκόπευε, αλλά ναι. Ήμουν ο ένας από τους μάρτυρες του Τζάσην, έτσι τα είδα όλα με τα μάτια μου. Ο ηλίθιος ο αντίπαλός του πυροβόλησε προτού δοθεί το σύνθημα, κι εμείς φωνάξαμε στον Τζάστιν για να τον προειδοποιήσουμε. Εκείνος στράφηκε αμέσως και πυροβόλησε βρισκόμενοςσε άμυνα. Όμως ο άλλος πέθανε, και ο Τζάστιν αναγκάστηκε να το σκάσει από τη χωρά. Μόνο οι πολύτιμες υπηρεσίες του προς το Στέμμα και το πέρασμα του χρόνου τού επέτρεψαν να επιστρέψει στην Αγγλία. Αναρωτιέμαι πώς θα τον υποδεχθεί η υψηλή κοινωνία τώρα, οκτώ χρόνια μετά. Ο άντρας που σκότωσε ήταν ο δεύτερος γιος ενός κόμη, οπότε καταλαβαίνεις. Πάντα βγαίνει στη φόρα ένα νέο κουτσομπολιό για να τραβήξει το ενδιαφέρον του κόσμου, αλλά αυτή η παλιά ιστορία δεν έχει λησμονηθεί τελείως. Και σίγουρα δε βοηθάει η τόσο επιδεικτική εμφάνιση του Τζάστιν στο Χάιντ Παρκ. Είναι σαν να προκαλεί τους πάντες να τον κουτσομπολέψουν». «Εσύ όμως θα σταθείς στο πλευρό του». Ο Τάνερ την κοίταξε κατάματα. Η Λίντια είχε μιλήσει σαν αυτό να ήταν κάτι δεδομένο, όχι ερωτηματικά. «Ναι, θα του σταθώ. Παρ όλο που... όχι, θα του σταθώ, κυρίως επειδή ο Τζά-στιν φαίνεται να μην έχει ξεπεράσει την άσχημη αυτή εμπειρία, ακόμη και τώρα που επέστρεψε στην Αγγλία. Μπορεί να σε πείραζε προηγουμένως, αλλά οι πληγές που του άφησε ο αποτυχημένος γάμος του και οι επακόλουθες συνέπειές του φαίνεται πως τον έχουν κάνει κυνικό απέναντι στο γυναικείο φύλο». «Ή ίσως υπονόμευσαν την πίστη στην κρίση του όσον αφορά τις γυναίκες», συμπλήρωσε η Λίντια, κάνοντας τον Τάνερ να στραφεί απότομα προς το μέρος της. «Ο Τζάστιν Γουάιλντ αβέβαιος για τον εαυτό του; Αδύνατον». «Η αμφιβολία είν πιο σκληρή κι απ τη χειρότερη αλήθεια», αποκρίθηκε σιγανά η Λίντια. «Αφού ο βαρόνος έκανε ένα απαίσιο λάθος πριν από τόσα χρόνια σε θέματα καρδιάς, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος, πώς μπορεί πια να εμπιστευτεί την ίδια του την κρίση;» Ο Τάνερ έστρεψε τα άλογά του προς την Γκρόβενορ Σκου-έαρ, ενώ μέσα του μετάνιωνε που έφυγαν τόσο σύντομα από το πάρκο, καθώς τώρα δεν είχε δικαιολογία να συνεχίσουν την ενδιαφέρουσα συζήτησή τους. «Βλέπω, παραθέτεις ξανά τον Μολιέρο, πάλι από τον Μισάνθρωπο. Ο Τζάστιν χρειάζεται έναν φίλο, σωστά; Παρά την αυτοπεποίθηση και σιγουριά που δείχνει προς τα έξω». «Έχει έναν φίλο», είπε η Λίντια, ακουμπώντας το γαντοφορεμένο χέρι της στο μπράτσο του Τάνερ. «Και ξέρω, από προσωπική εμπειρία, ότι είσαι ο καλύτερος φίλος». Ο Τάνερ την ευχαρίστησε, ενώ ένιωθε σαν να είχε μόλις ακούσει πένθιμες καμπάνες να ηχούν μέσα στο κεφάλι του. Ένας άλλος στίχος του ήρθε στο μυαλό, όχι από τον Μολιέρο αυτή τη φορά. Κάτι για τη φιλία, που είναι ο έρωτας δίχως τα φτερά του...

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:...

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... 20 κλασικά αλλά και καινούρια παραμύθια με πριγκίπισσες Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: PRINCESS STORIES Από τις Εκδόσεις Igloo Books, Μεγάλη Βρετανία 2009 ΤΙΤΛΟΣ BIBΛΙΟΥ: Ιστορίες για

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση κειτ ντικάμιλο Οι ένες ραφημ γ ο ν ο κ ι ε ειες περιπέτ εικονογράφηση κ. γκ. κάμπελ 201b4 ery New ard Aw μετάφράση μάριά άγγελιδου ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΩΝ ΤΙΚΑΜ, ΑΡΓΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΔΥΣΣΕΑΣ 2000

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ;

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις

Διαβάστε περισσότερα

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες που αγαπούσαν την περιπέτεια και ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι μακρινό.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η )

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) 1 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ JACKSON POLLOCK ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ WILLIAM WRIGHT ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1950. Το καλοκαίρι του 1950 o δημοσιογράφος William Wright πήρε μια πολύ ενδιαφέρουσα ηχογραφημένη

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι

Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι Petra Dobrovolny www.dolphinkissis.ch Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι Πριν από λίγο μόνο καιρό, ήταν ένα μικρό δελφίνι που το λέγανε. Μούντζι. Στη γερμανική διάλεκτο της Βέρνης σημαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις και έχουν ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες. Είναι αδύνατον

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΕΣ Αγγελική Γουδέλη, 2011 Κοινωνικό Άγχος Αμηχανία Φόβος Το κοινωνικό άγχος, ή αλλιώς κοινωνική φοβία, θεωρείται

Διαβάστε περισσότερα

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas Την Πέμπτη 26/3/15 η SAPT Hellas επισκέφτηκε το σχολείο μας. Η Sapt είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία μαζεύει αδέσποτα σκυλιά και τα φροντίζει. H φιλοζωική ομάδα του σχολείου μας, που οργάνωσε

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα ΣΤ τάξη Δημοτικού Σχολείου Μακρυγιάλου 2009-2010 1 Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα άγρια

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Greek Translations of Brad Yates Videos

Greek Translations of Brad Yates Videos Greek Translations of Brad Yates Videos Contents: Allowing and Receiving Feeling Betrayed Tapping with Brad Yates Allowing and Receiving http://www.youtube.com/watch?v=4iftrjbas5o Translation by Vicky

Διαβάστε περισσότερα

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται.

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο μπαμπάς μου λέει ότι αυτά είναι χαζομάρες και ότι όταν μεγαλώσω θα θέλω να ήμουν

Διαβάστε περισσότερα

Η Γλώσσα του Σώματος

Η Γλώσσα του Σώματος Η Γλώσσα του Σώματος Η Επιστήμη που μελετά τη Γλώσσα του Σώματος (της επικοινωνίας χωρίς ομιλία, δηλαδή) βρίσκεται ακόμη σε εμβρυϊκό στάδιο. Υπάρχουν 40.000 Επικοινωνιακά Σήματα στην αγγλική γλώσσα, απ

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν Ακάνθους - ίσως η καλύτερή μου βραδιά στο pick up..πειραματιζόμουν πολύ με peacock (έχω μιλήσει σε άλλο άρθρο μου για αυτό... περί της θεωρίας του παγωνιού που έχει να κάνει με το να φοράς τουλάχιστον

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα