Άμα δεις την Ειρήνη, σαν γυναίκα ωραία, έχεις κάνει το βήμα, να τη δεις σαν Ιδέα.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Άμα δεις την Ειρήνη, σαν γυναίκα ωραία, έχεις κάνει το βήμα, να τη δεις σαν Ιδέα."

Transcript

1

2 - 4 -

3 Άμα δεις την Ειρήνη, σαν γυναίκα ωραία, έχεις κάνει το βήμα, να τη δεις σαν Ιδέα. Χ. Στρατηγόπουλος - 5 -

4 Μες στο φάσμα σου υπάρχει, η Ελπίδα των λαών, βασική ουσία είσαι, όλων των Ιδεωδών. Μια σταγόνα αίμα είσαι, που αν πέσεις στο νερό, όλες τις πληγές γιατρεύεις, που νοσούν από καιρό. Είσαι νάμα είσ αχτίδα, ήλιου και ψιλή βροχή, που τη γη ποτίζεις κι όλους, τους κοιτάς με προσοχή. Τη ζωή διαιωνίζεις και τη φύση συντηρείς, βρίσκεις πάντοτε τις λύσεις και τους νόμους τους τηρείς. Όλα τα καλά του κόσμου, βάζεις μέσα στο μυαλό, ναυαγούς πελάγων σώζεις και τους βγάζεις στο γιαλό. Απ τα ύψη των αστέρων, βλέπεις πάντοτε στη γη, προσπαθείς να μην ανοίξει, κανενός καμιά πληγή. Σε χτυπούν με χίλιους τρόπους, προσπαθούν για να χαθείς, κι αν σε κάνουν κι αποθάνεις, Συ, ξανά θ αναστηθείς. Μες στο πέρασμα των χρόνων, των κακών και των καλών, είσαι της ζωής μητέρα και προστάτης των λαών. Έχεις μέσα σου το πνεύμα, το μεγάλο, το ιερό, από σένα περιμένουν, μες στην έρημο νερό

5 Τ οξυγόνο δίνεις σ όλους, είσαι δύναμη κρυφή, απ το χάος φέρνεις κόσμους και τους πας στην κορυφή. Έχεις χάρες που σε κάνουν, ν αγαπιέσαι, ν αγαπάς, σε ζητούνε στων πολέμων, μες στα μέτωπα να πας. Θέλεις πάντα τους ανθρώπους, με αγάπη να κερνάς, γι αυτό είσαι μες στο νου τους και εκεί στριφογυρνάς. Πάντα στέλνεις την Ελπίδα, στους αμάχους πληθυσμούς, τους μαχόμενους προστάζεις, να μην κάνουν σκοτωμούς. Η μητέρα είσαι όλων, των ανθρώπων μες στη γη, κουρασμένων, διψασμένων, είσαι δροσερή πηγή. Σ όλους στέκεσαι κοντά τους, με λατρεία περισσή, όλους κάνεις ν αγαπιούνται και κανείς να μη μισεί. Είσαι φώτιση μεγάλη, είσαι των λαών νονά, του ανθρώπου δεν αφήνεις, την ψυχή για να πονά. Μα και τι εσύ δεν είσαι, τι ακόμη να σου πω, έχεις γεννηθεί ΑΓΙΑ, έχεις Ιερό σκοπό. Εάν, πάθεις όμως κάτι, τι στη γη πάνω θα μείνει, χάος, κόλαση και σκότος, γι αυτό Πρόσεχε ΕΙΡΗΝΗ

6 ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ Κείν το σπιτάκι το μικρό, που ναι στον Κουρεμένο, πριν από κάμποσο καιρό, ήτανε ξεχασμένο. Σήμερα, κάτι μ έπιασε, να γράψω για εκείνο, καλό να βγει το ποίημα, πολύ θα επιμείνω. Θα επιμείνω γιατί κει, εμπνεύστηκα να γράψω, ΥΜΝΟ, και δάδα ειρηνική, μες στις ψυχές ν ανάψω. Εκεί τον ύμνο έγραψα, τον ύμνο της ΕΙΡΗΝΗΣ, και συ σπιτάκι, ξακουστό στον κόσμο θε να γίνεις. Από εκεί αγνάντευα την ομορφιά της φύσης, κι αυτή μου είπε με καημό: «έτσι μη με αφήσεις». Γράψε κάτι για μένανε, κοντεύω ν αρρωστήσω, όλοι επάνω μου ξεσπούν, μα θέλω για να ζήσω. Κρύος ιδρώτας μ έλουσε, ρίγος σ όλο το σώμα, από της φύσης τη μιλιά, απ το γλυκό της στόμα. Κατάλαβα τι εννοεί, τι ήθελε να κάνω, μπαίνω στο σπίτι, το μικρό, και το μολύβι πιάνω. - Για να ν η φύση ζωντανή, ποτέ να μην πεθαίνει, δυο φάρμακα χρειάζονται, χαρτί μα και μελάνι -. Σ αυτό το σπίτι το μικρό, αν κάτσεις κι αγναντέψεις, για λίγο τον ορίζοντα, μόνο χαρά θα δρέψεις. Γεμάτος τώρα με χαρά, κι ευλάβεια μεγάλη, έγραψα στίχους και ξανά, στη φύση βγήκα πάλι. Καθώς κοιτούσ απέναντι, στης Καστανιάς τον κάμπο, άρχισ απ αγαλλίαση κι από χαρά να λάμπω

7 Μ αυτό που δαν τα μάτια μου μπροστά μου κείν την ώρα, τρέμω και ιδρώτας μ έλουσε, καθώς το γράφω τώρα. Μια κοπελιά με νυφικό, ντυμένη, φτερουγίζει, απ τον Ταΰγετο ψηλά, τον κάμπο διασχίζει. Έρχεται προς το μέρος μου, κρατώντας μια σημαία, δεν έχω δει στη ζήση μου, γυναίκα τόσ ωραία. Στο σπίτι επάνω κάθησε, στήριξε το κοντάρι, ποτέ αέρας και βροχή, από εκεί μην πάρει. Θέλω εδώ παντοτινά, η σημαία για να μείνει, μου λέει μια γλυκιά φωνή και χάθηκε εκείνη. Όταν συνήλθα για καλά, από αυτή τη δίνη, στο λάβαρο εδιάβασα, τη φράση «ΘΕΛΩ ΕΙΡΗΝΗ». Στο σπίτι κάνω για να μπω, μα μπρος στα σκαλοπάτια, η μάνα μου περίμενε, με βουρκωμένα μάτια. Και ο πατέρας, κοίταζε με απλανές το βλέμμα, δεν ήξερε αν όλ αυτά, αλήθεια είναι ή ψέμα. Μπαίνω στο σπίτι το μικρό, να γράψω κι άλλους στίχους, ακούω απ το λάβαρο, που κυματίζει, ήχους. Ήχους, που μέσα στην ψυχή, φτάνουν και ερεθίζουν, τα ένστικτα του ποιητή, και τη ζωή φωτίζουν. Έγραψα και τελείωσα, τον ύμνο της ΕΙΡΗΝΗΣ, κι εσύ σπιτάκι, αθάνατο κει στο βουνό θα μείνεις. Να αγναντεύεις τα βουνά, τους κάμπους, τον Ευρώτα, όλο τον κόσμο απέναντι και τις ελιές σου πρώτα. Ετούτο εδώ το ποίημα, που γράφω, το χαρίζω, σ όλα τ απέναντι χωριά, που βλέπω κι αντικρίζω

8 Όταν στο σπίτι βρίσκομαι και προς τα κει κοιτάζω, που μοιάζουν με παράδεισο και που πολύ θαυμάζω. Παρακαλώ το δάσκαλο, φίλο μ, Σερεμετάκη, να ρθει να δει από κοντά, το φτωχοκαλυβάκι. Να στείλει ένα μήνυμα, τον κόσμο να γυρίσει, να δουν στα πέρατα της γης, τι γράφεται στη φύση. Το κάνω δώρο στα χωριά, Παρδάλι και Πελλάνα, μα δεν ξεχνάω και αυτή, του ποιητή τη μάνα. Θα ήταν όμως άδικο, παράληψη μεγάλη, εάν ξεχνούσα κάποιονε, λεβέντη απ το Παρδάλι. Αυτόν που πάντα ρώταγε, πως είμαι και τι κάνω, πολλές φορές στη σκέψη μου και μες στο νου μου βάνω. Μιλάω για τον άνθρωπο, που μεινε κάτω έτη, πιασμένος στο κρεβάτι του, το Νίκο το Σκρεπέτη. (Στο σπιτάκι αυτό, διαμένουν οι γονείς του ποιητή, κατά τη χειμερινή περίοδο)

9 ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ Σε θέλω, σε φαντάζομαι, μα πού να ψάξω να σε βρω; Ρωτάω εδώ, ψάχνω εκεί, βρίσκω μπροστά μου έναν νεκρό. Κάθομαι δίπλα του, σκέπτομαι, δακρύζω, γονατίζω μα τι να δω! Αιμοδότης, δωρητής, γράφει μια ταυτότητα, επάνω στο νεκρό. Δίπλα, μια γυναίκα πεθαμένη, και στο στήθος της επάνω, καθισμένο ένα μικρό. Της χαϊδεύει τα μαλλιά και της λέει, μην κοιμάσαι, σήκω, σήκω πάνω, σ αγαπώ. Δεν αντέχω, δε βαστώ και σηκώνομαι να φύγω, μήπως και αλλού τη βρω. Ανεβαίνω, σε κορφούλες, σε λαγκάδια, φτάνω και στης θάλασσας ακόμη τον αφρό. Τίποτα κι εκεί δε βρίσκω, πληγωμένος, λυπημένος, πάλι σπίτι μου γυρνώ. Θα την δω, πού θα μου πάει, αύριο ίσως τη βρω, κει που εγώ θα τριγυρνώ. Το πρωί με τη δροσούλα και την πίστη οδηγό, ψάχνω πάλι να τη βρω. Μπαίνω, βγαίνω σε γραφεία και στον κόσμο που είν στο δρόμο μέσα, βλέπω έναν μικρό. Μήπως είδες την ΕΙΡΗΝΗ, μήπως φάνηκε μπροστά σου; τον ρωτώ. Μ ακριβώς αυτή την ώρα, μια κυρία, μ ένα σκύλο αγκαλιά, δίπλα μου περνά. Την ΕΙΡΗΝΗ, είπες, ψάχνεις; λέει με νάζι η κυρία, και για να με δει καλά, το κεφάλι της γυρνά. Ναι, κυρία, την ΕΙΡΗΝΗ, την ΕΙΡΗΝΗ, μες στον κόσμο, ψάχνω για να βρω

10 Άκου, φίλε, να σου πω, η ΕΙΡΗΝΗ δεν είν εδώ, έχει πάει για να κλάψει έναν νεκρό. Κι ένας κύριος ψηλός, έρχεται και με ρωτά, μήπως είδα την ΕΙΡΗΝΗ να του πω. Μα γι αυτή κι εγώ γυρνάω, χρόνια τώρα, τ απαντάω, κείνη ψάχνω για να βρω. Ψάχνοντας μαζί για χρόνια, για να βρούμε την ΕΙΡΗΝΗ, άσπρα εγίναν τα μαλλιά μας, μα δε βρέθηκε εκείνη. Δεν υπάρχει, λέω στο φίλο, κάναμε αδίκως κόπους, η ΕΙΡΗΝΗ είν στο πνεύμα, μέσα σ όλους τους ανθρώπους. Από κει θα πάρει σάρκα, μέσα κει θα μεγαλώσει, μα το σπόρο κάποιος πρέπει, σ όλους τους λαούς να δώσει. Πάω τώρα να τον βρω, να τον βάλω στα βιβλία, κι έλ αργότερα να πάρεις, να τον δώσεις στα βιβλία. Κι ύστερ από λίγα χρόνια, δε θα ψάχνεις την ΕΙΡΗΝΗ, θα τη βρίσκεις όπου θέλεις, κατοντάδες και χιλιάδες μες στον κόσμο θα χει γίνει

11 ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΟ ΧΑΟΣ Στου πλανήτη το χάος, μπες φραγμός, αγωνίσου, της ΕΙΡΗΝΗΣ το κάλλος, μην ξεχνάς, μα θυμήσου. Μπες φραγμός σ αδικία, προδοσία και κάνε, έναν κόσμο καινούργιο, που πιο δίκαιος να ναι. Τους ανθρώπους στο μίσος, μην αφήνεις να ζούνε, και για σε, τα παιδιά σου, να χουν κάτι να πούνε. Κάνε ένα τραγούδι, μία πέτρα και συ βάλε, στης ΕΙΡΗΝΗΣ το σπίτι, να σου λένε μεγάλε Ένα ποίημα γράψε και τη λέξη ΕΙΡΗΝΗ, βάλε μέσα στους στίχους κι άφησέ το να μείνει. Με τα χρόνια, πού ξέρεις, ίσως και να θεριέψει, και μ αυτούς τους καρπούς του, πεινασμένους να θρέψει. Γράψε ένα τραγούδι, την ΕΙΡΗΝΗ θυμήσου, θα ν για σε Δοξασία και μεγάλη τιμή σου

12 ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ Θα ξεκινήσω μιαν αυγή, να πάω στον Κουρεμένο, σε μονοπάτι να βρεθώ, που να ναι ξεχασμένο. Για να βρω του παππούλη μου, του Χρίστου τα αχνάρια, και του Αρρίκου τα μαλλιά, κάτω απ τα λιθάρια. Εκεί που τον εκούρεψε, τα είχε τότε βάλει, για να θυμάται, σαν περνά, τ ωραίο του κεφάλι. Να σκύψω και τα χέρια μου, πάνω τους ν ακουμπήσω, με σεβασμό, ευλάβεια, κι αγάπη να φιλήσω. Να βρω και τις πατημασιές, του θείου μου τ Αντρέα, και σ ένα βράχο ν ανεβώ, να χω μεγάλη θέα. Για ν αγναντέψω τις ελιές, που φύτεψε ο πατέρας, και κυματίζουν οι κορφές, όταν φυσάει αέρας. Να φανταστώ, πώς όργωναν ετότε με τα βόδια, κι απ το Καστόρι να ρχονται, στον κάμπο, με τα πόδια. Να πλάσω μέσα στο μυαλό, τα γίδια πώς αρμέγαν, στις πέτρες πάνω καθιστοί, τραγούδια όταν λέγαν. Να δω μπροστά μου να περνούν, γίδια Πατσιλιβαίων, και μες στο νου μου να ρχονται, πρόβατα Μπιστολέων. Ν ακούω τα τροκάνια τους, το γάβγισμα των σκύλων, τις καπνοδόχους να θωρώ, των Παρδαλέων φίλων. Πελλάνα κι όλα τα χωριά, να αποχαιρετήσω, κ ύστερα πάλι στο χωριό, θε να γυρίσω πίσω

13 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΥΜΝΟΣ Αρχαίοι Έλληνες, εσείς, με το μεγάλο Πνεύμα, που για αγώνες ευγενείς, εκάνατε το νεύμα, Ελάτε σήμερα εδώ, ή στείλτε άγγελούς σας, να δείτε, ή να μάθετε, για τους απόγονούς σας. Σήμερα, είμαστε εδώ, στο βάθρο ανεβασμένοι, Θυμίζοντας το ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ, πνεύμα πως δεν πεθαίνει. Το πνεύμα το αθάνατο, που μένει στους αιώνες, σπίθα είναι που γίνεται, φλόγα για τους αγώνες. Αυτό το πνεύμα τους λαούς, καθοδηγεί, φωτίζει, τα σώματα και τις ψυχές, των αθλητών στολίζει. Αρχαίο πνεύμα, αθάνατο, ειρηνοποτισμένο, είσαι πηγή αστείρευτη, πνεύμα πολιτισμένο. Ο κρίκος ο συνδετικός, είσαι και που ενώνεις, το παρελθόν με το παρόν, λαούς συμφιλιώνεις. Βάζεις στεφάνια δάφνινα, αμάραντα για χρόνια, την άμιλλα καλλιεργείς, μες στη ζωή αιώνια

14 ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ Αντιστάθηκε στη Χούντα, βρέθηκε φυλακισμένος, με διπλές αμπάρες ήταν, στο κελί καλά κλεισμένος. Του χαν βάλει και σκοπούς, μην τους φύγει και τον χάσουν, και εμπόδιο τους γίνει, και τα σχέδια χαλάσουν. Αντιστάθηκε με θάρρος, ήταν όντως παλικάρι, της γενιάς του ήταν ΔΟΞΑ και της μάνας του καμάρι. Ήθελε μαζί με άλλους, Ήρωες πραγματικούς, να γκρεμίσουνε τη Χούντα, με τους αξιωματικούς. Που χαν πάρει με τα τανκς, της πατρίδας τα ηνία, και τρομοκρατία σπέρναν, φασισμό και τυραννία. Ήτανε φόβος και τρόμος, τότε της Δικτατορίας, υπερασπιστής Μεγάλος, Λευτεριάς, Δημοκρατίας. Γενναιότητα μεγάλη, μέσα στην ψυχή του είχε, και το ένστικτο τ αγώνα, πάντα τον διακατείχε. Για το γκρέμισμα της Χούντας, είχε βάλει τη μαγιά, μα οι Φασίστες τον σκοτώσαν, κείνη την Πρωτομαγιά. Γιατί είχε τα αρχεία, της ΕΣΑ στην κατοχή του, Πέθανε, όμως θα ζει, αιωνίως η ψυχή του. Γιατ εκείνη, δε μπορέσαν, να του την δολοφονήσουν, των Ηρώων οι ψυχές, ζούσαν πάντα και θα ζήσουν. Μες στο πέρασμα των χρόνων, άλλους να καθοδηγούν, κι από τα δεσμά που έχουν, γρήγορα ν απαλλαγούν. Ο Αλέκος Παναγούλης, το γενναίο παλικάρι, στα βιβλία των ΗΡΩΩΝ, θέση πρέπει για να πάρει. Αφού ύψωσε το χέρι, δείχνοντάς τους την πυγμή του, και για τη Δημοκρατία, έδωσε και τη ζωή του. Ο Αλέκος στην ψυχή του, είχε μέσα την ΑΝΔΡΕΙΑ, μα αυτοί που τον σκοτώσαν, μόνο φόβο κι ανανδρία

15 ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ Της μάνας μου τα χέρια, άγρια, μα εγώ τα νιωθα τόσο τρυφερά! Τα νιωθα στο κορμί μου, όταν το κρυολόγημα, μου χε τσακίσει τα φτερά. Άγρια απ τις δουλειές, ξινάρι, τσάπα και δρεπάνι, μα το κορμί μου ένιωθε, σαν ένα χέρι παιδικό, να ρχεται να το πιάνει. Ψηνόμουν απ τον πυρετό, και η μάνα μου, μου πέρναγε με οινόπνευμα και ρίγανη τις πλάτες. Σαν έπεφτε η θέρμη, μ άφηνε λίγο μοναχό και πήγαινε, για κολοκύθια, μελιτζάνες και πατάτες. Γυρνούσε με φορτωμένα τ αγαθά, - πάνω από εκατό κιλά -, στον κακομοίρη τον ψαρή, κι όταν πλησίαζε στο σπίτι, άρχιζε να μου μιλά. Με ρωτούσε πως πηγαίνω, κι όταν έλεγα «εντάξει», στην αυλή τακτοποιούσε τ αγαθά και τα έβαζε με τάξη. Της μάνας μου τα χέρια, ήταν αγριεμένα από τις αγροτικές δουλειές. Όργωμα, σκάψιμο, θέρο, κλάδο και κάψιμο κλαδιών απ τις ελιές. Ακούραστα, όμως, ποτέ δεν έλεγε όχι, ούτε και στα μεροκάματα τα ξένα. Χέρια μαθημένα στις δουλειές από μικρά, χέρια για μένα τιμημένα

16 Για πλύσιμο, μπάλωμα, σίδερο, ακόμα και για τα μπετά είναι φτιαγμένα. Ακούραστα και δυνατά, πολλές φορές σκασμένα, μα τα χει ο Θεός ευλογημένα. Ό,τι πιάνουν, γίνεται πλούτος, μα δεν τ αφήνει σε ησυχία όλη μέρα, κι όλοι της λέν πως είναι άξια πολύ και χρυσοχέρα. Καλά λένε, έτσι είναι, στάχτη πιάνει και γίνεται χρυσάφι. Κι ο πατέρας, της φωνάζει, στάσου πια, ξεκουράσου, κάνε και λίγο νισάφι. Τα χέρια της μάνας, τ άγρια, απ τις δουλειές τα ροζιασμένα, ΧΑΙΡΟΥΝ μεγάλου Σεβασμού, γιατί είναι, τόσα χρόνια δουλεμένα, και είναι κουρασμένα. (Στη Μητέρα μου με σεβασμό και αγάπη)

17 ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ Ευαίσθητος και τρυφερός, γνήσιος πολύ, με μπέσα, γνώστης στο ό,τι γίνεται και να ναι σ όλα μέσα. Που δεν πουλά τους φίλους του, με ό,τι κι αν του τάζουν, δεν δέχεται ποτέ αυτός, τα στάνταρ του ν αλλάζουν. Οσφυοκάμπτης κανενός, ποτέ του δεν θα γίνει, μ αγώνες, πάντα στη ζωή, όρθιος θε να μείνει. Όλων ακούει πάντοτε, με προσοχή τη γνώμη, και αν, ποτέ παραφερθεί, τότε ζητά συγνώμη. Το δίκιο θέλει και ζητά, με πείσμα και με πάθος, παράγει πάντα δύναμη, μες στης ψυχής το βάθος. Ατομιστής δε γίνεται, ποτέ μες στη ζωή του, χρεώνει πάντα τις καλές, τις πράξεις του, σε άλλους. Πατρίδα και ιδανικά, είναι γι αυτόν Θρησκεία, παγώνει όμως το αίμα του, μπρος στην αχαριστία. Ο λόγος του συμβόλαιο, ποτέ δεν αθετείται, και η συμφωνία που κανε, πάντ απ αυτόν τηρείται. Εκεί που πρέπει τη γροθιά, με δύναμη τη ρίχνει, δόλου, ψευτιάς και μπαμπεσιάς, δε θέλει ούτε ίχνη. Με ειλικρίνεια πάντοτε, λέει την καλημέρα, λόγια που αισθάνεται θα πει, και όχι του αέρα. Τους Νόμους και το Σύνταγμα, σέβεται και προσέχει, Δημοκρατία, Λευτεριά, θέλει πάντα να έχει.. Κι αν κάποιος από το λαό, αυτά θε να στερήσει, επαναστάτης γίνεται κι αγώνα θα αρχίσει

18 Τον Τσε Γκεβάρα πάντοτε, έχει μες στο μυαλό του, Τιμή του θα ταν αν τον Τσε, τον είχε Δάσκαλό του. Ο Τσε μπορεί να πέθανε, ζουν όμως οι αγώνες, στις μνήμες όλων των λαών, που θα θυμούντ αιώνες. Σκοτώσαν έναν άνθρωπο, γενναίο, ικανό, το έργο όμως π έκανε, είν πάντα ΖΩΝΤΑΝΟ

19 ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΟΡΕΙΒΑΤΩΝ Ξεκινώντας το πρωί, κάνουμ όλοι το σταυρό μας, σαν λιοντάρια τώρα πάμε, για το δύσκολο σκοπό μας. Φόρμες βάζουμε και ζώνες, ακριβές και διαλεγμένες, πάμε στ άγρια βουνά, για στιγμές ευτυχισμένες. Πάντα έχουμε μαζί μας, γάντζους και σκοινιά γερά, δυνατή ψυχή αν έχεις, δεν χρειάζεσαι φτερά. Με την πίστη στο Θεό, αψηφούμε τους κινδύνους, σκαρφαλώνουμε με θάρρος, σ όλους τους γκρεμούς εκείνους. Ανεβαίνουμε στα όρη, σ όλα τ άγρια βουνά, σαν πουλιά κοιτάμε κάτω, δε λυγάμε πουθενά. Τα επικίνδυνα τα μέρη, θέλουμε να εξερευνούμε, κι αν τελειώσουμ απ το ένα, άλλο μέρος θε να βρούμε. Θέλουμ όλοι να βρεθούμε, στις κορφές ψηλά κι ακόμα, όλα τα χουμε μαζί μας, έχουμε και Νοσοκόμα. Στις κορφές όταν βρεθούμε, νιώθουμε σαν Περιστέρια, άγρια, που για φτερά, έχουμε τα δυό μας χέρια. Από κει κοιτάζουμ όλοι και χαιρόμαστε τη φύση, και κανείς, δε θέλει πίσω, πάλι να ξαναγυρίσει. Γιατί νοιώθει σαν να είναι, στον Παράδεισο μπασμένος, χαίρεται το μεγαλείο κι είναι τρισευτυχισμένος. Όλοι βλέπουμε της φύσης, τούτη δω την αρετή, και που φτάσαμε κει πάνω, νοιώθουμε Σταυραετοί. (Αφιερωμένο στον Ορειβατικό Σύλλογο Καλαμάτας)

20 ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ Πράξη που θα τους ταίριαζε, μόνον η ανανδρία, από «ανθρώπους» ποταπούς, χωρίς καμιά παιδεία. Πράξη που δείχνει πως, οι άνανδροι χτυπάνε, και οι άνδρες οι πραγματικοί, ξέρουν μα δε μιλάνε. Βασανιστήριο θα πει, σκληρή ταλαιπωρία, απ ανθρωπόμορφα σκυλιά, αγροίκους και θηρία. Βασανιστήριο θα πει, σκληρή δοκιμασία, σ ανθρώπους που χουν μέσα τους, βαθιά την Παρρησία. Βασανιστής και Βάρβαρος, έχουν μεγάλη σχέση, κ οι δυό τους σ άγριες σπηλιές, εκεί έχουνε θέση. Πολιτισμός και σεβασμός, άγνωστα είν για κείνους, τα ένστικτά τους μοιάζουνε, πολύ μ αυτά του κτήνους. Έχω ιδεί βασανιστές, άγριους, πωρωμένους, λυσσομανούσαν κι έδερναν, όλους τους κρατουμένους. Επέφτανε επάνω τους, σαν όρνια, σαν θηρία, μ αυτοί εβροντοφώναζαν «ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!» Και δώσ του πάλι απ την αρχή, κλωτσιές σ όλο το σώμα, μα οι άνδρες οι πραγματικοί, δεν άνοιγαν το στόμα. Αυτούς που βασανίστηκαν, όλοι εμείς ετώρα, τους έχουμε σαν Ίνδαλμα, μέσα σ αυτή τη χώρα. Γιατί εθυσιάστηκαν, για τη Δημοκρατία, και το μεγάλο Ιδανικό, που λέν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Θα έγραφα περισσότερα, γι αυτά που έχουν κάνει, για των ανθρώπων το καλό, μα το χαρτί δε φτάνει. Κι αν έφτανε, πού θα βρισκα τόσο πολύ μελάνι. (Με σεβασμό σε όλους τους βασανισμένους που δεν πρόδωσαν)

21 ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ Ξυπνάμε όλοι το πρωί κι αφού ετοιμαστούμε, φωνάζοντας το σύνθημα, πάμε να γυμναστούμε. Το σύνθημά μας είν αυτό, είναι και η προσευχή μας, που κάνει σαν του λέοντα και τίγρη την ψυχή μας. Την τρομερή τη δύναμη, π έχουμε στην ψυχή μας, τώρα π ανακαλύψαμε, θα σώσει τη ζωή μας. Εμπόροι και ναρκωτικά, κερδίσατε μια μάχη, μα χάνετε τον πόλεμο και μένετε μονάχοι. Κι εσείς ξανά στο αίμα μας, ουσίες δε θα μπείτε, εμάς να μας λυγίσετε, τώρα δεν το μπορείτε. Το πήραμε απόφαση και η δύναμη κερδίζει, και ούτε ένας από εμάς, δε σας υπολογίζει. Εμείς ξανά ναρκωτικά, δε βάζουμε στο στόμα, δεν θα ξαναμολύνουμε, το καθαρό μας σώμα. Είμαστε όλοι δυνατοί, στο σώμα, στην ψυχή μας, κι εσείς βαπόρια κι έμποροι, μακριά απ τη Ζωή μας. Κάποτε μας γελάσατε, δεν την ξαναπατάμε, και σ όλα τώρα τα παιδιά, για να το πούμε πάμε. Μην τύχει και τα μπλέξετε, στα παλιοσχέδιά σας, σκεφτείτε τι θα κάνατε, αν ήμασταν παιδιά σας. Θα θέλατε το θάνατο, ή την καταστροφή μας; Σίγουρα όχι, μα γι αυτό, φύγετ απ τη ζωή μας. Και κάτι άλλο μάθετε και βάλτε στο μυαλό σας, πάντα συμβαίνει στη ζωή, το λέμε για καλό σας. Κανένας δεν εχάρηκε, το βρώμικο το χρήμα, όλοι καταστραφήκανε, τους έφαγε το κρίμα

22 Η ΤΡΟΜΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Εσείς παιδιά που μπλέξατε με τούτες τις ουσίες, από την όμορφη ζωή, έχετε απουσίες. Σας έταξαν πως θα βρετε, γαλήνη, ηρεμία, μ αντί γι αυτά σας πρόσφεραν, μεγάλη τρικυμία. Στον κόσμο σας τον όμορφο, μπήκαν με δόλιο τρόπο, κι όλοι αυτοί κερδίζουνε, χρήματα δίχως κόπο. Μες στις ευαίσθητες καρδιές, στην καθαρή ψυχή σας, εισχώρησαν κι αλλοίωσαν, φίλοι μου, τη Ζωή σας. Σας γέλασαν γιατ ήσασταν, παιδιά μ ευαισθησίες, ξέρουν αυτοί τι κάνουνε, είν επαγγελματίες. Η ευαισθησία στη ζωή, είναι η πεμτπουσία, χωρίς αυτήν, οι άνθρωποι, δεν έχουνε ουσία. Μα θέλει όμως προσοχή, ετούτη η λεπτότης, ν αντισταθούμ όλοι μαζί, στον ύπουλο εχθρό της. Όλοι αυτοί οι έμποροι, κυκλοφορούν με χρήμα, που ναι οι κόποι των γονιών κι είναι μεγάλο κρίμα. Τους κόπους των γονέων σας, αυτοί καταβροχθίζουν, τα όνειρά σας φίλοι μου, σιγά σιγά γκρεμίζουν. Κι ενώ αυτοί μαζεύουνε, δολάρια και μάρκα, εσείς αργοπεθαίνετε, στων πόλεων τα πάρκα. Αυτοί διασκεδάζουνε, στα κέντρα κάθε βράδυ, μα τα αθώα τα παιδιά, τα σπρώχνουνε στον Άδη. Μ αυτό εδώ το ποίημα, μια έκκληση θα κάνω, παρ όλο που σε κίνδυνο και τη ζωή μου βάνω. Σε σας που εξεγέλασαν, φίλοι, αντισταθείτε, πετάξτε τα ναρκωτικά, όλοι σας το μπορείτε

23 Τη δύναμη την έχετε, βαθιά μες στην ψυχή σας, φτάνει να το πιστέψετε και φτιάξτε τη ζωή σας. Μες στου ανθρώπου την ψυχή, κάπου είναι κρυμμένη, μια δύναμη τρομαχτική, που πάντα περιμένει. Για να την πάρει ο άνθρωπος και να της κάνει χρήση, και τότε είναι ικανός, τα πάντα να κερδίσει. Βρέστε αυτή τη δύναμη, αμέσως όλοι τώρα, δεν πρέπει για να χάσετε, απ τη ζωή σας, ώρα. Σφίξτε τα μπράτσα δυνατά, προβάλλετε τα στήθια, είσαστε όλοι ΙΚΑΝΟΙ, λυγίστε τη συνήθεια. Έτσι θα είστε Ήρωες, όλοι σας για τους άλλους, γι αυτό που καταφέρατε, και θα σας λέν, ΜΕΓΑΛΟΥΣ. Κι εσείς θα καμαρώνετε, για τη μεγάλη νίκη, θέση σπουδαία σ όλους σας, Δικαίως θα ανήκει

24 Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Τρεις φίλοι χρόνια αδελφικοί, πολύ αγαπημένοι, με μπέσα και φιλότιμο, είν προβληματισμένοι. Τα πίνουνε και συζητούν και τα παλιά θυμούνται, μα τώρα όμως και οι τρεις, το μέλλον το φοβούνται. Φοβούνται πως δε θα ν αργά, που θα ρθ η μέρα εκείνη, στον κόσμο τίποτα καλό, δε θα χει απομείνει. Δικαιοσύνη, λογική, θα χουν χαθεί και σβήσει, κι ο άνθρωπος θα προσπαθεί, μονάχος του να ζήσει. Ο ένας είν καθηγητής κι ο άλλος ψυχολόγος, κι ο τρίτος τώρα που κερνά, είναι ακτινολόγος. Γεμίζει τα ποτήρια τους, τσουγκρίζουνε και πίνουν, και εύχονται όπως αυτοί, κι άλλοι φίλοι να γίνουν. Περάσαν οι καλοί καιροί, οι φίλοι δεν υπάρχουν, υποκρισία και ψευτιά, μόνον ετούτα άρχουν. Λέει με πίκρα ο γιατρός και θλίψ ο ακτινολόγος, τις συμφωνίες δεν τηρούν, εχάθηκε ο λόγος. Κάποτ ο λόγος ήτανε, συμβόλαιο, σφραγίδα, τώρα σχεδόν ξεχάσαμε κι αυτή μας την πατρίδα. Βλέπεις παιδιά να σκίζουνε, να καίνε τις σημαίες, τσαλαπατούν τα σύμβολα, προσβάλλον τις ιδέες. Δεν φταίνει, λέει, τα παιδιά, ο ψυχολόγος, μόνο, φταίνε κι αυτοί που τις ψυχές, τους γέμισαν με πόνο. Ο Έλληνας όταν πεινά, κουβέντα δε σου λέει, για τ άδικο όμως φωτιά, σου βάζει και σε καίει

25 Καλά τα είπες, φίλε μου, λέει ο καθηγητής, αυτό συνέβη και σε με, σαν ήμουν μαθητής. Μ αδίκησαν και έχασα, το πρώτο το βραβείο, γιατί το άλλο το παιδί, το δάσκαλο είχε θείο. Κι αντί να δώσει σε εμέ, αυτό που μου ανήκε, μ αδίκησε και ψεύτικη, δικαιολογία βρήκε. Εγώ όμως απέδειξα, πως ήμουν αθλητής, αφού έγιν αργότερα, στ άλμα πρωταθλητής. Κι ο δάσκαλος σαν μ έβλεπε, έσκυβε το κεφάλι, μα κι ο ανεψιός δε μπόρεσε, κάτι να πάρει πάλι.. Είπαν και συμφωνήσανε, κάτι πρέπει να γίνει, γιατί με τούτο το ρυθμό, τίποτα δε θα μείνει. Όλα θα εξαγοράζονται, θα κυβερνά το χρήμα, θα κουμαντάρει τ άνομο, και θα ν μεγάλο κρίμα. Γιατί θα έλθει μια στιγμή, που θα εξεγερθούνε, οι αδικημένοι και Δεινά, πολλά ίσως μας βρούνε

26 ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΚΗ Καθηγητής και αθλητής μα και άνθρωπος σπουδαίος, Ωραίος και αγαπητός και σ όλα του ακμαίος. Σταράτος άνδρας, μπεσαλής, με αετίσιο βλέμμα, Τον εκτιμώ αφάνταστα, κι αυτό δεν είναι ψέμα. Άριστος φίλος, χαίρεσαι παρέα να τον έχεις, Στ αλήθεια απ τον τέλειο, φίλε μου δεν απέχεις. Καθαρός στις εξηγήσεις και με πνεύμα προηγμένο, Άνετος στις συζητήσεις, με μυαλό ανεπτυγμένο, Ικανός σε όλα είναι, άτομο προσγειωμένο. Αγαπητή και συμπαθής, σε όλους η Κική, Γνήσια κοπέλα με ψυχή, αγνή κι αγγελική, Γεμάτη με συμπάθεια και πλήρη καλοσύνη, Εισάγει πάντα στα παιδιά, σέβας δικαιοσύνη. Λειτουργός από τους λίγους, άριστη παιδαγωγός, Ικανή να γίνει είναι, της παιδείας Υπουργός. Και αν ήμουν μαθητής, θα. ταν της προτίμησής μου, Ήθος σπάνιο που χαίρει, πάντα της εκτίμησής μου

27 ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ Στων ανθρώπων το πνεύμα, χρώμα δίνει η γνώση, σε Λευκούς και σε Μαύρους, είναι ίδια η δόση. Με το πνεύμα θ αλλάξει και το χρώμα στο δέρμα, κι ένας Μαύρος θα φτάσει και στων άστρων το τέρμα. Ο πλανήτης ετούτος, είναι όλων πατρίδα, και οι φυλές των ανθρώπων, όλες θέλουν φροντίδα. Όλοι τώρα για όλους, σε μια γη μοιρασμένη, κι όλοι να χουν πατρίδα, που την έχουν χαμένη. Για να πάψει ο φόβος των λαών μεταξύ τους, τη φιλία θα φέρνουν, όπου πάνε μαζί τους. Ας τελειώσουν τα μίση, έχουμε άλλους καιρούς, στη ζωή μας προέχει, των ανθρώπων ο νους

28 ΠΟΙΗΣΗ Ποίηση είναι του μυαλού, στο γύρισμα των χρόνων, ανθός των αναμνήσεων, ζωή και όχι μόνον. Είναι η δισύλλαβη φωνή, του κούκου σαν ακούμε, που έφερε την άνοιξη, στη φύση για να βγούμε. Ποίηση είν κελάηδισμα, χαρούμενων πουλιών, απ αεράκι θρόϊσμα και σάλεμα κλαδιών. Είναι το κλάμα του παιδιού, στ απέναντι το σπίτι, φτερούγισμα χελιδονιών, επίσκεψη σπουργίτη. Κρύο και χιόνι απαλό, στων δένδρων τα κλαδιά, απρόσμενη συνάντηση, στο δρόμο μια βραδιά. Είναι ηλιοβασίλεμα, πίσ από κορφοβούνια, αλόγου είναι καλπασμός και κοπαδιών κουδούνια. Κύμα είναι της θάλασσας, που γίνεται κομμάτια, σε ξερονήσι μοναχό, πλοίων είναι κατάρτια. Είναι ο μήνας Θεριστής, π ακούμε το δρεπάνι, και το σιτάρι ο Γεωργός, δεμάτια που τα κάνει. Είναι τ απομεσήμερα, που απ τις καμινάδες, βγαίνει καπνός πανύψηλος, σ όλους τους μαχαλάδες. Τα ζώα είναι του ζευγά, π οργώνουνε το χώμα, είναι κλαδί για τη φωλιά, σ ενός πουλιού το στόμα. Λαγού είναι το πέρασμα, σε κάποιο μονοπάτι, σκάψιμο και χλιμίντρισμα, από δεμένο άτι. Το στόμα είναι τ ανοιχτό, τ ασκάριστου πουλιού, που περιμένει την τροφή, του στοργικού γονιού

29 Ο Ήλιος είναι την αυγή, που βγαίνει και γελάει, είναι κουβέντα του μωρού, π αρχίζει να μιλάει. Του τζίτζικα το συνεχές, εκείνο το τραγούδι, η ομορφιά και τ άρωμα, απ άγριο λουλούδι. Είναι κορφές κυπαρισσιών, που τις κουνάν βοριάδες, ψαλμός είναι εσπερινού, π ακούς από παπάδες. Το πρώτο είναι το φιλί, από Ερωτευμένους, είν γυρισμός φανταστικός, από ξενιτεμένους. Ποίηση είν κελάηδισμα, πουλιού σε κερασιά, φυσιολάτρη επίσκεψη, στη Βλαχοκερασιά. Ποίηση είν όταν μπροστά, απ τ αμάξι σου περνάει, βαριά άρρωστος που η συνοδός, το χέρι του κρατάει. Και με πικρό χαμόγελο, στα μάτια σε κοιτάει, σου γνέφει με παράπονο και σ αποχαιρετάει. Είναι φτερούγισμα αϊτού, από κορφή και βράχο, π απλώνει πήχες τα φτερά, είν έλατο μονάχο. Βρυσούλα είναι δροσερή, που το νερό της τρέχει, κι ένα πουλάκι να ρχεται, το στόμα του να βρέχει. Βραδάκι είναι π αρχινά, σιγά να ψιλοβρέχει, είναι παιδάκι στην αυλή, που βλέπεις για να τρέχει. Τ αστέρια είναι που ψηλά, κουβέντα έχουν στήσει, ο ήλιος είναι που ρχεται, τη γη για να φωτίσει. Φλογέρα είναι του βοσκού, το γαύγισμα του σκύλου, το βέλασμα του κοπαδιού, το δέλτα είναι του Νείλου

30 Λιμάνια, βάρκες, θάλασσες και κάμποι που τους σπέρνουν, δεντράκι είναι σε κορφή, βοριάδες που το δέρνουν. Ποίηση είν ο ποταμός, που όταν φουρτουνιάζει, ό,τι βρεθεί στο διάβα του, μαζί του το αρπάζει. Ποίηση είν το χάϊδεμα, με μια γλυκιά ματιά, καράβι π όλο χάνεται, σε θάλασσα πλατιά. Είναι ο ήχος μες στ αυτιά, που φτάνει της καμπάνας, χαρμόσυνα ή λυπητερά και η προσμονή της μάνας. Του γέροντα είναι ο νους, στα παιδικά του χρόνια, σημαία είν Ελληνική, στημένη στα μπαλκόνια. Είναι κι ο τσαλαπετεινός, με τ όμορφο λειρί, τα μάτια είναι του παιδιού, σαν βρήκε το φλουρί. Φωνή είναι, του αηδονιού, που κελαηδά στο ρέμα, είναι ζητιάνου όταν δεις, το ικετικό του βλέμμα. Ποίηση είν ο πελαργός, γοργά σαν πελαγώνει, κι αφήνει τη χελιδονοφωλιά, μες στο χειμώνα μόνη. Είναι και η βάρκα του ψαρά, ακόμη και το δίχτυ, κι απ τα μεγάφωνα, π ακούς, μόλις το τραίνο αφίχτει. Το πρώτο είναι ραντεβού, το πρώτο καρδιοχτύπι, ψάξιμο μάνας, για πουλί, απ τη φωλιά σαν λείπει. Είναι και ο Χιονάνθρωπος, σε μια μικρή πλατεία, και ό,τι άλλο προκαλεί, λύπη ή ευτυχία. Ποίηση, είν του ποιητή, ο νους π όταν κοιμάται, ό,τι ξεχάσει ξυπνητός, κοιμώμενος θυμάται

31 ΠΟΛΕΜΟΣ Είναι αγώνας ένοπλος, ανθρώπων μεταξύ τους, παιχνίδι διακύβευσης, σκληρό, της ύπαρξής τους. Αγώνας είναι που εκεί, κουφάρια κάτω μένουν, και να γευτούν τις σάρκες τους, τα όρνια περιμένουν. Πόλεμος είναι τέχνασμα, ανθρώπων πωρωμένων, αιμοσταγών και άσπλαχνων, κι όχι πολιτισμένων. Πόλεμος είναι δυστυχώς, ενέργεια απ ανθρώπους, που καταστρέφει στη στιγμή, χιλιάδων χρόνων κόπους. Αφανισμός πολιτισμών κι αντιστροφή του χρέους, π αντί, γέροι να θάβονται, θάβουν αυτοί τους νέους. Σε έναν πόλεμο, κανείς, στο βάθος δεν κερδίζει, πλανάται πάντοτε αυτός, που κέρδισε νομίζει. Και μία να χαθεί ζωή, που σ άνθρωπο ανήκει, πύρρειος είν του νικητή, πάντα μια τέτοια νίκη. Πόλεμος είν αγιάτρευτη, πληγή που αιμορραγεί, σταδιακή κατάλυση, της ύπαρξης στη γη

32 ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΩΤΙΚΟΣ ΑΪ ΛΙΑΣ Λίγο πιο έξω απ το Χωριό και σε ψηλή κορφούλα, είν απ τα χρόνια τα παλιά, χτισμένη εκκλησούλα. Κοιτάζει την Ανατολή, πίσω έχει τη Δύση, πάντα, αυτή το χάραμα, θα πρώτο-αντικρίσει. Πρώτη τον Ήλιο θε να δει, που πάει ν ανατείλει κι αν θέλει κάποιο μήνυμα, μ αέρα θα το στείλει. Η άνοιξη σαν έρχεται, επίσκεψη της κάνει, και τα λουλούδια γύρω της, μ ευλάβεια τα βάνει. Της στέλνει όλα τα πουλιά, και τήνε προσκυνάνε, κάνουν τον ψάλτη, τον παπά, γλυκά της τραγουδάνε. Τις μέρες του καλοκαιριού, τζιτζίκια παν και ψέλνουν, ψαλτών, παπά, για εσπερινό, θέση, τριζόνια παίρνουν. Τα καντηλάκια πίνουνε, σιγά σιγά το λάδι, κάνοντας μες στην ερημιά, γλυκόχρωμο το βράδυ

33 Και στη γιορτή ανήμερα, κόσμος ανηφορίζει, ακολουθώντας τον Παπά, τ αμπέλια διασχίζει. Φτάνουν εκεί στον Αϊ Λιά, τη λειτουργία κάνουν, και μπρος απ την εικόνα του, λουλούδια όλοι βάνουν. Σαν έλθει το Φθινόπωρο και οι βροχές αρχίσουν, ψάλτες, παπάς, φυλλώματα, θα αποχαιρετίσουν. Για να ρθουνε στη θέση τους, αέρες μα και χιόνια, συνηθισμένος ο Αϊ Λιάς, κει πάνω τόσα χρόνια. Βοριάδες κι άγριες βροχές, ποτέ δεν τον ξεχνούνε, τον αγαπούν τον άγιο κι από εκεί περνούνε. Κι όταν αέρας δυνατός, προς το χωριό φυσάει, τους ψέλνει με γλυκιά φωνή κι όλους τους χαιρετάει

34 ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΤΟ ΕΣΥ Δρόμος κακός και δύσβατος, μ αγκάθια είν στρωμένος, αφού στην ύλη, ο άνθρωπος, είναι προσηλωμένος. Πορεία με εμπόδια, που το ΕΓΩ να φτάσει, προς το εσύ, δεν το μπορεί, ούτε να πλησιάσει. Ατομισμός, εγωισμός, κυριαρχούν και μίσος, και μεταξύ των πιο στενών, ομάδων, φίλων, ίσως. Το πνεύμα παζαρέματος, τον πρώτο λόγο έχει, και το εγώ απ το εσύ, έτη φωτός απέχει. Κυριαρχείται ο άνθρωπος, από το κέρδος μόνο, κι αν δεν κερδίσει χρήματα, νοιώθει μεγάλο πόνο. Ο δρόμος του ανθρωπισμού, εστένεψε και χάθη, εκλείστηκαν οι άνθρωποι, μες στου ΕΓΩ τα βάθη. Σκληρή και ανελέητη, ψυχρή η εποχή μας, σκοτάδι, χάος, ερημιές, έχουμε στην ψυχή μας. Υπάρχουν όμως ευτυχώς, σπίθες που σιγοκαίνε, που όσα χρόνια κι αν περνούν, να σβήσουνε δε λένε. Αυτές είναι το αύριο, αυτές θ αναγεννήσουν, στον άνθρωπο την ανθρωπιά, κι όλοι μαζί θα ζήσουν. Κι οι ερημιές που έχουμε, μες στην ψυχή μας τώρα, χαρά κι αγάπη θα γινούν, που είναι θεία ΔΩΡΑ

35 ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΗ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑ Τη μέρα ετούτη το χωριό, κάνει γιορτή μεγάλη, κι όλοι μαζί θε να βρεθούν, θ ανταμωθούν και πάλι. Της Παναγίας τη γιορτή, έρχονται να τιμήσουν, κοντά της όλοι θα βρεθούν και θα την προσκυνήσουν. Μ ευλάβεια την προσκυνούν, ανάβουν τα καντήλια, χρόνια πολλά ακούγονται, απ ολωνών τα χείλια. Καινούργιες βάζουν φορεσιές, κορίτσια και αγόρια, και όλοι νιώθουν τη χαρά, μαζί και όχι χώρια. Γριούλες, γέροι, έρχονται, πάνε και γονατίζουν, μπροστά απ την εικόνα της κι όλοι της ψιθυρίζουν. Τη μέρα ετούτη οι καρδιές, αγάπη αναβλύζουν, και των γερόντων τα μυαλά, στα νιάτα τους γυρίζουν. Βλέπουν του νέους, χαίρονται, θυμούνται τα παλιά τους, και εύχονται στα χρόνια τους, να φτάσουν τα παιδιά τους. Τη μέρα ετούτη στο χωριό, γίνεται πανηγύρι, το λόγο έχουν ο χορός, τραγούδι και ποτήρι. Το βράδυ που τα όργανα, παίζουν και τραγουδάνε, τ αηδόνια όλα σταματούν, ακούν, δεν κελαηδάνε. Το έχουνε σαν έθιμο, τη θέση τους αφήνουν, για τα κλαρίνα, τα βιολιά, κι αμίλητα θα μείνουν. Σ όλες τις διπλανές κορφές, αντιλαλούν τραγούδια, τραγουδιστές και χορευτές, γεμίζουν με λουλούδια. Χορεύουνε μπροστά οι νιές, με λεβεντιά και χάρη, σκίρτημα νοιώθει μέσα του, το κάθε παλικάρι

36 Θυμούνται οι γέροι τα παλιά, θέλουνε να χορέψουν, και για να σύρουν το χορό, τα νιάτα θα γυρέψουν. Κατά τα ξημερώματα, που έχουνε χορτάσει, χορό, τραγούδι και ποτό, τότε θα κάνουν στάση. Ο ήλιος τώρα γελαστός, γλυκά καλημερίζει, κι όλος ο κόσμος σπίτια του, χαρούμενος γυρίζει

37 Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ Ήταν βαθιά μεσάνυχτα, η ώρα τρεις και κάτι, που στ όνειρό μου έβλεπα, το ΜΕΓΑ Στρατηλάτη. Του γένους μας το Ίνδαλμα, του τόπου μας το θρύλο, τον τρομερό τον Ήρωα, της Λευτεριάς το φίλο. Καβάλα σ ένα άλογο, καθότανε μπροστά μου, και για να μάθει ήθελε, για τούτη τη γενιά μου. Πες μου, μου λεει, ποιητή, λέγε μου συγγραφέα, του τόπου που λευτέρωσα, να μάθω θέλω νέα. Ελευθερία έχετε; μην είστε σκλαβωμένοι; μην είσαστε υποτελείς και υποδουλωμένοι; Άκου, του λεω, Στρατηγέ, Μεγάλε, τιμημένε, αθάνατε, ημίθεε, Ήρωα, Δοξασμένε. Τη χώρα που λευτέρωσες, εσύ και τόσοι άλλοι, οι γενεές μετέπειτα, την έκαναν μεγάλη. Χαίρομαι που είστε λεύτεροι, πήρα χαρά μεγάλη, μ αν χρειαστεί καμιά φορά, θ αγωνιστώ και πάλι. Λεει με βροντερή φωνή και βλέμμα αετίσιο, Ελληνικό παράστημα, λεβέντικο και γνήσιο. Ανατριχίλα ένιωσα, σε όλο μου το σώμα, από αυτά που έλεγε, του Ήρωα το στόμα. Συνέρχομαι και τον κοιτώ, στα μάτια καρφωμένος, και τον ρωτώ δισταχτικά, δεν είσαι πεθαμένος; Μάθε, πως δεν απόθανα τελειωτικά ετότε, έρχομαι στην πατρίδα μου, τη βλέπω πότε πότε

38 Τι λες γενναίε Στρατηγέ και τι με συμβουλεύεις; τι θες να κάνω, πες μου το, περίμενε, μη φεύγεις. Γράψε, μου λεει ποιητή, τίμησε του ιππότες, και αν μπορείς, ξολόθρεψε, του έθνους τους προδότες. (Αδούλωτε Σταυραετέ του γένους, υπέρλαμπρο Άστρο του Ελληνικού ουρανού, όταν ο ήλιος δύσει για πάνα, τότε μονάχα θα φύγεις από τη σκέψη μας.)

39 Ο ΠΑΤΕΡΑΣ Ψηλός, με ίσιο το κορμί, σαν κυπαρίσσι μοιάζει, περπατησιά λεβέντικη, στα μάτια σε κοιτάζει. Άσπρα μαλλιά στην κεφαλή, π ασπρίσαν από χρόνια, που σε θυμίζουν σαν τα δεις, των Άλπεων τα χιόνια. Ο λόγος του συμβόλαιο, σαν στάνταρ τούτο το χει, το ΝΑΙ αυτός, αν θα σου πει, ποτέ δε βγαίνει όχι. Μέσα στα βάθη της ψυχής, έχει την καλοσύνη, και τη μπουκιά απ το στόμα του, αν χρειαστεί σου δίνει. Όλον τον κόσμο σέβεται, κι όλους τους εκτιμάει, κι αν κάποιους του κανε κακό κι αυτόν τον συγχωράει. Το Πάσχα πίσω στο χωριό, έρχετ απ τις ελιές τους, δουλεύει τα χωράφια του, μα και τις καστανιές του. Φυτεύει τα μποστάνια του, σκαλίζει και ποτίζει, και μεσημέρι σαν θα ρθεί, στο σπίτι του γυρίζει. Τ απόγευμα στην αγορά, μια βόλτα πάντα πάει, κι από μακριά αν κάποιον δει, αμέσως χαιρετάει. Οι συγγενείς του έρχονται, πάντα για να τον δούνε, απ Αυστραλία, Καναδά, κι όλοι τον αγαπούνε. Χαίρεται όταν θα τους δει, για όλους θα ρωτήσει, και που τον επισκέφτηκαν, θα τους ευχαριστήσει. Τις Κυριακές στην εκκλησιά, πηγαίνει, προσκυνάει, με φίλους σαν θα πιεί καφέ, στο σπίτι του γυρνάει. Τ απόγευμα τις Κυριακές, φοράει το ψαθάκι, και κάθεται σαν τον Πασά, πάνω στο γαϊδουράκι

40 Το κατευθύνει προς τα κει, στου Κόκα το βουνάκι, πάει να δει τις καστανιές, για να χαρεί λιγάκι. Μα σαν περάσει ο καιρός, καλά φθινοπωρήσει, στα χειμαδιά για τις ελιές, πίσω θε να γυρίσει. Δεν θέλει να τον πιάσουνε, οι πάγοι και τα χιόνια, το πρόγραμμά του είν αυτό, εδώ και τόσα χρόνια. Όταν στο σπίτι του θα μπει, εκεί στον Κουρεμένο, στο καντηλάκι θα σταθεί, που είναι κρεμασμένο. Θα ρίξει λάδι καθαρό, κι αμέσως θα τ ανάψει, θα δεηθεί στην Παναγιά, να τον βοηθά, μην πάψει. Καλά ο Χειμώνας για να βγει, μη χάσει τη σοδιά του, όλος ο κόσμος να ν καλά, κι αυτός και τα παιδιά του. Ύστερα, έξω θε να βγει, τον κάμπο ν αγναντέψει, και τα λευκά του τα μαλλιά, για λίγο να χαϊδέψει. Κι όποιος κοιτάζει προς τα εκεί, τώρα απ το Παρδάλι, θα ξεχωρίζει στο βουνό, το άσπρο του κεφάλι. (Στον πατέρα μου με σεβασμό και αγάπη)

41 Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ Έφυγε με μια χαρά, απ το σπίτι για να πάει, πρώτη μέρα στο σχολείο, κι όλο γύρω του κοιτάει. Ήθελε για να τον βλέπουν, που χε τώρα μεγαλώσει, και θα πήγαινε σχολείο, κι είχε μια λαχτάρα τόση. Μπαίνει μέσα στο σχολείο, καλημέρα, λέει, κυρία, ήλθα γράμματα να μάθω, να διαβάζω τα βιβλία. Δεν του μίλησε η Δασκάλα, μόν τον κοίταξε μ απάθεια, κάρφωσ όμως την ψυχή του, με τα πρώτα της τ αγκάθια. Ύστερ από λίγο μπήκε, άλλο στο σχολειό παιδάκι, καλωσόρισες, του λέει, κάθισε εδώ Γιαννάκη. Ήλθανε κι άλλα παιδάκια, γέμισαν πολλά θρανία, μα τα φρύδια αραιώνει, η δασκάλα με μανία. Κάποια ώρα, σαν τελειώνει, των φρυδιών την εργασία, καλώς ήλθατε σχολείο, λέει με υποκρισία. Το χεράκι του σηκώνει, να ρωτήσει θέλει κάτι, μα η δασκάλα τον κοιτάζει, καθώς λέν, με ένα μάτι. Άλλο αγκάθι στη ψυχή του, νοιώθει από την Δασκάλα, σημασία δεν του δίνει, ούτε τον κοιτά μια στάλα. Άλλη μέρα, στο σχολείο, η Δασκάλα το βιολί της, μια τα νύχια βάφει τώρα, μια χτενίζει το μαλλί της. Το παιδί την αλφαβήτα, γράφει και καλά γνωρίζει, στο σπίτι όμως κάθε μέρα, άκεφο πάντα γυρίζει. Γράμματα ωραία γράφει, μα η Δασκάλα πέντε βάζει, κ η καρδιά τ όλο φαρμάκι, απ την αδικία στάζει. Μα, στης Γιώτας τα γραπτά, που ν σκαλίσματα από κότα, βάζει δέκα και με τόνο, λέει και μπράβο Παναγιώτα!

42 Και μια μέρα το αφήνει, μες στην τάξη κλειδωμένο, να ανοίξει για να φύγει, θέλει τώρα το καημένο. Πέρασε όμως η ώρα, κι άρχισε για να πεινάει, το παράθυρο ανοίγει κι από κει κάτω πηδάει. Κ ενώ πήγε με μεράκι, γράμματα εκεί να μάθει, η Δασκάλα το χει κάνει, σοκ μεγάλο για να πάθει. Το παιδάκι δεν αντέχει, άλλο αυτή την αδικία, αγριεύει και της λέει, άϊ στο διάβολο κυρία. Έγινε μεγάλος ντόρος με αυτή την ιστορία, μα πώς το φερε η τύχη, σ άλλη τάξη πάει η κυρία. Άλλη τώρα είν εδώ, άλλη βλέπει τα γραπτά, και το πέντε που ταν πρώτα, τώρα γίνεται επτά. Και σε λίγες μόνον μέρες, έγινε εννιά και δέκα, γιατ η άλλη η δασκάλα, είν εντάξει η γυναίκα. Κι ο κακός ο μαθητής, απ την πρώτη τη δασκάλα, έγινε ο πρώτος τώρα, μέσα στα παιδάκια τ άλλα. Έγινε μετά από χρόνια, άριστος καθηγητής, ψυχολόγος, απ τους πρώτους, ο κακός ο μαθητής. Και η δασκάλα η κακιά, π αδικούσε το αγόρι, από την κακία που χε, έμεινε γεροντοκόρη

43 ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ Αν θες σε τούτη εδώ τη γη, παντοτινά να μείνεις, τη σκέψη και τη θύμηση, του κόσμου για να πίνεις. Και τ όνομά σου μη χαθεί, στης λησμονιάς τους τόπους, κάθισε γράψε κάτι τι, καλό για τους ανθρώπους. Γράψε για κατορθώματα, που όλοι θα ζηλεύουν, γράψε πώς τα μικρά παιδιά, ψηλά μπορούν ν ανέβουν. Γράψε για πράξεις θαυμαστές, π όλοι θα υιοθετούνε, και οι Δασκάλοι στα σχολειά, μ αυτές θα νουθετούνε. Για σεβασμό στα ιδανικά, και στους μεγάλους γράψε, και στων μικρών μες στο μυαλό και στις ψυχές τους λάμψε. Πέσ τους για τον Ιπποτισμό, να καταλάβουν δώσ τους, το πόσο χρήσιμος γι αυτούς, είν ο συνάνθρωπός τους. Βάλε βαθιά μες στις ψυχές, τη φλόγα της αλήθειας, να κάψει της ψευτιάς το νου και της κακής συνήθειας. Για τη φιλία να τους πεις, που πάει να εκλείψει, το μίσος την εσκέπασε, που έφτασε στα ύψη. Το χρήμα γράψε το πολύ, τον κόσμο δε μορφώνει, τον κάνει όμως άπληστο και τον μεταμορφώνει. Για ρατσισμό, ναρκωτικά, γράψε και για τη βία, το περιβάλλον πρόσεξε και την ξενοφοβία. Γράψε για ανισότητες, κοινωνικές και άλλα, και του πλανήτη, μην ξεχνάς, προβλήματα μεγάλα. Πέσ τους να βάλουνε εμπρός, για κοινωνίες νέες, χάραξη νόμων και θεσμών, με άμεμπτες ιδέες. Στων νέων τα οράματα, συνοδοιπόρος γίνε, βοήθησέ τους ηθικά, χρέος σου τούτο είναι

44 Κάν το σκοτάδι των παιδιών, ηλιόλουστες ημέρες, γίνε πηγή ζωής γι αυτά, και στείλ τα στους αιθέρες. Έτσι, θα είσαι πάντοτε, στο νου του καθενός, θα έχεις φύγει απ τη γη, μα θα σαι ζωντανός

45 ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΛΟΓΟ Ταχύτατο και δυνατό, είναι ωραίο Ζώο, Όμορφο και φιλότιμο, ήσυχο και αθώο. Καθώς το βλέπεις να περνά, μπροστά σου, το θαυμάζεις, Όταν επάνω ανεβείς, θέλεις να το καλπάζεις. Κάθε φορά που βρίσκεται στον ήλιο, χρώμ αλλάζει, Και με τα μάτια του τα δυο, μ αγάπη σε κοιτάζει. Ιδανικό για τρέξιμο, καθόλου δεν κουνάει, Νομίζεις πως θε να σου πει, κάτι, σαν σε κοιτάει. Όραση έχει άριστη, δουλεύει το μυαλό του, Ακούει, σέβετ αγαπά, πάντα τ αφεντικό του. Λεβέντικο έχει κορμί και χαίτη που του πάει, Ουρά μεγάλη φουντωτή, που συνεχώς κουνάει. Για τα μικρά του τα αυτιά και τ όμορφο κεφάλι, Όλοι θαυμάζουν σαν το δουν, μικροί μα και μεγάλοι

46 ΠΝΕΥΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ Η γνησιότερη μορφή, είν της ελευθερίας, εξάλειψη κατάφασης, πηγή της ευτυχίας. Έναυσμα και συναγερμός, συνείδησης για δράση, κάνει λαούς ελεύθερους, στο νου σαν επιδράσει. Καθοδηγεί το σύνολο, είν φάρος φωτεινός, δύναμη ανυπέρβλητη, φωνή του καθενός. Είν της προόδου υλικό και βασική ουσία, για των ανθρώπων των καλό, είναι η πεμτπουσία. Σημαία είν και λάβαρο, στημένο σε μπαλκόνι, και μ ένα νεύμα του μπορεί, μάζες να ξεσηκώνει. Το πνεύμα τ ανεξάρτητο, είν φωτεινό αστέρι, καθοδηγεί και προσπαθεί, το τέλειο να φέρει. Και αν ποτέ, το πνεύμα αυτό, δρόμο χαράξει άλλον, ακολουθείστε δίπλα του, δίκιο θα έχει μάλλον

47 Η ΓΕΝΝΕΤΗΡΑ ΜΟΥ Τόπος σπουδαίος που δροσιά, το καλοκαίρι έχει, Όποιος χειμώνα εκεί βρεθεί, πρέπει για να προσέχει. Χιόνι και κρύο, μα ζεστούς, ανθρώπους θ απαντήσει, Ωραία και ευχάριστα, θα νοιώσει σαν καθίσει. Ρέματα, δεν υπάρχουνε, όλα τα έχουν κλείσει, Ιδανικό χωριό να πάει κανείς, σπίτι εκεί να χτίσει. Όταν το βλέπω από ψηλά, τ Αϊ-Απόστολου το βράχο, Με πιάνει κάτι και ζητώ, τους φίλους δίπλα να χω. Όλους, μα τους συμμαθητές περισσότερο θυμάμαι, Ύστερ απ αρκετούς καιρούς, για μπάλα θε να πάμε. Ήσυχοι άνθρωποι εκεί, υπάρχουν και ωραίοι, Βοηθούν σε ό,τι και αν συμβεί και γέροι μα και νέοι. Λάθος θα ήτανε για με, μεγάλη αμαρτία, Αν ξέχναγα πώς παίζαμε, μικροί μες στην πλατεία. Χρίστος, Θανάσης και Κριλής, Βασίλης Μπόμπος κι άλλοι, Όλοι μας παίζαμε εκεί, μα και οι πιο μεγάλοι. Κείνα τα χρόνια πέρασαν, μα εγώ μως τα θυμάμαι, Εδώ πάλι θα έλθουμε, μια μέρα, πού θα πάμε; Ρυτίδιασαν τα πρόσωπα, ασπρίσαν τα μαλλιά μας, Απόμαχοι γινήκανε, τώρα τα γονικά μας. Σιγά σιγά τούτ το χωριό, θα γίνει πολιτεία, Ίσως να μπει και άγαλμα στη μέση στην πλατεία, Αν κείνο που χω στο μυαλό, δεν είναι Ουτοπία

48 ΠΥΡΡΟΣ ΔΗΜΑΣ Παλικάρι δυνατό, μα και άνθρωπος σπουδαίος, Ύστερ από τόσες δάφνες, να υμνήσω έχω χρέος. Ρωμαλέος κι απ ατσάλι, πόδια, χέρια μα και μέση, Ρητώς δηλώνω πως κατέχει, δίκαια αυτή τη θέση. Ολυμπιονίκης Έλλην, Δόξα και τιμή μεγάλη, Στο κεφάλι του επάνω, όλο δάφνες έχει βάλει. Δόξασε και θα δοξάζει, την Ελλάδα ο Πύρρος Πάντα, Ήχους δυνατούς θα βγάζει, για τις νίκες του η μπάντα. Μόλις πάνω καταφέρει, να σηκώσει κείν τα βάρη, Από δω και κει κοιτάζει, ο φακός για να τον πάρει. Σκάει χαμόγελο και σπάζει, το ρεκόρ το παλικάρι

49 ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ Βολίδα, σφαίρα, να την πω; Πώς να χαρακτηρίσω; Όποια λέξη και να πω, ίσως την αδικήσω. Υπερβολή δεν έκανα, αυτή είν η αλήθεια, Λάβαρο η Βούλα σήκωσε, μετάλλιο στα στήθια. Απέδειξε πώς κάνουνε, οι Έλληνες αγώνες, Παγκόσμια τους δείχνουνε, για μέρες οι οθόνες. Αρχαίοι Έλληνες εσείς, κοιτάξτε, αν μπορείτε, Τη Βούλα που σας τίμησε, πολύ για να χαρείτε. Ολυμπιονίκης έγινε, Δόξασε την Πατρίδα, Υπήρξε πιο καλή στιγμή, γι αυτή την Ηρωΐδα; Λοιπόν εγώ σαν άκουσα, κείνο για την Ελλάδα Ίαμα μέσα μου ένοιωσα, τη Βούλα για Παλλάδα. Δικαίωσε τον τόπο μας και άναψε τη δάδα Ολυμπιακό μετάλλιο, κατέκτησε η κοπέλα, Ύστερ είπ αυθόρμητα, μέσα σ αυτή την τρέλα. «Για την Ελλάδα ρε Γαμώτο» κι ακούσαμε τον ύμνο μας, κείν την ημέρα πρώτο

50 Ο ΑΕΤΟΣ Σκέφτηκε ο μικρός Αλέκος, για να πάει στην Αυστραλία, να γνωρίσει άλλους κόσμους, ν αποκτήσει μεγαλεία. Φτώχεια είχαν στο χωριό, χρόνια δύσκολα περνούσαν, τι κι αν δούλευαν σκληρά, όλοι τους τότε πεινούσαν. Μάνα θέλω για να φύγω, λέει στη μάνα του μια μέρα, στο εξωτερικό να πάω, δεν αντέχω εδώ πέρα. Ετοιμάστηκε να φύγει, πούλησαν όλη τη στάνη, μα το χρήμα που επήραν, για εισιτήριο δε φτάνει. Δανειστήκαν λίγ ακόμη κι ο Αλέκος χαιρετάει, όλο το χωριό και φεύγει, σ άλλα μέρη για να πάει. Κάποιο λάθος έχει γίνει, στην Αθήνα και γυρνάει, πίσω στο χωριό για λίγο κι άλλη μέρα θε να πάει. Ήλθε όντως κείν η μέρα κι από το Μπλαντόϊ τώρα, ξεκινάει ο Αλέκος, πιάνοντας την ανηφόρα. Αετό μπροστά του βλέπει, σε μια πέτρ ανεβασμένο, τον κοιτάει και του λέει, θα ρθω πίσω το καημένο; Το πουλί, του κάνει νεύμα, κατεβάζει το κεφάλι, σα να ήθελε να πει, κάποια μέρα, θα ρθεις πάλι. Φτάνει το παιδί στα ξένα, μοναχό του είναι τώρα, βρίσκει κάποιον και δουλεύει, πέρασε κείνη η μπόρα. Ύστερ από λίγα χρόνια, άνοιξε και μαγαζί, παίρνει κι και τ άλλα αδέλφια και δουλεύουνε μαζί. Προκοπή εκάναν όλοι, ήταν τίμιοι κι εντάξει, κι ο Αλέκος θέλει να ρθει, στην Ελλάδα, το χει τάξει. Το χει τάξει πως θα έλθει, τους δικούς του για να δει, χωριανούς και φίλους έχει, να τους δει από παιδί

51 Χρόνια είκοσι και κάτι, λείπει κει στην Αυστραλία, μα βαρέθηκε τα ξένα, κι όλα κείν τα μεγαλεία. Φτάνει ο Αλέκος στο χωριό, το παράπονο τον πιάνει, κλαίει, θυμάται τα παλιά, και τραπέζι σ όλους κάνει. Ύστερ από λίγες μέρες, στο Μπλαντόϊ θε να πάει, ήταν κείνο τον καιρό, άνοιξη, τέλος του Μάη. Προχωρώντας ο Αλέκος, στο Μπλαντόϊ για να φτάσει, βλέπει απέναντι να έχουν, γίνει τώρα, όλα δάση. Κάθεται σε μία πέτρα, μια ανάσα για να πάρει, μ απ αυτό που δε μπροστά του, τρόμαξε το παλικάρι. Κάτω εκεί ήταν πεσμένο, ένα άρρωστο πουλί, π απ την πείνα του θα ζούσε, δύο μέρες το πολύ. Σκύβει αμέσως και το πιάνει, το κοιτάζει για καλά, μ αυτό, που θυμήθη τώρα, του θολώνει τα μυαλά. Το πουλί εκείνο ήταν, ο Αϊτός που χε ρωτήσει, αν ποτέ πίσ ο Αλέκος, στο χωριό του θα γυρίσει. Ρίγος πιάνει το κορμί του, ίδρωσε όλο το σώμα, και τ αϊτού βλέπει το ράμφος, που του έκλεινε το στόμα. Σκέφτηκε πως ο Αϊτός, δε γερνά και δεν πεθαίνει, αν το ράμφος του κοπεί και τροφή στο στόμα μπαίνει. Κόβει του αϊτού το ράμφος και τροφή καλή του δίνει, και καλά σε λίγες μέρες, το πουλί πια έχει γίνει. Το αφήνει να πετάξει, πάνω από βουνά και δάση, και μ αυτό που τώρα είδαν, όλοι θαύμασαν την πλάση. Ο Αϊτός γυρνά τα βράδια, πάνω απ όλο το χωριό, και τις νύχτες, πάει και μένει, μέσα στο καμπαναριό (Στο θείο μου Αλέκο Σάλτο)

52 ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Αν δε νοιαστούμε όλοι μας, για παγκόσμια ΕΙΡΗΝΗ, ο άνθρωπος ο σημερινός, αγνώριστος θα γίνει. Δύο είδη θε να γίνουμε, τέρατα και τα δύο, οι μεν θα ζούνε σε γυαλί και οι άλλοι σε ψυγείο. Αυτοί που θα ναι στο γυαλί, έξω δε θα μπορούνε, να βγουν και στα μικρόβια, για να αντισταθούνε. Από την μόλυνση της γης και τη ραδιενέργεια, επάνω τους δε θα χουνε, ούτε σταλιά ενέργεια. Θα ζούνε μέσα στο γυαλί, εκεί αποστειρωμένοι, λέω θα ζουν, μα λογικά, θα είναι πεθαμένοι. Αφού εκεί δε θα μπορούν, για να χαρούν μια στάλα, κι η Δύναμη τους δε θ αρκεί, για ν ανεβούν μια σκάλα. Εκεί στα γυάλινα κλουβιά, οι πλούσιοι θα μένουν, κι οι άλλοι που θα είν φτωχοί, όλοι τους θα πεθαίνουν. Όλοι αυτοί θα έχουνε, μορφή κακοφτιαγμένη, με μια κοιλιά να σέρνεται, υπερανεπτυγμένη. Κεφάλι ακανόνιστο, με μάτια τρία ή ένα, τα χέρια άλλο θα χουνε, μήκος το καθένα. Τα πόδια θα ν πολύ κοντά και στο κορμί καμπούρα, από το βάρος της κοιλιάς, παράξενη φιγούρα. Το ένα είδος θα ν αυτό, για δες τε και το άλλο, έτσι θα γίνει ο άνθρωπος, γι αυτό δεν αμφιβάλλω. Αν συνεχίσουν να χαλούν, ν αλλάζουνε τη φύση, με τούτα τα πειράματα, σ ανατολή και δύση. Ο Δεύτερος, ο άνθρωπος, θα ζει μες στο ψυγείο, την προστασία θα ζητά, εκεί μέσα στο κρύο

53 Αυτός θα είναι πιο φτωχός, τώρα από τους πρώτους, και περπατώντας θα ακούει, από τους πάγους κρότους. Δεν θα κρυώνει, γιατ αυτού, το σώμα θα χει αλλάξει, το κέντρο του εγκέφαλου, θα έχει μεταλλάξει. Και δε θα δίνει εντολή, το σώμα να κρυώνει, και για να ζει ο άνθρωπος, πρέπει για να παγώνει. Εδώ να δείτε σύνολο, εδώ να δείτε σώμα, αυτού τα χέρια θ ακουμπούν, στην άσφαλτο, στο χώμα. Τα πόδια του στα γόνατα, τώρα δε θα λυγίζουν, κι από το βάρος το πολύ, μόνιμα θα τρεκλίζουν. Ένα κεφάλι σαν ταψί, τα μάτια, ίσως, δύο, τα τσίνορα μια πιθαμή, τα φρύδια σα λοφίο. Κορμί σαν τον Χιονάνθρωπο, απ τον πολύ τον πάγο, ούτε προφήτη παριστώ, μα ούτε και το μάγο. Αυτός εδώ ο άνθρωπος, πέντε καρδιές θα έχει, το αίμα με ταχύτητα, στις φλέβες του θα τρέχει. Γιατί με την ταχύτητα, ποτέ δε θα παγώνει, αφού να ζει, πρέπει πολύ, το σώμα να κρυώνει. Τα δάκτυλα στα πόδια του, θα έχουν γίνει ένα, παπούτσια πάγου θα φορεί, νούμερο εκατόν ένα. Τα πάνω δόντια πράσινα, τα κάτω μαύρα θα ναι, έξω θα βγαίνουνε πολύ, κι άσχημα θα μασάνε. Λαιμό αυτοί δε θα χουνε, θα είναι κολλημένο, στους ώμους το κεφάλι τους και κει καλά βαλμένο. Αν γίνει μετενσάρκωση, σ αυτούς εδώ τους δύο, που ο ένας θα ναι στο γυαλί και ο άλλος στο ψυγείο,

54 Ακούστε τι θα πουν εάν, μια μέρα ιδωθούνε, αν καταφέρουν κι έξω βγουν και αν ανταμωθούνε. Γέλια, θα βάλουν και οι δυο, για το κατάντημά τους, με μια φωνή τώρα θα πουν, βρε πανάθεμά τους, Πώς έκαναν τον άνθρωπο; τι χάλια τούτα είναι; για να γελάσω φίλε μου, λίγο ακόμα μείνε. Για να μη φτάσουμε εκεί, τέρατα μη γινούμε, αντί για τα πειράματα, πρέπει να συντηρούμε, Όλοι, τη φύση, καθαρή, ως ήτανε να μείνει, και που εγγύηση γι αυτό, μας δίνει η ΕΙΡΗΝΗ. Όλοι λοιπόν να κάνουμε, αυτό που πρέπει τώρα, για να σωθεί η φύση μας, μη χάνουμ ούτε ώρα. Ηγέτες και απλοί λαοί, όλοι σας γρηγορείτε, την αιωνία ύπαρξη, της φύσης μη στερείτε. Δεν έχουμε δικαίωμα, ν αλλάξουμε τη φύση, που ο πλάστης με ακρίβεια, έχει επινοήσει

55 ΤΟ ΟΡΓΩΜΑ Όταν ερχόταν ο καιρός, να σπείρουνε το σιτάρι, Ρίχνανε πρώτα τον καρπό, ζεύανε το ζευγάρι. Γυρνούσε ο Γέρος δυο φορές, τον άλυσο στο χέρι, Ώστε εκεί που ήθελε, τα ζώα του να φέρει. Μετά, πατούσε το υνί, βαθιά στη γη να πάει, Άφηνε πίσω τη γριά, τα σβόλια για να σπάει. Σε δυο λεπτά βρισκότανε, στο τέρμα το ζευγάρι, Το γύρναγε και τ άφηνε, ανάσα για να πάρει. Όταν ξεκουραζότανε, εκούναγε το γκέμι, Υνί κι αλέτρι, χάνονταν κι άρχιζε η γη να τρέμει. Καμάτευε καμαρωτός, χαιρόταν το χωράφι, Οκάδες στάρι θα κανε και άχυρο χρυσάφι. Καθόταν σαν τελείωνε κι αγνάντευε τους κόπους, Από μακριά χαιρέταγε, σαν έβλεπε ανθρώπους

56 Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ Με το σχολείο πήγανε, πεύκα για να φυτέψουν, και όλα τ άλλα που τανε κει, καλά να τα κλαδέψουν. Οι μαθητές εφύτευαν, κι ο Δάσκαλος βοηθούσε, φυσιολάτρης άνθρωπος, το δάσος τ αγαπούσε. Μικρά δενδράκια, όμορφα, τα έβαζαν στο χώμα, κάπου εξήντα ήτανε, ίσως μπορεί κι ακόμα. Τα παιδάκια του σχολείου, με χαρά όλα δουλεύουν, τα πευκάκια μες στο χώμα και με τη σειρά φυτεύουν. Μέσα στα μικρά δενδράκια, ήταν κ ένα κυπαρίσσι, και ο Βάσος το φυτεύει, φέρνει και νερό απ τη βρύση. Το ποτίζει για να πιάσει, θέλει σίγουρος για να ναι, πως μεγάλο θε να γίνει, κι όλα τα παιδιά κοιτάνε. Μα ο Δάσκαλος ρωτά, μιαν απάντηση να δώσει, τι τον έκανε και θέλει, το δεντρί να μεγαλώσει. Τούτο δω το κυπαρίσσι, θέλω να γινεί μεγάλο, και ποτέ εδώ κοντά του, μη φυτρώσει τέτοιο άλλο. Θέλω, Δάσκαλε, μια μέρα, όταν πια θα είμαι γέρος, κι αποθάνω, να με βάλουν, μπρος του, σε αυτό το μέρος. Μα εδώ θα. χουμε δάσος, δεν θα είν νεκροταφείο, το πολύ πολύ να γίνει, το κοινοτικό γραφείο. Άλλωστε το δάσος θα ναι, για δροσιά το καλοκαίρι, δίπλα που ναι στο χωριό, να δροσίζονται οι γέροι. Δάσκαλε, του λέει ο Βάσος, μέσα μου, μου λέει κάτι, πως εδώ μια μέρα θα χω, μόνιμο εγώ κρεβάτι

57 Και ο Δάσκαλος τον πιάνει, του χαϊδεύει το κεφάλι, άλλα τώρα πες μου Βάσο, βρες καμιά κουβέντα άλλη. Μα πώς τα φερε η μοίρα και σ αυτό εδώ το δάσος, κοιμητήριο, εκάναν, δικαιώθηκε ο Βάσος. Κυπαρίσσι έξι μέτρα, το δενδράκι έχει γίνει, μα η φράση αυτή του Βάσου, σ όλων το μυαλό έχει μείνει. Κάποια μέρα, τι τον πιάνει, νέος είν ακόμη ο Βάσος, τσάπα παίρνει μα και φτυάρι, πάει εκεί, στο πρώην δάσος. Σκάβει και ανοίγει τάφο, μπρος από το κυπαρίσσι, κι ετοιμάζεται στο σπίτι, πάλι πίσω να γυρίσει. Μα σαν έφτασε στο σπίτι, στην κουζίνα μέσα μπαίνει, πέφτει κάτω ξαφνικά και ο άνθρωπος πεθαίνει. Έκλαψ όλο το χωριό, για το Βάσο που εχάθη, μα αυτός ποτέ δεν είχε, στη ζωή του κάνει λάθη. Μέσα εκεί τώρα κοιμάται, κάτ από το κυπαρίσσι, μα το θαύμα είναι πώς, όλα τα χε προνοήσει;

58 ΤΟ ΑΔΙΚΟ Λίρες κρυμμένες σε σπηλιά, τρεις νέοι πάν να βρούνε, κ οι Δύο ετοιμάζονται, μέσα εκεί να μπούνε. Ο άλλος έξω θα μενε, το φύλακα να κάνει, κι αυτός που εκεί τις έβαλε, τώρα έχει πεθάνει. Τον σκότωσαν, μα βρέθηκε κάποια στιγμή γραμμένο, το θησαυρό της κατοχής, πως είχε εκεί κρυμμένο. Μα και αυτός που σκότωσε, τον άνθρωπο εκείνο, επνίγηκε και χάθηκε, στον ποταμό το Ρήνο. Οι Δύο νέοι βρίσκονται, μες στης σπηλιάς τα βάθη, μα θέλουν το χρυσό αν βρουν, ο άλλος μην το μάθει. Πράγματι, βρίσκουν το χρυσό, είναι πολύ το χρήμα, εάν στα τρία μοιραστεί, σκεφτήκαν, θα ναι κρίμα. Οι δυό μας να το πάρουμε, ο άλλος να πεθάνει, στα τρία όταν μοιραστεί, μόνο κακό θα κάνει. Σκοτώνουνε τον άνθρωπο, μες στη σπηλιά τον σέρνουν, και μόνοι τους το θησαυρό, αυτοί οι δύο παίρνουν. Κανείς ποτέ δεν έμαθε, για τους εγκληματίες, που έγιναν αργότερα, επιχειρηματίες. Φτιάξανε σπίτια σύγχρονα και πολυκατοικία, μα πάντα τους ακολουθεί, αυτή η αμαρτία. Κάναν παιδιά και κάποτε, γίναν και συμπεθέροι, παντρεύτηκε η Χρυσαυγή και πήρε το Λευτέρη. Μεγάλος γάμος έγινε, μεγάλο γλεντοκόπι, όμως ετούτα ήτανε, γι αυτούς, χαμένοι κόποι. Του γάμου την επόμενη, ταξίδι θε να πάνε, μαζέψανε τα πράγματα, κι αμέσως ξεκινάνε

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Εμείς τα παιδιά θέλουμε να γνωρίζουμε την τέχνη και τον πολιτισμό του τόπου μας και όλου του κόσμου.

Εμείς τα παιδιά θέλουμε να γνωρίζουμε την τέχνη και τον πολιτισμό του τόπου μας και όλου του κόσμου. Εισαγωγή Το Παγκύπριο Κίνημα ΕΔΟΝόπουλων δημιουργήθηκε το 1960. Πρωταρχικός του στόχος είναι η προσφορά και η στήριξη του παιδιού στην Κυπριακή κοινωνία. Το Κίνημα ΕΔΟΝόπουλων, μέσα από τις εβδομαδιαίες

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας του Γέροντος Παϊσίου Μια ψυχούλα που στάζει αγάπη για όλους χωρίς να διαλέγει. Μια στιγµούλα ν ακούσεις τα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ. Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο έναν κάτασπρο σταυρό

ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ. Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο έναν κάτασπρο σταυρό ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ Της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο έναν κάτασπρο σταυρό Κυματίζει με καμάρι δε φοβάται τον εχθρό σαν τη θάλασσα είναι γαλάζια και λευκή σαν τον αφρό ΟΧΙ Μια

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Πήρα ένα Α και το έκανα Αστέρι. Σαν τ αστέρι το λαμπρό εκείνο που οδήγησε τους Μάγους μια φορά στου Χριστού, στης Παναγιάς την Άγια Φάτνη και που σκόρπισε το φως και τη χαρά.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ ΒΟΥΛΑ ΜΙΛΟΥΛΗ http://blogs.sch.gr/niplimnis/ ΡΟΛΟΙ-ΣΤΟΛΕΣ

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΙΜΝΗΣ ΒΟΥΛΑ ΜΙΛΟΥΛΗ http://blogs.sch.gr/niplimnis/ ΡΟΛΟΙ-ΣΤΟΛΕΣ ΡΟΛΟΙ-ΣΤΟΛΕΣ 1 ο παιδί: Ζούμε σε μια εποχή με δυσκολίες και σκληρότητα. Περνάμε παράξενες και λυπημένες στιγμές. Όπως οι άνθρωποι πολλές δεκαετίες πριν. Όμως εκείνοι. Ριγέ μπλουζάκι Κόκκινο μαντήλι στο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Σκρουτζ, κυρίες του Φιλανθρωπικού Σωματείου, παιδιά που λένε τα κάλαντα, οι συγγενείς του Εμπενίζερ Σκρουτζ, το πνεύμα των προηγούμενων

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ. ( Ακούγεται κλάμα μωρού )

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ. ( Ακούγεται κλάμα μωρού ) ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ Σκηνικό : Υπόγειο. Γύρω τραυματίες και γυναικόπαιδα. Πρόσωπα : Χρήστος Καψάλης ( γερο-πρόκριτος ) Παπα-Θανάσης Λένω, Κατίνα, Μαριγώ, Βαγγέλιώ, Νικολιός, Χρηστάκης, Τούρκος 1 ος, Τούρκος 2

Διαβάστε περισσότερα

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία.

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Λίγα λόγια... Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Στην πορεία άρχισα να αλλάζω. Όχι πώς δεν

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΕΛΕΝΗ: Ικέτισσα, ω! παρθένα, σου προσπέφτω και σε παρακαλώ απ της δυστυχίας

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Ελισάβετ Κουκουμάκα ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΩΠΑ 1. Φώτης 2. Μαμά 3. Δεσποινίς Σούλα 4. Οφθαλμίατρος 5. Μπαμπάς 6. Πετράκης 7. Παιδί της

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ)

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ) Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ) Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα μακρινό χωριό σε μια χώρα πανέμορφη. Τα σπίτια του ήταν μικρά και παραμυθένια.

Διαβάστε περισσότερα