2014 ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΜΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ABEE για την ελληνική γλώσσα, κατόπιν συμφωνίας με τη HARLEQUIN BOOKS S.A. All rights reserved.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "2014 ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΜΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ABEE για την ελληνική γλώσσα, κατόπιν συμφωνίας με τη HARLEQUIN BOOKS S.A. All rights reserved."

Transcript

1

2 Sophia James MIA ΑΝΕΛΠΙΣΤΗ ΝΥΧΤΑ Μετάφραση: Έφη Αρβανίτη ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΛΛΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ A. Β. Ε. Ε. Φειδίου 18, Αθήνα Τηλ.: , Τίτλος πρωτοτύπου: One Unashamed Night 2010 Sophia James 2014 ΧΑΡΛΕΝΙΚ ΕΜΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ABEE για την ελληνική γλώσσα, κατόπιν συμφωνίας με τη HARLEQUIN BOOKS S.A. All rights reserved. To λογότυπο ΑΡΛΕΚΙΝ και το σχέδιο του Ρόμβου είναι εμπορικά σήματα ιδιοκτησίας της Harlequin Enterprises Limited ή των θυγατρικών εταιρειών της και χρησιμοποιούνται από άλλους κατόπιν αδείας. Η εικόνα εξωφύλλου χρησιμοποιείται κατόπιν συμφωνίας με τη Harlequin Books S.A. All rights reserved. Μετάφραση: Έφη Αρβανίτη Επιμέλεια: Στέλλα Δαπέργολα Διόρθωση: Ρήγας Καραλής Το βιβλίο αυτό είναι έργο φαντοσίας. Τα ονόματα, οι χαρακτήρες, οι τοποθεσίες και τα περιστατικά είτε είναι προϊόν της φαντασίας του συγγραφέα είτε χρησιμοποιούνται κατά τρόπο μυθιστορηματικά. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα, εν ζωή ή όχι, γεγονότα, τοποθεσίες ιδρύματα ή επιχειρήσεις είναι εντελώς συμπτωματκή. Απαγορεύονται η ανοδημοσίευση και αναπαραγωγή -ολική, μερική ή περιληπτική-, η κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του κειμένου με οποιονδήποτε τρόπο -μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλον- χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη, σύμφωνα με το Νόμο 2121/1993 και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. ISSN ΚΛΑΣΙΚΑ ΑΡΛΕΚΙΝ - ΤΕΥΧΟΣ 319 Τυπώθηκε και βιβλιοδετήθηκε στην Ελλάδα. Made and printed in Greece. Κεφάλαιο 1

3 Μάλντον, Αγγλία - Ιανουάριος 1826 Όσο κι αν αγωνιζόταν να ξεφύγει, το σκοτάδι τον τραβούσε προς τα κάτω, τα μάτια του γούρλωναν για να πιάσουν μια τόση δα σταγόνα από φως και η αμυδρή λάμψη τον έκανε να φωνάξει από λαχτάρα γι αυτή την τελευταία μαρμαρυγή, λίγο πριν τον τυλίξει το απόλυτο μαύρο... «Κύριε, κύριε. Ξυπνήστε. Όνειρο βλέπετε». Η φωνή ακούστηκε από κάπου κοντά του και ο λόρδος Τά-ρις Γουέλιγχαμ τινάχτηκε απ τον ύπνο του, για να ξαναβρε-θεί στην πραγματικότητα και τη ζεστή καμπίνα της άμαξας που ταξίδευε προς το Λονδίνο. Ένα θολό πρόσωπο εμφανίστηκε μπροστά του, μα μέσα στο μισοσκόταδο του σούρουπου ο Τάρις δεν μπορούσε να προσδιορίσει την ηλικία της γυναίκας. Η φωνή της ήταν απαλή, σχεδόν τραγουδιστή, με μια ιδιότυπη προφορά, που μαρτυρούσε πιθανότατα αριστοκρατική ανατροφή και καταγωγή από το βορρά. Στράφηκε αργά στο πλάι, σφίγγοντας με τα δάχτυλά του την ασημένια λαβή του φιλντισένιου μπαστουνιού του καθώς όλες οι αισθήσεις του έμπαιναν σε επιφυλακή. «Ζητώ να με συγχωρέσετε για τους τρόπους μου, κυρία». Το μικρό γέλιο της τον ξάφνιασε. «Ω, παρακαλώ, κύριε. Συγχωρεμένος». Αυτή τη φορά υπήρχε σίγουρα ευθυμία στον τόνο της αλλά και κάτι άλλο, λιγότερο εμφανές. Ο Τάρις ευχήθηκε να μπορούσε να δει την απόχρωση των μαπών ή των μαλλιών της, όμως τα χρώματα είχαν σβήσει εδώ και καιρό για εκείνον, έτσι που ακόμα και στη δυνατή λιακάδα διέκρινε μονάχα την γκρίζα θολούρα μιας σιλουέτας. Μια σκοτεινή άβυσσος. Αυτός ήταν ο κόσμος του. Και η μόνη αξιοπρέπεια που του είχε απομείνει ήταν η ικανότητά του να κρύβει την αναπηρία του. Πήρε βαθιά ανάσα και την κράτησε μέσα του, αναζητώντας σιωπηρά κάποια έξυπνη τακτική. Καμώθηκε πως κοίταξε το ρολόι στην αλυσίδα της μέσης του, μισώντας τον εαυτό του γι αυτή την απάτη. Μα έτσι είχε καταντήσει όταν βρισκόταν κοντά σε ανθρώπους -ακροπατούσε στα όρια του κόσμου του και κινδύνευε να πέσει. «Υποθέτω πως θέλουμε ακόμα άλλη μιάμιση ώρα για να φτάσουμε στον προορισμό μας». Η εκτίμηση της γυναίκας ήταν δώρο ευπρόσδεκτο για εκείνον, γιατί του έδινε το χρονικό πλαίσιο ώστε να υπολογίσει πού βρίσκονταν. «Εκτός αν χειροτερέψει ο καιρός», σχολίασε. Ακουγε απέξω τον δυνατό άνεμο και η θερμοκρασία είχε πέσει απότομα στο σύντομο διάστημα που είχε αποκοιμηθεί. Γέρνοντας το κεφάλι του, αφουγκράστηκε τον ήχο από τις ρόδες κάτω τους και κατάλαβε πως το στρώμα του χιονιού είχε βαθύνει. Μια αναπάντεχη ένταση τον κυρίεψε. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Το βουητό της ρόδας στη δεξιά πλευρά ακουγόταν παράξενο, σαν να ξυνόταν το ξύλο πάνω σε μέταλλο. Απώθησε την ανησυχία του και βλαστήμησε την υπερευαίσθητη ακοή του, θεωρώντας προτιμότερο να συγκεντρωθεί σε άλλα πράγματα. Υπήρχαν άλλοι τέσσερις άνθρωποι μέσα στην άμαξα, τους είχε μετρήσει καθώς έμπαιναν, ενώ η γυναίκα ήταν η μοναδική επιβάτης δίπλα του. Ένας από τους κυρίους

4 κοιμόταν και το ροχαλητό του ακουγόταν απαλά μέσα στη νύχτα, ενώ ο άλλος μιλούσε σε μια ηλικιωμένη γυναίκα για τις οικιακές εργασίες και την πρόσληψη υπηρετών. Στη μητέρα του, ίσως, αφού στον τόνο του διακρινόταν κάποια τρυφερότητα. Ο ήχος της ρόδας χειροτέρευε, ενώ τώρα υπήρχε κι ένα τρέμουλό στο σασί. Ο Τάρις το ένιωθε στη δόνηση της παλάμης του πάνω στο παράθυρο. Μη μπορώντας πια να αγνοήσει τον κίνδυνο, σήκωσε το μπαστούνι του και χτύπησε την οροφή της καμπίνας. Όμως ήταν πολύ αργά! Το όχημα έγειρε απότομα στα δεξιά καθώς ο άξονάς του έσπαζε και η κραυγή του αμαξά αντήχησε ανατριχιαστική μέσα στο σκοτάδι, μαζί με το σκίσιμο του ξύλου, το ξαφνικό κοπάνημα της πόρτας πάνω στο χώμα δίπλα στον Τάρις και το σοκ της σύγκρουσης καθώς οι επιβάτες κουτρουβαλιάζονταν στο πλάι. Το κεφάλι του χτύπησε πάνω σε κάτι μεταλλικό κι ένας οξύς πόνος τον διαπέρασε. Κι ύστερα σιωπή. Σώματα βρίσκονταν παντού ολόγυρά του. Τα βογκητά της ηλικιωμένης γυναίκας υπερίσχυαν δίπλα στους πνιχτούς και γεμάτους φόβο λυγμούς του γιου της. Οι άλλοι δύο επιβάτες δεν έβγαζαν κανέναν ήχο και ο Τάρις άπλωσε τα χέρια του. Η γυναίκα δίπλα του ανέπνεε ακόμα -ένιωθε τη ζεστασιά της ανάσας της πάνω στα δάχτυλά του- ενώ ο κύριος που πριν λίγο ροχάλιζε δεν είχε ούτε σφυγμό ούτε αναπνοή και ο λαιμός του ήταν λυγισμένος σε μια αφύσικη κλίση. Πηχτό σκοτάδι σκέπαζε τώρα τα πάντα, καθώς οι λάμπες της άμαξας είχαν σβήσει και το φεγγάρι δεν ήταν παρά μια ισχνή φέτα στον ουρανό. Αυτός ήταν ο κόσμος του! Στο σκοτάδι, ο Τάρις ένιωθε πιο άνετα απ ό,τι στο φως της ημέρας. Έριξε κάτω το μπαστούνι του και σηκώθηκε. Η Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ δεν πίστευε αυτό που τους συνέβη. Το κεφάλι της πονούσε και το πάνω χείλος της είχε κοπεί στην εσωτερική πλευρά. Ένα ατύχημα. Ένα τρομερό ατύχημα. Άρχισε να τρέμει μόλις το συνειδητοποίησε κι έκλεισε σφιχτά το στόμα για να μην ακούγονται τα δόντια της που χτυπούσαν. Στο αμυδρό φως είδε τον μελαχρινό ξένο να ανασηκώνει απαλά το άψυχο κορμί ενός άντρα, που ήταν σαφώς νεκρός, και να το ξαπλώνει στο δάπεδο. Η ηλικιωμένη γυναίκα από απέναντι ξέσπασε έντρομη και πανικόβλητη σε ουρλιαχτά συνειδητοποιώντας κι εκείνη το γεγονός, και ο νεαρός συνοδός της προσπάθησε μάταια να την παρηγορήσει. «Αρκετά, κυρία». Η φωνή του ψηλού άντρα δε σήκωνε αντιρρήσεις και η γυναίκα σώπασε, ενώ τώρα η προσοχή της στρεφόταν σε ένα άλλο πρόβλημα. «Κάνει... π... πολύ κρύο». «Τουλάχιστον είμαστε ζωντανοί, μαμά. Κι είμαι σίγουρος ότι αυτός ο κύριος μπορεί να τα φροντίσει όλα». Ο γιος κοίταξε προς τα πάνω με το βλέμμα γεμάτο ικεσία. Δεν έκανε καμία απόπειρα να σηκωθεί, αλλά έμεινε στη θέση του με το μπράτσο τυλιγμένο γύρω από τους ώμους της μητέρας του, σε μία

5 ανώφελη προσπάθεια να τη ζεστάνει, καθώς η άμαξα ήταν αναποδογυρισμένη στο πλάι και η μία πόρτα της έλειπε εντελώς. «Αν μου δώσετε μια στιγμή θα προσπαθήσω να σκεπάσω το άνοιγμα». Η κάπα του ψηλού άντρα ανέμισε στον άνεμο καθώς εκείνος έβγαινε απ την καμπίνα το ξεχαρβαλωμένο σασί έκανε την έξοδό του δυσκολότερη απ όσο θα ήταν σε διαφορετική περίπτωση. Μέσα στο χιόνι, η Μπίατρις είδε τα μαλλιά του να λύνονται από την αλογοουρά και να πέφτουν ελεύθερα στη μαύρη κάπα του. Της ήταν αδύνατον να ξεκολλήσει τα μάτια της απ το προφίλ του. Ήταν ο ομορφότερος άντρας που είχε αντικρίσει ποτέ της! Η σκέψη τη σόκαρε και η κοπέλα βιάστηκε να την απωθήσει ως παράλογη. Ο Φράνκγουελ Μπάσινγκστοουκ υπήρξε επίσης όμορφος άντρας και ιδού το αποτέλεσμα. Καταπίνοντας νευρικά, στράφηκε προς τη συνεπιβάτισσά της και αφού ψαχούλεψε λίγο μέσα στο τσαντάκι της, έβγαλε ένα μαντίλι και της το έδωσε. «Πού πήγε ο κύριος; Γιατί δεν έρχεται;» Η φωνή της ηλικιωμένης φανέρωνε πανικό. Πήρε το μαντίλι και φύσηξε τη μύτη της με θόρυβο, καθώς ο φόβος της έπαιρνε διαστάσεις υστερίας στη σκέψη πως οι ζωές τους εξαρτιόνταν από τον άνθρωπο που είχε φύγει για να βρει τη χαμένη πόρτα. Ήδη το κρύο ήταν εντονότερο, δυσκόλευε την αναπνοή. Θεέ μου, σκέφτηκε η Μπίατρις, πώς θα είναι να ψάχνει έξω στο χιόνι και τον άνεμο πάνω στον παγωμένο δρόμο, με τέτοιο σκοτάδι; Μήπως ο άνθρωπος είχε χαθεί και χρειαζόταν μια φωνή για να τον καθοδηγήσει πίσω στην άμαξα; Μήπως, ενώ τον περίμεναν, αυτός περνούσε τις τελευταίες στιγμές του σε μια ιπποτική αλλά μάταιη προσπάθεια να τους σώσει; Θυμωμένη τόσο με τη φαντασία της όσο και με το γεγονός ότι καθόταν άπραγη, τύλιξε το κεφάλι της με την κάπα της, έτσι που φαίνονταν μόνο τα μάτια της, και σκαρφάλωσε έξω απ την καμπίνα με την πρόθεση να βοηθήσει. Τον είδε λίγα μέτρα πιο κει να σέρνει μαλακά τον αμαξά από τη βάση ενός θάμνου, κρατώντας προσεκτικά το λαιμό του για να μην τραυματιστεί ή λυγίσει. Δε φορούσε γάντια και η κάπα του ήταν τυλιγμένη γύρω από τον τραυματισμένο άνθρωπο, σαν μικρή ζεστή κουβέρτα μέσα στο τσουχτερό κρύο. Ο ίδιος είχε μείνει με ένα λεπτό πουκάμισο, άχρηστη προστασία σ εκείνο το χιονιά. «Μπορώ να βοηθήσω;» του φώναξε και ο άνεμος μετέφερε τη φωνή της. Εκείνος γύρισε και την κοίταξε, μισοκλείνο-ντας τα μάτια του κόντρα στο χιονόνερο. «Πηγαίνετε πίσω. Θα παγώσετε εδώ έξω». Είδε τη δύναμή του καθώς ο άντρας σήκωνε τον αμαξά στα μπράτσα του και ερχόταν προς το μέρος της. Ξαναμπήκε αδέξια στην άμαξα και γύρισε να τον βοηθήσει μόλις βρέθηκε πάλι μέσα στη σχετική ζεστασιά της καμπίνας. «Δεν υπάρχει χώρος εδώ μέσα», γκρίνιαξε η ηλικιωμένη γυναίκα, αρνούμενη να μετακινηθεί έστω και λίγο. Η Μπίατρις μάζεψε το τσαντάκι από τη δική της θέση και κούρνιασε στην άκρη, βλέποντας την ανάσα

6 της να σχηματίζει μικρά άσπρα σύννεφα μέσα στο σκοτάδι καθώς απαντούσε: «Βάλ τε τον εδώ, κύριε. Μπορεί να ξαπλώσει εδώ». Ο ψηλός άντρας απόθεσε μαλακά τον άλλον πάνω στο κάθισμα, όμως ο ίδιος δεν έκανε καμία προσπάθεια να μπει. «Φροντίστε τον», φώναξε κι έφυγε ξανά, αφήνοντας τους άλλους δύο επιβάτες αμίλητους. Ένα νεκρός, ένας τραυματίας, μία υστερική γυναίκα και ένας άχρηστος νεαρός. Εκτιμώντας την κατάσταση, η Μπί-ατρις δεν περιέλαβε στη λίστα ούτε τα δικά της τραύματα ούτε αυτά του ψηλού άγνωστου, όταν όμως τον είχε δει να στέκεται δίπλα στο άνοιγμα, είχε προσέξει ίχνη αίματος δίπλα στο μάτι του, ένα λεπτό κόκκινο ρυάκι που κατρακυλούσε στο πρόσωπο και στο μπροστινό μέρος του κατάλευ-κου πουκαμίσου του. Χρησιμοποιούσε πολύ τα χέρια του, σκέφτηκε, πράγμα ασυνήθιστο για έναν άντρα. Τα είχε χρησιμοποιήσει για να διατρέξει το μάγουλο του νεκρού στο απέναντι κάθισμα, όπως και τα χέρια και τα πόδια του αμαξά δίπλα της, εξετάζοντας για τυχόν σπασίματα, και για να ελέγξει την ανάσα του και τη θερμοκρασία του δέρματός του. Έξαψη την είχε κυριέψει όταν ένιωσε τα δάχτυλά του στο σφυγμό του λαιμού της, τη στιγμή που ξαναβρήκε τις αισθήσεις της μετά το ατύχημα. Ευχήθηκε να ένιωθε εκείνα τα χέρια λίγο χαμηλότερα, και αυτή η επιθυμία μέσα της ήταν τόσο δυνατή και πρωτόγνωρη, που της έφερε ζάλη... Το σοκ έφταιγε γι αυτές τις σκέψεις. Ήταν μια χήρα είκοσι οχτώ χρονών που δεν είχε κανένα λόγο να χρειάζεται ή να επιθυμεί ξανά άλλον άντρα στη ζωή της. Δώδεκα χρόνια κόλασης είχαν σβήσει κάθε τέτοια διάθεση. Οι κινήσεις της ηλικιωμένης γυναίκας και του γιου της επανέφεραν την Μπίατρις στο παρόν, καθώς οι δυο συνεπιβάτες της προσπαθούσαν να ξετυλίξουν τη δανεική κάπα από το κορμί του αμαξά και να τη χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι. Άπλωσε τα χέρια της πάνω στο μάλλινο ύφασμα. «Δε νομίζω ότι ο τζέντλεμαν που του έδωσε την κάπα του θα χαρεί όταν τη δει επάνω σας». «Μα είναι ο αμαξάς...» άρχισε ο γιος, λες και η κοινωνική τάξη μπορούσε να υπαγορεύσει τη σειρά προτεραιότητας του θανάτου, όμως δε συνέχισε γιατί εμφανίστηκε ξανά ο ψηλός άντρας απέξω. «Κ... κ... άντε π... πιο πίσω». Η φωνή του έτρεμε από το κρύο, αφού είχε περάσει ένα ολόκληρο τέταρτο της ώρας στην παγωνιά και το χιονόνερο φορώντας ελάχιστα ρούχα, αλλά στα χέρια του κρατούσε την πόρτα. Μπήκε στην καμπίνα και σφήνωσε την πόρτα στο σπασμένο άνοιγμα. Από τις ρωγμές του τρυπημένου ξύλου περνούσε ακόμα λίγος αέρας, όμως τώρα ήταν απείρως καλύτερα από πριν. Νερό κυλούσε στο πρόσωπό του και το μουσκεμένο πουκάμισο κολλούσε στο σώμα του, έτσι που όλοι οι μύες του διαγράφονταν ξεκάθαρα. Ένα κορμί μαθημένο στη δουλειά και τα αθλήματα. Η Μπίατρις πήρε ένα κομμάτι από την τσάντα της, τον έπιασε από το μπράτσο και του το πρόσφε-ρε. Μέσα στο

7 σκοτάδι τα λευκά δόντια του άστραψαν όταν εκείνος της χαμογέλασε, ενώ τα δάχτυλά τους αγγίχτηκαν με την έκπληξη ενός κοινού μυστικού. Στο νου της ήρθαν οι χαρακτήρες των βιβλίων της: Χαρί-κλεια και Θεαγένης, Δάφνις και Χλόη -λίγοι μόνο από τους εραστές των περασμένων αιώνων οι οποίοι εύφραιναν την καρδιά της με τις γεμάτες πάθος ιστορίες τους. Μα η ίδια δε θα ζούσε ποτέ μια τέτοια ιστορία. Με το άχαρο πρόσωπο που είχε δε θα έλκυε ποτέ κάποιον σαν αυτόν, τον άντρα που ακόμα κι αυτή τη στιγμή εξέταζε τον οδηγό, πιάνοντας το χέρι του για να μετρήσει τους σφυγμούς του. «Το έχετε ξανακάνει;» Χάρηκε που η φωνή της ακούστηκε τόσο ψύχραιμη. Τόσο λογική. «Πολλές φορές», αποκρίθηκε εκείνος σπρώχνοντας πίσω τα μαλλιά του, που έπεφταν στάζοντας στο πρόσωπό του. Ήταν μακριά, πιο μακριά απ όσο το συνήθιζαν οι περισσότεροι άντρες. Υπήρχε αλαζονεία στο χαμόγελό του και είχε την έκφραση του αρσενικού που ήξερε ότι γοήτευε τις γυναίκες. Όλες τις γυναίκες. Κυρίως κάποια που δε βρισκόταν πια στο άνθος της ηλικίας της. Πήρε το βλέμμα της μακριά του, μισώντας το τρελό χτυποκάρδι της. «Θα έρθει κανείς, πιστεύετε;» Κι άλλη ερώτηση. Αυτή τη φορά απευθυνόμενη σε όλους. «Κανείς». Ο νεαρός απάντησε αμέσως. «Δε θα έρθουν πριν το πρωί και ως τότε η μαμά θα είναι...» «Πεθαμένη... και ξυλιασμένη», αποτέλειωσε η μητέρα του την πρόταση, συμπληρώνοντας με το ανώφελο παραλήρημά της την πρόγνωση του γιου της. «Αν καθίσουμε κοντά ο ένας στον άλλο και διατηρήσουμε την ενέργειά μας, μπορούμε να αντέξουμε για μερικές ώρες». Η φωνή του ξένου περιείχε μια νότα ανυπομονησίας -η πρώτη ένδειξη κάποιου άλλου στοιχείου εκτός από το πρακτικό πνεύμα που είχε διακρίνει η Μπίατρις ως τώρα. «Και μετά;» Η φωνή του νεαρού έτρεμε. «Αν δεν έρθει κανείς ως τα μισά της νύχτας, θα πάρω ένα άλογο και θα πάω προς το Μπρέντγουντ». Η Μπίατρις τον διέκοψε. «Μα απέχει τουλάχιστον μία ώρα από εδώ και μ αυτό τον καιρό...» Δεν τελείωσε τη φράση της. «Τότε πρέπει να ελπίσουμε ότι θα περάσουν κάποιοι ταξιδιώτες», της αντιγύρισε κι έβγαλε ένα ασημένιο φλασκί από την τσέπη του. Το μέταλλο έλαμψε στο λιγοστό φως. Μετά από μια γερή γουλιά, σκούπισε το στόμιο και της το πρόσφερε. «Για ζεστασιά», είπε. «Πιείτε λίγο και δώστε το στους άλλους». Αν και σπανίως άγγιζε αλκοόλ, η Μπίατρις υπάκουσε και το ποτό έδιωξε κάπως την παγωνιά. Η ηλικιωμένη γυναίκα και ο νεαρός ωστόσο δεν ήθελαν να πιουν. Μη ξέροντας τι άλλο να κάνει, προσπάθησε να δώσει ξανά το φλασκί στον άντρα, που είχε στριμωχτεί δίπλα της.

8 Εκείνος ούτε το πήρε ούτε έγνεψε αρνητικά, έτσι κι αυτή το άφησε στην ποδιά της, σφίγγοντας όσο καλύτερα μπορούσε το καπάκι ώστε να μη χαθεί ούτε σταγόνα. Ο άγνωστος είχε πολλά στο μυαλό του, σκέφτηκε, κι αυτό ίσως εξηγούσε την αδιαφορία του. Το φλασκί ήταν το τελευταίο πράγμα που τον απασχολούσε τώρα. Βρήκε την τσάντα της κάτω από το κάθισμα κι έβγαλε το χριστουγεννιάτικο κέικ που είχε αγοράσει πριν φύγει από το Μπράμπτον. Ήταν πριν τρεις μέρες; Δυσκολευόταν να πιστέψει πως είχε περάσει τόσος καιρός. Ξεδίπλωσε το χαρτί και σήκωσε το βλέμμα της. «Θέλετε λίγο;» Οι δύο από απέναντι άπλωσαν τα χέρια τους και τους έδωσε από μία γενναιόδωρη μερίδα, όμως ο ψηλός άντρας δεν έκανε καμία κίνηση. Έγερνε απλώς το κεφάλι στο πλάι σαν να αφουγκραζόταν κάτι. Η Μπίατρις προσπάθησε να φανταστεί τι ήταν αυτό που είχε τραβήξει την προσοχή του καθώς έβαζε πάλι το κέικ στην τσάντα. Ούτε εκείνη ήθελε να φάει, κάνοντας τη σκέψη πως ίσως ο άντρας θα προτιμούσε να μοιράσουν αργότερα το υπόλοιπο αν η χιονοθύελλα συνεχιζόταν και δεν εμφανιζόταν κανείς. Κανείς. Η λέξη οδήγησε το μυαλό της σε άλλα μονοπάτια. Κανείς δεν την περίμενε, ούτε θα πρόσεχε την απουσία της αν δεν έφτανε στο Λονδίνο. Ούτε αυτή την εβδομάδα ούτε την επόμενη. Ίσως ο αρχικηπουρός με τον οποίο είχαν πιάσει φιλίες τις τελευταίες εβδομάδες να αναρωτιόταν κάποια μέρα γιατί η λαίδη δεν πήγε ποτέ να τον επισκεφτεί, όπως του είχε υποσχεθεί. Μα τίποτα περισσότερο από αυτό. Ακόμα κι αν την κατάπινε για πάντα το χιόνι, η εξαφάνισή της δε θα προξενούσε την παραμικρή αναστάτωση. Είκοσι οχτώ χρονών και μόνη. Χωρίς φίλους. Η σκέψη θα τη στενοχωρούσε περισσότερο αν δεν είχε μάθει να παραμένει αμέτοχη συναισθηματικά. Η αυτοπροστασία ήταν ισχυρό όπλο και η μοναξιά την είχε βοηθήσει όταν ο Φράνκγκουελ, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, είχε γίνει άνθρωπος που ήθελε να ξέρει τα πάντα για τους πάντες. Χαμογέλασε με πίκρα. Τουλάχιστον έτσι ήταν λιγότερο επικίνδυνος απ ό,τι άλλοτε. Ψηλάφησε με το δάχτυλό της την ουλή που ξεκινούσε από τον αγκώνα της. Το τραύμα είχε επουλωθεί τόσο άσχημα όσο άσχημη ήταν και η φροντίδα που είχε λάβει μετά το ατύχημά της. Τόσο, που από τότε αναγκαζόταν να φοράει μακρυμάνικα φορέματα ακόμα και το καλοκαίρι. Καλοκαίρι; Γιατί σκεφτόταν τη ζέστη όταν η θερμοκρασία μέσα στην άμαξα θα πρέπει να είχε πέσει κάτω από το μηδέν; Ο οδηγός βόγκησε δυνατά, πασχίζοντας να ανακαθίσει, και το πρόσωπό του είχε μια παράξενη χλομάδα όταν άνοιξε τα μάτια του. «Τι συνέβη;» Ο ψηλός άντρας ανέλαβε να τον διαφωτίσει. «Η ρόδα της άμαξας έφυγε από τον άξονα και

9 αναποδογυρίσαμε». «Και τα άλογα; Πού είναι τα άλογα;» «Τα έδεσα σε ένα δέντρο εδώ κοντά. Θα πρέπει να αντέξουν μερικές ώρες κάτω από τα κλαδιά που τα προστατεύουν». «Το Μπρέντγουντ απέχει τουλάχιστον μία ώρα και το Κόλτσεστερ, πίσω μας, δύο». Έκρυψε το πρόσωπο στα χέρια του κι έπειτα κοίταξε απέναντι του τους τρεις επιβάτες, παίρνοντας μια έκφραση τρόμου όταν είδε τον νεκρό. «Αν πουν ότι ήταν δικό μου λάθος, θα χάσω τη δουλειά μου και τότε...» «Η δεξιά ρόδα έφυγε από τον άξονά της. Ένας επιθεωρητής θα χρειαστεί δύο λεπτά για να βεβαιώσει τη ζημιά και, αν χρειαστεί, μπορώ να καταθέσω πως ήσουν επιδέξιος οδηγός». «Και ποιος είστε εσείς, κύριε;» «Τάρις Γουέλιγχαμ». Η Μπίατρις δεν είχε ξανακούσει πιο ενδιαφέρον όνομα. Τάρις. Αναλογίστηκε το ασυνήθιστο αυτό όνομα για λίγο καθώς ο οδηγός συνέχισε να φλυαρεί. «Το επόμενο δρομολόγιο δεν περνάει πριν την αυγή, ακόμα κι αν δε φτάσουμε στο Μπρέντγουντ. Θα νομίζουν πως μ αυτό τον καιρό βρήκαμε καταφύγιο στοίνγκατστοουν ή πως σταματήσαμε πίσω, στο Γκρέιτ Μπάντοου. Ως το πρωί θα έχουμε όλοι τη δική του τύχη». Έγνεψε με το χέρι του προς τον νεκρό επιβάτη, αλλά σταμάτησε όταν η ηλικιωμένη γυναίκα άρχισε να κλαίει γοερά. «Δε θα συμβεί αυτό, κυρία». Ο Τάρις Γουέλιγχαμ διέκοψε τους αλαλαγμούς της. «Έχω ήδη υποσχεθεί πως θα φύγω με κάποιο άλογο για να αναζητήσω βοήθεια». «Όχι μόνος σας, κύριε». Η Μπίατρις ξάφνιασε τον εαυτό της μ αυτό της το ξέσπασμα. Όμως κάτω από τέτοιες συνθήκες ένα στραβοπάτημα μπορούσε να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου, κι ένας σύντροφος μπορούσε να αντισταθμίσει έστω και λίγο αυτό τον κίνδυνο. «Άλλωστε. ιππεύω πολύ καλά». Τουλάχιστον αυτό ίσχυε μέχρι πριν από δεκαπέντε χρόνια, σκέφτηκε. Τότε που ίππευε στην ύπαιθρο του Νόριτς. «Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα φτάσουμε στον προορισμό μας, κυρία», της αντέτεινε, «επομένως το ενδεχόμενο να με συνοδεύσετε αποκλείεται». Μα η Μπίατρις επέμεινε. «Πόσα είναι τα άλογα;» «Τέσσερα, αν και το ένα είναι κουτσό». «Δεν είμαι παιδί, κύριε. Και αν επιθυμώ να σας συνοδεύσω ως την επόμενη πόλη και υπάρχει άλογο διαθέσιμο και για μένα, τότε δε βλέπω το λόγο να μου υπαγορεύσετε τι θα κάνω». «Μπορεί να πεθάνετε αν έρθετε».

10 «Ή να πεθάνω εδώ αν δεν επιστρέφετε». «Είναι δρόμος μεγάλης κυκλοφορίας...» «Όπου δεν έχουμε συναντήσει κανένα άλλο όχημα από τότε που συνεχίσαμε το ταξίδι μας μετά το γεύμα». Ο άντρας χαμογέλασε και η θέρμη, που ήταν ορατή στο πρόσωπό του ακόμα και στο μισοσκόταδο, την αιφνιδίασε και την έκανε να κοκκινίσει. «Θα είναι επικίνδυνο». «Λιγότερο αν το αντιμετωπίσουμε και οι δύο μαζί». «Τότε θα πάρω μαζί μου τον οδηγό». «Τα χέρια του είναι και τα δύο σπασμένα, κύριε. Βλέπετε πώς έχουν στρίψει τα δάχτυλά του. Δε θα πάει πουθενά!» Σιωπή ακολούθησε το τελευταίο ξέσπασμά της, ώσπου τον άκουσε τελικά να παίρνει βαθιά εισπνοή και να εκπνέει προσεκτικά. «Πώς λέγεστε;» Ο αυταρχικός τόνος του μαρτυρούσε άνθρωπο που δεν ήταν μαθημένος να περιμένει. «Κυρία Μπάσινγκστοουκ. Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστο-ουκ». Ποτέ δεν της άρεσε να λέει το όνομά της και αυτή η περίπτωση δε διέφερε, αν και στα μάτια του δεν καθρεφτίστηκε η ευθυμία που διέκρινε συνήθως η Μπίατρις στις αντιδράσεις των άλλων. Όχι, το βλέμμα του έδειχνε μάλλον να εστιάζει κάπου επάνω και μακριά της, σαν να σχεδίαζε κιόλας το ταξίδι τους. «Πολύ καλά, κυρία Μπάσινγκστοουκ. Έχετε άλλα ρούχα στην τσάντα σας;» «Έχω, κύριε». «Τότε θα σας τα φέρω από εκεί που βρίσκονται και φροντί-. στε να φορέσετε επάνω σας όσα περισσότερα μπορείτε». Της επέστρεψε το μαντίλι που του είχε δώσει λίγες στιγμές νωρίτερα. «Θα χρειαστείτε αυτό το κασκόλ για το λαιμό σας». «Είναι ένα κομμάτι μουσελίνα, κύριε. Το περιτύλιγμα του κέικ». Ο άντρας δίστασε. «Ελλείψει κασκόλ, μάς κάνει». Ανάθεμα, συλλογίστηκε ο Τάρις, αυτό το πράγμα έμοιαζε με γυναικείο κασκόλ. Κάποιες φορές η οξύτητα της αφής του τον εγκατέλειπε εντελώς, όπως και η όρασή του, και δεν του διέφυγε ο ερωτηματικός τόνος στη φωνή της κυρίας Μπία-τρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ -μια φωνή που δεν ταίριαζε στο δύσκολο όνομά της και έμοιαζε να του ψιθυρίζει μυστικά. Μπάσινγκστοουκ; Όνομα από το Νόρφοκ και η γυναίκα είχε αναφέρει το Μπράμπτον. Κάτι είχε ακούσει γι αυτούς τον περασμένο μήνα, αν και δεν μπορούσε να θυμηθεί τι ακριβώς. Να καταγόταν άραγε κι αυτή από το ίδιο σόι; Η ήρεμη και σταθερή φωνή της τον είχε βοηθήσει πολύ σε όλα και ούτε εκείνη είχε φάει από το κέικ, όταν νωρίτερα ο Τάρις δεν μπόρεσε να καταλάβει τι ακριβώς τους

11 πρόσφερε και δεν άπλωσε το χέρι του. Ακόμα και τώρα μια μυρωδιά από σταφίδες και ρούμι πλημμύριζε τον αέρα, και σκέφτηκε να της ζητήσει να ανοίξει ξανά την τσάντα της και να του κόψει ένα κομμάτι. Η σκέψη τον έκανε να χαμογελάσει, αν και στην πραγματικότητα η κατάσταση δεν ήταν καθόλου διασκεδαστική. Αν δεν περνούσε σύντομα κάποιο κάρο ή κανένας καβαλάρης, ο Τάρις θα έπρεπε να φύγει ο ίδιος, γιατί η ανάσα της πιο ηλικιωμένης γυναίκας ακουγόταν ρηχή, σημάδι πως το κρύο είχε αρχίσει να την επηρεάζει. Τουλάχιστον η κυρία δίπλα του φαινόταν αποφασισμένη να τον συνοδεύσει και ο Τάρις χαιρόταν γι αυτό. Θα του ήταν χρήσιμα ένα ζευγάρι καλά μάτια εκεί έξω στον παγωμένο δρόμο, μάτια που θα διέκριναν ακόμα και την αμυδρότερη λάμψη κάποιας αγροικίας ή ενός αχυρώνα, πέρα, στο χιονισμένο τοπίο. Μέσα σε τέτοιο κρύο, οποιαδήποτε βοήθεια ήταν καλοδεχούμενη. Είχε ψάξει έξω για τη δική του αποσκευή, όμως δεν κατάφερε να διακρίνει το σχήμα της στο χιόνι. Η άμαξα είχε συρθεί για αρκετά δευτερόλεπτα πριν αναποδογυρίσει, έτσι η αποσκευή μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε. Κρίμα! Τα ρούχα που περιείχε θα τον βοηθούσαν να ντυθεί κάπως καλύτερα, αν και τώρα που ο αμαξάς είχε συνέλθει, ο Τάρις μπορούσε τουλάχιστον να ζητήσει πίσω την κάπα του. Ακουσε το θρόισμα από τα ρούχα που φορούσε επάνω της η Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ κι ένιωσε τις κινήσεις του μπράτσου της δίπλα του. Ήταν ένα λεπτό, εύθραυστο μπράτσο. Κάποια στιγμή φάνηκε πως τελείωσε το ντύσιμό της. Ήθελε να τη ρωτήσει αν φορούσε καπέλο. Αν οι μπότες της ήταν γερές. Δεν έκανε καμία από αυτές τις ερωτήσεις, καταλήγο-ντας πως η σιωπή ήταν η καλύτερη επιλογή και πως η κυρία Μπάσινγκστοουκ, αν και τη γνώριζε ελάχιστα, φαινόταν αρκετά αποφασιστική και λογική γυναίκα για να προστατευτεί όσο καλύτερα μπορούσε από τα στοιχεία της φύσης. Κεφάλαιο 2 Ο καιρός είχε χειροτερέψει όταν μισή ώρα αργότερα ξετρύπωσαν από την καμπίνα. Ο Τάρις Γουέλιγχαμ ξαναέβαλε προσεκτικά την πόρτα στη θέση της και σφήνωσε καλα στα κενά μερικές χούφτες χιόνι. Η Μπίατρις ένιωσε κάποια ανακούφιση που βγήκε από την καμπίνα όπου καθόταν άπραγη, καθώς η αναμονή ήταν χειρότερη κι από το βαρύ κρύο -μ όλο που η καρδιά της χτυπούσε δυνατά από το φόβο μήπως παρασυρθεί από τον άνεμο και χαθεί μέσα στο χιόνι. Σαν να διάβασε τις σκέψεις της, ο Τράβις πήρε το χέρι της και την τράβηξε κοντά του, οδηγώντας την προς τα αλόγα που φαίνονταν αρκετά νευρικά. Τα δάχτυλά του χάιδεψαν το κεφάλι του μεγάλου γκρίζου αλόγου και κατέβηκαν στο δερμάτινο χαλινάρι, που είχε σκληρύνει από τον πάγο. «Εσείς πάρτε αυτό». Τέντωσε το χέρι του σαν σκαλοπάτι και η Μπίατρις ανέβηκε γρήγορα στη σέλα, αφήνοντας στην άκρη τις ευπρέπειες. Κράτησε σφιχτά τα χαλινάρια και απομάκρυνε το άλογο από το δέντρο. Το καπέλο της ήταν θεόσταλτο δώρο, αφού το φαρδύ γείσο την προστάτευε από τις

12 χιονονιφάδες και τον άνεμο. Είδε τον Τάρις Γουέλιγχαμ να ανεβαίνει στο δικό του άλογο και να το στρέφει προς το μέρος της. Είχε φορέσει και πάλι την κάπα του και το καπέλο του νεαρού συνεπιβάτη τους φάνταζε παράξενο, έτσι όπως ήταν κατεβασμένο ως τ αυτιά του. «Θα τραβήξουμε νότια». Αυτό σήμαινε μακριά από την κατεύθυνση απ όπου είχαν έρθει, λογική επιλογή, δεδομένου ότι δεν είχαν συναντήσει ούτε ένα κτίσμα εδώ και χιλιόμετρα. Μέσα της προσευχήθηκε να έβρισκαν κάποιο σπίτι, κάποιον αχυρώνα ή ταξιδιώτες που θα ήξεραν καλά το δρόμο. Προκάλεσε να έβρισκαν ένα ζεστό, ασφαλές μέρος και ανθρώπους που θα μπορούσαν να σώσουν τους άλλους. Η σιωπηρή ικεσία της προς μία πανταχού παρούσα και παντοδύναμη θεότητα στριφογύριζε ασταμάτητα στο νου της, ενο-χλητικός απόηχος από άλλες, αναπάντητες προσευχές που είχε απευθύνει κατά καιρούς στη ζωή της. Όμως δεν έπρεπε να σκέφτεται έτσι, γιατί μονάχα οι πιστοί υποτελείς του Κυρίου εισακούγονταν. Έτσι δεν της είχε πει ο Φράνκγουελ; Μισοκλείνοντας τα μάτια της κόντρα στις ριπές του χιονιού, προσπάθησε όσο μπορούσε να αδειάσει το μυαλό της. Ενα τέταρτο της ώρας αργότερα κατάλαβε ότι δεν άντεχε να προχωρήσει άλλο. Είχε μουδιάσει ολόκληρη. Ο Τάρις Γουέ-ιγχαμ δίπλα της φαινόταν πολύ πιο άνετος, αν και φορούσε λιγότερα ρούχα από την ίδια. Μάλλον ήταν συνηθισμένος σε ακραίες καιρικές συνθήκες, ένας άνθρωπος που διάβαινε το δρόμο της ζωής του με τη σιγουριά που χαρίζει μόνο η έμφυτη αυτοπεποίθηση. Σε αντίθεση μ εκείνη. Όταν είδε τους δύο καβαλάρηδες να αχνοφαίνονται στον άσπρο ορίζοντα, δεν πίστευε στα μάτια της. «Εκεί... μπροστά μας...» φώναξε δείχνοντάς τους και ξαφ-, νιάστηκε που ο Τάρις Γουέλιγχαμ δεν είχε αντιδράσει ακόμα στη θέα τους. Ακούστηκε η κραυγή των νεοφερμένων και τους περίμεναν σιωπηλοί καθώς οι άνθρωποι πλησίαζαν. «Η άμαξα από το Κόλτσεστερ έχει καθυστερήσει. Μας έστειλαν να τη βρούμε. Είστε κι εσείς επιβάτες της;» «Ναι, αλλά η άμαξα βρίσκεται δεκαπέντε λεπτά δρόμο πίσω», φώναξε ο Τάρις. «Η ρόδα εκτροχιάστηκε...» «Και οι επιβάτες;» «Ένας νεκρός και άλλοι δύο βρίσκονται μέσα, μαζί με τον οδηγό που είναι άσχημα τραυματισμένος». Οι δύο άντρες βλαστήμησαν. «Δεκαπέντε λεπτά δρόμο, είπατε. Θα πρέπει τότε να τους μεταφέρουμε ως το σπίτι του Μπομπ Γουίντερ γι απόψε, όμως απέχει άλλα είκοσι λεπτά περίπου από δω κι εσείς οι δυο δε δείχνετε να αντέχετε ως εκεί».

13 «Και ο αχυρώνας του γερο-σμιθ;» φώναξε ο άλλος. «Έχει μαζεμένο άχυρο και οι τοίχοι είναι γεροί». «Πού βρίσκεται;» Ο Τάρις Γουέλιγχαμ ακουγόταν κουρασμένος, η πληγή στο κεφάλι του αιμορραγούσε ακόμα και μια νέα έγνοια κυρίεψε την Μπίατρις. «Πέντε λεπτά από δω υπάρχει ένα μονοπάτι στα αριστερά σας κι έχει για σημάδι μια άσπρη πέτρα. Στρίψτε εκεί και περιμένετε, θα στείλουμε βοήθεια όποτε μπορέσουμε». Όποτε μπορέσουμε; Η σκέψη και μόνο εκνεύρισε την Μπί-ατρις. «Δεν μπορώ...» Όμως οι δύο άντρες είχαν ήδη φύγει, σπρωγμένοι από το δυνατό άνεμο, την επείγουσα ανάγκη κι ένα πηχτό, λευκό πέπλο από χιόνι. «Είναι η μοναδική ευκαιρία μας», φώναξε ο Τάρις κι ένα βροντερό μπουμπουνητό έδωσε έμφαση στα λόγια του. Το επόμενο αστροπελέκι έκανε το άλογό της να σηκωθεί στα πισινά του πόδια και μολονότι κατάφερε να κρατηθεί στη θέση της, το τίναγμα χειροτέρεψε τον πόνο στο χείλος της. Δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια της, καίγοντας τα παγωμένα μάγουλά της καθώς κυλούσαν, μοναδική πηγή ζεστασιάς μέσα στην κρύα εκείνη ερημιά. «Λυπάμαι». Τον είδε να την κοιτάζει με την ίδια απαράλλακτη έκφραση και κατάλαβε πως ήταν από εκείνους τους άντρες που μισούσαν τους μελοδραματισμούς. «Το νου σας στο μονοπάτι, κυρία Μπάσινγκστοουκ. Πρέπει να βρούμε τον αναθεματισμένο αχυρώνα». Ευερέθιστος. Αυταρχικός. Περιφρονητικός. Σκουπίζοντας τα δάκρυα με την υγρή βελούδινη κάπα της, μίσησε τον εαυτό της που έδειξε σε κάποιον άντρα τέτοια αδυναμία. Για άλλη μια φορά. Το μονοπάτι ήταν άφαντο. Καμιά άσπρη πέτρα για σημάδι, κανένα χνάρι από πατημασιές ταξιδιωτών, κανένα σπασμένο κλαδί ή αυλάκι στο δρόμο δε φανέρωναν το πέρασμα κάποιας άμαξας από εκεί. «Ψάχνετε;» Ήταν η πέμπτη φορά που της έκανε την ίδια ερώτηση και η υπομονή της είχε αρχίσει να εξαντλείται. Αναρωτήθηκε γιατί ο Τράβις είχε ξεπεζέψει και οδηγούσε το άλογό του περπατώντας σχεδόν μέσα στο αριστερό χαντάκι του δρόμου. Ιχνηλατούσε με τα πόδια. Μα για ποιο λόγο; Τι ανα ζητούσε; Γιατί δεν ίππευε απλώς προς την κατεύθυνση που τους είχαν δείξει; Όσο το σκεφτόταν, η Μπίατρις άρχισε να καταλαβαίνει την απάντηση. Τα πέντε λεπτά είχαν περάσει και αν είχαν χάσει το δρόμο... Ξαφνικά εμφανίστηκε μια δεντροστοιχία. «Εδώ! Είναι εδώ!»

14 Εκείνος στράφηκε κόντρα τον άνεμο και περίμενε. «Πού; Τι βλέπετε;» Η πέτρα βρισκόταν εκεί όπου είχαν πει οι ταξιδιώτες ότι θα βρισκόταν, όμως έτσι σκεπασμένη με χιόνι ήταν σχεδόν αόρατη -ένα άσπρο σημάδι μέσα στο χιονισμένο τοπίο που έκρυβε αντί να φανερώνει το μονοπάτι προς το οποίο οδηγούσε. Οταν τα πόδια του Τάρις Γουέλιγχαμ σκόνταψαν στην πέτρα, η Μπίατρις τον είδε να σκύβει, να τινάζει το χιόνι από πάνω της, με μια παράξενα επιφυλακτική κίνηση και δάχτυλα μελανιασμένα από το κρύο. Η άκαμπτη στάση του ήταν αλλόκοτη, έτσι όπως στεκόταν δίπλα στα δέντρα, που τα λύγιζε ο αέρας, και με την κάπα του να στροβιλίζεται ψηλά. Κοκαλωμένος για μια μόνο στιγμή, κοιτώντας τον ουρανό, σαν να προσευχόταν. Ο Τάρις δόξαζε το Θεό που είχαν βρει τον αχυρώνα και μι-σόκλεισε τα μάτια του στο κρύο, πασχίζοντας να διακρίνει κάποια ίχνη ενός μονοπατιού και δακρύζοντας απ την προσπάθεια. Πίσω του, τα δόντια της Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστο-ουκ χτυπούσαν με ανησυχητικό θόρυβο και είχε κάμποστ ώρα να του μιλήσει. «Θα τα καταφέρετε ως τον αχυρώνα;» τη ρώτησε με αυξανόμενη ανησυχία στη φωνή του. «Φ... φυσικ... κά». «Αν χρειαστείτε κάποια βοήθεια...» «Δ... δε θα χρειαστώ». Ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα. «Είστε πάντα τόσο ευέξαπτη, κυρία Μπάσινγκστοουκ;» Ήταν ευκολότερο να αντιμετωπίσει την οργή παρά την απελπισία του, και από την πείρα του ο Τάρις είχε καταλήξει πως λίγη ενόχληση έδινε δύναμη στις γυναίκες. Ωστόσο, αυτή η γυναίκα ήταν διαφορετική και η σιωπή της συνοδευόταν από ρουθουνίσματα, τα οποία μάλλον έκρυβε πίσω από το χοντρό βελούδο της κάπας της. Ήταν λογικό να έχει φτάσει στα όριά της, ποιος θα της έριχνε άδικο; Δεν είχε μείνει στην άμαξα μαζί με τους άλλους περιμένοντας να τη σώσουν, ούτε είχε γκρινιάξει για το κρύο ή για το ατύχημα. Δεν είχε βαρυγκωμήσει για τον νεκρό επιβάτη, ούτε είχε διαμαρτυρηθεί όταν της ζητήθηκε να κάνει χώρο στον τραυματισμένο οδηγό. Ήταν μια κυρία που είχε σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αντιμετωπίζοντας κάθε δυσκολία με το ψυχικό σθένος μιας γυναίκας ικανής να τα βγάζει πέρα. Μέχρι τώρα τουλάχιστον. Μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκε μπροστά τους μια ζεστή αχυραποθήκη με την προοπτική της σωτηρίας τους. Είχε ξαναδεί τέτοια φαινόμενα στα χρόνια του πολέμου στην Ευρώπη, όταν οι στρατιώτες κατέρρεαν μετά τη μάχη επειδή εκείνοι είχαν επιζήσει ενώ τόσοι άλλοι γύρω τους είχαν σκοτωθεί. Αυτό βίωνε τώρα και η Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ. Ευχήθηκε να μπορούσε να δει το πρόσωπό της για να καταλάβει σε ποια κατάσταση βρισκόταν, μα τα

15 πνιχτά ρου-θουνίσματά της δεν του έδιναν πολλά στοιχεία. Αναρωτήθηκε πόσο θα έπρεπε να προχωρήσουν ακόμα, καθώς το χιόνι βάθαινε σε κάθε βήμα του, αν και μια δίνη του αέρα στο πρόσωπό του του έδωσε να καταλάβει πως θα πρέπει να πλησίαζαν σε κάποιο κτίσμα, που έκοβε την πορεία του ανέμου αλλάζοντάς του κατεύθυνση. Η έλλειψη της όρασης τον βοηθούσε να αντιλαμβάνεται καλύτερα τα πράγματα γύρω του. Το ίδιο συνέβη και τώρα. Ακουμπώντας το χέρι του πάνω σε στέρεο ξύλο ευχαρίστησε το Θεό για τη σωτηρία τους και άπλωσε να πάρει το χαλινάρι του αλόγου του και του δικού της. «Θα σας βοηθήσω να κατεβείτε». «Σ... σας ευχαρισ... στώ». Το χέρι της άγγιξε τον ώμο του, όταν σήκωσε τα μπράτσα του και τύλιξε τις παλάμες του γύρω από την ανησυχητικά αδύνατη μέση της. Όταν την κατέβασε από το άλογο, εκείνη συνέχισε να κρατιέται από πάνω του, έχοντας τα δάχτυλά της γαντζωμένα στο ύφασμα της κάπας του. «Δ... δε νιώθω... τα πό... πόδια μου», του εξήγησε όταν ο Τράβις κούνησε ερωτηματικά το κεφάλι του. «Τότε θα σας μεταφέρω εγώ». Τη σήκωσε όρθια πάνω του και περπάτησε μερικά βήματα γύρω από το κτίσμα, ώσπου βρήκε ένα άνοιγμα στη νότια πλευρά. Τα άλογα τους ακολούθησαν μέσα. Στην αποθήκη επικρατούσε η έντονη μυρωδιά άχυρου και αποθηκευμένων ζωοτροφών, όμως μύριζε και κάτι άλλο. Ίσως είναι κοτόπουλα, σκέφτηκε, και αφουγκράστηκε για το γνώριμο ήχο του ξυσίματος. Ίσως να έβρισκαν αβγά ή σπόρους εκεί μέσα. Του άρεσε που ένιωθε τη ζεστή ανάσα της Μπίατρις-Μοντ στο λαιμό του, σαν ένα χάδι που τον ξάφνιαζε ευχάριστα. Πόσων χρονών να ήταν άραγε; Όταν το χέρι της ακούμπησε πάνω στη λεία επιφάνεια του δέρματός του, ο Τράβις ένιωσε μια βέρα στο τρίτο δάχτυλό της. Αμέσως τον κυρίεψε ανησυχία. Μήπως ο άντρας της την περίμενε κάπου τρελαμένος από αγωνία; «Β... βλέπω μ... μερικές κ... κουβέρτες στην απ... έναντι γωνία, ν... νομίζω. Ίσως μπορούμ... με να ζ... ζεσταθούμε». Ποια γωνία; Στο σύθαμπο της όρασής του, ο Τάρις δεν έβλεπε τίποτε άλλο εκτός από τους τοίχους γύρω τους. Μια άλλη σκέψη του έδωσε κουράγιο. Ίσως, αν την άφηνε κάτω, να τον οδηγούσε εκείνη. Όταν τα πόδια της πάτησαν στο χωμάτινο δάπεδο η Μπία-τρις μόρφασε, καθώς το μούδιασμα αντικαταστάθηκε από χιλιάδες βελόνες που τρυπούσαν οδυνηρά τα πέλματά της. Ποτέ στη ζωή της δεν είχε νιώσει τέτοιο κρύο, να την περονιάζει ως τα κόκαλα και να της φέρνει πόνο και υπνηλία. Σχεδόν σύρθηκε μέχρι τη γωνία κι έβγαλε τις μπότες της, κι ύστερα τυλίχτηκε στη ζεστασιά μιας τραχιάς, γκρίζας κουβέρτας αλόγου. Όμως τα ρούχα της ήταν υγρά και κοκαλωμένα, και το κρύο αντί να υποχωρήσει έγινε εντονότερο. Ο Τάρις Γουέλιγχαμ βρισκόταν δίπλα της και έβγαζε την κάπα και το υγρό πουκάμισό του.

16 Πήρε το βλέμμα της μακριά, σαστισμένη από το θέαμα των γυμνασμένων μυών του που μαρτυρούσαν πως θα πρέπει να είχε περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του στην ύπαιθρο. «Βγάλτε και την κάπα σας», της είπε και χώθηκε κάτω από την κουβέρτα κι έριξε από πάνω τη δική του κάπα. «Τ... τι κ... κάνετε;» Ο πανικός έδωσε μια τσιριχτή νότα στο ερώτημά της. «Μπορεί να πεθάνει κανείς μέσα σε λίγα λεπτά από το κρύο. Σώμα με σώμα μπορούμε να ζεστάνουμε ο ένας τον άλλο». «Σ... σώμα με σώμα;» Της φαινόταν απίστευτη η πρότασή του! «Πιάστε εδώ», της αντιγύρισε και ακούμπησε το χέρι της πάνω στο λαιμό της. Το δέρμα της εξέπεμπε μια υγρή παγωνιά και ο παλμός της καρδιάς της ήταν ρηχός και γρήγορος. «Και τώρα πιάστε εδώ». Τα δάχτυλά της βρέθηκαν πάνω στο στήθος του και το τρίχωμά του της γαργάλησε την παλάμη. Αυτό όμως που την επηρέασε περισσότερο ήταν η θέρμη του, μια δυνατή έξαψη που φαινόταν να αναδίδεται από κάθε εκατοστό του κορμιού του. Της ήταν αδύνατον να τραβήξει το χέρι της μακριά, να θυμηθεί τους τρόπους και την ευπρέπειά της. Το μόνο που ήθελε ήταν να πλησιάσει ακόμα πιο κοντά του και όταν εκείνος τη βοήθησε να βγάλει την κάπα από τους ώμους της, η Μπίατρις δεν έκανε τίποτα για να τον εμποδίσει. «Πόσων χρονών είστε;» τη ρώτησε μέσα στην ησυχία. «Εί... κοσι οχτώ». «Και ο σύζυγός σας;» «Έχειπε... θάνει». «Τότε δε χρειάζεται να ανησυχώ μήπως εμφανιστεί μπροστά μου κάποιος εκδικητικός θαυμαστής και με προκαλέσει σε μονομαχία». «Όχι, κύριε. Μόνο τη ζε... στασιά σας θ... θέλω». «Ωραία». Η απάντησή του ήταν μετρημένη και κοφτή, αποδεικνύοντας πως η έγνοια της για οτιδήποτε άλλο ήταν γελοία. Φυσικά και ο άνθρωπος δεν ήθελε τίποτε άλλο απ αυτήν! Έσκυψε το κεφάλι της για να μην τον αφήσει να δει το κοκκίνισμά της. Τα αδύνατα μπράτσα της δίπλα στην υγιή κορμοστασιά του φάνταζαν άσχημα και το φόρεμα με τα μακριά μανίκια ήταν τόσο μούσκεμα όσο και το πουκάμισό του.

17 «Βγάλτε και αυτό». «Δε... δεν το βγάζω». Αντί γι άλλη απάντηση, εκείνος την έβαλε απλώς να ανακαθίσει, ξεκούμπωσε το φόρεμά της και το έβγαλε από πάνω της. Μέσα στο σκοτάδι, η έντονη κόκκινη ουλή της δε φαινόταν. Και πάλι, όμως, όταν τα δάχτυλά του άγγιξαν το δέρμα της εκεί, δίστασαν για λίγο, σαν να τη ρωτούσε πώς είχε γίνει αυτό το σημάδι. «Έ... πεσα πάνω σ ένα φ... φράχτη». «Και δεν περιποιήθηκε κανείς το τραύμα σας;» «Ο γιατρός έκανε ό, τι μπορούσε...» Τα έχασε όταν άκουσε το ξαφνικό γέλιο του. Ο ήχος δεν είχε τίποτα το χιουμοριστικό. Μόνο σκληρότητα. Και επίκριση. Τα εσώρουχα και το μεσοφόρι της ήταν ελάχιστα νωπά και η Μπίατρις χάρηκε που εκείνος δεν επέμεινε να βγουν και αυτά. Πρόσεξε όμως ότι, αφού έβγαλε τις μπότες του, δεν έκανε το ίδιο με το παντελόνι του και το υγρό ύφασμα γρα-τζούνισε τις γυμνές γάμπες της καθώς οι δυο τους ξάπλωναν. Μαζί. Αγκαλιασμένοι. Με την πλάτη του στο πρόσωπό της. Δεν άντεξε να μην αναζητήσει τη ζεστασιά του με τα χέρια της. «Θα είναι ε... ντάξει τα ά... λογά;» «Θα φροντίσουν να ζεσταθούν μεταξύ τους αν έχουν λίγο μυαλό». «Το έ... χετε ξανακάνει αυτό; Ν... να παγιδευτείτε στο χ... χιόνι, εννοώ». Τα έχασε και η ίδια με την αδεξιότητά της. Φυσικά και είχε ξαναπλαγιάσει με γυναίκα ο άνθρωπος -με πολλές γυναίκες μάλιστα, τέτοιο ωραίο πρόσωπο που είχε και τόσο θάρρος που διέθετε! Εκείνος δε φάνηκε να δίνει σημασία στο σάστισμά της. «Πολέμησα στην Ευρώπη, στη Δεύτερη Εκστρατεία στην Ιβηρική Χερσόνησο, κι εκεί συχνά το κρύο ήταν πιο τσουχτερό απ ό,τι στην Αγγλία. Οι άντρες όμως δεν ήταν απαλοί σαν εσάς όταν ξαπλώναμε δίπλα δίπλα τις νύχτες». Η φωνή του μαρτυρούσε την υπόνοια ενός χαμόγελου. Ένα προσωπικό κομπλιμέντο, λοιπόν! Σε μια προσπάθεια να ξεπεράσει την αμηχανία της, η Μπίατρις συγκεντρώθηκε σε άλλα πράγματα: στον ήχο των αλόγων που στριμώχνο-νταν το ένα δίπλα στο άλλο, στο χιόνι που έπεφτε έξω, στον άνεμο που σφύριζε μέσα από τα δοκάρια της οροφής. Σκεφτόταν οτιδήποτε μπορούσε να αποσπάσει το μυαλό της από την ολοένα μεγαλύτερη επίγνωση ότι δεν την ανακούφιζε μονάχα η ζεστασιά του κορμιού του Τάρις Γουέλιγχαμ. Ήταν ξαπλωμένη μ έναν άντρα μια χιονισμένη νύχτα, ασφαλής μετά από μια επικίνδυνη περιπέτεια, έναν άντρα ούτε αποκρουστικό ούτε μοχθηρό. Με κορμί αντρικό, γούστα αντρικά, μυρωδιά ευχάριστη και μυς δυναμωμένους.

18 Έναν άντρα εντελώς διαφορετικό από τον Φράνκγουελ. Τα χρόνια της ερωτικής μοναξιάς της αντιπαρατέθηκαν αίφνης με την ευκαιρία που παρουσιαζόταν. Η χήρα Μπά-σινγκστοουκ βρισκόταν με έναν όμορφο άντρα, μια νύχτα για την οποία δε θα λογοδοτούσε ποτέ και σε κανέναν. Μια υποψία χαμόγελου πρόλαβε να τρεμοπαίζει φευγαλέα γύρω από τα χείλη της πριν η φρόνηση το συγκρατήσει. Δεν μπορούσε να επωφεληθεί από την περίσταση, φυσικά. Ήταν μία κυρία, μία χήρα. Άλλωστε, ένιωθε πως το σώμα του είχε παραδοθεί στον ύπνο, το καταλάβαινε από τον ήρεμο ρυθμό της ανάσας του. Γι αυτόν η Μπίατρις δεν ήταν παρά ένα ζεστό σώμα που τον βοηθούσε να επιβιώσει. Όταν η άκρη του δαχτύλου της πλησίασε την ωμοπλάτη του και ακολούθησε στον αέρα τη γραμμή του μυ, ευχήθηκε μέσα της να ήταν πιο θαρραλέα και να τον άγγιζε πραγματικά. Τι ασυλλόγιστο που θα ήταν όμως, την προειδοποίησε μια άλλη φωνή μέσα της, θυμίζοντάς της πως, με τη δική της ασχήμια, μόνο απόρριψη μπορούσε να εισπράξει. Μια απόρριψη που θα έφερνε και τους δύο σε δύσκολη θέση. Ο Τράβις ξύπνησε αλαφιασμένος. Πού διάβολο βρίσκομαι; αναρωτήθηκε. Ένα πόδι ακουμπούσε πάνω στο στομάχι του. Πόδι καλλίγραμμο, απ όσο μπορούσε να καταλάβει, και σχεδόν εντελώς γυμνό. Το βογκητό του ξάφνιασε και τον ίδιο, καθώς το σώμα του αντέδρασε σαν να είχε τη δική του θέληση. Η κυρία Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ διέθετε έναν ενστικτώδη αισθησιασμό. Δεν το είχε διαισθανθεί νωρίτερα μέσα στην κούραση και την ανησυχία του, όμως εδώ, τώρα, με το πρώτο ξύπνημα του κορμιού του, ο Τάρις συγκλονίστηκε από τη διαπίστωση. Το ένιωθε στη μυρωδιά της και στην πνοή εμπιστοσύνης πάνω στο στήθος του. Πότιζε τα πυκνά, σγουρά μαλλιά που έπεφταν λυτά σαν κουρτίνα επάνω του. Το περίγραμμα του στήθους της ήταν κι αυτό εκπληκτικό. Τίποτα δε θύμιζε τη λεπτότητα της μέσης και των μπράτσων της στην πληθώρα εκείνης της απαλής γυναικείας σάρκας που κολλούσε επάνω του, στις θηλές που μέσα από το λεπτό ύφασμα άγγιζαν τις δικές του. Το κορμί του ερεθίστηκε ξανά, πλημμυρίζοντάς τον με θέρμη και προσμονή. Θεέ μου, μουρμούρισε, καθώς εκείνη αναδεύτηκε μέσα στον ύπνο της, αυτή τη φορά σκαρφαλώνοντας σχεδόν επάνω του μέσα σε μια ασυνείδητη αναζήτηση ζεστασιάς. Η σκληρή σάρκα του άγγιξε τους μηρούς της και ο Τάρις δεν την εμπόδισε -μια αίσθηση πυροδοτούμενη από την απαγορευτική κατάσταση. Δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ άλλοτε τέτοιο δίλημμα. Μια άγνωστη που τον σαγήνευε ακόμα και κοιμισμένη και που η μυρωδιά της γαργαλούσε τα ρουθούνια του. Άρωμα λουλου-διών και γυναίκας. Και εμπιστοσύνη. Κάτι που αποτελούσε ένα ισχυρό αφροδισιακό για έναν άντρα που είχε ξεχάσει αυτό το αίσθημα, αυτή την υπόσχεση του ερωτικού πλησιάσματος! Άνοιξε τα μάτια του όσο πιο διάπλατα μπορούσε, προσπαθώντας να διακρίνει έστω και μια αδιόρατη αχτίδα φωτός. Μα το σκοτάδι ήταν απόλυτο, το χιόνι και ο άνεμος είχαν σβήσει και την παραμικρή λάμψη του φεγγαριού, αν και απ όσο μπορούσε να υπολογίσει δε θα πρέπει να ήταν περισσότερο από δύο μετά τα μεσάνυχτα.

19 Μεσάνυχτα, η ώρα των φαντασμάτων. Η ώρα που ο Τάρις τριγύριζε στο σπίτι του μακριά από τα βλέμματα των άλλων, όταν το σκοτάδι υπερκέραζε την αναπηρία του και όλα τα φώτα ήταν σβηστά. Εδώ, όμως, δεν ήθελε να κουνηθεί. Εδώ, ήθελε να μείνει ξαπλωμένος, να νιώθει. Την κλίση του στήθους της, το ανα-ρίγημα των χεριών της λες και τάραζε τον ύπνο της κάποιο όνειρο, την αίσθηση των μαλλιών της γύρω από τα δάχτυλά του, το γάντζωμά της επάνω του. Σαν να ήταν δική του! Αυτή η λεπτή, λογική κοπέλα, αυτή η χήρα των είκοσι οχτώ χρονών. Άραγε είχε χηρέψει πρόσφατα; Μήπως γι αυτό φορούσε ακόμα τη βέρα της, σαν ενθύμιο της ευτυχισμένης ζωής που δε θα απολάμβανε ξανά; Και άραγε είχε παιδιά; Μήπως διαφέντευε ένα σπίτι γεμάτο απογόνους και υπηρέτες με τη λογική και την ευαισθησία της; Ήταν μια γυναίκα που ζούσε στο κέντρο του κόσμου της χωρίς να έχει κανέναν ανάγκη; Το σίγουρο ήταν πως δεν είχε ανάγκη από έναν άντρα με εκφυλισμένη όραση που όδευε ραγδαία προς την ολική τύφλωση! Η διέγερσή του κλονίστηκε για μια στιγμή, γρήγορα όμως επανήλθε όταν τα δάχτυλά της πλέχτηκαν στα δικά του, δέ-νοντάς τον επάνω της. Σαν πλοίο που βολοδέρνει σε καταιγίδα, πρόθυμο να αράξει σε οποιοδήποτε λιμάνι. Δεν τον ένοιαζε. Ο πόθος και η ανάγκη του είχαν πάρει διαστάσεις πρωτόγνωρες. Χρειαζόταν να την κάνει δική του, να νιώσει την απαλότητα της σάρκας της και να χαθεί βαθιά στη ζεστασιά της. Λικνίστηκε ελαφρά, καταπνίγοντας τις ενοχές του κάτω από την επιθυμία του. Κι ύστερα λικνίστηκε ξανά. Κεφάλαιο 3 Η Μπίατρις ένιωσε ένα κύμα έξαψης να την πλημμυρίζει, την υπόσχεση μιας πρωτόγνωρης εμπειρίας. Πήρε μια βαθιά ανάσα και ψιθύρισε ένα όνομα. «Τάρις». Το δικό του όνομα. Η πνιχτή βλαστήμια του την ξύπνησε εντελώς και η Μπί-ατρις αντίκρισε το σκοτεινό πρόσωπό του, που φωτιζόταν μόνο από τη λευκή γραμμή των δοντιών του. «Μπίατρις-Μοντ; Σας φωνάζουν και κάπως αλλιώς; Είναι πολύ μεγάλο όνομα, και σκέφτηκα...» «Μπία». Τον διέκοψε εκείνη με έναν ψίθυρο. «Η μητέρα μου πάντα με έλεγε Μπία». «Μπία», επανέλαβε εκείνος, προφέροντάς το με μια ανάσα που χάιδεψε το πρόσωπό της. Ήταν κοντά, πάρα πολύ κοντά της. Όταν προσπάθησε να τραβηχτεί μακριά του, το χέρι του την κράτησε από τη μέση της. «Μπία, η όμορφη;»

20 Τα δάχτυλά του χάιδεψαν το μάγουλό της, δάχτυλα ζεστά και αληθινά. «Μπία, η μαγευτική;» Περίμενε να τον ακούσει να γελάει, αλλά τίποτα τέτοιο δε συνέβη. «Δε θα το έλεγα, κύριε, κάθε άλλο», του απάντησε. Ένιωσε το βαρύ σφυροκόπημα της καρδιάς της κι αναρωτήθηκε μήπως την κοροΐδευε. Μήπως ήταν από εκείνους που έλεγαν ψέματα για να πάρουν αυτό που ήθελαν, που πίστευαν πως τέτοιες ανοησίες περίμεναν ν ακούσουν οι απελπισμένες, άσχημες γυναίκες; Η Μπίατρις προσπάθησε να γυρίσει από την άλλη μεριά και να απομακρυνθεί κάπως από κοντά του, έτσι ώστε να διατηρήσει τα λογικά της. «Τι είναι; Τι συμβαίνει;» Η αβεβαιότητα της φωνής του ήταν το μόνο πράγμα που την κράτησε στη θέση της. Αν είχε ακούσει συγκατάβαση ή υποκρισία, θα είχε σηκωθεί όρθια, αρνούμενη να ακούσει περισσότερα, ακόμα κι αν ήξερε πως ποτέ στη ζωή της δε θα της προσφερόταν παρόμοιος πειρασμός. Ποτέ ξανά. «Προτιμώ την ειλικρίνεια, κύριε». «Κύριε;» Επανέλαβε εκείνος μ ένα γέλιο. «Σίγουρα το κύριε είναι πολύ επίσημο για τις συνθήκες στις οποίες βρισκόμαστε, δε νομίζετε;» Δεν πήρε πίσω τα κομπλιμέντα του και ένα νέο γέλιο που ξεπήδησε από τα χείλη του την άφησε σαστισμένη. «Είστε μία ανέραστη χήρα, κυρία Μπίατρις-Μοντ Μπάσινγκστοουκ;» Έκανε να γνέψει καταφατικά, μα άλλαξε γνώμη, μη ξέροντας πού ήθελε να καταλήξει εκείνος. «Τότε υποθέτω πως πρέπει να σας κάνω άλλη μία ερώτηση. Θα απορρίπτατε την ευκαιρία να μοιραστείτε κάτι παραπάνω από λίγη ζεστασιά μαζί μου, εδώ, στη μέση μιας χιονοθύελλας;» Η φωνή του ήταν απαλή σαν μετάξι, ο τόνος του ανεξιχνίαστος. Έσμιξε τα φρύδια της. «Δεν καταλαβαίνω». Ο Τάρις έσπρωξε το σώμα του μπροστά και η επαφή με τον σκληρό ανδρισμό του ξεκαθάρισε τα πάντα στο μυαλό της. Ένα ερωτικό παιχνίδι. Ένα παράνομο σμίξιμο. Μια κλεμμένη και απαγορευμένη βραδιά. Για δώδεκα ολόκληρα χρόνια, η Μπίατρις αναρωτιόταν πώς θα ήταν να πλαγιάσει με έναν άντρα που δε θα ήταν άπληστος ή εγωιστής. Έναν άντρα που θα σκεφτόταν και τις δικές της ανάγκες εκτός απ τις δικές του.

21 Το ερωτικό σμίξιμο της είχε προκαλέσει μόνο πόνο. Κι όταν προσπάθησε να νιώσει και η ίδια ευχαρίστηση, εκείνος τη χτύπησε. Ο Φράνκγουελ Μπάσινγκστοουκ με τα βαριά, εκδικητικά χέρια. Πώς να ήταν το άγγιγμα του Τάρις Γουέλιγχαμ, όταν τα λεπτά δάχτυλά του άγγιζαν σημεία του γυναικείου κορμιού που μόνο στα όνειρά της είχε φανταστεί; Τολμούσε άραγε να δεχτεί αυτό που η μοίρα τής χάριζε για ένα μόνο βράδυ; Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς άδειες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, χωρίς προσδοκίες και αγωνία για τις εβδομάδες και τους μήνες που θα ακολουθούσαν. Δεν υπήρχαν παρά μόνο αυτές οι ώρες και το σκοτάδι που θα έκρυβε όσα εκείνη δεν ήθελε να του δείξει. Κι ύστερα τέλος. Είκοσι οχτώ χρονών κι επιτέλους ελεύθερη. Η μεθυστική υπόσχεση αυτής της προοπτικής ήταν συγκλονιστική όσο και απροσδόκητη. «Εννοείτε μόνο για μία νύχτα;» Είχε ανάγκη να καταλάβει τις παραμέτρους μιας τέτοιας πρότασης, γιατί, αν εκείνος της έλεγε πως ήθελε κάτι περισσότερο, η Μπίατρις θα ήξερε πως ήταν ψέμα. «Ναι». Ελευθερία. Ατιμωρησία. Αυτοδιάθεση και κυρίαρχος του -εαυτού της. Αέξεις αντίθετες από όλα όσα είχε ζήσει τα τελευταία δώδεκα χρόνια και λέξεις που είχε ορκιστεί πως θα διαμόρφωναν τη ζωή της στο εξής. Το πρόσωπο του συζύγου της πρόβαλε μπρος στα μάτια της, το έντονο συνοφρύωμα και ο υποκριτικός χαρακτήρας του, που η Μπίατρις μισούσε πάνω απ όλα. Στα δεκαέξι της δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα λάθη και τα ελαττώματα του ανθρώπου ο οποίος θα γινόταν άντρας της, όμως στα είκοσι οχτώ της σίγουρα μπορούσε. Ήταν ένας τραμπούκος, ένας καταπιεστικός αυταρχικός τύραννος που με την εμμονή του στα ζητήματα χριστιανικής ηθικής δεν της άφηνε το περιθώριο να αντικρούσει κανένα από τα ελαττώματά του. Κούνησε ζωηρά το κεφάλι της πέρα δώθε. Όλα αυτά είχαν τελειώσει. Τώρα θα έκανε ό,τι της άρεσε, αρκεί να μην έβλαπτε κανέναν. «Είστε παντρεμένος;» Το ξεστόμισε αυθόρμητα. Αν της έλεγε πως ήταν, δε θα τον άγγιζε. «Όχι». Δεν υπήρχαν εμπόδια, λοιπόν. Άπλωσε την παλάμη της πάνω στο στήθος του και ο αντίχειράς της βρήκε τη θηλή του. Προσεκτικά, έσκυψε και ύγρανε αυτή τη θηλή με τη γλώσσα της, ώσπου την ένιωσε να σκληραίνει. Όταν εκείνος τεντώθηκε και βόγκησε, η Μπίατρις ένιωσε

22 να αποκτά τον έλεγχο και την εξουσία επάνω του. Εξουσία θηλυκή, κάτι που δεν είχε ξανανιώσει ποτέ της. Δεν αισθανόταν ένοχη, όπως της έλεγε ο Φράνκγουελ πως έπρεπε να αισθάνεται, ούτε βρόμικη ή μαγαρισμένη. Όχι, ένιωθε μόνο δέος και μια συναρπαστική, σπάνια αίσθηση πλήρωσης. Εδώ. Μαζί με τον Τάρις Γουέλιγχαμ. Σ αυτή την κρύα και χιονισμένη νύχτα. «Σ ευχαριστώ». Οι λέξεις βγήκαν από το στόμα της ασυναίσθητα. Σαν ένα ξέσπασμα χαράς που αναιρούσε όλα όσα είχε πιστέψει για τον εαυτό της, ή όλα όσα πίστευε ένας σύζυγος ποτισμένος από θρησκευτικό φανατισμό. Μ ένα μόνο άγγιγμα, η ηθική αιχμαλωσία της από τον Φράνκγουελ είχε σταματήσει, για να δώσει τη θέση της στην κατανόηση και την ανακούφιση. Χαμογέλασε καθώς τα δάχτυλα του Τάρις άρχισαν να λύνουν τα κορδόνια στο μπούστο της και το λεπτό ύφασμα γλίστρησε από πάνω της. «Σ ευχαριστώ;» Η αυτοσυγκράτηση του Τάρις διαλύθηκε, καθώς η δυνατή ερωτική επιθυμία που παλλόταν ανάμεσά τους απαιτούσε να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς αναστολές. Χάιδεψε με τα δάχτυλά του την καμπύλη του μπράτσου της κι ύστερα έπιασε τα κορδόνια του δαντελένιου μεσοφοριού της και τα έλυσε, νιώθοντας το πρόσωπό της να ανασηκώνεται προς το δικό του. Φαντάστηκε τα μάτια της, την έκπληξη και τη λαγνεία μέσα τους. Φαντάστηκε το στόμα της, τα τρυφερά και σαρκώδη χείλη της. Όταν τα χέρια του αγκάλιασαν τα στήθη της και κράτησε στις παλάμες του την απαλή σάρκα, ο Τάρις αναστέναξε ηδονικά, γιατί αυτή η γυναίκα δεν περίμενε από εκείνον να κάνει όλη τη δουλειά. Ήδη τα δάχτυλά της διέ-τρεχαν τη ζώνη του παντελονιού του, τρύπωναν από μέσα και ψηλαφούσαν τη διογκωμένη αντρική σάρκα, με τόση φροντίδα και τρυφερότητα όσο της έδινε κι εκείνος. Μια ισορροπημένη ανταλλαγή. Ούτε παρθενική συστολή ούτε αδιαντροπιά μιας πληρωμένης πόρνης. Ανάμεσά τους δεν υπήρχε χρηματική δοσοληψία ούτε αναζήτηση μιας δέσμευσης. Μόνο αισθήσεις. «Α, Μπίατρις-Μοντ», ψιθύρισε εκείνος καθώς το χέρι της έσπρωχνε το παντελόνι του προς τα κάτω και τα δάχτυλά της άρχισαν να εξερευνούν άλλα, πιο απόκρυφα μέρη του σώματός του. Δεν ήταν ούτε άπειρη ούτε φοβισμένη. Η απόλυτη ισορροπία! Άγγιγμα με άγγιγμα! Το χάδι της σταμάτησε μόνο όταν το στόμα του έγειρε να γευτεί τη θηλή της, κλέβοντάς της έναν ηδονικό αναστεναγμό. Η υγρασία, η έξαψη του δέρματός της. Το λίκνισμα των γοφών της πάνω στους δικούς του, επιτακτικό, απαιτητικό. Το κεφάλι του ανασηκώθηκε προς το στόμα της και τα δάχτυλά του αναζήτησαν το πιγούνι, τη μύτη

23 της, το σχήμα των ματιών και το μέτωπό της. Τα σγουρά μαλλιά της. Την έβλεπε μόνο μέσα από την αφή του! «Άφησέ με να σε κάνω δική μου, γλυκιά μου. Άφησέ με να σε πάω ακόμα πιο μακριά». Η φωνή δεν ακουγόταν σαν τη δική του. «Ναι», του απάντησε εκείνη. «Πολύ πιο μακριά...» Τα βαριά από τον πόθο στήθη της ταλαντεύτηκαν καθώς την έφερνε επάνω του, τα πόδια της άνοιξαν κάτω από το μεσοφόρι της. Το χέρι του γλίστρησε από μέσα και της έβγαλε τις κάλτσες κι ύστερα το εσώρουχο, ένα λεπτεπίλεπτο, δαντελένιο ύφασμα, ώσπου την άφησε γυμνή. «Τώρα», κραύγασε εκείνη με αδημονία. «Αυτή τη στιγμή». Τα κορμιά τους είχαν ιδρώσει, το κρύο μέσα στον αχυρώνα δεν τους άγγιζε πια. Δεν υπήρχε χρόνος για τη συστολή και το προκαταρκτικό παιχνίδι στο οποίο ήταν συνηθισμένος ο Τάρις. Δεν υπήρχε χρόνος για τίποτε άλλο καθώς την ανασήκωνε και διείσδυε στο κορμί της, ξανά και ξανά, σε ένα ζωογόνο και ενστικτώδες ερωτικό σμίξιμο που είχε μοναδικό προορισμό την εκπλήρωση. Μια εκπλήρωση που δεν άργησε να έρθει! Η Μπίατρις είχε πεθάνει και αναστήθηκε ξανά! Θα έπαιρνε όρκο πως έτσι είχε συμβεί. Θα έπαιρνε όρκο πως αν η ζωή της τελείωνε τώρα, αυτή την ύστατη στιγμή, τότε θα πέθαινε ευτυχισμένη. Μια γυναίκα ολοκληρωμένη. Μια γυναίκα που επιτέλους κατάλαβε για ποιο πράγμα μιλούσαν τα μυθιστορήματα όταν το περιέγραφαν με τόσο εντυπωσιακά επίθετα και υπερθετικά. Αυτό ακριβώς. Αυτή την αίσθηση. Ξοδεμένη και χορτασμένη στον απόηχο των κυμάτων της έκστασης που την είχε παρασύρει. Ώσπου ανάβλυσαν δάκρυα στα μάτια της κι άρχισε να κλαίει. Με λυγμούς. Δυνατά. Να κλαίει από ανακούφιση και δέος. Χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτό της. «Σε πλήγωσα; Πονάς;» Μ ένα νεύμα τον καθησύχασε και προσπάθησε να χαμογελάσει. «Όχι. Ήταν υπέροχο. Υπέροχο». Είχε μεθύσει από ευτυχία, από την πρωτόγνωρη εμπειρία που μόλις είχε ζήσει. Ο Τάρις έγειρε πίσω στην τραχιά, γκρίζα κουβέρτα κι έβαλε τα γέλια. «Κλαις... επειδή ήταν υπέροχο;» Κούνησε καταφατικά το κεφάλι της και τα δάκρυά της κόπασαν, καθώς αναζητούσε το μεσοφόρι που βρισκόταν κουβαριασμένο ανάμεσά τους για να φυσήξει τη μύτη της. «Δεν ήξερα...» Όχι, δεν μπορούσε να του μιλήσει για το παρελθόν της, δεν ήθελε τον οίκτο του. «Δεν

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΦΛΑΜΕΝΚΟ Το κρύο της αυγής ήταν αρκετά τσουχτερό καθώς η Βέρα προσπαθούσε να συγχρονίσει τα πόδια της, µε τα σωστά βήµατα του φλαµένκο του Έρωτα...! Μια στροφή γύρω από εκείνον, ένα ερωτικό

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ 144 ΦΕ1: ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ Παρατήρησε τις εικόνες. Πώς παράγεται ο ήχος; 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Πείραμα Στήριξε με το χέρι σου στην άκρη του θρανίου

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Ένα Ψάρι στο Αγκίστρι Μια φορά και έναν καιρό πριν περίπου δυο αιώνες μεγάλη καταιγίδα με βροντές και αστραπές

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:...

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... 20 κλασικά αλλά και καινούρια παραμύθια με πριγκίπισσες Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: PRINCESS STORIES Από τις Εκδόσεις Igloo Books, Μεγάλη Βρετανία 2009 ΤΙΤΛΟΣ BIBΛΙΟΥ: Ιστορίες για

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

O xαρταετός της Σμύρνης

O xαρταετός της Σμύρνης ...... O xαρταετός της Σμύρνης Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 MANOΣ KONTOΛEΩN & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271 & Γεωργίου Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια.

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. Το τριφύλλι αυτό το βρήκαμε εχθές, δεν είναι το δικό σου. Όλα ήταν στο

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Οι ποντικοί και το τυρί Δεξιότητες: Τρέξιμο σε διάφορες κατευθύνσεις και με διάφορες ταχύτητες. Σταμάτημα και αλλαγή κατεύθυνσης.

Οι ποντικοί και το τυρί Δεξιότητες: Τρέξιμο σε διάφορες κατευθύνσεις και με διάφορες ταχύτητες. Σταμάτημα και αλλαγή κατεύθυνσης. Οι ποντικοί και το τυρί Τρέξιμο σε διάφορες κατευθύνσεις και με διάφορες ταχύτητες. Οργάνωση: Εργασία σε ζευγάρια. Τα δυο παιδιά είναι οι ποντικοί και η μπάλα το τυρί. Ο ένας ποντικός κρατά το τυρί Σκοπός

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Πιθανότατα αισθάνεστε πολύ αναστατωµένοι αφού λάβατε µια διάγνωση καρκίνου. Συνήθως είναι δύσκολο να αποδεχθείτε τη διάγνωση αµέσως και αυτό είναι

Διαβάστε περισσότερα

The Keele STarT Back Screening Tool

The Keele STarT Back Screening Tool The Keele STarT Back Screening Tool Σκεπτόμενος (-η) τις 2 τελευταίες εβδομάδες σημειώστε την απάντησή σας στα ακόλουθα ερωτήματα: Διαφωνώ Συμφωνώ 0 1 1 Ο πόνος στην μέση μου απλώθηκε κάτω στο (-α) πόδι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Παύλος Δέσποινα Το τρένο ήταν γεμάτο παιδιά, που όλα φορούσαν τις πιτζάμες και τα νυχτικά τους. Τραγουδήσαμε πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και φάγαμε

Παύλος Δέσποινα Το τρένο ήταν γεμάτο παιδιά, που όλα φορούσαν τις πιτζάμες και τα νυχτικά τους. Τραγουδήσαμε πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και φάγαμε ΤΟ ΠΟΛΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Δ2 ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2011-2012 ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: ΚΑΝΙΤΣΑΚΗ ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πριν από πολλά

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ;

ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; ΜΑΜΑ, ΘΑ ΜΕ ΘΗΛΑΣΕΙΣ; Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Συμπτώματα συνεξάρτησης

Συμπτώματα συνεξάρτησης Συμπτώματα συνεξάρτησης Οι συνεξαρτητικές συμπεριφορές είναι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Το συνεξαρτητικό άτομο προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους καταστρέφοντας τον εαυτό του. Τέτοιου είδους συμπεριφορές

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Στις 17 Φεβρουαρίου 2014, οι τετάρτες τάξεις του Θ Δημοτικού Σχολείου Πάφου πήγαν εκδρομή στο Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού. Ο σκοπός τους ήταν να περπατήσουν

Διαβάστε περισσότερα

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις και έχουν ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες. Είναι αδύνατον

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

CILLA & ROLF BÖRJLIND. Η μεγάλη παλίρροια. Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

CILLA & ROLF BÖRJLIND. Η μεγάλη παλίρροια. Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ CILLA & ROLF BÖRJLIND Η μεγάλη παλίρροια Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ Τίτλος πρωτοτύπου: Spring Tide Συγγραφέας: Cilla & Rolf Börjlind Μετάφραση: Άμπυ Ράικου Επιμέλεια-

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα