Γιάννης Αντάμης. Τα Δάνεια, Αποσπάσματα. Σελιδοποίηση, τεχνική υποστήριξη: Μάριος Αρσενίου. Dreamtigers

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Γιάννης Αντάμης. Τα Δάνεια, Αποσπάσματα. Σελιδοποίηση, τεχνική υποστήριξη: Μάριος Αρσενίου. Dreamtigers 2013. www.yannisadamis.com"

Transcript

1

2 Γιάννης Αντάμης Τα Δάνεια, Αποσπάσματα Σελιδοποίηση, τεχνική υποστήριξη: Μάριος Αρσενίου Dreamtigers

3 «Το σπίτι όπου πραγματικά μεγάλωσα ήταν ένα διαμέρισμα στον τελευταίο όροφο μιας πολυκατοικίας ίδιας με βαπόρι σε ύψος ξεπερνούσε όλα τα διπλανά της σπίτια» Τίτος Πατρίκιος, «Το Σπίτι», Διαβάζω (τεύχος 500) 2

4 ο νονός Όταν κάποτε του λέγαν, «Πότε, ρε, θα παντρευτείς;», γελαστός τους απαντούσε, «Μπα, ακόμα είναι νωρίς». Μα περάσανε τα χρόνια κι όταν έβλεπε παιδιά, σκεφτικός μονολογούσε, «Τώρα πια είναι αργά». Κι αφού διάδοχο δικό του δεν απόκτησε ποτές, βάφτισε το γιο ενός φίλου, να χει κάτι να ασχολείται το πρωί τις Κυριακές. Πήγαινε μαζί του βόλτες, βγαίνανε στο σινεμά, ώρες πέρναγαν στις κούνιες, του αγόραζε γλυκά. Του είχε δώσει το όνομά του, έτρεμε μήπως χαθεί. Μη πεθάνει κι απ τον κόσμο σβήσει και εξαφανιστεί. Έτσι οι δύο Δημητράδες, ο μεγάλος κι ο μικρός, κάνανε καλή παρέα, τους χαιρόταν κι ο Θεός. Μα ο Διάβολος μισούσε τέτοια σχέση πατρική κι είπε να αναστατώσει του νονού τη λογική. Έτσι, ένα μεσημέρι, όπως επιστρέφανε στους γονείς του Δημητράκη, που τον περιμένανε, μπήκε μια κακιά ιδέα στου Δημήτρη το μυαλό κι είπε, «Όχι, ρε γαμώτο! Γιατί εκείνοι κι όχι εγώ;». «Που πηγαίνουμε, νονέ μου;» τον ρωτούσε ο μικρός. «Στο αμάξι», του απαντούσε, «θα χαλάσει ο καιρός.» Και τον βάζει μες στο αμάξι και τον πάει μακριά κι έκλαιγε το αγοράκι, «νονέ, θέλω τη μαμά!». Κι η μαμά ανησυχούσε, τα βαζε με τον μπαμπά, «Που τον πήγε ο βλαμμένος; Θα κρυώσει η τηγανιά!». Μα ο μπαμπάς είχε θυμώσει κι έλεγε, «Όχι, δε μπορεί! Δούλευα όλη τη βδομάδα. Πάει και η Κυριακή». Έτσι οι δύο Δημητράδες έφτασαν στην Αφρική, που κανέναν δεν γνωρίζαν. Δεν τους ήξεραν εκεί. «Γιατί κλαίει ο μικρούλης;», ρώταγαν οι Αφρικανοί. «Έφαγε πολλές μπανάνες και η κοιλίτσα του πονεί!» 3

5 σπουδαστικό δάνειο σκηνή: ημέρα, εσωτερικό (στο αυτοκίνητο) Στη θέση του οδηγού βρίσκεται ο Γιώργος, 24 ετών. Δίπλα του κάθεται ο εξάχρονος αδερφός του, Γιάννης. Ο Γιάννης κοιτάζει έξω από το παράθυρο, ενώ ο Γιώργος προσπαθεί, φανερά εκνευρισμένος, να βρει στο ράδιο έναν σταθμό που να μην παίζει διαφημίσεις. Κι οι δυο φοράνε μαύρα κουστούμια. Ο Γιώργος τελικά κλείνει το ραδιόφωνο. Το αυτοκίνητο σταματάει μπροστά σε ένα κόκκινο φανάρι. Ο Γιώργος κοιτάζει τον αδερφό του, μετά την αφίσα στο πλάι του δρόμου, που διαφημίζει ένα τσίρκο -την οποία φαίνεται να παρατηρεί ο μικρός- και ύστερα πάλι τον αδερφό του. Ακούγονται κορναρίσματα. Το φανάρι έχει πρασινίσει. Το αμάξι ξεκινάει. Γιώργος Μικρέ, σου είπα ψέματα. Ο Γιάννης γυρίζει και κοιτάζει τον μεγάλο του αδερφό. Γιώργος Με ακούς, ρε; Γυρίζει απότομα και βλέπει πως ο μικρός αδερφός του τον κοιτάζει. Γιώργος Μια χαρά είναι ο μπαμπάς! Έτσι σου είπα ότι πέθανε. Για πλάκα Γιατί βασικά ξέρω ότι ούτε εσύ τον γουστάρεις. Γιατί ξέρεις ότι τώρα, που βρήκε πάλι γκόμενα, θα παρατήσει και τη δική σου τη μάνα, όπως έκανε με τη δικιά μου. Μια χαρά είναι ο μαλάκας! Ζει και βασιλεύει! Αυτός μου είπε να έρθω και να σε πάρω από το σχολείο. Δεν προλάβαινε βλέπεις Τέλος πάντων, δε ντύθηκες τζάμπα έτσι μασκαράς. Πέθανε ο παππούς. Καλός καραγκιόζης ήταν κι αυτός! Ο Γιάννης ξαναγυρίζει το κεφάλι του στο πλάι και συνεχίζει να κοιτάζει έξω από το παράθυρο. 4

6 η σκοτεινούλα Μια φορά κι έναν καιρό, χθες το βράδυ, δηλαδή, ήρθε η νύχτα ξαφνικά κι η μαμά της Φωτεινής βάζει αμέσως μια φωνή: «Στο κρεβάτι! Είναι αργά!». Χθες το βράδυ η Φωτεινή είχε ανοίξει το κουτί, μα δεν έβρισκε να δει κάποια ωραία εκπομπή. Κι έκατσε η Φωτεινή στο παράθυρο μπροστά και κοιτούσε και μετρούσε τα αμάξια που περνούσαν: «έξι, δώδεκα, εφτά». Μα όταν λέει «είναι αργά!», κάτι ξέρει η μαμά. «Δε νυστάζω, ρε μαμά!» «Θα νυστάξεις, δε μπορεί.» Κι έπεσε να κοιμηθεί με το ζόρι η μικρή. «Καληνύχτα, Φωτεινή!», τη φιλάει η μαμά και της σβήνει και το φως. «Καληνύχτα, ρε μαμά!» Κι εκεί μέσα, στο σκοτάδι, μόνη της η Φωτεινή, προσπαθεί να κοιμηθεί. «Έλα ύπνε! Είναι αργά! Έτσι λέει η μαμά» «Δε νυστάζεις, Φωτεινή;», ξάφνου ακούει μια φωνή και τρομάζει η μικρή. Και ανάβει το φωτάκι, μα δεν είναι εκεί κανείς. «Τρέξε! Φάντασμα! Μαμά!» «Μη φωνάζεις, Φωτεινή! Σβήσ το φως και θα με δεις» Την ακούει η Φωτεινή κι εκεί μέσα, στο σκοτάδι, βλέπει άλλη μια μικρή. «Επ! Καλώς την κοπελιά! Δεν κοιμήθηκα ακόμη. Φύγε κι έλα πιο μετά!» «Δεν είμαι όνειρο, ρε συ! Είμαι μια άλλη Φωτεινή, αλλά λίγο σκοτεινή» «Και τι θες εσύ εδώ;» «Ότι θέλεις και εσύ: μίαν άλλη Φωτεινή!» «Και πως μπήκες εδώ μέσα; Θα φωνάξω τη μαμά!» 5

7 «Φώναξέ την, άμα θέλεις! Ούτως ή άλλως δε μπορεί η μαμά σου να με δει.» «Θες να πεις πως, δηλαδή, είσαι μια φανταστική;» «Μπράβο σου, ρε Φωτεινή! Είσαι έξυπνη πολύ!» «Και που ήσουνα πιο πριν;» «Ήμουν μέσα στο κουτί.» «Μα, το έψαξα καλά κι είχε όλο επαναλήψεις. Ήταν όλα τους χαζά Κι ύστερα από εδώ που πας;» «Α, μετά έχω δουλειά. Μόλις σβήσουνε τα φώτα κι η μαμά σου κοιμηθεί, κάθομαι μετράω τα αμάξια που περνούν όπως κι εσύ.» «Τι σόι φίλη είσαι εσύ, και καλά φανταστική; Εσύ είσαι πιο πολύ κι από μένα βαρετή!» «Σόρρυ, ρε συ Φωτεινή! Ξέρεις, όμως, τι συμβαίνει; Φταις λιγάκι και εσύ» «Δηλαδή; Τι εννοείς;» «Τόσο φτάνει το μυαλό σου. Δεν το έχεις πιο πολύ. Άμα είχες φαντασία λίγο πιο φανταστική, τότε θα έφτιαχνες μια φίλη σίγουρα μοναδική.» «Άντε, ρε μαλακισμένο, που ήρθες και να μου την πεις!», φώναξε νευριασμένη η μικρούλα Φωτεινή κι έσβησε από μπροστά της η μορφή της αλληνής. Τρέχει αμέσως η μανούλα και ανάβει και το φως. «Τι φωνάζεις, ρε μωρό μου; Είδες όνειρο κακό;» «Όχι! Όλα καλά, μαμά μου. Έκανα μια προσευχή.» «Μα εσύ φώναζες, καλό μου» «Είχα βάλει μια φωνή, μπας και ακούσει ο Θεούλης που κοιμάται πάνω εκεί.» Έτσι έχουνε αυτά... έξι, δώδεκα, εφτά. 6

8 τα γενέθλια του φύρερ Ένα ζευγάρι φίλων για χρόνια προσπαθούσε δίχως αποτέλεσμα παιδί να αποκτήσει. Άγνωστο πώς, κάποτε τα κατάφεραν και έκαναν αγόρι. Του έδωσαν το όνομα Ευάγγελος δεν το είπαν έτσι, δηλαδή, αλλά καταλαβαίνετε - κι ορκίστηκαν στων κόπων τους το τέκνο να μη του λείψει τίποτα ποτέ, μέχρι που από την πολλή αγάπη και την αφοσίωση το μούρλαναν στο τέλος. Το βλέπω πως συμπεριφέρεται στα άλλα παιδιά της γειτονιάς, στους συγγενείς, ακόμα και σε μένα, που είμαι υποτίθεται κι αόρατος, και τρέμω ήδη με την προοπτική της επικείμενης ενήλικης ζωής του. Πήγα προχτές να δω από κοντά το πάρτυ που οι νέοι ευτυχείς γονείς χωρίς φειδώ οργάνωσαν για τα γενέθλια του Φύρερ του Συνοικισμού και αναπόφευκτα θαμπώθηκα από την αίθουσα του θρόνου, που ήτανε, λέει, το παιδικό δωμάτιο. Έμεινα και παρακολούθησα των καλεσμένων τους όρκους υποτέλειας κι έφυγα χωρίς να αγγίξω τον μπουφέ, φοβούμενος μήπως με είχαν προσκαλέσει για δοκιμαστή, αφού όλο και κάποια σκοτεινά συμφέροντα θα έχουνε βάλει στο μάτι τον μικρό κι από τη μέση θα θέλουν να τον βγάλουν. Την ώρα που τους δικούς του συλλυπούμουνα, τον ένιωσα να με κοιτάζει από το βάθος του σπιτιού και να μου λέει με το βλέμμα του, «σε λίγα χρόνια, καριόλη, θα τα πούμε». Κι ύστερα άρχισε να τραβά με λύσσα τις κοτσίδες κάποιου κοριτσιού, που αφελώς δοκίμασε το μάγουλό του να φιλήσει. Για αυτό σας λέω, μην ψάχνετε μέσα στις μυστικές απόκρυφες γραφές να βρείτε του μέλλοντός σας τον Αντίχριστο. Μένει στη γειτονιά μου. 7

9 δάνειο διακοπών σκηνή: ημέρα, εξωτερικό (παραλία) Δυο νέοι είναι ξαπλωμένοι στην αμμουδιά και ερωτοτροπούν. Αυτός καστανός και ανοιχτόχρωμος. Αυτή πιο μελαχρινή. Η παραλία είναι σχεδόν άδεια. Αρκετά μέτρα μακριά τους βρίσκεται μια οικογένεια με δυο κοριτσάκια. Κάποια στιγμή τα δύο κοριτσάκια αρχίζουν να περπατούν κατά μήκος της ακτής και να πλησιάζουν το ζευγάρι. Το ένα, πιο παιχνιδιάρικο, χοροπηδάει και τσαλαβουτάει στη θάλασσα. Το άλλο πολύ πιο σοβαρό κοιτάζει το ζευγάρι επίμονα. Η κοπέλα το προσέχει και ενώ ο φίλος της την φιλά με πάθος, αυτή τον σταματά και του δείχνει διακριτικά τα δυο κορίτσια. Το σοβαρό είναι πολύ όμορφο. Το άλλο φαίνεται σα να έχει κάποιο πρόβλημα. Κοριτσάκι Γεια σας! Αυτή Γεια σου! Κοριτσάκι Να σας κάνω μια ερώτηση; Αυτή (γελώντας) Να μας κάνεις! Κοριτσάκι Είσαστε αδέρφια; Το ζευγάρι ξεσπάει σε γέλια. Το κοριτσάκι εξακολουθεί να τους κοιτάζει σοβαρό. Αυτός Έτσι είναι τα αδέρφια, βρε; 8

10 Κοριτσάκι Πως είναι; Αυτός Σου φαινόμαστε για αδέρφια; Μοιάζουμε; Το δεύτερο κοριτσάκι έχει πλησιάσει και αυτό το ζευγάρι και στέκεται πίσω από την πλάτη της αδερφής του. Στο πρόσωπο του φαίνονται τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του συνδρόμου ντάουν. Η κοπέλα σταματάει να γελά και σκουντάει το φίλο της. Αυτή Πως σε λένε; Κοριτσάκι Κατερίνα. Εσένα; Αυτή Είσαι πολύ όμορφη, Κατερίνα! Το κοριτσάκι σμίγει τα φρύδια του και αγκαλιάζει τη μικρή του αδερφή. Κοριτσάκι (με θυμό) Και οι δυο είμαστε όμορφες! Μαλάκες! Τα δυο κοριτσάκια κάνουν μεταβολή και αρχίζουν να κατευθύνονται ξανά προς τους γονείς τους. Αυτός κι αυτή κοιτάζονται. Σαν μαλάκες. 9

11 η ηλεκτρονική αλήθεια Κάθε βράδυ που ο Λεύτερης πέφτει για να κοιμηθεί, το Θεό παρακαλάει να μη ξαναγεννηθεί. Μα ο Θεός δεν την ακούει τη φωνή την παιδική, γιατί οι δυο καλοί γονείς του σφάζονται απ το πρωί. Αυτοί που ξέρουν απ αυτά, λένε πως η αγάπη των παιδιών για τα παιχνίδια τους εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία τελικά τα καταστρέφουν. Λογικό δεν είναι, άλλωστε, όσο πιο πολύ κάτι σου αρέσει, τόσο κι ακόμα περισσότερο σ αυτό ξεσπάς και το κακομεταχειρίζεσαι. Και η προτίμησή σου σύντομα το θέτει εκτός μάχης. Έτσι, αν είσαστε γονείς καρμίρηδες, δώστε στα τέκνα σας παιχνίδια που ελάχιστα γουστάρουν, ώστε να τα κρατήσουνε για χρόνια σώα και αβλαβή, κι αν γίνεται, μαζί τους να γεράσουν. Περίπου κάπως έτσι του Λευτέρη οι γονείς βαρέθηκαν να τα ακουμπάν στα παιχνιδάδικα και του αγόρασαν τον «ηλεκτρονικό βρωμιάρη». Μια κούκλα που κανείς γονιός στο σπίτι του δεν ήθελε να βάλει και το δωμάτιό του να το μοιραστεί κανένας μπόμπιρας μαζί του δεν τολμούσε. «Τι μαλακία είναι αυτή;» σκέφτηκε ο μικρός Λευτέρης, μόλις το δώρο του ξετύλιξε και «Ευχαριστώ μπαμπά, μαμά, σας αγαπώ!» στους τελειωμένους τους γονείς του είπε. Μα μόλις έμεινε μονάχος με το καινούριο απόκτημα μες στο ορυμαγμένο από τα θραύσματα των άλλων παιχνιδιών δωμάτιό του, ο «ηλεκτρονικός βρωμιάρης» έσπευσε από μόνος του με μια κουβέντα να κάνει τις συστάσεις. «Καλά, ρε κότα, γιατί τους παριστάνεις τον καλό; Αφού το ξέρεις τι καραγκιόζηδες που είναι;» «Είναι γονείς μου και πρόσεχε το στόμα σου, αν θες καλά οι δυο μας να τα πάμε!» «Σιγα, ρε φλώρε! Άραξε! Σου θίξαμε τα ιερά», είπε ο ηλεκτρονικός ψευτόμαγκας κι αμέσως του ανάψαν τα λαμπάκια. Μια βδομάδα άντεξε αυτή η συγκατοίκηση. Και ένα βράδυ, που του Λευτέρη οι γονείς πλακώνονταν ξανά, «Πως τους αντέχεις, ρε φίλε, τους κανίβαλους;» απόρησε ο ηλεκτροβρωμιάρης. 10

12 «Τι θες να κάνω; Να τους προτείνω να χωρίσουνε; Αφού για μένα υποτίθεται πως εξακολουθούν στο ίδιο σπίτι μαζί να κατοικούνε» «Να δεις που ο δικός σου θα χει γκόμενα. Πάντως, η μάνα σου μια χαρά κρατιέται. Εγώ ένα χέρι ευχαρίστως θα της το ριχνα» «Σκάσε, μωρέ μαλάκα! Θα σε ακούσουν.» «Ρε, να σου πω, γιατί δεν τους σκοτώνουμε;» «Μη λες βλακείες! Αφού τους αγαπάω» «Α, ναι! Συγνώμη, ρε! Το ξέχασα.» Την ώρα εκείνη των μεγάλων οι φωνές έφταναν καθαρά ως του παιδιού τα αυτάκια. «Σήκω και φύγε απ το σπίτι μου!», έλεγε η μανούλα στο μπαμπά, ενώ αυτός, «Άντε γαμήσου!», τρυφερά της απαντούσε. «Πάντως, άμα γουστάρεις, το κάνω να φανεί σαν να είναι ατύχημα», ψιθύρισε η κούκλα στον μικρό και του έκλεισε το ηλεκτρονικό της μάτι. Και κάπως έτσι μπήκε το διαβολάκι στην τρυφερή του την καρδιά. «Τι εννοείς», ρώτησε συνωμοτικά το εγκληματικό παιχνίδι. Τα υπόλοιπα νομίζω τα γνωρίζετε, όσοι ακόμα ακούτε τα δελτία των ειδήσεων κι ό,τι σας λένε το πιστεύετε, λες και υπάρχει μονάχα μια αλήθεια. Κάθε βράδυ που ο Λεύτερης πέφτει για να κοιμηθεί, το Θεό παρακαλάει να μην ξαναγεννηθεί. Μα ο Θεός δεν την ακούει του παιδιού την προσευχή. Του ιδρύματος οι τοίχοι δεν αφήνουνε να βγει. 11

13 στεγαστικό δάνειο σκηνή 1η: νύχτα, εσωτερικό (κρεβατοκάμαρα) Ένα νεαρό ζευγάρι που κοιμάται. Το δωμάτιο φωτίζεται ελάχιστα από ένα πορτατίφ. Αυτός έχει πάνω στο στήθος του ένα ανοιχτό βιβλίο. Αυτή, με το ένα χέρι της στο πλάι κρεμασμένο, ακουμπά σχεδόν το κινητό τηλέφωνο που βρίσκεται στο πάτωμα. Η πόρτα του δωματίου ανοίγει σιγά-σιγά και το φως από τον διάδρομο φωτίζει το κρεβάτι περισσότερο. Στην είσοδο του δωματίου εμφανίζεται ένα αγοράκι. Φοράει πιτζάμες και τρίβει το μάτι του. Ο άντρας ξυπνά κι ανασηκώνεται. μπαμπάς Τι είναι, αγόρι μου; Η γυναίκα ξυπνάει επίσης και κοιτάζει τον μικρό ανήσυχη. μαμά Τι έπαθες, μωρό μου; Το αγοράκι πλησιάζει λίγο προς το κρεβάτι, ενώ ακόμα τρίβει το κοκκινισμένο μάτι του. παιδί Φοβάμαι Να έρθω να κοιμηθώ μαζί σας; Ο άντρας κάνει να σηκωθεί, ενώ η γυναίκα τραβάει τα σκεπάσματα. μαμά Έλα, αγάπη μου! Έλα! μπαμπάς Τι είναι ρε; Είδες άσχημο όνειρο; Ο άντρας χαμογελάει. Η γυναίκα φέρνει το δάχτυλο στα χείλη της. Το αγοράκι ξαπλώνει ανάμεσά τους. Αυτός χαϊδεύει το κεφάλι του μικρού. Αυτή το φιλάει και το σκεπάζει. Ο 12

14 μικρός αποκοιμιέται σχεδόν αμέσως. Κοιτάζονται στα μάτια. Χαμογελούν. Φιλιούνται πάνω από το κεφάλι του παιδιού. Μετά ακουμπούν ξανά στα μαξιλάρια τους, κλείνουν τα μάτια τους και κοιμούνται χαμογελαστοί. Λίγο μετά και οι δυο, σχεδόν ταυτόχρονα, ξυπνούν απότομα και τινάζονται. Η γυναίκα βγάζει μια μικρή κραυγή. Ο άντρας προσπαθεί να αναπνεύσει. Κοιτάζονται έντρομοι, ρίχνουν στο πλάι τα σκεπάσματα και ψηλαφούν το χώρο ανάμεσά τους. Ο μικρός δεν είναι εκεί. μαμά Το είδες κι εσύ; Η γυναίκα αγκαλιάζει τον άντρα και σφίγγεται πάνω του. σκηνή 2η: νύχτα, εσωτερικό (παιδικό δωμάτιο) Ο μικρός κοιμάται στο κρεβατάκι του. Ο χώρος φωτίζεται από ένα φως πολύχρωμο. Το αγοράκι ανοίγει ξαφνικά τα μάτια του και κοιτάζει προς την είσοδο του δωματίου. παιδί Μαμά, μπαμπά Τι πάθατε; Το ζευγάρι στέκεται μπροστά στην πόρτα. Κρατιούνται χέρι-χέρι και μοιάζουνε αμήχανοι και κάπως τρομαγμένοι. μπαμπάς Τίποτα, αγόρι μου, τίποτα Η γυναίκα κοιτάζει τον άντρα. Γυρίζει και την κοιτάζει κι αυτός και αμέσως στρέφονται ξανά προς το παιδί. μπαμπάς Ρε φίλε, θα σε πείραζε να κοιμηθούμε μαζί σου απόψε; 13

15 θέλω να πάω σπίτι μου! Όλοι το ξέρουνε καλά πως πάντα υπήρχε θέμα με όσα παιδιά γεννήθηκαν την πρώτη του Νοέμβρη. Ένα ζευγάρι που έμενε παλιά στον ίδιο όροφο με μένα απέκτησε χωρίς να το έχει επιδιώξει στα σοβαρά ποτέ μιαν όμορφη κορούλα. Στα πρώτα της γενέθλια τη βάφτισαν Μαρία. Όχι γιατί φωνάζαν έτσι τη γιαγιά, μα πιο πολύ μήπως με τη βοήθεια του πιο κοινού των γυναικείων ονομάτων το ασυνήθιστο ξορκίσουνε, καθώς το έβλεπαν μοιραία να προβάλλει. Όμως σπανίως τα ονόματα τις τύχες ανατρέπουνε, αφού κι αυτά επίσης είναι τυχερά και στη ζωή σχεδόν ποτέ κανείς δεν τα διαλέγει. Στα δεύτερα γενέθλια άρχισαν οι ιστορίες. Εκεί που μόλις πέντε-έξι λέξεις μπορούσε να σχηματίσει η μικρή, το βράδυ της γιορτής της, και μόλις τα δυο κεράκια έσβησε με τη βοήθεια όλων, γυρνάει, κοιτάζει τους γονιούς και τους αιφνιδιάζει. «Θέλω να πάω σπίτι μου!», σταυρώνει τα χεράκια, σμίγει το χνούδι των φρυδιών και αντίρρηση δε φαίνεται να θέλει να της φέρουν. «Ποιο σπίτι, ρε κορίτσι μου; Γιατί, εδώ τι είναι;» ρωτούν και οι δυο τους με λυγμό, την ώρα που οι συγγενείς το χώρο εκκενώνουν. «Δεν ξέρω. Πάντως, με το σπίτι μου αυτό εδώ δε μοιάζει.» Τι κι αν το τρέξαν στους γιατρούς, τι πήγαν στους παππάδες, το πρόβλημα μεγάλωνε και λύση δε βρισκόταν. Μια ξένη μεγαλώνανε κι όμως την αγαπούσαν. Ολονυχτίς τους άκουγα δίπλα μου να μαλώνουν κι αφού έχασα τον ύπνο μου, είπα να βοηθήσω. Γιατί δεν υπακούετε; Κάντε της το χατίρι! «Πατάς καλά, ρε γείτονα; Που θέλεις να την πάμε;» Ρωτήστε την και θα σας πει. Αν ξέρει, δεν πειράζει. Τι είχατε - τι χάσατε; Αν, όμως, δε γνωρίζει, θα δει τότε το λάθος της και ίσως το βουλώσει. Την βάλαν στο αυτοκίνητο, πήγα κι εγώ μαζί τους. Και όλη την πόλη αρχίσαμε σα βλάκες να γυρνάμε. Στο τέλος καταλήξαμε κάπου στην παραλία. «Αυτό είναι το σπίτι μου!», το διαβολάκι διάλεξε μια μονοκατοικία και άρχισε να το γλεντά χτυπώντας παλαμάκια. Παρκάραμε. Κατέβηκαν. Χτύπησαν το κουδούνι. Μέσα δεν ήτανε κανείς. Το σπίτι νοικιαζόταν. Ογδόντα τετραγωνικά. Μεγάλη ευκαιρία! Και έτσι μετακόμισαν και ησυχάσαμε όλοι. 14

16 τα χώματα -Πως λένε το αγοράκι σας; -Δεν είναι αγοράκι. -Α! Να με συγχωρείτε! Ξέρετε... -Μπα, μάλλον δε σας συγχωρώ. Στ αρχίδια μου, εξάλλου. -Δεν είστε η μητέρα του; -Όχι! Η μάμα μας άφησε. Εγώ είμαι ο μπαμπάς του. -Μα, δε μπορεί! Δε γίνεται... -Εσάς; Ποιο είναι το δικό σας; -Αυτό που παίζει με τα χώματα! Με τη σπασμένη μύτη. -Αλήθεια; Πως το έπαθε; -Χθες βράδυ πάλι είχαμε κάποια διαφωνία. -Χμ... Τώρα που το κοιτώ καλύτερα, νομίζω πως του πάει. -Ναι, μου θυμίζει τον πατέρα του. -Α, ναι; Και που είναι ο καημένος; -Νομίζω πια δε με αγαπάς. -Νομίζω δε σε νοιάζει. 15

17 τα άλλα σπίτια Τα περισσότερα παιδιά, όταν τα ρωτούν, «ποιον αγαπάς πιο πολύ, τη μαμά ή το μπαμπά;», συνήθως απαντούν, «μα, και τους δυο το ίδιο!». Ιδίως όταν ένας από τους δυο γονιούς βρίσκεται μπροστά και προσποιείται πως αδιαφορεί για του παιδιού του την απάντηση. Κάποια παιδιά τολμούν και επιλέγουν τις πιο πολλές φορές εκείνον από τους δυο που ασχολείται μαζί τους περισσότερο ή αντίθετα τον άλλο που πιο πολύ τους λείπει. Είναι και κάποια άλλα παιδιά που δυσκολεύονται πολύ να απαντήσουν ή που μουγκρίζουν, «κανέναν από τους δυο!» ή που θυμώνουν και ρίχνουν κουτουλιά στον άτυχο που είπε να τους κάνει μια τέτοια άσχημη ερώτηση. Τέλος υπάρχει και η Αθηνά, που αν κάποιος σκεφτεί και κάτι τέτοιο τη ρωτήσει, αυτή θα βάλει τότε σίγουρα τα γέλια, θα τσιμπήσει το μάγουλο του «κύριου περίεργου» και θα του πει, «εγώ όλο τον κόσμο αγαπώ, μπαμπάδες και μαμάδες, μα αυτοί, γαμώτο, δεν το ξέρουνε και πάει τόσο άδικα χαμένη τόση αγάπη!». Η Αθηνά είναι μόλις τεσσεράμισι χρονών και στο σχολείο ακόμα δεν πηγαίνει. Έχει μια πανέμορφη μαμά, έναν μπαμπά πανέξυπνο και δυο αδέρφια μεγαλύτερα που τη φωνάζουνε «μικρή» κι αυτό τη νευριάζει. Όμως τα αγαπάει τα αδέρφια της και ξέρει πως δε φταίνε αυτά που οι γονείς της τόσο πολύ αργήσανε στον κόσμο να τη φέρουν. Η αδερφή της είναι δεκαεπτά χρονών και ετοιμάζει να δώσει εξετάσεις για να φύγει από το σπίτι και να πάει να ζήσει σε άλλη πόλη. Οι εξετάσεις αυτές πρέπει να είναι δύσκολες και σίγουρα θέλει στ αλήθεια διάβασμα πολύ για να μπορέσει κανείς να φύγει από το σπίτι του. 16

18 Ο αδερφός της είναι ένα χρόνο πιο μικρός, αλλά αυτός δε φαίνεται να βιάζεται να πάει αλλού να ζήσει, αφού διαβάζει σπάνια και κάνει τους γονείς του να θυμώνουν. Αυτός συνέχεια λείπει και κάθε βράδυ γυρίζει σπίτι όλο και πιο αργά. Η Αθηνά πιστεύει πως και τα δυο αδέρφια της έχουν το ίδιο στόχο. Να φύγουν από το σπίτι και να πάνε να μείνουνε αλλού. Απλώς, ο αδερφός της το κάνει σιγά-σιγά, στα μουλωχτά, ενώ η αδερφή της ετοιμάζεται για να το κάνει μια και έξω. Ο μπαμπάς της Αθηνάς είναι μηχανικός και όλο και κάτι μηχανεύεται, αν και τώρα τελευταία αρχίζει να γκρινιάζει πως δεν έχει, λέει, πολύ δουλειά. Πριν ένα χρόνο γκρίνιαζε επειδή είχε πολύ δουλειά και γύριζε στο σπίτι συνέχεια κουρασμένος. Είπαμε, είναι έξυπνος, αλλά καμιά φορά αυτός ο μπαμπάς δεν ξέρει τι θέλει. Η μαμά της Αθηνάς, εκτός από μια όμορφη μαμά, έχει και ένα μαγαζί στο κέντρο όπου πουλάει ρούχα. Κι αυτή έχει αρχίσει να γκρινιάζει τελευταία, πως έχει πέσει η δουλειά και πως ο κόσμος δεν έχει πια λεφτά να βγει για να ψωνίσει. Αλλά η μαμά, ακόμα κι όταν γκρινιάζει, γκρινιάζει όμορφα, οπότε δεν πειράζει. Το σπίτι όπου μένει η Αθηνά και η οικογένειά της βρίσκεται σε ένα από τα όμορφα προάστια της πόλης, που η μαμά και ο αδερφός της τα θεωρούνε βαρετά, ενώ ο μπαμπάς και η μεγάλη αδερφή λένε πως είναι ασφαλή και ήρεμα. Παλιά πριν γεννηθεί η Αθηνά- έμεναν εκεί που τώρα μένει η γιαγιά, πολύ κοντά στο κέντρο. Τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας θυμούνται ακόμα την παλιά τους γειτονιά και διηγούνται διαρκώς αστεία επεισόδια από τα χρόνια του παλιού τους του σχολείου. Αυτό η Αθηνά βρίσκει πως είναι άδικο και λέει συνέχεια στο μπαμπά και στη μαμά πως κάποια στιγμή θα πρέπει να μετακομίσουν πάλι. Δε μπορεί με τίποτα να συμβιβαστεί με την ιδέα πως ενώ τα αδέρφια της έζησαν δύο παιδικές ζωές, αυτή θα ζήσει μόνο μία. Το σπίτι της γιαγιάς, όπου έμενε παλιά η οικογένεια, είναι αυτό που ονομάζει η μαμά, «το πατρικό μου». Το δικό του πατρικό σπίτι ο μπαμπάς το λέει «το χωριό» και βρίσκεται πολύ μακριά και ο δρόμος έχει ένα σωρό στροφές, που κάνουνε την Αθηνά συνέχεια να ζαλίζεται και που εκεί μένει η άλλη η γιαγιά, η άλλη Αθηνά, που όταν μιλάει, μιλάει λίγο παράξενα και που μυρίζει σαν το ζεστό ψωμί που μόλις το έχει αγοράσει η μαμά και λέει στην Αθηνά, «σταμάτα να τσιμπολογάς!», αλλά της Αθηνάς στ αλήθεια της αρέσει. 17

19 Η Αθηνά, από τη μέρα που γεννήθηκε, έχει συνέχεια μια έμμονη ιδέα. Γιατί πρέπει να ζει μονάχα μια ζωή; Γιατί πρέπει να ζει μόνο σε ένα σπίτι; Γιατί να έχει μία και μόνη οικογένεια; Και τι συμβαίνει στα σπίτια των άλλων των παιδιών; Τι παραμύθια του λένε πριν να κοιμηθούν; Τι δώρα τους κάνουν οι δικοί τους; Η Αθηνά έχει μια φίλη κολλητή, την Αντιγόνη. Αυτή έχει την πιο παράξενη οικογενειακή ζωή από όλα τα παιδιά που η Αθηνά γνωρίζει. Η Αντιγόνη μεγαλώνει ταυτόχρονα σε δύο σπίτια και ζει μαζί με δύο οικογένειες. Η μια οικογένεια είναι η δικιά της, ο δικός της μπαμπάς και η μαμά που κάποτε την έφεραν στον κόσμο. Η άλλη οικογένεια που κατοικεί σε ένα διαμέρισμα στην ακριβώς απέναντι πολυκατοικία είναι η οικογένεια ενός άλλου κοριτσιού που πέθανε πολύ μικρό και που επειδή οι γονείς του στενοχωρήθηκαν για αυτό πολύ, υιοθέτησαν με κάποιο τρόπο τη μισή την Αντιγόνη. Έτσι όταν η Αντιγόνη κοιμάται το ένα βράδυ στο ένα σπίτι και το επόμενο στο άλλο και άλλοτε τρώει με τους πραγματικούς της τους γονείς και άλλοτε με τους γονείς της άλλης. Και έχει και δύο παιδικά δωμάτια και από το παράθυρο του ενός μπορεί κανείς να δει το άλλο. Αδέρφια η Αντιγόνη δεν έχει ούτε στη μια ούτε στην άλλη οικογένεια, αλλά κι οι τέσσερις γονείς της την αγαπούν πολύ κι αυτή επίσης πολύ τους αγαπάει. Η Αθηνά ζηλεύει την Αντιγόνη, αλλά αν είναι για να αποκτήσει κι αυτή μια δεύτερη παράλληλη οικογένεια να πρέπει πρώτα να πεθάνει κάποιο άλλο κοριτσάκι, καλά είναι και έτσι, δεν πειράζει. Καμιά φορά, έτσι για να τρομάξει λίγο τη φιλενάδα της, της λέει να έχει το νου της, πως θα έρθει κανένα βράδυ το φάντασμα του άλλου κοριτσιού και θα ζητήσει πίσω το δωμάτιό του. Τότε συνήθως η Αντιγόνη κλαίει και η Αθηνά αμέσως αρχίζει να την παρηγορεί και να της λέει, «Άντε, ρε χαζή! Αφού το ξέρεις πως δεν υπάρχουνε φαντάσματα». Μια μέρα που είχε κατέβει με τη μαμά στο κέντρο να ψωνίσουνε, η Αθηνά είδε κάποιους ανθρώπους που φορούσανε άσχημα ρούχα και παλιά και που κοιμόντουσαν πάνω στο πεζοδρόμιο. Αυτό της φάνηκε παράξενο, πρώτον γιατί έκανε κρύο κι ο κόσμος θα πρέπει να κοιμάται σε ζεστά δωμάτια, δεύτερον γιατί είχε πολύ θόρυβο και 18

20 φως και δε μπορούσε να καταλάβει πως μπορούσαν να κοιμούνται μέσα στο χαμό και τρίτον γιατί την ώρα εκείνη οι άνθρωποι δεν πρέπει να κοιμούνται, αλλά να είναι στη δουλειά ή έστω στο σχολείο. Τη μέρα εκείνη η Αθηνά έμαθε τη λέξη «άστεγοι» και όταν μετά άκουσε τη μαμά της να της εξηγεί πως οι άστεγοι αυτοί δεν έχουν σπίτι και πως κοιμούνται όπου βρουν, της έκανε μεγάλη εντύπωση. Δεν ήξερε όμως αν έπρεπε να προτείνει στη μαμά να πάρουν κάποιους από αυτούς στο σπίτι τους ή να ζηλέψει που αυτοί μπορούν να κοιμηθούν κάθε φορά και σε άλλο μέρος. Κι ενώ το πάλευε ακόμα μέσα στο μυαλουδάκι της, πέρασε από μπροστά τους ένα αυτοκίνητο, και έτσι όπως βούτηξαν οι ρόδες του με φόρα μέσα σε μια λακκούβα, έκανε μούσκεμα έναν από τους άστεγους. Η Αθηνά στενοχωρήθηκε, έσφιξε αμέσως το χέρι της μαμάς και ανέβαλε τη σκέψη της για αργότερα. Την άλλη μέρα η Αθηνά πήγε σε ένα από τα σπίτια της Αντιγόνης για να παίξουνε. Όταν βαρέθηκαν τα παζλ και το κομπιούτερ, η φίλη της είπε πως έχει ένα ωραίο καινούριο επιτραπέζιο στο άλλο σπίτι της απέναντι. Τότε η Αθηνά θύμωσε ξαφνικά πολύ και έδωσε στη φίλη της ένα δυνατό χαστούκι. «Τι πάθατε, κορίτσια, και φωνάζετε;», ρώτησε από την κουζίνα μια από της μαμάδες της Αντιγόνης. «Τίποτα, κυρία Νίτσα ή Παρασκευή», απάντησε η Αθηνά στ αλήθεια συγχυσμένη, ενώ δείχνοντας απειλητικά στην Αντιγόνη την παλάμη της, την έπεισε να πάψει να φωνάζει. 19

21 το βασίλειο -Θέλω παιδί! -Πάρε σκυλί! -Τι λες; Το ίδιο είναι; -Όχι, το ζώο τρώει περισσότερο και ζει πιο λίγα χρόνια. -Δεν ψάχνω κατοικίδιο. -Α! Υπάρχουν και τα αδέσποτα. Να υιοθετήσεις ένα! -Θέλω παιδί, σου λέω! -Γιατί; -Γιατί ήρθε η ώρα μου. -Η ώρα δεν έρχεται ποτέ. Η ώρα περνάει μόνο. -Γιατί θέλω να αφήσω διάδοχο. -Σε τι να σε διαδεχτεί; Ποιο το βασίλειό σου; -Γιατί βαρέθηκα τη μοναξιά, τη θλίψη, την ανία. -Τότε να πάρεις σπάνιελ! Κάνουν καλή παρέα. -Μα είναι το σπίτι μου μικρό. Δεν έχω καν μπαλκόνι. -Υπάρχουν και τα ωδικά πτηνά, οι κάκτοι, τα πιράνχας. -Είσαι μαλάκας και κακός! -Ίσως, αλλά μου πάει. 20

22 η καθαριότητα (το όγδοο παραλήθι) Κάποτε ο κόσμος ήταν καθαρός. Κανείς δε γνώριζε η βρωμιά στ αλήθεια τι σημαίνει. Όλοι ήταν άψογοι, σωστοί και τακτικοί. Ψεγάδια και ατέλειες στον κόσμο δεν υπήρχαν. Οι άνθρωποι τότε, σε αυτή την απαστράπτουσα εποχή, δεν καθαρίζανε τα σπίτια τους ποτέ. Το σκούπισμα και το σφουγγάρισμα ήταν ακόμα άγνωστες τελείως εφευρέσεις. Κι οι άρχοντες των πόλεων ούτε που νοιάζονταν ποτέ οι δρόμοι τους να είναι καθαροί, πολύ απλά γιατί δεν ξέραν καν τι είναι τα σκουπίδια. Όλοι φορούσαν πάντα ρούχα λευκά και ατσαλάκωτα. Κι ούτε που τα έπλεναν ποτέ, αφού δεν ήξεραν πως θα μπορούσαν αυτά να τα λερώσουν. Μέχρι που μία μέρα, κάπου, σε μία πόλη του βορρά, γεννήθηκε ένα κοριτσάκι. Από τη πρώτη μέρα, όπως ήταν φυσικό, όλοι υποψιάστηκαν πως ίσως κάτι δεν πήγαινε καλά με ετούτη την πρασινομάτα. Μα μέσα στου κόσμου το πεντακάθαρο μυαλό, πως θα μπορούσε, άραγε, να γίνει κατανοητή η απειλή που το μωρό εκείνο κουβαλούσε; Ήταν μόλις ολίγων ημερών, όταν εκεί που έτρωγε η μικρή την βρεφική τροφή της, έδωσε μια, έτσι στα ξαφνικά, και αναποδογύρισε το πιάτο της, λερώνοντας το καροτσάκι της, το πάτωμα, τα ρούχα της ακόμα και την ίδια τη μαμά της. «Τι ήταν αυτό;», ρώτησε έντρομη η μαμά του κοριτσιού τον άντρα της, μα αυτός, μέσα στη πάλλευκή του άγνοια, γούρλωσε έκπληκτος απλώς τα μάτια. Λίγους μήνες μετά, σε κάποια γιορτή οικογενειακή, ήρθε το δεύτερο σημάδι. Εκεί που ήταν όλο το σόι και οι φίλοι τους τριγύρω από το τραπέζι και γλεντούσανε, φροντίζοντας μην πέσει ούτε ψίχουλο στο πάτωμα και τα χαλάσει όλα, απλώνει το χεράκι η μικρή και πιάνει ένα μπουκάλι. «Προσέξτε! Το κόκκινο κρασί!», ίσα που πρόλαβε κάποιος από την παρέα να φωνάξει, πριν βάψει το κορίτσι το τραπέζι τους στου πανικού το χρώμα. Όσο περνούσε ο καιρός και το παράξενο μωρό γινότανε κορίτσι, τόσο και οι λεκέδες που άφηνε διαρκώς ξοπίσω του μεγάλωναν μαζί του. Κι όσο οι δικοί του, που το αγάπαγαν, κατάφερναν να συγκρατήσουν μες στο σπίτι τους το βρωμερό του μυστικό, τόσο το σκάνδαλο περίμενε αναπόφευκτο, μέχρι να κλείσει τα πέντε η μικρή και πάει στο σχολείο. «Τι έκανες πάλι, ρε παιδάκι μου;», τη μάλωνε η δασκάλα της, κάθε φορά που αυτή μουτζούρωνε τους τοίχους, τα θρανία ακόμα και τους καημένους τους συμμαθητές με 21

23 τις μπογιές της, που ως τότε προορίζονταν μονάχα για να αναπαριστούν την αψεγάδιαστη πραγματικότητα του κόσμου. Κι όπως φοβήθηκαν τα άλλα τα παιδιά από τη συμπεριφορά αυτή την ασυνήθιστη της άταχτης μικρής βρωμιάρας, έτσι και οι γονείς τους τελικά τρομάξανε, μήπως κολλήσουν το σκουπιδιάρικο μικρόβιο οι άσπιλοι απόγονοί τους. Μέχρι που έφτασε η είδηση στα αυτιά των πάναγνων και αμόλυντων αρχόντων. Κι αμέσως έκαναν συμβούλιο και είπανε, «όχι, δεν πάει άλλο!». Μα πριν προλάβουν να βγάλουν την απόφαση και να της επιβάλουν κάποια από τις προβλεπόμενες λευκές τους τιμωρίες, μόνο του το κορίτσι ξεσηκώθηκε, αφού άλλη καταπίεση στ αλήθεια δε μπορούσε. «Να πάτε να λεκιαστείτε όλοι σας!», φώναξε με όλη της τη δύναμη, ζαρώνοντας και τσαλακώνοντας με μιας ολόκληρη την πόλη. «Γιατί φωνάζεις;», τη ρώτησε κάποιο αγόρι, που περνούσε από εκεί. «Κι εσένα, τι σε νοιάζει;» «Πως τι με νοιάζει; Τώρα μόλις είπες όλοι σας. Άρα μιλούσες και σε μένα.» «Βαρέθηκα τον κόσμο αυτόν τον καθαρό! Θέλω να φύγω! Φεύγω!» «Δεν έχει πλάκα, συμφωνώ. Κι εγώ δεν τον γουστάρω.» «Τι λες; Μα εσύ είσαι ίδιος, σαν κι αυτούς. Πιο καθαρός από όλους.» «Ναι, άλλα έχω βρώμικο μυαλό. Θέλεις να σου το δείξω;» «Μη λες χαζά! Είμαι μικρή! Αν σε άκουγε ο μπαμπάς μου» «Μάλλον με παρεξήγησες. Άλλο είναι αυτό που εννοώ. Κι έπειτα, τι πάει να πει μικρή. Αυτά είναι μικροαστικά, τέτοια που λένε οι καθαροί. Σε σένα δεν ταιριάζουν.» «Τότε, πάμε να φύγουμε μαζί! Εγώ, πάντως, δε μένω.» «Να φύγουμε, να πάμε που; Παντού τα ίδια είναι. Εγώ θα σου έλεγα να κάτσουμε, να τους λερώσουμε όλους. Να δώσουμε στον κόσμο ένα μάθημα, να έχει να μας θυμάται.» «Είσαι λίγο περίεργος, μα πάντως έχεις πλάκα.» Και τη συνέχεια νομίζω πως την ξέρετε. Κι όσοι από εσάς δεν καταλάβατε, ρίξτε μονάχα μια ματιά στα ίχνη που άφησε ο καφές σας πάνω σε ετούτο το χαρτί ή έστω στη σκόνη που μαζεύτηκε στο πληκτρολόγιό σας. 22

24 δάνειο επαγγελματικής αποκατάστασης σκηνή: ημέρα, εσωτερικό (παιδικό δωμάτιο) Δύο αγοράκια γύρω στα έξι. Ο μικρός Γιάννης παίζει τη σονάτα του σεληνόφωτος σε ένα πιάνο χωρίς ουρά, που είναι στριμωγμένο μέσα στο παιδικό δωμάτιο. Φοράει ένα μαύρο κουστούμι και έχει ξεκούμπωτο το λευκό πουκάμισό του. Ο μικρός Δημήτρης έχει δέσει μια μαύρη γραβάτα γύρω από το μέτωπό του και καθισμένος στο κρεβάτι περιεργάζεται ένα ψεύτικο όπλο. Ο Γιάννης τελειώνει όπως-όπως το κομμάτι και βγάζει τη γλώσσα του στην παρτιτούρα. Δημήτρης Γιάννη; Γιάννης Τι θες; Δημήτρης Γιατί πέθανε ο παππούς σου; Γιάννης Γιατί ήταν καραγκιόζης! Δημήτρης Μη λες βλακείες! Δεν πεθαίνουν έτσι οι παππούδες. Ο δικός μου πέθανε για την καρδιά του Γιάννης Κι ο δικός μου. Έτσι λέει ο μπαμπάς. Η μαμά, όμως, είπε πως δεν πέθανε στα αλήθεια Δημήτρης Δεν πέθανε;! 23

25 Γιάννης (ψιθυριστά) Όχι! Αυτοκτόνησε μόνος του Δημήτρης Μόνος του;! Γιάννης Ναι! Την άκουσα να το λέει στους άλλους Και πως δεν πρέπει λέει να το μάθει ο παπάς, γιατί θα τον αφήσει να πάει αδιάβαστος. Δημήτρης Που να πάει αδιάβαστος;! Γιάννης Ξέρω κι εγώ Βλακείες. Δημήτρης Η μαμάδες μόνο γι αυτό νοιάζονται να μη πάμε αδιάβαστοι. Κι η δικιά μου Γιάννης Η θεία, όμως, φώναζε κι έλεγε στον μπαμπά ότι αυτός τον σκότωσε Δημήτρης Τι;! Αλήθεια; Γιάννης Ναι. Δημήτρης Έχει σκοτώσει και άλλους ο μπαμπάς σου; Γιάννης Δεν ξέρω μπορεί. 24

26 Δημήτρης Εμένα, δεν έχει σκοτώσει κανένα, μάλλον Η μαμά λέει ότι ο μπαμπάς τίποτα δεν μπορεί να κάνει σωστά. Γιάννης Ναι, αλλά ο δικός σου δεν είναι μαλάκας. Δημήτρης Δεν είναι; Γιάννης Όχι! Ο δικός μου είναι. Μου το είπε ο αδερφός μου. Δημήτρης Δεν τον συμπαθώ καθόλου τον αδερφό σου. Γιάννης Ούτε κι εγώ. Ο Γιάννης ξαναγυρίζει προς το πιάνο του και αρχίζει πάλι να παίζει το ίδιο κομμάτι, κάνοντας συνέχεια λάθη. Δημήτρης Γιάννη; Γιάννης Τι θες; Δημήτρης Τι είναι αυτό που παίζεις; Γιάννης Μπετόβεν καλός καραγκιόζης ήταν κι αυτός! 25

27 το φως και το σκοτάδι Άσε μου απόψε ένα φως! Όχι, δεν είναι το σκοτάδι που φοβάμαι. Απ το σκοτάδι έρχομαι και προς τα εκεί πηγαίνω. Άσε μονάχα ένα φώς! Κάτι να δίνει σάρκα στις σκιές. Να ζωντανεύει τα όνειρα. Μια χαραμάδα να τρυπώνουν τα φαντάσματα μες στο δωμάτιό μου. Άσε αναμμένο ένα φως! Άσε την πόρτα μου μισάνοιχτη! Να βλέπω τους ψιθύρους σας. Να ακούω την αλήθεια. Άσε το φως του διαδρόμου ανοιχτό! Και μη μου πεις απόψε «όνειρα γλυκά»! Απόψε, μην προσευχηθείς για μένα! (ποίημα αγνώστου, κάποτε ανήλικου, μωρού δημιουργού, χαραγμένο πάνω στα σανίδια του παιδικού του κρεβατιού, όπως αποκαλύφθηκε στους πλέον γέροντες γονείς του από τον παλαιοπώλη που το απέκτησε έναντι κάποιου ευτελούς ποσού, έναντι μιας ανάμνησης σπανίας) 26

28 η προσευχή Μια φίλη μου εξομολογήθηκε πως άκουσε κρυφά μια νύχτα το γιο της να προσεύχεται και να ζητά από το Θεό όνειρα να μην ξαναδεί στον ύπνο του ποτέ του. Γεύτηκα την ανησυχία της και αναρωτήθηκα μετά, τι ήταν το πιο τρομακτικό μες στην εξομολόγησή της. Πως έβλεπε τα όνειρα του ο μικρός; Πως τα όνειρά του ήτανε μάλλον πολύ εφιαλτικά; Πως, αν και ούτε καν πέντε ετών, ήδη ζητούσε χάρες φωναχτά από τον Δημιουργό του; Ή πως η μάνα του έστηνε αυτί έξω από την κάμαρά του και κατασκόπευε τους διαλόγους του γιου της με το αόρατο. Και ύστερα, έτσι κι από το πουθενά, μου ήρθε η ανάμνηση ίσως του πρώτου μου δικού μου εφιάλτη. Ήταν, λέει, αργά πολύ και ήμασταν στο σπίτι. Και κάτι άσχημο συνέβαινε στην οικογένειά μου. Κι έπρεπε, λέει, κάποιος-εγώ να βγει μέσα στη νύχτα και με τα πόδια να πάει μέχρι το μαγαζί, κάτι από εκεί να φέρει. Και βγήκα έξω στη νύχτα ο πεντάχρονος και άρχισα να περπατώ την κοιμισμένη πόλη. Δεν ακουγόταν τίποτα. Κανέναν δεν συνάντησα στο δρόμο μου επάνω. Και η ερημιά αυτή με τρόμαζε και με έκανε να προχωρώ πιο γρήγορα ακόμα. Κι έφτασα, λέει, στο μαγαζί. Το άνοιξα και μπήκα. Μα είχα ξεχάσει τι έπρεπε από εκεί να πάρω. Σήκωσα το τηλέφωνο, κανείς δεν απαντούσε. Αγχώθηκα, κουράστηκα, ήθελα να επιστρέψω. Πήρα στην τύχη δυο κουτιά, τα έβαλα στις τσέπες. Πήγα να βγω έξω ξανά και τότε είδα απέναντι τη φρίκη να προβάλει. Τι ήταν αυτό δεν έμαθα. Ξύπνησα και δεν πρόλαβα το όνειρο να ρωτήσω. Και το πρωί με βρήκε ξάγρυπνο και με μια λούτρινη απορία αγκαλιά, που πιο πολύ από όλα τάραζε το παιδικό μυαλό μου. 27

29 Νύχτες πολλές αναζητούσα μέσα στον ύπνο τη συνέχεια, λες κι ήτανε το όνειρο σειρά της τηλεόρασης κι εγώ δεν είχα μόλις δει παρά το πρώτο επεισόδιο. Όταν μετά κατάλαβα την πλάνη μου, άρχισα με τη φαντασία να συμπληρώνω τα κενά, δίνοντας έτσι αναπόφευκτα στον τρόμο μου αβάσταχτες διαστάσεις. Δεν ξέρω αν ο γιος της φίλης μου είχε στ αλήθεια ονειρευτεί κάποιο όνειρο παρόμοιο, αλλά μπορώ με σιγουριά να πω πως, ότι και να ήταν αυτό που είχε δει, δεν το είδε ως το τέλος. Ποιος κάθεται μέχρι τους τίτλους τέλους, άραγε, να δει τους εφιάλτες του; Όλοι κάπου περίπου στα μισά σηκώνονται και φεύγουν. Κι ας έχει κόψει από πριν το υποσυνείδητό τους κανονικό εισιτήριο και για την πρώτη θέση. Βγαίνουν και αράζουνε έξω από το σινεμά και περιμένουνε εκεί τη φαντασία τους, ώσπου να βγει κι αυτή από την αίθουσα, να τη ρωτήσουν τελικά το έργο πώς τελειώνει. Κι αυτή τους λέει, φυσικά, ότι ακριβώς γουστάρουν. Άρα, αν θέλει η φίλη να βοηθήσει το μικρό, τότε ας τον συμβουλέψει να αρχίσει να προσεύχεται και να ζητάει από το Θεό να στέλνει στα παιδικά του όνειρα μονάχα κωμωδίες. Να βλέπει έργα με καλούς θεούς, που ακούνε πάντα τον πεντάχρονων τις προσευχές κι έτσι, γλυκά και ευχάριστα, η νύχτα να περνάει. 28

30 όπως η άμμος Η μυστική καταπακτή που κρύβεις κάτω από το αφράτο μαξιλάρι σου. Το σκοτεινό το μονοπάτι που ξεκινά από τους πρόποδες του κρεβατιού σου. Ο αενάως πολλαπλασιασμένος κόσμος σου που αντανακλάται στα νερά του ξύλινου γυαλιστερού δαπέδου. Οι ένοικοι οι παλαιοί και οι αγέννητοι του από κάτω σου πατώματος. Τα μυκηναϊκά θεμέλια του οικοδομήματός σου. Ο κάμπος που ήταν κάποτε εδώ. Η έρημος που θα διαδεχτεί την πόλη σου. Το όνειρο που είδες και που ξέχασες. Το όνειρο που μια φορά σε είδε κι αμέσως ύστερα σε έχασε. Το όνειρο που ονειρεύτηκες πως έζησες. Το όνειρο εκείνο που ήσουνα λέει εσύ κι έρεες μέσα από τα αδύναμα τα σιδερένια δάχτυλά σου. Το όνειρο εκείνης της βραδιάς που ξάπλωσες να κοιμηθείς χωρίς να βγάλεις τη νοικιασμένη πανοπλία από πάνω σου. (ποίημα αγνώστου πατρός δημιουργού, συντεθειμένο εν είδει, λέει, προσευχής, απαγγελθέν ψιθυριστά μέσα στην άγρια νύχτα και εν τέλει αποτυπωθέν πάνω σε κάποιο παιδικό ζωγραφιστό προσκέφαλο, πάνω σε σφαλισμένα βλέφαρα, πάνω στην ώρα που οι ψυχές πέφτουν να κοιμηθουνε) 29

31 ο δρόμος και οι δράκοι (κατά παραγγελία) Ήτανε κάποτε ένας πρίγκιπας. Ήτανε κάπου του πρίγκιπα η χώρα. Έγινε, λέει, πόλεμος. Μια παλιά κατάρα. Μία ανήκουστη ντροπή. Κι ύστερα αρρώστιες και πληγές. Πόνος και δυστυχία. Και τότε είπαν, δε μπορεί, μάλλον αυτός θα φταίει. Αφού άλλον δεν έβρισκαν ευθύνη να του δώσουν. Και εξορίστηκε ο πρίγκιπας. Εξέπεσε ο άγγελος. Χώρισε από τον κόσμο. Ήτανε κάπου μια πριγκίπισσα. Ήταν μια άλλη χώρα. Μακριά, μέσα στα δάση του μυαλού του πρίγκιπα. Βαθιά, μέσα στις λίμνες της καρδιάς του. Ήτανε, λέει, μια διαδρομή. Που ξεκινούσε από το εγώ και έφτανε σε σένα. Κανένας χάρτη δεν την έγραφε. Κανείς δε σκέφτηκε ποτέ σημάδια να της βάλει. Ήτανε κάπου μια πριγκίπισσα. «Πως πάει κανείς στο κάπου ;» αναρωτήθηκε ο πρίγκιπας, σαν βρέθηκε στην ερημιά. Σαν τα αστέρια στο νερό. Σαν λύκος στο φεγγάρι. Ήτανε, λέει, μια διαδρομή. «Ποιος είναι αυτός που λέει ;» ρώτησε φωναχτά ο πρίγκιπας, μα απάντηση δεν πήρε. Μα όποιος δεν παίρνει απάντηση, παίρνει μετά τους δρόμους. Χάθηκε, ξαναβρέθηκε. Έχασε, ξαναβρήκε. Για όλης της γης τους πρίγκιπες οι δρόμοι είναι δικοί τους. Για κάποιους όμως πρίγκιπες οι δρόμοι είναι δράκοι. Παλιοί εχθροί θανάσιμοι οι πρίγκιπες των δράκων. Φίλος των δράκων κι αδερφός ο πρίγκιπας των δρόμων. «Που πας χαμένε πρίγκιπα; Πως βρέθηκες στα ξένα.» «Ψάχνω να βρω τη διαδρομή, που πάει, λέει, σε εκείνην.» «Και τι ζητάς; Βοήθεια; Έκανες μάλλον λάθος. Δικιά μας η διαδρομή, άρα κι εκείνη που ζητάς μάλλον δική μας είναι.» «Σας σφάζω τότε και περνώ. Περνώ και σας την παίρνω.» Ήτανε κάποτε ένας πρίγκιπας. Ήτανε κάποιοι δράκοι. Έγινε, λέει, μακελειό. Μάτωσαν όλοι οι δρόμοι. Ξεχείλισαν, πλημμύρισαν, πνιγήκανε στο αίμα. Ήτανε κάπου μια πριγκίπισσα. Στεκόταν στο παράθυρο. Είχε έναν καθρέφτη. Από τον καθρέφτη κοίταζε. Μάθαινε όλα τα νέα. Κι όσα δεν καταλάβαινε, ρωτούσε το παράθυρο κι αυτό της τα εξηγούσε. «Τι είναι ετούτες οι φωνές; Τι γίνεται στον κόσμο;» 30

32 «Έρχεται κάποιος προς τα εδώ για να σε συναντήσει.» «Ποιος είναι; Είναι όμορφος;» «Είναι φονιάς των δράκων.» «Πως ξέρει να έρθει να με βρει; Πως έμαθε το δρόμο;» «Οι δράκοι του τον είπανε, πριν να τους ξεκληρίσει.» «Κι εμένα ποιος με ρώτησε, αν θέλω εδώ να έρθει.» «Σε λίγο ρώτα τον εσύ. Έρχεται, πλησιάζει.» Ήτανε κάπου ένας πρίγκιπας. Ήτανε κάποτε του πρίγκιπα η χώρα. Η χώρα πάει, χάθηκε. Αυτός πήγε και βρήκε. Ήτανε ένας πόλεμος. Μία κατάρα. Μια ντροπή. Ήταν αρρώστιες και πληγές. Πόνος και δυστυχία. Ήτανε ένας άγγελος. Ήτανε ένας κόσμος. Ήταν η ευθύνη, το κακό, ο δρόμος, η εξορία. Ήτανε μια διαδρομή. Χάρτες, σημάδια δεν υπήρχανε. Άρχιζε, λέει, από το εγώ και έφτανε σε σένα. Κάπου στου δρόμου τα μισά ήτανε κάποιοι δράκοι. Ήσουνα στο κάπου κάποτε. Είμαι μπροστά σου τώρα. Άφησε τον καθρέφτη σου. Βγες στο παράθυρό σου. Ρώτα εμένα να σου πω. Εμένα κοίτα τώρα. Και βγήκε η πριγκίπισσα, σαν άκουσε τα λόγια. Σαν το νερό του φεγγαριού. Σαν λύκαινα των άστρων. «Ποιος σου είπε να έρθεις να με βρεις;» «Δεν έχω έρθει να σε βρω. Ήρθα για να σε ψάξω.» Μέσα στα δάση του μυαλού, μες στης καρδιάς τις λίμνες. Εκεί βαθιά, εκεί μακριά ήταν αυτό που είναι. 31

33 παράρτημα (Δημοτικό Σχολείο Ιωλκού, Ιούνιος 2007, παρουσίαση του βιβλίου «Πριγκιποδουλειές», Εκδόσεις Οξύ, 2006) Καλησπέρα σας! Είναι η πρώτη φορά που μου δίνεται η δυνατότητα να παρουσιαστώ ενώπιον ενός τόσο νεανικού κοινού. Ενός κοινού, δηλαδή, που βρίσκεται, τόσο κοντά ηλικιακά σε αυτό, που υποτίθεται πως θα έπρεπε να είναι ένας ιδανικός αναγνώστης του βιβλίου μου ή σε εκείνο που θα επιθυμούσαν ο εκδότης μου και οι βιβλιοπώλες να είναι ένας μέσος αναγνώστης ενός τέτοιου βιβλίου. Όταν μου ζητήθηκε να μιλήσω για αυτό το βιβλίο στο κοινό ενός σχολείου, εγώ στην αρχή ρώτησα σε παιδιά τι ηλικίας θα έπρεπε να απευθυνθώ και όταν μου είπανε πως οι ακροατές μου θα είναι μαθητές και μαθήτριες του δημοτικού, τότε η αλήθεια είναι πως τρόμαξα. Στη συνέχεια ζήτησα να μάθω, πόσο μεγάλο θα είναι το ακροατήριό μου και όταν πληροφορήθηκα πως θα βρίσκονται απέναντι μου εκατό περίπου παιδιά, τότε πραγματικά πανικοβλήθηκα. Προσπάθησα να σας φανταστώ, όλους και όλες εσάς να κάθεστε μπροστά μου και να με κοιτάζετε σα να είμαι εγώ επισκέπτης από έναν άγνωστο και μακρινό πλανήτη και τα λόγια μου μια παράξενη και ακατανόητη γλώσσα, που σε τίποτα δεν μοιάζει με αυτά, που βλέπετε και ακούτε κάθε μέρα, άλλα που ίσως κάτι να σας θυμίζει από τις σκοτεινές και μυστήριες εκείνες λέξεις και ιδέες που υπάρχουν μέσα σας και που συνήθως ξυπνάνε λίγο μετά αφού οι γονείς σας σβήσουν το φως του υπνοδωματίου σας και λίγο πριν εσείς αποκοιμηθείτε. Σας φαντάστηκα να προσπαθείτε να καταλάβετε αυτά που έγραψα και εκείνα που θα ήθελα να σας πω, μα έκανα λάθος. Εγώ είμαι αυτός που πρέπει να προσπαθήσω να κατανοήσω, να εξηγήσω και ίσως και να μεταφράσω τις σκέψεις, τους ψιθύρους, τις ματιές και τις αντιδράσεις σας. Δεν αναφέρθηκα τυχαία στο σκοτάδι του υπνοδωματίου σας. Άποψή μου είναι πως ο άνθρωπος στην πραγματικότητα μεγαλώνει μέσα σε αυτό το σκοτάδι. Και όπως το σώμα σας χρειάζεται το φως του ήλιου για να αναπτυχθεί σωστά, έτσι και το πνεύμα και η φαντασία σας έχουν ανάγκη 32

34 από το σκοτάδι για να απελευθερωθούν και να ταξιδέψουν. Για αυτό και πιστεύω πως τα παιδιά στ αλήθεια ωριμάζουν τις στιγμές εκείνες, που μεσολαβούν ανάμεσα στο γύρισμα του διακόπτη και μέχρι ο ύπνος να τα αγκαλιάσει και να τα οδηγήσει στην άγνωστη και ανεξήγητη χώρα των ονείρων. Τις στιγμές εκείνες, εκεί μέσα, στο σκοτεινό υπνοδωμάτιο, τίποτα δε βρίσκεται να παρεμβληθεί ανάμεσα σε εσάς και τον εαυτό σας. Καμία λάμψη παραπλανητική δε μπορεί να μολύνει το σκοτάδι σας. Η τηλεόραση, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, οι μικροσκοπικές οθόνες των κινητών σας τηλεφώνων και όλα εκείνα, που όλη τη μέρα πασχίζουν να ισοπεδώσουν τις ιδιαιτερότητές σας και να σας πείσουν πως οι μοναδικές και ανεπανάληπτες προσωπικότητές σας είναι πανομοιότυπες εκφράσεις ενός κοινού τύπου ανθρώπου, που όλος ο ενεργητικός του ρόλος σε αυτόν τον κόσμο αρχίζει και τελειώνει στο διαρκές και μονότονο πάτημα κάποιων πλήκτρων, δε χωρούν στο σκοτάδι της κάμαράς σας. Όπως επίσης, εκεί μέσα δε χωρούν ούτε οι γονείς ούτε οι δάσκαλοί σας. Μπορεί ο απόηχος όλων εκείνων, με τα οποία οι μεγάλοι όλη τη μέρα γεμίζουν τα κεφάλια σας, άλλοτε χαϊδεύοντας κι άλλοτε βασανίζοντας τα αυτιά σας, να σας συνοδεύει μέχρι το κατώφλι των ονείρων σας, μα το σκοτάδι αργά η γρήγορα όλα αυτά τα ρουφάει και τα κατασπαράσσει, αφήνοντάς σας την κρίσιμη στιγμή μόνους και μόνες απέναντι στον ίδιο σας τον εαυτό. Εκείνη την κρίσιμη στιγμή γονείς και δάσκαλοι είσαστε εσείς οι ίδιοι. Ένας από τους ποιητές μας, ο Τάσος Λειβαδίτης, προσπαθώντας να δώσει έναν ορισμό του Θεού, έγραψε: «Θεός είναι να μη μπορείς να κοιμηθείς». Δεν ξέρω αν είχε δίκιο, όπως κι εγώ δεν είμαι σίγουρος αν είναι σωστά αυτά που γράφω, αλλά αυτό δε με απασχολεί. Ξέρω καλά όμως πως μεγαλώνοντας αυτό το θεϊκό στοιχείο του «να μη μπορείς να κοιμηθείς» όσο πάει και λιγοστεύει, αλλοιώνεται, ευτελίζεται μέχρι που τελικά στερεύει. Οι άνθρωποι, όσο μεγαλώνουν, φοβούνται το σκοτάδι κι ας μη το παραδέχονται. Τρομάζουν να βρεθούν μόνοι ενώπιον του εαυτού τους. Σίγουρα έχουν τους λόγους τους, αλλά μην τους ρωτήσετε να σας πουν. Κάποια πράγματα για εσάς είναι ακόμα πολύ νωρίς να τα ακούσετε και για εκείνους είναι πια πολύ αργά για να μιλήσουν. Εσείς προς το παρόν έχετε το πλεονέκτημα. Ξέρετε πως το σκοτάδι είναι φίλος σας, και όπως αγαπάτε τους φίλους σας, φροντίστε να το αγαπήσετε κι αυτό, αφού είναι γνωστό πως κάποιες φιλίες και κάποιες αγάπες μπορούν να κρατήσουν για 33

35 πάντα, μόνο αν το επιθυμούν και οι δύο. Το σκοτάδι δεν πρόκειται να σας το αρνηθεί ποτέ, άρα το βάρος της ευθύνης, για να μη χάσετε ποτέ αυτόν τον παιδικό σας φίλο, βαραίνει μόνο εσάς. Όταν μου ζήτησαν οι δάσκαλοι σας να σας μιλήσω και να σας παρουσιάσω το βιβλίο μου, σκέφτηκα στην αρχή πως πρέπει να ψάξω λόγια απλά και έννοιες κατανοητές για να με καταλάβετε, μα έκανα λάθος. Είστε παιδιά και όχι ηλίθιοι. Δεν χρειάζεστε απλοποιήσεις και επεξηγηματικά σχόλια. Άλλοι έχουν ανάγκη από τις δικές σας ερμηνείες. Έτσι, διάλεξα να σας μιλήσω με τον τρόπο που σας μίλησα. Όπως διάλεξα να γράψω το βιβλίο αυτό με τον τρόπο που το έγραψα. Αν είχα επιμείνει να ψάχνω τρόπους να γίνω εύκολος και κατανοητός, ακόμα μάλλον θα μουτζούρωνα την πρώτη σελίδα του τετραδίου μου. Τότε επέλεξα να γράψω, ωσάν ο αναγνώστης μου να τα γνωρίζει όλα και έφτιαξα τις ιστορίες μου σα να ήθελα να του πω: Κοίτα! Το ξέρω κι εγώ αυτό! Τώρα επιλέγω να σας μιλήσω με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, λέγοντας σας: Ακούστε με! Κοιτάξτε με καλά! Όχι μόνο δεν έρχομαι από άλλον πλανήτη, αλλά κατάγομαι από το ίδιο χωριό με εσάς. Όχι μόνο δε μιλάω σε μια παράξενη και άγνωστη γλώσσα, αλλά η γλώσσα μου είναι η ίδια με αυτή που πολεμάν να σας διδάξουν οι δάσκαλοί σας σε ετούτο το σχολείο, στο οποίο κάποτε υπήρξε μαθητής και ο πατέρας μου, στον οποίον, όπως και στη μητέρα μου αφιέρωσα αυτό το βιβλίο. Έτσι κι εσείς λοιπόν, τιμήστε τους δασκάλους σας που μοχθούν και αφιερώστε τα έργα σας στους γονείς σας που σας λατρεύουν! Μα πρώτα από όλα, την ώρα που ξαπλώνετε να κοιμηθείτε, ακούστε το σκοτάδι σας και μόνοι σας φτιάξτε το δικό σας παραμύθι! Είχα πολλά χρόνια να βρεθώ μέσα σε ένα σχολείο και με όλους εσάς απέναντί μου αισθάνομαι τόση ώρα πως δίνω εξετάσεις. Θα ήθελα να εξομολογηθώ πως ήρθα στις εξετάσεις αυτές αδιάβαστος και τόση ώρα προσπαθώ να αυτοσχεδιάσω για να σας πείσω πως ξέρω καλά το μάθημα μου. Κι επειδή ποτέ δεν υπήρξα καλός στα προφορικά, σας ζητάω να ρίξετε μια ματιά και στα γραπτά μου, πριν βγάλετε την τελική βαθμολογία σας. Σας ευχαριστώ! 34

36 Κυκλοφορούν επίσης από τις Εκδόσεις Dreamtigers: Κεντρική διάθεση: 35

37 never worn Βόλος, Μάρτιος 2013 στη Δήμητρα 36

38

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Ερευνητική Εργασία Α Λυκείου Υπεύθυνοι Καθηγητές Κοκκίνου Ελένη Παπαζέτης Κωνσταντίνος Καϊµακάµης Αθανάσιος Συγγραφική Οµάδα Τσιρίδης Νίκος Ραχωβίτσας Δηµήτρης Σιέλης Χρίστος Σχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα!

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα! Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ Κατανόηση γραπτού λόγου Γεια σου, Μαργαρίτα! Έμαθα να γράφω καλά. Ρώτησες πού μένω! Είμαι από την Ελλάδα αλλά μένουμε στην Αυστραλία.

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 25 λεπτά Ερώτημα 1 Θα ακούσετε δύο (2) φορές έναν συγγραφέα να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του με θέμα τη ζωή του παππού του. Αυτά που ακούτε σας αρέσουν, γι αυτό κρατάτε

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

9. Τι ακριβώς θέλεις να πεις;

9. Τι ακριβώς θέλεις να πεις; 9. Τι ακριβώς θέλεις να πεις; Τι νομίζεις ότι συζητάνε τα κορίτσια; Τι φαντάζεται ο Δημήτρης; Έχεις κι εσύ μυστικά από τους φίλους σου; Ο Φίλιππος έχει γενέθλια! Η Μαρία και η Χριστίνα αποφάσισαν να του

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

12. Σχέδια για το καλοκαίρι

12. Σχέδια για το καλοκαίρι 12. Σχέδια για το καλοκαίρι Τι φαντάζεται ο Αντόνιο για τις διακοπές του; Τι φαντάζεται ο Αλέξανδρος για τις διακοπές του; Εσύ τι προτιμάς να κάνεις στις διακοπές σου; Είναι Μάρτιος και όλοι κάνουν σχέδια

Διαβάστε περισσότερα

μονόλογος. του γιώργου αθανασίου.

μονόλογος. του γιώργου αθανασίου. μονόλογος. του γιώργου αθανασίου. δεν μπορώ άλλο. δεν αντέχω. τι σ έπιασε αυτή τη φορά; δεν μπορώ. τρελαίνομαι. με τι; δεν ξέρω τι να γράψω. δεν ξέρω τι να δημιουργήσω. αυτό είναι μόνο; δεν καταλαβαίνεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

ΚΩΔΙΚΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: 1-VA-PR

ΚΩΔΙΚΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: 1-VA-PR ΚΩΔΙΚΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: 1-VA-PR Λευκοί άγγελοι ταξίδεψαν στη γη να κατεβούνε και ήρθανε στον ύπνο μου τα νέα να μου πούνε! Όνομα θα μου δώσουνε ξεχωριστό από τ άλλα και μου υποσχεθήκανε να με φροντίζουν πάντα!

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 7 η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 Το ταξίδι του Γομφούλη Ένα δοντάκι ο Γομφούλης, ξέρετε παιδιά, από αυτά τα πίσω δόντια που έχουμε και μασάμε, ήτανε πολύ εργατικό. Κάθε μέρα δούλευε πάρα πολύ! Μασούσε

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. ΑΠΟ:

Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. ΑΠΟ: Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΠΟ: alexandra2005@yahoo.gr ΠΡΟΣ:elenitsasiop@gmail.com ΘΕΜΑ: Κυριακή, στο σπίτι μου! 1 Άσκηση

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

17.Δ. ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Δ. ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Στο σχολείο του Τοτού η δασκάλα τους έχει βάλει για εργασία να σκεφτούν μια παροιμία και να προσπαθήσουν να την παραστήσουν. Ο Τοτός, ως συνήθως δεν έχει κάνει τίποτα αλλά προσπαθούσε να σκεφτεί κάτι εκείνη

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή;

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; 2. Από alexandros@hotmail.com προς dimitrios87@yahoo.com Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; Στο Τορόντο έχει άσχημο καιρό. Ο Αλέξανδρος είναι στο δωμάτιό

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Α1 Κατανόηση προφορικού λόγου Διάρκεια: 25 λεπτά (25 μονάδες) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Ο Δημήτρης και ο φίλος του ο Πέτρος αυτό το σαββατοκύριακο θα πάνε εκδρομή στο βουνό. Θα ακούσετε δύο (2) φορές το Δημήτρη

Διαβάστε περισσότερα

Βλαβιανού Μαριάννα του Ιωάννη, 13 ετών

Βλαβιανού Μαριάννα του Ιωάννη, 13 ετών Βλαβιανού Μαριάννα του Ιωάννη, 13 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142.

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142. Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1939 Αριθμός δίσκου: DT-142 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5465 Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο,

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν.

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. παρ όλη τη θολούρα του μυαλού μου, σκέφτομαι να δώσω άλλη μια ευκαιρία στον εαυτό μου

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα