Αἰσχύλου Προµηθεὺς εσµώτης

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Αἰσχύλου Προµηθεὺς εσµώτης"

Transcript

1 Αἰσχύλου Προµηθεὺς εσµώτης σε µετάφραση Ι. Γρυπάρη ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΡΑΤΟΣ (ΚΑΙ ΒΙΑ) ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΧΟΡΟΣ ΩΚΕΑΝΙ ΩΝ ΩΚΕΑΝΟΣ ΙΩ ΕΡΜΗΣ ΙΑΡΘΡΩΣΗ Πρόλογος Πάροδος Α' Επεισόδιο Α' Στάσιµο Β' Επεισόδιο Β' Στάσιµο Γ' Επεισόδιο Γ' Στάσιµο Έξοδος Αἰσχύλου Προµηθεὺς εσµώτης µετάφραση: Ι. Γρυπάρη Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ Κράτος Χθονὸς µὲν ἐς τηλουρὸν ἥκοµεν πέδον, Σκύθην ἐς οἷµον, ἄβατον εἰς ἐρηµίαν. Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ µέλειν ἐπιστολὰς Κράτος Να µας στα πέριορα τ' αλαργινά του κόσµου στους έρηµους κι απάτητους Σκυθικούς δρόµους. Τώρα δουλειά σου, ω Ήφαιστε, όσα ο πατέρας

2 ἅς σοι πατὴρ ἐφεῖτο, τόνδε πρὸς πέτραις 5 ὑψηλοκρήµνοις τὸν λεωργὸν ὀχµάσαι ἀδαµαντίνων δεσµῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις. τὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέχνου πυρὸς σέλας, θνητοῖσι κλέψας ὤπασεν. τοιᾶσδέ τοι ἁµαρτίας σφε δεῖ θεοῖς δοῦναι δίκην, 10 ὡς ἂν διδαχθῇ τὴν ιὸς τυραννίδα στέργειν, φιλανθρώπου δὲ παύεσθαι τρόπου. Ἥφαιστος Κράτος Βία τε, σφῷν µὲν ἐντολὴ ιὸς ἔχει τέλος δὴ κοὐδὲν ἐµποδὼν ἔτι ἐγὼ δ ἄτολµός εἰµι συγγενῆ θεὸν 15 δῆσαι βίᾳ φάραγγι πρὸς δυσχειµέρῳ. πάντως δ ἀνάγκη τῶνδέ µοι τόλµαν σχεθεῖν ἐξωριάζειν γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ. τῆς ὀρθοβούλου Θέµιδος αἰπυµῆτα παῖ, ἄκοντά σ ἄκων δυσλύτοις χαλκεύµασι 20 προσπασσαλεύσω τῷδ ἀπανθρώπῳ πάγῳ ἵν οὔτε φωνὴν οὔτε του µορφὴν βροτῶν ὄψει, σταθευτὸς δ ἡλίου φοίβῃ φλογὶ χροιᾶς ἀµείψεις ἄνθος. ἀσµένῳ δέ σοι ἡ ποικιλείµων νὺξ ἀποκρύψει φάος, πρόσταξε, να γνοιαστείς, και τον άνοµο τούτο στα βράχια στους ψηλούς γκρεµούς να πεδικλώσεις µ' αλύσων ασύντριφτα δεσµά ατσαλένια, γιατί έκλεψε της πάντεχνης φωτιάς τη φλόγα, -τ' άνθος σου εσένα- και το χάρισε τ' ανθρώπου. Τέτοιο κρίµα χρωστάει λοιπόν να µας πλερώσει, για να µάθει του ία την εξουσία να στρέγει και τους φιλάνθρωπους τους τρόπους του ν' αφήσει. Ήφαιστος Κράτος και Βία, για σας η προσταγή του ία τέλειωσε και πια τίποτα δε στέκει 'µπόδιο µα εµέ, δε µου βαστά η ψυχή θεό συγγενή µου στ' άγριο τούτο ποροφάραγγο να δέσω. Όµως να σφίξω την καρδιά µου ανάγκη πάσα, γιατί βαρύ 'ναι ν' αψηφώ του ία το λόγο. Ω εσύ µε τα ψηλά φρονήµατά σου, τέκνον της ορθόβουλης Θέµιδας, θέλεις δε θέλω, σ' αυτή την έρµη την κορφή θα σε καρφώσω, π' ούτε φωνή και κανενός την όψη ανθρώπου θα βλέπεις, µ' από του ήλιου τη φωτιά ψηµένος τ' άνθος της όψης σου θ' αλλάξεις και τη νύχτα θα λαχταράς την πολυξόµπλιαστη να φτάσει,

3 25 πάχνην θ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν ἀεὶ δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦ τρύσει σ ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω. τοιαῦτ ἐπηύρω τοῦ φιλανθρώπου τρόπου. θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλον 30 βροτοῖσι τιµὰς ὤπασας πέρα δίκης. ἀνθ ὧν ἀτερπῆ τήνδε φρουρήσεις πέτραν ὀρθοστάδην, ἄυπνος, οὐ κάµπτων γόνυ πολλοὺς δ ὀδυρµοὺς καὶ γόους ἀνωφελεῖς φθέγξῃ ιὸς γὰρ δυσπαραίτητοι φρένες. 35 ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ. Κράτος εἶεν, τί µέλλεις καὶ κατοικτίζῃ µάτην; τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν, ὅστις τὸ σὸν θνητοῖσι προὔδωκεν γέρας; Ἥφαιστος τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θ ὁµιλία. 40 Κράτος σύµφηµ ἀνηκουστεῖν δὲ τῶν πατρὸς λόγων οἷόν τε πῶς; οὐ τοῦτο δειµαίνεις πλέον; Ἥφαιστος να σκεπάσει το φως, ως να 'βγεί ο ήλιος πάλι την αυγινή την πάχνη να σκορπίσει κι έτσι κάποιο θά 'χεις κακό να τυραγνιέσαι πάντα, χωρίς να βρίσκεται ψυχή να σ' αλαφρώσει. Τέτοιο έλαβες µιστό γι' αγάπη των ανθρώπων γιατί, θεός εσύ, δεν σκιάχτηκες των άλλων την οργή των θεών και πήγες να προσφέρεις στους ανθρώπους χαρίσµατα πέρ' από το δίκιο, που αντίς γι' αυτά, στον άχαρο το βράχο τούτο ολόρθος κι άγρυπνος φρουρός θε να φυλάγεις, δίχως τα γόνατά σου να λυγάς και θρήνους πολλούς κι ανώφελα θα σκούζεις µοιρολόγια γιατί εύκολα δεν την γυρνάς του ία τη γνώµη κι είναι πάντα σκληρός ο κάθε νέος αφέντης. Κράτος Λοιπόν τι στέκεις κι άδικα ψυχοπονιέσαι τον αντίθεο το θεό και να µη βράζει η οργή σου, που πρόδωκε στον άνθρωπο τ' αξίωµά σου; Ήφαιστος Πολύ βαραίνει, συγγενής και φίλος να 'σαι. Κράτος ε λέω µα πάει να παρακούς και του πατρός σου το λόγο; Και πως πιότερο δεν το φοβάσαι; Ήφαιστος

4 αἰεί γε δὴ νηλὴς σὺ καὶ θράσους πλέως. Κράτος ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι. σὺ δὲ τὰ µηδὲν ὠφελοῦντα µὴ πόνει µάτην. 45 Ἥφαιστος ὦ πολλὰ µισηθεῖσα χειρωναξία. Κράτος τί νιν στυγεῖς; πόνων γὰρ ὡς ἁπλῷ λόγῳ τῶν νῦν παρόντων οὐδὲν αἰτία τέχνη. Ἥφαιστος ἔµπας τις αὐτὴν ἄλλος ὤφελεν λαχεῖν. Κράτος ἅπαντ ἐπαχθῆ πλὴν θεοῖσι κοιρανεῖν 50 ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν ιός. Ἥφαιστος ἔγνωκα τοῖσδε κοὐδὲν ἀντειπεῖν ἔχω. Κράτος οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσµὰ περιβαλεῖν, ὡς µή σ ἐλινύοντα προσδερχθῇ πατήρ; Ἥφαιστος καὶ δὴ πρόχειρα ψάλια δέρκεσθαι πάρα. 55 Κράτος βαλών νιν ἀµφὶ χερσὶν ἐγκρατεῖ σθένει ῥαιστῆρι θεῖνε, πασσάλευε πρὸς πέτραις. Ἥφαιστος περαίνεται δὴ κοὐ µατᾷ τοὔργον Πάντα σου εσύ σκληρός, πάντα κακία γεµάτος. Κράτος εν έχει διάφορο αν τον κλαίω και συ µη χάνεις σ' όσα δεν ωφελούν τον κόπο σου του κάκου. Ήφαιστος Αχ, τέχνη, πως µε τα όλα µου σ' έχω µισήσει! Κράτος Τι να τη βαργοµάς; γιατί, να πούµ' αλήθεια, στα κακά τώρ' αυτά δε φταίει διόλου η τέχνη. Ήφαιστος Μ' άµποτε να τη λάχαινε κανένας άλλος Κράτος Όλα βαριά, εχτός να 'σαι των θεών αφέντης, κι έξω από το ία κανείς ελεύθερος δεν είναι. Ήφαιστος Σύµφωνος, και σ' αυτό λόγο να πω δεν έχω. Κράτος Κάνε λοιπόν και πέρνα του τις αλυσίδες, να µη σε δεί και αργοπορείς ο ίας ο πατέρας. Ήφαιστος Έτοιµα βλέπεις τα λυτάρια του είν' οµπρός σου. Κράτος Πεδίκλωσ' του µ' όλξ τη ζώρη σου τα χέρια, χτύπα µε τη βαριά, στο βράχο κάρφωνε τον. Ήφαιστος Τέλειωσε, να το, κι η δουλειά δεν πάει

5 τόδε. Κράτος ἄρασσε µᾶλλον, σφίγγε, µηδαµῇ χάλα. δεινὸς γὰρ εὑρεῖν κἀξ ἀµηχάνων πόρον. 60 Ἥφαιστος ἄραρεν ἥδε γ ὠλένη δυσεκλύτως. Κράτος καὶ τήνδε νῦν πόρπασον ἀσφαλῶς, ἵνα µάθῃ σοφιστὴς ὢν ιὸς νωθέστερος. Ἥφαιστος πλὴν τοῦδ ἂν οὐδεὶς ἐνδίκως µέµψαιτό µοι. Κράτος ἀδαµαντίνου νῦν σφηνὸς αὐθάδη γνάθον 65 στέρνων διαµπὰξ πασσάλευ ἐρρωµένως. Ἥφαιστος αἰαῖ, Προµηθεῦ, σῶν ὑπερστένω πόνων. Κράτος σὺ δ αὖ κατοκνεῖς τῶν ιός τ ἐχθρῶν ὕπερ στένεις; ὅπως µὴ σαυτὸν οἰκτιεῖς ποτε. Ἥφαιστος ὁρᾷς θέαµα δυσθέατον ὄµµασιν. 70 Κράτος ὁρῶ κυροῦντα τόνδε τῶν ἐπαξίων. ἀλλ ἀµφὶ πλευραῖς µασχαλιστῆρας βάλε. Ἥφαιστος δρᾶν ταῦτ ἀνάγκη, µηδὲν ἐγκέλευ ἄγαν. του µάκρου. Κράτος Πιο πολύ βάρα, σφίγγε, µην τ' αφήσεις λάσκα, κι είν' άξιος να βγεί πέρα κι όπου δεν το ελπίζεις. Ήφαιστος Στεριώθηκε, που πια δε λει, το 'να του χέρι. Κράτος Τ' άλλο τώρα ζώστ' του γερά να µάθει µ' όλες τις µαστοριές, πως µε το ία δεν παραβγαίνει. Ήφαιστος Παράπονο, άλλος απ' αυτόν, λέω να µη µου 'χει. Κράτος Άγρια σαγόνα τώρα σφήνας ατσαλένιας πέρα για πέρα πέρνα του γερά στα στήθια. Ήφαιστος Οϊµένα, κλαίω, Προµηθέα τα βάσανά σου. Κράτος Τα ίδια µας πάλι; και για τους εχθρούς του ία θρηνείς; φυλάου µην κλάψεις για λογαριασµό σου. Ήφαιστος Βλέπεις πράµα, που µάτια δεν βαστούν να βλέπουν. Κράτος Βλέπω που βρίσκει αυτός ό,τι άξιζε να πάθει µα βαλ' του γύρω στα πλευρά µσκαλοζώστρες. Ήφαιστος Ανάγκη πάσα κι οι πολλές φωνές σου ας λείπουν.

6 Κράτος ἦ µὴν κελεύσω κἀπιθωύξω γε πρός. χώρει κάτω, σκέλη δὲ κίρκωσον βίᾳ. 75 Ἥφαιστος καὶ δὴ πέπρακται τοὔργον οὐ µακρῷ πόνῳ. Κράτος ἐρρωµένως νῦν θεῖνε διατόρους πέδας ὡς οὑπιτιµητής γε τῶν ἔργων βαρύς. Ἥφαιστος ὅµοια µορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται. Κράτος σὺ µαλθακίζου, τὴν δ ἐµὴν αὐθαδίαν 80 ὀργῆς τε τραχύτητα µὴ πίπλησσέ µοι. Ἥφαιστος στείχωµεν, ὡς κώλοισιν ἀµφίβληστρ ἔχει. Κράτος ἐνταῦθα νῦν ὕβριζε καὶ θεῶν γέρα συλῶν ἐφηµέροισι προστίθει. τί σοι οἷοί τε θνητοὶ τῶνδ ἀπαντλῆσαι πόνων; 85 ψευδωνύµως σε δαίµονες Προµηθέα καλοῦσιν αὐτὸν γάρ σε δεῖ προµηθέως, ὅτῳ τρόπῳ τῆσδ ἐκκυλισθήσῃ τέχνης. ὦ δῖος αἰθὴρ καὶ ταχύπτεροι πνοαί, ποταµῶν τε πηγαί, ποντίων τε Κράτος Και θα φωνάξω και θα γιουχάξω ακόµα. Έρχου κάτω, κιρκέλωσ' του σφιχτά τα σκέλια. Ήφαιστος Να τέλειωσε κι αυτό και µ' όχι πολύ κόπο. Κράτος Χτύπα τώρα γερά τα καρφιά πέρα ως πέρα, γιατ' έχεις δύσκολο κριτή σ' αυτό σου το έργο. Ήφαιστος Ταιριάζει αλήθεια η γλώσσα σου µε τη µορφή σου. Κράτος Κάνε συ αν θες το µαλακό, και το δικό µου µη µου χτυπάς σκληρόψυχο κι αυθάδη τρόπο. Ήφαιστος Πάµε κι έχει ένα γύρο βρόχια στο κορµί του. Κράτος Μεγαλοπιάνου τώρα εδώ κι άρπαζε αν θέλεις τα τίµια των θεών να φέρνεις στους ανθρώπους. και τι µπορούνε τάχ αυτοί να σε συντρέξουν στα βάσανά σου; ψεύτικα οι θεοί σου δίνουν του Προµηθέα τ' όνοµα, γιατί κι ο ίδιος χρειάζεται έναν άλλο να βρείς προµηθέα, για να 'θελε ξεµπλέξεις απ' αυτές τις τέχνες. Προµηθεύς Ω άγιε αιθέρα, κι ω γοργές φτερωτές αύρες, πηγές των ποταµών, των θαλασσίων

7 κυµάτων 90 ἀνήριθµον γέλασµα, παµµῆτόρ τε γῆ, καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ. ἴδεσθέ µ οἷα πρὸς θεῶν πάσχω θεός. δέρχθηθ οἵαις αἰκείαισιν διακναιόµενος τὸν µυριετῆ 95 χρόνον ἀθλεύσω. τοιόνδ ὁ νέος ταγὸς µακάρων ἐξηῦρ ἐπ ἐµοὶ δεσµὸν ἀεικῆ. φεῦ φεῦ, τὸ παρὸν τό τ ἐπερχόµενον πῆµα στενάχω, πῇ ποτε µόχθων 100 χρὴ τέρµατα τῶνδ ἐπιτεῖλαι. καίτοι τί φηµι; πάντα προυξεπίσταµαι σκεθρῶς τὰ µέλλοντ, οὐδέ µοι ποταίνιον πῆµ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωµένην δὲ χρὴ αἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθ ὅτι 105 τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστ ἀδήριτον σθένος. ἀλλ οὔτε σιγᾶν οὔτε µὴ σιγᾶν τύχας οἷόν τέ µοι τάσδ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέρα πορὼν ἀνάγκαις ταῖσδ ἐνέζευγµαι τάλας. ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶµαι πυρὸς 110 πηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνης πάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ µέγας πόρος. τοιῶνδε ποινὰς ἀµπλακηµάτων τίνω ὑπαιθρίοις δεσµοῖς πεπασσαλευµένος. κυµάτων χαµογέλασµα αναρίθµητο, κι ολωνών µάνα, ω Γή! και συ που όλα τα βλέπεις, Ήλιε, δείτε µ' εγώ θεός απ' τους θεούς τι πάσχω! Κοιτάξτε, τι άτιµα βάσανα µε ξεσκίζουν, που αιώνες αµέτρητους θα υποφέρω τραβώντας τα. Γιατί τέτοιο ο καινούργιος άρχοντας των θεών για µένα σοφίστηκεν ατιµότατο δεσµό! Τωρινές συµφορές, τρισαλίµονο, κι όσες άλλες, στενάζω, µου µέλλονται, ποτέ που τάχα µια άκρη θενά 'βρω; Κι όµως τι λέγω; όλα εγώ από πριν τα ξέρω ξάστερ' οσά 'ναι για να ρθουν, ουδέ θα µ' έβρει καµιά συµφορά ανέλπιστη κι έτσι της µοίρας το γραφτό πρέπει πιο ελαφρά να υποφέρω, µια που γνωρίζω πως κανείς µε της ανάγκης δεν ηµπορεί τη δύναµη να πολεµήσει. Μα πάλι ούτε να κλείσω ούτε να µην κλείσω το στόµα µου µπορώ, γιατί, για να προσφέρω στους ανθρώπους τα δώρα µου, έµπλεξα σε τούτες ο δύστυχος τις συµφορές, και το κλεµµένο πλερώνω µες στο νάρθηκα της φωτιά σπέρµα που κάθε τέχνης δάσκαλος για τους ανθρώπους έχει φανεί κι η πιο µεγάλη τους κυβέρνια. Τέτοιο 'ν' το κρίµα που πλερώνω καρφωµένος

8 ἆ ἆ ἔα ἔα. κάτω απ' τον ξέσκεπο ουρανό σ' αυτό το βράχο. Α, α! 115 τίς ἀχώ, τίς ὀδµὰ προσέπτα µ ἀφεγγής, θεόσυτος, ἢ βρότειος, ἢ κεκραµένη; ἵκετο τερµόνιον ἐπὶ πάγον πόνων ἐµῶν θεωρός, ἢ τί δὴ θέλων; ὁρᾶτε δεσµώτην µε δύσποτµον θεόν 120 τὸν ιὸς ἐχθρόν, τὸν πᾶσι θεοῖς δι ἀπεχθείας ἐλθόνθ ὁπόσοι τὴν ιὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν, διὰ τὴν λίαν φιλότητα βροτῶν. φεῦ φεῦ, τί ποτ αὖ κινάθισµα κλύω 125 πέλας οἰωνῶν; αἰθὴρ δ ἐλαφραῖς πτερύγων ῥιπαῖς ὑποσυρίζει. πᾶν µοι φοβερὸν τὸ προσέρπον. Ποιός αχός, ποια κρυφή µου ήρθε δω µυρουδιά; Θεϊκιά τάχα ή ανθρώπινη, ή κι απ' τα δυό µαζί; Σαν ποιός στο βράχο εδώ στα πέρατα της γης ήρθε να δει τα βάσανά µου; ή τι να θέλει; Με βλέπετε τον άµοιρο θεό δεσµώτη τον εχθρό του ιός, που στην έχθρητα και των άλλων θεών όλων έπεσα, στην αυλή του ιός όσοι µπαίνουνε, απ 'αγάπη πολλή των ανθρώπων. Οϊµένανε, οϊµέ! Τι 'ναι τούτο που τώρα κοντύτερα σαν πουλιών αγρικώ φτεροθόρυβο να σφυρίζει αλαφρά περιτόγυρα; ό,τι και να 'ναι που φτάνει, το τρέµω. Π Α Ρ Ο Ο Σ 128β µηδὲν φοβηθῇς φιλία γὰρ ἅδε τάξις πτερύγων θοαῖς ἁµίλλαις προσέβα 130 τόνδε πάγον, πατρῴας µόγις παρειποῦσα φρένας. κραιπνοφόροι δέ µ ἔπεµψαν αὖραι κτύπου γὰρ ἀχὼ χάλυβος 130β διῇξεν ἄντρων µυχόν, ἐκ δ ἔπληξέ µου τὰν θεµερῶπιν Μη φοβηθείς ολότελα φίλοι 'µαστε που ερχόµαστε σ' αυτό το βράχο, η συντροφιά µας, µε τις διπλογοργόστροφες πετώντας τις φτερούγες µας. Μόλις και καταφέραµε τη γνώµη του πατέρα µας και κατά δω το φύσηµα τ' ανέµου µας προβόδησε γιατί ως τα βάθη της σπηλιάς αχός σα βρόντηµα βαριάς επέρασε και µ' έκαµε να ξιπαστώ και κατά µέρος τη δειλή

9 αἰδῶ 135 σύθην δ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ. αἰαῖ αἰαῖ, τῆς πολυτέκνου Τηθύος ἔκγονα, τοῦ περὶ πᾶσάν θ εἱλισσοµένου χθόν ἀκοιµήτῳ ῥεύµατι παῖδες 140 πατρὸς, Ὠκεανοῦ, δέρχθητ, ἐσίδεσθ οἵῳ δεσµῷ, προσπορπατὸς τῆσδε φάραγγος σκοπέλοις ἐν ἄκροις 143β φρουρὰν ἄζηλον ὀχήσω. λεύσσω, Προµηθεῦ φοβερὰ 145 δ ἐµοῖσιν ὄσσοις ὀµίχλα προσῇξε πλήρης δακρύων σὸν δέµας εἰσιδούσᾳ πέτραις προσαυαινόµενον ταῖσδ ἀδαµαντοδέτοισι λύµαις. νέοι γὰρ οἰακονόµοι κρατοῦσ, Ὀλύµπου νεοχµοῖς 150 δὲ δὴ νόµοις Ζεὺς ἀθέτως κρατύνει. τὰ πρὶν δὲ πελώρια νῦν ἀιστοῖ. εἰ γάρ µ ὑπὸ γῆν νέρθεν θ Ἅιδου τοῦ νεκροδέγµονος εἰς ἀπέρατον Τάρταρον ἧκεν, 155 δεσµοῖς ἀλύτοις ἀγρίως πελάσας, ὡς µήτε θεὸς µήτε τις ἄλλος τοῖσδ ἐπεγήθει. νῦν δ αἰθέριον κίνυγµ ὁ τάλας αφήνοντας τη συστολή εχίµησα ανυπόδετη µε το άρµα φτερωτό. Προµηθεύς Οϊµένανε, οϊµέ! Της πολύτεκνης κόρες Τηθύας και που σ' όλη τη γη περιτρόγυρα µε τ' ακοίµητο ρέµα του στρέφεται του πατέρα Ωκεανού θυγατέρες, µε τι δέσιµο ιδείτε, κοιτάξετε, καρφωµένος σε τούτης της φάραγγας τα ψηλά τα γκρεµνά, φρουρά αζήλευτη θενά φυλάξω! Τα βλέπω, Προµηθέα, κι εµπρός στα µάτια µου έτσι απλώθηκε µια καταχνιά θολή, γιοµάτη µε δάκρυα, που είδα πως σ' αυτόν απάνω τον ξερόβραχο ξεραίνεται το σώµα σου σφιχταλυσοπερίπλεχτο µες σε πεδούκλια ατσάλινα, π' αλύπητα το φτείρουνε. Γιατί καινούργιοι κυβερνούν θεοί το δοιάκι τ' ουρανού κι ο ίας που εξουσιάζει τώρα δυνατά, µε νέους νόµους τους παλιούς αντικατάστησε θεσµούς, κι όσες δυνάµεις ήταν πριν, τώρα ποδοπατά. Προµηθεύς Μα είθε κάτω απ' τη γη, και πιο κάτω κι απ' τον Άδην ακόµη τον άραχλο στον απέραντο Τάρταρο µ' έστελνε σκληρά µ' άλυτα σίδερα ζώνοντας, για να µην εγελούσαν τουλάχιστο ή θεός ή όποιος άλλος στα πάθη µου.

10 ἐχθροῖς ἐπίχαρτα πέπονθα. 160 τίς ὧδε τλησικάρδιος θεῶν, ὅτῳ τάδ ἐπιχαρῆ; τίς οὐ ξυνασχαλᾷ κακοῖς τεοῖσι, δίχα γε ιός; ὁ δ ἐπικότως ἀεὶ θέµενος ἄγναµπτον νόον 165 δάµναται Οὐρανίαν γένναν, οὐδὲ λήξει, πρὶν ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ ἢ παλάµᾳ τινὶ τὰν δυσάλωτον ἕλῃ τις ἀρχάν. ἦ µὴν ἔτ ἐµοῦ, καίπερ κρατεραῖς ἐν γυιοπέδαις αἰκιζοµένου, 170 χρείαν ἕξει µακάρων πρύτανις, δεῖξαι τὸ νέον βούλευµ ὑφ ὅτου σκῆπτρον τιµάς τ ἀποσυλᾶται. καί µ οὔτι µελιγλώσσοις πειθοῦς ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς τ 175 οὔποτ ἀπειλὰς πτήξας τόδ ἐγὼ καταµηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσµῶν χαλάσῃ ποινάς τε τίνειν τῆσδ αἰκείας ἐθελήσῃ. 180 σὺ µὲν θρασύς τε καὶ πικραῖς δύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς, ἄγαν δ ἐλευθεροστοµεῖς. ἐµὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος δέδια δ ἀµφὶ σαῖς τύχαις, Ενώ τώρα σαν ξέφαντο σκιάχτρο τραβώ µ' όσα να χαίρονται οι εχθροί µου. Ποιος έχει απ' τους θεούς τόσο σκληρή καρδιά, που µε τα πάθη αυτά σου να γελά; Τα βάσανα σου ποιος δε συµπονεί; έξω απ' το ία, γιατ' αυτός µ' οργή παντοτινή και µε τη γνώµη του που δεν αλλάζει τη γέννα τ' Ουρανού δαµάζει και δε θα σταµατήσει πριν ή την καρδιά του χορτάσει, ή µ' όποιον τρόπο την αρχή κανείς την άπαρτη του αρπάοει. Προµηθεύς Όµως έγνοια του, κι αν σε σκληρότατα χεροπέδουκλα εγώ βασανίζοµαι, την ανάγκη µου ακόµα θα λάβει των µακάρων ο Πρύτανης, να του πω την καινούργια βουλή, πως θα χάσει εξουσία και θρόνο. Μα όλες τότε οι γητειές οι µελίγλωσσες της πειθώς δε θα µε ξεπλανέψουνε, µ' ουδέ µπρος σε φοβέρες ζαρώνοντας θα του τη φανερώσω, πριν τ' άδικα µου αφαιρέσει δεσµά, και τις παίδειες µου στρέξει αυτές να πλερώσει Μα είσαι και συ θρασύς και στις πικρές σου αυτές τη γνώµη δε λυγάς τις συµφορές. Τη γλώσσα σου καθόλου δεν κρατείς κι εµέ το νου µου ερέθισε φόβος πολύ βαρύς, γιατί µ' αυτά που σου 'τυχαν φοβούµαι και που θα σώσεις, διαλογούµαι,

11 185 πᾷ ποτε τῶνδε πόνων χρή σε τέρµα κέλσαντ ἐσιδεῖν ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρ ἀπαράµυθον ἔχει Κρόνου παῖς. να βρεις λιµάνι µια φορά στα τωρινά βάσανα σου, γιατ' είναι ασύντυχη η βουλή του ία κι αµάλαχτη η καρδιά του οἶδ ὅτι τραχὺς καὶ παρ ἑαυτῷ 190 τὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς. ἀλλ ἔµπας [ὀίω] µαλακογνώµων ἔσται ποθ, ὅταν ταύτῃ ῥαισθῇ τὴν δ ἀτέραµνον στορέσας ὀργὴν εἰς ἀρθµὸν ἐµοὶ καὶ φιλότητα Προµηθεύς Ξέρ' ότι 'ναι σκληρός και στα χέρια του πως το δίκιο κρατεί µα στοχάζοµαι θα γενεί έναν καιρό µαλακόγνωµος σαν του πέσει η βαριά στο κεφάλι µα µερώνοντας τότε την άκαµπτη την οργή του σε αγάπης συνταίριασµα 195 σπεύδων σπεύδοντί ποθ ἥξει. µ' εµέ πρόθυµο πρόθυµα θα 'ρθει. Α' Ε Π Ε Ι Σ Ο Ι Ο 196 πάντ ἐκκάλυψον καὶ γέγων ἡµῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ αἰτιάµατι, οὕτως ἀτίµως καὶ πικρῶς αἰκίζεται δίδαξον ἡµᾶς, εἴ τι µὴ βλάπτει λόγῳ. Όλα φανέρωσε µας τα, και ιστόρησε µας, επάνω σε τι φταίξιµο σε βρήκε ο ίας κι έτσι άτιµα κι έτσι πικρά σε βασανίζει µάθε κι εµάς - αν δε σου φέρνει βλάβη ο λόγος. ἀλγεινὰ µέν µοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε, 200 ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτµα. ἐπεὶ τάχιστ ἤρξαντο δαίµονες χόλου στάσις τ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο, οἱ µὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Και να τα λέω πονώ, µα πάλι να σωπαίνω πόνος κι αυτός, κι από παντού κακά και µαύρα. Αµέσως π' αρχινήσανε οι θεοί την έχθρα κι έπιασε η αµάχη να φουσκώνει ανάµεσα τους κι άλλοι ζητούσανε να βγάλουν απ'

12 Κρόνον, ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔµπαλιν 205 σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς µήποτ ἄρξειεν θεῶν, ἐνταῦθ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα, οὐκ ἠδυνήθην. αἱµύλας δὲ µηχανὰς ἀτιµάσαντες καρτεροῖς φρονήµασιν 210 ᾤοντ ἀµοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν ἐµοὶ δὲ µήτηρ οὐχ ἅπαξ µόνον Θέµις, καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνοµάτων µορφὴ µία, τὸ µέλλον κραίνοιτο προυτεθεσπίκει, ὡς οὐ κατ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν 215 χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν. τοιαῦτ ἐµοῦ λόγοισιν ἐξηγουµένου οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν. κράτιστα δή µοι τῶν παρεστώτων τότε ἐφαίνετ εἶναι προσλαβόντα µητέρα 220 ἑκόνθ ἑκόντι Ζηνὶ συµπαραστατεῖν. ἐµαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου µελαµβαθὴς κευθµὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον αὐτοῖσι συµµάχοισι. τοιάδ ἐξ ἐµοῦ ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφεληµένος το θρόνο τον Κρόνο και να πάρει ο ίας την εξουσία, κι άλλοι το ενάντιο προσπαθούσαν, να µη γίνει ποτέ του ο ίας βασιλιάς - εγώ ζητώντας το συµφερότερο να πείσω τους Τιτάνες, τους γιους της γης και τ' Ουρανού, δεν µπόρεσα όµως γιατί καταφρονώντας τους γλυκούς τους τρόπους, στου λογισµού τους την αποκοτιά, εθαρρούσαν άκοπα µε τη δύναµη τους να νικήσουν. Μα εµένα µου 'χε η µάνα µου Θέµις και Γαία (µε τα πολλά της µια µορφή τα ονόµατα της) όχι µονάχα µια φορά το προφητέψει, πως τίποτα δεν είναι µε τη βία να γίνει, µα µε το δόλο όποιοι µπορέσουν θα νικήσουν. Κι όταν εγώ τους τα 'λεγα και τα εξηγούσα ούτε να στρέψουν να µε δουν καταδεχτήκαν. Το πιο καλό λοιπόν που 'χα να κάµω τότε, ήταν να πάω µε τη µητέρα και στο ία πρόθυµο πρόθυµος κι εγώ να παραστέξω. Κι είναι δικιά µου συµβουλή που του Ταρτάρου ο βαθυσκότεινος κρυψώνας τον σκεπάζει τον παµπάλαιο Κρόνο µε τους σύµµαχους του. Κι όµως ενώ τέτοια καλά είδε από µένα

13 225 κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ µ ἐξηµείψατο. ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι νόσηµα, τοῖς φίλοισι µὴ πεποιθέναι. ὃ δ οὖν ἐρωτᾶτ, αἰτίαν καθ ἥντινα αἰκίζεταί µε, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ. 230 ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον καθέζετ, εὐθὺς δαίµοσιν νέµει γέρα ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο ἀρχήν βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον οὐκ ἔσχεν οὐδέν, ἀλλ ἀιστώσας γένος 235 τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον. καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐµοῦ. ἐγὼ δ ἐτόλµησ ἐξελυσάµην βροτοὺς τὸ µὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου µολεῖν. τῷ τοι τοιαῖσδε πηµοναῖσι κάµπτοµαι, 240 πάσχειν µὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ ἰδεῖν θνητοὺς δ ἐν οἴκτῳ προθέµενος, τούτου τυχεῖν οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς ὧδ ἐρρύθµισµαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα. ο άρχοντας των θεών, µ' εξόφλησε µε τούτη την κακιά πλερωµή, γιατί κατάρα το 'χει ο τύραννος να µην πιστεύεται σε φίλους. Και τώρα αυτό που µε ρωτάτε, για ποια αιτία έτσι άτιµα µου φέρνεται, θα σας 'ξηγήσω. Ευτύς που κάθισε στον πατρικό του θρόνο κι αµέσως στους θεούς τιµές να ορίζει αρχίζει άλλες και στον καθένα και να τους µοιράζει µε τάξη την αρχή, χωρίς όµως καθόλου για τους ανθρώπους να γνοιαστεί, µα είχε στο νου του να τους 'ξοντώσει ολότελα κι άλλους να σπείρει. Σ' αυτά δε βρέθηκε κανείς ν' αντιµιλήσει, µα εγώ µονάχα ετόλµησα, και τους ανθρώπους έσωσα να µην κατεβούν στον Άδη στάχτη. Γι' αυτό µε τέτοιες συµφορές καταπονιούµαι, αβάσταγες να τις τραβώ κι άθλιες να βλέπεις. Κι ενώ όλη τη συµπόνια µου για τους ανθρώπους έδειξα εγώ, δεν τ' αξιώθηκα να λάχω κι ο ίδιος την όµοια, µα έτσι µ' έχουν διορθώσει σκληρά - που ντρόπιασµα άτιµο του ία να στέκω. 245 σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασµένος ὅστις, Προµηθεῦ, σοῖσιν οὐ Ατσάλι έχει καρδιά κι από πέτρα πλασµένος όποιος στα πάθια τα δικά σου

14 συνασχαλᾷ µόχθοις ἐγὼ γὰρ οὔτ ἂν εἰσιδεῖν τάδε ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ ἠλγύνθην κέαρ. Προµηθέα, δε συµπονά µα εγώ δε χρειαζόµουν ούτε να τα 'βλεπα, και ράγισε η καρδιά που τα είδα. καὶ µὴν φίλοις <γ > ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ. Αλήθεια, ελεεινός οι φίλοι να µε βλέπουν. µή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω; Μα πε µου, µην προχώρησες πιο πέρ' ακόµα; 250 θνητούς γ ἔπαυσα µὴ προδέρκεσθαι µόρον. Τους έπαυσα στα µάτια εµπρός να 'χουν τo χάρο. τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρµακον νόσου; Ποιο γιατρικό για την αρρώστια αυτή τους βρήκες; τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα. Τυφλές ελπίδες θρόνιασα µες στην καρδιά τους. µέγ ὠφέληµα τοῦτ ἐδωρήσω βροτοῖς. Μεγάλο αυτό στον άνθρωπο χάρισες κέρδος. πρὸς τοῖσδε µέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα. Μα έξω απ' αυτά και τη φωτιά του 'δωσ' ακόµα. 255 καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ ἐφήµεροι; Κι έχουν τη λαµπερή φωτιά οι λιγόζωοι τώρα;

15 ἀφ οὗ γε πολλὰς ἐκµαθήσονται τέχνας. Όπου πολλές µ' αυτή θα διδαχτούνε τέχνες. τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ αἰτιάµασιν-- Λοιπόν για τέτοιες αφορµές και σένα ο ίας - αἰκίζεταί τε κοὐδαµῇ χαλᾷ κακῶν. Άγρια παιδεύει, κι ούτε λέει για να λουφάξει. οὐδ ἔστιν ἄθλου τέρµα σοι προκείµενον; Κι εµπρός σου τέλος των βασάνων σου δε βλέπεις; 260 οὐκ ἄλλο γ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. Άλλο κανένα, εκτός όταν αυτός το κρίνει. δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι ἥµαρτες; ὡς δ ἥµαρτες οὔτ ἐµοὶ λέγειν καθ ἡδονὴν σοί τ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα µὲν µεθῶµεν, ἄθλου δ ἔκλυσιν ζήτει τινά. Πώς θα το κρίνει; και τι ελπίζεις; δεν το βλέπεις πως έφταιξες; κι ότι έφταιξες, ούτε σε µένα καρδιά µου κάνει να το λέγω, και σου δίνει πόνο και σένα µ' ας αφήσαµε αυτά τώρα κι έλα, κοίτα να βρεις τρόπο για να γλιτώσεις. 265 ἐλαφρὸν ὅστις πηµάτων ἔξω πόδα ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς πράσσοντ ἐγὼ δὲ ταῦθ ἅπαντ ἠπιστάµην. ἑκὼν ἑκὼν ἥµαρτον, οὐκ ἀρνήσοµαι Εύκολο είναι για κείνον που 'χει όξω το πόδι απ' τα δεινά, να δίνει συµβουλές κι ορµήνειες στο δυστυχή µα εγώ τα γνώριζα όλα τούτα Ήθελα κι έφταιξα - ήθελα! και δεν τ' αρνιούµαι

16 θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόµην πόνους. για να βοηθήσω τους θνητούς, βρήκα εγώ πόνους 270 οὐ µήν τι ποιναῖς γ ᾠόµην τοίαισί µε κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις, τυχόντ ἐρήµου τοῦδ ἀγείτονος πάγου. καί µοι τὰ µὲν παρόντα µὴ δύρεσθ ἄχη, πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας 275 ἀκούσαθ, ὡς µάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν. πίθεσθέ µοι πίθεσθε, συµπονήσατε τῷ νῦν µογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωµένη πρὸς ἄλλοτ ἄλλον πηµονὴ προσιζάνει. και πάθια µα δεν το 'λπιζα µε τέτοιες παίδειες πάνω σε γκρίφια ουρανοκρέµαστα να λιώσω του έρηµου αυτού κι απόκοσµου που 'λαχα βράχου. Μα έτσι τα τωρινά µη µου θρηνείτε πάθη κι ελάτε κάτω εδώ ν' ακούσετε την τύχη που µε προσµένει κι όλα µάθετε ως το τέλος. Μη µου αρνηθείτε ό,τι ζητώ κι ελεηθείτε έναν που πάσχει η συµφορά όµοια γυρνώντας πότε στον ένα κάθεται, πότε στον άλλο. οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας 280 τοῦτο, Προµηθεῦ. καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον θᾶκον προλιποῦσ, αἰθέρα θ ἁγνὸν πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους Με τη γνώµη µας ήταν το κάλεσµα, Προµηθέα, που µας έκαµες και µε πόδι ελαφρό τώρ' αφήνοντας το γοργόδροµο θρόνο µας και τον πάναγνο αιθέρα, το πέραµα των πουλιών, στην απόκρηµνη θα πεζέψω αυτή γης, για ν' ακούσω 285 χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι. πέρα ως πέρα τους πόνους σου. Ὠκεανός ἥκω δολιχῆς τέρµα κελεύθου διαµειψάµενος πρὸς σέ, Προµηθεῦ, τὸν πτερυγωκῆ τόνδ οἰωνὸν γνώµῃ στοµίων ἄτερ εὐθύνων 290 ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ. τὸ τε γάρ µε, δοκῶ, συγγενὲς Ωκεανός Μακρινή πήρα στράτα και ξάκρισα και σε σένα εδώ έφτασα, Προµηθέα, κυβερνώντας µε νόηµα και χωρίς χαλινάρια το γοργόφτερο τούτο πετούµενο. Γνώριζε το, συµπάσχω στα πάθη σου,

17 οὕτως ἐσαναγκάζει, χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ µείζονα µοῖραν νείµαιµ ἢ σοί. 295 γνώσῃ δὲ τάδ ὡς ἔτυµ, οὐδὲ µάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι µοι φέρε γὰρ σήµαιν ὅ τι χρή σοι συµπράσσειν οὐ γάρ ποτ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι. γιατί βέβαια πρώτα η συγγένεια µ' αναγκάζει, µα κι έξω απ' αυτή κανέν' άλλο σε µοίρα καλύτερη από σε δε θα βάλω. Θα το δεις και µονάχος σου, µάταια πως δεν το 'χω να λέω γλυκόλογα κι έλα, πε µου, τι πρέπει να κάνοµε, γιατί φίλο πως έχεις ποτέ δε θα πεις από µένα πιο βέβαιο, τον Ωκεανό. 300 ἔα τί χρῆµα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐµῶν ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλµησας, λιπὼν ἐπώνυµόν τε ῥεῦµα καὶ πετρηρεφῆ αὐτόκτιτ ἄντρα, τὴν σιδηροµήτορα ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας 305 ἐµὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς; δέρκου θέαµα, τόνδε τὸν ιὸς φίλον, τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα, οἵαις ὑπ αὐτοῦ πηµοναῖσι κάµπτοµαι. Α! τι 'ναι τούτο; και λοιπόν και συ έχεις έρθει τα πάθη µου να δεις; πώς τόλµησες ν' αφήσεις τ' οµώνυµο σου ρέµα και τα θολωτά σου τ' ατόφια σπήλια, στη σιδεροµάνα ετούτη για να 'ρθεις γη; κι έφτασες για να δεις αλήθεια τα πάθη και τη µοίρα µου να συµπονέσεις; Να, βλέπε φρίκη! αυτόν του ία το φίλο, που είχε µαζί ενεργήσει ν' ανεβεί στην εξουσία, µε τι τρόπο παιδεύοµαι τώρ' απ' τον ίδιο. Ὠκεανός ὁρῶ, Προµηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι 310 θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ. γίγνωσκε σαυτὸν καὶ µεθάρµοσαι τρόπους νέους νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς. εἰ δ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγµένους λόγους ῥίψεις, τάχ ἄν σου καὶ µακρὰν Ωκεανός Τα βλέπω, ναι, και θέλω, αν και γνωρίζω πόσον είσαι σοφός, µια καλή γνώµη να σου δώσω Τον εαυτό σου γνώρισε κι άλλαξε τρόπους σύµφωνους µε τους νέους καιρούς, αφού και νέος άρχοντας µέσα στους θεούς ορίζει τώρα. Μ' αν θέλεις έτσι απόκοτα και τραχιά

18 ἀνωτέρω 315 θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον παρόντα µόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν. ἀλλ, ὦ ταλαίπωρ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες, ζήτει δὲ τῶνδε πηµάτων ἀπαλλαγάς. ἀρχαῖ ἴσως σοι φαίνοµαι λέγειν τάδε 320 τοιαῦτα µέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου γλώσσης, Προµηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται. σὺ δ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ εἴκεις κακοῖς, πρὸς τοῖς παροῦσι δ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις. οὔκουν ἔµοιγε χρώµενος διδασκάλῳ 325 πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι τραχὺς µόναρχος οὐδ ὑπεύθυνος κρατεῖ. καὶ νῦν ἐγὼ µὲν εἶµι καὶ πειράσοµαι ἐὰν δύνωµαι τῶνδέ σ ἐκλῦσαι πόνων. σὺ δ ἡσύχαζε µηδ ἄγαν λαβροστόµει. 330 ἢ οὐκ οἶσθ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι γλώσσῃ µαταίᾳ ζηµία προστρίβεται; λόγια να ρίχτεις, όσο κι αν ψηλά θρονιάζει ο ίας, πάντα θα σ' άκουγε, ώστε αυτά που απ' την οργή του τώρα τραβάς, να φαίνονται παιχνίδι, αλήθεια. Μ' άφησε πια, ταλαίπωρε, τη γνώµη που 'χεις και κοίτ' απ' τα δεινά σου αυτά πώς να γλιτώσεις. Ίσως παλαιικά σου φαίνονται όσα λέγω, όµως, να, και τα επίχειρα ποια 'ναι της γλώσσας, που τα πολύ περήφανα τα λόγια ξέρει. Και συ ποτέ σου ταπεινός, ουδέ λυγίζεις στις συµφορές, µα ζητάς κι άλλες να προσθέσεις στις τωρινές µ' αν θ' άκουγες τις συµβουλές µου, στα κέντρα δε θα λάχτιζες, αφού το βλέπεις πως είν' τραχύς και ανεύθυνος ο νέος µονάρχης. Τώρα πηγαίνω εγώ και θα κοιτάξω αν είναι τρόπος απ' τα δεινά σου αυτά να σε γλιτώσω. Μα ησύχαζε και τα πολλά τα λόγια ας λείπουν. Ή δεν το ξέρεις, µ' όλη τη σοφία την τόση, πως γλώσσα αστόχαστη ζηµιά δική της φέρνει; ζηλῶ σ ὁθούνεκ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς τούτων µετασχεῖν καὶ τετολµηκὼς ἐµοί. καὶ νῦν ἔασον µηδέ σοι Σε ζηλεύω που βρίσκεσαι έξω από αιτία, µόλο που τόλµησες να λάβεις σ' όλα µέρος. Μ' άφησ' µε τώρα κι έγνοια σου από

19 µελησάτω. 335 πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν οὐ γὰρ εὐπιθής. πάπταινε δ αὐτὸς µή τι πηµανθῇς ὁδῷ. µένα εκείνου τη γνώµη βέβαια δε γυρνάς, γιατί δεν έχει εύκολο τόσο αυτί µόν' κοίταξε µην πάθεις κι ο ίδιος τίποτε κακό απ' αυτό δρόµο. Ὠκεανός πολλῷ γ ἀµείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς ἢ σαυτόν ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκµαίροµαι. 340 ὁρµώµενον δὲ µηδαµῶς ἀντισπάσῃς. αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐµοὶ δώσειν ί, ὥστε τῶνδέ σ ἐκλῦσαι πόνων. Ωκεανός Είσαι, καθώς φως φανερό µου τ' αποδείχνεις, άλλους πολύ αξιότερους σοφούς να κάνεις παρά τον εαυτό σου µα µη µου αντικόβεις το δρόµο που ξεκίνησα, γιατί το λέω και το καυχιούµαι, πως αυτό το δώρο εµένα θα κάµει ο ίας κι απ' τα δεσµά θενά σε λύσει. τὰ µὲν σ ἐπαινῶ κοὐδαµῇ λήξω ποτέ 343β προθυµίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ µηδὲν πόνει. µάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν 345 ἐµοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις. ἀλλ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδ εἵνεκα θέλοιµ ἂν ὡς πλείστοισι πηµονὰς τυχεῖν. οὐ δῆτ ἐπεί µε καὶ κασιγνήτου τύχαι 350 τείρουσ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους ἕστηκε κίον οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς Χάρη σου το χρωστώ και δε θα την ξεχάσω όλη την τόση προθυµία που δείχνεις όµως µην κοπιάζεις, γιατί ανώφελα θα πάνε για µένα οι κόποι σου, αν σκοπό το 'χεις κι αλήθεια Κάθου ήσυχος λοιπόν κι έξω απ' αυτά τραβήξου, γιατί, αν εµένα ώρα κακιά µε ήβρε, ποτέ µου δε θα 'θελα 'ξαιτίας µου να πάθουν κι άλλοι. Όχι µε φτάνει κι όσο τ' αδελφού µου η µοίρα του Άτλαντα µε πονεί, που στους Εσπέριους τόπους στέκει στηρίζοντας στους ώµους την κολόνα

20 ὤµοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον. τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας 355 ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούµενον Τυφῶνα θοῦρον πᾶσιν [ὅς] ἀντέστη θεοῖς, σµερδναῖσι γαµφηλαῖσι συρίζων φόβον ἐξ ὀµµάτων δ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας, ὡς τὴν ιὸς τυραννίδ ἐκπέρσων βίᾳ 360 ἀλλ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος, καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα, ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων κοµπασµάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος. 365 καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέµας κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου ἰπούµενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο κορυφαῖς δ ἐν ἄκραις ἥµενος µυδροκτυπεῖ Ἥφαιστος ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε 370 ποταµοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον θερµοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης, τ' ουρανού και της γης - κακοβάσταγο βάρος. Κι ακόµα είδα και πόνεσα της Γαίας το θρέµµα που 'χε µονιά του τις σπηλιές της Κιλικίας, το γαύρο µ' εκατό κεφάλια τον Τυφώνα, τέρας φριχτό, να τον δαµάζει η βία κι είχε κεφάλι σ' όλους τους θεούς σηκώσει ενάντια, σφυρίζοντας µε τ' άγρια του σαγόνια τρόµο κι από τα µάτια του άστραφτε γοργόνειες φλόγες, που 'θελ' από το θρόνο του το ία να ρίξει µα ήρθεν επάνω του άγρυπνο του ία το βέλος ο κατεβάτης κεραυνός, φωτιά και λάβρα, που από τις µεγαλόστοµες τις κοµποφάνειες τον τράνταξε κι ίσα στο ψυχικό βαρώντας στάχτη θρύψαλα βρόντησε τη δύναµη του. Και τώρα ανώφελο κορµί παραριγµένο κοντά σ' ένα της θάλασσας στενό θαµµένος κάτω απ' το βάρος κείτεται βαθιά της Αίτνας και στις κορφές της κάθεται σφυροκοπώντας ο Ήφαιστος µύδρους, που από κει φωτιάς µια µέρα θα ξεχυθούνε ποταµοί, µ' άγριες σαγόνες της Σικελίας σπαράζοντας τους πλούσιους κάµπους τέτοιο ο Τυφώνας µάνισµα θενά ξεβράσει µε καυτά ρέµατα άσµιχτης πύρινης

21 καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωµένος. 375 σὺ δ οὐκ ἄπειρος, οὐδ ἐµοῦ διδασκάλου χρῄζεις σεαυτὸν σῷζ ὅπως ἐπίστασαι ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην, ἔστ ἂν ιὸς φρόνηµα λωφήσῃ χόλου. µπόρας, αν κι απ' του ία τον κεραυνό καρβουνωµένος. Μα εσύ έχεις κρίση κι από µε δεν περιµένεις να σε διδάξω όπως µπορείς να σωθείς κοίτα κι εγώ τη µοίρα αυτή που µε ήβρε θα υποφέρω ώσπου η οργή µες στην καρδιά του ία να πέσει. Ὠκεανός οὔκουν, Προµηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι 380 ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; Ωκεανός Μα δεν το ξέρεις, Προµηθέα, κι αυτό: πως είναι γιατρός τα λόγια πάνω στης οργής τη βράση; ἐάν τις ἐν καιρῷ γε µαλθάσσῃ κέαρ καὶ µὴ σφριγῶντα θυµὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ. Όταν στην ώρα την πληγή κανείς µαλάζει κι όχι να τη ζουλά σκληρά στο φόρµισµά της. Ὠκεανός ἐν τῷ προθυµεῖσθαι δὲ καὶ τολµᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζηµίαν; δίδασκέ µε. Ωκεανός Κι όταν ένας τολµά το ζήλο του να δείξει, ποια ζηµιά βλέπεις; µάθε µου και µε να ξέρω. 385 µόχθον περισσὸν κουφόνουν τ εὐηθίαν. Περιττό βλέπω κόπο κι άµυαλη ελαφρότη. Ὠκεανός ἔα µε τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα µὴ φρονεῖν δοκεῖν. Ωκεανός Άφησ' µε στην αρρώστια αυτή, γιατί 'ναι κέρδος σωστά να κρίνεις κι άλλος γι' άµυαλο να σ' έχει.

22 ἐµὸν δοκήσει τἀµπλάκηµ εἶναι τόδε. ικό µου θα φανεί το αµάρτηµα αυτό να είναι. Ὠκεανός σαφῶς µ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν. Ωκεανός Βλέπω, µε στέλνει ο λόγος σου από κείθε πού 'ρθα. 390 µὴ γάρ σε θρῆνος οὑµὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. Μην τύχει κι η συµπόνια µου σ' έχθρα σε ρίξει. Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας; Ωκεανός Τάχα του παντοδύναµου του νέου κυρίου; τούτου φυλάσσου µή ποτ ἀχθεσθῇ κέαρ. Αυτόν φυλάγου, µήπως σου οργιστεί ποτέ του. Ὠκεανός ἡ σή, Προµηθεῦ, συµφορὰ διδάσκαλος. Ωκεανός άσκαλο τη δική σου συµφορά θενά 'χω. στέλλου, κοµίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν. Πήγαινε, τράβα φύλαγε τη γνώση που 'χεις. 395 Ὠκεανός ὁρµωµένῳ µοι τόνδ ἐθώυξας λόγον. λευρὸν γὰρ οἷµον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς τετρασκελὴς οἰωνός ἄσµενος δέ τἂν σταθµοῖς ἐν οἰκείοισι κάµψειεν γόνυ. Ωκεανός Με βρίσκει ο λόγος σου έτοιµο να ξεκινήσω, γιατί και το τετράποδο πουλί αναδεύει στον πλατύ αιθέρα τα φτερά, που µε χαρά του στα δικά του παχνιά θα λύγιζε τα γόνα.

23 Α' Σ Τ Α Σ Ι Μ Ο στένω σε τᾶς οὐλοµένας τύχας, Προµηθεῦ 400 δακρυσίστακτα δ ἀπ ὄσσων ῥαδινὰν λειβοµένα ῥέος παρειὰν νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς ἀµέγαρτα γὰρ τάδε Ζεὺς ἰδίοις νόµοις κρατύνων 405 ὑπερήφανον θεοῖς τοῖς πάρος ἐνδείκνυσιν αἰχµάν. πρόπασα δ ἤδη στονόεν λέλακε χώρα, µεγαλοσχήµονά ἀρχαιοπρεπῆ < > στένουσι τὰν σὰν 410 ξυνοµαιµόνων τε τιµάν, ὁπόσοι τ ἔποικον ἁγνᾶς Ἀσίας ἕδος νέµονται, µεγαλοστόνοισι σοῖς πή- µασι συγκάµνουσι θνατοί. 415 Κολχίδος τε γᾶς ἔνοικοι παρθένοι, µάχας ἄτρεστοι, καὶ Σκύθης ὅµιλος, οἳ γᾶς ἔσχατον τόπον ἀµφὶ Μαι- ῶτιν ἔχουσι λίµναν, 420 Ἀραβίας τ ἄρειον ἄνθος, ὑψίκρηµνον οἳ πόλισµα Καυκάσου πέλας νέµονται, δάιος στρατός, ὀξυπρῴροισι βρέµων ἐν αἰχµαῖς. 425 [µόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις Προµηθέα, την ασύντυχη µοίρ' αυτή σου θρηνώ κι απ' τα µάτια µου αβάοτηγο βρύση τρέχει και την όψη µου βρέχει δάκρυ θερµό. Γιατ' ο ίας µε νόµους δικούς του σκληρά κι άθεα αυτά κυβερνά και στους πριν τους θεούς µε περήφανο χέρι ακουµπάει στο λαιµό τους µαχαίρι. Πέρα και πέρ' αντηχάει και περνά πάσα χώρα οδυρµός, κι όλα τώρα θρηνούν τη δική σου και των δυο σου αδερφών µεγαλόσχηµη αρχαιόπρεπη τιµή. Κι όσοι θνητοί κατοικούν την αγία πλατιά Ανατολή συµπονούν τα δικά σου βαριόµοιρα πάθη. Και µαζί της Κολχίδος οι ατρόµαχτες στους πολέµους παρθένες, κι οι ορδές των Σκυθών, που στην άκρη της γης κάθονται γύρω στη Μαιώηδα λίµνη, Και της Άριας ο άρειος (1) ο ανθός που κρατούν το ψηλόγκρεµνο κάστρο κοντά στου Καυκάσου τα µέρη και φρουµάζουν (2), τροµάρα στρατός, µ' αθερόκοψες σπάθες στο χέρι. [Ένα µόνον ως τώρα έχω γνωρίσει θεόν άλλο, που τέτοιο µαρτύριο

24 δαµέντ ἀδαµαντοδέτοις Τιτᾶνα λύµαις εἰσιδόµαν, θεόν, Ἄτλαντος [αἰὲν]; ὑπέροχον σθένος κραταιόν, <ὃς> οὐράνιόν [τε] πόλον άγριο µε πεδούκλια ατσαλένια δαµάζει, τον Τιτάνα τον Άτλαντα - ω πόνοι! που όλο πάντα το βάρος της γης 430 νώτοις <στέγων> ὑποστενάζει.] και τ' ουράνιου του θόλου σηκώνει και βουβά 'ναστενάζει.] βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων ξυµπίτνων, στένει βυθός, κελαινὸς δ Ἄιδος ὑποβρέµει µυχὸς γᾶς, παγαί θ ἁγνορύτων ποταµῶν Και συµπονώντας ο πόντος βογκά, στενάζει ο βυθός, κρυφανταριάζουν βαθιά τα µαύρα της γης καταχθόνια και µε τ' αγνά ρέµατα τους θρηνούν των ποταµών οι πηγές 435 στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν. στου φριχτού µαρτυρίου αού την ψυχοπόνια. Β' Ε Π Ε Ι Σ Ο Ι Ο µή τοι χλιδῇ δοκεῖτε µηδ αὐθαδίᾳ σιγᾶν µε συννοίᾳ δὲ δάπτοµαι κέαρ, ὁρῶν ἐµαυτὸν ὧδε προυσελούµενον. καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα 440 τίς ἄλλος ἢ γὼ παντελῶς διώρισεν; ἀλλ αὐτὰ σιγῶ καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν ὑµῖν λέγοιµι τἀν βροτοῖς δὲ πήµατα ἀκούσαθ, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους. 445 λέξω δέ, µέµψιν οὔτιν ἀνθρώποις ἔχων, ἀλλ ὧν δέδωκ εὔνοιαν Μην το θαρρείτε ξιπασιά µου ή περηφάνια που δε µιλώ µες στη βουβή τη συλλογή µου σπαράζοµαι να βλέπω αυτή µου την κατάντια. Κι όµως, στο βάθος, σε ποιον άλλο παρά εµένα χρωστούνε οι νέοι αυτοί θεοί τις τιµές που 'χουν; Μ' αυτά τ' αφήνω, κι είναι περιττό να κάνω λόγο, γιατί τα ξέρετε τώρα τα πάθη των ανθρώπων ν' ακούσετε, πώς, ενώ πρώτα σαν τα µωρά ήταν, νου τους έβαλα και φρένες κι όχι παράπονο µ' αυτούς πως έχω, µόνο για να σας δείξω την καλή προαίρεση

25 ἐξηγούµενος οἳ πρῶτα µὲν βλέποντες ἔβλεπον µάτην, κλύοντες οὐκ ἤκουον, ἀλλ ὀνειράτων ἀλίγκιοι µορφαῖσι τὸν µακρὸν βίον 450 ἔφυρον εἰκῇ πάντα, κοὔτε πλινθυφεῖς δόµους προσείλους, ᾖσαν, οὐ ξυλουργίαν κατώρυχες δ ἔναιον ὥστ ἀήσυροι µύρµηκες ἄντρων ἐν µυχοῖς ἀνηλίοις. ἦν δ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείµατος τέκµαρ 455 οὔτ ἀνθεµώδους ἦρος οὔτε καρπίµου θέρους βέβαιον, ἀλλ ἄτερ γνώµης τὸ πᾶν ἔπρασσον, ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις. καὶ µὴν ἀριθµόν, ἔξοχον σοφισµάτων, 460 ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραµµάτων τε συνθέσεις, µνήµην ἁπάντων, µουσοµήτορ ἐργάνην. κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγµασὶν θ, ὅπως θνητοῖς µεγίστων διάδοχοι µοχθηµάτων 465 γένοινθ, ὑφ ἅρµα τ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ἄγαλµα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς. θαλασσόπλαγκτα δ οὔτις ἄλλος ἀντ ἐµοῦ λινόπτερ ηὗρε ναυτίλων µου. Και λοιπόν πρώτα βλέπαν και του κάκου έβλεπαν, άκουγαν και δεν άκουγαν, µα όµοιοι µε ονείρων µορφές σ' όλο το µάκρος της ζωής τους όλα τα πάντα έτσι ανάκατα σύγχυζαν, κι ούτε πλιθόχτιστα προσήλια σπίτια ξέραν, ούτε τα ξύλα να δουλέυουν, µα σ' ανήλια σπήλια χωσµένοι ετρύπωναν σαν τ' αχαµνά µερµήγκια. Και ούτε χειµώνα εγνώριζαν βέβαιο σηµάδι, ούτε ανθοφόρας άνοιξης, ούτε του θέρους του καρπερού κανένα, µα έτσι επορευόνταν µε δίχως κρίση, ώσπου τους έδειξα των άστρων τις αξεδιάλυτες ανατολές και δύσεις. Κι εγώ τον αριθµό, την πιο τρανή σοφία, και των γραµµάτων τα συνθέµατα τους βρήκα, της µνήµης, της µητέρας των Μουσών, εργάτες. Κι έζεψα πρώτος στο ζυγό τα ζώα σκυµµένα κάτω από ζεύγλες (1) και σαµάρια, για να παίρνουν τους πιο µεγάλους πάνω τους κόπους του ανθρώπου. Κι έδεσα χαλινόστεργα (2) τ' άλογα στο άρµα, της αρχοντιάς της µεγαλόπλουτης καµάρι και τα θαλασσοπλάνητα δε βρήκεν άλλος πάρεξ εγώ λινόφτερα (3) του ναύτη

26 ὀχήµατα. τοιαῦτα µηχανήµατ ἐξευρὼν τάλας 470 βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισµ ὅτῳ τῆς νῦν παρούσης πηµονῆς ἀπαλλαγῶ. πέπονθας αἰκὲς πῆµ ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ, κακὸς δ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυµεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις 475 εὑρεῖν ὁποίοις φαρµάκοις ἰάσιµος. τὰ λοιπά µου κλύουσα θαυµάσῃ πλέον, οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐµησάµην. τὸ µὲν µέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι, οὐκ ἦν ἀλέξηµ οὐδέν, οὔτε βρώσιµον, 480 οὐ χριστόν, οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρµάκων χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ ἐγώ σφισιν ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσµάτων, αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαµύνονται νόσους. τρόπους τε πολλοὺς µαντικῆς ἐστοίχισα, 485 κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους ἐγνώρισ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συµβόλους γαµψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς αµάξια. Μα ο άµοιρος! ενώ ήβρα τέτοιες σοφές τέχνες για τους ανθρώπους, τίποτα για µε τον ίδιο δεν έχω να σωθώ απ' αυτές τις συµφορές µου. ε σου 'πρεπε αυτό που 'παθες έξω απ' το νου σου παραστρατείς και σαν κακός γιατρός, που πέσει σ' αρρώστια, τα 'χασες και συ και δε γνωρίζεις ποια φάρµακα να γιατρευτείς έχεις ανάγκη. Τ' άλλα ν' ακούσεις πιότερο θενά θαυµάσεις, τι µηχανές σοφίστηκα και πόσες τέχνες κι η πιο µεγάλη - που αν κανείς ήθε αρρωστήσει, δεν είχε αντίδοτο κανένα, ούτε να πάρει, ούτε να πιει, ούτε αλειφτεί, και µαραινόταν έτσι µε δίχως γιατρικά, ώσπου εγώ πάλι έδειξα τ' ανεκάτωµα λογής φαρµάκων την πάσ' αρρώστια τους µ' αυτά να πολεµούνε. Και τους πολλούς της µαντικής χώρισα τρόπους κι έκρινα πρώτος, απ' τα ονείρατα ποια πρέπει να βγουν αλήθεια, και τους έµαθα να κρίνουν τ' αρπαχτά λόγια και τις συντυχιές του δρόµου. Κι ακόµα τα πετάµατα των άγριων όρνιων

27 διώρισ, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν 490 εὐωνύµους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα ἔχουσ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα ἔχουσ ἂν εἴη δαίµοσιν πρὸς ἡδονὴν 495 χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐµορφίαν. κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ µακρὰν ὀσφῦν πυρώσας δυστέκµαρτον ἐς τέχνην ὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήµατα ἐξωµµάτωσα, πρόσθεν ὄντ ἐπάργεµα. 500 τοιαῦτα µὲν δὴ ταῦτ ἔνερθε δὲ χθονὸς κεκρυµµέν, ἀνθρώποισιν ὠφελήµατα, χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐµοῦ; οὐδείς, σάφ οἶδα, µὴ µάτην φλύσαι θέλων. 505 βραχεῖ δὲ µύθῳ πάντα συλλήβδην µάθε, πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προµηθέως. µή νυν βροτοὺς µὲν ὠφέλει καιροῦ πέρα, σαυτοῦ δ ἀκήδει δυστυχοῦντος. ὡς ἐγὼ εὔελπίς εἰµι τῶνδέ σ ἐκ δεσµῶν ἔτι 510 λυθέντα µηδὲν µεῖον ἰσχύσειν ιός. όρισα καθαρά, ποια είναι δεξιά σηµάδια και ποια ζερβά, καθώς και τις συνήθειες που 'χουν, τις έχθρες, τις φιλίες, τα συνταιριάσµατά (4) τους. Εγώ, και τι λογής τα σπλάχνα πρέπει να 'ναι, τι χρώµα να 'χουν για ν' αρέσουν στους θεούς τους και της χολής και του λοβού (5) τις τόσες όψεις και µες στη σκέπη τυλιχτούς καίοντας τους γοφούς (6) και της ράχης το κόκαλο, δύσκολης τέχνης το δρόµο στους ανθρώπους άνοιξα, και µάτια στης φλόγας έδωσα τα πριν τυφλά σηµάδια. Μα έξω απ' αυτά και τα κρυµµένα µες στα σπλάχνα της γης, χαλκό και σίδερο, χρυσάφι, ασήµι, του ανθρώπου βοηθήµατα, ποιος από µένα πως τα ήβρε πρώτος θενά πει; βέβαια κανένας, εκτός να φλυαρεί αν θέλει έτσι του βρόντου. Και µ' ένα λόγο σύντοµο σου λέω να ξέρεις στον Προµηθέα χρωστούν οι άνθρωποι όλες τις τέχνες. Μα ενώ ωφελείς τον άνθρωπο πέρ' απ' το µέτρο, στη δυστυχία µην παρατάς µονάχα εσένα µα εγώ έχω ελπίδα να λυθείς απ' τα δεσµά σου κι όχι πιο λίγη δύναµη απ' το ία να πάρεις.

28 οὐ ταῦτα ταύτῃ µοῖρά πω τελεσφόρος κρᾶναι πέπρωται, µυρίαις δὲ πηµοναῖς δύαις τε καµφθεὶς ὧδε δεσµὰ φυγγάνω τέχνη δ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα µακρῷ. 515 τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος; Μοῖραι τρίµορφοι µνήµονές τ Ἐρινύες τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος; οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωµένην. τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν ἀεὶ κρατεῖν; 520 τοῦτ οὐκέτ ἂν πύθοιο µηδὲ λιπάρει. ἦ πού τι σεµνόν ἐστιν ὃ ξυναµπέχεις. ἄλλου λόγου µέµνησθε, τόνδε δ οὐδαµῶς καιρὸς γεγωνεῖν, ἀλλὰ συγκαλυπτέος ὅσον µάλιστα τόνδε γὰρ σῴζων ἐγὼ εν είν' γραφτό απ' τη µοίρα τέτοιο ακόµα τέλος αυτά να λάβουν, µα αφού δαµαστώ από µύρια βάσανα, τότε θα λυθώ, γιατί έχει η τέχνη πολύ πιο λίγη δύναµη απ' την ανάγκη. Και ποιος να κυβερνά το δοιάκι της ανάγκης; Μοίρες οι τρεις κι οι Ερινύες που δεν ξεχνούνε. Ώστε είναι πιο απ' αυτές αδύνατος ο ίας; Βέβαια να φύγει απ' το γραφτό δε θα ήταν τρόπος. Και τι άλλο του γραφτό παρά εξουσία αιώνια; Μ' όλα τα παρακάλια αυτό δε θα το µάθεις. Μυστήριο θα 'ναι βέβαια που έτσι τα κρύβεις. Άλλη οµιλία ας αλλάζαµε, γιατί δεν είναι καιρός γι' αυτό το λόγο, που όσο πιο κρυµµένος πρέπει να µένει κι έτσι µόνο αν τον φυλάγω, 525 δεσµοὺς ἀεικεῖς καὶ δύας απ' τ' άπρεπα δεσµά και πάθη θα

29 ἐκφυγγάνω. γλιτώσω. Β' Σ Τ Α Σ Ι Μ Ο µηδάµ ὁ πάντα νέµων θεῖτ ἐµᾷ γνώµᾳ κράτος ἀντίπαλον Ζεύς, 530 µηδ ἐλινύσαιµι θεοὺς ὁσίαις θοίναις ποτινισοµένα βουφόνοις παρ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἄσβεστον πόρον, 535 µηδ ἀλίτοιµι λόγοις ἀλλά µοι τόδ ἐµµένοι καὶ µήποτ ἐκτακείη ἁδύ τι θαρσαλέαις τὸν µακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι, φαναῖς θυµὸν ἀλδαίνουσαν ἐν εὐφροσύναις. φρίσ- 540 σω δέ σε δερκοµένα µυρίοις µόχθοις διακναιόµενον < >. Ζῆνα γὰρ οὐ τροµέων ἰδίᾳ γνώµᾳ σέβῃ θνατοὺς ἄγαν, Προµηθεῦ. 545 φέρ, ὅπως ἄχαρις χάρις, ὦ φίλος εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά; τίς ἐφαµερίων ἄρηξις; οὐδ ἐδέρχθης ὀλιγοδρανίαν ἄκικυν, ἰσόνειρον, τὸ φωτῶν Μη µ' αξιώσει αντίδικη τη δύναµη του ο ίας, οπού τα πάντα κυβερνά, να στήσει στη δική µου γνώµη ενάντια κι εγώ ας µη λείψω στους θεούς αγνής βοδιών θυσίας να κάνω προσφορά στ' άσωστα του πατέρα Ωκεανού ακρογιάλια, κι ούτε ποτέ µε λόγο ας αµαρτήσω, µ' άσβηστη πάντα µες στο νου τη γνώµη αυτή ας κρατήσω. Είναι γλυκό µε θαρρετές ελπίδες της ζωής µου όλες τις µέρες να περνώ, και ν' ανασταίνω µε χαρές καθάριες την ψυχή µου. Μα εσένα - σύγκορµη σπαρνώ (1) να βλέπω µύρια να ξεσκούν µαρτύρια, Προµηθέα, γιατί, χωρίς να φοβηθείς το ία, πας στους ανθρώπους τους θνητούς µε τη δική σου ιδέα και δίνεις τόση αξία. Άδωρο δώρο η χάρη τους τι τ' όφελος, αλήθεια και ποια από τους λιγόζωους βοήθεια; εν το είδες; πόσο αδύναµο κι ολιγοδρανισµένο (2), τυφλό σα µέσα σ' όνειρο ζαλεύει (3) τ' ανθρώπινο κοπάδι ' µποδεµένο (4) ;

30 550 ἀλαὸν γένος ἐµπεποδισµένον; οὔποτε < > τὰν ιὸς ἁρµονίαν θνατῶν παρεξίασι βουλαί. ἔµαθον τάδε σὰς προσιδοῦσ ὀλο- ὰς τύχας, Προµηθεῦ. τὸ διαµφίδιον δέ µοι µέλος προσέπτα 555 τόδ ἐκεῖνό θ, ὅ τ ἀµφὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν ὑµεναίουν ἰότατι γάµων, ὅτε τὰν ὁµοπάτριον ἕδνοις 560 ἄγαγες Ἡσιόναν πείθὼν δάµαρτα κοινόλεκτρον. Όµως του ία την πάνσοφη αρµονία βουλή θνητού δεν την παρασαλεύει. Το 'µαθ' αυτό, τα πάθη σου είδα τα φριχτά κι ένας αλλιώτικος σκοπός στο νου µου, Προµηθέα, πετά όχι σαν κείνο που 'ψαλλα µια µέρα, όταν γαµπρός στο νυφικό κρεβάτι σου µ' αριθµητά προικιά την κέρδισες κι οδήγαες µόνος µόνη την κόρη του πατέρα µου Ησιόνη. Σηµειώσεις: (1) σπαρνώ: σπαράζω, χτυπιέµαι (2) ολιγοδρανισµένος: αµήχανος, απαθής (3) ζαλεύω: σαλεύω, σκιρτώ (4) µποδεµένος: δυσκολεµένος, παγιδευµένος Γ' Ε Π Ε Ι Σ Ο Ι Ο Ἰώ τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειµαζόµενον; τίνος ἀµπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ; 565 σήµηνον ὅποι γῆς ἡ µογερὰ πεπλάνηµαι. ἆ ἆ, ἒ ἔ, Ιώ Ποια χώρα; τι έθνος; ποιος τάχα είναι αυτός που τον βλέπω σ' αυτό τον γκρεµνό καρφωτό να τον δέρνουνε τέτοιες φουρτούνες; Σαν τι κρίµα πλερώνεις µ' αυτή την ποινή, που κακοθανατάς; Πε µου, ω πε µου, σε ποια χώρα γης να πλανήθηκα η µαύρη; Αχ! Αχ!

31 χρίει τις αὖ µε τὰν τάλαιναν οἶστρος, εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευ ἆ δᾶ φοβοῦµαι τὸν µυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν. ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄµµ ἔχων, 570 ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει. ἀλλ, ἐµὲ τὰν τάλαιναν ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγετεῖ, πλανᾷ τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάµµαν. ὑπὸ δὲ κηρόπλαστος ὀτοβεῖ δόναξ 575 ἀχέτας ὑπνοδόταν νόµον ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ µ ἄγουσι τηλέπλαγκτοι πλάναι; τί ποτέ µ, ὦ Κρόνιε παῖ, τί ποτε ταῖσδ ἐνέζευξας εὑρὼν ἁµαρτοῦσαν ἐν 580 πηµοναῖσιν; ἓ ἕ, οἰστρηλάτῳ δὲ δείµατι δειλαίαν παράκοπον ὧδε τείρεις; πυρί <µε> φλέξον, ἢ χθονὶ κάλυψον, ἤ ποντίοις δάκεσι δὸς βοράν, µηδέ µοι φθονήσῃς εὐγµάτων, ἄναξ. 585 ἄδην µε πολύπλανοι πλάναι γεγυµνάκασιν, οὐδ ἔχω µαθεῖν ὅπα πηµονὰς ἀλύξω. κλύεις φθέγµα τᾶς βούκερω παρθένου; πῶς δ οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης, Πάλι την άθλια µε κεντά ένας οίστρος...(1) να το, του Αργού το φάντασµα του γίγαντα βόηθα θεέ! τον βλέπω, να, ο βοσκός µε µύρια µάτια που 'ρχεται και σκιαχτά τριγύρω του τηρά, που και νεκρό δεν τόνε κρύβει η γης, µ' απ' τον κάτω κόσµο βγαίνοντας σαλαγάει και µε γυρνά στην άµµο του γιαλού την άθλια νηστικιά. Και το σουραύλι του βαριά σφυρίζει ένα σκοπό που σα νανούρισµα ύπνο φέρνει. Αλίµονο µου αλί! πού πάλι µε τραβούν οι µακροπεριπλάνητοι παραδαρµοί; Σε τι µε βρήκες να 'φταιξα, του Κρόνου γιε, σε τι; και µες σε τέτοιες συµφορές µ' έζεψες, όίµέ, κι έτσι µε τυραγνάς τη µαύρη µε άγριας τρέλας σκιάξιµο έξω νου; Φωτιά ρίξε και κάψε µε, ή χώσε µε στη γης, δώσε µε στα θεριά του πέλαου να µε φαν, µα µη αποστρέψεις, θε µου, τις ευχές µου µε σώνει όσοι µε γύµνασαν µακροπαραδαρµοί, και να µην ξέρω πού τέλος θα βρουν οι συµφορές µου. Ακούεις της βοϊδοκέρατης παρθένας τη φωνή; Πώς δεν ακούω την οιστροκέντητη την κόρη

32 590 τῆς Ἰναχείας; ἣ ιὸς θάλπει κέαρ ἔρωτι, καὶ νῦν τοὺς ὑπερµήκεις δρόµους Ἥρᾳ στυγητὸς πρὸς βίαν γυµνάζεται. Ἰώ 593 πόθεν ἐµοῦ σὺ πατρὸς ὄνοµ ἀπύεις; εἰπέ µοι τᾷ µογερᾷ τίς ὤν; 595 τίς ἄρα µ, ὦ τάλας, τὰν τάλαιναν ὧδ ἔτυµα προσθροεῖς; θεόσυτόν τε νόσον ὠνόµασας, ἃ µαραίνει µε χρίουσα κέντροις, <ἰώ>, φοιταλέοισιν ἓ ἕ σκιρτηµάτων δὲ νήστισιν 600 αἰκείαις λαβρόσυτος ἦλθον, <Ἥρας > ἐπικότοισι µήδεσι δαµεῖσα. δυσδαιµόνων δὲ τίνες οἵ, ἓ ἕ, οἷ ἐγὼ µογοῦσιν; ἀλλά µοι τορῶς 605 τέκµηρον ὅ τι µ ἐπαµµένει παθεῖν, τί µῆχαρ, ἢ τί φάρµακον νόσου, δεῖξον, εἴπερ οἶσθα θρόει, φράζε τᾷ δυσπλάνῳ παρθένῳ. λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρῄζεις µαθεῖν, 610 οὐκ ἐµπλέκων αἰνίγµατ, ἀλλ ἁπλῷ λόγῳ, ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόµα. πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ ὁρᾷς Προµηθέα. του Ινάχου, που φλογίζει την καρδιά του ια µ' έρωτα: κι όπου τώρα µισητή απ' την Ήρα στους άσωστους γυµνάζεται άθελα της δρόµους; Ιώ Πούθ' έχεις του πατέρα µου τόνοµα συ ακουστά; πέ µου της πολυπαθιασµένης, ποιος είσαι, ποιός; πού, ώ δύστυχε, στην δύστυχην εµέ µου τάπες έτσι αληθινά και τη θεόσταλτη ωνοµάτισες αρρώστεια, πού µε µαραίνει αλείφοντας µε µανιακά κεντριά κ' ήρθα µ' ακράτηγη φορά σκιρτόντας νηστικιά από θεόργητες βουλές κατατρεµένη. Μ' απ' τους δυστυχισµένους ποιοί τόσα τραβούνε όσα εγώ; Φανέρωσε µου ξάστερα τί άλλο µε περιµένει νάναι να υπάρχη λυτρωµός και της αρρώστειας γιατρικό; δείξε µου συ, αν το ξέρης. Μίλα µου, φώτισε µε εσύ την άθλια την παραδαρµένη. Όλα θα σου τα πω, πού λαχταράς να µάθης, µε λόγια απλά και ξάστερα, δίχως να πλέκω αινίγµατα, µα όπως σε φίλους είναι δίκιο ν' ανοίγης στόµα: Λοιπόν είµαι ο εγώ, πού στους ανθρώπους τη φωτιά έχω δώσει.

33 Ἰώ Ιώ ὦ κοινὸν ὠφέληµα θνητοῖσιν φανείς, τλῆµον Προµηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε; 615 ἁρµοῖ πέπαυµαι τοὺς ἐµοὺς θρηνῶν πόνους. Ἰώ οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐµοί; λέγ ἥντιν αἰτῇ πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό µου. Ἰώ σήµηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ ὤχµασεν. βούλευµα µὲν τὸ ῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ. Ἰώ 620 ποινὰς δὲ ποίων ἀµπλακηµάτων τίνεις; τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας µόνον. Ἰώ καὶ πρός γε τούτοις τέρµα τῆς ἐµῆς πλάνης δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος. τὸ µὴ µαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ µαθεῖν τάδε. Ἰώ Ώ, πού είδαν τόσο όλοι οι θνητοί καλό από σένα, δύστυχε Προµηθέα, γιατί να πάσχης τέτοια; Ότι κ' έπαψα πια να θρηνώ τα δεινά µου. Ιώ Τότε λοιπόν αυτή τη χάρη δε µου κάνεις; Λέγε ν' ακούσω, κι ό,τι µου ζητάς θα µάθης. Ιώ Πέ µου, ποιος σ' αλυσόδεσε σ' αυτούς τους βράχους; Του ία είναι η βουλή και του Ηφαίστου το χέρι. Ιώ Καί ποιο το κρίµα το βαρύ πού έτσι πλερώνεις; Είναι αρκετά κι αυτά πού σου έχω φανερώσει. Ιώ Μα κάν δε θα µου πής να ξέρω ακόµη, πότε τέλος θα δω η ταλαίπωρη στους παιδεµούς µου; θάταν καλύτερα για σε να µην το µάθης. 625 µήτοι µε κρύψῃς τοῦθ ὅπερ µέλλω Μη µου το κρύβης ό,τι 'ναι γραφτό Ιώ

34 παθεῖν. ἀλλ οὐ µεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήµατος. Ἰώ τί δῆτα µέλλεις µὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν; φθόνος µὲν οὐδείς, σὰς δ ὀκνῶ θράξαι φρένας. Ἰώ µή µου προκήδου µᾶσσον ὡς ἐµοὶ γλυκύ. 630 ἐπεὶ προθυµῇ, χρὴ λέγειν. ἄκουε δή. µήπω γε µοῖραν δ ἡδονῆς κἀµοὶ πόρε. τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωµεν νόσον, αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας τὰ λοιπὰ δ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα. 635 σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ ὑπουργῆσαι χάριν, ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός. ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας ἐνταῦθ, ὅπου µέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει. Ἰώ 640 οὐκ οἶδ ὅπως ὑµῖν ἀπιστῆσαί µε χρή, να πάθω. ε σ' το ζηλεύω αυτό πού µου ζητάς το δώρο. Ιώ Λοιπόν γιατί µ' αργείς και δε µου λες τα πάντα; Φτάνει να θες, µα δεν τολµώ να σε ταράξω. Ιώ Μη γνοιάζεσαι για µε πιότερο κι απ' την ίδια. Ανάγκη, αφού έχεις τόση βία και λοιπόν άκου. Μη ακόµα δός κ' εµένα µέρας απ' τη χάρη πρώτα νακούσωµε απ' αυτή να µας πή η ίδια τη συµφορά και τίς βαριόµοιρές της τύχες, κι όσ' άλλα πιά της µέλλουνται, από σε ας τα µάθη. Σε σένα στέκει, Ιώ, τη χάρη να των κάµης, µια πού είναι µάλιστα κι αδερφές του πατρός σου γιατί και να κλαυτή κανείς και να θρηνήση τα πάθη του, όταν θα βρή δάκρυα από κείνους πού τον ακούουν, ο κόπος του δεν πάει του κάκου. Ιώ ε ξέρω πώς µπορώ να µη σας υπακούσω.

35 σαφεῖ δὲ µύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε πεύσεσθε καίτοι καὶ λέγουσ αἰσχύνοµαι θεόσσυτον χειµῶνα καὶ διαφθορὰν µορφῆς, ὅθεν µοι σχετλίᾳ προσέπτατο. 645 αἰεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύµεναι ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐµοὺς παρηγόρουν λείοισι µύθοις "ὦ µέγ εὔδαιµον κόρη, τί παρθενεύει δαρόν, ἐξόν σοι γάµου τυχεῖν µεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱµέρου βέλει 650 πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν θέλει σὺ δ, ὦ παῖ, µὴ πολακτίσῃς λέχος τὸ Ζηνός, ἀλλ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν λειµῶνα, ποίµνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός, ὡς ἂν τὸ ῖον ὄµµα λωφήσῃ πόθου." 655 τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι συνειχόµην δύστηνος, ἔστε δὴ πατρὶ ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτ ὀνείρατα. ὁ δ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ ωδώνης πυκνοὺς θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς µάθοι τί χρὴ 660 δρῶντ ἢ λέγοντα δαίµοσιν πράσσειν φίλα. ἧκον δ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόµους χρησµοὺς ἀσήµους δυσκρίτως τ Ένα προς ένα, ξάστερα, θακούσετε όλα πού ζητάτε από µε, κι αν µε ντροπή θα λέγω τη θεόργητή µου συµφορά και της µορφής µου το παράλλαµ' αυτό, πώς µε βρήκε, τη µαύρη! Συχνά τη νύχτα στην παρθενική µου κλίνη ερχόνταν υπνοφαντασιές και µε πλάνευαν µε λόγια δολερά: "ώ τρισευτυχισµένη, πώς κάθεσαι τόσον καιρό παρθένα ακόµη, ενώ σε περιµένει η πιο µεγάλη τύχη; γιατ' έχει ο ίας φλογιστή απ' του ερωτά σου τα βέλη, και να µοιραστή ποθεί µαζί σου τη γλύκα της αγάπης σου µα µη αποστρέψης του ία τους γάµους κ' έβγα, κόρη, στα λειβάδια της Λέρνας, στού πατέρα σου τα βοσκοτόπια, για να χόρταση ο πόθος σου του ία το µάτι." Τέτοια όνειρα µε τάραζαν όλες τίς νύχτες την άµοιρη, ως που τόλµησα να κάµω λόγο στον πατέρα γι' αυτά των ύπνων µου τα σκιάχτρα. Καί κείνος στέλνει στην Πυθώ και στη ωδώνη συχνούς θεοπρόπους, για να µάθη, τί αν θα κάµη ή τί αν θα πή, τους θεούς θέλει ευχαρίστηση. Μα δυσοπείκαστους χρησµούς γυρνόντας φέρνουν, σκοτεινά και τυφλά κι αξεδιάλυτα

Αἰσχύλου Προμηθεὺς Δεσμώτης

Αἰσχύλου Προμηθεὺς Δεσμώτης ΠΡΟΛΟΓΟΣ 1-127 ΠΑΡΟΔΟΣ 128-195 ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 196-398 ΠΡΩΤΟ ΣΤΆΣΙΜΟ 399-435 ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 436-525 ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΆΣΙΜΟ 526-560 ΤΡΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 561-; ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ ;-1092 ΕΞΟΔΟΣ 907-1093 Αἰσχύλου Προμηθεὺς

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΕΛΕΝΗ: Ικέτισσα, ω! παρθένα, σου προσπέφτω και σε παρακαλώ απ της δυστυχίας

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΕΤΡΙΑΣ ΑΙΩΝΙΟ ΦΩΣ

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΕΤΡΙΑΣ ΑΙΩΝΙΟ ΦΩΣ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΕΤΡΙΑΣ ΑΙΩΝΙΟ ΦΩΣ ΑΜΑΡΥΝΘΟΣ 2015 Οι μαθητές μας διαβάζουν τους αρχαίους τραγικούς μας και τον Αριστοφάνη. Ενώνουν μεταφρασμένους στίχους των έργων τους και... δημιουργούν! ΧΡΗΜΑ Καμιά

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (από μετάφραση) Α : Κείμενο: Ευριπίδη Ελένη, Πρόλογος, 1 η Σκηνή (στ.26-58)

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (από μετάφραση) Α : Κείμενο: Ευριπίδη Ελένη, Πρόλογος, 1 η Σκηνή (στ.26-58) http://glotta.ntua.gr/opal/announcements ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (από μετάφραση) Α : Κείμενο: Ευριπίδη Ελένη, Πρόλογος, 1 η Σκηνή (στ.26-58) Tα βάσανά μου θα σας ιστορήσω. Oι τρεις

Διαβάστε περισσότερα

1st and 2nd Person Personal Pronouns

1st and 2nd Person Personal Pronouns 1st and 2nd Person Personal Pronouns Case First Person Second Person I You () Nominative ἐγώ σύ Accusative ἐμέ or με σέ Genitive ἐμοῦ or μου σοῦ Dative ἐμοί or μοι σοί We You () Nominative ἡμεῖς ὑμεῖς

Διαβάστε περισσότερα

Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (στ. 441-581) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ. ΚΡΕΩΝ: Σε σένα, σε σένα μιλώ, που σκύβεις το κεφάλι στο έδαφος,ομολογείς ή αρνείσαι ότι τα έκανες αυτά εδώ;

Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (στ. 441-581) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ. ΚΡΕΩΝ: Σε σένα, σε σένα μιλώ, που σκύβεις το κεφάλι στο έδαφος,ομολογείς ή αρνείσαι ότι τα έκανες αυτά εδώ; «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ (στ. 441-581) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΡΕΩΝ: Σε σένα, σε σένα μιλώ, που σκύβεις το κεφάλι στο έδαφος,ομολογείς ή αρνείσαι ότι τα έκανες αυτά εδώ; ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Και ομολογώ ότι τα έκανα

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Ενότητα 3: Είναι - Συνειδέναι Κωνσταντίνος Μαντζανάρης Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Γ Δεύτερη διδακτική πρόταση Μυθολογία Ενδεικτική διάρκεια: Ομάδα-στόχος: Διδακτικός στόχος: Στρατηγικές: Υλικό: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων: 1 διδακτική ώρα έφηβοι και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 151 ον οφοκλέους, Αντιγόνη, στ. 441-457 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

ΘΕΜΑ 151 ον οφοκλέους, Αντιγόνη, στ. 441-457 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ 151 ον οφοκλέους, Αντιγόνη, στ. 441-457 Σὲ δή σὲ τὴν νεύουσαν εἰς πέδον κάρα φῄς ἢ καταρνῇ μὴ δεδρακέναι τάδε; Καὶ φημὶ δρᾶσαι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή. Σὺ μὲν κομίζοις ἂν σεαυτὸν ᾗ θέλεις ἔξω βαρείας

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! (There is only one God) Πού μπορείς να πάς ώστε να απομακρυνθείς από το Θεό; Ο Θεός γεμίζει κάθετόπο και χρόνο. Δεν υπάρχει τόπος χωρίς να είναι εκεί ο Θεός. Ο Θεός μίλησε μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Λα Λα Λα Λα (2x) Ύµνος της οµάδας «Aγ. Γρηγόριος Παλαµάς» Όµορφος ο

Διαβάστε περισσότερα

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία.

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Λίγα λόγια... Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Στην πορεία άρχισα να αλλάζω. Όχι πώς δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Το Ελληνόπουλο - L' enfant Μετάφραση: Κωστής Παλαμάς Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο, τ` όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα, με τα κρασιά, με τα δεντρά

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της «όξας» Τα «Ωσαννά» βουβαθήκαν Προδωµένος στο Σταυρό Βασιλεύς τώρα της όξης Μ ένα στέµµα ακάνθινο

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Θεοτόκε, Παρθένε» Το άλµα έχει γίνει βήµα, η φλόγα έχει αλλάξει πλέον σχήµα. Ξεφλουδίζω την ψυχή

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ 322Α - 323Α

ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ 322Α - 323Α ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙ ΕΥΣΗΣ Αµυραδάκη 20, Νίκαια (210-4903576) ΤΑΞΗ... Γ ΛΥΚΕΙΟΥ... ΜΑΘΗΜΑ...ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ... Α] ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Γ ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Γ ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΣΗΣΑ 2 1. Να συμπληρώσετε τα κενά με τα παραθετικά των επιθέτων και των επιρρημάτων που βρίσκονται στην παρένθεση. - Τὸ σῴζειν τἀγαθὰ τοῦ κτήσασθαι (χαλεπόν, συγκρ.). - Τῶν ἀνδρῶν ἐπολέμησαν αἱ γυναῖκες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Β ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 3 Θεωρητικά στοιχεία 1. Παρατακτική σύνδεση α. Ασύνδετη παράταξη ή ασύνδετο σχήμα Είναι ο αρχικός και απλοϊκός τρόπος σύνδεσης όμοιων προτάσεων ή όρων. Κατ αυτόν τα συνδεόμενα μέρη διαδέχονται

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4)

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Αριστοτέλους Πολιτικά, Θ 2, 1 4) 53 Χρόνια ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΑΒΒΑΪΔΗ-ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗ ΠΑΓΚΡΑΤΙ : Φιλολάου & Εκφαντίδου 26 : Τηλ.: 2107601470 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ : ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ 2013 ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Πολιτικά,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Περὶ μὲν τοίνυν αὐτῆς τῆς αἰτίας οὐκ οἶδ ὅ τι δεῖ πλείω λέγειν δοκεῖ δέ μοι ὦ βουλή ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἀγῶσι περὶ αὐτῶν

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert

ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΗΡΑΚΛΗΣ Γονείς Ηρακλή (γιος του Δία) και τον Ιφικλή Αμφιτρύωνας + Αλκμήνη Η Αλκμήνη γέννησε δυο παιδιά. . Η Ήρα θύμωσε όταν

Διαβάστε περισσότερα

Πότε θα φανεί η Φανή

Πότε θα φανεί η Φανή ...... Πότε θα φανεί η Φανή Η συγγραφέας χαίρεται να έρχεται σε επαφή με τους αναγνώστες της. Η διεύθυνσή της είναι: Αγίου Πολυκάρπου 51, Νέα Σμύρνη 171 24, Αθήνα. Τηλ.: 210 9335830, FAX: 210 9351603 e-mail:

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των έντρων Απ τους Κέδρους του Λιβάνου στην ελιά της προσευχής απ του «εγώ» την άδεια χώρα ως την

Διαβάστε περισσότερα

1. αναμετάδιδαν ζωντανά-ταυτόχρονα την Μυθωδία στον Άρη για να την ακούσει ποίος???

1. αναμετάδιδαν ζωντανά-ταυτόχρονα την Μυθωδία στον Άρη για να την ακούσει ποίος??? "Mythodea" ["Μυθοδία", δηλαδή "Λόγος Δία" ή "Μυθωδία", δηλαδή "Ωδή (προς) Δία"] συναυλία η οποία έλαβε χώρα στις 28.06.2001, στον ενεργειακό χώρο των στηλών του ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ στην Αθήνα. Αλλά ας τα πάρουμε

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

Επαναληπτικές Ασκήσεις Ιστορία Γ - 2 η Ενότητα: Ηρακλής. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη. Πηγή πληροφόρησης: e-selides.

Επαναληπτικές Ασκήσεις Ιστορία Γ - 2 η Ενότητα: Ηρακλής. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη. Πηγή πληροφόρησης: e-selides. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη Πηγή πληροφόρησης: e-selides.gr 1. Τι ανέθεσε ο Ευρυσθέας στον Ηρακλή και γιατί; 2. Πώς σκότωσε ο Ηρακλής το λιοντάρι της Νεμέας; 3. Η ακροστιχίδα του λιονταριού.

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά)

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά) 1 ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά) ΔΙΑΣΚΕΥΗ Σκηνή 1η (Ουρανός, σύννεφα, ένα δωμάτιο με βιβλιοθήκη. Ακούγεται μουσική και παρουσιάζεται ο Αρχάγγελος και ακολουθούν

Διαβάστε περισσότερα

Μ Α Τ Ρ Ο Ζ Ο Σ. Ποίηµα του Γιώργου Στρατήγη

Μ Α Τ Ρ Ο Ζ Ο Σ. Ποίηµα του Γιώργου Στρατήγη Μ Α Τ Ρ Ο Ζ Ο Σ Ποίηµα του Γιώργου Στρατήγη Θεατρική διασκευή: ηµήτρης Απ. Ρήτας Φιλόλογος-Συγγραφέας-Στιχουργός Υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεµάτων της ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης Νοµού Καρδίτσας Τηλ. 24410-80348,

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΡΧΗ 1 ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Πλάτων, «Πρωταγόρας» Κείμενο «Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἄνθρωπος θείας μετέσχε μοίρας,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας του Γέροντος Παϊσίου Μια ψυχούλα που στάζει αγάπη για όλους χωρίς να διαλέγει. Μια στιγµούλα ν ακούσεις τα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα

Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα Κατάπιε όλα τα φύτα Και έχει μείνει ερημια Δεν νομίζω τώρα ποιά Πώς τον γλιτώνει τον καύγα Ήρθαν οι δασονόμοι με τα Όπλα και τα σπαθιά Τρέχει τώρα να ξεφύγει

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Πήρα ένα Α και το έκανα Αστέρι. Σαν τ αστέρι το λαμπρό εκείνο που οδήγησε τους Μάγους μια φορά στου Χριστού, στης Παναγιάς την Άγια Φάτνη και που σκόρπισε το φως και τη χαρά.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα