ΠΟΣΟΝ ΤΕΛΕΙΑ ΥΠΗΡΞΕΝ Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΙΣ ΤΩΝ 3 Ι ΑΣΚΑΛΩΝ; υπό Ιωάννου Πλεµµένου καθηγ. Εθνοµουσικολογίας

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΠΟΣΟΝ ΤΕΛΕΙΑ ΥΠΗΡΞΕΝ Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΙΣ ΤΩΝ 3 Ι ΑΣΚΑΛΩΝ; υπό Ιωάννου Πλεµµένου καθηγ. Εθνοµουσικολογίας"

Transcript

1 ΠΟΣΟΝ ΤΕΛΕΙΑ ΥΠΗΡΞΕΝ Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΙΣ ΤΩΝ 3 Ι ΑΣΚΑΛΩΝ; υπό Ιωάννου Πλεµµένου καθηγ. Εθνοµουσικολογίας Το παρόν άρθρον εγεννήθη εξ αφορµής ηλεκτρονικών δηµοσιευµάτων εν τη φιλοξένω ιστοσελίδι του Συλλόγου Μουσικοφίλων Κων/πόλεως, διαλαµβανόντων περί της νέας µεθόδου των 3 ιδασκάλων, εφευρεθείσης υπό του Αρχιµανδρίτου Χρυσάνθου του εκ Μαδύτων (αργότερον Αρχιεπισκόπου υρραχίου) και διδαχθείσης το πρώτον υπ αυτού ως και υπό του Χουρµουζίου Χαρτοφύλακος της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και του Γρηγορίου Πρωτοψάλτου της αυτής Εκκλησίας από του έτους 1814 και επέκεινα εν τη Γ Πατριαρχική Μουσική Σχολή. Οι συντάκται των περί ου ο λόγος δηµοσιευµάτων στηριζόµενοι επί απόψεων νεωτέρων θεωρητικών συγγραφέων της εκκλησιαστικής µουσικής δεν ανευρίσκουν τρωτά σηµεία εις το εν χρήσει σύστηµα, ψέγοντες ταυτοχρόνως πάντας τους βουλοµένους διορθώσαι ή συµπληρώσαι τους εν λόγω διδασκάλους. Ώφειλαν όµως να ηξεύρουν ότι σοβαραί αντιρρήσεις και αντιδράσεις κατά του νέου συστήµατος δεν αποτελούν καινοφανή επινόησιν, αλλ είχον ήδη εκπεφρασθεί υπό συγχρόνων τω Χρυσάνθω διδασκάλων, αρχής γενοµένης από του µουσικού και ιατροφιλοσόφου Βασιλείου Στεφανίδου, όστις εν τω «Σχεδιάσµατι περί µουσικής ιδιαίτερον εκκλησιαστικής» (1819) επικρίνει σφοδρώς τους 3 ιδασκάλους δια την κατάργησιν σηµαδίων τινων της παλαιάς σηµειογραφίας. Τούτο υπονοείται δια του αφορισµού του ότι «όσοι στοχάζονται περιττά µερικά από αυτά τα φωνητικά σηµάδια, παριστώντες δια τούτου τους σοφούς αυτών ποιητάς ως περιττολόγους, οι τοιούτοι δεικνύουσιν αυτοί εαυτούς ότι πολύ απέχουσιν από τα µέτρα των ποιητών εκείνων, οίτινες κρίναντες αναγκαία όλα τα φωνητικά σηµάδια, εσύστησαν αυτά και µετεχειρίσθησαν πρεπόντως, αυτοί ουν πώς ου δεικνύουσι µάλλον, ότι την δύναµιν αυτών των σηµαδίων αγνοούσι, καθώς οι την Ελληνικήν ορθογραφίαν αναιρέσαι βουλόµενοι αγνοούντες την δύναµιν αυτής» (σ. 273). Είς έτι αντίλογος διετυπώθη υπό του συγχρόνου τω Στεφανίδη µουσικοδιδασκάλου Αποστόλου Κώνστα του Χίου. Ο Κώνστας εν τω συγγράµµατι αυτού «Τεχνολογία [ ] της µουσικής τέχνης» (1820), διαλαµβάνον την θεωρίαν της του παλαιού συστήµατος σηµειογραφίας, καταφέρεται µετά δριµύτητος κατά των 3 ιδασκάλων παρατηρών ότι «το γένος όµως προς ευχαρίστησιν οπού εχρεώστη να µε δείξη, εσµίχθη µε τους υπεναντίους µου τω 1814 και έκαµε και αυτό σχολείον µόνον των φθόγγων, στάσεων και χειρονοµίας δια µέσου της ρυθµητικής, έχασε όµως, αλλοίµονον, την αγγελικήν µελωδίαν, τα οκτώ µέρη της γλυκυτάτης επιστήµης», τουτέστιν της παλαιάς παρασηµαντικής. Εάν τώρα ήθελέ τις αντείπει ότι ο Κώνστας εκινείτο υπό εµπαθείας δια την (όντως προκλητικήν) παραγνώρισίν του υπό της επισήµου Εκκλησίας και άρα δεν τυγχάνει αξιόπιστος, ο τοιούτος αντιρρησίας µανθανέτω ότι διαφωνίαι είχον ενσκύψει και αναµέσον των 3 ιδασκάλων, κυρίως δε µεταξύ Χρυσάνθου και Χουρµουζίου. Η πλέον γνωστή διαφωνία του Χουρµουζίου αφεώρα εις την διαστηµατικήν θεωρίαν τού Χρυσάνθου, ιδία δε εις την χρωµατικήν κλίµακα του Β ήχου (λαµβανοµένην εκ του Νη), ήτις κατά Χρύσανθον απετελείτο εκ τόνων µειζόνων και ελαχίστων εναλλάξ, αρχής γενοµένης από τόνου ελαχίστου (ήτοι τµηµάτων =64). Ο Χουρµούζιος, δια να συµπληρώση τα ελλείποντα 4 µόρια της αυτής

2 κλίµακος (επεί η τελεία κλίµαξ κατά Χρύσανθον αποτελείται εκ 68 τµηµάτων), αντεπρότεινε νέαν τοιαύτην δι ενός αρτίου τµήµατος αναπληρούσα αυτήν του Χρυσάνθου (ήτοι =69). Η υποδιαίρεσις του Χουρµουζίου ανέτρεψεν ανεπιστρεπτί αυτήν του Χρυσάνθου, ως οράται εις το «Θεωρητικόν στοιχειώδες της Μουσικής» Φιλοξένους του Εφεσιοµάγνητος (1859, σ. 118). Ο Β ήχος επέπρωτο να γίνη πεδίον αντεγκλίσεων µεταξύ των εκκλησιαστικών µουσικών τής εποχής, καθ ότι, ως να µη ήρκει η διάστασις Χρυσάνθου - Χουρµουζίου, νέα διαστηµατική υποδιαίρεσις επροτάθη υπό του διδασκάλου Θεοδώρου Φωκαέως εν τη «Κρηπίδι του θεωρητικού και πρακτικού της εκκλησιαστικής µουσικής» (Β Έκδοσις 1864, σ. 48). Ο Φωκαεύς, προκειµένου να επιτύχη το τέλειον πηλίκον των 68 τµηµάτων, επεµήκυνε εν τη κατά Χρύσανθον κλίµακι του Β ήχου τους ελαχίστους τόνους εκάστου τετραχόρδου κατά 2 τµήµατα. (ήτοι =68). Τοιουτοτρόπως, όµως, σχεδόν εταύτιζε την κλίµακα του Β ήχου προς την τουρκικήν διαστηµατικήν υποδιαίρεσιν του χρωµατικού τετραχόρδου (9-13-6), ως εµφαίνεται εν τη «Ερµηνεία τής εξωτερικής µουσικής και εφαρµογή αυτής εις την καθ ηµάς µουσικήν» του Κωνσταντίνου Πρωτοψάλτου (1843, σ ), δι ο και η θεωρία του Φωκαέως δεν εύρε ανταπόκρισιν. Εν τούτοις, συνέβαλεν εις τον επακολουθήσαντα διάλογον περί του ζητήµατος. Αλλ αντιρρήσεις ανεφάνησαν και υπό τινων µαθητών των 3 ιδασκάλων, ότε ούτοι ήσαν έτι εν ζωή, ως Γεώργιος ο Λέσβιος, ο εφευρέτης του Λεσβίου συστήµατος. Εν τη «Εισαγωγή εις το θεωρητικόν και πρακτικόν της µουσικής τέχνης» (1840), ο Λέσβιος παρατηρεί ότι οι 3 ιδάσκαλοι «αν δε και είχον την επιθυµίαν να προχωρήσωσι και περαιτέρω κατά τον ζήλον των, δεν ηδυνήθησαν να επεκτείνωσι τα όρια της µεθόδου των περισσότερον από εκείνα, εις τα οποία σήµερον ευρίσκεται. Όθεν [ ] έµεινεν πάλιν το έθνος υστερηµένον εντελεστέρου ή οπωσούν τελειωτέρου συστήµατος µουσικής» (σ. δ ). Τα «όρια της µεθόδου» των 3 διδασκάλων κατά Λέσβιον είναι η αδυναµία των φθόγγων να δεικνύουν ωρισµένον τονικόν ύψος, όπερ συνέβαινεν εν τη αρχαία ελληνική µουσική. Ως γνωστόν, το Λέσβιον σύστηµα τελικώς δεν επεκράτησεν. Εισερχόµεθα τανύν εις το έργον της Μουσικής Επιτροπής του 1881, ήτις διετύπωσε σοβαρωτάτας αντιρρήσεις περί της θεωρίας των 3 ιδασκάλων, εστιάζουσα το ενδιαφέρον αυτής εις το κεφαλαιώδες ζήτηµα των µουσικών διαστηµάτων. Εν τω προλόγω τής «Στοιχειώδους διδασκαλίας της εκκλησιαστικής µουσικής» (1888), η Επιτροπή σηµειεί ότι «το έργον των 3 ιδασκάλων [ ] όσον µέγα και αν υπήρξεν ουδόλως εθεράπευσε την ουσιωδεστέραν των ελλείψεων, εξ ής έπασχε και πάσχει η ανατολική µουσική εν γένει και ιδίως η ηµετέρα εκκλησιαστική. Η έλλειψις αύτη εστίν η απουσία τεχνικού µέσου προς επιστηµονικήν καταµέτρησιν και εξακρίβωσιν των τονιαίων διαστηµάτων. Τα διαστήµατα ταύτα ώρισε µεν ο Χρύσανθος δια της χορδής, αλλ η εργασία αύτη, άλλως τε πολλοίς εσφαλµένη, εστίν ατελής» (σ. 9).Επ ίσης, η επιτροπή απορρίπτει τα σηµεία υφέσεων και διέσεων του Χρυσάνθου, εισάγουσα νέα τοιούτα (σ. 43), άτινα εφαρµόζονται µέχρις της σήµερον. Φοβούµαι ότι επιλείψει µε διηγούµενον ο χρόνος περί πάντων των έργων, των αναφεροµένων εις τας ατελείας τού θεωρητικού έργου των 3 ιδασκάλων. Αλλ επειδή ένιοι µουσικολογούντες ανεφέρθησαν και εις τον Σίµωνα Καρά, όνπερ ενεφάνησαν ως δήθεν «απαλλάσσοντα» τους 3 ιδασκάλους (ιδία εν τω πρωίµω αυτού έργω), δεν θα ηµπορούσα να αποφύγω την αναφοράν εις τας θέσεις αυτού, ως

3 αύται διατυπούνται εν τη «Μεθόδω της ελληνικής µουσικής, Θεωρητικόν», τ. Α (1982). Ήδη εν τω προλόγω του, ο συγγραφεύς σηµειοί ότι οι 3 ιδάσκαλοι «εστράφησαν προς το πρακτικόν µέρος της νέας κατά την γραφήν ψαλτικής τέχνης, χωρίς ν ασχοληθούν µε θεωρητικά ζητήµατα» (σ. α ). Εις τα τελευταία δε, ανευρίσκει σωρείαν σφαλµάτων, ως επί παραδείγµατι το επέχον θέσιν έλξεως διάστηµα των 3 τµηµάτων εν τε τη κλίµακι του πλ. Β (µεταξύ Γα- ι και Νη-Πα) και εν ταις κλίµαξι των ήχων Γ και Εναρµονίου Βαρέως, όπερ διορθοί εις 5,1/2 τµήµατα (το αποκαλούµενον «διατονικόν ηµίτονον»). Ως εκ τούτου, το Εναρµόνιον γένος µετονοµάζει εις «Σκληρόν ιατονικόν» (σ. β ). Υπό το φως της ως άνω (ενδεικτικής µόνον) προϊστορίας του αντιλόγου εις το έργον των 3 ιδασκάλων, η επ εσχάτων ανακίνησις του θέµατος της ανανεώσεως της εκκλησιαστικής ηµών µουσικής παρά τινων µαθητών (α και β γενεάς) του Σίµωνος Καρά δέον να θεωρηθή ως αναµενοµένη, ου µην αλλά και ευπρόσδεκτος. Τα γαρ ανθρώπινα ατελή. Αλλ επειδή περ και τινες µέµφονται το ανανεωτικόν πνεύµα του Καρά, ας µοι επιτραπή η παρατήρησις ότι δεν φρονούν ορθώς, καθ ότι η περίπτωσις Καρά οµοιάζει ( mutates mutandis ) προς αυτήν του πατρός του νέου συστήµατος σηµειογραφίας, Χρυσάνθου του εκ Μαδύτων. Αι οµοιότηται συνοψίζονται κατωτέρω: Α) Τόσον ο Χρύσανθος όσον και ο Καράς ήσαν οι θεωρητικοί νόες του νέου συστήµατος ενός εκάστου. Είναι γνωστόν ότι ο Μαδυτινός κληρικός δεν υπήρξεν ενεργός µουσικός ούτε διεκρίθη επί καλλιφωνία. Παρά ταύτα, συνέλαβε έν σύστηµα γραφής όπερ είναι αµφίβολον εάν τις των ιεροψαλτών ηδύνατο να εφεύρη. Όσον περί του πρακτικού µέρους, ο Χρύσανθος έσχε συνεργάτας εγκρίτους και πείραν έχοντας εις το ψάλλειν. Όθεν ας µη µέµφονται τον Καρά δια την έλλειψιν φωνητικών προσόντων ιδιαιτέρων αξιώσεων, άτινα πάντως προσεπάθει να αναπληρώση δια χορού ιεροψαλτών συγκειµένου εκ διακεκριµµένων µαθητών του. Άλλως τε, δια του συστήµατός του «την πράξιν επίβασιν θεωρίας ανέδειξε», συνωδά τω υµνωδώ. Β) Αµφότεροι ηργάσθησαν κατά µόνας, ο µεν Χρύσανθος κατά τα πρώτα στάδια της διαδόσεως του καινοφανούς συστήµατός του, ο δε Καράς άχρι τέλους. Ο Γεωρ. Παπαδόπουλος (1890, σ. 333) σηµειοί χαρακτηριστικώς ότι καίτοι ο τότε αρχιµανδρίτης Χρύσανθος «διαβληθείς εις τα Πατριαρχεία εξωρίσθη εις την πατρίδα αυτού Μάδυτον», εντούτοις «εδίδασκε την µουσικήν εις πολλούς». Ούτε η εξορία ούτε η ατίµωσις ην υπέστη δεν έκαµψαν το φρόνηµα του Μαδυτινού θεωρητικού, διότι επίστευε εις την ορθότητα του συστήµατός του. Τον αυτόν τρόπον, ο Σίµων Καράς, αυτοεξόριστος ων, εδίδασκε το σύστηµά του «εν όρεσιν (λόφος του Στρέφη), εν σπηλαίοις και εν ταις οπαίς της γης» µηδέποτε καµπτόµενος µηδέ δειλιάζων. Γ) Αµφότεροι αντιµετώπισαν την σθεναράν αντίδρασιν των υποστηρικτών της παλαιάς µεθόδου. Καίτοι τελικώς επετράπη εις τον Χρύσανθον να διδάσκη το σύστηµά του εν τη Γ Πατριαρχική Μουσική Σχολή, οι παλαιοί µουσικοί εθεώρουν το Χρυσανθινόν σύστηµα ως αίρεσιν, και ουκ επείσθησαν παρά τας διαβεβαιώσεις του Χρυσάνθου και την αντιπαραβολήν του νέου συστήµατος προς το παλαιόν, ήτις απέδειξε την ορθότητα της νέας γραφής. Εκτός του προαναφερθέντος Αποστόλου Κώνστα, ο µουσικοδιδάσκαλος Νικηφόρος Ναυτουνιάρης ο Χίος ονοµάζει τον Χρύσανθο «ψευδοπονούντα» και «κλεπτοµεγαλορρηµονούντα» (Χφ 1429, Μονής Βατοπαιδίου, σ. 377). Η υποδοχή που επεφυλάχθη εις τον Καρά δεν απέχει και πολύ

4 από αυτήν του Χρυσάνθου, αφ ού και ο Πελοποννήσιος θεωρητικός απεκλήθη «αιρετικός»! Αλλά και αυτή αύτη η Μεγάλη Εκκλησία εν τη καθ όλου ιστορία αυτής ενεθάρρυνε τον διάλογον περί του ορθοτέρου συστήµατος µουσικής γραφής ως και περί του εµπλουτισµού τού εκάστοτε εν χρήσει τοιούτου. Χαρακτηριστικότερον παράδειγµα θεωρείται έως της σήµερον η άδεια ήτις παρεσχέθη υπό του τότε οικουµενικού πατριάρχου Γρηγορίου Ε (µετέπειτα εθνοµάρτυρος) εις τον εξ Εσπερίας αφιχθέντα Αγάπιον Παλιέρµον, όστις εισηγήθη τον εµπλουτισµόν της βυζαντινής παρασηµαντικής δια της ευρωπαϊκής σηµειογραφίας. Το σύστηµα του Αγαπίου προέβλεπε κυρίως την ανανοηµατοδότησιν των σηµαδοφώνων, ούτως ώστε να αντιστοιχούν προς τα σύµβολα της ευρωπαϊκής µουσικής. Παρά το τολµηρόν της συλλήψεως, «εδόθη µεν προσταγή να διδάσκη εν τω Πατριαρχείω ο Αγάπιος, και να διδάσκονται προς τοις άλλοις και οι οµέστικοι» (Χρύσανθος 1832, σ. LII). Εξ άλλου, η ιστορία της εκκλησιαστικής µουσικής γραφής είναι µία αέναος πορεία προς εξεύρεσιν του αποτελεσµατικοτέρου δυνατού συστήµατος. Μεσούντος του 18 αιώνος, ο Ιωάννης Τραπεζούντιος «µετεχειρίσθη τρόπον του γράφειν, όστις είναι διάφορος του παλαιού και κλίνει εις το εξηγηµατικόν, και εστάθη αυτός η ρίζα του εξηγηµατικού τρόπου» (Χρύσανθος 1832, σ. ΧLΙΧ). Βραδύτερον, Πέτρος ο Πελοποννήσιος «εξηγών τα παλαιά µουσικά µαθήµατα [ ] σχεδόν έφθασε εις το να φέρη τους µουσικούς χαρακτήρας από συµβόλων εις γράµµατα» (Χρύσανθος 1832, σ. L). Η µόνη περίπτωσις εν ή το προτεινόµενον σύστηµα κατεδικάσθη αναφανδόν υπό του Πατριαρχείου παραµένει αυτή του Γεωργίου Λεσβίου, και τούτο ένεκα του ότι ο εφευρέτης αυτού αντικαθίστα τα βυζαντινά σηµαδόφωνα δι ετέρων ιδικής του εµπνεύσεως. Εποµένως, το σύστηµα του Καρά, όπερ εµπλουτίζει την εν χρήσει γραφήν διά σηµείων ανασυροµένων εκ της παλαιοτέρας παραδόσεως, µη αφιστάµενον των παραδοσιακών σηµαδοφώνων, είναι εκ των πλέον συντηρητικών εν τη καθ όλου ιστορία της εξελίξεως της µουσικής γραφής. Πρέπει να γίνη κατανοητόν ότι η εκκλησιαστική µουσική δεν είναι µία στατική τέχνη, αλλ αεί εξελισσοµένη εν τω πλαισίω βεβαίως των εκκλησιαστικών κανόνων και παραδόσεων. Το προοδευτικόν τούτο πνεύµα διέπνεε αείποτε άπαντας του κορυφαίους θεράποντας της ιεράς ταύτης τέχνης, ως διαφαίνεται εν τοις συγγράµµασι αυτών. Εν τη «Εισαγωγή εις το θεωρητικόν και πρακτικόν της εκκλησιαστικής µουσικής» (1821), την πρώτην έντυπον δηµοσίευσιν του νέου συστήµατος, ο Χρύσανθος παραθέτει εν τη προµετωπίδι το ακόλουθον χωρίον εκ του Ισοκράτους «Ευαγόρου» (στίχος 7): «Τας επιδόσεις ορώµεν γιγνοµένας και των τεχνών και των άλλων απάντων, ου δια τους εµµένοντας τοις καθεστώσιν, αλλά δια τους επανορθούντας και τολµώντας αεί τι κινείν των µη καλώς εχόντων». Είναι άρα γε σύµπτωσις το ότι ολίγα έτη βραδύτερον αυτούσιον το ρητόν επανεµφανίζεται εν τω προλόγω του «οξασταρίου» του Ιακώβου (1830), εκδοθέντος επιµελεία του Θεοδώρου Φωκαέως; Βάσει της µεταρρυθµίσεως του Χρυσάνθου και των συν αυτώ, δυνάµεθα ραδίως να κατανοήσωµεν ότι η χρήσις του χωρίου του Ισοκράτους, επιχειρεί να ταυτίση τους «επανορθούντας» και «τολµώντας» µε τους 3 ιδασκάλους, και τους «εµµένοντας τοις καθεστώσιν» µε τους οπαδούς τού παλαιού συστήµατος. Τα δε «µη καλώς έχοντα» φαίνεται ότι αντιπροσωπεύουν τας αντιλήψεις των παλαιών µουσικών περί του ρόλου της σηµειογραφίας, ο οποίος δεν εξηντλείτο εις την µουσικήν

5 καταγραφήν, αλλ ήγγιζε τα όρια του πνευµατικού συµβολισµού, εξ ού και ο στενογραφικός αυτής χαρακτήρ. Εµοί γε δοκεί ότι ακόµη και εάν ο Χρύσανθος επανεµφανίζετο την σήµερον, ήθελε ηγηθεί νέου αγώνος περί της ανανεώσεως της εκκλησιαστικής ηµών µουσικής! Αλλά, δια τί να αποβλέπωµεν εις την µεταφυσικήν, την στιγµήν καθ ήν η ανανέωσις ευρίσκεται προ των οφθαλµών ηµών εν τω προσώπω του Σίµωνος Καρά; Ο κ. Ιωάννης Πλεµµένος διδάσκει Εθνοµουσικολογίαν εν τω Ιονίω Πανεπιστηµίω.

Ο ΣΙΜΩΝ ΚΑΡΑΣ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΣΑΗΛ ΜΙΣΑΗΛΙ ΗΝ: ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΙΑΛΟΓΟΥ

Ο ΣΙΜΩΝ ΚΑΡΑΣ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΣΑΗΛ ΜΙΣΑΗΛΙ ΗΝ: ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΙΑΛΟΓΟΥ Ο ΣΙΜΩΝ ΚΑΡΑΣ ΑΠΑΝΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΣΑΗΛ ΜΙΣΑΗΛΙ ΗΝ: ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΙΣ ΕΝΟΣ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΙΑΛΟΓΟΥ Αλλόκοτος ο τίτλος, θα είπη τις αναγινώσκων ότι ο Καράς, ζήσας κατά τον 20όν αιώνα, απαντά εις τον Μισαηλίδην,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΧΟΡΕΥΜΑ. Κώστα & Τάσου Φωτόπουλου, µουσικών, ερευνητών. Η παλαιά βυζαντινή µουσική γραφή, η λεγόµενη σηµειογραφία ή

ΤΟ ΧΟΡΕΥΜΑ. Κώστα & Τάσου Φωτόπουλου, µουσικών, ερευνητών. Η παλαιά βυζαντινή µουσική γραφή, η λεγόµενη σηµειογραφία ή 1 ΤΟ ΧΟΡΕΥΜΑ ΟΜΙΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ Κώστα & Τάσου Φωτόπουλου, µουσικών, ερευνητών Η παλαιά βυζαντινή µουσική γραφή, η λεγόµενη σηµειογραφία ή παρασηµαντική 1, από τον ΙΒ αιώνα περίπου 2 µέχρι το 1814

Διαβάστε περισσότερα

Η ενότητα της Εκκλησίας. Από: Στ. Παπαδόπουλος, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τ. 2, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήναι 1999.

Η ενότητα της Εκκλησίας. Από: Στ. Παπαδόπουλος, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τ. 2, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήναι 1999. Στυλιανός Παπαδόπουλος Η ενότητα της Εκκλησίας Από: Στ. Παπαδόπουλος, Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τ. 2, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήναι 1999. Η Εκκλησία, εφόσον είναι σώμα Χριστού, που σκοπό έχει την

Διαβάστε περισσότερα

Ορθοδοξία και Ρωμαιοκαθολικισμός (Παπισμός) - Κύριαι Διαφοραί. (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους) alopsis

Ορθοδοξία και Ρωμαιοκαθολικισμός (Παπισμός) - Κύριαι Διαφοραί. (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους) alopsis Ορθοδοξία και Ρωμαιοκαθολικισμός (Παπισμός) - Κύριαι Διαφοραί. (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους) alopsis Σήμερα, αντί άλλου σχολίου, με αφορμή την επίσκεψη του

Διαβάστε περισσότερα

Μέρος Στ. (500) Ευεργέτες Σιάτιστας

Μέρος Στ. (500) Ευεργέτες Σιάτιστας Α Μέρος Στ (500) Ευεργέτες Σιάτιστας 01. Γεώργιος Ρούσης ρχή κάμνομε από την περιγραφή (παρουσίαση, αφήγηση) της βιογραφίας του Γεωργίου Ρούση, γιατί αυτός είναι όχι μονάχα μια εξέχουσα προσωπικότητα,

Διαβάστε περισσότερα

Ποια γνώση έχει πιο μεγάλη αξία; «Η γνώση για τον δάσκαλο της σχολικής μας τάξης, κύριε!»

Ποια γνώση έχει πιο μεγάλη αξία; «Η γνώση για τον δάσκαλο της σχολικής μας τάξης, κύριε!» Ποια γνώση έχει πιο μεγάλη αξία; «Η γνώση για τον δάσκαλο της σχολικής μας τάξης, κύριε!» Δρ. Λεωνίδας Χ. Μπόμπας Συγκριτικός της Εκπαίδευσης Δ/ντής Σπουδών «Νέα Εκπαιδευτήρια-Γ. Μαλλιάρα» Προλογικές διασαφηνίσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ. Εισαγωγή

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ. Εισαγωγή ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΚΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ Συντοµη παρουσίαση από τον Υποναύαρχο ε.α Σωτήριο Γεωργιάδη Π.Ν. της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας Εισαγωγή Οι Έλληνες

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΣΤ' ΚΑΙ Η ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΟΣΧΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΣΙΟ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΣΤ' ΚΑΙ Η ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΟΣΧΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΣΙΟ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΜΩΝΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΣΤ' ΚΑΙ Η ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΟΣΧΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΣΙΟ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ I. ΕΝΑΣ ΑΘΗΣΑΥΡΙΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1836-1846 Ή πρώτη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. {ανθρωπος γάρ γ~η [εστι πάσχουσα. Πρόλογος Λεξιλογίων 138 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 1 ΛΕΞΙΛΟΓΙΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. {ανθρωπος γάρ γ~η [εστι πάσχουσα. Πρόλογος Λεξιλογίων 138 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 1 ΛΕΞΙΛΟΓΙΑ {ανθρωπος γάρ γ~η [εστι πάσχουσα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 1 ΛΕΞΙΛΟΓΙΑ Πρόλογος Λεξιλογίων 138 ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΚΛΗΜΗ 139 ΚΩ ΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ 183 ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΩΝ 185 ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΞΕΛΙΞΙΣ Ἤ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;»

«ΕΞΕΛΙΞΙΣ Ἤ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;» - 1 - Ἐπισκόπου Σεραφείμ Μητροπολίτου Πειραιῶς «ΕΞΕΛΙΞΙΣ Ἤ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;» «ΤΥΧΑΙΟΤΗΣ Ἤ ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ;» «ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ Ἤ ΑΠΕΡΙΝΟΗΤΟΣ ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ;» Δίδεται τό δικαίωμα τῆς ἀναπαραγωγῆς ἤ δημοσιεύσεως

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΥΠΑΤΟΥ ΑΡΜΟΣΤΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ σύμφωνα με τη Σύμβαση του 1951 και το Πρωτόκολλο

Διαβάστε περισσότερα

Τι ακριβώς υποστηρίζει ο φιλελευθερισµός Η µεγάλη παρεξήγηση εις ότι αφορά τις φιλελεύθερες ιδέες πρέπει να διαλυθεί εξ υπαρχής: Ο φιλελευθερισµός

Τι ακριβώς υποστηρίζει ο φιλελευθερισµός Η µεγάλη παρεξήγηση εις ότι αφορά τις φιλελεύθερες ιδέες πρέπει να διαλυθεί εξ υπαρχής: Ο φιλελευθερισµός Τι ακριβώς υποστηρίζει ο φιλελευθερισµός Η µεγάλη παρεξήγηση εις ότι αφορά τις φιλελεύθερες ιδέες πρέπει να διαλυθεί εξ υπαρχής: Ο φιλελευθερισµός δεν υποστηρίζει τον ατοµικισµό αλλά το άτοµο, δεν υποστηρίζει

Διαβάστε περισσότερα

«Εἰς τήν Πόλιν ἡ ψαλτική τέχνη»

«Εἰς τήν Πόλιν ἡ ψαλτική τέχνη» IΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΕΡΚΩΝ «Εἰς τήν Πόλιν ἡ ψαλτική τέχνη» «Ἡ μεταρρυθμιστική αὕτη ἀπόπειρα τοῦ ἔτους 2014 ἐπέτυχεν ἀκριβῶς διότι, κινουμένη ἐν τῇ ὑπό τῶν Πατέρων ὑποδεικνυομένη μέσῃ ὁδῷ, συνεδύαζεν ἁρμονικώς

Διαβάστε περισσότερα

Δηµοσθένης. Ὀλυνθιακοί. Μετάφραση-Σχόλια Νικ. Σ. Γκινόπουλος ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δηµοσθένης. Ὀλυνθιακοί. Μετάφραση-Σχόλια Νικ. Σ. Γκινόπουλος ΠΡΟΛΟΓΟΣ Δηµοσθένης Ὀλυνθιακοί Μετάφραση-Σχόλια Νικ. Σ. Γκινόπουλος ΠΡΟΛΟΓΟΣ Οι Ολυνθιακοί είνε τρεις λόγοι του ηµοσθένους τρεις εκ των αρίστων του δαιµονίου ρήτορος και των κλασσικών εν γένει λόγων ωνοµάσθησαν

Διαβάστε περισσότερα

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ. * Του

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ. * Του Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ. * Του Cπυρίδωνος Β. Cτολίγκα Θεολόγου Κοινωνιολόγου (Τh.M) τ.πολιτικού Τμήματος Νομικής Σχολής -Αθηνών.

Διαβάστε περισσότερα

ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΣΕΡΡΑΙ - ΓΕΥΓΕΛΗ Οί σύλλογοι των ελληνικών κοινοτήτων έν Μακεδονία άποτελούν σπουδαΐον καί

Διαβάστε περισσότερα

Η φύση της πραγµατικότητος

Η φύση της πραγµατικότητος Η φύση της πραγµατικότητος Γ. Κοντόπουλος Προλεγόµενα Ακούσαµε προ ολίγου τα πεπραγµένα της Ακαδηµίας κατά το έτος 2011. Εγώ θα ήθελα µόνο να τονίσω ότι µία από τις σηµαντικότερες δραστηριότητες της Ακαδηµίας

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤH*

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤH* Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤH* Όταν ο Παπαδιαμάντης κάνει την εμφάνισή του στη λογοτεχνία, περίπου πενήντα χρόνια μετά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, η πορεία αυτού που επικράτησε να ονομάζεται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΜΥΚΗΝΕΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΜΥΚΗΝΕΣ Κοσµάς Τουλούµης ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΜΥΚΗΝΕΣ Σε όλη τη διάρκεια του 19 ου αιώνα και, κυρίως, µετά τις ανακαλύψεις και τις ερµηνείες του Ερρίκου Σλήµαν το 1876, οι Μυκήνες γνώρισαν ηµέρες µεγαλείου και δόξας.

Διαβάστε περισσότερα

Επιμέλεια: Μ. Τσαπόγας, ΔρΝ Ειδικός Επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη

Επιμέλεια: Μ. Τσαπόγας, ΔρΝ Ειδικός Επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ Επιμέλεια: Μ. Τσαπόγας, ΔρΝ Ειδικός Επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη ΕΣΔΑ άρθρο 8, Διεθνής Σύμβ. Καθεστ. Προσφ. (ν.δ. 3989/59) άρθρο 25.1, Διεθνές Σύμφ. Οικ. Κοιν. Μορφ. Δικαιωμ.

Διαβάστε περισσότερα

Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών Οι διάλογοι χωρίς προσωπείον του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών Είναι κοινή διαπίστωση, ότι οι Διάλογοι, διαχριστιανικοί και διαθρησκειακοί, γίνονται στις ημέρες

Διαβάστε περισσότερα

ISBN: 978-960-9558-08-2

ISBN: 978-960-9558-08-2 Πρώτης έκδοσης: Φιλολογικός Σύλλογος «Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ» Χανιά - Οκτώβριος 2011 Επιµέλεια κειµένων: Νικόλαος Εµµ. Τζιράκης Σελιδοποίηση: Mαρία Καλαϊτζάκη Εκτύπωση: ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ Α.Ε., Μουρνιές Χανίων ISBN: 978-960-9558-08-2

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΜΑ" Ο ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ - ΤΕΚΝΩΝ " ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΜΑ Ο ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ - ΤΕΚΝΩΝ  ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΘΕΜΑ" Ο ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ - ΤΕΚΝΩΝ " ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ υπεύθυνος καθηγητής:ανδρ. ηµητρόπουλος Ελπινίκη Κωστάκι (Α.Μ. 4845) ΑΘΗΝΑ1998

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε. ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΕΤΟΣ: 2008 2009 ΜΑΘΗΜΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Θ Ε Μ Α Ο ΟΡΚΟΣ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Κος ΑΝ ΡΕΑΣ ΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε. ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΕΤΟΣ: 2008 2009 ΜΑΘΗΜΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Θ Ε Μ Α Ο ΟΡΚΟΣ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Κος ΑΝ ΡΕΑΣ ΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε. ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΕΤΟΣ: 2008 2009 ΜΑΘΗΜΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Θ Ε Μ Α Ο ΟΡΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Κος ΑΝ ΡΕΑΣ ΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΖΑΦΕΙΡΗ ΣΟΦΙΑ Α.Μ.: 1340200700604 ΕΞΑΜΗΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Εyθυμίου Τρικαμηνa. Iερομονάχου

Εyθυμίου Τρικαμηνa. Iερομονάχου Εyθυμίου Τρικαμηνa Iερομονάχου Ἡ Διαχρονικὴ Συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων γιὰ τὸ Ὑποχρεωτικὸ τοῦ 15 ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου περὶ Διακοπῆς Μνημονεύσεως Ἐπισκόπου Κηρύσσοντος ἐπ Ἐκκλησίας Αἵρεσιν

Διαβάστε περισσότερα

Το Φυσικό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα. Επιμέλεια Ευάγγελος Ι. Μανωλάς

Το Φυσικό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα. Επιμέλεια Ευάγγελος Ι. Μανωλάς Το Φυσικό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα Επιμέλεια Ευάγγελος Ι. Μανωλάς Το Φυσικό Περιβάλλον στην Αρχαία Ελλάδα Έκδοση Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Δημοκρίτειου

Διαβάστε περισσότερα

Η ΜΕΘΟΔΟΣ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ: Προς μία ερμηνεία του πλατωνικού εὖ πράττειν

Η ΜΕΘΟΔΟΣ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ: Προς μία ερμηνεία του πλατωνικού εὖ πράττειν Η ΜΕΘΟΔΟΣ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ: Προς μία ερμηνεία του πλατωνικού εὖ πράττειν ΓΙΑΝΝΗ ΑΛΤΑΝΔΡΑΣΟ Α.Μ.: 10 ΒΕΡΟΛΙΝΟ 2012 1 ΕΤΦΑΡΙΣΙΕ ΚΑΙ ΜΝΕΙΕ Οφείλω να ευχαριστήσω τον γιατρό μου, Ανδρέα Πολυχρονόπουλο,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Φιλολόγου Επιθεωρητού Μέσης Εκπαιδεύσεως Ο ΛΑΟΓΡΑΦΟΣ ΔΡ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Π. ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ

ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Φιλολόγου Επιθεωρητού Μέσης Εκπαιδεύσεως Ο ΛΑΟΓΡΑΦΟΣ ΔΡ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Π. ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΣΤ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Φιλολόγου Επιθεωρητού Μέσης Εκπαιδεύσεως Ο ΛΑΟΓΡΑΦΟΣ ΔΡ ΚΥΡΙΑΚΟΣ Π. ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΑΤΥΠΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΣ» (Αρ. 167 168) ΛΕΥΚΩΣΙΑ - 1974 1 Ο ΛΑΟΓΡΑΦΟΣ ΔΡ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία µου στην Ορθοδοξία

Η πορεία µου στην Ορθοδοξία Η πορεία µου στην Ορθοδοξία ΠΛΑΚΙ ΑΣ DESEILLE Μετάφραση: Συµεών Κούτσας Εκδόσεις Ακρίτας Περιεχόµενα ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ - ΣΤΑΘΜΟΙ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΟΣ ΠΡΩΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ 1. ΣΙΣΤΕΡΣΙΑΝΗ ΖΩΗ (1942-1966) ΤΟ ΑΒΒΑΕΙΟ

Διαβάστε περισσότερα

Λεπτοµερε ς προ γραµµα των επακολουθω ν εργασιω ν σχετικα µε τους στο χους των συστηµα των εκπαι δευσης και κατα ρτισης στην Ευρω πη ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Λεπτοµερε ς προ γραµµα των επακολουθω ν εργασιω ν σχετικα µε τους στο χους των συστηµα των εκπαι δευσης και κατα ρτισης στην Ευρω πη ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 14.6.2002 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 142/1 I (Ανακοινώσεις) ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Λεπτοµερές πρόγραµµα των επακολουθών εργασιών σχετικά µε τους στόχους των συστηµάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης

Διαβάστε περισσότερα