Θάνατος πα~ ις [εστι παίζων, πεσσεύων.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Θάνατος πα~ ις [εστι παίζων, πεσσεύων."

Transcript

1

2 Θάνατος πα~ ις [εστι παίζων, πεσσεύων. 2012

3 ΤΟ ΤΕΛΟΣ Μόλις συµπλήρωσα και την τελευταία σελίδα. Εν γνώσει του κινδύνου, βέβαια. Όλες οι τελευταίες σελίδες γράφονται µε µεγάλο κίνδυνο γιατί πρέπει να δεχτείς ότι η ωραία αυτή ι- στορία τελείωσε εδώ, ότι κάθε ενέργειά της λειτούργησε α- ποκαλυπτικά, ότι τώρα δεν είσαι όπως όταν άρχισες το βιβλίο, και ότι για ένα διάστηµα θα µπορείς να κοιµάσαι χωρίς εφιάλτες και υπνωτικά χάπια. Ο κίνδυνος είναι να έχεις κάνει λάθος στη συνταγή και τα συµπτώµατα να εµφανιστούν σε λίγο, εντονότερα Τέλος πάντων η τελευταία σελίδα γράφτηκε, την έβαλα κι αυτήν επάνω στο σωρό. Μένει να σχεδιάσω το εξώφυλλο, άλλη µεγάλη περιπέτεια κι αυτή, το χρώµα, η θέση και τα γράµµατα του τίτλου, ο κολοφώνας και τα αυτιά που δεν προδίδουν το περιεχόµενο τα σκληρά εξώφυλλα το ευνουχίζουν. Το βιβλίο βγήκε µεγάλο. Τετρακόσιες περίπου σελίδες. Το κοιτάζω πάνω στο γραφείο. Φαίνεται όµορφο σαν δέµα. Το γυρίζω απ την καλή η πρώτη του σελίδα. Από πού άρχισε και πού τελείωσε. Και τι καιρός ανάµεσά τους. Πόσες δη- µιουργίες σχέσεων, πόσες αποκαλύψεις γεγονότων, πόσες διαγραφές ιδεών, σχέσεων προσώπων και πραγµάτων

4

5 Πέρασε ήδη ένας χρόνος µε άλλες αναζητήσεις κι έρωτες, ώστε να µη θυµάµαι πια τίποτα. Και τώρα που ξανάναψε το τζάκι, η λυδία πάντα λίθος: η δοκιµασία της πυράς. Ένα βιβλίο έχει ενδιαφέρον µόνο όσο γράφεται. Και όχι για αυτά που αναφέρονται αλλά για αυτά που συµβαίνουν ενόσω αυτά αναφέρονται. Το κείµενο είναι το αποτύπωµα που µένει. Και η δύναµή του ελέγχεται από το αν µπορεί να αναπαραγάγει όχι τα αισθήµατα ή τα νοήµατα αλλά τα ίδια τα γεγονότα, και συνεπώς να δηµιουργήσει καινούργια αισθή- µατα και νοήµατα και γεγονότα. Η διαδικασία είναι γνωστή. Κάθισα στο χαµηλό σκαµνί µπροστά στο αναµµένο τζάκι. Σε µια καρέκλα αριστερά έβαλα το δέµα, πήρα το πρώτο επεισόδιο, το διάβασα όπως πάντα, δύο φορές τη µία µέσα µου την άλλη φωναχτά και περίµενα. Πέρασε ένα τέταρτο, πέρασαν είκοσι λεπτά και δεν συνέβη απολύτως τίποτα. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Το έριξα λοιπόν στη φωτιά. Πήρα µετά το δεύτερο επεισόδιο, το διάβασα κι αυτό, περίµενα, εδώ ακούστηκαν κάτι ψίθυροι, οπότε άρχισε η συνηθισµένη δουλειά µε το µπλάνκο: σβήνεις λέξεις, αράδες, παραγράφους ολόκληρες και ό,τι µείνει, ο ψίθυρος (έστω και λίγες λέξεις) το απιθώνεις σε µια καρέκλα δεξιά. Πολύ αργά σταµάτησα, κατάκοπος. Καµένες σελίδες τριάντα.

6

7 Μετατίθεσαι, µου είπαν, και µου έδωσαν το φύλλο οδοιπορίας. Ε, καλά, δεν είναι η πρώτη φορά. Ανοίγεις το σάκο, τον φέρνεις στην άκρη του τραπεζιού, σέρνεις µε την παλάµη ό,τι υπάρχει επάνω και τα ρίχνεις µέσα, µαζί και τα ονόµατα, τις χειρονοµίες, τα αταχυδρόµητα γράµµατα, τις υπογλώσσιες λέξεις, τις διαγραµµένες σηµειώσεις κ.ά., έπειτα κρεµάς το σάκο στον ώµο και ξεκινάς, Γνωστά πράγµατα. Τώρα ο ουρανός έχει ξανοίξει, µπορείς να διακρίνεις πού είναι η λαβή και πού η ανοιχτή παλάµη, πού είναι το άρβυλο και πού το γυµνό πόδι, το µονοπάτι υπάρχει, δεν έχει ακόµη χορταριάσει. Κι όπως κατέβαινα το πόδι µου πιάστηκε σε µια νάϋλον κάλτσα (δηλαδή ό,τι είχε µείνει από αυτή), δίπλα σε µια µισοκαµένη σελίδα του Μανιφέστου. Μία ή- ταν, καµιά δεν ήταν. Συµβαίνουν αυτά, µη σας απασχολεί. Στη µέση της πλαγιάς σταµάτησα να ξεκουραστώ. Στη µεγάλη καρυδιά (δυο ανθρώπινες αγκαλιές) α- κριβώς εκεί που είχα κάποτε σταµατήσει όταν ανέβαινα λαχανιασµένος, µε τον κόκκινο ιδρώτα να στάζει από το µέτωπο. Είχα τότε ξαπλώσει ανάσκελα και κοιτάζοντας τα κλαδιά και τα φύλλα θυµήθηκα την εικόνα του παραθύρου µου στον κήπο, την Αγγε- [11]

8 λική µε δεµένο κότσο τα µαλλιά να ποτίζει (κι έπειτα όταν ήρθε ο καιρός και γλίτωσε και έφυγε στην άκρη του κήπου και φύτρωσε και µεγάλωσε πάντοτε απαστράπτουσα, µόνο µε το αρχικό της πια πεζό), και πιο κοντά, κάτω απ το πρεβάζι, τη άφνη, τη µελαχρινή κοπέλα, που πολύ την πίκρανα κι έχασε τ άρωµά της και λέπτυνε, και τώρα ακουµπά δειλά στο τζάµι. Έ- µενε στο συρτάρι µου, για χρόνια πολλά, ένα φύλλο ξερό και από τις δυο. Το µονοπάτι εξακολουθούσε να κατεβαίνει, µέχρι το εγκαταλειµµένο χωριό. Τα σπίτια άδεια, οι πόρτες και τα παράθυρα µισάνοιχτα, ακουγόταν µόνο το νερό της πηγής που σιγοψιθύριζε στ αυλάκι. Κάθισα σ ένα πεζούλι και έγραψα το γράµµα. Είχα πολλά χρόνια να γράψω γράµµα και δυσκολευόµουνα Άλλωστε τι να γράψω;. Πού πήγαν όλοι αυτοί; Ποιος συντηρεί αχορτάριαστο το µονοπάτι; Ποιος πίνει απ το νερό της πηγής; Ποιος σκουπίζει µε την αφάνα το χώµα της σκηνής; Ποιος του έκλεισε τα γυάλινα µάτια; Πολλά, πάρα πολλά. Εντέλει έγραψα µόνο δύο λέξεις: «Σε φιλώ», δίπλωσα το χαρτί και το έβαλα στο φάκελο. Όνοµα; ιεύθυνση; ε βαριέσαι Πριν φύγω χτύπησα τρεις φορές την καµπάνα µήπως και σηκωθεί κάποιος Ανάµεσα σε δυο βουνά υπάρχει πάντα µια βαθιά χα- [12]

9 ράδρα. Μέσα στη χαράδρα κυλά πάντα ένα ποτάµι. Όπου το ποτάµι είναι πλατύ δεν υπάρχει ελπίδα είχε πει ο Κόλιας. Όπου το ποτάµι γίνεται στενό και α- πειλητικά ορµητικό έχεις ένα επιχείρηµα. Αναβαίνει ο ένας στον ώµο του άλλου, και µε το ένα το δύο το τρία, γέρνετε µπροστά και εσύ που είσαι ο πιο πάνω, στην κορυφή, βρίσκεσαι στην απέναντι όχθη. Οι ενδιάµεσοι, εις δικαίαν µνήµην. [13]

10 Έφτασα στη µικρή πόλη απόγευµα καλοκαιριού. Άφησα σ ένα δωµάτιο ξενοδοχείου το σακίδιό µου τα σουρωµένα φρύδια και τα σφιγµένα δάχτυλα και βγήκα στην πλατεία να ξανασάνω. Η πλατεία ήταν ίδια µε όλες τις άλλες. Άνθρωποι νέοι, που τρέφονταν µε ληγµένες κονσέρβες ονείρων, περπατούσαν πάνω κάτω, άλλοι κάθονταν σε τραπεζάκια και ρουφούσαν κάθε τόσο από καλαµάκια τον άδειο τους χρόνο, άλλοι έψαχναν στα πεζοδρόµια για λίγης ώρας κάλπικο έρωτα. Είχε πια σκοτεινιάσει όταν κάθισα στη ζεστή άµµο της έρηµης ακρογιαλιάς και παρακολουθούσα το µισοφωτισµένο νερό της θάλασσας, άπνοο πια από τον ολοήµερο οργασµό, να πηγαινόρχεται αργά, γλύφοντας νωχελικά της κόκκους της άµµου, και στον ορίζοντα τον ήλιο,ακόµα αχνιστό, µ ένα σαρδόνιο χα- µόγελο ικανοποίησης για την πυρπόληση της πόλης, να βυθίζεται στη θάλασσα, για άλλα θύµατα σε άλλους τόπους. Ξαφνικά άκουσα κούφια βήµατα στην ξερή άµµο κι αισθάνθηκα πως κάθισε δίπλα µου. εν µπορούσα να την δω ακριβώς στο φεγγαρόφωτο. Είµαι εθελόντρια νοσοκόµα, λέει, στο στρατιωτικό Νοσοκοµείο, νυχτερινή βάρδια, αρχίζω σε λίγο. Εγώ µόλις ήρθα. Θα [35]

11 µείνεις; Όχι φεύγω τα ξηµερώµατα µε το τραίνο. Μου έβγαλε το πηλίκιο, το γύρισε ανάποδα, έβαλε µέσα και το δικό της δίκοχο, τα ακούµπησε δίπλα και τα σκέπασε µε άµµο. Τα χέρια σου είναι µαλακά, λέει. Και τα χείλη της ήταν µαλακά, και ο λαιµός της, και η κοιλιά της, και οι ρόγες της όρθιες. Μείναµε έτσι ξαπλωµένοι, µε το φως των αστεριών να τρεµοπαίζει στο γυµνό της δέρµα, µε της κόκκους της άµµου να ζεσταίνουν την πλάτη µας, τα µπράτσα µας κολληµένα, τα δάχτυλα του ενός µπλεγµένα στα δάχτυλα του άλλου, ν ακούµε κατανυκτικά το υµνητικό ψιθύρισµα του νερού της θάλασσας. Μέχρι που το ρολόι κάποιας κοντινής εκκλησίας χτύπησε µισή. Τότε σηκώθηκε, ντύθηκε, ήρθε δίπλα µου, γονάτισε, µε φίλησε στα µάτια κι έφυγε. [36]

12 Το τραίνο. Εντωµεταξύ το τραίνο ταξιδεύει ακάθεκτο. Το τραίνο δεν κάνει στάσεις αλλά αν τρέξεις µπορείς να το προλάβεις και να πηδήξεις µέσα του. Εγώ που ήµουν εκπαιδευµένος, δεν βρήκα πρόβληµα. Και µάλιστα µε τη φόρα που είχα, συνέχισα το τρέξιµο περνώντας από το ένα βαγόνι στο µπροστινό του. Έπρεπε να φτάσω στο πρώτο, στον οδηγό να του δείξω το φύλλο µε το προσδόκιµο να του πω πού θα κατέβω. Αλλά τα βαγόνια δεν τέλειωναν. Μετά από χρόνια κατάλαβα, κάθισα στη θέση µου σε ένα κουπέ µι άρχισα κι εγώ να προσπαθώ να συντονίσω τους χτύπους της καρδιάς µου µε τους χτύπους των τροχών στις ενώσεις των σιδηροτροχιών, όπως έκαναν και οι άλλοι. Άλλοτε πιο αργά, όταν ήταν α- νήφορος, άλλοτε πιο γρήγορα στον κατήφορο. Μου είπαν πως αν το πετύχεις αυτό, τότε δεν χρειαζόµαστε πια σιδηροτροχιές. Οι πιο παλιοί έλεγαν πως τότε δεν θα χρειαζόµασταν ούτε το τραίνο. Θα ταξιδεύαµε µόνο µε τους χτύπους της καρδιάς. Προς το παρόν προσπαθούµε, κρατώντας και την ενός λεπτού σιγή. Κατά καιρούς πολλοί αρχίζουν και συζητούν για να µη γεράσουν. Με αµοιβαίες βέβαια υποχωρήσεις. Όσοι δεν συζητούν εκ πεποιθήσεως ή διαφωνούν [59]

13 βγαίνουν και κυκλοφορούν στο διάδροµο. Πάνω κάτω. Αιωνίως. Αυτός που κάθεται απέναντί µου δεν ενδιαφέρεται. ιαβάζει ένα χοντρό χρυσόδετο βιβλίο. Κάθε φορά που τελειώνει ένα φύλλο το σκίζει το τσαλακώνει στη χούφτα του χεριού του και το ρίχνει στο καλάθι. Όταν, µετά από καιρό, τα φύλλα τέλειωσαν και έµεινε µόνο µε τα εξώφυλλα, οι άνθρωποι του τραίνου ήρθανε και τον πήραν. Στο παράθυρο βουκολικές σκηνές πηγαίνουν προς τα πίσω. Μαζί και άνθρωποι που µας κουνούν µαντήλια. Ίσως να έχουν δίκιο. Την πρώτη φορά που πέρασα από την τρίτη θέση, µε τους πάγκους δεξιά και αριστερά, το παιδάκι έπαιζε σούρνοντας στο πάτωµα ένα πλαστικό αυτοκινητάκι και η µάνα του τού φώναζε κάθε τόσο µην αποµακρύνεσαι. Τη δεύτερη φορά, µάνα δεν υπήρχε, το παιδάκι είχε γίνει άντρας, καθόταν στον πάγκο και συζητούσε µε τους άλλους για τις προοπτικές και το µέλλον του τραίνου. Την τρίτη φορά, το παιδάκι ήταν ένας σιωπηλός γέρος, µε το αριστερό του χέρι να στηρίζεται σ ένα µπαστούνι και το δεξί να κρέµεται κατακόρυφα µετρώντας τις χάντρες ενός κοµπολογιού. Πάγκοι πια δεν υπήρχαν, είχαν αντικατασταθεί [60]

14 µε δίδυµα καθίσµατα, το ένα πίσω από το άλλο σε δύο σειρές, µία δεξιά και µία αριστερά. Έτσι οι άνθρωποι δεν ταξίδευαν πια στο πλάι αλλά κατά µέτωπον. Στο διάδροµο δεν επιτρεπόταν να παίζουν παιδιά γιατί εµπόδιζαν τις διαδηλώσεις. Όταν γύρισα στο κουπέ µου και τα διηγήθηκα, η γηραιά κυρία µε τις στηθοσακούλες είπε «αµ εγώ τα υποψιαζόµουνα αυτά», η κοπέλα που καθόταν στα γόνατα του φίλου της και του ρούφαγε το στόµα σταµάτησα για µια στιγµή είπε «ε, και λοιπόν;» και µετά συνέχισε. Μόνο ένας δάκρυσε. Εντωµεταξύ το τραίνο ταξιδεύει. Μερικοί αντιστέκονται, άλλοι πηδούν έξω οικειοθελώς. Τους εγγράφουµε στις δέλτους και τους τιµούµε κάθε τόσο. Αφήσαµε το «Αλληλούια» για κείνους που επικαλούνται το παρελθόν. [61]

15

16 Μου την έδειξε αλλά δεν τολµούσε: µία µυστική καταπακτή στο δάπεδο του τραίνου απ όπου βγαίνεις στον άλλο κόσµο, αρραγής. [66]

17

18 Ξαφνικά άκουσα φασαρία στο διάδροµο και κάποιος χτύπησε δυνατά την πόρτα του διαµερίσµατός µου «τρέξτε τρέξτε είναι ανάγκη». Άνοιξα να δω τι συµβαίνει. Οι περισσότερες πόρτες και των άλλων διαµερισµάτων ήταν ανοιχτές, οι έ- νοικοι, άλλοι σκυµµένοι άλλοι έξω, κοίταζαν προς την πόρτα του διπλανού µου διαµερίσµατος που ήταν κι αυτή ανοιχτή µε ένα πλήθος να στριµώχνεται στο άνοιγµα και να κοιτάζει µέσα. Κάποιος µε έπιασε απ το µανίκι «ελάτε γρήγορα» και µ έσουρε στην πόρτα το πλήθος άνοιξε διάδροµο «να τη» µου λέει. Στο µακρύ τραπέζι ήταν στρωµένο ένα άσπρο κεντητό τραπεζοµάντηλο. Στη µια κεφαλή τού τραπεζιού το ένα σερβίτσιο στην άλλη το άλλο, µε τα πιάτα το βαθύ και το ρηχό και όλα τα µαχαιροπήρουνα για τη σούπα, το κυρίως φαγητό, το φρούτο το γλυκό. Τα ποτήρια κρυστάλλινα τα δυο κεριά αναµµένα. Μπροστά στο ένα σερβίτσιο καθόταν µια νέα γυναίκα, ά- γνωστη σε µένα, µε την πλάτη στο ερεισίνωτο, τα χέρια σταυρωµένα στα πόδια, ακίνητη να κοιτάζει στην άλλη άκρη του τραπεζιού την άδεια καρέκλα. «Προς θεού» µου είπαν και µ έσπρωξαν από την πλάτη µέσα στο δωµάτιο. ίστασα λίγο, έπειτα την πλησίασα, την ακούµπησα, ήταν ακόµη ζεστή. Άρχισα να της µιλώ προσπαθώντας να την πείσω. εν κουνήθηκε, τα βλέφαρά της µάρµαρο, το βλέµµα της καθηλωµένο στην απέναντι καρέκλα. Πήγα πίσω [71]

19 από την καρέκλα της και προσπάθησα να την σηκώσω. Αδύνατον, σαν να ζύγιζε έναν τόνο. Γύρισα προς την πόρτα που περίµενε το πλήθος και σήκωσα τους ώµους. Μου έκαναν νόηµα να επιµείνω. Τότε µου ήρθε η ιδέα. Πήγα στην απέναντι µεριά του τραπεζιού και κάθισα στην καρέκλα. Αυτό ήταν. Τα µάτια της ξαφνικά φωτίστηκαν, ανοιγόκλεισαν, το άσπρο δέρµα της ρόδισε, πετάχτηκε όρθια έτρεξε δίπλα µου, µού άνοιξε την πετσέτα και την έβαλε στα πόδια µου, «αµέσως» µου είπε και ε- ξαφανίστηκε στο διάδροµο του διαµερίσµατος. Στην πόρτα οι άνθρωποι χαµογέλασαν, έδιναν τα χέρια, ένα νεαρό ζευγάρι αγκαλιάστηκε σφιχτά. Σε λίγο ε- κείνη γύρισε κρατώντας την πορσελάνινη σουπιέρα. Την έβαλε στη µέση του τραπεζιού παραµερίζοντας το µακρύ χασαποµάχαιρο πήρε το πιάτο µου το γέ- µισε «όπως σου αρέσει µε λεµονάκι µπόλικο» µου είπε, έβαλε και στο δικό της πιάτο και κάθισε απέναντι. Άρχισα να τρώω, η ψαρόσουπα ήταν θαυµάσια. Με κοίταζε µε στοργή «δεν έβαλα µαϊντανό» µου είπε. Πράγµατι δεν µπορούσα να αντέξω τον µαϊντανό, µου έφερνε αλλεργία. Έβαλα στο ποτήρι µου λίγο κρασί και δοκίµασα ήταν µπρούσκο αυτό που πίνω. «Ναι» της λέω «αλλά το φρυγανισµένο ψωµί;». «Αχ η ανόητη, και το έχω έτοιµο». Πετάχτηκε µέσα και το έφερε. Τυλιγµένο, ζεστό. Μόλις τελείωσα τη σούπα άλλαξε τα πιάτα και έφερε την πιατέλα µε το ψά- [72]

20 ρι. Με σερβίρισε και περίµενε. «Ξέρεις καλά» της είπα «πως δεν τρώω το βραστό ψάρι σκέτο». Χτύπησε µε την παλάµη το µέτωπό της «είµαι ηλίθια» είπε, έτρεξε πάλι µέσα και γύρισε µε την µαγιονέζα. Περίµενα να καθίσει στη θέση της για να αρχίσω. εν κάθισε, στεκόταν όρθια δίπλα µου και µε κοίταζε. Σκασίλα µου. Σκέπασα το ψάρι µε µαγιονέζα και άρχισα να τρώω. Ήταν κι αυτό θαυµάσιο. Το είχε γαρνίρει, όπως πάντα, µε βραστές πατάτες καρότα και σέλινο. «Σ αρέσει;» µου είπε. «Ναι» της απάντησα. Μου έβαλε στο ποτήρι κι άλλο κρασί, έφερε πιο κοντά µου την τυριέρα και πισωπατώντας σιγά σιγά έ- φτασε στην πόρτα, κάτι ψιθύρισε στους άλλους, τους έσπρωξε έξω ελαφρά, βγήκε κι αυτή κι έκλεισε, αθόρυβα την πόρτα. [73]

21

22 Τις επόµενες σελίδες τις διάβασα πολλές φορές, τις πήρα µαζί µου και στο κρεβάτι, αλλά δεν µπόρεσα να καταλήξω. Έλεγαν πως όταν αυτή έκλεισε την πόρτα, άρχισαν όλοι έξω να συζητούν µεταξύ τους χαµηλόφωνα, τους είπε ότι το ψάρι δεν έχει σηµασία µπορεί να ήταν και κρέας, ο άλλος είπε βεβαίως το ψάρι έχει σηµασία, το κρέας βγήκε πολύ µετά, η Αντιγόνη βεβαίωσε πως εκείνη δεν είχε µαγειρέψει τίποτα, και άλλα. Σε ένα µόνο συµφώνησαν πριν διαλυθούν για τα διαµερίσµατά τους. Πως πρέπει να επιστρέψουν για το χασαποµάχαιρο.

23

24 Tην Αδριάνη την γνώρισα σε µια υπαίθρια καφετέρια. Αύγουστος, ζέστη, όλοι είχαν πάει διακοπές, τάχα για να ξεκουραστούν, κι έτσι στην καφετέρια ή- µασταν οι µόνοι πελάτες. Τα τραπεζάκια µας στο πλακόστρωτο αντικριστά, ο ήλιος ήταν ακόµη ψηλά, αλλά οι µεγάλες τέντες µάς προστάτευαν. Ο καφές, και ο δικός µου και ο δικός της, συνοδευόταν από ένα µπολ µε ένα µικρό κοµµάτι κέικ, προσφορά, για διαφήµιση, της καφετέριας. Αµέσως µόλις έφυγε το γκαρσόνι, ένα περιστέρι, από αυτά που περπατούσαν τριγύρω, πήδηξε πάνω στο τραπέζι µου. Ήταν µικρό, στητό, µε ένα γλυκό γκρίζο φτέρω- µα που γυάλιζε από καθαριότητα λες και µόλις το είχαν πλύνει και δυο µαύρες χαντρίτσες για µάτια που καθώς γύριζε συνεχώς, υψωµένο και περήφανο το κεφάλι του σε κοιτούσαν πότε η µία πότε η άλλη. ίσταζα να πάρω το ποτήρι µε τον καφέ µήπως φοβηθεί και φύγει. Αλλά συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Αντί να τροµάξει και να φύγει περπάτησε σταθερά, πλησίασε και τσίµπησε το κέικ. Ε, τότε δεν άντεξα, σήκωσα το άλλο χέρι µου και το έδιωξα. Φεύγοντας όµως από το δικό µου τραπέζι πέταξε και κάθισε στο τραπέζι της Αδριάνης, όπου επαναλήφθηκε η ίδια σκηνή. Όταν το έδιωξε και εκείνη ξανα- [111]

25 γύρισε πάλι σε µένα. Κοιταχτήκαµε, γελάσαµε, εγώ φώναξα το γκαρσόνι και του είπα να πάρει και από τους δυο µας το κέικ. Έτσι άρχισε η σχέση µας. Αυτή είναι η µία εκδοχή. Η άλλη είναι του Νοσοκο- µείου. Ενώ δηλαδή όλοι, καθισµένοι γύρω µου περίµεναν, κοιτάζοντας µια εµένα και µια την οθόνη µε τους χτύπους της καρδιάς, εκείνη µπήκε στο δωµάτιο µε ένα µατσάκι παπαρούνες υπήρχαν τότε πλησίασε και το ακούµπησε στο στήθος µου. Όλοι γύρισαν και την κοίταξαν, τους ήταν άγνωστη, τους κοίταξε κι εκείνη, της ήταν άγνωστοι, έπειτα κοίταξε εµένα και µου χαµογέλασε. Όπως µου εξήγησε αργότερα, οι παπαρούνες ήταν για έναν φίλο της που είχαν φέρει την προηγούµενη µέρα, στο ίδιο κρεβάτι έκτακτο και εκείνος περιστατικό µε µια σφαίρα στο στήθος, όπως κι εγώ έµεινε µαζί του µέχρι αργά και σήµερα ήρθε να τον δει, χωρίς να ξέρει ότι είχε πεθάνει τη νύχτα. Και πως µου έµοιαζε σαν δίδυµος αδελφός και αν δεν έβλεπε εκείνους τους ξένους γύρω µου θα νό- µιζε πως ήµουν αυτός. Και ίσως πράγµατι ήµουν. [112]

26 Άλλες δέκα σελίδες που ρίχνονται στη φωτιά µια και δεν συνέβη τίποτα.

27

28 Βρέχει απ το πρωί. Ή, µάλλον, βρέχει καιρό τώρα. Το νερό τρέχει ορµητικό στ αυλάκια, τα ποτάµια στις αρτηρίες µας. Όλα έχουν µουλιάσει έχουν σαπίσει και άντε τώρα να πετάξουν. Γκουχ γκουχ ο ξανθός κατεβαίνει τη σκάλα. Είναι πολύ ξανθός µε δυο ξεθωριασµένες γαλάζιες νυχτερινές χάντρες για µάτια. Όταν βγαίνει στο δρόµο βλέπει ότι ενώ θα έπρεπε να είχε ξηµερώσει είναι ακόµη νύχτα. ηλαδή τα φώτα του δρόµου είναι α- κόµη αναµµένα, ο σκύλος κοιµάται κουλουριασµένος στη ρίζα του δέντρου και ο βοριάς έχει σταµατήσει. Γκουχ γκουχ. Όταν πια αρχίζει να ξηµερώνει ο ξανθός βγάζει τους φακούς επαφής νυχτερινής όρασης και φαίνονται τα ωραία γαλανά του µάτια. Στριµώχνεται και µπαίνει στο λεωφορείο. Σε λίγο θα βάλει τα χέρια του να δουλέψουν για το φαγητό της σηµερινής µέρας. Η µελαχρινή κοπέλα έχει τελειώσει τη νυχτερινή της βάρδια και σε λίγο θα οριζοντιώσει τα πόδια της στο κρεβάτι να ξεκουραστούν. Ο ξανθός και η κοπέλα κάθονται δίπλα, δεν γνωρίζονται, αλλά χαµηλά στο κάθισµα τα δάχτυλα της κοπέλας ακουµπούν τα δάχτυλα του ξανθού και µεταβιβάζουν το ρίγος. [195]

29 Ξαφνικά ο σοβαρός κύριος πετάγεται όρθιος από το κάθισµά του φωνάζοντας εγώ πάντως θα κατέβω, τρέχει στην πόρτα του τραίνου, σπάζει µε τον αγκώνα του το τζαµάκι της εσοχής που γράφει «Σήµα κινδύνου» και κατεβάζει τον µοχλό. Όπως είναι φυσικό, το τραίνο δεν σταµάτησε και ο σοβαρός κύριος γύρισε στη θέση του. [196]

30 Έπειτα τους έβαλαν στη σειρά (όπως είχαν επιλεγεί) τους οδήγησαν στην αίθουσα και τους κάθισαν στις καρέκλες. Η αίθουσα γέµισε. Μετά έφεραν τους άλλους της δεύτερης σειράς και τους κάθισαν στις ίδιες καρέκλες πάνω στους πρώτους, µετά τους τρίτους, τους τέταρτους, µέχρι που εκείνος που βρισκόταν µεταξύ των δύο στην έδρα και έµοιαζε αρχηγός είπε φτάνει. Σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να επιθεωρεί. Όλοι περίµεναν σιωπηλοί κι ακίνητοι. Είπε, εκείνη µε το κασκόλ να έρθει στην πρώτη σειρά, το παιδί δύο θέσεις δεξιά, η κυρία µε την εσάρπα στη θέση της κοπέλας µε το µαγιό, αυτός µε την τραγιάσκα ν αλλάξει µε τον εαυτό του της επόµενης σειράς που φορά ηµίψηλο και αυτός µε τον άλλο ε- αυτό του της τελευταίας σειράς µε τα σπορ παπούτσια, ο ηλικιωµένος µε τον υποκείµενό του, η γηραιά κυρία να ανέβει πρώτη και πολλά άλλα. Η ατµόσφαιρα µεταβαλλόταν συνεχώς, οι σταγόνες κυλούσαν στα τζάµια, έφταναν στις µαρµάρινες ποδιές και χάνονταν στα χαρτοµάντιλα. Αυτός που καθόταν στη δεξιά µεριά της έδρας τραβούσε πόζες. [215]

31 Έπειτα ο αρχηγός κατέβηκε από την έδρα, και άρχισε να περπατά ανάµεσα στις σειρές πίσω του ερχόταν αυτός µε τη γοµολάστιχα. Όσοι κοιτούσαν κάτω δεν λαµβάνονταν υπόψη, το κορίτσι µε το θαλασσινό βλέµµα µπήκε σε παρένθεση και η Αντιγόνη έγινε αντικείµενο. Ανέβηκε στην έδρα και πήρε µια γενική άποψη. Φταίνε τα εγκλητικά, είπε, και διέταξε κάποιες άλλες διορθώσεις. (Ο γηραιός κύριος της τελευταίας σειράς έσκυψε στο αυτί του µπροστινού του και του ψιθύρισε. Εκείνος κούνησε αρνητικά το κεφάλι. Το παιδί που είχε ε- ντωµεταξύ µεγαλώσει- άνοιξε τον χαρτοφύλακα που είχε στα γόνατά του και σηµείωσε την ηµέρα και την ώρα.) Οι πρώτοι χορηγοί που µπήκαν µέσα σούρωσαν τα φρύδια. Έψαξαν ανάµεσα στις σειρές, έσκυψαν κάτω απ τις καρέκλες, έψαξαν ανάµεσα στις στρώσεις, κι έφυγαν για να ξανάρθουν. «Με συγχωρείτε κύριε, µήπως µπορούµε να πυκνώσουµε τις καρέκλες γιατί κάνει ρεύµα». Πράγµατι, τώρα µπορούσαν να σφίξουν τα χέρια. Είχε πια αρχίζει να σκοτεινιάζει και οι µετακινήσεις [216]

32 συνεχίζονταν, όταν ένας έσκυψε στο διπλανό του και άρχισε να του ψιθυρίζει. υο τρεις έκαναν το ίδιο, σε λίγο το σούσουρο απλώθηκε σε όλη την αίθουσα για αρκετή ώρα, έπειτα σηκώθηκαν όλοι όρθιοι και α- πευθυνόµενοι στην έδρα άρχιζαν να φωνάζουν. Ο καθένας έλεγε τα δικά του, σε γενικές πάντως γραµ- µές επικαλούνταν λόγους ιστορικούς και µεταµοντέρνους, θυµήθηκαν τους αγώνες τους αγώνες λόγου και αίµατος, τα πάθη τους τις αλλοιώσεις, τις σιγήσεις τις διαγραφές, το παρελθόν τους πώς από µονοκύτταροι οργανισµοί εξελίχθηκαν σε αφηρηµένες έννοιες, τα µαρτύρια που πέρασαν από τις α- νοησίες του καθενός, και τέλος την απόφασή τους να ρυθµίζουν πια την τύχη τους που ήταν και τύχη ό- λου του κόσµου µόνοι τους. Αφού τελείωσαν τις διαµαρτυρίες, έτσι όπως ήταν όρθιοι, άρχισαν, σιωπηλά, αγνοώντας τις διαµαρτυρίες του αρχηγού, να αλλάζουν τώρα µόνοι τους θέσεις. Πτώµατα αναστήθηκαν (δεν υπήρχε πια κανείς λόγος), πνεύµατα αποκαταστάθηκαν µετά βαΐων και κλάδων, µετανάστες οικονοµικοί και άλλοι νοµι- µοποιήθηκαν σύµφωνα µε το εγκλητικό σύστηµα, καλές προθέσεις αναγνωρίστηκαν, θύµατα φανατισµών ανασύρθηκαν και µε σύγχρονα κουστούµια ανέλαβαν δράση, συγγενείς γνωστοί και φίλοι που έβλεπαν πάλι το φως αγκαλιάζονταν και φιλιόνταν. [217]

33 Όταν φάνηκε πως όλα, όντας εύογκα, είχαν τακτοποιηθεί σεµνώς, όλοι κάθισαν αναπαυτικά, ακούµπησαν στα ερεισίνωτα και κοίταξαν στο φακό βγάζοντας τη γλώσσα έξω. Αυτός που καθόταν στην έδρα δεξιά από τον αρχηγό, µε τη µηχανή έτοιµη, τράβηξε τη φωτογραφία. Η σκηνή, µε το ίδιο θέµα αλλά µε διαφορετικά χρονικά και σκηνικά επεισόδια, επαναλήφθηκε πολλές φορές, ο δεξιός τραβούσε συνεχώς φωτογραφίες, µέχρι που εξαντλήθηκαν όλα τα φιλµ. Τότε, ο αρχηγός, που όλη την ώρα παρακολουθούσε τα συµβαίνοντα αποσβολωµένος, πήρε τα φιλµ, τα µονόγραψε και τα έδωσε σ εκείνον που καθόταν δεξιά του. Αυτός τα τύπωσε σε πολλαπλά αντίγραφα, έγραψε τις αφιερώσεις και τα έστειλε µε fax, και SMS. Σε λίγο µπήκαν οι αποδέκτες µε τραγούδια και χαρές. Το πατάρι ήταν ευρύχωρο, οι λατρευτικοί θαυµαστές συνωστίζονταν, τα φλας αναβόσβηναν, τα συνεργεία της τηλεόρασης είπαν µε το πέντε και άρχισαν να µετρούν ανάποδα, οι ρεπόρτερ ρωτούσαν αν προτι- µάτε τις πατάτες βραστές ή τηγανιτές, ο αρχηγός µίλησε για την παγκοσµιοποίηση, την πολυπολιτισµικότητα, τα εµβληµατικά παραπούλια και τα εµβόλιµα λάχανα και διάφορα τέτοια. Η ζωή συνεχίζεται, οι αρχηγοί διαδέχονται ο ένας τον άλλον, µε τις ίδιες δάφνες και τα ίδια παράσηµα, [218]

34 ενώ αυτοί που κάθονται στις καρέκλες απολαµβάνοντας την παγκοσµιοοίηση και την πολυηλιθιότητα, εξακολουθούν, κάθε φορά, να τους ποζάρουν πάντοτε µε τη γλώσσα έξω. [219]

35

36 Επί τέλους, το σπίτι ξηµέρωσε µια λαµπερή ανοιξιάτικη µέρα. Ο ήλιος σηκώθηκε πλυµένος, έτοιµος, τα εξώφυλλα έτριξαν καθώς τα χάιδεψε και άνοιξαν να τον υποδεχτούν. Γαλατάς δεν πέρασε τα γάλα είχε πια πολλά λιπαρά. Πέρασε µόνο ο άνθρωπος που πουλάει γλάστρες και χώµα Έχω χώµα ελαφρύ. Αγοράσαµε µερικούς σάκους για ώρα ανάγκης. [232]

37

38 Το πρωί, αφού πλύθηκα και χτενίστηκα, φόρεσα το καλό µου κουστούµι και το ευγενικό µου πρόσωπο έτοιµος για την επίσκεψή µου σε µια ηµόσια Υπηρεσία. Η κλήση που είχα πάρει έλεγε για προσωπική σας υπόθεση. Εγώ δεν έχω πια προσωπικές υποθέσεις, αλλά θεώρησα πως η φράση ήτα τυπική, για γενική χρήση. Πήρα το µοβ λεωφορείο, που πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση και κατέβηκα στη στάση που έγραφε ηµόσια Υπηρεσία. Το κτίριο ήταν άψογο. Ψηλό, λεπτό χωρίς παράθυρα µια και έχει εσωτερικό φως. Με εξυπηρέτησε µια κοπέλα µε σκούρες θηλές. Πολύ ευγενική. Μου ζήτησε µόνο τον βιοµετρικό µου αριθµό και το χρώµα των σεντονιών µου. Της τα είπα. Τότε µου είπε συγνώµη έγινε κάποιο λάθος, η κλήση δεν αφορούσε εµένα, και µε την ευκαιρία µού έδωσε µερικές ασκήσεις για το αριστερό µου χέρι που είναι πιο κοντό από το δεξί, µετά µου είπε να στε καλά, µε ασπάστηκε την ασπάστηκα και έφυγα. Το έχω παρατηρήσει και άλλη φορά. Αυτά τα ηµόσια κτίρια τα χωρίς παράθυρα που βλέπουν προς το εσωτερικό τους, µε δικό τους φως, έχουν µια φυσική ευγένεια. Σε µια διάλεξή µου στον Σύλλογο των Μηχανικών είχα αναπτύξει την ιδέα να ακολουθήσουµε την ίδια διάταξη, όχι µόνο στα ηµόσια κτίρια αλλά και στα κτίρια διαµερισµάτων αλλά δεν συµ- [235]

39 φώνησαν όλοι. Άλλοι είπαν πως έτσι στερούµε το ανθρώπινο δικαίωµα της επαφής µε τη φύση (λες και έξω απ το παράθυρο είναι η φύση), άλλοι ότι δεν θα µπορούµε να επικοινωνούµε µε την οικογένεια του απέναντι παράθυρου µε τα τηλεσκόπια κ.ά. Υπήρξαν και οι υποστηρικτές των οµαδικών τάφων µια και η γη δεν επαρκεί. Πάντως εγώ είχα επηρεαστεί από την ευγένεια της κοπέλας και τείνω να πιστέψω και οι εµπειρίες µου συνηγορούν ότι οι κοπέλες µε σκούρες θηλές είναι ευγενικές. Γι αυτό και όταν συναντήσω κάποια και που µου αρέσει, είτε στο δρόµο είτε σε κλειστούς χώρους, κοιτάζω πρώτα της θηλές της κι έπειτα την πλησιάζω. Βέβαια καµιά φορά χάνω ευκαιρίες Όπως προχτές, µε µια πολύ όµορφη κοπέλα που ήθελε να βγούµε έξω µαζί, αλλά είχε θηλές ανοιχτόχρωµες. Το βράδυ, στο πάρτι του φίλου µου, διάλεξα µια κοπέλα πάλι µε σκούρες θηλές. Χορέψαµε, ήπιαµε κι έπειτα βγήκαµε στον κήπο και αρχίσαµε να µιλάµε ελεύθερα µια και ήταν σκοτάδι. Μου είπε πως ζει µόνο τη νύχτα, ολόκληρη την ηµέρα κοιµάται για να µη βλέπει. Μόλις σκοτεινιάσει πηγαίνει στο πολυκατάστηµα που δουλεύει, αρχίζει το νυχτερινό της εξάωρο και όταν τελειώσει γυρίζει τα µαγαζιά κάνει τα ψώνια της, πηγαίνει σε κανένα κινηµατογράφο, ή γυρίζει σπίτι της διαβάζει ή γράφει το ηµερολόγιό [236]

40 της. Όταν αρχίζει να φωτίζει πέφτει στο κρεβάτι. Ό- ποιες νύχτες έχει ρεπό, όπως σήµερα, διασκεδάζει σε κανένα πάρτι ή σε µπαρ. Εγώ της είπα δουλεύω την ηµέρα έχω συνηθίσει να βλέπω αλλά τη νύχτα δεν µπορώ να κοιµηθώ γιατί έρχονται εκείνοι, και πρέπει συνεχώς να σηκώνοµαι να βγάζω τα µουσκεµένα σεντόνια και να στρώνω στεγνά. Εκείνη µου είπε πως η νύχτα είναι πιο αγνή από τη µέρα και κάτι άλλο φταίει. Της είπα τότε, επειδή φαινόταν καλό κορίτσι, να έρθει αύριο, µετά τη δουλειά της, σπίτι µου να κάνουµε το πείραµα. έχτηκε ευχαρίστως. Την περίµενα κατά της δύο τη νύχτα, που σχόλαγε, αλλά έφτασε της δώδεκα. Μου είπε πως προφασίστηκε ότι είχε κάποια δουλειά και έφυγε απ το πολυκατάστηµα νωρίτερα. Ήπιαµε ένα ποτό, µετά εγώ έπεσα στο κρεβάτι να κοιµηθώ, εκείνη πήρε µια καρέκλα και κάθισε δίπλα να προσέχει. Ξύπνησα ξαφνικά από τα σκουντήµατα. Τους είδες; της λέω. Όχι, µου λέει, δεν είδα τίποτα. Μα πώς, της λέω, ήταν όλοι εδώ. Καλά, µου λέει, σήκω τώρα ν αλλάξουµε τα µουσκεµένα σεντόνια. Αλλάξαµε τα σεντόνια και της ζήτησα να κάνουµε ακόµη µια δοκιµή. Ναι, µου λέει, αλλά µια άλλη µέρα, τώρα αισθάνοµαι κουρασµένη και θέλω να κοιµηθώ. Έβγαλε τα ρούχα της δουλειάς και γυµνή ξάπλωσε δίπλα µου [237]

41 ανάσκελα, µε το σεντόνι µέχρι το λαιµό. Ήταν τέσσερις το πρωί. Το ξυπνητήρι µου µε ξύπνησε στις επτά, όπως πάντα. Σηκώθηκα προσεχτικά µην την ξυπνήσω. Ήταν ακό- µη ανάσκελα, ακριβώς στην ίδια θέση που είχε πέσει. Οι θηλές της φαίνονταν όρθιες κάτω απ το σεντόνι. Τα σεντόνια, στη θέση µου ήταν στεγνά. Φεύγοντας της άφησα ένα σηµείωµα, µ ευχαριστίες και όποτε θέλει να ξαναέρθει να επαναλάβουµε το πείραµα. εν ξαναήρθε ούτε τηλεφώνησε ποτέ. εν είχε περάσει πολύς καιρός, όταν µου ήρθε πάλι νέα πρόσκληση για προσωπική µου υπόθεση. Την έσκισα και την έριξα στο καλάθι, όµως µετά σκέφτηκα πως οι καιροί είναι δύσκολοι και πρέπει να τα έ- χουµε καλά µε τις ηµόσιες Υπηρεσίες. Φόρεσα πάλι το κουστούµι, έκανα την ίδια διαδροµή και πήγα στην ίδια κοπέλα. Βέβαια, το ότι δεν µε θυµόταν ή- ταν φυσικό, περνάει τόσος κόσµος κάθε µέρα. Μου έκανε όµως εντύπωση πως τώρα οι θηλές της ήταν ανοιχτόχρωµες. Της είπα ότι έρχοµαι για δεύτερη φορά και ότι πάλι θα πρόκειται για λάθος αφού δεν έχω προσωπικές υποθέσεις. Μου ζήτησε πάλι τον βιοµετρικό µου αριθµό και το χρώµα των σεντονιών µου, της τα είπα,. Τότε µε θυµήθηκε µου ζήτησε πάλι συγγνώµη για το λάθος, εγώ την ευχαρίστησα για το [238]

42 χέρι µου που πάει καλύτερα, πάλι ασπαστήκαµε και γύρισα να φύγω. Όµως η απορία µε έτρωγε, γύρισα πίσω και την ρώτησα για τις θηλές της. «Α, µου λέει, δεν έχω πια θηλές. Τις αφαίρεσα µαζί µε όλες τις άλλες κρεατοελιές. Ήταν µια ασκήµια». [239]

43

44 Η Αδριάνη παράγεται κατά συνείδησιν. Αντίθετα, η Χάρις ενδηµεί. Κατά διαστήµατα διαβάζει, κατά διαστήµατα γράφει, κατά διαστήµατα ερωτεύεται, κατά διαστήµατα µονάζει, κατά διαστήµατα διασκεδάζει, κατά διαστήµατα πλήττει. Όταν όµως πλήττει το πλήγµα είναι θανατηφόρο. Η Αδριάνη είναι πέρα από αυτά. Τα είχε κάποτε περάσει. Τώρα λειτουργεί. Η Χάρις κοίταξε το ρολόι της. Της είχε πει στις δέκα και ήδη πλησίαζε έντεκα, σίγουρα πια δεν θα ερχόταν. Κι όµως εκείνος ήταν που είχε ζητήσει να συναντηθούν, και µάλιστα επίµονα. Του είχε αρνηθεί, ιδίως αυτή την ώρα του Γραφείου, άλλωστε δεν είχαν να πουν τίποτα, όµως εκείνος παρακαλούσε, µόνο ένα τέταρτο, να της δείξει κάτι και µετά θα γύριζε πίσω στο Γραφείο της. Το γκαρσόνι πέρασε και την κοίταξε. Του παράγγειλε δεύτερο καφέ. Τώρα ήθελε εκείνη να τον συναντήσει, να τον βρίσει, και πριν προφτάσει να δικαιολογηθεί, να σηκωθεί και να φύγει. «Να σου κάνω παρέα;» Άλλος και τούτος πάλι. Με λιγδερό βλέµµα και κοτσάκι. «Έχω ραντεβού, έξυπνε. Αλλά αν θες περίµενε.» Εκείνος µειδίασε και κάθισε πάλι στη θέση του στο διπλανό τραπεζάκι. [245]

45 Το γκαρσόνι έφερε τον καφέ και ένα διπλωµένο χαρτί. «Κάποιος το άφησε στο µπαρ και είπε να σας το δώσουµε». Το άνοιξε νευρικά. «Αγάπη µου, µε συγχωρείς που σ έστησα αλλά αισθάνοµαι πως δεν µπορώ να σ αντικρύσω. Ναι, ξέρω εγώ στο ζήτησα, αλλά τώρα µου είναι αδύνατον, περισσότερο µάλιστα που αυτά που έχω να σου πω δεν λέγονται εύκολα. εν έχω κανένα παράπονο από σένα, ήσουνα πάντα ειλικρινής, θερ- µή, και µε σπάνια καλοσύνη αφού παράβλεψες και εκείνη την σύντοµη περιπέτειά µου. Όµως και αυτή η κατανόηση, η ανοχή, αλλά και η αγάπη και η φροντίδα είχαν πάντα ένα ύφος επιβολής κηδεµονίας και κυριαρχίας. εν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια αλλά εγώ έτσι αισθάνοµαι. έσµιος και καταπιεσµένος. Σε βλέπω πάντα σαν ένα υπόδειγµα, ένα µέτρο. Ακόµη και όταν κάνουµε έρωτα, ακόµη και όταν βρίσκοµαι στη δουλειά µου και συντάσσω ένα έγγραφο, ακόµη και όταν περπατώ στο δρόµο. Μέτρο αισθαντικότητας στο κρεβάτι, µέτρο ορθότητας στη δουλειά, µέτρο συµπεριφοράς και κίνησης στο δρόµο. Είτε παρούσα είτε όχι, πάντα επιστατείς, επιβλέπεις, ένα τυραννικό πρότυπο µε το οποίο συνεχώς µετριέ- µαι και απορρίπτοµαι. Κάθε φορά, σε κάθε ενέρ- [246]

46 γειά µου, σαν ένας µαθητής που περιµένει τη βαθµολογία του άσχετο αν δεν την εκφράζεις και που ποτέ δεν θα γίνει εφάµιλλος του δασκάλου του.» «εν θάρθει;» Κι έσκυψε πάνω της. «Σου είπα να περιµένεις.» «Πήρα λοιπόν την απόφαση παρότι σε αγαπώ και θα σε αγαπώ πάντα, να µην σε ξαναδώ και αυτό ήταν που ήθελα να σου πω, από καιρό τώρα, αλλά δεν τολµούσα κοιτάζοντάς σε στα µάτια. Θέλω επιτέλους να απαλλαγώ από τα αόρατα δεσµά σου που µε πνίγουν, να ζήσω ελεύθερος, µε την αγουστιά µου, την ασχετοσύνη µου, τη σαχλαµάρα µου, τη τεµπελιά µου» Τσαλάκωσε το χαρτί και τόριξε στο τσαντάκι της, σηκώθηκε, τον άρπαξε από το χέρι και τον τραβούσε βίαια στην πόρτα. «Καλά, καλά, έρχοµαι» Μόλις βγήκαν έξω σταµάτησε ένα ταξί τον έσπρωξε µέσα µπήκε και αυτή δίπλα του. «Πες την διεύθυνση» του είπε. Όταν έκλεισε πίσω της η πόρτα του διαµερίσµατος, προχώρησε βιαστικά, έφτασε δίπλα στο κρεβάτι κι άρχισε να βγάζει ένα ένα τα ρούχα της και να τα πετά µε δύναµη στο πάτωµα. «Μπράβο, έτσι σε θέλω. Με λένε Γιώργο, εσένα;» [247]

47 εν του απάντησε. Γυµνή πια τράβηξε την κουβέρτα του κρεβατιού και την πέταξε στο πάτωµα, και πάνω της τα µαξιλάρια το πανωσέντονο και το κατωσέντονο. Μετά τον έγδυσε και τον ξάπλωσε ανάσκελα πάνω στο στρώµα απλώνοντας τα χέρια του δεξιά και αριστερά τεντωµένα. Πήρε από το πάτωµα το ένα σεντόνι το έστριψε σαν σκοινί το πέρασε µπουσουλώντας κάτω απ το κρεβάτι και µε της δύο άκρες του έδεσε τους καρπούς του σφιχτά, ώστε να µην µπορεί να τους κουνήσει. «Βιτσιόζα ε;» Και καθώς έβλεπε τα στήθια της να κουνιόνται µπροστά στο πρόσωπό του ερεθιζόταν. Το ίδιο έκανε και µε της αστραγάλους του αφού πρώτα του άνοιξε τα πόδια. Έπειτα ανέβηκε στο κρεβάτι, τον καβάλησε πίεσε το όρθιο πέος του προς τα πίσω ώστε ν ακουµπήσει στην κοιλιά του, κάθισε πάνω του µε όλο της το βάρος και άρχισε, ανέκφραστη, να τρίβεται µπρος πίσω. Εκείνος είπε «όχι έτσι, µέσα» εκείνη δεν απάντησε και εξακολούθησε να τρίβεται. Εκείνος σε λίγο τελειώνει εκείνη εξακολουθεί να τρίβεται. Εκείνος της λέει περίµενε µια στιγµή εκείνη δεν ακούει. Εκείνος τελειώνει για δεύτερη φορά, εκείνη εξακολουθεί να τρίβεται. Εκείνος διαµαρτύρεται της λέει πως πονάει. Σε λίγο φωνάζει αρχίζει να την βρίζει, εκείνη χωρίς να σταµατήσει, σκύβει στο πάτωµα παίρνει το µαντίλι του λαιµού της και του το χώνει στο στόµα. Εκείνος αγκοµαχά [248]

48 µουγκρίζει προσπαθεί να κινηθεί εκείνη συνεχίζει. Ο κόλπος της έχει γεµίσει αίµα που έχει βάψει και το στρώµα. Όταν βεβαιώνεται πως εκείνος πια δεν κουνιέται, κατεβαίνει πηγαίνει στο µπάνιο πλένεται ντύνεται, γυρίζει στο Γραφείο της και συνεχίζει τη δουλειά της. [249]

49

50 Η Χάρις ήταν καλό κορίτσι. Και ο Χρίστος ο κάθε Χρίστος καλό παιδί. Τέλος πάντων. Άφησα το επεισόδιο, ως δείγµα προς αποφυγείν.

51

52 Όταν ο γιος µου µεγάλωσε αρκετά και χρειάστηκε δικό του υπνόσακο µέχρι τότε το κοιµίζαµε βέβαια στον δικό µας του έδωσα, µεταξύ των άλλων συµβουλών, και εκείνη που µου είχε δώσει ο δικός µου πατέρας στην αντίστοιχη περίπτωση: «τη νύχτα να κλείνεις µέχρι πάνω το φερµουάρ, κυκλοφορούν πολλοί εφιάλτες.». Θυµάµαι πως εγώ δεν ήξερα τότε τι είναι οι εφιάλτες και πολλά βράδια έµενα µέχρι αργά να ανεβοκατεβάζω το φερµουάρ παίζοντας κρυφτό µε το φεγγάρι. Μέχρι που ένα βράδυ το φεγγάρι πήγε και κρύφτηκε πίσω από ένα σύννεφο, το σύννεφο έγινε πολύ µαύρο, µου έριξε βροχή και µου έκανε το πρόσωπο και τα µαλλιά που ήταν έξω απ τον υπνόσακο µούσκεµα. Έβαλα τότε τα κλάµατα, ήρθε ο πατέρας µου, µε σκούπισε, µου είπε απόψε δεν έριξε βροχή, ήταν εφιάλτης. Από τότε όταν έπεφτα να κοιµηθώ έκλεινα µέχρι πάνω το φερµουάρ, ακόµη και αν ήταν κατακαλόκαιρο και έκανε πολλή ζέστη. Φαντάζοµαι πως ο γιος µου δεν θα πάθει κάτι παρόµοιο γιατί ξέρει τι είναι εφιάλτες από τη στιγµή που γεννήθηκε, τότε που µε φώναξαν να τον δω, και µόλις έσκυψα πάνω του έµπηξε ένα σπαρακτικό κλάµα. «Εφιάλτης» µου είπε η νοσοκόµα και µε τρα- [261]

53 βηξε βίαια «έπρεπε να φοράτε µάσκα, στο θάλαµο των νεογνών µας φοράµε όλοι µας». Πάντως εγώ είχα υποχρέωση να τον κατατοπίσω στο θέµα αυτό, όπως και σε µερικά άλλα. Η γέννηση του γιου µου µας ανάγκασε να µεταφερθούµε από το ανατολικό πεδίο στο δυτικό που είχε πολύ χόρτο. Οι άλλου σύντροφοι «Το χάνουµε το παιδί» είπε η γυναίκα µου νωρίς την άνοιξη οι υπνόσακοι κουκούλιασαν στον υπνόσακο του καθενός χωρούσαν τρία βιβλία ή, µια αγάπη. [262]

54 Ένα ολόκληρο κεφάλαιο και δεν έµεινε τίποτα. Βλέπεις λογοτεχνία δεν είναι η έντεχνη έκθεση, για τρίτους, πραγµάτων που ξέρεις ή µπορείς να φανταστείς, αλλά η αναζήτηση, για σένα τον ίδιο, πραγµάτων που δεν ξέρεις και δεν µπορείς να φανταστείς. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για ένα καταναλωτικό προϊόν, οι κανόνες είναι γνωστοί, διδάσκονται και στα σχολεία. Μύθος (ανάλογα µε τη ζήτηση της εποχής) α- νάπτυξη, επεισόδια, κορύφωση, κοινωνικό υπαρξιακό ή ψυχολογικό background, ατάκες αφορισµοί ερωτηµατικά. Στη δεύτερη περίπτωση δεν είναι τίποτα γνωστό ούτε οι γραµ- µατικοί και συντακτικοί κανόνες. Στην πρώτη οι αναγνώστες περιµένουν, είναι γραµµένοι συνδροµητές και συγκεντρώνονται στα εγκαίνια για την υπογραφή. Στη δεύτερη δεν υπάρχουν, ούτε νοούνται αναγνώστες. Είναι µια γνωστική διαδικασία για προσωπική χρήση.

55

56 Ακόµη δεν είχα σηκωθεί από το κρεβάτι όταν το τηλέφωνο του θυρωρού άρχισε να κουδουνίζει χωρίς σταµατηµό. Όταν το σήκωσα η φωνή του ακούστηκε βραχνιασµένη «τρέξτε γρήγορα υπάρχει βόµβα θα γίνει έκρηξη». Το µυαλό µου αυτόµατα πήγε στη φάρσα. Η πολυκατοικία µας είναι ήσυχη, µικροαστική, µε υπαλλήλους και µεροκαµατιάρηδες. εν υπήρχαν επίσηµα πρόσωπα, επιχειρηµατίες, ή άλλοι µεγαλόσχηµοι που θα µπορούσαν να γίνουν στόχος. Εντούτοις, στο διάδροµο ακουγόταν µεγάλη φασαρία και φωνές. Άνοιξα την πόρτα και τους είδα. Άλλοι µισοντυµένοι, άλλοι µε ρόµπες ή νυχτικά, χτυπούσαν την πόρτα του ασανσέρ ή κατέβαιναν τη σκάλα. Ή- ταν αλήθεια; Καθώς άρχισα να κατεβαίνω κι εγώ µε έσπρωχναν τσάντες βαλίτσες κάποιος κρατούσε στην αγκαλιά του ένα µικρό χρηµατοκιβώτιο. Στο ισόγειο βρήκα τον θυρωρό αναστατωµένο. «Να, κοιτάξτε», µου λέει, «βρήκα το χαρτί στην είσοδο, τηλεφώνησα στην αστυνοµία». Ήταν µια σελίδα χειρόγραφη, µισοτσαλακωµένη. Επάνω πάνω έγραφε «Όλα είναι αναπόφευκτα, καθορισµένα. Η έκρηξη θα γίνει στις οχτώ το πρωί». Και κάτω, στο υποσέλιδο ο αριθµός σελίδας 122. Μου ήρθε να γελάσω αλλά συγκρατήθηκα. Ήταν η σελίδα του τέταρτου κεφαλαίου µου. Χτες βράδυ α- φού την διάβασα την ακούµπησα στο τραπέζι, έβαλα το σακάκι µου για µια βόλτα γύρω στο τετράγωνο [273]

57 µήπως και αλλάξω διάθεση. Βγαίνοντας την πήρα µαζί µου και την ξανακοίταξα στο ασανσέρ. Ήταν καθορισµένα αλλά ήταν και αναπόφευκτα; Μήπως αναπότρεπτα; Ή µήπως καλύτερα αναπόδραστα; Βγαίνοντας από το κτίριο την τσαλάκωσα και την πέταξα στον κάδο των σκουπιδιών. Ήταν τόσο γεµάτος που το καπάκι δεν έκλεινε. Ίσως την φύσηξε τη νύχτα ο αέρας και την έφερε πίσω στην είσοδο του κτιρίου. Για σκέψου. Αυτή είναι λοιπόν η δύναµη της γραφής που µου έλεγε εκείνος ο σοφός δάσκαλός µου. Γράψε, µου έλεγε, τη σκέψη σου σε ένα χαρτί και πέτα το. Θα δουλέψει. Να λοιπόν που δούλεψε και µάλιστα ωραία. Καθώς φώναζα τον θυρωρό να τον κατατοπίσω, έ- φτασε το περιπολικό της αστυνοµίας. Σκέφτηκα, είναι καλύτερο να κατατοπίσω αυτούς. «Το και το», είπα στον αρχιφύλακα, «δεν υπάρχει θέµα». Εκείνος κοίταζε µια το χαρτί και µια εµένα. «Μα είναι πράγ- µατι δικό σας;» «Ε, ναι» του λέω «σας εξήγησα». «Ξέρετε» µου λέει «εφόσον υπάρχει καταγγελία εµείς είµαστε υποχρεωµένοι να ψάξουµε το κτίριο». «Όπως νοµίζετε» του είπα και ανέβηκα στο διαµέρισµά µου. Όταν χτύπησε η πόρτα µου δεν παραξενεύτηκα. Το περίµενα. Μετά από τόση αναστάτωση δεν θα µε ά- φηναν εύκολα ήσυχο. [274]

58 «Σας ακούω» είπα στον αρχιφύλακα και στους δύο αστυφύλακες που τον συνόδευαν. «Πρέπει να µε ακολουθήσετε στο Τµήµα» µου λέει απότοµα. «Μα σας εξήγησα.» «Και αυτό τι είναι;» µου φώναξε και µου έβαλε µπροστά στο πρόσωπό µου το δέµα ενώ συγχρόνως οι δυο αστυφύλακες µε άρπαζαν απ τα χέρια. «Και µην µου πείτε πως δεν ξέρετε τι είναι, ή πως και αυτό το φανταστήκατε και το έχετε γράψει σε άλλη σελίδα.» Το δέµα ήταν µερικά µασούρια εκρηκτικού δεµένα µε ταινία. Πάνω στην ταινία, πιασµένο ένα ρολόι. «Όπως βλέπετε» και µου τόχωσε στα µάτια «ήταν ρυθµισµένο να εκραγεί στις οχτώ.» «Πού το βρήκατε;» «Εκεί που το βάλατε κύριε, στο υπόγειο, στο καλοριφέρ, δίπλα στη δεξαµενή του πετρελαίου.» [275]

59

60 Άνοιξα την πόρτα. Ήταν η Αδριάνη. Η Αδριάνη δένει τα µακριά πλούσια µαλλιά της κότσο. Το µέτωπό της είναι καθαρό όπως η θάλασσα. Τα µάτια της είναι λίγο λοξά και όταν σε κοιτάζουν νοµίζεις ότι τους ανήκεις. Τα µήλα του προσώπου της προεξέχουν ελαφρά ίσως λόγω της µογγολικής της καταγωγής. Το γέλιο της, µόνο του, δικαιώνει την ύπαρξη αυτού του κόσµου. Η Αδριάνη υπάρχει όσο την κοιτάζεις. Να κάθεται απέναντί σου µε τον αγκώνα στο τραπέζι µε τα δάχτυλα µπηγµένα στα µαλλιά. Να περπατά στον κήπο (γι αυτό υπάρχει ο κήπος) να είναι ξαπλωµένη στην αµµουδιά (γι αυτό υπάρχει η αµµουδιά) Να µε κοιτάζεις πάντα για να υπάρχουµε, µου έλεγε µετά. [292]

61

62 Το πάρτι Νύχτα Χριστουγέννων Μου είχαν πει πως το πάρτι ήταν για τις δέκα το βράδυ αλλά στις εννιά και µισή βρήκα και τις δυο αίθουσες γεµάτες. Νέες και νέοι λικνίζονταν, επί τόπου, µόνοι τους, ο καθένας µε ένα MP3 στη ζώνη και τα ακουστικά στα αυτιά, εδώ κι εκεί παρέες από δυο τρεις µε τα ποτήρια στο χέρι συζητούσαν όρθιοι χα- µηλόφωνα, άλλοι κάθονταν στο µπαρ κοιτάζοντας τον τοίχο. Απ τα µεγάφωνα ακουγόταν η Λειτουργία των Χριστουγέννων του Αλεσάντρο Σκαρλάτι. Την περασµένη χρονιά, όπως θυµάµαι, οι νέοι σφάδαζαν, τα κορίτσια σπαρταρούσαν µε τα χέρια τεντωµένα ψηλά, οι άκρες των δαχτύλων τους άχνιζαν. Ίσως όµως, και να µην ήταν έτσι. Στο βάθος διέκρινα τον φίλο µου τον Νίκο, σ ένα µικρό καναπέ. Το ένα του χέρι κρατούσε το ποτήρι και το άλλο ήταν χωµένο βαθιά στα µπούτια µιας κοπέλας που καθόταν στον καναπέ δίπλα του. Η κοπέλα, ακίνητη, διάβαζε ένα βιβλίο. Πήρα µια καρέκλα, κάθισα κοντά του κι αρχίσαµε να τα λέµε. Πότε πότε περνούσε µπροστά µας ένα ζευγάρι σφιχταγκαλιασµένο, σιγοµιλώντας τρυφερά πίσω τους έρχονταν τέσσερις κρατώντας ανοιχτή την κάσα. Ο Νίκος µου διηγήθηκε το χτεσινό του όνειρο και µου ζήτησε να του πω τη γνώµη µου. Ήταν, λέει, µια [311]

63 εικόνα από τα µικρά παιδικά του χρόνια. Μόλις είχε ξυπνήσει και η µάνα του τον πήγε στο νεροχύτη, τον ανέβασε στην καρέκλα, µε το ένα της χέρι του έσκυψε το κεφάλι, µε το άλλο άνοιξε το βρυσάκι, γέµισε τη χούφτα της µε νερό και του έπλυνε το πρόσωπο. Έπειτα πήρε από δίπλα ένα πανί και τον σκούπισε. Τότε, λέει, ξαφνικά, µεγάλωσα γέρασα και πέθανα. εν ξέρω, του είπα, εγώ συνήθως βλέπω ένα χωράφι µε αγριόχορτα, τσουκνίδες και γαϊδουράγκαθα. Θα ήταν περασµένα µεσάνυχτα όταν η πόρτα άνοιξε µε πάταγο και µπήκαν µέσα τέσσερα νέα παιδιά, δύο αγόρια δύο κορίτσια, µε καλυµµένα πρόσωπα. Μας κοίταξαν, σχεδόν έναν έναν, µετά σήκωσαν τα περίστροφά τους και αυτοπυροβολήθηκαν. Τότε η καπέλα του Νίκου έκλεισε το βιβλίο, σηκώθηκε, πήγε στο µεγάλο άνοιγµα που χώριζε τις δύο αίθουσες και έκλεισε τα δύο φύλλα της κουρτίνας. Στη µέσα αίθουσα έπαιζε ακόµη ο Αλεσάντρο Σκαρλάτι. Η δική µας ήταν µια γαλήνια θάλασσα. Στην επιφάνειά της επέπλεαν τα τέσσερα νέα παιδιά, ανάσκελα, µε ακάλυπτα πρόσωπα, τα κορίτσια να κρατούν σφιχτά τα χέρια των αγοριών. Οι υπόλοιποι, κάτω στον πάτο, προσπαθούσαν να αναπτύξουν βράγχια. [312]

64 Ποιος στήνει την ατµόσφαιρα µέσα στην οποία εγώ δεν υ- πάρχω; Ποιος γράφει το κείµενο το οποίο εγώ αµφισβητώ; Ποιος κινεί το χέρι µου που κρατά το µολύβι (ή, κινεί το χαρτί κάτω από τη µύτη του µολυβιού µου) εν αγνοία µου; Τέλος, πώς εκτυπώνονται τα γράµµατα πάνω στο χαρτί χωρίς καµιά συµµετοχή δική µου, του µολυβιού µου ή του χαρτιού; Αλήθεια, µήπως και προϋπήρξαµε ως κείµενα; Και όλη µας η οδυνηρή πορεία είναι µια ασυνείδητη προσπάθεια να χειραφετηθούµε, να αποδράσουµε απ αυτό; Ή, µήπως και τώρα υπάρχουµε µόνο ως κείµενο οπότε αναιρείται ο µύθος τα γεγονότα αλλά και η γραφή, ακόµη και ο καθένας µας ως πρόσωπο;

65

66 Η άλλη εκδοχή Τώρα τρία σαλόνια συνεχόµενα. Οι µεταξύ τους συρτές πόρτες διάπλατες. Στα δύο ακριανά καναπέδες που βλέπουν προς το µεσαίο σαλόνι. Στους καναπέδες κάθονται ζευγάρια και συνοµιλούν. Στους τοίχους ειδυλλιακές σκηνές από τη φύση. Πολλά ζευγάρια αποχαιρετιούνται χωρίζουν ο άντρας ή η γυναίκα σηκώνεται και αλλάζει µε τον άντρα ή την γυναίκα άλλου καναπέ. Ένα ζευγάρι δεν µιλά δεν χωρίζει είναι ακίνητο. Εκείνη κάθεται λοξά στα πόδια του. Ε- κείνος έχει περάσει το χέρι του κάτω από την µπλούζα της και της κρατά το ένα στήθος. εν φυσάει δεν βρέχει. Το µεσαίο σαλόνι είναι άδειο. Μόνο, στο κέντρο του, το φέρετρο. Οι τοίχοι γυµνοί απροφάσιστοι. Από την πόρτα του σαλονιού, µακριά σειρά ανθρώπων, µπαίνουν, µε σταθερό βήµα, κάνουν κύκλο γύρω από το φέρετρο σιωπηλοί και ξαναβγαίνουν. Οι συνοµιλίες στους καναπέδες συνεχίζονται, άλλες σε ήπιο τόνο άλλες έντονες. Ξαφνικά κάποιος από τους καναπέδες σταµατά να µιλά στη σύντροφό του, παίρνει το παιδί του από το χέρι και βαδίζοντας βιαστικά µπαίνει στο µεσαίο σαλόνι, σπρώχνει κάποιον απ τη σειρά και παίρνει τη θέση του. Όταν φτάνει [329]

67 στο φέρετρο σηκώνει το παιδί και το ξαπλώνει πάνω του. Έπειτα φεύγει βρίσκει ένα δέντρο και κρεµιέται. Η γυναίκα που έµεινε µόνη στον καναπέ κόβει µε ένα ψαλίδι τα µακριά άχρηστα µαλλιά της. Το παιδί, µε τον καιρό µεγαλώνει και µπαίνει µέσα στο φέρετρο. Τα ζευγάρια χορεύουν σύγχρονους χορούς. Όταν καταρρέουν αντικαθίστανται από άλλα. Το παιδί, άντρας πια, σε διαφορετική κάθε φορά ηλικία, σηκώνει από µέσα το αρθρωτό καπάκι, ανακάθεται στο φέρετρο και αρχίζει να µιλά. Οι καναπέδες ακούν, η σειρά εξακολουθεί να πορεύεται σιωπηλή. Εκείνος, µετά από χρόνια, τελειώνει, περιµένει ερωτήσεις, ερωτήσεις δεν γίνονται, ξαπλώνει πάλι και κλείνει το καπάκι. Κάθε φορά που όλα τελειώνουν, ο οικοδεσπότης, σηκώνει τον δίσκο µε τα σαλόνια και τον βάζει στο ψυγείο. [330]

68 Κυρία Κατίνα τι µαγειρεύετε σήµερα; Φασολάκια, φασολάκια. Εγώ δεν µαγείρεψα. εν υπάρχει λόγος. Ο άντρας µου έρχεται το βράδυ τρώει κοιµάται µεγαλώνει πεθαίνει. Ο γιός µου έρχεται το βράδυ τρώει κοιµάται µεγαλώνει πεθαίνει. [346]

69 Άλλο κεφάλαιο από το οποίο πάλι δεν σώθηκε τίποτα. Όχι. Λογοτεχνία δεν είναι ό,τι συνέβη και περιγράφεται αλλά ό,τι πρόκειται να συµβεί χωρίς να περιγράφεται.

70

71 Στη σελίδα 348 κατέβηκα να αγοράσω τσιγάρα. Ήταν ήδη πολύ αργά, το χιόνι είχε στρωθεί για τα καλά, τα µαγαζιά είχαν κλείσει. Όµως αυτός που έχει το εµποράκι της γωνίας δεν κλείνει ούτε χειµώνες ούτε νύχτες ούτε γιορτές ούτε γεννήσεις ούτε θανάτους. Από αυτόν αγόραζα τα µολυβένια στρατιωτάκια µου, κι όταν καταργήθηκαν αυτά, τα κουρντιστά τανκς, κι έπειτα τα τηλεκατευθυνόµενα. Από αυτόν και τα πρώτα µολύβια, οι γοµολάστιχες, τα τετράδια, οι πένες Χ και καµπουρίτσες, τα µελάνια, τα στυλό µελάνης, τα στυλό διαρκείας, µετά τα χαρτιά πολυγράφου, µετά τα τόνερ και τα χαρτιά εκτυπωτών. Από αυτόν τώρα και ο µεγεθυντικός φακός και οι απορροφητικές πάνες. Είχε πάντα και έχει ακό- µη απ όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Ανάµεσά τους και παυσίπονα, λουµινάλ, λεξοτασίλ και ό,τι βγαίνει νεώτερο, καθώς και όπλα για οικιακή χρήση. Το τελευταίο που µου πούλησε έχει µέγεθος παλαιού κουτιού σπίρτων. Όπως γράφει στις οδηγίες χρήσεως, η σφαίρα του, αν και µόλις 5 χιλιοστά, περνά αστραπιαία από τον ένα κρόταφο στον άλλο, και µάλιστα χωρίς κρότο (οπότε δεν ενοχλείς τους γείτονες) αλλά ιδίως και χωρίς αίµα (οπότε δεν λερώνεις τα χαρτιά που έχεις µπροστά σου, ή το µαξιλάρι, ή το χαλί). Τον βρήκα καθισµένο µπροστά σε µια µικρή οθόνη να παίζει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι µε UFO και να κραυγάζει κάθε φορά που έβρισκε το στόχο. Μιλήσαµε για την πολιτική κατάσταση και της διεθνείς εξελίξεις. Του είπα την άποψή µου και µου είπε τη δική του. Τον ρώτησα αν ξέρει καµιά γυναίκα

72 να µου καθαρίζει το σπίτι γιατί αυτή που έχω θα παντρευτεί ένα φίλο του εγγονού της και θα σταµατήσει να δουλεύει. Μου είπε θα µου στείλει αυτήν που καθαρίζει το σπίτι της µαµάς του. Με συνόδεψε στην έξοδο βοηθώντας µε να µην σκοντάψω. Σταµάτησε στη γυάλα µε της αγαπηµένες καραµέλες µου, αυτές τις ροζ τις στριφτές σαν ελατήρια, πήρε µια και µου την έβαλε στο στόµα. Όταν βγήκα έξω η παγωνιά µε χτύπησε στο πρόσωπο. Κατέβασα τον σκούφο µέχρι τ αυτιά και σήκωσα το κασκόλ µέχρι τη µύτη. Ησυχία, άπνοια, ο ουρανός ήταν κατασκότεινος αλλά το χιόνι ακτινοβολούσε. Στρίβοντας τη γωνία διασταυρώθηκα µε έναν άλλο σκούφο και κασκόλ. Σταµάτησε δυο βήµατα µπροστά µου. «Πώς πάει η Ελένη; Την αδικείτε την αδικείτε» Εγώ, σ ολόκληρο το βιβλίο δεν είχα γράψει πουθενά το ό- νοµά της, για να την προστατέψω. «Μα ποιος είστε;» τον ρώτησα. «Ε, καλά τώρα» και µε προσπέρασε.

73 Ονειρεύσθε; Ονειρευόµαστε τακτικά [357]

74

75 Θα ήθελα να µπορούσα να κατασκευάζω σκαµνιά. Οτιδήποτε σκαµνιά, δεν έχει σηµασία τα σκαµνιά δεν αδηµονούν, δεν διαµαρτύρονται, δεν αντιλέγουν. Σηκώνεσαι το πρωί α- νοίγεις την πριονοκορδέλα και τον τόρνο. Ξαπλώνεις τη νύχτα ήρεµος µε την εικόνα του καινούργιου σκαµνιού.

76

77 Κι όµως εκείνη µε περίµενε χρόνια στην εξώπορτα, την ίδια µέρα, την ίδια ώρα, κρατώντας ένα λουλούδι. Το λουλούδι άλλαζε µε την εποχή και της ρυτίδες αλλά εκείνη εκεί, όρθια, ακουµπώντας τον ώµο στην κάσα της πόρτας, µε το κρύο, µε τη ζέστη, µε τον αέρα, µε την βροχή. Κι όταν κάποτε αποφάσισα να έρθω και στάθηκα α- πέναντί της και µε είδε, τότε γύρισε το κεφάλι της αλλού και µου είπε πως δεν ήµουν εγώ. Και πως θα έπρεπε να φύγω και να ξαναγυρίσω όταν θα είµαι εγώ. Μάταια προσπάθησα να την πείσω θυµίζοντάς της την πρώτη µας συνάντηση το αυγουστιάτικο βράδυ στην έρηµη ακρογιαλιά µε τα γυµνά µας σώµατα στην ζεστή άµµο, έπειτα µε το µικρό της διαµέρισµα εκείνη ξαπλωµένη µπρούµυτα στο κρεβάτι µε το κεφάλι της παλάµες να εξοµολογείται κι εγώ δίπλα στο τραπεζάκι να καταγράφω όταν το βλέµµα σου µάζευε τα κοµµάτια και µε συνέθετε και το χέρι σου µ έσπρωχνε στο λιβάδι µε τις αθέριστες λέξεις, να διαλέξω αφήνοντας το υγρό σου όνειρο να βρέχει το µαξιλάρι.. [361]

78 µε τα ακουµπηµένα κεφάλια µας µέσα στη ζωγραφιστή λουλουδένια γιρλάντα του πλανόδιου φωτογράφου, µε την ανοιχτή αχιβάδα που κρύψαµε στην τρύπα του θαλασσινού βράχου για να την βρούµε όταν γεράσουµε Μάταια. Χάιδεψα τα γκριζαρισµένα της µαλλιά το µισορυτιδιασµένο της πρόσωπο και της υποσχέθηκα πως θα γυρίσω όταν θα είµαι εγώ. [362]

79 Κι εκεί που συζητούσαµε ωραία και καλά να σου κι έρχεται και στρογγυλοκάθεται στην άδεια θέση του τραπεζιού ο Θάνατος. Κοιταχτήκαµε έκπληκτοι. Το θέµα µας ήταν η τιµή των σπίρτων και των τσιγάρων που ανεβαίνουν, διεθνώς. Και βέβαια σπίρτα πια δεν υπάρχουν, έχουν αντικατασταθεί µε τους αναπτήρες, και τα τσιγάρα είναι υπό διωγµών αλλά εµείς συζητάµε πάντα και για θέµατα παρελθόντα ή ανύπαρκτα. «Μα εσύ είσαι εκτός θέµατος» του είπε κάποιος. Εκείνος χαµογέλασε «Εγώ είµαι πάντα εντός θέµατος» απάντησε. Ήταν λεπτός, ωραίος, µελαχρινός, πάντα τριάντα τριών ετών θα επιµείνω πάλι σ αυτό µ ένα κουστούµι γκρίζο ποτέ µαύρο, πουκάµισο άσπρο κολλαριστό, ανοιγµένο στο λαιµό και, γενικά ένας νέος που θα θελες να τον έχεις παιδί σου. Τι ζητούσε λοιπόν τώρα αυτός; Και µάλιστα έτσι ξαφνικά; όξα τω θεώ, από υγεία, ήµασταν όλοι µια χαρά, µόνο κάτι ηρεµιστικά κάτι αντικαταθλιπτικά, αυτά που παίρνει όλος ο κόσµος. Αλλά όχι τώρα και για θάνατο. Είπαµε λοιπόν να τον αγνοήσουµε, να µην του δίνουµε σηµασία, να µην τον ρωτήσουµε τι θέλει, να µην [377]

80 τον κοιτάµε, σαν τάχα να µην υπήρχε. Αυτό και κάναµε. Και µπορεί µεν αυτός να µην παρενέβαινε στη συζήτηση αλλά έδειχνε να συµµετέχει, µε κινήσεις του κεφαλιού µε γούρλωµα των µατιών µε µορφασµούς άλλοτε επιδοκίµαζαν άλλοτε αποδοκίµαζαν άλλοτε εκφράζανε απορία ή συγκατάβαση. Όλα αυτά µας εκνευρίζανε και αλληλοκοιταχτήκαµε µε µια διάθεση να σηκωθούµε και να το διαλύσουµε. Τότε ένας µας είπε «Ε, αρκετά, ας πούµε τώρα και µερικά ανέκδοτα» ελπίζοντας ότι ο Θάνατος θα µας άφηνε ήσυχους να συνεχίσουµε την κουβέντα µας. Και είπε ένα έξυπνο ανέκδοτο. Γελάσαµε βέβαια όλοι µας, αλλά περισσότερο από µας γέλασε εκείνος. Ακολούθησε ο απέναντί µου αφού πρώτα µας έ- κλεισε το µάτι µε ένα ανέκδοτο σόκιν αλλά τόσο βαρύ που ακόµη και η µαντάµ Ορτάνς που είχε το παραδιπλανό σπίτι θα κοκκίνιζε. Ε, εκεί να δεις γέλια ο Θάνατος. εν ξέραµε πια τι να κάνουµε όταν ο διπλανός µου ζήτησε το λόγο. «εν είναι ανέκδοτο» λέει «αλλά αναφέρεται από κάποιον αρχαίο συγγραφέα ως αληθινό. Κάποτε λοιπόν, γράφει, ο Θάνατος αποφάσισε να πάρει τον ιογένη. Πήγε λοιπόν στο πιθάρι του και του το ανακοίνωσε. Ο ιογένης του είπε εντάξει αλλά θα µε αφήσεις να ταχτοποιήσω πρώτα τα πράγµατά µου. Τον έβαλε [378]

81 λοιπόν κι αυτόν µέσα στο πιθάρι, µισοτράβηξε την πλάκα µε την οποία έκλεινε το στόµιο του πιθαριού κι άρχισε τάχα να δένει κάτι κουρέλια αργά, µετά τα έλυσε κι άρχισε να τα ξαναδένει αλλιώς. Όµως η µπόχα από τη βροµιά του ιογένη, τα χνώτα του, και τις πορδές του τις οποίες, λένε, ο ιογένης εκτόξευε κατά βούλησιν ήταν τόσο βαριά που ο Θάνατος δεν άντεξε, είπε καλά, θα έρθω µια άλλη φορά και το βαλε στα πόδια». Μισογελάσαµε χαιρέκακα και όλοι, σαν συνεννοηµένοι, στρέψανε τα κεφάλια προς το µέρος του. Όπου, τον είδαµε όρθιο, να ξεκαρδίζεται στα γέλια και να χειροκροτεί. «Αυτό µάλιστα» είπε, «του άξιζε» και βάζοντας τα τσιγάρα και τον αναπτήρα στην τσέπη του «Απόψε πέρασα θαυµάσια. See you» συµπλήρωσε κι έφυγε. Την επόµενη εβδοµάδα που συναντηθήκαµε, έλειπε ένας. Κι όµως το τραίνο δεν πτοήθηκε. Εξακολουθούσε να τρέχει. [379]

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω 1 ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα ανήκουν στα κλιτά μέρη του λόγου και φανερώνουν ότι κάποιο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα κάνει κάτι (κάποια ενέργεια), ή παθαίνει κάτι από κάποιον άλλον, ή από τον εαυτό του ή βρίσκεται σε

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό

Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό 4. Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό Τι κάνουν οι άνθρωποι σε μια πόλη; Και, ξαφνικά, κόβεται το ηλεκτρικό! Κοιτάζω την εικόνα και λέω: Τι αλλάζει στη ζωή μας; Τι δεν μπορούμε να κάνουμε; Τι μπορούμε να

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει Πλησιάζει το Πάσχα. Η μητέρα άρχισε να καθαρίζει το σπίτι. Πλένει τις κουρτίνες και τα τζάμια. Καθαρίζει τα χαλιά. Συγυρίζει τα ερμάρια και τους πάγκους. Ο πατέρας βοηθά τη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή;

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; 2. Από alexandros@hotmail.com προς dimitrios87@yahoo.com Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; Στο Τορόντο έχει άσχημο καιρό. Ο Αλέξανδρος είναι στο δωμάτιό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE1

Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE1 Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE 1 Όνομα:.... Ημερομηνία:... 1. Διάβασε το κείμενο και συμπλήρωσε τις εργασίες. (Στο τηλέφωνο) Παρακαλώ! Έλα Ελένη. Επιτέλους σε βρήκα! Τι κάνεις; Πώς είσαι; Πού ήσουν όλο το Σαββατοκυριάκο;

Διαβάστε περισσότερα

«Οδική ασφάλεια... για κλάµατα!» (Θεατρικό γραµµένο από τα παιδιά της Β 1)

«Οδική ασφάλεια... για κλάµατα!» (Θεατρικό γραµµένο από τα παιδιά της Β 1) «Οδική ασφάλεια... για κλάµατα!» (Θεατρικό γραµµένο από τα παιδιά της Β 1) Πρόσωπα: Μαθητές ασκάλα Κύριος Τροχαιάκης (αστυνοµικός της τροχαίας) Παιδιά ΣΚΗΝΗ 1 (στην τάξη) Χτυπά κουδούνι και µπαίνει µέσα

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Δοκίμιο Αξιολόγησης Δ Τάξη

Δοκίμιο Αξιολόγησης Δ Τάξη Δοκίμιο Τελικής Αξιολόγησης Δ Τάξη Όνομα: Ημερομηνία: 1. Ακούω και γράφω (Ορθογραφία) 2. Άκουσε προσεκτικά και γράψε ό,τι λείπει - Ευτυχία μου γεια σου. Τι κάνεις; - Γεια σου Αντώνη. Είμαι καλά. Εσύ; -

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

Η. Διαδικασία διαμεσολάβησης

Η. Διαδικασία διαμεσολάβησης Η. Διαδικασία διαμεσολάβησης 1. Εισαγωγή στη διαμεσολάβηση (30 ) Στόχοι Να εντοπίσουν παρακολουθήσουν τη διαδικασία διαμεσολάβησης. Διαδικασία Έχουμε από πριν καλέσει δυο μέλη (ένα αγόρι Α και ένα κορίτσι

Διαβάστε περισσότερα