Στις ατέλειωτες αναζητήσεις µου στους δρόµους αυτής της πόλης, έχω συχνά την αίσθηση, ή µάλλον την πεποίθηση, πως ο άνθρωπος που τόσα χρόνια ψάχνω να

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Στις ατέλειωτες αναζητήσεις µου στους δρόµους αυτής της πόλης, έχω συχνά την αίσθηση, ή µάλλον την πεποίθηση, πως ο άνθρωπος που τόσα χρόνια ψάχνω να"

Transcript

1

2

3 Στις ατέλειωτες αναζητήσεις µου στους δρόµους αυτής της πόλης, έχω συχνά την αίσθηση, ή µάλλον την πεποίθηση, πως ο άνθρωπος που τόσα χρόνια ψάχνω να βρω, περπατά ετούτη τη στιγµή στον δίπλα ή τον παραδίπλα δρόµο. Πώς και γιατί συµβαίνει αυτό θα το πω όταν έρθει καιρός, πάντως κάθε φορά βρίσκοµαι στο ίδιο δίληµµα να µιλήσω ή να µη µιλήσω να καταπιώ ή να µη καταπιώ, στο τέλος σκέφτοµαι πάλι τον κήπο που ήταν ένα αιώρηµα, και ορµάω τρέχοντας στον δίπλα ή τον παραδίπλα δρόµο. Όσοι νοµίζουν πως µε βλέπουν απορούν, όσοι νοµίζουν πώς µε ξέρουν κουνούν µε συγκατάβαση το κεφάλι, αυτός που έρχεται πάντοτε πίσω µου και µε παρακολουθεί, αυτός που µε ανάκρινε όταν γεννήθηκα όταν ανδρώθηκα και όταν πέθανα, και έκτοτε επαναλαµβάνει το ίδιο κάθε φορά, ανοίγει πάλι το τεφτέρι του και κρατά σηµειώσεις. Φτάνω λοιπόν στον δίπλα ή τον παραδίπλα δρόµο κι αρχίζω να ψάχνω. Τις περισσότερες φορές δεν βρίσκω τίποτα και γυρίζω αµέσως πίσω. Άλλοτε πάλι επιµένω, ανασκαλίζω τις στοίβες των γεγονότων στα ρείθρα και τα κρασπεδόρειθρα, ξεχωρίζω ένα, προσπαθώ να του χωρέσω δεν του χωρώ, δοκιµάζω άλλο κι άλλο, τέλος στρυµώχνοµαι µέσα σε κάποιο, έστω µε το ένα χέρι εξαρθρωµένο στην πλάτη ή το στόµα µπουκωµένο ή το ένα µάτι κλειστό. Τις φορές που δεν σου µιλώ, για πολλά ίσως χρόνια, είναι γιατί έχω βρει κάτι που µοιάζει, το έχω βάλει πάνω στον τρίποδα και σιγά σιγά το ξεφλουδίζω. Πάντως, µετά από κάθε 9

4 τέτοια περιπέτεια, µαζεύω πάλι όλα µου τα υπάρχοντα µέσα στο σακίδιο και µετακινούµαι από την όχθη του ενός κατακλυσµού στην όχθη του άλλου. Ήταν πρωί πολύ νωρίς, τα παράθυρα ακόµη δεν είχαν ανοίξει να φτύσουν τα όνειρα, οι εξώπορτες δεν είχανε αρχίσει να ξερνούν πανικούς, ο πηχτός ουρανός που είχε κατέβει τη νύχτα µέχρι τα θεµέλια κι αφουγκραζόταν, τώρα αποσυρόταν βιαστικά απ' τις ταράτσες των σπιτιών σε ασφαλή απόσταση. Περπατούσα αργά πάνω στο πεζοδρόµιο. Άλλωστε και να ήθελα δεν θα µπορούσα να κατεβώ στο δρόµο, ο δρόµος είναι µια µεταφορική ταινία χωρισµένη στη µέση, η µισή σε πηγαίνει µπροστά η µισή πίσω. Αν θέλεις ν' αλλάξεις πεζοδρόµιο πρέπει να το αποφασίσεις πολύ πριν, εκεί όπου υπάρχουν βέλη, εκείνα που ακουµπούν στην πλάτη σου και σε ωθούν σε υπόγειες σκοτεινές διαβάσεις. Περπατούσα λοιπόν πάνω στο πεζοδρόµιο, πάντοτε σε απόσταση απ' τον τοίχο, παρακολουθώντας τον ξερό διαλειπτικό ήχο του γύψινου ποδιού µου να επαναλαµβάνει για πολλοστή φορά την αποτυχηµένη ανάποδη µέτρηση. Όταν άκουσα µέσα στην πρωινή σιωπή τον δυνατό θόρυβο από το σπάσιµο των τζαµιών και είδα την γυναικεία φιγούρα ψηλά στο µπαλκόνι, µερικές πολυκατοικίες πιο κάτω, φαντάστηκα πως για µια ακόµη φορά ένας ονειροπόλος του αυτεξούσιου διακύβευε ό,τι του απόµενε, αναζητώντας χάσµατα και ρωγµές στους φυσικούς νόµους. Όταν όµως γύρισε προς το µέρος µου και µου άπλωσε τα 10

5 χέρια καλώντας µε σε βοήθεια, και µάλιστα µε τ' όνοµά µου το πραγµατικό που σε ολόκληρη την από δω πλευρά µονάχα αυτή µπορούσε να αρθρώσει, δεν είχα πια καµιά αµφιβολία. εν σκέφτηκα εκείνη τη στιγµή πώς και µε αναγνώρισε από τόση απόσταση, µετά µάλιστα την µετατόπιση του προσώπου µου και τις αλλοιώσεις του σώµατός µου. Ούτε µου πέρασε απ το νου πώς τάχα σε αυτόν το δρόµο αυτή τη µέρα και τη στιγµή µε περίµενε, αφού οι δρόµοι πια είναι τυχαίοι και οι µέρες και οι στιγµές βρίσκονται µεταξύ. Τίποτα απ' αυτά δεν µ' απασχόλησε ή κι αν µ' απασχόλησε για µια στιγµή, µπροστά στην έκπληξη και την συγκίνηση γρήγορα το απώθησα για αργότερα, για κάποιαν άλλη πιο άδεια ώρα. Χωρίς λοιπόν δισταγµό ή επιφύλαξη, εντόπισα την πολυκατοικία, την είσοδο, κι άρχισα ψάχνοντας τους ορόφους να ανεβαίνω. Παρένθεση: Μέσα στον υγρό χρόνο τα γεγονότα πλέουν σαν πλατανόφυλλα. Εγώ κρατώ ένα µακρύ καλάµι και προσπαθώ να τα πλησιάσω ώστε να κρατιέσαι ακέραιη. Σπανίως τα καταφέρνω κι έτσι ταξιδεύεις διαρρηγµένη κάθε φύλλο και ένα διάρρηγµα. Πιο κάτω τα νερά διχάζονται και τριχάζονται πολλές φορές για να καταλήξουν κάποτε σε µια µεγάλη θάλασσα γαλήνιας εντροπίας. Στο µεταξύ, εγώ µε το ίδιο καλάµι σηκώνω την αρκούδα στα πισινά της πόδια, για να δείξει πώς ο κύριος και η κυρία κοιµούνται µαζί το βράδυ. 11

6 Οι πρώτοι όροφοι ήταν ηµίφωτοι υγροί. Προχωρούσα ψαύοντας τους πτυχωτούς τοίχους που ίσως ήταν λαξεµένοι βράχοι ή θαλάσσιες σπηλιές ή αποξεραµένοι υµένες. Παµπάλαια ρεύµατα µου σάρωναν το πρόσωπο και µου θόλωναν τα µάτια. Ανέβαινα µαλακά σκαλοπάτια που ανάπνεαν αργά, και ξαφνικά έπεφτα στο απόκρηµνο χάος που µέσα του µετεωρίζονταν ακρωτηριασµένα ειδώλια, απολιθώµατα σπερµάτων, έµβρυα αφυδατωµένα ρικνά. Τα σκαλοπάτια ξανάρχιζαν µε αγκοµαχητά ή µε γρυλίσµατα, τα τοιχώµατα µαλάκωναν, οι εγχαράξεις υγραίνονταν, όλα γλιστρούσαν µε βλέννα, στο βάθος ανοιγόκλεινε µια φωτεινή σάρκινη τρύπα που πότε µε αναρρουφούσε πότε µε αποµάκρυνε. Σε λίγο είχα συνέλθει, βρισκόµουν σ' έναν όροφο τυπικό, από αυτούς που επαναλαµβάνονται ίδιοι και συντηρούνται και διαιωνίζονται από αιµοδοσίες φαντασιόπληκτων και κληροδοτήµατα αυτοκτόνων. Ο διάδροµος ήταν ευθύγραµµος κάπου µπορεί να λόξευε ή να διασταυρωνόταν όµως στο ίδιο πάντα εκµαγείο των διαδρόµων, επίµονος και διαρκής. Στο βάθος ένα µεγάλο παράθυρο που έβλεπε στο φωταγωγό, εδώ κι εκεί καταψυκτήρες από αυτούς που λειτουργούν αυτόµατα όταν η θερµοκρασία ανέβει, και σκάλες κινδύνου, πολλές σκάλες κινδύνου, οµαδικές ή ατοµικές, ιδιωτικές ή δηµόσιες. Σε πινακίδες που κρέµονταν απ' το ταβάνι ήταν γραµµένος ο αριθµός του ορόφου και µια µικρή περίληψη της ιστορίας του. 12

7 Η πρώτη πόρτα που συνάντησα ήταν φτιαγµένη από χοντρές σανίδες απλάνιστες, κλεισµένη µε αµπάρα και λουκέτο. Η αµπάρα ήταν βαριά το λουκέτο σκουριασµένο. Σκέφτηκα να δοκιµάσω να το ανοίξω όµως πριν προλάβω να σηκώσω το χέρι µού απαντήσαν από µέσα µε µια βρισιά. Η άλλη πόρτα ήταν διαρρηγµένη. Η πληγή φαινόταν πρόσφατη, λίγα ίχνη κι αυτά επί του όρους, πατηµασιές που υποχωρούσαν βιαστικά, µια ξεραµένη λέξη ένα απόσπασµα ένα σπασµένο κλαδί. Έσπρωξα την πόρτα και κοίταξα απ' το άνοιγµα. Η αυλή ήταν γεµάτη ανθρώπους πεσµένους στα γόνατα µε πρόσωπο στο βάθος, που προσεύχονταν µε κατάνυξη. Στα σκυφτά κεφάλια τους φορούσαν κουκούλες, στα χέρια κρατούσαν ένα βρέφος που ή το δίναν ή το παίρναν. Απ' τα µακριά φορέµατά τους εξείχαν άκριες ακονισµένων σπαθιών. Σε µια γωνιά καιγόταν ένα οµοίωµα, γύρω του κεριά, στο βάθος η λευκή αυλαία φωτιζόταν από πίσω, πάνω της προβαλλόταν η σκιά του αδύνατου µε τον χιτώνα που καραδοκούσε όρθιος, µε τον πέλεκυ υψωµένο. Η άλλη θύρα ήταν δίφυλλη καλοδουλεµένη σε όλους ανοιχτή. Αυτοί που ξάπλωναν λοξά στις κλίνες γύρω στο δωµάτιο µου γνέψαν να περάσω, η αµφίπολος ή ο δούλος µου έφερε νερό να πλυθώ, δεν έχουνε ειδήσεις µου είπαν, ποια είναι αυτή; µπορού- µε πάντως να το θέσουµε ως θέµα για συζήτηση µετά το δείπνο. 13

8 Στην παρακάτω πόρτα είχε χαλάσει το µάνταλο και δεν άνοιγε, πίσω της κάποιος προσπαθούσε να το φτιάξει διαβάζοντας µια πραγµατεία ψευδεπίγραφη περί µαντάλων. Η άλλη πόρτα και η παράλλη είχαν χτιστεί µε πλίθρες, οι υπόλοιπες πόρτες αυτού του ορόφου που θάπρεπε να βρίσκονται εκεί, αλλιώς ο διάδροµος που προχωρούσε δεν είχε νόηµα, δεν υπήρχαν, δεν είχαν φαίνεται σχεδιαστεί, ή, είχαν µεν σχεδιαστεί αλλά και όµως παραλείφθηκαν. Ακούµπησα τ' αυτί µου ν' ακούσω. Ίσως πράγµατι εκείνη να βρισκόταν πίσω απ' τον τοίχο, ίσως πάντα να βρισκόταν πίσω απ' τον τοίχο κι εγώ µπροστά, ίσως έτσι συναντηθήκαµε αγαπηθήκαµε και φτιάξαµε µια αρµονική οικουµένη. Ακολουθούσαν όροφοι τυφλοί µε διαδρόµους ανισόπεδους πνιγηρούς φωτισµένους µε λάδι ή µε δάδες, όροφοι δεµένοι µε σκοινί έτοιµοι για φόρτωµα, και έφτασα µετά σ' εκείνον τον καθαρό τον απαστράπτοντα από βερνίκια και παρκετίνες, όπου αλλού πατούσες κι αλλού πήγαινες. Οι πόρτες διαγράφονταν σαφείς αναµφισβήτητες µε καλοτυπωµένες επιγραφές και πίνακες περιεχοµένων. εν χρειαζόταν να χτυπήσεις ήταν διαθέσιµες. Άνοιγαν µε το ένα δάχτυλο. Πίσω τους αναγράφονταν τα έργα του ίδιου. Στην πρώτη πόρτα µε κρανιοσκόπησαν και µου κρέµασαν τον αριθµό, στην δεύτερη µου γνώρισαν από που έρχοµαι και που πηγαίνω, στην τρίτη µου έδειξαν την αιτιότητα και την απροσδιοριστία και µου ζητήσαν να δηλώσω µε ποιαν είµαι. Σ' ένα 14

9 δωµάτιο συσκέπτονταν πολλοί άνθρωποι, στο διπλανό συσκέπτονταν πολλοί θεοί, τα δύο δωµάτια εκτόξευαν το ένα στ' άλλο, κάθε τόσο, βαριές φράσεις. Στους τοίχους µιας µεγάλης αίθουσας κρέµονταν τα στοιχεία, µε ηµεροµηνίες κι αριθµούς. Τα στοιχεία οδηγούσαν αναπότρεπτα. Το τελευταίο δωµάτιο περιείχε το πρώτο και περιεχόταν σ' αυτό, αενάως. Ο ύστατος όροφος ήταν µικρός, µε πρόβλεψη. Η σκάλα σταµατούσε εδώ, από µια τρύπα της οροφής κρεµόταν το σκοινί. Ο διάδροµος πολύ φαρδύς, τέλειωνε σ' ένα παράθυρο που έβλεπε στο δρόµο. Το παράθυρο έπιανε ολόκληρο το πλάτος και το ύψος χωρίς τζάµι ή κάγκελο. Από σχισµές των τοίχων έβγαινε άρωµα, από κρυµµένα µεγάφωνα µουσική, εδώ και εκεί κρεµόντουσαν κουτιά για υποδείξεις ή παράπονα. Πίσω απ' την πρώτη πόρτα που άνοιξα ο νέος µε τα γένια, µόνος, καθισµένος σ' ένα σκαµνί, έπλεκε. Γύρω του αναβόσβηναν και διασταυρώνονταν ακτίνες λέιζερ. Σήκωσε το κεφάλι του µε κοίταξε, γι' αυτήν δεν έχει χώρο µου είπε και συνέχισε να πλέκει. Απ' την απέναντι πόρτα βγήκε µια κυρία που άρχισε να κάνει βόλτες πάνω κάτω σπρώχνοντας ένα καροτσάκι µωρού. Κάθε φορά που άλλαζε κατεύθυνση γύριζε την µικρή οµπρέλα στην άκρη του καροτσιού. Η επόµενη πόρτα ήταν ατόφιο ξύλο καρυδιάς λουστραρισµένο. Η κάσα της εξείχε φαρδιά µε σκαλισµένους µαιάνδρους και ρόδακες. Κοίταξα για πόµολο, δεν υπήρχε. Έψαξα γύρω γύρω τις 15

10 χαραµάδες, έβαλα µέσα τον σουγιά µου, χτύπησα µε γροθιές, έσπρωξα µε την πλάτη. Η κυρία του διαδρόµου σταµάτησα δίπλα µου, ξεκρέµασε από τον ώµο την τσάντα της την πέταξε στο καροτσάκι, έβγαλε τα µακριά της γάντια που έφταναν ως τις µασχάλες τα πέταξε µέσα κι αυτά, ήρθε κοντά, είναι πολύ απλό µου είπε και µούδειξε. Ξανάβαλε τα γάντια, κρέµασε πάλι την τσάντα, τράβηξε την µικρή οµπρέλα την έβαλε στον ώµο και κυλώντας το καροτσάκι προχώρησε σιγοτραγουδώντας, έφτασε στο τέλος του διαδρόµου που ήταν το µεγάλο παράθυρο κι έπεσε έξω. Πλησίασα στην πόρτα, ακούµπησα πάνω της τις παλάµες ακριβώς όπως µου έδειξε και έσπρωξα προς το πλάι. Η πόρτα σύρθηκε µαλακά κι αθόρυβα. Στο άνοιγµα, κίτρινος, µε τα µάτια κλειστά και τα χέρια σταυρωµένα στο στήθος βρισκόταν ο πατέρας µου, ή ό,τι µπορούσε να παρασταθεί από αυτόν. Χωρίς το φωτοστέφανο που για πολλά χρόνια µας παγίδευε και τον ελεύθερο πίσω του ουρανό. Μ' ένα κουστουµάκι µαύρο όπως αρµόζει στην περίσταση και µόνο φόντο το µοβ ύφασµα από σατέν. Τράβηξα το καπάκι στη θέση του το κάρφωσα µε µεγάλα καρφιά και προχώρησα πιο κάτω. Πιο κάτω µου άνοιξε ένας κύριος µε µισά γυαλιά στην άκρη της µύτης. Μου είπε µε συγχωρείτε µια στιγµή να κοιτάξω. Μετά τον πυροβολισµό γύρισε, λυπούµαι µου είπε δεν είναι εδώ. Πιο πέρα βγήκε µια νέα είκοσι ετών, µου ζήτησε να κάνουµε έρωτα. Τα µάτια της ήταν δυο λίµνες πρωινές. Εγώ είµαι µου είπε και άνοιξε τα χέρια της σαν τόξα µικρού τρούλου. Φορούσε 16

11 ένα υφαντό φόρεµα λευκό µέχρι κάτω, µε µανίκια στενά µακριά εξείχαν µόνο τα δάχτυλα. Από το ένα µανίκι το νήµα κρεµόταν στο πάτωµα, σε ένα κατάλοιπο κουβαριού. Γύρω της το στερέωµα γαλάζιο. Οι πόρτες άνοιγαν διαδοχικά µε διάφορα προσχήµατα που δεν επέστρεφαν. (Τα επεισόδια δεν είναι γεγονότα αλλά πήγµατα λόγου που χορηγούνται ως αντίδοτα. Γι' αυτό και ο πάσχων χρόνος, ο προσωπικός µου, που ωθώντας µε να ενχρονιστεί, απεγνωσµένος µε έκλεισε στην συστολή της ιστορίας να µε πνίξει, την ώρα της λογοκτονίας κατάλαβε πως αυτοχειριάζεται και αναγκάστηκε ξανά να µε παρατείνει) Πίσω απ' την τελευταία πόρτα έπαιζε το συγκρότηµα. Οι λοξοί προβολείς γυάλιζαν τις φαλάκρες κι έδειχναν τις ρυτίδες πιο βαθιές. Του ενός κιθαρίστα τα δάχτυλα ήτανε παραµορφωµένα απ' την αρθρίτιδα, ο άλλος καθισµένος στην καρέκλα είχε τα πόδια του σε λεκάνη µε ζεστό νερό, του ντράµερ τα µάτια έτρεχαν από καταρράκτη. Μπροστά τους, αγόρια και κορίτσια χόρευαν κλαίγοντας. Βρισκόµουν πάλι στην αρχή του διαδρόµου στο πλατύσκαλο, εκεί ακριβώς απ' όπου είχα ξεκινήσει. Είχα ψάξει όλες τις πόρτες και όλα τα διαµερίσµατα. Σκεφτόµουν µήπως και πήρα λάθος κτίριο αν και άλλο κτίριο δεν υπήρχε, ή µήπως όλη εκείνη η σκηνή που είδα στο µπαλκόνι είχε έρθει χρόνια πριν, ή µήπως και δεν είχε έρθει ποτέ αλλά ήταν αυταπάτη ή φαντασίωση από 17

12 αυτές που τελευταία µου προσάπτουν. Έτοιµαζόµουν να κατέβω τη σκάλα, όταν στο µυαλό µου σφηνώθηκε ξαφνικά η εικόνα της πόρτας της αποθήκης, εκείνο το πορτάκι αλερετούρ στο βάθος του διαδρόµου που πίεσα αλλά δεν µπόρεσα να ανοίξω καλά γιατί πίσω του στοιβάζονταν, σε ένα χώρο δύο τριών τετραγωνικών, τα άχρηστα του ορόφου. Γύρισα πίσω τρέχοντας, τράβηξα τώρα προς τα έξω την πόρτα, την σφήνωσα και άρχισα να αδειάζω την αποθήκη. Μπροστά µπροστά ήταν το σφουγγαρόπανο και η λόγχη µε τα µακριά κοντάρια τους, πίσω η φορητή ξύλινη σκάλα σαπισµένη πια, πολλά παλιά πτυσσόµενα καθίσµατα από εκείνα των υπαίθριων θεαµάτων, µερικές σανίδες που περίσσεψαν, καρφιά τζινέτια και άλλα τέτοια διάφορα και τέλος, σε επαφή µε τον απέναντι τοίχο, µια στοίβα µέχρι το ταβάνι άδεια κουτιά. Όταν τα τράβηξα κι αυτά, τότε αποκαλύφθηκε το άνοιγµα. Ένα άνοιγµα πόρτας χωρίς πόρτα και χωρίς κάσα. Σαν είσοδος πλυντηρίου ή λεβητοστάσιου. Πέρασα βιαστικά µέσα. Το δωµάτιο ήταν µακρόστενο χωρίς έπιπλα, µε το µικρό µπαλκόνι που είχα δει απ' το δρόµο. Στο κέντρο του, καθισµένη στο δάπεδο οκλαδόν, βρισκόταν εκείνη. Γυµνή, ακίνητη, µε τις παλάµες στα γόνατα και τα µάτια κλειστά. Το κρέας στα πλευρά της ήταν πτυχωτό, τα στήθη της κρέ- µονταν σαν δυο σακούλια άδεια, η κοιλιά της αναδίπλωνε πάνω στα πόδια της. Από τα µαύρα µακριά µαλλιά της που µας στέγαζαν, είχανε αποµείνει µερικές αραιές άσπρες τρίχες. Στο πάτωµα, δίπλα της, προσεκτικά ακουµπηµένα, η στεφανοθήκη και το ει- 18

13 κόνισµα. Μπροστά απ' τα πόδια της κυλούσε ο ποταµός τελείως ήρεµος, µπορούσες να µπεις και να βγεις όσες φορές ήθελες. Ο ποταµός προχωρούσε χωρίς ν' αφορίζεται, έβγαινε απ' την µπαλκονόπορτα πήγαινε σύρριζα στον τοίχο και χανόταν στην υδρορρόη. Είχε κατέβει µια οµίχλη κίτρινη. Από τα ξύλα τα ωραία στην όραση απόµεναν λίγα ξεραµένα κλαδιά. Έν µέσω του δωµατίου ήταν ένα κούτσουρο. Προχώρησα πάνω στο σκοινί, στάθηκα δίπλα της και την ακού- µπησα στον ώµο. Το δέρµα της ήταν στεγνό και αδρό, ένα χοντρόχαρτο σακούλας. Καθάρισα το σκονισµένο της πρόσωπο, την σήκωσα όρθια µπροστά µου, της άνοιξα τα βλέφαρα. Στην αρχή µε κοίταξε σαν να µη µ' έβλεπε, σαν να µη µπορούσε να δει τίποτα. Σιγά σιγά όµως τα µάτια της άρχισαν να ξεπαγώνουν, κουνήθηκαν, ξαφνικά έβγαλε µια δυνατή κραυγή και κρεµάστηκε απ' το λαιµό µου, το πρόσωπό της να µου φράζει το πρόσωπο, το βλέµµα της να µε πληγώνει κατευθείαν στα µάτια. (Το σώµα της αποτυπώθηκε στο πετσί µου και έκτοτε σε κάθε µου περιφορά αποτελεί την πινακίδα της διαπόµπευσης). Την απόθεσα στο µακρύ σκαµνί και κάθισα δίπλα της, αλλά πριν προλάβω να µιλήσω πετάχτηκε, µε τράβηξε παράµερα κοιτάζοντας γύρω µήπως µας βλέπει κανείς, και άρχισε βιαστικά, ανάµεσα σε υποσχέσεις όρκους και ολοφυρµούς, να µου αναλύει και να µου εξηγεί. Πως όταν ξεσφίξαµε την χειραψία που είχε πονέσει και φέραµε την ανθοδέσµη σπίτι και την ανοίξαµε και την απλώσαµε γύρω µπήγοντας το σύρµα κάθε λουλουδιού στο 19

14 πάτωµα, και είπαµε ότι είναι η µοναδική φορά η ανεπανάληπτη ζούµε δεν ζούµε υπάρχουµε δεν υπάρχουµε πάνω σε µια λέξη που αυτοχρίεται κάθε πρωί και ανατρέπεται κάθε βράδυ αφήνοντας πίσω της επιχειρήµατα για ανασκευή και ρεύµατα για ανάπλευση, πως εκεί επάνω που δεν υπάρχει επαφή σχέση απόκριση εγώ µόνη ανάσκελη σφίγγοντας την χούφτα να κοιτάζω το χάος µε το ρίγος της σιωπής και τον ρόχθο του αίµατος πίσω απ' τα µηλίγγια, πως τότε η λέξη έσπασε σκίζοντάς µου βαθιά τα δάχτυλα και τ' ανοιχτά µου σκέλια πέτρωσαν κι έγινε ο κόλπος µου καιάδας σπέρµατος και η κοιλιά µου ασκός Αιόλου, κι έµειναν οι φωνές χωρίς πια άρθρωση να περιφέρονται στο χάος σαν κούφιες φλόγες κεριών, κι ο χρόνος να εξακολουθεί να έρχεται απ' τ' αρνητικά τυπώνοντας τα γεγονότα σε διαφορετικά αντίτυπα και εκτοξεύοντάς τα σε διαφορετικές κατευθύνσεις θραύσµατα φονικά, (µιλούσε και το καστανό της τρίχωµα έτρεµε, και κάθε τόσο σήκωνε το χέρι της, που κρεµόταν κι έξυνε το παρκέ, και µ' ακουµπούσε µε το µακρύ της νύχι στο κέντρο της σφραγίδας εκεί ακριβώς που πονά), και πως όταν ο χρόνος δεν γίνεται ποτέ θετικός είµαστε όλοι ένα αναπόληµα και τότε µέσα εκεί πώς λοιπόν εγώ µπορούσα να αναστέλλω τα είδωλα των πιθανών εαυτών µου, πώς µηδένιζα κάθε τόσο τον αρνητικό νόθο χρόνο µ' έναν οργασµό, πώς παραχάραζα την λέξη γεµίζοντας το χάος µ' ένα παιδικό γέλιο, πώς κιβδήλευα την εντολή, εγώ ένα έκβληµα, ένα εκτόπλασµα λόγου, ένα σκεύος ζωής, όταν οι κέδροι που είχαµε φυτέψει είχαν συρµατοφραχθεί, όταν πίσω απ' τα µισα- 20

15 νοιγµένα δάχτυλα γυάλιζε το στρογγυλό µάτι, µη πιστεύοντας, ρωτώντας αυτούς που θα µωρανθούν πώς συλλογίζεται κανείς χωρίς συνέπεια, πώς ερωτεύεται χωρίς τύψη... Όχι, φώναξε ο γυµνός µε το κολάρο και πετάχτηκε στη µέση της αίθουσας. Έγώ δεν ήρθα εδώ για να ακούσω αποµνηµονεύ- µατα. Σας το είπα και την άλλη φορά. Υπάρχουν ερωτήµατα στα οποία δεν θα µπορέσουµε ποτέ να δώσουµε απάντηση. Όχι γιατί δεν έχουµε τα αναγκαία στοιχεία και το θάρρος αλλά γιατί δεν έχουµε την κατάλληλη κατασκευή. Ας µη µαταιοπονούµε λοιπόν. Ας αφήσουµε το νήµα και το ποιος µας το έριξε κι ας συζητήσουµε για το ύφασµα. Αυτό που µας τυλίγει σφιχτά απ' τη στιγµή που γεννιόµαστε. Που υπερασπίζεται την αιδηµοσύνη µας και µας προστατεύει από τον ήλιο το χιόνι και τα νύχια των άλλων. Με όλες τις υφάνσεις για τις τοπικές συγκυρίες και τα µήκη νυχιών, από εκείνη την αραιή της γάζας και του πέπλου µέχρι εκείνη την πυκνή κι αδιάπνευστη που µας σταυρώνει τα χέρια πίσω και µας ακινητοποιεί. Να µιλήσουµε για κείνους που διατείνονται πως τα παιδιά τους δεν τα φάσκιωσαν κι έγιναν έτσι νέοι αξιοπρεπείς και ευυπόληπτοι, ή, τα φάσκιωσαν πολύ ελαφρά µόνο κάτι µαλακά ναρκωτικά και µια βόµβα αυτοσχέδια χωρίς σηµασία. Να µιλήσουµε ακόµη για τους περίφηµους γυµνιστικούς συλλόγους και την επιστροφή στη φύση... Μα τι λέει τούτος εδώ, είπε ο αρχηγός του συγκροτήµατος που καθόταν στις πίσω σειρές µε τα πόδια ακόµη στη λεκάνη. Μπορεί να νοηθεί ύφασµα χωρίς νήµα; 21

16 Γιατί, µήπως µπορεί να νοηθεί νήµα χωρίς ύφασµα φως χωρίς µάτια λέξεις χωρίς γλώσσα, άρχισε την απάντησή του ο γυµνός µε το κολάρο αλλά δεν πρόφτασε να συνεχίσει. Από το βάθος ακούστηκε µια βρισιά, ο νέος που έπλεκε πετάχτηκε όρθιος, ά- φησε το πλεχτό του στην καρέκλα, όρµησε πάνω του, έβαλε τις άκρες των δαχτύλων στο λαιµό του εκεί που ήταν το κολάρο και τα έσυρε προς τα κάτω. Το δέρµα του γυµνού ανθρώπου ξεκόλλησε σαν πλαστικό φύλλο και έπεσε γύρω στα πέλµατά του. Ο γυµνός άνθρωπος έβαλε τις παλάµες στο σώµα του και ψαχνόταν ολόγυρα να βεβαιωθεί. Προσπάθησε κάτι να πει, όµως ο νέος τού ξανάβαλε τα δάχτυλα στο λαιµό και τα ξανακατέβασε µ' ένα καινούργιο δέρµα. Ένα "ώ..." ακούστηκε από παντού, όλοι είχαν σηκωθεί όρθιοι είχαν πλησιάσει, ο νέος εξακολουθούσε ν' αποκαλύπτει, µερικοί καταριόνταν τον γυµνό άνθρωπο µερικοί τον υπερασπίζονταν, οι περισσότεροι έσφιγγαν το παλτό τους και το κασκόλ γιατί έκανε κρύο. Εγώ πού είµαι µέσα σε όλα αυτά, µε ρώτησε και το ρυτιδιασµένο της πρόσωπο έγινε µια σταλιά. Στο µεταίχµιο, της είπα και την έσφιξα στην αγκαλιά µου να την συνεφέρω, εκεί που η δηµιουργία του ανθρώπου µας αφήνει κάποιο περιθώριο. Στο µεταξύ ο γυµνός άνθρωπος προσπαθούσε να αµυνθεί, ο νέος µε το πλεχτό εξακολουθούσε να τον γυµνώνει, µερικοί 22

17 ήρθαν να τον σταµατήσουν "δεν µπορείς έχει τίτλους ιδιοκτησίας" του είπαν, άλλοι ήρθαν να τον βοηθήσουν "τίτλους ιδιοκτησίας έχουµε όλοι" φώναζαν "και ιδιοκτησίας και νοµής", σε λίγο πιάστηκαν στα χέρια, τραπέζια ράφια και προθήκες εκθε- µάτων αναποδογύριζαν, οστεοθήκες και τεφροδόχες ξεχύνονταν, γυάλινα στεγανά χωρίσµατα και γυάλινες οθόνες έσπαγαν, γύψινα µέλη ή από πλαστικό εκσφενδονίζονταν παντού, ανάµεσα κοµµάτια από ύφασµα σατέν κοµµάτια από το καροτσάκι και τα όργανα. Μέσα από τους κρότους τους ρόγχους και τις κραυγές της διάλυσης και της αποσυναρµολόγησης, ξεχώριζε η έγκατη φωνή του πατέρα µου που επαναλάµβανε κατά διαστήµατα "φωνάξτε τον διαχειριστή". Στην αγκαλιά µου εκείνη συρρικνωνόταν συνεχώς, µέχρι που έπεσε µπροστά στα πόδια µου µια χούφτα άµµος. Τότε ακούστηκε δυνατός κρότος που ίσως ήταν έκρηξη ίσως κεραυνός ίσως ουράνιος βήχας, και η νέα των είκοσι ετών όρµησε µέσα. Ήταν τελείως γυµνή και τα µακριά µαύρα µαλλιά της σκέπαζαν τους ώµους της. Τα µάτια της ήταν βαµµένα µαύρα τα χείλη της κατακόκκινα, απ' το λαιµό της κρεµόταν ένας βαρύτιµος αρχιερατικός σταυρός, γύρω από τα στήθη και τον αφαλό της ήταν ζωγραφισµένος ένας κύκλος µε αίµα. Προχώρησε αργά, τελετουργικά, κοίταξε τον σωρό στο πάτωµα που ανάσαινε βαριά, και ξαφνικά, πέταξε τα κονσερβοκούτια που κρα- 23

18 τούσε στα χέρια της, το ένα στη µιαν άκρη της αίθουσας το άλλο στην άλλη. Τα κουτιά έσκασαν µε κρότο εκκωφαντικό και φλόγες ξεχύθηκαν σε ολόκληρο το χώρο. Ο πανικός που ακολούθησε ήταν γενικός και ασυγκράτητος. Οι περισσότεροι, µια και οι πόρτες ήταν κλειστές, πηδούσαν µε ουρλιαχτά στο δρόµο ή µε τρανταχτά γέλια µέσα στη φωτιά. Ε- λάχιστοι είχαν γονατίσει και περίµεναν να εξαγνιστούν και µόνο ένας ή ίσως δυο ήδη πολύ αδύνατοι, δοκίµαζαν τις χαραµάδες. Η νέα γυναίκα έτρεξε κοντά, µου έσβησε τα µάτια και τα δάχτυλα, µου σάλιωσε τα φρύδια και τα µαλλιά, τράβηξε την γύψινη θήκη του ποδιού µου και την πέταξε, κι αρπάζοντές µε από το χέρι µε πέρασε από µια πόρτα µυστική και µ' έσυρε στη σκάλα. Από το απέναντι πεζοδρόµιο γύρισα και κοίταξα πίσω. Το κτίριο καιγόταν ολόκληρο. Οι φλόγες βγαίναν απ' τα παράθυρα του ενός ορόφου και έµπαιναν ορµητικά στα παράθυρα του επάνω. Στον τελευταίο όροφο γύριζαν προς τα κάτω και ακολουθώντας την τρύπα του κλιµακοστάσιου έφταναν στο υπόγειο. Εκεί, καθυστερούσαν λίγο όσο ήταν αναγκαίο, κι άρχιζαν πάλι την ίδια διαδροµή. Το κτίριο σούρωνε σιγά σιγά από το σφίξιµο των φωτεινών κορδονιών. Κυριαρχούσε µια µυρωδιά σκόρδου και δεντρολίβανου. Σερνόταν ένα µούρµουρο όχτου, µαζί, τριξίµατα αρθρώσεων και ανακουφιστικοί στεναγµοί. 24

19 Η νέα των είκοσι καινούργιων ετών µε αποµάκρυνε. Απ' τα παράθυρα των διπλανών σπιτιών κεφάλια σκαθαριών κι άλλων ανθεκτικών εντόµων βγαίναν και συζητούσαν. Οι δρόµοι δεν ανέβαιναν ούτε κατέβαιναν. Περίµεναν. ίπλα µας πέρασε, πανικόβλητος, εκείνος που κρατά ση- µειώσεις. 25

20

21 Το φως είχε πια χαµηλώσει τόσο που δύσκολα µπορούσες ν' ακούσεις κάτι. Οι τοίχοι της γυµνής αίθουσας σαν να είχαν διαλυθεί, το πάτωµα ήταν απέρατο, το χαµηλό ντιβάνι στη µέση του µόλις διακρινόταν. Εκείνος, που ήταν ξαπλωµένος στο ντιβάνι, σηκώθηκε, προχώρησε στο βάθος της αίθουσας δρασκελώντας τα σκορπισµένα στο πάτωµα παιδικά παιχνίδια, έφτασε δίπλα στην κουρτίνα που σκέπαζε ολόκληρο τον ένα τοίχο και σήκωσε τον µαχαιρωτό διακόπτη. Η αίθουσα γέµισε φως ηµέρας, οι τοίχοι συσπάστηκαν για ένα κλάσµα δευτερολέπτου, τα πράγµατα µετατοπίστηκαν κατά ένα εκατοστό προς την ίδια κατεύθυνση. Το πάτωµα µε το παρκέ διαρκείας βρήκε το συνηθισµένο του καφέ χρώµα, εκτός από την θέση κοντά στο παράθυρο όπου το σκοτεινό µεγάλο τζάµι έριχνε πάνω του ένα µαύρο παραλληλόγραµµο. Εκείνος γύρισε πίσω και ξανακάθισε στο ντιβάνι. Ακούµπησε τους αγκώνες στα γόνατα και το κεφάλι στις παλάµες. Γύρω από τον λαιµό του είχε τυλίξει ένα κασκόλ. Κάτω απ' το µακρύ του παλτό που ήταν κουµπωµένο µέχρι τα γόνατα εξείχαν τα γυµνά του πόδια. Θα έλεγα πως ήταν σκεφτικός, αλλά ποιος µπορεί να 27

22 ξέρει. Ίσως κάτι να παρακολουθούσε όπως όλοι, ή κάτι να περίµενε όπως µερικοί. Τα σκιστά µάτια του ήταν ακίνητα, τα µαύρα χοντρά του χείλη κλειστά, κάτω απ' το λευκό διάφανο δέρµα του µπορούσες να διακρίνεις τις ερήµους τους παγετώνες και τους κρηµνούς. Tο γυµνό µωρό µπουσούλαγε στο πάτωµα σούρνοντας απ' το πόδι του, δεµένη µε σκοινί, µια πέτρα. Στην µεγάλη εικόνα του τοίχου, εκείνη, που είχε ανέβει και βάδιζε γυµνή µεταξύ των κτηνών των πετεινών και των θηρίων, ήρθε πάλι µπροστά και κατέβηκε στο δωµάτιο. Το µαγδαλήνιο σώµα της ακτινοβολούσε. Ο οµφαλός της ήταν κρατήρας τορνευτός, τα στήθη της σαν δύο νεβροί δορκάδος και ο τράχηλός της σαν πύργος εκτόξευσης. Προχώρησε και στάθηκε µπροστά στο παράθυρο. Η εικόνα της διαπέρασε το τζάµι, µια φωτεινή δέσµη στο σκοτεινό διάστηµα. Έλυσε τα µαλλιά της που έπεσαν γύρω στους ώµους της και άρχισε να τα χτενίζει. Α-ύ ρ-ι-ο, πρόφερε εκείνος αργά λιώνοντας και χύνοντας τα γράµµατα ένα ένα. Εκείνη γύρισε έκπληκτη, τον κοίταξε, έτρεξε κάθισε δίπλα του, πήρε τα χέρια του µέσα στις χούφτες της και τα έτριβε. Εκείνος είχε µείνει µε το στόµα µισάνοιχτο, εκείνη τον κοίταζε στα µάτια δεν ξέρω αν µε προσδοκία ή φόβο. Η εικόνα, 28

23 είτε την έπαιρνες από µπροστά είτε από το πλάι ήταν ίδια διδιάστατη εγώ δεν αισθανόµουνα καµιά ευθύνη, η φύση είναι κυκλοθυµική. Εδώ σταµατούν οι σηµειώσεις που έχω από την άλλη φορά. Η σκηνή είναι αυτογενής και αυτόνοµη, µπορώ να την διατηρήσω σε κατάψυξη για µερικές ακόµη χιλιάδες χρόνια χωρίς κίνδυνο να την καταστρέψω. Όµως η θέση µου είναι τώρα λιγότερο εκτεθειµένη, ή, µπορώ να οργανώσω έναν εξωνοϊκό συλλογισµό, κρατώντας τον σκύλο µου στην αυλή δεµένο. Ας αφήσουµε λοιπόν την σκηνή να λειτουργήσει. Το µωρό καθισµένο στη µέση του δωµατίου διαβάζει ένα χοντρό βιβλίο. Φοράει γυαλιά. Ανάµεσα στα πόδια του είναι λυµένη η πέτρα. Το φως έχει αρχίσει να χαµηλώνει, εκείνος πηγαίνει και ανεβάζει τον µαχαιρωτό διακόπτη της νύχτας. Οι τοίχοι συσπώνται πάλι µια φορά και τα πράγµατα µετατοπίζονται στην αρχική τους θέση. Εκείνος γυρίζει και κάθεται δίπλα της στο ντιβάνι. Το µακρύ τραπέζι είναι στρωµένο έτοιµο, από ψηλά ο προβολέας το φωτίζει. 29

24 Οι ώρες περνούν δεν ακούγεται τίποτα, µόνο το µωρό που γυρίζει τις σελίδες. Εκείνος και εκείνη το παρακολουθούν. Το βιβλίο τελειώνει, το µωρό το πετάει µακριά, πέφτει στα τέσσερα και µπουσουλάει. Πίσω απ' την µεταλλική κουρτίνα αρχίζουν να ακούγονται φωνές που κουβεντιάζουν χαµηλόφωνα και χαχανίζουν. Κάπου κάπου ξεχωρίζει µια φωνή που ρωτά πώς είσθε αλλά πάντοτε σε τόνο συγκρατηµένο. Το µωρό φτάνει στην µοναδική καρέκλα που βρίσκεται στην κεφαλή του τραπεζιού, σκαρφαλώνει, κάθεται και αρχίζει να τρώει. Τρώει πολύ. Εκείνος κοιτάζει τροµαγµένος, εκείνη παίρνει το κεφάλι του στο στήθος και το κρύβει. Το µωρό τελειώνει, κατεβαίνει απ' την καρέκλα, µπουσουλάει προς την κουρτίνα και περνάει πίσω της. Οι κουβέντες και τα χάχανα αµέσως σταµατούν. Μετά από λίγη ώρα το µωρό προβάλλει το κεφάλι του κάτω απ' την κουρτίνα και χαµογελά. Μετά βγαίνει ολόκληρο και µπουσουλά προς το κέντρο του δωµατίου. Πίσω απ' την κουρτίνα απόλυτη σιγή. Εκείνη τρέχει να προλάβει. Παίρνει το µωρό στην αγκαλιά της το φιλά το πηγαίνει στο παράθυρο του δείχνει έξω. 30

25 Το µωρό την απωθεί κατεβαίνει µπουσουλάει προς την καταπακτή την ανοίγει και αρχίζει να ρίχνει µέσα. Σηµειώνω ακόµη ότι εκείνος πάντοτε κρυώνει και σφίγγει γύρω απ' το γυµνό κορµί του το παλτό και το κασκόλ, πώς το παλτό είναι φαρδύ για να µην αφήνει να διακρίνεται και το κασκόλ είναι κόκκινο για να µην αφήνει να διακρίνεται, πως κάθε τόσο γυρίζει µέσα στο στόµα του τη λέξη, και ακόµη πως εκείνη κατά κανόνα περιφέρεται συχνά µεταξύ των κτηνών των πετεινών και των θηρίων. Όσο για το µωρό, µετά από τόσα χρόνια, ακόµη δεν κατάφερα να δω το πρόσωπό του. Με το επόµενο ανέβασµα του µαχαιρωτού διακόπτη της µέρας τρέχουν κι οι δυο στο τζάµι του παραθύρου και προσπαθούν να δουν έξω. Εκείνος το αχνίζει και το σκουπίζει µε το κασκόλ, εκείνη έχει κολλήσει το στήθος της πάνω του. Το µωρό µπουσουλάει φτάνει στον τοίχο και ανεβαίνει. Το δωµάτιο γυρίζει στο πλάι. Το µωρό φτάνει στο ταβάνι και συνεχίζει. Το δωµάτιο γυρίζει ανάποδα, ακούγονται να πέφτουν αντικείµενα αιώνες φωνές. Εκείνος έχει διπλωθεί στα δύο σφίγγοντας µε τα χέρια του το στοµάχι. Εκείνη είναι ένα πλούσιο αναρριχητικό φυτό. Η µεταλλική κουρτίνα µένει ακίνητη. Το µωρό ξανακατεβαίνει στο πάτωµα αποκαθιστώντας την ένδεινη τάξη. 31

26 Εκείνος κι εκείνη είναι γονατισµένοι στο πάτωµα ψάχνουν. Το παρκέ είναι γυαλισµένο εκείνος κρατά µια καρφίτσα, προσπαθεί να την βάλει στους αρµούς των σανιδιών που µόλις διακρίνονται. Το µωρό µπουσουλάει, σε µια στιγµή σηκώνεται στα πισινά του πόδια, κοιτάζει γύρω και ξαναπέφτει. Ίσως πάλι να κάνω λάθος, ίσως έκανε δυο τρία όρθια βήµατα πριν ξαναπέσει. Φτάνει στην κουρτίνα και χάνεται πίσω απ' αυτήν. Και η ιστορία θα πήγαινε έτσι κι ίσως να µην κατέληγε, άσε που δεν ξέρω αν είναι σωστό που την περισώζω αφού τα στοιχεία γι' αυτήν κάθε φορά είναι ελλιπή, αν δεν αποφάσιζα επιτέλους να σπρώξω το δωµάτιο στην άλλη όχθη. Τότε φάνηκε πρώτα ο γαλάζιος ουρανός µε τα άσπρα σύννεφα, έπειτα φάνηκαν οι πρώτες χιονισµένες κορυφές των βουνών, έπειτα οι πράσινες πλαγιές τα ποτάµια και οι πεδιάδες. Αγκαλιασµένοι στο παράθυρο κοίταζαν. Μετά εκείνη ντύθηκε βάφτηκε έδεσε τα µαλλιά της κότσο. Εκείνος έβγαλε το παλτό και το κασκόλ φόρεσε ένα µπλουζάκι ζέρσεϊ κι ένα παντελόνι τζιν. Βγήκαν τρέχοντας πιασµένοι από το χέρι. Οι κόκκοι του χώµατος άχνιζαν, οι πέτρες είχαν ακόµη πάνω τους ίχνη αποκολλητι- 32

27 κού, τα φύλλα των δέντρων και µερικά τµήµατα κορµών που είχαν κατά λάθος βαφτεί πράσινα µύριζαν χλωροφύλλη. Το µωρό αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε. Με φύτεψαν µε το πρόσωπο στην ανατολή. Κάθισαν στη σκιά µου, έφαγαν τους καρπούς µου µέχρις ενός, εξύλευσαν τις σάρκες µου 33

28

29 Έτσι λοιπόν, απρόοπτα κάποιο πρωί, βρεθήκαµε στη χώρα των Λωτοφάγων. Η χώρα των Λωτοφάγων είναι αχανής. Αρχίζει εκεί που δεν την περιµένεις και εκτείνεται υπερβόρεια και υπερνότια εκτοπίζοντας και µουλιάζοντας σαν κηλίδα. Η χώρα των Λωτοφάγων βρίσκεται στο ύψος των µατιών, µπορείς να δεις και πάνω και κάτω. Σύννεφα δεν υπάρχουν στη χώρα των Λωτοφάγων. εν χρειάζονται. Ο ήλιος σηκώνεται το πρωί στον ορίζοντα µια κίτρινη φέτα. Σιγά σιγά όσο περνά η ώρα και συµπληρώνονται οι πιθανότητες ο ήλιος ανεβαίνει στεγνώνει και συρρικνώνεται. Το µεσηµέρι που κανείς δεν αµφιβάλλει, ο ήλιος είναι ένας µεγάλος σκασµένος ρόζος οριζόντιος πάνω απ' το κεφάλι µας. Όταν υψώνεις το χέρι και χτυπάς την σανίδα ο ρόζος κουνιέται αλλά δεν πέφτει. Το φως υπαγορεύεται από κάπου δεν ξέρω πού. Ακόµη κατακλυσµιαίο. Ούτε βουνά ούτε χαράδρες υπάρχουν στη χώρα των Λωτοφάγων. Ποτέ δεν δικαιολογήθηκαν. Το έδαφος καµπυλώνεται εδώ κι εκεί µ' ένα ελαφρό χνούδι οµαλό σαν χάδι απόγευµα καλοκαιριού µετά. 35

30 Στη χώρα των Λωτοφάγων κατοικούν οι Λωτοφάγοι. Θέλοντας και µη. Οι πρόγονοι των Λωτοφάγων ήταν κι αυτοί Λωτοφάγοι. Οι πρόγονοι όµως των προγόνων, αυτοί που άρχισαν, και ίσως, είπε, ακόµη επιστατούν ήταν κύριοι καθωσπρέπει. Οι Λωτοφάγοι τρέφονται µε λωτούς, αφειδώς. Στην αρχή έτρωγαν ένα λωτό κάθε τόσο. Έπειτα έναν πρωί και έναν βράδυ. Τώρα τρώνε τον ένα λωτό µετά τον άλλο, µήπως και ξαναγίνει λάθος. Οι λωτοί όπως και οι Λωτοφάγοι είναι αυτοφυείς. Στην άκρη της χώρας των Λωτοφάγων κρέµεται µια ανεµόσκαλα που µ' αυτήν οι Λωτοφάγοι επικοινωνούν µε τον έξω κόσµο. ίπλα της κάθεται πάντα κάποιος και περιµένει. Οι άλλοι Λωτοφάγοι είναι µαζεµένοι στην πόλη. Είναι ήρεµοι. εν βιάζονται δεν αµφιβάλλουν. Το πρωί σηκώνονται πολύ νωρίς και προετοιµάζουν. Τις νύχτες πολλοί ξαγρυπνούν, δεν ξέρει κανείς τι συµβαίνει. Η πόλη των Λωτοφάγων είναι µακρόστενη καθώς και τα οικοδοµικά τετράγωνα και τα σπίτια.όλα βλέπουν µε την µακριά τους όψη στην ανατολή. Την ώρα που ο ήλιος σηκώνεται, οι Λωτοφάγοι βγαίνουν στα παράθυρα και τα µπαλκόνια και παρατηρούν. Το απόγευµα που ο ήλιος δύει, τρέχουν στα πίσω καγκελόφρακτα παράθυρα και πάλι παρατηρούν. 36

31 Οι δρόµοι είναι πολύ φαρδείς, συνεχώς. Μια και δεν υπάρχουν αυτοκίνητα ή άλλα τροχοφόρα, όλοι τους είναι πεζόδροµοι πλακοστρωµένοι, µε βρύσες σκιερά και διακοσµητικούς λωτούς άλλα φυτά ή λουλούδια δεν υπάρχουν στη χώρα των Λωτοφάγων, όπως άλλωστε δεν υπάρχουν και ζώα. Έξω από κάθε κτίριο, σε ξύλινα παγκάκια, οι Λωτοφάγοι κάθονται τα απογεύµατα και αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Τις Κυριακές και εορτές µαζεύονται στην κεντρική πλατεία. Είναι κι αυτή µακρόστενη και πλακοστρωµένη. Τα παγκάκια εδώ βρίσκονται δίπλα δίπλα και σε διαδοχικές σειρές που καλύπτον ολόκληρη την έκταση. Οι σειρές είναι στραµµένες στην ανατολή. Σ' αυτά λοιπόν τα παγκάκια, τις σχόλες, οι Λωτοφάγοι κάθε ηλικίας έρχονται και κάθονται πολύ κοντά, απλώνουν τα χέρια τους το ένα δεξιά το άλλο αριστερά και πιάνουν τα χέρια των διπλανών. Αυτοί που κάθονται στην άκρη κάθε σειράς πιάνουν µε το ελεύθερο χέρι τους το ελεύθερο χέρι του ακριανού της προηγούµενης σειράς. Αφού πιαστούν έτσι οι Λωτοφάγοι αρχίζουν και τραγουδούν τραγούδια του ήλιου και του λωτού, ενώ δάκρυα κυλούν απ' τα κλειστά τους µάτια. Αυτά για την χώρα των Λωτοφάγων και τους Λωτοφάγους εν γένει. Τώρα: Με τον ηλικιωµένο κύριο του επάνω πατώµατος έχουµε συναντηθεί αρκετές φορές στην εξώπορτα. Είναι πολύ ευγενής µε χαιρετά µ' ένα χαµόγελο και µια αδιόρατη υπόκλιση. Το σώµα 37

32 του είναι στητό και περπατά σχεδόν πηδώντας από πόδι σε πόδι µ ' ένα χορευτικό ρυθµό που δεν συµβιβάζεται µε την ηλικία του. Τα ρούχα που φορά είναι ξεπερασµένης µόδας και από την τσέπη του σακακιού του εξέχει ένα ρολό κιτρινισµένα χαρτιά. Έχω παρατηρήσει πως όταν τύχει να µε δει από µακριά, αλλάζει πεζοδρόµιο ή δρόµο, ίσως όµως και να κάνω λάθος. Ακόµη νοµίζω πως πολλές φορές έρχεται πίσω µου µε πολλή προσοχή σαν να µε κατασκοπεύει, αλλά ίσως πάλι να κάνω λάθος. Μένει στο διαµέρισµα πάνω απ' το δικό µου, γι' αυτό είµαι σίγουρος, αν και ποτέ δεν άκουσα βήµατα ή σούρσιµο επίπλου ή κάποιον τέτοιο θόρυβο. Μάλιστα, όσες φορές την ώρα του ήλιου βγήκα στο παράθυρο, όπως όλοι οι Λωτοφάγοι, και κοίταξα επάνω αυτός δεν ήταν. Προχτές στην πλατεία, παρακολουθώντας τον θρήνο των Λωτοφάγων κι ενώ µετρούσα πόσοι είναι νέοι πόσοι µεσόκοποι και πόσοι γέροι (ούτε παιδιά υπάρχουν στη χώρα των Λωτοφάγων, µέχρι να το αποδεχτώ αυτό πέρασε αρκετός καιρός επώδυνων ενδοιασµών και αµφιταλαντεύσεων), το µάτι µου τον πήρε στην απέναντι άκρη της πλατείας. Νοµίζω πως κοιτούσε και αυτός τον ήλιο αν και η στάση του στο ένα πόδι µε τα χέρια σ' έκταση και το κεφάλι του λοξά και πίσω, δεν συνηγορούσε πολύ σ' αυτό. Συνεχίζοντας να µετρώ τον ξαναείδα έπειτα από λίγο στη µέση της πλατείας ανάµεσα στα παγκάκια. Πολύ αργότερα, όταν ο ήλιος είχε πια δύσει και οι Λωτοφάγοι µάζευαν τα χέρια και ετοι- µάζονταν, τον είδα πάλι, τώρα σ' ένα µπαλκόνι πρώτου ορόφου 38

33 πάνω απ' το κεφάλι µου. Ήταν στην ίδια ακόµη στάση, όµως τώρα κοίταζε εµένα επιτακτικά στα µάτια. Περίµενα ν' αδειάσει η πλατεία και τον ακολούθησα. Πρέπει να ήταν πολύ αδύνατος γιατί το παντελόνι του σούρωνε τελείως, σαν άδειο, και το σακάκι του κουνιόταν εδώ κι εκεί σαν περασµένο σε κρεµάστρα. Περπατούσε µε τον χαρακτηριστικό του ρυθµό και µε διασκελισµό που φαινόταν ατέλειωτος µια και το σώµα του αργούσε να πέσει από το ένα πόδι στο άλλο, σαν να µην υπάκουε στη βαρύτητα ή σαν να ήταν κρεµασµένο από σκοινιά και µεταφερόταν όπως οι µαριονέτες. Πήγαινα δύο τρία βήµατα πίσω του ψάχνοντας κάποια αφορµή να τον σταµατήσω και να ζητήσω εξηγήσεις. Αλλά για ποιο πράγµα να ζητήσω εξηγήσεις; Που µένει στο επάνω διαµέρισµα και δεν κάνει θόρυβο ή που υποπτεύοµαι πως µε παρακολουθεί; Κι όµως, ήµουν σχεδόν βέβαιος ότι αυτός ο άνθρωπος κάτι µου οφείλει, για κάτι µου είναι υπόλογος. Σε λίγο είχε φτάσει στο σπίτι µας, πέρασε την είσοδο και ανέβηκε τη σκάλα. Τον ακολούθησα. Στον όροφο πάνω απ' τον δικό µου άκουσα την εξώπορτα να ανοίγει και να κλείνει µε το ίδιο τρίξιµο που κάνει και η δική µου. Περίµενα µερικά δευτερόλεπτα και ανέβηκα. Όπως και ο δικός µου όροφος είχε κι αυτός δύο διαµερίσµατα. Στο δεξιό ήξερα καλά ποιος µένει. Έτσι βεβαιώθηκα για µια ακόµη φορά. Προχώρησα στο αριστερό, πάνω απ' το δικό µου, και χτύπησα. εν απάντησε κανείς. Ξαναχτύπησα 39

34 δυνατότερα. Πάλι καµιά απάντηση. Έβγαλα ασυναίσθητα το κλειδί της δικιάς µου πόρτας, το έβαλα στην κλειδαριά ταίριαζε ακριβώς και το γύρισα. Η πόρτα άνοιξε χωρίς καµιά αντίσταση. Το δωµάτιο ήταν τελείως ίδιο µε το δικό µου, τα ίδια έπιπλα στην ίδια θέση, η καρέκλα µε το φθαρµένο ψαθί, η κουρτίνα ξηλωµένη στο πλάι, οι ίδιοι ξεθωριασµένοι τοίχοι τα ίδια καρφιά. Θα έλεγα πως βρισκόµουν στο δικό µου διαµέρισµα αν δεν υπήρχε η σκόνη και οι αράχνες. Σκόνη παχιά πυκνή και αράχνες παντού, σαν το διαµέρισµα να ήταν ακατοίκητο αιώνες. Ακόµη και τα τζάµια των παραθύρων και οι καθρέφτες οι µεγάλοι καθρέφτες που συνεχώς αγοράζαµε µήπως και βρούµε κάποιον να δείχνει, ήταν άσπροι. Προχώρησα στο δωµάτιο. Το κρεβάτι ξέστρωτο όπως το άφησα το πρωί, αλλά γεµάτο σκόνη. Πιο πέρα, στην καρέκλα, το σακίδιο αυτό που πρόκειται να παραδώσω, αραχνιασµένο.το άνοιξα. Μέσα του άθικτα, το σφραγισµένο µπουκάλι και το άκλαστο ψωµί. Την επόµενη φορά που τον είδα, σ' ένα παγκάκι, έτρεξα και κάθισα δίπλα του. Τα µαλλιά του και τα γένια του ήταν µακριά από χόρτο, το πρόσωπό του όσο φαινόταν άσπρο το άσπρο του σεντονιού, το ένα µάτι του εξείχε σαν να µην είχε τοποθετηθεί καλά, η µύτη του ένα ασύµµετρο αναδίπλωµα και το στόµα του άχειλο, µια στρεβλή γραµµή µαύρη. Άρχισα να του µιλώ ακατάσχετα την µιαν ερώτηση µετά την άλλη χωρίς να περιµένω απάντηση, άλλωστε δεν µου έδειξε ότι είχε την πρόθεση να απαντήσει. Το πρόσωπό του έµενε ακίνητο και ασύσπαστο και η φωνή 40

35 που κάπου κάπου ακουγόταν, µια φωνή βαθιά µε παράσιτο, µπορεί να ήταν και η δική µου. Του εξήγησα πως εδώ δεν είναι µέρος για µας και δεν ξέρω ποιος και γιατί µας έφερε, πως εµείς δεν είµαστε σκιάσµατα επιθυµιών ή νου αλλά σώµατα που κοχλάζουν, πως εδώ δεν είναι ούτε καν τόπος εκβολής δεν µπορεί κανείς να βρει χιτώνες δερµάτινους να µας ενδύσει ούτε έστω ένα κουστούµι σαν το δικό σου να γίνουµε ορατοί, πως όλα τα στοιχεία έµειναν σ' εκείνο το δωµάτιο και δεν ξέρω πότε συ- µπληρώνω την ηλικία των εννιακοσίων τόσων χρόνων που ήταν χρόνοι ανιστόρητοι άγονοι χώµα και στόµα στοµωµένα απίστο- µα, πάντως όπου νάναι... Ο άνθρωπος µε το καρότσι που καθαρίζει τον δρόµο πλησίασε τον κοίταξε κι έµπηξε µια φωνή: Έ, τρέξετε να δείτε ένα φουσκωµένο κουστούµι. Και χωρίς τον παραµικρό δισταγµό, πήρε το σακάκι το επιθεώρησε µέσα έξω το τίναξε, και µαζί µε το παντελόνι τα δίπλωσε προσεχτικά και τάβαλε στη µασχάλη. Τα χαρτιά που είχαν σκορπίσει στο πλακόστρωτο τα πέταξε στο καρότσι. Το βράδυ που της διηγήθηκα όλη την ιστορία, ποιoς ηλικιωµένος κύριος, µου είπε, πάνω µας κάθεται ένας νέος µε γαλανά µάτια. Που µοιάζει. Τον επισκέφτηκα πολλές φορές. 41

36 Το νέο διαδόθηκε µε αστραπιαία ταχύτητα: Κάποιος σκαρφάλωνε στην ανεµόσκαλα. Ολοι ξεχύθηκαν στους δρόµους κι έτρεχαν πάνω κάτω, σταµατούσαν σε µικρές οµάδες άλλαζαν λίγες λέξεις και χειρονοµίες βιαστικές και πάλι σκόρπιζαν σε διαφορετικές διευθύνσεις, σαν τα ψηλά µαύρα µυρµήγκια που βρίσκουν γκρεµισµένη τη φωλιά τους. Για πρώτη φορά έβλεπα τα µάτια τους ανήσυχα, τα µέτωπά τους ιδρωµένα, τους άκουγα να µιλούν έντονα, σχεδόν να διαφωνούν. Στάθηκα µπροστά σε µερικούς και τους ρώτησα αλλά όπως κάθε φορά δεν φάνηκαν να µε άκουσαν. Ακολούθησα το ρεύµα που έβγαινε από την πόλη. Ο δρόµος µέχρι την άκρη της χώρας ήταν σύντοµος, πολλοί τον έκαναν κάθε απόγευµα για περίπατο ή διατηρώντας κάποια ελπίδα. Παλιότερα ήταν ακόµη πιο µικρός, µερικά µέτρα έξω απ' την πόλη, αλλά γίνονταν πολλά ατυχήµατα, µερικοί πρότειναν να τοποθετηθεί αγκαθωτό σύρµα, τελικά µπήκε δικτυωτό. Τώρα πια που η χώρα ευδοκίµησε δεν υπάρχει κανείς κίνδυνος, γύρω γύρω στα όρια είναι βαλµένοι πάγκοι, για να µπορεί κανείς να κάθεται να ξεκουράζεται και να βλέπει έξω. Στην κεφαλή της πορείας πήγαινε ο σεβάσµιος αρχηγός, (αλήθεια, πόσο γέρασε ο αρχηγός), γύρω του το συµβούλιο πίσω οι θορυβηµένοι Λωτοφάγοι. Με βαλίτσες δέµατα φωτογραφίες πυξίδες χάρτες. Το συµβούλιο βαδίζοντας συσκεπτόταν συνεχώς, όλοι έκαναν εισηγήσεις, ο αρχηγός τις άκουγε αµίλητος και σκε- 42

37 πτικός, ο τελευταίος σύµβουλος γύριζε κάθε τόσο και ενηµέρωνε τον κόσµο. Η γυµνή µαύρη γυναίκα µε το λυγερό κορµί που βάδιζε µόνη µου θύµιζε την πρώτη µητέρα µου. Πατούσε στις µύτες των ποδιών για να µη συνθλίψει. Το σώµα της, ευθυτενές, λύγιζε µόνο στους γοφούς. Στα χέρια της κρατούσε ένα µωρό από σελιλόιντ. Οταν φτάσαµε βρήκαµε κι άλλους πολλούς να περιµένουν. Είχαν έρθει από παρόδους ή παρορµήσεις. Μαζεµένοι σε κύκλους µικρούς πέντε έξη ατόµων συζητούσαν ζωηρά αλλά χαµηλόφωνα. Τα λήµµατα ήταν ανεπαρκή οι συγκρίσεις δεν κατέληγαν, οι περισσότερο υγιείς και δυνατοί φρόντιζαν τους υπόλοιπους. Μας άνοιξαν δρόµο να περάσουµε. Οι σύµβουλοι προχώρησαν, έφτασαν στην άκρη, έπεσαν µπρούµυτα, σούρθηκαν, κρέµασαν έξω το κεφάλι. Παραδίπλα το ίδιο κάναµε κι εµείς και διάφοροι άλλοι. Πράγµατι, κάτω χαµηλά στο κενό κάποιος ήταν πιασµένος στην ανεµόσκαλα και προσπαθούσε ν' ανέβει. Σήκωνε το ένα χέρι του, έπιανε το σκοινένιο σκαλοπάτι πάνω απ' το κεφάλι, ανέβαζε το πόδι, το πόδι έψαχνε αλλά δεν µπορούσε να βρει το σκαλοπάτι κι έπεφτε στο κενό, ξαναδοκίµαζε, η σκάλα πήγαινε πέρα δώθε αυτός σφιγγόταν πάνω της και αγωνιζόταν να την σταµατήσει. Μετά από πολλές προσπάθειες, το πόδι του έβρισκε το σκαλοπάτι και ανέβαινε, έπειτα όµως από δυο τρία σκαλοπάτια ο άνθρωπος άρχιζε τις αντίθετες κινήσεις, το πόδι του έψαχνε για το πιο κάτω σκαλοπάτι, µετά από πολλές προσπάθειες το έβρισκε και ο 43

38 άνθρωπος επανερχόταν πάλι στην αρχική του θέση. Παρακολουθούσαµε αµίλητοι για πολύ καιρό. Τότε, ένας νεαρός σύµβουλος που βρισκόταν κοντά στη σκάλα σηκώθηκε, µάζεψε µερικές σανίδες τις κάρφωσε τη µια µετά την άλλη, ξάπλωσε πάλι τις κατέβασε, ακούµπησε την κάτω άκρη στην πλάτη του ανθρώπου, κι άρχισε να σπρώχνει. Ο άνθρωπος ταλαντευόταν έτοιµος να πέσει, είχε περάσει τα χέρια του µες στα σκοινιά, όλοι κοιτούσαν σαστισµένοι, µια γυναίκα τσίριξε, ο σύµβουλος εξακολουθούσε να σπρώχνει και να κλαίει σπαραχτικά, τότε οι διπλανοί του τον έπιασαν τον σήκωσαν τον κάθισαν στο παγκάκι ένας του σκούπισε το µέτωπο άλλος του έχωσε στο στόµα ένα λωτό. Στο µεταξύ είχε µαζευτεί και άλλος κόσµος, οι συζητήσεις γίνονταν έντονες, ο καθένας πρότεινε ή αντιπρότεινε, λίγοι απαντούσαν ήρεµοι, ακόµη λιγότεροι συµφωνούσαν. Ξαφνικά ακούστηκαν φωνές "ησυχία ησυχία", ο θόρυβος χαµήλωσε έπειτα σταµάτησε εντελώς, όλοι στράφηκαν προς την ανεµόσκαλα όπου το συµβούλιο είχε πια σηκωθεί όρθιο και είχε φτιάξει ηµικύκλιο µε πρόσωπο στον κόσµο. Στη µέση του ηµικύκλιου ο σεβάσµιος αρχηγός, ακόµη πιο αδύνατος και γερασµένος, άρχισε να λέει. Καταλαβαίνω, είπε, και συµµερίζοµαι την ανησυχία σας. Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή, ίσως η σοβαρότερη και η κρισι- µότερη που αντιµετωπίσαµε έως τώρα. Η ευθύνη είναι µεγάλη, όχι µόνο απέναντι σ' αυτούς που ζουν σήµερα εδώ µαζί µας ή αύριο θα µας διαδεχτούν, αλλά και απέναντι σ' όλους εκείνους που ανέκαθεν µας διαλογίζονται µας αρτιώνουν και µας συ- 44

39 ντηρούν, διότι αυτή είναι η λελογισµένη τάξη παρ' όλα όσα αντίθετα ακούγονται τελευταία. Ασφαλώς έγινε λάθος, δεν θέλει συζήτηση. Ίσως θα έπρεπε η σκάλα να ήταν δρόµος µε διόδια, ή ίσως πέρασµα ποταµού µε ψάρια, επιµένω στα διόδια και τα ψάρια τα υπόλοιπα µπορούν να συζητηθούν. Αυτά όµως, το λάθος η διόρθωση και φυσικά η εξαγορά, δεν είναι του παρόντος. Εκείνο που επείγει τώρα, αν θέλουµε να είµαστε σύµφω νοι σύµποροι και πάνω απ' όλα αναγνωρίσιµοι, είναι να αντι- µετωπίσουµε την κατάσταση παίρνοντας τις κατάλληλες αποφάσεις. Όλοι άκουγαν µε µεγάλη προσοχή τον αρχηγό, που µιλούσε καθαρά αργά και ορθόφωνα σαν ηχώ βιβλίου µπεστ σέλερ. Το πρώτο πράγµα που πρέπει ν' αποφασίσουµε, συνέχισε, είναι αν ο άνθρωπος φεύγει ή έρχεται, αν δηλαδή σε αυτόν τον τόπο εµείς είµαστε ουραγοί ή προάγγελοι. Το δεύτερο που πρέπει ν' αποφασίσουµε είναι ποια στάση θα κρατήσουµε στην κάθε περίπτωση. Ακόµη κι αν ο κόσµος είναι απλώς µια έκφραση, εµείς που αποτελούµε οριακή τιµή της µπορούµε να επηρεάσου- µε τις συντεταγµένες της. Εδώ εµπλέκεται και το άλλο ζήτηµα, που όµως δεν νοµίζω πως πρέπει να µας απασχολήσει τώρα. Είναι άλλωστε θεωρητικό ερώτηµα και συνεπώς δεν χρειάζεται απόφαση αλλά µόνο απάντηση: Αν δηλαδή ο άνθρωπος φεύγει πού πηγαίνει, και αν έρχεται από πού έρχεται. Μα, τον διέκοψε κάποιος από εκείνους που βρίσκονταν µπροστά, αν µπορέσουµε ν' απαντήσουµε στο ερώτηµα όλα θα ήταν 45

40 µετά εύκολα. Γιατί αν ο άνθρωπος έρχεται από κάπου που είναι άσχηµα και υποφέρει ενώ εδώ είναι ωραία και θα αισθάνεται ευτυχής, τότε θα τον αφήσουµε να έρθει, κι αν έρχεται από τόπο καλύτερο από τον δικό µας θα τον εµποδίσουµε. Συνεπώς η απάντηση σ' αυτό το ερώτηµα θα καθόριζε την στάση µας. Όµως φοβάµαι ότι τέτοια απάντηση είναι αδύνατη αφού δεν έχουµε, τουλάχιστον προς το παρόν, στοιχεία αξιόπιστα να την τεκµηριώνουν. Το επιχείρηµα φαινόταν σοβαρό και λογικό, οι Λωτοφάγοι συγκατένευαν κατεβάζοντας επιδοκιµαστικά το κεφάλι, κάποιοι ρώτησαν ποιος µίλησε, µερικοί σηκώθηκαν στις µύτες να τον δουν, ένας που ήταν πίσω του τού έσφιξε το µπράτσο. Ο σεβάσµιος αρχηγός στεκόταν σιωπηλός κι ακίνητος. Τα σχόλια και τα µουρµουρητά είχαν τελειώσει, το πλήθος είχε γυρίσει προς το µέρος του και τον περίµενε να απαντήσει, όµως αυτός δεν αντιδρούσε σαν να µη συµµετείχε. Πέρασε αρκετή ώρα αναµονής µαζί και ανησυχίας ότι κάτι συµβαίνει στον αρχηγό, όλοι κινήθηκαν µπροστά πύκνωσαν, οι σύµβουλοι έκλεισαν λίγο το ηµικύκλιο σκύβοντας το κεφάλι να τον δουν ο διπλανός του σύµβουλος τον κούνησε απ' τον ώµο. Τότε ο αρχηγός έδειξε να συνέρχεται, κάτι µουρµούρισε που κανείς δεν κατάλαβε, γύρισε προς εκείνον που είχε µιλήσει και τώρα τον κοίταζε κι αυτός ανήσυχος, και µε κάπως βραχνή φωνή είπε. Να απαντήσουµε στο ερώτηµα! Και βέβαια µπορούµε να απαντήσουµε στο ερώτηµα. Αυτό κάνουµε τόσους αιώνες. Κάποιος 46

41 βάζει την πρώτη λέξη, µετά έρχεται κάποιος άλλος και δοκι- µάζει την δεύτερη, άλλος την τρίτη µέχρι να ολοκληρωθεί η α- πάντηση. Αργά ή γρήγορα κάθε ερώτηµα θ' απαντηθεί. ιότι κανένα κλειστό σύστηµα δεν είναι δυνατόν να υπερβεί τον εαυτό του ούτε η νόηση. Με άλλα λόγια, διότι ο άνθρωπος µπορεί να θέσει µόνο εκείνα τα ερωτήµατα στα οποία δύναται να δώσει απάντηση. Τα άλλα, τα ουσιαστικά, δεν είναι σε θέση ούτε να τα διανοηθεί ή να τ' αρθρώσει κάνει το ίδιο. Ίσως διότι αρθρώνονται σε µια γλώσσα που δεν υπάρχει, θέλω να πω, δεν είναι κωδική, ίσως διότι δεν αρθρώνονται αλλά µόνο βιώνονται σε έναν άγνωστο για µας χώρο. Για να συνοψίσουµε λοιπόν, το ζήτηµα δεν είναι αν µπορούµε να απαντήσουµε αλλά αν µπορού- µε να ρωτήσουµε. Όµως το θέµα αυτό θα µας παρέσυρε µακριά, γι' αυτό παρακαλώ να το αφήσουµε για αργότερα. Εκείνο που επείγει αυτή την ώρα είναι να αντιµετωπίσουµε την κατάσταση που έχει δηµιουργηθεί και ήδη σας µίλησα για δύο αποφάσεις. Υπάρχει όµως και µια τρίτη, απόφαση µη απόφαση, που τις υποκαθιστά, και εδώ είµαι υποχρεωµένος να υποµνήσω κάποιες λεπτοµέρειες που λίγο πολύ είναι γνωστές. Εµείς όλοι που έχου- µε απαλλαγεί από το σύνδροµο της χάρης ξέρουµε ότι η συνείδηση είναι διάχυτη µέσα στη φύση, ότι έχει µια χωρική κατανοµή συχνότητας, αν δεν είναι µόνο µια ιδιοσύστατη κατανοµή συχνότητας και ότι εµείς αποτελούµε απλώς ένα τυχαίο της δείγµα. Οι δύο σταθερές αυτής της κατανοµής είναι η κεντρική τιµή της, δηλαδή η µέση τιµή συνείδησης, σε κάποιον άξονα συµµετρίας, 47

42 και αυτό που αποκαλούµε δικαιοσύνη και που χαρακτηρίζει την διασπορά της συνείδησης. Ενώ η αναλυτική µορφή της κατανοµής, µολονότι σε µας άγνωστη, φαίνεται πως έχει καθοριστεί, ούτε η µέση τιµή συνείδησης ούτε η διασπορά συνείδησης η δικαιοσύνη είναι δοσµένες. Η ίδια ελευθερία που επιτρέπει στον καθένα µας να κινηθεί µέσα στο δείγµα, ελευθερία δοµική και όχι κερδισµένη ή δοτή, επιτρέπει και στο δείγµα να κινηθεί µέσα στη χωρική αυτή κατανοµή, και ή να καταλάβει την κεντρική της θέση ή να εξοβελιστεί στα ασυµπτωτικά της κράσπεδα, αφήνοντας ένα άλλο δείγµα συνείδησης να κυριαρχήσει. Είναι κρίµα που ακόµη δεν ξέρουµε να προσανατολίσουµε την κίνησή µας και συνεπώς να επιλέξουµε την ακριβή µας θέση κι έτσι παλινδροµούµε από ψηλές τιµές συνείδησης σε χαµηλές. Ένα πάντως είναι βέβαιο: Πώς η συνείδηση η δική µας µόνο δειγµατικά διαφέρει από εκείνη του φύλλου της πέτρας ή του φυσικού νόµου, και πως η διασπορά όλων αυτών των συνειδήσεων εκφέρεται από µια δικαιοσύνη συµπαντική, που µπορεί µε να µη την κατανοούµε αλλά, αναντίρρητα, την σεβόµαστε. ιότι αυτή ρυθµίζει την µεταξύ µας ισορροπία και συµβατότητα, για να µη µιλήσουµε για αρµονία και τάξη. Μια λοιπόν και η περίπτωση που µας απασχολεί εδώ δεν αφορά την εσωτερική µας σχέση αλλά την διαδειγµατική διάταξη, νοµίζω πως εµείς δεν πρέπει να επέµβουµε αλλά ν' αφήσουµε εκείνη ν' αποφασίσει. Ξέρω βέβαια καλά τον αντίλογο: Εφόσον η δική µας δικαιοσύνη, όπως εξάλλου και αυτή της πέτρας ή της κοσµικής τάξης αποτελούν εκτι- 48

43 µητή της συµπαντικής, µπορούµε εµείς µέσα απ' αυτήν να µεταθέσουµε τα όρια εκείνης. εν θ' απαντήσω σ' αυτόν τον αντίλογο η λογική σκέψη είναι παιχνιδοµηχανή µε κέρµα, όσα ρίχνεις απολαµβάνεις τα δυνατά αποτελέσµατα. Θα πω µόνο ότι, αποφάσεις όπως αυτές διαφέρουν από τις σκέψεις στο ότι ρίχνεις το κέρµα µόνο µια φορά, και ότι πολύ συχνά δεν επιζείς να δεις το αποτέλεσµα. Τα λόγια του αρχηγού έκαναν σε όλους εντύπωση. Ήταν η πρώτη φορά που τον άκουγαν να αναπτύσσει απόψεις και µάλιστα να προσπαθεί να τις δικαιολογήσει. Συνήθως, τις σπάνιες φορές που τον έβλεπαν, όταν επρόκειτο για θέµατα πολύ σοβαρά, απαντούσε µε ελάχιστες λέξεις και οι απαντήσεις είχανε την µορφή απόφασης ή εντολής. Πάντοτε έδειχνε πως δεν ενδιαφερόταν για το αν τον παρακολούθησες, αν συµφωνείς, ή αν σκοπεύεις να εφαρµόσεις ό,τι είπε. Βέβαια οι Λωτοφάγοι δεν είχαν ποτέ διανοηθεί να τον παρακούσουν. Γι' αυτούς ο αρχηγός ήταν πρόσωπο σχεδόν ιερό, µολονότι ποτέ δεν είχαν πληροφορηθεί κάτι συγκεκριµένο γι' αυτόν, ποιος ήταν, πότε ήρθε και από πού. Μάλλον, απ' ό,τι είχα καταλάβει, τον θεωρούσαν παρόντα εδώ ανέκαθεν, κι ίσως σ' αυτήν και µόνο την πίστη τους να οφειλόταν το αναµφίβολο κύρος του και η µεγάλη επιβολή του. Πρώτη λοιπόν φορά ο αρχηγός έδειχνε να ενδιαφέρεται να πείσει, κι ήταν γι' αυτό και όχι για τις ίδιες τις απόψεις του, που µόλις τέλειωσε, οι Λωτοφάγοι γύρισαν και κοιτάζονταν απορη- µένοι κι έκπληκτοι. Μόνο εκείνος που είχε µιλήσει αποπειράθη- 49

44 κε κάτι να πει αλλά δεν πρόφτασε, γιατί εντωµεταξύ το συµβούλιο, µε τον αρχηγό στη µέση, ξεκίνησε για την πόλη, ενώ πίσω, σε µικρές οµάδες, σχολιάζοντας και αξιολογώντας το επεισόδιο, ακολουθούσαν οι άλλοι. Περπατούσα ανάµεσά τους προσπαθώντας ν' ακούσω τι λένε. Έδειχναν να έχουν πια συνέλθει, τα πρόσωπά τους ήταν ήρεµα, µιλούσαν αργά προσέχοντας τις λέξεις, ενγένει συµφωνούσαν αλλά και όταν διαφωνούσαν φαίνονταν µάλλον σαν να συµπλήρωναν ο ένας την άποψη του άλλου. Ο αδύνατος µε το ψαλιδισµένο γένι υποστήριζε ότι εκείνο που µας βαραίνει είναι η συναισθηµατική µας ελευθερία, που ασυδοτεί, γεµίζοντας θύµατα. Έλεγε πως µη αναγνωρίζοντάς την σε άλλο πλάσµα ή πράγµα, όπως συµβαίνει µε την συνείδηση που ανέφερε ο αρχηγός, και µη µπορώντας κι οι ίδιοι να την αντέξουµε, την χρεώνουµε στο θεό. Η αγάπη, έλεγε, όχι µόνο για τον άνθρωπο που σκαρφαλώνει αλλά και για την σκάλα και την µαύρη τρύπα, αποτελεί το προπατορικό µας αµάρτηµα που επέσυρε τον γύπα την έκπτωση και την κατάρα. Γιατί ήταν µόνο το υποκατάστατο εκείνου που δεν µπορέσαµε ή δεν τολµήσαµε να σφετεριστούµε. Πιο πέρα ένας µεσόκοπος αναρωτιόταν έπειτα από πόσα χρόνια πρέπει να αξιολογείται µια πράξη και αν, ανεξαρτήτως χρόνου, ξέρει κανείς µια πράξη αξιολογηµένη οριστικά. Έλεγε πως η α- ξιολόγηση µιας πράξης είναι κι αυτή µια πράξη που χρειάζεται αξιολόγηση, κι έτσι µια πράξη δεν αξιολογείται ποτέ. Ο διπλανός 50

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Bάτραχοι στη λίμνη. Παιχνίδια Συνεργασίας 2014. Επίπεδο 1,2

Bάτραχοι στη λίμνη. Παιχνίδια Συνεργασίας 2014. Επίπεδο 1,2 Bάτραχοι στη λίμνη 1,2 Οργάνωση: Εργασία με όλη την τάξη. Τα παιδιά είναι γύρω από το αλεξίπτωτο, τη λίμνη και το κρατούν στο ύψος της μέσης. Τα σακουλάκια πάνω στο αλεξίπτωτο είναι οι βάτραχοι. Σκοπός

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου»

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Γράψε ένα Τίτλο για την εφημερίδα εδώ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟ τα ΠΑΙΔΙΑ ΤΕΧΝΗ σελ. 4 γράψε την ημερομηνία εδώ «Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Αφιέρωμα για την σχέση «Πόλη + Φύση» «Να μεγάλωναν ας πούμε οι

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑΣ ΙΕΥΘΥΝΣΗ ΛΙΜΕΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑΣ ΙΕΥΘΥΝΣΗ ΛΙΜΕΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΕΝΤΥΠΟ 3 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑΣ ΙΕΥΘΥΝΣΗ ΛΙΜΕΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΠΟΥ Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Όλα τα πουλιά γεννούν αυγά. Δεν είναι όμως μόνο αυτά! Και άλλα από τα ζώα κάνουνε αυγά. Θα σου πω για μερικά Η κότα Κάθε μέρα η κότα γεννάει ένα με δύο

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα.

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα. Ιδέες για Γενέθλια παιδιών Πόσες φορές σπάσατε το κεφάλι σας, που να κάνετε το πάρτι γενεθλίων των παιδιών σας; Στο σπίτι, στον κήπο ή τελικά σε κάποιον παιδότοπο; Εάν επιλέξετε έναν παιδότοπο, τα πράγματα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ 0-4 ΧΡΟΝΩΝ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ 0-4 ΧΡΟΝΩΝ 1 ΟΣ ΜΗΝΑΣ ΣΤΑΣΗ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΔΡΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ Σε ύπτια θέση: το κεφάλι γυρίζει προς μία πλευρά Στην τοποθέτηση σε καθιστή θέση: το κεφάλι κρέμεται πίσω Όταν το κρατούν σε καθιστή θέση: το κεφάλι κρέμεται

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Ας µιλήσουµε Ελληνικά

Ας µιλήσουµε Ελληνικά Ας µιλήσουµε Ελληνικά I Το όνοµά µου: Πόσων χρονών είµαι: Σε ποια τάξη πηγαίνω: Σε ποιο σχολείο πηγαίνω: Η πόλη µου / Το χωριό µου: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011 Μέρος Α Κατανόηση προφορικού λόγου 1 Άσκηση 1 Άκουσε

Διαβάστε περισσότερα

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ 144 ΦΕ1: ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ Παρατήρησε τις εικόνες. Πώς παράγεται ο ήχος; 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Πείραμα Στήριξε με το χέρι σου στην άκρη του θρανίου

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

The Keele STarT Back Screening Tool

The Keele STarT Back Screening Tool The Keele STarT Back Screening Tool Σκεπτόμενος (-η) τις 2 τελευταίες εβδομάδες σημειώστε την απάντησή σας στα ακόλουθα ερωτήματα: Διαφωνώ Συμφωνώ 0 1 1 Ο πόνος στην μέση μου απλώθηκε κάτω στο (-α) πόδι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:...

Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:... Φυτά της Αλυκής και προσαρμογές στην Ξηρασία Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Σχολείο:... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:... Καταγραφή Περιβαλλοντικών συνθηκών Καλή σας μέρα. Ονομάζομαι Άγγελος

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:...

Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:... Φυτά του Θαμνώνα και προσαρμογές στην Ξηρασία Όνομα Ομάδας:... Μέλη της ομάδας :...... Σχολείο:... Τάξη:... Ημερομηνία επίσκεψης:... Καταγραφή Περιβαλλοντικών συνθηκών Καλή σας μέρα. Ονομάζομαι Άγγελος

Διαβάστε περισσότερα

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Να ποια είναι τα υλικά που θα χρειαστείς: γκρι χαρτόνι (100 γραμμαρίων)

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Kατερίνα Αμυγδαλοπούλου, Δ Δημοτικού, 2o Τοπάλειο Δημοτικό Βόλου 13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Ήταν μια φορά ένας Άνθρωπος που έλεγε ότι ήτανε Μάγος. Όπου κι αν

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ζακόκ. Πεπέκης Κωνσταντίνος

Ζακόκ. Πεπέκης Κωνσταντίνος Ζακόκ Ένα παιχνίδι που έπαιζε η γιαγιά µου όταν ήταν µικρή είναι το ζακόκ. Το ζακόκ είναι παρόµοιο µε το κυνηγητό που παίζουµε τώρα. Για να ξεκινήσει το παιχνίδι τα παιδιά πρέπει να χωριστούν σε 2 οµάδες.

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Οδηγός κατασκευής φ/β πάνελ

Οδηγός κατασκευής φ/β πάνελ Οδηγός κατασκευής φ/β πάνελ Η κατασκευή του φωτοβολταικου πάνελ βήμα προς βήμα Η κατασκευή αυτή προϋποθέτει κάποιες βασικές γνώσεις ηλεκτρολογίας και χρήση ενός ηλεκτρικού κολλητηριού οπωσδήποτε 40 ή 60

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα.

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Μέσα από τα πολύχρωµα σύννεφα του ουρανού της Μυθοχώρας ξεπροβάλλει ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο που χάρισε ο θεός της θάλασσας, ο Ποσειδώνας, στο γιο του τον Βελλερεφόντη.

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Στις 17 Φεβρουαρίου 2014, οι τετάρτες τάξεις του Θ Δημοτικού Σχολείου Πάφου πήγαν εκδρομή στο Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού. Ο σκοπός τους ήταν να περπατήσουν

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα