να την κρεµάσει στον καλόγερο που συνήθως ήταν στην γωνία δίπλα από την πόρτα αλλά βρήκε την θέση κενή, και έτσι το δίπλωσε παστρικά και το άφησε σε

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "να την κρεµάσει στον καλόγερο που συνήθως ήταν στην γωνία δίπλα από την πόρτα αλλά βρήκε την θέση κενή, και έτσι το δίπλωσε παστρικά και το άφησε σε"

Transcript

1 ΠΡΑΣΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Ήταν νωρίς το απόγευµα αλλά ο ήλιος είχε κατέβει περισσότερο από το συνηθισµένο. Πλησίαζε γρήγορα προς την δύση του, λες και όλο το χωριό είχε γύρει και αυτός κυλούσε σαν µπάλα επάνω του. Άλλη κίνηση τριγύρω δεν φαινόταν γιατί υπήρχε µια καλοκαιρινή άπνοια στον οικισµό, παρόλο που ήταν τέλη άνοιξης ακόµα. Ο αέρας ήταν δροσερός αλλά παράξενα στάσιµος, τα δέντρα τριγύρω παγωµένα σε περίεργες στάσεις και µπορούσες να κατεβάσεις τις ακινητοποιηµένες µυρωδιές των λουλουδιών και του θυµαριού από γύρω σου, όπως θα τις κατέβαζες και από ένα ράφι µε εµπορεύµατα. Εκτός από τον ήλιο, µόνο το ασηµί αυτοκίνητο µαρτυρούσε την ροή του χρόνου, καθώς διέσχιζε αργά ένα µικρό χωµάτινο δροµάκι ανάµεσα σε στριµωγµένες αυλές και πεζούλια. Ο οδηγός του, ο Νίκος, ακούγοντας µια ανάλαφρη µουσική από το ραδιόφωνο, παρατηρούσε τα παλιά αλλά και τα νεόχτιστα σπίτια που τίποτα γραφικό δεν είχαν. Σε µερικές κεραµοσκεπές διακρίνονταν και δορυφορικά πιάτα, ωστόσο, τόσες φορές που είχε ανέβει σε αυτό το χωριό, γνώριζε καλά πως οι εκσυγχρονιστικές πινελιές είχαν απλά βάψει µια παραδοσιακή καρδιά που χτυπούσε ακόµα, έστω και από έθιµο. Έφτασε στο τέλος του αδιεξόδου και στρίµωξε το αυτοκίνητο σε ένα µικρό ξέφωτο, ανάµεσα σε ένα παλιό άσπρο αγροτικό και ένα πολυχρησιµοποιηµένο τρακτέρ. Έκλεισε το ραδιόφωνο, βγήκε έξω, δεν είδε κανέναν για να χαιρετήσει, και πέρασε από ένα µικρό τσιµεντένιο σοκάκι που οριοθετούσαν οι φρεσκοβαµµένοι τοίχοι δύο παλιών σπιτιών. Έφτασε στην οικία της οικογένειας Αργυρίου, ανέβηκε στο κατώφλι της κυρίας πόρτας ποτέ δεν χρησιµοποιούσε την είσοδο της κουζίνας, παρά την οικειότητα -, σκούπισε τυπικά τα πόδια του στο πατάκι, και αφού µε κάποια έκπληξη είδε πως µετά από χρόνια έλειπε το κουδούνι, χτύπησε την πόρτα µε το χέρι. «Καλησπέρα κυρά Γιωργία» είπε αλλά η κυρά Γιωργία, παρόλο που κρατούσε µια επιφανειακή ψυχραιµία, τον ασπάστηκε αµέσως στα µάγουλα και τον αγκάλιασε. «Μα µην στεναχωριέστε κυρά Γιωργία» της είπε αυτός χτυπώντας την καθησυχαστικά στην πλάτη, «µην στεναχωριέστε!» «Πως να µην στενοχωριέµαι Νίκο µου, ανησυχώ Τι θα κάνει, τι θα τρώει, ποιος θα του πλένει» «Θα την βρει την άκρη αυτός, µην ανησυχείτε Εξάλλου δεν πήγε µακριά, µια ωρίτσα µε το αεροπλάνο είναι αν χρειαστεί...» «Και αν πάθει κάτι και δεν µπορεί να µας ειδοποιήσει;...» «Τίποτα δεν θα πάθει κυρά Γιωργία, τι να πάθει; Και είναι τόσο κοινωνικός που γρήγορα θα βρει ανθρώπους εκεί. Γι αυτό σας λέω, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε...» Ο Νίκος κατανοούσε την κυρά Γιωργία και ήξερε εκ των προτέρων την συµπεριφορά της αφού την γνώριζε χρόνια. Και ήταν βέβαιος πως η αγωνία της θα είχε καµουφλαριστεί µε µια αστείρευτη ενέργεια, που θα την είχε κάνει να σηκωθεί πρωί πρωί χωρίς να βρίσκει ησυχία, θα είχε κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού από δυο και τρεις φορές, θα είχε µιλήσει µε όλους τους γειτόνους για τον γιό της, δεν θα είχε αφήσει τον σύζυγο της να κοιµηθεί όλο το βράδυ, και ήλπιζε πως όχι θα έκανε ένα ακόµα τηλεφώνηµα στον Αντώνη, µε το που έκλεινε το ακουστικό από την προηγούµενη κλήση της σε αυτόν. Τα ήξερε και τα περίµενε όλα αυτά, αλλά καθώς όφειλε αλλά και γιατί ο Αντώνης ήταν ξεκάθαρος σε αυτό το θέµα, είχε αναλάβει τον άχαρο ρόλο του ατάραχου και του καθησυχαστή. Εξάλλου, οι φόβοι της ήταν φυσιολογικοί και αναµενόµενοι αλλά ο ίδιος αντιµετώπιζε τα πράγµατα διαφορετικά, πιο ψύχραιµα και πιο αντικειµενικά, γιατί η κατάσταση δεν χρειαζόταν και µεγάλη ανάλυση: Ο Αντώνης είχε πάει στην Κύπρο για µια δουλειά που επέλεξε λόγω καλύτερου µισθού, χωρίς να έχει πραγµατικά την οικονοµική ανάγκη να το κάνει. Λίγες µέρες πριν την αναχώρηση του είχε υποβάλει την παραίτηση του στην εταιρία που ήδη εργαζόταν και µέχρι τώρα, είχε λείψει µόλις µία εβδοµάδα. «Έλληνες εδώ, Έλληνες και κει κυρά Γιωργία... Μια χαρά θα τα βρει µαζί τους...» «Ναι αλλά ξένα µέρη είναι Νίκο µου, όπως και να το κάνεις ξένα µέρη είναι...» «Μην ανησυχείτε κυρά Γιωργία, θα τα καταφέρει µια χαρά...» Η κυρά Γιωργία έβαλε άνω τελεία και αφού τον ρώτησε αν αυτός είναι καλά, τον σταυροκόπησε και του πήρε την ελαφριά ζακέτα που φορούσε για να τον ξελαφρώσει. Πήγε 1

2 να την κρεµάσει στον καλόγερο που συνήθως ήταν στην γωνία δίπλα από την πόρτα αλλά βρήκε την θέση κενή, και έτσι το δίπλωσε παστρικά και το άφησε σε µια καρέκλα που υπήρχε εκεί κοντά. Χτύπησε µε καηµό τις παλάµες της στους µηρούς της και τον οδήγησε από το χολ στην κουζίνα, όπου µυρωδιές από το βραδινό φαγητό αναδύονταν από µια κατσαρόλα. Στην γωνία βρισκόταν ένα παλιό τζάκι, πολυχρησιµοποιηµένο και λειτουργικό ακόµα, µε την κάπνα στα εσωτερικά του τοιχώµατα µοιρασµένη ισόποσα µε τσίκνα από κοψίδια. Στην απέναντι γωνία ήταν µια σβηστή τηλεόραση, στο κέντρο ένα τραπέζι, ενώ η µια πλευρά του δωµατίου ήταν γεµάτη µε όλα τα απαραίτητα σύνεργα µιας καλής και ευσυνείδητης µαγείρισσας. Το τραπέζι στο κέντρο ήταν άδειο, εκτός από διάσπαρτα ζωγραφισµένα φύλλα ακουαρέλας πάνω σε αυτό. Στην µία από τις τέσσερις καρέκλες γύρω του, ήταν καθισµένο ένα κοριτσάκι γύρω στα πέντε χρονών, µε κόκκινα µάγουλα και τα µαλλιά δεµένα µε κοτσίδα, που µουντζούρωνε ή ζωγράφιζε ένα καινούργιο σχέδιο. Μόλις είδε τον Νίκο, παράτησε αµέσως το µολύβι της, πετάχτηκε όρθια, και κρύφτηκε γρήγορα πίσω από την πλάτη της κυρά Γιωργίας. Τα χέρια της γαντζώθηκαν από το δέσιµο της ποδιάς της. «Ααα...» έκανε µε έκπληξη η κυρά Γιωργία, «Κωνσταντίνα µου, τον Νίκο µας ντρέπεσαι;» της είπε και προσπάθησε να στρίψει προς τα πίσω. Αλλά η µικρή ακολουθούσε πιστά την πλάτη της και δεν µπορούσε να την δει. «Βρε κουτούλα, τον Νίκο µας;» «Από τότε που της είχε πει ο Αντώνης πως έχω µεγάλη µύτη, µε έχει πάρει από φόβο...» χαριτολόγησε ο Νίκος. «Μεγάλη µύτη ο Νίκος µας Κωνσταντίνα;» Τα µάτια της µικρής ξεπρόβαλαν δειλά πίσω από την πλάτη της κυρά Γιωργίας αλλά µόλις είδαν αυτόν τον ψηλό άντρα που τους φάνταζε πελώριος, ξανακρύφτηκαν την ίδια στιγµή. Η κυρά Γιωργία κατάφερε να την πιάσει από τις µασχάλες και να την φέρει δίπλα της, ενώ αυτή είχε σκύψει το κεφάλι ντροπαλά και είχε κοκκινίσει κι άλλο. Την οδήγησε στην καρέκλα της και αφού της χάιδεψε το κεφάλι, τη παρότρυνε: «είξε στον Νίκο µας τι ζωγραφίζεις Κωνσταντίνα! Κοίτα, κοίτα Νίκο τι έχει ζωγραφίσει το κορίτσι µας!» Ο Νίκος κάθισε στην καρέκλα απέναντι τους και έσκυψε προς την ζωγραφιά. Ήταν ηµιτελής ακόµα και στο κάτω µέρος είχε µια επιφάνεια βαµµένη µε καµπύλες γραµµές πράσινη. «Τι έχεις ζωγραφίσει Κωνσταντίνα;» την ρώτησε. Η Κωνσταντίνα δεν απάντησε αλλά κράτησε τα µάτια της χαµηλά. Ούτε στην κυρά Γιωργία απάντησε που την προέτρεψε να του εξηγήσει. Μετά από λίγο όµως γύρισε στο αυτί της και, καλύπτοντας το στόµα της µε τα χέρια της, κάτι της ψιθύρισε. «Ααα Νίκο...» έκανε η κυρά Γιωργία, «θάλασσα έχει ζωγραφίσει το κορίτσι µας! Θάλασσα!... Κοίτα τι ωραία θάλασσα!» Ο Νίκος κοίταξε την πράσινη θάλασσα στο χαρτί αλλά δεν ήθελε να ρισκάρει µια παρατήρηση για το χρώµα και απλά κούνησε µε προσποιητό θαυµασµό το κεφάλι. Ωστόσο, η µικρή είχε ήδη εξηγήσει στην κυρά Γιωργία για αυτήν την πρωτοτυπία. «Αλλά έχει χάσει το µπλε µολύβι το κορίτσι και αναγκάστηκε να την ζωγραφίσει µε το πράσινο...» του είπε συνεχίζοντας να την χαϊδεύει στοργικά. Η Κωνσταντίνα, για να κρύψει την αµηχανία της, πήρε το πράσινο µολύβι και µε ύφος πως έκανε το πιο σοβαρό πράγµα στον κόσµο έπιασε να ολοκληρώσει την θάλασσα της. Ο Νίκος γνώριζε την λατρεία της κυρά Γιωργίας για την µικρή και θεώρησε ευτύχηµα που υπήρχε κι αυτή στο σπίτι, έτοιµη να δεχτεί την επιπλέον αγάπη που είχε µείνει κενή από την απουσία του Αντώνη. «Τι καφέ να φτιάξω Νίκο µου;» «Έναν ελληνικό κυρά Γιωργία, γλυκό...» Η κυρά Γιωργία άφησε την µικρή που για µία µόνο στιγµή σήκωσε τα µάτια της, τον κοίταξε και τα ξανακατέβασε αµέσως - και αποµακρύνθηκε. Ο Νίκος απέµεινε στο γεµάτο από τις παιδικές ζωγραφιές της Κωνσταντίνας τραπέζι, να κοιτάζει τις δηµιουργίες της. Ανθρώπινες φιγούρες, σπιτάκια, θάλασσες, βουνά, όλα τα είδη 2

3 υπήρχαν. Μια κυρία σε µια βεράντα, ένας σκύλος να τρέχει σε µια παραλία, ένα αγόρι αγόρι πρέπει να ήταν να δένει µια βάρκα. Η Κωνσταντίνα, βαπτιστήρα του Αντώνη, είχε σίγουρα πολλές εικόνες στην φαντασία της. Γεννηµένη στη Ελλάδα, οι γονείς της είχαν κατέβει από την Αλβανία µε τα πόδια και είχαν διασχίσει όλη την απόσταση από τα σύνορα µέχρι την Πελοπόννησο. ουλειά στη δουλειά, είχαν καταλήξει σε εκείνο το χωριό, όπου είχαν βγάλει πια ρίζες και είχαν στεριώσει. Έµειναν ακριβώς δίπλα στην οικογένεια Αργυρίου, σε ένα µικρό και παλιό σπίτι, και αυτό ήταν και η απαρχή της σχέσης τους. Λίγα χρόνια αργότερα, στο διάστηµα της οποίας καλλιεργήθηκε µια αµοιβαία συµπάθεια και εµπιστοσύνη µεταξύ τους, γεννήθηκε και η Κωνσταντίνα, όπου ο Αντώνης πρόθυµα είχε δεκτεί να βαπτίσει. Ο Αντώνης ήταν ανύπαντρος και ο ερχοµός µιας παιδικής αναπνοής στο σπίτι έστω και ξένης - έφερε πολλά χαµόγελα στους γονείς του και όλη την φρεσκάδα που αναζητούσαν στα εγγόνια που δεν είχαν ακόµα. Η µικρή έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος και αποδέκτης πραγµατικής φροντίδας, που κορυφώθηκε χάρη σε µια µικρή αλλά σοβαρή δυσκολία που αντιµετώπισε η Κωνσταντίνα στην αρχή. Γιατί - σύµφωνα µε τα όσα έλεγαν οι άνθρωποι της - η ζωή ανάµεσα σε ένα περιβάλλον όπου από την µια µιλούσαν αλβανικά και την άλλη ελληνικά, την έκανε να µπερδεύεται, γιατί έβλεπε τα πράγµατα γύρω της να αποκαλούνται µε διαφορετικές λέξεις κάθε φορά. Κι έτσι, σαν να µην µπορούσε να διαλέξει τη γλώσσα µε την οποία θα ερµήνευε την ζωή, παρέµεινε σιωπηλή για περίπου δυόµιση χρόνια. Τώρα φυσικά µιλούσε µια χαρά, και όταν δεν υπήρχαν ξένοι στο σπίτι ή άνθρωποι που να ντρέπεται µπροστά τους, η κυρά Γιωργία διαβεβαίωνε πως το στόµα της πήγαινε σαν πολυβόλο. Επειδή όµως ο Νίκος ήταν ένας από τους ανθρώπους που τους ντρεπόταν - ενώ δεν ήταν καθόλου άγνωστος στην οικογένεια - αλλά και επειδή ο Αντώνης τής είχε περιγράψει τον ερχοµό του την πρώτη φορά στο σπίτι λέγοντας της: «Θα έρθει ένας φίλος µου ψηλοοός, τόοοσος, και µε µια µύτη τόοοση...», σπάνια του µιλούσε. Και έτσι κι αυτός τώρα δεν την ενοχλούσε αλλά προτίµησε να χαζεύει τις ζωγραφιές που είχε απλώσει στο τραπεζοµάντιλο. Τον διέκοψε η κυρά Γιωργία που ήρθε κρατώντας τον δίσκο στο χέρι, µε τον αχνιστό καφέ στην µια άκρη του δίσκου και την άλλη του άκρη άδεια. Άφησε τον φλιτζάνι µπροστά του προσεκτικά. «Έχει κλίση στη ζωγραφική...» παρατήρησε ο Νίκος, περισσότερο για να πει κάτι. «Από τότε που έφυγε ο Αντώνης ζωγραφίζει...» του απάντησε αυτή και, αµέσως µόλις άκουσε το όνοµα του γιου της που η ίδια είχε προφέρει, το πρόσωπο της µελαγχόλησε ξανά. Πήρε ένα σκαµπό - αδιαφορώντας για τις καρέκλες - και έκατσε στεναχωρηµένη δίπλα στην Κωνσταντίνα. «Κυρά Γιωργία» προσπάθησε να αποφορτίσει λίγο την κατάσταση ο Νίκος, «ο Αντώνης είναι αρκετά ώριµος. Τριάντα δύο χρονών είναι, την έχει ζήσει την ζωή αρκετά και ξέρει, δεν είναι κανά παιδάκι. Και τον ξέρετε, είναι καταφερτζής, όπου πάει κερδίζει τις συµπάθειες...» Η απάντηση της ήταν ένα ξεφύσηµα, που αφού αιωρήθηκε για λίγο, βούτηξε στην θάλασσα που ζωγράφιζε η Κωνσταντίνα. «Μην στεναχωριέστε καθόλου» συνέχισε αυτός, «τα πράγµατα έχουν αλλάξει, δεν είναι όπως παλιά. Τώρα ο κόσµος είναι µια γειτονιά, οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα να αλλάζουν χώρες όπως παλιά άλλαζαν πόλεις. Και είναι πολλοί αυτοί που κάνουν καριέρες µε αυτό τον τρόπο...». «Ναι αλλά βρε Νίκο µου... αφού τα είχε καταφέρει µια χαρά εδώ, γιατί να πάει κάπου που δεν ξέρει κανέναν και να αρχίσει τα πάντα από την αρχή;... εν του έλειπε τίποτα εδώ, και την δουλειά του την είχε, και τους φίλους του τούς είχε...» «Θέλησε να κάνει ένα νέο βήµα στη ζωή του κυρά Γιωργία, και η ευκαιρία που του παρουσιάστηκε ήταν πολύ καλή για να την αφήσει να πάει χαµένη...» «Να είχε κανά γνωστό τουλάχιστον εκεί, κανά συγγενή... Αλλά πως θα τον αντιµετωπίσουν τώρα...» «Είπαµε κυρά Γιωργία, Έλληνες είναι και κει, και οι Έλληνες είναι παντού ίδιοι. εν φηµιζόµαστε για την φιλοξενία µας; Και κει φιλόξενοι είναι. Και στο κάτω κάτω, παίρνουµε εισιτήρια και πάµε για Σαββατοκύριακο κάτω, να τα δούµε και µείς οι ίδιοι πως είναι τα πράγµατα. Αλλά σας λέω, δεν υπάρχει κανένα πρόβληµα». 3

4 Ρούφηξε µε θόρυβο µια γουλιά από τον καφέ του, και αφού κολάκεψε τα χέρια της κυρά Γιωργίας και την ικανότητα τους στο να πετυχαίνει καφέδες, άφησε το φλιτζάνι µε τελετουργικές κινήσεις στο πιατάκι. «Θα µου φέρετε και ένα ποτηράκι νερό;» «Ναι αγόρι µου» είπε η κυρά Γιωργία και πετάχτηκε από το σκαµπό της σαν να έψαχνε αφορµή για να κινηθεί, «θα σου φέρω αµέσως». Ξαναπήγε στην µεριά της κουζίνας που ήταν το ιερό του βασιλείου της, µε τα κατσαρολικά, τα ντουλάπια, τον φούρνο και το ψυγείο, και επέστρεψε µε ένα ποτήρι δροσερό νερό που το άφησε µπροστά του. Ξανακάθισε στο σκαµπό της και πήρε µια µοιρολατρική στάση, παρά την συγκινητική της προσπάθεια να χαλιναγωγήσει την ανησυχία της. «Και αν χρειαστεί λεφτά και δεν το λέει; Ξέρεις τι περήφανος είναι ο Αντώνης...» είπε κάποια στιγµή. «Είναι καλοπληρωµένη η δουλειά του κυρά Γιωργία, µακάρι να έβγαζα και γω τόσα...» «Ναι αλλά εκεί θα έχει νοίκι, φαγητό, ένα σωρό έξοδα... εν θα είναι όπως εδώ που δεν πλήρωνε τίποτα από αυτά, εκεί θα πρέπει να τα πληρώνει όλα...» «Όχι µόνο του φτάνουν αλλά του περισσεύουν και άλλα τόσα. Είναι πραγµατικά πολύ καλός µισθός» απάντησε ο Νίκος. «Αφού σκέφτοµαι να του ζητήσω δανεικά» χαριτολόγησε ξανά, χωρίς βέβαια να περιµένει σπουδαία αποτελέσµατα. Αλλά η κυρά Γιωργία απάντησε αµέσως µε καινούργια ερώτηση. «Κι αν µπλέξει µε καµία επιτήδεια;» Ο Νίκος δεν απάντησε αµέσως σε αυτό, όχι γιατί δεν ήξερε τι να πει αλλά γιατί ήταν αναπόφευκτη µια ασπρόµαυρη προβολή µε αναµνήσεις του, µε αυτόν και τον Αντώνη να γλεντάνε µε γυναίκες σε µπουζούκια, σε στριπτιζάδικα, σε παραλίες, εργένηδες έντιµοι και συνεπείς. Ούτε µπόρεσε να συγκρατήσει την ατίθαση εικόνα τους στην επιστροφή από µια σπάταλη βραδιά, που έψαχναν το σπίτι του Αντώνη τύφλα στο µεθύσι, ψηλαφώντας τους τοίχους και τραγουδώντας ανέµελα: «Ένα όµορφο αµάξι µε δυο άλογα...ένα όµορφο αµάξι, πω πω, κι άλλα άλογα...» εν είχε πάντως κανέναν ενδοιασµό για την αυτοσυγκράτηση του Αντώνη, ούτε φοβόταν πως θα επέτρεπε σε κάποια να τον εκµεταλλευτεί µε τον τρόπο που ανησυχούσε η µητέρα του, πόσο µάλλον να γίνει η οικονοµική του καταστροφή. Αλλά η αλήθεια ήταν πως ο Αντώνης ήταν ένας άνθρωπος που ένοιωθε την ζωή, και η µετακόµιση του ήταν άλλη µια πτυχή της ίδιας θέλησης να ζήσει και να ανανεωθεί µε εµπειρίες, αµέσως µόλις άρχισε να νοιώθει βαλτωµένος. Όπως αλήθεια ήταν και πως για την µητέρα του ήταν το ίδιο και το αυτό, µετανάστευση και ξενιτιά. Και οι φόβοι της ήταν επίσης ίδιοι, ότι και να έλεγαν, είτε ο Αντώνης είτε ο Νίκος, Ετοιµαζόταν να πει κάτι για να απαντήσει στην τελευταία της ερώτηση, εξάλλου είχαν κάνει ατελείωτες συζητήσεις µε τον Αντώνη πριν φύγει ώστε να καλύψουν τις πιθανές ερωτήσεις της κυράς Γιωργίας και τις καλύτερες απαντήσεις τους, αλλά τον πρόλαβε µια δυνατή αντρική φωνή που µπήκε από την πόρτα της κουζίνας. «Σε ζάλισε η γυναίκα µου Νικόλα;» είπε ο κυρ Μιχάλης που µπήκε επιβλητικός στην κουζίνα. Έκλεισε την εξωτερική σίτα και µετά την πόρτα, και µε το ίδιο πειθαρχηµένο βήµα που είχε κερδίσει από τα τόσα χρόνια που ήταν ο δάσκαλος του χωριού, φίλησε την γυναίκα του στο µέτωπο, τον Νίκο - που σηκώθηκε όρθιος - στα µάγουλα, και κρέµασε το σακάκι του στην πλάτη µιας καρέκλας. «Όχι καθόλου» είπε ο Νίκος, «ίσα ίσα...» «Τι, µόνο εγώ δηλαδή θα πληρώνω την νύφη;» είπε εύθυµα ο κυρ Μιχάλης και γέλασε το περιποιηµένο µουστάκι του. «Πρέπει να τα ακούς και συ από δω και πέρα για να ξαλαφρώνω και γω λίγο από την µουρµούρα!» Έκανε το γύρο του τραπεζιού και θρονιάστηκε στην καρέκλα δίπλα από την Κωνσταντίνα. Σηκώθηκε όµως αµέσως, γιατί έλειπε το µαξιλάρι από αυτήν και το είχε συνηθίσει. Πήρε αυτό από την τελευταία ελεύθερη καρέκλα, το έστρωσε στην δικιά του και µετά έκατσε πάνω του. «Τι κάνει το κορίτσι µου;» Η µικρή σηκώθηκε και τον αγκάλιασε. Μετά έκατσε στο πόδι του, έριξε µια φευγαλέα και δειλή µατιά προς τον Νίκο, και γρήγορα γρήγορα έκρυψε το πρόσωπο της πίσω από το µάγουλο του κυρ Μιχάλη, ενώ τα χέρια της τύλιξαν το λαιµό του. 4

5 «Βρε, βρε» είπε αυτός γελαστός, «τι θα κάνω µε τις γυναίκες του σπιτιού πια;» «Ναι» είπε ενοχληµένη η κυρά Γιωργία, «εσύ δεν στεναχωριέσαι καθόλου...» «Γιατί να στεναχωρηθώ, µεγάλος άντρας είναι και ζει την ζωή του» της απάντησε χαϊδεύοντας ελαφρά την πλάτη της Κωνσταντίνας. «Αν δεν τα κάνει τώρα, πότε θα τα κάνει; Όταν θα βγει στη σύνταξη; Έτσι δεν είναι Κωνσταντίνα µου; εν έχω δίκιο; Ο Αντώνης είναι στην Κύυυπρο... Και θα σου φέρει δώωωρα... Και κούουουκλες... και ρουχαλάαακια... Και τι είναι ο κόσµος σήµερα; Μια χαψιά είναι και... ΜΑΜ!... τον έφαγες!» Η Κωνσταντίνα γέλασε γιατί ταυτόχρονα µε το ΜΑΜ δέχτηκε και µια απαλή τσιµπιά στα πλευρά και γαργαλήθηκε. Έφερε χαρούµενη το κεφάλι της από το άλλο µάγουλο του κυρ Μιχάλη χωρίς να πάρει τα χέρια της από τον λαιµό του - αλλά αισθάνθηκε εκτεθειµένη στον Νίκο και έτσι ξαναγύρισε εσπευσµένα στην αρχική της θέση. «Ναι, αλλά δεν είναι εδώ Μιχάλη µου, δεν είναι εδώ...» συνέχισε κουρασµένα η κυρά Γιωργία. «Ε, δεν είναι εδώ, είναι εκεί... Σώπα τώρα, και φέρε µας κανά µεζεδάκι και λίγο τσίπουρο. Θα πιεις τσίπουρο Νικόλα, δεν θα πιεις;» «Ας πιούµε λίγο...» δέχτηκε ο Νίκος. Η κυρά Γιωργία σηκώθηκε και πήγε να ετοιµάσει τα πράγµατα. Ο κυρ Μιχάλης ξεκίνησε να ανεβοκατεβάζει το πόδι του ρυθµικά, κουνώντας µαζί και την Κωνσταντίνα που φάνηκε να το απολαµβάνει. «Τι νέα εσύ Νικόλα; Πως πάει η δουλειά;» «Πως να πάει κύριε Μιχάλη, τα ίδια... ησυχία...» «Κάνατε και στο δικό σας τµήµα αξιολόγηση;» «Ναι, πριν λίγες εβδοµάδες» απάντησε ο Νίκος, που ήταν συνάδελφοι µε τον Αντώνη πριν αυτός φύγει για Κύπρο. «Και µάλιστα...» πήγε να συνεχίσει αλλά τον διέκοψε ο κυρ Μιχάλης: «Είδες τι είχε γράψει ο προϊστάµενος για τον Αντώνη; Το βαρύ πυροβολικό της εταιρίας!» είπε µε καµάρι. «Γεµάτο καλά λόγια ήταν!» «Και όχι άδικα» συµφώνησε ο Νίκος, «αλίµονο... αν δεν έγραφαν για τον Αντώνη καλά λόγια για ποιον θα έγραφαν...» «Τα κούς Κωνσταντίνα µου τι καλά λόγια έγραψαν για τον Αντώνη; Ο καλύτερος υπάλληλος στην εταιρία!» είπε ο κυρ Μιχάλης στην µικρή που ακόµα κρυβόταν στο µάγουλο του. Αυτή κάτι του είπε στο αυτί και ο κυρ Μιχάλης, µε µια απορία στην αρχή που εξελίχθηκε όµως σε ένα πλατύ χαµόγελο, είπε: «Μεγάλη µύτη; Και τι έγινε; εν τρώνε οι µεγάλες µύτες! Μη φοβάσαι καλή µου!» και έκλεισε το µάτι στον Νίκο. «Άλλοι άνθρωποι έχουν µεγάλη µύτη, άλλοι άνθρωποι έχουν µικρή. Ο Αντώνης µας τι µύτη έχει; Θυµάσαι;» Η Κωνσταντίνα κάτι του απάντησε µυστικά. «Έεετσι...» είπε αυτός, «ούτε µικρή µύτη ούτε µεγάλη! Μεσαία!» Ο Νίκος, που διασκέδασε µε τον διάλογο και δεν αισθανόταν καθόλου άβολα µε αυτούς τους οικείους ανθρώπους, πρότεινε στην Κωνσταντίνα να της φέρει ένα διπλάσιο σε µέγεθος µπλοκ από αυτό που είχε για να του ζωγραφίσει την µύτη. Αλλά αυτή, µετά από µία ακόµα δειλή µατιά προς αυτόν, είπε τα δικά της στο αυτί του κυρ Μιχάλη. «Όχι Κωνσταντίνα µου, δεν λέει ψέµατα ο Νικόλας, αυτό µόνο ο Πινόκιο το πάθαινε. Λες ψέµατα Νικόλα; Όχι!... Αφού είναι φίλος µε τον Αντώνη Κωνσταντίνα µου, δεν µπορεί να λέει ψέµατα. εν λέει η παροιµία πες µου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι ;... Ο Αντώνης λέει ψέµατα;... Όχι!... Είδες λοιπόν;...» Η Κωνσταντίνα τραβήχτηκε και έτριψε το µάτι της κάνοντας γροθιά την παλάµη της, ενώ µε το άλλο µάτι κρυφοκοίταξε τον επισκέπτη. Μετά, σηκώθηκε από το πόδι του κυρ Μιχάλη, έπιασε µια ολοκληρωµένη ζωγραφιά από το τραπέζι και την παρουσίασε στον δάσκαλο. Αυτός, έστριψε προς το έπιπλο που βρισκόταν η τηλεόραση και που φυλούσε τα γυαλιά του αλλά δεν τα βρήκε πουθενά, και φόρεσε τελικά τα γυαλιά της γυναίκας του, που ήταν ακουµπισµένα σε µια φρουτιέρα. Εξέτασε την ζωγραφιά, την παίνεψε για την τέχνη της και της ζήτησε να του δείξει και τις υπόλοιπες. Ο Νίκος πρόσεξε πως στην µια µόνο εβδοµάδα που ζωγράφιζε η Κωνσταντίνα, είχε να επιδείξει ένα µεγάλο αριθµό έργων, πρέπει να είχε γεµίσει περίπου δύο µπλοκ από σκίτσα, τα οποία µετά έκοβε και τα άφηνε στο τραπέζι. Παρατήρησε επίσης πως παρά το πλήθος τους, 5

6 όλα τα ανθρωπάκια που είχε ζωγραφίσει ήταν επαναλήψεις των ίδιων φιγούρων: µια γυναίκα, ένα αγόρι και ένας σκύλος, που απλά άλλαζαν σκηνικό και στάση. Σε άλλες ήταν ο καθένας µόνος του, σε άλλες ήταν όλοι µαζί και σε άλλες οι δύο από τους τρεις. Η Κωνσταντίνα είχε ζωγραφίσει όλους τους συνδυασµούς τους. «Έτσι ήταν κι Αντώνης µικρός» είπε ο κυρ Μιχάλης λες και συντονίστηκε µε τις σκέψεις του, «έπιασε µια µέρα να ζωγραφίζει, γέµισε καµιά δεκαριά µπλοκ και το σταµάτησε το ίδιο ξαφνικά όσο το άρχισε. Θυµάµαι µάλιστα µια µέρα που» συνέχισε και ξεκίνησε να αφηγείτε ένα µικρό περιστατικό από εκείνη την ηλικία του Αντώνη. Αλλά εκείνη την στιγµή ήρθε η κυρά Γιωργία, κρατώντας το δίσκο µε το τσίπουρο, δύο ποτηράκια και κανά δυο πιάτα µε τυριά και φέτες από σαλάµι. «Μήπως να τον πάρουµε κανά τηλέφωνο; Τι θα φάει απόψε;» ρώτησε τον άντρα της πριν να τα ακουµπήσει στο τραπέζι. «Και τι θα του πεις; Θα του πάρεις παραγγελία; Άσε βρε γυναίκα τον άνθρωπο λίγο σε ησυχία, δέκα τηλέφωνα τον έχεις πάρει σήµερα...» απάντησε ο κυρ Μιχάλης, πάντα χαµογελαστός. Παραµέρισε µερικές ζωγραφιές ώστε να µείνει λίγο άδειος χώρος για τα σερβίτσια και η κυρά Γιωργία άφησε τα τσίπουρα και τους µεζέδες στο τραπέζι. Μετά, επέστρεψε τον δίσκο στην θέση του και κάθισε ξανά στο σκαµπό της αµίλητη. Χάιδεψε µόνο το κεφάλι της Κωνσταντίνας που είχε ξανακάτσει στην καρέκλα της, και µετά έµεινε ακίνητη και σκεπτική. «Κατάλαβες Νικόλα τι τραβάω;» είπε ο συνταξιούχος δάσκαλος όσο γέµιζε τα ποτήρια τους µε τσίπουρο, «όλη µέρα για τον Αντώνη µιλάει, και τι θα φάει, και τι θα πιει, και που θα πάει, και κάθε τρεις και λίγο τον παίρνει τηλέφωνο, λες και το παιδί δεν έχει άλλες δουλειές να κάνει... Άντε, εβίβα...» «Εις υγείαν...» είπε ο Νίκος και τσούγκρισε το ποτήρι του µε του δάσκαλου. «Στην υγειά σας κυρά Γιωργία...» ευχήθηκε και σήκωσε το ποτήρι του και στην κυρά Γιωργία. Ήπιε µια γουλιά, και επειδή είχε διαισθανθεί µια στιγµή αµηχανίας στην κουζίνα, θέλησε να βρει ένα θέµα να αποπροσανατολίσει την συζήτηση και να την στρέψει αλλού. «Ωραίο τσίπουρο αυτό κύριε Μιχάλη... Έτοιµο το αγοράζετε ή το φτιάχνει κανάς δικός σας;» «Ένας γνωστός του Αντώνη το φτιάχνει, πρώτο δεν είναι; Με το που το είχε δοκιµάσει ο Αντώνης το κανόνισε κατευθείαν, ξέρει καλά από τσίπουρο. Άσε που τα κατάφερε και το αγοράζουµε πάµφθηνα... Έχει καλό γούστο ο Αντώνης, που να δοκιµάσεις και το κρασί που έχει αγοράσει. Που πάει και τα ανακαλύπτει...» «Είναι δαιµόνιος ο Αντώνης κύριε Μιχάλη. Και µένα µια φορά που είχε πάθει µια σοβαρή ζηµιά στο αυτοκίνητο, πως µου τα κανόνισε µε τους γνωστούς του και το έφτιαξα σχεδόν τσάµπα, σε σχέση δηλαδή µε τα όσα θα πλήρωνα στην αντιπροσωπεία...» Ο κυρ Μιχάλης κατέβασε το ποτηράκι του µονοµιάς και το ξαναγέµισε. «Έχεις δει πως µοιάζει στον παππού του;» ρώτησε τον Νίκο και γύρισε προς τον τοίχο πίσω του. Ήταν γεµάτος από ασπρόµαυρες φωτογραφίες των προγόνων τους, ένα ολόκληρο γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας τους αν και πρέπει να έλειπαν αρκετές σήµερα, φαινόντουσαν λιγότερες. Του έδειξε µια φωτογραφία µε τον Αντώνη να φοράει φουστανέλες και να ποζάρει µε καµάρι στον φακό. Η µόνη διαφορά ήταν το τεράστιο τσιγκελωτό µουστάκι κάτω από την µύτη του. Ήταν ο παππούς του. Ο Νίκος την είχε ξαναδεί την φωτογραφία πολλές φορές, όπως και όλες τις υπόλοιπες του τοίχου, και θυµήθηκε ένα απόγευµα που την είχε τραβήξει αντίγραφο στην ψηφιακή του µηχανή για να κάνει πλάκα σε µια κοπέλα που τότε έβγαινε µε τον Αντώνη. Παραδόξως όµως, σήµερα όλες οι εναποµείναντες φωτογραφίες στον τοίχο έµοιαζαν µε τον Αντώνη. Και για να κρύψει ένα αυθόρµητο χαµόγελο µόλις τον αναγνώρισε σε µια φωτογραφία της γιαγιάς του, βιάστηκε να αλλάξει θέµα ξανά: «Μακάρι να είχα και γω τέτοιες φωτογραφίες των προγόνων µου. Αλλά δεν έχω ούτε µία, κανένας βλέπετε στην οικογένεια µου δεν σκέφτηκε να αφήσει τέτοια κληρονοµιά. Πολύ θα ήθελα να είχα ένα τέτοιο τοίχο και γω...» «Εσύ» είπε ο κυρ Μιχάλης, «θα βάλεις την φωτογραφία σου σε αυτόν τον τοίχο, τον δικό µας. ίπλα από την φωτογραφία του Αντώνη». Και ξαναγέµισε το ποτήρι του. «Θα πεις στον 6

7 Αντώνη να σε βγάλει µια φωτογραφία, που το έχει και χόµπι. Έχεις δει την φωτογραφική που έχει αγοράσει; Ένα σωρό λεφτά είχε δώσει...» «Πως δεν την έχω δει» απάντησε ο Νίκος, «την είχαµε πάρει µαζί όταν είχαµε πάει διακοπές στην Ιταλία. Του αρέσει πολύ να φωτογραφίζει. Και σεµινάρια είχε κάνει, και στο Internet έχει ανεβάσει φωτογραφίες του... Ασχολείται πολύ...» «Θα του πεις να βγάλετε µια φωτογραφία µαζί, µόλις πας στην Κύπρο για να τον δεις. Αυτή θα βάλουµε στον τοίχο». «Εντάξει κύριε Μιχάλη...» Η Κωνσταντίνα, που ζωγράφιζε ακάθεκτη, σήκωσε το µολύβι της για να αφήσει µια σκέψη του γέρο δάσκαλου να τρυπώσει στην θάλασσα της. Μετά, τους κοίταξε κρατώντας την µατιά της λίγο περισσότερο πάνω τους τώρα που ο Νίκος δεν την κοίταζε, και αφού πέρασαν έτσι µερικές στιγµές, επέστρεψε στην ακουαρέλα της. Μόνο που τώρα το χέρι της κουνιόταν κάπως αφηρηµένα πάνω στο χαρτί, πέρα δώθε αργά, και χωρίς προσήλωση. «Το πρωτάθληµα πως το βλέπετε φέτος κύριε Μιχάλη; Θα το πάρουµε ή θα το χάσουµε πάλι;» ρώτησε ο Νίκος που αποφάσισε να αλλάξει θέµα άλλη µια φορά. «Ίδια οµάδα µε τον Αντώνη δεν είσαι; εν σας βλέπω ούτε και φέτος...» «Τα πάµε κάπως καλύτερα αυτή τη φορά...» «Κάθε φορά τα ίδια λέτε» συνέχισε ο κυρ Μιχάλης χαµογελώντας, «και κάθε φορά βλέπω τον Αντώνη να επιστρέφει από το γήπεδο µε κατεβασµένα µούτρα! Αλλάξτε οµάδα αν θέλετε να χαρείτε, γιατί δεν σας βλέπω αλλιώς!» Ο Νίκος γέλασε και υπεραµύνθηκε της οµάδας του. «Είχε πάρει εισιτήριο διαρκείας ο Αντώνης φέτος, τι το έκανε τώρα που δεν το χρειάζεται;» τον ρώτησε ο κυρ Μιχάλης. «Το έδωσε σε ένα συνάδελφο». «Του το πούλησε;» «Όχι, έτσι του το έδωσε, είναι φίλοι...» «Μάλιστα... Αυτός είναι ο Αντώνης...» Ήπιαν µερικά τσίπουρα ακόµα, τσιµπολογώντας τα µεζεδάκια που τους είχε ετοιµάσει η κυρά Γιωργία, και η συζήτηση συνεχίστηκε στο ίδιο επαναλήψιµο µοτίβο. Ο Νίκος διάλεγε ποικίλα θέµατα, µακριά από το κυρίως θέµα της οικογένειας Αργυρίου, και ο κυρ Μιχάλης κατέληγε να µιλά για τον Αντώνη, ώσπου κάποια στιγµή τα µάτια του άρχισαν να βαραίνουν από το ποτό. Η κυρά Γιωργία παρέµενε σιωπηλή, η Κωνσταντίνα σκυµµένη στις ζωγραφιές της, και ο Νίκος είχε αρχίσει να ξεµένει από θεµατολογία. Η σιωπή γινόταν όλο και πιο συχνή, και κάποιες φορές φαινόταν ενοχλητική. Σαν για να συνέλθει από την υπνηλία του τσίπουρου, ο κυρ Μιχάλης αποφάσισε να ανοίξει την τηλεόραση. Ο Νίκος το θεώρησε καλή ιδέα που τον είδε να ψάχνει το τηλεκοντρόλ γιατί πίστευε πως θα βοηθούσε ένα σταθερό φωνητικό αλλαλούµ στην κουζίνα από την τηλεόραση. Αλλά ο κυρ Μιχάλης, κοιτάζοντας τριγύρω µε µάτια θολά, έβγαλε ένα ξέπνοο: «Που χάθηκε το αναθεµατισµένο το τηλεκοντρόλ...» και τον πήρε ο ύπνος στην καρέκλα. Το κεφάλι του έγειρε ελαφρά και από το στόµα του βγήκε ένα ελαφρύ ροχαλητό. Το στήθος του ανεβοκατέβαινε ρυθµικά ενώ το ένα του χέρι είχε παραµείνει στο τραπέζι να κρατά το ποτήρι. Η κυρά Γιωργία αντάλλαξε ένα χαµόγελο συναινετικής κατανόησης µε τον Νίκο και σηκώθηκε από το σκαµπό της. Πήγε από την µεριά του συζύγου της, αποµάκρυνε το ποτήρι από την παλάµη του και έκανε ένα νόηµα στην Κωνσταντίνα να µην µιλήσει, φέρνοντας το δάκτυλο της στο στόµα. Ο Νίκος σηκώθηκε κι αυτός, ήταν πια ώρα να φύγει. Χαιρέτησε την Κωνσταντίνα κουνώντας επιδεικτικά το χέρι του, - που µόλις τον είδε να την κοιτάζει έκρυψε τα µάτια της κάτω από το πάτωµα και βγήκε ελαφροπατώντας στο χολ. Η κυρά Γιωργία τον συνόδεψε, σιγά σιγά κι αυτή, πήρε την ζακέτα του από την καρέκλα που την είχε ακουµπήσει προηγουµένως και τον βοήθησε να την φορέσει. «Καληνύχτα κυρά Γιωργία, και µην ανησυχείτε καθόλου...» είπε αυτός χαµηλόφωνα. Μα πριν προλάβει να ανοίξει την πόρτα για να φύγει, ένας µικρός θόρυβος τους έκανε και τους δύο να κοιτάξουν προς την πόρτα της κουζίνας, όπου η Κωνσταντίνα είχε σταθεί όρθια 7

8 κάτω από την κάσα, µε το κεφάλι πάντα χαµηλά. Μάλιστα, όταν γύρισαν προς το µέρος της, η Κωνσταντίνα έκανε ένα βήµα πίσω µε εµφανή την διάθεση να κρυφτεί, αλλά µετά ξαναγύρισε µπροστά. Mασούλησε το νύχι της χωρίς να µιλάει, και επειδή δεν τολµούσε να προχωρήσει άλλο, φώναξε τελικά την κυρά Γιωργία να πάει κοντά της. Ο Νίκος είδε την κυρά Γιωργία να την πλησιάζει και µόλις την έφτασε, η Κωνσταντίνα ανασηκώθηκε στα δάκτυλα του ποδιού της και κάτι της είπε, ως συνήθως στο αυτί. Τότε πρόσεξε και πως στο ένα της χέρι κρατούσε όλες τις ζωγραφιές της, που τις είχε µαζέψει από το τραπέζι βιαστικά σε ένα πάκο. Και µόλις είπε ότι είχε να πει στο αυτί της κυρά Γιωργίας, της έδωσε τις ζωγραφιές και εξαφανίστηκε τρεχάλα αλλά αθόρυβα πίσω στην κουζίνα. Η κυρά Γιωργία χαµογελούσε συγκινηµένη καθώς πήγαινε στον Νίκο. «Αχ, η αγάπη µου... Άκουσε πως θα πας στην Κύπρο για φωτογραφία µε τον Αντώνη και θέλει να του πας τις ζωγραφιές της!» είπε. Ο Νίκος την κοίταξε αµήχανα. «Ξέρεις τι έχει ζωγραφίσει;» συνέχισε η κυρά Γιωργία. «Την Πηνελόπη, τον Τηλέµαχο και τον σκύλο του Οδυσσέα... που τον περιµένουν να γυρίσει...» Ο Νίκος συγκατάνευσε, δεν ήξερε τι να πει αυτή τη φορά, πήρε όµως τις ζωγραφιές προσεκτικά, σαν να ήταν εύθραυστες, και συµφώνησαν να τις κρατήσει αυτός για λίγο, ώστε να νοµίσει η Κωνσταντίνα πως θα του της πήγαινε ο ίδιος. Θα του της έστελνε όµως µε το ταχυδροµείο, το συντοµότερο δυνατόν, γιατί δεν σκόπευε να πάει άµεσα στην Κύπρο. Καληνύχτισε την κυρά Γιωργία, που τον αποχαιρέτησε µε ένα φιλί σε κάθε µάγουλο και µε σταυροκοπήµατα, άνοιξε την πόρτα µε το κλειδί που ήταν πάνω στην κλειδαριά - έλειπε το πόµολο - και βγήκε έξω. Η πόρτα έκλεισε απαλά πίσω του, σαν να την έσπρωξε η ανάσα του κοιµισµένου κυρ Μιχάλη. Έξω είχε νυχτώσει ήδη και τίποτα δεν είχε αλλάξει από την ώρα που µπήκε στο σπίτι, εκτός από το φως που είχε φύγει πια. Τα δέντρα τριγύρω είχαν παραµείνει στις ίδιες παράξενες στάσεις, ενώ αναγκάστηκε να παραµερίσει µια ευωδιά από ένα νυχτολούλουδο για να µπορέσει να κατέβει από το κατώφλι. Εκεί στάθηκε για λίγο, γιατί θυµήθηκε ένα παρόµοιο βράδυ που καθόντουσαν στην βεράντα, αυτός, ο Αντώνης, και ένας τρίτος φίλος που είχε µια υπερβολική φοβία για όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου. Τελειώνοντας εκείνη η συνάντηση, ο Αντώνης είχε συνοδέψει τον τρίτο φίλο στο αυτοκίνητο του, µερικά µόνο µέτρα πιο κάτω, και είχε επιστρέψει µε ένα πλατύ χαµόγελο και λέγοντας αφοπλιστικά: «Τον καταλαβαίνω. Τέτοια ώρα, το χωριό θα πρέπει να του φαίνεται σαν το Τζουράσικ Παρκ». Το ίδιο πλατύ χαµόγελο ήρθε και κόλλησε τώρα στο πρόσωπο του Νίκου, όπως τότε, και µε αυτή την αστεία ανάµνηση προχώρησε στο δικό του αυτοκίνητο, περνώντας από εκείνο το σοκάκι ανάµεσα στους φρεσκοβαµµένους τοίχους και συλλογιζόµενος πως ίσως δεν θα ήταν άσχηµη ιδέα να πάει νωρίτερα απ ότι είχε προγραµµατίσει στην Κύπρο. Μπήκε στο αυτοκίνητο του που είχε παρκάρει ανάµεσα στο αγροτικό και το τρακτέρ, έβαλε µπρος ρίχνοντας µια τελευταία µατιά από τα παράθυρα, βγήκε µε όπισθεν από το ξέφωτο και κίνησε για το σπίτι του οδηγώντας αργά. Και µιας και πρόσεξε πως ξαφνικά έλειπε το πλήκτρο που άνοιγε το ραδιόφωνο, έπιασε να τραγουδάει µόνος του καθώς κατέβαινε τον δρόµο του χωριού, µε σιγανή αλλά σταθερή φωνή: «Ένα όµορφο αµάξι µε δυο άλογα...» και άλλα, παρόµοια τραγούδια. 8

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Γλωσσικές πράξεις στη διαγλώσσα των μαθητών της Ελληνικής ως Γ2

Γλωσσικές πράξεις στη διαγλώσσα των μαθητών της Ελληνικής ως Γ2 Γλωσσικές πράξεις στη διαγλώσσα των μαθητών της Ελληνικής ως Γ2 Σπυριδούλα Μπέλλα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Πανεπιστήμιο Αιγαίου 9/5/2017 Επικοινωνιακή ικανότητα γνώση ενός ομιλητή ως

Διαβάστε περισσότερα

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε Η φωτογραφική μηχανή Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο για μένα, ήταν ένα δώρο της γιαγιάς μου. Α, η γιαγιά μου είναι η πιο καλή γιαγιά του κόσμου!

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Σε μια αυλή, ζούσαν καμιά δεκαριά γαλοπούλες, μαύρες και με μακριούς λαιμούς κι όλη την ώρα φώναζαν γλου-γλου-γλου. Αχώριστες ήταν και τριγυρνούσαν και τσιμπολογούσαν. Κι έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης

Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης Μια φορά και έναν καιρό στην τριγωνογειτονιά ζούσαν 3 φίλοι: ο Αµβλυγωνούλης, ο Oξυγωνούλης και ο Oρθογωνούλης. Κάθε ένας ζούσε σε ένα σπιτάκι ανάλογο µε το σχήµα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών

Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

Εκείνη την ώρα μπαίνει το διοικητικό συμβούλιο. Ακης Πολύ αργά! Κατά φωνή Μουσίτσα Κι ό γάιδαρος! Μην ανησυχείτε. Θα σας το διαβάζω εγώ στα κρυφά!

Εκείνη την ώρα μπαίνει το διοικητικό συμβούλιο. Ακης Πολύ αργά! Κατά φωνή Μουσίτσα Κι ό γάιδαρος! Μην ανησυχείτε. Θα σας το διαβάζω εγώ στα κρυφά! Σκηνή 1 η Μουσική. Ανοίγει η αυλαία. Σκηνικό δάσους. Η Βάγια η Κουκουβάγια, η δήμαρχος του δάσους κάθεται στο καφέ του δάσους και πίνει το χυμό της. Προσπαθεί να διαβάσει την εφημερίδα της αλλά δεν τα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ Σκηνή 1 η Το σπίτι του ακατάστατο. Μπαίνει η υπηρέτρια κι από πίσω μπαίνει ο. Κάθε πρωί η ίδια ιστορία. `Ερχεστε και μας βρίσκετε με την κρέμα ημέρας. Ορίστε, δεν πρόλαβα ούτε να την απλώσω

Διαβάστε περισσότερα

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016

7η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 7 η ΥΠΕ Κρήτης Σταύρος Παρασύρης 2016 Το ταξίδι του Γομφούλη Ένα δοντάκι ο Γομφούλης, ξέρετε παιδιά, από αυτά τα πίσω δόντια που έχουμε και μασάμε, ήτανε πολύ εργατικό. Κάθε μέρα δούλευε πάρα πολύ! Μασούσε

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα!

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα! Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ Κατανόηση γραπτού λόγου Γεια σου, Μαργαρίτα! Έμαθα να γράφω καλά. Ρώτησες πού μένω! Είμαι από την Ελλάδα αλλά μένουμε στην Αυστραλία.

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Ας µιλήσουµε Ελληνικά

Ας µιλήσουµε Ελληνικά Ας µιλήσουµε Ελληνικά I Το όνοµά µου: Πόσων χρονών είµαι: Σε ποια τάξη πηγαίνω: Σε ποιο σχολείο πηγαίνω: Η πόλη µου / Το χωριό µου: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011 Μέρος Α Κατανόηση προφορικού λόγου 1 Άσκηση 1 Άκουσε

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει. επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο

Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει. επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ. Έχω μια γλυκιά μανούλα

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους»

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» ΚΟΖΑΝΗ 10/3/2015 8 Ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» Σε ένα σχολείο, ο δάσκαλος προσπαθούσε να μάθει στα παιδιά να μιλούν σωστά ελληνικά. Όμως ο Πέτρος,

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών

Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ Θυµάσαι το παραµύθι της γιαγιάς για την 28 η Οκτωβρίου; Μάζεψε τους φίλους σου και διηγήσου το. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας που ζούσε στο δικό του σπίτι. Ένα

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός»

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Μια έκδοση των Εκπαιδευτηρίων «Διονύσιος Σολωμός» Κείμενα και εικόνες: οι μαθητές της ΣΤ Τάξης 2008-2009 Επιμέλεια κειμένων: Μαρία - Έλσα Μπουκάλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η )

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΦΑΣΗ 1 η ) 1 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ JACKSON POLLOCK ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ WILLIAM WRIGHT ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1950. Το καλοκαίρι του 1950 o δημοσιογράφος William Wright πήρε μια πολύ ενδιαφέρουσα ηχογραφημένη

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο. Μπαίνει η γραμματέας του μ ένα τεράστιο ντοσιέ στο χέρι

Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο. Μπαίνει η γραμματέας του μ ένα τεράστιο ντοσιέ στο χέρι Σκηνή 1 η Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο `Ετσι που λέτε αγαπητέ μου. Μαύρα χάλια εδώ στη Σκοτεινούπολη! Σας μαύρισα την ψυχή; `Εχετε δίκιο, αλλά τι να κάνω κι εγώ; Μπαίνει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα Κεφάλαιο 1: Κεφάλαιο 2: Κεφάλαιο 3: Κεφάλαιο 4:

Περιεχόμενα Κεφάλαιο 1: Κεφάλαιο 2: Κεφάλαιο 3: Κεφάλαιο 4: Περιεχόμενα Πρόλογος...9 Κεφάλαιο 1: Η πρώτη έκπληξη...13 Κεφάλαιο 2: Η διοίκηση ξεκινάει από τον σκοπό και τους στόχους...19 Κεφάλαιο 3: Τι είναι διοίκηση;...25 Κεφάλαιο 4: Home Management!...39 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Συνέντευξη από τη. ηµοσιογράφοι. κα Τατιάνα Στεφανίδου. Είµαι πολλά χρόνια δηµοσιογράφος, από το 1992.

Συνέντευξη από τη. ηµοσιογράφοι. κα Τατιάνα Στεφανίδου. Είµαι πολλά χρόνια δηµοσιογράφος, από το 1992. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΙΑΒΑΣΕΙΣ Συνέντευξη από τη δηµοσιογράφο κα Τατιάνα Στεφανίδου ηµοσιογράφοι Χάρης Μιχαηλίδης ηµήτρης Μαρούδας Φένια Πάσσα Αµαλία Τζήµα Λυδία Τούµπη Συντονισµός -επιµέλεια κειµένου Όµιλος δηµοσιογραφίας

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 14 η ΕΦΟΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ 1. Λίγα λόγια για το αρχοντικό 2 2. Το παραμύθι της τοιχογραφίας! (Πρόταση) 3 3. Βρες τη λέξη! (Λύση) 9 4. Ζήσε στον 18 ο αιώνα..

Διαβάστε περισσότερα