ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ"

Transcript

1 ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ Σχολική χρονιά

2 Συντακτική Επιτροπή: Αθανασιάδου Σεσίλια, Γ5 Αλ Χαλάπι Ζώγια, Γ5 Αριστείδου Χρήστος, Γ6 Ζαφείρη Ραφαέλλα, Γ5 Ζαχαριάδου Σταύρια, Γ6 Κατσαρά Στυλιάνα, Γ5 Κυριάκου Μαρία, Γ6 Κωνσταντινίδης Γιώργος, Γ5 Ορφανίδου Ελίνα, Γ5 Παναγιώτου Χριστίνα, Γ5 Παπαϊακώβου Σταύρη, Γ5 Παπανικολάου Αντωνία, Γ5 Πρωτοπαπά Μιχαέλλα, Γ6 Στυλιανού Κύπρος, Γ6 Φλεσαρίου Φλορίν, Γ6 Χριστοφή Μυρούλα, Γ6 Συντονισμός: Βασιλική Σελιώτη, Φιλόλογος 2

3 Αγαπητοί φίλοι, Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, λειτουργήσαμε πολλές φορές στα τμήματά μας, στο πλαίσιο του μαθήματος της λογοτεχνίας, ως Λέσχη Ανάγνωσης. Διαβάσαμε, παρουσιάσαμε, συζητήσαμε, αξιολογήσαμε μια σειρά από έργα της ελληνικής κυρίως, αλλά και της ξένης λογοτεχνίας. Με αφορμή αυτά τα έργα, ακούσαμε μουσική, παρακολουθήσαμε αποσπάσματα από ταινίες και με τη σειρά μας δημιουργήσαμε: αλλάξαμε το τέλος όπου δεν μας άρεσε, φιλοτεχνήσαμε αφίσες, σελιδοδείκτες κ.ά. Και στο τέλος, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το δικό μας λογοτεχνικό ανθολόγιο επιλέγοντας ορισμένα από τα αποσπάσματα που μας συγκίνησαν ή μας προβλημάτισαν βαθιά. Τις εντυπώσεις από αυτά τις έχουμε ήδη μοιραστεί με τους συμμαθητές μας, όταν τα διαβάσαμε στην τάξη. Τώρα τα μοιραζόμαστε με όλους. Καλή ανάγνωση! Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 3

4 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ, Αναμνήσεις με πολλά κουκούτσια 5 ΕΝΤΙΤΑ ΜΟΡΡΙΣ, Τα λουλούδια της Χιροσίμα.6 ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΤΤΑΣ, Ένας μαθητής αφηγείται..9 ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ, Όταν ο ήλιος 10 ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Συννεφιάζει 13 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, Λεμονοδάσος 14 ΣΤΡΑΤΗΣ ΔΟΥΚΑΣ, Ιστορία ενός αιχμαλώτου.16 ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν...17 ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ, Ρούπελ 19 ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ, Ζητείται ελπίς..21 ΕΡΙΧ ΜΑΡΙΑ ΡΕΜΑΡΚ, Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον 24 ΧΑΡΡΙΕΤ ΜΠΗΤΣΕΡ ΣΤΟΟΥ, Η καλύβα του μπαρμπα-θωμά..25 4

5 ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ, Αναμνήσεις με πολλά κουκούτσια Μέσα στο θάλαμο ήμαστε γύρω στα άτομα. Υπήρχαν κρεβάτια πάνω κάτω σε σειρές. Τα σεντόνια ήταν πολύ καιρό άπλυτα, με λίγδα κι ένα χρώμα ασπρόμαυρο προς το κίτρινο από την βρώμα. Επειδή βέβαια ξέραμε ότι δεν κάναμε τουρισμό ήταν το τελευταίο που είχαμε να σκεφτούμε. Εξάλλου τα εσώρουχα τα ρούχα και το κορμί μας ήταν πολύ πιο βρώμικα. Ακολουθούσαμε πλέον το πρόγραμμα των τούρκικων φυλακών. Το φαγητό ήταν καθημερινό, ελάχιστο και πάντα τύπου μπλούμ. Ένα ζουμί όπου συνήθως έβρισκες να πλένουν ελάχιστα όσπρια. Είχαμε αδυνατίσει πολύ. Μας απασχολούσε όλους ο άγνωστος χρόνος παραμονής μας και της επιβίωσης μας στις φυλακές. Η σκέψη αυτή ερέθιζε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης μας. Το ζουμί το μοιράζαμε οι ίδιοι και έβλεπες συχνά για μια παραπάνω κουταλιά νεροζούμι ο καθένας να καταστρώνει σχέδια ολόκληρα και δολοπλοκίες. Το μυαλό μου καθημερινά βασάνιζαν οι λέξεις «αβιταμίνωση», «σκελετοποίηση», «τυμπανισμός» και θάνατος. Για ένα διάστημα, κάθε δύο τρείς μέρες οι Τούρκοι μας έφερναν για δείπνο ένα καρπούζι, να το μοιραστούμε γύρω στα τριάντα, ίσως και παραπάνω άτομα. Το έπαιρνε λοιπόν ο υπεύθυνος και το έκοβε στις ανάλογες φέτες. Για να φτάσει να πάρουν όλοι η κάθε φέτα έπρεπε να έχει πάχος ίσο με αυτό του τσιγαρόχαρτου. Σκέφτηκα λοιπόν ότι τα κουκούτσια του καρπουζιού κάτι έπρεπε να περιέχουν, βιταμίνες, πρωτεΐνες ή και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία. Έκρυψα την σκέψη μου. Πόλυ διακριτικά μάζευα τα κουκούτσια που οι άλλοι έφτυναν. Τα έβαζα στην τσέπη, πήγαινα στην τουαλέτα τα έπλυνα και σαν πασατέμπο τα έτρωγα ένα ένα, πάλι με τρόπο, ώστε να μη με βλέπουν οι άλλοι. (Επιλογή: Ελίνα Ορφανίδου, Γ6) 5

6 ΕΝΤΙΤΑ ΜΟΡΡΙΣ, Τα λουλούδια της Χιροσίμα (Μετάφραση: Ν. Βρεττάκος) Χρόνια ολόκληρα είχα να τρέξω έτσι. Πετάω σχεδόν μέσα στο σκοτεινό μας δρόμο και διασχίζω το χέρσο χωράφι που κάθε πρωί φέρνω τις γριές φίλες μου τη Νακάνο-σαν και την Ταμούρα-σαν. Τα λυμένα από τον άνεμο μαλλιά μου, μου σκουπίζουν το πρόσωπο, με τυφλώνουν. Συνεχίζω με την ανάσα κομμένη, παραπατώντας σε κάθε βήμα τρέχοντας πάντα Και ξαφνικά, έχω την εντύπωση πως δεν είμαι πια μόνη, πως παντού γύρο μου υπάρχουν άνθρωποι πού τρέχουν Ά, ναι, είναι τα φαντάσματα. Πριν δεκαπέντε χρόνια, έτρεχα έτσι μέσα στους δρόμους με το τρομαγμένο πλήθος, πού δεκαπέντε χρόνια συνεχίζει να τρέχει καρβουνιασμένα τους πρόσωπα, με ξεσκλίδια σάρκας ξεκολλημένα από τους ωμούς τους. Τους αναγνωρίζω. Αυτούς στους εφιάλτες μου. Αυτή η κοπέλα με το φαγωμένο από τις φλόγες πρόσωπο, αυτός ο άντρας που έχει την νεκρή γυναίκα του στην πλάτη, τρέχανε τη μέρα κείνη μαζί μου. Εδώ υπάρχει μια ομάδα μαθητών, σωριασμένοι ο ένας πάνω στον άλλο όλοι νεκροί. Εκεί είναι ένας σκύλος με τα πόδια πιασμένα στην άσφαλτο. Αυτό μας περιμένει όλους αν δεν τρέξουμε αρκετά γρήγορα. Γρήγορα, γρήγορα, αλλιώς θα ψηθούμε όλοι μας ζωντανή. Πρέπει να ξαναβρώ και την μαμά. Μακριά, μπρος μου, διακρίνω τη μαύρη γραμμή του πόταμου και διακρίνω σκιές που βυθίζονται μες τα νερά του. Σαν πυρσοί ζωντανοί, με τα μαλλιά τυλιγμένα από τις φλόγες, οι γυναίκες ρίχνονται από την όχθη σαν τσουπωτά τσαμπιά. Μήπως η μαμά είναι μαζί τους; Που είναι η μαμά; Που Είναι; - Έ, εσείς εκεί! Τι σας συμβαίνει λοιπόν; Έπεσα μ όλη μου τη δύναμη πάνω σ έναν αστυφύλακα. Ξαφνιασμένη ξαναβρίσκομαι στην πραγματικότητα. Υποκλίνομαι μουρμουρίζοντας: Με συγχωρείτε, με συγχωρείτε παρακαλώ, και συνεχίζω την κούρσα μου για την επιβλητική μάζα του νοσοκομείου που ορθώνεται μπρος μου. Μπαίνοντας στο χωλ, αντικρίζομαι μ έναν καθρέφτη. Τα μαλλιά μου είναι λυμένα και άγρια. Διορθώνω το κιμονό μου και ταχτοποιώ τα μαλλιά μου ενστικτώδικα. Διασταυρώνομαι με το νυχτοφύλακα, τον χαιρετάω προσπερνώντας τον. Σκαρφαλώνω έπειτα τις σκάλες πατώντας στις μύτες των ποδιών για να μην ανησυχήσω κανένα. Η νυχτερινή νοσοκόμα περνάει στο πλατύσκαλο, κρατώντας ένα δίσκο με χάρτινα 6

7 πιατάκια. Σε κάθε πιατάκι βρίσκεται ένα χάπι κόκκινο, ίσως υπνωτικό. Βιάζομαι όσο να φτάσω στο δωμάτιο του Φούμιο. Ανοίγω μαλακά την πόρτα. Ένα παραβάν. Όταν τον άφησα στις έξη, δεν υπήρχε αυτό το παραβάν γύρω από το κρεβάτι του άντρα μου και το τι σημαίνει το καταλαβαίνω αμέσως. Πλησιάζω αθόρυβα και πίσω από το παραβάν ακούω το Φούμιο να μιλάει. Ίσως νάναι κάποιος μαζί του. - Φούμιο! Δεν έχει τη δύναμη να κουνήσει το κεφάλι, αλλά γυρίζει τα μάτια του προς το μέρος μου και τα βλέμματα μας διασταυρώνονται. - Σε σένα μιλούσα, Γιούκα, ψιθυρίζει. Γονατίζω μπρός στο κρεβάτι του, παίρνω το παραμορφωμένο χέρι του στο δικό μου και το φέρνω στα χείλη μου. Καρφώνει το βλέμμα του στο πρόσωπο μου και τα μάτια του φωτίζονται, τα γλυκά και ταπεινά αυτά μάτια του πού ποτέ τους δεν εκφράσανε πίκρα. - Ναι, σε σένα μιλούσα Γιούκα. Σού λεγα αυτό πού ποτέ δεν τόλμησα να σου είπω. Ήμουν πολύ δειλός. Δεν τολμούσα. Σταματάει, ξέρω όμως πως δεν τα είπε όλα και περιμένω να συνεχίσει. - Στάθηκες για μένα το παν, συνεχίζει αδύναμα. Το ξέρεις, Γιούκα. Ξέρω ακόμα πως ήμουνα πολλά πράγματα για σένα και με στενοχωρεί να σ αφήσω μ όλον αυτόν τον αξόδευτο σου έρωτα. Κουνάω αρνητικά το κεφάλι, αυτός όμως συνεχίζει με πείσμα: - Ναι, ναι, πηρά όλη σου την αγάπη και δεν θα είμαι πια Αυτό που ήθελα να σου πω Άλλοι έχουν ανάγκη από σένα κι από την αγάπη σου, όπως την είχα κι εγώ. Προσπαθεί να χαμογελάσει πάλι, όμως ένα κύμα πόνου του παραμορφώνει το πρόσωπο του. Όλο του το σώμα συσπάται. Αγωνίζεται με τον πόνο, όπως αγωνίζεται 7

8 ένα λιοντάρι. Σηκώνομαι αμέσως για να πάω ν αναζητήσω τη νοσοκόμα, αλλά ο Φούμιο με κρατάει κοντά του, με μιαν αδύναμη κίνηση του χεριού. Δαγκώνει τα πρησμένα χείλη του για να με φωνάξει, και ταράζει τον ύπνο των άλλων συντρόφων του θαλάμου. Ο Φούμιο και το λιοντάρι, εξακολουθούν να παλεύουν και μπορώ να τους ακούσω που λαχανιάζουν σ αυτήν την τρομερή πάλη ζωής θανάτου. Αυτός που νικάει είναι ο Φούμιο! Το καταλαβαίνω από το χαμόγελο του, κι από ένστικτο υποκλίνομαι μπροστά στο νικητή, αλλά και στο θύμα μπροστά, στον άντρα μου μπροστά που υποφέρει, μπροστά στο μεγάλο άνθρωπο που είναι ο άντρας μου. Και σε τούτη την απόδοση τιμών στον πόνο και το θρίαμβο του, να που του ανεβαίνουν δάκρυα στα μάτια. Λάμπουν για μια στιγμή πάνω στα μακριά του τσίνορα κι έπειτα προχωρούν πάνω σ αυτό το τοπίο της επιθανάτιας αγωνίας ---στο πρόσωπο του άντρα μου--- σαν μικροσκοπικά ποταμάκια. Τρέχουν στις όχθες που σχηματίζουν οι ξέρες φλύκταινες, κυλάνε μέσα στις ανοιχτές πληγές του και χάνονται στο μισάνοιχτο στόμα του. - Φούμιο! Λέω μόνο σε κάποια μου αναπνοή. Θα θελα να του ειπώ τόσα πράγματα και το μόνο που επαναλαμβάνω είναι: «Φούμιο! Φούμιο!» Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γονατίσω κοντά του, ξέροντας κιόλας πώς έπαψε να μ ακούει πια. Γυρνάει το κεφάλι του στο μαξιλάρι, κλείνει τα μάτια. Είναι τώρα ακίνητος, τόσο χλωμός, τόσο αδύνατος. Στην πραγματικότητα δεν μένει τίποτα απ αυτόν. Με τι μοιάζει λοιπόν απόψε ο Φούμιό μου; Α, ναι. Με ο βελουδένιο μου κουκλάκι. Αγαπημένη μου κούκλα, αγαπημένε μου ανθρωπάκο. Πόσο που τον αγαπούσα. (Επιλογή: Φλορίν Φλεσαρίου, Γ6) 8

9 ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΤΤΑΣ, Ένας μαθητής αφηγείται Περί τα τέλη του 1955 με πλησίασε στην αυλή του Γυμνασίου ένας συμμαθητής μου. Ο Ανδρέας από το Λιοπέτρι με τον οποίο δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις. Με πλησίασε λοιπόν με χαμηλή και σοβαρή φωνή περπατώντας αργά αργά ο ένας πλάι στον άλλο, άρχισε να μου μιλά.και μου έλεγε εκείνα που με λαχτάρα καρτερούσα να ακούσω από μέρες τώρα, με τα οποία με έκανε να πετώ από την πολλή χαρά στους εφτά ουρανούς.. Κωστάκη! Θέλω να σου πω κάτι.να σε ρωτήσω.. Πρέπει όμως να ξέρεις ότι είναι κάτι που θα μείνει μεταξύ μας όποια απάντηση και αν μου δώσεις..ναι μπορείς να μου μιλήσεις ελεύθερα και να είσαι σίγουρος πως ότι και αν μου πεις θα μείνει μεταξύ μας.. Σε βλέπω Κωστάκη να λαμβάνεις μέρος σε όλες τις διαδηλώσεις, με ενθουσιασμό και παίρνω το θάρρος να σε ρωτήσω κατά πόσο θέλεις να γραφτείς στην Ε.Ο.Κ.Α Και βέβαια θέλω. Με όλη μου τη ψυχή.σκέψου το καλά δεν πρόκειται να ρίχνεις μόνο φυλλάδια. Θα ρίχνεις Βόμβες και θα παίρνεις μέρος σε δυναμικές ενέργειες. Με τη δράση σου αυτή θα κινδυνεύεις, υποβληθείς σε βασανιστήρια, να κρεμαστείς όλα αυτά είμαι υποχρεωμένος να σου τα πω να τα ξέρεις, προτού αποφασίσεις..στην αρχή νόμισα πως έβλεπα όνειρο.πώς είναι δυνατό ένας τόσο μικρός να ήξερε τόσα πολλά για την Οργάνωση; Πώς μπορούσε να γνωρίζει της μέλη της ΕΟΚΑ και μάλιστα υπεύθυνους των ομάδων κρούσεως; Αλλά το πρόσωπο του ήταν τόσο σοβαρό και η φωνή του τόσο πειστική. Ανδρέα! όπως σου είπα θέλω να ενταχθώ στην Οργάνωση με όλη μου την καρδιά. Από καιρό καρτερούσα την ημέρα να με πλησιάσει κάποιος για να μου το προτείνει. Θέλω να λαμβάνω μέρος σε όλες τις δραστηριότητες της Οργάνωσης κι αν χρειαστεί να δώσω και τη ζωή μου. Καλά! Η καρδιά μου κτυπούσε δυνατά. Γέμισα αγωνία. Μονολογούσα, μουρμούριζα και πηγαινοερχόμουνα με κάποια νευρικότητα. Αχ! Και να μην είναι ψέμα. Να είναι αλήθεια Θεέ μου και οι στιγμές μου φαίνονταν αιώνες. (Επιλογή: Κύπρος Στυλιανού, Γ6) 9

10 ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ, Όταν ο ήλιος Ένα κονιάκ και δυο σοκολατίνες Έτρεχε για να φτάσει πρώτη. Να προλάβει. Να ρθει ο Περικλής και να την βρει εκεί, να τον περιμένει. Μόλις όμως έστριψε το δρομάκι, τον είδε να πηγαινοέρχεται πάνω στο γεφυράκι. Λαχανιασμένη έφτασε κοντά του. Τα μάγουλα της, από το τρέξιμο, είχανε γίνει σαν ροδάκινα. Το κρύο ήτανε τσουχτερό. Ο ήλιος δεν κατάφερνε να ξεγλιστρήσει τις αχτίδες του μέσα από τα πυκνά φυλλώματα των δέντρων. -Δεν άργησα; -Όχι, δεν άργησες -Περιμένεις από ώρα; -Δεν είχα τι να κάνω κι ήρθα νωρίς. -Δεν κρυώνεις δίχως παλτό; -Πού να τολμήσω να βάλω το χοντρό μου αμπέχονο -Γιατί να μην τολμήσεις; -Σε φοβάμαι -Με φοβάσαι; -Θά κρυβε τη στολή και τα σιρίτια -Σε παρακαλώ, μη με κοροϊδεύεις και εσύ σαν την Ειρήνη -Κουτό κορίτσι -Που είναι οι πάπιες; -Κρυφτήκανε -Αύριο θα φύγεις; -Αύριο. Στέκονται πάνω στο ξύλινο γεφυράκι. Είναι μόνοι. Η ζωή κοιτάει τριγύρω της τα θεόρατα δέντρα, τα βραχάκια της ασάλευτης λιμνούλας, κάτι κίτρινα φύλλα που επιπλέουν. Ποτέ της δεν βρέθηκε μόνη με τον Περικλή. Στο δρόμο που ερχότανε, ετοίμαζε όλα όσα θα του έλεγε και είναι πολλά. Τώρα διστάζει λίγο. Δε γυρίζει το κεφάλι να τον δει. Ξέρει πως τα δικά του μάτια την κοιτάζουν. Τι να σκέφτεται άραγε; Τα χτεσινοβραδινά; -Κάνει κρύο. Θέλεις να περπατήσουμε; τη ρωτάει. -θέλω θέλω. 10

11 Κατεβαίνουν το γεφυράκι και ακολουθούν τον πρώτο δρόμο που ξανανοίγεται μπροστά τους. Πού βγαίνει δεν ρωτάνε. Περπατάνε και η ζωή αρχίζει να μιλάει, να τα λέει όλα, μονορούφι, λες και φοβάται μην την διακόψει ο Περικλής. -Ξέρεις, για χτες, είχα άδικο. Όταν έφυγες το κατάλαβα και ήμουν πολύ στενοχωρημένη. Έκλαιγα, ρώτησε την Ειρήνη αν δεν με πιστεύεις. Πήγα και κλείστηκα στο δωμάτιο μου. Δεν μπορώ να καταλάβω τι με πιάνει πολλές φορές. Όταν αρχίζω μια συζήτηση στραβά, τη συνεχίζω κι ας ξέρω πως έχω άδικο. Κάτι δε μ αφήνει να σταματήσω. Κι όσο το καταλαβαίνω, τόσο γίνεται χειρότερο. Πες μου, Περικλή, είναι μεγάλο ελάττωμα; Η Ειρήνη λέει πως είναι εγωισμός. Μα εγωισμός θα πει να φροντίζεις τον εαυτό σου εις βάρος κάποιου άλλου. Ενώ εγώ, με το πείσμα μου, πρώτα βλάφτω τον εαυτό μου. Σαν να πρέπει να τον τιμωρήσω, ντε και καλά. Γι αυτό χτες τον τσακωμό μας τον πλήρωσα ακριβά. Ευτυχώς η Ειρήνη με βοήθησε. Είναι σπουδαία, ξέρεις, και μ αγαπάει. Θα σου πω κάτι, Περικλή, σαν εξομολόγηση. Ζηλεύω την αδερφή μου. Την αγαπώ, αλλά τη ζηλεύω. Χτες όλα αρχίσανε από τη ζήλια μου, γιατί εσείς οι δύο συμφωνούσατε κι εγώ ήμουν απέξω. Δηλαδή, όχι πως ήμουν πραγματικά απέξω, έτσι νόμιζα. Με είχε πει κοκορόμυαλη προηγουμένως... Περπατάνε μέσα στις σκιερές αλέες του κήπου. Η Ζωή, δεκάξι χρονώ, χαρούμενη, μιλάει, μιλάει, και σωπαίνει ο Περικλής. Τα λόγια της Ζωής τ ακούει σαν κελάηδημα πουλιών. Έρημος ο Βασιλικός κήπος. Τα παγκάκια έχουνε κρατήσει την υγρασία της χτεσινής χιονοβροχής. -Θέλεις να πάμε κάπου, σ ένα ζαχαροπλαστείο, να φάμε ένα γλυκό; Αν θέλει; Η ζωή όλα τα θέλει τούτη τη στιγμή. Μπλέκονται μέσα στα δρομάκια. Βιάζονται. Από δω; Από κει; Να η μεγάλη καγκελόπορτα που βγάζει στη λεωφόρο. Ο κόσμος ανεβοκατεβαίνει βιαστικός κουκουλωμένος, με σκυφτούς ώμους. Ο ουρανός είναι ασυννέφιαστος. Γλυκιά μου Αθηνά! - Πάμε στου Ζώναρς; 11

12 - Στου Ζώναρς; Η χαρά της Ζωής της πνίγει την ανάσα. Στου Ζώναρς μ έναν υποσμηναγό! Πού είσαι, Αθηνά, να δεις τη φίλη σου; - Ή θέλεις αλλού, να χει λιγότερο κόσμο; - Τι λες! Στου Ζώναρς, στου Ζώναρς! Πέντε λεπτά και φτάσανε. Μόλις ανοίγουνε την κρυστάλλινη πόρτα η ζέστα τους αγκαλιάζει. Έχει πολύ κόσμο. Είναι η ώρα της μεσημεριάτικης συζήτησης. Τα γκαρσόνια πάνε και έρχονται. Γλιστράνε ανάμεσα στα τραπέζια με τους δίσκους γεμάτους. (Επιλογή: Μαρία Κυριάκου, Μιχαέλλα Πρωτοπαπά, Μυρούλλα Χριστοφή, Γ6) 12

13 ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Συννεφιάζει -Παππού, Θεέ... Του λέω, δεν ξέρω αν με θυμάσαι, σε κάλεσα κι άλλη μια βολά στο Βερτεκόπι... Ναι, για κείνο το Τουρκάκι. Τώρα θέλω να σου γυρέψω κάτι για μένα, Είναι καιρός τώρα που με βλέπεις δίχως ρούχα, δίχως Σίικα, δίχως Κρίστα... Δίχως ψωμί... Και δε συμπονάς. Γιατί; Μπας και δεν καταλαβαίνεις τη γλώσσα των μικρόνε; Πάσκισε λίγο σε περικαλώ να με καταλάβεις. Θαρρούσα παππού πως ήσουνα καλός (μη δεν είσαι;) τρέμω. Μη χολοσκάς όμως και δεν θα σε ξεσυνεριστώ ούτε σε κανένα θα το μαρτυρήσω. Μα να το ξέρεις όλα τέλεψαν πια μεταξύ μας. Αν ήθελες να τα χουμε καλά (έλα δω κριφ) θα μου λεγες έμαθα πως είσαι ένα κακότυχο προσφυγάκι να πάρε μια καλυβούλα να πάρε τούτο το τσουρεκάκι πάρε αυτό το παλτουδάκι φουκαριάρικο να ζεσταθείς. Έτσι μάλιστα. Κι αν σου λεγα φχαριστώ ας μένει μονάχα τότες να μη μου τα δινες. Μα με ρώτηξες; Όχι. Ο Δροσιάδης το γειτονάκι μου έχει ίσα με δέκα φορές τον ρώτηξες για να του τις δώσεις; Όχι. Εγώ δεν έχω ούτε μία ρώτηξες για να μου την δώσεις; Πάλι όχι. Έχει και ένα ψηλό σπίτι που βγαίνει στο μπαλκόνι του και μας φτύνει σαν περνάμε (τι συμφωνίες έχεις μαζί του;) ως και στα σαλιγκάρια άκουσα ν α λένε έδωκες στο καθένα το σπιτάκι του ως και στις χελώνες στην καθεμιά την παραγκίτσα της. Και εμένα τίποτα. Μια και δεν μπορείς να μου δόκεις και μένα γιατί με έκανες ανθρωπάκι; Κάνε με σαλιγκάρι για να χω και γω το σπιτάκι μου κάντο σε παρακαλώ παππού κάντο γιατί δεν βαστώ πια άλλο ετούτα ήταν τα παράπονά μου παππού. Αμήν. Μου χαν μάθει από μικρό να στα λέω να σ ανοίγω την καρδιά μου. Στην ανοίγω την καρδιά μου. Στην άνοιξα. Αμήν. (Επιλογή: Στυλιάνα Κατσαρά, Γ5) 13

14 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, Λεμονοδάσος «Βίργκω, όλο αυτό το διάστημα δεν έπαψα να σε συλλογιέμαι, δεν έπαψα να συλλογιέμαι και τους δύο μας, μ όλη τη δυνατή επιείκεια. Καταλαβαίνω καθαρά πώς η μητέρα σου, καθώς και η δική μου, μας θεωρούνε αρραβωνιασμένους, με φυσική συνέπεια να παντρευτούμε. Αυτό θα ήταν τρομερό. Σκέψου, Βίργκω, πόσο αγαπηθήκαμε. Δεν ξέρω τι ένιωθες εσύ. Aν πρόκειται να εκφράσω εγώ την ψυχική μου κατάσταση με υλικά μέσα, μπορώ να βεβαιώσω πώς εμφανιζόταν κάποιο δημιούργημα μοναδικό σε χρώματα, σε ήχους, σε γραμμές. Δονούσαν τον αέρα συμφωνίες όλο ηρωισμό και πάθος, τόσο πού ανοίγανε οι ουρανοί. Μια μαρμαρένια στήλη ψήλωνε στο άπειρο μέσα σε δίνη από χρώματα λαμπρά- όλα τα χρώματα της ίριδας πάνω σε βάθος κόκκινο πορτοκαλί. Μια δύναμη με ωθούσε να πετάξω στο διάστημα. Τόσο πολύ σ αγαπούσα... Και τώρα ακόμη που σου γράφω, στριφογυρίζουν μπρός στα μάτια μου τα ίδια χρώματα, κάπως πιο θαμπωμένα στην απόσταση. Φτάνει ακόμα από τ απόμακρο στ αυτιά μου ο αντίλαλος της αποθεωτικής μας συμφωνίας. Σκέψου τώρα Βίργκω, που θα καταντούσαμε ύστερ από το γάμο. Το ηρωικό φτερούγισμα θα σταματούσε μετά λίγο καιρό και θα βρισκόμαστε αντίκρυ ο ένας στον άλλο μέσα στις εκνευριστικές μικρότητες της καθημερινής ζωής. Δε θα μας έμενε ούτε η ανάμνηση του έρωτα μας- θα την είχε σπαράξει το τέρας της πραγματικότητας. Για είκοσι χρόνια, τα είκοσι χρόνια που μας μένουν από τα νιάτα, θα πρέπει καθημερινά και οι δυο να θάβουμε κάποιαν απατηλή γοητεία. Εμείς οι ίδιοι θα γινόμαστε οι νεκροθάφτες της αγάπης μας. Κι ωστόσο οι ανάγκες που επιβάλλουν οι αισθήσεις θ 14

15 αντικαθιστούσαν το πάθος της ψυχής μας η αγάπη μας θα καταντούσε μια φυσική ανάγκη. Τότε, προς τι εκείνη η ανάσταση ;Προς τι ακόμα η εξέγερση απ τις αόρατες δυνάμεις που μας συνεπήρανε σα μανιασμένος σίφουνας; Το κοινότερο συνοικέσιο θα χε το ίδιο αποτέλεσμα γκρεμίζαμε το οικοδόμημα της αγάπης μας. Μα πρέπει να οικοδομούμε αέναα και όχι να γκρεμίζουμε. Σπείραμε γύρω μας ανησυχία και θλίψη-τόσο μεγάλη αναστάτωση. Σα να πρόκειται για κάποιο γεγονός κοσμοϊστορικό, ενώ δεν ήταν παρά η έλξη από το μαγνητισμό δυο αντιθέτων πόλων. Οι μακρινοί πρόγονοί μας της λίθινης εποχής θα λυναν το ζήτημα σε μια στιγμή. Αυτά έλεγα και στον καημένο το Σαρή λίγη ώρα προτού να σκοτωθεί. Εμείς τον σκοτώσαμε. Πάει, όμως, λησμονήθηκε, δε μίλησες ποτέ γι αυτόν. Τώρα, Βίργκω, με τραβούνε άλλα ιδανικά, μακριά από πάθη και αγωνίες. Η φαντασία μου θα λουφάξει κάτω από βάρος της μελέτης, έτσι που ν αδυνατεί να φτερουγίσει κι ακόμα όταν θα κοιμούμαι και δε θα την προσέχω: ούτε στα όνειρά μου. Σ αφήνω, Βίργκω. Πίστεψέ με, ο χωρισμός μας είναι το μόνο μέσο να διατηρήσουμε ακέραιο τον έρωτα μας. Ο μόνος τρόπος να του μείνουμε πιστοί, ακόμα κι ασυνείδητα, πιστοί ως την ανάμνησή του που θα σελαγίζει σα σελαγίζει σα φωτεινό μετέωρο πάνω στον αγνώριστο ουρανό του μέλλοντος μας. Παύλος». (Επιλογή: Σταυρούλα Παπαϊακώβου, Γ5) 15

16 ΣΤΡΑΤΗΣ ΔΟΥΚΑΣ, Ιστορία ενός αιχμαλώτου Από τότε πέρασε καιρός. Κι ένα βράδυ που ρθε τα αφεντικό μου απ τα Θείρα μου λέει: - Έλα να σου πω ένα καλό μαντάτο. - Ας είναι χαϊρλίδικο, του λέω. - Στο Αϊντίν έπιασαν έναν Γκιαούρη, που ήταν παραγιός σε Τούρκο κι έκανε το μουσουλμάνο. - Μίλα καλά, του λέω, πώς πιάστηκε το σκυλί; Κι η γλώσσα μου τραβήχτηκε κάτω. - Πήγε στο τζαμί να προσκυνήσει και δεν ήξερα να πλυθεί. Απ αυτό κι απ άλλα τον κατάλαβε ο χότζας, και στη στιγμή τον πήραν και τον κρέμασαν στην αγορά, στο μεγάλο πλάτανο. Κι από τα σουσούμια που μου δωσε κατάλαβα πως ήταν ο σύντροφός μου. Έτσι, πριν το Μάρτη ακόμα, κάναμε τη νέα συμφωνία με πενήντα μπαγκανότες και τα έξοδα δικά του, όπως και πριν. Οι μέρες περνούσαν γρήγορα, η μια πίσ απ την άλλη και γέμιζα από φόβο, που έφτανε η σαρακοστή. Την πρώτη μέρα πρόσεξα πως ξύριζαν τις τρίχες τους. Έκανα κι εγώ το ίδιο ξύρισα το στήθος μου. - Θεέ μου, συγχώρεσέ με, είπα και δάκρυσα. Αυτή τη χρονιά όλοι θα έκαναν σαρακοστή, γιατί είχε φύγει ο Γκιαούρης, ο εχθρός. - Κι εγώ πρέπει να πιάσω τη νηστεία, λέω του αφεντικού μου. - Εγώ θα κάνω και για σένα, μου λέει, εσύ δεν έχεις αμαρτία, είσαι στα ξένα κι ο Αλλάχ σε συχωράει. - Όχι, αφεντικό, έχω χρόνια να νηστέψω, και τώρα που γλιτώσαμε απ τον οχτρό, πρέπει όλοι να νηστέψουμε. - Αφού το θέλεις πιάσε, μου λέει,, άστην κι άμα δυσκολευτείς, άσ την. Τα μεσάνυχτα, σα χτύπησε ο γύφτος νταν-νταν το νταούλι, σηκωθήκαμε όλοι μες στο σπίτι. Ετοιμάστηκε ο σοφράς, καθίσαμε γύρω σταυροπόδι κι αρχίσαμε να σιγοτρώμε. Εγώ έφυγα μες στο θαμποχάραμα για το μαντρί. Οι δυο τσομπάνηδες είχαν βγάλει τα πρόβατα κι έβοσκαν μόνα τους μακριά απ την καλύβα. Αυτοί προσευχόνταν πίσω από μια πέτρα. Τους ζύγωσα, γονάτισα, κάνοντας κι εγώ ό,τι έκαναν. Έτσι πέρασα αυτή η μέρα, ήρθε άλλη, και πάλι άλλη. 16 (Επιλογή: Γιώργος Κωνσταντινίδης, Γ5)

17 ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν Χορεύαμε. Ο λοχίας με τη Στέλλα, ο Θανάσης με τη Φλώρα, ο Ιωνάς με τη Σάντρα, ο Ερρίκος με τη Βικτωρία. -Πάχυνες πολύ, είπα στη Γιαννίνα Κοντεύω τα σαράντα κιλά, απάντησε με τουπέ. Δεν κάνω κι άλλη δουλειά όλη μέρα, μασουλάω σαν μεταξοσκώληκας. Ύστερα είπε: Πότε θα πάμε να κάψουμε το εστιατόριο στο Σαν Γκέοργκ; Τώρα το ήθελε και η ίδια. - Θα πάμε. Αύριο, μεθαύριο, θα πάμε οπωσδήποτε. Σφίχτηκε πάνω μου ευχαριστημένη. Χορεύαμε σλόου, μάγουλο με μάγουλο. - Έχεις το κουράγιο, μπορείς να σκοτώσεις; Ρώτησε ύστερα. - Βέβαια μπορώ, δηλαδή άμα πρέπει - Άλλοτε, πριν απ το Μαουτχάουζεν, μπορούσες; - Θαρρώ πως όχι. - Ούτε κι εγώ θα μπορούσα, είπε. Δε θα μπορούσα ούτε να το σκεφτώ. Ενώ τώρα Τρεις φορές έχω ονειρευτεί πως σκοτώνω. Μιλούσε με σταθερή φωνή. Όμως τα ολάνοιχτα μάτια της δείχναν απορία, απόγνωση. Σώπασε λίγο και συνέχισε: - Πολύ μίσος μαζεύτηκε μέσα μας, τι θα κάνουμε; - Καλό είναι, απάντησα. Φύλαγέ το και να μην το φοβάσαι. Όταν έρθει η ώρα που δε θα χρειάζεται πια, θα ξεθυμάνει μόνο του. Δεν ήταν ο πιο ταιριαστός διάλογος για ένα ερωτευμένο ζευγάρι που χόρευε σλόου. Αλλά ήμασταν ένα ζευγάρι που χόρευε λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα απ το στρατόπεδο και λίγες βδομάδες αφ ότου έσβησε η φωτιά στους φούρνους. Τι άλλο να λέγαμε; 17

18 Ο λοχίας χόρευε με κλειστά μάτια και σκυφτός, κρατώντας πολύ τρυφερά τη μικρή Στέλλα. Φαινόταν καλό παιδί κι ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια. Η Γιαννίνα ξαναρώτησε: - Τι πιστεύεις εσύ; Οι άνθρωποι που μπορούν να σκοτώνουν είναι πιο λίγοι ή πιο πολλοί από άλλοτε; - Μα, βέβαια, πιο πολλοί. Κι όχι μόνο όσοι μπορούν να σκοτώσουν, αλλά όσοι έχουν κιόλας σκοτώσει Σκέψου μόνο πόσα εκατομμύρια πήγανε στρατιώτες. Γιατί ρωτάς; - Είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Χειρότερα. - Τότε γιατί χαιρόμαστε; - Δεν ξέρω αν χαιρόμαστε. - Μα πριν από ένα λεπτό, όταν είπες «μπορώ», το πες με χαρά! Σκέφτηκα λίγο κι ύστερα είπα: - Μπορεί να χεις δίκιο. Μπορεί να χαίρομαι. Γιατί όχι; Το ότι μπορώ κι εγώ να σκοτώσω, με κάνει να φοβάμαι πιο λίγο. - Κι είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Δεν ξέρω. Η Γιαννίνα ήθελε σώνει και καλά μιαν απάντηση - Σκέψου, είπε, όλοι αυτοί που χορεύουμε εδώ στην πλατεία, κι ο λοχίας κι οι Γερμανοί που μας κοιτάνε απ τις γωνίες, όλοι σίγουρα νιώθουνε όπως εμείς Είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Δεν ξέρω, απάντησα πάλι. Με κοίταξε κατάματα και με φωνή γεμάτη λαχτάρα ξαναρώτησε: - Θα κάψουμε αύριο το εστιατόριο του Σαν Γκέοργκ; (Επιλογή: Χριστίνα Παναγιώτου, Γ5) 18

19 ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ, Ρούπελ Μαύρη λύπη πλάκωσαν τα φρούρια όταν εξαφανίστηκαν όσοι προτίμησαν ν απομακρυνθούνε. Την άγρια δραστηριότητα που βασίλευε στις στοές όντας πολεμούσαν, τη διαδέχτηκε τώρα η βουβαμάρα. Όμως αυτή η σιωπή ήταν πιο εκφραστική κι από ξεφωνητά ακόμα. Αξιωματικοί τραυματίες που ως τώρα δεν καταδέχονταν να πλαγιάσουν, παρά έτρεχαν γεμάτοι αίματα από το ένα πολυβολείο στ άλλο εμψυχώνοντας τους οπλίτες, χώθηκαν τώρα στα κρεβάτια τους μαραμένοι από τους πόνους όχι της πληγής μα της ψυχής τους. Παιδιά που τα μάτια τους άστραφταν μπροστά στον κίνδυνο, τώρα έστεκαν αποβλακωμένα όσο να τα πάρει στην ξεχάστρα αγκαλιά του ο ύπνος. Δέκα η ώρα το πρωί, παρουσιάζονται πάλι οι ξένοι πληρεξούσιοι και ζητάν να παραλάβουν τα φρούρια. Μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου ζητάν την παράδοση των Άγγλων. Ποιων Άγγλων; Αυτών που πολεμούσαν τάχα μαζί μας. Με κόπο πείστηκαν πως μήτε ένας Άγγλος δεν υπήρχε σ όλη τη γραμμή των συνόρων. Τέλος ζητών να τους παραδοθούν τα σχέδια των οχυρών και τα αρχεία τους. Μα ούτε αυτά δεν υπάρχουν, οι φρούραρχοι τα έχουν κάψει αποβραδίς. Τους δείχνουν καταγής τ αποκαΐ δια των χαρτιών. Οι πληρεξούσιοι φεύγουν κι αμέσως ύστερα ανεβαίνουν σε κάθε οχυρό οι Γερμανοί συνταγματάρχες που τα πολεμούσαν από κάτω. Αρχίζει τότε μια τελετή που δεν την περίμενε κανένας. Ο νικητής τιμά τον ηττημένο! Αντίθετα από τον ιταλικό στρατό που κοκορεύεται ακόμα κι όταν τον ξυλίζουν, ο γερμανικός δε φιλαργυρεύεται το θαυμασμό του, αν ο αντίπαλος το αξίζει. Δεν κατεβάζουν την ελληνική σημαία από τα φρούρια, αφήνουν τα ξίφη στους αξιωματικούς, απαγορεύουν στους στρατιώτες των να μπουν στις στοές ενόσω βρίσκονται μέσα φαντάροι. Παρατάσσουν ένα τιμητικό τάγμα στους πρόποδες κάποιου οχυρού και παρακαλούν το φρούραρχο να κατεβεί να το επιθεωρήσει. Μιλάν με απορία για την ελληνική άμυνα, που την χαρακτηρίζουν ως «μεγαλειώδη». Πριν δουν από κοντά τα φρούρια, φαντάζονται πως είναι ανώτερα από τα γαλλικά της Μαζινό. Μόλις όμως τα επισκέπτονται σαστίζουν. Πόσο λίγο προσωπικό τα υπηρετούσε! Με τι ελάχιστα κανόνια και πυρομαχικά έδωσαν εντύπωση «μεγίστης ισχύος και αφθονίας μέσων». Η πενιχρότητα των όπλων που διάθεταν οι Έλληνες κάνει τον εχθρό να καταλάβει το ρόλο που έπαιξε η παλικαριά σ αυτόν τον αγώνα. Ο στρατηγός Μπαίμε, ο ίδιος που διεύθυνε τον κατά μέτωπο αγώνα, δεν πιστεύει τα μάτια του όταν βλέπει το Περιθώρι με 120 μόνο φαντάρους φρουρά να έχει πιάσει 300 Γερμανούς αιχμαλώτους. Αυτό τον κάνει να πει στο μέραρχό μας πως λυπάται ότι τέτοιος στρατός σαν τον ελληνικό δεν ήτανε σύμμαχος του Άξονα παρά αντίπαλος. Άλλος από τους Γερμανούς συνταγματάρχες που μάχονταν το Καρατάς, έδειξε στο φρούραρχο αυτού του οχυρού κάποιο λιβάδι, όπου το ελληνικό πυροβολικό είχε θερίσει 19

20 το σύνταγμά του κατά μια νυχτερινή επίθεση, και ζήτησε να γνωρίσει τον αξιωματικό που διεύθυνε με τόση ευθυβολία τα πυρά. Ο φρούραρχος έφερε τότε και του παρουσίασε ένα αμούστακο ανθυπολοχαγό του πυροβολικού που στάθηκε σε προσοχή. Ο Γερμανός τον διάταξε: «Ελάτε μαζί μου». Και ξεκίνησε για το λιβάδι, εμπρός αυτός, πίσω το ανθυπολοχαγάκι που απορούσε τι θ απογινόταν. Όταν κατέβηκε στο πεδίο της σφαγής, είδαν τους άταφους Γερμανούς ακόμα στη στάση που τους είχε βρει ο θάνατος, φριχτά ακρωτηριασμένους: πόδια κομμένα, κεφάλια ανοιγμένα στα δυο, πτώματα εδώ πολτοποιημένα από ολόσωμη οβίδα που τα παραμόρφωσε, κι εκεί στρατιώτες, που κάποιο θραύσμα, κοφτερό σαν λεπίδι τους είχε θανατώσει χωρίς να τους βλάψει, νεαρά παιδιά με τα πρόσωπά τους ακόμα ροδοκόκκινα και γαλήνια. Ούτε πιθαμή στο γύρω χώμα δεν ήταν άβαφη από αίματα. Καμιά ανθρώπινη ψυχή δε θα έμενε ασυγκίνητη βλέποντας τέτοιο απαίσιο θέαμα. «Ανθυπολοχαγέ», είπε στον πυροβολητή ο Γερμανός συνταγματάρχης δείχνοντας τους νεκρούς, «αυτό το μακελειό είναι έργο δικό σας. Σε μισήν ώρα μέσα μου θανατώσατε τετρακόσιους άντρες. Σας συγχαίρω!» Και του έσφιξε το χέρι, ενώ ο Έλληνας αξιωματικός ανατρίχιασε απ αυτό το πρωτάκουστο παράδειγμα σκληρής καρδιάς, αλλά και στρατιωτικής αρετής. (Επιλογή: Χρήστος Αριστείδου, Γ6) 20

21 ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ, Ζητείται ελπίς Το ποτάμι Η διαταγή ήτανε ξεκάθαρη: Απαγορεύεται το μπάνιο στο ποτάμι, ακόμα και να πλησιάζει κανένας σε απόσταση λιγότερο από διακόσια μέτρα. Δε χώραγε λοιπόν καμιά παρανόηση. Όποιος παρέβαινε τη διαταγή, θα πέρναγε στρατοδικείο. [ ] Ήτανε ωστόσο μεγάλος πειρασμός το ποτάμι. Τ ακούγανε που κυλούσε τα νερά του και το λαχταρούσανε. Αυτά τα δυόμισι χρόνια, τους είχε φάει η βρώμα. Είχανε ξεσυνηθίσει ένα σωρό χαρές. Και, να, τώρα που είχε βρεθεί στο δρόμο τους αυτό το ποτάμι. Αλλά η διαταγή της Μεραρχίας - Στο διάολο η διαταγή της Μεραρχίας! Είπε μέσ από τα δόντια του κείνη τη νύχτα. Γύριζε και ξαναγύριζε και ησυχία δεν είχε. Το ποτάμι ακουγότανε πέρα και δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Θα πήγαινε την άλλη μέρα, θα πήγαινε οπωσδήποτε. Στο διάολο η διαταγή της Μεραρχίας! Οι άλλοι φαντάροι κοιμόντουσαν. Τέλος τον πήρε κι αυτόν ο ύπνος. Είδε ένα όνειρο, έναν εφιάλτη. Στην αρχή, το είδε όπως ήτανε: ποτάμι. Ήτανε μπροστά του αυτό το ποτάμι και τον περίμενε. Κι αυτός, γυμνός στην όχθη, δεν έπεφτε μέσα. Σα να τον βάσταγε ένα αόρατο χέρι. Ύστερα το ποτάμι μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Μια νέα γυναίκα, μελαχρινή με σφιχτοδεμένο κορμί. Γυμνή, ξαπλωμένη στο γρασίδι, τον περίμενε. Κι αυτός, γυμνός μπροστά της, δεν έπεφτε πάνω της. Σα να τον βάσταγε ένα αόρατο χέρι. Ξύπνησε βαλαντωμένος δεν είχε ακόμα φέξει Φτάνοντας στην όχθη, στάθηκε και το κοίταζε. Το ποτάμι! Ώστε υπήρχε λοιπόν αυτό το ποτάμι; Ώρες ώρες, συλλογιζότανε μήπως δεν υπήρχε στ αλήθεια. Μήπως ήταν μια φαντασία τους, μια ομαδική ψευδαίσθηση. Είχε βρει μια ευκαιρία και τράβηξε κατά το ποτάμι. Το πρωινό ήτανε θαύμα! Αν ήτανε τυχερός και δεν τον παίρνανε μυρουδιά Να πρόφταινε μονάχα να βουτήξει στο ποτάμι, να μπει στα νερά του, τα παρακάτω δεν τον νοιάζανε. Σ' ένα δέντρο, στην όχθη, άφησε τα ρούχα του, και όρθιο πάνω στον κορμό, το τουφέκι του. Έριξε δυο τελευταίες ματιές, μια πίσω του, μην ήτανε κανένας από τους δικούς του, και μια στην αντίπερα όχθη, μην ήτανε κανένας από τους Άλλους. Και μπήκε στο νερό. Από τη στιγμή που το σώμα του, ολόγυμνο, μπήκε στο νερό, τούτο το σώμα που δυόμισι χρόνια βασανιζότανε, που δυο τραύματα το είχανε ως τώρα σημαδέψει, από τη στιγμή αυτή ένιωσε άλλος άνθρωπος. Σα να πέρασε ένα χέρι μ' ένα σφουγγάρι μέσα του και να τα 'σβησε αυτά τα δυόμισι χρόνια. Κολυμπούσε πότε μπρούμυτα, πότε ανάσκελα. Αφηνότανε να τον πηγαίνει το ρεύμα. Έκανε και μακροβούτια... 21

22 Ήταν ένα παιδί τώρα αυτός ο φαντάρος, που δεν ήταν παρά εικοσιτριώ χρονώ κι όμως τα δυόμισι τελευταία χρόνια είχαν αφήσει βαθιά ίχνη μέσα του. Δεξιά κι αριστερά, και στις δυο όχθες, φτερουγίζανε πουλιά, τον χαιρετούσανε περνώντας πότε πότε από πάνω του. Μπροστά του, πήγαινε τώρα ένα κλαδί που το έσερνε το ρεύμα. Βάλθηκε να το φτάσει μ' ένα μονάχα μακροβούτι. Και το κατάφερε. Βγήκε από το νερό ακριβώς δίπλα στο κλαδί. Ένιωσε μια χαρά! Αλλά την ίδια στιγμή είδε ένα κεφάλι μπροστά του, κάπου τριάντα μέτρα μακριά. Σταμάτησε και προσπάθησε να δει καλύτερα. Και κείνος που κολυμπούσε εκεί τον είχε δει, είχε σταματήσει κι αυτός. Κοιτάζονταν. Ξανάγινε αμέσως αυτός που ήτανε και πρωτύτερα: ένας φαντάρος που είχε κιόλας δυόμισι χρόνια πόλεμο, που είχε έναν πολεμικό σταυρό, που είχε αφήσει το τουφέκι του στο δέντρο. Δεν μπορούσε να καταλάβει αν αυτός αντίκρυ του ήτανε από τους δικούς του ή από τους Άλλους. Πώς να το καταλάβει; Ένα κεφάλι έβλεπε μονάχα. Μπορούσε να 'ναι ένας από τους δικούς του. Μπορούσε να 'ναι ένας από τους Άλλους. Για μερικά λεπτά, και οι δυο τους στέκονταν ακίνητοι στα νερά. Τη σιωπή διέκοψε ένα φτάρνισμα. Ήταν αυτός που φταρνίστηκε, και κατά τη συνήθειά του βλαστήμησε δυνατά. Τότε εκείνος αντίκρυ του άρχισε να κολυμπάει γρήγορα προς την αντίπερα όχθη. Κι αυτός όμως δεν έχασε καιρό. Κολύμπησε προς την όχθη του μ' όλη του τη δύναμη. Βγήκε πρώτος. Έτρεξε στο δέντρο που είχε αφήσει το τουφέκι του, το άρπαξε. Ο Άλλος, ό,τι έβγαινε από το νερό. Έτρεχε τώρα κι εκείνος να πάρει το τουφέκι του. Σήκωσε το τουφέκι του αυτός, σημάδεψε. Του ήτανε πάρα πολύ εύκολο να του φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι. Ο Άλλος ήτανε σπουδαίος στόχος έτσι καθώς έτρεχε ολόγυμνος, κάπου είκοσι μέτρα μονάχα μακριά. Όχι, δεν τράβηξε τη σκανδάλη. Ο Άλλος ήταν εκεί, γυμνός όπως είχε έρθει στον κόσμο. Κι αυτός ήταν εδώ, γυμνός όπως είχε έρθει στον κόσμο. Δεν μπορούσε να τραβήξει. Ήτανε και οι δυο γυμνοί. Δυο άνθρωποι γυμνοί. Γυμνοί από ρούχα. Γυμνοί από ονόματα. Γυμνοί από εθνικότητα. Γυμνοί από τον χακί εαυτό τους. Δεν μπορούσε να τραβήξει. Το ποτάμι δεν τους χώριζε τώρα, αντίθετα τους ένωνε. 22

23 Δεν μπορούσε να τραβήξει. Ο Άλλος είχε γίνει ένας άλλος άνθρωπος τώρα, χωρίς άλφα κεφαλαίο, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Χαμήλωσε το τουφέκι του. Χαμήλωσε το κεφάλι του. Και δεν είδε τίποτα ως το τέλος, πρόφτασε να δει μονάχα κάτι πουλιά που φτερoυγίσανε τρομαγμένα σαν έπεσε από την αντικρινή όχθη η τουφεκιά, κι αυτός, γονάτισε πρώτα, ύστερα έπεσε με το πρόσωπο στο χώμα. (Επιλογή: Ραφαέλλα Ζαφείρη, Αλ Χαλάπι Ζώγια, Γ5) 23

24 ΕΡΙΧ ΜΑΡΙΑ ΡΕΜΑΡΚ, Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (Μετάφραση: Κ. Θρακιώτης) Είμαι νέος, μόλις έκλεισα τα 20 από τη ζωή δεν ξέρω παρά μόνο την απελπισία, το θάνατο, το φόβο και μια αλυσίδα από ανόητες επιπολαιότητες, πάνω από μια άβυσσο πόνων και θλίψεων. Βλέπω λαούς να ορμούν σε άλλους λαούς, να σκοτώνουν και να σκοτώνονται, χωρίς ούτε κι εκείνοι να ξέρουν το γιατί, υπακούοντας σ αυτούς που τους στέλνουν, χωρίς συναίσθηση του κινδύνου ή της ευθύνης τους. Βλέπω πως οι δυναμικότεροι εγκέφαλοι του κόσμου εφευρίσκουν όπλα και λόγια για να γίνονται όλ' αυτά μ' έναν τρόπο ακόμα πιο ραφιναρισμένο και να διαρκούν όσο γίνεται περισσότερο. Και όλοι οι συνομήλικοί μου εδώ, στην αντικρινή παράταξη, σ' ολόκληρο τον κόσμο το βλέπουν όπως εγώ. Αυτή είναι η ζωή της γενιάς μου και η δική μας. Τι θα κάνουν άραγε οι πατεράδες μας αν μια μέρα σηκωθούμε και παρουσιαστούμε μπροστά τους για να τους ζητήσουμε λογαριασμό; Τι περιμένουν από μας όταν μια μέρα τελειώσει ο πόλεμος; Χρόνια ολόκληρα σκοτώναμε μόνο. Αυτό ήταν το πρώτο μας επάγγελμα στη ζωή. Για μας η επιστήμη της ζωής περιορίζεται στο θάνατο. Τι θα συμβεί άραγε ύστερα; Και τι θ' απογίνουμε εμείς; [ ] Έπεσε τον Οχτώβρη του 1918, μια μέρα ήσυχη, σ όλο το μέτωπο και που το επίσημο ανακοινωθέν ανέφερε στερεότυπα: «Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον». Έπεσε με το κεφάλι μπροστά κι ήταν ξαπλωμένος στη γη σαν να κοιμόταν. Σαν τον γύρισαν, είδαν πως δεν υπέφερε πολύ. Το πρόσωπό του είχε μια έκφραση τόσο γαλήνια που θα λεγες πως ήταν φχαριστημένος γιατί έτσι τέλειωσε. (Επιλογή: Σταύρια Ζαχαριάδου, Γ6) 24

25 ΧΑΡΡΙΕΤ ΜΠΗΤΣΕΡ ΣΤΟΟΥ, Η καλύβα του μπαρμπα-θωμά (Απόδοση: Β. Μουστάκη) Ο μικρούλης Χάρρυ Φλεβάρης μήνας. Έξω, έκανε τσουχτερό κρύο, ιδίως τώρα, που ο ήλιος έγερνε στο βασίλεμά του. Μα στην τραπεζαρία της οικογένειας Σέλμπυ, το αναμμένο τζάκι σκορπούσε γύρω μια γλυκιά θαλπωρή. Όλα ήταν ευχάριστα εκεί μέσα. Όλα, εκτός από την κουβέντα των δύο αντρών, που κάθονταν πλάι-πλάι, με το ποτήρι του ο καθένας στο χέρι, μιλώντας από αρκετή ώρα τώρα. Ο ένας ήταν ο Σέλμπυ, ο νοικοκύρης του σπιτιού. Μόνο που τον έβλεπες, καταλάβαινες πως είχες να κάνεις με αριστοκράτη. Το ντύσιμό του ήταν καλόγουστο, οι τρόποι του λεπτοί κι αρχοντικοί. Ο άλλος ήταν ο Χάλεϋ, ο γνωστός σ όλη εκείνη τη μικρή πόλη του Κεντάκυ έμπορος σκλάβων. Το κοστούμι του είχε φανταχτερά χρώματα. Έμενε στο Νότο, αλλά ερχόταν συχνά κι εδώ. Στα δάχτυλά του, σπίθιζαν χοντρά μονόπετρα. Και στην κοιλιά του, που θύμιζε την υδρόγειο σφαίρα, έλαμπε μια χρυσή καδένα, η καδένα του ρολογιού του, που ήταν κρυμμένο κάπως ντροπαλά αυτό, σ ένα τσεπάκι του γιλέκου. Όλα έδειχναν πάνω σ αυτόν τον άνθρωπο πως είχε πολλά λεφτά κι ήθελε να το ξέρει ο κόσμος. Θέμα της κουβέντα τους ήταν μια αγοραπωλησία. Ο οικοδεσπότης, που χρωστούσε ένα μεγάλο γι αυτόν ποσό, από συναλλαγματικές απλήρωτες, στον επισκέπτη του, είχε σκεφτεί να του πουλήσει, τι άλλο να έκανε έναν από τους νέγρους σκλάβους του, τον πιο ακριβό σαν άνθρωπο και σα δουλευτή. Μα ο άλλος δε συμφωνούσε στην τιμή. - Δεν τον αγοράζω, φίλε μου, είπε κοφτά στο Σέλμπυ. 25

26 - Μα γιατί; Πολλά σου ζητώ; Ξέρεις τι είναι ο Θωμάς; Αξίζει και παραξίζει το ποσό που σου είπα. Είναι γεροδεμένος, πολυτεχνίτης, φιλότιμος ως εκεί που δεν παίρνει άλλο. - Φιλότιμος και νέγρος; Μα μη με κάνεις και γελώ - Θα σου εξηγήσω. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι πιστός χριστιανός. Τον βαφτίσαμε εδώ και τέσσερα χρόνια κι είναι ένα από τα πιο αφοσιωμένα τέκνα της Εκκλησίας, ο καλύτερός μας ενορίτης. Ο Χάλεϋ κούνησε το κεφάλι, δείχνοντας την αμφιβολία του. - Θα ήθελα πολύ να σε πιστέψω. Μα δεν μπορώ να φανταστώ πως υπάρχουν νέγροι ικανοί να πάρουν σοβαρά το Ευαγγέλιο. Με συμπαθάς, αλλά θαρρώ πως μάλλον έπεσες έξω. Κανένας υποκριτής θα είναι - Έχω γεγονότα, να σου αποδείξω, πως είναι καλός χριστιανός. Το περασμένο φθινόπωρο, τον έστειλα στο Τιντσιννάτι, να εισπράξει κάτι χρήματα από πελάτες μου. Δεν ήταν καθόλου λίγα, μα εγώ του είχα εμπιστοσύνη. - Και σου τα φερε, έτσι; - Και βέβαια μου τα φερε. Και το νόστιμο είναι πως, καθώς έμαθα, κάποιοι παλιάνθρωποι τον συμβούλεψαν να τα πάρει και να πάει στον Καναδά. Μα εκείνος τους αποκρίθηκε: «Δεν το κάνω αυτό. Πώς να προδώσω το αφεντικό μου; Τώρα σ έπεισα; Λοιπόν, Χάλεϋ, αν έχεις κάποια συνείδηση μέσα σου, κατάλαβέ με. Λυπάμαι πολύ που αποχωρίζομαι αυτόν τον άνθρωπο. Πάρ τον όμως. Γιατί αλλιώς δε μπορώ να σου ξεπληρώσω το χρέος μου. - Συνείδηση έχω τόση μόνο, όση αρκεί σ έναν έμπορο να κρατά το λόγο του, να εξυπηρετεί τους φίλους του, με το αζημίωτο βέβαια. - Λοιπόν, δε σου φτάνει αυτός ο νέγρος; - Θα μού φτανε, αν πρόσθετες ένα αγοράκι ή ένα κοριτσάκι. (Επιλογή: Σεσίλια Αθανασιάδου, Αντωνία Παπανικολάου, Γ5) 26

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Αντ. Σαμαράκης «Το Ποτάμι», σ. 231 σχολ. βιβλίου

Αντ. Σαμαράκης «Το Ποτάμι», σ. 231 σχολ. βιβλίου Βλ. Βιογραφικά συγγραφέα Βλ. Εισαγωγικό σημείωμα βιβλίου Δομή 1 η ενότ. (Η διαταγή δεν είχε ακόμα φέξει) Θέμα: η διαταγή της Μεραρχίας, ο τόπος, οι αντίπαλοι 2 η ενότ. (Φτάνοντας στην όχθη εαυτό τους)

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η πορεία προς την Ανάσταση... Η νύχτα της Ανάστασης Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρούμενα οι καμπάνες. Οι χριστιανοί φορούν τα γιορτινά τους και πηγαίνουν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την Ανάσταση του Χριστού. Στα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ TETAΡTH 24 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ TETAΡTH 24 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ TETAΡTH 24 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ΘΕΜΑ Α1 ΟΜΑ Α Α Α.1.1 Πότε, για ποιο λόγο

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν.

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. παρ όλη τη θολούρα του μυαλού μου, σκέφτομαι να δώσω άλλη μια ευκαιρία στον εαυτό μου

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ.

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Πολυξένη Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας. 22/09/2014 Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινήσει και αυτό το βιβλίο. Κάθε ένας από εμάς

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή της Θείας Λένας. Η γιαγιά μου εξέδωσε αυτό το βιβλίο το 1964. Είναι ένα βιβλίο για μικρά παιδιά, με

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα»

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα» Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1 «Εμείς, τα παιδιά της Ε1 τάξης, κάναμε μερικά έργα με θέμα τους πρόσφυγες, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας σ αυτούς τους κυνηγημένους ανθρώπους. Τους κυνηγάει ο πόλεμος

Διαβάστε περισσότερα

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα