ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ"

Transcript

1 ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ Σχολική χρονιά

2 Συντακτική Επιτροπή: Αθανασιάδου Σεσίλια, Γ5 Αλ Χαλάπι Ζώγια, Γ5 Αριστείδου Χρήστος, Γ6 Ζαφείρη Ραφαέλλα, Γ5 Ζαχαριάδου Σταύρια, Γ6 Κατσαρά Στυλιάνα, Γ5 Κυριάκου Μαρία, Γ6 Κωνσταντινίδης Γιώργος, Γ5 Ορφανίδου Ελίνα, Γ5 Παναγιώτου Χριστίνα, Γ5 Παπαϊακώβου Σταύρη, Γ5 Παπανικολάου Αντωνία, Γ5 Πρωτοπαπά Μιχαέλλα, Γ6 Στυλιανού Κύπρος, Γ6 Φλεσαρίου Φλορίν, Γ6 Χριστοφή Μυρούλα, Γ6 Συντονισμός: Βασιλική Σελιώτη, Φιλόλογος 2

3 Αγαπητοί φίλοι, Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, λειτουργήσαμε πολλές φορές στα τμήματά μας, στο πλαίσιο του μαθήματος της λογοτεχνίας, ως Λέσχη Ανάγνωσης. Διαβάσαμε, παρουσιάσαμε, συζητήσαμε, αξιολογήσαμε μια σειρά από έργα της ελληνικής κυρίως, αλλά και της ξένης λογοτεχνίας. Με αφορμή αυτά τα έργα, ακούσαμε μουσική, παρακολουθήσαμε αποσπάσματα από ταινίες και με τη σειρά μας δημιουργήσαμε: αλλάξαμε το τέλος όπου δεν μας άρεσε, φιλοτεχνήσαμε αφίσες, σελιδοδείκτες κ.ά. Και στο τέλος, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το δικό μας λογοτεχνικό ανθολόγιο επιλέγοντας ορισμένα από τα αποσπάσματα που μας συγκίνησαν ή μας προβλημάτισαν βαθιά. Τις εντυπώσεις από αυτά τις έχουμε ήδη μοιραστεί με τους συμμαθητές μας, όταν τα διαβάσαμε στην τάξη. Τώρα τα μοιραζόμαστε με όλους. Καλή ανάγνωση! Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 3

4 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ, Αναμνήσεις με πολλά κουκούτσια 5 ΕΝΤΙΤΑ ΜΟΡΡΙΣ, Τα λουλούδια της Χιροσίμα.6 ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΤΤΑΣ, Ένας μαθητής αφηγείται..9 ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ, Όταν ο ήλιος 10 ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Συννεφιάζει 13 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, Λεμονοδάσος 14 ΣΤΡΑΤΗΣ ΔΟΥΚΑΣ, Ιστορία ενός αιχμαλώτου.16 ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν...17 ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ, Ρούπελ 19 ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ, Ζητείται ελπίς..21 ΕΡΙΧ ΜΑΡΙΑ ΡΕΜΑΡΚ, Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον 24 ΧΑΡΡΙΕΤ ΜΠΗΤΣΕΡ ΣΤΟΟΥ, Η καλύβα του μπαρμπα-θωμά..25 4

5 ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ, Αναμνήσεις με πολλά κουκούτσια Μέσα στο θάλαμο ήμαστε γύρω στα άτομα. Υπήρχαν κρεβάτια πάνω κάτω σε σειρές. Τα σεντόνια ήταν πολύ καιρό άπλυτα, με λίγδα κι ένα χρώμα ασπρόμαυρο προς το κίτρινο από την βρώμα. Επειδή βέβαια ξέραμε ότι δεν κάναμε τουρισμό ήταν το τελευταίο που είχαμε να σκεφτούμε. Εξάλλου τα εσώρουχα τα ρούχα και το κορμί μας ήταν πολύ πιο βρώμικα. Ακολουθούσαμε πλέον το πρόγραμμα των τούρκικων φυλακών. Το φαγητό ήταν καθημερινό, ελάχιστο και πάντα τύπου μπλούμ. Ένα ζουμί όπου συνήθως έβρισκες να πλένουν ελάχιστα όσπρια. Είχαμε αδυνατίσει πολύ. Μας απασχολούσε όλους ο άγνωστος χρόνος παραμονής μας και της επιβίωσης μας στις φυλακές. Η σκέψη αυτή ερέθιζε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης μας. Το ζουμί το μοιράζαμε οι ίδιοι και έβλεπες συχνά για μια παραπάνω κουταλιά νεροζούμι ο καθένας να καταστρώνει σχέδια ολόκληρα και δολοπλοκίες. Το μυαλό μου καθημερινά βασάνιζαν οι λέξεις «αβιταμίνωση», «σκελετοποίηση», «τυμπανισμός» και θάνατος. Για ένα διάστημα, κάθε δύο τρείς μέρες οι Τούρκοι μας έφερναν για δείπνο ένα καρπούζι, να το μοιραστούμε γύρω στα τριάντα, ίσως και παραπάνω άτομα. Το έπαιρνε λοιπόν ο υπεύθυνος και το έκοβε στις ανάλογες φέτες. Για να φτάσει να πάρουν όλοι η κάθε φέτα έπρεπε να έχει πάχος ίσο με αυτό του τσιγαρόχαρτου. Σκέφτηκα λοιπόν ότι τα κουκούτσια του καρπουζιού κάτι έπρεπε να περιέχουν, βιταμίνες, πρωτεΐνες ή και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία. Έκρυψα την σκέψη μου. Πόλυ διακριτικά μάζευα τα κουκούτσια που οι άλλοι έφτυναν. Τα έβαζα στην τσέπη, πήγαινα στην τουαλέτα τα έπλυνα και σαν πασατέμπο τα έτρωγα ένα ένα, πάλι με τρόπο, ώστε να μη με βλέπουν οι άλλοι. (Επιλογή: Ελίνα Ορφανίδου, Γ6) 5

6 ΕΝΤΙΤΑ ΜΟΡΡΙΣ, Τα λουλούδια της Χιροσίμα (Μετάφραση: Ν. Βρεττάκος) Χρόνια ολόκληρα είχα να τρέξω έτσι. Πετάω σχεδόν μέσα στο σκοτεινό μας δρόμο και διασχίζω το χέρσο χωράφι που κάθε πρωί φέρνω τις γριές φίλες μου τη Νακάνο-σαν και την Ταμούρα-σαν. Τα λυμένα από τον άνεμο μαλλιά μου, μου σκουπίζουν το πρόσωπο, με τυφλώνουν. Συνεχίζω με την ανάσα κομμένη, παραπατώντας σε κάθε βήμα τρέχοντας πάντα Και ξαφνικά, έχω την εντύπωση πως δεν είμαι πια μόνη, πως παντού γύρο μου υπάρχουν άνθρωποι πού τρέχουν Ά, ναι, είναι τα φαντάσματα. Πριν δεκαπέντε χρόνια, έτρεχα έτσι μέσα στους δρόμους με το τρομαγμένο πλήθος, πού δεκαπέντε χρόνια συνεχίζει να τρέχει καρβουνιασμένα τους πρόσωπα, με ξεσκλίδια σάρκας ξεκολλημένα από τους ωμούς τους. Τους αναγνωρίζω. Αυτούς στους εφιάλτες μου. Αυτή η κοπέλα με το φαγωμένο από τις φλόγες πρόσωπο, αυτός ο άντρας που έχει την νεκρή γυναίκα του στην πλάτη, τρέχανε τη μέρα κείνη μαζί μου. Εδώ υπάρχει μια ομάδα μαθητών, σωριασμένοι ο ένας πάνω στον άλλο όλοι νεκροί. Εκεί είναι ένας σκύλος με τα πόδια πιασμένα στην άσφαλτο. Αυτό μας περιμένει όλους αν δεν τρέξουμε αρκετά γρήγορα. Γρήγορα, γρήγορα, αλλιώς θα ψηθούμε όλοι μας ζωντανή. Πρέπει να ξαναβρώ και την μαμά. Μακριά, μπρος μου, διακρίνω τη μαύρη γραμμή του πόταμου και διακρίνω σκιές που βυθίζονται μες τα νερά του. Σαν πυρσοί ζωντανοί, με τα μαλλιά τυλιγμένα από τις φλόγες, οι γυναίκες ρίχνονται από την όχθη σαν τσουπωτά τσαμπιά. Μήπως η μαμά είναι μαζί τους; Που είναι η μαμά; Που Είναι; - Έ, εσείς εκεί! Τι σας συμβαίνει λοιπόν; Έπεσα μ όλη μου τη δύναμη πάνω σ έναν αστυφύλακα. Ξαφνιασμένη ξαναβρίσκομαι στην πραγματικότητα. Υποκλίνομαι μουρμουρίζοντας: Με συγχωρείτε, με συγχωρείτε παρακαλώ, και συνεχίζω την κούρσα μου για την επιβλητική μάζα του νοσοκομείου που ορθώνεται μπρος μου. Μπαίνοντας στο χωλ, αντικρίζομαι μ έναν καθρέφτη. Τα μαλλιά μου είναι λυμένα και άγρια. Διορθώνω το κιμονό μου και ταχτοποιώ τα μαλλιά μου ενστικτώδικα. Διασταυρώνομαι με το νυχτοφύλακα, τον χαιρετάω προσπερνώντας τον. Σκαρφαλώνω έπειτα τις σκάλες πατώντας στις μύτες των ποδιών για να μην ανησυχήσω κανένα. Η νυχτερινή νοσοκόμα περνάει στο πλατύσκαλο, κρατώντας ένα δίσκο με χάρτινα 6

7 πιατάκια. Σε κάθε πιατάκι βρίσκεται ένα χάπι κόκκινο, ίσως υπνωτικό. Βιάζομαι όσο να φτάσω στο δωμάτιο του Φούμιο. Ανοίγω μαλακά την πόρτα. Ένα παραβάν. Όταν τον άφησα στις έξη, δεν υπήρχε αυτό το παραβάν γύρω από το κρεβάτι του άντρα μου και το τι σημαίνει το καταλαβαίνω αμέσως. Πλησιάζω αθόρυβα και πίσω από το παραβάν ακούω το Φούμιο να μιλάει. Ίσως νάναι κάποιος μαζί του. - Φούμιο! Δεν έχει τη δύναμη να κουνήσει το κεφάλι, αλλά γυρίζει τα μάτια του προς το μέρος μου και τα βλέμματα μας διασταυρώνονται. - Σε σένα μιλούσα, Γιούκα, ψιθυρίζει. Γονατίζω μπρός στο κρεβάτι του, παίρνω το παραμορφωμένο χέρι του στο δικό μου και το φέρνω στα χείλη μου. Καρφώνει το βλέμμα του στο πρόσωπο μου και τα μάτια του φωτίζονται, τα γλυκά και ταπεινά αυτά μάτια του πού ποτέ τους δεν εκφράσανε πίκρα. - Ναι, σε σένα μιλούσα Γιούκα. Σού λεγα αυτό πού ποτέ δεν τόλμησα να σου είπω. Ήμουν πολύ δειλός. Δεν τολμούσα. Σταματάει, ξέρω όμως πως δεν τα είπε όλα και περιμένω να συνεχίσει. - Στάθηκες για μένα το παν, συνεχίζει αδύναμα. Το ξέρεις, Γιούκα. Ξέρω ακόμα πως ήμουνα πολλά πράγματα για σένα και με στενοχωρεί να σ αφήσω μ όλον αυτόν τον αξόδευτο σου έρωτα. Κουνάω αρνητικά το κεφάλι, αυτός όμως συνεχίζει με πείσμα: - Ναι, ναι, πηρά όλη σου την αγάπη και δεν θα είμαι πια Αυτό που ήθελα να σου πω Άλλοι έχουν ανάγκη από σένα κι από την αγάπη σου, όπως την είχα κι εγώ. Προσπαθεί να χαμογελάσει πάλι, όμως ένα κύμα πόνου του παραμορφώνει το πρόσωπο του. Όλο του το σώμα συσπάται. Αγωνίζεται με τον πόνο, όπως αγωνίζεται 7

8 ένα λιοντάρι. Σηκώνομαι αμέσως για να πάω ν αναζητήσω τη νοσοκόμα, αλλά ο Φούμιο με κρατάει κοντά του, με μιαν αδύναμη κίνηση του χεριού. Δαγκώνει τα πρησμένα χείλη του για να με φωνάξει, και ταράζει τον ύπνο των άλλων συντρόφων του θαλάμου. Ο Φούμιο και το λιοντάρι, εξακολουθούν να παλεύουν και μπορώ να τους ακούσω που λαχανιάζουν σ αυτήν την τρομερή πάλη ζωής θανάτου. Αυτός που νικάει είναι ο Φούμιο! Το καταλαβαίνω από το χαμόγελο του, κι από ένστικτο υποκλίνομαι μπροστά στο νικητή, αλλά και στο θύμα μπροστά, στον άντρα μου μπροστά που υποφέρει, μπροστά στο μεγάλο άνθρωπο που είναι ο άντρας μου. Και σε τούτη την απόδοση τιμών στον πόνο και το θρίαμβο του, να που του ανεβαίνουν δάκρυα στα μάτια. Λάμπουν για μια στιγμή πάνω στα μακριά του τσίνορα κι έπειτα προχωρούν πάνω σ αυτό το τοπίο της επιθανάτιας αγωνίας ---στο πρόσωπο του άντρα μου--- σαν μικροσκοπικά ποταμάκια. Τρέχουν στις όχθες που σχηματίζουν οι ξέρες φλύκταινες, κυλάνε μέσα στις ανοιχτές πληγές του και χάνονται στο μισάνοιχτο στόμα του. - Φούμιο! Λέω μόνο σε κάποια μου αναπνοή. Θα θελα να του ειπώ τόσα πράγματα και το μόνο που επαναλαμβάνω είναι: «Φούμιο! Φούμιο!» Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γονατίσω κοντά του, ξέροντας κιόλας πώς έπαψε να μ ακούει πια. Γυρνάει το κεφάλι του στο μαξιλάρι, κλείνει τα μάτια. Είναι τώρα ακίνητος, τόσο χλωμός, τόσο αδύνατος. Στην πραγματικότητα δεν μένει τίποτα απ αυτόν. Με τι μοιάζει λοιπόν απόψε ο Φούμιό μου; Α, ναι. Με ο βελουδένιο μου κουκλάκι. Αγαπημένη μου κούκλα, αγαπημένε μου ανθρωπάκο. Πόσο που τον αγαπούσα. (Επιλογή: Φλορίν Φλεσαρίου, Γ6) 8

9 ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΤΤΑΣ, Ένας μαθητής αφηγείται Περί τα τέλη του 1955 με πλησίασε στην αυλή του Γυμνασίου ένας συμμαθητής μου. Ο Ανδρέας από το Λιοπέτρι με τον οποίο δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις. Με πλησίασε λοιπόν με χαμηλή και σοβαρή φωνή περπατώντας αργά αργά ο ένας πλάι στον άλλο, άρχισε να μου μιλά.και μου έλεγε εκείνα που με λαχτάρα καρτερούσα να ακούσω από μέρες τώρα, με τα οποία με έκανε να πετώ από την πολλή χαρά στους εφτά ουρανούς.. Κωστάκη! Θέλω να σου πω κάτι.να σε ρωτήσω.. Πρέπει όμως να ξέρεις ότι είναι κάτι που θα μείνει μεταξύ μας όποια απάντηση και αν μου δώσεις..ναι μπορείς να μου μιλήσεις ελεύθερα και να είσαι σίγουρος πως ότι και αν μου πεις θα μείνει μεταξύ μας.. Σε βλέπω Κωστάκη να λαμβάνεις μέρος σε όλες τις διαδηλώσεις, με ενθουσιασμό και παίρνω το θάρρος να σε ρωτήσω κατά πόσο θέλεις να γραφτείς στην Ε.Ο.Κ.Α Και βέβαια θέλω. Με όλη μου τη ψυχή.σκέψου το καλά δεν πρόκειται να ρίχνεις μόνο φυλλάδια. Θα ρίχνεις Βόμβες και θα παίρνεις μέρος σε δυναμικές ενέργειες. Με τη δράση σου αυτή θα κινδυνεύεις, υποβληθείς σε βασανιστήρια, να κρεμαστείς όλα αυτά είμαι υποχρεωμένος να σου τα πω να τα ξέρεις, προτού αποφασίσεις..στην αρχή νόμισα πως έβλεπα όνειρο.πώς είναι δυνατό ένας τόσο μικρός να ήξερε τόσα πολλά για την Οργάνωση; Πώς μπορούσε να γνωρίζει της μέλη της ΕΟΚΑ και μάλιστα υπεύθυνους των ομάδων κρούσεως; Αλλά το πρόσωπο του ήταν τόσο σοβαρό και η φωνή του τόσο πειστική. Ανδρέα! όπως σου είπα θέλω να ενταχθώ στην Οργάνωση με όλη μου την καρδιά. Από καιρό καρτερούσα την ημέρα να με πλησιάσει κάποιος για να μου το προτείνει. Θέλω να λαμβάνω μέρος σε όλες τις δραστηριότητες της Οργάνωσης κι αν χρειαστεί να δώσω και τη ζωή μου. Καλά! Η καρδιά μου κτυπούσε δυνατά. Γέμισα αγωνία. Μονολογούσα, μουρμούριζα και πηγαινοερχόμουνα με κάποια νευρικότητα. Αχ! Και να μην είναι ψέμα. Να είναι αλήθεια Θεέ μου και οι στιγμές μου φαίνονταν αιώνες. (Επιλογή: Κύπρος Στυλιανού, Γ6) 9

10 ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ, Όταν ο ήλιος Ένα κονιάκ και δυο σοκολατίνες Έτρεχε για να φτάσει πρώτη. Να προλάβει. Να ρθει ο Περικλής και να την βρει εκεί, να τον περιμένει. Μόλις όμως έστριψε το δρομάκι, τον είδε να πηγαινοέρχεται πάνω στο γεφυράκι. Λαχανιασμένη έφτασε κοντά του. Τα μάγουλα της, από το τρέξιμο, είχανε γίνει σαν ροδάκινα. Το κρύο ήτανε τσουχτερό. Ο ήλιος δεν κατάφερνε να ξεγλιστρήσει τις αχτίδες του μέσα από τα πυκνά φυλλώματα των δέντρων. -Δεν άργησα; -Όχι, δεν άργησες -Περιμένεις από ώρα; -Δεν είχα τι να κάνω κι ήρθα νωρίς. -Δεν κρυώνεις δίχως παλτό; -Πού να τολμήσω να βάλω το χοντρό μου αμπέχονο -Γιατί να μην τολμήσεις; -Σε φοβάμαι -Με φοβάσαι; -Θά κρυβε τη στολή και τα σιρίτια -Σε παρακαλώ, μη με κοροϊδεύεις και εσύ σαν την Ειρήνη -Κουτό κορίτσι -Που είναι οι πάπιες; -Κρυφτήκανε -Αύριο θα φύγεις; -Αύριο. Στέκονται πάνω στο ξύλινο γεφυράκι. Είναι μόνοι. Η ζωή κοιτάει τριγύρω της τα θεόρατα δέντρα, τα βραχάκια της ασάλευτης λιμνούλας, κάτι κίτρινα φύλλα που επιπλέουν. Ποτέ της δεν βρέθηκε μόνη με τον Περικλή. Στο δρόμο που ερχότανε, ετοίμαζε όλα όσα θα του έλεγε και είναι πολλά. Τώρα διστάζει λίγο. Δε γυρίζει το κεφάλι να τον δει. Ξέρει πως τα δικά του μάτια την κοιτάζουν. Τι να σκέφτεται άραγε; Τα χτεσινοβραδινά; -Κάνει κρύο. Θέλεις να περπατήσουμε; τη ρωτάει. -θέλω θέλω. 10

11 Κατεβαίνουν το γεφυράκι και ακολουθούν τον πρώτο δρόμο που ξανανοίγεται μπροστά τους. Πού βγαίνει δεν ρωτάνε. Περπατάνε και η ζωή αρχίζει να μιλάει, να τα λέει όλα, μονορούφι, λες και φοβάται μην την διακόψει ο Περικλής. -Ξέρεις, για χτες, είχα άδικο. Όταν έφυγες το κατάλαβα και ήμουν πολύ στενοχωρημένη. Έκλαιγα, ρώτησε την Ειρήνη αν δεν με πιστεύεις. Πήγα και κλείστηκα στο δωμάτιο μου. Δεν μπορώ να καταλάβω τι με πιάνει πολλές φορές. Όταν αρχίζω μια συζήτηση στραβά, τη συνεχίζω κι ας ξέρω πως έχω άδικο. Κάτι δε μ αφήνει να σταματήσω. Κι όσο το καταλαβαίνω, τόσο γίνεται χειρότερο. Πες μου, Περικλή, είναι μεγάλο ελάττωμα; Η Ειρήνη λέει πως είναι εγωισμός. Μα εγωισμός θα πει να φροντίζεις τον εαυτό σου εις βάρος κάποιου άλλου. Ενώ εγώ, με το πείσμα μου, πρώτα βλάφτω τον εαυτό μου. Σαν να πρέπει να τον τιμωρήσω, ντε και καλά. Γι αυτό χτες τον τσακωμό μας τον πλήρωσα ακριβά. Ευτυχώς η Ειρήνη με βοήθησε. Είναι σπουδαία, ξέρεις, και μ αγαπάει. Θα σου πω κάτι, Περικλή, σαν εξομολόγηση. Ζηλεύω την αδερφή μου. Την αγαπώ, αλλά τη ζηλεύω. Χτες όλα αρχίσανε από τη ζήλια μου, γιατί εσείς οι δύο συμφωνούσατε κι εγώ ήμουν απέξω. Δηλαδή, όχι πως ήμουν πραγματικά απέξω, έτσι νόμιζα. Με είχε πει κοκορόμυαλη προηγουμένως... Περπατάνε μέσα στις σκιερές αλέες του κήπου. Η Ζωή, δεκάξι χρονώ, χαρούμενη, μιλάει, μιλάει, και σωπαίνει ο Περικλής. Τα λόγια της Ζωής τ ακούει σαν κελάηδημα πουλιών. Έρημος ο Βασιλικός κήπος. Τα παγκάκια έχουνε κρατήσει την υγρασία της χτεσινής χιονοβροχής. -Θέλεις να πάμε κάπου, σ ένα ζαχαροπλαστείο, να φάμε ένα γλυκό; Αν θέλει; Η ζωή όλα τα θέλει τούτη τη στιγμή. Μπλέκονται μέσα στα δρομάκια. Βιάζονται. Από δω; Από κει; Να η μεγάλη καγκελόπορτα που βγάζει στη λεωφόρο. Ο κόσμος ανεβοκατεβαίνει βιαστικός κουκουλωμένος, με σκυφτούς ώμους. Ο ουρανός είναι ασυννέφιαστος. Γλυκιά μου Αθηνά! - Πάμε στου Ζώναρς; 11

12 - Στου Ζώναρς; Η χαρά της Ζωής της πνίγει την ανάσα. Στου Ζώναρς μ έναν υποσμηναγό! Πού είσαι, Αθηνά, να δεις τη φίλη σου; - Ή θέλεις αλλού, να χει λιγότερο κόσμο; - Τι λες! Στου Ζώναρς, στου Ζώναρς! Πέντε λεπτά και φτάσανε. Μόλις ανοίγουνε την κρυστάλλινη πόρτα η ζέστα τους αγκαλιάζει. Έχει πολύ κόσμο. Είναι η ώρα της μεσημεριάτικης συζήτησης. Τα γκαρσόνια πάνε και έρχονται. Γλιστράνε ανάμεσα στα τραπέζια με τους δίσκους γεμάτους. (Επιλογή: Μαρία Κυριάκου, Μιχαέλλα Πρωτοπαπά, Μυρούλλα Χριστοφή, Γ6) 12

13 ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Συννεφιάζει -Παππού, Θεέ... Του λέω, δεν ξέρω αν με θυμάσαι, σε κάλεσα κι άλλη μια βολά στο Βερτεκόπι... Ναι, για κείνο το Τουρκάκι. Τώρα θέλω να σου γυρέψω κάτι για μένα, Είναι καιρός τώρα που με βλέπεις δίχως ρούχα, δίχως Σίικα, δίχως Κρίστα... Δίχως ψωμί... Και δε συμπονάς. Γιατί; Μπας και δεν καταλαβαίνεις τη γλώσσα των μικρόνε; Πάσκισε λίγο σε περικαλώ να με καταλάβεις. Θαρρούσα παππού πως ήσουνα καλός (μη δεν είσαι;) τρέμω. Μη χολοσκάς όμως και δεν θα σε ξεσυνεριστώ ούτε σε κανένα θα το μαρτυρήσω. Μα να το ξέρεις όλα τέλεψαν πια μεταξύ μας. Αν ήθελες να τα χουμε καλά (έλα δω κριφ) θα μου λεγες έμαθα πως είσαι ένα κακότυχο προσφυγάκι να πάρε μια καλυβούλα να πάρε τούτο το τσουρεκάκι πάρε αυτό το παλτουδάκι φουκαριάρικο να ζεσταθείς. Έτσι μάλιστα. Κι αν σου λεγα φχαριστώ ας μένει μονάχα τότες να μη μου τα δινες. Μα με ρώτηξες; Όχι. Ο Δροσιάδης το γειτονάκι μου έχει ίσα με δέκα φορές τον ρώτηξες για να του τις δώσεις; Όχι. Εγώ δεν έχω ούτε μία ρώτηξες για να μου την δώσεις; Πάλι όχι. Έχει και ένα ψηλό σπίτι που βγαίνει στο μπαλκόνι του και μας φτύνει σαν περνάμε (τι συμφωνίες έχεις μαζί του;) ως και στα σαλιγκάρια άκουσα ν α λένε έδωκες στο καθένα το σπιτάκι του ως και στις χελώνες στην καθεμιά την παραγκίτσα της. Και εμένα τίποτα. Μια και δεν μπορείς να μου δόκεις και μένα γιατί με έκανες ανθρωπάκι; Κάνε με σαλιγκάρι για να χω και γω το σπιτάκι μου κάντο σε παρακαλώ παππού κάντο γιατί δεν βαστώ πια άλλο ετούτα ήταν τα παράπονά μου παππού. Αμήν. Μου χαν μάθει από μικρό να στα λέω να σ ανοίγω την καρδιά μου. Στην ανοίγω την καρδιά μου. Στην άνοιξα. Αμήν. (Επιλογή: Στυλιάνα Κατσαρά, Γ5) 13

14 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ, Λεμονοδάσος «Βίργκω, όλο αυτό το διάστημα δεν έπαψα να σε συλλογιέμαι, δεν έπαψα να συλλογιέμαι και τους δύο μας, μ όλη τη δυνατή επιείκεια. Καταλαβαίνω καθαρά πώς η μητέρα σου, καθώς και η δική μου, μας θεωρούνε αρραβωνιασμένους, με φυσική συνέπεια να παντρευτούμε. Αυτό θα ήταν τρομερό. Σκέψου, Βίργκω, πόσο αγαπηθήκαμε. Δεν ξέρω τι ένιωθες εσύ. Aν πρόκειται να εκφράσω εγώ την ψυχική μου κατάσταση με υλικά μέσα, μπορώ να βεβαιώσω πώς εμφανιζόταν κάποιο δημιούργημα μοναδικό σε χρώματα, σε ήχους, σε γραμμές. Δονούσαν τον αέρα συμφωνίες όλο ηρωισμό και πάθος, τόσο πού ανοίγανε οι ουρανοί. Μια μαρμαρένια στήλη ψήλωνε στο άπειρο μέσα σε δίνη από χρώματα λαμπρά- όλα τα χρώματα της ίριδας πάνω σε βάθος κόκκινο πορτοκαλί. Μια δύναμη με ωθούσε να πετάξω στο διάστημα. Τόσο πολύ σ αγαπούσα... Και τώρα ακόμη που σου γράφω, στριφογυρίζουν μπρός στα μάτια μου τα ίδια χρώματα, κάπως πιο θαμπωμένα στην απόσταση. Φτάνει ακόμα από τ απόμακρο στ αυτιά μου ο αντίλαλος της αποθεωτικής μας συμφωνίας. Σκέψου τώρα Βίργκω, που θα καταντούσαμε ύστερ από το γάμο. Το ηρωικό φτερούγισμα θα σταματούσε μετά λίγο καιρό και θα βρισκόμαστε αντίκρυ ο ένας στον άλλο μέσα στις εκνευριστικές μικρότητες της καθημερινής ζωής. Δε θα μας έμενε ούτε η ανάμνηση του έρωτα μας- θα την είχε σπαράξει το τέρας της πραγματικότητας. Για είκοσι χρόνια, τα είκοσι χρόνια που μας μένουν από τα νιάτα, θα πρέπει καθημερινά και οι δυο να θάβουμε κάποιαν απατηλή γοητεία. Εμείς οι ίδιοι θα γινόμαστε οι νεκροθάφτες της αγάπης μας. Κι ωστόσο οι ανάγκες που επιβάλλουν οι αισθήσεις θ 14

15 αντικαθιστούσαν το πάθος της ψυχής μας η αγάπη μας θα καταντούσε μια φυσική ανάγκη. Τότε, προς τι εκείνη η ανάσταση ;Προς τι ακόμα η εξέγερση απ τις αόρατες δυνάμεις που μας συνεπήρανε σα μανιασμένος σίφουνας; Το κοινότερο συνοικέσιο θα χε το ίδιο αποτέλεσμα γκρεμίζαμε το οικοδόμημα της αγάπης μας. Μα πρέπει να οικοδομούμε αέναα και όχι να γκρεμίζουμε. Σπείραμε γύρω μας ανησυχία και θλίψη-τόσο μεγάλη αναστάτωση. Σα να πρόκειται για κάποιο γεγονός κοσμοϊστορικό, ενώ δεν ήταν παρά η έλξη από το μαγνητισμό δυο αντιθέτων πόλων. Οι μακρινοί πρόγονοί μας της λίθινης εποχής θα λυναν το ζήτημα σε μια στιγμή. Αυτά έλεγα και στον καημένο το Σαρή λίγη ώρα προτού να σκοτωθεί. Εμείς τον σκοτώσαμε. Πάει, όμως, λησμονήθηκε, δε μίλησες ποτέ γι αυτόν. Τώρα, Βίργκω, με τραβούνε άλλα ιδανικά, μακριά από πάθη και αγωνίες. Η φαντασία μου θα λουφάξει κάτω από βάρος της μελέτης, έτσι που ν αδυνατεί να φτερουγίσει κι ακόμα όταν θα κοιμούμαι και δε θα την προσέχω: ούτε στα όνειρά μου. Σ αφήνω, Βίργκω. Πίστεψέ με, ο χωρισμός μας είναι το μόνο μέσο να διατηρήσουμε ακέραιο τον έρωτα μας. Ο μόνος τρόπος να του μείνουμε πιστοί, ακόμα κι ασυνείδητα, πιστοί ως την ανάμνησή του που θα σελαγίζει σα σελαγίζει σα φωτεινό μετέωρο πάνω στον αγνώριστο ουρανό του μέλλοντος μας. Παύλος». (Επιλογή: Σταυρούλα Παπαϊακώβου, Γ5) 15

16 ΣΤΡΑΤΗΣ ΔΟΥΚΑΣ, Ιστορία ενός αιχμαλώτου Από τότε πέρασε καιρός. Κι ένα βράδυ που ρθε τα αφεντικό μου απ τα Θείρα μου λέει: - Έλα να σου πω ένα καλό μαντάτο. - Ας είναι χαϊρλίδικο, του λέω. - Στο Αϊντίν έπιασαν έναν Γκιαούρη, που ήταν παραγιός σε Τούρκο κι έκανε το μουσουλμάνο. - Μίλα καλά, του λέω, πώς πιάστηκε το σκυλί; Κι η γλώσσα μου τραβήχτηκε κάτω. - Πήγε στο τζαμί να προσκυνήσει και δεν ήξερα να πλυθεί. Απ αυτό κι απ άλλα τον κατάλαβε ο χότζας, και στη στιγμή τον πήραν και τον κρέμασαν στην αγορά, στο μεγάλο πλάτανο. Κι από τα σουσούμια που μου δωσε κατάλαβα πως ήταν ο σύντροφός μου. Έτσι, πριν το Μάρτη ακόμα, κάναμε τη νέα συμφωνία με πενήντα μπαγκανότες και τα έξοδα δικά του, όπως και πριν. Οι μέρες περνούσαν γρήγορα, η μια πίσ απ την άλλη και γέμιζα από φόβο, που έφτανε η σαρακοστή. Την πρώτη μέρα πρόσεξα πως ξύριζαν τις τρίχες τους. Έκανα κι εγώ το ίδιο ξύρισα το στήθος μου. - Θεέ μου, συγχώρεσέ με, είπα και δάκρυσα. Αυτή τη χρονιά όλοι θα έκαναν σαρακοστή, γιατί είχε φύγει ο Γκιαούρης, ο εχθρός. - Κι εγώ πρέπει να πιάσω τη νηστεία, λέω του αφεντικού μου. - Εγώ θα κάνω και για σένα, μου λέει, εσύ δεν έχεις αμαρτία, είσαι στα ξένα κι ο Αλλάχ σε συχωράει. - Όχι, αφεντικό, έχω χρόνια να νηστέψω, και τώρα που γλιτώσαμε απ τον οχτρό, πρέπει όλοι να νηστέψουμε. - Αφού το θέλεις πιάσε, μου λέει,, άστην κι άμα δυσκολευτείς, άσ την. Τα μεσάνυχτα, σα χτύπησε ο γύφτος νταν-νταν το νταούλι, σηκωθήκαμε όλοι μες στο σπίτι. Ετοιμάστηκε ο σοφράς, καθίσαμε γύρω σταυροπόδι κι αρχίσαμε να σιγοτρώμε. Εγώ έφυγα μες στο θαμποχάραμα για το μαντρί. Οι δυο τσομπάνηδες είχαν βγάλει τα πρόβατα κι έβοσκαν μόνα τους μακριά απ την καλύβα. Αυτοί προσευχόνταν πίσω από μια πέτρα. Τους ζύγωσα, γονάτισα, κάνοντας κι εγώ ό,τι έκαναν. Έτσι πέρασα αυτή η μέρα, ήρθε άλλη, και πάλι άλλη. 16 (Επιλογή: Γιώργος Κωνσταντινίδης, Γ5)

17 ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, Μαουτχάουζεν Χορεύαμε. Ο λοχίας με τη Στέλλα, ο Θανάσης με τη Φλώρα, ο Ιωνάς με τη Σάντρα, ο Ερρίκος με τη Βικτωρία. -Πάχυνες πολύ, είπα στη Γιαννίνα Κοντεύω τα σαράντα κιλά, απάντησε με τουπέ. Δεν κάνω κι άλλη δουλειά όλη μέρα, μασουλάω σαν μεταξοσκώληκας. Ύστερα είπε: Πότε θα πάμε να κάψουμε το εστιατόριο στο Σαν Γκέοργκ; Τώρα το ήθελε και η ίδια. - Θα πάμε. Αύριο, μεθαύριο, θα πάμε οπωσδήποτε. Σφίχτηκε πάνω μου ευχαριστημένη. Χορεύαμε σλόου, μάγουλο με μάγουλο. - Έχεις το κουράγιο, μπορείς να σκοτώσεις; Ρώτησε ύστερα. - Βέβαια μπορώ, δηλαδή άμα πρέπει - Άλλοτε, πριν απ το Μαουτχάουζεν, μπορούσες; - Θαρρώ πως όχι. - Ούτε κι εγώ θα μπορούσα, είπε. Δε θα μπορούσα ούτε να το σκεφτώ. Ενώ τώρα Τρεις φορές έχω ονειρευτεί πως σκοτώνω. Μιλούσε με σταθερή φωνή. Όμως τα ολάνοιχτα μάτια της δείχναν απορία, απόγνωση. Σώπασε λίγο και συνέχισε: - Πολύ μίσος μαζεύτηκε μέσα μας, τι θα κάνουμε; - Καλό είναι, απάντησα. Φύλαγέ το και να μην το φοβάσαι. Όταν έρθει η ώρα που δε θα χρειάζεται πια, θα ξεθυμάνει μόνο του. Δεν ήταν ο πιο ταιριαστός διάλογος για ένα ερωτευμένο ζευγάρι που χόρευε σλόου. Αλλά ήμασταν ένα ζευγάρι που χόρευε λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα απ το στρατόπεδο και λίγες βδομάδες αφ ότου έσβησε η φωτιά στους φούρνους. Τι άλλο να λέγαμε; 17

18 Ο λοχίας χόρευε με κλειστά μάτια και σκυφτός, κρατώντας πολύ τρυφερά τη μικρή Στέλλα. Φαινόταν καλό παιδί κι ερωτευμένος μέχρι τα μπούνια. Η Γιαννίνα ξαναρώτησε: - Τι πιστεύεις εσύ; Οι άνθρωποι που μπορούν να σκοτώνουν είναι πιο λίγοι ή πιο πολλοί από άλλοτε; - Μα, βέβαια, πιο πολλοί. Κι όχι μόνο όσοι μπορούν να σκοτώσουν, αλλά όσοι έχουν κιόλας σκοτώσει Σκέψου μόνο πόσα εκατομμύρια πήγανε στρατιώτες. Γιατί ρωτάς; - Είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Χειρότερα. - Τότε γιατί χαιρόμαστε; - Δεν ξέρω αν χαιρόμαστε. - Μα πριν από ένα λεπτό, όταν είπες «μπορώ», το πες με χαρά! Σκέφτηκα λίγο κι ύστερα είπα: - Μπορεί να χεις δίκιο. Μπορεί να χαίρομαι. Γιατί όχι; Το ότι μπορώ κι εγώ να σκοτώσω, με κάνει να φοβάμαι πιο λίγο. - Κι είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Δεν ξέρω. Η Γιαννίνα ήθελε σώνει και καλά μιαν απάντηση - Σκέψου, είπε, όλοι αυτοί που χορεύουμε εδώ στην πλατεία, κι ο λοχίας κι οι Γερμανοί που μας κοιτάνε απ τις γωνίες, όλοι σίγουρα νιώθουνε όπως εμείς Είναι καλύτερα ή χειρότερα; - Δεν ξέρω, απάντησα πάλι. Με κοίταξε κατάματα και με φωνή γεμάτη λαχτάρα ξαναρώτησε: - Θα κάψουμε αύριο το εστιατόριο του Σαν Γκέοργκ; (Επιλογή: Χριστίνα Παναγιώτου, Γ5) 18

19 ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ, Ρούπελ Μαύρη λύπη πλάκωσαν τα φρούρια όταν εξαφανίστηκαν όσοι προτίμησαν ν απομακρυνθούνε. Την άγρια δραστηριότητα που βασίλευε στις στοές όντας πολεμούσαν, τη διαδέχτηκε τώρα η βουβαμάρα. Όμως αυτή η σιωπή ήταν πιο εκφραστική κι από ξεφωνητά ακόμα. Αξιωματικοί τραυματίες που ως τώρα δεν καταδέχονταν να πλαγιάσουν, παρά έτρεχαν γεμάτοι αίματα από το ένα πολυβολείο στ άλλο εμψυχώνοντας τους οπλίτες, χώθηκαν τώρα στα κρεβάτια τους μαραμένοι από τους πόνους όχι της πληγής μα της ψυχής τους. Παιδιά που τα μάτια τους άστραφταν μπροστά στον κίνδυνο, τώρα έστεκαν αποβλακωμένα όσο να τα πάρει στην ξεχάστρα αγκαλιά του ο ύπνος. Δέκα η ώρα το πρωί, παρουσιάζονται πάλι οι ξένοι πληρεξούσιοι και ζητάν να παραλάβουν τα φρούρια. Μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου ζητάν την παράδοση των Άγγλων. Ποιων Άγγλων; Αυτών που πολεμούσαν τάχα μαζί μας. Με κόπο πείστηκαν πως μήτε ένας Άγγλος δεν υπήρχε σ όλη τη γραμμή των συνόρων. Τέλος ζητών να τους παραδοθούν τα σχέδια των οχυρών και τα αρχεία τους. Μα ούτε αυτά δεν υπάρχουν, οι φρούραρχοι τα έχουν κάψει αποβραδίς. Τους δείχνουν καταγής τ αποκαΐ δια των χαρτιών. Οι πληρεξούσιοι φεύγουν κι αμέσως ύστερα ανεβαίνουν σε κάθε οχυρό οι Γερμανοί συνταγματάρχες που τα πολεμούσαν από κάτω. Αρχίζει τότε μια τελετή που δεν την περίμενε κανένας. Ο νικητής τιμά τον ηττημένο! Αντίθετα από τον ιταλικό στρατό που κοκορεύεται ακόμα κι όταν τον ξυλίζουν, ο γερμανικός δε φιλαργυρεύεται το θαυμασμό του, αν ο αντίπαλος το αξίζει. Δεν κατεβάζουν την ελληνική σημαία από τα φρούρια, αφήνουν τα ξίφη στους αξιωματικούς, απαγορεύουν στους στρατιώτες των να μπουν στις στοές ενόσω βρίσκονται μέσα φαντάροι. Παρατάσσουν ένα τιμητικό τάγμα στους πρόποδες κάποιου οχυρού και παρακαλούν το φρούραρχο να κατεβεί να το επιθεωρήσει. Μιλάν με απορία για την ελληνική άμυνα, που την χαρακτηρίζουν ως «μεγαλειώδη». Πριν δουν από κοντά τα φρούρια, φαντάζονται πως είναι ανώτερα από τα γαλλικά της Μαζινό. Μόλις όμως τα επισκέπτονται σαστίζουν. Πόσο λίγο προσωπικό τα υπηρετούσε! Με τι ελάχιστα κανόνια και πυρομαχικά έδωσαν εντύπωση «μεγίστης ισχύος και αφθονίας μέσων». Η πενιχρότητα των όπλων που διάθεταν οι Έλληνες κάνει τον εχθρό να καταλάβει το ρόλο που έπαιξε η παλικαριά σ αυτόν τον αγώνα. Ο στρατηγός Μπαίμε, ο ίδιος που διεύθυνε τον κατά μέτωπο αγώνα, δεν πιστεύει τα μάτια του όταν βλέπει το Περιθώρι με 120 μόνο φαντάρους φρουρά να έχει πιάσει 300 Γερμανούς αιχμαλώτους. Αυτό τον κάνει να πει στο μέραρχό μας πως λυπάται ότι τέτοιος στρατός σαν τον ελληνικό δεν ήτανε σύμμαχος του Άξονα παρά αντίπαλος. Άλλος από τους Γερμανούς συνταγματάρχες που μάχονταν το Καρατάς, έδειξε στο φρούραρχο αυτού του οχυρού κάποιο λιβάδι, όπου το ελληνικό πυροβολικό είχε θερίσει 19

20 το σύνταγμά του κατά μια νυχτερινή επίθεση, και ζήτησε να γνωρίσει τον αξιωματικό που διεύθυνε με τόση ευθυβολία τα πυρά. Ο φρούραρχος έφερε τότε και του παρουσίασε ένα αμούστακο ανθυπολοχαγό του πυροβολικού που στάθηκε σε προσοχή. Ο Γερμανός τον διάταξε: «Ελάτε μαζί μου». Και ξεκίνησε για το λιβάδι, εμπρός αυτός, πίσω το ανθυπολοχαγάκι που απορούσε τι θ απογινόταν. Όταν κατέβηκε στο πεδίο της σφαγής, είδαν τους άταφους Γερμανούς ακόμα στη στάση που τους είχε βρει ο θάνατος, φριχτά ακρωτηριασμένους: πόδια κομμένα, κεφάλια ανοιγμένα στα δυο, πτώματα εδώ πολτοποιημένα από ολόσωμη οβίδα που τα παραμόρφωσε, κι εκεί στρατιώτες, που κάποιο θραύσμα, κοφτερό σαν λεπίδι τους είχε θανατώσει χωρίς να τους βλάψει, νεαρά παιδιά με τα πρόσωπά τους ακόμα ροδοκόκκινα και γαλήνια. Ούτε πιθαμή στο γύρω χώμα δεν ήταν άβαφη από αίματα. Καμιά ανθρώπινη ψυχή δε θα έμενε ασυγκίνητη βλέποντας τέτοιο απαίσιο θέαμα. «Ανθυπολοχαγέ», είπε στον πυροβολητή ο Γερμανός συνταγματάρχης δείχνοντας τους νεκρούς, «αυτό το μακελειό είναι έργο δικό σας. Σε μισήν ώρα μέσα μου θανατώσατε τετρακόσιους άντρες. Σας συγχαίρω!» Και του έσφιξε το χέρι, ενώ ο Έλληνας αξιωματικός ανατρίχιασε απ αυτό το πρωτάκουστο παράδειγμα σκληρής καρδιάς, αλλά και στρατιωτικής αρετής. (Επιλογή: Χρήστος Αριστείδου, Γ6) 20

21 ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ, Ζητείται ελπίς Το ποτάμι Η διαταγή ήτανε ξεκάθαρη: Απαγορεύεται το μπάνιο στο ποτάμι, ακόμα και να πλησιάζει κανένας σε απόσταση λιγότερο από διακόσια μέτρα. Δε χώραγε λοιπόν καμιά παρανόηση. Όποιος παρέβαινε τη διαταγή, θα πέρναγε στρατοδικείο. [ ] Ήτανε ωστόσο μεγάλος πειρασμός το ποτάμι. Τ ακούγανε που κυλούσε τα νερά του και το λαχταρούσανε. Αυτά τα δυόμισι χρόνια, τους είχε φάει η βρώμα. Είχανε ξεσυνηθίσει ένα σωρό χαρές. Και, να, τώρα που είχε βρεθεί στο δρόμο τους αυτό το ποτάμι. Αλλά η διαταγή της Μεραρχίας - Στο διάολο η διαταγή της Μεραρχίας! Είπε μέσ από τα δόντια του κείνη τη νύχτα. Γύριζε και ξαναγύριζε και ησυχία δεν είχε. Το ποτάμι ακουγότανε πέρα και δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Θα πήγαινε την άλλη μέρα, θα πήγαινε οπωσδήποτε. Στο διάολο η διαταγή της Μεραρχίας! Οι άλλοι φαντάροι κοιμόντουσαν. Τέλος τον πήρε κι αυτόν ο ύπνος. Είδε ένα όνειρο, έναν εφιάλτη. Στην αρχή, το είδε όπως ήτανε: ποτάμι. Ήτανε μπροστά του αυτό το ποτάμι και τον περίμενε. Κι αυτός, γυμνός στην όχθη, δεν έπεφτε μέσα. Σα να τον βάσταγε ένα αόρατο χέρι. Ύστερα το ποτάμι μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Μια νέα γυναίκα, μελαχρινή με σφιχτοδεμένο κορμί. Γυμνή, ξαπλωμένη στο γρασίδι, τον περίμενε. Κι αυτός, γυμνός μπροστά της, δεν έπεφτε πάνω της. Σα να τον βάσταγε ένα αόρατο χέρι. Ξύπνησε βαλαντωμένος δεν είχε ακόμα φέξει Φτάνοντας στην όχθη, στάθηκε και το κοίταζε. Το ποτάμι! Ώστε υπήρχε λοιπόν αυτό το ποτάμι; Ώρες ώρες, συλλογιζότανε μήπως δεν υπήρχε στ αλήθεια. Μήπως ήταν μια φαντασία τους, μια ομαδική ψευδαίσθηση. Είχε βρει μια ευκαιρία και τράβηξε κατά το ποτάμι. Το πρωινό ήτανε θαύμα! Αν ήτανε τυχερός και δεν τον παίρνανε μυρουδιά Να πρόφταινε μονάχα να βουτήξει στο ποτάμι, να μπει στα νερά του, τα παρακάτω δεν τον νοιάζανε. Σ' ένα δέντρο, στην όχθη, άφησε τα ρούχα του, και όρθιο πάνω στον κορμό, το τουφέκι του. Έριξε δυο τελευταίες ματιές, μια πίσω του, μην ήτανε κανένας από τους δικούς του, και μια στην αντίπερα όχθη, μην ήτανε κανένας από τους Άλλους. Και μπήκε στο νερό. Από τη στιγμή που το σώμα του, ολόγυμνο, μπήκε στο νερό, τούτο το σώμα που δυόμισι χρόνια βασανιζότανε, που δυο τραύματα το είχανε ως τώρα σημαδέψει, από τη στιγμή αυτή ένιωσε άλλος άνθρωπος. Σα να πέρασε ένα χέρι μ' ένα σφουγγάρι μέσα του και να τα 'σβησε αυτά τα δυόμισι χρόνια. Κολυμπούσε πότε μπρούμυτα, πότε ανάσκελα. Αφηνότανε να τον πηγαίνει το ρεύμα. Έκανε και μακροβούτια... 21

22 Ήταν ένα παιδί τώρα αυτός ο φαντάρος, που δεν ήταν παρά εικοσιτριώ χρονώ κι όμως τα δυόμισι τελευταία χρόνια είχαν αφήσει βαθιά ίχνη μέσα του. Δεξιά κι αριστερά, και στις δυο όχθες, φτερουγίζανε πουλιά, τον χαιρετούσανε περνώντας πότε πότε από πάνω του. Μπροστά του, πήγαινε τώρα ένα κλαδί που το έσερνε το ρεύμα. Βάλθηκε να το φτάσει μ' ένα μονάχα μακροβούτι. Και το κατάφερε. Βγήκε από το νερό ακριβώς δίπλα στο κλαδί. Ένιωσε μια χαρά! Αλλά την ίδια στιγμή είδε ένα κεφάλι μπροστά του, κάπου τριάντα μέτρα μακριά. Σταμάτησε και προσπάθησε να δει καλύτερα. Και κείνος που κολυμπούσε εκεί τον είχε δει, είχε σταματήσει κι αυτός. Κοιτάζονταν. Ξανάγινε αμέσως αυτός που ήτανε και πρωτύτερα: ένας φαντάρος που είχε κιόλας δυόμισι χρόνια πόλεμο, που είχε έναν πολεμικό σταυρό, που είχε αφήσει το τουφέκι του στο δέντρο. Δεν μπορούσε να καταλάβει αν αυτός αντίκρυ του ήτανε από τους δικούς του ή από τους Άλλους. Πώς να το καταλάβει; Ένα κεφάλι έβλεπε μονάχα. Μπορούσε να 'ναι ένας από τους δικούς του. Μπορούσε να 'ναι ένας από τους Άλλους. Για μερικά λεπτά, και οι δυο τους στέκονταν ακίνητοι στα νερά. Τη σιωπή διέκοψε ένα φτάρνισμα. Ήταν αυτός που φταρνίστηκε, και κατά τη συνήθειά του βλαστήμησε δυνατά. Τότε εκείνος αντίκρυ του άρχισε να κολυμπάει γρήγορα προς την αντίπερα όχθη. Κι αυτός όμως δεν έχασε καιρό. Κολύμπησε προς την όχθη του μ' όλη του τη δύναμη. Βγήκε πρώτος. Έτρεξε στο δέντρο που είχε αφήσει το τουφέκι του, το άρπαξε. Ο Άλλος, ό,τι έβγαινε από το νερό. Έτρεχε τώρα κι εκείνος να πάρει το τουφέκι του. Σήκωσε το τουφέκι του αυτός, σημάδεψε. Του ήτανε πάρα πολύ εύκολο να του φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι. Ο Άλλος ήτανε σπουδαίος στόχος έτσι καθώς έτρεχε ολόγυμνος, κάπου είκοσι μέτρα μονάχα μακριά. Όχι, δεν τράβηξε τη σκανδάλη. Ο Άλλος ήταν εκεί, γυμνός όπως είχε έρθει στον κόσμο. Κι αυτός ήταν εδώ, γυμνός όπως είχε έρθει στον κόσμο. Δεν μπορούσε να τραβήξει. Ήτανε και οι δυο γυμνοί. Δυο άνθρωποι γυμνοί. Γυμνοί από ρούχα. Γυμνοί από ονόματα. Γυμνοί από εθνικότητα. Γυμνοί από τον χακί εαυτό τους. Δεν μπορούσε να τραβήξει. Το ποτάμι δεν τους χώριζε τώρα, αντίθετα τους ένωνε. 22

23 Δεν μπορούσε να τραβήξει. Ο Άλλος είχε γίνει ένας άλλος άνθρωπος τώρα, χωρίς άλφα κεφαλαίο, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Χαμήλωσε το τουφέκι του. Χαμήλωσε το κεφάλι του. Και δεν είδε τίποτα ως το τέλος, πρόφτασε να δει μονάχα κάτι πουλιά που φτερoυγίσανε τρομαγμένα σαν έπεσε από την αντικρινή όχθη η τουφεκιά, κι αυτός, γονάτισε πρώτα, ύστερα έπεσε με το πρόσωπο στο χώμα. (Επιλογή: Ραφαέλλα Ζαφείρη, Αλ Χαλάπι Ζώγια, Γ5) 23

24 ΕΡΙΧ ΜΑΡΙΑ ΡΕΜΑΡΚ, Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (Μετάφραση: Κ. Θρακιώτης) Είμαι νέος, μόλις έκλεισα τα 20 από τη ζωή δεν ξέρω παρά μόνο την απελπισία, το θάνατο, το φόβο και μια αλυσίδα από ανόητες επιπολαιότητες, πάνω από μια άβυσσο πόνων και θλίψεων. Βλέπω λαούς να ορμούν σε άλλους λαούς, να σκοτώνουν και να σκοτώνονται, χωρίς ούτε κι εκείνοι να ξέρουν το γιατί, υπακούοντας σ αυτούς που τους στέλνουν, χωρίς συναίσθηση του κινδύνου ή της ευθύνης τους. Βλέπω πως οι δυναμικότεροι εγκέφαλοι του κόσμου εφευρίσκουν όπλα και λόγια για να γίνονται όλ' αυτά μ' έναν τρόπο ακόμα πιο ραφιναρισμένο και να διαρκούν όσο γίνεται περισσότερο. Και όλοι οι συνομήλικοί μου εδώ, στην αντικρινή παράταξη, σ' ολόκληρο τον κόσμο το βλέπουν όπως εγώ. Αυτή είναι η ζωή της γενιάς μου και η δική μας. Τι θα κάνουν άραγε οι πατεράδες μας αν μια μέρα σηκωθούμε και παρουσιαστούμε μπροστά τους για να τους ζητήσουμε λογαριασμό; Τι περιμένουν από μας όταν μια μέρα τελειώσει ο πόλεμος; Χρόνια ολόκληρα σκοτώναμε μόνο. Αυτό ήταν το πρώτο μας επάγγελμα στη ζωή. Για μας η επιστήμη της ζωής περιορίζεται στο θάνατο. Τι θα συμβεί άραγε ύστερα; Και τι θ' απογίνουμε εμείς; [ ] Έπεσε τον Οχτώβρη του 1918, μια μέρα ήσυχη, σ όλο το μέτωπο και που το επίσημο ανακοινωθέν ανέφερε στερεότυπα: «Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον». Έπεσε με το κεφάλι μπροστά κι ήταν ξαπλωμένος στη γη σαν να κοιμόταν. Σαν τον γύρισαν, είδαν πως δεν υπέφερε πολύ. Το πρόσωπό του είχε μια έκφραση τόσο γαλήνια που θα λεγες πως ήταν φχαριστημένος γιατί έτσι τέλειωσε. (Επιλογή: Σταύρια Ζαχαριάδου, Γ6) 24

25 ΧΑΡΡΙΕΤ ΜΠΗΤΣΕΡ ΣΤΟΟΥ, Η καλύβα του μπαρμπα-θωμά (Απόδοση: Β. Μουστάκη) Ο μικρούλης Χάρρυ Φλεβάρης μήνας. Έξω, έκανε τσουχτερό κρύο, ιδίως τώρα, που ο ήλιος έγερνε στο βασίλεμά του. Μα στην τραπεζαρία της οικογένειας Σέλμπυ, το αναμμένο τζάκι σκορπούσε γύρω μια γλυκιά θαλπωρή. Όλα ήταν ευχάριστα εκεί μέσα. Όλα, εκτός από την κουβέντα των δύο αντρών, που κάθονταν πλάι-πλάι, με το ποτήρι του ο καθένας στο χέρι, μιλώντας από αρκετή ώρα τώρα. Ο ένας ήταν ο Σέλμπυ, ο νοικοκύρης του σπιτιού. Μόνο που τον έβλεπες, καταλάβαινες πως είχες να κάνεις με αριστοκράτη. Το ντύσιμό του ήταν καλόγουστο, οι τρόποι του λεπτοί κι αρχοντικοί. Ο άλλος ήταν ο Χάλεϋ, ο γνωστός σ όλη εκείνη τη μικρή πόλη του Κεντάκυ έμπορος σκλάβων. Το κοστούμι του είχε φανταχτερά χρώματα. Έμενε στο Νότο, αλλά ερχόταν συχνά κι εδώ. Στα δάχτυλά του, σπίθιζαν χοντρά μονόπετρα. Και στην κοιλιά του, που θύμιζε την υδρόγειο σφαίρα, έλαμπε μια χρυσή καδένα, η καδένα του ρολογιού του, που ήταν κρυμμένο κάπως ντροπαλά αυτό, σ ένα τσεπάκι του γιλέκου. Όλα έδειχναν πάνω σ αυτόν τον άνθρωπο πως είχε πολλά λεφτά κι ήθελε να το ξέρει ο κόσμος. Θέμα της κουβέντα τους ήταν μια αγοραπωλησία. Ο οικοδεσπότης, που χρωστούσε ένα μεγάλο γι αυτόν ποσό, από συναλλαγματικές απλήρωτες, στον επισκέπτη του, είχε σκεφτεί να του πουλήσει, τι άλλο να έκανε έναν από τους νέγρους σκλάβους του, τον πιο ακριβό σαν άνθρωπο και σα δουλευτή. Μα ο άλλος δε συμφωνούσε στην τιμή. - Δεν τον αγοράζω, φίλε μου, είπε κοφτά στο Σέλμπυ. 25

26 - Μα γιατί; Πολλά σου ζητώ; Ξέρεις τι είναι ο Θωμάς; Αξίζει και παραξίζει το ποσό που σου είπα. Είναι γεροδεμένος, πολυτεχνίτης, φιλότιμος ως εκεί που δεν παίρνει άλλο. - Φιλότιμος και νέγρος; Μα μη με κάνεις και γελώ - Θα σου εξηγήσω. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι πιστός χριστιανός. Τον βαφτίσαμε εδώ και τέσσερα χρόνια κι είναι ένα από τα πιο αφοσιωμένα τέκνα της Εκκλησίας, ο καλύτερός μας ενορίτης. Ο Χάλεϋ κούνησε το κεφάλι, δείχνοντας την αμφιβολία του. - Θα ήθελα πολύ να σε πιστέψω. Μα δεν μπορώ να φανταστώ πως υπάρχουν νέγροι ικανοί να πάρουν σοβαρά το Ευαγγέλιο. Με συμπαθάς, αλλά θαρρώ πως μάλλον έπεσες έξω. Κανένας υποκριτής θα είναι - Έχω γεγονότα, να σου αποδείξω, πως είναι καλός χριστιανός. Το περασμένο φθινόπωρο, τον έστειλα στο Τιντσιννάτι, να εισπράξει κάτι χρήματα από πελάτες μου. Δεν ήταν καθόλου λίγα, μα εγώ του είχα εμπιστοσύνη. - Και σου τα φερε, έτσι; - Και βέβαια μου τα φερε. Και το νόστιμο είναι πως, καθώς έμαθα, κάποιοι παλιάνθρωποι τον συμβούλεψαν να τα πάρει και να πάει στον Καναδά. Μα εκείνος τους αποκρίθηκε: «Δεν το κάνω αυτό. Πώς να προδώσω το αφεντικό μου; Τώρα σ έπεισα; Λοιπόν, Χάλεϋ, αν έχεις κάποια συνείδηση μέσα σου, κατάλαβέ με. Λυπάμαι πολύ που αποχωρίζομαι αυτόν τον άνθρωπο. Πάρ τον όμως. Γιατί αλλιώς δε μπορώ να σου ξεπληρώσω το χρέος μου. - Συνείδηση έχω τόση μόνο, όση αρκεί σ έναν έμπορο να κρατά το λόγο του, να εξυπηρετεί τους φίλους του, με το αζημίωτο βέβαια. - Λοιπόν, δε σου φτάνει αυτός ο νέγρος; - Θα μού φτανε, αν πρόσθετες ένα αγοράκι ή ένα κοριτσάκι. (Επιλογή: Σεσίλια Αθανασιάδου, Αντωνία Παπανικολάου, Γ5) 26

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ 1 ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ 1. Αξιωματικός 2. Λοχίας 3. 1 ος Φαντάρος 4. 2 ος Φαντάρος 5. 3 ος Φαντάρος 6. 4 ος Φαντάρος 7. 5 ος Φαντάρος 8. 6 ος Φαντάρος 9. 8 ος Φαντάρος 10. Ελληνοπούλα 11. Ελληνοπούλα 12.

Διαβάστε περισσότερα

Το συγκλονιστικό άρθρο. του Γλέζου στη Welt. Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του Μανώλη Γλέζου στη 1 / 5

Το συγκλονιστικό άρθρο. του Γλέζου στη Welt. Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του Μανώλη Γλέζου στη 1 / 5 άρθρο του Μανώλη Γλέζου στη γερμανική εφημερίδα Die Welt, στο οποίο εξηγεί στους Γερμανούς Το συγκλονιστικό άρθρο του Γλέζου στη Welt Διαβάστε το συγκλονιστικό άρθρο του Μανώλη Γλέζου στη 1 / 5 γερμανική

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ)

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) «ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) Τουλίπες της Ολλανδίας, Κλωντ Μονέ Μια φορά κι ένα καιρό σε μια χώρα μακρινή οι άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινές διακοπές

Καλοκαιρινές διακοπές Καλοκαιρινές διακοπές Βιβλία γνώσεων και δραστηριοτήτων για παιδιά προσχολικής ηλικίας και Δημοτικού Tα βιβλία θα τα βρείτε στο βιβλιοπωλείο: ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΥ Για παιδιά 0-5 ετών Πάνινα βιβλία 0-3

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΥΠΕΛ, ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ. Ονοματεπώνυμο: Χρήστος Αριστείδου Τάξη: Γ 6

ΡΟΥΠΕΛ, ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ. Ονοματεπώνυμο: Χρήστος Αριστείδου Τάξη: Γ 6 ΡΟΥΠΕΛ, ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ Ονοματεπώνυμο: Χρήστος Αριστείδου Τάξη: Γ 6 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ.. Τι είναι το Ρούπελ; Το Ρούπελ είναι οχυρό και πρόκειται για το μεγαλύτερο συγκρότημα της οχυρωμένης τοποθεσίας κατά μήκος

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα