Επενδύσεις 15 δισ. σε ενεργειακά έργα

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Επενδύσεις 15 δισ. σε ενεργειακά έργα"

Transcript

1 01- KATHI 20-7_KATHI NEW 19/07/14 01:16 Page 1 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 302 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Επενδύσεις 15 δισ. σε ενεργειακά έργα Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή του πλαισίου υποδοχής ξένων επενδύσεων μεγάλου βεληνεκούς Από τα χείλη ανώτατου Αμερικανού αξιωματούχου διατυπώθηκε προσφάτως η αναγκαιότητα για επενδύσεις ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έργα υποδομής στην Κύπρο, ώστε να προχωρήσει η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Στα επόμενα δέκα χρόνια, στη λεκάνη της Λεβαντίνης θα παρατηρηθεί οργασμός εργασιών σε πλατφόρμες ή και πλωτές μονάδες υγροποίησης που θα βγάζουν και θα στέλνουν το γκάζι στις αγορές. Πρόκειται για θαλάσσιες εγκαταστάσεις με πολυπληθές εξειδικευμένο προσωπικό, που χρειάζεται σταθερή και ισχυρή υποστήριξη από το έδαφος για να λειτουργήσει παραγωγικά και αποτελεσματικά. Η Κύπρος έχει όλα τα φόντα για να προσελκύσει πολλές από τις εταιρείες που παρέχουν αυτή την υποστήριξη. Ωστόσο, επείγει να ληφθούν από τη Λευκωσία μέτρα που θα διευκολύνουν την άφιξη και δραστηριοποίηση εταιρειών παροχής υπηρεσιών ενέργειας. Μία δέσμη από δέκα σημαντικά μέτρα που θα λειτουργούν ως μοχλοί προσέκλυσης των μεγάλων εταιρειών και επενδύσεων προβάλλεται ως επειγούσης σημασίας. Σελ. 4, 5 ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ Να μη μας βρουν τα 50χρονα χωρίς λύση ΣΕΛ. 15 Στον δρόμο της προσφυγιάς Ταρακουνήθηκαν ΚΤΚ και Κύπρου από FBME Αναμένονται περιορισμοί στην έξοδο καταθέσεων Η μέγιστη δυνατή ήταν η αντίδραση της Κεντρικής Τράπεζας στην ανακοίνωση της FinCEN σχετικά με τη φερόμενη ως εμπλοκή της FBME σε συναλλαγές που σχετίζονται με ξέπλυμα χρήματος. Ωστόσο, πίσω από την απόφαση για διαχείριση της FBME από την ΚΤΚ υπάρχει και η επικείμενη αύξηση κεφαλαίου της Τρ. Κύπρου, με το βιβλίο προφορών να ανοίγει αύριο. Στην επιφάνεια αναμένεται πως θα βγουν και οι εντάσεις μεταξύ ΚΤΚ και ΜΟΚΑΣ για το όλο θέμα, ενώ τίθενται και πολλά ερωτήματα σχετικά με την εποπτεία διαχρονικά. Οικονομική, σελ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Το παιδάκι που έγινε σύμβολο της τραγωδίας Η ασπρόμαυρη φωτογραφία με το εκφραστικό βλέμμα ενός αγοριού έγινε σύμβολο και σημαία του αγώνα των συγγενών των αγνοουμένων. Η ιστορία και το δράμα του Θεόδωρου, γιου του αγνοούμενου Σάββα Διάκου. Μία φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον φωτορεπόρτερ Τάκη Ιωαννίδη έξω από την κινέζικη πρεσβεία σε μία από τις πολλές εκδηλώσεις των συγγενών των αγνοουμένων, ένα χρόνο μετά την εισβολή. Σελ. 14 ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ Μια πόλη που φαινόταν αλώβητη... «Ο κάθε Κύπριος έχασε κι από κάτι, πολλοί έχασαν τα πάντα. Τώρα που γράφω, συνεχίζει να υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί εντελώς, είναι η ελπίδα». Το πρώτο της ταξίδι στην Κύπρο, το 1978, 4 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, θυμάται η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ. Ζωή, σελ. 1 ΒΙΚΤΩΡAΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Η Κύπρος έχει πλέον προοπτική Οι προσδοκίες και τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό, οι προκλήσεις στην οικονομία και ένας πρώτος απολογισμός της διακυβέρνησης διαπερνούν τη συνέντευξη του αν. κυβερνητικού εκπροσώπου στην «Κ». Ο Β. Παπαδόπουλος σημειώνει ότι έχουν πολλά ακόμη να γίνουν ωστόσο τα θεμέλια για σταθερή πορεία και ανάκαμψη έχουν ήδη τεθεί. Σελ. 11 Αυτή τη φορά είναι ξανά οι Παλαιστίνιοι που παίρνουν για πολλοστή φορά τον δρόμο της προσφυγιάς, προσπαθώντας να σώσουν τα παιδιά τους από τη φλεγόμενη Γάζα. Χτες ήταν οι Ιρακινοί που έπαιρναν τον δρόμο της προσφυγιάς, προχτές οι Σύροι και πριν από 40 χρόνια, σαν σήμερα εμείς Σελ. 22 Yψηλά τα ενοίκια για τους φοιτητές Αμελητέα η υποχώρηση τιμών Με κυριότερο παράγοντα την περιοχή, αλλά και τις ανέσεις που προσφέρουν, τα ενοίκια για τους φοιτητές καταγράφουν μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές. Ακριβότερες οι τιμές κοντά στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο, όπου αναφέρεται πως τα ενοίκια «θυμίζουν Μανχάταν». Υψηλές είναι και οι τιμές στην περιοχή του ΤΕΠΑΚ στη Λεμεσό. Οικονομική, σελ. 6 Στο Μουντιάλ του τζόγου Xάθηκαν ζωές και περιουσίες Από τον υπολογιστή, το κινητό τηλέφωνο ή την ταμπλέτα, κάθε άνθρωπος μπορεί να στοιχηματίσει για οτιδήποτε, οποτεδήποτε και από οπουδήποτε Στα 520 δισ. ευρώ ανέρχεται ο παγκόσμιος τζίρος από το παράνομο και νόμιμο στοίχημα. Από αυτό το ποσό, το 70% ποντάρεται στο ποδόσφαιρο. Το Μουντιάλ ήταν μία «σπουδαία» ευκαιρία! Σελ. 23 Μετάβαση στη μετά Τρόικα εποχή Σχέδιο Μαξίμου για άμεση εποπτεία του μνημονίου από την Αθήνα ΑSSOCIATED PRESS Στην αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής των ελέγχων από την Τρόικα στοχεύει η κυβέρνηση, θέλοντας να στείλει μήνυμα - εντός και εκτός συνόρων- ότι το υφιστάμενο μοντέλο εποπτείας της Ελλάδας έχει κλείσει τον κύκλο του. Στο πλαίσιο αυτό, η αποστολή της τρόικας που θα επιστρέψει στα μέσα Σεπτεμβρίου στην Αθήνα θα ασχοληθεί αποκλειστικά με την εφαρμογή των δράσεων που αφορούν το διάστημα έως τον Σεπτέμβριο, ώστε να μην «τραβήξει» ο έλεγχος έως τον Δεκέμβριο. Όταν οι εκπρόσωποι των δανειστών της χώρας άκουσαν για πρώτη φορά την πρόταση της κυβέρνησης την Τετάρτη, δεν την υποδέχτηκαν θετικά. Σελ. 18 ΑSSOCIATED PRESS Διαστάσεις έχει προσλάβει η γκάφα ολκής του υπαρχηγού της Ε.Φ. Ανδρέα Παπαπαύλου να ζητήσει από δύο αξιωματικούς των βρετανικών βάσεων να ελέγξουν το γραφείο του για τοποθέτηση κοριών και μέσων οπτικής παρακολούθησης. Ο Πρόεδρος ενημερώθηκε τον υπουργό Διεθνής πίεση προς Ρωσία και Ουκρανία Αποφασίζει ο Πρόεδρος για τον υπαρχηγό της Ε.Φ. Δυσφορία στην κοινωνία και ίσως εμπλοκή με Βρετανούς Ταχεία έρευνα για να διαλευκανθούν οι συνθήκες συντριβής του μαλαισιανού αεροσκάφους την Πέμπτη το απόγευμα στην ανατολική Ουκρανία και, αν επιβεβαιωθεί η εκδοχή της κατάρριψης από πύραυλο εδάφους αέρος, να αποδοθεί δικαιοσύνη για τους 298 νεκρούς επιβαίνοντες ζητούν οι διεθνείς ηγέτες σε μία χρονική στιγμή που θα μπορούσε να αποδειχθεί κρισιμότατη για τις σχέσεις Ρωσίας Δύσης. Σελ. 21 Άμυνας και ήδη πηγές του Προεδρικού κάνουν λόγο για μη αμελητέο περιστατικό. Τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο εκτιμάται ότι η κίνηση του υπαρχηγού δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, ενώ από πλευρά κοινωνίας είναι διάχυτη η απογοήτευση. Σελ. 5 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Το κεφάλι του ψαριού Ενώ γίνεται λόγος και προσπάθεια να καταστεί αξιόμαχη η Εθνική Φρουρά για να επιτελέσει το δύσκολο έργο που της ανέθεσε η Πολιτεία, εσωτερικές κόντρες, αντιζηλίες και προσωπικές φιλοδοξίες επιφέρουν πλήγμα βαθύτερο από οτιδήποτε θα μπορούσε να επιφέρει ο εχθρός σε περίοδο ειρήνης. Το πρόσφατο επεισόδιο, στο οποίο ο υπαρχηγός του ΓΕΕΦ προσκάλεσε γνωστούς του, στελέχη των Βρετανικών Βάσεων, για έλεγχο για «κοριούς», αποτελεί το τελευταίο από τα σοβαρά επεισόδια. Το γεγονός και μόνο πως ο υπαρχηγός δεν βρίσκεται υπό ποινική έρευνα, είναι ενδεικτικό των παρεμβάσεων εξωγενών (βλ. πολιτικών) παραγόντων. Η μπάλα είναι στον υπουργό Δικαιοσύνης, αλλά κυρίως στον υπουργό Άμυνας, ο οποίος οφείλει να κόψει τον βήχα σε όσους θέτουν προσωπικά οφέλη και ανέλιξη υπεράνω της άμυνας του τόπου. Και, ναι, ήρθε ο καιρός να καθαρίσει κεφάλι του ψαριού. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS DISNEY Ζωή, σελ. 8 Ο 5 ΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΕΥΡΩΠΗ Κυπριακά όνειρα ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια ήδη ονειρεύονται τα πλέι-οφ σε Τσάμπιονς και Γιουρόπα Λιγκ, τη στιγμή που η κληρωτίδα έβγαλε δύσκολα για την ΑΕΛ και τον Ερμή. ΑΠΟΕΛ Οι παλιοί κρατούν το κλειδί Στους μπαρουτοκαπνισμένους σε προκριματικά, ποδοσφαιριστές του θα στηριχθεί ο Δώνης για τα δύο πρώτα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ. ΟΜΟΝΟΙΑ Αντιστροφή του κλίματος Το «τριφύλλι» ξάφνιασε θετικά με την παρουσία του στο Μαυροβούνιο και ο δρόμος για τα πλέι-οφ πλέον μοιάζει ορθάνοικτος. ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ Οι «λαγοί» του Χριστάκη Χρίστος Γουίλερ και Άλαστερ Ρέινολντς «ψήνονται» από τον Χριστοφόρου, που ετοιμάζει επίσης τους τερματοφύλακες Νικολάου και Παναγιώτου.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 19/07/14 00:25 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ «Μόνο οι κωφοί και οι τυφλοί δεν ακούν και δεν βλέπουν ότι η Ευρώπη έχασε την αξιοπιστία της και απομακρύνθηκε από τους πολίτες της», τόνιζε την περασμένη Τρίτη ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, διεκδικώντας από το Σώμα έγκριση και ψήφο για να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Γιούνκερ γόνος αλλά και μορφή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην ομιλία του δεν δίστασε να κάνει παραδοχές αλλά και «στροφή στα αριστερά» προτάσσοντάς την στην Κοινωνική Αγορά ως το εργαλείο που χρειάζεται πλέον η Ε.Ε. για να ορθοποδήσει και να αναστυλώσει ερείπια μέσα στα οποία θάφτηκε το 29ο κράτος της όπως είπε ο Γιούνκερ, το κράτος των ανέργων! Βάζοντας στο επίκεντρο της προσοχής τον πολίτη της Ευρώπης υπογράμμισε ότι «στο μέλλον, εάν θα υπάρχουν προγράμματα προσαρμογής (βλ. μνημόνια) πρέπει να γίνονται οι κατάλληλες κοινωνικές μελέτες, για τις επιπτώσεις που θα έχουν αυτά τα προγράμματα στη ζωή των ανθρώπων χωρίς μάλιστα να διστάσει να πει ότι στο μέσο Τρόικα λείπει η δημοκρατική νομιμοποίηση. Κοντολογίς, ο Γιούνκερ αντιμετώπισε την Ε.Ε. που τώρα θα πρέπει να καθοδηγήσει ως επικεφαλής της Κομισιόν ως ένα πολυτραυματία, ο οποίος χρειάζεται πάραυτα να περάσει από μια πολύ δύσκολη επέμβαση για να σωθεί, έκανε τη διάγνωση και εκπόνησε το σχέδιο της εγχείρησης, υποσχόμενος ότι μετά την αποθεραπεία, η ιατρική ομάδα θα έχει την υποχρέωση να του εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή αλλά δεν θα αναμειγνύεται άμεσα στα του οίκου του ασθενούς. Δεν θα μπαίνει στο σπίτι του, δεν θα κλέβει λεφτά από την τσέπη του, θα σέβεται 40 χρόνια δίσεκτα ΙΙ τα λεφτά που λαμβάνει από τον πολίτη και δεν θα τα καταχράται ή θα τα κατασπαταλεί και θα ακούει την κοινωνία και θα τη σέβεται. Καθώς άκουγα από τα δημοσιογραφικά θεωρεία τον εκ Λουξεμβούργου ορμώμενο πολύγλωσσο και πολύπειρο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μου ήταν αδύνατο να μην κάνω μια σύγκριση με την Κύπρο του μεγαλύτερου γεωγραφικού διαμετρήματος αλλά σαφώς πολύ μικρότερου πολιτικού τοιούτου. Την Κύπρο, που την ίδια εκείνη μέρα, τη 15η Ιουλίου, οι πολιτικοί της ταγοί ανέσυραν από τα παλιά τεφτέρια τις γεμάτες όξος και χολή ομιλίες και για 24 ώρες έγιναν ξανά Μακαριακοί και Γριβικοί μπάστακες έξω από το κάθε κομματικό μαντρί, όπου πραγματοποιήθηκαν χωριστές εκδηλώσεις για την καταδίκη της μαύρης επετείου. Παραφράζοντας τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ένιωσα αναγκασμένος φωνάξω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι μόνο οι τυφλοί δεν έβλεπαν ότι η Κύπρος σαν πολυτραυματίας, ετοιμοθάνατη από τα τραύματα του πραξικοπήματος, της εισβολής και των 40 χρόνων διαφθοράς και λεηλασίας του δημόσιου πλούτου της, αναμένει κάποιο δικό της Γιούνκερ να την αγαπήσει και να τη φροντίσει έστω κι αν θα πρέπει να περάσει από μια δύσκολη εγχείρηση. Εξάλλου 40 χρόνια ζούμε ακρωτηριασμούς, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των οικονομικών μας πόρων και της νοημοσύνης μας, χωρίς αναισθητικό! Μόνο κωφοί δεν ακούν τις οιμωγές μιας Κύπρου που έχασε την αξιοπιστία της και απομακρύνθηκε από τους πολίτες της. Είναι λοιπόν ώρα να σκεφτούμε πώς θα δώσουμε την ευκαιρία σε ανθρώπους που και ακούνε και βλέπουν της ανάγκες του τόπου μας, πριν επέλθει το μοιραίο. ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Το brand name και η περμανάντ της Αντιγόνης Οι Start-ups πρέπει να σκεφτούν το branding από την αρχή. Στην πραγματικότητα τοποθετούνται και δίνουν ένα όνομα-μάρκα στον εαυτό τους τη στιγμή που ζητούν από έναν φίλο ή συγγενή να υποστηρίξει την ιδέα τους λέει ο Eric Pinckert, ο διευθύνων σύμβουλος της BrandCulture, μιας brand-building εταιρείας με έδρα το Λος Άντζελες. Θέσφατο για τον ίδιο αποτελεί η αντίληψη ότι τίποτα δεν ξεπερνά ένα καλό προϊόν. Και συνεχίζει πάνω σε αυτή την αντίληψη ότι: «Το πιο σημαντικό πράγμα είναι το προϊόν. Αν έχεις ένα καταπληκτικό προϊόν, το οποίο συναντά τις ανάγκες των τελικών καταναλωτών, το προϊόν θα πουλήσει μόνο του τον εαυτό του, και αν είναι κακό, καμία ποσότητα μάρκετινγκ η branding δεν θα φτιάξει το πρόβλημα». Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, αν και να σημειώσω ότι το πεδίο στο αναφέρεται ο κύριος Eric είναι το τεχνολογικό, ενώ εμένα με απασχολεί το πολιτικό και έτσι στήνω τη γέφυρα. Ποιο είναι το θέμα τώρα Η μετουσίωση του ανθρώπου σε brand name μέσω μιας προεκλογικής καμπάνιας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη των social media και όχι μόνο. Ένα όνομα που ήθελε να αγγίξει τις ανάγκες των ανθρώπων και που θέλησε σαν brand τρανταχτό και περμανάντ να βγάλει τον εαυτό προς τα έξω, «πουλώντας» τον εαυτό της προς άγρα πολιτικής ψήφου. Η λέξη πουλώ στην πολιτική, δεν χρήζει παρερμηνείας αλλά ούτε και περαιτέρω διευκρίνησης νομίζω, εφόσον ονόματα ψηφίζουμε. Η Αντιγόνη Παπαδοπούλου ήταν κατά την περίοδο της ευρωεκλογικής προεκλογικής μάχης η αδιαμφισβήτητη «βασίλισσα» των social media, μη σας πω του internet του ίδιου, το uber alles των brand names in politics. Όποιο βίντεο κι αν άνοιγες στο YouTube, υπότιτλος η Αντιγόνη, όποια σελίδα επέλεγες να δεις, παράθυρο η Αντιγόνη, σε όποια είδηση παρκάρανε τα μάτια μου, από κοντά και η πάντοτε κομψή Αντιγόνη Παπαδοπούλου με τη βραχνάδα στο στυλ της σοβαρότητας και με ένα Ποιος ξεχωρίζει; Μαθήματα marketing στο πόδι βίντεο-tribute στην ημέρα του Ευρωβουλευτή, που δεν έπεισε. Ξεπέρασε σε views και μεγαλύτερα, παγκόσμια brand names, από το δικό της! Συν τα newsletter που φεύγανε σαν ζεστά ψωμάκια με τις δράσεις και τις αντιδράσεις στο Ευρωκοινοβούλιο ώστε να μάθει και ο τελευταίος στην Κύπρο ποιος πραγματικά δουλεύει στην Ευρώπη. Και μετά τις εκλογές το τίποτα. Προς στιγμήν. Διότι η Αντιγόνη δεν εξελέγη, εξεμάνη, και εντός ολίγου φόρτωσε οπότε και το τίποτα μετουσιώθηκε σε γκρίνια, η γκρίνια σε εσωστρέφεια και να τα συμπαρομαρτούντα του διχασμού εφόσον άλλοι πήγαν στις Βρυξέλλες και μπλέξανε οι κολλητοί με τον κολλητό, ο φίλος του φίλου και πάει λέγοντας. «Άλλοι φταίνε που πέσανε τα ποσοστά μας και όχι εμείς που παλεύουμε», πρώτο βέλος της Ζήνας Αντιγόνης και «διαιρεμένο το κόμμα» δεύτερο βέλος και τρίτο και τέταρτο. Η Αντιγόνη, όντας στο ΔΗΚΟ από το 1977, το θεωρεί πια σαν το σπίτι της, η το κοτσάνι φέρουσα μα και η έχουσα το όνομά της στο καρτελάκι στο κουδούνι. Γκλινγκλον, χτυπάς την πόρτα στα κεντρικά του ΔΗΚΟ και θέλει να βγαίνει η Αντιγόνη πρώτη από όλους να σε καλωσορίζει. Δεν το έχει κάνει ακόμη, αλλά όψεται. Μην είναι και από την άλλη μα και παράλληλα η άξια ιδεολογική διάδοχος του Σπύρου; Ο καιρός θα δείξει, εκείνη το ξέρει, διότι πάνω από όλα η Αντιγόνη Παπαδοπούλου είναι γνήσιο πλέον αρμαδηκο και όχι αντιαρματικό που συμπαρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της. Από το γνώριμο χαράκωμα του facebook, σχεδόν καθημερινά, λέει την άποψή της για τα πάντα. «Εύχομαι να παλέψουμε για πραγματική ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της πατρίδας από τους κάθε λογής κατακτητές και τα λαμόγια που ρουφούν το αίμα του λαού μας...». Στις 15 του Ιούλη αυτό, μόνο σαν δείγμα το αναφέρω μιας πρόθεσης και μιας φρασεολογίας «επαναστατικής» που δίχως CNPP της πλέον η Αντιγόνη δεν βαδίζει. Διαλέγει τις λέξεις σαν φουνταριστούς επιθετικούς και δείχνοντας απέχθεια στις λέξεις που παίζουν άμυνα και στα «καλά παιδιά» του κέντρου επεμβαίνει με άρθρα προς τον Τύπο: Τα χώνει ανελέητα στον Μπαγίς, στον Ναμί και σε άλλους αλλά και σε εκείνους που στάθηκαν στη ρηματική διακοίνωση Βενιζέλου θεωρώντας πως δεν πρέπει να μας απασχολεί και πολύ και πως αλλού είναι τα σπουδαία. Η Αντιγόνη είναι σπουδαίο brand name ενός self start up που πουλιέται μόνο του και δεν έχει ανάγκη πολλά-πολλά, έστω και αν πρόσκαιρα είναι στην άκρη. Για λίγο είναι, και οι τόποι μικροί είναι και δε τη χωράνε. Με την αναμονή του καλοκαιριού να τελειώνει καθώς οι μεγάλες μέρες περνάνε και έρχονται οι μικρές, θα έχουμε και νέες εξελίξεις και στο ΔΗΚΟ και με την Αντιγόνη. Η οποία, εν κατακλείδι, παίζει το marketing στα δάχτυλα ακολουθώντας κατά γράμμα τα γραφόμενα του Eric Pinckert. «Αν είναι κακό (το προϊόν) καμία ποσότητα μάρκετινγκ η branding δεν θα φτιάξει το πρόβλημα». Και αυτό είναι που εκνεύρισε περισσότερο την Αντιγόνη. Ούσα στις Βρυξέλλες, δεν ήξερε πια από πρώτο χέρι πόσο είχαν αλλάξει οι συσχετισμοί της στη Λευκωσία και πως το ΔΗΚΟ από πρώτο όνομα στη διακυβέρνηση της χώρας είχε περιέλθει σε ένα συγγενή που πήγαινε για τα πολλά μα έμεινε στα λίγα. Έκανε φίλους στις Βρυξέλλες, ξεχάστηκαν οι φίλοι στη Λευκωσία μα πλέον αν θα αλλάξουν οι συσχετισμοί εντός του ΔΗΚΟ, θα φανεί, παρά τα ανοίγματα του Νικόλα προς τα έξω και τα αλληθωρίσματα προς Οικολόγους και ΕΔΕΚ. Κλασική κίνηση marketing και αυτή, να λαμβάνεις πρώτος πρωτοβουλίες θέλοντας να δείξεις πως είσαι ο ηγέτης και να αφήνεις τα του οίκου σου να λυθούν από τον αυτόματο πιλότο. Το θέμα είναι, ότι το ΔΗΚΟ μαθαίνει τώρα τι θα πει marketing ενώ η Αντιγόνη το ξέρει ήδη... Με άριστα το 10 EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο Αυτή πού έμαθε για το #offside; 1Στις Δυνάμεις. Παίζουν με τους λαούς και τις ζωές των ανθρώπων, πυροδοτώντας ανεξέλεγκτους εξτρεμιστές παντού. Ό,τι όμως είναι ανεξέλεγκτο μπορεί να εκραγεί στα χέρια οποιοιδήποτε. Ας γίνει η τραγωδία των Μαλαισιανών αερογραμμών η αρχή του τέλους της κρίσης στην Ουκρανία. 2Στη Χρυστάλλα. Στη μαύρη λίστα του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών η Κύπρος για την FBME. O Αβέρωφ τώρα δικαιώνεται. 3Στον Χάρη. Τελικά μας έβαλε το ελληνικό ΥΠΟΙΚ σε μαύρη λίστα για φοροδιαφυγή ή το «κρατάμε» χαμηλά κι αυτό; Όταν το μάθει η Θεοχάρους 4Στο ΓΕΕΦ. Μπήκαν λέει δύο ιδιώτες και έψαχναν για κοριούς στο ΓΕΕΦ. Αν έψαχναν για στριγκάκια θα ανησυχούσα. 5Στα απόνερα. Ενώ ήμουν έτοιμος να τα ρίξω στον Χριστόφια για τον My name is Bond, James Bond. υπαρχηγό, είδα τη φωτογραφία ορκωμοσίας του και δίπλα ήταν ο Healthy Πρόεδρος. Δηλαδή, η Healthy ΚΥΠ παρακολουθούσε τον Healthy υπαρχηγό και αυτός έφερε τις Βάσεις για να «καθαρίσουν»; My name is Bond, James Bond. 6Στην ανάκαμψη. Μίλησε το παιδί του Λεπτού και τι είπε; Πως «ανακάμπτει» η αγορά ακινήτων! Άρα θα πληρώσει τις δόσεις του Στις προσωπικότητες. Με κομμένη την ανάσα περιμένουν Τρόικα, κυβέρνηση, λαός και Εκκλησία την αντίστοιχη δήλωση του τέως προέδρου της Τράπεζας Κύπρου και γνωστού μεγαλoοφειλέτη κ. Αριστοδήμου. Να βρέξει να βγουν σα- ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ λιγκάρια να τα φάμε, σχολίασε κάποιος. 8Στον Healthy. Πήγε με το πλοίο (ουπς αεροπλάνο) της γραμμής και είδε τον Ντράγκι. Μάλλον δεν πέρασε το δικό μας με τον ELA, γιατί δεν είδα σαμπάνιες να ανοίγουν στους Καλογήρους. 9Στον Sir Kas. Την ώρα που η Healthy προεδρία αποφάσιζε το μέλλον της Ευρώπης στις Βρυξέλες, ο Sir απολάμβανε ως επίσημος προσκεκλημένος του Ολάντ, τα πυροτεχνήματα στους εορτασμούς για την πτώση της Βαστίλης. Χωρίς Kas δεν θα ξεκινούσαν οι εορτασμοί, εικάζω. Στην Αντρούλλα. Όχι μόνον 10 έμαθε το twitter η Επίτροπος, κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ πρέπει να έγραψε περισσότερα ποδοσφαιρικά σχόλια από τον Γκάρι Λίνεκερ. #androulla4president. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ Υπεύθυνος Καλλιτεχνικού: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-POLITIKI_Master_cy 18/07/14 21:31 Page 3 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 3 Τα δέκα SOS για το στοίχημα της ενέργειας Τα αναγκαία μέτρα για να καταστεί η Κύπρος βάση εταιρειών που εξυπηρετούν υπεράκτιες πλατφόρμες και εγκαταστάσεις Φ.Α. Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Οργασμός δραστηριοτήτων για ανόρυξη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων θα λάβει χώρα τα επόμενα χρόνια στην ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ ήδη προχωρεί στην εκμετάλλευση των αποθεμάτων φυσικού αερίου με πλουσιότερο κοίτασμα αυτό του «Λεβιάθαν». Η Κύπρος ακολουθεί, έχοντας ήδη μια ανακάλυψη κοιτάσματος στην «Αφροδίτη», η Noble Energy συνεχίζει τις έρευνες και για άλλα κοιτάσματα στο τεμάχιο 12, ενώ οι πετρελαϊκοί κολοσσοί ENI-Cogas και TOTAL αρχίζουν φέτος και του Η Κύπρος έχει όλα τα φόντα να προσελκύσει εταιρείες που παρέχουν στήριξη για εργασίες ανόρυξης, ανάπτυξης, παραγωγής και εμπορίου υδρογονανθράκων, καθώς παρέχει ασφάλεια και είναι και μέλος της Ε.Ε. χρόνου ερευνητικές γεωτρήσεις με πολύ καλές προοπτικές στα υπόλοιπα τεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ, τα 2, 3, 9, 10 και 11, που έχουν αδειοδοτηθεί. Ανάλογες εργασίες, μόλις λυθούν πολιτικά προβλήματα, θα αρχίσουν και στην ΑΟΖ του Λιβάνου, που διαθέτει σύμφωνα με μελέτες πολλά αποθέματα υδρογονανθράκων. Η μεγάλη εικόνα Σε περίπου δέκα χρόνια, στη λεκάνη της Λεβαντίνης αναμένεται να δουλεύουν πυρετωδώς πολλές πλατφόρμες ή και πλωτές μονάδες υγροποίησης που θα βγάζουν και θα στέλνουν το γκάζι στις αγορές. Πρόκειται για θαλάσσιες εγκαταστάσεις με πολυπληθές εξειδικευμένο προσωπικό, που χρειάζεται σταθερή και ισχυρή υποστήριξη από το έδαφος για να λειτουργήσει παραγωγικά και αποτελεσματικά. Η Κύπρος έχει όλα τα φόντα για να προσελκύσει πολλές από τις εταιρείες που παρέχουν αυτή την υποστήριξη. Παρά το πρόβλημά της, είναι η πιο σταθερή πολιτικά χώρα της περιοχής, διατηρεί καλές σχέσεις με όλους τους ενεργειακούς γείτονές της και είναι το μόνο κράτος με την ιδιότητα του πλήρους μέλους της Ε.Ε. Η άφιξη των μεγάλων εταιρειών παροχής υπηρεσιών ενέργειας, Halliburton και Schlumberger, είναι σίγουρα ψήφος εμπιστοσύνης και κίνητρο για να σκεφθούν κι άλλες εταιρείες του τομέα να καταστήσουν την Κύπρο περιφερειακή βάση δραστηριοτήτων. Με τις σκέψεις κατασκευής χερσαίου τερματικού υγροποίησης στο Βασιλικό να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, τουλάχιστον μέχρι να βρεθούν ικανοποιητικά αποθέματα, η προοπτική να γίνει το νησί κόμβος τροφοδοσίας και υποστήριξης πλωτών μονάδων ανόρυξης, ανάπτυξης και επεξεργασίας υδρογονανθράκων είναι τεράστια. Για να γίνει πραγματικότητα, όμως, χρειάζεται επειγόντως η κυβέρνηση να αλλάξει δραστικά το πλαίσιο υποδοχής ξένων επενδύσεων αυτού του βεληνεκούς. Αν δεν το πράξει κινδυνεύει να μείνει εκτός νυμφώνος με πολλές εταιρείες να επιλέγουν άλλα σημεία της περιοχής για βάση τους. Συγκριτικά πλεονεκτήματα Σύμφωνα με τρέχουσες μελέτες και εκτιμήσεις, το θα βρίσκονται σε εξέλιξη εντατικές εργασίες για εξόρυξη, ανάπτυξη, παραγωγή και εμπόριο υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο από τις εταιρείες ENI-Cogas, TOTAL και Noble Energy. Η Κύπρος διαθέτει αυτή τη στιγμή τη γεωγραφική θέση και τις υποδομές που θεωρούνται ιδανικές για δραστηριοποίηση εταιρειών που υποστηρίζουν τις ανωτέρω Η άφιξη των μεγάλων εταιρειών παροχής υπηρεσιών ενέργειας, Halliburton και Schlumberger, είναι σίγουρα ψήφος εμπιστοσύνης και κίνητρο για να σκεφθούν και άλλες εταιρείες του τομέα να καταστήσουν την Κύπρο περιφερειακή βάση δραστηριοτήτων. Γιατί οι εταιρείες θέλουν διαφάνεια Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει εξελιγμένο νομικό οπλοστάσιο για την καταπολέμηση περιπτώσεων δωροδοκίας και διαφθοράς. Διευθυντές και διοικητικά συμβούλια εταιρειών μπορούν να δεχθούν ισχυρότατα πλήγματα, αν οι οργανισμοί τους βρεθούν ένοχοι ή αν αποδειχθεί ότι οι ίδιοι ως ανώτατα στελέχη γνώριζαν περιπτώσεις διαφθοράς και δεν ενήργησαν για την αντιμετώπισή τους. Για παράδειγμα, η Kellog Brown & Root (KBR), μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης έργων στον τομέα της ενέργειας και των υδρογονανθράκων υπέστη σοβαρότατες κυρώσεις που την οδήγησαν στην πτώχευση. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Άλμπερτ Στάνλεϊ, φυλακίστηκε για 2,5 χρόνια και του επιβλήθηκε πρόστιμο $10,8 εκατομμυρίων για δωροδοκίες στη Νιγηρία. Το πρόστιμο στην KBR ήταν $580 εκατομμύρια. Πρόστιμο $338 εκατομμυρίων, για παρόμοιους λόγους, επιβλήθηκε επίσης στην εταιρεία Technip SA (Γαλλία), ενώ η εταιρεία JGC (Ιαπωνία) υποχρεώθηκε να καταβάλει $219 εκατομμύρια. εργασίες. Τα λιμάνια της Λάρνακας και της Λεμεσού μπορούν να γίνουν κέντρα τροφοδοσίας των πλωτών παραγωγικών μονάδων υδρογονανθράκων. Το ενεργειακό κέντρο του Βασιλικού μπορεί να αναπτυχθεί και σε ενεργειακό λιμάνι για μεταφορά βαρέων μηχανημάτων και ανταλλακτικών προς τις θαλάσσιες εγκαταστάσεις. Και το παλιό αεροδρόμιο της Λάρνακας θα μπορούσε να γίνει ελικοδρόμιο για τις αναγκαίες, συνεχείς μετακινήσεις από και προς της πλωτές πλατφόρμες. Επιπλέον, η Κύπρος ως πλήρες μέλος της Ε.Ε. προσφέρει ασφάλεια, νομικά και χρηματοοικονομικά συστήματα ευθυγραμμισμένα με την Ευρώπη και γενικότερα με την δυτική επιχειρηματική κουλτούρα. Τα μέτρα Τα πλεονεκτήματα που προαναφέραμε θα χάσουν τη σπουδαιότητά τους, αν δεν ληφθούν σύντομα μέτρα που θα διευκολύνουν την άφιξη και δραστηριοποίηση εταιρειών παροχής υπηρεσιών ενέργειας. Πρέπει επίσης να αντιμετωπιστούν αρκετά προβλήματα που χρήζουν άμεσο χειρισμό. Μεταξύ άλλων πρέπει να διασφαλιστούν τα ακόλουθα: Διαφάνεια και καταπολέμηση της διαφθοράς Ευελιξία από τις υπηρεσίες του δημοσίου και προσφορά ποιοτικών υπηρεσιών Ενθάρρυνση του ανταγωνισμού και ανάκτηση αξιοπιστίας, η οποία είναι τώρα χαμηλή Περιβάλλον εχεμύθειας. Οι εταιρείες υδρογονανθράκων αποδίδουν τεράστια σημασία στην εχεμύθεια. Διαρροές για πολύ σημαντικά θέματα και συμβόλαια στον Τύπο αποθαρρύνουν τις εταιρείες του κλάδου από το να δραστηριοποιηθούν σε μια χώρα Ηλεκτρονική διακυβέρνηση και λιγότερη γραφειοκρατία. Αυτή τη στιγμή, εταιρείες πρέπει να παρελάσουν από 10 διαφορετικά τμήματα του δημοσίου, γεγονός που τις δυσκολεύει να εγκατασταθούν, τους κοστίζει πολύ σε χρόνο και τις καθιστά ευάλωτες σε καταστάσεις διαπλοκής και διαφθοράς Απλούστευση της χρονοβόρας διαδικασία αδειοδότησης, που καθιστά εταιρείες ευάλωτες σε προσφορά «βοήθειας» Εξέλιξη του πολύπλοκου νομικού συστήματος, η εφαρμογή του οποίου είναι εφιάλτης για εταιρείες που έχουν μάθει σε απλούστερο επιχειρηματικό περιβάλλον. Ουσιαστική επίσπευση της δικαστικής διαδικασίας επίλυσης διαφορών. Συμφωνίες αποφυγής διπλής φορολογίας, ειδικά με χώρες που διαθέτουν μεγάλη αγορά υπηρεσιών, προμήθειας υλικών, μηχανημάτων και ενθαρρύνουν επενδύσεις στον τομέα υδρογονανθράκων Δημιουργία ενιαίου φορέα για την επίσπευση αιτήσεων και επίλυση εν δυνάμει προβλημάτων των επενδυτών. Πρότυπα μπορούν να αντληθούν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά τα ανωτέρω προβλήματα χρειάζεται να εκπονηθεί και να τεθεί σε ισχύ ένα ολοκληρωμένο νομικό και ρυθμιστικό πλαίσιο για την ανάπτυξη του φυσικού αερίου στο νησί. Τα συστήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Κύπρο θεωρούνται ανεπαρκή, περίπλοκα και πολύ γραφειοκρατικά για να στηρίξουν αποτελεσματικά την ανάπτυξη και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η βιομηχανία υδρογονανθράκων απασχολεί περίπου εργαζόμενους. Αν η Κύπρος καταφέρει στα επόμενα χρόνια να εργοδοτεί το ένα δέκατο αυτού του δυναμικού, τα οφέλη στην οικονομία του νησιού και στην απασχόληση θα είναι αξιοσημείωτα.

4 04 - POLITIKI_Master_cy 18/07/14 23:22 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 13 Ιουλίου 2014 Υπό διαμόρφωση το πλαίσιο στρατηγικού συνεταιρισμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες Συμφωνίες ενεργειακής ασφάλειας, στρατιωτικής συνεργασίας, έργων ενεργειακής υποδομής και ανταλλαγή επισκέψεων υψηλού επιπέδου ΟΥAΣΙΓΚΤΟΝ Ανάλυση του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗ Η διακηρυγμένηαπό τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν κι άλλους αμερικανούς επισήμους στρατηγική εταιρική σχέση Κύπρου ΗΠΑ και η συνεχής διεύρυνση των θεμάτων της διμερούς ατζέντας των δύο χωρών, ικανοποιεί τα μέγιστα τη Λευκωσία, που για πρώτη φορά στις επαφές της με την Ουάσιγκτον συζητούνται σε τόσο μεγάλη έκταση θέματα εκτός Κυπριακού, με προοπτική βάθους χρόνου κι όχι περιστασιακά. Αν και στο θέμα αυτό η νέα αμερικανική θέση ήλθε σε απάντηση πρόσκλησης που απηύθυνε η Λευκωσία αμέσως μετά την εκλογή Αναστασιάδη και αναπτύχθηκε εν εκτάσει από τον ΥΠΕΞ Ιωάννη Κασουλίδη κατά την πρώτη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον τον Μάιο του 2013, όταν άρχισαν να έρχονται καταιγιστικά τα μηνύματα από τις ΗΠΑ, με αποκορύφωμα τη δημόσια αναβάθμιση της Κύπρου ως «σημαντικού στρατηγικού εταίρου», η κυβέρνηση δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει ολοκληρωμένη ατζέντα θεμάτων και κυρίως συγκεκριμένα αιτήματα προς τις ΗΠΑ, ανάλογα αυτών που αρμόζουν σε «στρατηγικό εταίρο». Έτσι, αρχικά δόθηκε μία μικρή λίστα στον αντιπρόεδρο Μπάιντεν και στον σύμβουλό του για θέματα εθνικής ασφάλειας, Τζέικ Σάλιβαν, ακολούθησε συζήτηση με τον βοηθό υφυπουργό Αμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών για θέματα Ευρώπης και ΝΑΤΟ, Τζέιμς Τάουνσεντ και τη βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών για ευρωπαϊκά θέματα Αμάντα Σλόατ, κατά την επίσκεψή τους στην Κύπρο, πριν από εννέα περίπου ημέρες και ο εμπλουτισμός του καταλόγου συνεχίστηκε στις επαφές που είχε την περασμένη εβδομάδα στην Ουάσιγκτον με αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης. Το φθινόπωρο η ώρα της αλήθειας για την Τουρκία. Κλειδί για ρήξη του αδιεξόδου η εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Η άρση του εμπάργκο αμερικανικών όπλων θα πρέπει να συνοδευθεί ταχύτατα με δωρεάν παροχή αμερικανικού στρατιωτικού υλικού. Οι Αμερικανοί επιμένουν Όπως έλεγε χαρακτηριστικά στην «Κ» κυβερνητική πηγή, ενώ στο παρελθόν η δική μας πλευρά προσπαθούσε να βάλει στην ατζέντα των διμερών σχέσεων διάφορα θέματα, αυτή τη φορά είναι οι Αμερικανοί που επιμένουν. Έτσι, η Λευκωσία επιχειρεί να αξιοποιήσει αυτό το νέο θετικό κλίμα, καθώς από την αναβάθμιση αισθάνεται ότι ενισχύονται η Κυπριακή Δημοκρατία κι ο ρόλος της Κύπρου στην περιοχή, μπορούν να προκύψουν οικονομικά οφέλη και ταυτόχρονα είναι δυνατόν να αλλάξουν ακόμη περισσότερο τα δεδομένα που επηρεάζουν την αμερικανική εμπλοκή στο Κυπριακό, αφού η ελληνοκυπριακή πλευρά θα διαπραγματεύεται χωρίς τις ασφυκτικές πιέσεις (και εκβιασμούς) του παρελθόντος. Οι εκφράσεις «συνεργασία για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και ναρκωτικών και της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής», αλλά και την «ενεργειακή ασφάλεια», υπονοούν ένα μεγάλο εύρος θεμάτων συνεργασίας και μία ατζέντα που σιγά-σιγά συμπληρώνονται. Το ίδιο κι οι διακηρύξεις από μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας (που χαιρετίζονται από τους Αμερικανούς) για ένταξη της Κύπρου στους διατλαντικούς θεσμούς. Για παράδειγμα, η επίσκεψη Τάουνσεντ στην Κύπρο ήταν η πρώτη αξιωματούχου του Πενταγώνου. Κι αυτό ήταν ένα πρώτο θετικό βήμα. Το ίδιο κι η κοινή άσκηση των δύο χωρών την περασμένη εβδομάδα. Ωστόσο, απομένουν πολλά να γίνουν και το κυριότερο, να αρχίσουν να καταφθάνουν τα ανταλλάγματα προς τη Λευκωσία από την Ουάσιγκτον. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες στο θέμα της άρσης του εμπάργκο (ήδη το κλίμα είναι θετικό, βοηθούντων και των ισχυρών φίλων της Κύπρου στο Κογκρέσο), που θα πρέπει να συνοδευθεί ταχύτατα με δωρεάν παροχή αμερικανικού στρατιωτικού υλικού το οποίο θα χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο χωρών. Υλικό που υπάρχει άφθονο προς άμεση διάθεση, καθώς αρκετές χώρες πρόσφατα «κόπηκαν» από την αμερικανική κυβέρνηση και η διάθεση του εξοπλισμού σταμάτησε. Η πορεία της Κύπρου προς τους διατλαντικούς θεσμούς είναι σαφώς αδύνατη με άλυτο το Κυπριακό, λόγω του ότι ακόμη και για τη συμμετοχή στο Συνεταιρισμό για Ο χρονικός ορίζοντας για πολλά από τα ζητήματα που τίθενται είναι μικρότερος του ενός έτους. Γίνεται λόγος για ένα οκτάμηνο εντατικών επαφών, οι οποίες θα επισφραγισθούν με πρόσκληση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Στη φωτογραφία ο Πρόεδρος με τον βοηθό υφυπ. Εξωτερικών Ερικ Ρούμπιν. την Ειρήνη απαιτείται η συναίνεση της Τουρκίας, ωστόσο υπάρχουν τρόποι αυτό να ξεπεραστεί με σειρά διμερών συμφωνιών (όπως γράψαμε σε προηγούμενο φύλλο). Αυτό αφενός δίνει σάρκα και οστά στην στρατηγική εταιρική σχέση, αλλά και προοπτική στο μελλοντικό καθεστώς ασφάλειας και εγγυήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά τη λύση, αφαιρώντας τουρκικά επιχειρήματα για δήθεν ανησυχίες της Αγκυρας για τους αδελφούς Τουρκοκύπριους. Όμως, παρότι αυτά τα συνεχή μικρά βήματα θα κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση, η προειδοποίηση της Ουάσιγκτον είναι σαφής: Χωρίς τη λύση του Κυπριακού, υπάρχουν περιορισμοί στην στρατηγική εταιρική σχέση Κύπρου ΗΠΑ. Ενεργειακά και οικονομία Σ αυτά σίγουρα προστίθενται τα ενεργειακά, όπου θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις από τις εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται σε Κύπρο, Ισραήλ, Λίβανο και Αίγυπτο, αλλά θα πρέπει πρώτα να υπάρξει ακόμη πιο ξεκάθαρη εικόνα για το μέγεθος των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ελληνοαμερικανοί είχαν ακούσει με έκπληξη πριν από ενάμιση περίπου μήνα ανώτατο Αμερικανό αξιωματούχου να τους μιλά για ανάγκη επένδυσης στην Κύπρο ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων σε έργα υποδομής, ώστε να προχωρήσει η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Στο οικονομικό πακέτο εντάσσονται επίσης οι επενδύσεις στον τουρισμό (για τις οποίες μίλησε και ο Ερικ Ρούμπιν), η ενίσχυση των εμπορικών συναλλαγών και το θέμα της παροχής στην Κύπρο καθεστώτος ευνοούμενου φορολογικά κράτους, το οποίο θα ενισχύσει τις αμερικανικές επενδύσεις. Μάλιστα, το θέμα αυτό εγέρθηκε και στο Κυπρο- Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο. Τέλος, οι Αμερικανοί είναι διατεθειμένοι να χαλαρώσουν τους περιορισμούς βίζας σε Κύπριους επιστήμονες και επιχειρηματίες που επιθυμούν να εργαστούν στις ΗΠΑ. Επισημαίνοντας την αλλαγή της ημερήσιας διάταξης της συζήτησης με την αμερικανική πλευρά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Νίκος Χριστοδουλίδης, είπε πως πέραν του Κυπριακού έχουν προστεθεί πολλά άλλα θέματα, τα οποία προσδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην Κυπριακή Δημοκρατία. Πρόσθεσε μάλιστα ότι «στόχος μας είναι όπως ο αναβαθμισμένος ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας αξιοποιηθεί, έτσι ώστε να επιτύχουμε και τον κύριο στρατηγικό μας στόχο που είναι η επίλυση του Κυπριακού». Επαφές σε όλα τα επίπεδα Στο πλαίσιο αυτής της αναβάθμισης η Λευκωσία θα επιδιώξει να υπάρξουν ανταλλαγές επισκέψεων σε υπουργικό επίπεδο (Αμυνας, Δικαιοσύνης, Εμπορίου και Ενέργειας κ.λπ.), στις οποίες θα επικυρωθεί με συμφωνίες η συνεργασία των δύο χωρών. Ο ίδιος ο κ. Χριστοδουλίδης με δηλώσεις του στην Ουάσιγκτον παραδέχθηκε ότι οι προσεχείς 18 μήνες θα είναι κρίσιμοι και για το Κυπριακό και τα ενεργειακά και άλλα θέματα των σχέσεων με τις ΗΠΑ. Και πρόσθεσε πως το συμπέρασμα των συζητήσεων με τους Αμερικανούς είναι ότι «πρέπει πλέον να εργαστούμε προς μία κατεύθυνση η οποία σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να αναβαθμίσει τις σχέσεις μας μέσα από συγκεκριμένες πράξεις. Δηλαδή, αν αυτό που λέμε για στρατηγική συνεργασία και στρατηγικό συνεταιρισμό λάβει σάρκα και οστά μέσα από συγκεκριμένες αποφάσεις, οι οποίες θα ανακοινωθούν». Στην πραγματικότητα, ο χρονικός ορίζοντας για πολλά από αυτά τα Κυπριακό μετά τον Αύγουστο με κλειδί το κεκτημένο Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν ήδη αρχίσει να ομολογούν δημόσια πως πριν από τις τουρκικές εκλογές δεν θα πρέπει να αναμένονται εξελίξεις. Στα επανειλημμένα ερωτήματα των ομογενών γιατί πιστεύουν ότι η Τουρκία θα τηρήσει θετική στάση στο Κυπριακό, επαναλαμβάνουν τη γεωστρατηγική ανάλυση του Τζο Μπάιντεν. Επιπρόσθετα, μιλούν και για την ανάγκη να παρουσιάσει ο Ερντογάν κάποια επιτυχία, η οποία δεν θα έχει κόστος, αφού θα συνοδευτεί με οφέλη σε άλλους τομείς και κυρίως στην ασφάλειά της και στα ενεργειακά. Η λογική που έχει αναπτύξει η ελληνοκυπριακή πλευρά στην Ουάσιγκτον, για ολοκληρωμένη παρουσίαση των θέσεων των πλευρών σε όλα τα κεφάλαια και παράλληλη προώθηση ΜΟΕ κερδίζει πόντους, ωστόσο αρκετοί αναλυτές αναμένουν το Φθινόπωρο να δουν πως στην πράξη θα αποδειχθεί η «θετική στάση της Αγκυρας». Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι στη διαπραγμάτευση εκείνο που θα αποδειχθεί το κλειδί για να λύσει τα αδιέξοδα που υπάρχουν στα κεφάλαια των περιουσιών, το εδαφικό και διακίνηση/εγκατάσταση είναι η πλήρης εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Κάτι που για την ώρα αρνείται πεισματικά η Τουρκοκυπριακή πλευρά, με απαράδεκτες εμμονές που τις διαβιβάζει και στις Βρυξέλλες, οι οποίες αντιμετωπίζονται με ανησυχία κι από αυτή την Κομισιόν. ΚΥΠΕ Χωρίς τη λύση του Κυπριακού, υπάρχουν περιορισμοί στην ανάπτυξη της στρατηγικής εταιρικής σχέσης Κύπρου ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον είναι διατεθειμένη να χαλαρώσει τους περιορισμούς βίζας σε Κύπριους επιστήμονες επιχειρηματίες για να εργαστούν στις ΗΠΑ. ζητήματα είναι μικρότερος κι αρκετοί μιλούν για ένα οκτάμηνο εντατικών διαβουλεύσεων και επαφών, οι οποίες θα επισφραγισθούν με πρόσκληση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Μάλιστα, στον στόχο της συνάντησης αυτής ενέταξαν και οι αντιπρόσωποι του συνεδρίου της ΠΣΕΚΑ στις τρεις προτεραιότητες για το άμεσο μέλλον. Οι συνεχιζόμενες κρίσεις στην Ουκρανία και στα Παλαιστινιακά Εδάφη ενισχύουν τον ρόλο της Κύπρου στην περιοχή, αλλά και στη μάχη για τους δρόμους του φυσικού αερίου. Οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας του Αμερικανού Προέδρου βρίσκονται σε κατάσταση υστερίας με τη στάση της Ρωσίας κι οι αναλύσεις τους θυμίζουν ψυχροπολεμική περίοδο. Πέραν των πιέσεων προς τους Ευρωπαίους εταίρους για περισσότερες κυρώσεις προς τη Ρωσία, ο στόχος της απεξάρτησης της Ε.Ε. από το ρωσικό φυσικό αέριο έχει λάβει χαρακτήρα προτεραιότητας. Είναι χαρακτηριστικό πως στο πλαίσιο των σχεδιασμών της Ουάσιγκτον ακούγονται ιδέες για άμεση έναρξη εξαγωγών αερίου από τα ήδη υπάρχοντα κυπριακά κοιτάσματα με τη μορφή του FLNG. Ταυτόχρονα, στο επίπεδο των οδών μεταφοράς του αερίου, η νέα ένταση των επιθέσεων του Ερντογάν κατά του Ισραήλ έχει αυξήσει τις ανησυχίες της κυβέρνησης Νετανιάχου, αλλά και πολλών αμερικανοεβραϊκών οργανώσεων που δεν βλέπουν με καλό μάτι τη διασύνδεση Ισραήλ Τουρκίας. Πέραν τούτου υπάρχει και μία διαφορά ύψους 2 δισ., μεταξύ της σύνδεσης Τουρκίας Ισραήλ χωρίς τη μεσολάβηση της Κύπρου (ένα δισ. έναντι τριών) που οι εταιρείες οι οποίες θα εμπλακούν το υπολογίζουν. Όμως για να περάσει αγωγός μέσω της κυπριακής ΑΟΖ προϋποθέτει τη συναίνεση της Λευκωσίας (που δεν θα έλθει χωρίς λύση του Κυπριακού) και ήδη, η Κύπρος φρόντισε με χαμηλούς τόνους να περάσει και σχετικούς νόμους από τη Βουλή. Πώς «κάηκε» ο Λιν Πάσκο για τη διαδοχή Ντάουνερ Αν και η ειδική αντιπρόσωπος του γ.γ. του ΟΗΕ και προσωρινά ειδική σύμβουλος στο κυπριακό, Λίζα Μπάτενχαϊμ, έχει αποσπάσει εγκώμια για τον χειρισμό των διαπραγματεύσεων στην Κύπρο, φαίνεται πως για τυπικούς λόγους κανονισμών Των Ηνωμένων Εθνών, ο Μπαν Κι Μουν θεωρεί ότι η κ. Μπάτενχαϊμ δεν μπορεί να παραμείνει στην Κύπρο πέραν του 2014 και πρέπει να επιστρέψει για να αναλάβει νέα καθήκοντα στην έδρα του διεθνούς οργανισμού. Ο γενικός γραμματέας φαίνεται πως συζήτησε το θέμα με τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς και ξεκίνησε μία συζήτηση για το ποιος θα τον αντικαταστήσει. Μόλις η Λευκωσία έγινε κοινωνός της απόφασης του γ.γ. και των συζητήσεων που ξεκίνησε, φαίνεται πως εκδήλωσε σαφή προτίμηση σε Αμερικανό, τόσο για λόγους ουσιαστικότερης αμερικανικής εμπλοκής στη διαδικασία, όσο και γιατί η Τουρκία έχει ξεκαθαρίσει πως δεν αποδέχεται Ευρωπαίο. Το ποιος είχε την πατρότητα της πρότασης του Ντάουνερ είναι ασαφές. Κάποιοι λένε ότι ήταν ο διάδοχός του Τζέφρι Φέλτμαν, που το εισηγήθηκε στον γ.γ. του ΟΗΕ, ο οποίος και πρέπει κάτι «να χρωστά» στον στενό του συνεργάτη τον είχε κρατήσει και κάτι μήνες παραπάνω. Στην όλη συζήτηση εμπλέκεται και η Αμερικανίδα μόνιμη αντιπρόσωπος, Σαμάνθα Πάουερ (που θα θεώρησε τιμητική την πρόταση σε αμερικανό πρώην αξιωματούχο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ). Το αποτέλεσμα ήταν να συμπεριληφθεί στο σχέδιο ψηφίσματος της ΟΥΝΦΙΚΥΠ που παρουσίασαν οι Βρετανοί, παράγραφος που ενθαρρύνει τον γ.γ. να διορίσει μόνιμο ειδικό σύμβουλο για το Κυπριακό στο εγγύς μέλλον και οι Αμερικανοί Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης με τη βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών, Αμάντα Σλόατ στη δεξίωση της ΠΣΕΚΑ. ΚΥΠΕ να αρχίσουν βολιδοσκοπήσεις στη Λευκωσία για τον Λιν Πάσκο προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και κάποιο πολιτικό κόμμα. Επισήμως ουδείς επιβεβαιώνει τη βολιδοσκόπηση, για τον Πάσκο, τον οποίο περιέγραψε (χωρίς να κατονομάσει) την περασμένη Κυριακή η «Αλήθεια» και επωνύμως η Cyprus Mail. Η τελευταία φαίνεται πιο ενημερωμένη, λέγοντας ότι το ΑΚΕΛ είναι κάθετα εναντίον. Η δημοσιοποίηση του ονόματος προκάλεσε αντιδράσεις στη Λευκωσία με δεδομένες τις θέσεις Πάσκο στη διάρκεια του σχεδίου Ανάν και τις ραδιουργίες του αργότερα ως βοηθού γ.γ. αλλά και στους Ρώσους που δεν επιθυμούν για τη θέση αυτή Αμερικανό και το γνωστοποίησαν στον Μπαν Κι Μουν. Οι Βρετανοί που δεν θέλουν Αμερικανό αλλά δεν το λένε δημόσια για να μη δυσαρεστήσουν τη μεγάλη σύμμαχο μάλλον επέλεξαν το «κάψιμο» του Πάσκο διά της διαρροής της είδησης. Αποδέκτες παραπόνων έγιναν και Αμερικανοί αξιωματούχοι, οι οποίοι δήλωσαν άγνοια για τον βίο και πολιτεία του Πάσκο στο Κυπριακό, με αποτέλεσμα ουδείς να αναλαμβάνει την «πατρότητα» της πρότασης, η οποία και τελικά κάηκε. Οι Αμερικανοί σύμφωνα με τις ενδείξεις θα συνεχίσουν να ενδιαφέρονται και ήδη διάφορα ονόματα κυκλοφορούν, όμως μάλλον δύσκολα ο νέος ειδικός σύμβουλος θα είναι Αμερικανός. Για την ιστορία, όταν ρωτήθηκε στο συνέδριο της ΠΣΕΚΑ ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Ερικ Ρούμπεν είπε πως οι ΗΠΑ δεν έχουν ανάμειξη στο θέμα που αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα του γ.γ., αλλά, πρόσθεσε, δεν πρόκειται να διοριστεί κάποιος για τον οποίο δεν συμφωνεί μία από τις δύο πλευρές.

5 05-POLITIKI_Master_cy 18/07/14 21:31 Page 5 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 5 Αποφασίζει ο Πρόεδρος για τον υπαρχηγό Ε.Φ. Μείζον θέμα οι έλεγχοι από αξιωματικούς των βρετανικών βάσεων για «κοριούς» παρακολουθήσεων, στα άδυτα του ΓΕΕΦ Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Διαστάσεις που ενδεχομένως να αγγίξουν και τη διπλωματική πτυχή έχει προσλάβει το περιστατικό με τους δύο αξιωματικούς των Βρετανικών Βάσεων, οι οποίοι πραγματοποίησαν ελέγχους στο γραφείο του υπαρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ανδρέα Παπαπαύλου για κοριούς και κάμερες. Η παρουσία αξιωματικών των Βάσεων στον ευαίσθητο και με υψηλό δείκτη ασφάλειας χώρο του ΓΕΕΦ κρίνεται σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο ως πολύ σοβαρό περιστατικό, με τον υπαρχηγό της δύναμης να βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, ένεκα του ότι οι Ε/κ αξιωματικοί των Βάσεων εισήλθαν στο ΓΕΕΦ με δική του πρόσκληση. Το όλο θέμα από την στιγμή που η αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη των δύο προσώπων έγινε προσπάθεια να κρατηθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και όταν αυτό δεν κατέστη δυνατόν, η αστυνομία μετά την κατάθεση που πήρε από τους δύο με μια λακωνική ανακοίνωσή της, έκανε γνωστό ότι αφέθησαν ελεύθεροι, επειδή δεν προέκυψε κάτι το μεμπτό. Ωστόσο, ανεπίσημες αστυνομικές πηγές, έλεγαν στην «Κ», ότι το όλο θέμα τυγχάνει χειρισμού σε ανώτερο επίπεδο. Η αποκάλυψη Τρίζει η καρέκλα του υπαρχηγού της δύναμης Ανδρέα Παπαπαύλου. Αλγεινές εντυπώσεις σε πολιτικό επίπεδο. Πιθανή εμπλοκή με τους Βρετανούς και σε διπλωματικό επίπεδο. του σοβαρού περιστατικού πρώτα από την ηλεκτρονική «Κ» προκάλεσε αμηχανία, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο, κυρίως για τη στάση του υπαρχηγού της Ε.Φ. Ανδρέα Παπαπαύλου. Πέρα από το γεγονός ότι σε πολιτικό επίπεδο γίνεται λόγος για σοβαρό ολίσθημα του υπαρχηγού, εκφράζονται ήδη φόβοι και ανησυχίες αν το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν μεμονωμένο ή όχι. Βαρύ το κλίμα για τον υπαρχηγό της Ε.Φ. Ανδρέα Παπαπαύλου. Αναμένονται εξελίξεις τις αμέσως επόμενες μέρες. Φώναξε τις Βάσεις Την περασμένη Τετάρτη το μεσημέρι η αστυνομία πραγματοποίησε ασυνήθιστα μεγάλη επιχείρηση έξω από το κτήριο, όπου στεγάζεται το ΓΕΕΦ και το Αρχηγείο Αστυνομίας για τη σύλληψη δύο προσώπων, τα οποία είχαν επισκεφθεί το κτήριο. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, τα πρόσωπα αυτά ήταν Ε/κ, οι οποίοι εργάζονται σε νευραλγικά πόστα των Βρετανικών Βάσεων, ο ένας εξ αυτών είναι και αξιωματικός Ασφάλειας στις Βάσεις Αγίου Νικολάου και Δεκέλειας. Στην κατάθεση που έδωσαν οι δύο υποστήριξαν ότι κατόπιν πρόσκλησης του υπαρχηγού της Ε.Φ. Ανδρέα Παπαπαύλου πραγματοποίησαν ελέγχους στο γραφείο του για τυχόν τοποθέτηση κοριών στο τηλέφωνό του και κάμερες εντός του γραφείου. Από την αστυνομία, πέραν του ότι δεν προέκυψε κάτι το μεμπτό, δεν δόθηκαν άλλες πληροφορίες. Ωστόσο, ανεπίσημα πάντα, διέρρευσε ότι ο υπαρχηγός της Ε.Φ. είχε υποψίες ότι κάποιοι του είχαν παγιδεύσει το τηλέφωνο με κοριούς και το γραφείο με κάμερες. Ο κ. Παπαπαύλου, όμως, αντί να αποταθεί στις κρατικές αρχές ασφαλείας, ΟΑΣ ή στην ΚΥΠ, κάλεσε τους δύο Ε/κ αξιωματικούς των Βάσεων, ενέργεια που συνεχίζει να προκαλεί αρνητικές αντιδράσεις, που, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας έχουν φθάσει μέχρι τα υψηλά κυβερνητικά δώματα. Έντονη δυσαρέσκεια έχει προκληθεί και στις κρατικές αρχές ασφαλείας από την κίνηση του υπαρχηγού να καλέσει αξιωματικούς των Βάσεων και όχι τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας από τη στιγμή που είχε υποψίες και μόνο ότι κάποιοι τον παρακολουθούν. Εν αναμονή του Προέδρου Το σοβαρό συμβάν παραβίασης των κανόνων ασφαλείας του ΓΕΕΦ δεν προκάλεσε την αντίδραση του αρμόδιου Υπουργείου Άμυνας, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει πει το παραμικρό για το όλο θέμα. Ωστόσο, σύμφωνα με ανεπίσημες πηγές, στους πάνω ορόφους του ΥΠΑΜ επικρατεί αναβρασμός και όπως μας ελέχθη, έχει προκαλέσει σοβαρό προβληματισμό στον Υπουργό Άμυνας και στο επιτελείο του. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας και αυτό που αφηνόταν να διαρρεύσει είναι ότι για το όλο θέμα θα υπάρξουν εξελίξεις, άμα τη επιστροφή του στην Κύπρο. Η εμπλοκή, όπως αποκαλύφθηκε, αξιωματικών των Βάσεων δίνει στο όλο θέμα ευρύτερες διαστάσεις, που αγγίζουν τους διπλωμάτες του Υπουργείου Εξωτερικών. Ανεπίσημες πηγές έλεγαν στην «Κ», ότι δεν αποκλείεται να υπάρξει παρέμβαση προς τη βρετανική πλευρά. Αυτό το οποίο προκαλεί πονοκέφαλο στην κυβέρνηση είναι, αν οι δύο Ε/κ αξιωματικοί των Βάσεων ενεργούσαν με δική τους πρωτοβουλία ή όχι. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι, αν ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε για τους ελέγχους στο γραφείο του υπαρχηγού είναι των Βρετανικών Βάσεων. Ανεπίσημα αστυνομικές πηγές έλεγαν ότι τα μηχανήματα ήταν ιδιοκτησίας των δύο προσώπων. Αρμόδιες πηγές έλεγαν στην Έγινε προσπάθεια το θέμα να πέσει στα μαλακά. Ψάχνουν να βρουν στοιχεία αν οι δύο αξιωματικοί των Βάσεων λειτουργούσαν με δική τους πρωτοβουλία, κάτι που αφέθηκε να διαρρεύσει, όταν αποκαλύφθηκε το περιστατικό. «Κ», ότι εντός της Δημοκρατίας ουδείς δικαιούται να έχει στην κατοχή του παρόμοιο εξοπλισμό πλην των κρατικών αρχών ασφαλείας. Σενάρια κατασκοπείας Με το όλο θέμα να έχει φύγει πλέον από τις αστυνομικές αρχές οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους αναζητούν περισσότερα στοιχεία για το συγκεκριμένο συμβάν και το πώς οι δύο αξιωματικοί των Βάσεων έφθασαν έως στο γραφείο του υπαρχηγού. Πηγές, που για ευνόητους λόγους θέλησαν να κρατηθεί η ανωνυμία τους, έλεγαν στην «Κ» ότι πίσω από το περιστατικό κρύβεται μια νοοτροπία με την οποία δουλεύουν πρόσωπα που κατέχουν σημαντικά πόστα στις αρχές ασφαλείας του κράτους. Οι ίδιες πηγές μας έλεγαν επίσης ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα μπαινοέβγαιναν στο κτήριο, όπου στεγάζεται το ΓΕΕΦ και το Αρχηγείο Αστυνομίας. Επαφές και συναντήσεις που όπως μας τονίσθηκε με νόημα δεν είχαν μόνο κοινωνικό χαρακτήρα. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

6 06 - POLITIKI_Master_cy 18/07/14 18:49 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Οι 4 μοχλοί Γιούνκερ για ρωμαλέα Ε.Ε. Πήρε την ψήφο του Ευρωκοινοβουλίου κάνοντας αριστερή στροφή με κατευθυντήριες γραμμές έντονου κοινωνικού χαρακτήρα ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΠΕΡΣΙΑΝΗ Σε μία ομιλία η οποία χαρακτηρίστηκε ως «στροφή προς τα αριστερά», ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θυμήθηκε πολλά από τα παλαιότερα στοιχεία της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Αναφορές στην Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς - τον «Καπιταλισμό του Ρήνου»- και Σε τροχιές που συναντάνε τις βασικές αρχές στον Λούντβιχ Έρχαρντ, σαφής επιθυμία για επιστροφή στην κοινοτική μέθοδο και επανεισαγωγή της λογικής της πολλαπλής γεωμετρίας στη διαδικασία της ολοκλήρωσης, θύμισαν τα χρόνια πριν από την Κομισιόν του Μπαρόζο, κατά τη διάρκεια της οποίας η «τεχνοκρατική» διάθεση της Κομισιόν την υποβάθμισε σε δεύτερης κατηγορίας ρόλο, πίσω από τη σχεδόν Πίσω στο μέλλον, με πολιτικές Άντεναουερ και κοινοτική μέθοδο κινούνται οι ισορροπίες που παρουσίασε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. απόλυτη κυριαρχία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Δεν είναι βέβαιο πως θα καταφέρει ο Ζ.Κ. Γιούνκερ να γίνει ένας «νέος Ντελόρ». Είναι όμως βέβαιο πως θέλει να ενισχύσει -εντός της λογικής της επικουρικότητας- τον ρόλο της Ε.Ε. στα θέματα πολιτικής στα οποία η Ένωση πάντα ήθελε να πρωταγωνιστήσει. Η διάθεση για «πολιτικό διάλογο, και όχι μόνο τεχνοκρατικό» με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δείχνει πως ο κ. Γιούνκερ αντιλαμβάνεται το Σώμα ως ένα σημαντικό δυνητικά σύμμαχο. Επιχειρώντας μια ανατομία της -ιστορικής- ομιλίας Γιούνκερ ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου, την περασμένη Τρίτη, εντοπίζουμε ότι έχει οικοδομήσει τους σχεδιασμούς σε τέσσερεις ακρογωνιαίους λίθους. Με σημαντικό παγκόσμιο ρόλο Το έντονο κοινωνικό στίγμα που έδωσε στην ιστορική του ομιλία ο κ. Γιούνκερ ερμηνεύτηκε με τον προφανή τρόπο -ότι δηλαδή ο νέος Πρόεδρος της Κομισιόν κινήθηκε «προς τα αριστερά» από τις παραδοσιακές του θέσεις, σε μία προσπάθεια να εξασφαλίσει την εύνοια των Σοσιαλιστών, των οποίων την στήριξη χρειαζόταν για την εκλογή του. Οι τοποθετήσεις, τόσο του Μάρτιν Σουλτζ, του σοσιαλιστή προέδρου του Κοινοβουλίου, όσο και του επικεφαλής της ομάδας των σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Τζιάννι Πιτέλλα, επιβεβαίωσαν αυτή την ερμηνεία. Ο κ. Γιούνκερ, ωστόσο, έκανε και ένα βήμα παραπάνω, με τις δύο του αναφορές στον Λούντβιχ Έρχαρντ, ο οποίος εισήγαγε στην πράξη την Κοινωνική Αγορά κατά Σημαντική παράμετρος της Κοινοτικής Μεθόδου είναι η υποβάθμιση των ομόφωνων αποφάσεων. Στόχος που, αν πετύχει, θα οδηγήσει σε ευκολότερες αποφάσεις, οι οποίες ωστόσο θα αφήνουν ορισμένα κράτη-μέλη δυσαρεστημένα. τη διάρκεια της κατοχής της Γερμανίας από τους Συμμάχους μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Η λογική της ενισχυμένης εποπτείας, της κοινωνικής προστασίας και του ενισχυμένου ρόλου των δημοσίων υπηρεσιών (ιδίως ως προς τις υποδομές) αποτελεί μια σημαντική ιστορική «παραπομπή» από τον κ. Γιούνκερ. Έχοντας αντικαταστήσει τον έλεγχο της αγοράς που είχαν επιβάλει οι Αμερικανοί στη μεταπολεμική Γερμανία, με μια ελεύθερη λειτουργία της αγοράς, ταυτόχρονα η λογική της «Κοινωνικής Αγοράς», ή του «Καπιταλισμού του Ρήνου», δεν έφτανε τόσο μακριά όσο ήθελαν οι υποστηρικτές της «Αυστριακής Σχολής». Με την αναφορά του στην Κοινωνική Αγορά και δη στον Έρχαρντ, ο Γιούνκερ κατάφερε ΑSSOCIATED PRESS ταυτόχρονα τρία πράγματα. Πρώτο: επεξήγησε τη στροφή του προς τα «αριστερά», θέτοντάς τη μέσα σε ένα καλά διατυπωμένο και ολοκληρωμένο θεωρητικό πλαίσιο, το οποίο μάλιστα είχε δείξει πως μπορεί να αντιμετωπίσει βασικά προβλήματα που αφορούσαν ιδίως στην ανεργία και στη νομισματική αβεβαιότητα. Με την αναφορά στην Κοινωνική Αγορά, ο κ. Γιούνκερ έδειξε πως η «στροφή στα αριστερά» δεν είναι ούτε στιγμιαία ούτε προσωρινή, αλλά βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη θεώρηση της οικονομίας, σύμφωνα με την οποία η αγορά θα πρέπει να λειτουργεί χωρίς παρεμβάσεις και «παρενοχλήσεις» από το κράτος, την ώρα ωστόσο που οι κρατικές πολιτικές και επενδύσεις σε έργα τα οποία δεν μπορεί να ολοκληρώσει η αγορά από μόνη της, αποσκοπούν στην «ενθάρρυνση» συγκεκριμένων συμπεριφορών στην οικονομία. Με τον Καπιταλισμό του Ρήνου να λειτουργεί ως ρητό σημείο αναφοράς, ο κ. Γιούνκερ, έδωσε ένα σαφές στίγμα και απέτρεψε την όποια αβεβαιότητα μπορούσε να δημιουργηθεί σχετικά με τις τελικές του προθέσεις. Δεύτερο: ο κ. Γιούνκερ έδωσε στον εαυτό το «pedigree» με την αναφορά στον Καπιταλισμό του Ρήνου. Η Κοινωνική Αγορά είναι συνώνυμο του Κόνραντ Αντενάουερ, o οποίος μάλιστα, είχε αντικαταστήσει (από το 1947) τον όρο που είχε αρχίσει να επικρατεί της «Χριστιανικής Αγοράς», με αυτόν της «Κοινωνικής Αγοράς». Η «ευλογία» του Αντενάουερ (και του παλαιού CDU) αποτελεί εχέγγυο για την «ταυτότητα» του οικονομικού μοντέλου που ήθελε να εισαγάγει ο κ. Γιούνκερ. Οι αναφορές του, πέρα από τον Έρχαρντ, στον Ντελόρ, τον Μιτεράν και τον Κολ, επιδίωξαν τον ίδιο στόχο. Πέρα από ιστορικοί ηγέτες, ο πρώτος είναι σημείο αναφοράς μιας ισχυρότερης Ε.Ε. (αν και πιο «αριστερός») από το «πρόγραμμα Γιούνκερ», ο δεύτερος είναι Σοσιαλιστής και ο τρίτος ενοποίησε τη Γερμανία. Τρίτο: ο κ. Γιούνκερ προανήγγειλε πολλές αλλαγές στην πολιτική γραμμή της Ε.Ε. Αυτό που είχε γίνει σαφές, ήταν τα τελευταία χρόνια πως δεν υπήρχε κατεύθυνση στην οικονομική «πολιτική» της Ευρώπης -όχι μόνο της Ε.Ε. αλλά και των μεγαλύτερων κρατών-μελών, τα οποία λειτουργούσαν σπασμωδικά, αντιδρώντας στις εξελίξεις της κρίσης και αναζητώντας ad hoc λύσεις για τα προβλήματα που εξελίσσονταν ραγδαία. Θέτοντας ρητό σημείο αναφοράς, ο κ. Γιούνκερ έστειλε μήνυμα στις αγορές πως πλέον θα υπάρχει στρατηγική από τη δική του Κομισιόν. Μόνο οι κωφοί και οι τυφλοί δεν ακούν και δεν βλέπουν ότι η Ευρώπη έχασε την αξιοπιστία της και απομακρύνθηκε από τους πολίτες της, υπογράμμισε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος με την αναφορά στην Κοινωνική Αγορά, έδειξε πως η «στροφή στα αριστερά» δεν είναι ούτε στιγμιαία ούτε προσωρινή, αλλά βασίζεται σε μία ολοκληρωμένη θεώρηση της οικονομίας. Η πολλαπλή γεωμετρία Απόλυτα σχετική με την πιο πάνω διαπίστωση είναι και η εισαγωγή της λογικής της «πολλαπλής γεωμετρίας» στην παρέμβαση Γιούνκερ. Έστω και από την πίσω πόρτα, η πρόθεσή του να προχωρήσει με μία Ευρώπη πολλαπλών ταχυτήτων δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς το πολιτικό πλαίσιο που επικρατεί γύρω από την εκλογή του (βλ. Βρετανία). Η αναφορά του κ. Γιούνκερ στην Κοινοτική Μέθοδο, η οποία βασίζεται στο μονοπώλιο της Κομισιόν στην εισαγωγή νέων Οδηγιών και Κανονισμών, στον ενισχυμένο ρόλο του Κοινοβουλίου αλλά και στην ενισχυμένη εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Δικαίου από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αποτελεί σαφή τοποθέτηση πως η τάση που επικρατεί, με την οποία το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα Μήνυμα στις αγορές πως πλέον θα υπάρχει στρατηγική από τη δική του Κομισιόν, έστειλε ο νέος Πρόεδρος του Σώματος. και λειτουργεί ως κυρίαρχος παίκτης στην εισαγωγή πολιτικών αποφάσεων, θα υποβαθμιστεί. Σημαντική παράμετρος της Κοινοτικής Μεθόδου, είναι η υποβάθμιση των ομόφωνων αποφάσεων γεγονός που, αν πετύχει, θα οδηγήσει σε ευκολότερες αποφάσεις, οι οποίες ωστόσο θα αφήνουν ορισμένα κράτη-μέλη δυσαρεστημένα. Πέρα από το γεγονός ότι και αυτή η πρόθεση του κ. Γιούνκερ αν τα καταφέρει θα αποτελέσει «επιστροφή στα βασικά» για την Ε.Ε., αποτελεί και σημαντικό στοιχείο στις προθέσεις του: Ενισχυμένη Κομισιόν και Κοινοβούλιο, αλλά με κράτη-μέλη που θα μπορούν, αν το θέλουν, να «μένουν έξω» από τις εξελίξεις. Αυτή η διάθεση του κ. Γιούνκερ έγινε σαφής και με την αναφορά του στις ταχύτητες της Ευρώπης: «Δεν είναι ανάγκη να προχωρούμε όλοι με την ίδια ταχύτητα», σχολίασε, τονίζοντας επίσης πως η Συνθήκη επιτρέπει μια τέτοια εξέλιξη. Πρόκειται για μια σημαντική τοποθέτηση, η οποία θα ενισχύσει την τάση προς μια Ευρώπη «πολλαπλών ταχυτήτων» (ή «πολλαπλής γεωμετρίας»), στην οποία ο πυρήνας θα μπορεί να προχωρήσει με ευρύτερη και βαθύτερη συνεργασία, επιτρέποντας σε άλλα κράτη-μέλη να μείνουν εκτός της εμβάθυνσης, τουλάχιστον σε αρκετά θέματα πολιτικής. Το βέβαιο είναι πως αυτή η διάθεση μπορεί μεν να υπηρετεί την ιστορική πορεία της Ε.Ε. αλλά θα αντιμετωπίσει αντιστάσεις, όχι μόνο από τους Βρετανούς των οποίων η στάση θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από το δημοψήφισμα στην Σκοτία, αλλά και σε άλλα, «παραδοσιακά» κράτη-μέλη όπως την Ολλανδία. Είναι δε σαφές πως κράτη όπως η Κύπρος θα πρέπει να λάβουν σαφείς αποφάσεις στρατηγικής, καθώς η δημιουργία ενός βαθύτερου πυρήνα με επίκεντρο τη Νομισματική Ένωση δείχνει πως αποτελεί πλέον αναπόφευκτη απαίτηση των δομών του διεθνούς συστήματος που δημιουργήθηκε στην ήπειρο. Αξίζει να σημειωθεί πως σε όλη την ομιλία Γιούνκερ, και πέρα από το κοινωνικό της ύφος το οποίο σχολιάστηκε από τους περισσότερους των παρατηρητών, πολύ έντονη ήταν και η διάθεσή του να τονίσει τον ρόλο της Νομισματικής Ένωσης, η οποία όλα δείχνουν πως θα αποτελέσει το κέντρο βάρους της Ε.Ε. των επόμενων ετών, αντί να είναι απλώς ένας ακόμα πόλος εντός της Ένωσης. Το γεγονός ότι επέμεινε σε μια πιο «πολιτική παρά τεχνοκρατική» στάση από πλευράς της Κομισιόν -αλλά και στις σχέσεις της Κομισιόν με το Κοινοβούλιο και εμμέσως και με το Συμβούλιο- λέει πολλά για αυτή τη διάθεση του νέου Προέδρου της Κομισιόν. Εκτός από την αναβάθμιση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αυτό συνεπάγεται, η αναφορά του υπογραμμίζει και τη διάθεση που δείχνει σήμερα για μια πιο πολιτική Ευρώπη που θα λειτουργεί ως παγκόσμιος πόλος. Φεντεραλισμός για μία πιο μεγάλη και φιλόδοξη Ευρωπαϊκή Ενωση Τόσο οι αναφορές στο Σύμφωνο Ελεύθερου Εμπορίου (FTA) όσο και η ενίσχυση του παγκόσμιου ρολού της Ε.Ε. αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τις πολιτικές διαθέσεις του κ. Γιούνκερ. Με δεδομένο πως θα δοθούν μάχες για τη θέση του επικεφαλής του Συμβουλίου αλλά και για τη νευραλγικής σημασίας θέση του επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της Ε.Ε., οι αναφορές του κ. Γιούνκερ πρέπει να ερμηνεύονται με πολιτική διάθεση. Οι αναφορές του αποτελούν σαφές πολιτικό μήνυμα για συνεργασία, ιδίως από τη στιγμή που υπογράμμισε πως ο αντικαταστάτης της βαρόνης Άστον θα πρέπει να έχει στα χέρια του/της, όλα τα εργαλεία που χρειάζεται για να ασκήσει την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. Η συνεργασία αυτή θα πρέπει να βασιστεί σε μια ισορροπία την οποία ο νέος Πρόεδρος της Κομισιόν καλείται να εξεύρει, αν μπορεί: Από τη μία, η Βρετανία (και άλλα κράτη όπως Πολωνία, Βαλτικές χώρες και Ουγγαρία) φοβούνται την ευρωπαϊκή ενοποίηση σε όλα τα ζητήματα πολιτικής πέρα από την εσωτερική αγορά. Από την άλλη, πολλοί εξ αυτών (και δη οι «ανατολικοί») απαιτούν μια ισχυρή εξωτερική πολιτική με στρατιωτικές δυνατότητες, η οποία θα προσφέρει ασφάλεια από τον εξ ανατολών κίνδυνο που αισθάνονται. Η λογική «και-μέσα-αλλά-και-έξω», ιδίως των Βρετανών, ενισχύει τη διάθεση για μία «Ευρώπη α λα καρτ», όπου τα κράτη-μέλη θα έχουν επιλογές ως προς το βάθος της συμμετοχής τους στην ολοκλήρωση. Από την άλλη, δεν υπάρχει διάθεση για μια Ευρώπη «μπουφέ», που ο καθένας θα «ψωνίζει» ελεύθερα ό,τι προτιμά από την πολιτική της Ε.Ε. Οι αναφορές Γιούνκερ στην ανάγκη για αναβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ε.Ε., ουσιαστικά θέτουν τη Βρετανία εντός παράλληλου, στρατιωτικού πυρήνα. Εξάλλου, θεωρείται απαραίτητη η συμμετοχή της για την επιτυχία της προσπάθειας για «ενοποιημένες δυνατότητες» στο πλαίσιο «μόνιμης δομημένης συνεργασίας». Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η αναφορά στις ΗΠΑ και τη δημιουργία Χώρου Ενοποιημένου Εμπορίου, όπου η τοποθέτηση Γιούνκερ ήταν σαφής, πως στόχος του είναι να προχωρήσει ο διάλογος και να ολοκληρωθεί η συμφωνία, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Αυτή, εξάλλου, είναι βασική ανάγκη και των δύο πλευρών του Ατλαντικού (όπως και η συνεργασία στα στρατιωτικής υφής θέματα) για αντιμετώπιση των κοινών απειλών, όπως την παγκοσμιοποίηση. Ωστόσο, η στάση Γιούνκερ ήταν επίσης σαφής, πως η συμφωνία θα πρέπει να ολοκληρωθεί χωρίς υποχωρήσεις από πλευράς της Ε.Ε. σε θέματα όπως την προστασία του καταναλωτή και τη δημόσια υγεία. Η διάθεση για πολιτικό διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δείχνει πως ο κ. Γιούνκερ αντιλαμβάνεται το Σώμα ως ένα σημαντικό δυνητικά σύμμαχο. Εξού κι έλαβε απλόχερα στήριξη για την εκλογή του από τον σοσιαλιστή πρόεδρο του Σώματος Μάρτιν Σουλτς. ΑSSOCIATED PRESS «Η πολιτική μου ατζέντα θα εστιαστεί σε δέκα άξονες πολιτικής», σχολίασε στην ομιλία του... «Θα αφήσω άλλες πολιτικές στα χέρια των κρατών-μελών». Όπως και με την ευρύτερη οικονομική του πολιτική, ο κ. Γιούνκερ επιχειρεί να «επιστρέψει στα βασικά», υιοθετώντας ιστορικές αρχές της Ε.Ε., οι οποίες σιγά-σιγά εγκαταλείφθηκαν για να αντικατασταθούν από μία «καθημερινή διαχείριση» των αναγκών της Ένωσης. Με την αναφορά του, πως θέλει μία Ε.Ε. που «να είναι πιο μεγάλη και πιο φιλόδοξη» στα μεγάλα ζητήματα και «πιο μικρή και πιο μετριοπαθής, στα μικρά», ουσιαστικά ανακοίνωσε την επιστροφή στην αρχή της επικουρικότητας. Η στάση του κ. Γιούνκερ πως θέλει να ενισχύσει την Ε.Ε. στα θέματα τα οποία η Ένωση μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα από τα κράτη-μέλη, αφήνοντας όμως στα υπόλοιπα θέματα ανέπαφη την κυριαρχία και την επιρροή των κρατών-μελών, αποτελεί άλλη μία αναφορά στις ιστορικές ρίζες της Ε.Ε. Γι αυτό και η ομιλία του, εκτός από παρέμβαση με έντονο κοινωνικό στίγμα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως παρέμβαση που αποσκοπεί στην «επανίδρυση» των θεμελιωδών αρχών Τονίζει τον ρόλο της Νομισματικής Ένωσης, η οποία όλα δείχνουν πως θα αποτελέσει το κέντρο βάρους της Ε.Ε. των επόμενων ετών. της Ε.Ε. Ιδίως μετά τη θητεία Μπαρόζο, η οποία άφησε στο περιθώριο τα ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με τη φύση, το όραμα και την τελική μακροπρόθεσμη πορεία της Ε.Ε., η επιστροφή στις θεμελιώδεις αρχές που επιχείρησε με την ομιλία του ο Γιούνκερ, είναι ξεκάθαρο πως αποσκοπεί στην εκ νέου ώθηση του ευρωπαϊκού προγράμματος. Ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν δεν μπορεί να κρύψει την ελπίδα του πως θα συγκαταλέγεται, στο τέλος της θητείας του, ανάμεσα στους μεγάλους ιστορικούς ηγέτες της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο, φυσικά, θα μπορεί να κριθεί μόνο σε πέντε χρόνια. Η Ε.Ε. θα κάνει μόνο εκείνα τα πράγματα που μπορούν να γίνουν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέσα από τις Βρυξέλλες, παρά από τα κράτη-μέλη. Αυτή η στάση αντικατοπτρίζεται και στα άλλα του σχόλια, όπως την υποστήριξη του ευρώ, αλλά και από το γεγονός ότι οι 4 από τους 10 άξονες του, έχουν να κάνουν με την Εσωτερική Αγορά (οι άλλοι έχουν να κάνουν με τη δικαιοσύνη, τα θεμελιώδη δικαιώματα και τον ρόλο της Ε.Ε. στον κόσμο). Με αυτόν τον τρόπο, ο κ. Γιούνκερ επιχείρησε να ισορροπήσει μεταξύ των κρατών-μελών που φοβούνται πως έχει φεντεραλιστικές διαθέσεις (Βρετανοί, Ούγγροι, Βαλτικοί κ.λπ.) και εκείνων που θέλουν να δουν ενισχυμένο ρόλο για την Ε.Ε. (Γερμανοί, Ολλανδοί, κ.λπ.). Στο δεύτερο γκρουπ, πάντως, επικρατεί έντονη ανησυχία πως η τάση του κ. Γιούνκερ μπορεί να μειώσει τον ρόλο των εθνικών αρχών. Έτσι, με την τοποθέτησή του, ικανοποιούνται όλοι. Στο ίδιο πλαίσιο εμπίπτει και η αναφορά του στην παύση των διευρύνσεων, ένα θέμα που σαφώς αφορά και την Κύπρο, καθώς επηρεάζει άμεσα την Τουρκία και επομένως το Κυπριακό.

7 07-POLITIKI_Master_cy 7/19/14 12:01 AM Page 7 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Ενδοκυβερνητικό «θρίλερ» η επιλογή νέου επιτρόπου Εως το τέλος του μήνα έδωσε προθεσμία ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ για ανακοίνωση των ονομάτων Των ΓΙΩΡΓΟΥ Π. ΤΕΡΖΗ ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ «Περιμένω μέχρι το τέλος του μήνα τα ονόματα των επιτρόπων που προτείνετε», είπε ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ στους 28 αρχηγούς κρατών-μελών κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής, την περασμένη Τετάρτη, στενεύοντας έτσι τα χρονικά περιθώρια για την απόφαση που θα πρέπει να πάρει τις επόμενες ημέρες το Μέγαρο Μαξίμου. «Μέχρι τα τέλη του μήνα θα ξέρουμε το όνομα του ή της επιτρόπου», ήταν το μοναδικό σχόλιο που έκανε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, στις επανειλημμένες ερωτήσεις των δημοσιογράφων, στο περιθώριο της ίδια συνόδου. Αλλωστε, το όνομα «του ή της» επιτρόπου έχει αρχίσει και λαμβάνει χαρακτηριστικά πολιτικού «θρίλερ», την ίδια ώρα που οι «μεγάλοι» της Ευρώπης έχουν καταλήξει στα πρόσωπα, και μάλιστα της νεότερης γενιάς, και αποδύονται σε μάχες εκ του συστάδην για το χαρτοφυλάκιο που διεκδικούν. Παρά τις προχωρημένες συζητήσεις που έχουν γίνει μεταξύ του πρωθυπουργού κ. Αντ. Σαμαρά και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Ευ. Βενιζέλου, το πρωθυπουργικό γραφείο προβληματίζεται έντονα καθώς, μέχρι στιγμής, φαίνεται ότι δεν υπάρχει «φαβορί» αλλά υποψήφιοι, που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού και που ο καθένας καλύπτει μόνο μέρος της συνολικής εξίσωσης που καλείται ο πρωθυπουργός να λύσει. Την ίδια στιγμή, εντείνονται και οι πιέσεις για συγκεκριμένους υποψηφίους, καθώς μία πενταετία στο κέντρο λήψης των ευρωπαϊκών αποφάσεων και μακριά από την απρόβλεπτη ελληνική πολιτική σκηνή είναι πολύ ελκυστική επιλογή. Κατά πολλούς, μία γυναίκα ίσως είχε περισσότερες πιθανότητες για απόκτηση «δυνατού» χαρτοφυλακίου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με <<<<<< Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν υπάρχει ακόμη «φαβορί» αλλά υποψήφιοι που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. τον κ. Γιουνκέρ να δηλώνει ότι θέλει τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό γυναικών με την προηγούμενη Επιτροπή (εννέα σε σύνολο 28 επιτρόπων). Σε αυτή την κατηγορία οι δύο ισχυρότερες υποψήφιες είναι η πρώην ΥΠΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη και η τωρινή επίτροπος Μαρία Δαμανάκη. Το βιογραφικό της κ. Μπακογιάννη, αλλά και τα ερείσματα που διατηρεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι σίγουρα στα υπέρ της. Ωστόσο, το ισχυρό lobbying υπέρ της υποψηφιότητάς της, οι πληροφορίες ότι συνδέει την επιλογή της με τη στάση που θα τηρήσει στο εσωτερικό μέτωπο, σε συνδυασμό και με την καχυποψία που υπάρχει μεταξύ των δύο πλευρών, διατηρούν τις επιφυλάξεις του πρωθυπουργικού επιτελείου. Μία ακόμη παράμετρος είναι και ο κίνδυνος η κ. Μπακογιάννη να επιχειρήσει να... υπερκεράσει την ελληνική κυβέρνηση, καίτοι ουδείς αμφιβάλλει για τις εθνικές της θέσεις. Από την πλευρά της, η κ. Δαμανάκη έχει σίγουρα το προτέρημα ότι ως εν ενεργεία επίτροπος θα μπορέσει να εξασφαλίσει ένα καλύτερο χαρτοφυλάκιο για τη χώρα μας. Ωστόσο, μάλλον θα αποτελούσε «λύση ανάγκης» για την κυβέρνηση, καθώς η επιλογή σοσιαλδημοκράτη επιτρόπου από μία κυβέρνηση με κύριο εταίρο την κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία θα δημιουργούσε σύγχυση στις Βρυξέλλες και αντιδράσεις στο εσωτερικό της «γαλάζιας» κοινοβουλευτικής ομάδας. Υπό την έννοια αυτή, μόνος ισχυρός υποψήφιος, από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, είναι ο νυν υφυπουργός Εξωτερικών κ. Δημ. Κούρκουλας, ο οποίος χαίρει της εκτίμησης του πρωθυπουργού και απολαμβάνει, σε αντίθεση με την κ. Δαμανάκη, τη στήριξη Βενιζέλου. Οπως, όμως, ειπώθηκε, οι πιθανότητες δεν είναι υπέρ ενός Ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ ζήτησε από τους 28 αρχηγούς των κρατών-μελών να δώσουν τα ονόματα των επιτρόπων έως το τέλος Ιουλίου. Δήλωσε, δε, ότι θέλει τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό γυναικών που είχε και η προηγούμενη Επιτροπή (εννέα σε σύνολο 28 επιτρόπων). υποψηφίου με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Την τελευταία εβδομάδα, στις Βρυξέλλες και μόνον εκεί, ακούστηκε και το όνομα της κ. Ολγας Κεφαλογιάννη, ενώ εισηγήσεις υπήρξαν και υπέρ της κ. Νίκης Τζαβέλλα. Από τους άντρες υποψήφιους ο κ. Σαμαράς έχει κι εκεί περιορισμένες επιλογές. Από τα εν ενεργεία στελέχη είναι ο Κωστής Χατζηδάκης, υπέρ του οποίου υπάρχουν αφενός θερμές εισηγήσεις προς τον πρωθυπουργό και, ταυτόχρονα, ισχυρές ενστάσεις άλλων συνεργατών του κ. Σαμαρά. Στο περιθώριο της συνόδου ακούστηκε και το όνομα του πρώην επιτρόπου Σταύρου Δήμα, με στελέχη του Μαξίμου πάντως να αναγνωρίζουν απολύτως την αξία του, αλλά να μην πιθανολογούν την επιλογή του. Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα κυκλοφορούσαν σενάρια για τον υπουργό Αμυνας κ. Δημ. Αβραμόπουλο, ο οποίος αν και διατηρεί ισχυρά ερείσματα στο εξωτερικό, δεν ενδιαφέρεται για τη θέση. EPA

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 18/07/14 23:23 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 20 Ιουλίου χρόνια σε κρίσιμη καμπή Συνέδριο κι ελπίδες Το 30ό συνέδριο της ΠΣΕΚΑ που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ουάσιγκτον και συνέπεσε με την 40ή επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, είχε για πρώτη φορά φέτος κάτι το διαφορετικό: Ελπίδα πως κάτι μπορεί ν αλλάξει στο Κυπριακό, μετά τα θετικά μηνύματα της Ουάσιγκτον, μέσω των δημοσίων τοποθετήσεων του αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν και την προφανή αναβάθμιση των σχέσεων ΗΠΑ-Κύπρου σε «στρατηγικό συνεταιρισμό». Πολλές από αυτές τις αμερικανικές θέσεις επανελήφθησαν στο συνέδριο της ΠΣΕΚΑ, μέσω των ομιλιών των βοηθών υφυπουργών Εξωτερικών, Ερικ Ρούμπιν και Έιμος Χόκσταϊν, οι οποίοι αντάλλαξαν επί δύο σχεδόν ώρες απόψεις με τους αντιπροσώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους βετεράνοι του Κυπριακού και συνομιλητές πολλών Προέδρων, αντιπροέδρων, υπουργών Εξωτερικών κι άλλων ανώτερων Αμερικανών αξιωματούχων, με εμπειρία στους ώμους τους ικανή για αναλάβουν καθήκοντα πρέσβη και χειριστή του Κυπριακού. Έτσι, παρά την ελπίδα που ήταν κυρίαρχη σ όλες τις ομιλίες και τις τοποθετήσεις, η επιφυλακτικότητα παραμένει. Όχι τόσο για την ειλικρίνεια των τοποθετήσεων του αντιπροέδρου Μπάιντεν κι άλλων αξιωματούχων, όσο για το αν αυτή η νέα πολιτική προσέγγιση της Ουάσιγκτον έχει περάσει σ όλα τα θεσμικά όργανα που χειρίζονται την αμερικανική εξωτερική πολιτική, με πρώτο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δέρνετε τη γυναίκα σας; Μία αμερικανική παροιμία λέει πως δεν ρωτάς ποτέ τον άλλον αν δέρνει τη γυναίκα του. Ωστόσο, οι ομογενείς, μέσα από το Συνέδριο της ΠΣΕΚΑ έκαναν την υπέρβαση στην προσπάθειά τους να διακριβώσουν αν η αμερικανική κυβέρνηση έχει ενιαία στάση στο Κυπριακό. Ρωτήθηκαν λοιπόν επανειλημμένα οι αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που μίλησαν στο συνέδριο, αν οι τοποθετήσεις του αντιπροέδρου Μπάιντεν αποτελούν την επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης, ρωτήθηκαν και αρκετοί φίλοι μας, επιφανή μέλη του Κογκρέσου. Σε γενικές γραμμές οι απαντήσεις ήταν θετικές. Σίγουρα, πάνω από τον αντιπρόεδρο υπάρχει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, που έχει και τη συνολική ευθύνη, υπάρχει επίσης κι ο υπουργός Εξωτερικών με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, αλλά για να φτάνει στο σημείο ο Μπάιντεν να δηλώνει αυτά τα πράγματα δημόσια, σημαίνει ότι είναι οι πολιτικές θέσεις της κυβέρνησης. Μέλη του Κογκρέσου με αντιπροσώπους του 30ού συνεδρίου της ΠΣΕΚΑ σε εκδήλωση για την 40ή επέτειο της τουρκικής εισβολής, μπροστά από το Καπιτώλιο, Τετάρτη 16 Ιουλίου Και η κρυάδα Βέβαια, το τέλος του συνεδρίου της ΠΣΕΚΑ επιφύλαξε μια μικρή «κρυάδα», καθώς αξιωματούχος που ενημέρωσε off the record τους αντιπροσώπους, μίλησε κατά την έκφραση συνέδρων που το επισήμαναν όπως μας μιλούσαν παλιά οι αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δύο κοινότητες, περιορισμοί κ.λπ. Εφτασε στο σημείο να πει πως χωρίς λύση του Κυπριακού υπάρχουν περιορισμοί στην στρατηγική εταιρική σχέση ΗΠΑ-Κύπρου. Το οποίο ναι μεν είναι λογικό, δεδομένου ότι η Τουρκία είναι εταίρος στο ΝΑΤΟ, αλλά όταν λες τέτοια πράγματα τα εξηγείς κιόλας και δεν τα πετάς έτσι «αμένσιοτα». Δικαιολογήθηκε ότι δεν ασχολείται τόσο πολύ με το θέμα κι άλλα τινά. Ωστόσο, μέχρι να περάσουν λίγοι μήνες ακόμη και να ξεκαθαρίσει η εικόνα και το κυριότερο, μέχρις ότου αρχίσει κι η Κύπρος να εισπράττει οφέλη από τους Αμερικανούς, μέσω του στρατηγικού συνεταιρισμού (μέχρι στιγμής μόνο προσφέρει) κι αρχίσει να ξεδιπλώνεται η αμερικανική διπλωματική προσπάθεια προς την Αγκυρα, οι επιφυλάξεις θα παραμένουν. Δύο πρακτικά παραδείγματα Ο αδελφός «Ιανός» που συμμετείχε στο συνέδριο, βγάζοντας και καμιά φορά το δημοσιογραφικό «καπέλο», έκανε δύο παρεμβάσεις, την πρώτη προς τον βοηθό υφυπουργό Εξωτερικών Ερικ Ρούμπιν κι τη δεύτερη προς τον ανώτερο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου που ενημέρωσε τους συνέδρους. Πώς είναι δυνατόν, είπε στον Ρούμπιν, να πιστέψουν οι ομογενείς ότι όντως υπάρχει αλλαγή προσέγγισης από την Ουάσιγκτον, όταν αμέσως μετά τις δηλώσεις Μπάιντεν η αμερικανική διπλωματία προωθεί για ειδικό σύμβουλο του γ.γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό, τον Λιν Πάσκο, που έχει ταυτιστεί με πιέσεις κι απαράδεκτες πολιτικές θέσεις; Το δε άλλο ανώτερο αξιωματούχο ρώτησε, γιατί ακόμη δεν έχει αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου η απομαγνητοφωνημένη ομιλία του αντιπροέδρου Μπάιντεν στην Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Αρχιεπισκοπής. Κι αυτό επειδή ακόμη υπάρχουν αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι οποίοι δηλώνουν άγνοια για την ομιλία και τις θέσεις που εκφράστηκαν. Στο μεν πρώτο ερώτημα, φαίνεται ότι η προώθηση Πάσκο σταμάτησε εν τη γενέσει. Στο δεύτερο, αναμένουμε. Κυβερνητικός εκπρόσωπος Δεν ξέρω αν η δουλειά ενός κυβερνητικού επισήμου είναι ευκολότερη ή δυσκολότερη, όταν οι επαφές του με Αμερικανούς αξιωματούχους γίνονται στο περιθώριο ενός συνεδρίου όπως αυτό της ΠΣΕΚΑ, όπου λαμβάνει χώρα ένας έντονος διάλογος και τοποθετήσεις των ανθρώπων που θα συνομιλήσει κι ο ίδιος. Απ αυτά που είδαμε κι ακούσαμε, Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ανδρέας Παπαπαύλου Ο υπαρχηγός ΕΦ Ανδρέας Παπαπαύλου, ο οποίος έβαλε στο ΓΕΕΦ αξιωματικούς των βρετανικών βάσεων για να ελέγξουν αν στο γραφείο του τοποθετήθηκαν «κοριοί». Με τέτοιους ηγήτορες σίγουρα θα απελευθερώσουμε την πατρίδα φαίνεται πως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης τα πήγε πολύ καλά και καταγράφοντας αυτά που άκουσε, τα αξιοποίησε είτε για περαιτέρω θετικές αμερικανικές τοποθετήσεις ή για να αποσπάσει διευκρινήσεις. Πάντως, εμφανίστηκε πολύ διαβασμένος και χρησιμοποίησε στο έπακρο τις τοποθετήσεις Μπάιντεν και στην Κύπρο και στην Κληρικολαϊκή Συνέλευση. Ες αύριον τα σπουδαία Η μεγάλη προσπάθεια που ξεκινά αύριο η συστημική, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, τράπεζα της Κύπρου ευχόμαστε, για το καλό όλων μας, να είναι επιτυχής. Η διαδικασία που θα ολοκληρωθεί σε τρεις φάσεις ξεκινά με το «κτίσιμο» του βιβλίου προσφορών βάσει του οποίου θα προκύψουν οι νέοι μεγαλομέτοχοι του Συγκροτήματος. Αν η επιτυχής κάλυψη της έκδοσης είναι σημαντική, ακόμη πιο σημαντική είναι η σύνθεση αυτών των νέων μετόχων που θα προκύψουν. Τα ονόματα αλλά και η φύση των εργασιών τους θα αποκαλύψουν το μέλλον του Συγκροτήματος αλλά και όλων ημών, αφού με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο είμαστε όλοι εμπλεκόμενοι αλλά και επηρεαζόμενοι. Γιατί αν αυτοί που θα έρθουν με τα ζεστά τους λεφτουδάκια βλέπουν κάτι περισσότερο από αυτό που εμείς με το φτωχό μας το μυαλό καταλαβαίνουμε, τότε η συζήτηση για το μέλλον μας όχι μόνο δεν τελειώνει με την ανακεφαλαιοποίηση αλλά μόλις τώρα αρχίζει. Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΡΘΡΟ / Της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Διεκδικητικά ενώπιον Ντράγκι ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Στα «κουτουρού» οι υπερωρίες Συνιστά θετική εξέλιξη η απόφαση του Προέδρου Αναστασιάδη να συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Μάριο Ντράγκι. Με τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία και διεκδικητικές θέσεις, έστω και τώρα, θα πρέπει να ζητηθεί η διαγραφή μέρους του ELA και η ανάκτηση κάποιων από τις σοβαρές απώλειες που είχαμε, ως χώρα, από την έκθεσή μας στο ελληνικό κούρεμα χρεών και την πώληση των παραρτημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Η ΕΚΤ Τράπεζα και ο Μ. Ντράγκι φέρουν τεράστιες ευθύνες για τις τραγικές επιπτώσεις που δημιουργήθηκαν στην Κύπρο, τόσο πριν όσο και μετά τις σχετικές αποφάσεις του Γιούρογκρουπ. Μπορούν, αν το επιθυμούν, να συμβάλουν ουσιαστικά στην επανεκκίνηση της κυπριακής οικονομίας. Οι ευθύνες της ΕΚΤ είναι άλλωστε απόλυτα τεκμηριωμένες πλέον, αφού το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ), με την πρότερη σύνθεσή του, είχε καταλογίσει σε δύο σημαντικές του Εκθέσεις για τις οικονομικές και κοινωνικές πτυχές της λειτουργίας της Τρόικας, βαρύτατες ευθύνες στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Γιούρογκρουπ, για τις αποφάσεις τους. Μεταξύ άλλων: 1. Αποφαίνεται ότι υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων στις δραστηριότητες της ΕΚΤ ως τεχνικού συμβούλου της Τρόικας και ως πιστωτή των χωρών του Μνημονίου. 2. Κατηγορεί την ΕΚΤ για άσκηση ανεπίτρεπτης επιρροής «σε φορείς λήψης αποφάσεων», επισημαίνοντας πως στην περίπτωση της Κύπρου, αυτό ισοδυναμούσε με αδικαιολόγητη φόρτωση χρέους 9,5 δισ. στην τράπεζα Κύπρου, ποσό που υπερβαίνει το 50% του ΑΕΠ της χώρας. 3. Κατηγορεί την ΕΚΤ ότι ενήργησε έξω από τους όρους εντολής της και κατά παράβαση των Συνθηκών. 4. Χαρακτηρίζει ως λανθασμένη την απόφαση για κούρεμα των εγγυημένων καταθέσεων στην Κύπρο. 5. Διαπιστώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη οι επιπτώσεις του Ελληνικού PSI στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. 6. Επιρρίπτει ευθύνες για παραβίαση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη και Συμβάσεων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. 7. Ασκεί κριτική για την ανυπαρξία κοινωνικού διαλόγου με αποτέλεσμα να μη ληφθεί υπόψη, η άποψη των κοινωνικών εταίρων. 8. Θεωρεί ότι τα προγράμματα λιτότητας της Τρόικας (όπου συμμετέχει και η ΕΚΤ), παραβιάζουν τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τις Συνθήκες της Ε.Ε. Οι πρόνοιες των δύο Εκθέσεων, στις οποίες είχα το προνόμιο ως ευρωβουλευτής να υποβάλω σημαντικές τροπολογίες, εκ των οποίων κάποιες έχουν ενσωματωθεί, συνιστούν ένα γερό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια μας. Η Κύπρος νομιμοποιείται απόλυτα να διεκδικήσει επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου, αντισταθμιστικά μέτρα και αποκατάσταση ζημιών. Ένας μη εξαντλητικός κατάλογος των αιτημάτων που νομιμοποιείται να υποβάλει η Κύπρος, παρατίθεται κατωτέρω: 1. Αποζημιώσεις από την ΕΚΤ για τις παράνομες ενέργειές της, ως μέλος της Τρόικας, και για την αδικαιολόγητη αύξηση του ELA προς τη Λαϊκή. 2. Αντισταθμιστικά μέτρα από το EUROGROUP και την ΕΚΤ για την παράνομη απόφασή τους να συμπεριλάβουν εγγυημένες καταθέσεις στο κούρεμα (bail-in), κάτι το οποίο, ενώ τελικά αποφεύχθηκε, προκάλεσε τεράστια ζημιά, μόνο και μόνο με την εξαγγελία του. 3. Αποκατάσταση των ζημιών από το ελληνικό PSI, αφού «δεν εξετάστηκαν επαρκώς οι επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου». 4. Αποζημιώσεις για τον εξαναγκασμό σε πώληση των υποκαταστημάτων των τραπεζών στην Ελλάδα, σε εξευτελιστικές τιμές. 5. Πρόσθετες αποζημιώσεις για διακρίσεις σε βάρος των Κυπρίων καταθετών, αφού το κούρεμα περιορίστηκε στα καταστήματα των τραπεζών στην Κύπρο και όχι στην Ελλάδα, κάτι που συνιστά εξόφθαλμη παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης ευρωπαίων πολιτών. 6. Χαλάρωση της φόρμουλας υπολογισμού των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενόσω συνεχίζονται η κρίση και η ύφεση. 7. Προσαρμογή του Μνημονίου υπό το φως των εμπειρικών αποτελεσμάτων και αναθεώρηση των χρονοδιαγραμμάτων υλοποίησής του. 8. Επανεκτίμηση της βιωσιμότητας και απομείωση του κυπριακού δημόσιου χρέους. Η πολιτική του «καλού παιδιού» στη διεθνή σκακιέρα δεν αποδίδει. Η εμμονή στην κατά γράμμα τήρηση των εντολών της Τρόικας, ως να πρόκειται περί οικονομικού ευαγγελίου, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου. Οι αποφάσεις των ευρωπαίων και ειδικά της ΕΚΤ έβλαψαν τα συμφέροντά μας. Είναι πια καιρός να φερθούμε διεκδικητικά, απαιτώντας αποκατάσταση των ζημιών και αντισταθμιστικά μέτρα για αντιμετώπιση της χαοτικής κατάστασης της οικονομίας μας. Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τα πράγματα, είμαι απόλυτα σίγουρη ότι μπορούμε να βρούμε πολλούς υποστηρικτές σε μία τέτοια προσπάθεια. Η κ. Αντιγόνη Παπαδοπούλου είναι τέως ευρωβουλευτής. «Το σχοινί του χωρκάτη διπλό κανεί, αλλά μονό δεν φτάνει», λέει η παροιμία και έρχεται γάντι με την επαναλαμβανόμενη ρήση του Αλέξη Γαλανού ότι ακόμη δεν βρέθηκε το φάρμακο που θα θεραπεύσει το γονίδιο του Κυπραίου. Το φοβερό χαστούκι της οικονομικής καταστροφής δεν φαίνεται να συνέβαλε και πολλά στην αλλαγή νοοτροπίας και κυρίως στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης. Το σύστημα παραμένει ατάραχο, οι διευθυντάδες συνεχίζουν να τυρβάζουν περί άλλων και οι πολιτικοί εξακολουθούν να φλερτάρουν με τις ψήφους. Ένα σοβαρό θεσμό ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τον Επίτροπο Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας και σε αυτό δεν μπόρεσε να σταθεί ούτε ένα πλάσμα. Κάτι σαν το γεφύρι της Άρτας, που θέλει τη γυναίκα του πρωτομάστορα στα θεμέλια, για να μπορέσει να στεριώσει. Το βασικό πρόβλημα σε όλη τη δημόσια υπηρεσία και σε όλους τους οργανισμούς του Δημοσίου, είναι η ανορθόδοξη ή καλύτερα η παράλογη κατανομή των υπαλλήλων. Δηλαδή, αλλού υπάρχει υπερπληθώρα εργαζομένων, οι οποίοι δεν ξέρουν τι να κάνουν, για να σκοτώσουν την ώρα τους και αλλού οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε απίστευτους ρυθμούς, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τους πολίτες. Κατά κανόνα οι πλεονάζοντες βρίσκονται σε γραφεία, που δεν τα βλέπουν οι πολίτες, καταχωνιασμένοι πίσω από κομπιούτερ. Η πλάκα είναι ότι σχεδόν όλοι εισήλθαν στο Δημόσιο με ρουσφέτι και με τηλεφώνημα είτε υπουργού, είτε βουλευτή, είτε κάποιου άλλου πολιτευτή. Και αυτό δεν είναι μυστικό και συχνά πυκνά ομολογείται από τους πρωταγωνιστές. Με τον ίδιο τρόπο και οι προαγωγές και οι μεταθέσεις. Πηγή μεγάλων κακών αποτελεί και η κακώς νοούμενη μονιμότητα και τα κακώς νοούμενα «ακίνητα» σχέδια υπηρεσίας. Πριν από αρκετές δεκαετίες, όταν καθιερώθηκε η μονιμότητα, οι συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές και κάθε κυβέρνηση που ανερχόταν στην εξουσία άλλαζε όλους τους υπαλλήλους. Σήμερα οι συνθήκες άλλαξαν, το πολιτικό σύστημα προόδευσε και το μόνο που προκαλεί πλέον η μονιμότητα είναι να εξισώνει τους καλούς με τους κακούς δημοσίους υπαλλήλους. Η πλάκα είναι ότι σχεδόν όλοι εισήλθαν στο Δημόσιο με ρουσφέτι και με τηλεφώνημα είτε υπουργού, είτε βουλευτή, είτε κάποιου άλλου πολιτευτή. Τελευταίο επεισόδιο στην κακοδαιμονία του Δημοσίου αποτελεί η αποκοπή των υπερωριών στο Δημόσιο και των επιδομάτων των ανθρώπων που δουλεύουν αργίες και νύκτες. Δηλαδή οι «φωστήρες» του Δημοσίου τιμώρησαν τους ανθρώπους που «τραβούν κουπί» για να σωθούν οι υπάλληλοι των γραφείων. Και όλα αυτά στο κουτουρού, χωρίς καμία μελέτη, χωρίς καμία λογική. Αποτέλεσμα είναι να εξωθούν τους «καλούς» στα Νοσοκομεία, στην Πυροσβεστική, στην Αστυνομία και σε άλλες υπηρεσίες, σε κινήσεις αγανάκτησης, τις οποίες πληρώνει στο τέλος της ημέρας το ίδιο το Δημόσιο. Πριν από μερικά χρόνια, όταν έγιναν κάποιες μελέτες στα νοσοκομεία και άλλες υπηρεσίες, αποδείχθηκε ότι ήταν προς το συμφέρον των δημοσίων ταμείων οι υπερωρίες. Το παράδειγμα των πανάκριβων αξονικών τομογράφων είναι εξωφρενικό. Έχουμε τους περισσότερους αξονικούς στον κόσμο στο Δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα και όμως υπάρχουν ουρές για εξέταση. Τα μηχανήματα κατασκευάστηκαν για να δουλεύουν για εικοσιτέσσερις ώρες και όμως δούλευαν μόνο μερικές ώρες, γιατί δεν θέλουν να πληρώνουν υπερωρίες ή γιατί δεν καθιερώνεται ο θεσμός με την βάρδιες, ή γιατί κρύβονται άλλα συμφέροντα. Είναι καιρός επιτέλους να διοριστεί ένα πλάσμα στη θέση του Επιτρόπου Μεταρρύθμισης, το οποίο να έχει και τη δύναμη και την τρέλα να κάνει τομές στο Δημόσιο. Αλλά τομές με επιστημονική σφραγίδα και με μετρήσιμα αποτελέσματα. Να εφαρμοστεί επιτέλους, αυτό που καλείται οικονομία κλίμακας, να αλλάξουν τα οργανογράμματα, να συνενωθούν υπηρεσίες και κυρίως κριτήριο να αποτελεί η εξυπηρέτηση του πολίτη και όχι η διατήρηση της θέσης στο Δημόσιο. Και το πιο βασικό να προχωρήσει η μηχανογράφηση, η οποία κατάντησε πανάκριβο όνειρο απατηλό.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 18/07/14 18:53 Page 9 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Τετραγωνίζουν πάλι τον κύκλο Στα κρίσιμα, τα μεγάλα θέματα, το χουμε σε κακό να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Πάρτε για παράδειγμα το πολυθρύλητο νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις ακινήτων. Που αφορά όλους τους πολίτες που δεν μπορούν, εξαιτίας της κρίσης και όχι μόνο, να αποπληρώσουν τα χρήματα που δανείστηκαν για να αγοράσουν ακόμα και την πρώτη κατοικία τους. Κυβέρνηση, βουλευτές, τράπεζες κι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνώριζαν εδώ και μήνες ότι το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις είναι μνημονιακή υποχρέωση. Γνώριζαν επίσης ότι είναι ένα τρομερά ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα και γι αυτό δεν τολμούσαν να το αγγίξουν. Κουβέντες έκαναν πολλές. Διαβεβαιώσεις ότι θα προστατευθεί η πρώτη κατοικία (έτσι γενικά) δίνονταν αράδα. Ουδείς, όμως, τολμούσε να πάρει τις σκληρές αποφάσεις. Προσχέδια του νομοσχεδίου είχαν γίνει, αλλά μυστηριωδώς δεν εύρισκαν το δρόμο προς το υπουργικό συμβούλιο και τη Βουλή. Έπρεπε να έλθει η Τρόικα για την πέμπτη αξιολόγηση. Έπρεπε να πει στους αρμόδιους ότι αν δεν εγκριθεί πλαίσιο για τις εκποιήσεις, η Κύπρος δεν θα πάρει την έκτη δόση του δανείου. Και πάλι, όμως, οι πολιτικοί προσπαθούν να τετραγωνίσουν τον κύκλο. Δεν λένε στον κόσμο την αλήθεια. Ότι δηλαδή λίγοι θα είναι αυτοί που θα προστατευθούν, που θα κρατήσουν πρώτη κατοικία χωρίς να εξυπηρετούν εμπρόθεσμα τα δάνειά τους. Η κοινή λογική λέει ότι για να Οι εθνοπατέρες πορεύονται με ανέφικτα συνθήματα, ατάκες που προβάρουν στον καθρέφτη με το πρωινό ξύρισμα. Και οι πολίτες κλείνουν τα μάτια και σφραγίζουν τη σκέψη. Προτιμούν την ψευδαίσθηση που τους σερβίρουν, από την πραγματικότητα που δεν τους αρέσει. προστατευθεί η πρώτη κατοικία, πρώτα απ όλα το σπίτι πρέπει να είναι μικρό και λιτό. Η αξία του, δηλαδή, να μην ξεπερνά ένα συγκεκριμένο λογικό ποσό. Και βέβαια οι ιδιοκτήτες να είναι άνεργοι, να μην έχουν κανένα εισόδημα, να μην μπορούν αντικειμενικά να πληρώσουν τις δόσεις τους. Αυτοί ενδέχεται να κρατήσουν το μικρό σπίτι τους. Οι υπόλοιποι θα δουν ακόμα και πρώτη κατοικία να βγαίνει στο σφυρί. Είναι μια πραγματικότητα που οι πολιτικοί αποφεύγουν να παρουσιάσουν, από φόβο μη χάσουν ψήφους και στήριξη. Και οι πολίτες προτιμούν να την ξεχνούν, γιατί είναι επώδυνη. Ουδείς, όμως, υποχρέωσε πολλούς συμπολίτες μας να πάρουν υπέρογκα δάνεια για να χτίσουν σπίτια που δεν άντεχε το βαλάντιό τους. Είναι πολύ δυσάρεστο που τώρα, με την κρίση και την ανεργία, τα χάνουν. Αυτός, όμως, είναι ο νόμος της αγοράς στην οποία και οι ίδιοι λειτούργησαν και λειτουργούν. Οι πολιτικοί, όσοι μιλούν με την Τρόικα, οι λίγοι που έχουν διαβάσει το μνημόνιο, ξέρουν πως έτσι έχουν τα πράγματα. Η αλήθεια, όμως, δεν βγαίνει εύκολα στη γλώσσα τους. Μιλούν αόριστα, για να κερδίσουν χρόνο, ελπίζοντας σε ένα θαύμα που δεν πρόκειται να έλθει. Παραμυθιάζουν για ανάγκη κοινωνικής πολιτικής όταν δεν υπάρχει σάλιο στα ταμεία και εξαρτάται το κράτος από το χρήμα των δανειστών για να λειτουργήσει, να πληρωθούν μισθοί, να βγάλει τη μέρα και το μήνα μέχρι την επόμενη δόση. Είναι αυτή η δυσκολία να πουν την αλήθεια, η αέναη προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου που έχει φέρει την Κύπρο στη σημερινή κατάσταση. Οι εθνοπατέρες πορεύονται με ανέφικτα συνθήματα, ατάκες που προβάρουν στον καθρέφτη με το πρωινό ξύρισμα. Και οι πολίτες κλείνουν τα μάτια και σφραγίζουν τη σκέψη. Προτιμούν την ψευδαίσθηση που τους σερβίρουν, από την πραγματικότητα που δεν τους αρέσει. Κάπως έτσι, σαραντάρισε και το κυπριακό πρόβλημα. Τόσα χρόνια μετά την εισβολή οι βασικές θέσεις και διεκδικήσεις των δύο πλευρών δεν έχουν αλλάξει. Όπως δεν έχει αλλάξει και το χάσμα που τις χωρίζει. Εκείνο που πραγματικά προβληματίζει, όμως, είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες του νησιού δεν έχουν πραγματικό πλάνο για το τι θέλουν και πώς θα το πετύχουν. Καλύπτονται πίσω από ταμπού και χιλιοειπωμένες διεκδικήσεις, παίρνουν αποφάσεις της στιγμής, αντιδρούν σε προτάσεις ξένων, αρνούνται να δουν τη μεγάλη εικόνα. Η τελευταία καραμέλα όσων δεν θέλουν συμβιβασμό στο Κυπριακό είναι η «νέα στρατηγική». Κι αν τους ρωτήσεις, αν το ψάξεις λίγο παραπάνω δεν υπάρχει τίποτα νέο στο μυαλό τους. Ακόμα κι εδώ, ακόμα και τώρα τετραγωνίζουν τον κύκλο. Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Ο Χένρι Κίσινγκερ με τον πρόεδρο Φορντ στον Λευκό Οίκο. Ο Κίσινγκερ υπηρέτησε υπό δύο Αμερικανούς προέδρους. Οι ΗΠΑ, η ΕΣΣΔ και η τουρκική εισβολή Του ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ Με αφορμή τις επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής υπήρξε ένα ξέσπασμα, κυρίως από το ΑΚΕΛ, με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς, ότι τάχα το βιβλίο μου «Η εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις», γράφτηκε με στρατευμένο στόχο να απαλλάξει τους Αμερικανούς και να ενοχοποιήσει τους Σοβιετικούς και το ΑΚΕΛ. Όποιος καλόπιστος αναγνώστης διαβάσει το βιβλίο, σαφώς και δεν θα εξαγάγει ανάλογα συμπεράσματα. Μετά λόγου γνώσεως, μπορώ να πω, ότι δεν υπάρχει άλλο βιβλίο που να καταγράφει με τόση λεπτομέρεια και σε τόση έκταση όλα όσα αφορούν την πολιτική των ΗΠΑ και την ανοχή που επέδειξαν στην τουρκική εισβολή. Όμως, το βιβλίο δεν περιορίζεται μόνο στον ρόλο των ΗΠΑ, καταγράφει και αυτόν των Σοβιετικών, που ήταν, κατά την άποψή μου, πολύ πιο βλαπτικός για την Κύπρο. Οι σοβιετικοί υποστήριξαν την τουρκική εισβολή όσο κανένα άλλο κράτος στον κόσμο, αλλά μας έπεισαν μέσω του προπαγανδιστικού τους μηχανισμού ότι ήταν οι πιο πιστοί μας σύμμαχοι. Στα χρόνια που ακολούθησαν οι ΗΠΑ αναγνώρισαν ότι έκαναν λάθος υπολογισμούς στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης και ότι έβλαψαν πρώτα και κύρια τα δικά τους συμφέροντα. Γι αυτό και προσπάθησαν με επιμονή να λύσουν το Κυπριακό, στη βάση βεβαίως των νέων πραγματικοτήτων επί του εδάφους. Στο βιβλίο αποδεικνύεται με τεκμήρια πώς η Σοβιετική Ένωση υπονόμευσε αυτή την προσπάθεια για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα και να προσεταιριστεί την Τουρκία. Με αφορμή τις επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής υπήρξε ένα παραλήρημα κατά της «προσπάθειας αποενοχοποίησης των Αμερικανών», ως μέρος μιας συνωμοσίας που ακόμα συνεχίζεται. Για το σκοπό αυτό επιστρατεύτηκαν ένα σωρό προπαγανδιστικά εργαλεία, μεταξύ των οποίων η «παραδοχή» και η «απολογία» του προέδρου Κλίντον για την ανάμιξη των ΗΠΑ στο πραξικόπημα και την εισβολή. Στην πραγματικότητα ουδεμία απολογία και ουδεμία παραδοχή υπήρξε. Στο πλαίσιο της πολιτικής των ΗΠΑ να κατευνάσουν τον αντιαμερικανισμό για να υποβοηθήσουν στην επίλυση του Κυπριακού και την αποκατάσταση των σχέσεων Ελλάδας Τουρκίας, ο Πρόεδρος Κλίντον, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα (21/11/1999), δήλωσε: «Όταν η χούντα ανέλαβε εδώ την εξουσία το 1967, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέτρεψαν στο συμφέρον αντιμετώπισης του Ψυχρού Πολέμου να υπερισχύσει του δικού της συμφέροντος -θα έλεγα της υποχρέωσής της- να υποστηρίξει τη δημοκρατία, για την οποία, στο κάτω κάτω, αγωνιστήκαμε στον Ψυχρό Πόλεμο. Είναι σημαντικό να το αναγνωρίσουμε αυτό». Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η δήλωση που έκανε ο Ρίτσιαρντ Χόλμπρουκ, στις 11 Νοεμβρίου 1997, στην Κύπρο: «Η αμερικανική ιστορία σε αυτή την περιοχή δεν είναι εντελώς καθαρή. Υπάρχουν μερικά πράγματα που οι προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις έκαναν σε αυτή την περιοχή, ιδιαίτερα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι το1974, τα οποία πιστεύω ότι ήταν ντροπή». Σε καμιά περίπτωση οι ΗΠΑ δεν αποδέχτηκαν και βεβαίως δεν απολογήθηκαν ότι οργάνωσαν το πραξικόπημα για να ακολουθήσει η τουρκική εισβολή. Οι Αμερικανοί παραδέχτηκαν ότι δεν ήταν σωστοί στη σχέση τους με τη χούντα και ότι έκαναν λάθος στη διαχείριση της κυπριακής κρίσης το Ο ίδιος ο Κίσινγκερ ο οποίος καθόριζε τότε την αμερικανική πολιτική ομολόγησε στον δημοσιογράφο Λίο Σούλτζμπεργκερ ότι η διαχείριση της κυπριακής κρίσης υπήρξε η μεγαλύτερη διπλωματική του αποτυχία. «Κραδαίνοντας καρότα παρά μαστίγια και αποστέλλοντας υφυπουργούς Εξωτερικών αντί ανώτερους στρατηγούς για να μιλήσουν με τους Τούρκους στρατοκράτες, δεν καταφέραμε τίποτα». Άλλο, λοιπόν, η λανθασμένη διαχείριση μιας κρίσης, κι άλλο η συνωμοσία. Λάθη, και μάλιστα τραγικότατα, κάναμε κι εμείς, όχι μόνο με το εγκληματικό πραξικόπημα, αλλά με τη διαχείριση της κρίσης. Δεν ήταν τραγικό λάθος του Μακαρίου, να δηλώνει σε συνεννόηση με τους σοβιετικούς στο Συμβούλιο Ασφαλείας, έξι ώρες πριν από την τουρκική απόβαση, ότι «το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας είναι μια εισβολή, από τις συνέπειες του οποίου θα υποφέρει ολόκληρος ο λαός της Κύπρου, τόσο οι Έλληνες όσο και οι Τούρκοι»; Και σε σχέση με τους Έλληνες αξιωματικούς, ότι «όπως εξελίσσονται τα πράγματα, θεωρώ μικρότερο τον κίνδυνο από την Τουρκία από ό,τι τον κίνδυνο από εκείνους»; Σαράντα χρόνια αναλώσαμε ένα ποτάμι μελάνι για να αποδείξουμε τη συνωμοσία των ΗΠΑ, όμως δεν γράψαμε μια αράδα για τις ευθύνες της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 20 Ιουλίου, στο Συμβούλιο Ασφαλείας, η ΕΣΣΔ έθετε βέτο στην κατάπαυση του πυρός. Ενόσω η Κύπρος δεχόταν την τουρκική επίθεση, ο αναπλ. μόνιμος αντιπρόσωπος της Σοβιετικής Ένωσης Σάφροντσουκ μιλούσε για «συνεχιζόμενη επίθεση εναντίον της κυπριακής ανεξαρτησίας εκ μέρους του ελληνικού στρατού» και ότι είχαν αρχίσει «ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ τουρκικών στρατευμάτων και των πραξικοπηματιών». Οι τιμητές της σοβιετικής πολιτικής αποδέχονται πως όσοι αντιστάθηκαν στην εισβολή ήταν πραξικοπηματίες; Ο Σάφροντσουκ είπε ακόμα ότι τα κίνητρα της Τουρκίας ήταν «να υπερασπιστεί την τουρκική κοινότητα του νησιού και έχει δηλώσει ότι ανέλαβε αυτό το βήμα, αφού πείστηκε ότι όλα τα ειρηνικά μέσα για την επίλυση της κρίσης είχαν εξαντληθεί». Για σαράντα χρόνια αυτό το κομμάτι της ιστορίας μας ήταν κρυμμένο. Στο βιβλίο μου δεν αποκρύβεται τίποτα σε σχέση με την πολιτική των ΗΠΑ, αλλά συμπληρώνω την εικόνα, αναφερόμενος και στον ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό δεν είναι συνωμοσία, είναι συνεισφορά στο να μάθουμε την αλήθεια, όλη την αλήθεια. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 Το Ισραήλ δεν είναι η πηγή όλων των κακών Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την κορύφωση της έντασης στον άξονα Ισραήλ-Γάζας, η προσοχή των αναλυτών και καθηγητών στην Κύπρο στην Τουρκία, στην Ελλάδα, αλλά και στις πρωτεύουσες της Μέσης Ανατολής έχει εστιάσει για μια ακόμη φορά στο Παλαιστινιακό Ζήτημα. Πολλές αναλύσεις, επιχειρώντας να προλάβουν τις εξελίξεις τονίζουν ότι η νέα κρίση έχει ως σημείο εκκίνησης τη νέα επιθετικότητα του Τελ Αβίβ. Κατά την άποψή μας αυτή η ανάγνωση είναι απλοϊκή και ενδέχεται να οδηγήσει τον αναγνώστη σε λανθασμένα συμπεράσματα. Το Ισραήλ είναι το κομμάτι της μεγάλης κρίσης, και όχι το σημείο εκκίνησή της. Το νέο δράμα της Παλαιστίνης συσχετίζεται με τις σαρωτικές εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων σε ολόκληρη τη Μεσοποταμία και στη Μέση Ανατολή. Ως γνωστόν, στις αρχές του Ιουνίου, το Ιράκ έφτασε στα πρόθυρα της διάλυσης. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, η Οργάνωση Ισλαμικού Κράτους Ιράκ Δαμασκού, η οποία, την προηγούμενη περίοδο ανέπτυξε πολιτική και στρατιωτική δράση στο βόρειο κομμάτι της Συρίας, έθεσε υπό τον έλεγχο της τη Μοσούλη και άλλα σημαντικά αστικά κέντρα του βόρειου Ιράκ. Η συγκεκριμένη οργάνωση δημιουργήθηκε στον απόηχο της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ από τον καθηγητή Αλ Μπαγκντάντι και τους συντρόφους του. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, η οργάνωση του κ. Μπαγκντάντι ήρθε σε σύγκρουση με την Αλ Κάιντα, η οποία μετά τη δολοφονία του Μπιν Λάντεν ελέγχεται από τον Αλ Ζαβαχιρί. Στην περίπτωση του Ιράκ, η Αλ Κάιντα ζήτησε από τους μαχητές της να επικεντρωθούν στην προοπτική της αποδυνάμωσης και της σταδιακής πτώσης της ιρακινής κυβέρνησης. Το συγκεκριμένο σχέδιο δεν βρίσκει σύμφωνο τον κ. Μπαγνταντί. Σε αντίθεση με την Αλ Κάιντα, ο κ. Μπαγκντάντι οραματίζεται την ανασύσταση του χαλιφάτου στα εδάφη του Ιράκ, της Συρίας και των άλλων μουσουλμανικών χωρών. Κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, η Οργάνωση Ισλαμικού Κράτους έθεσε τον θεμέλιο λίθο του νέου χαλιφάτου στο Ιράκ και κατεδάφισε τα σύνορα Ιράκ Συρίας. Στην συνέχεια εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος στην βόρεια Συρία και τις αρχές του Ριάντ στα σύνορα Ιράκ Σαουδικής Αραβίας. Οι επιθέσεις ήρθαν σε μια στιγμή που οι διεθνείς αερολιμένες της Δύσης πέρασαν σε κατάσταση συναγερμού. Σε κατάσταση συναγερμού τέθηκε και η αστυνομία του Παρισιού. Είχε προηγηθεί επίθεση κατά του εβραϊκού παράγοντα του Βελγίου. Όλα δείχνουν ότι την προηγούμενη περίοδο, οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες εξασφάλισαν πληροφορίες σχετικά με επικείμενη επίθεση των τζιχαντιστών στις δυτικές πρωτεύουσες. Ο συναγερμός στη Δύση και η ανασύσταση του χαλιφάτου συνέπεσε με την απαγωγή των τριών Ισραηλινών νέων. Πριν από λίγες ημέρες, οι ισραηλινές αρχές εντόπισαν τους σωρούς των δολοφονημένων νεαρών. Ο ενταφιασμός των νέων σηματοδότησε την έναρξη βίαιων συγκρούσεων ανάμεσα στους Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς πολίτες. Σταδιακά, στη σύγκρουση έλαβαν μέρος και οι ισλαμιστικές οργανώσεις της Λωρίδας της Γάζας. Η εκτόξευση των συριακών και ιρανικών καταγωγής ρουκετών από τη Γάζα στο νότιο Ισραήλ, τελικά άνοιξε τον δρόμο για μία νέα αναμέτρηση του Τελ Αβίβ με την Οργάνωση Χαμάς, η οποία ελέγχει τη Γάζα και υποστηρίζεται από την Τουρκία, το Ιράν και το Κατάρ. Στο πλαίσιο των προαναφερθέντων προκύπτει μία σειρά σημαντικών ερωτημάτων; Ποια η σχέση των σαρωτικών εξελίξεων, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στη Μεσοποταμία με τον νέο πόλεμο στην Παλαιστίνη; Ποιοι κρύβονται πίσω από την απαγωγή και τη δολοφονία των ισραηλινών νέων; Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί ο νέος πόλεμος; Τι μας προϊδεάζει ο νέος πόλεμος για το μέλλον της «γειτονιάς» μας; Οι αναλυτικές απαντήσεις των παραπάνω ερωτημάτων ξεπερνούν τα όρια αυτού του σύντομου άρθρου γνώμης. Ωστόσο, προτείνω στον αναγνώστη να λάβει υπόψη του τα εξής τρία σημεία καθώς αναλύει τις νέες εξελίξεις στην περιοχή μας: Πρώτον, το νέο Ισλαμικό Χαλιφάτο δημιουργεί μια νέα δυναμική στους κόλπους του συντηρητικού, διεθνιστικού, ισλαμιστικού κινήματος. Αυτή η δυναμική επιφυλάσσει επιπτώσεις για ολόκληρη την περιοχή μας. Δεύτερον, η κορύφωση της έντασης και ο πόλεμος, ως συνήθως, εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των περιφερειακών, συντηρητικώνεθνικιστικών, δεξιών κυβερνήσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στο εσωτερικό. Η ένταση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυβέρνησης Νετανιάχου, η οποία δεν αποδέχεται την πολιτική ενότητα της Παλαιστίνης και επιχειρεί να κρατηθεί στην εξουσία με νύχια και με δόντια. Την ίδια στιγμή εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Χαμάς, του Ιράν, της Τουρκίας κοκ. Τέλος, η περιοχή μας έχει εισέλθει σε μια περίοδο που οι ντόπιοι πληθυσμοί αμφισβητούν τα σύνορα και τις πολιτικές δομές του παρελθόντος. Θλιβερή δεν είναι η επέτειος του πραξικοπήματος και της εισβολής. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά επιτρέπουμε στον κάθε πολιτικάντη που έχει χτίσει την καριέρα του πάνω στις πλάτες του εθνικού μας προβλήματος να εξαπολύει τις ίδιες κορώνες πάνω από τους τάφους των νεκρών μας. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά το μόνο που έχουμε καταφέρει είναι να επιτρέψουμε σε ανθρώπους χωρίς κανένα όραμα και καμία κουλτούρα, να μας οδηγήσουν σήμερα στο χείλος του γκρεμού. Ανίκανοι την ίδια ώρα να αντιληφθούν (ή να παραδεχτούν) το μέγεθος της ευθύνης τους. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά εξακολουθούμε να είμαστε τόσο πολιτικά ανώριμοι ώστε να ανεχόμαστε τη μονόπλευρη ανάγνωση της ιστορίας AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Για ποιον κτυπούν οι σειρήνες; γιατί μόνο όταν η ιστορία παραμένει μονόπλευρη τότε δεν χρειάζεται να ωριμάσουμε και να αναλάβουμε ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά εξακολουθούμε να ακούμε κούφια συνθήματα επειδή μας βολεύει να μένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν και στα φαντάσματά του κι αυτό γιατί δεν έχουμε ούτε τα κότσια, ούτε τη μαγκιά να κάνουμε ένα βήμα έξω από τον μικρόκοσμό μας και να κοιτάξουμε το παρελθόν σφαιρικά ώστε να αντιληφθούμε τι πραγματικά θέλουμε σαν μέλλον. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά ανεχόμαστε την τακτική των πολιτικών μας κομμάτων να ανατρέχουν στο παρελθόν όχι για να επικαλεστούν τις αλήθειες της ιστορίας αλλά για να δικαιώνουν κάθε φορά τις τάχα μου διαφοροποιήσεις τους, ακόμη και σήμερα όπου οι όποιες διαφοροποιήσεις τους δεν έχουν καμία απολύτως σημασία μπροστά στη συλλογική τους αποτυχία να αποτρέψουν τη διαπλοκή και τη διαφθορά που ορίζει το σύστημα και την καθημερινότητά μας. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που για σαράντα ολόκληρα χρόνια δεν μας ένοιαζε για το ποιος από όλους αυτούς που διεκδικούσαν την ψήφο μας νοιαζόταν πραγματικά για ένα κράτος πρόνοιας, ένας κράτος χρηστής διοίκησης και ένας κράτος δικαίου με αποτέλεσμα να επιτρέψουμε τη σταδιακή μετατροπή μας σ εκείνο που εμείς οι ίδιοι πολεμούσαμε. Γίναμε εμείς ένα ψευδοκράτος, το οποίο για σαράντα ολόκληρα χρόνια έκρυβε τη σαπίλα και τη βρωμιά κάτω από το χαλί μέχρι που αναγκαστήκαμε τελικά να επιτρέψουμε την «εισβολή» μιας Τρόικας για να «καθαρίσει» τα άπλυτά μας. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά δεν έχουμε μάθει να ζητάμε συγγνώμη, δεν έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε τις ευθύνες μας, δεν έχουμε μάθει να αναζητούμε τις αλήθειες, δεν έχουμε μάθει να διακρίνουμε το ψέμα, δεν έχουμε μάθει να διαβάζουμε πολύπλευρα την πραγματικότητα, δεν έχουμε ψάξει τις αξίες του πολιτισμού μας. Με αποτέλεσμα να μην έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αυτού του τόπου του αξίζουν καλύτεροι ηγέτες από εκείνους που σήμερα αλληλοβρίζονται εν ονόματι των θλιβερών μας επετείων. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά δεν έχουμε καταφέρει να κοιτάξουμε κατάματα το μέλλον και να αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη της ζωής του. Δεν έχουμε καταφέρει να απαλλαγούμε από τις πλάνες και τις παραπλανήσεις μας. Δεν έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε κριτήρια και κρίση για το ποιος έχει πραγματικά το πολιτικό ήθος να λογαριαστεί με τα ιστορικά γεγονότα. Δεν έχουμε καταφέρει να καταδικάσουμε, έστω και στη συνείδησή μας, την έλλειψη ποιότητας, ώστε να μην επιτρέπουμε στη μετριότητα και στην αμορφωσιά να ορίζει και να καθορίζει τις επιλογές μας. Θλιβεροί είμαστε εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά δεν έχουμε καταφέρει να διαχωρίσουμε τη θέση μας από αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα και να αλλάξουμε μυαλά ώστε να μην επιτρέπουμε στον καθένα που επιμένει στη συντήρηση και διατήρηση των διαχωριστικών γραμμών (πραγματικών και νοερών) να κάνει κουμάντο στις ζωές μας. Θλιβεροί είμαστε αναμφισβήτητα εμείς. Που σαράντα χρόνια μετά δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει πως οφείλουμε να ακονίσουμε την κρίση μας και να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας αν πραγματικά θέλουμε να απαλλαγούμε από τη θλιβερή μας κατάντια.

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 18/07/14 21:54 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Απαιτούνται ηγεσίες με τόλμη Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΜΠΙΤΣΗ Δ ύο αποσπάσματα από την ομιλία του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, κ. Άντρου Κυπριανού, στο Αμφιθέατρο της Σχολής Τυφλών στις 15 Ιουλίου 2014, σε εκδήλωση του ΑΚΕΛ για τις μαύρες επετείους, του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, θα σχολιάσουμε σήμερα. Το πρώτο: «Η αλήθεια όσο και αν ενοχλεί, πρέπει να λέγεται. Γιατί η Ιστορία πρέπει να διδάσκει τα πάντα. Ακόμα και το μέλλον». Και το δεύτερο: «Τώρα είναι η ώρα να νικήσει την αδυναμία του ο κ. Αναστασιάδης που τον θέλει να ικανοποιεί τα αυτιά όλων. Είναι η ώρα να διαθέσει όλη του τη δύναμη για να εργαστεί με ειλικρίνεια και συνέπεια για την επίλυση του Κυπριακού. Μετράμε ήδη αρκετή ζημιά από την πολιτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα. Αν συνεχίσουμε σε αυτή τη γραμμή, όταν θα αρχίσει το στάδιο της διαπραγμάτευσης θέσεων, θα έχουμε χάσει το παιχνίδι. Η διαδικασία θα καταρρεύσει και θα καταλογίζονται ευθύνες και στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Γι αυτό είναι σημαντικό, σήμερα και όχι αύριο, ο Πρόεδρος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων». Δύσκολα μπορεί κανείς να διαφωνήσει με το πρώτο απόσπασμα, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορούσε να αντιτείνει την άποψη του Χέγκελ, πως «άνθρωποι και κυβερνήσεις ποτέ δεν διδάχτηκαν τίποτε από την Ιστορία». Όμως, επειδή δεν φταίει η Ιστορία γι αυτό, ισχύει ασφαλώς η θέση πως η Ιστορία πρέπει να λέει την αλήθεια, όσο πικρή και σκληρή μπορεί αυτή να είναι. Η γνώση της αλήθειας (η λέξη υπάρχει ήδη στην Όμηρο, προέρχεται από το στερητικό α- και τη λέξη λήθη (=λησμονιά) και υποδηλοί αυτό που δεν μπορεί να λησμονηθεί, άρα την πραγματικότητα) είναι ίσως η ασφαλέστερη πορεία προς το μέλλον. Το ερώτημα είναι γιατί εμάς δεν μας έχει οδηγήσει ώς τώρα σε ένα σίγουρο μέλλον. Μια πρώτη απάντηση είναι πως τα μικροκομματικά συμφέροντα δεν έχουν επιτρέψει στα κόμματα, ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα, να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και να συνεργαστούν για τη σωτηρία της Κύπρου. Στον Ελληνισμό αυτό παραμένει ένα διαχρονικό πρόβλημα. Ας έρθουμε τώρα στο δεύτερο απόσπασμα και στην προτροπή του κ. Κυπριανού προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πως είναι η ώρα να διαθέσει όλη του τη δύναμη για να εργαστεί με ειλικρίνεια και συνέπεια για την επίλυση του Κυπριακού και να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Σωστές οι παραινέσεις, πλην όμως αφορούν και τον ίδιο και όχι μόνο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έστω και αν σ αυτόν πέφτει το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης. Εδώ και πολλά χρόνια ο Δημοκρατικός Συναγερμός και το ΑΚΕΛ συμφωνούν στα βασικά της λύσης του Κυπριακού Προβλήματος. Και είναι τοις πάσι γνωστό πως χωρίς τη συμφωνία των δύο κομμάτων, το Κυπριακό δεν λύνεται. Την ίδια στιγμή, τα δύο κόμματα αποτελούν μονίμως τις δύο κύριες αντιπολιτευόμενες δυνάμεις και συνεργάζονται κεχωρισμένως με άλλες κομματικές δυνάμεις, με τις οποίες διαφωνούν μονίμως τόσο στο περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού όσο και στη στρατηγική. Μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ η μόνη διαφορά που υπάρχει έχει να κάνει με τη στρατηγική και όχι με την ουσία. Πρέπει, εν τω μεταξύ εδώ να λεχθεί ότι όταν ανήλθε στην εξουσία ο Δημήτρης Χριστόφιας, ο Νίκος Αναστασιάδης, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πρόσφερε την υποστήριξή του σ αυτόν για είκοσι σχεδόν μήνες, με την ελπίδα ότι θα οδηγούμασταν σε λύση του Κυπριακού. Δυστυχώς, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν αξιοποίησε εκείνη την υποστήριξη. Αν το έκανε, ίσως να μη φτάναμε και σε όλα τα άλλα δεινά που μας βρήκαν επί της διακυβέρνησής του. Σήμερα, μετά από την εγκατάλειψη της κυβέρνησης από το Δημοκρατικό Κόμμα, ίσως να υπάρχει μια ακόμα ευκαιρία να συνεννοηθούν οι δύο δυνάμεις για το καλό της Κύπρου. Αυτό που απαιτείται είναι αλήθεια πολιτική τόλμη, η οποία πρέπει κάποια στιγμή να υπερισχύσει της μικροκομματικής μυωπίας. Μια ανάλογη τόλμη θα απελευθερώσει ενδεχομένως τρομερές δυνάμεις, που με την κατάλληλη αξιοποίηση μπορούν να αποβούν εξαιρετικά ωφέλιμες για τον τόπο. Π ώς μία χώρα με τα χαρακτηριστικά που έχει η Κύπρος (εισβολή-κατοχή) κατάφερε μέσα σε 40 χρόνια εκείνο που φαίνεται εκ πρώτης όψεως απίστευτο; Πώς μία χώρα που περιβάλλεται από την πιο σημαντική εξωτερική απειλή, να φτάσει σταδιακά στον πάτο, παράδειγμα προς αποφυγή για τρίτες χώρες; Στα πρώτα χρόνια μετά την εισβολή τα πράγματα ήταν αλλιώς και έδειχναν μια διαφορετική πορεία. Περισσότερη υπευθυνότητα, διάθεση για προσφορά, αυτοσυγκράτηση, επιβίωση με θυσίες, ανασυγκρότηση της οικονομικής βάσης, εξωτερική βοήθεια τότε ειπώθηκε η ορολογία σχετικά με το «κυπριακό θαύμα». Στην πορεία τα πράγματα άλλαξαν και τα περιεχόμενο απέκτησε σταδιακά νέες αξιολογήσεις: 1. Για δεκαετίες επικράτησε η αντίληψη ότι ήταν αρκετός ο καταγγελτικός λόγος απέναντι στην κατοχική δύναμη. Στην πορεία αποδείχθηκε ότι αυτό δεν ήταν μια πλήρης απάντηση στα ζητήματα. Μεγάλος νικητής για δεκαετίες υπήρξε η αναξιοκρατία, η διαίρεση σε Πράσινους και Βένετους, η αίσθηση ότι η Κύπρος εκτός από μικρή ήταν και βαθειά διαιρεμένη στα μπλε και κόκκινα καφενεία της, σε μια κοινωνική οργάνωση βασισμένη στην αντιπαλότητα και την τυφλή σύγκρουση. Μία τέτοια οργάνωση ήταν φυσικό να αποτύχει να οικοδομήσει ένα μίνιμουμ επίπεδο συνεννόησης, διαλόγου και σύνθεσης απόψεων, έλειψε η ικανότητα να λύνουμε τις διαφορές μας με σοβαρότητα και έτσι να κερδίζουμε σεβασμό πρώτα από τους Τ ις τελευταίες μέρες έχομε γίνει μάρτυρες συζητήσεων και συγκρουόμενων απόψεων, τόσο από βουλευτές όσο και από άλλους εμπλεκόμενους φορείς, σχετικά με το επίμαχο νομοσχέδιο που υπέβαλε η κυβέρνηση για την τροποποίηση του περί Φορολογίας Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου του 1980, όπως τροποποιήθηκε κατά καιρούς μέχρι το 2013, εν όψει της επανεκτίμησης των περιουσιών. Όπως είναι γνωστό, η συζήτηση και η ψήφιση του νομοσχεδίου αυτού δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα να παραμείνει προσωρινά η υφιστάμενη φορολογική ρύθμιση με κάποιες τροποποιήσεις που επέφερε η Βουλή των Αντιπροσώπων. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο έχει τρεις βασικές πτυχές ή καλύτερα διαστάσεις: τη νομική, την πρακτική και την οικονομική διάσταση. Θα προσπαθήσω στο παρόν σημείωμά μου να αναφερθώ πολύ συνοπτικά στις τρεις αυτές διαστάσεις. Νομική Διάσταση: Η ακίνητη ιδιοκτησία αποτελεί το κατ εξοχήν αντικείμενο του εμπράγματου δικαίου της νομοθεσίας μας. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που αφορούν την ακίνητη ιδιοκτησία είναι εμπράγματα δικαιώματα και υποχρεώσεις και ως τέτοια είναι πραγματοπαγή και όχι προσωποπαγή, με την έννοια ότι συνδέονται και ακολουθούν την ακίνητη ιδιοκτησία και όχι τον ιδιοκτήτη της. Κάθε σπίτι, κάθε οικόπεδο, κάθε τεμάχιο γης και κάθε λογής ακίνητο εν αντιθέσει με την κινητή περιουσία έχει Θαύμα από πηλό! δικούς μας πολίτες και μετά από εκείνους στο εξωτερικό που μπορούσαν να συμβάλουν σε κρίσιμες περιόδους ζυμώσεων στο Κυπριακό. 2. Η γνώση των φαινομένων που εμφάνιζε κατά καιρούς η Τουρκία παρέμεινε στα στερεότυπα που εμφάνιζε η πρόχειρη γνώση. Τρία παραδείγματα: Πρώτο, η μεγάλη πλειοψηφία εκτιμούσε ότι ο Ρ. Ντενκτάς μπλόφαρε, αλλά τελικά ανακήρυξε το ψευδοκράτος στις 15 Νοεμβρίου Δεύτερο, η ε/κ ηγεσία αιφνιδιάστηκε από την απόφαση της Άγκυρας να ανοίξει διόδους διέλευσης από και προς την κατεχόμενη Κύπρο στις 23 Απριλίου 2003, γι αυτό άφησε τις εξελίξεις να κυλήσουν όπως πάει ο άνεμος. Ωστόσο, ο Σερντάρ Ντενκτάς ανακοίνωσε δημόσια την πρόθεση για άνοιγμα οδοφραγμάτων ένα μήνα πριν, σε συνέντευξή του στην «Τζουμχουριέτ» στις 29 Μαρτίου 2003 (τίτλος «Δηλώσεις σοκ από τον Σερντάρ Ντενκτάς»): «επειδή δεν είναι δυνατόν να λυθεί το κυπριακό έως τις 16 Απριλίου 2003 η ελεύθερη διακίνηση και το εμπόριο πρέπει να είναι η αρχή για να πιάσουμε την ευκαιρία για λύση στο μέλλον. Έτσι οι Τ/κ θα μπορούσαν να πηγαίνουν στον Νότο και οι Ε/κ να πηγαίνουν στον Βορρά». Τρίτο, η ε/κ ηγεσία πίστευε ότι ο Ντενκτάς ήταν αήττητος. Έτσι ο Τ. Ερντογάν, διαβάζοντας διαφορετικά τις εξελίξεις, απέσυρε τον Ντενκτάς από την ηγεσία των Τ/κ και αποσυντόνισε τις βεβαιότητες στην ε/κ μονοδιάστατη ανάλυση. 3. Στον τομέα της άμυνας κυριάρχησε η αντίληψη ότι μόνο τα όπλα μπορούσαν ταυτότητα, τίτλο ιδιοκτησίας (κοτσιάνι) και φάκελο και ιστορία που πάει πολλές φορές αιώνες πίσω. Οι πολεοδομικές ζώνες, η πολεοδομική άδεια και η οικοδομική άδεια είναι συνδεδεμένες, δίνονται και ανήκουν στο ακίνητο και όχι στον εκάστοτε ιδιοκτήτη του. Το ακίνητο το ίδιο και όχι ο ιδιοκτήτης του έχει δικαιώματα δουλείας, διόδου, άρδευσης, επιχορήγησης κ.λπ. όπως έχει και παρόμοιες υποχρεώσεις, οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με αυτό ανεξάρτητα με το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του. Οικονομική Διάσταση: Η φιλοσοφία της φορολογίας της ακίνητης ιδιοκτησίας είναι διαφορετική από τη φιλοσοφία της φορολογίας του εισοδήματος. Στον φόρο εισοδήματος φορολογείται ο φορολογούμενος αναλόγως των εισοδημάτων που έχει από την εργασία του ή από τις επιχειρήσεις του ή από άλλες πηγές. Στον φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας φορολογείται το ακίνητο αναλόγως της αξίας του, ανεξάρτητα από το πώς απεκτήθη ή από τις οικονομικές δυνατότητες του εκάστοτε ιδιοκτήτη του. Με την ίδια φιλοσοφία επιβάλλονται τα μεταβιβαστικά τέλη, ο φόρος σκυβάλων, τα αποχετευτικά τέλη και άλλες φορολογίες που αφορούν ακίνητη ιδιοκτησία, όπως οι δημοτικοί φόροι. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το ύψος της φορολογίας καθορίζεται από την αξία του ακινήτου και όχι από τις οικονομικές δυνατότητες του εκάστοτε ιδιοκτήτη του. Η αντίληψη ότι η προτεινόμενη φορολογία με ένα συντελεστή Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ να αυξήσουν το αίσθημα ασφάλειας των Ε/κ, δίπλα όμως, εξελισσόταν ο «αγώνας» του ρουσφετιού, της κομματικής κάρτας για να έχεις θέση στο Δημόσιο, η σταδιακή διολίσθηση στις πρακτικές του κράτους-λάφυρο. Έτσι κυριάρχησε η αντίληψη ότι η κατάκτηση της εξουσίας δεν είχε σχέση με προγράμματα και πολιτικές αλλά με ικανοποίηση πρόσκαιρων κομματικών επιδιώξεων όπως η αύξηση των ποσοστών μέσα από τους διορισμούς, τις προαγωγές και τις μεταθέσεις στο Δημόσιο. Σε μια ακραία μορφή της η τάση αυτή εκδηλώθηκε και στο Κυπριακό: μία μερίδα πολιτών θεωρούσε ως «ασύμφορη» την πρόοδο στις διαδικασίες επίλυσης, καθώς πρώτο στην αξιολόγησή της ήταν να κρατήσουμε την αξία των οικοπέδων στα ύψη και την Κύπρο σε χαμηλές πτήσεις. Με αυτές τις κυρίαρχες πρακτικές μεγάλοι ηττημένοι υπήρξαν οι δεσμοί που προκύπτουν από την πεποίθηση ότι οι ισχυρές κοινωνίες προωθούν κοινά συμφέροντα και συλλογικές στρατηγικές. Ασφάλεια δεν ήταν μόνο άμυνα -ήταν και οι πολιτικές για την ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός του κράτους, η ποιότητα στον διάλογο ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις, η αντίθεση στις πολιτικές που μεγάλωναν τις ανισότητες, η προώθηση προγραμμάτων που ενίσχυαν την αίσθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, η ικανότητα για μακροπρόθεσμη σκέψη, το κύρος που αποκτάς με τους χειρισμούς και τις θέσεις σου στο διεθνές πεδίο. 4. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου δεν μπόρεσε να εξελιχθεί, έμεινε στα στερεότυπα μιας άλλης εποχής. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δημιούργησε πολίτες με τάση στους απλουστεύσεις, με πίστη στα σλόγκαν και την επιφανειακή γνώση. Ο διάλογος αντικαταστάθηκε από την πίστη σε πεποιθήσεις, η κουλτούρα της συνεννόησης από τη βεβαιότητα που προκύπτει από δόγματα και την πίστη σε μισές αλήθειες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι νέες γενιές ακόμα και σήμερα αδυνατούν να ερμηνεύσουν βασικές έννοιες όπως έθνος, κράτος, υπηκοότητα, εθνικός ή κρατικός ύμνος. Η σύγχυση προκάλεσε εντάσεις, οι εντάσεις βοηθούν την ακινησία και το κόστος το πληρώνει η συνολική Κύπρος. 5. Μία κοινωνία κατακερματισμένη σε πολλά μικρά αντιμαχόμενα «κάστρα», μία πεποίθηση ότι η κοινωνική συνοχή είναι βασικό εμπόδιο στην ατομική κυριαρχία, μία συντεχνιακή πρακτική που πριμοδοτούσε τη διαίρεση και τις ανισότητες, δημιούργησαν την εικόνα που όλοι ζήσαμε στην περίοδο της οικονομικής κατάρρευσης. Μία κοινωνία που έβλεπε αλλά δεν δρούσε, μία κοινωνία εκπαιδευμένη στη σιωπή ακόμα και όταν «η μεγάλη ληστεία» που προκάλεσαν οι τραπεζίτες στην οικονομία, εκτυλισσόταν ακριβώς δίπλα του. Έτσι η συνοχή, η κοινότητα αξιών, η αίσθηση ότι μπορούμε μαζί να κάνουμε κάποια πράγματα, παρέδωσε τη σκυτάλη στην πίστη να περιμένουμε «κάποιο θαύμα» γιατί το δικό μας ήταν από πηλό. Περί φορολογίας ακινήτου ιδιοκτησίας Νόμου Του ΑΝΔΡΕΑ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ είναι ισοπεδωτική και επομένως άδικη, είναι λανθασμένη, αφού με την εφαρμογή του νόμου σε μεγάλες περιουσίες θα επιβάλλεται φορολογία πολύ μεγαλύτερη από τις μικρές περιουσίες και μάλιστα με εξαίρεση τις πρώτες που αφορούν την πρώτη κατοικία. Κλιμακωτή μέθοδος φορολογίας θα διαφοροποιούσε αδικαιολόγητα τις αξίες των ακινήτων και θα μετέτρεπε τη φορολογία της ακίνητης ιδιοκτησίας σε φορολογία των εκάστοτε ιδιοκτητών της, με αντικοινωνικά και άδικα αποτελέσματα. Πρακτική Διάσταση: Οι νόμοι πρέπει να είναι απλοί και πρακτικοί ώστε να γίνονται εύκολα κατανοητοί και αποδεκτοί από τους πολίτες και κυρίως να τυγχάνουν εύκολης εφαρμογής, χωρίς παρεπόμενες αμφισβητήσεις, προσφυγές στα δικαστήρια, καθυστερήσεις, ταλαιπωρίες και περιττά έξοδα. Εάν η προτεινόμενη φορολογία ακίνητης περιουσίας ξεφύγει από τα καθιερωμένα θα δημιουργήσει πολλά και ανυπέρβλητα προβλήματα τα οποία δεν θα μπορέσουν να ξεπερασθούν εύκολα. Εν πρώτοις θα απαιτηθούν αυξημένες δαπάνες για την εφαρμογή του. Τα σχετικά μητρώα και οι κατάλογοι που θα δημιουργηθούν πρέπει να ενημερώνονται καθημερινά λόγω των συνεχών μεταβιβάσεων και εκποιήσεων που λαμβάνουν χώρα στα διάφορα κτηματολογικά γραφεία και που αναμένονται να αυξηθούν (μεταβιβάσεις σε συγγενείς πρώτου και δευτέρου βαθμού, σε εταιρείες κ.λπ.) για να αντιμετωπισθεί η κλιμακωτή φορολογία. Αυτό θα απαιτήσει την πρόσληψη νέων δημοσίων υπαλλήλων και κατά συνέπεια την αύξηση των δημοσίων δαπανών για την είσπραξη της φορολογίας. Είναι η ταπεινή μου γνώμη ότι εάν οι νομοθέτες μας απομακρυνθούν από τις καθιερωμένες αρχές και πρακτικές και ψηφίσουν έναν πολύπλοκο, δυσεφάρμοστο και πολυδάπανο νόμο σύντομα αυτός θα αυτοκαταργηθεί ή θα περιπέσει σε αχρησία όπως συνέβηκε και με τον πολυδάπανο περί Φορολογίας της Κληρονομίας Νόμο. Κατανοώ την προσπάθεια των βουλευτών μας όπως και των άλλων κοινωνικών φορέων να απαμβλύνουν τις οικονομικές επιβαρύνσεις του κοινού, ιδίως των ευάλωτων ομάδων, σε περίοδο κρίσεως, πλην όμως υπάρχουν άλλοι τρόποι άσκησης κοινωνικής πολιτικής από το κράτος κατά τη διάθεση των χρημάτων που θα εισπράξει από τη σχετική φορολογία, με αντισταθμιστικά μέτρα και όχι με πολύπλοκες ρυθμίσεις και νομοθετικές στρεβλώσεις που αλλοιώνουν τη φύση του δικαϊκού μας συστήματος, αυξάνουν τη γραφειοκρατία και ταλαιπωρούν τους πολίτες. Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι η δομή και η φιλοσοφία του προτεινόμενου από την κυβέρνηση νομοσχεδίου κινείται στα πιο πάνω αναφερόμενα ορθά νομικά και δημοσιονομικά πλαίσια. Ο κ. Ανδρέας Νεοκλέους είναι Δικηγόρος / Διευθύνων Συνεταίρος, ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Ωραίοι σαν Κύπριοι Ε ίμαστε ξεχωριστοί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όμοιοί μας δεν υπάρχουν άλλοι στον κόσμο. Οι ξένοι δεν μπορούν να καταλάβουν πώς σκεφτόμαστε, ούτε να κατανοήσουν γιατί λειτουργούμε με τον τρόπο που λειτουργούμε. Πολλές φορές ούτε εμείς. Αλλά δεν προβληματιζόμαστε κιόλας. Λίγες ώρες μετά που για μία ακόμα φορά ξυπνήσαμε με τις σειρήνες (για να μην ξεθωριάζει η μνήμη), στήθηκαν στη Βουλή ο ένας μετά τον άλλον οι κομματικοί μας ηγέτες και αφού μίλησαν για την ανάγκη ενότητας, καλώντας τον κόσμο να αντλήσει διδάγματα από την ιστορία, άρχισαν τους διαξιφισμούς. Για το παρελθόν και το μέλλον. Οι μεν καλούσαν τον Πρόεδρο να εγκαταλείψει την υφιστάμενη διαδικασία και να χαράξει νέα στρατηγική, οι δε να μην απομακρυνθεί από τα συμφωνηθέντα. Δύο βδομάδες μετά που μας ενημέρωσαν ότι αυτά που τους ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Και μία ημέρα μετά που πανηγύριζαν για την απόφαση δημιουργίας συμβουλίου για να μελετήσει τα γεωστρατηγικά δεδομένα (που εν τω μεταξύ έγιναν τετελεσμένα) και το γεγονός ότι συμφωνήθηκε αριθμός συναντήσεων για να συζητηθεί διεξοδικά η στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθηθεί στο Κυπριακό. Όχι τώρα, μετά το καλοκαίρι. Ένας ξένος θα μπορούσε να μιλήσει για μοναδικό σουρεαλισμό, τον απόλυτο παραλογισμό. Για απύθμενο θράσος. Να διερωτηθεί πώς είναι δυνατόν οι πολιτικοί μας να βγαίνουν και να δηλώνουν ότι για 40 χρόνια δεν είχαμε στρατηγική στο Κυπριακό, πως μας πήρε 40 χρόνια να συνειδητοποιήσουμε ότι θα πρέπει να μελετήσουμε τα γεωστρατηγικά δεδομένα. Και να παρουσιάζουν αυτό που θα έπρεπε να ήταν η αυτονόητη κίνηση 40 χρόνια πριν, που καταδεικνύει την πλήρη ανικανότητα και ανυπαρξία τους, ως μεγάλη επιτυχία. Μια ακόμα κατάκτηση. Θα ρωτούσε πώς γίνεται ενώ οι πολιτικοί μας δηλώνουν ότι οι εξελίξεις είναι κρίσιμες όσο ποτέ άλλοτε, να προγραμματίζουν τις επόμενες συναντήσεις τους για μετά τον Σεπτέμβριο. Θα χαρακτήριζε ως τουλάχιστον μαζοχιστική την επιλογή να επαναλαμβάνουμε κάθε χρόνο την ίδια ιστορία με σειρήνες για να μας θυμίζουν ότι τίποτε δεν έχουμε διδαχθεί, πόσο αυτοκαταστροφικοί συνεχίζουμε να είμαστε 40 χρόνια μετά, πόσο κολλημένοι μείναμε στο τότε, υιοθετώντας ένα χωρίς όρια αρρωστημένο λαϊκισμό και αφήνοντας τις πραγματικότητες να μας ξεπεράσουν. Και θα εξέφραζε την έκπληξή του για το γεγονός ότι αδυνατούμε ακόμα να καταλάβουμε αυτό που οι υπόλοιποι κατάλαβαν από το 1820 πως πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, πως οι μεγάλες ιδέες δεν έχουν καμιά σημασία αν στερούνται ρεαλισμού. Θα το έκανε επειδή απλώς δεν Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ γνωρίζει. Όποιος δεν μεγάλωσε σε αυτή τη χώρα, δεν γαλουχήθηκε με τα δικά της μοναδικά ιδεώδη, προφανώς και δεν θα μπορεί να συλλάβει το μεγαλείο της. Χρειάζονται χρόνια διαπαιδαγώγησης, πολλά σχολικά έτη δικής μας παιδείας, δικής μας «πολιτικής» ρητορικής και δεκαετίες ενημέρωσης από τα δικά μας ΜΜΕ, για να μπορείς να εκτιμήσεις τα όσα τεκταίνονται γύρω μας, να κατανοήσεις και να αποδεχθείς τον δικό μας τρόπο σκέψης, (να αποκτήσεις) τη δική μας λογική. Να μπορείς να κατανοήσεις π.χ. ότι το γεγονός ότι 2 λεπτά δικών τους τοποθετήσεων στη συνεδρία της Βουλής ήταν αρκετά για να καταδείξουν για ακόμη μία φορά το προφανές, ότι δηλ. οι διαφορές τους αφορούν στην ίδια την ουσία του Κυπριακού, δεν σημαίνει και ότι οι πολιτικοί δεν μπορούν να ενθουσιάζονται με το ενδεχόμενο να γίνουν περισσότερες συνεδρίες στο Ε.Σ. ή ότι μπορεί να αμφισβητείται η χρησιμότητά τους. Να μην απορείς βλέποντας όλους αυτούς που στήριξαν την πολιτική που ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια να μιλούν ως να έχουν δικαιωθεί εκ του αποτελέσματος και να καλούν την πολιτική ηγεσία σε χάραξη νέας στρατηγικής για να συνεχίσει τον ίδιο αγώνα. Να θεωρείς ότι καμιά αντίφαση δεν υπάρχει στο να στήνουμε δημοσίως ολόκληρα διπλωματικά επεισόδια με τη χώρα της οποίας (στην πλειοψηφία μας) δηλώνουμε μέρος επειδή (και ενώ από κανένα άλλο στην υφήλιο δεν τέθηκε θέμα αναγνώρισής μας) η Τουρκία, με την οποία δεν θέλουμε να έχουμε τίποτε να κάνουμε, δεν μας αναγνωρίζει ή χαρακτηρίζει εκλιπούσα τη δημοκρατία μας, τη στιγμή που εμείς με τις πράξεις μας έχουμε καταστήσει τη συγκεκριμένη άποψη κυρίαρχη ανάμεσα στον κόσμο. Πως είναι θεμιτό ο Πρόεδρος να απολογείται εκ μέρους της πολιτείας για το Μαρί τη στιγμή που ο μόνος που καταδικάστηκε από δικαστήριο συνεχίζει για μήνες να εκτίει την ποινή του στο γεν. νοσοκομείο, αναμένοντας τη χάρη από τον ίδιο. Να αναγνωρίζεις ότι η πολιτική δεν είναι θέμα δικαίωσης ή αποτελέσματος. Είναι θέμα αρχών. Γι αυτό και η ακολουθούμενη πολιτική έστω κι αν μας έχει φέρει ένα βήμα από τη διχοτόμηση συνεχίζει να είναι η ορθή. Και να αντιλαμβάνεσαι ότι οι πολιτικοί ξεκουράζονται το καλοκαίρι ώστε να προσφέρουν όλο τους το είναι για την πατρίδα την υπόλοιπη περίοδο. Όλα όσα δεν θα μπορούσε να καταλάβει ένας ξένος, εμείς μπορούμε. Και αυτό είναι που μας διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους. Οι ψευδαισθήσεις που ποτέ δεν καταρρέουν, οι ιδέες που δεν χρειάζονται το αντίστοιχο τίμημα, πραγματικότητες που ποτέ δεν στέκονται εμπόδιο. Η πλήρης ανικανότητα που κανέναν δεν προβληματίζει. Γι αυτό και είμαστε ωραίοι.

11 11-POLITIKI_Master_cy 18/07/14 18:52 Page 11 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΣΤΗΝ «Κ» Η Κύπρος έχει πλέον προοπτική Οι προσδοκίες και τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό, οι προκλήσεις στην οικονομία και ένας πρώτος απολογισμός της διακυβέρνησης Συνέντευξη στον ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΔΕΙΛΙΝΗ Τις προσδοκίες του Προέδρου και της κυβέρνησης για το παρόν και τα επόμενα στάδια της διαπραγμάτευσης του Κυπριακού ανέπτυξε σε συνέντευξή του στην «Κ» ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος μιλά ακόμη για τα κρίσιμα ζητήματα στην οικονομία και τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης για αποτελεσματική διαχείριση τους. Το χάσμα είναι μεγάλο σήμερα στο τραπέζι διαπραγμάτευσης του Κυπριακού. Πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η εικόνα; Είμαστε στο στάδιο της κατάθεσης των θέσεων των πλευρών. Δεν θα ανέμενε κανείς να δούμε φως τώρα. Η πραγματικότητα είναι ότι οι τ/κ θέσεις έχουν τεράστια απόσταση από τις θέσεις της ε/κ πλευράς και σε πάμπολλα σημεία υπάρχει χάσμα. Εκείνο που απομένει είναι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της δεύτερης φάσης ορθά. Να κατατεθούν προτάσεις επί όλων των ουσιωδών πτυχών και προτάσεις για όλα τα θέματα της κάθε πτυχής. Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε στο τρίτο στάδιο, που θα χωριστεί σε δύο φάσεις. Καταρχάς να διαγνωσθεί αν υπάρχουν θέματα που είμαστε κοντά, να γίνει προσπάθεια γεφύρωσης διαφορών και μετά να φθάσουμε στο πάρε - δώσε. Θα χρειαστεί χρόνος γι αυτό. Υπάρχει και η εκτίμηση των Αμερικανών, ότι μετά τις προεδρικές στην Τουρκία θα κινηθεί το Κυπριακό. Μάλιστα, μας λένε να περιμένουμε και εκπλήξεις... Όλοι αναμένουμε να ολοκληρωθούν οι εκλογές στην Τουρκία για να δούμε τις πραγματικές προθέσεις της Άγκυρας και αν όσα μεταφέρονται ως διπλωματικές εκτιμήσεις ευσταθούν. Πώς συσχετίζονται όλα αυτά με τα ενεργειακά; Είναι δύο παράλληλες διαδικασίες που δεν τέμνονται. Η μία όμως βοηθά την άλλη. Στο τραπέζι των συνομιλιών δεν συζητιούνται ενεργειακά θέματα. Δεν τίθεται θέμα διαπραγμάτευσης του Κυπριακού σε σχέση με τα ενεργειακά. Ωστόσο, η προοπτική των υδρογονανθράκων, που αλλάζει τον χάρτη της περιοχής, δημιουργεί συνέργειες, κίνητρα, αλλάζει το κλίμα μέσα στο οποίο θα πρέπει και η Τουρκία να αντιμετωπίσει τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Στο παρελθόν είχαμε την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και θεωρούσαμε ότι ήταν κίνητρο που θα διαφοροποιούσε την κατάσταση. Τώρα διπλασιάζεται το κίνητρο για Τουρκία και Τ/κ να επιδείξουν πραγματική βούληση για λύση του Κυπριακού. Και μάλιστα με οικονομικούς πλέον όρους, δημιουργώντας έτσι και προϋποθέσεις ευημερίας και συνεργασίας στην περιοχή. Τελικά θα οριστεί νέος ειδικός σύμβουλος του γ.γ. του ΟΗΕ; Έχει βολιδοσκοπηθεί σχετικά ο Πρόεδρος για τον Λιν Πάσκο, όπως φέρεται να ανέφερε ο κ. Αναστασιάδης στο Εθνικό Συμβούλιο; Το θέμα του ειδικού συμβούλου είναι αποκλειστικό δικαίωμα του γ.γ. του ΟΗΕ. Αν και εφόσον κρίνει ότι η διαδικασία χρειάζεται διορισμό ειδικού συμβούλου τότε θα το πράξει. Μετά το ψήφισμα για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ έχει ανοίξει μια τέτοια συζήτηση, αλλά δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή κάτι προς ανακοίνωση. Υπάρχει λόγος για αλλαγή της στρατηγικής της ε/κ πλευράς στο Κυπριακό και αν δεν υπάρχει, ποιος ο λόγος για να γίνει πολυήμερη συνεδρίαση του Ε.Σ. τον Σεπτέμβριο; Ο Πρόεδρος, θέλει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση και συνδιαβούλευση με όλη την πολιτική ηγεσία για να φθάσουμε στον στόχο που όλοι συμφωνούμε. Μια λύση βιώσιμη και λειτουργική, βασισμένη στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου, δηλαδή τις συμφωνίες κορυφής Μακαρίου Ντενκτάς, Κυπριανού Ντενκτάς, την 8η Ιουλίου και τη συμφωνία Αναστασιάδη Έρογλου στις 11 Φεβρουαρίου. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, ο Πρόεδρος ακούει εντός και εκτός του Ε.Σ. φωνές που μιλούν για νέα στρατηγική και κατεύθυνση. Θέλει επομένως να ακούσει τι έχουν να προτείνουν αυτοί που το εισηγούνται. Είναι απλά συνθήματα Η προοπτική των υδρογονανθράκων αλλάζει τον χάρτη της περιοχής, δημιουργεί συνέργειες, κίνητρα και αλλάζει το κλίμα μέσα στο οποίο θα πρέπει και η Τουρκία να αντιμετωπίσει τη λύση του κυπριακού προβλήματος. για εσωτερική κατανάλωση ή υπάρχει ουσία; Θέλει να ακούσει συγκεκριμένες και εφικτές εισηγήσεις. Κανείς δεν χάνει από έναν τέτοιο διάλογο. Στην οικονομία τώρα, είμαστε στο στάδιο της 5ης αξιολόγησης της Τρόικας. Κι απ ό,τι φαίνεται υπάρχει θέμα μεγάλο με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και με έμφαση στο θέμα των εκποιήσεων. Φαίνεται πως υπάρχει καθυστέρηση από την πλευρά της κυβέρνησης. Είναι μεγάλο κοινωνικό θέμα που αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση, ενώ συνδέεται και με την καταβολή της επόμενης δόσης. Είναι γεγονός ότι έχουμε κάποια θέματα σε σχέση με το μνημόνιο. Τώρα το αν υπάρχει καθυστέρηση είναι κάπως σχετικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι η κυβέρνηση αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη έπρεπε να διασώσει ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ την Κύπρο και τη διέσωσε από τη χρεοκοπία. Έπρεπε να περάσουμε στο στάδιο της σταθεροποίησης και το πετύχαμε και μπαίνουμε τώρα στα στάδιο της εξυγίανσης και της μεταρρύθμισης του ευρύτερου δημόσιου τομέα και του τραπεζικού τομέα. Άρα είμαστε στα χρονοδιαγράμματα και θα γίνουν εκείνες οι κινήσεις που απορρέουν και από το μνημόνιο ως υποχρεώσεις για την εξυγίανση και μεταρρύθμιση του τραπεζικού τομέα. Υπάρχει η αίσθηση ότι χαλαρώσαμε κάπως και δεν δείχνουμε την ίδια σπουδή για εφαρμογή του μνημονίου όπως τους προηγούμενους μήνες. Καθόλου δεν έχουμε χαλαρώσει. Αντιθέτως, η προσπάθεια γίνεται με την ίδια ένταση που επιδείχθηκε για να διασωθεί η χώρα και να εφαρμοστεί το πρόγραμμα. Οι νομοθεσίες ετοιμάζονται, είναι στο τελευταίο στάδιο και το πλαίσιο περί αφερεγγυότητας που θα αλλάξει και τον χρόνο των εκποιήσεων. Μέχρι τώρα τα έχουμε καταφέρει πάρα πολύ καλά. Ήδη στο θέμα των μεταρρυθμίσεων το Υπουργικό Συμβούλιο έλαβε δύο πολύ σημαντικές αποφάσεις που σημαίνουν ουσιαστικά την έναρξη υλοποίησης του ΓΕΣΥ. Θα πάρει τρία χρόνια, είναι δύσκολη προσπάθεια, υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να επιλυθούν, αλλά θα γίνει. Το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων και των εκποιήσεων, πώς θα το αντιμετωπίσει η κυβέρνηση; Ο καθορισμός του τι είναι μη εξυπηρετούμενο δάνειο έχει γίνει από την Κεντρική Τράπεζα. Πολλοί κρίνουν ως εξαιρετικά αυστηρό το πλαίσιο που έχει οριστεί. Φυσικά είναι το πλαίσιο που ισχύει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρα νομίζω ότι σε αυτό το επίπεδο δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια κινήσεων. Υπάρχει ένας μπούσουλας, μια οροφή ως προς το τι θεωρείται προστατεύσιμη πρώτη κατοικία και τι όχι; Η κυβέρνηση ευθύς εξαρχής, με επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Πρόεδρο της Βουλής, έθεσε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε ώστε να προστατευθεί η πραγματική πρώτη κατοικία. Το πρώτο στάδιο ήταν να ρυθμιστεί το θέμα του διαμεσολαβητή και αυτό έχει γίνει. Το δεύτερο, είναι να ρυθμιστεί το πλαίσιο περί αφερεγγυότητας, κάτι που θα γίνει λίαν συντόμως και το τρίτο στάδιο, το λεγόμενο rent for mortgage, είναι να υπάρχει ένας οργανισμός στον οποίο να έχει δυνατότητα ο οφειλέτης να μεταβιβάσει το σπίτι του, να πληρώνει ενοίκιο και να έχει την ευχέρεια σε βάθος χρόνου να ανακτήσει την κατοικία του. Αυτός ο σχεδιασμός είναι στο στάδιο της ολοκλήρωσης, υπάρχουν δύο εναλλακτικές προτάσεις και θα κριθεί ποια θα εφαρμοστεί. Υπάρχει οροφή στο νομοσχέδιο, αλλά επειδή είναι υπό διαμόρφωση δεν είναι ορθό να κάνουμε τώρα ανακοινώσεις. Ο καθένας όμως αντιλαμβάνεται ποια ομάδα του πληθυσμού προσπαθούμε να προστατεύσουμε. Εξάλλου, θέλω να πω ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρόεδρος θέλουν να επαναφέρουν την οικονομία στην οδό της ανάπτυξης έχοντας κατά νου την προστασία και την ευημερία των πολιτών. Εξού και σωρεία μέτρων που έχουν ληφθεί και εφαρμόζονται. Και μάλιστα σε μια περίοδο που, ο Ν. Αναστασιάδης είναι ίσως ο μόνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που εκτός από το Κυπριακό βρέθηκε αντιμέτωπος με πάρα πολλές φουρτούνες. Κατάφερε, όμως, να κρατήσει το τιμόνι και να οδηγήσει το σκάφος σε πιο ήρεμα νερά. Επιπλέον, έχει αποδείξει ότι ενδιαφέρεται για το μέλλον του τόπου και της νέας γενιάς. Έχει δημιουργήσει, μια γενιά νέων πολιτικών, οι οποίοι πλαισιώνουν το κυβερνητικό του σχήμα. Εμπιστεύτηκε νέα μυαλά, με επιστημονική κατάρτιση, που σταδιακά αποδεικνύουν τις ικανότητες και την αποτελεσματικότητά τους. Βέβαια, την επιτυχία την πιστώνεται κανείς όταν φανούν και τα αποτελέσματα. Μέχρι στιγμής αν και κάποιοι αριθμητικοί δείκτες έχουν βελτιωθεί, ο κόσμος δεν έχει δει βελτίωση στην καθημερινότητά του. Δεν μπορεί να υπάρχει ευημερία των πολιτών με δυσπραγούντες δείκτες. Αυτό γίνεται μόνο σε κράτη με μεγάλη παραοικονομία. Κάτι που δεν συμβαίνει στη χώρα μας. Στην Κύπρο υπάρχει προοπτική.

12 12-EPIKAIROTHTA_Master_cy 18/07/14 18:50 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Προς υλοποίηση του ΕΕΕ Σε εντατικούς ρυθμούς οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους για την εφαρμογή του Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Κατηγορία Έντυπο Αίτησης Υποβολή Αίτησης Παραλαβή Εντύπων Με την ψήφιση του νομοσχεδίου για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα από τη Βουλή στις 10 Ιουλίου, το Υπουργείο Εργασίας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων προχωρά επισήμως στην εφαρμογή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, ενώ οι πρώτες πληρωμές αναμένονται τέλη Σεπτεμβρίου. Από την περασμένη Πέμπτη το Υπουργείο Εργασίας άρχισε να δέχεται τις πρώτες αιτήσεις πολιτών ούτως ώστε να λαμβάνουν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Ο τεράστιος αριθμός αιτήσεων ο οποίος αναμένεται να λάβει το Υπουργείο Εργασίας (μέχρι και αιτήσεις) έχει κινητοποιήσει τις αρμόδιες αρχές ούτως ώστε να είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Ήδη το Υπουργείο Εργασίας έχει αναζητήσει άνεργους ούτως ώστε να καλύψουν τις ανάγκες υποβολής αιτήσεων αλλά και ενημέρωσης του κοινού. Τα κυπριακά ταχυδρομεία και 50 άνεργοι θα συμβάλουν στην καλύτερη πληροφόρηση και εξυπηρέτηση του κοινού. Χαμηλοσυνταξιούχοι Χρώμα Γκρίζο Μέχρι και τις 8 Σεπτεμβρίου Λήπτες Δημοσίου Βοηθήματος Έντυπο για ΕΕΕ (Κύπριοι Πολίτες) Έντυπο για ΕΕΕ (Πολίτες της ΕΕ) Έντυπο για ΕΕΕ (Πολίτες τρίτων χωρών) * Κάθε πολίτης που αιτείται για το ΕΕΕ θα πρέπει να συμπληρώσει και το έντυπο εξουσιοδότησης, με το οποίο δίνει το δικαίωμα στο κράτος να ελέγξει κατά πόσο έχει δώσει τα σωστά στοιχεία. ** Τόσο οι λήπτες δημοσίου βοηθήματος όσο και οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα πρέπει να συμπληρώσουν το συγκεκριμένο έντυπο μέχρι και την ενδεδειγμένη ημερομηνία. Χρώμα Ροζ Χρώμα Μπλε Χρώμα Πράσινο Χρώμα Πορτοκαλί Μέχρι και τις 11 Αυγούστου Οποιαδήποτε στιγμή Οποιαδήποτε στιγμή Οποιαδήποτε στιγμή Ταχυδρομείο Ιστοσελίδα Υπουργείου Γραφείο Ευημερίας Ταχυδρομείο Ιστοσελίδα Υπουργείου Ταχυδρομείο Ιστοσελίδα Υπουργείου Ταχυδρομείο Ιστοσελίδα Υπουργείου Ταχυδρομείο Ιστοσελίδα Υπουργείου Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες μπορούν να βρουν τα έντυπα αιτήσεων από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εργασίας, χωρίς ωστόσο να μπορούν να την αποστείλουν ηλεκτρονικά. Για την παραλαβή των εντύπων, έχουν ήδη κινητοποιηθεί και τα κυπριακά ταχυδρομεία, έτσι έντυπα αιτήσεων θα βρίσκονται και στα 54 ταχυδρομικά γραφεία στις ελεύθερες περιοχές. Κληθείς να σχολιάσει στην «Κ», ο διευθυντής των Κυπριακών Ταχυδρομείων, Ανδρέας Γρηγορίου, σημείωσε πως τα ταχυδρομικά γραφεία θεωρήθηκαν ο καταλληλότερος τόπος για να λάβουν τα έντυπα οι ενδιαφερόμενοι πολίτες, αφού βρίσκονται πολύ κοντά στον τόπο διαμονής τους. Για σκοπούς καλύτερης ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων πολιτών, για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το Υπουργείο Εργασίας έχει δημιουργήσει τηλεφωνικό κέντρο εξυπηρέτησης των πολιτών, το , το οποίο άρχισε ήδη τη λειτουργία του από την περασμένη Πέμπτη. Το τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο θα λειτουργεί από τις 7:30 το πρωί ώς τις 7:30 το βράδυ συμπεριλαμβανομένου και Σαββάτου, έχει σκοπό την παροχή γενικών πληροφοριών, για τη διάθεση την υποβολή αιτήσεων, τον τρόπο συμπλήρωσης των αιτήσεων, γενικές πληροφορίες και ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή του ΕΕΕ. Σημαντικό είναι το γεγονός, ότι βασικές ερωτήσεις, θα απαντώνται και στο τηλεφωνικό κέντρο των κυπριακών ταχυδρομείων, τα οποία λειτουργούν ολόκληρο το 24ωρο. Ο κάθε πολίτης ο οποίος ενδιαφέρεται να λάβει Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, θα πρέπει να συμπληρώσει μία αίτηση, ενώ οι λήπτες δημοσίου βοηθήματος ή οι χαμηλοσυνταξιούχοι είναι υποχρεωμένοι να συμπληρώσουν τη συγκεκριμένη αίτηση ανεξαρτήτως εάν πληρούν τα κριτήρια ή όχι. Τα δικαιώματα των ληπτών δημοσίου βοηθήματος διατηρούνται με τη νέα νομοθεσία μέχρι την εξέταση της αίτησης για ΕΕΕ, ενώ στη συνέχεια ο νόμος του δημόσιου βοηθήματος θα καταργηθεί. Επτά δρόμοι καρμανιόλες Απασχόληση ανέργων Για την κάλυψη αναγκών παραλαβής διεκπεραίωσης και καταχώρησης αιτήσεων για το ΕΕΕ, το Υπουργείο Εργασίας έχει ήδη δημοσιοποιήσει θέσεις εργασίας για την απασχόληση ανέργων οι οποίοι κατέχουν τουλάχιστον απολυτήριο Λυκείου ή Τεχνικής Σχολής. Η αγορά υπηρεσιών θα διαρκέσει τρεις μήνες, με το δικαίωμα ανανέωσης για ακόμα δύο μήνες. Η επιλογή των προσώπων θα γίνει με δημόσια κλήρωση κατά Επαρχία τη Δευτέρα 21 Ιουλίου Συγκεκριμένα θα υπογραφούν συμβάσεις με 50 συνολικά ανέργους: 31 στη Λευκωσία, 8 στη Λεμεσό, 7 στη Λάρνακα και στην ελεύθερη Αμμόχωστο και 4 στην Πάφο. Από τους ανέργους τους οποίους θα εργοδοτήσει το Υπουργείο Εργασίας, 20 άτομα θα βρίσκονται στα ταχυδρομικά γραφεία, όπου θα ενημερώνουν τον κόσμο για τυχόν απορίες σχετικά με τη συμπλήρωση των εντύπων. Η Τροχαία εκπονεί νέα μέτρα για ανακοπή των θανατηφόρων δυστυχημάτων Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ Με 150 κάμερες φωτοεπισήμανσης απαντά η Τροχαία στα συνεχόμενα θανατηφόρα δυστυχήματα που σοκάρουν την κυπριακή κοινή γνώμη. Η υλοποίηση του σχεδιασμού βρίσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο και στις αρχές του 2015 το σύστημα θα λειτουργήσει σε παγκύπρια κλίμακα. Ειδικά, θα καλύψουν επτά δρόμους καρμανιόλες κατά την Αστυνομία. Όπως πληροφορούμαστε, σε επιλεγμένα σημεία θα τοποθετηθούν οι κάμερες, ενώ σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο θα υπάρξουν και κινητά συστήματα για να υπάρχει αποτελεσματικότερη αστυνόμευση. Την τοποθέτηση του συστήματος φωτοεπισήμανσης θα αναλάβει ιδιωτική εταιρεία ανάδοχος. Επτά μελανά σημεία Σε συναγερμό βρίσκεται η Τροχαία Αρχηγείου μετά τα τελευταία συνεχόμενα τροχαία θανατηφόρα. Σε μια προσπάθεια μείωσής τους και αντιμετώπισης του προβλήματος χαράχθηκε συγκεκριμένη πολιτική. Πρώτο μέλημα είναι ο εντοπισμός των προβλημάτων που υπάρχουν στο οδικό δίκτυο και η αποτελεσματικότερη αστυνόμευση των δρόμων που θεωρούνται «καρμανιόλες». Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ» τα σημεία μηδέν στο οδικό δίκτυο είναι επτά και βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποφασίστηκε η λήψη πρόσθετων μέτρων για να μειωθεί ο κίνδυνος για τους οδηγούς. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται: Η έντονη αστυνόμευση των σημείων που κρίνονται επικίνδυνα. Αυτό θα γίνει με συστηματικό έλεγχο των εν λόγω δρόμων μέσω ελέγχων, πεζών και μηχανοκίνητων περιπολιών. Ειδικότερα, οι τροχονόμοι θα αναλάβουν δράση τις νυχτερινές ώρες, εφαρμόζοντας σχέδια δράσης για καταπολέμηση των βασικών αιτιών πρόκλησης θανατηφόρων δυστυχημάτων. Την ίδια ώρα αξιολογείται και ο οδικός φωτισμός στα σημεία αυτά, αφού η περιορισμένη ορατότητα ειδικά τις νυχτερινές ώρες θεωρείται κίνδυνος θάνατος για τους Στην προσπάθεια αντιμετώπισης των τροχαίων ατυχημάτων η Αστυνομία αποφάσισε τη διεξαγωγή μηχανικών ελέγχων των οχημάτων εντός του οδικού δικτύου κατά τους τροχονομικούς ελέγχους. οδηγούς. Ταυτοχρόνως, το οδικό δίκτυο χαρτογραφείται με σκοπό να εντοπιστούν και άλλα μελανά σημεία σε παγκύπρια κλίμακα. Δρόμοι καρμανιόλες θεωρούνται οι παρακάτω: Λευκωσίας Τροόδους στο ύψος του Ατσά, Πάφου Πόλης Χρυσοχούς, ενώ και δρόμοι στις πόλεις που δεν σηματοδοτούνται ορθά με συνέπεια την πρόκληση δυστυχημάτων. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Τα ράλι στη Γρίβα Διγενή Ξεχωριστό κεφάλαιο και ιδιαίτερης σημασίας αποτελεί η λεωφόρος Γρίβα Διγενή στη Λευκωσία. Η μορφολογία του δρόμου οδηγούσε κάποιους να βλέπουν τον δρόμο ως πίστα ταχύτητας. Κατόπιν πιέσεων του Δήμου Έγκωμης στην περιοχή τοποθετήθηκαν κυρτώματα, ενώ τοποθετήθηκαν μετά το 2007 δύο κάμερες της τροχαίας που καταγράφουν τους παρανομούντες είτε πρόκειται για ταχύτητα, είτε για παράβαση του κόκκινου σηματοδότη. Το ζήτημα συζήτησαν για άλλη μια φορά, την Τρίτη, ο διευθυντής του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου Αστυνόμος Γιαννάκης Χαραλάμπους με τον δήμαρχο Έγκωμης Ζαχαρία Κυριάκου. Αστυνομικοί σε ρόλο μηχανικού Πρωτοποριακό μέτρο στην αντιμετώπιση των τροχαίων δυστυχημάτων αποτελεί η απόφαση διεξαγωγής μηχανικού ελέγχου των οχημάτων εντός του οδικού δικτύου κατά τους ελέγχους της Τροχαίας. Τα μηχανικά προβλήματα των οχημάτων μπορούν να προκαλέσουν αιτία δυστυχημάτων γι αυτό αποφασίστηκε η εφαρμογή αυτής της καινοτομίας. Την ίδια ώρα θα εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στο οδικό δίκτυο τόσο το βασικό όσο και στο δευτερεύον. Παράλληλα, θα αυξηθούν οι εκστρατείες για εφαρμογή της νομοθεσίας που άπτεται των τεσσάρων βασικών αιτιών πρόκλησης δυστυχημάτων. Δηλαδή: Του ορίου ταχύτητας, της χρήσης ζώνης ασφαλείας και κράνους και του αλκοόλ. Η Τροχαία θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα των τεχνικών μέσων που διαθέτει για την τοποθέτηση ραντάρ σε περισσότερα σημεία του οδικού δικτύου τις νυχτερινές ώρες. Ο διευθυντής του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου τονίζει ότι από την 1/1/ /7/ 2014 σημειώθηκαν 23 θανατηφόρα, δηλ. είχαμε δύο περισσότερα σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Ερωτηθείς κατά πόσον οι Κύπριοι οδηγοί γνωρίζουν να εφαρμόζουν τις βασικές πρόνοιες του Κώδικα, ο κ. Χαραλάμπους ανέφερε ότι οι Κύπριοι είναι καλοί οδηγοί όμως παρασύρονται από κάποιες νοοτροπίες και από το ταμπεραμέντο μας ως λαού. Εισηγήσεις μέχρι τέλος Ιουλίου Ευρεία σύσκεψη στο Τμήμα Τροχαίας Αρχηγείου με τη συμμετοχή των κατά τόπων υπεύθυνων τροχαίας πόλεων και υπαίθρου πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη. Αφού έγινε ανασκόπηση των προβλημάτων, όλοι οι υπεύθυνοι έλαβαν εντολή να προβούν στις δικές τους εισηγήσεις μέχρι τέλος Ιουλίου. Τότε, το Αρχηγείο θα προχωρήσει σε κωδικοποίηση των εισηγήσεων και τη λήψη νέων μέτρων.

13 13 - EPIKAIROTHTA-2_Master_cy 18/07/14 18:52 Page 13 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Τον δρόμο της υλοποίησης βρίσκει το ΓεΣΥ Με ορίζοντα τα τρία χρόνια, με τρεις οδικούς χάρτες, με 200 κινήσεις και με πράσινο φως για την ηλεκτρονική υγεία Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Τον δρόμο εφαρμογής του φαίνεται να βρίσκει το Γενικό Σύστημα Υγείας μετά από χρόνια ατέρμονων προσπαθειών. Σε τροχιά εφαρμογής μπαίνει και επίσημα το ΓεΣΥ, με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να εγκρίνει δύο καίρια θέματα για το μέλλον το τομέα της υγείας. Τη μετάβαση στην ηλεκτρονική υγεία αλλά και τον οδικό χάρτη με τα λεπτομερή χρονοδιαγράμματα εφαρμογής του ΓεΣΥ. <<<<<< Μεγάλο στοίχημα για την υλοποίηση του ΓεΣΥ η ηλεκτρονική υγεία και η επιλογή λογισμικού συστήματος. Σχέδιο εφαρμογής ΓεΣΥ και μεταρρύθμισης του συστήματος Υγείας Αυτονόμηση / αναδιάρθρωση νοσηλευτηρίων και ιατρικών κέντρων 1. Καθορισμός νομικού καθεστώτος δημόσιων νοσηλευτηρίων και ιατρικών κέντρων 2. Καθορισμός διοικητικών δομών και προσωπικού 3. Νέο νομικό πλαίσιο 4. Αναδιάρθρωση Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας 5. Φάση υλοποίησης 6. Ολοκλήρωση σκιώδους προϋπολογισμού 7. Βελτιστοποίηση δραστηριοτήτων 1/6/2014-1/7/2015 (12 μήνες) «Κλικ» στην υγεία Τομές στην υγεία φιλοδοξεί να επιφέρει το Υπουργείο Υγείας, με την δημιουργία ηλεκτρονικής υγείας. Αδήριτη ανάγκη αποτελεί πλέον η μηχανογράφηση όλων των δημοσίων νοσηλευτηρίων με τελικό στόχο την δημιουργία ενός Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Υγείας για όλα τα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας. Ένα Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Υγείας (ΟΠΣΥ) προβλέπεται πως θα περιορίσει αρκετά τις δαπάνες του τομέα της υγείας, ενώ παράλληλα θα βελτιώσει την παροχή υπηρεσιών. Η απόφαση του Υπουργικού για μετάβαση στην ηλεκτρονική υγεία προνοεί την αγορά και εφαρμογή ηλεκτρονικών συστημάτων στα νοσηλευτήρια, με τη μέθοδο μηνιαίας καταβολής (outsourcing) αντί με την παραδοσιακή διαδικασία αγοράς εξοπλισμού εφαρμογών, υπηρεσιών υλοποίησης, εκπαίδευσης και συντήρησης. Η μηχανογράφηση, αφορά την εφαρμογή ηλεκτρονικών συστημάτων σε όλα τα νοσηλευτήρια, Αναδιοργάνωση Υπουργείου Υγείας 1. Δημιουργία νέου οργανογράμματος 2. Τροποποίηση νομοθεσίας, αν χρειαστεί 3. Αναδιοργάνωση υφιστάμενων Τμημάτων και δημιουργία καινούργιων 16/6/ /3/2017 (27,5 μήνες) Δημιουργία ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Υγείας 1. Εφαρμογή του συστήματος σε όλα τα δημόσια νοσηλευτήρια / ιατρικά κέντρα 2. Λειτουργική και τεχνική υποστήριξη 16/6/2014-1/7/2015 (13 μήνες) Αναδιοργάνωση Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας Νομοθετική ρύθμιση και εφαρμογή αλλαγών 6/ /2014 (6 μήνες) Εφαρμογή ΓεΣΥ Αναδιοργάνωση συνδεδεμένων Οργανισμών 1. Αλλαγές στα καταστατικά ίδρυσης των Οργανισμών 2. Εφαρμογή αλλαγών 9/ /2014 (3 μήνες) 1. Νομοθετική ρύθμιση 2. Προπαρασκευαστικές ενέργειες σε σχέση με: (α) εφαρμογή θεσμού οικογενειακού ιατρού (β) ειδικούς ιατρούς (γ) ενδονοσοκομειακά και εξωνοσοκομειακά φάρμακα (δ) ενδονοσοκομειακή περίθαλψη (ε) Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (στ) Υπηρεσίες Ασθενοφόρων (ζ) κλινικά και εξειδικευμένα βιομετρικά εργαστήρια (η) άλλους συνδεδεμένους επαγγελματίες υγείας (θ) διαχείριση ταμείου ΓεΣΥ (ι) Πληροφοριακό Σύστημα Υποστήριξης ΓεΣΥ Φάση Α (1/7/2015) Φάση Β (1/1/2016) Φάση Γ (1/7/2016) μέσα από τα οποία θα διεκπεραιώνονται όλες οι ιατρικές υπηρεσίες. Πιο συγκεκριμένα, με τη μετάβαση στην ηλεκτρονική υγεία θα πραγματοποιηθεί ο ηλεκτρονικός φάκελος, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η ηλεκτρονική απεικόνιση εξετάσεων, όπως το MRI, οι κλινικές εξετάσεις και όλα τα άλλα. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι το ΟΠΣΥ τέθηκε σε πιλοτική βάση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου τον Μάιο του «Η εφαρμογή του συστήματος στα δύο νοσηλευτήρια έχει αναβαθμίσει τις προσφερόμενες υπηρεσίες» εξηγεί ο κ. Πατσαλής «ενώ παράλληλα έχει συμβάλει και στη σημαντική εξοικονόμηση δαπανών». Συγκεκριμένα, από την εφαρμογή του συστήματος, η οποία φτάνει το 38% των ιατρικών πράξεων σε παγκύπριο επίπεδο, έχει παρατηρηθεί πως 1 στις 4 εξετάσεις χάνονταν στα αναλυτικά εργαστήρια εξαιτίας της δυσδιάκριτης γραφής στοιχείων των ασθενών στις χειρόγραφες παραπεμπτικές. Ακόμη, παρατηρήθηκε στα ακτινολογικά εργαστήρια η μείωση των ακτινολογικών φιλμ μέχρι και 85% εξαιτίας της ηλεκτρονικής επίδοσης εξετάσεων αλλά και την αξιοποίηση του συστήματος απεικόνισης PACS. Με την ολοκλήρωση της μηχανογράφησης και στα υπόλοιπα νοσηλευτήρια, το Υπουργείο Υγείας επιδιώκει μεταξύ άλλων, στην ομοιογένεια σε ό,τι αφορά τον τρόπο λειτουργίας και τις διαδικασίες των νοσηλευτηρίων, στην καλύτερη οικονομική διαχείριση και τιμολόγηση υπηρεσιών, αλλά και στον καλύτερο έλεγχο των ιατρικών παραγγελιών, σε ο,τι έχει να κάνει με φάρμακα και αναλύσεις. H επιλογή του λογισμικού Βασικό εργαλείο για την επιτυχία ή την αποτυχία του όλου εγχειρήματος ΓεΣΥ θεωρείται αναμφίβολα η επιλογή λογισμικού συστήματος. Για το θέμα του λογισμικού συστήματος θα υπάρξει συνεργασία του Υπουργείου Υγείας με το Γενικό Λογιστήριο και τον γενικό ελεγκτή, ούτως ώστε να καταλήξουν στη νενομισμένη διαδικασία για την προκήρυξη διαγωνισμού και κατακύρωση προσφορών. Με χρονοδιαγράμματα η εφαρμογή ΓεΣΥ Το Υπουργείο Υγείας έχει προχωρήσει στη δημιουργία οδικών χαρτών, οι οποίοι παρουσιάζουν όλες τις δράσεις και ενέργειες που πρέπει να γίνουν για την υλοποίηση του ΓεΣΥ αλλά και για την εφαρμογή του Σχεδίου Μεταρρύθμισης. Οι οδικοί χάρτες παρουσιάζουν 200 περίπου ενέργειες που θα υλοποιηθούν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, οι οποίες όπως δήλωσε ο υπουργός Υγείας Φίλιππος Πατσαλής στην «Κ» «με σαφή χρονοδιαγράμματα μέσα στα επόμενα τρία χρόνια θα αλλάξουν ριζικά το σύστημα υγείας». Υπενθυμίζεται πως το Γενικό Σύστημα Υγείας θα υλοποιηθεί σε τρεις φάσεις. Συγκεκριμένα θα ξεκινήσει την 1η Ιουλίου 2015 με την πρωτοβάθμια περίθαλψη, η 2η φάση θα ξεκινήσει την 1η Φεβρουαρίου του 2016 όπου περιλαμβάνονται τα φάρμακα και οι ειδικοί ιατροί και η 3η φάση την 1η Ιουλίου 2016 με όλα τα υπόλοιπα. Με την εφαρμογή του Σχεδίου Μεταρρύθμισης, αναμένεται η αυτονόμηση και αναδιάρθρωση των δημόσιων νοσηλευτηρίων και ιατρικών κέντρων, η αναδιάρθρωση του Υπουργείου Υγείας, του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας (ΟΑΥ) αλλά και η αναδιοργάνωση οργανισμών συνδεδεμένων με το Υπουργείο Υγείας όπως το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, το Αντιναρκωτικό Συμβούλιο, το Ογκολογικό Κέντρο Τράπεζας Κύπρου κ.ά.

14 14-EPIKAIROTHTA_Master_cy 7/18/14 11:08 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 Ανοιχτές πληγές μέσα από δύο ιστορίες του 74 Η προσμονή και η ελπίδα μέσα από εικόνες και βιώματα που σφράγισαν ζωές για σαράντα ολόκληρα χρόνια Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Σαράντα χρόνια πέρασαν από το καλοκαίρι του Τότε, που η μπότα του Τούρκου κατακτητή πατούσε τα χώματα της Κύπρου, σκορπώντας τον θάνατο και αφήνοντας πίσω κλεμμένες ζωές. Η απώλεια, ο χαμός, παρά τα σαράντα χρόνια που έχουν περάσει, συνεχίζει να προκαλεί πόνο στους συγγενείς. Κάποιοι από αυτούς ακόμα και σήμερα δεν θέλουν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι η ελπίδα με την οποία έζησαν όλα αυτά τα χρόνια θα τους εγκαταλείψει. Μέσα από αντικείμενα και απλές εικόνες του μυαλού συνεχίζουν να κρατούν ζωντανή τη φιγούρα των δικών τους ανθρώπων, που χάθηκαν το καλοκαίρι του 74. Όπως η Μαρούλα Διάκου, η μητέρα του παιδιού της φωτογραφίας με το πιο εκφραστικό θλιμμένο βλέμμα, που, εκτός από τον χαμό του συζύγου της Σαββάκη Διάκου, είχε να αντιμετωπίσει τα τραύματα που προκλήθηκαν στο παιδί της από την αναγνωρισιμότητα που του προκάλεσε η φωτογραφία. Αλλά και η Γιωργούλα Βαρνάβα από τα Λύμπια μέχρι και σήμερα ζει μέσα στο σκοτάδι. Κατάφερε να τιθασεύσει τους εφιάλτες από την απουσία του συζύγου της, κρατώντας καλά φυλαγμένα σε τέσσερις τοίχους τα όνειρα που δεν πρόλαβε να ζήσει με το αγαπημένο της πρόσωπο. Mε άγρυπνα της ψυχής τα μάτια «Εκείνη την ημέρα περπατούσε μπροστά μου, εγώ είμαι από πάνω, φαίνεται το πόδι μου με τον γύψο. Έστεκε μπροστά μου και κρατούσε την φωτογραφία του πατέρα του και ήλθε το ΡΙΚ. Λέει, ρε λεβέντη να σου βγάλω μια φωτογραφία ήταν 2,5 χρονών το μωρό μου να την πάρεις να τη δει ο μπαμπάς σου... και έβγαλε τη φωτογραφία, η οποία έγινε διάσημη σε όλο τον «Αυτή η φωτογραφία δεν μας βοήθησε, απλώς μόνο πλήγωσε το παιδί μου. Δεν ξέρω, δεν θέλει, είναι πληγωμένο, δεν θέλει να λένε για τη φωτογραφία αυτή τίποτα». κόσμο». Η ασπρόμαυρη φωτογραφία με το εκφραστικό βλέμμα ενός αγοριού έγινε σύμβολο και σημαία του αγώνα των συγγενών των αγνοουμένων. Το πρόσωπο της φωτογραφίας δεν είναι άλλο από το γιο του αγνοούμενου Σάββα Διάκου, Θεόδωρο Δημητρίου. Στην ασπρόμαυρη φωτογραφία αποτυπώθηκε πεντακάθαρα το δράμα που βίωνε η μητέρα του μικρού αγοριού, αλλά και οι άλλες οικογένειες των αγνοουμένων. Τραβήχτηκε έξω από την κινέζικη πρεσβεία σε μία από τις πολλές εκδηλώσεις των συγγενών των αγνοουμένων, ένα χρόνο μετά την εισβολή. Η φωτογραφία, σύμφωνα με τα αρχεία του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, τραβήχτηκε από τον Τάκη Ιωαννίδη και ενώ αποτέλεσε σύμβολο του αγώνα των συγγενών παγκοσμίως, έμελε να ανοίξει βαθιές πληγές στο πρόσωπο που απεικόνιζε και την οικογένειά του. Μέχρι σήμερα το πρόσωπο της φωτογραφίας αρνείται να μιλήσει για αυτή. Η μητέρα του Μαρούλα Διάκου μάς άνοιξε την ψυχή της και μοιράστηκε τον πόνο που προκάλεσε στο παιδί της μία φωτογραφία. «Αυτή η φωτογραφία δεν μας βοήθησε, απλώς και μόνο πλήγωσε το παιδί μου. Δεν ξέρω, δεν θέλει, είναι πληγωμένο δεν θέλει να λένε για τη φωτογραφία αυτή τίποτα». Η αναγνωρισιμότητα του μικρού αγοριού λειτούργησε αρνητικά για τον ίδιο από την εποχή που πήγαινε στο δημοτικό σχολείο. Όπως θυμάται η κ. Μαρούλα, το παιδί της αντιδρούσε περίεργα στη θέα της φωτογραφίας «Από τον καιρό που ήταν μωρό και πήγαινε σχολείο θυμούμαι πως κάνανε το μάθημα. Έπιανε την πένα και μαύριζε τα μάτια του για να μην το καταλάβουν ότι ήταν ο Δώρος οι συμμαθητές του. Όταν ήταν στο δημοτικό θυμούμαι περίπτωση. Ήταν να κάνουμε τα γενέθλια του και μου λέει. «Μητέρα, να καλέσω τους συμμαθητές μου; του λέω, να τους καλέσεις». Το είπε στο σχολείο και ένας του λέει Ο πατέρας σου είναι αγνοούμενος και θέλεις και γενέθλια; Ήρθε το μωρό σπίτι κλαμένο Η φωτογραφία τραβήχτηκε έξω από την πρεσβεία της Κίνας, ένα χρόνο μετά την εισβολή και όπως εξομολογείται η μητέρα του, μόνο πόνο προκάλεσε στον γιο της. με αγκάλιασε και μου είπε: «Μητέρα, ο πατέρας μου πέθανε;» Του λέω, γιατί αγάπη μου; Μου απάντησε, έτσι μου είπε ο τάδε. Όχι του λέω, ο πατέρας σου δεν σκοτώθηκε, είναι αγνοούμενος. Κάποτε θα τον βρούμε και θα έλθει, έτσι του έλεγα πάντα». Το παιδί μου έζησε μέσα στο πόνο και τη δυστυχία. Έβλεπε τη μάνα του καθημερνά να κλαίει, καθημερνά να αναζητά τον πατέρα του. Δεν είναι λίγο πράγμα μια γυναίκα μόνη της να ξεκινάει τη ζωή της με ένα μωρό τριών μηνών και με μία λίρα στα χέρια». Η 20ή Ιουλίου ημέρα εισβολής βρήκε την οικογένεια Διάκου στην Κυπερούντα. Την ημέρα εκείνη η Μαρούλα Διάκου είδε για τελευταία φορά τον σύζυγό της. Τα όνειρα μιας ζωής φυλαγμένα σε ένα δωμάτιο για τέσσερεις δεκαετίες «Η ζωή μου; Eκλεισα το σπίτι μου και πήγα στους γονείς μου δεν μπορούσα μόνη μου, ήταν δύσκολο. Μία κοπέλα μέσα σε τέσσερις τοίχους να θυμάσαι τι έγινε. Δύσκολο». «Εννέα μήνες ήμουν αρραβωνιασμένη, στους εννέα μήνες παντρεύτηκα, στους εννέα μήνες έγινε ο πόλεμος». Στη ζωή της Γιωργούλας Βαρνάβα από τα Λύμπια ο αριθμός που κυριάρχησε μοιρολατρικά στην ζωή της πριν χάσει τον δικό της άνθρωπο το καλοκαίρι του 1974, ήταν το εννέα. Νιόπαντρη με τον Ανδρέα Βαρνάβα, ο οποίος, όπως και πολλοί άλλοι, χάθηκε από προσώπου γης. «Τους πήραν στην Αθαλάσσα να τους δώσουν όπλα. Στην Αθαλάσσα άλλον πιάσανε άλλοι όχι. Άλλοι πιάσανε κάτι Μαρτίνια 100 χρόνων (όπως μας έλεγαν εκείνοι που γύρισαν), για να πολεμήσουν τους Τούρκους. Με τα Μαρτίνια. Έφυγαν από το χωριό στις 8 Αυγούστου». Τα όνειρα της Γιωργούλας Βαρνάβα χάθηκαν κάπου στη Μια Μηλιά, μια νύχτα του Αυγούστου πριν από σαράντα χρόνια. Από το καλοκαίρι εκείνο μέχρι και σήμερα η Γιωργούλα Βαρνάβα συνεχίζει να ανηφορίζει τον προσωπικό της Γολγοθά. Η ζωή της όπως και πολλές άλλες ζωές εκείνο το καλοκαίρι άλλαξε μέσα σε μία νύχτα. Η ελπίδα, η προσμονή και το θαύμα πήραν μια θέση στην καρδιά της για να την κρατήσουν όρθια. «Μετά περιμέναμε, πηγαίναμε κάθε φορά που ερχόντουσαν. Άρχισαν οι ανταλλαγές. Πηγαίναμε. Από τότε μέχρι σήμερα δεν μάθαμε τίποτα, μέχρι πριν από 15 χρόνια ήλθαν από την Επιτροπή στο σπίτι Εννέα μήνες η Γιωργούλα Βαρνάβα πρόλαβε να ζήσει τα όνειρά της με τον σύζυγό της, Ανδρέα. Μέχρι σήμερα κρατά ανέπαφο το συζυγικό δωμάτιό τους. μας και μας είπαν ότι έχουν πληροφορίες για 10 άτομα και μέσα στα 10 άτομα ήταν και ο άνδρας μου. Πως κάποιος τους είδε. Κάποιος τους είδε στην Τουρκία». Ο χαμός του Αντρίκου στοίχειωσε το σπίτι που φτιάξανε οι δύο τους με κόπους και θυσίες. Μέχρι ένα κομμάτι του εσωτερικού της οικίας της οδού Δημοκρατίας στο αριθμό 11 στα Λύμπια, ο χρόνος έχει σταματήσει στο καλοκαίρι του 74. Έπιπλα και διακόσμηση μιας άλλης εποχής είναι εκεί για να θυμίζουν όλα όσα δεν πρόλαβε να ζήσει το ζευγάρι. «Η ζωή μου; Έκλεισα το σπίτι μου και πήγα στους γονείς μου, δεν μπορούσα μόνη μου, ήταν δύσκολο. Μια κοπέλα μέσα σε τέσσερις τοίχους να θυμάσαι τι έγινε. Δύσκολο. Το σπίτι δεν το άνοιξα για ένα χρόνο. Ένα χρόνο ούτε άνοιξα. Να έλθω πάνω να δω τι γίνεται μέσα στο σπίτι. Μετά σιγά-σιγά η μάνα μου, ο πατέρας μου: «πήγαινε κόρη μου στο σπίτι σου». Σιγά-σιγά μετά ερχόμουν αλλά όχι για να μείνω. Ερχόμουν, θυμόμουν, έκλαιγα και έφευγα. Ήταν πολύ δύσκολες μέρες. Πάρα πολύ δύσκολες. Δεν έβλεπα τι είχε μέσα στο σπίτι. Πού να πάω, πού να βγω. Νόμιζα ότι θα τον δω μπροστά μου (τον Αντρίκο). Μια φορά όταν έκλεισα την πόρτα να φύγω από τη μεγάλη μου στεναχώρια έπεσα στα σκαλιά». Η Γιωργούλα Βαρνάβα κατάφερε τελικά μετά από πολλά χρόνια να δαμάσει τους εφιάλτες της και να επιστρέψει στο σπίτι που δεν πρόλαβε να ζήσει τα όνειρά της με τον Αντρίκο της. «Προλαβαίνεις σε εννέα μήνες να ζήσεις εκείνα που θέλεις να ζήσεις; Να κάνεις οικογένεια να κάνεις... Προλαβαίνεις;» Επέστρεψε αλλά κλείδωσε τις αναμνήσεις εννέα μηνών στους τέσσερις τοίχους του συζυγικού τους δωματίου. Ένα δωμάτιο, στο οποίο ο χρόνος σταμάτησε στις 8 Αυγούστου του 1974, τότε που είδε για τελευταία φορά τον Αντρίκο της. «Τα λόγια είναι λίγα μέσα σε αυτά που νιώθεις. Κανένας, εάν δεν τα ζήσει, δεν τα νιώθει. Όταν πας κάπου βλέπεις τις οικογένειες. Δεν τις ζηλεύεις, αλίμονο, μη κακό χίλιες φορές να ζηλέψεις τους γονείς σου ή τις αδελφές σου, γιατί έχουν οικογένειες. Κοντά σε αυτούς χαίρεσαι και εσύ». Η Γιωργούλα Βαρνάβα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ζει μόνη της στο σπίτι που δεν έζησε με τον αγνοούμενο σύζυγο της. Κατάφερε να κρύψει τους εφιάλτες, ζώντας μέσα από τις ζωές δικών της ανθρώπων. «Όταν παντρεύτηκε η αδελφή μου και έκανε το πρώτο της παιδί άλλαξε η ζωή μου. Ειλικρινά. Όταν έπιασα το μωρό στην αγκαλιά μου της αδελφής μου άλλαξε η ζωή μου». Η Γιωργούλα Βαρνάβα δεν ξανάφτιαξε ποτέ τη ζωή της. Έμεινε μόνη, περιμένοντας τον άνθρωπό της. Μέχρι, και σήμερα έχει μέσα της μια κρυφή ελπίδα. Ένα πόθο που της δίνει δύναμη. «Σήμερα λες κάτι θα γίνει. Πηγαίναμε, έρχονταν ο ένας, κάτι θα γίνει. Μετά μας έλεγαν ότι κάτι θα γίνει. Λες γιατί; Και εγώ από την άλλη έλεγα: Τώρα εγώ αν ήμουν στη θέση εκείνου, θα ήμουν ευχαριστημένη να με αφήσει. Έτσι το έπαιρνα και τους έλεγα. Αν ήμουν άρρωστη και ήταν εκείνος, θα ήμουν ευχαριστημένη να με αφήσει και να πει είναι άρρωστη; Δεν θα μου άρεσε». Για την περίπτωση του αγνοούμενου Ανδρέα Βαρνάβα, όπως και για άλλους αγνοούμενους, έχει γίνει προσφυγή κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Τουρκία είναι υπόλογη για την απάνθρωπη συμπεριφορά που έχουν υποστεί οι συγγενείς των αγνοουμένων, ενώ ζητείται να γίνουν αποτελεσματικές έρευνες για διακρίβωση της τύχης αυτών των ανθρώπων σε περιοχές που είναι, υπό τον έλεγχο της Τουρκίας».

15 15 - EPIKAIROTHTA_Master_cy 18/07/14 21:33 Page 15 Κυριακή 20 Ιουλίου 2014 EΠIKAIΡOTHTA Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Άρθρο του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη Να μη μας βρουν τα 50χρονα χωρίς λύση Σ αράντα χρόνια από τις δραματικές εκείνες μέρες του Ιουλίου του 1974 είναι μια ολόκληρη ζωή. Τα παιδιά του 1974 είναι μεσήλικες, οι εθνοφρουροί που βίωσαν το καμίνι του πολέμου μπαίνουν στην έκτη δεκαετία της ζωής τους, οι έφεδροι είναι οι πλείστοι στη σύνταξη και οι γονείς των νεκρών και των αγνοουμένων φεύγουν ο ένας μετά τον άλλον από τη ζωή με τον πόνο και τη θλίψη για τον χαμό των δικών τους ανθρώπων. Οι πρόσφυγες που έχουν παραστάσεις από στις κατεχόμενες περιοχές, αν δεν έφυγαν από τη ζωή, είναι σήμερα μεσήλικες. Μια άλλη γενιά ανθρώπων μεγάλωσε στην ελεύθερη Κύπρο και μια άλλη στις κατεχόμενες περιοχές. Αμέσως μετά την εισβολή η πατρίδα μας χωρίστηκε στα δύο με το τείχος της γραμμής Αττίλα. Σαράντα χρόνια από τότε η ψυχολογία του διαχωρισμού ορθώνεται μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου σαν ένα άλλο τείχος, περισσότερο αδιαπέραστο και πιο μόνιμο. Πέρασαν 40 χρόνια από τον μαύρο Ιούλιο του Τιμούμε τους νεκρούς, προσευχόμαστε για την ανεύρεση των λειψάνων των αγνοουμένων και θυμούμαστε τα σκλαβωμένα εδάφη μας. Αυτή είναι μια επαναλαμβανόμενη υποχρέωση που κράτησε την ελπίδα της απελευθέρωσης της πατρίδας μας ζωντανή. Σήμερα, με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων δεκαετιών από την εισβολή οφείλουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο από αυτό. Οφείλουμε να επιδείξουμε εγρήγορση και αφοσίωση στο μεγάλο στόχο της λύσης του Κυπριακού. Τα χρονικά περιθώρια εξαντλούνται, το τείχος της διαίρεσης γίνεται χρόνο με τον χρόνο ανθεκτικότερο, ο χαρακτήρας των κατεχομένων ξεθωριάζει και τα στοιχεία του εκτουρκισμού γίνονται εντονότερα. Η πρόθεσή μας, η πεποίθησή μας, ο στόχος μας είναι να καταλήξουμε σε μια μόνιμη λύση. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από του να καταλήξουμε σ ένα δημιουργικό συμβιβασμό ο οποίος θα διασφαλίσει την επιβίωσή μας σε αυτό το νησί σε συνθήκες ειρήνης και ευημερίας. Η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να διαιρεθεί και αρκετά μεγάλη για να χωρέσει όλους τους νόμιμους κατοίκους της. Η λύση θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες και θα γίνει η απαρχή ενός νέου κύκλου οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας. Μετά από πολλές προσπάθειες εξασφαλίσαμε ένα κοινό ανακοινωθέν που προσδιορίζει το περιεχόμενο της λύσης που επιδιώκουμε. Δεν είναι στις προθέσεις μας το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι οι συνομιλίες δεν πάνε τόσο καλά όσο θα θέλαμε. Ωστόσο, δεν βιαζόμαστε να βγάλουμε τελεσίδικα συμπεράσματα, δεν θα χρησιμοποιήσουμε αυτό το γεγονός σαν πρώτη ύλη για την παραγωγή απαισιοδοξίας. Ελπίζουμε ότι μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και αφού γίνουν οι εκλογές στην Τουρκία θα δημιουργηθεί ένα πολιτικό περιβάλλον περισσότερο γόνιμο που θα επιτρέψει την πρόοδο και τελικά τη λύση. Σε αυτή την προσπάθεια η Κύπρος δεν είναι μόνη. Πέρα από τη σταθερή στήριξη της Ελλάδας και των άλλων κρατών που έχουν ευαισθησία στο Κυπριακό ζήτημα, έχουμε μαζί μας την Ε.Ε. Ενισχύσαμε τις σχέσεις μας με τη Βρετανία, που είναι μια εκ των εγγυητριών δυνάμεων και κεντρίσαμε το ενδιαφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών. Η επίσκεψη του αντιπροέδρου Μπάιντεν ήταν σταθμός στην προσπάθειά μας για να δώσουμε ώθηση στο Κυπριακό, σε συνέργεια με δυνάμεις που έχουν παγκόσμια επιρροή. Οι δημόσιες δηλώσεις του αντιπροέδρου Μπάιντεν, τόσο κατά την επίσκεψη του στην Κύπρο όσο και πιο πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες, μιλούν αφ εαυτών. Στο μεταξύ η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει κανονικά τον προγραμματισμό της για τη διεξαγωγή ερευνητικών γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ προς επιβεβαίωση των πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Η Κύπρος είναι το μόνο κράτος στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου που μπορεί να αναπτύξει άριστες σχέσεις με όλους τους γείτονές της. Οι καλές σχέσεις και η σταθερότητα είναι μια από τις προϋποθέσεις για να καταστεί η χώρα μας ενεργειακός κόμβος και να έχει συμμετοχή στα κοιτάσματα όλης της περιοχής. Αν το καταφέρουμε αυτό θα αλλάξουμε τη μοίρα της χώρας μας, θα αλλάξουμε τη μοίρα όλης της περιοχής, θα συμβάλουμε στην παγκόσμια ειρήνη και θα δημιουργήσουμε ένα νέο μέλλον για τις γενιές που έρχονται. Πέρασαν σαράντα χρόνια από την εισβολή, γεμάτα πίκρα, απογοήτευση και θλίψη. Χωρίς να ξεχνάμε, χωρίς να παραγράφουμε τα δίκαια και τα δικαιώματά μας, πρέπει να κάνουμε το παν να γυρίσουμε σελίδα. Να βρούμε τους τρόπους να βγούμε από αυτό το τέλμα και να ξαναδημιουργήσουμε την Κύπρο. Να μη μας βρουν τα πενηντάχρονα στην ίδια κατάσταση. Οφείλουμε να δώσουμε στον λαό την ευκαιρία να γιορτάσει τις καλύτερες μέρες, να χαμογελάσει, να δει το μέλλον με αισιοδοξία. Αυτή θα είναι και η μεγαλύτερη τιμή και δικαίωση στους νεκρούς μας. Σχέδιο Ερντογάν για Κυπριακό ΤΟΥΡΚΙΑ Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Σε τρεις περίπου εβδομάδες, οι πολίτες της Τουρκίας θα εκλέξουν για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας απευθείας τον νέο Πρόεδρο της χώρας. Η νέα προεδρία της Τουρκίας, με τις πρωτοβουλίες και τα σχέδιά της στα πεδία της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, έρχεται να σφραγίσει την έναρξη μιας νέας περιόδου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν άνετο προβάδισμα στον Ταγίπ Ερντογάν στην πρώτη Κυριακή. Ακόμη και σε περίπτωση που οι εκλογές οδηγηθούν σε δεύτερο γύρο, η πρωτιά του κ. Ερντογάν παραμένει δεδομένη. Με αυτά τα δεδομένα, το στρατόπεδο του Τούρκου Πρωθυπουργού, την τελευταία περίοδο, εκπονεί σειρά σχεδίων δράσης για τη νέα κυβέρνηση της χώρας, την πολιτική της και το νέο Σύνταγμα. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζουν οι σκέψεις και οι υπολογισμοί της τουρκικής Πρωθυπουργίας για το Κυπριακό. Πληροφορίες της «Κ» από την Άγκυρα σημειώνουν ότι οι σύμβουλοι του Τ. Ερντογάν αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στον ρόλο του Κυπριακού στα μελλοντικά σχέδια της Τουρκίας, τα οποία αφορούν τον ενεργειακό και γεωστρατηγικό χάρτη της ανατολικής Μεσογείου. Στο επιτελείο Ερντογάν πιστεύουν ότι η διαιώνιση του Κυπριακού δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και ήρθε ο καιρός για να Στοχεύει στον αγωγό μέσω της Κύπρου. γυρίσει σελίδα η Άγκυρα στο πρόβλημα. Θεωρούν ότι το Κυπριακό θα πρέπει να κλείσει κατά τα πρώτα δύο χρόνια της προεδρίας του Ερντογάν ώστε να αναπτυχθεί μια νέα δυναμική στις σχέσεις Τουρκίας Ε.Ε. και η Άγκυρα να είναι σε θέση να πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα στο πεδίο της ενέργειας. Το συγκεκριμένο ζήτημα αναδεικνύεται σε μια νέα έκθεση του κέντρου στρατηγικών μελετών «SETA», το οποίο διατηρεί στενές σχέσεις με τους κυβερνητικούς κύκλους στην Άγκυρα. Σύμφωνα με την έκθεση πρωταρχικός στόχος της Άγκυρας είναι η δημιουργία ενός αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος θα ενώνει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Τουρκία και τη Δύση. Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου σχεδιασμού, η Άγκυρα είναι έτοιμη να παράσχει νερό και ηλεκτρική ενέργεια στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Ωστόσο, το Κυπριακό αποτελεί μέγα εμπόδιο για υλοποίηση του συγκεκριμένου σχεδίου που πρέπει να αρθεί: Πώς; Η τουρκική πλευρά εστιάζει την προσοχή της σε δύο σενάρια: Ένα είδος συνομοσπονδίας - χαλαρής συνεργασίας- ή σταδιακή ανάδειξη του «Τουρκικού Κράτους της Κύπρου». Όπως μας ελέχθη «η τουρκική πλευρά είναι έτοιμη να δώσει τη συγκατάθεσή της για τη δημιουργία μιας συνομοσπονδίας, η οποία θα βασίζεται στη συνεργασία του τουρκικού και του ελληνικού κράτους της Κύπρου». Το κάθε κράτος θα έχει τα σύνορά του, τη διοίκησή του, τις υπηρεσίες του. Σε συνομοσπονδιακό επίπεδο, τα δύο κράτη θα συνεργάζονται στα πεδία της διπλωματίας, οικονομίας, Ε.Ε. και φυσικά της ενέργειας. Η έκθεση του «SETA» φέρνει στο προσκήνιο κι ένα σημαντικό ερώτημα: Πώς θα μπορούσε να αλλάξει το κλίμα στις συνομιλίες; Στην έκθεση δίνεται η απάντηση, ότι καμία κίνηση καλής θελήσεως εκ μέρους της Τουρκίας δεν μπορεί να αλλάξει τη συνολική εικόνα στις συνομιλίες ούτε και η επιστροφή των Βαρωσίων, διότι στην ε/κ πλευρά η πλειοψηφία δεν θέλει να ζήσει μαζί με τους Τ/κ. «Με την παραπάνω θεωρία, η Άγκυρα εισέρχεται σε έναν μονόδρομο στο Κυπριακό», επισημαίνει μια πηγή της «Κ», η οποία προσθέτει: «Ο ίδιος ο κ. Ερντογάν έχει δώσει εδώ και καιρό την εντολή να ετοιμαστούν εναλλακτικά σενάρια και σχέδια για την Κύπρο, με άξονα το «Τουρκικό Κράτος της Κύπρου», στοχεύοντας στην αναβάθμισή του. Με το μοχλό της αναβάθμισης πιστεύει ότι θα πιέσει την ε/κ πλευρά για τη δημιουργία του πολυπόθητου αγωγού φυσικού αερίου. Από τη σκοπιά της Άγκυρας, για τη δημιουργία του συγκεκριμένου αγωγού η τελική λύση του Κυπριακού δεν είναι προαπαιτούμενη».

16 16-GNOMES ELLADA_Master_cy 7/18/14 11:33 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 20 Ιουλίου 2014 Σαράντα χρόνια πριν Σαράντα χρόνια έχουν περάσει από τις δραματικές εκείνες μέρες του Ιουλίου του 1974, οι οποίες σφράγισαν τη σύγχρονη ιστορία μας. Ηταν μέρες έντονες και αξέχαστες, ακόμη και για έναν 13χρονο. Θυμάμαι ακόμη τον ανέκφραστο Καραμανλή να κοιτάει το πλήθος που τον αποθέωνε, καθώς το αυτοκίνητό του έβγαινε από τον χώρο του αεροδρομίου. Δεν ξέρω τι περνούσε από το μυαλό του εκείνη την ώρα που η Ιστορία τον καλούσε να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο, ύστερα από δέκα χρόνια εξορίας. Είμαι, όμως, απολύτως βέβαιος ότι σαν λαός ήμασταν πολύ τυχεροί <<<<<< Σαράντα χρόνια μετά μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι ο Κων. Καραμανλής εκπλήρωσε μια πολύ δύσκολη εθνική απο στολή με τον καλύ τερο δυνατό τρόπο. που ο τόπος διέθετε τον Καραμανλή ως εθνική εφεδρεία. Ούτε ο Κανελλόπουλος ούτε ο Μαύρος ούτε κανείς άλλος από τον πολιτικό κόσμο εκείνης της εποχής θα μπορούσαν να πάρουν το τιμόνι μέσα στη θύελλα και να οδηγήσουν το καράβι σε ασφαλές λιμάνι. Ο Καραμανλής διέθετε την πυγμή και το διεθνές κύρος που του επέτρεψαν να φέρει εις πέρας τη δύσκολη αποστολή. Είναι δύσκολο για εμάς τους νεότερους να αναλογισθούμε τι ακριβώς συνέβαινε στην Ελλάδα του Το σύστημα των χουντικών αξιωματικών διέθετε ακόμη δύναμη και επέβαλε στον Καραμανλή να κοιμάται ενίοτε σε πολεμικό σκάφος. Το τσουνάμι του λαϊκισμού είχε αρχίσει να φουσκώνει, με την Αριστερά να παίρνει κεφάλι και τον Ανδρέα Παπανδρέου να μιλάει για απλή αλλαγή νατοϊκής φρουράς. Ολη η καταπίεση ενός τμήματος του πληθυσμού για πολλές δεκαετίες είχε μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε Η πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που παρουσίασαν πρόσφατα τρεις Ελληνες ερευνητές σε επιστημονικό συνέδριο στο Βερολίνο και τα ευρήματά της δημοσίευσε στο προχθεσινό φύλλο της «Η Καθημερινή» έχει ως βασικό θέμα την έκταση του αντισημιτισμού στη Ελλάδα. Οπως αναμενόταν, τα σχετικά συμπεράσματα έδειξαν ότι όχι μόνον υπάρχει σε μεγάλη έκταση αντισημιτισμός στην Ελλάδα, αλλά είναι και βαθιά ριζωμένος. Με αυτή την έννοια, η συγκεκριμένη έρευνα δεν έδειξε κάτι πολύ διαφορετικό από προηγούμενες που έγιναν τελευταία στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και που επαληθεύονται από τον αντικειμενικό και σχετικά «υποψιασμένο» παρατηρητή των συμπεριφορών και των «πεποιθήσεων» της ελληνικής κοινωνίας. Η σχετική πρωτοτυπία όμως αυτής της έρευνας είναι ότι συνδέει τον αντισημιτισμό με την κλίση του μέσου Ελληνα προς την καχυποψία και τη διαπιστωμένη τάση του να ασπάζεται θεωρίες συνωμοσίας ή να πιστεύει παραδοξολογίες και δοξασίες, δίχως βάση λογικής. Οι απαντήσεις στηρίζουν απόλυτα αυτή την πραγματικότητα, καθώς το 69% των ερωτώμενων πιστεύουν ότι έχει ανακαλυφθεί το φάρμακο κατά του καρκίνου, αλλά δεν κυκλοφορεί ευρέως, γιατί προφανώς δεν το επιτρέπουν κάποια μεγάλα συμφέροντα, το 59% ότι η επίθεση στους δίδυμους πύργους στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 σχεδιάστηκε από τις ΗΠΑ για να προωθήσουν τα σχέδιά τους Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Συνωμοσίες και δοξασίες <<<<<< Οχι μόνον υπάρχει σε μεγάλη έκταση αντισημιτισμός στην Ελλάδα, αλλά είναι και βαθιά ριζωμένος. Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΑΓΚΟΥ καζάνι που έβραζε. Οι Τούρκοι είχαν αποκτήσει το προγεφύρωμά τους στην Κύπρο και ετοιμάζονταν για τον δεύτερο γύρο. Οι Αμερικανοί τον αντιμετώπιζαν με δυσπιστία, γιατί ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να τον ελέγξουν και επειδή ήταν προσηλωμένος σε ένα ευρωπαϊκό όραμα για την Ελλάδα. Υπάρχουν ζητήματα που σηκώνουν συζήτηση και μελέτη για το αν έκανε λάθη εκείνη την κρίσιμη περίοδο και τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του. Θα μπορούσε π.χ. να έχει απειλήσει, έστω, με έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο μεταξύ των δύο τουρκικών εισβολών για να προκαλέσει μια δυναμική αμερικανο-βρετανική παρέμβαση; Γιατί πήρε την απόφαση της εξόδου από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑ- ΤΟ, η οποία κόστισε τελικά πολύ στα εθνικά μας συμφέροντα; Γιατί ενέδωσε εν μέρει σε ένα είδος λαϊκισμού με την περίφημη «σοσιαλμανία» της εποχής, η οποία νομιμοποίησε τη μετέπειτα δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας; Κανένα από αυτά τα ζητήματα, όμως, δεν μπορεί να μειώσει τον μεγάλο και θετικό ρόλο που έπαιξε ο Καραμανλής με την επιστροφή του στην Ελλάδα. Οταν αντίκρυζε τον πανηγυρίζοντα ελληνικό λαό να τον αποθεώνει ήξερε καλά μέσα του πόσο εύκολο είναι να παγιδευθεί και πάλι στα πάθη και τις υπερβολές που απορρύθμιζαν συνεχώς το πολιτικό σύστημα. Μας πήρε από το χέρι, σταθεροποίησε την κατάσταση, επέβαλε την πλήρη μεταπολίτευση και μετά έκανε το σπουδαιότερο: μας είπε ότι είτε μας αρέσει είτε όχι ανήκομεν εις την Δύσιν και έθεσε ως στόχο τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Προφανώς ήξερε πολύ καλά τη σημασία αυτού του στόχου, για μια χώρα που βρίσκεται σε κρίσιμη γεωπολιτική θέση και με ένα λαό που αρέσκεται στις υπερβολές. Σαράντα χρόνια μετά μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι εκπλήρωσε μια πολύ δύσκολη εθνική αποστολή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και αυτό, τουλάχιστον, του το χρωστάμε. διεθνώς, 27% ότι η προσελήνωση Αμερικανών αστροναυτών το 1969 δεν ήταν πραγματική αλλά σκηνοθετημένη και το 75% βεβαίως ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα αποτελεί σχέδιο ξένων, για να λεηλατήσουν φυσικά τη χώρα... Ολα αυτά διανθίζουν το 70% που χαρακτηρίζεται από αντισημιτισμό και από κοντά το 61% που είναι ακράδαντα πεπεισμένοι ότι ο Κώστας Σημίτης είναι εβραϊκής καταγωγής. Αλλωστε από άλλες ερωτήσεις γίνεται σαφές ότι η κοινή γνώμη ταυτίζει τον Ελληνα με τη θρησκεία, δηλαδή την Ορθοδοξία, αφού το 60% πιστεύει ότι οι Ελληνες Εβραίοι είναι περισσότερο Εβραίοι παρά Ελληνες, το 74% ότι οι μουσουλμάνοι είναι περισσότερο μουσουλμάνοι παρά Ελληνες και το 42% ότι οι καθολικοί είναι περισσότερο καθολικοί παρά Ελληνες. Αναμενόμενα δηλαδή πράγματα για όποιον έρχεται σε επαφή με τον μέσο Ελληνα σε χώρους εργασίας ή σε καφετέριες, γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα και διατηρεί στοιχειωδώς αίσθημα αυτογνωσίας. Είναι γνωστό ότι ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πιστεύει ότι μας ψεκάζουν, μεταξύ άλλων, ή ότι τον Μαζιώτη τον συνέλαβαν για να ξεχάσουμε το Μνημόνιο. Αυτή είναι η κατάσταση και πιθανότατα δεν πρόκειται για αποτέλεσμα της κρίσης που έχει τρελάνει τον κόσμο. Μάλλον πρόκειται για μία διαδικασία που διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε διά μέσου δεκαετιών και εκατονταετιών. Απλώς τώρα βγαίνει καθαρά στην επιφάνεια, όχι μόνο μέσω ερευνών, όπως η αναφερόμενη, αλλά κυρίως μέσω τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οποιος δεν πείθεται ας κάνει τον κόπο να διαβάσει σχόλια αναγνωστών στα διάφορα sites και θα καταλάβει. Το ερώτημα είναι πώς μπορεί να καταλάβει αυτός ο κόσμος το λογικό. Η δύσκολη σύνθεση της Ενωμένης Ευρώπης Με ποιο κριτήριο θα διακρίνουμε το «καινούργιο» στην πολιτική, αν τυχόν και οψέποτε εμφανιστεί; Πώς θα ξεχωρίσουμε τη διαφορετική οπτική, τον προγραμματικό ρεαλισμό, τον αυθεντικό ηγέτη; Κριτήριο στέρεο και δοκιμασμένο είναι η αλλαγή «γηπέδου», αλλαγή των όρων του «παιχνιδιού» η συνεπής άρνηση του καινούργιου να παίξει στο «γήπεδο» του παλιού και με τους όρους του παλιού. Λίγο πιο συγκεκριμένα, αλλά πάντοτε ενδεικτικά: Το κριτήριο είναι ότι το καινούργιο αρνείται να συμβιβαστεί με «βελτιώσεις» του παλιού, με την επιδιόρθωση της καταστροφής και της παρακμής, με το να κουράρει το από γεννησιμιού του διεστραμμένο. Οταν ρεκλαμάρουμε σαν «καινούργιο» στην πολιτική την επαναδιαπραγμάτευση των «Μνημονίων» και του χρέους, είναι περισσότερο από φανερό ότι απλώς «διαχειριζόμαστε» τη συντελεσμένη καταστροφή, μένουμε παγιδευμένοι στη διαχειριστική εκδοχή της πολιτικής που χρόνια τώρα επιτείνει μοιραία την παρακμιακή μας διάλυση και την παραλυτική ανημπόρια. Το καινούργιο θα είναι, τόσο ως επαγγελία όσο και ως ρεαλιστικός προγραμματισμός, να ξαναπιστέψει ο Ελληνας ότι κάπου μπορεί να τα καταφέρει. Οτι η ζωή δεν τελειώνει στην οικονομική συμφορά, δεν θα αφήσει να του κλέψουν τη ζωή του υποχρεώνοντάς τον να την ταυτίζει με το εισόδημα. Ελάχιστο το παράδειγμα, αλλά ενδεικτικό: Είμαστε υπερχρεωμένοι, ραγιάδες στους δανειστές μας; Λοιπόν, από την επόμενη χρονιά, η Ελλάδα θα έχει τα καλύτερα κλασικά λύκεια της Ευρώπης, δεν στοιχίζει τίποτε περισσότερο, μόνο μια επιτελική ομάδα ψυχωμένων αρίστων (την έχουμε) και την απαιτητικότερη δυνατή αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προσωπικού. Σε τι άλλο μπορούμε να έχουμε αμέσως πρωτιά; Σε ό,τι πιο μοντέρνο υπάρχει στην οργάνωση και λειτουργία των μουσείων, ώστε η τέχνη, το κάλλος, η Ιστορία να είναι οι «τόποι» των συναντήσεων και αναστροφών μας, η ζωντανή «αγορά», το καινούργιο «καφενείο», η ανεπιτήδευτη «διά βίου καλλιέργειά» μας όχι φτηνιάρικα στοκατζίδικα ξεπουλήματος «εντυπώσεων» στις τουριστικές βοσκηματώδεις αγέλες. Ανεπαρκείς ίσως οι παραδειγματικές νύξεις, αλλά σαφώς ενδεικτικές. Πριν από τη μεταπολίτευση, εδώ και σαράντα χρόνια, μετρούσαν στη ζωή του Ελληνα και ποιότητες ζωής άλλες από το εισόδημα και την καταναλωτική ευχέρεια: Μετρούσε η χαρά της φιλίας, η απόλαυση μιας βραδινής συντροφιάς που δεν σχολίαζε μόνο ποδόσφαιρο και τους κομματικούς τζουτζέδες. Ενδιέφερε ένα καινούργιο μυθιστόρημα που ξεχώρισε, το καινούργιο τραγούδι ενός γνωστού συνθέτη, μια ραδιοφωνική συνέντευξη, μια ταινία δεν ήταν η καθημερινότητα μόνο καϋμός, μόνο πίκρα και αγανάκτηση, μόνο οργή. Το καινούργιο στην πολιτική θα είναι: να στοχεύσει στην ανάκαμψη της οικονομίας, ναι, αλλά ξεκινώντας από την ανασύσταση αυτεμπιστοσύνης, κινήτρων δημιουργικότητας, από την ανακάλυψη της συναρπαστικής ποιότητας που έχει η ζωή όταν ελευθερώνεται από τα δεσμά της Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Τ ην ώρα που ο κόσμος γύρω μας γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος, ενώ εντείνονται τα προβλήματα που κάθε χώρα αντιμετωπίζει, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σε έκτακτη σύνοδο στις Βρυξέλλες την περασμένη Τετάρτη, δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν στην επιλογή προσώπων για δύο κορυφαία αξιώματα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του «υπουργού Εξωτερικών» της Ενωσης. Χωρίς να στελεχώνει καίριες θέσεις, η Ε.Ε. ξεκινάει έναν νέο πενταετή κύκλο θεσμικών αλλαγών στο εσωτερικό, ενώ αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις στο διεθνές περιβάλλον οι οποίες, όμως, έχουν άμεσες επιπτώσεις για την Ε.Ε., όπως το κύμα μεταναστών και προσφύγων, όπως η αστάθεια στην αγορά ενέργειας λόγω της ουκρανικής κρίσης. Η αδυναμία των 28 προέδρων και πρωθυπουργών να καταλήξουν στα πρόσωπα που θα εκπροσωπούν την ενωμένη ισχύ της Ε.Ε. ίσως είναι καλό σημάδι ίσως αποδεικνύει ότι όλοι καταλαβαίνουν την κρισιμότητα της εποχής και δεν θέλουν να καταλήξουν σε βιαστικές επιλογές. Ισως, όμως, αποκαλύπτει κάτι άλλο: ότι πολλοί ηγέτες σκέφτονται μόνο με στενά εθνικά κριτήρια κριτήρια που συνήθως εξαρτώνται από τις δικές τους πολιτικές σκοπιμότητες. Για να κρίνουμε, θα πρέπει να περιμένουμε έως την 30ή Αυγούστου, όταν ολοκληρωθεί η συζήτηση για τα πρόσωπα που θα επιλεγούν για τα κορυφαία αξιώματα. Τουλάχιστον, έληξε το δράμα όσον αφορά τον νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπου η υποψηφιότητα του πρώην πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου, Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, υπερψηφίστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο Γιουνκέρ προτάθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μόνο όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον βρέθηκε μόνος να αντιτίθεται στην υποψηφιότητα του βετεράνου κεντροδεξιού πολιτικού. Η διαφωνία αυτή δεν είναι ασήμαντη: ο Κάμερον φοβάται ότι ο Γιουνκέρ θα προωθήσει την περαιτέρω ενοποίηση της Ευρώπης την ώρα που ο Βρετανός ηγέτης θέλει χαλάρωση επίσης, ο Κάμερον θεωρεί εξίσου επικίνδυνο το γεγονός ότι οι ευρωβουλευτές και οι ψηφοφόροι είχαν τον λόγο στην επιλογή του νέου προέδρου της Επιτροπής, μιας και τα κεντροδεξιά κόμματα κέρδισαν τις περισσότερες έδρες στις ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου. Ο Κάμερον έχει δεσμευθεί ότι εάν το Συντηρητικό Κόμμα του κερδίσει τις επόμενες εθνικές εκλογές, θα οργανώσει δημοψήφισμα με ερώτημα την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε. Φοβούμενος ότι το κύμα ευρωσκεπτικισμού στη χώρα του διογκώνεται, μετά την επιλογή του Γιουνκέρ από το Συμβούλιο ο Κάμερον προχώρησε σε κυβερνητικό ανασχηματισμό, επιλέγοντας για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών έναν πολιτικό που έχει πει ότι εάν η Βρετανία δεν αλλάξει τη σχέση της με την Ε.Ε., καλύτερα θα είναι να εγκαταλείψει την Ενωση. Ο ίδιος φόβος ότι η Βρετανία αναγκάζεται να υποτάσσεται σε ευρωπαϊκές πολιτικές είναι και ένας από τους λόγους που οι 28 ηγέτες δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε διάδοχο του Χέρμαν βαν Ρομπέι για πρόεδρο του Συμβουλίου. Σύμφωνα με τους Financial Times της Παρασκευής, ο Κάμερον απέρριψε την πρόταση για την υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τουσκ, φοβούμενος ότι ο Πολωνός πρωθυπουργός θα εμποδίσει την προσπάθεια της Βρετανίας να αλλάξει την ευρωπαϊκή πολιτική όσον αφορά τα ασφαλιστικά δικαιώματα μεταναστών. Ηδη υπήρχε ένταση μεταξύ Κάμερον και Τουσκ λόγω των καταγγελιών του πρώτου ότι Πολωνοί εργαζόμενοι στη Βρετανία απολαμβάνουν υπερβολικές παροχές. Ετσι ενισχύεται η υποψηφιότητα της Δανής πρωθυπουργού Χέλε Τόρνινγκ-Σμιτ. Στο θέμα του νέου εκπροσώπου της Ε.Ε. για Εξωτερικά Θέματα, ο Σοσιαλιστής Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι (του οποίου η χώρα Πώς ανασταίνεται μια πεθαμένη κοινωνία <<<<<< Αρνηση του καινούργιου να παίξει στο γήπεδο του παλιού. ΑSSOCIATED PRESS προεδρεύει στην Ενωση αυτό το εξάμηνο) έχει προτείνει την υπουργό Εξωτερικών της Ιταλίας, Φεντερίκα Μογκερίνι. Σύμφωνα με τα παζάρια των ηγετών, η διάδοχος της Βρετανίδας Κάθριν Αστον θα προέρχεται από το μπλοκ της Κεντροαριστεράς η υποψηφιότητα της Μογκερίνι, όμως, σκοντάφτει στις αντιρρήσεις των χωρών-μελών που ήταν κάποτε στο σοβιετικό μπλοκ και που κατηγορούν την Ιταλία ότι είναι μαλθακή στην αντιμετώπιση της Ρωσίας. Γεγονός είναι ότι οι ολοένα και αυστηρότερες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, λόγω της ουκρανικής κρίσης, πλήττουν χώρες οι οποίες έχουν σημαντικές επενδύσεις στη Ρωσία και που εξαρτώνται από ρωσικό αέριο, δυσκολεύοντας τις προσπάθειες για ενιαία πολιτική. Αυτό δείχνει την ανάγκη για μια κοινή ενεργειακή πολιτική πράγμα που συμπεριλαμβάνεται στις στρατηγικές επιλογές των επόμενων πέντε ετών. Το γεγονός ότι η ουκρανική κρίση επηρεάζει τη στελέχωση κορυφαίου αξιώματος στην Ε.Ε. και ανοίγει απρόβλεπτα ρήγματα μεταξύ χωρών δείχνει την πολυπλοκότητα του πλέγματος μεταξύ των χωρών-μελών. Η Ε.Ε. επιχειρεί να επιλέξει πρόσωπα για να λύσουν προβλήματα τα οποία προβλήματα περιπλέκουν την επιλογή αυτών των προσώπων. Είναι μέρος της σύνθεσης. ιδιοτέλειας. Δεν γίνεται να στηθεί κράτος λειτουργικό στην υπηρεσία του πολίτη, «σύστημα υγείας» και ασφάλισης, απόδοση δικαιοσύνης, αδέσμευτη πληροφόρηση, κοινωνική αντίληψη και χρήση των αγαθών της ύδρευσης, της ηλεκτροδότησης, των οδικών δικτύων, αν η «πολιτική» συνεχίσει να παίζεται κατ αποκλειστικότητα στο «γήπεδο» του απολυτοποιημένου οικονομισμού, της ιστορικο-υλιστικής νεύρωσης. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις ούτε έτοιμες συνταγές για να απαλλαγεί μια συλλογικότητα από την αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, την εξηλιθίωση, την αυτονόητη ραστώνη, τη γενικευμένη αυτονόητη λωποδυσία του κοινωνικού χρήματος, τον έλεγχο όλων των μηχανισμών εξουσίας από έξι ή επτά «νταβατζήδες». Να περάσει σε κατάσταση έννομου κράτους, να λειτουργήσει ως κοινωνία σχέσεων, να υπουργούνται οι σχέσεις από λειτουργούς του δημοσίου συμφέροντος, οι θεσμοί να υπηρετούν το σύνολο κοινωνικό άθλημα και όχι την υπαλληλική ιδιοτέλεια. Δεν είναι εύκολες τέτοιες αλλαγές, γι αυτό και ορθολογικά είναι από ελάχιστα πιθανές έως αδύνατες. Αλλά αυτή ακριβώς είναι και η πρόκληση της πολιτικής, το συναρπαστικό της στοιχείο: Το ριζικά «καινούργιο» στην πολιτική δεν σημαίνει την ευρηματικότητα τρόπων κατάκτησης και διατήρησης της εξουσίας, σημαίνει την εργώδη επιτελική προετοιμασία και το ηγετικό χάρισμα προκειμένου, μέσα από το πλήθος των ενδεχομένων, να εντοπιστούν και αξιοποιηθούν οι δυνατότητες (που πολιτικά υπάρχουν πάντοτε) να αναστηθεί μια πεθαμένη κοινωνία. Η πολιτική είναι η τέχνη (και το ταλέντο) ενεργοποίησης της «έκπληξης» που κρύβει κάθε κοινωνία, μπορεί λοιπόν να αναστήσει η πολιτική και μια πεθαμένη κοινωνία το απέδειξαν στις μέρες μας ο Πούτιν και ο Ερντογάν (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η πολιτική που ο καθένας τους άσκησε για να αναστήσει τη χώρα του μπορεί να λειτουργήσει ως γενική συνταγή). Το αποκαρδιωτικό στη σημερινή Ελλάδα είναι ότι μοιάζει να λείπει ολοκληρωτικά από το πεδίο της πολιτικής ακόμα και η υποψία του «καινούργιου», του διαφορετικού από το κατεστημένο παρακμιακό, μιας άλλης εκδοχής από την αυτονόητη «διαχειριστική» πολιτική, την εμβαλωματική λογική των «βελτιώσεων». Και η τέλεια απουσία αναζήτησης του «καινούργιου» καθηλώνει την ελληνόφωνη (ώς πότε;) συλλογικότητα σε μιαν αμηχανία, εντελώς άγονη πολιτικά, επιθανάτια. Η αμηχανία αγνοεί τη λογική, καρπίζει άλογες παρορμήσεις, γιατί αυτές εκτονώνουν κάπως τον φόβο: Οι «αγανακτισμένοι», η «Σπίθα», αλλεπάλληλες συσπειρώσεις άφθορων ονομάτων με προσδόκιμο επιβίωσης εβδομάδες ή μέρες, μισό εκατομμύριο πολίτες που έδωσαν την ψήφο τους στον τραμπουκισμό και στην καπηλεία της φιλοπατρίας μόνο για να εκδικηθούν τους απατεώνες του πράσινου και του γαλάζιου Πασόκ απειλώντας τους με το χάος. Ενα σύμφυρμα από σεχταριστικές «αριστερές» ιδεοληψίες ξεπετάχθηκε εκλογικά από 4,5% στο 27% των προτιμήσεων, για να καθηλωθεί εκεί αδρανοποιημένο, αφού και αυτή η αύξηση μόνο οργή καθρέφτιζε, όχι επιλογή. Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση στη διαχειριστική πολιτική, στο πελατειακό κράτος, στην απολυταρχία των «νταβατζήδων». Το καινούργιο δεν έχει ακόμα γεννηθεί.

17 17-ELLADA_Master_cy 7/18/14 11:45 PM Page 17 Kυριακή 20 Ιουλίου 2014 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Δύο αντίθετοι κόσμοι ΟΤόμας Πίερς, επιτετραμμένος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, διαμαρτυρήθηκε για την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του Κουφοντίνα σε αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών, με επιστολή που απηύθυνε στις 3 του μηνός προς τον Μ. Σπουρδαλάκη, κοσμήτορα της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Δεν είναι θέμα ακαδημαϊκής ελευθερίας», σημειώνει ο Αμερικανός διπλωμάτης, «αλλά υιοθέτησης εκ μέρους της σχολής της προσπάθειας ενός καταδικασμένου δολοφόνου να βγάλει χρήματα από τις πωλήσεις του βιβλίου». Η σύντομη επιστολή καταλήγει με τη δήλωση ότι η αμερικανική πρεσβεία δεν «προσβλέπει σε οιαδήποτε μελλοντική συνεργασία με τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών». Η απάντηση του προσκείμενου στον ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ/Λ-Τ) Μ. Σπουρδαλάκη εστάλη τη μεθεπομένη και στο κύριο επιχείρημα που αναπτύσσει σε αυτήν ο κοσμήτωρ, ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει το χάσμα που χωρίζει τους δύο κόσμους: το πανεπιστήμιο όπως θα έπρεπε να είναι και το πανεπιστήμιο όπως έχει καταντήσει εδώ, έπειτα από τριάντα χρόνια δικτατορίας της Αριστεράς στους χώρους του. «Πιστεύουμε», γράφει ο κοσμήτωρ, «ότι το πανεπιστήμιο είναι ο κατ εξοχήν χώρος όπου δημοφιλείς και αντιδημοφιλείς, συμβατικές και αντισυμβατικές απόψεις μπορούν να εκφράζονται», ενώ η θέση της αμερικανικής πρεσβείας για το ζήτημα «επιδεικνύει μια διαφορετική αντίληψη περί ελευθερίας του λόγου», την οποία προφανώς ο κοσμήτωρ απαξιοί να σχολιάσει και, απλώς, την παραδίδει στη χλεύη του δημοκρατικού κόσμου. Oμως, η ιδιότυπη αντίληψη περί ελευθερίας του λόγου την οποία Πληροφορίες εκ Βρυξελλών αναφέρουν ότι ο εικονιζόμενος με την πλάτη προς τον φακό Δ. Λ. Ρ. Ο. Ε. Αβραμόπουλος θα είναι ο νέος εκπρόσωπος της χώρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και μάλιστα με το χαρτοφυλάκιο της μετανάστευσης. Και θα αφήσει τέτοια μεγαλεία για να ασχολείται με τους φουκαράδες; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω... υπερασπίζεται ο Μ. Σπουρδαλάκης, στην πραγματικότητα, συνιστά άρνηση της ελευθερίας, όπως νοείται τουλάχιστον στον πολιτισμένο κόσμο, και επιστροφή στην κατάσταση της ζούγκλας των φυσικών δικαιωμάτων, όπου όλα επιτρέπονται σε όλους και κερδίζει όποιος έχει τη δύναμη να επιβάλλει τη δική του άποψη περί δικαίου. Οι πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκε ο Κουφοντίνας είναι κάτι χειρότερο από «αντισυμβατικές» και «αντιδημοφιλείς»: είναι στυγερές δολοφονίες εκ προμελέτης. Oταν ο Μ. Σπουρδαλάκης τις εντάσσει στη σφαίρα του ηθικού σχετικισμού, δεν καταλαβαίνει ότι έτσι δέχεται ουσιαστικά την κατάργηση της στοιχειώδους διάκρισης μεταξύ δικαίου και αδίκου, που διέπει την οργάνωση κάθε πολιτισμένης κοινωνίας; Μπορεί δεν το αποκλείω να μην το καταλαβαίνει. Σε ένα πανεπιστήμιο, όπου είναι δυνατόν να εκλέγεται πρύτανης ένα πρόσωπο του κύρους και της βαρύτητας ενός Πελεγρίνη, όλα μπορεί να συμβαίνουν. Από την άλλη, βέβαια, για να μην τον αδικούμε, εξετάζω το ενδεχόμενο ο Μ. Σπουρδαλάκης να εκφέρει παρόμοιας γελοιότητος δικαιολογίες, επειδή ο άνθρωπος ντρέπεται να παραδεχθεί ότι δεν τολμά να ορθώσει το ανάστημά του στην παλαβή Αριστερά που διαφεντεύει τη ζωή του πανεπιστημίου ή, ακόμη, να ντρέπεται να παραδεχθεί τη συμπάθειά του προς τον αγώνα του Κουφοντίνα, επειδή στρεφόταν κατά των «κακών δεξιών». Ειλικρινά, δεν ξέρω τι από όλα ισχύει και δεν θέλω να τον αδικήσω. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, αν η αντίληψή του περί ελευθερίας του λόγου θα επέτρεπε μια εκδήλωση των αρνητών του Ολοκαυτώματος ή υπέρ του δικαιώματος στην παιδοφιλία. Γιατί όχι; Οπωσδήποτε υπάρχουν ανισόρροποι, που θα υποστηρίξουν ότι παρόμοιες απόψεις είναι απλώς...«αντισυμβατικές»! Αξιοσημείωτη, επίσης, η κακομοιρίστικη κουτοπονηριά του επιχειρήματος ότι ήταν αδύνατον να εξετασθεί προς έγκριση το αντικείμενο της εκδήλωσης: «Ακόμη και αν ήθελα να το κάνω αυτό (σ.σ.: υπονοεί άραγε ότι δεν ήθελε;), θα ήταν αδύνατον στην πράξη, εξαιτίας της θλιβερής έλλειψης προσωπικού της γραμματείας της κοσμητείας». Με απλά λόγια, ο κοσμήτωρ αποποιείται την ευθύνη που είναι συνυφασμένη με το αξίωμά του και τη φορτώνει στο τρισκατάρατο Μνημόνιο. Αληθινός δάσκαλος, ο Μ. Σπουρδαλάκης! Οχι παίξε γέλασε. Τέλος, να επισημανθεί ότι καταφεύγει και στην πολιτικάντικη στρεψοδικία. Διότι λυπάται, γράφει, για τον ισχυρισμό του Τ. Πίερς «ότι η κοσμητεία είχε την πρόθεση (sic) να προσβάλει τη μνήμη των θυμάτων και τους επιζήσαντες». Ομως, ο Αμερικανός διπλωμάτης δεν καταλογίζει τέτοια πρόθεση στον κοσμήτορα. Διατυπώνει, απλώς, την πεποίθηση πως η εκδήλωση προσέβαλε τη μνήμη των νεκρών. EUROKINISSI / ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΥΕΘΑ Το μόνο ευτράπελο στην, κατά τα άλλα αξιοθρήνητη, επιστολή του κοσμήτορα είναι ότι κλείνει με μια πινελιά (ακούσιου, ασφαλώς...) αυτοσαρκασμού. Εκφράζει τη λύπη του για την απόφαση της πρεσβείας «να κλείσει τον δρόμο της συνεργασίας (σ.σ.: εννοεί μεταξύ της συγκεκριμένης σχολής του ΕΚΠΑ και αμερικανικών πανεπιστημίων), η οποία θα ήταν αμοιβαία επωφελής». Αμοιβαία επωφελής; Εδώ γελάμε. Πού πας, ρε Καραμήτρο; Συγγνώμη, κ. Σπουρδαλάκη, ήθελα να πω... Υπάρχει Θεός! Την περασμένη Παρασκευή, δημοσιεύθηκαν στην «Καθημερινή» τα αποτελέσματα έρευνας επιστημονικής ομάδας από τρία πανεπιστήμια: το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας (που, ομολογουμένως, δεν ήξερα ότι υπήρχε και χαίρομαι πολύ που μαθαίνω ότι υπάρχει...) και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (για το οποίο είναι αλήθεια ότι κάτι είχα ακούσει...). Η έρευνα αποδεικνύει ότι αυτό που ανέκαθεν υποστήριζα, επιτέλους, τεκμηριώνεται και επιστημονικά. Το 75% εκ του δείγματος των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η κρίση της ελληνικής οικονομίας ήταν προσχεδιασμένη από εξωθεσμικά (σκοτεινά) κέντρα. Το 69% πιστεύει ότι το φάρμακο για τον καρκίνο έχει εφευρεθεί αλλά δεν διατίθεται στην αγορά. Το 61% πιστεύει ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είναι εβραϊκής καταγωγής. Το 59% ότι το τρομοκρατικό πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν μεθοδευμένο από τους ίδιους τους Αμερικανούς. Υπάρχει, τέλος, και ένα 27% που πιστεύει ότι η προσσελήνωση της αποστολής «Απόλλων 11» το 1969 ουδέποτε συνέβη, αλλά σκηνοθετήθηκε από τους Αμερικανούς σε κάποια έρημο. Υπό την προϋπόθεση ότι όλα αυτά δεν είναι ένα καλοστημένο αστείο*, τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν Αυλαία Καλό νέο; Κακό νέο; Ας αποφασίσει ο καθένας κατά την κρίση του. Η είδηση, πάντως, είναι ότι ο Γιώργος μας (ένας είναι ο Γιώργος μας περαιτέρω διευκρινίσεις περιττεύουν), ομιλών από το βήμα του συνεδρίου της Σύμης, το οποίο κατά παράδοση γίνεται όπου αλλού εκτός της Σύμης (φέτος γίνεται στις Σπέτσες), ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την πολιτική. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του στην πολιτική σήμερα, είπε: «Κανείς πολιτικός, καμία πολιτική δύναμη, κανένα κόμμα δεν έχει λόγο ύπαρξης, αν δεν μπορεί να αναμετρηθεί με τις πραγματικές ανάγκες μιας χώρας, μιας κοινωνίας». Το πλήγμα για την κωμωδία είναι τεράστιο. Ας ελπίσουμε ότι δεν ήξερε τι έλεγε διόλου απίθανο, δεν θα είναι η πρώτη φορά... την πεποίθησή μου ότι, ναι, υπάρχει ο λεγόμενος θεός της Ελλάδος! Διαφορετικά δεν εξηγείται πώς μία χώρα, της οποίας ο πληθυσμός μαστίζεται σε τέτοια έκταση από παράνοια και βλακεία, μπορεί να τα έχει καταφέρει τόσο καλά, παρά τις ιστορικές αντιξοότητες, ώστε σήμερα να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωζώνης, μέλος του ΝΑΤΟ και, επίσης, 29η ως προς το βιοτικό επίπεδο στην κατάταξη των ανεπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ. * Οι υποψίες μου περί καλοστημένου αστείου εδράζονται στο γεγονός ότι, στην κατάταξη με τους θεσμούς/φορείς τους οποίους οι ερωτηθέντες εμπιστεύονται περισσότερο, πρώτη είναι η Εκκλησία και δεύτερη... η κοινότητα των ομοφυλοφίλων! THE CYPRUS INSTITUTE OF NEUROLOGY & GENETICS Information on additional programs of study available on request

18 18-ELLADA_Master_cy 7/19/14 12:18 AM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 20 Ιουλίου 2014 Μετάβαση στη μετά τρόικα εποχή Σχέδιο του Μαξίμου για άμεση εποπτεία του προγράμματος από τον πρωθυπουργό και τον υπ. Οικονομικών και όχι από την τρόικα Του ΣΩΤΗΡΗ ΝΙΚΑ Στην αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής των ελέγχων από την τρόικα στοχεύει η κυβέρνηση, θέλοντας να στείλει μήνυμα - εντός και εκτός συνόρων- ότι το υφιστάμενο μοντέλο εποπτείας της Ελλάδας έχει κλείσει τον κύκλο του. Στο πλαίσιο αυτό, η αποστολή της τρόικας που θα επιστρέψει στα μέσα Σεπτεμβρίου θα ασχοληθεί αποκλειστικά με την εφαρμογή των δράσεων που αφορούν το διάστημα έως τον Σεπτέμβριο, ώστε να μην «τραβήξει» ο έλεγχος έως τον Δεκέμβριο, αλλά να κλείσει στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου. Οταν οι εκπρόσωποι των δανειστών της χώρας άκουσαν για πρώτη φορά την πρόταση της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών κ. Γκ. Χαρδούβελη, την περασμένη Τετάρτη, δεν την υποδέχτηκαν θετικά. Θεωρούν ότι η ελληνική κυβέρνηση «δουλεύει» μόνο εάν πιέζεται από τη φυσική τους παρουσία και υποστήριξαν ότι θα είναι καλύτερο να παραμείνουν στην Αθήνα για να ολοκληρωθεί και ο έλεγχος πεπραγμένων του Οκτωβρίου - Νοεμβρίου. Ωστόσο, σύμφωνα με στενούς συνεργάτες του υπουργού, ο κ. Χαρδούβελης μετέφερε τη δέσμευση του πρωθυπουργού ότι από εδώ και στο εξής τον εποπτικό ρόλο εφαρμογής του προγράμματος θα τον έχει ο πρωθυπουργός και ο ίδιος. Και δεσμεύτηκε πως «ό,τι είναι να γίνει θα γίνει χωρίς να απαιτείται η φυσική παρουσία της τρόικας». Με τον τρόπο αυτό, η κυβέρνηση θέλει να σηματοδοτήσει μία στροφή στο μοντέλο διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές της χώρας, η οποία θα οδηγήσει σταδιακά στην κατάργηση του υφιστάμενου καθεστώτος και στην ομαλή μετάβαση στη μετά Μνημονίων εποχή. Μάλιστα, εντός της εβδομάδας αναμένεται να αποσταλούν επιστολές (από τον πρωθυπουργό ή τον υπουργό Οικονομικών) σε όλους τους υπουργούς που πρέπει άμεσα να φέρουν εις πέρας μνημονιακές δράσεις. Στις επιστολές θα περιγράφονται οι δράσεις και θα περιλαμβάνεται το αυστηρό χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους. Ο κ. Χαρδούβελης, δε, έχει εισηγηθεί τη διεξαγωγή ενός υπουργικού συμβουλίου υπό τον πρωθυπουργό πριν από τις 10 Αυγούστου (που είθισται να ξεκινάει η περίοδος των διακοπών), ώστε να καταστεί σαφές από τον κ. Σαμαρά ότι δεν υπάρχουν περιθώρια καθυστερήσεων και αναβολών. Πάντως, η τρόικα παραμένει διστακτική απέναντι στο κυβερνητικό σχέδιο. Εως τώρα η Αθήνα έχει υλοποιήσει κάτι λιγότερο από το 10% των δράσεων που θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως το τέλος Ιουλίου, με τον αριθμό των μέτρων που πρέπει να γίνουν έως τα τέλη Σεπτεμβρίου να ανέρχεται στα 600. Στόχος της κυβέρνησης είναι η τρόικα να αποχωρήσει από την Ελλάδα στα μέσα Οκτώβρη, να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των στρες τεστ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο τέλος Οκτωβρίου, η εκτέλεση προϋπολογισμού στο πεντάμηνο Ιουλίου - Νοεμβρίου 2014 να είναι αντίστοιχα καλή με του πρώτου εξαμήνου και με αυτά τα δεδομένα να ανοίξει από τον Νοέμβριο τη συζήτηση για το χρέος και τις φοροελαφρύνσεις. Το χρονοδιάγραμμα αυτό έχει επηρεαστεί και από πολιτικού χαρακτήρα παράγοντες, όπως αναφέρουν αρμόδια στελέχη, ενώ το οικονομικό επιτελείο θεωρεί ότι από την εφαρμογή του θα προκύψουν τρία οφέλη: 1. Η τρόικα δεν θα επικαλεστεί καθυστερήσεις στο πρόγραμμα για να μην προωθήσει τη λύση για τη νέα ελάφρυνση του χρέους. 2. Θα ενισχυθεί η ρευστότητα του κράτους, καθώς με την ολοκλήρωση του ελέγχου στα μέσα Οκτωβρίου θα εγκριθεί και η εκταμίευση των δόσεων από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 3. Θα αποφύγει να λάβει «δύσκολα» μέτρα σε αυτήν τη φάση. Η ψήφιση των νόμων για το νέο μισθολόγιο &