Πολιτικές εκποιήσεις από Νικόλα

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Πολιτικές εκποιήσεις από Νικόλα"

Transcript

1 01- KATHI 3-8_KATHI NEW 09/08/14 00:17 Page 1 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 305 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Πολιτικές εκποιήσεις από Νικόλα Η μάχη των κομμάτων με άξονα το καυτό νομοσχέδιο αναδεικνύει διεκδικητικές προθέσεις, αλλά και παίγνια Νέος κύκλος πολιτικών κλυδωνισμών επιβαρύνει περαιτέρω το κλίμα στο ήδη δύσβατο, λόγω κρίσης, πολιτικό τοπίο. Οι κομματικές αντιδράσεις πλην ΔΗΣΥ στο επίμαχο νομοσχέδιο των εκποιήσεων κλιμακώνονται με ορατό το ενδεχόμενο να εξελιχθούν σε θύελλα, αν δεν επικρατήσουν πιο νηφάλιες προσεγγίσεις. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά ποσόν το επίμαχο νομοσχέδιο έδωσε πρόφαση για δημιουργία πολιτικής κρίσης ή η κυβέρνηση με τους χειρισμούς της οδηγεί τα πράγματα και την αντιπολίτευση ενώπιον εκβιαστικών διλημμάτων; Ο ΔΗΣΥ, αναγνωρίζοντας τις ελλείψεις του νομοσχεδίου, προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ώστε να περάσει από τη Βουλή, με βελτιωτικές τροποποιήσεις. Το ΑΚΕΛ, ασκώντας δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση, απαιτεί να τεθεί ενώπιον των κομμάτων και το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα μαζί με σειρά τροποποιήσεων για τις εκποιήσεις. Στο επίκεντρο του θρίλερ βρίσκεται ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος που αναδεικνύεται ρυθμιστής. Θα υπηρετήσει πιστά τις προσωπικές του φιλοδοξίες, θυσιάζοντας το νομοσχέδιο σε παίγνια σκοπιμοτήτων ή θα προχωρήσει σε βελτιωτικές προτάσεις; Οι αντιμνημονιακές του δηλώσεις πάντως δεν αποφεύγουν τον λαϊκισμό κι αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο καταψήφισης του νομοσχεδίου με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Σελ. 4 Ο απολογισμός του σκληρού Αυγούστου Αλλάζει η δομή του εμπορίου από το ρωσικό εμπάργκο Μικρή αλλά σημαντική η επίδραση στις εξαγωγές Τζακ-ποτ αναζητά η Τουρκία από το ρωσικό εμπάργκο, το οποίο μπλοκάρει τον ανταγωνισμό της όσον αφορά στις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων. Μικρός σχετικά θα είναι ο αντίκτυπος στην Κύπρο, με κύριο τομέα που επηρεάζεται, εκείνον των εσπεριδοειδών που αντιστοιχούν στο 0,8% των συνολικών μας εξαγωγών. Οι κινήσεις, ωστόσο, που έχουν ήδη αρχίσει από πλευράς ανταγωνιστών μας για να αναπληρώσουν το κενό στα ράφια των ρωσικών υπεραγορών, μπορεί να αλλάξουν δυνητικά ολόκληρη τη δομή του εμπορίου στην περιοχή. Σελ. 5 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Α. ΔΑΜΙΑΝΟΥ Υπάρχει μαξιλαράκι για την επόμενη δόση Αν το θέλει, η κυβέρνηση θα μπορούσε να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη φερεγγυότητα, ούτως ώστε μαζί με αυτό για τις εκποιήσεις να μπορούν να ψηφιστούν ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον βουλευτή του ΑΚΕΛ, Άριστο Δαμιανού. Ο κ. Δαμιανού καλεί την κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευθεί το όλο θέμα με την Τρόικα, ενώ σημειώνει ταυτόχρονα πως από τη στιγμή που «υπάρχει μαξιλαράκι» των 700 εκατ. ευρώ στα δημόσια οικονομικά, η επόμενη δόση θα μπορούσε να καθυστερήσει για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Σελ. 6 ΚΥΠΡΙΑΚΟ Οι Τ/κ φοβούνται τουρκικό Σχέδιο Β Το διαφαινόμενο αδιέξοδο στις συνομιλίες μεταξύ Αναστασιάδη-Έρογλου πυροδότησε τα σενάρια ενσωμάτωσης της τ/κ κοινότητας στην Τουρκία. Τρεις δημοσιογράφοι της νέας γενιάς διατυπώνουν τις εκτιμήσεις τους για τις εξελίξεις ενόψει και της διαφαινόμενης εκλογικής νίκης Έρντογάν, για το τι μέλλει γενέσθαι και πώς αντιδρά η τ/κ κοινότητα στους σχεδιασμούς της Άγκυρας. Σελ. 3 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Ενα έξυπνο ρομπότ που σερβίρει καφέδες Eξι Ελληνες μεταπτυχιακοί φοιτητές στους υπολογιστές και τη ρομποτική ανέπτυξαν ένα πρόγραμμα για υπολογιστή, μέσω του οποίου ο «πελάτης» στέλνει ασύρματα την παραγγελία του στο ρομπότ. Ζωή, σελ. 7 Αύγουστος Ο απολογισμός: Οι Παλαιστίνοι επιστρέφουν στα σπίτια τους στην ισοπεδωμένη Γάζα, ενώ αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών ανακοίνωσαν ότι ανάμεσα στους νεκρούς συγκαταλέγονται 408 παιδιά. Ο παραλογισμός: Το Ισραήλ διεκδικεί τη νίκη επειδή κατέστρεψε 32 υπόγεια τούνελ και η Χαμάς διότι παραμένει ζωντανή. Ο παραλληλισμός: Αγία Τηλλυρία 1964, Αμμόχωστος, Καρπασία, Μόρφου Αύγουστος μήνας και φωτιά Σελ. 14, 15, 22. Ψηφίζουν Πρόεδρο στην Τουρκία Μεγάλο φαβορί ο Ερντογάν Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα οι Τούρκοι για να εκλέξουν για πρώτη φορά με λαϊκή ψήφο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί της αναμέτρησης. ΗΠΑ και Ευρώπη δεν κρύβουν τη δυσφορία τους για τη συμπεριφορά του και αναρωτιούνται αν αυτή θα γίνει ακόμη χειρότερη. Σελ. 21 Κανένας ασφαλής από τους χάκερ Η πορεία τους από το 1993 «Τα antivirus προγράμματα είναι σαν μία αφίσα με έναν αστυνομικό που φωνάζει μην το κάνεις!» λέει ο 34χρονος Γιώργος. «Αν θέλει να ασχοληθεί κάποιος χάκερ μαζί σου, δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσεις έξω». Νέοι και παλιοί χάκερ μιλούν στην «Κ» για την κοινότητά τους και εξηγούν ότι κανείς χρήστης του Διαδικτύου δεν ασφαλής. Σελ. 20 Η Ελλάδα στον χορό του γκαζιού Διεθνής διαγωνισμός για 20 θαλάσσιες περιοχές σε Ιόνιο και Κρήτη Στην κάθοδο πολύ μεγάλων πετρελαϊκών ομίλων στοχεύει το Υπουργείο Ενέργειας σε Ιόνιο και Κρήτη, όπως προκύπτει από τους όρους της προκήρυξης διαγωνισμού για παραχώρηση 20 θαλάσσιων περιοχών. Την έναρξη του διαγωνισμού θα σηματοδοτήσει η δημοσίευση της προκήρυξης στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων EPA τον Σεπτέμβριο και από εκείνη τη στιγμή οι επενδυτές θα έχουν στη διάθεσή τους έξι μήνες για υποβολή αιτήσεων. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις 4 πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό για Ιόνιο και Κρήτη, ενώ δόθηκε πράσινο φως και για τρεις χερσαίες περιοχές στη Δυτική Ελλάδα. Οικονομική, σελ. 8 Ναυαγοσώστες με «τρύπια σωσίβια» EPA Στα σκαριά υφυπουργείο ενώ ξηλώνεται ο ΚΟΤ Μείωση αρμοδιοτήτων στις οποίες δεν είναι αποδοτικός Σε «υγρές παγίδες θανάτου» έχουν αποδειχθεί θαλάσσιες περιοχές και παραλίες της Κύπρου τους τελευταίους δύο μήνες. Από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο καταγράφηκαν 17 πνιγμοί, γεγονός που προκαλεί ανησυχία. Δήμοι και κοινότητες, εξαιτίας της δεινής οικονομικής κατάστασης επιλέγουν να μην καλύπτονται οι παραλίες εντός των ορίων τους από ναυαγοσώστες για να αποφύγουν «επιπρόσθετα» έξοδα. Σελ. 11 Μεγάλες αλλαγές είναι ήδη στα σκαριά όσον αφορά στον ΚΟΤ, σύμφωνα με σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Ο οργανισμός, στον οποίο αποδίδεται η συνεχής υποχώρηση της ποιότητας του κυπριακού τουριστικού προϊόντος, θα χάσει σειρά εξουσιών στις οποίες έχει κατά γενική ομολογία αποτύχει. Οι εξουσίες θα μεταφερθούν σε σώμα ενδεχομένως υφυπουργείο με αρμοδιότητα τη στήριξη της ανάπτυξης, το οποίο σχεδιάζεται με στόχο τη μείωση των στρεβλώσεων και του αχρείαστου διοικητικού φόρτου στην οικονομία. Οικονομική, σελ. 3 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Το διακύβευμα Ενώ το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, όπως διαφαίνεται από τα σχόλια όλων των κομμάτων, είναι προβληματικό και χρήζει εκτενών τροπολογιών σε συγκεκριμένα του σημεία, ο δημόσιος περί αυτού διάλογος αποτελεί και τιμή στη δημοκρατία. Την ίδια ώρα, όμως, που ιδεολογικά αντίθετες δυνάμεις καταφέρνουν να απευθυνθούν στην ουσία του νομοσχεδίου, την τιμητική του έχει και o λαϊκισμός. Την ώρα που η οικονομία αρχίζει να συνέρχεται και στην ατζέντα του φθινοπώρου υπάρχει η έκδοση ομολόγου από το κράτος και την Τράπεζα Κύπρου, το τελευταίο που χρειάζεται ο τόπος είναι να λαμβάνονται αποφάσεις με βασικό κριτήριο προσωπικές φιλοδοξίες και την πολιτική πορεία που φαντάζονται διάφοροι ηγέτες για τον εαυτό τους. Το διακύβευμα τώρα δεν είναι οι πολιτικές σταδιοδρομίες αλλά το μέλλον του τόπου και των ανθρώπων του. Και καλά θα κάνουν ορισμένοι να το έχουν υπόψη τους. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS Ζωή, σελ. 8 DISNEY Ο 8 ΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ «Κ» ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΙ Έσπασε όλα τα ρεκόρ η Κύπρος Οι 50 Κύπριοι αθλητές είχαν μία απόλυτα επιτυχημένη παρουσία στη Γλασκώβη. Κατακτήθηκαν οκτώ μετάλλια σε πέντε διαφορετικά αθλήματα. ΕΥΡΩΠΗ Ο ΑΠΟΕΛ και οι άλλοι Οι πρωταθλητές είναι το φαβορί απέναντι στη δανέζικη Όλμποργκ. Αντιθέτως, ψηλά είναι τα εμπόδια για ΑΕΛ, Απόλλωνα και Ομόνοια. ΑΠΟΕΛ Μεγαλώνοντας στην Ευρώπη Πώς οι γαλαζοκίτρινοι την τελευταία πενταετία κατόρθωσαν να αλλάξουν το στάτους τους στα Κύπελλα Ευρώπης και να γίνουν υπολογίσιμη δύναμη. ΟΜΟΝΟΙΑ Τα συστήματα του Καϊάφα Το φαντάζει πλέον ως κάτι φυσιολογικό για την Ομόνοια. Το που επίσης χρησιμοποιήθηκε και η λογική πίσω από τα συστήματα.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 08/08/14 17:53 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Το θαύμα δεν μένει πια εδώ Τέτοια μέρα πριν από 40 χρόνια, η βαριά τραυματισμένη από την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής πατρίδα μας ζούσε στην αγωνία της εκεχειρίας, η τύχη της οποία κρινόταν στη διάσκεψη των εγγυητριών δυνάμεων της Γενεύης. Η διάσκεψη κατέρρευσε στις 14 Αυγούστου, ο τουρκικός στρατός προέλασε και μοίρασε την Κύπρο στα δύο. Εκείνη η τραγωδία στοίχισε την απώλεια περιουσιών εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας. Σύμφωνα με τη Μελέτη του Πανεπιστημίου Κύπρου-Μάρτιος 2000, οι οριστικές ιδιωτικές απώλειες ανέρχονται σε ΛΚ εκατ. (σε τιμές 1995) ενώ μέχρι το 2000 οι ιδιοκτήτες γης στα Κατεχόμενα είχαν απώλειες πρόσβασης σχεδόν ΛΚ εκατ. (σε τιμές 1995). Η εισβολή στοίχησε την κατοχή του 36% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και τις ζωές δυόμισι περίπου χιλιάδων ανθρώπων. Αξίες ανυπολόγιστες. Ποιος ευθύνεται και ποιος πλήρωσε γι αυτές τις απώλειες; Σαφώς ευθύνεται η ΕΟΚΑ Β και η Χούντα των Αθηνών για το πραξικόπημα που έδωσε στην Άγκυρα ευκαιρία εισβολής. Ευθύνη όμως είχε και η πολιτική ηγεσία υπό τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο που ενώ διέβλεπε τους κινδύνους δεν ενήργησε αρκούντως αποφασιστικά για να αποσοβηθούν. Όσο για τις ευθύνες ξένων δυνάμεων, αυτές εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους. Σε ό,τι αφορά την τιμωρία του πραξικοπήματος, αυτή διεγράφη διά του κλάδου ελαίας του Μακαρίου, εκτιμώ επειδή στην προδοσία εμπλέκονταν πολλοί επώνυμοι. Μάλιστα, λέγεται ότι ο ίδιος είχε πει χαρακτηριστικά πως αν το πραξικόπημα διαρκούσε ακόμα μία εβδομάδα, συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Σαμψών θα έστελνε και η αδελφή του Μαρία. Εκείνο που ουδείς είπε αλλά είναι καταγραμμένο στους καταλόγους των ανθρωπίνων απωλειών αγνοουμένων και πεσόντων είναι το συγκλονιστικό: Επωνύμου πατρός ουδείς! Όλοι εκείνοι οι ανώνυμοι, που βιώσαν κι επιβίωσαν της τραγωδίας, ήταν αυτοί που αναστήλωσαν τον τόπο στη συνέχεια. Οι μισοί έφυγαν και δούλεψαν στο εξωτερικό κι οι άλλοι εργάζονταν 7 μέρες τη βδομάδα με μισά μεροκάματα. Με αυτούς ως θαυματοποιούς συντελέστηκε τότε το κυπριακό θαύμα. Τότε όμως ο κόσμος ζούσε με τα μεροκάματα που έπαιρνε κι έβαζε και στο «δευτεράκι» 3-4 λίρες «να βρέθουνται». Έτσι ζούσε ο πολύς κόσμος μέχρι τέλη της δεκαετίας του 80. Μετά άρχισε η επέλαση των τραπεζών. Αρχικά με το πλαστικό χρήμα: «Πάρε κι εσύ να πας διακοπές. Τόσοι παίρνουν» Στη συνέχεια οι μετοχές κι ύστερα τα μακροχρόνια ενυπόθηκα δάνεια, με τις παραφουσκωμένες εκτιμήσεις για να έχουμε όλοι σπίτι, πισίνα κι εξοχικό. Και η φούσκα της κτηματαγοράς διογκωνόταν. Καπάκι έφτασαν οι Ρώσοι και θέριεψε ο τραπεζικός μας «παράδεισος» τόσο που επεκτάθηκε στην αλλοδαπή. Κι έγραφε η Int. Herald Tribune (12/4/2012) ότι το ύψος των δανείων που έδωσαν οι κυπριακές τράπεζες και κινδυνεύουν είναι 152 δισ. (7 επτά φορές το ΑΕΠ). Κοντολογίς μ ένα τραπεζικό σύστημα μπουρδέλο, όπως και η εποπτική αρχή, η κτηματαγορά, το κτηματολόγιο και η πολεοδομία, θεσμούς και κόμματα ευνουχισμένα από τη διαπλοκή και μία κοινωνία στη νιρβάνα μιας δανεικής ευμάρειας, βρεθήκαμε αίφνης ενώπιον μιας τραγωδίας που αποδεικνύεται χειρότερη εκείνης του 74. Τραγικώς όμως με χρέη 20 δισ. του κράτους, 22 δισ. των επιχειρήσεων και 20 δισ. των νοικοκυριών και με τη θαυματοποιό δύναμη που έσωσε την Κύπρο το 74 άνεργη και πτωχευμένη, το θαύμα (βλ. υπεραξία) δεν μένει πια εδώ Ο Χέντρικ ήρθε στον κόσμο του Απρίλιο του 1947 στον γκρίζο και συγκυριακά απόκοσμο δρόμο που συνορεύει με το «Ντε Mέερ». Οι επιλογές του περιορισμένες, όχι όμως λόγω μιας κάποιας σαπουνοσφαιρικής οικογενειοκρατίας που τον περιμένει να συνεχίσει τα βήματά της, αλλά επειδή το μεράκι του η μοίρα το έκανε ταλέντο και το ταλέντο μετουσιώθηκε από τον ίδιο σε σχολή. Μεγαλώνοντας απλοποίησε τα πάντα, χρησιμοποιώντας τη λυγερόκορμη φιγούρα του οπότε τίποτα απ όσα έκανε δεν ήταν περιττό, ούτε και κραυγαλέο. Από τη μία, κοφτός, τεχνίτης, οραματιστής προς λύπη των αμυνομένων και από την άλλη ηγέτης, ενορχηστρωτής, ένας μάγος για τους υπόλοιπους δέκα που με περισσή μαεστρία καθοδηγούσε από επιτυχία σε επιτυχία. Ο Χέντρικ έγινε σημαία, ίνδαλμα, τρόπος σκέψης και παιχνιδιού, στρατηγικός στυλοβάτης της ολλανδικής σχολής ποδοσφαίρου και ως εκ τούτων, διάσημος με το όνομα Γιόχαν Κρόιφ, ο ιπτάμενος Ολλανδός με την έμφυτη κληρονομιά του να γίνεται παγκόσμιο σεμινάριο του πως παίζεις ποδόσφαιρο με το μυαλό και όχι «μπουμ και όπου πάει η μπάλα». Αλίμονο, σέβομαι τις κληρονομιές, μακάρι να είχα και εγώ μία είτε να την πάω άξια παρακάτω είτε να κάτσω πάνω της και να την απομυζώ επειδή δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Ούτε και ο Χέντρικ ήξερε όμως, πως και στην Κύπρο έχει ιπτάμενους πολιτικούς ή έστω πολιτικούς που για χάρη μιας κληρονομιάς έχει βγάλει φτερά η σκέψη τους Είμαι ζηλόφθονος, ταπεινό στοιχείο, χαμερπής που τολμώ πολλά αλλά που κυρίως αποτολμώ παράταιρες συγκρίσεις. Όπως ο Κρόιφ ήταν μάγος στη μπάλα (δεν γεννήθηκε τυχαία απέναντι από το Ντε Μέερ, την έδρα του Άγιαξ) έτσι και ο Νικ Παπαδόπουλος του ΔΗΚΟ είναι ο μάγος της πολιτικής σκέψης. Η ντριμπλαδόρικη ικανότητα του πρώτου, μεταλαμπαδεύτηκε λεκτικώς στον δεύτερο οπότε όπερ και εγένετο μαγεία. Πεδίο; Του μεν πρώτου το φρεσκοποτισμένο γρασίδι, του δεύτερου το ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ O Κύπριος Ολλανδός που πετάει Δεν χωράει η λέξη «εγώ» στο κενό του κύκλου στο σήμα; Χωράει γήπεδο της πολιτικής επιχειρηματολογίας. Αλλά ακόμη και ο Κρόιφ ήξερε ότι αν περάσεις τη γραμμή είσαι out, όταν ο Νικ πάει όλο και πιο κει και όλο και πιο κει τις γραμμές του. Δήλωσή του πριν από πέντε μέρες: «Στόχος του σχεδίου είναι οι κυπριακές οικογένειες κι εμείς δεν συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση». Σωστός και δέκα χιλιάδες φορές σωστός. Πώς να συμφωνήσεις με την προσέγγιση αυτή; Αυτή είναι ακτή απροσέγγιστη με οχτώ μποφόρ στο μίνιμουμ. Στην ίδια δήλωση, παρακάτω: «Οι εκποιήσεις είναι ένα μικρό κομμάτι του προβλήματος». Μέχρι πριν από λίγο ήταν ΤΟ πρόβλημα. Και πιο κει οι γραμμές και πιο κει για να μπούμε στη μαγεία ήτοι στην ουσία: «Πρέπει να δούμε και αναμένουμε δεσμεύσεις σε ό,τι αφορά τις πειθαρχικές διαδικασίες που πρέπει να ξεκινήσουν στην Κεντρική Τράπεζα για να διαφανούν οι ευθύνες εκείνων που ξεπούλησαν τα κυπριακά παραρτήματα στην Ελλάδα». Άλλο θέμα αυτό, αλλά είπαμε, ο μάγος στη ντρίμπλα μια έτσι μια αλλιώς ζαλίζει τον αμυντικό και είναι μόνος με το τέρμα. Αλλά μήπως στην ουσία είναι έτοιμος να βάλει αυτογκόλ; Τι σημαίνει, στόχος του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις είναι η κυπριακή οικογένεια; Ότι έχουν βάλει στο μάτι τα σπίτια των φτωχών, επειδή ο ΠτΔ κι ο Χούρικαν ας πούμε, σκέφτηκαν τη στροφή στην καριέρα τους και την ενασχόληση με το Development. Λογικώς ομιλούντες ή γράφοντες, τι θα κάνει το σπίτι της μάνας μου η τράπεζα; Θα το πουλήσει; Την πρώτη κατοικία; Άρθρο 23 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6: αφήνεται σε εκείνον που χρωστάει με απλά λόγια, η κατοικία την οποία έχει ανάγκη. Την πρώτη κατοικία δηλαδή, όχι τις βίλες-γήπεδα ανοιχτά του παφίτικου development που αυξήθηκε και την Κύπρο κατακυρίευσε και έσκασε από το φάε και να φας με αποτέλεσμα τα ΜΕΔ τους (μη εξυπηρετούμενα δάνεια) να βάλουνε την οικονομία στη ΜΕΘ (μονάδα εντατικής θεραπείας). Με απλά λόγια Νικ Κρόιφ, γιατί η απλή μπάλα είναι η ωραιότερη, δεν δύναται λέει ο νόμος να δημιουργήσεις άστεγους για αστικά χρέη. Όταν λοιπόν επιχειρηματολογούμε, κοντρολάροντας την μπάλα με το ένα πόδι, κάνοντας ντρίμπλες με το άλλο, με το σκέτο μισό-μισό φραπόγαλο στο αριστερό χέρι και υψωμένη τη δεξιά περιμένοντας πότε θα ορκιστείς και εσύ ΠτΔ της Δημοκρατίας, ότι στοχεύει στην οικογένεια το νομοσχέδιο, καλά είναι να ξέρουμε ποια οικογένεια εννοούμε. Την «αγία»; Πολλές είναι αυτές, και ο καθρέφτης Νικ λέει πάντα την αλήθεια. Η οικογένειά μου και οι οικογένειες των όσων άλλων ζηλόφθονων και ταπεινών στοιχείων σαν και του λόγου μου δεν κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Αυτοί που κινδυνεύουν είναι όσοι είχαν τη φλούδα τους στενή και το παίζανε βαριά πεπόνια, μα τώρα που σκάσανε στη γη γέμισε ο κόσμος κουκούτσια δανεισμένα και απλήρωτα. Όλα τα πήρε εν τέλει ο Κρόιφ, όλα πλην ενός, όσο και να το ήθελε που το ήθελε πάνω απ όλα: Το Παγκόσμιο Κύπελλο. Όλα πλην της Προεδρίας ένα πράμα ΚΥΠΕ 20 χρόνια χωρίς το Μεγάλο Ερωτικό Στο πλαίσιο των ετήσιων εκδηλώσεων για το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι και με αφορμή τα 20 χρόνια από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι ( ), ο Ραδιοφωνικός Σταθμός «Κανάλι 6» (106, 98.6, 107 Fm) οργανώνει φέτος διπλή γιορτή φόρο τιμής στον μεγάλο συνθέτη. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 10 και τη Δευτέρα 11 Αυγούστου στις 20:30 το βράδυ, στο θεατράκι Μικρή Σαλαμίνα, στο πάρκο γλυπτικής του Φίλιππου Γιαπάνη στη Φασούλα. <<<<<<< Αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι με Αυγουστιάτικο Φεγγάρι από το «Κανάλι 6». Η βραδιά της Κυριακής, που θα επαναληφθεί και τη Δευτέρα αποτελεί ένα απάνθισμα από το έργο του Μάνου Χατζιδάκι: Η μουσική ξεκινάει με ένα Τριαντάφυλλο στο Στήθος, παίρνει το Λεωφορείον ο Πόθος, περιδιαβαίνει στην Οδό Ονείρων, κάνει στάση στο Μεγάλο Ερωτικό, συλλογίζεται την Αθανασία κοιτάζοντας της Γης το Χρυσάφι, απολαμβάνει τα Reflections σε μια Πόλη Μαγική και επιλέγει για το τέλος μια Βόλτα σ ένα Χάρτινο Φεγγαράκι. Ξεναγοί στη μουσική ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ αυτή περιήγηση οι: Βασιλική Αναστασίου, Άντρια Δημοσθένους, Δώρος Ζήσιμος, Μιχάλης Μόζορας, Εύη Νεοκλέους, Μανόλης Νεοφύτου, Αντρέας Παντελή, Μαρία Παπαϊωάννου, Ελίνα Σαββίδου, Μιχάλης Ττερλικκάς, Μιχάλης Παπαευαγόρου, Φίλιππος Σοφιανός, το Σύνολο Κιθάρων «Acordes» υπό τη διεύθυνση της Ζωής Παϊσάνου και το Φωνητικό σύνολο της Διάστασης υπό τη διεύθυνση της Ανδριάνας Σεργίδου, με το συνθέτη Βάσο Αργυρίδη στο πιάνο. Επιμέλεια Συντονισμός: Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης Η είσοδος έχει καθοριστεί στα 15 ευρώ και τα έσοδα των εκδηλώσεων θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς. ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΕΡΣΙΑΝΗΣ Υπεύθυνος Καλλιτεχνικού: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-POLITIKI_Master_cy 08/08/14 17:58 Page 3 Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 3 Οι Τ/κ προ του φάσματος ενός «Σχεδίου Β» Το διαφαινόμενο αδιέξοδο στις συνομιλίες πυροδότησε τα σενάρια ενσωμάτωσης της τ/κ κοινότητας στην Τουρκία Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Η δεύτερη φάση της διαπραγμάτευσης στις συνομιλίες για το Κυπριακό έχει ολοκληρωθεί, με τις δύο πλευρές να έχουν επιδώσει τις θέσεις τους. Η απουσία, ωστόσο, ουσιωδών συγκλίσεων και σαφούς διαδικασίας ως προς το πώς θα προχωρήσει η φάση του πάρε-δώσε κάνει την έναρξή της τρίτης φάσης με τη συνάντηση Αναστασιάδη-Έρογλου στις 2 Σεπτεμβρίου να μοιάζει ανούσια. Εκτός εάν τα Η.Ε. διά της αποχωρούσας κ. Μπάτενχαϊμ τονωμένα από τις θερινές διακοπές, εμφανιστούν στο τραπέζι με μια ευφυή διαδικαστική πρόταση ικανή να διαρρήξει το διαπιστωμένο αδιέξοδο. Ύστερα, θα περιμένουμε για άλλη μία φορά την παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα για να βγει το κάρο από τη λάσπη Πλην του διεθνούς παράγοντα, ο οποίος αναμένεται να ενεργοποιηθεί, αφού διαμορφωθεί το νέο πολιτικό τοπίο που θα προκύψει στην Τουρκία μετά τις προεδρικές εκλογές, τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ αρχές Σεπτεμβρίου, όπου θα συναντηθούν οι Μπάιντεν, Σαμαράς και Ερντογάν και τις επαφές στη Νέα Υόρκη του Προέδρου Αναστασιάδη εξ αφορμής της Γ.Σ. και του ΟΗΕ και του Ντερβίς Έρογλου λόγω της Ισλαμικής Διάσκεψης, υπάρχει και το πολυδιαφημιζόμενο από την Άγκυρα Σχέδιο Β για το Κυπριακό. Ποιο είναι αυτό και πώς αντιδρά στα περίφημα εναλλακτικά σχέδια της Άγκυρας η τουρκοκυπριακή κοινότητα; Μάλιστα, εκείνο που φαίνεται να ανησυχεί πλέον πολύ τους Τ/κ είναι κατά πόσον τα εναλλακτικά σχέδια της Τουρκίας και της τ/κ ηγεσίας εξασφαλίζουν την παρουσία της τ/κ ταυτότητας στο νησί; Η «Κ» έθεσε τα συγκεκριμένα ερωτήματα σε τρεις δημοσιογράφους, οι οποίοι «Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος ήρθε από την άλλη άκρη της γης στο νησί. Απαθανάτισε την επίσκεψη του με selfie φωτογραφίες, αλλά δυστυχώς οι ενέργειές του ήταν καθ όλα άκαρπες», αναφέρει με σκωπτική διάθεση η κ. Ερισκίν. εκπροσωπούν τη νέα γενιά της τ/κ δημοσιογραφίας. <<<<<<< «Την παρούσα περίοδο, ουδεμία πλευρά και εμπλεκόμενη δύναμη καταβάλλει αρκετές προσπάθειες για τη λύση». Ενσωμάτωση στην Τουρκία «Η Τουρκία δεν απέσυρε ποτέ το Σχέδιο Β», τονίζει η διευθύντρια της τουρκοκυπριακής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας «Gazete 360». Σύμφωνα με την Αϊσού Μπασρί Ακτέρ, μετά το Σχέδιο Ανάν, η Τουρκία έθεσε υπό τον έλεγχο της τις τ/κ οικονομικές δομές. Την ίδια περίοδο, διάφοροι αναλυτές εγκαινίασαν μια συζήτηση σχετικά με την προοπτική της «κοινωνικοοικονομικής ενσωμάτωσης της τ/κ κοινότητας στην Τουρκία». Η Τ/κ δημοσιογράφος τονίζει: «Σήμερα, με τα σχέδια μεταφοράς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, η Τουρκία δημιουργεί έναν νέο κλοιό γύρω από ολόκληρη την Κύπρο. Στη νέα περίοδο, η Τουρκία εισέρχεται στο κυπριακό προσκήνιο, με τη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική της ισχύ. Το εναλλακτικό σχέδιο της Τουρκίας εξυπηρετεί τα μαξιμαλιστικά συμφέροντα της Άγκυρας», αναφέρει η κ. Ακτέρ. Συμφωνώντας με την εκτίμηση της συναδέλφου του, ο νέος διευθυντής του τ/κ ειδησεογραφικού καναλιού «As Tv», Αϊτούγ Τούρκαν, επισημαίνει ότι, «δεν πρέπει να αφεθεί να τίθεται ζήτημα εναλλακτικών σχεδίων. Οι δύο κοινότητες έχουν αποδεχθεί προ πολλού την ομοσπονδιακή λύση. Το κράτος της «ΤΔΒΚ» και η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία αγνοεί τα συμφέροντα των Τ/κ δεν έχουν μέλλον σε αυτό τον τόπο. Η λύση είναι μία και μοναδική και ακούει στο όνομα Ομόσπονδη Δημοκρατία της Κύπρου» λέει και εξηγεί: «Δυστυχώς, οι συνομιλίες έχουν πλέον Αϊσού Μπασρί Ακτέρ: «Η Τουρκία δεν απέσυρε ποτέ το Σχέδιο Β, τώρα με τη μεταφορά νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, η Άγκυρα δημιουργεί έναν νέο κλοιό γύρω από ολόκληρη την Κύπρο». οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Η μία πλευρά κατηγορεί την άλλη. Και οι δύο πλευρές έρχονται στο τραπέζι των συνομιλιών με μαξιμαλιστικές θέσεις». Κατά την άποψή του, πίσω από το νέο αδιέξοδο κρύβεται το γεγονός ότι, «κανένας από τους δύο ηγέτες δεν προβληματίζεται για το κοινό μέλλον των Κυπρίων αλλά ο καθένας κοιτάζει μόνο ό,τι θεωρεί ως συμφέρον της κοινότητάς του», λέει ο κ. Τούρκαν και καταλήγει με μια διαπίστωση: «Η άποψη πολλών Τ/κ είναι ότι, δυστυχώς, η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν επιθυμεί την λύση». Μόνο η ομοσπονδία Η Ναζάρ Ερισκίν, η οποία είναι η νέα διευθύντρια του πρώτου ιδιωτικού τ/κ τηλεοπτικού σταθμού «Genç Tv» κάνει την εξής παρέμβαση: «Για να δούμε τι μας περιμένει μετά τις τουρκικές προεδρικές εκλογές; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτουν για ακόμη μία φορά οι Τ/κ σύμφωνα με την κ. Ερισκίν, η οποία αναφέρει ότι στηρίζουν πλέον τις Αϊτούγ Τούρκαν: «Η πλειοψηφία των Τ/κ απαιτεί την άμεση επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το ομοσπονδιακό μοντέλο και δεν πρέπει να τίθεται θέμα εναλλακτικής λύσης». ελπίδες τους στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «Θα πρέπει να αναρωτηθούμε. Για ποιο λόγο, μεγάλο τμήμα της τ/κ κοινότητας υποστηρίζει την υποψηφιότητα Ερντογάν, ο οποίος, το τελευταίο διάστημα περιορίζει τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των Τούρκων πολιτών και πραγματοποιεί μια ξεκάθαρη στροφή προς τον αυταρχισμό;» Απάντηση στο ερώτημα της Ερισκίν δίνει ο Αϊτούγ Τούρκαν: «Η πλειοψηφία των Τ/κ απαιτεί την άμεση επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το ομοσπονδιακό μοντέλο και καμιά εναλλακτική λύση. Πολλοί Τ/κ πιστεύουν ότι ο κ. Ερντογάν είναι ο μοναδικός ηγέτης, ο οποίος μπορεί να επιβάλλει στην Κύπρο την ομοσπονδιακή λύση. Αυτή είναι η λύση και πρέπει να υλοποιηθεί το ταχύτερο» τονίζει χαρακτηριστικά ο Τ/κ δημοσιογράφος. Οι selfies του Μπάιντεν Η Ναζάρ Ερισκίν παράλληλα εκτιμά ότι το αδιέξοδο στις συνομιλίες Ναζάρ Ερισκίν: «Έχω την αίσθηση ότι οδηγούμαστε με ταχείς ρυθμούς στην υιοθέτηση εναλλακτικών σεναρίων στο Κυπριακό, με σημείο εκκίνησης το Βαρώσι και την αποχώρηση στρατευμάτων». δεν οφείλεται αποκλειστικά στη στάση της ε/κ πλευράς ή στις τοποθετήσεις των δύο ηγεσιών. Η κ. Ερισκίν πιστεύει ότι την παρούσα περίοδο, καμία πλευρά και καμία εμπλεκόμενη δύναμη δεν καταβάλλει αρκετές προσπάθειες για τη λύση. «Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος σηκώθηκε και ήρθε από την άλλη άκρη της γης στο νησί. Απαθανάτισε την επίσκεψη του με selfie φωτογραφίες, αλλά δυστυχώς οι ενέργειές του ήταν καθ όλα άκαρπες», αναφέρει με σκωπτική διάθεση η κ. Ερισκίν, η οποία προσθέτει: «Έχω την αίσθηση ότι οδηγούμαστε με γρήγορους ρυθμούς στην υιοθέτηση εναλλακτικών σεναρίων στο Κυπριακό. Τα νέα σενάρια θα έχουν ως σημείο εκκίνησης την επιστροφή του Βαρωσιού στους κατοίκους του και τη σταδιακή μείωση των στρατευμάτων. Οι Τ/κ θα υποχρεωθούν να εστιάσουν την προσοχή τους στο μέλλον της παρουσίας της Τουρκίας στο βόρειο κομμάτι του νησιού» καταλήγει η κ. Ερισκίν.

4 04 - POLITIKI_Master_cy 8/8/14 11:57 PM Page 4 4 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Σε πολιτικές εκποιήσεις ο Ν. Παπαδόπουλος Η μάχη των κομμάτων με άξονα το καυτό νομοσχέδιο αναδεικνύει διεκδικητικές προθέσεις αλλά και παίγνια σκοπιμοτήτων Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Το νομοσχέδιο των εκποιήσεων κατάφερε να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Οι απαράδεκτες όπως αναφέρουν πρόνοιες του μνημονίου, τα κινητοποίησαν για να προχωρήσουν σε τροποποιητικές προτάσεις, ενώ ένας νέος κύκλος πολιτικών αναταραχών αναφαίνεται έντονα στο κυπριακό πολιτικό σκηνικό. Την αρχή των πολιτικών διενέξεων, ενόψει του νομοσχεδίου έκανε το ΑΚΕΛ. Το κόμμα της Αριστεράς, εξέρχεται από την πολιτική απομόνωση που το οδήγησαν τα λάθη της διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια και ακολουθεί ως φαίνεται πλέον μετωπική σύγκρουση με τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Η διαφωνία του με την ουσία και τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου δεν επιτρέπει στο ΑΚΕΛ να ψηφίσει το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Αμφισβητείται από το ΑΚΕΛ η διαπραγματευτική δεινότητα του Προέδρου <<<<<<< Το ΑΚΕΛ αμφισβητεί τη διεκδικητικότητα της κυβέρνησης έναντι τις Τρόικας και καταγγέλλει ως εκβιασμό τη δήλωση Χάσικου, για ύπαρξη χρημάτων μέχρι τον Νοέμβριο. H στάση που ακολουθεί στο νομοσχέδιο περί εκποιήσεων ο Νικόλας Παπαδόπουλος ερμηνεύεται ως εκ του ασφαλούς πολιτική, αφού παίζοντας σε διπλό ταμπλό, όποια κι αν είναι η τελική του απόφαση, φαίνεται όχι μόνο να μην έχει προσωπικό πολιτικό κόστος, αλλά να κερδίζει τις εντυπώσεις και να υπηρετεί πλήρως τις προσωπικές πολιτικές του φιλοδοξίες. ΚΥΠΕ και η μάχη που όπως αναφέρει έχει δώσει για βελτίωση των προνοιών. Οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου, για ύπαρξη χρημάτων μέχρι τον Νοέμβριο, κατακρίθηκαν έντονα από το ΑΚΕΛ, χρεώνοντας την κυβέρνηση για πολιτική εκβιασμού και κινδυνολογίας. Τα βλέμματα στο ΔΗΚΟ Πάντως, αν και οι αντιδράσεις του ΑΚΕΛ θεωρούνταν αναμενόμενες, προβληματίζει η στάση που θα κρατήσει το ΔΗΚΟ στην Ολομέλεια της Βουλής. Ρυθμιστικός θεωρείται για ακόμη μία φορά ο ρόλος του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος ακολουθεί ξανά δύο τάσεις. Από την μία κομματικοί κύκλοι αντιλαμβάνονται πως το νομοσχέδιο εκποιήσεων θα πρέπει να περάσει, προτείνοντας κάποιες βελτιωτικές τροποποιήσεις οι οποίες, όμως, συγκλίνουν και με τις θέσεις του κυβερνώντος κόμματος. Συγκεκριμένα προτείνεται η κατάθεση του νομοσχεδίου εκποιήσεων μαζί με αυτό της αφερεγγυότητας, η αποφυγή μαζικών εκποιήσεων βάσει οδηγιών, ούτως ώστε να μην πέσουν κατακόρυφα οι τιμές των ακινήτων όπως επίσης και η διαγραφή του υπόλοιπου ενυπόθηκου δανείου, όταν η περιουσία του ακινήτου εκποιηθεί. Τη φιλοσοφία κάποιων βελτιωτικών προτάσεων φαίνεται να μην ασπάζεται πλήρως η ηγεσία του Σε διπλό ταμπλό ο πρόεδρος του ΔHKO Εκ του ασφαλούς πολιτική, ερμηνεύουν πολιτικοί κύκλοι τη στάση που ακολουθεί στο νομοσχέδιο ο Νικόλας Παπαδόπουλος, αφού όποια κι αν είναι η τελική του απόφαση, φαίνεται όχι μόνο να μην έχει προσωπικό πολιτικό αντίκτυπο, αλλά να κερδίζει τις εντυπώσεις και να ικανοποιεί τις προσωπικές πολιτικές του φιλοδοξίες. Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για άλλη μία φορά απέφυγε να προχωρήσει σε διαβουλεύσεις με τα κόμματα, διευκόλυνε τα τελευταία να μπορούν να το καταψηφίσουν χωρίς να έχουν πολιτικό κόστος. Για τον λόγο αυτό, σε περίπτωση που ο Νικόλας Παπαδόπουλος ακολουθήσει την οδό της καταψήφισης του νομοσχεδίου, ρίχνει το μπαλάκι των συνεπειών, αποκλειστικά στην κυβέρνηση, η οποία «δεν διαβουλεύθηκε εξαρχής με τα κόμματα και δεν κατάφερε να φέρει κάτι καλύτερο στη Βουλή προς ψήφιση» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε επίσημες ανακοινώσεις του το ΔΗΚΟ. Με τον τρόπο αυτό ο ίδιος θα αντιστρέψει τον ρόλο του, από αυτό του μνημονιακού οπαδού σε αυτό του λαϊκού διεκδικητή, αφού απέτρεψε τον κίνδυνο «κυπριακές οικογένειες να χάσουν τα σπίτια τους» όπως χαρακτηριστικά διαμηνύει. Από την άλλη, αν ψηφίσει το νομοσχέδιο, το οποίο θα αποτελείται από βελτιωμένες προτάσεις θα φαίνεται στα μάτια όλων ως η ηγετική φυσιογνωμία του αντιμνημονιακού μετώπου και της διεκδικητικής πολιτικής που μπορεί να διαβουλεύεται και να διαπραγματεύεται με την Τρόικα. ΔΗΚΟ. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος εδώ και καιρό έχει βάλει πλώρη για την έναρξη μιας αντιμνημονιακής πολιτικής, προσπαθώντας να αποβάλει από πάνω του τον χαρακτηρισμό του μνημονιακού υποστηρικτή. Μετά τις πρωτοβουλίες για δημιουργία αντιμνημονιακού μετώπου και επαναδιαπραγμάτευσης όρων του μνημονίου, ο αρχηγός του ΔΗΚΟ παρουσιάζεται άτεγκτος μπροστά στο νομοσχέδιο των εκποιήσεων, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα. Νικόλας αντηχεί ΑΚΕΛ Ο πολιτικός αρχηγός του ΔΗΚΟ διαφωνεί κάθετα με το νομοσχέδιο ως έχει και ακολουθεί επιχειρήματα τα οποία χρησιμοποιούσε άλλοτε το ΑΚΕΛ, το οποίο αντιτίθετο γενικότερα στην εφαρμογή του μνημονίου. Ο ίδιος υποστηρίζει πως με το προτεινόμενο νομοσχέδιο «μερικές χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες, όχι μόνο θα χάνουν τα σπίτια τους αλλά θα έρχονται αντιμέτωποι με ποινικές διαδικασίες». Για την ψήφιση του νομοσχεδίου ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει προτείνει μία σειρά μέτρων και εισηγήσεων, τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς την Τρόικα, όπως επαναπροσδιορισμός των Μη Εξυπηρετουμένων Δανείων, την έναρξη πειθαρχικών ερευνών για την παραχώρηση του ανεξασφάλιστου ELA, για τις παραδοχές PIM- CO αλλά και για την πώληση κυπριακών τραπεζικών παραρτημάτων στην Ελλάδα. Σε ανακοίνωσή της η ηγεσία του ΔΗΚΟ ζητά τη δέσμευση της κυβέρνησης για επαναπατρισμό κεφαλαίων που χάθηκαν από το κυπριακό τραπεζιτικό σύστημα με το κούρεμα των καταθέσεων. Μέρος των προτάσεων έχει ήδη χαρακτηριστεί ως πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθούν από την ίδια την κυβέρνηση. Πάντως, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ενώ στο παρελθόν ζητούσε την άμεση εφαρμογή του μνημονίου, επισημαίνοντας τις καταστροφικές συνέπειες της καθυστέρησης εφαρμογής του, πλέον φαίνεται να μην ανησυχεί ιδιαίτερα για την καθυστέρηση του νομοσχεδίου. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις <<<<<<< Ο ΔΗΣΥ αναγνωρίζει πως το νομοσχέδιο έχει αδυναμίες και θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα, γι αυτό προσπαθεί να βρει βελτιωτικές συγκλίσεις με άλλα κόμματα. του υπουργού Εσωτερικών ότι τα λεφτά φτάνουν μέχρι τον Νοέμβριο, δήλωσε το εξής: «Δεν είναι αυτή η κυβέρνηση που πανηγύριζε για την έξοδο στις αγορές; Ας βγουν λοιπόν στις αγορές να πάρουν χρήματα». Η τελευταία πολιτική μετάλλαξη του Νικόλα Παπαδόπουλου φαίνεται να ανησυχεί ιδιαίτερα κύκλους του Δημοκρατικού Κόμματος. Κομματικοί κύκλοι, οι οποίοι ανησυχούν πως αν δεν περάσει το νομοσχέδιο με βελτιωτικές πάντα τροποποιήσεις, τότε θα μπούμε σε ένα νέο κύκλο περιπετειών. Αμήχανος ο ΔΗΣΥ Οι τελευταίες εξελίξεις και οι συνεχείς αντιδράσεις των υπόλοιπων κομμάτων φαίνεται να προκαλούν τόσο την αμηχανία, όσο και την ανησυχία του κυβερνώντος κόμματος. Από τη μία ο Δημοκρατικός Συναγερμός αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα να ψηφιστεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αφού αποτελεί προϋπόθεση για την επόμενη δόση. Από την άλλη αναγνωρίζει πως το νομοσχέδιο ως έχει παρουσιάζει ελλείψεις και αδυναμίες και θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα. Για τον λόγο αυτό προσπαθεί να βρει συγκλίσεις με άλλα κόμματα που να βελτιώνουν από τη μία το νομοσχέδιο, χωρίς ωστόσο να επιφέρει ριζικές αλλαγές που να αλλάζουν τη φιλοσοφία του με αποτέλεσμα να μη γίνει αποδεκτό από την Τρόικα. Πάντως, μπροστά στις συνεχείς αντιδράσεις των κομμάτων, ο ΔΗΣΥ προσπαθεί να κρατήσει χαμηλό προφίλ, προσπαθώντας να κτίσει γέφυρες επικοινωνίας με τα υπόλοιπα κόμματα και κυρίως με το Δημοκρατικό Κόμμα, αφού τα άλλα έχουν κάνει ήδη λίγο-πολύ φανερές τις προθέσεις τους. «Το νομοσχέδιο δεν είναι πολιτικό θέμα, αλλά θέμα πολιτικών» σημειώνουν στελέχη του κόμματος, προσπαθώντας να μη λάβουν μέρος στην μάχη των πολιτικών διενέξεων. Κληθείς να σχολιάσει στην «Κ» το τι αναμένεται να συμβεί στην Ολομέλεια της Βουλής, ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ανδρέας Κυπριανού εξέφρασε την ελπίδα, ότι «εάν και εφόσον εγκριθούν οι σωστές τροπολογίες που να διασφαλίζουν τις ανησυχίες όλων μας, τα κόμματα να λειτουργήσουν το ίδιο υπεύθυνα όπως εμείς στο παρελθόν με άλλα νομοσχέδια». Ο ι διεθνείς σχέσεις διανύουν κρίσιμη περίοδο. Περίοδος που χαρακτηρίζεται από την ένταση των ανταγωνισμών σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο και που έχει ως αποτέλεσμα μια παρατεταμένη αστάθεια και ρευστότητα. Είναι ταυτόχρονα περίοδος η οποία κυοφορεί ανακατατάξεις, των οποίων η τελική έκβαση είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Ασφαλώς το ζητούμενο για τις δυνάμεις οι οποίες προσβλέπουν σε ένα διαφορετικό, καλύτερο κόσμο, στις οποίες συγκαταλέγεται και το ΑΚΕΛ είναι αυτή η ζύμωση να οδηγήσει σε νέα, ποιοτικά καλύτερη, φάση της ανθρώπινης ιστορίας. Να δημιουργήσει προϋποθέσεις και συνθήκες αμφισβήτησης των πολιτικών πάνω στις οποίες εδράζεται σήμερα η επιδίωξη για παγκόσμια ηγεμονία και επικυριαρχία. Συνθήκες απελευθέρωσης από την πολιτική και οικονομική εξάρτηση ΑΡΘΡΟ / Του ΑΝΤΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Η Κύπρος στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον και κηδεμόνευση που οδηγούν σε «νέα» ιδιότυπη εθνική και κοινωνική υποδούλωση. Συνθήκες στις οποίες το Διεθνές Δίκαιο και οι θεμελιώδεις αρχές του θα αποκατασταθούν στο επίκεντρο του διεθνούς συστήματος. Συνθήκες αναζωογόνησης των αρχών της εθνικής ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας των λαών, της δυνατότητας των κρατών και των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους. Να δημιουργούν και να αναπτύσσουν μεταξύ τους σχέσεις συνεργασίας, στηριγμένες στις οικουμενικές αξίες του αλληλοσεβασμού, της αμοιβαιότητας και της ισοτιμίας. Η κατάσταση στον σημερινό κόσμο δεν αφήνει κανένα ανεπηρέαστο. Η Κύπρος δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση. Πολύ περισσότερο ως μέρος μιας περιοχής με διαχρονικά τεράστια γεωστρατηγική σημασία. Η άμεση και ευρύτερη περιφέρεια της Κύπρου αποτελεί σήμερα ίσως την κύρια σκηνή στο θέατρο των παγκόσμιων ανταγωνισμών. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά σε όσα συμβαίνουν στη γειτονική Παλαιστίνη, στη Συρία, στην Αίγυπτο, στην Τυνησία και στη Λιβύη, στον Λίβανο, στο Ιράκ, στις εξελίξεις στις κουρδικές περιοχές, αλλά και στην Τουρκία. Διευρύνοντας περισσότερο την εικόνα, μπορούμε να πούμε ότι όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ουκρανία είναι μια άλλη πράξη στο ίδιο έργο. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι απολύτως φυσιολογικό αλλά και αναγκαίο να προβληματιστούμε και να αναζητήσουμε την απάντηση στο ερώτημα: ποιες επιλογές εξυπηρετούν καλύτερα τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Κύπρου και του λαού μας; Πριν διατυπώσω τη δική μας απάντηση, ξεκαθαρίζω ότι είναι απολύτως αυτονόητο και σεβαστό το δικαίωμα της εκάστοτε εκλεγμένης κυβέρνησης να καθορίζει τις επιλογές και τον προσανατολισμό της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής της Κύπρου. Υπάρχει, ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, μια διαχρονική γραμμή η οποία, παρά τις κατά καιρούς διαφορετικές της εκφάνσεις, ως απόρροια της πολιτικό-ιδεολογικής ταυτότητας κάθε κυβέρνησης, διατήρησε ένα θεμελιακό κεκτημένο διατήρησε γέφυρες ουσιαστικής επικοινωνίας και συνεργασίας με όλους τους βασικούς διεθνείς και περιφερειακούς συντελεστές και δεν ενέδωσε σε διλήμματα του είδους «είτε μαζί μας είτε με τους άλλους». Πρόκειται για εξωτερική πολιτική, η οποία είχε ως γνώμονα την εξισορρόπηση που διατηρούσε πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο χαρακτήρα. Σε αυτό το πλαίσιο η Κύπρος απευθυνόταν και συνεργαζόταν με ισορροπημένο τρόπο με όλες τις χώρες-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας σε ό,τι αφορά την εμπλοκή και τον ρόλο τους στο Κυπριακό. Στο ίδιο ισορροπημένο πλαίσιο επιδιώχθηκε η δημιουργία ενός πλέγματος εμπλοκής όλων των βασικών διεθνών παιχτών, στις έρευνες για τον εντοπισμό, την εξόρυξη και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην αποκλειστική οικονομική μας ζώνη. Στην περιφέρειά μας διατηρήσαμε διαχρονικά θέσεις αρχών στα διεθνή θέματα όπως το Μεσανατολικό και ταυτόχρονα σχέσεις φιλίας και συνεργασίας τόσο με τους Άραβες όσο και με το Ισραήλ. Η επιλογή αυτή απέφερε καρπούς, με πιο ενδεικτικό παράδειγμα την επιτυχή σύναψη συμφωνιών οριοθέτησης της ΑΟΖ μας, αλλά και τις γεωτρήσεις για το Φυσικό Αέριο, παρά τις πολλές συμπληγάδες. Μπορεί κανείς να απαριθμήσει και άλλα παραδείγματα. Οι σημερινές δύσκολες διεθνείς συνθήκες στις οποίες κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια τι επιφυλάσσει το αύριο, υπογραμμίζουν κατά τη γνώμη μας, την ανάγκη διαφύλαξης αυτού του κεκτημένου. Υπογραμμίζουν την ανάγκη απαγκίστρωσης από τεχνητά διλήμματα τα οποία μας καλούν να επιλέξουμε πλευρά, γιατί αυτό υπαγορεύουν τα συμφέροντα οποιωνδήποτε τρίτων. Επιβάλλουν να επιλέξουμε αυτό που υπαγορεύει το καλώς νοούμενο συμφέρον της Κύπρου και του λαού μας: προσήλωση σε αρχές, διατήρηση γεφυρών επικοινωνίας με όλες τις χώρες-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και όχι μόνο, οικοδόμηση ισορροπημένων συμμαχιών οι οποίες να διασφαλίζουν ολοκληρωμένο πλέγμα προστασίας και οι οποίες αποτελούν στέρεο υπόβαθρο για την επίτευξη των εθνικών μας στόχων. Ο κ. Άντρος Κυπριανού είναι γενικός γραμματέας της Κ.Ε. ΑΚΕΛ.

5 05-POLITIKI_Master_cy 08/08/14 19:50 Page 5 Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 5 Το ρωσικό εμπάργκο ταρακουνά την Ε.Ε. Βαρύ το πλήγμα στα κυπριακά εσπεριδοειδή, «τζακ-ποτ» για την Τουρκία, ενώ απειλούνται οι δομές του διεθνούς εμπορίου Του ΜΙΧΑΛΗ ΠΕΡΣΙΑΝΗ <<<<<<< Το 40% των εξαγωγών κυπριακών εσπεριδοειδών απορροφούσε η Ρωσία, με την Τουρκία να θεωρεί πια τις εξελίξεις «μεγάλη ευκαιρία». Τα εμπορικά αντίποινα της Ρωσίας, μετά τις εξελίξεις στην Ουκρανία ανοίγουν μια νέα φάση στον «ψυχρό πόλεμο» της Ρωσίας με τη Δύση. Ο οικονομικός πόλεμος που έχει αρχίσει, με τις οικονομικές κυρώσεις από ευρωπαϊκής και αμερικανικής πλευράς, από τη μία, και τα εμπορικά αντίποινα από πλευράς των Ρώσων από την άλλη, απειλούν πολύ ευρύτερα τις οικονομικές ισορροπίες που έχουν σχηματιστεί σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του Στο βάθος της κόντρας υπάρχουν πολλές δυνητικές προεκτάσεις, με πολλούς δυτικούς να σχολιάζουν ήδη πως και το εμπόριο ουρανίου μπορεί να αποτελέσει ζήτημα, ενώ στο θέμα της ενέργειας Ευρώπη και Ρωσία έχουν διαμορφώσει μια ισορροπία αλληλεξάρτησης, η οποία απαγορεύει ουσιαστικά στις δύο πλευρές την οποιαδήποτε κίνηση. Η κίνηση της ρωσικής κυβέρνησης να επιβάλει εμπάργκο στις εισαγωγές τροφίμων από την Ε.Ε., τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη, ωστόσο, αναμένεται πως θα προκαλέσει βαθύτερες αλλαγές στις εμπορικές σχέσεις. Πέρα από τον κίνδυνο πως ο οικονομικός πόλεμος θα προχωρήσει περαιτέρω, ενδεχομένως ακόμα και στο ουράνιο, οι αλλαγές που εκτιμάται από διάφορους αναλυτές πως θα φέρει το εμπάργκο, αν κρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να αποδειχθούν ακόμα και μόνιμες. Πώς επηρεάζεται η Κύπρος Μέσα στο πιο πάνω πλαίσιο επηρεάζεται και η Κύπρος. Όσον αφορά στις εξαγωγές τροφίμων που πλήττονται από το εμπάργκο, στο «δίχτυ» αναμένεται πως θα πιαστούν κατά βάση γεωργικά προϊόντα και δη εσπεριδοειδή. Από τις συνολικές εξαγωγές της Κύπρου προς τη Ρωσία (συνολικά γύρω στα 25 εκατ. ευρώ το 2013), το 60% αφορά σε γεωργικά προϊόντα, κυρίως εσπεριδοειδή και ψάρια, με τον όγκο των εξαγωγών να ανέρχεται περίπου σε 11 χιλιάδες τόνους και την αξία να κινείται γύρω στα 13 εκατ. ευρώ. Το υπόλοιπο 40% των κυπριακών εξαγωγών προς τη Ρωσία, αφορά κυρίως σε φάρμακα (φαρμακευτικά είδη, βιταμίνες, αντιβιοτικά), των οποίων η αξία ανέρχεται στα 6,9 εκατ. ευρώ. Αυτά τα προϊόντα, ωστόσο, δεν αναμένεται πως θα επηρεαστούν από το εμπάργκο. Όσον αφορά στα γεωργικά προϊόντα, τα 13 εκατ. ευρώ που λαμβάνει η οικονομία από τις εξαγωγές προς τη Ρωσία αποτελούν μόλις το 0,8% των εξαγωγών της Κύπρου. «Η κατάσταση είναι σοβαρή, αλλά διαχειρίσιμη», σχολίασε στην «Κ» η Αλίκη Ιορδάνους, Λειτουργός Α του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. «Το Υπουργείο Εμπορίου είναι σε θέση να στηρίξει και να βοηθήσει τους αγρότες που θα αναζητήσουν εναλλακτικές αγορές για τα προϊόντα τους». Την ίδια στιγμή, ωστόσο, και ενώ τα Υπουργεία Εμπορίου και Εξωτερικών έχουν ήδη αρχίσει τις επαφές τους με την Κομισιόν και το Συμβούλιο, αλλά και τις συζητήσεις με τη Ρωσία για το όλο θέμα, προκύπτει και ένα ευρύτερο ζήτημα: Το εμπάργκο της Ρωσίας από τη στιγμή που θα κλείσει την πόρτα σε ευρωπαϊκά προϊόντα, αυτόματα ανοίγει την πόρτα σε ανταγωνιστές στη διεθνή αγορά. Μπορεί μεν οι εξαγωγές εσπεριδοειδών να είναι συγκριτικά μικρές, στο 0,8% των εξαγωγών, αλλά τα στοιχεία δείχνουν πως η Ρωσία απορροφά το 40% των συνολικών εξαγωγών στον συγκεκριμένο τομέα. Εάν, επομένως, ευοδωθούν οι προσδοκίες των ανταγωνιστών μας να Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ μιλά στο επιχειρηματικό φόρουμ στη Λευκωσία κατά την εδώ επίσκεψή του ως Πρόεδρος τότε, τον Οκτώβριο του 2010, όταν στο ρωσοκυπριακό λιβάδι έβοσκαν πολλές παχιές αγελάδες EPA γεμίσουν το «κυπριακό» κενό στα ράφια των ρωσικών υπεραγορών, τότε το πλήγμα μπορεί να αποδειχθεί σοβαρότατο, και ενδεχομένως μόνιμο για την οικονομία. Πάντως, η ανησυχία αυτή δεν είναι μόνο κυπριακή. «Η Ισπανία έχει παρόμοιο πρόβλημα, όπως και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες του νότου, με τις οποίες ήδη συζητούμε τις αντιδράσεις μας, πέρα από τα όποια αντισταθμιστικά μέτρα μπορεί να πετύχουμε από την Κομισιόν», σχολιάζει η κ. Ιορδάνους. Οι Ισπανοί εξάγουν περίπου 1 εκατ. τόνους τον χρόνο προς τη Ρωσία, όσον αφορά στα εσπεριδοειδή. <<<<<<< Το Υπουργείο Εμπορίου διακηρύσσει ότι είναι σε θέση να βοηθήσει τους αγρότες που θα αναζητήσουν εναλλακτικές αγορές για τα προϊόντα τους. Οι αλλαγές και η Τουρκία Το γεγονός ότι οι ανταγωνιστές του ευρωπαϊκού προϊόντος προς τη Ρωσία έχουν ήδη «μυριστεί» την ευκαιρία, ενδέχεται να αλλάξει ριζικά την εικόνα των εμπορικών σχέσεων. Στη συγκεκριμένη αγορά ο ανταγωνισμός είναι πολύ έντονος, και παραγωγοί από πολλές χώρες (π.χ. Μαρόκο) επιθυμούν να αρπάξουν την ευκαιρία. Στην Τουρκία, τον μεγαλύτερο ανταγωνιστή στην περιοχή, έχει ήδη σημειωθεί από εμπορικούς συνδέσμους, σε δημόσιες δηλώσεις τους, πως η ρωσική κυβέρνηση έδωσε αμέσως δεσμεύσεις στον λαό της πως δεν θα μείνει η χώρα χωρίς προϊόντα, και πως οι εισαγωγές θα αντικατασταθούν με προϊόντα από την Κεντρική Ασία, τη Λατινική Αμερική αλλά και άλλες χώρες, όπως την Τουρκία. Ο Σεργκέι Αλεξέγιεβιτς Ντάνκβερτ, επικεφαλής της υπηρεσίας φυτοϋγιεινής και κτηνιατρικών υπηρεσιών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ρωσίας, δήλωσε στο ITAR TASS πως η χώρα μελετά σοβαρά την πιθανότητα η Τουρκία να αντικαταστήσει τις ποσότητες που πλέον απαγορεύονται κάτω από το εμπάργκο. Η συγκεκριμένη υπηρεσία αποτελούσε μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο εμπόδιο στις εξαγωγές φρούτων από την Τουρκία προς τη Ρωσία. Ο κ. Ντάνκβερτ δήλωσε επίσης πως η Τουρκία είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες της Ρωσίας «άμεσα», ενώ η Hurriyet Daily News έγραψε πως «συνομιλίες» για το θέμα θα άρχιζαν την περασμένη Πέμπτη, δηλαδή άμεσα. Οι ρωσικές αρχές, πάντως, θα πρέπει να βρουν κάποιες λύσεις για το όλο ζήτημα που δημιουργείται με το εμπάργκο. Στη Μόσχα, για παράδειγμα, υπολογίζεται πως τα εισαγόμενα τρόφιμα αποτελούν το 60% - 70% της αγοράς, γεγονός που σημαίνει πως το λιανικό εμπόριο θα υποφέρει από το εμπάργκο αν δεν βρεθούν άμεσα εναλλακτικές επιλογές για τις εισαγωγές της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, το εμπάργκο βαθαίνει μια κρίση η οποία δεν φαίνεται πως θα έχει γρήγορο τέλος. Ήδη, έχουν απαγορευτεί οι υπερπτήσεις ουκρανικών αεροσκαφών, τα οποία χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της Ρωσίας για πτήσεις προς και από την Ασία και Ειρηνικό. Οι δυτικές κυρώσεις που έχουν οδηγήσει σε κλείσιμο τη ρωσική εταιρεία χαμηλού κόστους «Ντομπρολιότ», πολύ πιθανόν να οδηγήσουν σε αντίποινα. Γενικότερα, η ευρωπαϊκή οικονομία θα δεχτεί το βαρύτερο πλήγμα από τις ρωσικές κυρώσεις, ενώ στους υπολογισμούς του Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται πως λήφθηκε υπόψη και το γεγονός ότι οι αγρότες αποτελούν ισχυρό λόμπι στα μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη. Έτσι, η πολιτική πίεση αναμένεται πως θα αυξηθεί για τους ευρωπαίους ηγέτες. Την ίδια ώρα, δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που εκτιμούν πως οι τιμές των προϊόντων θα αυξηθούν λόγω της κρίσης, επηρεάζοντας έτσι την παγκόσμια αγορά γενικότερα.

6 06 - POLITIKI_Master_cy 08/08/14 20:21 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Ο ΑΡΙΣΤΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΣΤΗΝ «Κ» Επαναδιαπραγμάτευση με την Τρόικα Τα νομοσχέδια για τις εκποιήσεις και τη φερεγγυότητα πρέπει η κυβέρνηση να τα θέσει ξανά προς συζήτηση με τους δανειστές μας Συνέντευξη στους ΜΙΧΑΛΗ ΠΕΡΣΙΑΝΗ και ΕΜΙΛΥ ΜΙΝΤΗ Η κυβέρνηση θα μπορούσε, αν ήθελε, να έφερνε ταυτόχρονα τα δύο νομοσχέδια (εκποιήσεις και φερεγγυότητα) στη Βουλή, ούτως ώστε να ξέρουν οι βουλευτές τι ψηφίζουν, λέει στην «Κ» ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Άριστος Δαμιανού. Ο κ. Δαμιανού σχολιάζει πως, κάτω από τις περιστάσεις, και από τη στιγμή που κανένα κόμμα δεν δέχεται το νομοσχέδιο των εκποιήσεων ως έχει, η κυβέρνηση έχει μία καλή ευκαιρία και οφείλει να επαναδιαπραγματευθεί τα δύο νομοσχέδια με την Τρόικα. Σχολιάζει, επιπλέον, πως, από τη στιγμή που υπάρχει ένα μαξιλάρι στα δημόσια οικονομικά, η επόμενη δόση από το Eurogroup θα μπορούσε να περιμένει για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Το ΑΚΕΛ έχει ξεκαθαρίσει εξαρχής τη θέση του ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις ως έχει Δεν πρόκειται να το ψηφίσουμε, γιατί θεωρούμε ότι πάσχει ως προς τη φιλοσοφία του, που είναι η επιτάχυνση των εκποιήσεων περιλαμβανομένης και της πρώτης κατοικίας, ισοπεδωτικά και χωρίς εξατομίκευση των περιπτώσεων. Κατηγορείται και πολλές φορές σωστά η Βουλή για προχειρότητα. Ωστόσο, δεν μπορούμε να ψηφίζουμε κάτι που θα εξαρτάται από ένα νομοσχέδιο, το οποίο δεν ξέρουμε τι θα περιέχει στο τέλος, όταν τελικά θα το δούμε στη Βουλή. Γι αυτό και το ΑΚΕΛ ζητά να συζητηθούν τα δύο νομοσχέδια ταυτόχρονα. Παράλληλα, υπάρχουν πολλά σημεία στο νομοσχέδιο που δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Για παράδειγμα, η ειδοποίηση τερματισμού που θα δίνει η τράπεζα θα έχει καθεστώς δικαστικού διατάγματος. Αυτό είναι τρομακτικό. Το δικαίωμα προσφυγής είναι μόνο επί διαδικαστικών ζητημάτων, δηλαδή δεν μπορεί να βασιστεί στην ουσία, όπως για παράδειγμα, αν υπάρχουν υπερχρεώσεις ή ανατοκισμός που φτάνει στα όρια της τοκογλυφίας. Παράλληλα, εξαλείφεται ο ρόλος του κράτους στο όλο θέμα. Σημειώστε πως η διαδικασία είναι επίσης ακριβή για τον δανειολήπτη με εκτιμητές και δικηγόρους. Αν είχε τέτοια χρήματα, θα μπορούσε να εξυπηρετεί το δάνειό του. Από την κυβέρνηση τι θα περιμένατε να κάνει, πλέον; Η κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώσει την Τρόικα πως δεν μπορεί να περάσει το νομοσχέδιο ως έχει. Είτε θα καταψηφιστεί, είτε θα αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είναι αυτό που επιθυμούν. Ας κάνουμε επομένως μια διαπραγμάτευση που να προστατεύει την πρώτη κατοικία. Εξάλλου και η Τρόικα λέει πως θέλει προστασία της πρώτης κατοικίας έστω και αν το λέει εκ του πονηρού, λόγω της πίεσης που δέχεται από την κοινή γνώμη. Δεν υπάρχει κόμμα που να δέχεται το νομοσχέδιο ως έχει. Ακόμα και ο ΔΗΣΥ δέχεται για παράδειγμα πως από τη στιγμή που γίνεται εκποίηση, δεν μπορεί να παραμένει η υποχρέωση του δανείου. Θα μπορούσε να φέρει η κυβέρνηση έγκαιρα το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα; Αν η κυβέρνηση θέλει, σαφώς και προλαβαίνει να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα. Κάτι παρόμοιο έγινε πολλές φορές και στο παρελθόν. Ποιες είναι οι διαφωνίες και ενστάσεις που δεν μπορούν να ξεπεραστούν με τροπολογίες στο ίδιο το νομοσχέδιο, επί της ουσίας; Η πρώτη διαφωνία είναι διαδικαστική. Σήμερα οι δύο υπουργοί επισκέπτονται τα κόμματα για να καταγράψουν απόψεις, αλλά θα Αν ισχύει αυτό που λέγεται ότι υπάρχει ένα μαξιλαράκι της τάξης των 700 εκατ. τότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα» με μια καθυστέρηση της επόμενης δόσης. ήταν πολύ πιο δόκιμο και πολύ πιο χρήσιμο να προηγείτο ένας διάλογος για να υπάρχει και μια εικόνα των επιφυλάξεων, των προτάσεων και των ενστάσεων των πολιτικών δυνάμεων. Αντί τούτου, υπήρξε δέσμευση έναντι της Τρόικας, κάτι που τους δημιουργεί δυσκολία να επαναδιαπραγματευθούν. Τώρα βρισκόμαστε μπροστά από νέα δεδομένα και αυτά τα δεδομένα λένε ότι καμία πολιτική δύναμη δεν θεωρεί αυτό το νομοσχέδιο κατάλληλο να ψηφιστεί. Επί της ουσίας; Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως ασφαλώς και οι δανειολήπτες οφείλουν να εξυπηρετούν τα χρέη τους, την ίδια ώρα όμως θεωρούμε ότι δεν μπορεί για πολλοστή φορά εκείνοι που αποδεδειγμένα είναι θύματα της τραπεζικής κρίσης να τιμωρηθούν εκ νέου με τον πιο βάναυσο τρόπο που είναι η εκποίηση περιουσιών. Ως ΑΚΕΛ προτάσσουμε την προστασία της κύριας κατοικίας, της οικογενειακής εστίας και της μικρής επαγγελματικής στέγης. Θεωρούμε λοιπόν χωρίς να έχουμε πιστέψει ποτέ ότι η κυβέρνηση το εννοεί ότι θα πρέπει να υπάρξει προστασία της πρώτης κατοικίας και της μικρής επαγγελματικής στέγης όχι με οποιοδήποτε κόστος σε σχέση με τη ρευστότητα των τραπεζών, αλλά με ένα τρόπο που θα δημιουργεί ισορροπία, κάτι που Αν η κυβέρνηση θέλει, σαφώς και προλαβαίνει να φέρει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα, σχολιάζει ο Άριστος Δαμιανού. δεν υπάρχει σήμερα. Αυτή η απαίτηση σχετίζεται με την επιμονή σας στο νομοσχέδιο για τη φερεγγυότητα; Ακριβώς γι αυτό και βρισκόμαστε εν αναμονή του νομοσχεδίου για τη φερεγγυότητα. Εμείς λέμε ότι οι εκποιήσεις θα είναι μαζικές και μάλιστα σε πολύ χαμηλές αξίες την ώρα που θα έπρεπε να είχαμε ενώπιόν μας συνολικά το πακέτο που ονομάζεται φερεγγυότητα και όχι μόνο. Θα μπορούσε όμως να περάσει ο νόμος, με ρήτρα αναστολής μέχρι να περάσει και το νομοσχέδιο για τη φερεγγυότητα Ας σας πω ότι δεν έχουμε εμπιστοσύνη θα με αδικήσετε; Πού είναι το νομοσχέδιο για τη φερεγγυότητα; Δεν έχει κατατεθεί και ούτε ξέρουμε πώς θα μοιάζει στην τελική του μορφή. Ακόμα και αν θεωρητικά είναι αποδεκτό ως έχει το προσχέδιο, μπορεί να συμβεί οτιδήποτε. Μπορεί λόγου χάριν μια συγκυριακή πλειοψηφία στη Βουλή να το αλλάξει ριζικά. Και νομοτεχνικά δεν μπορείς να κάνεις Νόμο που να λέει «ψηφίζω» αυτόν τον Νόμο, νοουμένου ότι θα εγκριθεί ο τάδε Νόμος που δεν είναι ενώπιον του Κοινοβουλίου. Στεκόμαστε στο ένα πόδι. Για να είμαι ακριβής, η κυβέρνηση στέκεται στο ένα πόδι. Αν όμως είχαμε ενώπιόν μας όλα τα ενδεχόμενα, θα μπορούσε να διεξαχθεί μια συνολική συζήτηση με περισσότερη εμπιστοσύνη. Και αυτό γιατί έχουμε λάβει πολλά «δεσμεύομαι» και εμείς και οι πολίτες τα οποία όμως δεν υλοποιούνται. Ναι, αλλά λέγεται πως αν καθυστερήσει η έγκριση του νομοσχεδίου, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χάσουμε την επόμενη δόση ή να μπούμε σε νέες αρνητικές αξιολογήσεις Αν ισχύει αυτό που λέγεται ότι υπάρχει, ένα μαξιλαράκι της τάξης των 700 εκατ., τότε δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Θα πρέπει εξάλλου κάποια στιγμή να μπει μια κόκκινη γραμμή στο τι μπορεί να απαιτεί η Τρόικα από την Κύπρο. Θα δεχόμασταν για παράδειγμα να μας επιβάλουν το πώς θα αξιοποιήσουμε τον πλούτο από το φυσικό αέριο; Επανειλημμένα η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι ξεπεράσαμε την κρίση, γυρίσαμε σελίδα, γλυτώσαμε τον τόπο από την κατάρρευση και άλλα παρόμοια επιχειρήματα. Δεν έχουμε ωστόσο ξεπεράσει τον κίνδυνο Έχουμε την κίνηση των Moody s η οποία καταγράφεται, υπάρχουν και κάποιοι κίνδυνοι οι οποίοι είναι ορατοί, άρα προφανώς είτε η επικοινωνιακή επιχειρηματολογία δεν στέκει, είτε θεωρούμε ότι είναι ένα άλλοθι για να εφαρμόζονται πολιτικές με εκβιαστικά διλήμματα. ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Όχι μόνο σε σχέση με τη δική μας φιλοσοφία ως προς τις εκποιήσεις με διαδικασίες εξπρές, αλλά σίγουρα θα ήταν πολύ πιο βολικά τα πράγματα στον ευρύτερο διάλογο που πρέπει να προηγηθεί της όποιας απόφασης. Στο διά ταύτα, τι γίνεται; Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ποιος έχει αποφασίσει ότι θα σωθεί η οικονομία με τις εκποιήσεις; Πρέπει να δούμε στο προκείμενο αυτό που θα λαμβάνουν οι τράπεζες και έρχομαι το σημείο της αξίας που θα πωλούνται τα ακίνητα μέσα από τη δαιδαλώδη διαδικασία που καθορίζει το νομοσχέδιο. Και γίνεται δαιδαλώδης γιατί προσπαθούν να συμψηφίσουν τι είναι νόμιμο και τι παράνομο και σας λέω με παρρησία ότι υπάρχουν παράνομες διαδικασίες μέσα στο νομοσχέδιο και δεν θα σταθούν στο δικαστήριο. Συγκεκριμένα, μέσα από το νομοσχέδιο η διαδικασία καθορίζει ότι η εκποίηση ξεκινά με το 80% της Δεν υπάρχει κόμμα που να δέχεται το νομοσχέδιο ως έχει. Και ο ΔΗΣΥ δέχεται πως από τη στιγμή που γίνεται εκποίηση, δεν μπορεί να παραμένει η υποχρέωση του δανείου. επανεκτιμημένης αξίας σε συνθήκες κρίσης. Άρα εκ των πραγμάτων χαμηλότερη από την αξία που υποθηκεύτηκε το ακίνητο σε μια προηγούμενη χρονική περίοδο. Στη συνέχεια, εν τη αποτυχία της εκποίησης του ακινήτου στο 80%, επανέρχεται δεύτερη διαδικασία πλειστηριασμού, πάλι στο 80% και αποτυγχάνει όπως αποτυγχάνουν σήμερα οι πλείστοι πλειστηριασμοί. Αυτόματα κατεβαίνουμε στο 50% στο τρίτο στάδιο, με εκ νέου επανεκτίμηση. Εκεί έχουμε ένα νέο δεδομένο. Θα ανοίγει η διαδικασία της αγοράς στο παζάρι μέσα από κανονική διαδικασία πώλησης που εκεί ο υψηλότερος που θα προτείνει, θα αγοράζει. Φεύγει δηλαδή και η προστασία του 50% επί του μειωμένου ποσοστού του 50%. Πώς σχολιάζετε τους προβληματισμούς που ακούγονται ότι η καθυστέρηση της έγκρισης του νομοσχεδίου ευνοεί ουσιαστικά τους μεγάλους οφειλέτες τους γνωστούς που αρνούνται να πληρώσουν, ενώ έχουν την οικονομική επιφάνεια; Αν επρόκειτο για τα συγκεκριμένα άτομα, τους 20 μεγαλοοφειλέτες, θα σας έλεγα ευχαρίστως να προχωρήσουμε με τις εκποιήσεις. Όμως, για τους 20 μεγαλοοφειλέτες, θα έπρεπε πρώτα να κρίνουμε τις δράσεις των τραπεζών και της Κεντρικής Τράπεζας που είναι σχεδόν μηδενική σε σχέση με αυτά τα πρόσωπα. Ένας Νόμος όμως δεν γίνεται μόνο για τους μεγαλοεπιχειρηματίες αλλά για ολόκληρη την κοινωνία και ο Νόμος λέει ότι από 1η Ιανουαρίου 2015 ξεκινούν διαδικασίες εκποιήσεων με ταχύρρυθμες, μάλιστα, διαδικασίες που αφορούν και την πρώτη κατοικία. Ο συγκεκριμένος νόμος δεν αφορά στο «ποιος εκποιείται»... Ναι. Κι από τη στιγμή που δεν ξεκαθαρίζεται «ποιος εκποιείται», αφορά τους πάντες: Και τους επιχειρηματίες και τους φτωχούς που έχουν υποθηκεύσει το σπίτι τους για να πάρουν δάνειο Επίσης, όσον αφορά τη διαδικασία εκποίησης η τράπεζα μπορεί να εξασφαλίσει ρευστότητα της τάξης του 20%-30% αλλά θα είναι πολύ χαμηλότερη από το λαβείν της. Εξάλλου, την ώρα που θα υπάρχει εκκρεμότητα του δανειολήπτη για το υπόλοιπο ποσό των παιδιών ή της εταιρείας του, τότε παραμένει μια υποχρέωση που θα συνεχίσει να βαραίνει τον δανειολήπτη και θα είναι το μεγαλύτερο κομμάτι του δανείου. Έχετε ένσταση και στη δυνητική μείωση των τιμών που θα προκύψει; Ποιοι έχουν σήμερα χρήματα να αγοράσουν πακετοποιημένα χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων δανείων; Πολύ λίγοι Κύπριοι αλλά αρκετά επενδυτικά Ταμεία, τα οποία μπορεί να μην αγοράσει ένα διαμέρισμα λόγου χάριν, αλλά θα μπορεί να αγοράσει 500 ακίνητα στον Πρωταρά στην αξία των για παράδειγμα, να τα κρατήσει πέντε χρόνια για να τα μεταπωλήσει το 2020, όταν η οικονομία ελπίζουμε θα σταθεί ξανά στα πόδια της σε εμπορική αγοραία αξία και τότε θα έχει μια απόδοση της τάξης του 500%. Υπάρχουν όμως και οι επιτήδειοι που εν αναμονή κάποιων εξελίξεων που αφορούν τη φερεγγυότητα, λόγω στασιμότητας στη διαδικασία των εκποιήσεων εκμεταλλεύονται το σύστημα. Εκείνοι οι επιτήδειοι πρέπει να τιμωρηθούν διπλά γιατί πρωτίστως δεν εντάσσονται στην κατηγορία των πολιτών που δεν μπορούν να πληρώσουν ή τους χαμηλομεσαίους, αλλά ανήκουν μέσα σε αυτούς που οφείλει το 50% του ΑΕΠ, περίπου 6 δισ. Οι συγκεκριμένοι που ανήκουν στην κατηγορία των μεγαλοοφειλέτων έχουν πάρει δάνεια με πολύ ευνοϊκούς όρους κάποιοι εκ της θέσεως που κατείχαν. Αυτά πρέπει να απασχολούν τους θεσμούς όπως είναι η Κεντρική Τράπεζα και τολμώ να πω και η δικαιοσύνη. Όμως και η κυβέρνηση ελέγχει σε πολύ μεγάλο βαθμό πεπραγμένα και δρώμενα στο τραπεζικό σύστημα. Άρα εμείς λέμε να σωθεί η οικονομία, σώζοντας πρωτίστως τους πολίτες και δευτερευόντως τις τράπεζες, οι οποίες, ειρήσθω εν παρόδω, ευθύνονται κατά κύριο λόγο για την κατάντια της κοινωνίας. Να σωθούν όχι μόνο οι τράπεζες αλλά και η κοινωνία Το φλέγον ζήτημα, όπως το θέτει η κυβέρνηση, είναι η διάσωση της οικονομίας και επιμένει ότι το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις είναι απαραίτητη προϋπόθεση Σίγουρα πρέπει να σωθεί η οικονομία. Όμως, αυτό που επιχειρείται σήμερα με το σχετικό νομοσχέδιο είναι τόσο ετεροβαρές που ουσιαστικά δεν θα εξυπηρετήσει την πραγματική οικονομία και σίγουρα δεν θα εξυπηρετήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που θα οδηγούνται όντως σε διαδικασίες εκποίησης. Επίσης, δεν θα εξυπηρετήσει αυτό που οι ειδικότεροι ονομάζουν ψυχολογία της αγοράς γιατί πρέπει να πούμε ότι ήδη 100 χιλ. νοικοκυριά δεν κοιμούνται τη νύχτα αναμένοντας πότε θα ξεκινήσει η διαδικασία να τους πάρει το σπίτι τους η τράπεζα. Και την ίδια ώρα δεν θα εξυπηρετηθεί ούτε η τράπεζα ως προς τη ρευστότητά της, γιατί θα πάρει ένα πολύ μικρό ποσοστό της οφειλής του δανειολήπτη. Ως ΑΚΕΛ επιμένουμε ότι θα υπάρξουν επενδύσεις και δεν θεωρούμε συμπτωματικό ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι επένδυσαν από τον υπερατλαντικό στην Κύπρο τη δεδομένη χρονική στιγμή. Και δεν αναθεματίζουμε οτιδήποτε απλώς πρόκειται για ρεαλιστικά δεδομένα και στο δίλημμα αν θα σωθεί η οικονομία ή όχι, λέμε ναι, να σωθεί η οικονομία συνολικά. Όχι να σωθούν μόνο οι τράπεζες αλλά και η κοινωνία να μην σταλεί στο περιθώριο με περαιτέρω δυσπραγία. Και εδώ ακριβώς, επαναλαμβάνουμε ότι εντοπίζεται το πρόβλημα διότι δεν υπάρχει ισορροπία. Παράλληλα, η κυβέρνηση θα πρέπει να αξιοποιήσει αυτή τη δυναμική ή την αντιδυναμική που δημιουργείται σε σχέση με το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις και να διαπραγματευθεί Προσπαθούν να συμψηφίσουν νόμιμο και παράνομο και σας λέω με παρρησία ότι υπάρχουν παράνομες διαδικασίες μέσα στο νομοσχέδιο που δεν θα σταθούν στο δικαστήριο δηλώνει ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, στους συντάκτες της «Κ» Μιχάλη Περσιάνη και Έμιλυ Μιντή. ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ κατ ευθείαν εφ όλης της ύλης αυτά τα ζητήματα με την Τρόικα. Πώς μπορούμε όμως να διορθώσουμε τις στρεβλώσεις που έχουν δημιουργεί, αν δεν ακολουθηθούν αυτές οι θεραπείες, όπως είναι για παράδειγμα οι εκποιήσεις; Μιλούμε όλοι και ανησυχούμε για την ανάπτυξη. Εκτιμώ και ανησυχώ χωρίς να είμαι ειδικός ότι έχουμε τρεις βασικούς πνεύμονες που μπορεί να συνδράμουν την ανάπτυξη. Οι υπηρεσίες, ο τουρισμός και ο τομέας ανάπτυξη γης. Με τη διαδικασία των εκποιήσεων πέραν του ότι υπάρχουν σήμερα χιλιάδες αδιάθετες κλίνες και ακίνητα οι αξίες θα πέσουν στο πάτωμα και κανένας δεν θα χτίζει. Έχουμε ατέλειωτες και ημιτελείς οικοδομές, επομένως ο τομέας της ανάπτυξης γης δεν θα φέρει ούτε μια θέση εργασίας. Αυτό να θεωρείται δεδομένο. Δεν μπορούσαν να επεξεργαστούν ένα σχέδιο οικιστικής ανάπτυξης για να απλοποιηθούν οι διαδικασίες; Καταλήγουμε πάντα σε ένα ζήτημα. Της συνολικής ρύθμισης. Ενοποίηση και ομογενοποίηση διαδικασιών. Δεν γίνεται να υπάρχει ένας οργανισμός ανάπτυξης γης που να έχει αδιάθετες οικοδομές ενώ υπάρχει κόσμος που δεν έχει στέγη, γιατί δεν μπορεί να εξασφαλίσει δάνειο για να πάρει ένα σπίτι. Άρα πρέπει να υπάρξει μια συνολική επεξεργασία προτάσεων και σε αυτή την κατεύθυνση και πρέπει να πω ότι η κυβέρνηση έχει υποτιμήσει τον πλούτο της σκέψης και γνώσης των πολιτικών δυνάμεων. Μέσα από τη συλλογική επεξεργασία προτάσεων πάντα καταλήγουμε σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα, παρά την επεξεργασία μέσα από ένα ή δυο εγκεφάλους. Αυτή είναι βασική αρχή της ζωής.

7 07-POLITIKI_Master_cy 08/08/14 16:37 Page 7 Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 ΑΡΘΡΟ / Της ΜΑΡΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Αχρείαστος ο πανικός για πρώτη κατοικία Ο Έφορος Εταιρειών όταν παραλαμβάνει περιουσίες για την πληρωμή χρεών πτωχευσάντων δεν πωλεί ποτέ το απαραίτητο σπίτι του πτωχεύσαντος, ακολουθώντας την πρόνοια του άρθρου 23 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, και την οποία παραθέτω πιο κάτω: Άρθρο 23: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένεια του. Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του. Το γράμμα του νόμου αναφέρεται σαφέστατα ότι δεν μπορείς να δημιουργήσεις άστεγους για αστικά χρέη. Τόσο οι κρατικές υπηρεσίες όσο και τα Δικαστήρια μας πάντοτε σέβονται την πρόνοια αυτή του Νόμου. Η πώληση της πρώτης κατοικίας εννοώντας την απαραίτητη στέγη της οικογένειας του χρεώστη (όχι πολυτελείς επαύλεις) προστατεύεται και συνεχίζει να προστατεύεται και δεν καταργείται με το προτεινόμενο Νομοσχέδιο για την πώληση ακινήτων. Η άγνοια αυτής της πρόνοιας της κυπριακής νομοθεσίας για την προστασία της οικογενειακής στέγης έχει δημιουργήσει αχρείαστο πανικό, παραπλανώντας τον απλό πολίτη να πιστεύει ότι μόλις ψηφιστεί η νέα νομοθεσία θα αρχίσουν μαζικά οι πωλήσεις μικρών διαμερισμάτων και ταπεινών σπιτιών. Ουδέν αναληθέστερον! Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δεν καταργεί την προστασία της οικογενειακής στέγης, αλλά δημιουργεί πιο δίκαιες νομοθετικές ρυθμίσεις και πρακτικές για την εκποίηση ακινήτων τα οποία δεν έχουν σχέση με την απαραίτητη στέγαση του χρεώστη και της οικογένειάς του, (που δεν συμπεριλαμβάνει πολυτελή κατοικίες και επαύλεις). Το να μπορεί ο πιστωτής να πωλήσει πολυτελή ακίνητα τα οποία επί μακρόν οι δανειολήπτες δεν πλήρωναν, ενώ ο απλός πολίτης πλήρωνε τις δόσεις του για το ταπεινό διαμέρισμα του και το ταπεινό του σπίτι, είναι φυσική δικαιοσύνη και ίσως εάν αυτό υπήρχε δεν θα κούρευαν τους νοικοκυρεμένους πολίτες που έχασαν τις οικονομίες τους για να πληρωθούν τα χρέη των πολυτελών ακινήτων, αφήνοντας τα παιδιά τους άστεγα, αφού πολλά από αυτά τα χρήματα τα φύλαγαν για να κτίσουν στα παιδιά τους το σπίτι τους. Η Κύπρος έχει σήμερα Νομοθεσία η οποία προστατεύει την κατοικία του οφειλέτη χρέους που είναι απαραίτητη για τη στέγαση του ιδίου και της οικογένειας προστατεύοντας τα βασικά δικαιώματα. Το πολυσυζητημένο προτεινόμενο νομοσχέδιο για την πώληση ακινήτων, δεν αλλάζει τίποτε από τις πιο πάνω ασφαλιστικές δικλίδες που προστατεύουν τα απαραίτητα προς το ζην και την αξιοπρέπεια του οφειλέτη συμπεριλαμβανομένης της στέγης αλλά και τα απαραίτητα για τις προσωπικές και τις επαγγελματικές του ανάγκες. Η δημόσια συζήτηση που γίνεται ευρέως ότι δηλαδή το Νομοσχέδιο αυτό επηρεάζει τα ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού αποπροσανατολίζει από τον πραγματικό στόχο του Νομοσχεδίου που είναι η εκτέλεση μέτρων στις περιπτώσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων που παραμένουν επί μακρόν εκκρεμή και είναι εξασφαλισμένα με περιουσίες οι οποίες δεν εμπίπτουν στις πιο πάνω εξαιρέσεις. Ακόμη και η αναφορά ότι η Νομοθεσία θα εφαρμόζεται «αναφορικά με ενυπόθηκο ακίνητο την κύρια κατοικία, από » αυτή δεν αφορά την απαραίτητη στέγαση του οφειλέτη και της οικογένειάς του αλλά αφορά πρώτη κατοικία πέραν του απαραίτητου, όπως πολυτελείς επαύλεις, και κατοικίες που δεν μπορεί να θεωρούνται απαραίτητες για στέγαση. Πιο κάτω χάριν ενημέρωσης παραθέτω κατάλογο των επιπλέον εξαιρέσεων τις οποίες παρέχει ο Νόμος και δεν πωλούνται για την εξόφληση χρεών. Σύμφωνα με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, άρθρο 16 τα ακόλουθα πράγματα του οφειλέτη χρέους εξαιρούνται και δεν πωλούνται για την αποπληρωμή του χρέους του: (α) Ιματισμός, το ιματιοφυλάκιο, οι αναγκαίες κλίνες και στρώματα του οφειλέτη χρέους και της οικογένειάς του. (β) Τα αναγκαία σκεύη για την αρτοποιεία και μαγειρική, η αναγκαία επίπλωση, τηλεόραση, ψυγείο, πλυντήριο ρούχων, ηλεκτρική κουζίνα ή κουζίνα υγραερίου, ραδιόφωνο, συσκευές κλιματισμού, ηλεκτρονικοί υπολογιστές ή οποιαδήποτε συσκευή χρησιμοποιείται για τη μελέτη παιδιών, καθώς και ιατρικός εξοπλισμός δυνατό να χρησιμοποιείται για την οικογένεια. (γ) Τα αναγκαία για την εκτέλεση του επαγγέλματος, της τέχνης, της βιομηχανίας και του επιτηδεύματος ή της απασχόλησης του οφειλέτη βιβλία, εργαλεία, σύνεργα, αγγεία και δοχεία, ηλεκτρονικοί υπολογιστές ή εξοπλισμός, των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ ( ). (δ) Τα αναγκαία μηχανικά γεωργικά εξαρτήματα ή εξοπλισμός ή ζώα, των οποίων η αξία δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ ( ). (δ1) Το χαμηλότερης αξίας μηχανοκίνητο όχημα που είναι αναγκαίο για τη διακίνηση του οφειλέτη και της οικογένειάς του ή και για την εργασία του. (ε) Κάθε αντικείμενο το οποίο είναι απαραίτητο για τη χρήση των ζώων ή των μηχανικών γεωργικών εξαρτημάτων ή εξοπλισμού που εξαιρούνται. (στ) Η τροφή που απαιτείται για τη σίτιση για έξι μήνες των ζώων που εξαιρούνται (ζ) Προμήθειες για τρεις μήνες για τον οφειλέτη χρέους και την οικογένειά του. (η) Όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός, ικανοποιητικό ποσό σπόρου για τη σπορά επί ένα έτος όλης της αγροτικής γης που συνήθως καλλιεργείται από αυτόν. (η1) Όταν ο οφειλέτης χρέους είναι κτηνοτρόφος, ικανοποιητικό αριθμό ζώων για τη συνέχιση των εργασιών του. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 42 του περί Πτώχευσης Νόμου Kεφ.5 τα πιο κάτω περιουσιακά στοιχεία δεν αποτελούν μέρος της περιουσίας του πτωχεύσαντα που διανέμεται μεταξύ τω πιστωτών του δηλαδή: (1) Περιουσία που κρατά ο πτωχεύσας ως Επίτροπος και η οποία ανήκει σε άλλο πρόσωπο (2) Εργαλεία, βιβλία, αυτοκίνητα και άλλος εξοπλισμός τα οποία είναι απαραίτητα στον πτωχεύσαντα για προσωπική χρήση στο επάγγελμά του, στην επιχείρησή του ή στην εργασία του, των οποίων η συνολική αξία δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ, (α) ρουχισμός, έπιπλα, οικιακός εξοπλισμός και άλλα είδη τα οποία είναι απαραίτητα για ικανοποίηση των βασικών οικιακών αναγκών του πτωχεύσαντος και της οικογένειάς του. και (β) ασφαλίσεις πρόσκαιρης διάρκειας ή ασφαλίσεις ζωής που κατά τη χρονική περίοδο της πτώχευσης δεν είχαν δημιουργήσει αξία εξαγοράς ή ασφαλίσεις ζωής για τις οποίες έχει συσταθεί καταπίστευμα προς όφελος της οικογένειας του πτωχεύσαντος. Η κ. Μαρία Κυριακού είναι βουλευτής ΔΗΣΥ. ΑΡΘΡΟ / Tου ΠΑΜΠΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Αυτό το παραμύθι το εμπεδώσαμε καλά Δ ιάφοροι αρθρογράφοι κατηγορούν το ΑΚΕΛ είτε για αρνητισμό είτε για καιροσκοπισμό με αφορμή το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Θεωρούν την ψήφιση του νομοσχεδίου επείγουσα ανάγκη. Αν είναι επείγουσα ανάγκη, τότε γιατί τόσο καιρό δεν τα έβαζαν με την κυβέρνηση η οποία ελέω ευρωεκλογών δεν κατέθετε το σχετικό νομοσχέδιο; Διάφοροι σχολιαστές, οπαδοί του νεοφιλελεύθερου δόγματος, θεωρούν ότι το θέμα της πρώτης κατοικίας είναι ζήτημα κοινωνικής πολιτικής που δεν αφορά άμεσα το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Ουσιαστικά επαναλαμβάνουν το γνωστό παραμύθι: Ό,τι συμφέρει στις τράπεζες και στο βαθύ κράτος των μεγάλων επιχειρηματιών ανήκει στη σφαίρα του οικονομικού και του ορθολογισμού. Ό,τι προστατεύει τον απλό κόσμο είναι «κοινωνική πολιτική» και λίγο πολύ αποτελεί στρέβλωση. Οι οπαδοί του νεοφιλελεύθερου δόγματος δεν βλέπουν καμιά στρέβλωση στο ολιγοπώλιο των τραπεζών που κατέστρεψε με τις πρακτικές του την κυπριακή οικονομία, που ακόμα και σήμερα επιβάλλει ληστρικά επιτόκια και αναθεωρεί κατά το δοκούν τους όρους των δανείων. Εξάλλου είναι τα ίδια άτομα που υπήρξαν απολογητές των πρακτικών Ορφανίδη, της υπονόμευσης δηλαδή της οικονομικής πολιτικής και της κάλυψης της τραπεζικής αυθαιρεσίας. Η πρακτική της κάλυψης αντιλαϊκών πολιτικών με επίκληση της οικονομικής ορθοδοξίας είναι μια σούπα που την έχουν ξαναζεστάνει πολλές φορές και κατάντησε άνοστη και άγευστη. Εξάλλου, για το θέμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων τα γεγονότα είναι μπροστά μας και μιλούν από μόνα τους: Γιατί δεν έγινε οτιδήποτε για να εισπραχθούν τα 6,5 δισ. που χρωστούν και δεν πληρώνουν οι είκοσι μεγαλοεπιχειρηματίες; Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να υιοθετήσει την πρόταση ΑΚΕΛ ΕΔΕΚ για προσωρινή και επιλεκτική προστασία της οικογενειακής εστίας; Εμείς δεν είμαστε εναντίον του εκσυγχρονισμού ενός προβληματικού νομοθετικού πλαισίου. Έχουμε μάθει όμως να είμαστε καχύποπτοι όταν αυτή η κυβέρνηση και αυτοί οι σχολιογράφοι επιτακτικά ζητούν την επείγουσα ψήφιση του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις. Σίγουρα δεν είναι τα συμφέροντα του απλού κόσμου που έχουν υπόψη τους. Ο κ. Πάμπος Παπαγεωργίου είναι βουλευτής ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 09/08/14 00:17 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Σα βγεις στον πηγαιμό για τη Σεβέρη Για τα μάτια του ΑΚΕΛ Ένα ζήτημα εξαιρετικά σημαντικό για τον πολύ κόσμο είναι αυτό που βρίσκεται υπό συζήτηση στα κόμματα και μεταξύ των κομμάτων για τις εκποιήσεις, που ταυτόχρονα σε κάποιους των πολιτικών δίνει την ευκαιρία να δοκιμάζουν και να εφαρμόζουν παίγνια φιλοδοξιών, γεγονός που υπό τις παρούσες συνθήκες μπορεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα ή όπως τα άτακτα παιδιά στο Πάσχα να παίξει στα χέρια τους η κροτίδα και να τους ακρωτηριάσει. Νικόλα μου αυτά είναι αταξίες και μοιάζουν και με παιδικά ψέματα που όλοι οι ενήλικες ξέρουν ότι το παιδί δεν λέει την αλήθεια. Διότι ποιος μπορεί να πιστέψει τον άνθρωπο που ορκιζόταν στο όνομα αρχικά των σπουδαίων κυπριακών τραπεζών που τις «πάττισε» ο Χριστόφιας, τώρα να βρίζει το μνημόνιο και την Τρόικα άδοντας τον ύμνο του ΑΚΕΛ. Εντάξει, αυτό είναι υπερβολή αλλά τα υπόλοιπα μια χαρά στέκουν. Πρόσεξε όμως, γιατί ο θώκος αυτή τη φορά μπορεί να γίνει φώκος! Ο δρόμος προς το Προεδρικό Μαθαίνω ακόμα ότι τίποτα δεν σε σταματά προκειμένου να πετύχεις τον στόχο σου. Έκανες την Τράπεζα Κύπρου γιαλέλη του χασάπη στην προσπάθειά σου να μην επιτευχθεί η αύξηση κεφαλαίου. Μαθαίνω ακόμα ότι τόσο ήταν το νεκάτωμα του παρασκηνίου που λίγο έλειψε να πουκουππιστούν ούλλα. Αν δεν ήταν η σκληροτράχηλη Χρυστάλλα, να ακούσει την παουρκάν του Νίκου: «Σύναξέ τους διότι δεν ξέρω τι θα γίνει αν έρτω στην Αγία Παρασκευή» (μεγάλη η χάρη της), τζιαι να τραβήξει τα σχοινιά, το «κοινών Κυπρίων» θα γινόταν το «κενό Κυπρίων». Η πηγή μου, λέει όμως ότι η προσπάθεια για εξανδραποδισμό της Τράπεζας δεν σταμάτησε. Αντιθέτως υπογείως το λόμπι δουλεύει για να μπλοκάρει την αύξηση κεφαλαίου στην επικείμενη Γενική Συνέλευση. Αν δηλαδή δεν περάσει η αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Κύπρου και «πουκουππιστεί» και το νομοσχέδιο των εκποιήσεων, ο μισός δρόμος προς το προεδρικό θα έχει καλυφθεί; Ο Νίκαρος τι λέει ή σκέφτεται μόνο την Κέρκυρα και την εξοχική κατοικία του Τροόδους; Σύντροφε Άντρο, εν σου είπα: Χτες η Χριστιάνα αγόρασε το πρώτο της ροζ σακάκι τζιαι εγώ έμαθα το «Αβάντι Πόπολο»! Ραβασάκι Ι Η στήλη έλαβε δύο φιλικά ραβασάκια από αναγνώστες και τα παραθέτει. Πρώτο: «Καθότι συζητείται έντονα το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις αυτές τις μέρες, καλό είναι να έχουμε κατά νου, ότι το δάνειο ενός πολίτη είναι οι καταθέσεις κάποιου άλλου. Και όχι απαραίτητα του μεγαλοεπιχειρηματία ή του έχοντα και κατέχοντα αλλά και του απλού νούσιμου νοικοκυραίου που έκανε τη δική του καλή οικιακή οικονομία και έχει αποταμιεύσει. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όλους τους πολίτες της, δεν είναι;» Είναι, είναι! Ραβασάκι ΙΙ Δεύτερο: «Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που αφορούν ιδιοκατοίκηση φθάνουν σχεδόν τα 4 δισ. σε σχέση με 27,5 δισ. που είναι το σύνολο, ενώ οι μεγαλοχρεώστες οφείλουν 6 δισ. Και το ερώτημα του απλού πολίτη είναι το εξής: Δεν μπορούσε να γίνει μία διαφορετική ρύθμιση για την πρώτη κατοικία μέχρι ενός λογικού ποσού ή έστω αναστολή εφαρμογής του μέτρου για 3-4 χρόνια;». Μπορούσε ή δεν μπορούσε; Η παρέμβαση «Κινύρα» Μιας και μιλάμε για μεγαλοκαρχαρίες είμαστε υπόχρεοι να δημοσιεύσουμε και παρέμβαση αξιωματούχου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Πάφου για την περιβόητη πια υπόθεση Aristo που ταλάνισε και το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης και όχι μόνο: «Αγαπητέ Ιανέ, καλή Κυριακή σας εύχομαι! Όπως πίνετε το καφεδάκι σας, μάθετε ότι κάποιοι, όπως ο δήμαρχος Πάφου Σάββας Βέργας, επιχειρούν τις τελευταίες μέρες να υποβαθμίσουν ένα σκάνδαλο πλαστογραφίας και καταδολίευσης του Δημοσίου επιτρέποντας την μετατροπή της Πάφου σε Ελ Πάσο των μεγαλοκαρχαριών. Το θέμα που διερευνάται αναφορικά με την υπόθεση Σκαλί στην Πάφο είναι πολύ σοβαρό και αυτό είμαστε σίγουροι ότι το αναγνωρίζουν και ο δήμαρχος Πάφου και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου, αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι στην εταιρεία Aristo. Αυτό που αναμένουμε λοιπόν σήμερα από τη Νομική υπηρεσία, έναν ακριβώς μήνα μετά την παραλαβή του κατηγορητηρίου από τις ανακριτικές αρχές της Πάφου (7/7/2014) και ενάμιση σχεδόν από την ημέρα που το σκάνδαλο καταγγέλθηκε στην αστυνομία, (1/7/204) είναι να προχωρήσει η υπόθεση και να διερευνηθεί πλήρως. Στη διάθεσή τους υπάρχει πολυσέλιδη κατάθεση της αναπληρώτριας δημοτικής μηχανικού Αντρούλλας Ευθυμίου η οποία είναι καταπέλτης για την πλαστογραφία των σχεδίων διαχωρισμού που έγινε στον σχετικό φάκελο του Δήμου». Και οι πιέσεις Και ο Κινύρας προχωρεί ακάθεκτος: «Σεβαστέ Ιανέ. (τα παραλές Κινύρα, τα παραλές!) «Αντιλαμβανόμαστε ότι οι πιέσεις επί των αστυνομικών που διερευνούν την υπόθεση, των μελών του δημοτικού συμβουλίου του δήμου που ψήφισαν υπέρ της παραπομπής ΚΥΠΕ Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Χάρης Γεωργιάδης Ο υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης. Ο συμπαθέστατος Χάρης έτεινε την παρελθούσα βδομάδα ευήκοον ους στους ταγούς των κομμάτων και έθεσε προς εκποίηση την υπομονή του, η οποία τελικά είναι ανεξάντλητη σαν τη θάλασσα. της υπόθεσης στην αστυνομία, αλλά και των απλών υπαλλήλων του Δήμου Πάφου, οι οποίοι τις τελευταίες βδομάδες δέχονται εξουθενωτικές πιέσεις για να ανακαλέσουν τις καταθέσεις τους, είναι τεράστιες. Γι αυτό είμαστε σίγουροι ότι η Νομική υπηρεσία, η οποία πιστεύουμε ότι αποτελεί την αιχμή του δόρατος για την υπερίσχυση του κράτους δικαίου, θα οδηγήσει την υπόθεση προς πλήρη εξιχνίαση. Εύχομαι τα βέλτιστα. Κινύρας!». Παρομοίως αγαπητέ Κινύρα! Τα μπόνους Η Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε οδηγία για να μπει πλαφόν στο μπόνους των τραπεζιτών στο 50% του βασικού τους μισθού. Σε μια περίοδο όπου οι τράπεζες υπερχρεώνουν τον κόσμο με τόκους και έξοδα για να βγάλουν κέρδη, που έχουν βάλει χέρι στις καταθέσεις των πελατών τους στην Κύπρο συζητούμε για όριο μπόνους. Επί ποίων επιτευγμάτων θα υπολογισθεί το μπόνους; Καλό θα ήταν και η φιλτάτη Χρυστάλλα Γιωρκάτζη να κοιτάξει λίγο τις πρακτικές στην Τράπεζα Κύπρου που αυτό το κόλπο εφάρμοζαν από το 2010, με τα γνωστά σε όλους μας πλέον αποτελέσματα. Πάρτε βούρδουλα φιλτάτη, βούρδουλα! Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Της εκποιήσεως Season 1, Episode ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Σωτηρία με αυξήσεις μισθών Το μεγαλύτερο λάθος είναι που δεν είναι δημόσια προσβάσιμο το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Να έχει τη δυνατότητα ο καθένας μας να μπορεί να διαβάσει τι είναι αυτός ο νόμος για τις εκποιήσεις. Γιατί δηλαδή να στήνουμε αφτί στην τηλεόραση και να βγάζουμε τα μάτια μας στις ιστοσελίδες για να ακούμε τους εκφοβισμούς του κάθε πολιτικού που έχει χίλιες δυο σκοπιμότητες για να λέει ότι είναι καταστροφικό και ότι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος θα μείνει χωρίς σπίτι. Μα καταλαβαίνουν τι λένε; Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες; Εκτός και αν δεν ξέρουν ούτε πόσοι είμαστε σε αυτό το νησί. Και μη μου πείτε ότι το κείμενο είναι νομοτεχνικό και δυσκολοδιάβαστο και δεν μπορεί ο καθένας από μας να το διαβάσει. Γιατί είμαι σίγουρος πως ελάχιστοι βουλευτές και παρελαύνοντες στις οθόνες το έχουν διαβάσει, πόσω μάλλον να το έχουν καταλάβει. Αν το είχαν διαβάσει και αν το είχαν καταλάβει, θα ξεχώριζαν την ουσιώδη διαφορά του συγκεκριμένου νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις με αυτό που αφορά τον νόμο για την αφερεγγυότητα. Αν το είχαν διαβάσει θα κατανοούσαν ότι ο νόμος για τις εκποιήσεις εξετάζει το πώς θα εκποιείται μια περιουσία. Δεν εξετάζει το ποιους αφορά. Το ποιους αφορά είναι θέμα προς συζήτηση στον νόμο για την αφερεγγυότητα. Ελάχιστοι από μας κατάλαβαν τι προνοεί το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Δεν είμαι ένας εξ αυτών, δεν το παίζω έξυπνος. Και το σημαντικότερό μας πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό. Ότι ακόμα και σήμερα, περιμένουμε να μας πουν 56 βουλευτές, τι προνοεί ένα υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο. Μετά από όσα περάσαμε, δεν απαιτούμε να έχουμε πρόσβαση στις σελίδες αυτές. Εκτός και αν μας βολεύει. Γενικότερα ως κοινωνία. Για να λέμε μετά το κλασικό, «τα κάνουν σε κλειστές πόρτες πίσω από την πλάτη μας». Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι δικαιολογία. Η γενιά η δική μου, οι σημερινοί τριαντάρηδες δηλαδή, δεν θα κτίσουμε το δικό μας σπίτι. Αυτό ας το χωνέψουμε. Τουλάχιστον ας κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια και ας βάλουμε στοίχημα πως αυτή η δική τους θα έχει δικαίωμα στην ιδιοκτησία ενός σπιτιού. Πως μέχρι τότε, σε χρόνια, οι τράπεζες θα ξαναγίνουν υγιείς επιχειρήσεις και θα δανείζουν με λογικά επιτόκια. Πως η φούσκα στις εκτιμήσεις θα σπάσει, και οι τιμές δεν θα είναι στα ύψη. Πως θα μπορούν να εξοφλούν τα σπίτια τους μέσα σε μια δεκαετία όπως έκαναν και οι δικοί μας γονείς. Η γενιά η δική μου, οι σημερινοί τριαντάρηδες, δηλαδή, δεν θα κτίσουμε το δικό μας σπίτι. Αυτό ας το χωνέψουμε. Τουλάχιστον ας κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια και ας βάλουμε στοίχημα πως η δική τους γενιά θα έχει δικαίωμα στην ιδιοκτησία ενός σπιτιού. Για να γίνουν όλα αυτά θα πρέπει βέβαια να προηγηθούν πολλά. Θα πρέπει πρώτα-πρώτα να ξεχωρίσουμε τα χλωρά από τα ξερά σε όλους τους τομείς. Το κτηματολόγιο θα πρέπει να επιτελέσει τον ρόλο του και να πάψει να είναι άντρο διαφθοράς. Οι εκτιμητές που είναι λιγότερο από εκατό σήμερα, θα πρέπει να πάψουν να κάνουν παιχνίδια με τις τράπεζες. Οι τράπεζες θα πρέπει να δουν πώς επιβιώνουν μακριά από σκοπιμότητες και φιλίες. Οι δε πολιτικοί, αν θέλουν να κρατήσουν όσο από τον ηγετικό ρόλο τους απέμεινε το 2014, ή, ακόμα, αν θέλουν να επανακτήσουν τον ηγετικό ρόλο που είχαν σε άλλες δεκαετίες (σωστά ή λανθασμένα), θα πρέπει να σοβαρευτούν, αν μπορούν. Να βάλουν τον τόπο πάνω από τις φιλοδοξίες τους και να σταματήσουν να λαϊκίζουν, λες και είμαστε στη δεκαετία του Ξέρουν πως αν δεν περάσει το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, δόση δεν θα πάρουμε. Ξέρουν επίσης πως είναι αδύνατον να περάσουν και τα δύο νομοσχέδια μαζί. Δεν προλαβαίνουμε. Ξέρουν πως η μη ταυτόχρονη ψήφισή τους δεν είναι το τέλος του κόσμου. Ξέρουν ακόμα πως αν δεν πάρουμε δόση, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το κρατικό μισθολόγιο. Υπάρχουν και άλλα, πολύ μεγαλύτερα που αφορούν και τις τράπεζες. Μάλλον θα παιχτούν πολλά ακόμα επεισόδια στο σίριαλ των εκποιήσεων. Αν οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να σοβαρευτούν, ας βγουν στη σύνταξη. Κουτσουρεμένη μεν αλλά θα είναι ένα καλό κομπόδεμα για να ανοίξουν τα παιδιά τους σπιτικό. Αν θέλεις να καταστρέψεις μια πόλη, βάλε πλαφόν στα ενοίκια και αν θέλεις να καταστρέψεις μια δημόσια υπηρεσία και κατ επέκταση μια χώρα, επίβαλε μειώσεις στους μισθούς. Οι κανόνες των οικονομολόγων ακούγονται παράλογοι στα αφτιά των λογιστών, που ξέρουν να μετρούν «αργύρια», αλλά σίγουρα δεν ξέρουν να «μετρούν» τα πάθη και τις δυνάμεις των ανθρώπων. Στην πράξη οι μειώσεις των ενοικίων ανατρέπουν την οικοδομική βιομηχανία, αφού δεν υπάρχει κίνητρο για επενδύσεις. Το ίδιο και οι μειώσεις μισθών στο δημόσιο που πολλαπλασιάζουν τη διαφθορά και στο τέλος της ημέρας ανατρέπουν το ίδιο το κράτος. Το παράδειγμα της Ελλάδας με τα «φακελάκια» δεν είναι μακριά. Και το πιο απλό που γνωρίζει και ο τελευταίος μπακάλης, κάθε ευρώ που «κόβεις» στο δημόσιο, σημαίνει ζημιά δύο ευρώ, στον ιδιωτικό τομέα. Τα σοβαρά κράτη, οι προηγμένες κοινωνίες, οι πολιτικοί που ακούν τους σοβαρούς επιστήμονες μιλούν μόνο για αυξήσεις μισθών, στο πλαίσιο της παραγωγικότητας και ποτέ για μειώσεις ή για πάγωμα μισθών. Η οικονομία είναι πρώτα και κύρια ψυχολογία και μετά νούμερα στα χαρτιά. Είναι ικανοποίηση αναγκών όσο παράλογες και αν είναι αυτές και ύστερα στοίβαγμα χρημάτων στις Τράπεζες. Εξάλλου το μυστικό του καπιταλισμού, του μόνο συστήματος το οποίο λειτουργεί σήμερα, βρίσκεται στην κατανάλωση. Δεν είναι τυχαία η θεοποίηση της διαφήμισης, ούτε και οι φοροαπαλλαγές για προβολή υπηρεσιών και προϊόντων. Η παγίδα του φαύλου κύκλου των αλλεπάλληλων υφέσεων της οικονομίας ξεκινά από τον πανικό που προκαλούν οι αριθμοί. Και σίγουρα από πολύχρονες οικονομικές «αμαρτίες». Η εύκολη λύση είναι οι αδιάκριτες μειώσεις μισθών και ωφελημάτων των εργαζομένων, οι οποίες προσωρινά φέρνουν την ευημερία των αριθμών. Ωστόσο, οι μειώσεις μισθών οδηγούν σε μείωση της κατανάλωσης, οδηγούν σε μείωση των φορολογικών εσόδων του κράτους, το οποίο με τη σειρά του, από μηχανισμός ανάπτυξης καταντά μηχανισμός οικονομικής «αφαίμαξης» των ανθρώπων. Και στο τέλος της ημέρας, επιβεβαιώνεται ο ιστορικός κανόνας που θέλει τις αυτοκρατορίες, τα κράτη, τις οικογένειες να διαλύονται, όταν δεν μπορούν να θρέψουν τους υπηκόους, τα μέλη τους. Εύκολες λύσεις σίγουρα δεν υπάρχουν, όταν το σκάφος της οικονομίας βουλιάζει. Από την άλλη όμως, Οι άφθαρτα νέοι διψούν για αλλαγές, απαιτούν τομές, έχουν σηκωμένα τα μανίκια για σκληρή δουλειά, φθάνει οι «καρεκλοκένταυροι» να μετακινηθούν λίγο από τους θρόνους τους και να τους αφήσουν χαραμάδες για να κινηθούν. κάθε κρίση αποτελεί και ευκαιρία για τομές και νέες αναπτυξιακές προοπτικές. Ωστόσο «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ» και κυρίως πρέπει να «σπάσεις αβγά για να φτιάξεις ομελέτα». Κατεστημένα δεκαετιών, αδιάκοπο δημοσιοϋπαλληλικό ραχάτι και κοντόφθαλμα ψηφοθηρικά πάθη, δεν αλλάζουν εύκολα. Οι άφθαρτα νέοι διψούν για αλλαγές, απαιτούν τομές, έχουν σηκωμένα τα μανίκια για σκληρή δουλειά, φθάνει οι «καρεκλοκένταυροι» να μετακινηθούν λίγο από τους θρόνους τους και να τους αφήσουν χαραμάδες για να κινηθούν. Οι «γέροι» άφησαν καταχρεωμένες και τις αγέννητες γενιές και επιμένουν χωρίς αιδώ να «χορεύουν» στις καρέκλες τους. Η κλασική ιστορία του Καποδίστρια με τις πατάτες αποκαλύπτει πολλές ξεχασμένες αλήθειες για την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα, αλλά και του κάθε μεσογειακού λαού. Ο σοφός Καποδίστριας άλλαξε την Ελλάδα, μετατρέποντας τα πάθη του πλιάτσικου σε αρετές της γεωργίας, μετατρέποντας τους κλέφτες και τους αρματολούς, σε φρουρούς του κράτους. Από την εποχή του Σωκράτη μέχρι και σήμερα, όλα κινούνται μεταξύ της ύψιστης φιλοσοφικής θεώρησης του κόσμου, μέχρι την πιο ταπεινή εξαθλίωση της ανθρώπινης ζωής. Από άγιους που θυσιάζονται για τους συνανθρώπους τους, μέχρι τους άθλιους οι οποίοι πίνουν το αίμα και των παιδιών τους. Και όλα αυτά, με το ακριβότερο τίμημα. Τη θυσία στον βωμό της αγάπης. Αλήθεια ποια «Ιφιγένεια» θα θυσιαστεί σήμερα, ώστε να φυσήσει ο άνεμος που θα κινήσει το καράβι του ξεχαρβαλωμένου κράτους;

9 09-GNOMES CY_Master_cy 08/08/14 23:03 Page 9 Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Ο πρώτος γύρος των εκλογών στην Τουρκία Του ΙΩΑΝΝΗ Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Ο πρώτος γύρος των τουρκικών προεδρικών εκλογών θα λάβει χώρα αύριο Κυριακή 10 Αυγούστου. Θα είναι η πρώτη φορά που ο τουρκικός λαός θα εκλέξει απευθείας τον ανώτατο άρχοντα της χώρας, επιλέγοντας ανάμεσα σε τρεις υποψηφίους, τον νυν πρωθυπουργό και υποψήφιο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον κοινό υποψήφιο των δύο μειζόνων κομμάτων της αντιπολιτεύσεως CHP και MHP Εκμελετίν Ιχσάνογλου και τον υποψήφιο του φιλοκουρδικού κόμματος HDP Σελαχατίν Ντεμίρτας. Δεδομένων των αποτελεσμάτων των δημοτικών εκλογών του Μαρτίου και σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η εκλογή του πρωθυπουργού της Τουρκίας ως προέδρου από τον πρώτο γύρο των εκλογών παρουσιάζεται ως ιδιαιτέρως πιθανή. Αυτή θα εξαρτηθεί κυρίως από την πειθαρχία των ψηφοφόρων των CHP και MHP στην επιλογή των ηγεσιών των κομμάτων τους. Η συνοχή, ωστόσο, των ψηφοφόρων αυτών είναι κάθε άλλο παρά δεδομένη. Πολλοί από τους κοσμικούς ψηφοφόρους του CHP βρίσκουν τον κ. Ιχσάνογλου υπερβολικώς ισλαμιστή και συντηρητικό για τα γούστα τους. Μέρος αυτών αναμένεται να μη διακόψει τις θερινές του διακοπές και να προτιμήσει την αποχή. Ενα μικρότερο μέρος αυτών ίσως προτιμήσει να ψηφίσει τον κ. Ντεμίρτας, ο οποίος παρά την κουρδική του καταγωγή και την ταύτισή του με το κουρδικό πολιτικό κίνημα, διεξήγαγε μια προεκλογική εκστρατεία η οποία δεν περιορίσθηκε μόνο στα ζητήματα της κουρδικής μειονότητος, αλλά και σε ευρύτερα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκδημοκρατισμού. Παράλληλα, μέρος των ψηφοφόρων του MHP δείχνει να απωθείται από τα «ελιτίστικα» χαρακτηριστικά της προσωπικότητος του κ. Ιχσάνογλου, ο οποίος είναι καθηγητής πανεπιστημίου και έχει ζήσει μεγάλο μέρος της ζωής του στο εξωτερικό υπηρετώντας με επιτυχία σε διαφόρους διεθνείς οργανισμούς. Αντιθέτως, η λαϊκίστική ρητορεία του κ. Ερντογάν δείχνει να ανταποκρίνεται πολύ καλύτερα στις προσδοκίες τους. Δεν είναι τυχαία η εντατική χρήση ισλαμιστικών και εθνικιστικών συμβόλων ιδίως κατά το τελευταίο μέρος της προεκλογικής εκστρατείας του Τούρκου πρωθυπουργού, η οποία ανάγκασε το Ανώτατο Συμβούλιο Εκλογών να απαγορεύσει την προβολή του τελευταίου διαφημιστικού σποτ της καμπάνιας Ερντογάν λόγω της απροκάλυπτης χρήσεως ισλαμικών συμβόλων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η προσβλητική αναφορά στους Αρμενίους κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής συνεντεύξεως, η οποία μπορεί να εξοργίζει τη διεθνή κοινή γνώμη, τις μειονότητες και τους Τούρκους φιλελεύθερους ψηφοφόρους, ικανοποιεί όμως τους πολύ περισσότερους και εκλογικώς πολυτίμους ακροδεξιούς συντηρητικούς ψηφοφόρους. Μια περιφανής νίκη Ερντογάν από τον πρώτο γύρο θα προσέφερε ισχυρή υποστήριξη στα σχέδια του Τούρκου πρωθυπουργού για τη μεταβολή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, αλλά και τον έλεγχο της αλλαγής ηγεσίας στην κυβέρνηση και στο κυβερνών κόμμα. Καθώς η αναθεώρηση του Συντάγματος κατά τις επιθυμίες Ερντογάν δεν φαίνεται εφικτή βάσει της συνθέσεως της παρούσης Βουλής, δεν αποκλείεται είτε η κήρυξη προώρων εκλογών με νέο αρχηγό κόμματος και υποψήφιο πρωθυπουργό είτε η προσπάθεια ντε φάκτο μετακυλίσεως των ορίων των εξουσιών μεταξύ προέδρου και πρωθυπουργού υπέρ του πρώτου. Ηδη ο πρωθυπουργός της Τουρκίας έχει δηλώσει την πρόθεσή του να συγκαλεί, αν εκλεγεί πρόεδρος, το υπουργικό συμβούλιο υπό την προεδρία του. Η αποτυχία εκλογής Ερντογάν από τον πρώτο γύρο θα σημαίνει ότι η συναίνεση του τουρκικού λαού στα σχέδια και τις προσωπικές φιλοδοξίες του Τούρκου πρωθυπουργού δεν είναι άνευ όρων και απεριόριστη. Τα κρίσιμα πολιτικά ερωτήματα θα απαντηθούν τότε την 24η Αυγούστου, κατά τον δεύτερο γύρο των εκλογών. * Ο κ. Γρηγοριάδης είναι επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ. ΑΠΟΨΕΙΣ Επιστρέφουμε στον Ψυχρό Πόλεμο; Διαβάζοντας στις μέρες μας την ειδησεογραφία και τον σχολιασμό στον ελληνικό και τον ξένο (ιδίως τον δυτικό) Τύπο, έχουμε την εντύπωση ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας ψυχροπολεμικής εποχής. Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στην Ουκρανία κυριολεκτικά δεσπόζει στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν παρουσιάζεται στη Δύση σαν ένας μεγαλομανής ηγέτης ένα αμάλγαμα Στάλιν και Μεγάλου Πέτρου ο οποίος μετά την πρόσφατη προσάρτηση της Κριμαίας οραματίζεται την ανασύσταση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η λεγόμενη διεθνής κοινότητα έχει αντιδράσει στα γεγονότα με μια δέσμη κλιμακούμενων κυρώσεων εις βάρος της Μόσχας, με τις ΗΠΑ του Μπαράκ Ομπάμα να παίζουν τον ρόλο του ενορχηστρωτή στοχευμένων οικονομικών μέτρων και τη Γερμανία της Αγκελα Μέρκελ να ακολουθεί το αμερικανικό παράδειγμα διστακτικά, λόγω της μεγάλης ενεργειακής εξάρτησης της Γερμανίας από το ρωσικό πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Και το αγωνιώδες ερώτημα που τίθεται, είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τον αυτοχειριασμό της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, είναι εάν η τρέχουσα κλιμάκωση των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα. Η απάντηση του γράφοντος είναι ένα απόλυτο «όχι» στη θερμή πυρηνική αναμέτρηση, αλλά ένα «ίσως» στην αναβίωση ψυχροπολεμικών σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ. Το διεθνές περιβάλλον σήμερα δεν προσομοιάζει στη διπολική αντιπαράθεση του Ψυχρού Πολέμου που έληξε το 1989, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και τη διάσπαση του σοβιετικού μπλοκ. Με κριτήρια κόστους των εξοπλισμών, υπάρχει μόνο μία η αμερικανική υπερδύναμη, με την Κίνα στη δεύτερη θέση να αυξάνει γεωμετρικά τις δαπάνες συντήρησης της πολεμικής της μηχανής και τη Ρωσία, ασθμαίνουσα και σε μεγάλη απόσταση, να καταλαμβάνει την τρίτη θέση παγκοσμίως. Στην περίοδο του κλασικού Ψυχρού Πολέμου η σύγκρουση των δύο μπλοκ παρέμεινε κάτω από το επίπεδο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος γιατί λειτούργησε η λογική της ισορροπίας του τρόμου, με την αποδοχή του δόγματος της Αμοιβαίας και Εξασφαλισμένης Καταστροφής (ΜΑD) που απέκλειε την ύπαρξη νικητών και ηττημένων ύστερα από ένα υποθετικό πυρηνικό ξέσπασμα. Η ειρηνική συνύπαρξη των δύο μονομάχων του Ψυχρού Πολέμου δικαιολογήθηκε εκατέρωθεν με τη φράση «σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου θα είμαστε όλοι νεκροί»! Η απάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν στις τρέχουσες αιτιάσεις της Δύσης για την υπόθεση της Ουκρανίας είναι εξίσου αυστηρή. Θεωρεί πως ορισμένοι κύκλοι στις ΗΠΑ, οι οποίοι κινούνται κυρίως στους χώρους των νεοσυντηρητικών συμβούλων των πρώην προέδρων Κλίντον και Μπους, επιμένουν σε μια στρατηγική απομόνωσης της Ρωσίας, μέσω της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και τη Γεωργία. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουν ότι θα μεταμορφώσουν τη ρωσική υπερδύναμη στο προφίλ μιας περιφερειακής οντότητας μικρής εμβέλειας. Ως προς την Ουκρανία, η Μόσχα κατηγορεί την Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΥΛΟΥΜΠΗ* κυβέρνηση του Κιέβου ως ρατσιστική και νεοφασιστική, που μάταια προσπαθεί να εξαφανίσει το ρωσικό εθνοτικό στοιχείο στην ανατολική περιφέρεια της ουκρανικής επικράτειας. Τέλος, δεν τίθεται λόγος συζήτησης για τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας όσον αφορά τον Πούτιν. Τη θεωρεί μια επαρχία που παραδοσιακά ανήκε στη Ρωσία και που παραχωρήθηκε το 1954 στην τότε σοβιετική, σοσιαλιστική, Δημοκρατία της Ουκρανίας για λόγους φιλοφρόνησης και κομμουνιστικής διοικητικής συνεργασίας. Η πρόβλεψη στις διεθνείς σχέσεις είναι αρκετά παρακινδυνευμένη υπόθεση. Πέρα από την ένταση και τη ρευστότητα στο ουκρανικό μέτωπο, «τρέχει» παράλληλα και το τεράστιο πρόβλημα της ισραηλινής εισβολής στη Γάζα. Εδώ βλέπουμε από τη μία πλευρά το πανίσχυρο στρατιωτικά Ισραήλ (αδιαμφισβήτητα εξοπλισμένο και με πυρηνικά όπλα) και από την άλλη πλευρά μια στενή λωρίδα γης πάνω στην οποία είναι στοιβαγμένοι 1,8 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, υπό τον αυστηρό έλεγχο της επαναστατικής οργάνωσης Χαμάς. Οι απώλειες των Παλαιστινίων στη Γάζα έχουν ξεπεράσει τους νεκρούς, συν τους περίπου δέκα χιλιάδες τραυματίες, και η ηγεσία του Ισραήλ υπό τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατακρίνεται έντονα στην Ευρώπη και στις παραδοσιακά φιλικότατες ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, στον αραβικό κόσμο, υπάρχει έντονη αμφιθυμία απέναντι στη Χαμάς, η οποία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ως ανεξάρτητου κράτους, εξαπολύοντας ομολογουμένως άστοχα εκατοντάδες ρουκέτες στην επικράτειά του. Καθ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου τον 20ό αιώνα, η ένοπλη ειρήνη διατηρήθηκε κάτω από την ομπρέλα του πυρηνικού τρόμου. Οι αναθεωρητικές βλέψεις και επιθυμίες του κομμουνιστικού στρατοπέδου έπρεπε να αναβληθούν για ένα χρόνο και για έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά. Σήμερα, 69 χρόνια μετά τις φονικές πυρηνικές εκρήξεις πάνω από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, εμφανίζεται ένας νέος αστάθμητος παράγοντας που προοπτικά μπορεί να εξελιχθεί εφιαλτικά. Αφορά άτομα και οργανώσεις με άκαμπτες και χιλιαστικές πεποιθήσεις και με την ιδεολογία του μονοπωλίου της απόλυτης αλήθειας στις σκέψεις αυτοκτονικών τρομοκρατών. Η απόκτηση πυρηνικών εκρηκτικών από μια οργάνωση τύπου Αλ Κάιντα είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση (μαζί με τη φτώχεια και τις ασθένειες που συντηρούν επαναστατικές δυνάμεις στον Τρίτο Κόσμο) για το σύνολο των κατοίκων του πλανήτη μας. Η ώρα έφτασε για τους λεγόμενους προνομιούχους των πλούσιων χωρών να αντιληφθούν ότι έχουν κάθε υποχρέωση να συμβάλουν στη δημιουργία κατάλληλων θεσμών για την ανάπτυξη των χειμαζόμενων λαών και για την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Οι λύσεις, δυστυχώς, δεν θα βρεθούν εύκολα, όπως μας προειδοποιούν οι περιπτώσεις της Ουκρανίας και της Γάζας. * Ο κ. Θεόδωρος Κουλουμπής είναι ομότιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών. ΑSSOCIATED PRESS Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 Να μη μας τυφλώσει η επιτυχία του Ερντογάν Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Τ α σύγχρονα μέσα ενημέρωσης της Δύσης, της Ελλάδα και της Κύπρου αδυνατούν να κατανοήσουν το μεγάλο «ανεξήγητο φαινόμενο», το οποίο ακούει στο όνομα σύγχρονη Τουρκία. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Τα ντόπια μέσα πάσχουν από ένα είδος ιδεολογικής μυωπίας. Οι εθνικιστικές εξάρσεις, τα κλισέ, οι περίφημες «εύκολες λύσεις» των δημοσιογράφων εμποδίζουν την αποτελεσματική ροή πληροφοριών από την Ανατολία στο Αιγαίο και την Κύπρο. Εξαιτίας των αδυναμιών των εγχώριων και δυτικών μέσων ενημέρωσης, είμαι σίγουρος ότι την επόμενη περίοδο, οι ξένοι και οι ντόπιοι αναλυτές θα περιορίσουν τις αναλύσεις και τις ανταποκρίσεις τους στους μεγάλους πανηγυρισμούς μετά τη νίκη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, η οποία θεωρείται βέβαιη με βάση τις πληροφορίες από την Τουρκία. «Σάρωσε ο Ερντογάν», «ο μεγάλος νικητής», «σφραγίζει την κυριαρχία»... Αυτοί είναι οι πιθανότεροι τίτλοι των εφημερίδων, οι οποίες θα κυκλοφορήσουν μετά τις τουρκικές προεδρικές εκλογές. Κατά τη γνώμη μου, οι εν λόγω τίτλοι κρύβουν μια παγίδα. Εκπέμπουν την ψευδή εικόνα ότι ο κ. Ερντογάν έχει πλέον τη δυνατότητα να προωθήσει τις πρωτοβουλίες και τις στρατηγικές του σε όλα τα πεδία της διακυβέρνησης της χώρας του. Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία όμως παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα. Μπορεί ο κ. Ερντογάν να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από μια σαρωτική εκλογική νίκη, ωστόσο, τα πολλά ανοιχτά «μέτωπα» προκαλούν μεγάλο πονοκέφαλο και εκνευρισμό στο στρατόπεδο του Τούρκου Πρωθυπουργού, το οποίο ετοιμάζει τις αποσκευές του για το Προεδρικό Μέγαρο του Τσάνκαγια. Στο πεδίο της εσωτερικής πολιτικής, η δυναμική που έχει αναπτύξει η Υπόθεση Γκεζί, τα σημάδια κόπωσης τα οποία παρουσιάζει το τελευταίο διάστημα η τουρκική οικονομία και οι τριβές στο εσωτερικό της κυβερνητικής συμμαχίας δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για τον κ. Ερντογάν και τον στενό κύκλο των συνεργατών του. Η πενταετής προεδρία δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση για τον πρώην δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης. Όσοι γνωρίζουν τα εσωτερικά δρώμενα του τουρκικού στρατού, ξέρουν πολύ καλά ότι η εικόνα που εκπέμπουν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν έχει καμία σχέση με τα όσα παρουσιάζουν τα τουρκικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης. Μπορεί τα πλήγματα των τελευταίων ετών να έχουν συρρικνώσει την πολιτική επιρροή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά στα κλιμάκια των χαμηλόβαθμων αξιωματικών και νέων στρατηγών εξακολουθεί να επικρατεί αναβρασμός. Ο Τούρκος επιτελάρχης Νετζντέτ Οζέλ, πριν από λίγο καιρό, διευκρίνισε τη διαφωνία του στρατού με την τροπή των εξελίξεων στο κουρδικό ζήτημα. Σύμφωνα με πολλούς αξιωματικούς του στρατού η πορεία της Τουρκίας στο κουρδικό ζήτημα είναι καταστροφική. Ο συγκεκριμένος προβληματισμός λαμβάνει νέες διαστάσεις υπό τη σκιά των νέων δηλώσεων του κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος. «Τα ψέματα τελείωσαν. Αυτονομία των Κούρδων ή αιματοκύλισμα», ήταν το μήνυμα της ένοπλης πτέρυγας του κινήματος μόλις λίγες ώρες πριν από τις προεδρικές εκλογές. Αλλά και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, η προεδρία του Ερντογάν θα κληθεί να αντιμετωπίσει ιστορικές προκλήσεις. Το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο στις απαρχές της δημιουργίας του είχε διαρθρωθεί από τους πράκτορες της Άγκυρας, σήμερα έχει φτάσει στο σημείο να απειλεί τα τουρκικά συμφέροντα στη Συρία και στο Ιράκ. Την ίδια στιγμή, οι σχέσεις της Άγκυρας με τις ΗΠΑ και το Ιράν ταλανίζονται από μεγάλες αναταράξεις. Υπό το πρίσμα των προαναφερθέντων, θα πρέπει να αναμένουμε ιστορικές εξελίξεις στην πολιτική στρατηγική της Τουρκίας κατά την προσεχή περίοδο. Η εκλογή του κ. Ερντογάν ανοίγει μια νέα σελίδα στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας. Αυτό που μένει να δούμε είναι το αν ο κ. Ερντογάν θα καταφέρει να σφραγίσει αυτή τη νέα σελίδα της τουρκικής ιστορίας. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Η ζωή είναι αλλού Άνοιξα τον υπολογιστή, έριξα μια ματιά στα ειδησεογραφικά sites, διάβασα τους τίτλους της επικαιρότητας, προσπάθησα να επιλέξω έναν από αυτούς για να τον μετατρέψω σε κάποια εποικοδομητική σκέψη, αλλά δεν βρήκα τίποτα που να μπορεί να νικήσει τον ήλιο και τον καθαρό ουρανό. Και έτσι έκλεισα τα εικονίδια της επικαιρότητας με πλήρη συνείδηση πως το πιο εποικοδομητικό είναι να σας θυμίσω ξανά πως η ζωή δεν μπορεί να ναι αυτό. Δεν γίνεται να ναι αυτό που συμπυκνώνεται μέσα σε αγχωτικούς τίτλους οι οποίοι υπογραμμίζουν κατ επανάληψη ένα δυσοίωνο παρόν. Δεν μπορεί να ναι αυτό που υπαγορεύει ο τρόπος σκέψης των πρωταγωνιστών της επικαιρότητας, οι οποίοι διερωτώμαι αν έχουν αισθανθεί ποτέ τον ήλιο πάνω στο κεφάλι τους ή αν έχουν αφήσει τον ουρανό να καθαρίσει μέσα στο βλέμμα τους. Δεν μπορεί να ναι αυτό που φτιάχνει παραγράφους γεμάτες από τρομαχτικές λέξεις και προβλέψεις για το σήμερα και το αύριο του καθενός μας. Λέξεις που δεν έχουν κανένα άλλο στόχο παρά να συντηρήσουν τον φόβο και την ανασφάλεια και να υπαγορεύσουν πως η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια λίστα στην οποία υπερτερούν τα μείον και τα πλην. Δεν μπορεί να ναι αυτό που μας προτείνεται σαν μοναδική πραγματικότητα μέσα στην οποία καλούμαστε καθημερινά να εγκλωβιστούμε με την καθοδηγούμενη βεβαιότητα πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή εκτός από αυτό τον ψυχοφθόρο εγκλωβισμό. Δεν μπορεί λοιπόν να ναι αυτό. Τις προάλλες πήρα το αμάξι και έφυγα από την πόλη. Έκανα μια στάση στον Κάτω Δρυ, ένα χωριό που είχα χρόνια να επισκεφθώ. Κατέβηκα στο καφενείο, παράγγειλα ένα σκέτο και άρχισα να περιεργάζομαι το πλήθος που μαζευόταν σταδιακά για να απολαύσει κάτω από τον αυγουστιάτικο ουρανό μουσικές και χρώματα. Οι κάτοικοι του χωριού έκαναν παρέα μαζί με τα νέα παιδιά που κατέφθαναν με τα αντίσκηνά τους και τα ψάθινα καπέλα τους, με τα αμάνικα μπλουζάκια και τη φρεσκάδα του καλοκαιριού στις μασχάλες τους, για να συμμετέχουν στο φεστιβάλ μουσικής Φέγγαρος που διοργανώνεται τρία χρόνια τώρα και κάθε φορά υπογραμμίζει πως υπάρχει όχι μόνο ο τρόπος αλλά και ο δρόμος να ψάξεις μέσα στην καθημερινότητά σου κάτι περισσότερο από εκείνο που σου υπαγορεύει η επικαιρότητα. Και αυτό το κάτι περισσότερο ήταν απλωμένο μέσα στην αυλή του σχολείου κάτω από χρωματιστά φωτάκια, πλάι σε μια εξέδρα γεμάτη από μουσικά όργανα και μέσα στα βλέμματα όλων εκείνων των ανθρώπων που κάθονταν στο χώμα, πίνοντας μπύρες κρατώντας τις αγάπες τους από το χέρι. Ανθρώπων που μέσα στο βλέμμα τους ένιωθες τον διαχωρισμό από τη σαπίλα και τη μούχλα των ειδήσεων και έπαιρνες έτσι μια βαθειά ανάσα που υπάρχουν ακόμα «γλυκές συμμορίες», οι οποίες ξέρουν να ψάχνουν και να ψάχνονται κάτω από έναστρους ουρανούς και καλοκαιρινούς ήλιους. «Έχουμε τρεις μέρες να κλείσουμε μάτι» άκουσα κάποια στιγμή ένα ηλικιωμένο να λέει σε ένα από τους μουσικούς συμπληρώνοντας αμέσως πως «χαλάλι ο ύπνος που χάσαμε». Χαλάλι που κλείσανε τα ραδιόφωνα και έσβησαν οι ειδήσεις χαλάλι προκειμένου να θυμηθούμε πως η ζωή δεν είναι μόνο αυτό που γεμίζει τα πρωτοσέλιδα αλλά είναι και πολλά άλλα πολύ πιο ουσιαστικά και σαφώς τοποθετημένα στη λίστα με τις αξίες και όχι με τις τιμές ή τις αποτιμήσεις. Κι ύστερα έφυγα από κει και οδήγησα μέχρι τον Πωμό. Παράγγειλα φρέσκο ψάρι σε μια ταβέρνα πλάι στη θάλασσα, αφού πρώτα είδα τον ήλιο να την βάφει ολόκληρη στο κόκκινο. Έβαλα στον υπολογιστή να παίζει το Lilac Wine με τον Jeff Buckley και θυμήθηκα εκείνη τη συνέντευξη όπου επέμενε πως πρέπει να ξεχωρίζουμε τη ζωή από την εικονική πραγματικότητα των μίντια. Και λίγο πριν τελειώσει το τραγούδι διερωτήθηκα πόση ευθύνη έχουμε τελικά όλοι εμείς των ΜΜΕ που σπάνια μπαίνουμε στον κόπο να γράψουμε κάτι υπενθυμητικό πως η ζωή δεν μπορεί να ναι μόνο αυτό. Αλλά κάτι σαφώς πιο ουσιαστικό.

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 08/08/14 18:36 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 «Κ λείστε Κλείστε τις τηλεοράσεις Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΜΠΙΤΣΗ τις τηλεοράσεις». Αυτή ήταν η συμβουλή της Ελένης Αρβελέρ, όταν σε επίσκεψή της στην Ελλάδα ζητήθηκε η άποψή της σε ένα σοβαρό θέμα: τι θα έπρεπε να κάνουν οι γονείς, για να ανέβει η σχολική επίδοση των παιδιών τους. Αυτά πριν από τριάντα πέντε χρόνια περίπου. Δεν ξέρω αν εξακολουθεί να έχει την ίδια άποψη με τότε, αλλά εμένα η συμβουλή της μου φαίνεται διαχρονικά ορθή. Ότι η τηλεόραση έχει αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη εφεύρεση του εικοστού αιώνα δεν μας διαφεύγει. Ότι θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες εκδημοκρατισμού των κοινωνιών δεν αμφισβητείται. Όπως και δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι είναι ένα από τα ισχυρότερα μέσα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας των ανθρώπων. Την ίδια, όμως, στιγμή δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι η επίδρασή της στις γλωσσικές ικανότητες των ανθρώπων είναι αρνητική. Αποτελεί εύρημα ερευνών πως μια από τις βασικές αιτίες της λεξιπενίας είναι οι πολλές ώρες παρακολούθησης τηλεόρασης από μέρους των παιδιών και η συνακόλουθη εγκατάλειψη του βιβλίου. Και επειδή ο γλωσσικός πλούτος των ανθρώπων δεν είναι άσχετος με τις επιδόσεις τους στο σχολείο, το όλο θέμα πρέπει να απασχολήσει όλους σοβαρά, ιδιαίτερα τις οικογένειες και το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν τα γράφω αυτά επειδή κήρυξα πόλεμο κατά της τηλεόρασης. Και να το θέλω, δεν το μπορώ. Εξάλλου, είναι σωστό αυτό που λένε ότι δεν στήνεται νέο νοικοκυριό και να απουσιάζει από την οικιακή επίπλωση η τηλεόραση. Είναι ακόμα πιο σωστό και το άλλο, ότι η τηλεόραση αποτελεί το τρίτο πρόσωπο ανάμεσα σε ένα αντρόγυνο. Μπαίνουμε στο σπίτι μας και πριν κάνουμε οτιδήποτε θέτουμε σε λειτουργία την τηλεόραση. Μπορεί όλη η οικογένεια να κάθεται έξω στη βεράντα, αλλά η τηλεόραση εργάζεται στο καθιστικό, ενώ κανείς δεν την παρακολουθεί. Κάνουμε ζάπινγκ και καταλήγουμε στο κατάντημα να παρακολουθούμε κάτι που δεν μας αρέσει, επειδή όσα προβάλλουν τα υπόλοιπα κανάλια μας αρέσουν λιγότερο. Αυτό και αν είναι μαζοχισμός. Γράφω, λοιπόν, εναντίον της τηλεόρασης, επειδή αυτές τις μέρες έτυχε να την απαλλαγούμε λόγω βλάβης. Προσωρινά, δυστυχώς, μέχρι να επιδιορθωθεί. Αυτό έδωσε τον χρόνο σε όλους μας να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε σχεδόν να ζήσουμε και δίχως την παρουσία της. Αφιερώσαμε περισσότερο χρόνο για διάβασμα, για ακρόαση μουσικής, για παρατήρηση του έναστρου ουρανού και του ολόγιομου φεγγαριού. Αλλά, και το σπουδαιότερο, συνομιλήσαμε για πολλά και διάφορα θέματα. Την ίδια ώρα γλυτώσαμε από τις κουραστικές, ανούσιες, πανομοιότυπες δηλώσεις των παντογνωστών πολιτικών μας. Απαλλαγήκαμε ακόμα από τις διαφημίσεις και τα κάθε λογής τηλεοπτικά σκουπίδια. Αν με όσα γράφω, με ρωτήσετε αν μπορώ να διανοηθώ τη ζωή μου και τη ζωή των άλλων χωρίς τηλεόραση, σας απαντώ πως δεν μπορώ. Ιδιαίτερα δεν διανοούμαι την απουσία ενημέρωσης για όσα συμβαίνουν στον κόσμο μας, όπως και την στέρηση της συντροφιάς που προσφέρει σε μοναχικούς ηλικιωμένους. Η καλή χρήση της τηλεόρασης, όπως και κάθε επιτεύγματος της τεχνολογίας, μόνο καλά προσφέρει. Ιδιαίτερα η τηλεόραση, επειδή είναι μαγευτική λόγω ήχου και εικόνας, πρέπει να αντιμετωπίζεται με περίσκεψη. Διότι, παρά τα καλά που μας προσφέρει, όπως γνώσεις και πληροφορίες, δεν καλλιεργεί τη σκέψη και τον βαθύτερο στοχασμό. Δεν θέτει σε ενεργό δράση τις νοητικές μας λειτουργίες. Γι αυτό είναι καλό να επιστρέψουμε στο βιβλίο, το σημαντικότερο μέσο για σοβαρή μόρφωση. Αποτελεί πάγια συμβουλή των φιλολόγων προς τους μαθητές να διαβάζουν λογοτεχνικά βιβλία, για να εμπλουτίζουν το λεξιλόγιό τους και να ενισχύουν τις ικανότητές τους στη διατύπωση των γνώσεων και απόψεών τους. Είναι αποδεδειγμένο: μαθητές που έχουν καλή επαφή με το βιβλίο έχουν συνήθως τις καλύτερες επιδόσεις στη συγγραφή εκθέσεων. Να ένας καλός τρόπος για να βελτιωθούν οι επιδόσεις των παιδιών μας στα Νέα Ελληνικά και σε όλα τα μαθήματα. Σ αυτό ο ρόλος των γονιών είναι καθοριστικός. Καθώς ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούγκερ συζητά στην Αθήνα (4/8) με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Α. Σαμαρά το ζήτημα μιας ενδεχόμενης «εμπλοκής» της Ε.Ε. στο Κυπριακό, η απώλεια του Δ. Στεφάνου έκανε τα πράγματα πιο πολύπλοκα. Έφερε στη μνήμη την εποχή που η ελληνική κυβέρνηση σχεδίαζε, ξεπερνούσε εμπόδια και άλλαζε τον ρου της κυπριακής ιστορίας. Με τη συντονιστική δράση του Κ. Σημίτη μια ομάδα με ταλέντο και γνώσεις απέδειξε ότι διέθετε ικανότητες και επιμονή κατορθώνοντας ότι, λίγους μήνες πριν, φαινόταν απίθανο την ένταξη της νήσου στην Ε.Ε. Μαζί με τον Κ. Σημίτη ο Γ. Κρανιδιώτης, ο Ν. Θέμελης, ο Π. Ιωακειμίδης. Στη συνέχεια και όταν ο Πρόεδρος της Κύπρου Γ. Κληρίδης ζήτησε ενισχύσεις για να βελτιώσει πτυχές του σχεδίου λύσης του τότε γ.γ. του ΟΗΕ, ο Κ. Σημίτης παρέδωσε στον Κύπριο Πρόεδρο την εκλεκτή ομάδα των Γ. Παπαδημητρίου, Δ. Στεφάνου και του πρέσβη στη Λευκωσία Χ. Παναγόπουλου. Μαζί με τη «δίδυμη» ομάδα στην Αθήνα το δικό τους σημαντικό μερίδιο στην επιτυχία είχαν ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου Γ. Κληρίδης, ο τέως Πρόεδρος Γ. Βασιλείου, ο ΥΠΕΞ Ι. Κασουλίδης, ενώ στην Αθήνα προωθητικό ρόλο είχε ο τότε ΥΠΕΞ Γ. Παπανδρέου. Ένα μεγάλο τμήμα αυτής της αθηναϊκής δίδυμης ομάδας δεν ζει. Τελευταία απώλεια ο Δ. Στεφάνου, ο οποίος διέθεσε χρόνο και ιδέες για να προχωρήσει η διαπραγμάτευση στο Κυπριακό κάτω από την αιγίδα του ΟΗΕ. Σε εκδήλωση στο Λήδρα Palace στην Πράσινη Γραμμή Τ ο Νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις δικαιολογημένα προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις. Ως έχει σήμερα στρέφεται ως επί το πλείστον ενάντια στην πρώτη κατοικία και τους μικροοφειλέτες, ενώ αφήνει σχεδόν αλώβητους αυτούς που πραγματικά δημιούργησαν το πρόβλημα. Η πολιτική που πρόκειται να εφαρμοστεί για τις εκποιήσεις είναι «πρωθύστερη» ή «εμπροσθοβαρής» κατά την προσφιλή έκφραση του κ. Στουρνάρα, τέως υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας. Οι χιλιάδες των νοικοκυραίων και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών που βρέθηκαν με μη εξυπηρετούμενα δάνεια δεν είναι ανεύθυνοι ή εκ συνειδήσεως κακοπληρωτές. Αδυνατούν να ανταποκριθούν, διότι η κρίση έχει εξαφανίσει ή μειώσει κατακόρυφα τα εισοδήματά τους, καθώς και την αξία των περιουσίων τους. Κύριοι υπαίτιοι της κρίσης είναι άλλοι. Είναι οι ανεύθυνοι τραπεζίτες, οι ανεπαρκείς εποπτικές αρχές και οι μερικές δεκάδες μεγαλόσχημοι κερδοσκόποι /επιχειρηματίες που χρωστούν τα πολλά δισεκατομμύρια. Πολλοί από αυτούς αρνούνται να πληρώσουν, ως θέμα στρατηγικής επιλογής και εν γνώσει των αδυναμιών του νόμου. Είναι κοινό μυστικό ότι οι ίδιοι έχουν βγάλει τεράστια ποσά στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα χρωστούν πολλά στο κράτος υπό μορφή οφειλόμενων φόρων και φοροδιαφυγής. Επιβάλλεται να γίνει διαχωρισμός Ο γόρδιος δεσμός σήμερα και κατηγοριοποίηση των οφειλετών. Ο καθένας να τύχει χειρισμού ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά του. Δεν μπορούμε να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι τον κερδοσκόπο που δανείστηκε διά της πλαγίας και με χαριστικούς όρους εκατοντάδες εκατομμύρια και αυτόν που δανείστηκε για να αποκτήσει μια αξιοπρεπή κατοικία ή για τις ανάγκες της μικρομεσαίας επιχείρησής του. Τα πράγματα βρίσκονται σε οριακό σημείο. Επιβάλλεται να δοθεί πρώτα και κύρια, ώθηση στην επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάπτυξη. Οι εκποιήσεις μπορεί να ακολουθήσουν, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Όταν η οικονομία ανακάμψει σε ικανοποιητικό βαθμό και όταν τα εισοδήματα αποκατασταθούν, η τεράστια πλειοψηφία των μικροοφειλετών θα αρχίσουν να εξυπηρετούν τα δάνειά τους. Τυχόν έναρξη μαζικών εκποιήσεων, στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η οικονομία, θα έχει σοβαρότατες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Οι τιμές θα κατρακυλήσουν. Η κατανάλωση και οι επενδύσεις θα συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο και η ύφεση θα βαθύνει. Στην οικονομία είναι γνωστό το φαινόμενο της «επιρροής του πλούτου» (Wealth effect): όταν κάποιος νοιώθει ότι η αξία του πλούτου του μειώνεται, τότε αποφεύγει να δαπανήσει. Ως αποτέλεσμα, η συνολική Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ με ομιλητή τον Γ. Παπανδρέου τον θυμάμαι να παρακολουθεί με ξεχωριστό ενδιαφέρον κάθε κίνηση της ισχυρής ομάδας των τ/κ πολιτικών αρχηγών που προσήλθε για να ακούσει την ομιλία, πάνω σε κείμενο στου οποίου τη σύνταξη είχε ουσιαστική συμβολή. Η συζήτηση Σαμαρά-Γιούγκερ σχετικά με την εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον των διακοινοτικών συνομιλιών. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρειάζεται πρώτα να απαντήσουμε το ερώτημα με ποιες πολιτικές θα διευκολυνθεί το επόμενο βήμα και με ποιες «διαστάσεις» θα ενταχθεί σε μια προοπτική. Δεν θα προκύψει ένα αποτέλεσμα, μόνο επειδή το «θέλουμε». Χρειάζεται να το προετοιμάσουμε, να του δώσουμε εφικτό και σαφές περιεχόμενο, άρα να έχει την ικανότητα να κινητοποιήσει το σύστημα της Ε.Ε. σε μια κατεύθυνση. Συνεπώς μια ενεργητική δραστηριότητα της Αθήνας στο Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές και ευρωτουρκικές σχέσεις μπορεί να διαφοροποιήσει τα σημερινά αδιέξοδα. Μερικοί θεωρούν ότι αυτά τα θέματα είναι «αλληλοσυγκρουόμενα» αλλά η σημαντικότερη επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας μετά τη Μεταπολίτευση, αυτή του Ελσίνκι, έδειξε ότι, παρά την αυτοτέλειά τους, το ένα επηρεάζει το άλλο και αν θέλουμε ουσιώδη πρόοδο στο Κυπριακό οφείλουμε να μελετήσουμε τη διορατικότητα του Κ. Σημίτη όπως τη συντόνισε το 1999 ένταξη της Κύπρου, χρονοδιάγραμμα για παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και στήριξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Οι συνομιλίες στη Λευκωσία ανάμεσα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Τ/κ ηγέτη Ν. Έρογλου, δεν παράγουν πρόοδο, παρά τις ελπίδες που δημιούργησε το Κοινό Ανακοινωθέν τον περασμένο Φεβρουάριο. Χρειάζεται μια ευρύτερη ματιά στα πράγματα και ειδικότερα μια ερμηνεία, γιατί η Άγκυρα μπλοκάρει την πρόταση που διασυνδέει τις συνομιλίες με την θεσμική Ε.Ε. Πιθανώς αυτό το σημείο να χρειάζεται μία πιο εξειδικευμένη ανάλυση για να φωτίσει πτυχές της τριγωνικής σχέσης Ε.Ε.-Τουρκίας- Κύπρου που αυτή τη στιγμή παρεμποδίζουν την πρόοδο στις συνομιλίες. Το ίδιο στοίχημα είναι μπροστά μας, όπως ήταν το Εξίσου δύσκολο, σε άλλες συνθήκες, με πολλές παραμέτρους αλλά με την ίδια σαφήνεια ως προς το στόχο της συνολικής επίλυσης ενός κατ εξοχή ευρωπαϊκού προβλήματος. Είναι ειδικού κυπριακού ενδιαφέροντος το καθαρό ερώτημα: πού θα ήταν η Κύπρος σήμερα, αν δεν πετύχαινε ο Κ. Σημίτης την μεγάλη αλλαγή πλεύσης των «14» στο Ελσίνκι; Εύκολα μπορεί κάποιος να υπολογίσει ότι η Κύπρος σήμερα θα ήταν μία χώρα εκτός Ε.Ε., μία μικρή Αργεντινή στην ανατολική Μεσόγειο. Το ότι η Κύπρος ζει τη σημερινή περιπέτεια οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην αγνόηση όλων των προειδοποιήσεων που με τη μορφή «συστάσεων» απέστελλε δημοσίως και επί σειρά ετών η Επιτροπή στην κυπριακή πολιτική ηγεσία, αλλά επειδή ήταν διατυπωμένες σε διπλωματική Να αλλάξουμε ρότα Της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ενεργός ζήτηση μειώνεται δραστικά και η ύφεση βαθαίνει. Η επανεκκίνηση της οικονομίας και η προώθηση της ανάπτυξης πρέπει να προηγηθούν χρονικά της πολιτικής τυχόν εκποιήσεων. Η κυβέρνηση πρέπει να εξεύρει τρόπους να αντιστρέψει τη φορά των πραγμάτων. Η τυφλή υποταγή στις απαιτήσεις της Τρόικας δεν είναι προς το συμφέρον μας. Η Τρόικα ενδιαφέρεται μόνο για να δημιουργηθούν, διά πυρός και σιδήρου, δημοσιονομικά πλεονάσματα ώστε να διασφαλίσει το λαβείν της. Δεν νοιάζεται για τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις των πολιτικών της. Αυτό είναι απόλυτα τεκμηριωμένο σε δύο πρόσφατες Εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σ αυτές, με αδιάσειστα στοιχεία, επιρρίπτονται στην Τρόικα τεράστιες ευθύνες για τις συνέπειες των πολιτικών της στις χώρες του μνημονίου, περιλαμβανομένης της Κύπρου. Της καταλογίζονται, μεταξύ άλλων, παράνομες ενέργειες, κατά συρροή παράβαση των Συνθηκών και υπέρβαση των όρων εντολής της. Η εισήγησή μας δεν είναι θεωρητική. Έχει πρακτικό περιεχόμενο και σηματοδοτεί αλλαγή πορείας. Επιβάλλεται αλλαγή στον ρουν των πραγμάτων και μείωση της εξάρτησης από την τρόικα και τις παράλογες απαιτήσεις της. Μεταξύ άλλων το κράτος θα πρέπει: 1. Να επαναδιαπραγματευτεί ουσιώδεις πτυχές του μνημονίου, αφού έχει γλώσσα μερικοί νόμιζαν ότι αφορούσε κάποιο άλλο κράτος. Το μείζον θέμα συνδέεται σταθερά με το μέλλον, τις δυσκολίες του παρόντος όπως προσδιορίζονται στη σημερινή πραγματικότητα. Ποιον Γόρδιο Δεσμό καλούμαστε να λύσουμε σήμερα; Τι μπορούμε να κάνουμε; Ο Νίκος Θέμελης αφηγείται για εμάς σήμερα, ένα γεγονός που οργανώθηκε έξι μήνες πριν από το Ελσίνκι και που μιλά αφ εαυτού: «Μιλούσαμε (με τον Γ. Κρανιδιώτη) ελεύθερα και νιώθαμε ότι τα χνώτα μας ξεπερνούσαν απλώς το ταίριασμα μιας φιλίας. Ήταν κάτι που το είχε αντιληφθεί ο πρωθυπουργός μας και γι αυτό συχνά μας εμπιστευόταν από κοινού τις εντολές του. Μια τέτοια ήταν εκείνη που μας έφερε για τελευταία φορά μαζί, σε αποστολή το καλοκαίρι του Αμέσως μετά οριστικοποιήθηκε η στρατηγική μας, που οδήγησε μετά από έξι μήνες στις αποφάσεις του Ελσίνκι, μας ανέθεσε την πρώτη κρούση στη γερμανική κυβέρνηση, η οποία δεν μπορούσε να ήταν άλλη από τον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ... Προς το τέλος της συνάντησης ήταν φανερό ότι ο Γερμανός ΥΠΕΞ, άνθρωπος ευθύς κατά τα άλλα στη διατύπωση των απόψεών του, προβληματιζόταν πια σοβαρά και εγκατέλειπε την αρχική του θέση που ήταν η άκρα επιφυλακτικότητα με την οποία είχε υποδεχτεί την πρόταση και το σκεπτικό του Γιάννου...» (Ν. Θέμελης, ομιλία στη Λευκωσία στην εκδήλωση απονομής του βραβείου Πρωτοποριακής Δημιουργίας «Γ. Κρανιδιώτης» στον ίδιο, (25 Φεβρουαρίου 2009). πλέον αποδειχθεί περίτρανα ότι, παρά τις ωραιοποιήσεις της κατάστασης, οι πραγματικοί στόχοι της επανεκκίνησης και της αύξησης της απασχόλησης δεν επιτυγχάνονται. 2. Να προχωρήσει αποφασιστικά στην πάταξη φοροδιαφυγής. Είναι κοινό μυστικό ότι τα περιθώρια είναι τεράστια. 3. Να τερματίσει την πολιτική της αδιάκριτης μείωσης των μισθών και των περικοπών των δημοσίων δαπανών. Αντίθετα, να προχωρήσει σε μια ποιοτική αναδιάρθρωση των δημόσιων δαπανών προς όφελος των επενδύσεων και της ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας. 4. Να προωθήσει μειώσεις φορολογιών για ενθάρρυνση της κατανάλωσης και της επενδυτικής δραστηριότητας. 5. Να ζητήσει ειδική βοήθεια και αντισταθμιστικά μέτρα από την Ε.Ε. για την τεράστια ζημιά που προκάλεσαν οι παράλογες και παράνομες αποφάσεις της στο τραπεζικό σύστημα και την οικονομία μας. Τα πράγματα στην οικονομία δεν είναι στατικά ούτε αποτελούν λογιστική εξίσωση. Το σύστημα είναι δυναμικό και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Η δυναμική των πραγμάτων απαιτεί αλλαγή ρότας. Η κ. Αντιγόνη Περικλέους Παπαδοπούλου είναι τέως ευρωβουλευτής. Τελικά ούτε το Eurogroup ήταν αρκετό για να καταλάβουμε... Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις έχει και κενά και προβλήματα. Αυτά, όμως, θα μπορούσαν να συμπληρωθούν και να επιλυθούν με μία σοβαρή συζήτηση, η οποία θα άγγιζε την ουσία. Δυστυχώς, ακόμα ένα ζήτημα που θα καθορίσει το μέλλον μιας σημαντικής μερίδας της κοινωνίας εξελίσσεται σε έναν αγώνα δημαγωγίας του ποιος θα «δώσει» τα περισσότερα, ποιος θα καταψηφίσει πρώτος τις εκποιήσεις, ποιος θα προστατεύσει με μεγαλύτερη σπουδή την πρώτη κατοικία. Κατ αρχήν οι εκποιήσεις (συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας) θα πρέπει να προχωρήσουν. Πρώτον, διότι όπως πολύ καλά γνωρίζουν όλοι έχουμε δεσμευτεί σ ένα πρόγραμμα εξυγίανσης, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι εκποιήσεις. Δεύτερο, διότι από τη στιγμή που έχουμε πειστεί ότι η ανάκαμψη περνά μέσα από τη διάσωση των τραπεζών (και είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε πειστεί, αφού από κανέναν στην Κύπρο δεν τέθηκε το ζήτημα στήριξης των τραπεζών, όπως τέθηκε π.χ. από φιλελεύθερους κύκλους στην Αμερική), το ερώτημα που τίθεται είναι πλέον απλό: Κατά πόσο είναι δυνατή η επαναφορά χωρίς εκποιήσεις; Και στο ερώτημα απαντούν οι ίδιοι αριθμοί που έχει δώσει η Κ.Τ. Τρίτο, επειδή όλοι δηλώνουμε πως για επανάκαμψη των αγορών χρειάζεται ρευστότητα και πως αυτή θα πρέπει να προέλθει από τις τράπεζες. Μπορούν οι τράπεζες να ρίξουν χρήμα στην αγορά, χωρίς πρώτα τη διασφάλιση εισροής τέτοιου σημαντικού ύψους κεφαλαίων; Υπάρχει όμως και το άλλο, θα συνεχίσουν έχοντας μπροστά τους το γεγονός ότι τα μισά σχεδόν δάνεια δεν εξυπηρετούνται να δείχνουν διάθεση να δανείζουν από τη στιγμή που η πρόσβαση στα οφειλόμενα θα καθίσταται από δύσκολη έως αδύνατη; Πέραν των πιο πάνω, όμως, οι εκποιήσεις θα πρέπει να προχωρήσουν και για ένα ακόμα λόγο: Αυτό είναι το ηθικά δίκαιο. Οι τράπεζες διαχειρίζονται χρήματα του κόσμου. Όταν δεν το κάνουν σωστά αυτό έχει επιπτώσεις στον ίδιο τον καταθέτη. Δεν είναι μόνο ότι με υπερχρεώσεις πληρώνει γι αυτούς που δεν πληρώνουν. Είναι ότι και οι καταθέσεις του τίθενται σε κίνδυνο όπως μάθαμε πέρυσι με τον πιο σκληρό τρόπο. Υπάρχει κανείς που να μπορεί να εξηγήσει με σοβαρά επιχειρήματα, γιατί ο κόσμος θα πρέπει να συνεχίζει να πληρώνει πολιτικά δάνεια, δάνεια επιχειρηματιών που έχουν αλλά αρνούνται να πληρώσουν (επειδή η διαπλοκή τούς έμαθε ότι μπορούν να μην πληρώνουν); Ή για δάνεια όσων επέλεξαν για χρόνια να ζουν πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων τους; Έστω κι αν αυτά τους τα έδιναν με ευκολία οι ίδιες οι τράπεζες; Το επιχείρημα που τίθεται είναι πως μαζί μ αυτούς στη μέγγενη των τραπεζών θα βρεθούν και κάποιοι οι οποίοι μπορούν να ισχυριστούν ότι έπαιρναν ελεγχόμενο ρίσκο, που πήραν δάνειο που όντως θα μπορούσαν να αποπληρώσουν αλλά η κρίση τους έβγαλε εκτός προγράμματος. Εδώ βρίσκεται και η ουσία που δείχνει και τις προθέσεις και τους στόχους. Αν τα κόμματα ήθελαν να βρουν λύση θα είχαν εδώ και καιρό επικεντρωθεί στην τελευταία ομάδα δανειοληπτών. Και υπήρχε τρόπος αυτό να γίνει μέσα από το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα, όπου τίθενται οι όροι προστασίας των δανειοληπτών άνεργων και φτωχών. Με προτάσεις που θα περιόριζαν το φαινόμενο αυτό και αντισταθμιστικά μέτρα. Αντ αυτού έχουν για μία ακόμα φορά μπει σε μια συζήτηση που το μόνο που κάνει είναι να φέρνει την εκποίηση του κάθε σπιτιού πιο κοντά. Η κυβέρνηση μήνες τώρα κρύβεται πίσω από τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει έναντι της Τρόικας, αγνοώντας ότι η προστασία σε κάποιες περιπτώσεις είναι θέμα κοινωνικής πρόνοιας. Και αφήνοντας στο περιθώριο θέματα αυτονόητα ηθικά. Όπως ο χρόνος εκποίησης και η ευθύνη του εγγυητή μετά την εκποίηση, ώστε στη μέγγενη των τραπεζών να μη βρεθούν με τη μεγαλύτερη ευκολία και οι εγγυητές. Η αντιπολίτευση επιλέγει να διαχειριστεί ένα ακόμα μείζον ζήτημα με σλόγκαν του στυλ «δεν θα ανεχτούμε εκποίηση της πρώτης κατοικίας». Στο όνομα των φτωχών επιλέγει να προστατεύει τους πάντες, τους ζάμπλουτους μεγαλοδανειολήπτες που συνέβαλαν τα μέγιστα στο να φτάσει η χώρα εδώ όπου βρίσκεται και αυτούς που ζούσαν αλόγιστα στις πλάτες των υπολοίπων. Στην ουσία όμως με τον τρόπο αυτό καταδικάζει τους πάντες. Δημιουργώντας με μαθηματική ακρίβεια τις συνθήκες για μετακίνηση της ιδιοκτησίας από τους πολλούς στους πολύ λίγους. Με μαζικές εκποιήσεις πρώτων κατοικιών, αλλά και εξαναγκασμό εγγυητών να πωλήσουν και αυτοί περιουσίες ώστε να καλυφθεί το υπόλοιπο προς τις τράπεζες. Έχει μπει σε μια αντιπαράθεση αντιιμπεριαλιστικής βλακείας, αγνοώντας ότι οι δημαγωγικές εξάρσεις δοκιμάστηκαν και στο παρελθόν και είδαμε πού οδήγησαν. Η στάση αυτή μόνο σε δύο τινά μπορεί να οδηγήσει: Είτε σε καταψήφιση του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις, μια νέα πολιτική και οικονομική κρίση και έναν νέο κύκλο λιτότητας στα δημοσιονομικά είτε σε αναδίπλωση την τελευταία στιγμή και υιοθέτηση του σημερινού νομοσχεδίου χωρίς καμιά δυνατότητα (λόγω χρόνου) για αλλαγές. Όπως έγινε και στο Eurogroup. Όταν λαϊκίζοντας, επιζητώντας τα πάντα και αρνούμενοι να συζητήσουμε καταλήξαμε χωρίς επιλογές στο τίποτε. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύουμε γιατί κανείς δεν μπορεί να μας πάρει στα σοβαρά. Και ότι δυστυχώς, ούτε το Eurogroup ήταν αρκετό για να καταλάβουμε...

11 11-EPIKAIROTHTA_Master_cy 08/08/14 17:19 Page 11 Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Ναυαγοσώστες με «τρύπια σωσίβια» Υγρές παγίδες θανάτου οι παραλίες εξαιτίας της έλλειψης εφοδίων και νομοθετικού πλαισίου Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ <<<<<<< Φέτος σε διάστημα δύο μηνών σημειώθηκαν 17 πνιγμοί. Σε «υγρές παγίδες θανάτου» έχουν αποδειχθεί θαλάσσιες περιοχές και παραλίες της Κύπρου τους τελευταίους δύο μήνες. Από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο του 2014 καταγράφηκαν συνολικά 17 πνιγμοί, γεγονός που προκαλεί ανησυχία. Την ουσιαστική ευθύνη ελέγχου των παραλιών και των θαλάσσιων περιοχών της Κύπρου έχουν οι ναυαγοσώστες. Όμως, όπως αποδεικνύεται, το εν λόγω επάγγελμα αποτελεί ακόμα μία από τις περιφρονημένες από την πολιτεία δουλειές αν και θα έπρεπε ακριβώς λόγω της σημαντικότητας του τουρισμού ως πηγής εσόδων για τον τόπο, να μην γίνονται ανεχτές οι όποιες «μαύρες τρύπες» και ειδικότερα τους καλοκαιρινούς μήνες που, οι ναυαγοσώστες αναλαμβάνουν πλήρη δράση και η παρουσία τους στις παραλίες θα πρέπει να είναι αισθητή στους λουόμενους. Οι 120 περίπου ναυαγοσώστες που εργάζονται σε παγκύπρια κλίμακα, όπως προκύπτει από την έρευνά μας αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα με κυριότερο την έλλειψη νομοθεσίας που να διέπει το επάγγελμα και να διασφαλίζει όσους έχουν την κατάρτιση και το δικαίωμα να το ασκούν. Xωρίς εξοπλισμό Ένα από τα βασικότερα εμπόδια των Κύπριων ναυαγοσωστών αποτελεί η έλλειψη του απαραίτητου εξοπλισμού. Χαρακτηριστικά, όπως πληροφορούμαστε, πολλές ξενοδοχειακές μονάδες, αλλά και οργανωμένες παραλίες δεν έχουν ούτε τα απολύτως αναγκαία που να ενισχύουν το έργο του ναυαγοσώστη. Δηλαδή, το ειδικό παρατηρητήριο που παρέχει τη δυνατότητα στους ναυαγοσώστες να παρακολουθούν σε μεγάλη έκταση και ακτίνα την ακτογραμμή και τη θάλασσα. Ταυτοχρόνως, οι ναυαγοσώστες δεν διαθέτουν ούτε τα κατάλληλα πλωτά μέσα που δίνουν τη δυνατότητα άμεσης, γρήγορης και αποτελεσματικής προστασίας των λουόμενων, αλλά και της διενέργειας περίπολων σε τακτά διαστήματα. Οι συγκεκριμένες αυτονόητες ανάγκες, ιδιαίτερα σε μία χώρα που στηρίζεται τα μέγιστα στον τουρισμό, τονίζονται στην «Κ» από τον πρόεδρο του Συλλόγου Ναυαγοσωστών Μιχάλη Κυπριανού, ο οποίος εκτός από τις ελλείψεις σε εξοπλισμό, σημειώνει ότι «τα μέλη του Συλλόγου θεωρούν ως βασικότατο επίσης πρόβλημα τους την έλλειψη του ανθρώπινου δυναμικού για κάλυψη ακόμα και της πλέον ουσιώδους ανάγκης, δηλαδή της βάρδιας. Μάλιστα, σύμφωνα με σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών, οι βάρδιες των ναυαγοσωστών πρέπει να στελεχώνονται μεταξύ των ωρών 7 το πρωί και 8 το βράδυ καθότι τις συγκεκριμένες ώρες βρίσκονται στις παραλίες και οι περισσότεροι λουόμενοι. Επίσης, βάσει της ίδιας εγκυκλίου οι παραλίες θα πρέπει να επιτηρούνται από ναυαγοσώστες από τον Μάιο μέχρι και τον Οκτώβριο. Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί και η τοποθέτηση ειδικών σημάτων (σημαδούρες) στις οργανωμένες παραλίες. Όπως πληροφορείται η «Κ» η αρμόδια Αρχή, δηλαδή το Υπουργείο Συγκοινωνιών σε κάποιες περιπτώσεις καθυστερεί να τοποθετήσει σημαδούρες, οριοθετώντας την περιοχή λουομένων, φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως τον Μάιο. Ακάλυπτες παραλίες Συνέπεια των πιο πάνω αδυναμιών αποτελεί το γεγονός ότι οργανωμένες παραλίες, πολλές από τις οποίες μάλιστα με γαλάζιες σημαίες, παραμένουν ακάλυπτες με Δήμοι και κοινότητες, εξαιτίας της δεινής οικονομικής κατάστασης, επιλέγουν να μην καλύπτονται οι παραλίες εντός των ορίων τους από ναυαγοσώστες για να αποφύγουν «επιπρόσθετα» έξοδα. Ακόμα και η πλέον ουσιώδης ανάγκη η στελέχωση των υπηρεσιών στις βάρδιες (από 7 π.μ.- 8 μ.μ.) δεν καλύπτεται εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Ναυαγοσωστών Μιχάλη Κυπριανού. συνέπεια να υποβόσκουν κίνδυνοι πνιγμών. Το οικονομικό αποτελεί μείζον ζήτημα, καθώς οι ναυαγοσώστες αμείβονται κατά το ήμισυ του μισθού τους από κονδύλι που διατίθεται από το Υπουργείο Εσωτερικών και το άλλο ήμισυ από τις δημοτικές και κοινοτικές αρχές εντός των ορίων των οποίων εργοδοτούνται. Ωστόσο, η οικονομική δυσπραγία πολλών δήμων και κοινοτήτων έχει ήδη δημιουργήσει προβλήματα στην κάλυψη των απολαβών των ναυαγοσωστών, ζήτημα που προκαλεί κενό στην ασφάλεια των λουόμενων. Δύο από τους φορείς που έχουν σχέση με τις παραλίες είναι το Υπουργείο Συγκοινωνιών και η Τοπική αυτοδιοίκηση. Η «Κ» επικοινώνησε με τον αρμόδιο υπουργό Συγκοινωνιών Μάριο Δημητριάδη, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι το κεφάλαιο των ναυαγοσωστών είναι σοβαρό, αλλά εμπίπτει στην αρμοδιότητα των δήμων και κοινοτήτων που ελέγχουν τις παραλίες. Όπως είπε, η αρμοδιότητα του Υπουργείου Συγκοινωνιών είναι η οριοθέτηση της ακτογραμμής στις παραλίες και η έγκριση των παραλιών με τις γαλάζιες σημαίες. Εξάλλου, το «μπαλάκι» στους Δήμους ρίχνει και η ίδια η Ένωση Δήμων ο πρόεδρος της οποίας, Αλέξης Γαλανός, λέει στην «Κ» ότι η Ένωση αποτελεί ένα κατεξοχήν εθελοντικό οργανισμό και δεν έχει καμιά σχέση με την τοποθέτηση των ναυαγοσωστών. Από την άλλη όμως, ο κ. Γαλανός ξεκαθάρισε ότι η Ένωση Δήμων προβαίνει σε παραστάσεις στους Δήμους και τις κοινότητες όταν υποπέσουν στην αντίληψή της περιστατικά έλλειψης ναυαγοσωστών σε παραλίες. Η κυπριακή θάλασσα Η κυπριακή θάλασσα θεωρείται από τους ειδικούς δύσκολη, αλλά όχι επικίνδυνη, ωστόσο σε κάποιες θαλάσσιες περιοχές και ειδικότερα στην επαρχία Πάφου υπάρχουν ρεύματα που μπορούν να παρασύρουν ακόμα και δεινούς κολυμβητές. Εξάλλου από τα στοιχεία προκύπτει ότι οι περισσότεροι πνιγμοί φέτος σημειώθηκαν είτε τις πρωινές ώρες είτε αργά το απόγευμα. /EUCyprus /EuropeanUniversityCyprus /EuropeanUniCy Διογένους 6, Έγκωμη Τ.Κ , 1516 Λευκωσία, Τηλ.: /1, Φαξ:

12 12-EPIKAIROTHTA_Master_cy 08/08/14 22:18 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 10 Αυγούστου χρόνια από τον Μεγάλο Πόλεμο Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι συνέπειες της καταστροφής, καθώς και οι εκκρεμότητες της ειρήνης φτάνουν μέχρι τις μέρες μας Του ΜΙΧΑΛΗ ΟΛΥΜΠΙΟΥ Η δημοκρατία, η διεθνής νομιμότητα, η εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα των κρατών αποτελούν και σήμερα σημεία τριβής και αιτίες πολέμου ανάμεσα σε κράτη και έθνη όπως επίσης και οι μη ξεκαθαρισμένοι λογαριασμοί σε περιοχές όπως τα Βαλκάνια και η Μέση Ανατολή. Η δολοφονίατου διαδόχου του θρόνου της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου στο Σαράγεβο της Βοσνίας (επαρχία της αυτοκρατορίας) από εθνικιστικά στοιχεία υποκινούμενα από τη σερβική κυβέρνηση στις 28 Ιουνίου 1914 προκάλεσε ένα ντόμινο εξελίξεων που σε μερικές βδομάδες ξέφυγαν από τον έλεγχο των πολιτικών και πέρασαν στους στρατιωτικούς. Έτσι ένα μήνα αργότερα στις 28 Ιουλίου η Αυστροουγγαρία έριξε τις πρώτες βολές κατά τις Σερβίας, σηματοδοτώντας την έναρξη του πολέμου στον οποίο σταδιακά συμμετείχαν 40 χώρες. Στις εχθροπραξίες έλαβαν μέρος πέραν των 70 εκατ. στρατιωτών εκ των οποίων τα 60 προέρχονταν από την Ευρώπη. Μέχρι το τέλος του πολέμου 4 αυτοκρατορίες διαλύθηκαν, η Γερμανική, η Οθωμανική, η Αυστροουγγρική και η Ρωσική. Οι σχέσεις Σερβίας Αυστροουγγαρίας οξύνθηκαν, όταν οι Αυστριακές αρχές ενθάρρυναν προπηλακισμούς και βία εναντίον της σερβικής μειονότητας στο Σαράγεβο της Κροατίας επαρχίας της Αυστροουγγαρίας. Έτσι αναπτύχθηκαν εθνικιστικά αισθήματα στον σερβικό πληθυσμό όχι μόνο της Κροατίας αλλά και της Σερβίας. Η μοναρχία στην Αυστροουγγαρία καταπίεζε γενικά όλες τις εθνικές μειονότητες και αντιστεκόταν σε κάθε μορφή δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων με αποτέλεσμα να φουντώνουν οι εσωτερικές αντιδράσεις που σε κάποιες περιπτώσεις, όπως το 1904, είχαν προκληθεί σοβαρά επεισόδια. Την ευθύνη για την έναρξη των εχθροπραξιών φέρουν όλες οι χώρες που ενεπλάκησαν στις συρράξεις, ωστόσο, τη μεγαλύτερη φέρει η Γερμανία και ο Κάιζερ καθώς υποσχέθηκαν να στηρίξουν την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία και την παρακίνησαν να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Σερβίας. Αν και η Σερβία αποδέχθηκε τους ταπεινωτικούς όρους που περιείχε το τελεσίγραφο που απέστειλε η Αυστροουγγαρία αυτό αγνοήθηκε και η Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Σερβίας στις 28 Ιουλίου Παρά τα εσωτερικά της προβλήματα η Ρωσία προχώρησε με γενική επιστράτευση στις 30 Ιουλίου προκαλώντας την κήρυξη πολέμου εναντίον της από τη Γερμανία (1 Αυγούστου) καθώς και εναντίον της Γαλλίας (3 Αυγούστου). Θέλοντας να εισβάλει στη Γαλλία, παραβίασε την ουδετερότητα του Βελγίου. Το γεγονός αυτό ενέπλεξε στον πόλεμο την Αγγλία, σύμμαχο του Βελγίου, που κήρυξε τον πόλεμο κατά της Γερμανίας (4 Αυγούστου). Στη συνέχεια, η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ρωσίας (5 Αυγούστου), η Σερβία κατά της Γερμανίας (6 Αυγούστου), το Μαυροβούνιο κατά της Αυστροουγγαρίας (7 Αυγούστου) και κατά της Γερμανίας (12 Αυγούστου), η Γαλλία και η Αγγλία κατά της Αυστροουγγαρίας (10 Αυγούστου), η Ιαπωνία κατά της Γερμανίας (28 Αυγούστου), η Αυστροουγγαρία κατά της Ιαπωνίας (25 Αυγούστου) και κατά του Βελγίου (28 Αυγούστου). H Βρετανική Αυτοκρατορία Η στάση των Άγγλων απασχόλησε τους ιστορικούς καθώς δεν υπήρξε οποιαδήποτε άμεση πρόκληση κατά της Βρετανίας. Ωστόσο, η βαρβαρότητα των Γερμανών στο Βέλγιο και οι μαζικές εκτελέσεις αμάχων δεν άφησαν πολλά περιθώρια για το ποιες θα ήταν οι συνέπειες για τη Βρετανική Αυτοκρατορία, αν επικρατούσε στον πόλεμο η Γερμανία. Οι εκτελέσεις ακόμα και παιδιών από τους Γερμανούς στρατιώτες δεν μπορεί να αιτιολογηθεί ως μια ακρότητα που συμβαίνει από στρατιώτες σε πολέμους. Το Βέλγιο δεν ήταν εχθρική χώρα για τους Γερμανούς γι αυτό και οι θηριωδίες των στρατιωτών φανερώνουν μάλλον ένα λαό βάρβαρο, αιμοσταγή και απολίτιστο, κάτι που επαναλήφθηκε 20 χρόνια αργότερα με τα γνωστά στρατόπεδα συγκεντρώσεων και το ολοκαύτωμα από τα εκατομμύρια ενθουσιωδών οπαδών των Ναζί. Ο ρόλος της Βρετανίας υπήρξε καθοριστικός στην έκβαση του πολέμου αν και η συμμετοχή των ΗΠΑ βοήθησε στην επίσπευση της τελικής νίκης. H Βρετανία θα μπορούσε να αποφύγει την εμπλοκή της στον πόλεμο τουλάχιστον στα αρχικά του στάδια, ωστόσο στην πραγματικότητα το μόνο που θα πετύχαινε ήταν να τον αναβάλει και να κινδυνεύσει να αντιμετωπίσει μόνη της τη Γερμανία μετά που θα επικρατούσε επί της Γαλλίας και της Ρωσίας. Και αυτό γιατί η στρατοκρατική προσέγγιση του Κάιζερ στις διεθνείς σχέσεις και η ανάπτυξη σύγχρονου ναυτικού με ισχυρά πυροβόλα θα αποτελούσε κίνδυνο για τις αποικίες και το εμπόριο της Αυτοκρατορίας. Η συμμετοχή της Βρετανίας έγειρε τη πλάστιγγα υπέρ των συμμάχων και ήταν Ο παραλογισμός και η Συνθήκη των Βερσαλλιών Ο πόλεμος αυτός προκλήθηκε από ένα σχετικά ασήμαντο επεισόδιο σε μια περίοδο όπου η εμπορικές σχέσεις των ευρωπαϊκών αντιμαχόμενων δυνάμεων αναπτύσσονταν. Όπως έγραψε το 1910 ένας φιλελεύθερος δημοσιογράφος ο Νόρμαν Έιντελ στο βιβλίο του με τίτλο «Η Μεγάλη Χίμαιρα» «οι ινδοευρωπαϊκές διεθνείς συναλλαγές έχουν κάνει πλέον καθαρή παραφροσύνη για τις άρχουσες τάξεις τον πόλεμο. Οι Άγγλοι βιομήχανοι δεν είχαν κανένα συμφέρον να βομβαρδίσουν τις θυγατρικές τους στη Γαλλία. Οι Γάλλοι τραπεζίτες δεν είχαν κανένα λόγο να ανατινάξουν τα μεγάλα έργα που χρηματοδότησαν στη Γερμανία και να χάσουν έτσι τους τόκους και τα κεφάλαιά τους». Και όμως ο ιμπεριαλισμός και ο εθνικισμός, ιδιαίτερα των Γερμανών και των Αυστροούγγρων ηγετών οδήγησε την Ευρώπη στον όλεθρο και σκόρπισε τον θάνατο σε 9,7 εκατομμύρια στρατιώτες και 8,9 εκατομμύρια αμάχους. Η συνθήκη των Βερσαλλιών που υπογράφηκε στις 28 Ιουνίου 1919 μετά από 6 μήνες εντατικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των νικητών (αποκλείστηκαν οι ηττημένοι) έθεσε τις βάσεις για την αιματοχυσία που βύθισε την Ευρώπη 20 χρόνια αργότερα. Η Γερμανία έχασε όλες τις αποικίες της, το ναυτικό της καθώς και τη περιοχή Αλσατία-Λωραίνη που είχε κερδίσει το Επίσης σημαντικές περιοχές της Πρωσίας δόθηκαν στη Πολωνία καθώς και ο διάδρομος του Ντάντσιχ για να έχει πρόσβαση στη θάλασσα παρότι η περιοχή είχε σημαντικό γερμανικό πληθυσμό. Άλλα γερμανικά εδάφη παραχωρήθηκαν στο Βέλγιο, τη Γαλλία και τη Τσεχοσλοβακία, ενώ οι περισσότερες αποικίας μοιράστηκαν ως λάφυρα στους συμμάχους και άλλες περιήλθαν υπό την επικυριαρχία της Κοινωνίας των Εθνών, προπομπού των ΗΕ. Οι εξοντωτικές αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν στη Γερμανία αναφέρονται συχνά μαζί με την οργή των Γερμανών για τους όρους της Συνθήκης ως τους κυριότερους λόγους που οδήγησαν στη κατάρρευση της δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την άνοδο του Χίτλερ. Οι σκληροί όροι και κυρίως η αδυναμία των συμμάχων να λάβουν μέτρα εναντίον των Ναζί, όταν από την πρώτη στιγμή παραβίασαν βασικούς όρους της Συνθήκης με τη επαναστρατικοποίηση νοτίως του Ρήνου και προώθηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και η αντιμετώπισή τους με τη γνωστή πολιτική του κατευνασμού (policy of appeasement) οδήγησε τελικά στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο την 1η Σεπτεμβρίου 1939 με την εισβολή των Ναζί στην Πολωνία. Ίσως ο μόνος που είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για την επερχόμενη καταστροφή ήταν ο γνωστός Βρετανός οικονομολόγος John Η Κύπρος στο πλευρό της Αντάντ Σύμφωνα με στοιχεία από τον Σύνδεσμο Βετεράνων Κύπρου, οι πρώτοι Κύπριοι που εντάχθηκαν ως εθελοντές στον βρετανικό και στον γαλλικό στρατό το 1914 περιελάμβαναν πολλούς μετανάστες και φοιτητές που σπούδαζαν στις χώρες αυτές. Από το καλοκαίρι του 1916 έως τον Ιανουάριο του 1918 περίπου Κύπριοι είχαν εγγραφεί στο ειδικό Σώμα των Ημιονηλατών, που στελεχωνόταν από Κύπριους με σκοπό την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ισχυρών οχυρωματικών θέσεων των Βουλγάρων και των Γερμανών στην ορεινή Μακεδονία. Ακόμη 401 Κύπριοι είχαν παραμείνει στο εκπαιδευτικό κέντρο στην Αμμόχωστο. Ένας εκ των ημιονηλατών ήταν και ο Μιχάλης Ολύμπιος από τα Λύμπια, ο οποίος μαζί με χιλιάδες συμπατριώτες του συμμετείχε στο ειδικό Σώμα που μέσα από αντίξοες συνθήκες υποστήριζαν τον ελληνικό στρατό, μεταφέροντας πολεμοφόδια στην πρώτη γραμμή. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι συμμετείχαν και Τ/κ μαζί με τους Ε/κ κατά της Γερμανίας, των Βούλγαρων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πηγή: ΚΥΠΕ Maynard Keynes, o οποίος το 1919 μετά την Συνθήκη των Βερσαλλιών έγραψε μια σημαντική έκθεση με τίτλο «Οι οικονομικές συνέπειες της ειρήνης» στην οποία κατέγραψε τις μεγάλες αδυναμίες της. «Είναι εκπληκτικό το γεγονός, ότι τα θεμελιώδη προβλήματα μιας Ευρώπης που λιμοκτονούσε και διαλυόταν μπρος στα μάτια τους, ήταν το μόνο ζήτημα που δεν ήταν ικανό να διεγείρει το ενδιαφέρον των Τεσσάρων. Οι αποζημιώσεις ήταν η μόνη τους παρέκκλιση προ τον χώρο της οικονομίας και τις προσέγγισαν σαν να ήταν πρόβλημα θεολογικό, πολιτικό, ψηφοθηρικό και, εν πάση περιπτώσει, από κάθε άλλη άποψη εκτός απ αυτή που αφορούσε το οικονομικό μέλλον των Κρατών των οποίων το μέλλον διαχειρίζονταν». Οι ιδέες για τις οποίες πολέμησαν οι σύμμαχοι στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ακόμα διαμορφώνουν τον σημερινό μας κόσμο και καθορίζουν τις διεθνείς εξελίξεις. Η δημοκρατία, η διεθνής νομιμότητα, η εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα των κρατών αποτελούν και σήμερα σημεία τριβής και αιτίες πολέμου ανάμεσα σε κράτη και έθνη όπως επίσης και μη ξεκαθαρισμένοι λογαριασμοί σε περιοχές όπως τα Βαλκάνια και η Μέση Ανατολή. χωρίς αμφιβολία μια σοφή πολιτική απόφαση. Το Βαλκανικό Μέτωπο Στο Βαλκανικό μέτωπο οι Αυστριακοί παρά τις αρχικές τους επιτυχίες ηττήθηκαν από τους Σέρβους και υποχώρησαν. Η Τουρκία υπέγραψε μυστική συνθήκη με τη Γερμανία στις 2 Αυγούστου 1914 και αγόρασε 2 γερμανικά καταδρομικά με τα οποία κτύπησε την Οδησσό και άλλα ρωσικά λιμάνια, υποχρεώνοντας τη Ρωσία να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της την 1η Νοεμβρίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία τριών νέων μετώπων, της Καλλίπολης, του Καυκάσου και της Μεσοποταμίας. Αν και η Ελλάδα κράτησε ουδέτερη στάση, κυρίως λόγω του ότι η Βασίλισσα Σοφία ήταν αδερφή του Κάιζερ, στη συνέχεια μπήκε στον πόλεμο στις 28 Ιουνίου 1917 και η κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου συγκέντρωσε οπλίτες, οι οποίοι εντάχθηκαν στη πλειοψηφία τους στο αγγλογαλλικό στράτευμα που εν τω μεταξύ πολεμούσε στη Μακεδονία. Ο ελληνικός στρατός εξέπληξε εχθρούς και συμμάχους, κατατροπώνοντας τους Βούλγαρους σε μια αποφασιστική επίθεση στο Σκρα στις 30 Μαΐου Έτσι η Βουλγαρία συνθηκολογεί τον Σεπτέμβριο του 1918, ενώ η Τουρκία τον επόμενο μήνα. Ο αγγλογαλλικός στρατός καταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη και άγημα του ελληνικού στρατού υπό τον στρατηγό Λεωνίδα Παρασκευόπουλο εγκαθίσταται στην Πόλη. Ο ελληνικός στόλος με ναυαρχίδα το θωρηκτό Αβέρωφ αγκυροβολούσε στον Βόσπορο. Ήταν μια κορυφαία μέρα για τον ελληνικό στρατό και τη σύγχρονη Ελλάδα. Ωστόσο, τα εσωτερικά προβλήματα και η πολιτική αντιπαλότητα δεν επέτρεψαν στην Ελλάδα να κεφαλαιοποιήσει όσο θα μπορούσε τις κατακτήσεις που πέτυχε με θυσίες ο ελληνικός λαός και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο κ. Μιχ. Ολύμπιος είναι οικονομολόγος. Τελετές στη μνήμη των πεσόντων από την Ευρώπη μέχρι τον Ειρηνικό Αρχηγοί κρατών και εστεμμένοι από όλο τον κόσμο τίμησαν τη Δευτέρα την επέτειο συμπλήρωσης 100 ετών από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μιας σύρραξης που ξεκίνησε ως ένας πόλεμος στα Βαλκάνια και εξελίχθηκε σε παγκόσμια σύρραξη, όταν η Γερμανία εισέβαλε στο Βέλγιο τον Αύγουστο του Στον Ειρηνικό, ο Αυστραλός πρωθυπουργός Τόνι Αμποτ και ο Νεοζηλανδός ομόλογός του Τζον Κέι απέτισαν φόρο τιμής στους δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες των δύο χωρών που σκοτώθηκαν μακριά από την πατρίδα τους. Λίγες ώρες αργότερα, στη Λιέγη του Βελγίου δεκάδες αρχηγοί κρατών συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την επέτειο. Ο βασιλιάς Φίλιππος του Βελγίου, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ της Βρετανίας, ο Ισπανός βασιλιάς Φίλιππος, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και ο Γερμανός ομόλογός του Γιόακιμ Γκάουκ αλλά και εκπρόσωποι και αρχηγοί κρατών από 80 κράτη που παραβρέθηκαν στην τελετή. Τις πρώτες ημέρες του Μεγάλου Πολέμου, όπως Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες μεταφέρουν φως με φανάρια στο κοιμητήριο Saint-Symphorien του Βελγίου και αποτίουν φόρο τιμής στους πεσόντες του Μεγάλου Πολέμου. είναι γνωστός ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Λιέγη προέβαλε σθεναρή αντίσταση κατά των Γερμανών εισβολέων, καθυστερώντας τους αρκετά και ακυρώνοντας κατ ουσία τα σχέδια του Βερολίνου για εύκολη και προπαντός ταχεία νίκη. Η Λιέγη μεταβλήθηκε σε χαλάσματα και για την ανδρεία των κατοίκων της τής απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής από τη Γαλλία, ενώ ακόμη και σήμερα η μάχη αποτελεί ένα λόγο εθνικής υπερηφάνειας για τους κατοίκους της. Η βασική τελετή της Δευτέρας έλαβε χώρα στο Διασυμμαχικό Μνημείο Πολέμου στο Κουάντ. Μετά τη Λιέγη, ήταν η σειρά της Μονς Σε ολόκληρη τη Βρετανία, σε ένδειξη μνήμης, έσβησαν τα φώτα από τις 21:00 ώς τις 22:00 τοπική ώρα και άναψαν σε όλα τα σπίτια και στην πρωθυπουργική κατοικία ένα μόνο κερί. στα γαλλικά σύνορα. Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, η σύζυγός του Κάθριν, ο πρίγκιπας Χάρι και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον παραβρέθηκαν στην τελετή που πραγματοποιήθηκε εκεί όπου έπεσε ο πρώτος Βρετανός στρατιώτης. Οι τελετές μνήμης πραγματοποιήθηκαν και στο μικρό στρατιωτικό κοιμητήριο όπου βρίσκονται θαμμένοι 279 στρατιώτες της Κοινοπολιτείας και 284 Γερμανοί στρατιώτες. Τελετή πραγματοποιήθηκε και στον καθεδρικό ναό της Γλασκώβης, στην οποία παραβρέθηκε ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου Κάρολος και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον. Σε ολόκληρη τη Βρετανία, σε ένδειξη μνήμης, έσβησαν τα φώτα από τις 21:00 ώς τις 22:00 τοπική ώρα και άναψαν σε όλα τα σπίτια ένα μόνο κερί. Ένα κερί αναμμένο τοποθετήθηκε και στα σκαλοπάτια του αριθμού 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, όπου βρίσκεται η πρωθυπουργική κατοικία. Στον Πύργο του Λονδίνου στήθηκε μία εκπληκτική καλλιτεχνική κατασκευή αποτελούμενη από εκατοντάδες χιλιάδες κεραμικές παπαρούνες μία για κάθε Βρετανό στρατιώτη που σκοτώθηκε. Τέλος, την Κυριακή, στη Γαλλία, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και ο Γερμανός ομόλογός του Γιόαχιμ Γκάουκ απέτισαν φόρο τιμής στους τριάντα χιλιάδες στρατιώτες που έχασαν τη ζωή του στις μάχες για την κατάκτηση του Χαρτμανσβίλερκοπφ στην Αλσατία. Οι δύο άνδρες θυμήθηκαν τις θυσίες των προγόνων τους και ταυτόχρονα αναφέρθηκαν εκτενώς στην ειλικρινή φιλία που συνδέει τα δύο κράτη, όπως εξάλλου και στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

13 13-EPIKAIROTHTA_Master_cy 08/08/14 17:55 Page 13 Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Η κρίση «τραυματίζει» την οδική ασφάλεια Οι «επικίνδυνες στροφές» της πόλης και επαρχίας Λεμεσού, με οδηγό τον υπεύθυνο της Τροχαίας κ. Μιχάλη Κατσουνωτό Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟ Δεν μασάει τα λόγια του ο υπεύθυνος της Τροχαίας Λεμεσού Μιχάλης Κατσουνωτός, ούτε επιχειρεί να «κρύψει κάτω από το χαλί» τα τρωτά της Υπηρεσίας του. Παρά τη θετική καταγραφή των αποτελεσμάτων του 2013 με μειωμένες απώλειες όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία της Λεμεσού, ο Μολώχ της ασφάλτου δείχνει να ζωντανεύει και πάλι. Από τις αρχές του 2014 μέχρι πρόσφατα οι νεκροί από θανατηφόρα, σε παγκύπριο επίπεδο, είναι κατά δύο περισσότεροι σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα. <<<<<<< «Οδηγός στη Λεμεσό συνελήφθη μέσα σε λίγες ώρες για το ίδιο τροχαίο παράπτωμα. Μιλούσε στο κινητό. Προσπαθούσε, όπως είπε, να ρυθμίσει τις δόσεις του δανείου του». Τρίτο ήδη χρόνο στο τιμόνι της Τροχαίας Λεμεσού ο Μιχάλης Κατσουνωτός και δικαιωματικά μπορεί να κάνει μια αποτίμηση των θετικών και αρνητικών αυτού του διαστήματος Αποδεδειγμένα το 2013 ήταν η καλύτερη χρονιά για τη Λεμεσό, αναφορικά με τη μείωση των θανατηφόρων δυστυχημάτων. Σημειώθηκαν τα λιγότερα (9 στον αριθμό) από το Σε σύγκριση με τον προηγούμενο χρόνο (2012) πετύχαμε μία μείωση στα θανατηφόρα της τάξης του 54%. Θετικό στοιχείο είναι κι ο περιορισμός των τροχαίων και των θανατηφόρων το σημαντικότερο, στην παραλιακή λεωφόρο της Λεμεσού. Πετύχαμε να αποχαρακτηριστεί ως δρόμος ταχείας κυκλοφορίας σε δρόμο κατοικημένης περιοχής με τουριστική κίνηση, καταστήματα εστίασης και ψυχαγωγίας, εξού και το πρόγραμμα κατασκευής υπερυψωμένων πλατό διάβασης. Ως τώρα έχουν γίνει τέσσερα στο τμήμα της λεωφόρου της τουριστικής Αμαθούντας, που μειώνουν τη μεγάλη ευθεία του ίσου δρόμου, τη σπάζουν στη μέση και εμποδίζουν την ανάπτυξη μεγάλων ταχυτήτων. Στο πρόγραμμα είναι η δημιουργία ακόμη 6 πλατό ως την περιοχή Εναερίου, ως μέτρο κυκλοφοριακής ύφεσης. Και τα αρνητικά που εσείς εντοπίζετε; Είναι παραδεκτό πως υστερούμε σε θέματα κυκλοφοριακής κουλτούρας και οδικής συμπεριφοράς. Ελέγχουμε μια πόλη με τέσσερις κεντρικές λεωφόρους, σχετικά καλό οδικό δίκτυο, αλλά έντονο το πρόβλημα της παράνομης κι άναρχης στάθμευσης στο κέντρο της πόλης. Λόγω της προαναφερόμενης έλλειψης σε προσωπικό, αδυνατούμε κι εμείς να αφιερώσουμε ποιοτικό χρόνο στον έλεγχο τροχαίας. Σκεφτείτε μόνο ότι σε μία ημέρα, για παράδειγμα, μπορεί να έχουμε αναλάβει συνοδεία ποδηλατιστών, αστυνόμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας που διαμένει και συχνά διακινείται στη Λεμεσό και κάποια άλλη εκδήλωση. Νομίζω πως θα απελευθερωθούν δυνάμεις για ποιοτικότερη επέμβαση της Τροχαίας, αν απαλλαγούμε από αυτού του τύπου καθήκοντα. Η οικονομική κρίση και κάποια οδικά έργα που ανεστάλησαν δεν δημιουργούν προβλήματα, με αντανάκλαση και στην οδική ασφάλεια; Ναι, κάποια έργα καθυστερούν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, όμως και κάποια προγραμματισμένα έργα γίνονται. Σας είπα προηγουμένως για τη δημιουργία κι άλλων πλατό στην παραλιακή λεωφόρο. Θα έλεγα πως η οικονομική κρίση δημιουργεί προβλήματα αρνητικής οδικής συμπεριφοράς στον κόσμο. Πολλές φορές ο οδηγός βγάζει την αρνητική του διάθεση και την επιθετικότητά του στον τροχονόμο που κάνει τη δουλειά του. Πριν από λίγο καιρό εντοπίστηκε στη Λεμεσό οδηγός να διαπράττει σε διάστημα λίγων ωρών, το ίδιο τροχαίο παράπτωμα. Πιάστηκε τρεις φορές να επικοινωνεί με το κινητό στην τράπεζα για να ρυθμίσει τις δόσεις του δανείου του! Η αδυναμία της Τροχαίας να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της, ακόμη και στα σοβαρά και επείγοντα, εντοπίζεται «Στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού υπηρετούν μόλις 550 αστυνομικοί. Υπάρχει μια μείωση 10% παγκύπρια με τον αριθμό των αστυνομικών να είναι σχεδόν ίδιος μ αυτόν λίγο πριν από το 1974». όντως στην έλλειψη προσωπικού; Πράγματι. Υπάρχει μεγάλη έλλειψη προσωπικού στο Τμήμα Τροχαίας της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού όπου υπηρετούν μόλις 62 αστυνομικοί με την κάθε βάρδια, ημερησίως, να αριθμεί μόλις 11 αστυνομικούς εκ των οποίων μόνο οι 3 μπορούν να βρίσκονται έξω στους δρόμους. Συνολικά στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού υπηρετούν μόλις 550 αστυνομικοί. Υπάρχει μια μείωση σε ποσοστό 10% παγκύπρια κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο σημερινός αριθμός των αστυνομικών είναι σχεδόν ο ίδιος μ αυτόν της περιόδου πριν από το Να αναφέρω χαρακτηριστικά πως στο Τμήμα Τροχαίας υπηρετούσαν πριν από τέσσερα χρόνια 92 αστυνομικοί. Δεν μπορείτε να έχετε τη συνδρομή ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ των δημοτικών τροχονόμων; Πιθανόν να καθοδηγούσατε τους τελευταίους για πιο ουσιαστικό έργο αστυνόμευσης κι διάψευση όσων παρατράγουδων ακούγονται; Δηλαδή; Τι ακούγεται; Λένε πως οι τροχονόμοι του Δήμου δεν απομακρύνονται από το κέντρο της πόλης, ανεξάρτητα ότι σοβαρά προβλήματα εμφανίζονται σε κάθε περιοχή της πόλης. Υπάρχουν και παράπονα ότι «χαρίζονται» σε παραβάτες. Είναι αδιανόητο, γενικά, να επικεντρώνεις τις ελάχιστες δυνάμεις που διαθέτεις σε συγκεκριμένους χώρους, ενώ τα σοβαρά τροχαία προβλήματα εντοπίζονται σε κάθε γωνιά της πόλης. Δεν γίνεται για παράδειγμα τροχονόμοι του Δήμου Λεμεσού να ελέγχουν και να καταγγέλλουν όσους σταθμεύουν στον χώρο στάθμευσης του Εναερίου και δεν έχουν πληρώσει τέλος και να αγνοούν όσους είναι σταθμευμένοι παράνομα απέναντι, μπροστά από τις καφετέριες. Έχω συζητήσει αυτό το θέμα με τον Δήμαρχο, του απέστειλα δεκάδες επιστολές, αλλά δεν πήρα απάντηση. Η παράνομη και άναρχη στάθμευση στο κέντρο της πόλης αναστατώνει τη ζωή των κατοίκων και των εργαζομένων, ιδίως τις νύχτες της Παρασκευής, και του Σαββατοκύριακου. Τι κάνετε; Δεχόμαστε συνεχώς παράπονα και καταγγελίες για την παράνομη στάθμευση στο κέντρο της πόλης από τους κατοίκους και άλλους επηρεαζόμενους. Το πρόβλημα είναι εντονότερο την Παρασκευή και το Σάββατο. Ο Δήμος Λεμεσού είχε υποσχεθεί να παραχωρεί έναν τροχονόμο κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ αλλά αυτό δεν έγινε λόγω άρνησης των συντεχνιών. Έχει γίνει επιτόπια εξέταση του προβλήματος τόσο από το Αρχηγείο αλλά και την Αστυνομική Διεύθυνση. Στην πρόσφατη σύσκεψη (28 Ιουλίου) δόθηκαν κάποιες κατευθύνσεις για επίλυση του προβλήματος. Παράλληλα, ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού, που ανέλαβε πρόσφατα καθήκοντα, άρχισε να επισκέπτεται τους χώρους του κέντρου της πόλης, όπου υπάρχουν τα σοβαρότερα τροχαία προβλήματα και παράνομης στάθμευσης. Ήδη αποστέλλονται επιστολές σε όλους τους αρμοδίους, τον Δήμο Λεμεσού, την Επαρχιακή Διοίκηση, τα Δημόσια Έργα, να μεριμνήσουν και να δώσουν λύσεις. Πρακτικά, ποια οδικά έργα κρίνονται ως άμεσης προτεραιότητας για την Τροχαία Λεμεσού; Όπως ήδη ανέφερα, υπάρχει εισήγηση για την τοποθέτηση 10 κυρτωμάτων κατά μήκος του παραλιακού. Έχουν ήδη τοποθετηθεί τα 4 και τα αποτελέσματα κρίνονται θετικά. Υπάρχει ακόμη εισήγηση για εγκατάσταση νησίδων στις λεωφόρους Ομονοίας και Νίκου Παττίχη καθώς επίσης και φώτων τροχαίας στη συμβολή του δρόμου του Αγίου Γεωργίου Χαβούζας με τη Νίκου Παττίχη. Θα πρόσθετα πως πρακτικά θα ενισχύσουμε τους ελέγχους για τη στάθμευση εμπορικών αυτοκινήτων τροφοδοσίας κατά μήκος του παραλιακού και ιδιαίτερα τις μεσημεριανές ώρες, όταν δημιουργούνται μεγάλα προβλήματα συνωστισμού και κίνδυνος για την ασφάλεια των διερχομένων. Γενικότερα κ. Κατσουνωτέ, ποιες κατευθύνσεις δίνονται από την Τροχαία, κατά την κυκλοφορία στους δρόμους στον τομέα ασφάλειας και για την προστασία της ανθρώπινης ζωής; Αυτές που πρόσφατα κοινοποιήθηκαν από την ηγεσία της Τροχαίας, με κύριο γνώρισμα την εμπλοκή κάθε αστυνομικού στον τομέα πρόληψης των τροχαίων. Φέτος από τις αρχές του χρόνου ώς τις 25 του Ιούλη, έχασαν τη ζωή τους στην άσφαλτο 26 άνθρωποι με κύριες αιτίες την κατανάλωση αλκοόλ, την υπερβολική ταχύτητα, το κράνος και τη ζώνη. Οι νεκροί από θανατηφόρα είναι κατά δύο περισσότεροι σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα. Στοχευμένες λοιπόν εκστρατείες για τις τέσσερις κυριότερες αιτίες, με συμβολή όλων των αστυνομικών, θα επιχειρεί πλέον το Σώμα. Στη σύσκεψη της Λευκωσίας, των υπευθύνων Τροχαίας όλων των επαρχιών, αποφασίστηκε όπως στο εξής εντατικοποιηθούν οι εκστρατείες, προ πάντων στις παράλιες περιοχές για έλεγχο αλκοόλ κι ανάπτυξη ταχύτητας, στους οδηγούς. Επιστημονική Κατάρτιση Επαγγελματική Πιστοποίηση Διεθνής Αναγνώριση Προπτυχιακά ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ & ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ Αρχιτεκτονική Αρχιτεκτονική Τοπίου Εκτίμηση και Ανάπτυξη Ακινήτων Μεταπτυχιακά Αρχιτεκτονική Τοπίου Real Estate Διαχείριση Κατασκευών Γλώσσα διδασκαλίας Ελληνικά ή Αγγλικά. Τα προγράμματα σπουδών είναι αναγνωρισμένα απο το ΚΥΣΑΤΣ. Λεωφόρος Δανάης 2, 8042 Πάφος, Κύπρος Τηλ:

14 14-EPIKAIROTHTA_Master_cy 08/08/14 14:51 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» / Του ΔΡΑ ANIS F. KASSIM Η επίθεση στη Γάζα και η αυτοάμυνα του Ισραήλ Ο τύπος, ο χαρακτήρας και οι διαστάσεις του συνεχούς Ολοκαυτώματος εναντίον των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας χαρακτηρίζεται από το Ισραήλ ως πράξη αυτοάμυνας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα χρησιμοποιεί τον ίδιο χαρακτηρισμό χωρίς καμία προσοχή, ενώ και άλλοι ηγέτες της Δύσης υιοθετούν το ίδιο επιχείρημα. Αυτό το επιχείρημα είναι εξαιρετικά λανθασμένο και στηρίζεται σε διαφορετικές βάσεις. Ο Πρόεδρος Ομπάμα, που είναι ο ίδιος καθηγητής νομικής και απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ, θα έπρεπε να είναι πλήρως ενήμερος για τη σημασία και την έννοια της αυτοάμυνας. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, του οποίου οι ΗΠΑ ήταν από τους κύριους εμπνευστές, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε κράτος να προχωρήσει σε άσκηση βίας, παρά μόνο σε περίπτωση αυτοάμυνας (Άρθρο 51 του Χάρτη). Τέτοιου είδους βίας γίνεται αποδεκτό μόνο εάν η πολιτική αυτοκυριαρχία ή/και η εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους απειλείται σοβαρά (Άρθρο 2(4) του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών). Εάν για παράδειγμα η άσκηση βίας χρησιμοποιείται ως απάντηση σε μία εισβολή από μαχητικό αεροσκάφος, ή σε περίπτωση που ένας μικρός αριθμός στρατευμάτων διασχίζει την περιοχή μιας άλλης χώρας, δεν μπορεί το κράτος που έχει καταστεί στόχος να ισχυριστεί ότι έχει δεχθεί επίθεση και ότι θα χρησιμοποιήσει βία στηριζόμενο στο επιχείρημα της αυτοάμυνας. Τέτοιες εισβολές δεν απειλούν και δεν μπορούν να απειλήσουν την εδαφική ακεραιότητα ή την πολιτική αυτοκυριαρχία του στοχούμενου κράτους. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις νομικές οδηγίες μπορεί οποιοσδήποτε λογικά σκεπτόμενος να διαπιστώσει ότι η παλαιστινιακή αντίσταση, πριν ή και μετά την εκτόξευση πυραύλων, απειλεί την εδαφική ακεραιότητα ή την πολιτική αυτοκυριαρχία του Ισραήλ; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς στρατηγικός αναλυτής ή στρατιωτικός σύμβουλος για να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση. Αποτελεί γενικά αποδεκτό γεγονός ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ είναι η μεγαλύτερη δύναμη της περιοχής, ενδυναμωμένες με την ανεκτίμητη συνδρομή των ΗΠΑ. Επιπροσθέτως, το Ισραήλ είναι μία πυρηνική δύναμη, η οποία δεν τυγχάνει, ούτε και έτυχε οποιασδήποτε επιθεώρησης από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA). Τρομοκρατία και αυτοάμυνα Είναι γεγονός ότι οι ΗΠΑ κατάφεραν την έκδοση ενός ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας (Σ.Α.) του ΟΗΕ, αριθμός 1368 στις 12 Σεπτεμβρίου του 2001, αμέσως μετά τη βάρβαρη και παράλογη επίθεση από την Αλ Κάιντα εναντίον των Δίδυμων Πύργων. Σε αυτό το ψήφισμα το Σ.Α. κατέληξε ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας με βία επιτρέπεται σε περιπτώσεις αυτοάμυνας. Αυτό, χωρίς αμφιβολία, έδωσε στην αυτοάμυνα μία νέα εκδοχή. Το Ισραήλ βιάστηκε να εκμεταλλευτεί τη νέα νομική εξέλιξη στην έννοια της αυτοάμυνας. Όταν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ωστόσο, εργαζόταν για να εκδώσει συμβουλευτική απόφαση στην υπόθεση του Τείχους, το Ισραήλ επικαλέστηκε αυτοάμυνα. Λέγεται ότι η οικοδόμηση του Τείχους βρισκόταν σε συμφωνία με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Η.Ε. και με τα Ψηφίσματα του Σ.Α., 1368 και 1373 τα οποία εκδόθηκαν με αφορμή τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Το Δικαστήριο έλαβε επίσης υπόψη την ομιλία του εκπροσώπου του Ισραήλ στη Γ.Σ. των Η.Ε., όταν δήλωσε ότι ο ΟΗΕ «αναγνώρισε στα κράτη το δικαίωμα να χρησιμοποιούν βία ως μορφή αυτοάμυνας εναντίον τρομοκρατικών επιθέσεων». Το Διεθνές Δικαστήριο (Δ.Δ.) της Χάγης απέρριψε όλα τα επιχειρήματα του Ισραήλ. Όσον αφορά το Άρθρο 51 του Χάρτη των Η.Ε., το Δικαστήριο είπε ότι έχει να κάνει με τη χρήση βίας από ένα κράτος εναντίον άλλου κράτους. Το Ισραήλ σε αυτή την περίπτωση δεν αποδίδει καμία επίθεση εναντίον του σε οποιοδήποτε ξένο κράτος. Στην ουσία είναι «μία απειλή η οποία πηγάζει μέσα στο Ισραήλ και όχι έξω από την περιοχή του». Το Δικαστήριο αναφερόταν στο γεγονός ότι αυτές οι περιοχές από τις οποίες πηγάζει η απειλή, εννοώντας την κατεχόμενη παλαιστινιακή περιοχή, αποτελούν περιοχή που υπάγεται στην εξουσία του Ισραήλ. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι το άρθρο 51 που έχει να κάνει με την αυτοάμυνα, «δεν έχει καμία σχέση στην προκειμένη περίπτωση». Το Δικαστήριο αναφέρθηκε και στο γεγονός του να στηρίζεται κανείς στο Ψήφισμα του Σ.Α. του ΟΗΕ, που αναφέρεται στη χρήση βίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας που μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωσή μας, εξηγώντας ότι η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι παρόμοια και δεν υπόκειται σε Οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές που το Ισραήλ προκάλεσε μέχρι στιγμής στη Γάζα δεν εξισώνονται, σε καμία περίπτωση, με την απειλή που προέρχεται από τους παλαιάς τεχνολογίας πυραύλους που χρησιμοποίησε η Χαμάς. αυτά τα ψηφίσματα. Και πάλι το δικαστήριο στηρίχθηκε στο γεγονός ότι η απειλή πηγάζει από μία περιοχή που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ισραήλ. Απειλή από την κατεχόμενη Γάζα Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις νομικές πτυχές του Διεθνούς Δικαίου, εξετάζοντας το συνεχές ολοκαύτωμα στη Γάζα, γίνεται πασιφανής η πλάνη του Ισραήλ και των δυτικών του υποστηρικτών, όταν επικαλούνται αυτοάμυνα. Η Λωρίδα της Γάζας αποτελεί κομμάτι και μέρος της κατεχόμενης περιοχής των Παλαιστινίων, χωρίς να ξεχνάμε και την απόσυρση των εποίκων. Η Γάζα βρίσκεται ακόμη υπό τον έλεγχο του ισραηλινού κυβερνητικού στρατού από αέρος, από θαλάσσης και από την ξηρά. Επομένως, οποιαδήποτε απειλή εναντίον του Ισραήλ από τη Γάζα είναι μία απειλή που πηγάζει από περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Ισραήλ και ότι ο ισχυρισμός της αυτοάμυνας, όπως κωδικοποιείται στο άρθρο 51 «είναι άσχετος», όπως απεφάνθη το Δικαστήριο. Στο ίδιο συμπέρασμα θα κατέληγε εάν η προερχόμενη από τη Γάζα απειλή επιχειρείτο να υπαχθεί στο πλαίσιο του Ψηφίσματος Η Λωρίδα της Γάζας δεν είναι μόνο μία κατεχόμενη περιοχή, είναι επίσης μία περιοχή που βρίσκεται υπό την ασφυκτική πολιορκία του Ισραήλ. Αυτός ο αργός, αλλά επιτηδευμένος και συστηματικός στραγγαλισμός λαμβάνει χώρα εδώ και 8 συνεχόμενα χρόνια. Οι δυτικοί ηγέτες, υποστηρίζοντας τη μαζική καταστροφή της Γάζας από το Ισραήλ, εξακολουθούν να στηρίζουν τις ενέργειες του Ισραήλ ως πράξεις αυτοάμυνας, ωστόσο με μεγάλη ευκολία παραβλέπουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Οι άνθρωποι της Γάζας έχουν ελλείψεις σε φαγητό, φάρμακα, ανταλλακτικά, παραβιάζεται το δικαίωμά τους για ελεύθερη μετακίνηση, ενώ έχουν έλλειψη και σε άλλες βασικές ανάγκες, λόγω αυτού του αδίστακτου αποκλεισμού. Η παλαιστινιακή αντίσταση ως απάντηση σε αυτό τον φονικό αποκλεισμό είναι, επομένως, μία πράξη αυτοάμυνας. Θα πρέπει να θυμηθούμε την κρίση του 1967 όταν ο Γκαμάλ Αμπντούλ Νάσερ, ο Πρόεδρος της Αιγύπτου, διέταξε τον Μάιο του 1967 την απόσυρση των στρατευμάτων του ΟΗΕ από το Σαρμ ελ Σεΐχ και από το Εϊλάτ. Το Ισραήλ ξεκίνησε εκστρατεία, λέγοντας ότι η Αίγυπτος επέβαλε αποκλεισμό εναντίον του. Αυτός ο αποκλεισμός ήταν υποτίθεται το νόμιμο έδαφος στο οποίο στηρίχθηκε το Ισραήλ, ούτως ώστε, όχι μόνο να έχει μία περιορισμένη απάντηση στον υποτιθέμενο αποκλεισμό από την Αίγυπτο, αλλά ούτως ώστε να ξεκινήσει έναν Περίπου 300 παιδιά είναι μεταξύ των κατοίκων της Γάζας που σφαγιάστηκαν, μέχρι στιγμής, από τις 8 Ιουλίου που άρχισαν οι ισραηλινές επιχειρήσεις. πόλεμο εναντίον τριών αραβικών κρατών, που κατέληξε στην κατοχή του Σινά, της Δυτικής Όχθης και των Υψιπέδων του Γκολάν. Υποστηρίζοντας τον πόλεμο του Ισραήλ, ο κ. Αμπά Εμπάν, ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών, απηύθυνε λόγο στο Σ.Α. του ΟΗΕ, λέγοντας: «Οι πράξεις αποκλεισμού παραδοσιακά θεωρούνταν, μιλώντας με τη γλώσσα πριν από την ψήφιση του Χάρτη των Η.Ε., πράξεις πολέμου. Ο αποκλεισμός, ούτως ή άλλως είναι μία προσπάθεια στραγγαλισμού. Για να καταλάβετε πώς ένιωσε το κράτος του Ισραήλ, κάποιος θα πρέπει απλώς να κοιτάξει γύρω από αυτό το τραπέζι και να φανταστεί, για παράδειγμα μία ξένη δύναμη να αποκλείει με τη βία τη Νέα Υόρκη ή το Μόντρεαλ. Πώς θα μπορούσαν οι κυβερνήσεις να αντιδράσουν Στον Νόμο και στην Ιστορία η ειρήνη και οι αποκλεισμοί ποτέ δεν συνυπήρχαν. Πώς θα μπορούσε κανείς να περιμένει ότι ο αποκλεισμός του Εϊλάτ και η εκτόνωση της έντασης στη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να οδηγήσουν ποτέ σε αρμονία;». Η παλαιστινιακή υπεράσπιση Μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ότι ο Παλαιστίνιος Εκπρόσωπος δεν χρειάζεται να προσθέσει και πολλά στην υπεράσπιση του Εμπάν. Θα μπορούσε μόνο να προσθέσει ότι η παλαιστινιακή υπεράσπιση είναι πιο ισχυρή από εκείνη του Ισραήλ, αφού το Ισραήλ δεν ήταν «κατεχόμενη περιοχή», την ώρα που η Λωρίδα της Γάζας είναι «κατεχόμενη» και ο αποκλεισμός είναι, νομικά, μία συλλογική τιμωρία εναντίον της οποίας θα πρέπει να υπάρξει αντίσταση, και μάλιστα νόμιμη αντίσταση. Με βάση τον νόμο, η παλαιστινιακή αντίσταση στην παρατεταμένη κατοχή είναι μία πράξη αυτοάμυνας, καθώς οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται για να κερδίσουν την εδαφική τους ακεραιότητα, πριν ο ασταμάτητος αποικισμός δεν αφήσει καμία ελπίδα για τη διασφάλιση και τη συνάφεια των περιοχών τους και να κερδίσουν αυτοκυριαρχία. Η ενέργεια του Ισραήλ σε απάντηση στον αποκλεισμό του Εϊλάτ δεν θα μπορούσε να στηριχθεί ως πράξη αυτοάμυνας, αφού ο αποκλεισμός δεν απειλούσε την ύπαρξη του Ισραήλ. Το Ισραήλ διαδίδει ότι οι πύραυλοι της Χαμάς απειλούν τον άμαχο πληθυσμό του Ισραήλ, και γι αυτό είναι υποχρεωμένο να απαντήσει για να αμυνθεί. Αυτή η δικαιολογία δεν αποτελεί βάσιμο επιχείρημα για τη συμπεριφορά και την πολιτική της ισραηλινής κυβέρνησης. Το να συγκρίνει κανείς την ισχύ των πυραύλων με την ισραηλινή στρατιωτική δύναμη τόσο από αέρος όσο και στην ξηρά αποτελεί σαφέστατα έναν γελοίο ισχυρισμό. Το μέγεθος της καταστροφής, οι ανθρώπινες απώλειες αλλά και οι υλικές ζημιές, για ολόκληρη την περίοδο κατά Το να συγκρίνει κανείς την ισχύ των πυραύλων με την ισραηλινή στρατιωτική δύναμη τόσο από αέρος όσο και στην ξηρά αποτελεί σαφέστατα έναν γελοίο ισχυρισμό. ΚΥΠΕ ΚΥΠΕ την οποία χρησιμοποιήθηκαν οι πύραυλοι, δεν εξισώνεται με τις ανθρώπινες απώλειες και την υλική καταστροφή που προκαλεί μόνο μία επιδρομή ενός μαχητικού αεροσκάφους F16. Το πρόσφατο μακελειό είναι η κύρια υπόθεση. Το εξωφρενικό επιχείρημα του Ισραήλ ότι προβαίνει στις πράξεις αυτές λόγω των πυραύλων αποτελεί αφορμή για να δικαιολογήσει τη διαιώνιση της κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών και την επέκταση του αποκλεισμού της Γάζας. Εάν το Ισραήλ ανησυχεί για την ασφάλεια του λαού του θα πρέπει να πράττει σε συμφωνία με το Διεθνές Δίκαιο που το δεσμεύει. Η ερώτηση στην οποία είναι δεσμευμένο να απαντήσει είναι: Το Ισραήλ σέβεται τη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων στην κατεχόμενη παλαιστινιακή περιοχή, περιλαμβανομένων και των κατοίκων της Γάζας, ούτως ώστε να απαιτεί από τους Παλαιστίνιους αντιστασιακούς να σέβονται τη ζωή και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ισραηλινών πολιτών; Εάν το Ισραήλ απαιτεί ασφάλεια και προστασία των πολιτών του, θα πρέπει να έχει αυτή την απαίτηση με καθαρά χέρια. Είναι αδιανόητο να έχει τέτοια απαίτηση. Η πρόσφατη σφοδρή επίθεση σε ένα μόνο μέρος της Γάζας, στην περιοχή Al Shujaya, είναι αρκετή ούτως ώστε να βάψει με αίμα τα χέρια όλων των Ισραηλινών και ιδιαίτερα του ισραηλινού στρατού, ο οποίος πάντοτε καυχιέται για τα «καθαρά του όπλα». Ο αριθμός των κατοίκων της Γάζας που σφαγιάστηκαν, μέχρι στιγμής, φθάνει τις οκτώ χιλιάδες άτομα, τα οποία είτε έχουν σκοτωθεί είτε έχουν τραυματιστεί και σε αυτό τον αριθμό περιλαμβάνονται περίπου 300 παιδιά. Οι «ανθρώπινες ασπίδες» Το Ισραήλ, με απολογητικό ύφος, υπερασπίζεται τις σφαγές που διαπράττει εναντίον αμάχων, λέγοντας ότι ήταν αναπόφευκτο να προκαλέσει τόσο ανθρώπινο πόνο, εξαιτίας, υποτίθεται του γεγονότος ότι οι μαχητές της Χαμάς χρησιμοποιούν τους πολίτες της Γάζας ως ανθρώπινες ασπίδες. Επίσης, η Χαμάς συνήθιζε να αποθηκεύει τα όπλα, τους πυραύλους και τα εκρηκτικά της σε κατοικημένες περιοχές. Και πάλι το Ισραήλ δεν έχει φέρει οποιαδήποτε απόδειξη που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του αυτό. Έχει την αλαζονεία να αναμένει από το ακροατήριο και την κοινή γνώμη να θεωρήσουν ότι αυτές οι δηλώσεις έχουν βάση. Ο εκπρόσωπος του στρατού εμφανίζεται σοκαρισμένος όταν κάποιοι δημοσιογράφοι αμφισβητούν αυτές τις δηλώσεις και δεν δείχνει ίχνος σεβασμού στο ακροατήριο, όταν του ζητά να φέρει αποδείξεις. Εάν το επιχείρημα του Ισραήλ είναι βάσιμο, θα πρέπει να επιτρέψει τουλάχιστον στην αντιπροσωπεία του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που συστάθηκε πρόσφατα, να επισκεφθεί και να επιθεωρήσει την κατάσταση στη Γάζα. Η διεθνής κοινή γνώμη αδημονεί να έχει υπάρξει ακόμη μία ομάδα απεσταλμένων του ΟΗΕ επιφορτισμένη με την επίλυση της σύγκρουσης στη Γάζα, (γνωστή ως Goldstone Report), χωρίς όμως να ακολουθήσει απολογία. Κάποιος πρέπει να διερωτηθεί για το μέγεθος των πυρών που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να αποτρέψει την «υποτιθέμενη» επίθεση από τη Χαμάς. Οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές που το Ισραήλ προκάλεσε μέχρι στιγμής στη Λωρίδα της Γάζας και στον άμαχο πληθυσμό της δεν εξισώνονται, σε καμία περίπτωση, με την απειλή που προέρχεται από τους παλαιάς τεχνολογίας πυραύλους τους οποίους χρησιμοποίησε η Χαμάς. Το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του έχουν επιδείξει μεγάλο βαθμό υποκρισίας. Από τη μία επικαλούνται αυτοάμυνα στην εκστρατεία του Ισραήλ να εξολοθρεύσει τους κατοίκους της Γάζας, αλλά από την άλλη αγνοούν ότι η αυτοάμυνα στηρίζεται στην αρχή της αναλογικότητας. Το κράτος που αντιστέκεται δικαιούται να κάνει χρήση βίας που είναι ανάλογη ούτως ώστε να αποτρέψει την επίθεση. Οποιαδήποτε υπέρβαση βίας ή βία η οποία υπερβαίνει την απαραίτητη για την αποτροπή της επίθεσης, αποτελεί από μόνη της επίθεση. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι το Ισραήλ δεν πιστεύει, δεν ακολουθεί ούτε λαμβάνει υπόψη την αρχή της αναλογικότητας. Αντιθέτως, υιοθετεί το δόγμα το οποίο ανέπτυξε στον πόλεμο εναντίον της Χεζμπολάχ το 2006 και αυτό είναι το Δόγμα Dahiya. Ο στρατός του έχει διδαχθεί και εκπαιδεύεται με βάση αυτό το δόγμα, που σημαίνει μαζική καταστροφή κατοικημένων περιοχών και υποδομών. Επομένως, η αναλογικότητα και το δόγμα Dahiya είναι, στην εκπαίδευση του ισραηλινού στρατού, αμοιβαία αποκλειόμενα. Ο δρ Anis F. Kassim είναι Παλαιστίνιος, δικηγόρος και νομικός σύμβουλος, με έδρα το Αμμάν.

15 15-EPIKAIROTHTA_Master_cy 08/08/14 15:11 Page 15 Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Με το σταγονόμετρο η ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα Οι προσπάθειες των Εθελοντών Γιατρών-Κύπρος για την αποστολή ιατροφαρμακευτικής βοήθειας στον άμαχο πληθυσμό Του ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Οι Εθελοντές Γιατροί Κύπρος, με αφορμή την συμπλήρωση πέραν τους ενός μηνός από την έναρξη των βομβαρδισμών στη Λωρίδα της Γάζας στις 7 Ιουλίου και το τελευταίο τους ταξίδι στην Παλαιστίνη τον περασμένο Ιούνιο μιλάνε στην «Κ». Ο οικονομικός διευθυντής της οργάνωσης κ. Λοΐζος Αυξεντίου αναφέρθηκε στην ανθρωπιστική τραγωδία που εκτυλίσσεται για ακόμη μία φορά στην περιοχή, τις τεράστιες ανάγκες των ανθρώπων, τα πενήντα παιδιά που βρίσκονται υπό την προστασία της οργάνωσης και σήμερα αγνοείται η τύχη τους αλλά και τις αλλεπάλληλές αποτυχημένες προσπάθειές τους για αποστολή βοήθειας ένεκα της άρνηση του ισραηλινού στρατού και της ουδέτερης στάσης της Ε.Ε. Η οργάνωση Εθελοντές Γιατροί από το 2009 έχει δημιουργήσει δύο προγράμματα αναδοχής παιδιών, εξ αποστάσεως, από τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη που αφορούν στήριξη παιδιών τα οποία είναι ορφανά από πατέρα είτε σοβαρά άρρωστα. «Όταν αναλάβαμε ως νέο διοικητικό συμβούλιο» σημειώνει ο κ. Αυξεντίου, «οργανώσαμε την πρώτη μας αποστολή τον Ιούνιο στην Παλαιστινιακή Αρχή. Η τριμελής μας αποστολή ταξίδεψε στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα όπου είδε τα παιδιά και συναντήθηκε με την τοπική οργάνωση, η οποία μας στηρίζει. Εκεί, είχαμε άμεση επαφή με το τι πραγματικά συμβαίνει τόσο στην Παλαιστινιακή Αρχή όσο και στη Γάζα». Η οργάνωση των Εθελοντών Γιατρών Κύπρος, επειδή είναι ήδη ενεργή στη Γάζα, όταν ξεκίνησαν οι ταραχές ήταν σε άμεση επικοινωνία με την τοπική της οργάνωσή εκεί αλλά και με τις ισραηλινές αρχές με στόχο να τους επιτραπεί τόσο η αποστολή ανθρωπιστικής όσο και ιατρικής βοήθειας για τους άμαχους. «Οι προσπάθειές μας διήρκησαν τέσσερεις ημέρες, με την έναρξη δηλαδή των βομβαρδισμών» μας ενημερώνει ο κ. Αυξεντίου. «Οι ισραηλινές αρχές όμως και ιδιαίτερα ο στρατός μας ανέφερε ότι δεν θα μπορούσε να μας παραχωρήσει άδεια εισόδου με την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα». Η αρνητική απάντηση της ισραηλινής πλευράς, όπως μας πληροφόρησε ο κ. Αυξεντίου, ήρθε ακριβώς τη στιγμή που ξεκίνησαν οι χερσαίες επιχειρήσεις στη Γάζα. «Η άρνηση του Ισραήλ δεν είχε να κάνει με την ασφάλεια της αποστολής» εξηγεί «αφού αναλαμβάνοντας μια τέτοια αποστολή είσαι υπεύθυνος για την ασφάλεια των ανθρώπων που συμμετέχουν πράγμα που βαραίνει την ίδια την οργάνωση». Η οργάνωση στα 20 χρόνια ζωής, που συμπληρώνει φέτος, έχει καταφέρει να ξεπεράσει κατά πολύ τα σύνορα της Κύπρου. Οι Εθελοντές Γιατροί Κύπρος έχουν γίνει γνωστοί παγκοσμίως, διότι όπου υπήρχε ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας ήταν παρόντες. Η δυναμική παρουσία της οργάνωσης στο εξωτερικό και η προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας κατέστη δυνατή από την μεγάλη στήριξη της κυπριακής κοινωνίας, τονίζει ο κ. Αυξεντίου, ακόμα και σε αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο. «Ακόμα και σήμερα η κυπριακή κοινωνία απέδειξε πόσο ισχυρή είναι η θέλησή της να βοηθήσει τον συνάνθρωπό της. Ο Κύπριος όταν νιώθει σίγουρος πως η βοήθεια που δίνει καταλήγει εκεί που πρέπει τότε Γυρίζει την πλάτη Ε.Ε. Μετά την άρνηση του Ισραήλ για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, η οργάνωση επέδειξε επιμονή και δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Έτσι, αμέσως μετά έγινε άλλη μια προσπάθεια από πλευράς της επίτιμης προέδρου της οργάνωσης Εθελοντών Γιατρών Κύπρος, της ευρωβουλευτού κ. Ελένης Θεοχάρους. Η Κύπρια ευρωβουλευτής με επιστολή της προς την Επίτροπο Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ε.Ε. κ. Γκεοργκίεβα ανέφερε ότι δεν μπορεί η Ευρώπη να παραμένει απαθής, ενώ υπάρχουν τόσοι άμαχοι οι οποίοι υποφέρουν στην Γάζα ζητώντας όπως δημιουργηθεί ένας διάδρομος ανθρωπιστικής βοήθειας μεταξύ Ε.Ε.-Γάζας μέσω της Κύπρου. Η πρόταση απεστάλη επίσης τόσο στον πρώην όσο και στον νυν Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παράλληλα πήρε μεγάλη δημοσιότητα και στα διεθνή Μέσα. «Η κ. Θεοχάρους στην επιστολή της» σημειώνει ο κ. Αυξεντίου, «πρότεινε τη χρηματοδότηση της αποστολής από την Ε.Ε. με ναύλωση σκάφους για να αποσταλεί ανθρωπιστική βοήθεια με ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό ώστε να βρεθεί στην εμπόλεμη ζώνη. Εκεί θα κατέβαζε υλικό πρώτης ανάγκης και θα παραλάμβανε τους σοβαρά τραυματισμένους άμαχους και όσα περισσότερα παιδιά θα ήταν δυνατό. Οι άμαχοι και τα παιδιά θα μεταφέρονταν στην Κύπρο για περίθαλψη και φιλοξενία μέχρι να μπορέσουν να επιστρέψουν». Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από την Ε.Ε. χωρίς όμως να δοθεί ακόμη συγκεκριμένη απάντηση. Αυτή τη στιγμή η Γάζα στερείται ανθρωπιστικής βοήθειας κυρίως ένεκα της άρνησης του ισραηλινού στρατού. «Μοναδική και ελάχιστη βοήθεια που δέχονται οι άμαχοι είναι από τον Ερυθρό Σταυρό που και αυτή είναι με το σταγονόμετρο», δήλωσε ο κ. Αυξεντίου. Τα αγνοούμενα παιδιά Το Palestinian Medical Release Society (PRMS) είναι μια πολύ γνωστή ανεξάρτητη και αποτελεσματική παλαιστινιακή οργάνωση με την οποία συνεργάζονται οι Εθελοντές Γιατροί-Κύπρος εδώ και χρόνια για την υλοποίηση των στόχων του προσφέρει απλόχερα τη στήριξή του. Το θέμα της διευκρίνισης των εσόδων αλλά και διαμοιρασμού των χρημάτων στα παιδιά αλλά και στις αποστολές είναι πολύ σημαντικό για την οργάνωση μας είπε ο κ. Αυξεντίου. Ταυτόχρονα, όμως, η οργάνωση δραστηριοποιείται με αποστολές σε άλλες χώρες, κυρίως της Αφρικής. Τον προσεχή Σεπτέμβριο αρχίζουν ξανά οι αποστολές των χρημάτων στα παιδιά με την επιστροφή τους στο σχολείο, ενώ στην Κένυα ολοκληρώνεται το οικοτροφείο της οργάνωσης, οπότε θα γίνει μεταστέγαση ενός ορφανοτροφείου σε νέο κτήριο και παράλληλα ετοιμάζεται καινούργια αποστολή στην Ζιμπάμπουε. «Το ενδιαφέρον σήμερα των Κυπρίων για να γίνουν ανάδοχοι Περισσότερα από 45 παιδιά από τη Γάζα που βρίσκονται υπό την προστασία της οργάνωσης με Κύπριους ανάδοχους γονείς αγνοούνται σήμερα. <<<<<<< Οι Εθελοντές Γιατροί-Κύπρος συναντούν σήμερα την άρνηση του ισραηλινού στρατού στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας από τη μία και από την άλλη την αδιαφορία της Ε.Ε. 20 χρόνια Εθελοντές Γιατροί-Κύπρος γονείς ενός παιδιού από χώρες της Αφρικής παραμένει ισχυρό, και δεν πρόκειται για οικονομικά ευκατάστατους συμπολίτες μας», σημειώνει ο κ. Αυξεντίου. 350 παιδιά από την Κένυα και 289 από την Ζιμπάμπουε δέχονται μηνιαίως οικονομική στήριξη από τους Κύπριους ανάδοχους γονείς τους. Το ελάχιστο μηνιαίο κόστος αναδοχής παιδιού είναι 20 ευρώ και όσοι ενδιαφέρονται να ενταχθούν στο πρόγραμμα μπορούν να επικοινωνήσουμε με τα γραφεία της οργάνωσης (τηλ ) και να μάθουν όλες τις λεπτομέρειες. Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρουν και στην ιστοσελίδα της οργάνωσης αλλά και στο facebook: Εθελοντές Γιατροί Κύπρος. προγράμματος της Γάζας. Οι Εθελοντές Γιατροί ενημερώνονται καθημερινά για την κατάσταση στην Γάζα μέσω του PRMS. Κατά την παρουσία μας στα γραφεία της οργάνωσης είχαμε την ευκαιρία να δούμε τις αναφορές που αποστέλλονται από τον γιατρό του PRMS Aed Yangi. Ενημερωθήκαμε όμως, ότι σήμερα η οργάνωση δεν γνωρίζει πού βρίσκεται η πλειοψηφία των παιδιών που βρίσκονται υπό την προστασίας της και συμμετέχουν στο πρόγραμμα αναδοχής εκ του μακρόθεν. «Πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η Γάζα είναι μια περιοχή 320 χιλιάδων τ.μ. μέτρων με πληθυσμό πέραν του 1,8 εκατ. Ένεκα των συνεχών βομβαρδισμών και της έκρυθμης κατάστασης που επικρατεί υπάρχει μεγάλη δυσκολία στην επικοινωνία στο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΥΡΑΤΖHΣ εσωτερικό ειδικά για τα ορφανά παιδάκια που ζουν με τους παππούδες τους» εξηγεί ο κ. Αυξεντίου. Η οργάνωση Εθελοντές Γιατροί Κύπρος έχει υπό την ευθύνη της σήμερα στη Γάζα 50 παιδιά τα οποία έχουν ανάδοχους γονείς στο νησί. «Δυστυχώς σήμερα αγνοείται η τύχη της πλειοψηφίας των παιδιών αυτών αφού μόνο για 3-4 γνωρίζουμε ότι είναι καλά. Για αυτά τα παιδιά έχουμε ενημερωθεί από την οργάνωση της PRMS, επειδή διαμένουν κοντά στα γραφεία της. Για τα υπόλοιπα δυστυχώς δεν υπάρχει καμία πληροφορία». Επόμενες προσπάθειες «Δυστυχώς είμαστε υποχρεωμένοι να περιμένουμε», απαντά ο κ. Αυξεντίου στο ερώτημα τι προτίθενται να κάνουν από εδώ και πέρα αφού η ανθρωπιστική βοήθεια είναι έτοιμη για αποστολή. «Θα επιμείνουμε στην αποστολή της στη Γάζα φυσικά. Ως μικρή οργάνωση δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε την άρνηση τόσο του ισραηλινού στρατού όσο και την αδιαφορία Ε.Ε. Αν η Ε.Ε. θελήσει να στηρίξει την προσπάθεια, τότε το έργο μας γίνεται αμέσως πιο εύκολο» καταλήγει ο κ. Αυξεντίου. Ερωτώμενος ο κ. Αυξεντίου για το πώς αντιλαμβάνεται τη στάση της Ε.Ε. αναφέρει ότι: «Δεν πρέπει να αδικούμε την Ε.Ε. από τη μία διότι τα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει πέραν των 700 εκατομμυρίων ευρώ στη Γάζα. Από την άλλη, όμως, πρέπει να πούμε ότι μπροστά μας συντελείται ένα μεγάλο έγκλημα, και η Ε.Ε. οφείλει να βοηθήσει στο ανθρωπιστικό κομμάτι τουλάχιστον. Γενικότερα όμως η στάση της Ε.Ε. σήμερα η οποία δεν έχει κινητοποιηθεί σχετικά με το ανθρωπιστικό θέμα δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και προβληματίζει». EPA

16 16-GNOMES ELLADA_Master_cy 08/08/14 22:32 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Kυριακή 10 Αυγούστου 2014 Στρατέγκο και ρεαλπολιτίκ Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Οι Ελληνες και το παράλογο Κομματικές σκοπιμότητες, κόπωση, άγονος ανταγωνισμός με την αντιπολίτευση -κυρίως με τον ΣΥΡΙΖΑ- ωθούν την κυβέρνηση στη διαμόρφωση μίας πολιτικής «απεξαρτήσεως» από την τρόικα, προκείμενου να καταδειχθεί -στο εσωτερικό βεβαίως- ότι η Ελλάς διεσώθη, ότι ο αυστηρός έλεγχος είναι περιττός και ότι το κυβερνών σχήμα εξ ιδίας πρωτοβουλίας θα εφαρμόσει τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές. Πριν από κάθε καταστροφή, οι αυταπάτες προσλαμβάνουν πελώριες διαστάσεις. Ελπίζουμε ότι δεν πρόκειται περί αυτού - αλλά απλώς ελπίζουμε. Πριν από λίγους μήνες, στις 4 Μαΐου, ημέρα Κυριακή, ο Πορτογάλος πρωθυπουργός κ. Πέδρο Πάσος Κοέλιο εξήγγειλε θριαμβικά την έξοδο της χώρας του από Μνημόνιο. Τρεις εγκυρότατοι οργανισμοί υψίστου διεθνούς κύρους -η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- είχαν αποφανθεί ότι «η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Πορτογαλίας είχε σημαντικά ενισχυθεί», και είχαν διατυπώσει έκθεση θετική για τη σημειωθείσα πρόοδο στη χώρα. Σήμερα αποδεικνύεται ότι θα απαιτηθούν περίπου πέντε δισ. ευρώ για να καλυφθεί το κενό των «κόκκινων» δανείων της Banco Espirito Santo. Ο έλεγχος των εγκυροτάτων οργανισμών υψίστου διεθνούς κύρους υπήρξε πλημμελής. Ισως ενόψει των ευρωεκλογών που θα πραγματοποιούνταν σε έναν μήνα πολιτικοί λόγοι επέβαλλαν να καταδειχθεί η ορθότητα της δημοσιονομικής πολιτικής που επέβαλε το Βερολίνο. Η Πορτογαλία ενδέχεται να επιστρέψει στο Μνημόνιο. Το βέβαιο είναι ότι το stress test των ελληνικών τραπεζών θα είναι αυστηρότατο και η «ρευστότητα» δεν θα επανέλθει σύντομα στην αγορά. Σε μία άλλη χώρα του νότου, στην Ιταλία, η όπερα μπούφα συνεχίζεται Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ Πολλοί ήταν εκείνοι που βιάστηκαν να πανηγυρίσουν το... τέλος της Ιστορίας μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου. Ηταν βέβαιοι, βλέπετε, ότι θα επικρατούσε παγκοσμίως ένα νέο μεταμοντέρνο σύστημα διακυβέρνησης και πως θα εξαλείφονταν με κάποιο μαγικό τρόπο όλες οι εστίες συγκρούσεων και αποσταθεροποίησης. Μόνο αυτό δεν συνέβη τελικά. Οταν παρακολουθείς την εξέλιξη της Ιστορίας έχεις την αίσθηση ότι κυλάει προς τα πίσω με έναν παράδοξο τρόπο. Οι θρησκευτικές και φυλετικές διενέξεις, που θεωρούσαν κάποιοι ότι θα είναι πλέον «πασέ» και δεν θα διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο, παρά μόνο σε μερικές εντελώς περιφερειακές χώρες, παίζουν πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο σε κρίσιμες περιοχές του πλανήτη. Η Αμερική μοιάζει αμήχανη και άβουλη μπροστά σε ένα νέο περίπλοκο παζλ, μέσα στο οποίο δεν ξέρει με ποιον να συμμαχήσει και ποιον να συγκρουσθεί. Η Ιστορία θα είναι πολύ σκληρή με τον υιό Μπους, τον άνθρωπο που ξόδεψε πολύτιμο και αναντικατάστατο στρατηγικό κεφάλαιο όταν αποφάσισε να εισβάλει στο Ιράκ. Ο κατ εξοχήν εκπρόσωπος της ρεαλπολιτίκ, ο πατέρας του, δέχθηκε οξύτατη κριτική γιατί δεν έφτασε ποτέ στη Βαγδάτη, μετά τον πόλεμο στο Κουβέιτ. Ηξερε, όμως, ότι ο απεχθής Σαντάμ Χουσεΐν και το καθεστώς του κρατούσαν, με απάνθρωπο βεβαίως τρόπο, ενιαίο ένα κράτος με ζωτικό ρόλο στην περιοχή. Ο υιός Μπους πίστευε πάλι ότι οι Αμερικανοί θα γίνονταν δεκτοί με σημαιάκια με την αστερόεσσα και πως το Ιράκ θα γινόταν κάτι σαν το Πουέρτο Ρίκο. Το μοιραίο λάθος του οδήγησε σε όσα βλέπουμε σήμερα... Την ελαφρότητα και την έλλειψη κρίσης του ζήλεψαν όμως και Ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι επενέβησαν στη Λιβύη και τη Συρία χωρίς να έχουν ιδέα ποιος ήταν ο στρατηγικός τους στόχος και ποιο το σχέδιο απεμπλοκής τους. Στο τέλος ήλθαν και οι Ευρωπαίοι «ιέρακες» που έσπρωξαν την Ουκρανία σε μια μεγάλη περιπέτεια, την οποία εκμεταλλεύθηκε με ωμότητα και κλασικό τυχοδιωκτισμό ο Πούτιν. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιαιτέρως ανησυχητική κατάσταση. Από την Ουκρανία έως τη Λιβύη έχει δημιουργηθεί μια τεράστια ζώνη χάους και υψηλού ρίσκου. Κανείς δεν ξέρει ποιος κάνει κουμάντο σήμερα, ποιος θα κάνει αύριο, τι είδους συμβατικά και μη όπλα μπορεί να διακινούνται μέσα σε αυτήν τη ζώνη, τι είδους τρομοκρατία θα γεννηθεί από τις εστίες σύγκρουσης, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη. Η Ε.Ε. δεν ξέρει και δεν μπορεί να παίξει το γεωπολιτικό παιχνίδι. Είναι όμως και όμηρος των πολλών διαφορετικών «βαριδίων» που την έχουν καθηλώσει σε μία σχετική παρακμή. Οι ΗΠΑ χάνουν δύναμη και προσπαθούν να διαχειρισθούν και αυτές μία περίοδο νομοτελειακής απώλειας ισχύος. Η Ρωσία παίζει σκληρά, αλλά γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την αδυσώπητη πραγματικότητα των εσωτερικών οικονομικών της αδυναμιών. Μέσα σε αυτό το σκηνικό η μόνη μεγάλη δύναμη που μοιάζει να κερδίζει έδαφος είναι η Κίνα, παρά τα εσωτερικά της προβλήματα. Τι θα σημάνουν όλα αυτά για την Ελλάδα; Είναι πολύ αφελές και ενδεχομένως κουτό να βιαστεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα. Μερικοί βιάζονται και... την πατάνε, μπερδεύουν το τι θα ήθελαν με το τι είναι εφικτό. Αρχικώς ονειρεύτηκαν μία συμμαχία με την Ουάσιγκτον εναντίον των Γερμανών. Μετά μία συμμαχία με τη Μόσχα εναντίον των υπολοίπων. Και τελευταία μία συμμαχία με το Πεκίνο εναντίον του Βερολίνου. Και μετά ξύπνησαν και κατάλαβαν ότι άλλο το ΣΤΡΑΤΕΓΚΟ και άλλο η εξωτερική πολιτική που θέλει σύνεση, υπομονή και ψυχραιμία. Η Ελλάδα μεγάλωσε, άλλωστε, γιατί είχε πάντοτε την τύχη, με σπάνιες εξαιρέσεις, να διαθέτει ηγέτες που διάβαζαν σωστά την παγκόσμια συγκυρία και επέλεγαν τις ορθές συμμαχίες. Αυτό θα χρειασθεί να κάνει ξανά όταν ξεκαθαρίσει το σημερινό σκηνικό γύρω μας. Μέχρι τότε ας αφήσουμε τις προβλέψεις και τους σχεδιασμούς στις καφετζούδες της γεωπολιτικής... με πρωταγωνιστή όχι τον καβαλιέρε Σίλβιο Μπερλουσκόνι αλλά τον διάδοχό του στην πρωθυπουργία κ. Ματέο Ρέντσι, τον υποσχόμενο διαρκώς σαρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά αντί η οικονομία να ανακάμπτει, όπως ανέμεναν οι θαυμαστές του, βυθίστηκε για τρίτη φορά σε ύφεση την τελευταία πενταετία. Ο Νότος νοσεί και η Ελλάς έτι περισσότερο. Ο χαοτικός τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίστηκε το θέμα της φορολογίας των ακινήτων καταδεικνύει ανικανότητα και μεσογειακό ερασιτεχνισμό. Οι ηγέτες μας δεν έχουν αλλάξει, υποδύονται ρόλους που ουδέποτε αφομοίωσαν, σε μία θεατρική σκηνή του παραλόγου. Διεθνείς σχολιαστές επισημαίνουν ότι η χαλάρωση των ελέγχου θα έχει αρνητικότατες συνέπειες. Οι προειδοποιήσεις αγνοούνται. Το θέμα είναι να αφοπλιστεί από επιχειρήματα ο ΣΥΡΙΖΑ και για να επιτευχθεί αυτό διαγκωνίζεται η κυβέρνηση με όλα τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως σε «αντιμνημονιακή» ρητορεία. Επί τέσσερα χρόνια, διαδοχικές κυβερνήσεις ανέλαβαν την υποχρέωση να εξαρθρώσουν τις δομές της ελληνικής οικονομίας, ως υφίσταντο. Το έπραξαν μερικώς, καταβάλλοντας τεράστιες προσπάθειες προκειμένου να διασώσουν το ανώτατο κατεστημένο της μεταπολιτεύσεως - τόσο σαθρό όσο και οι άλλες όψεις της ελληνικής οικονομικής πραγματικότητος. Εξυπηρετούν πελατειακές σχέσεις -στο ανώτατο επίπεδο και όχι των «μαζών»- με το ίδιο πάθος όσο στο παρελθόν. Και επειδή αποξενώνονται από την κοινωνία γενικώς, καλλιεργούν κλίμα εκλογών, ελπίζοντας σε μία νίκη διά της δημιουργίας εικονικής πραγματικότητος. Οι άλλοι γύρω διαπορούν διαπιστώνοντας τον ακατάλυτο δεσμό ανάμεσα στους Ελληνες και στο παράλογο. Ο τρόμος κάνει τους εχθρούς συμμάχους Οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους είναι πολύ έξυπνοι. Αλλά οι απανωτές κατακτήσεις τους, η ευκολία με την οποία κατέλαβαν μεγάλα κομμάτια της Συρίας και του Ιράκ, τους οδήγησαν στην παγίδα κάθε αλαζόνα - ανάγκασαν τους εχθρούς τους να συσπειρωθούν, προκάλεσαν την αντίδραση δυνάμεων που απέφευγαν να εμπλακούν μαζί τους. Ισως η πιο πολύτιμη προσφορά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους, όμως, να είναι ότι αναγκάζουν τις χώρες της περιοχής και τις μεγάλες δυνάμεις να πάρουν μια ηθικά ξεκάθαρη θέση εναντίον τους: οι σφαγές αιχμαλώτων και αμάχων, ο διωγμός χριστιανών, σιιτών και μελών της θρησκευτικής μειονότητας των Γιαζιντί, και η καταστροφή της πολιτισμικής κληρονομιάς απαιτούν την άμεση και απόλυτη αντιμετώπιση αυτής της απειλής. Οι τραγικές συνέπειες της εισβολής των ΗΠΑ και της Βρετανίας στο Ιράκ το 2003 και η συνεχόμενη αστάθεια στο Αφγανιστάν, έκαναν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα εξαιρετικά φειδωλό στη χρήση στρατιωτικής ισχύος. Στη μία εξαίρεση -τη Λιβύη- αξίζει να θυμόμαστε ότι η απόφαση για την επέμβαση των ΗΠΑ και άλλων χωρώνμελών του ΝΑΤΟ πάρθηκε στον ΟΗΕ στις 18 Μαρτίου 2011, ένα μήνα αφότου εκδηλώθηκε η επανάσταση εναντίον του Μουαμάρ Καντάφι οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει τους αντιστασιακούς και ο Καντάφι απειλούσε να τους συντρίψει. «Ερχόμαστε απόψε», δήλωσε σε διάγγελμα. «Θα είμαστε ανελέητοι». Ενώ έως τότε οι ΗΠΑ δίσταζαν να εμπλακούν, οι εκκλήσεις του Αραβικού Συνδέσμου, οι πιέσεις της Γαλλίας και της Βρετανίας, και ο κίνδυνος σφαγής αντικαθεστωτικών οδήγησαν στις αεροπορικές επιδρομές και στην πτώση και τον θάνατο του Καντάφι. Οι μετέπειτα εξελίξεις στη Λιβύη -η δολοφονία του Αμερικανού πρεσβευτή Κρις Στίβενς τον Σεπτέμβριο του 2012 και η χρόνια ακυβερνησία που μαστίζει τη χώρα- συνηγόρησαν στην αποφυγή στρατιωτικής εμπλοκής στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία. Η απειλή επέμβασης, όμως, είχε θετικό αποτέλεσμα - η κυβέρνηση της Συρίας συμφώνησε σε πρόταση να παραδώσει τα χημικά όπλα της στον ΟΗΕ για να καταστραφούν. Οι ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες έμειναν εκτός του εμφυλίου της Συρίας, παρότι η χώρα διαμελιζόταν σε τμήματα που ελέγχονταν είτε από το καθεστώς είτε από τους εξτρεμιστές του «Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας». Τον Ιούνιο, οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους ξαφνικά κατέλαβαν τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Συνεπάγεται αχρείωση ο αφελληνισμός <<<<<< Συναγωνιστήκαμε τους τριτοκοσμικούς σε άρνηση του παρελθόντος. Σε ώρες που κρίνεται η συνέχιση της παρουσίας των Eλλήνων στην Iστορία, κάποιες υπομνήσεις αιτίων της ελληνικής παρακμής, έστω κι αν εξοστρακίζονται στις σκληρυμένες «βεβαιότητες» της προπαγανδιστικά εμπεδωμένης ιστοριογραφίας, δεν πάνε χαμένες μπορεί, έστω με ελάχιστες πιθανότητες, να λειτουργήσουν σαν «μπουκάλες στο πέλαγος». Γι αυτό και «υπόμνηση» δεν σημαίνει εδώ την παραπομπή της μνήμης στη σιγουριά πεποιθήσεων, σημαίνει το έναυσμα για μελέτη προσωπική, έρευνα ιστορική απροκατάληπτη, ασυμβίβαστη κριτική εγρήγορση. Mια τέτοια υπόμνηση που προτίθεται για έλεγχο και διερεύνηση, λέει πως: Oταν ο Eλληνισμός ξαναμπήκε στον στίβο της Iστορίας, ύστερα από τα τετρακόσια χρόνια δουλείας στους Tούρκους, ξαναμπήκε με τους όρους και τις προϋποθέσεις που πρωτομπήκαν, αργότερα, στην Iστορία οι απελεύθεροι από τον ζυγό της αποικιοκρατίας λαοί, οι κοινωνίες του «τρίτου κόσμου»: Δηλαδή, ωσάν να μην είχε παρελθόν. Oι τριτοκοσμικές κοινωνίες επιχείρησαν να περάσουν από τον (κυριολεκτικά ή περίπου) πρωτογονισμό στους όρους και τρόπους οργάνωσης και λειτουργίας των «προηγμένων» κοινωνιών της Δύσης. H δυνατότητα γι αυτό το πέρασμα πίστεψαν ότι ήταν μόνο μία: η μίμηση. Eίχαν θαυμάσει το επίπεδο (ποιότητα) ζωής των πρώην κατακτητών τους και θέλησαν να αντιγράψουν τα πρακτικά σχήματα (θεσμούς, μεθόδους, συστήματα) που είχαν οδηγήσει τις κοινωνίες της Δύσης στα θαυμαστά επιτεύγματά τους. Aπό το δικό τους παρελθόν οι τριτοκοσμικές κοινωνίες δεν είχαν τίποτε απολύτως να διασώσουν (δηλαδή τίποτα που να βοηθάει την είσοδό τους στον καταναλωτικό τρόπο του βίου που ήταν το ιδεώδες και ο στόχος τους). Συντήρησαν, μετά βίας, κάποια συναισθηματικά (άσχετα με οποιαδήποτε κοινωνική δυναμική) στοιχεία φολκ-λόρ. Tο ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και με τους Eλληνες. Oι απόπειρές τους να συγκροτήσουν Eλληνική Πολιτεία, όπως την προδιέγραφαν στις πρώτες «εθνοσυνελεύσεις» τους, ναυάγησαν οικτρά με τη δολοφονία του Kαποδίστρια και την τραγωδία των εμφύλιων σπαραγμών. Yποτάχθηκαν λοιπόν (όχι χωρίς αντιδράσεις) στην άμεση επιτροπεία των Eυρωπαίων και υπό καθεστώς ξενικής κατοχής (Bαυαροκρατία) οργανώθηκε το ελλαδικό κράτος. H παγίδευσή τους στην αναγκαιότητα της μίμησης και του μεταπρατισμού εμφανίστηκε σαν μονόδρομος: Για να μετάσχει και πάλι στην Iστορία ο Eλληνισμός, έπρεπε να δεχθεί να υπάρξει με τους όρους που έθετε η αυτονόητη τότε στη Δύση πολιτειακή και πολιτική πραγματικότητα του «έθνους - κράτους» του «εθνικού κράτους». H ιδέα και πραγματικότητα του «εθνικού κράτους» είχε γεννηθεί από τις ανάγκες και απαιτήσεις των μετα-μεσαιωνικών κοινωνιών της Δύσης ανάγκες και απαιτήσεις που εξέφρασε η Γαλλική Eπανάσταση και η φιλοσοφία του Διαφωτισμού: Στόχευε το «έθνος-κράτος» σε μιαν οργάνωση της συλλογικότητας θεμελιωμένη στην απαίτηση για «ελευθερία» του κάθε ατόμου (χρηστική ελευθερία ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών), «ισότητα» όλων στο επίπεδο των ατομικών δικαιωμάτων (δηλαδή της ατομοκεντρικής κατασφάλισης), «αδελφοσύνη», δηλαδή συνοχή που προκύπτει από την έμπρακτη κοινή συναίνεση σε μια σύμβαση («κοινωνικό συμβόλαιο» - σύνταγμα). Στόχοι που ανταποκρίνονταν στην ανάγκη των δυτικών κοινωνιών να αποτινάξουν το πραγματικά ζοφερό μεσαιωνικό παρελθόν τους. H λειτουργικότητα του «εθνικού κράτους» στη Δύση βασίστηκε σε ορθολογικές, αντικειμενικά δεδομένες προϋποθέσεις (κοινή φυλετική καταγωγή, κοινή γλώσσα, κοινή ιστορική συνείδηση, κοινή θρησκεία, κοινές παραδόσεις). Ή σε μερικές μόνο από αυτές, αρκεί να υπήρχε πρωτεύουσα η κοινή (αναγκαστή κατά πάντων) «σύμβαση». Ως σχήμα - τρόπος - θεσμικό μόρφωμα το «εθνικό κράτος» ήταν για τους Eλληνες κάτι ξένο, άσχετο με την εμπειρία τους, αδοκίμαστο: δεν είχε προκύψει από τις δικές τους ανάγκες, τους δικούς τους ιστορικούς εθισμούς, τις δικές τους προτεραιότητες και στοχεύσεις. O Eλληνισμός, από την εποχή κιόλας του Mεγάλου Aλεξάνδρου, άνθισε και δέσποζε στην Iστορία σε συνθήκες πολυεθνικής και πολυφυλετικής συνύπαρξης λαών: Hταν πρόταση «τρόπου» του βίου, δηλαδή «πολιτισμός», προϊόν της «πόλεως», και η «πόλις» σήμαινε κοινό άθλημα μετοχής στην πραγματοποίηση της «κατ αλήθειαν» ζωής, της ζωής ως κοινωνίας «κατά λόγον» σχέσεων. O Eλληνας απέβλεπε στη συνύπαρξη για να κατορθώσει την αλήθεια της «σχέσης», όχι την ωφελιμότητα της «χρήσης» «το ζητείν απανταχού το χρήσιμον» δηλώνει τον πρωτογονισμό της υποταγής στις αναγκαιότητες των ενστίκτων, οι σχέσεις που συγκροτούν «βίον πολιτικόν» προϋποθέτουν ελεύθερους, του Ιράκ, τη Μοσούλη, δολοφόνησαν αιχμαλώτους στρατιώτες, εκδίωξαν τους χριστιανούς και άρχισαν να καταστρέφουν μνημεία και ναούς σιιτών, χριστιανών και άλλων. Ενώ η διεθνής κοινότητα ανησυχούσε, ουδεμία χώρα είχε διάθεση να εμπλακεί - πέρα από την αποστολή συμβούλων στο Ιράκ (από τις ΗΠΑ και το Ιράν) και την επιβολή πίεσης στον πρωθυπουργό Νούρι αλ Μαλικί να δώσει τη θέση του σε κάποιον που θα μπορούσε να ενώσει σιίτες, σουνίτες και Κούρδους στην κυβέρνησή του. Ο σιίτης Μαλικί αρνείται να παραιτηθεί. Την ίδια ώρα, οι Κούρδοι επέκτειναν την αυτόνομη περιοχή τους στο βόρειο Ιράκ ώστε να συμπεριλαμβάνει την πλούσια σε πετρέλαια πόλη Κιρκούκ. Στο σύμπλεγμα των εθνικών και θρησκευτικών διαφορών, στις λεπτές ισορροπίες στη διαμάχη για επιρροή μεταξύ Ιράν, Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας, η εμπλοκή εξωτερικών παραγόντων υπέρ της ιρακινής κυβέρνησης ή των Κούρδων θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτες συνέπειες στην περιοχή. Οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους, όμως, προκάλεσαν την άρση του αδιεξόδου. Αφού κατήργησαν τα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ιράκ και ανακήρυξαν την ίδρυση νέου χαλιφάτου, μέσα στην τελευταία εβδομάδα κατέλαβαν περίπου δέκα πόλεις και χωριά χριστιανών, Κούρδων και της μειονότητας Γιαζιντί. Σκότωσαν αμάχους, κατέστρεψαν ναούς και έτρεψαν τους πληθυσμούς σε φυγή από τις εστίες τους. Με τον βαρύ οπλισμό τους, οι αντάρτες ανάγκασαν τους μαχητές των Κούρδων να υποχωρήσουν, κατέλαβαν το υδροηλεκτρικό φράγμα της Μοσούλης, και έφθασαν κοντά στην κουρδική πρωτεύουσα Αρμπίλ (τα Αρβηλα, που γνωρίζουμε από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου). Περίπου Γιαζιντί πήραν τα βουνά να γλιτώσουν τη σφαγή, χωρίς τροφή, χωρίς νερό. Ξαφνικά, ο φόβος για τις συνέπειες στρατιωτικής επέμβασης δεν δικαιολογούσε την απραξία - η πραγματικότητα ήταν χειρότερη από το χειρότερο σενάριο. Η ιρακινή κυβέρνηση και οι Κούρδοι αναγκάστηκαν να συνεργαστούν στρατιωτικά, η Σαουδική Αραβία απέστειλε βοήθεια στον λιβανέζικο στρατό όταν δέχθηκε επίθεση από τους αντάρτες. Ο Ομπάμα, μιλώντας για τον φόβο γενοκτονίας, έδωσε το πράσινο φως για ανθρωπιστική βοήθεια αλλά και για τον βομβαρδισμό θέσεων του Ισλαμικού Κράτους - που άρχισαν προχθές. Εάν ηττηθεί το Ισλαμικό Κράτος, ίσως οι λαοί της περιοχής δουν τις σχέσεις τους με άλλα μάτια. Τώρα που είδαν τις πύλες της κολάσεως ανοιχτές. «μεγαλόψυχους» ανθρώπους. Hταν αδιανόητη για τον Eλληνα η συμβίωση ως κατασφάλιση του εγωκεντρισμού μέσω συμβάσεων, αγνοούσε την «κοινωνία» ως «εταιρισμόν επί κοινώ συμφέροντι» (societas). Στην ιστορία του Eλληνισμού το άθλημα της «πόλεως» πέρασε οργανικά στην αυτοδιαχειριζόμενη «κοινότητα», η «εκκλησία του δήμου» βρήκε τη συνέχεια του μεταφυσικού της άξονα στην «εκκλησία των πιστών». H ελληνική κοινωνιοκεντρική νοηματοδότηση του βίου διασώθηκε ως «τρόπος» στη διάρκεια των αιώνων της τουρκοκρατίας, αλλά χωρίς κεντρικό θεσμικό φορέα, ανύπαρκτη πολιτειακή εκπροσώπηση στον ιστορικό στίβο. Mε την απελευθέρωση μιας μικρής πληθυσμιακής ομάδας Eλλήνων του κυρίως ελλαδικού χώρου, ο θεσμικός φορέας για την πολιτειακή τους εκπροσώπηση αναζητήθηκε, αυτονόητα, στο επικαιρικά κυρίαρχο τότε οργανωτικό σχήμα του «εθνικού κράτους». Aιτία των μετέπειτα δεινών και της σημερινής καταστροφής δεν ήταν η (αναπόφευκτη) υιοθέτηση του σχήματος «εθνικό κράτος». Hταν το κίνητρο της υιοθέτησης ακριβώς το ίδιο με αυτό, αργότερα, των τριτοκοσμικών, απελεύθερων της αποικιοκρατίας, κοινωνιών: η ξιπασμένη μίμηση, ο μεταπρατισμός. Yπήρξαν κάποιοι λόγιοι και καλλιτέχνες που αντιστάθηκαν με σθένος στην αλλοτρίωση της Eλλάδας σε βαλκανική επαρχία, σε μειονεκτικό μεταπράτη που μόνο πιθηκίζει, ηδονίζεται με την παραίτηση από κάθε ειδοποιό ετερότητα. Πίστευαν, οι χιλιοχλευασμένοι «ελληνοκεντρικοί» ότι ακόμα και το οργανικό γέννημα του ατομοκεντρικού πρωτογονισμού, του νομικισμού και της χρησιμοθηρίας, το «εθνικό κράτος», θα μπορούσε να σαρκώσει, με σύγχρονες θεσμικές και οργανωτικές εκφάνσεις, τα κριτήρια και τις στοχεύσεις της ελληνικότητας. Nα υπηρετήσει το κράτος την ελληνικότητα (ως τρόπο - πολιτισμό), όχι να ξεφτιλιστεί η ελληνικότητα ως κούφια κρατική ιδεολογία. Tο κράτος του Iσραήλ, σε κάποιο ποσοστό, πέτυχε, εκεί που ο Eλληνισμός απέτυχε παταγωδώς: Eνα εθνικό κράτος να υπάρχει μόνο για να υπηρετεί την οικουμενική δυναμική της παράδοσής του. Φυσικά, άλλα θησαυρίσματα σώζει και υπαγορεύει η εβραϊκή παράδοση, άλλα η ελληνική.

17 17-ELLADA_Master_cy 8/8/14 9:42 PM Page 17 Kυριακή 10 Αυγούστου 2014 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 Το κάλπικο τετράδραχμο και ο συλλέκτης αρχαίων νομισμάτων Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Ηταν 3 Ιανουαρίου 2012, κοντά στις 14.15, όταν σε μια αίθουσα του ξενοδοχείου Waldorf-Astoria της Νέας Υόρκης ο ορθοπεδικός Αρνολντ Πίτερ Βάις ετοιμαζόταν για τη δημοπρασία της ζωής του. Κρατούσε ένα ασημένιο τετράδραχμο του 4ου αιώνα π.χ. Το είχε αγοράσει για δολάρια και έθετε τιμή εκκίνησης τα δολάρια. «Δεν υπάρχουν συνοδευτικά έγγραφα, ξέρω ότι είναι φρέσκο νόμισμα. Ξεθάφτηκε μερικά χρόνια πριν... Δύο χρόνια πριν. Ξέρω από πού έρχεται» είπε ο Βάις σε έναν άντρα που ενδιαφέρθηκε. Η εμπιστευτική κουβέντα τους όμως καταγράφηκε. Ο υποψήφιος αγοραστής ήταν καλωδιωμένος μυστικός αστυνομικός. Οι αμερικανικές αρχές παρακολουθούσαν τον Βάις για περισσότερο από ένα χρόνο. Την υπόθεση χειριζόταν ο ελληνικής καταγωγής έφεδρος συνταγματάρχης και βοηθός εισαγγελέα του Μανχάταν Μάθιου <<<<<< Τα ελληνικά νομίσματα είχαν αποκτηθεί νόμιμα από τον Αμερικανό συλλέκτη. Τα παρέδωσε όμως για να ελαφρύνει την ποινή του. Μπογδάνος. «Μέχρι τώρα εστιάζαμε απευθείας σε αυτούς που σκάβουν τη γη και μεταφέρουν τα αρχαία. Αποφασίσαμε να στραφούμε στους ιδιοκτήτες κλεμμένων αντικειμένων και το πράξαμε πρώτη φορά σε αυτή την υπόθεση», λέει σε τηλεφωνική μας συνομιλία. Για τη σύλληψη του Βάις ο Μπογδάνος συνεργάστηκε με την ιταλική αστυνομία. Το νόμισμα που δημοπρατούσε ο γιατρός φερόταν να είχε βρεθεί στην Ιταλία. Σύμφωνα με τον ιταλικό νόμο, όλες οι αρχαιότητες που ανακαλύπτονται σε ιταλικό έδαφος από το 1909 και έπειτα ανήκουν στην ιταλική κυβέρνηση. Ο Βάις συνελήφθη με τρία νομίσματα στην κατοχή του, κατηγορούμενος για κακούργημα. Τον Ιούλιο του 2012 δήλωσε ένοχος σε τρία Τα πέντε αρχαιοελληνικά νομίσματα που επαναπατρίζονται. Ο βοηθός εισαγγελέα Μανχάταν Μάθιου Μπογδάνος (κάτω δεξιά) ανέλαβε την υπόθεση κατά του συλλέκτη. πλημμελήματα, καθώς όπως αποδείχτηκε έπειτα από ειδική ανάλυση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο τα τρία νομίσματα δεν ήταν αυθεντικά. Ο ίδιος δεν το γνώριζε νωρίτερα. Είχε αγοράσει ένα από αυτά με 1 εκατομμύριο δολάρια και σκόπευε να το πουλήσει σε διπλάσια τιμή. Είχε βρει και αγοραστή στο Ομάν. Τελικά, ο Βάις τιμωρήθηκε με πρόστιμο δολαρίων και 70 ώρες κοινωνικής εργασίας κατά τις οποίες έπρεπε να εξετάζει ανασφάλιστους ασθενείς στο ιατρείο του στο Ρόουντ Αϊλαντ. Υποχρεώθηκε να απολογηθεί δημοσίως σε άρθρο του, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας. Και παρέδωσε άλλα 20 αρχαία νομίσματα -γνήσια αυτή τη φορά- στην εισαγγελία του Μανχάταν. Ανάμεσά τους βρίσκονταν και πέντε ελληνικά που χρονολογούνταν από το π.χ. Τέσσερις ασημένιοι στατήρες και ένα ασημένιο δίδραχμο. Την περασμένη Δευτέρα, ο γενικός εισαγγελέας του Μανχάταν Σάιρους Βανς ο νεότερος παρέδωσε τα νομίσματα στον πρεσβευτή της Ελλάδας στις ΗΠΑ Χρίστο Παναγόπουλο για να εκτεθούν στο Νομισματικό Μουσείο της Αθήνας. Η ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον έμαθε για την υπόθεση τον περασμένο Αύγουστο, από γράμμα του γραφείου κατασχεθέντων της εισαγγελίας του Μανχάταν. Τα περισσότερα από τα 20 νομίσματα που είχε παραδώσει ο Βάις ήταν σικελικά. Η πολύπλοκη διαδικασία επαναπατρισμού των ελληνικών κράτησε κοντά στον ένα χρόνο. Η πρεσβεία ενημέρωσε το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και κατέληξαν ότι τα πέντε κομμάτια ανήκαν σε γνωστούς τύπους αρχαιοελληνικών νομισμάτων, που δεν είχαν κυκλοφορήσει ευρέως στην ολότητα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως βασικό επιχείρημα επαναπατρισμού τους. «Στην Ελλάδα ό,τι χρονολογείται πριν από τον 19ο αιώνα ανήκει στην κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου και είναι ανεπίδεκτο συναλλαγής» λέει στην «Κ» ο δικηγόρος Ηλίας Μπίσιας που χειρίζεται υποθέσεις επαναπατρισμού αρχαιοτήτων. Η επιστροφή όμως ενός κομματιού αρχαιοκαπηλίας δεν είναι πάντα αυτονόητη. Εξαρτάται από το εθνικό δίκαιο κάθε χώρας και τις διακρατικές συμφωνίες. Ο κ. Μπίσιας δίνει το εξής παράδειγμα: «Ενα δικό μας νόμισμα του 5ου αιώνα π.χ. φεύγει με κάποιον τρόπο από τη χώρα, πωλείται σε Γάλλο, αυτός το μεταπωλεί σε Ολλανδό, εκείνος σε Αγγλο και καταλήγει στην Ελβετία. Αυτές οι πράξεις κρίνονται αυτοτελώς βάσει δικαίου κάθε χώρας. Αν ο Ολλανδός συλλέκτης πει ότι το νόμισμα είναι "καθαρό" και δώσει πιστοποιητικό, τότε ο αγοραστής που το αποκτά έχει "ξεπλύνει" τη νομιμότητα του νομίσματος». Εάν αποδειχτεί ότι ένας συλλέκτης είχε στην κατοχή του κάποιο αρχαίο νόμισμα καλή πίστει οφείλει να το δώσει στο ελληνικό Δημόσιο, αλλά δικαιούται αποζημίωσης. Τον Μάρτιο του 2015 αναμένεται να ξεκινήσει στην Ελλάδα δίκη για την υπόθεση αρχαιοκαπηλίας ενός σπανίου οκτάδραχμου, που είχε εντοπιστεί το 2009 σε ξενοδοχείο της Ζυρίχης. Οι ελβετικές εισαγγελικές αρχές επικύρωσαν την κατάσχεση του νομίσματος υπέρ του ελληνικού Δημοσίου. Χρειάζεται καταδικαστική απόφαση των κατηγορουμένων στο ελληνικό δικαστήριο για να επιστρέψει το νόμισμα στη χώρα μας. Ο Βάις δεν διεκδικεί αποζημιώσεις. Παρέδωσε τα νομίσματα για να ελαφρύνει την ποινή του. Ο Μπογδάνος ξεκαθαρίζει ότι ο Αμερικανός συλλέκτης είχε αποκτήσει και τα πέντε ελληνικά νομίσματα νόμιμα. Το ένα μάλιστα είχε βγει από την Ευρώπη το Ο 54χρονος Βάις είναι χειρούργος χεριών, διδάσκει στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Μπράουν, είναι συνεταίρος σε οίκο δημοπρασιών στην παλιά πόλη της Ζυρίχης και διετέλεσε ταμίας στην Αμερικανική Νομισματική Εταιρεία. Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί του, όμως η γραμματέας στο ιατρείο του είπε ότι αυτή την περίοδο λείπει σε διακοπές. «Ημουν αρκετά δραστήριος στην αγορά αρχαίων νομισμάτων», έγραψε ο ορθοπεδικός στην απολογητική του επιστολή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας. «Εδινα μικρή σημασία σε νόμους ξένων κρατών, λες και δεν είχαν σημασία μέσα στις ΗΠΑ. Κι όμως, είχαν». Ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ απουσιάζει σε άδεια κτήμα&κήπος ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΗΠΟΤΕΧΝΙΑ - ΓΕΩΡΓΙΑ - ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

18 18-ELLADA_Master_cy 8/8/14 10:21 PM Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EΛΛAΔA Κυριακή 10 Aυγούστου 2014 Η δύσκολη ατζέντα της κυβέρνησης Mετά τον Δεκαπενταύγουστο και πριν από τη συνάντηση στο Παρίσι πρέπει να κλείσουν και τα τελευταία προαπαιτούμενα Tης ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ Ενα δύσκολο δίμηνο ξεκινά για την κυβέρνηση από την επομένη του Δεκαπενταύγουστου, καθώς έως τις 13 Οκτωβρίου, οπότε αναμένεται η επίσημη σφραγίδα της Ευρωζώνης επί της συμφωνίας με την τρόικα που θα σημάνει και την αντίστροφη μέτρηση για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους, ο δρόμος είναι μακρύς και ανηφορικός. Το δεύτερο 15νθήμερο του Αυγούστου, μάλιστα, αναγκάζει την κυβέρνηση σε αγώνα ταχύτητας και αντοχής, αφού μέσα σε μόλις δύο και κάτι εβδομάδες θα πρέπει να κλείσουν και τα τελευταία προαπαιτούμενα, προκειμένου η υπουργική αντιπροσωπεία να μεταβεί στις αρχές Σεπτεμβρίου στο Παρίσι για τις συζητήσεις με τους εκπροσώπους των πιστωτών. Ολο το τελευταίο διάστημα, το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου, σε συνεργασία με τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου, ετοιμάζουν τους φακέλους με τους οποίους θα μεταβεί η ελληνική αντιπροσωπεία στη γαλλική πρωτεύουσα. Η κυβέρνηση πέτυχε η διαπραγμάτευση αυτή να είναι εξαιρετικά σύντομη, κάτι που, όπως σημειώνεται, διευκολύνει την προσπάθεια της Αθήνας να στείλει το μήνυμα ότι η Ελλάδα τελειώνει με τα Μνημόνια και περνάει στην επόμενη φάση. Αυτό, πάντως, σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η διαδικασία της αξιολόγησης θα είναι εύκολη. Ταυτοχρόνως, όλο το τελευταίο διάστημα, ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς, σε συνεργασία με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγ. Βενιζέλο και κορυφαίους υπουργούς, χειρίζονται μία σειρά από ζητήματα, από την εξέλιξη των οποίων θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό κλίμα της επόμενης περιόδου. Για το κυβερνητικό επιτελείο είναι εξαιρετικά σημαντική η διατήρηση των ισορροπιών στην κυβερνητική συμμαχία αλλά και η κοινωνική σταθερότητα. Δεν είναι τυχαία η σπουδή του πρωθυπουργού να παρέμβει προσωπικά για το ζήτημα του ΕΝΦΙΑ, οι αστοχίες του οποίου προκάλεσαν σοβαρή αναστάτωση τόσο στη Ν.Δ. όσο και στο ΠΑΣΟΚ. Ηταν ίσως η πρώτη φορά από τη συγκρότηση της συγκυβέρνησης που καταγράφηκε τόσο έντονη αλλά και πληθωρική αντίδραση εκ μέρους βουλευτών. Με αφορμή τις παρεμβάσεις για τον ΕΝΦΙΑ, πολλοί βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης αναδεικνύουν με ένταση την ανάγκη άμεσης ανάληψης πρωτοβουλιών εκτόνωσης της κοινωνικής πίεσης και αφήνουν να εννοηθεί πως αν αυτό δεν αρχίσει να συμβαίνει από το φθινόπωρο, τότε οι κίνδυνοι που παραμονεύουν είναι πολλοί. Ευελπιστούν, ωστόσο, ότι η μέχρι σήμερα πιστή εκτέλεση του προγράμματος από την Αθήνα θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να προβεί στους αναγκαίους χειρισμούς. Πέραν του κλίματος που διαμορφώνεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ., στο Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούν και τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, οι οποίες αναμένεται να κορυφωθούν το φθινόπωρο. Η συνεχής ισορροπία του κ. Βενιζέλου μεταξύ των αναγκών που γεννούν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί και η πολιτική επιβίωση του ΠΑΣΟΚ και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η κυβέρνηση, φέρνουν συχνά σε δύσκολη θέση τον πρωθυπουργό, ο οποίος, ωστόσο, εκτιμά ότι η κατάσταση παραμένει διαχειρίσιμη και δεν θα απειλήσει την κυβερνητική συνοχή. Ταυτοχρόνως, όμως, προκαλούν εκνευρισμό στη γαλάζια Κ.Ο., στελέχη της οποίας κυριολεκτικά εξεγέρθηκαν εσχάτως από τη φράση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ότι «ζήτησε και αποφασίστηκε» η παράταση στην αποπληρωμή του ΕΝ- ΦΙΑ, όταν είναι γνωστό ότι οι μεγαλύτερες και πιο ηχηρές αντιδράσεις σημειώθηκαν από την πλευρά των βουλευτών της Ν.Δ. «Το ΠΑΣΟΚ από τη μία προσπαθεί να εμφανίσει πλεόνασμα κοινωνικής ευαισθησίας και από την άλλη μπλοκάρει κάθε αναγκαία μεταρρύθμιση. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί», επισημαίνουν βουλευτές της Ν.Δ., που φέρονται αποφασισμένοι να μην αφήσουν το γήπεδο άδειο στο ΠΑΣΟΚ. Στο μεταξύ, η επίσημη πιστοποίηση της επιτυχίας του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής θα γίνει από τους 28 υπουργούς Οικονομικών στο Eurogroup που θα διεξαχθεί στις 13 Οκτωβρίου. Εχοντας εξασφαλίσει τη «σφραγίδα» της Ευρωζώνης, η Αθήνα εκτιμά πως ανοίγει ο δρόμος για την οριστική διευθέτηση του ελληνικού χρέους, η οποία αποτελεί και την κατακλείδα των κυβερνητικών προσπαθειών, αλλά και το βασικό όπλο του κ. Σαμαρά ενόψει της έναρξης των διαδικασιών για την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας στις αρχές του Οταν ο κ. Βενιζέλος ανακοινώνει... τη δόση του ΕΝΦΙΑ Δοκιμάζεται η ενδοκυβερνητική συνοχή Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Η αιφνιδιαστική συνάντηση του κ. Α. Σαμαρά με τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο την Πέμπτη που πέρασε, δεν έχει προηγούμενο στο ιστορικό της σχεδόν διετούς κυβερνητικής συνύπαρξης Ν.Δ. και ΠΑ- ΣΟΚ. Και τούτο διότι, παρά τις κατά καιρούς κρίσεις που εμφανίζονται στις σχέσεις μεταξύ των κομμάτων που απαρτίζουν τη συγκυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συντηρούν ένα συνήθως υψηλό επίπεδο επικοινωνίας και συνεννόησης. Ωστόσο, στην περίπτωση του ΕΝΦΙΑ, οι δύο άνδρες λειτούργησαν πρωταρχικά ως πρόεδροι των κομμάτων τους. Το απόγευμα της Τετάρτης, ο κ. Σαμαράς ανακοίνωνε ότι η αποτίμηση των αξιών της ακίνητης περιουσίας θα γινόταν με βάση τα στοιχεία του 2013, γεγονός που κινητοποίησε το πρωί της Πέμπτης τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, γνωστοποιούσε -με τη σειρά του- ότι η πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ θα μεταφερθεί ένα μήνα αργότερα, προκειμένου να δοθεί στις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών το απαιτούμενο χρονικό περιθώριο διόρθωσης των στρεβλώσεων που προέκυψαν κατά την εφαρμογή του νέου νόμου. Η περίπτωση του ΕΝΦΙΑ αναδεικνύει δύο βασικά ενδοκυβερνητικά ζητήματα. Το πρώτο και κύριο αφορά τις σχέσεις μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Από τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, όσο περνούν οι εβδομάδες, γίνεται σαφές ότι η συνύπαρξη των δύο κομμάτων καθίσταται ολοένα και δυσκολότερη. Τόσο ο κ. Σαμαράς, όσο και ο κ. Βενιζέλος, γίνονται αποδέκτες σοβαρών ενδοκομματικών πιέσεων για τη διατήρηση αποστάσεων από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., αντιστοίχως. Στο εσωτερικό της Ν.Δ. εκτιμούν ότι το ΠΑΣΟΚ διαρκώς φαίνεται να προλαβαίνει τις εξελίξεις σε σοβαρά ζητήματα και να εμφανίζεται ότι σχεδόν διαμορφώνει καθ ολοκληρίαν τις όποιες βελτιωτικές αλλαγές σε νομοσχέδια και πολιτικές πρωτοβουλίες. Στο εσωτερικό τ&omicr