ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ:

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ:"

Transcript

1

2

3 ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ: Στη μητέρα μου, τη Λίντα, που μου έδειξε τι σημαίνει πραγματικός πρωταθλητής. Στην Κικ, που με ολοκλήρωσε σαν άντρα. Στον Λιουκ, το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου, που μέσα σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου έκανε τον Γύρο της Γαλλίας να φαντάζει ασήμαντος. Σε όλους τους γιατρούς και τις νοσοκόμες μου. Στον Τζιμ Ότσοβιτς για τις τηγανίτες... κάθε μέρα. Στους συναθλητές μου, Κέβιν, Φράνκι, Τάυλερ, Τζωρτζ, και Κρίστιαν. Στον Γιόχαν Μπράουνελ. Στους σπόνσορές μου. Στον Κρις Καρμάικλ. Στον Μπιλ Στέιπλετον, επειδή ήταν πάντα πλάι μου. Στον Στηβ Γουλφ, τον σύμβουλό μου. Στον Μπαρτ Ναγκς, για την αντρίκια συντροφιά του. Στον Τζ.Τ. Νηλ, τον πιο αδάμαστο ασθενή που έχει γνωρίσει ποτέ ο καρκίνος. Στην Κέλλυ Ντάβιντσον, μια εξαιρετική νεαρή κυρία. Στον Τομ Γουάιζελ. Στην οικογένεια Τζεφ Γκάρβεϋ. Σε όλο το προσωπικό του Ιδρύματος Λανς Άρμστρονγκ. Στις πόλεις: Ώστεν, Μπουν, Σάντα Μπάρμπαρα, και Νίκαια. Στη Σάλλυ Τζένκινς, που συναντηθήκαμε για να γράψουμε ένα βιβλίο αλλά γίναμε καλοί φίλοι στην πορεία.

4

5 εννιά Ο ΓΥΡΟΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΛΩΣ ΕΧΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. ΑΛΛΑ το "μεγάλος" είναι σχετική έννοια. Όταν κάνεις πετάλι στην ανηφόρα, ένα λεπτό μπορεί να σου φανεί σαν μήνας. να γιατί ελάχιστα πράγματα φαίνονται να διαρκούν περισσότερο από τον Γύρο της Γαλλίας. Ο Γύρος είναι αχανής, όσο το κιγκλίδωμα ενός αυτοκινητόδρομου που χάνεται πέρα μακριά στον ορίζοντα. Όσο τα απέραντα ξερά λιβάδια το καλοκαίρι, χωρίς το μάτι να βλέπει ούτε ένα φράχτη. Όσο η θέα σε τρεις χώρες από μια απόκρημνη χιονισμένη κορυφή των Πυρηναίων. Θα ήταν εύκολο να θεωρήσει κανείς τον Γύρο της Γαλλίας σαν μια μνημειώδη ανοησία: διακόσιοι ποδηλάτες που διατρέχουν ολόκληρη την περιφέρεια της Γαλλίας, χωρίς να παραλείπουν τα βουνά, μέσα σε τρεις εβδομάδες μέσα στην κάψα του καλοκαιριού. Δεν υπάρχει λόγος να επιχειρήσει κανείς έναν τέτοιο άθλο βλακείας, πέρα από το γεγονός ότι ορισμένοι άν- 241

6 242 Lance Armstrong θρωποι, δηλαδή κάποιοι σαν κι εμένα, έχουν την ανάγκη να ψάξουν τα όρια της αντοχής τους για να καθορίσουν το είναι τους. (Και δεν τους πειράζει τι θα βρουν.) Είναι μια αναμέτρηση άσκοπου αυτοβασανισμού. Αλλά για εντελώς δικούς μου λόγους, πιστεύω ότι πρόκειται για την πιο γενναία αθλητική προσπάθεια στον κόσμο. Φυσικά, εμένα είναι η δουλειά μου. Λίγη ιστορία: το ποδήλατο ήταν εφεύρεση της βιομηχανικής επανάστασης, μαζί με την ατμομηχανή και τον τηλέγραφο, και ο πρώτος Γύρος διοργανώθηκε το 1903 ύστερα από πρόσκληση που δημοσίευσε η εφημερίδα Το αυτοκίνητο στον γαλλικό αθλητικό τύπο. Από τους εξήντα ποδηλάτες που ξεκίνησαν μόνο οι 21 τερμάτισαν, και ο αγώνας συνάρπασε αμέσως τη χώρα. Περίπου θεατές παρατάχθηκαν στους δρόμους που οδηγούσαν στο Παρίσι, και από την πρώτη στιγμή άρχισαν οι απατεωνιές: τα ποτά δεν ήταν πάντα αθώα, οι προπορευόμενοι έριχναν σπασμένα γυαλιά για να σαμποτάρουν εκείνους που ακολουθούσαν. Τα πρώτα χρόνια οι ποδηλάτες κουβαλούσαν μόνοι τους το φαγητό και τα σύνεργά τους, ενώ τα ποδήλατα είχαν μόνο δύο ταχύτητες και για να φρενάρουν χρησιμοποιούσαν τα πόδια. Τα πρώτα ορεινά ετάπ καθιερώθηκαν το 1910 (μαζί με τα φρένα). τότε, οι ποδηλάτες που διέσχιζαν τις Άλπεις κινδύνευαν να δεχτούν επιθέσεις από αγρίμια. Το 1914 ο αγώνας άρχισε την ίδια μέρα που δολοφονήθηκε στο Σεράγεβο ο αρχιδούκας Φερδινάνδος. Πέντε μέρες μετά το τέλος του αγώνα, ο πόλεμος μαινόταν στα ίδια βουνά που είχαν διασχίσει οι ποδηλάτες. Σήμερα, ο αγώνας αποτελεί τεχνολογικό θαύμα. Τα ποδήλατα είναι τόσο ελαφριά που μπορείς να τα σηκώσεις ψηλά με το ένα χέρι και οι ποδηλάτες είναι εξοπλισμένοι με κομπιούτερ, συσκευές παρακολούθησης του καρδιακού παλμού, και αμφίδρομους ασύρματους. Αλλά το βασικό ζητούμενο του αγώνα δεν έχει αλλάξει: ποιος μπορεί να αντεπεξέλθει καλύτερα στις δυσκολίες και να βρει τη δύναμη να συνεχίσει την προσπάθεια; Μετά την προσωπική μου δοκιμασία, δεν μπορούσα παρά να πιστέψω ότι ήταν αγώνας που μου ταίριαζε. Πριν αρχίσει η σαιζόν του '99, πήγα στην Ιντιανάπολη για μια αντικαρκινική εκδήλωση και πέρασα από το νοσοκομείο για να δω τους παλιούς μου φίλους. Ο Σκοτ Σαπίρο με ρώτησε: "Γυρίζεις λοιπόν στους μεγάλους αγώνες;"

7 Ο ΓΥΡΟΣ 243 Απάντησα καταφατικά και μετά τον ρώτησα εγώ κάτι. "Νομίζεις ότι μπορώ να νικήσω στο Γύρο της Γαλλίας;" "Δεν το νομίζω απλώς," μου είπε. "Το περιμένω." ΟΜΩΣ, ΕΠΕΦΤΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Στην αρχή, η ποδηλατική σαιζόν του 1999 ήταν για μένα σκέτη αποτυχία. Στον δεύτερο αγώνα της χρονιάς, στο Γύρο της Βαλένθια, έπεσα από το ποδήλατο και παρά λίγο να σπάσω τον ώμο μου. Έμεινα εκτός αγώνων δύο εβδομάδες, αλλά αμέσως μόλις ξανάρχισα, έπεσα πάλι: σε μια προπόνηση στη νότια Γαλλία, μια ηλικιωμένη κυρία βγήκε με το αυτοκίνητό της από το δρόμο και με έριξε με το πλάι. Σαν να μην έφταναν αυτά, στους αγώνες Παρίσι-Νίκαια και Μιλάνο-Σαν Ρέμο μου βγήκε η πίστη μέσα σε παλιόκαιρο, και τερμάτισα στη μέση περίπου της κατάταξης. Είπα πως είναι η κακή φόρμα της αρχής της σαιζόν και προχώρησα στην επόμενη κούρσα όπου και πάλι έπεσα. Στην τελευταία στροφή του πρώτου ετάπ, μέσα στη βροχή, οι τροχοί μου γλίστρησαν πάνω σε μια σκούρα κηλίδα από βενζίνη και ξαπλώθηκα φαρδύς-πλατύς στο δρόμο. Γύρισα σπίτι. Το πρόβλημα ήταν απλούστατα ότι είχα σκουριάσει κι έτσι για δυο ολόκληρες εβδομάδες ασχολήθηκα με την τεχνική μου μέχρι που να νιώθω σίγουρος πάνω στη σέλα. Όταν ξαναγύρισα στους αγώνες, δεν έπεφτα πια. Επιτέλους νίκησα και σε κάτι, ένα ετάπ ατομικής χρονομέτρησης στο σιρκουί της Σαρτ. Τα αποτελέσματά μου πήραν τα πάνω τους. Κάτι αστείο συνέβαινε όμως: είχα πάψει να είμαι τόσο καλός στους μονοήμερους αγώνες. Δεν ήμουν πια ο οργισμένος και ατίθασος νεαρός ποδηλάτης του παλιού καιρού. Εξακολουθούσα να ποδηλατώ γερά, αλλά είχα εξευγενίσει το στυλ και την τεχνική μου, δεν ήμουν πια τόσο φανερά ορμητικός. Κάτι διαφορετικό με έσπρωχνε τώρα ψυχολογικά, σωματικά και συναισθηματικά και αυτό το κάτι ήταν ο Γύρος της Γαλλίας. Ήμουν πρόθυμος να θυσιάσω ολόκληρη τη σαιζόν για να προετοιμαστώ για το Γύρο. Τα ποντάριζα όλα για όλα εκεί. Δήλωσα αποχή από όλους τους κλασικούς αγώνες της άνοιξης, τις διάσημες κούρσες που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του διεθνούς ποδηλατικού προγράμματος, και περιορίστηκα σε μετρημένους στα δάχτυλα αγώνες, με στόχο να βρεθώ στο απόγειο της

8 244 Lance Armstrong φόρμας μου τον Ιούλιο. Κανείς δεν καταλάβαινε τι έκανα. Στο παρελθόν, το ψωμί μου ήταν οι ανοιξιάτικοι αγώνες. Γιατί δεν έτρεχα στις κούρσες όπου είχα νικήσει στο παρελθόν; Τελικά ένας δημοσιογράφος με ρώτησε αν θα έτρεχα σε κάποια από τις μεγάλες ανοιξιάτικες κούρσες. "Όχι," είπα. "Γιατί όχι;" "Θα αφοσιωθώ στο Γύρο." Έκανε μια γκριμάτσα και είπε, "Μάλιστα, δηλαδή τώρα είσαι αθλητής του Γύρου." Λες και του έκανα πλάκα. Τον κοίταξα απλώς και είπα μέσα μου, Ό,τι πεις εσύ μάγκα μου. Θα δούμε. Λίγο καιρό αργότερα, συναντήθηκα τυχαία με τον Μιγκέλ Ιντουράιν στο ασανσέρ ενός ξενοδοχείου. Κι αυτός με ρώτησε τι κάνω. "Κάνω μπόλικη προπόνηση στα Πυρηναία," είπα. "Πορκέ;" απόρησε. "Γιατί;" "Για το Γύρο," του είπα. Ανασήκωσε έκπληκτος το φρύδι και επιφυλάχτηκε να σχολιάσει. Και τα άλλα μέλη της ομάδας μου έδειχναν την ίδια προσήλωση στο Γύρο της Γαλλίας. Η σύνθεση της ομάδας του Ταχυδρομείου των ΗΠΑ ήταν η εξής: αρχηγός μας ήταν ο Φράνκι Αντρέ, ένας μεγαλόσωμος, δυνατός σπρίντερ, φτασμένος βετεράνος που με ήξερε από πιτσιρίκο. Ο Κέβιν Λίβινγκστον και ο Τάυλερ Χάμιλτον ήταν οι ταλαντούχοι νεαροί μας, ειδικοί στις αναβάσεις. ο Τζωρτζ Χίνκαπι, νικητής στο Επαγγελματικό των ΗΠΑ εκείνη τη χρονιά, ήταν ένας ακόμα γερός σπρίντερ σαν τον Φράνκι. ο Κρίστιαν Βαντεβέλντε ήταν ένας από τους πιο ταλαντούχους πρωτοεμφανιζόμενους ποδηλάτες. και ο Πασκάλ Ντεράμ, ο Τζόναθαν Βάουτερς και ο Πέτερ Μάινερτ-Νίλσεν ήταν πιστοί "υπηρέτες" που μπορούσαν να τρέχουν επί ώρες με μεγάλη ταχύτητα χωρίς να παραπονιούνται. Ο άνθρωπος που μας είχε κάνει ομάδα ήταν ο τεχνικός διευθυντής μας, ο Γιόχαν Μπράουνελ, ένας ατάραχος βέλγος, παλιός ποδηλάτης του Γύρου. Ο Γιόχαν ήξερε τι χρειάζεται για να νικήσει κάποιος στο Γύρο. στη δική του καριέρα είχε νικήσει δυο φορές σε ετάπ. Το 1993 είχε νικήσει στην τότε γρηγορότερη κούρσα της ιστορίας του Γύρου, ενώ το 1995 είχε νικήσει σ' ένα άλλο ετάπ όπου επικράτησε στη μονομαχία του με τον Ιντουράιν σε ένα

9 Ο ΓΥΡΟΣ 245 θεαματικό φίνις στη Λιέγη. Μπροστά είχαν αποσπαστεί μόνοι τους ο Γιόχαν με τον Ιντουράιν και ο Γιόχαν έμενε σε απόσταση αναπνοής από τον Μιγκέλ, "καθόταν πάνω στη ρόδα του" όπως λέμε, μέχρι που στο τελικό σπριντ έκανε επίθεση και τον νίκησε πάνω στο νήμα. Ήταν πανέξυπνος και πολυμήχανος ποδηλάτης, ήξερε πώς να κερδίζει πιο γερούς αντιπάλους και έφερε στην ομάδα μας αυτή την αντίληψη της στρατηγικής. Ο Γιόχαν είχε την ιδέα να αποσυρόμαστε σε κατασκηνώσεις για προπόνηση. Δεχτήκαμε το σχέδιό του, χωρίς κανένα παράπονο, και περάσαμε από μια εβδομάδα στις Άλπεις και στα Πυρηναία. Οργώσαμε τις ορεινές διαδρομές του Γύρου και εξασκηθήκαμε στις αναβάσεις που θα αντιμετωπίζαμε, ποδηλατώντας κάθε μέρα ολόκληρα εφτάωρα με κάθε καιρό. Στα βουνά συνεργαζόμουν ιδιαίτερα στενά με τον Κέβιν και τον Τάυλερ, επειδή εκείνοι ήταν οι αναβάτες μας, εκείνοι θα έκαναν την περισσότερη δουλειά να με "τραβάνε" σε τέτοιες απότομες κλίσεις. Ενώ οι περισσότεροι ποδηλάτες α- ναπαύονταν ή συμμετείχαν στις ανοιξιάτικες κούρσες, εμείς κάναμε αναβάσεις μέσα στον παλιόκαιρο. Με τον Γιόχαν είχαμε καθιερώσει ένα αστείο διαρκείας. Ήταν Γενάρης στα Πυρηναία, και κάθε μέρα έβρεχε. Είχε αρχίσει να μου τη σπάει, οι αναβάσεις με ξεθέωναν, ενώ ο Γιόχαν ερχόταν πίσω μας με το αυτοκίνητο, μέσα στην ωραία του ζέστη, και επικοινωνούσε μαζί μας με τον ασύρματο. Μια μέρα του είπα, "Ε, Γιόχαν;" "Τι είναι Λανς;" "Του χρόνου θα τρέξω στις κλασικές κούρσες." Από τότε και στο εξής, το έλεγα αυτό κάθε μέρα. Πολύ σύντομα, ο Γιόχαν ήξερε τι επρόκειτο να ακούσει. "Γιόχαν;" "Κάτσε να μαντέψω, Λανς," έλεγε ατάραχα. "Του χρόνου θα τρέξεις στις κλασικές κούρσες, ε;" "Το βρήκες." Όταν δεν ήμασταν στις Άλπεις ή στα Πυρηναία, έκανα προπόνηση μόνος μου. Το κάθε τι που έκανα είχε το σκοπό του. Η Κικ κι εγώ ζούσαμε την κάθε μέρα με δύο μόνο πράγματα στο μυαλό: τον Γύρο της Γαλλίας και να γεννήσουμε ένα υγιέστατο μωρό. Όλα τα άλλα ήταν δευτερεύοντα, περιττοί

10 246 Lance Armstrong περισπασμοί. Όμως, αυτή η απλότητα της αφοσίωσής μας μάς χάριζε ένα είδος γαλήνης. Στρώθηκα στη μελέτη. Το πρόβλημα του Γύρου το αντιμετώπισα σαν να είχα να δώσω ένα διαγώνισμα μαθηματικών, χημείας και διαιτολογίας μαζί. Έκανα υπολογισμούς στον κομπιούτερ βάζοντας από τη μια το βάρος του σώματός μου και του ποδηλάτου και από την άλλη την δυνητική ταχύτητα του ποδηλάτου σε διάφορες φάσεις για να βρω την εξίσωση που θα με έ- φερνε στη γραμμή του τερματισμού πιο μπροστά από τους άλλους. Έκανα στον υπολογιστή γραφικές παραστάσεις των διαδρομών μου στην προπόνηση, υπολογίζοντας με ακρίβεια χιλιοστού τις αποστάσεις, το βαττάζ και τα όρια της αντοχής μου. Ακόμα και το φαγητό έγινε άσκηση μαθηματικών. Μετρούσα την τροφή που έπαιρνα. Στην κουζίνα είχα μια μικρή ζυγαριά και ζύγιζα τις μερίδες των ζυμαρικών και το ψωμί. Μετά υπολόγιζα το βαττάζ μου σε συνάρτηση με τις θερμίδες που έπαιρνα κι έτσι ήξερα πόσο ακριβώς να φάω κάθε μέρα, πόσες θερμίδες να κάψω, έτσι που οι ποσότητες που έμπαιναν στον οργανισμό μου να είναι λιγότερες από αυτές που έβγαιναν και να χάσω βάρος. Ο καρκίνος είχε μια αναπάντεχη θετική επίδραση: είχε αναδιαπλάσει ε- ντελώς το σώμα μου. Τώρα η κορμοστασιά μου ήταν πολύ πιο λιτή. Στις παλιές μου φωτογραφίες, μοιάζω με ποδοσφαιριστή, με τον χοντρό μου λαιμό και τον μυώδη κορμό, κάτι που συνέβαλε στο επιθετικό μου στυλ πάνω στο ποδήλατο. Παραδόξως όμως, η σωματική μου κατασκευή μού γινόταν εμπόδιο στα βουνά, επειδή κατανάλωνα μεγάλη προσπάθεια για να κουβαλάω όλο αυτό το βάρος στον ανήφορο. Τώρα ήμουν σχεδόν λιγνός και το αποτέλεσμα ήταν μια αλαφράδα που πρώτη φορά ένιωθα πάνω στο ποδήλατο. Ήμουν πιο αδύνατος στο σώμα και πιο ισορροπημένος στο πνεύμα. Οι αμφιβολίες μου σχετικά με το αν κάνω για το Γύρο αφορούσαν την ικανότητά μου στις αναβάσεις. Στο σπριντ ήμουν πάντοτε γερός αλλά τα βουνά αποτελούσαν παλιότερα το Βατερλώ μου. Ο Έντυ Μερξ μου το έλεγε επί χρόνια να αδυνατίσω και τώρα καταλάβαινα γιατί. Δυο-τρία κιλά λιγότερα είναι μεγάλη υπόθεση στα βουνά, κι εγώ είχα χάσει οχτώ. Αυτό ακριβώς χρειαζόμουν. Έγινα πολύ καλός στα βουνά. Κάθε πρωί ξυπνούσα και έτρωγα το ίδιο πράγμα για πρωινό, λίγο μούσλι με ψωμί και φρούτα, εκτός αν με περίμενε κάποια ιδιαίτερα κουραστική

11 Ο ΓΥΡΟΣ 247 διαδρομή, οπότε έτρωγα ένα πιάτο χτυπητά ασπράδια αυγών. Ενώ έτρωγα, η Κικ γέμιζε τα μπουκάλια με το νερό μου και στις οχτώ ακριβώς έφευγα για να συναντήσω τον Κέβιν και τον Τάυλερ για προπόνηση. Τις περισσότερες ημέρες ποδηλατούσα και μετά το μεσημεριανό, περίπου ως τις τρεις. Όταν γυρνούσα σπίτι έκανα ντους και έπαιρνα έναν υπνάκο ως την ώρα του βραδινού. Σηκωνόμουν, ζύγιζα τα μακαρόνια μου και δειπνούσα μαζί με την Κικ. Δεν κάναμε τίποτα. Δεν πηγαίναμε πουθενά. Μόνο τρώγαμε και μετά πέφταμε ξανά στο κρεβάτι ώστε το πρωί να σηκωθώ και να πάω πάλι για προπόνηση. Μερικές φορές οι φίλες της Κικ της έλεγαν στο τηλέφωνο: "Στη Νότια Γαλλία ζείτε; Παράδεισος!" Πού να φανταστούν την πραγματικότητα. Ενώ εγώ προπονούμουν, η Κικ έκανε διάφορες μικροδουλειές ή ξεκουραζόταν στη βεράντα μας. Πίστευε ότι η Νίκαια ήταν ιδανικός τόπος για μια έγκυο, επειδή μπορούσε να βρίσκει φρέσκα φρούτα και λαχανικά στις υπαίθριες αγορές. Τα βράδια ξεφυλλίζαμε βιβλία για την εγκυμοσύνη και παρακολουθούσαμε το μέγεθος του μωρού. Στην αρχή ήταν σαν καρφίτσα, μετά σαν λεμόνι. Η μεγάλη ημέρα ήρθε όταν η Κικ δυσκολεύτηκε για πρώτη φορά να κουμπώσει το τζην της. Η προσήλωση που δείχναμε, τόσο η Κικ όσο κι εγώ, ήταν απίστευτη. Το ποδήλατο είναι δύσκολη, πολύ κουραστική δουλειά και η Κικ το σεβόταν απόλυτα. "Να περάσεις καλά στη δουλειά," μου έλεγε κάθε πρωί την ώρα που έφευγα. Αν δεν ήμασταν και οι δυο μας προσηλωμένοι στον τρόπο ζωής μας, δεν θα καταφέρναμε τίποτα. Αν εκείνη βαριόταν ή ένιωθε ριγμένη ή ανικανοποίητη, δεν θα περνούσαν γαλήνια οι μήνες. Τόσο καλά είχε ενταχθεί στο προπονητικό μου πρόγραμμα που θα μπορούσε να είναι μέλος της ομάδας. Ο Κέβιν το έβλεπε γιατί ήταν ο καλύτερος φίλος μας και είχε κι αυτός πιάσει διαμέρισμα στη Νίκαια. Η διαφορά ήταν ότι όταν γύριζε ο Κέβιν σπίτι έβρισκε ένα άδειο διαμέρισμα και μερικές φορές χαλασμένο το γάλα στο ψυγείο. Εγώ είχα φρεσκοπλυμένα ρούχα, καθαρό σπίτι, γάτα, σκύλο, ό,τι έπρεπε να φάω. Αλλά βέβαια όλα αυτά χρειάζονταν πολλή δουλειά εκ μέρους της Κικ. Στο παρελθόν πάντα ένιωθα άβολα και μοναχικά όταν ζούσα

12 248 Lance Armstrong στην Ευρώπη, τώρα όμως ήμουν ευτυχισμένος νιόπαντρος. Τώρα μάθαινα να αγαπώ τη ζωή στην Ευρώπη. Μερικές φορές πάθαινα λάστιχο στη μέση του πουθενά. τηλεφωνούσα στην Κικ και ερχόταν να με πάρει. Μερικά απογεύματα έπαιρνε το αμάξι και ανέβαινε στα βουνά μόνο και μόνο για να μου φέρει ισοτονικό ποτό και φαγητό. Είχε μάθει τα πάντα για την ποδηλασία για να μπορεί να βοηθάει. Ήξερε τι χρειαζόμουν και πότε, ποιες μέρες ήταν δύσκολες, πότε ήταν καλό να μιλάμε και πότε ήταν καλύτερο να με αφήνει μόνο μου. Τις μέρες της πολύ δύσκολης προπόνησης, καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας να δει πώς τα είχα πάει, επειδή ήξερε ότι μετρούσα την προετοιμασία μου και ότι έδινα μεγάλη σημασία στο να μένω στο στόχο. Αν κάτι δεν πήγαινε καλά, καταλάβαινε την απογοήτευση και την κακοκεφιά μου. Στα τέλη Απριλίου έτρεξα σε μια διάσημη μονοήμερη κλασική κούρσα, τη Χρυσή Κούρσα Άμστελ, για να σταθμίσω τη φόρμα μου. Από την αρχή ένιωθα διαφορετικός, πιο δυνατός. Στη μεγαλύτερη διάρκειά του ο αγώνας ήταν μια μονομαχία μου με τον Μίκαελ Μπόοχερντ, τον Ολλανδό, που εθεωρείτο ένας από τους κορυφαίους δρομείς του κόσμου. Δεκαπέντε χιλιόμετρα πριν από το τέρμα, πέρασα μπροστά. Ο Μπόοχερντ κάθισε στη ρόδα μου, ακολουθώντας με σε απόσταση αναπνοής. Ή- ξερα, ή τουλάχιστον νόμιζα ότι ξέρω, ότι στο τελικό σπριντ, στο φίνις, θα τον νικούσα. Θα έβαζα στοίχημα τα πάντα, ακόμα και την υγεία μου, τόσο σίγουρος ήμουν. Ξεκίνησα το τελικό σπριντ, και ο Μπόοχερντ επιτάχυνε κι αυτός. Ήρθε πλάι μου και τρέξαμε δίπλα-δίπλα τα λίγα τελευταία μέτρα και έχασα. Έχασα για έναν πόντο. Λιγότερο από το πλάτος του λάστιχου. Έπαθα σοκ. Ήμουν εντελώς βέβαιος ότι θα κέρδιζα, αλλά αυτό που με πείραζε περισσότερο ήταν ότι όλοι θεωρούσαν τον Μπόοχερντ σαν μεγάλο φαβορί για να νικήσει στον Γύρο της Γαλλίας. Καθώς ανεβήκαμε πλάι-πλάι στο βάθρο, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν τι επίπτωση θα έχει το αποτέλεσμα αυτό στα σχέδιά μου για το Γύρο. Ξαφνικά, έσκυψα προς τον Μίκαελ και του είπα: "Τον Ιούλιο θα μου το πληρώσεις." Με κοίταξε παραξενεμένος. "Τι θες να πεις;" είπε. "Απρίλη έχουμε."

13 Ο ΓΥΡΟΣ 249 Ξαναγύρισα στην προπόνηση. Ποδήλατο και μόνο ποδήλατο, και πάλι ποδήλατο. Ποδηλατούσα όσο ποτέ στη ζωή μου, βασανίζοντας το σώμα μου σε όποιο λόφο έβρισκα μπροστά μου. Υπήρχαν καμιά πενηνταριά ζόρικες αναβάσεις στα περίχωρα της Νίκαιας, με δύσκολες κλίσεις, δεκαπέντε χιλιόμετρα η καθεμία ή και περισσότερα. Το κόλπο δεν ήταν να τις ανεβαίνεις στη χάση και στη φέξη αλλά να τις ανεβαίνεις ξανά και ξανά. Έκανα τρεις διαφορετικές αναβάσεις τη μέρα, μέσα σε μια εξάωρη ή εφτάωρη προπόνηση. Μια ανάβαση δεκαοχτώ χιλιομέτρων μού έπαιρνε περίπου μια ώρα, καταλαβαίνετε λοιπόν πώς περνούσαν οι μέρες μου. Πήγαινα σε μέρη που κανείς άλλος δεν πήγαινε, ούτε καν οι συναθλητές μου. Θυμάμαι πολύ καθαρά μια συγκεκριμένη μέρα, στις 3 Μαΐου, που είχε τσουχτερό ανοιξιάτικο κρύο. Κατευθύνθηκα με το ποδήλατο προς τις Άλπεις ενώ ο Γιόχαν ερχόταν πίσω μου με το αυτοκίνητο. Εν τω μεταξύ έριχνε χιονόνερο και η θερμοκρασία έπεσε στο μηδέν, αλλά δεν μ' ένοιαζε. Σταθήκαμε στο πλάι του δρόμου, κοιτάξαμε τη θέα και τον καιρό. "Ας το αφήσουμε καλύτερα," πρότεινε ο Γιόχαν. "Όχι," είπα. "Έλα, πάμε." Και επί ε- φτά ολόκληρες ώρες έκανα ποδήλατο, χωρίς άλλον ποδηλάτη πλάι μου. Για να νικήσω στο Γύρο έπρεπε να είμαι πρόθυμος να ποδηλατήσω εκεί που κανείς άλλος δεν ήθελε. Η πιο επίπονη διαδρομή στη Νίκαια ήταν η λεγόμενη ανάβαση της Μαντόνας. Ήταν μια παροιμιωδώς δύσκολη ανάβαση δεκατριών χιλιομέτρων πάνω από την πόλη. Σχεδόν βλέπαμε την κορυφή από το σπίτι μας, πίσω από τους κυματιστούς λόφους στον ορίζοντα. Η Μαντόνα δεν προσφερόταν για να κάνεις συνεχώς προπόνηση, ήταν πολύ κουραστική, αλλά αποτελούσε θαυμάσιο τεστ για τη φόρμα σου. Οι περισσότεροι την ανέβαιναν μιαδυο φορές τη σαιζόν. Εγώ την ανέβαινα μια φορά το μήνα. Ο Τόνυ Ρόμινγκερ, που επί χρόνια ήταν ένας από τους κορυφαίους στον κόσμο, χρησιμοποιούσε τη Μαντόνα σαν τεστ της φόρμας του την εποχή που ζούσε στο Μονακό. Κατείχε το ρεκόρ στην ανάβασή της 31 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα. Ο Κέβιν Λίβινγκστον, που εθεωρείτο ο καλύτερος αναβάτης στην ομάδα μας, μια φορά την είχε ανέβει σε 32 λεπτά. Στην αρχή της επιστροφής μου στην ενεργό δράση, τη σαιζόν του '98, είχα κάνει τη Μαντόνα σε 36 λεπτά. Για να νικήσω όμως στον Γύρο ήξερα ότι έπρεπε να φέρω πολύ καλύτερο χρόνο.

14 250 Lance Armstrong "Θα σπάσω τα 31," δήλωσα μια μέρα στον Κέβιν. Μεγάλη κουβέντα για κάποιον που την εποχή εκείνη ούτε τα 35 δεν μπορούσε να σπάσει. "Παλαβός είσαι," απάντησε ο Κέβιν. Έπιασα όμως 34 λεπτά και μετά 33. Και μετά, ένα απόγευμα, έπιασα χρόνο 32:30. Αμέσως πριν από το Γύρο, ο Κέβιν κι εγώ ανεβήκαμε μια τελευταία φορά τη Μαντόνα. Ήταν μια μέρα με υγρασία, με λίγο αεράκι μόνο, κουφόβραση. Τρέξαμε προς την κορυφή που ήταν τυλιγμένη στα σύννεφα, σε υψόμετρο 900 μέτρα από τη θάλασσα. Ένα χιλιόμετρο πριν το τέρμα, ο Κέβιν έπαθε λάστιχο. Σταμάτησε για να αλλάξει αλλά εγώ συνέχισα. Φτάνοντας στην κορυφή, κοίταξα το ρολόι πάνω στο τιμόνι μου. Περίμενα τον Κέβιν. Έφτασε ξέπνοος και τσαντισμένος για το λάστιχο. Του έδειξα τον χρόνο στον κομπιούτερ μου. Οι συνέπειες για τον Γύρο ήταν καθαρές και για τους δυο μας. "Πω πω!" είπε ο Κέβιν. "Σοβαρεύουν τα πράγματα." Η Κικ ήξερε ότι κάθε φορά που ανεβαίνω στη Μαντόνα ήταν μεγάλη μέρα. Εκείνη τη μέρα, την ώρα του πρωινού ήμουν εντελώς ανέκφραστος, ήδη συγκεντρωνόμουν. Όταν γύρισα σπίτι, η Κικ με περίμενε στην εξώπορτα, αγωνιώντας να δει πώς τα είχα πάει, αν ήμουν χαρούμενος ή τσαντισμένος. Είχε έρθει επίσκεψη και ο Οτς, και περίμενε κι αυτός με αγωνία. Μπήκα στο σπίτι αμίλητος, με βλοσυρό ύφος. "Πώς πήγε;" με ρώτησε η Κικ. "Ο καιρός ήταν απαίσιος," είπα. "Ω..." έκανε εκείνη. "Ναι," της είπα. "Δεν κατάφερα να κάνω λιγότερο από 30:47." Με αγκάλιασε. Ο Οτς με χτύπησε στην πλάτη. "Τζίμυ, είμαι έτοιμος," του είπα. Λίγες μέρες αργότερα ο Οτς γύρισε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε όποιον έβρισκε μπροστά του, έλεγε ότι θα νικούσα στο Γύρο της Γαλλίας. ΕΤΟΙΜΑΣΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ, νευρική σημασία στη λεπτομέρεια. Η Κικ κι εγώ αραδιάσαμε όλα τα πράγματα και τα ταχτοποιήσαμε προσεκτικά στη βαλίτσα. Επέμενα η τοποθέτηση να γίνει με

15 Ο ΓΥΡΟΣ 251 συγκεκριμένο τρόπο. Τα σορτσάκια μου έπρεπε να τυλιχτούν μαζί ώστε να γίνουν ένας ομαλός κύλινδρος. Οι παπουτσοθήκες μου έπρεπε να μπουν στην κατάλληλη θέση. Τα γάντια τα έχωσα σε μια συγκεκριμένη γωνία, τα περιχειρίδια σε μιαν άλλη. Το κάθε τι έπρεπε να είναι τακτοποιημένο στην εντέλεια, ώστε να μπορώ με μια ματιά να βλέπω αν είχα κάθε τύπο ρουχισμού για κάθε τύπο καιρού. Φτάσαμε στο Παρίσι για τα προκαταρκτικά του Γύρου, που περιλάμβαναν μια σειρά από ιατρικά τεστ και ελέγχους για αναβολικά, καθώς και υποχρεωτικές νουθεσίες από υπεύθυνους του Γύρου. Στον κάθε ποδηλάτη μοίρασαν μια "Βίβλο" του Γύρου, έναν οδηγό που είχε όλα τα ετάπ της κούρσας και παρουσίαζε τη διατομή της διαδρομής και τα σημεία τροφοδοσίας. Μαστορέψαμε τα ποδήλατά μας, αλλάξαμε τιμόνια, βεβαιωθήκαμε ότι οι υποδοχείς των ποδιών ταίριαζαν ακριβώς στα πετάλια. Μερικοί ποδηλάτες δεν έδειχναν τόσο ενδιαφέρον στην προετοιμασία του ποδηλάτου τους, εγώ όμως ήμουν ιδιότροπος. Οι τεχνικοί με είχαν βγάλει "ο κύριος Μιλιμέτρ". Στα προγνωστικά πριν από τον αγώνα, η Πόσταλ ήταν αουτσάιντερ. Κανείς δεν θεωρούσε ότι έχουμε πιθανότητα να νικήσουμε. Μιλούσαν για τον Αβραάμ Ολάνο, τον εν ενεργεία παγκόσμιο πρωταθλητή. Έλεγαν για τον Μάικελ Μπόοχερντ, που με είχε νικήσει στο Άμστελ. Ανέφεραν τον Ελβετό Αλεξάντερ Ζούλλε ή τον Ισπανό Φερνάντο Εσκαρτίν. Μιλούσαν για τους απόντες, όσους είχαν πέσει θύματα της υπόθεσης του ντόπινγκ. Εγώ ήμουν μια σκέτη υποσημείωση, ο συμπαθητικός Αμερικάνος που είχε νικήσει τον καρκίνο. Ένας μόνο άνθρωπος φαινόταν να πιστεύει ότι είμαι ικανός για τη νίκη. Λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας, ρώτησαν τον Μιγκέλ Ιντουράιν ποιον θεωρεί πιθανό νικητή. Ίσως ο Μιγκέλ να θυμόταν τη συνομιλία μας στο α- σανσέρ και να είχε μάθει πόσο καλά είχα προπονηθεί. "Τον Άρμστρονγκ", απάντησε. Το πρώτο ετάπ του Γύρου ήταν σύντομο, ο λεγόμενος Πρόλογος, μια κούρσα οχτώ χιλιομέτρων με ατομική χρονομέτρηση, που γινόταν στο Πουί ντυ Φου, μια μικρή πόλη με έναν καφεκίτρινο πύργο και ένα πάρκο με παραστάσεις από τη ζωή στο Μεσαίωνα. Ο Πρόλογος ήταν ένα σύστημα προκαταρκτικής κατάταξης, για να ξεχωρίσουν οι γρήγοροι από τους πιο αργούς και να καθοριστεί ποιοι θα ξεκινούσαν πρώτοι στο πελοτόν. Αν και δεν διαρκούσε παρά οχτώ χιλιόμετρα, ήταν σοβαρή δοκιμασία και δεν άφηνε

16 252 Lance Armstrong κανένα περιθώριο για λάθος. Έπρεπε να τα δώσεις όλα στο σπριντ, να πιάσεις το μάξιμουμ της αποτελεσματικότητας, αλλιώς θα έμενες πίσω πριν καλά-καλά αρχίσεις. Όσοι ήθελαν να διεκδικήσουν τις πρώτες θέσεις στη γενική κατάταξη έπρεπε να τερματίσουν μέσα στους τρεις-τέσσερις πρώτους στον Πρόλογο. Η διαδρομή άρχιζε με σπριντ πέντε χιλιομέτρων και μετά ερχόταν ένας μεγάλος λόφος, μια ξεθεωτική ανηφόρα 700 μέτρων όπου δεν σε έπαιρνε να μην τα δώσεις όλα. Ύστερα μια απότομη στροφή και πάλι επίπεδο έδαφος για το τελικό σπριντ. Η κούρσα ήταν ευνοϊκή για έναν ορμητικό ποδηλάτη σαν κι εμένα, και στο παρελθόν ήταν τέλεια και για τον μεγάλο Ιντουράιν, ο οποίος κάποτε την είχε κάνει σε 8 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα, που ήταν και το ρεκόρ της διαδρομής. Με δυο λόγια, έπρεπε να κάνω κάτω από 9 λεπτά. Το καθοριστικό σημείο ήταν η ανηφόρα. Δεν σε συνέφερε να καταναλώσεις όλες σου τις δυνάμεις στο σπριντ των πέντε χιλιομέτρων και να κλατάρεις στην ανηφόρα. Έπρεπε επίσης να παρθεί και μια στρατηγική απόφαση: να ανέβω το λόφο με μεγάλη αλυσίδα ή με μικρότερη; Το θέμα το συζητούσαμε στην ομάδα επί δύο μέρες. Ο Γιόχαν χάραζε τη στρατηγική μας με ήρεμο και απαιτητικό ύφος. Χώρισε την κούρσα σε κομμάτια και μου έδωσε ακριβείς οδηγίες για τους επιμέρους χρόνους και το βαττάζ. Ήξερε ακόμα και πόσος έπρεπε να είναι ο σφυγμός μου μετά το πρώτο σπριντ: 190. Ο κάθε ποδηλάτης έφευγε τρία λεπτά μετά τον προηγούμενο. Άρχισαν να έρχονται τα πρώτα αποτελέσματα. Ο συναθλητής μου ο Φράνκι Αντρέ θυσιάστηκε κάνοντας ένα πείραμα: επιχείρησε να ανέβει το λόφο με μεγάλη αλυσίδα. Ήταν η λάθος απόφαση. Μέχρι να φτάσει στην κορυφή του λόφου ήταν ξέπνοος, εξαντλημένος. Δεν μπόρεσε να ανακάμψει. Ο Ολάνο κατέρριψε το ρεκόρ της διαδρομής, φέρνοντας χρόνο 8:11. Ύ- στερα ο Ζούλλε το έσπασε κι αυτό, κάνοντας 8:07. Ήταν η σειρά μου. Όταν ποδηλατώ καλά, το σώμα μου φαντάζει σχεδόν ακίνητο πάνω στο ποδήλατο, με εξαίρεση τα πόδια που πηγαίνουν πάνωκάτω σαν αυτόματα πιστόνια. Ακολουθώντας πίσω μου με το αυτοκίνητο της ομάδας, ο Γιόχαν έβλεπε ότι οι ώμοι μου μόλις που σάλευαν, πράγμα

17 Ο ΓΥΡΟΣ 253 που σήμαινε ότι δεν ξοδεύω περιττή ενέργεια, ότι όλη διοχετευόταν στο ποδήλατο, στο πετάλι. Στα αυτιά μου άκουγα τον Γιόχαν να μου δίνει τους επιμέρους χρόνους και οδηγίες ενώ εγώ προχωρούσα. "Σηκώθηκες από τη σέλα," είπε ο Γιόχαν. "Κάτσε κάτω." Χωρίς να το πάρω είδηση, έσπρωχνα υπερβολικά. Κάθισα και επικεντρώθηκα στην εκτέλεση, στην επιστήμη και την τεχνική του ποδηλάτου. Δεν είχα ιδέα ποιος είναι ο συνολικός χρόνος μου. Μόνο ποδηλατούσα. Πέρασα τη γραμμή του τερματισμού. Έριξα μια ματιά στο ρολόι. "8:02", διάβασα. Αδύνατον. Κάποιο λάθος έγινε, σκέφτηκα. Ξανακοίταξα. "8:02". Είχα περάσει πρώτος στο Γύρο της Γαλλίας. Για πρώτη φορά στην καριέρα μου θα φορούσα την κίτρινη μπλούζα, το μαγιό ζον, για να ξεχωρίζω από τους άλλους αθλητές. Στο τροχόσπιτο της ομάδας οι συναθλητές μου με έσφιξαν στην αγκαλιά τους, πιο πολύ απ' όλους ο Γιόχαν. Κατέφθασε ένα συνεργείο από το αθλητικό τηλεοπτικό κανάλι, το ESPN, για συνέντευξη, αλλά εγώ δεν ήμουν σε θέση να μιλήσω. Το στόμα μου είχε σφίξει, φοβόμουν μήπως σωριαστώ κάτω την ώρα που μιλούσα. Οι λέξεις δεν έβγαιναν. "Έχω πάθει σοκ," είπα μόνο βραχνά. "Έχω πάθει σοκ." Μέσα στο πλήθος διέκρινα τον Ιντουράιν. Άνοιξε δρόμο σπρώχνοντας και ήρθε προς το μέρος μου, μου έσφιξε με αγάπη το χέρι και με αγκάλιασε. Στον Γύρο, δεν σου μένει χρόνος να γιορτάσεις μια νίκη σε ετάπ. Κατ' αρχήν, σε παίρνουν άρον-άρον για έλεγχο ντόπινγκ και μετά αρχίζει να ε- φαρμόζεται το πρωτόκολλο. Με πήραν σε ένα τροχόσπιτο όπου πλύθηκα για την τελετή της απονομής και μου έδωσαν να φορέσω την κίτρινη μπλούζα. Όσο εξονυχιστικά κι αν είχα προετοιμαστεί για το Γύρο, αυτή την περίσταση την είχα παραλείψει. Δεν είχα προετοιμαστεί για τη συγκίνηση που βιώνεις όταν φοράς αυτή τη μπλούζα, όταν νιώθεις το ύφασμα να γλιστράει στην πλάτη σου. Στο σπίτι μας στη Νίκαια, η Κικ με είδε στην τηλεόραση να ανεβαίνω στο βάθρο φορώντας την κίτρινη μπλούζα. Άρχισε να χοροπηδάει μέσα στο σπίτι, να πανηγυρίζει, να ταρακουνάει το μωρό στην κοιλιά της και να τρο-

18 254 Lance Armstrong μάζει το σκύλο. Τελικά κατέβηκα από το βάθρο, πήγα στο τροχόσπιτο της ομάδας και εκεί την πήρα τηλέφωνο από το κινητό μου. "Αγάπη μου," είπα. Από την άλλη μεριά της γραμμής, το μόνο που άκουγα ήταν, "Θεέ μου, Θεέ μου, Θεέ μου." Μετά η Κικ αναλύθηκε σε κλάματα και ύστερα είπε, "Να πάρει, τα κατάφερες αγάπη μου." Υπήρξε και μια δεύτερη εξαίσια στιγμή νίκης. Καθώς πήγαινα στο χώρο του τερματισμού, πέρασα μπροστά από το τροχόσπιτο της Κοφιντίς. Ήταν μαζεμένοι εκεί διάφοροι άνθρωποι της ομάδας, οι ίδιοι που με είχαν περάσει για πεθαμένο τότε στο νοσοκομείο. "Αφιερωμένο εξαιρετικά," είπα καθώς περνούσα από μπροστά τους. ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΔΙΑΣΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΕΔΙΑΔΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ Γαλλίας. Ήμουν ο πρώτος Αμερικανός στην ιστορία που προπορευόταν στον Γύρο τρέχοντας για αμερικανική ομάδα πάνω σε αμερικανικό ποδήλατο. Κοίταξα την ημερομηνία: ήταν 4η Ιουλίου, η εθνική μας γιορτή. Ξαφνικά μ' έπιασε νευρικότητα. Η κίτρινη μπλούζα ήταν μεγάλη ευθύνη. Τώρα, αντί να είμαι εγώ ο επιτιθέμενος θα ήμουν ο στόχος της επίθεσης. Ποτέ δεν είχα βρεθεί στη θέση να υπερασπίζομαι την κίτρινη μπλούζα. Τα πρώτα ετάπ του Γύρου ευνοούσαν τους σπρίντερ. Διασχίζαμε σαν αστραπή τους κάμπους, πάνω σε επίπεδους και μονότονους δρόμους, παίζοντας το γνωστό μας σκάκι με ποδήλατα. Τα νεύρα ήταν τεντωμένα. μέσα στο πελοτόν γίνονταν ένα σωρό ελιγμοί και τρικλοποδιές, παρά λίγο συγκρούσεις και κανα-δυο κλασικές καραμπόλες του Γύρου. Εδώ χτυπούσες το τιμόνι σου με τον διπλανό, εκεί τους γλουτούς σου, πιο πέρα τα λάστιχά σου. Αν έβγαινες μπροστά ο συνωστισμός ήταν μικρότερος, οπότε προσπαθούσαμε να μπούμε μπροστά, αλλά το ίδιο επιδίωκαν και όλες οι άλλες ομάδες και ο δρόμος δεν μας χωρούσε όλους. Τις πρώτες μέρες η βασική στρατηγική ήταν να αποφύγεις τη σοβαρή ζημιά πράγμα που εύκολα λέγεται αλλά δύσκολα γίνεται. Στη μάχη της τοποθέτησης, μέσα σε συνεχή κίνηση, μπορούσες να δεχτείς τρικλοποδιά πριν το καταλάβεις. Πέρυσι, ο Κέβιν είχε πέσει δυο φορές στον κάμπο και βρέθηκε δεκαπέντε λεπτά πίσω πριν ακόμα φτάσει στα βουνά.

19 Ο ΓΥΡΟΣ 255 Ο εξοπλισμός της ομάδας μας ήταν δυο αυτοκίνητα συνοδείας και ένα φορτηγάκι. Στο ένα αυτοκίνητο βρισκόταν ο Γιόχαν με τους τεχνικούς, με τα εφεδρικά μας ποδήλατα στη σχάρα, ενώ στο άλλο η διοίκηση της ομάδας με όποιους σπόνσορες τύχαινε να έχουν έρθει για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Στο φορτηγάκι φορτώναμε τα ποδήλατα μαζί με τα σακίδιά μας και τον σχετικό εξοπλισμό. Αν κάποιος πάθαινε λάστιχο, το συνεργείο καραδοκούσε να επέμβει και αν θέλαμε φαγητό ή νερό μας έδιναν. Από το αυτοκίνητο, ο Γιόχαν διεύθυνε την τακτική μας στον αγώνα. Έ- λεγχε τους επιμέρους χρόνους και μας ενημέρωνε, και έδινε διαταγές για επίθεση από ένα εξελιγμένο σύστημα αμφίδρομης επικοινωνίας. Ο κάθε ποδηλάτης της ομάδας φορούσε ακουστικό στο αυτί κι ένα μικρό καλώδιο γύρω από το λαιμό, ενώ ήταν συνδεδεμένος με μια συσκευή παρακολούθησης του καρδιακού παλμού από την οποία ο Γιόχαν έβλεπε πώς αποδίδει το σώμα μας υπό πίεση. Κάθε μέρα, όλη τη μέρα, οι συναθλητές μου πήγαιναν μπροστά μου και με προστάτευαν από τον άνεμο, τις συγκρούσεις, τους αντιπάλους και άλλους κινδύνους. Συνεχώς έπρεπε να αποφεύγουμε φωτογράφους και ενθουσιώδεις θεατές και τα διάφορα πράγματα που κουβαλούσαν: καροτσάκια με μωρά, εκδρομικά ψυγειάκια, ό,τι βάλει ο νους σας. Στο δεύτερο ετάπ φτάσαμε σε ένα διάδρομο τεσσάρων χιλιομέτρων, τον λεγόμενο Πασάζ ντυ Γκουά, ένα πραγματικά απόκοσμο τοπίο. Πρόκειται για έναν μακρύ, στενό και μαύρο δρόμο που περνάει πάνω από έναν βάλτο, μόνο που στην παλίρροια τα νερά φουσκώνουν και σκεπάζουν το δρόμο κάνοντάς τον αδιάβατο. Ακόμα όμως και όταν τα νερά είναι χαμηλά, το ο- δόστρωμα είναι γλιστερό και ύπουλο, και οι άκρες του δρόμου είναι σκεπασμένες με πεταλίδες και φύκια. Το πελοτόν διατηρούσε ακόμα τη συνοχή του και τα σπρωξίματα έδιναν κι έπαιρναν, οπότε το πέρασμα έκρυβε κινδύνους. Οι πρώτες ομάδες που θα περνούσαν θα ήταν ασφαλέστερες, οπότε τα περισσότερα μέλη της Πόσταλ μαζεύτηκαν γύρω μου και ορμήσαμε μπροστά. Στην πορεία, μερικοί συναθλητές μας έμειναν πίσω και σχημάτισαν μια δεύτερη ομάδα. Ο Φράνκι και ο Τζωρτζ με προστάτεψαν και περάσαμε χωρίς απρόοπτα, αλλά το πέρασμα σε αγρίευε: ο δρόμος ήταν τόσο γλιστερός που δεν τολμούσαμε να στρί-

20 256 Lance Armstrong ψουμε ούτε τόσο δα το τιμόνι και ο άνεμος μας ερχόταν από τα πλάγια και μας δυσκόλευε να κρατήσουμε σταθερό το ποδήλατο. Άλλοι πίσω μας δεν στάθηκαν τόσο τυχεροί, έπεσαν σε μια τεράστια καραμπόλα. Κάποιος φρενάρισε απότομα και ξαφνικά η άσφαλτος γέμισε κορμιά. Ποδήλατα εκτοξεύτηκαν στον αέρα, με τους τροχούς να γυρίζουν τρελά, αθλητές σωριάστηκαν στο έδαφος σε μια τεράστια αλυσιδωτή αντίδραση. Καθώς οι υπόλοιποι περνούσαν πλάι από τους πεσμένους, κι άλλοι γκρεμίζονταν. Χάσαμε τον Τζόναθαν Βάουτερς, που χτύπησε στο κεφάλι και άνοιξε το σαγόνι του και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Ο Τζόναθαν είχε μόλις αποφύγει την καταστροφή την προηγούμενη μέρα σε ένα άλλο πέσιμο, όταν έκανε με το κεφάλι βουτιά πάνω από το τιμόνι και κατάφερε να προσγειωθεί με τα πόδια. Το κατόρθωμα αυτό του χάρισε το παρατσούκλι "Ελ Γκάτο", ο γάτος δηλαδή, αλλά τώρα ο Γύρος είχε τελειώσει γι' αυτόν. Όσο για τον Τάυλερ Χάμιλτον, τη γλίτωσε φτηνά μ' ένα πονεμένο γόνατο. Όπως αποδείχτηκε, το Πασάζ ντυ Γκουά ήταν ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία του Γύρου. Καταφέρνοντας να το περάσω νωρίς, κέρδισα πολύτιμο χρόνο, ενώ μερικά από τα κορμιά που σωριάστηκαν στην άσφαλτο ή- ταν σοβαροί διεκδικητές του Γύρου. Ο Μίκαελ Μπόοχερντ και ο Άλεξ Ζούλλε έμειναν πίσω μου περισσότερο από έξι λεπτά και το προβάδισμά μου αυτό θα αποδεικνυόταν όλο και πιο πολύτιμο όσο περνούσαν οι μέρες. Τις πρώτες εκείνες δέκα μέρες, είχαμε έναν μόνο στόχο: να μείνουμε κοντά στους πρώτους και να αποφύγουμε τη μεγάλη ζημιά. Εγώ αναζητούσα τη χρυσή τομή: ήθελα να παραμείνω ανάμεσα στους διεκδικητές αλλά και να διατηρήσω όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις για το επόμενο καθοριστικό ετάπ, μια κούρσα με ατομική χρονομέτρηση στο Μετς. Προς το παρόν, παραχώρησα σε άλλον την κίτρινη μπλούζα. Ήταν μερικές από τις πιο μεγάλες μέρες του Γύρου, οι δρόμοι και το τοπίο ελάχιστα άλλαζαν. Πήγαμε από τη Λαντ στη Λαβάλ, από εκεί στην Α- μιένη, αλλά μας φαινόταν να ποδηλατούμε χωρίς σταματημό και να μη φτάνουμε πουθενά. Ο Ιταλός Μάριο Τσιπολίνι νίκησε σε τέσσερα συνεχόμενα ετάπ, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ του Γύρου, αλλά εμείς δεν δώσαμε μάχη. Ξέραμε ότι ο Τσιπολίνι, αν και μεγάλος αθλητής, δεν ήταν καλός στα βουνά κι έτσι δεν ήταν σοβαρός διεκδικητής για τη συνολική νίκη.

21 Ο ΓΥΡΟΣ 257 Κάθε βράδυ ακολουθούσαμε την ίδια ρουτίνα: μασάζ στα πονεμένα πόδια μας, φαγητό και μετά ζάπινγκ στα έξι γαλλικά τηλεοπτικά κανάλια που πρόσφερε το ξενοδοχείο. Ο Γιόχαν μού είχε απαγορέψει να φέρω μαζί μου τον κομπιούτερ μου γιατί είχα την τάση να ξενυχτάω στο Ιντερνέτ. Διασχίζαμε γοργά τους κάμπους πλησιάζοντας στο Μετς. Έμενα πίσω κάνοντας οικονομία δυνάμεων. ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΟΥΡΣΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΤΑΠ ξεχωρίζουν τους δυνατούς από τους αδύνατους. Τώρα είχε έρθει η ώρα οι αδύνατοι να φύγουν εντελώς από τη μέση. Φτάσαμε στο Μετς για τον αγώνα ατομικής χρονομέτρησης. σε αντίθεση με τον προηγούμενο μικρό Πρόλογο, εδώ υπήρχε η δυνατότητα να κερδίσεις ή να χάσεις πολύ χρόνο. Η διαδρομή είχε μήκος 56 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι έπρεπε να τα δώσεις όλα για περισσότερο από μια ώρα, και όσοι δεν έπιαναν το χρονικό όριο έμεναν έξω, έβγαιναν από τον Γύρο. Γι' αυτό και η ονομασία "κούρσα της αλήθειας." Ήρθε η Κικ από τη Νίκαια. Την πρώτη εβδομάδα μας παρακολουθούσε στην τηλεόραση από το σπίτι, αλλά τον υπόλοιπο Γύρο θα τον περνούσε ταξιδεύοντας στην Ευρώπη με τους γονείς της για να διώξει την πλήξη και την ένταση, ενώ σε τακτά διαστήματα θα συναντιόμασταν. Ο Γύρος δεν είναι και πολύ κατάλληλος για συζυγικές επισκέψεις, μια και η ομάδα μου με κρατούσε αιχμάλωτο σε απομόνωση, αλλά το να συναντηθούμε για μια μέρα ήταν καλύτερο από το τίποτα και μπόρεσα να δω πώς προχωρούσε η ε- γκυμοσύνη της. Επίσης, η παρουσία της στο Μετς μου υπενθύμιζε πόσο σκληρά είχα δουλέψει και μελετήσει ώστε να βρίσκομαι σ' αυτή τη θέση. Νωρίς το πρωί πριν από τον αγώνα, βγήκα και επιθεώρησα τη διαδρομή, που όμως ήδη την ήξερα καλά αφού την είχαμε οργώσει στις προπονήσεις μας. Είχε δύο πολύ μεγάλες αναβάσεις, τη μία με μήκος ενάμιση χιλιόμετρο και την άλλη με τέσσερα. Το πρώτο μέρος της κούρσας ήταν εκτεθειμένο στον άνεμο, μετά έρχονταν οι λόφοι, ενώ στο τέλος η διαδρομή ήταν επίπεδη με δυνατό κόντρα άνεμο. Ήταν μια κούρσα που ευνοούσε τους δυνατούς, τους δρομείς που μπορούσαν να προχωρήσουν με μεγάλη ταχύτητα κόντρα

22 258 Lance Armstrong σ' αυτό τον άνεμο. Δεν αρκούσε να τρέξεις γρήγορα. έπρεπε να τρέξεις γρήγορα επί μία ώρα και περισσότερο. Καθώς ζεσταινόμουν σ' ένα ακίνητο ποδήλατο άρχισαν να έρχονται τα πρώτα αποτελέσματα. Ο κάθε ποδηλάτης έφευγε δύο λεπτά μετά τον προηγούμενο και ο Άλεξ Ζούλλε, ο Ελβετός που ήταν από τα φαβορί και είχε την ατυχία να πέσει στο Πασάζ ντυ Γκουά, είχε μέχρι στιγμής τον καλύτερο χρόνο με μία ώρα, εννιά λεπτά και κάτι. Δεν ένιωσα έκπληξη. ο Ζούλλε, ένα ξανθό γερό παλικάρι, δεν το έβαζε ποτέ κάτω, όπως άλλωστε θα μάθαινα καλύτερα στη συνέχεια του Γύρου. Ο αθλητής που εθεωρείτο φαβορί πριν αρχίσει ο Γύρος, ο Αβραάμ Ολάνο, ξεκίνησε αμέσως πριν από μένα. Όπως όμως περίμενα στην εκκίνηση τη σειρά μου, κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο Ολάνο είχε πέσει σε μια μικρή στροφή και είχε χάσει περίπου 30 δευτερόλεπτα. Ξανανέβηκε στο ποδήλατό του, αλλά είχε χάσει το ρυθμό του. Ήρθε η σειρά μου. Ξεκίνησα πολύ δυνατά ίσως πάρα πολύ δυνατά. Στο αυτί μου ο Γιόχαν μετέδιδε ασταμάτητα συμβουλές και πληροφορίες. Στα δυο πρώτα σημεία ελέγχου, μου είπε, είχα φέρει τον πιο γρήγορο χρόνο απ' όλους. Τρίτο σημείο ελέγχου: ξεπερνούσα τον Ζούλλε κατά ένα λεπτό και σαράντα δευτερόλεπτα. Μπροστά μου, είδα τον Ολάνο. Πρώτη φορά τύχαινε στον Ολάνο να απειλούν να τον ξεπεράσουν σε α- τομική χρονομέτρηση και τον είδα να κοιτάει πίσω του με αγωνία. Πάτησα με μανία πετάλι. Τον πλησίασα κι άλλο. Στο πρόσωπό του ζωγραφίστηκε η απορία και η απογοήτευση. Τον έφτασα, τον προσπέρασα. Εξαφανίστηκε πίσω από τις ρόδες μου. Ο Γιόχαν μου μιλούσε στο αυτί. Ο ρυθμός μου είχε φτάσει τις 100 στροφές το λεπτό. "Κόψε λίγο," μου είπε. Πήγαινα πολύ δυνατά. Έκανα λίγο κράτει. Πήρα μια ανοιχτή στροφή και ξεχύθηκα στον κατήφορο περνώντας μπροστά από χωράφια με στοιβαγμένες μπάλες άχυρο. Μπροστά μου είδα άλλη μια φιγούρα. Ένας αθλητής κειτόταν στην άκρη του δρόμου, τραυμα-

23 Ο ΓΥΡΟΣ 259 τισμένος, περιμένοντας ιατρική βοήθεια. Αναγνώρισα τα χρώματα της ομάδας της Κοφιντίς. Ήταν ο Μπόμπυ Τζούλιτς. Είχε χάσει τον έλεγχο και είχε βγει έξω από το δρόμο στη στροφή. Αργότερα θα μάθαινα ότι είχε χτυπήσει άσχημα στο θώρακα και στα πλευρά. Ο αγώνας είχε τελειώσει γι' αυτόν. Κι άλλη στροφή. Ένα παιδάκι από το πλήθος των θεατών βγήκε στη μέση του δρόμου. Έκανα απότομη τιμονιά να το αποφύγω. Η καρδιά μου βροντοχτύπησε. Ξαναβρήκα γρήγορα το ρυθμό μου και δεν τον έχασα ξανά. Μπροστά μου είδα κι άλλον ποδηλάτη. Μισόκλεισα τα μάτια προσπαθώντας να διακρίνω ποιος είναι. είδα μια πράσινη λάμψη. Ήταν η φανέλα του Τομ Στέελς, του Βέλγου, ενός καταπληκτικού σπρίντερ που είχε νικήσει σε δυο από τα επίπεδα πρώτα ετάπ και που διεκδικούσε με αξιώσεις τον τίτλο. Κι όμως, ο Στέελς είχε ξεκινήσει έξι ολόκληρα λεπτά πριν από μένα. Τόσο γρήγορα πήγαινα; Ο Γιόχαν, συνήθως ατάραχος και συγκρατημένος, έλεγξε το χρόνο. Άρχισε να μου φωνάζει: "Τους έκανες σκόνη! Τους έκανες σκόνη!" Προσπέρασα τον Στέελς. Ένιωθα το γαλακτικό οξύ να ποτίζει τα πόδια μου. Το πρόσωπό μου ήταν μια μεγάλη γκριμάτσα πόνου. Είχα ξεκινήσει πάρα πολύ γερά και τώρα το πλήρωνα. Μπήκα στο τελευταίο κομμάτι της διαδρομής, με τον κόντρα ά- νεμο, και ένιωθα να μου είναι αδύνατο να προχωρήσω. Με κάθε περιστροφή των τροχών μου, επέστρεφα στον Ζούλλε λίγο από το προβάδισμά μου. Καθώς πλησίαζα αγκομαχώντας προς το τέρμα, τα δευτερόλεπτα κυλούσαν απειλητικά. Επιτέλους, πέρασα τη γραμμή. Κοίταξα το ρολόι: 1:08:36. Ήμουν ο νικητής. Είχα περάσει τον Ζούλλε κατά 58 δευτερόλεπτα. Έπεσα από το ποδήλατο. από την κούραση αλληθώριζα. Πρώτη φορά ένιωθα τόσο ξεθεωμένος. Είχα όμως μπει και πάλι μπροστά στο Γύρο. Καθώς φορούσα την κίτρινη μπλούζα και ένιωθα για άλλη μια φορά το λείο

24 260 Lance Armstrong ύφασμα να γλιστράει πάνω μου, αποφάσισα ότι δεν έπρεπε να την ξαναχάσω. Κατεβαίνοντας από το βάθρο έδωσα την ανθοδέσμη στην Κικ, την αγκάλιασα σφιχτά και τη φίλησα. Το βράδυ της είπα: "Νομίζω ότι θα νικήσω." Στο ξενοδοχείο της ομάδας όλοι οι ποδηλάτες της Πόσταλ ήπιαμε σαμπάνια μαζί. Μετά βίας ρουφήξαμε δυο γουλιές γιατί η κούραση της ημέρας μάς είχε τόσο εξαντλήσει που το ένα ποτήρι μάς φάνηκε ολόκληρο μπουκάλι. Αφού ολοκληρώσαμε την πρόποση, ο Γιόχαν σηκώθηκε. "Τέρμα η σαμπάνια, παρακαλώ," είπε. "Τελευταία φορά που πίνουμε, γιατί έχουμε να κερδίσουμε τόσα ετάπ που θα πάμε στο Παρίσι όλοι σουρωμένοι." Η ομάδα ξέσπασε σε πανηγυρισμούς. ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ. Από εδώ και στο εξής μας περίμενε ατέλειωτη ανηφόρα, ακόμα και στη γραμμή του τερματισμού. Το πρώτο αλπικό ετάπ ήταν μια διαδρομή μήκους 132,7 χιλιομέτρων που κατέληγε στη Σεστριέρ, μια μικρή πόλη γεμάτη σαλέ στα γαλλοϊταλικά σύνορα. Ήξερα τι σκέφτονταν οι αντίπαλοί μου: ότι στα βουνά θα κατέρρεα. Δεν σέβονταν την κίτρινη μπλούζα που φορούσα. Είχα προβάδισμα ένα λεπτό και είκοσι δευτερόλεπτα, αλλά στα βουνά μπορεί μέσα σε μια μέρα να μείνεις τόσο πίσω που να χάσεις κάθε ελπίδα. Ποτέ μου δεν είχα φήμη μεγάλου αναβάτη και τώρα θα μπαίναμε στα πιο εξουθενωτικά και διάσημα ετάπ του Γύρου, σε κορφές που τσάκιζαν τους ποδηλάτες σαν να' ταν καρύδια. Ήταν βέβαιο ότι θα δεχόμουν ανελέητη ε- πίθεση από τους αντιπάλους, αλλά δεν ήξεραν πόσο σκληρά και πόσο επιμελώς είχα προπονηθεί ειδικά γι' αυτό το κομμάτι της κούρσας. Καιρός ή- ταν να τους το δείξω. Το στοιχείο της τακτικής θα ήταν εξίσου σημαντικό με τη σωματική α- ντοχή, και εδώ θα έπρεπε να στηριχτώ στους συναθλητές μου αναβάτες, τον Κέβιν Λίβινγκστον και τον Τάυλερ Χάμιλτον. Στα βουνά έχει ζωτική σημασία να μην τρως στη μούρη τον άνεμο: ο Κέβιν και ο Τάυλερ θα έκαναν την πιο πολλή χαμαλοδουλειά και θ' ανέβαιναν τις ανηφόρες μπροστά μου, έτσι που να κρατήσω τις δυνάμεις μου για την τελευταία μεγάλη ανάβαση που

25 Ο ΓΥΡΟΣ 261 οδηγεί στη Σεστριέρ, εκεί που οι άλλοι θα προσπαθούσαν να μου πάρουν την πρώτη θέση. Η επίθεση λειτουργεί ως εξής: μερικοί αντίπαλοι ήταν πιο απειλητικοί από άλλους, ας πούμε ο Ελβετός Άλεξ Ζούλλε και ο Ισπανός Φερνάντο Ε- σκαρπίν, που βρίσκονταν στο κατόπι μου σε ολόκληρη την κούρσα. Αν ένας από αυτούς, έστω ο Ζούλλε, προσπαθούσε να αποσπαστεί, ένας από τους συναθλητές μου, ας πούμε ο Κέβιν, τον έπαιρνε κατευθείαν στο κυνήγι. Έ- νας αθλητής σαν τον Ζούλλε μπορούσε να ξεφύγει και να πάρει προβάδισμα ίσαμε δύο λεπτά πριν το καταλάβεις, μειώνοντας έτσι το δικό μου συνολικό προβάδισμα. Η δουλειά του Κέβιν ήταν να πηγαίνει πίσω από τον Ζούλλε, να στέκεται ακριβώς πίσω από τη ρόδα του, δυσκολεύοντας έτσι την ανάβαση του Ζούλλε στην ανηφόρα. Αυτό λέγεται "κάθομαι στη ρόδα σου" ή "κάθομαι πάνω σου." Ενώ ο Κέβιν καθόταν πάνω στη ρόδα του Ζούλλε και τον επιβράδυνε, οι υπόλοιποι συναθλητές μου με "τραβούσαν", δηλαδή έμπαιναν μπροστά μου ώστε να με προστατεύουν από τον άνεμο και μου έδιναν τη δυνατότητα να πλησιάσω τον Ζούλλε. Αν καταφέρναμε να περάσει η μέρα χωρίς να υποκύψουμε σε μεγάλες επιθέσεις, λέγαμε ότι "ελέγχαμε" το πελοτόν. Δεν κυνηγούσαμε οποιονδήποτε προσπαθούσε να ξεφύγει. Μερικοί α- θλητές δεν ήταν απειλητικοί για τον τίτλο και δεν σπαταλούσαμε δυνάμεις να τους κυνηγάμε. Εκείνες τις στιγμές, οι συναθλητές μου απλώς με πρόσεχαν. Με περικύκλωναν ώστε να μην εκτίθεμαι σε κινδύνους. Αν χρειαζόμουν καινούργιο μπουκάλι νερό, ένας τους πήγαινε πίσω στο αυτοκίνητο της ομάδας να μου φέρει. Στο δρόμο προς τη Σεστριέρ υπήρχαν τρεις ψηλές κορυφές. Η πρώτη ή- ταν το πέρασμα του Τηλεγράφου, η δεύτερη η θηριώδης Γκαλιμπιέ, η ψηλότερη βουνοκορφή του Γύρου, και τέλος η Μονζενέβρ. Ύστερα είχαμε το ανηφορικό φίνις που οδηγούσε στη Σεστριέρ. Στο μεγαλύτερο κομμάτι των 240 χιλιομέτρων της διαδρομής, η Πόσταλ λειτουργούσε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, ελέγχοντας τη δράση και αλλάζοντας αβίαστα ρυθμό κατά τις ανάγκες. Οι Ισπανοί μας επιτέθηκαν από την αρχή. Στην ανάβαση του Τηλεγράφου ο Εσκαρτίν πήγε να αποσπαστεί, προσπαθώντας να μας πιάσει κορόιδα,

26 262 Lance Armstrong αλλά διατηρήσαμε την ηρεμία μας και αρνηθήκαμε να σπαταλήσουμε πολλές δυνάμεις τόσο νωρίς. Στη Γκαλιμπιέ, ο Κέβιν Λίβινγκστον έκανε έξοχη δουλειά, καθώς με "τράβηξε" στο ανέβασμα μέσα στο χιονόνερο και στο χαλάζι. Προφυλαγμένος από τον άνεμο πίσω από τον Κέβιν, τον ενθάρρυνα συνέχεια: "Μεγάλε, τα πας μια χαρά," έλεγα. "Οι άλλοι πίσω μας έχουν κλατάρει." Κατεβήκαμε τη Γκαλιμπιέ παίρνοντας απότομες στροφές μέσα στα πεύκα. Να σας περιγράψω την κατάβαση. Σκυφτός πάνω στο τιμόνι πιάνεις ταχύτητα 110 χιλιόμετρα την ώρα, πάνω σε δυο μικροσκοπικά λάστιχα πλάτους μισής ίντσας, ενώ τρέμεις από το κρύο. Να μην ξεχάσω και τις στροφές, μερικές ανοιχτές, μερικές κλειστές, μερικές σαν ύψιλον, ή την ομίχλη. Το νερό από το βουνό έτρεχε ποτάμι κάτω από τις ρόδες μου. Κάπου πίσω μου ο Κέβιν έπεσε. Είχε προσπαθήσει να φορέσει αδιάβροχο και το μανίκι πιάστηκε στη ρόδα του. Σηκώθηκε πάλι, αλλά τις επόμενες μέρες θα είχε πυρετό και πόνους. Ύστερα έφτασα στη Μονζενέβρ, την τρίτη ανάβαση μέσα σε έξι ώρες, με ακόμα πιο παγωμένη βροχή, πιο πυκνή ομίχλη. Τη μια στιγμή ποδηλατούσαμε μέσα σε μπόρα, την επόμενη βγαίναμε. Στην κορυφή έκανε τόσο κρύο που η βροχή πάγωνε πάνω στη μπλούζα μου. Στο κατέβασμα έπιασε χαλάζι. Τώρα είχα χωριστεί από την υπόλοιπη ομάδα και είχα γίνει στόχος των επιθέσεων των αντιπάλων που σαν να περίμεναν να κλατάρω από στιγμή σε στιγμή. Θύμωσα. Οι πιο αδύνατοι ποδηλάτες έμεναν πίσω, μη μπορώντας να κρατήσουν το ρυθμό. Βρέθηκα μπροστά, ανάμεσα στους κορυφαίους αναβάτες στον κόσμο, μόνος, χωρίς πια τους συναθλητές μου. Είχα σκοπό να τους ξεθεώσω, να τους αφήσω ξέπνοους. Η μόνη μου συντροφιά ήταν η φωνή του Γιόχαν στο αυτί μου. Με ακολουθούσε με το αυτοκίνητο της συνοδείας. Διακεκριμένος συνεπιβάτης του ήταν ο Τομ Γουάιζελ, ο βασικός χρηματοδότης της ομάδας. Στο κατέβασμα από τη Μονζενέβρ, ο Ιβάν Γκόττι και ο Φερνάντο Ε- σκαρτίν το ρισκάρισαν στις απότομες στροφές μέσα στην ομίχλη και πήραν προβάδισμα 25 δευτερόλεπτα. Εγώ ακολουθούσα σε μια δεύτερη ομάδα με άλλους τέσσερις. Φτάσαμε στην τελική ανάβαση, μια μεγάλη, δύσκολη ανηφόρα τριάντα χιλιομέτρων που κατέληγε στη Σεστριέρ. Είχαμε συμπληρώσει πεντέμιση

27 Ο ΓΥΡΟΣ 263 ώρες πάνω στα ποδήλατα και όλοι μας υποφέραμε. Από εδώ και στο εξής, το ερώτημα ήταν ποιος θα κατέρρεε και ποιος θα άντεχε. Οχτώ χιλιόμετρα πριν από το τέρμα βρισκόμουν 32 δευτερόλεπτα πίσω από τους προπορευόμενους, να κάνω μετά μανίας πετάλι στον ανήφορο κλεισμένος στη δεύτερη ομάδα μαζί με άλλους τέσσερις. Όλοι τους ήταν καταξιωμένοι αναβάτες, από διάφορες εθνικότητες. ο καλύτερος ήταν ο Ελβετός ο Ζούλλε, γεροδεμένος, ακούραστος, είχε γίνει σκιά μου. Ήταν ώρα να επιτεθώ. Σε μια μικρή στροφή βγήκα στο πλάι, σηκώθηκα ορθός, έκανα ορθοπεταλιά, επιτάχυνα. Το ποδήλατό μου φάνηκε να κάνει άλμα προς τα μπρος. Παρά λίγο να πέσω πάνω στις μοτοσυκλέτες που μας συνόδευαν. Από το αυτοκίνητο της συνοδείας άκουσα αιφνιδιασμένο τον Γιόχαν να μου λέει: "Λανς, αποσπάστηκες." Μετά είπε, "Τρία μέτρα." Ο Γιόχαν έλεγξε τον καρδιακό παλμό μου από τον υπολογιστή για να δει πόσο καταπονούσα το σώμα μου. Ήταν στα 180, κανένα πρόβλημα. Ένιωθα σαν να πηγαίνω με το πάσο μου σε ίσιο δρόμο. "Λανς, κερδίζεις έδαφος," μου είπε. Ξεχύθηκα μπροστά. Μέσα σε ένα χιλιόμετρο κάλυψα 21 δευτερόλεπτα από το προβάδισμα των δυο πρώτων. Τώρα υπολειπόμουν μόνο 11 δευτερόλεπτα. Και το παράξενο ήταν ότι δεν ένιωθα τίποτα. Πήγαινα εντελώς αβίαστα. Οι δυο προπορευόμενοι, ο Εσκαρτίν και ο Γκόττι, κοίταξαν πίσω από τον ώμο μου. Συνέχισα να τους πλησιάζω γοργά. Έφτασα στην πίσω ρόδα του Εσκαρτίν. Με κοίταξε χωρίς να το πιστεύει. Ο Γκόττι προσπάθησε να κρατήσει το ρυθμό. Τον προσπέρασα, έφτασα πλάι στον Εσκαρτίν. Επιτάχυνα πάλι, ανέβασα λιγάκι το ρυθμό. Ήταν διερευνητικό, για να δω σε ποια κατάσταση βρίσκονται σωματικά και ψυχικά, πώς θα αντιδρούσαν. Πέρασα λίγο μπροστά, ελάχιστα, από περιέργεια. Ήταν άραγε κουρασμένοι; Καμιά αντίδραση. "Ένα μήκος," είπε ο Γιόχαν. Επιτάχυνα. "Τρία μήκη, τέσσερα μήκη, πέντε μήκη."

28 264 Lance Armstrong Ο Γιόχαν σταμάτησε για λίγο κι ύστερα είπε, σχεδόν αδιάφορα, "Δεν πατάς λίγο ακόμα;" Επιτάχυνα ξανά. "Δώδεκα μέτρα," μου είπε. Όταν αποσπάσαι και οι αντίπαλοί σου δεν αντιδρούν, αυτό σου λέει πολλά. Σου λέει ότι υποφέρουν. Και όταν υποφέρουν, τότε τους αποτελειώνεις. Απείχα εξήμιση χιλιόμετρα από το τέρμα. Σφυροκόπησα τα πετάλια. "Προηγείσαι τριάντα δευτερόλεπτα!" είπε, με μεγαλύτερη έξαψη, ο Γιόχαν. Ο Γιόχαν συνέχισε να περιγράφει την πρόοδό μου. Τώρα μου είπε ότι ο Ζούλλε προσπαθούσε να με ακολουθήσει. Ο Ζούλλε, πάντα αυτός ο Ζούλλε. "Κοίτα, θα του δώσω να καταλάβει. Θα ξεμπερδέψω από σήμερα," είπα στον ασύρματό μου. ΣΕ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, Η ΚΙΚ ΚΑΘΟΤΑΝ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΕ- ΝΗ μπροστά στην τηλεόραση. Τη στιγμή που αναπήδησα στη σέλα και έκανα την επίθεσή μου, εκείνη σηκώθηκε μ' ένα σάλτο από την καρέκλα της. "Σκίσ' τους!" φώναξε δυνατά. Στο Τέξας, στο Πλέινο, η μητέρα μου είδε τον αγώνα σε μαγνητοσκοπημένη μετάδοση. Λόγω της διαφοράς ώρας δεν ήξερε τι είχε συμβεί. "Κοίτα τον!" φώναξε. "Φεύγει! Θα νικήσει!" ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΤΑΛΑΝΤΕΥΟΤΑΝ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΕΚΑΝΑ ΠΕΤΑΛΙ. Οι ώμοι μου άρχισαν να καμπουριάζουν από την κούραση. Ένιωθα την εξάντληση να με κυριεύει σιγά-σιγά και το σώμα μου πήγαινε πέρα-δώθε πάνω στο ποδήλατο. Τα ρουθούνια μου είχαν πιάσει φωτιά καθώς ανάσαινα με δυσκολία, αγκομαχώντας για αέρα. Είχα γυμνώσει τα δόντια σε μια γκριμάτσα πόνου. Ο αγώνας δεν είχε ακόμα τελειώσει και φοβόμουν μήπως ο Ζούλλε με προλάβει. Αλλά διατήρησα το ρυθμό μου. Κοίταξα πίσω από τον ώμο μου, σχεδόν περιμένοντας να αντικρίσω τον Ζούλλε πάνω στη ρόδα μου.

29

30

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Student name:. Result: THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Mid-Entry Exams 2015 A τάξη ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και δεκαπέντε λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λ 1. Διάβασε

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Δοκίμιο Τελικής Αξιολόγησης

Δοκίμιο Τελικής Αξιολόγησης Δοκίμιο Τελικής Αξιολόγησης Ε Τάξη Όνομα: Ημερομηνία 1. Ορθογραφία 2. Άκουσε και βάλε στο φαγητό που αρέσει στη Μαρίνα. 1 3. Σημείωσε με το ζώο που έχει το κάθε παιδί. Μαρίνα Γάτα σκύλος κουνέλι χρυσόψαρο

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης.

Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης. Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης. Στην αρχή της σεζόν ήσουν μεταξύ ομάδας νέων και πρώτης ομάδας. Τι σκεφτόσουν τότε για την εξέλιξη της χρονιάς; Στην αρχή

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 25 λεπτά Ερώτημα 1 Θα ακούσετε δύο (2) φορές έναν συγγραφέα να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του με θέμα τη ζωή του παππού του. Αυτά που ακούτε σας αρέσουν, γι αυτό κρατάτε

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου - Έλα - πέρασες μια φορά ε; Σε είδα σε μια στιγμή αλλά δεν ήμουν βέβαιος, δεν με είδες; - πέρασα με το αμάξι και έκανα

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Diagnostic exam 2016 ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάβασε προσεκτικά τις οδηγίες αυτής της σελίδας. Γράψε ΟΛΕΣ τις απαντήσεις στο

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, 2013-2014 Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Ο Ρίτσαρντ Ντέιβιντ Μπαχ γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1936, στο Oak Park, του Illinois. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Long Beach

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Ο Ray Mesterio είναι ένας εξαιρετικός παλαιστής που ξέρει πολλές τεχνικές. Φοράει συνέχεια μια χρωματιστή μάσκα κι έτσι δεν ξέρουμε πώς είναι το

Ο Ray Mesterio είναι ένας εξαιρετικός παλαιστής που ξέρει πολλές τεχνικές. Φοράει συνέχεια μια χρωματιστή μάσκα κι έτσι δεν ξέρουμε πώς είναι το Ο Ray Mesterio είναι ένας εξαιρετικός παλαιστής που ξέρει πολλές τεχνικές. Φοράει συνέχεια μια χρωματιστή μάσκα κι έτσι δεν ξέρουμε πώς είναι το πρόσωπό του. Όμως είναι κοντός κι αδύνατος. Είναι πολύ γυμνασμένος

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Bάτραχοι στη λίμνη. Παιχνίδια Συνεργασίας 2014. Επίπεδο 1,2

Bάτραχοι στη λίμνη. Παιχνίδια Συνεργασίας 2014. Επίπεδο 1,2 Bάτραχοι στη λίμνη 1,2 Οργάνωση: Εργασία με όλη την τάξη. Τα παιδιά είναι γύρω από το αλεξίπτωτο, τη λίμνη και το κρατούν στο ύψος της μέσης. Τα σακουλάκια πάνω στο αλεξίπτωτο είναι οι βάτραχοι. Σκοπός

Διαβάστε περισσότερα

Γίργκεν Μπανσέρους. Το φάντασμα. του καρουσέλ

Γίργκεν Μπανσέρους. Το φάντασμα. του καρουσέλ Γίργκεν Μπανσέρους Το φάντασμα του καρουσέλ 1 Είμαι ο Κλουζ, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ... Προς το παρόν κάθομαι μετά το σχόλασμα και τεμπελιάζω στο κρεβάτι μου, ακούω μουσική, μασάω τις ασύγκριτες τσιχλόφουσκες

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ: Η Αικατερίνη είχε κάλλος και ομορφιά ασύγκριτη. Η μητέρα της και οι συγγενείς της την πίεζαν συνεχώς να παντρευτεί, για να μην φύγουν από τα χέρια τους

Διαβάστε περισσότερα

Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες (Ο ον Κιχώτης ήταν ένας άρχοντας πολύ φτωχός σε λεφτά αλλά πλούσιος σε φαντασία. Ζούσε στην Ισπανία, στην ξακουσµένη επαρχία της Μάντσας. Όταν έφτασε

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν σε μια πόλη δύο δίδυμα αδελφάκια, ο Δωρόθεος. Μόλις έφευγαν από το σχολείο πετούσαν την τσάντα τους σε μια γωνιά του

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν σε μια πόλη δύο δίδυμα αδελφάκια, ο Δωρόθεος. Μόλις έφευγαν από το σχολείο πετούσαν την τσάντα τους σε μια γωνιά του - Σ έκανα μούσκεμα... - Άρπα κι αυτή... Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν σε μια πόλη δύο δίδυμα αδελφάκια, ο Δωρόθεος και ο Ματθαίος. Μόλις έφευγαν από το σχολείο πετούσαν την τσάντα τους σε μια γωνιά του

Διαβάστε περισσότερα