Ελ Ρόι. Στη γιορτή. Μια αληθινή ιστορία. Σε μουσική του Ελ Ρόι και της μπάντας του πάνω ορόφου. Φωτογραφίες του Έλιος - 3 -

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ελ Ρόι. Στη γιορτή. Μια αληθινή ιστορία. Σε μουσική του Ελ Ρόι και της μπάντας του πάνω ορόφου. Φωτογραφίες του Έλιος - 3 -"

Transcript

1 - 1 -

2 - 2 -

3 Ελ Ρόι Στη γιορτή Μια αληθινή ιστορία Σε μουσική του Ελ Ρόι και της μπάντας του πάνω ορόφου Φωτογραφίες του Έλιος - 3 -

4 Πρώτη έκδοση: Iωάννινα 2010 ISBN Βασίλης Κωστάκης, Ηλίας Κατσούρας, Γιάννης Καρακατσανίδης Website: Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μέρους του κειμένου με αναφορά της πηγής. Επιτρέπεται η ελεύθερη διάθεση των τραγουδιών και της μουσικής του βιβλίου με αναφορά όλων των συντελεστών και της πηγής. Απαγορεύεται η παντός είδους κερδοσκοπική χρήση του κειμένου, της μουσικής, των στίχων και των φωτογραφιών του παρόντος έργου, χωρίς την έγγραφη άδεια όλων των κατόχων των πνευματικών δικαιωμάτων. Κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου είναι οι: Βιβλίο - Βασίλης Ν. Κωστάκης Στίχοι και Μουσική Τραγουδιών - Βασίλης Ν. Κωστάκης και Γιάννης Δ. Καρακατσανίδης Φωτογραφίες - Ηλίας Χ. Κατσούρας & οι Εκδόσεις ΕΦΥΡΑ Εξώφυλλο: Ηλίας Κατσούρας Καλλιτεχνική Επιμέλεια - Ηλεκτρονική Σελιδοποίηση: Αλέξανδρος Αναγνωστόπουλος EKΔOΣEIΣ EΦYPA Eκδόσεις επιστημονικών Bιβλίων & Περιοδικών τηλ./fax: ο χλμ. E.O. Iωαννίνων-Δωδώνης

5 Μπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα τα τραγούδια του βιβλίου στην ηλεκτρονική διεύθυνση

6 - 6 -

7 ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ στη γιορτή. Ο ρόλος μου, ως επιμελητής αυτού του μικρού βιβλίου, περιλαμβάνει το καθήκον της συγγραφής του προλόγου. Είναι, βέβαια, δύσκολο να προλογίσω μία ιστορία που τυχαία έπεσε στα χέρια μου και γνωρίζω τόσα λίγα, όσο κι αν έψαξα, για το συγγραφέα της. Θα κάνω, παρόλα αυτά, ό,τι καλύτερο μπορώ. Ο Eλ Pόι, ψευδώνυμο ή όχι θα σας γελάσω, δεν έχω ιδέα αν υπάρχει ακόμη ανάμεσά μας. Ισχυρίζεται στα γραπτά του πως η ιστορία που αφηγείται είναι αληθινή και πως οι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν είναι πραγματικά πρόσωπα. Λέει, επίσης, ότι η μπάντα του πάνω ορόφου παίζει κάθε βράδυ στις πλατείες της πόλης εδώ και χρόνια. Το χέρι μου στη φωτιά δεν βάζω για όλα αυτά. Βρήκα το χειρόγραφο της ιστορίας (ένα τετράδιο γεμάτο σημειώσεις, αφηγήσεις, εικόνες και μουσική) μπλεγμένο στα κλαριά ενός καμένου δέντρου μία από τις πολλές περίεργες συνήθειες που έχω είναι να σκαρφαλώνω στα δέντρα και να παρατηρώ τον κόσμο. Συγγνώμη, ξεχάστηκα. Στον πρόλογο πρέπει να μιλήσω για το βιβλίο ή τουλάχιστον για το συγγραφέα αυτού και όχι για μένα. Το «Στη γιορτή» είναι το δεύτερο βιβλίο του Eλ Pόι λίγα γνωρίζουμε για το πρώτο, το οποίο αφηγείται την ιστορία ενός «Nεμάνια». Φημολογείται ότι η προαναφερόμενη ιστορία γράφτηκε όταν ο Ελ Ρόι ήταν είκοσι ετών και περιέχει τους σπόρους που γέννησαν το έργο που κρατάτε στα χέρια σας. Η γραφή του Ελ Ρόι είναι αρκετά περίεργη, σχεδόν κυκλοθυμική. Στιγμές ο λόγος του είναι τόσο συμπυκνωμένος και δυσνόητος που ο αναγνώστης πρέπει να διαβάσει δυο και τρεις φορές κάποιες παραγράφους. Γι αυτό υπάρχουν διάσπαρτες μέσα στο βιβλίο ενότητες (τα «ιντερμέδια»), όπου ο συγγραφέας επεξηγεί με πιο κατανοητό και άμεσο τρόπο την πλοκή της ιστορίας μέχρι εκείνο το σημείο. Επομένως, θα συνιστούσα υπομονή κατά την ανάγνωση του βιβλίου. Είμαι βέβαιος πως για τους περισσότερους και τις περισσότερες η διήγηση της ιστορίας του Aλ Aζίφ και της πορείας προς τη μεγάλη χαραυγή θα είναι ενδιαφέρουσα (λησμόνησα να σας αναφέρω πως ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας του βιβλίου είναι ο Aλ Aζίφ έψαξα και βρήκα πως στα αραβικά η λέξη «Aζίφ» είναι το σφύριγμα του ανέμου). Θα μπορούσε να πει κανείς πως το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο ο πυρήνας των φιλοσοφικών απόψεων των πρωταγωνιστών απλώνεται μέσα από εκτενείς διάλογους και μονόλογους

8 Στο δεύτερο μέρος η γραφή απλοποιείται και ο συγγραφέας αφηγείται τα γεγονότα μέσα από σύντομους διάλογους και μονόλογους, δίνοντας πολλές περιγραφές και εικόνες. Η μουσική του βιβλίου είναι των Ελ Ρόι και της μπάντας του πάνω ορόφου, ενώ οι φωτογραφίες είναι του Έλιος, πιθανολογώ από τη μέχρι τώρα έρευνά μου πως πρόκειται για παιδικό φίλο του συγγραφέα. Όπως για τον Ελ Ρόι, έτσι και για τη μπάντα του πάνω ορόφου ή τον Έλιος γνωρίζουμε ελάχιστα. Βρήκα το δισκάκι με τις μελωδίες τους, καθώς και τις φωτογραφίες του Έλιος στα κλαριά εκείνου του καμένου δέντρου, μέσα στο τετράδιο. Καλή σας ανάγνωση και καλό μας ταξίδι, λοιπόν. Τα λέμε ξανά στον επίλογο. Βασίλης Κωστάκης επιμελητής έκδοσης - 8 -

9 «Αν οι σκέψεις γίνουν σιωπή, τότε θα τρομάζεις ακόμη και όταν ονειρεύεσαι» είπε ο Αλ Αζίφ και έδειξε το μεγάλο λευκό αετό καθώς τρύπωνε μες το δέρμα του ουρανού. Το έργο αυτό αφιερώνεται σε αυτούς και σε αυτές που έρχονται από μακριά, πίσω από τα αστέρια. Από μια άλλη νύχτα. Eλ Pόι - 9 -

10 - 10 -

11 ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΜΗΔΕΝ «ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι και ο Θεός» ψιθύρισε ο Aλ Aζίφ και έκλεισε την ξύλινη πόρτα μαλακά, βουτώντας έξω στο παχύ σκοτάδι. «Αυτή την ώρα τα τέρατα και οι νικημένοι γεμίζουν με χρώματα τις γιορτές στις πλατείες της πόλης» είπε στον εαυτό του και αφέθηκε στο ζεστό αέρα που φυσά στις καρδιές όλων των αγριμιών

12 ΣΚΗΝΗ ΕΝΝΙΑ ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ τα πράγματα στη θέση τους. Η ιστορία του Aλ Aζίφ είναι η ζωή ενός αγριμιού που στοιχειώνει τις γιορτές των σκυφτών ανθρώπων. Παιδί και θύμα της κανονικότητας, γόνος μεσοαστικής οικογένειας, έμαθε στα 23 του για τα γκρίζα τείχη που περικυκλώνουν την πόλη, κρατώντας τους ανθρώπους μακριά από τη χώρα του Mεγάλου Ένα το μέρος που καταλήγουν οι νικημένες ψυχές των αγριμιών, εκεί που τα ρολόγια που δεν έχουν δείκτες και οι γλάροι με τα περήφανα φτερά πετούν ελεύθερα, κοιτάζοντας αγέρωχα το πράσινο τοπίο και τους μελωδικούς ποταμούς να ξεχύνονται παθιασμένα προς την καθάρια θάλασσα. «Εσύ που πίνεις τους καρπούς της καταιγίδας, εσύ που ξεδιψάς με τον καρπό της ορμής του κεραυνού, ευχαρίστησες ποτέ τα μαύρα σύννεφα για το καλό που σου προσφέρουν;» είχε πει κάποτε ένα ρυάκι στον Aλ Aζίφ, όταν αυτός έσκυψε να πιει νερό κατά το ταξίδι του για τη χώρα του Μεγάλου Ένα. «Είμαι ρυάκι, μα κάποτε θα γίνω ποταμός. Ποταμός που τα νερά του θα δίνουν ζωή και ελπίδα στα αγρίμια που κατηφορίζουμε παρέα. Σε αυτή τη χώρα δε θα δεις πουθενά λίμνες. Θα ακούσεις μόνο τις παθιασμένες μελωδίες των ποταμών. Δεν υπάρχουν υπόκωφα μουρμουρητά σαν αυτά των λιμνών της γιορτής σας! Και στο τέλος καταλήγουμε στη θάλασσα του Μεγάλου Ένα». Η ψυχή του Aλ Aζίφ βάδιζε στο μεταίχμιο της ματαιοδοξίας των γιορτών που έχουν στηθεί, χρόνια τώρα, στις πλατείες της πόλης και της πορείας προς τη νίκη, τη νίκη πάνω στον Εαυτό, την ανύψωση σε νικημένο, την αγάπη και τη συμπόνια για τους σκυφτούς, για τους κενά θορυβώδεις και τους φαντασμένους. «Τα πυροτεχνήματα και ο χαρτοπόλεμος της γιορτής κρύβουν τον ουρανό ο θόρυβος της πόλης μιλάει στους ανθρώπους για τον κίνδυνο της τύφλωσης από τη λάμψη των αστεριών και τους μαθαίνει πως να τα πετροβολούν, όταν αυτά αρχίζουν τη νυκτερινή τους παράσταση» είπε κάποτε χαμηλόφωνα ένα ταλαιπωρημένο αγρίμι με το όνομα Iγκόρ. Ο Iγκόρ ήταν ένας γέρος βιβλιοθηκάριος σε ένα παλιό βιβλιοπωλείο της πόλης, που κάποτε συνάντησε τυχαία ο Aλ Aζίφ. «Ξεκίνα για το ταξίδι προς το Μεγάλο Ένα, περήφανο τέρας. Ξεκίνα όσο είναι καιρός! Μα μη με ρωτήσεις για το δρόμο προς τα κει. Άκουσε τη μουσική του ζεστού αέρα, ακολούθησε τη μυρωδιά των ονείρων σου, γίνε αυτό που είσαι και πριν το καταλάβεις θα δεις τη μυθική αυτή χώρα. Μη με ρωτάς γιατί εγώ δεν είμαι εκεί. Είμαι νεκρός και ας σου μιλάω με φωνή νέου. Γιατί δε πεθαίνεις μόνο όταν η καρδιά σου σταματήσει να χτυπά. Πεθαίνεις και όταν σου στερούν το νόημα των χτύπων της. Και εμένα μου κλέψανε τη ζωή καιρό τώρα. Τουλάχιστον έμεινε η λαλιά, αυτό που κανείς δε μπορεί να μου πάρει»

13 Ενώ ο Iγκόρ έλεγε αυτές τις λέξεις, το βλέμμα του Aλ Aζίφ ταξίδευε με ορμή στο βάθος των κουρασμένων ματιών του γέρου. Τότε συλλογίστηκε: «Βλέπω ακόμη το αίμα στις ρίζες των ματιών του. Είναι εκεί μπλεγμένο με τα δάκρυα που κυλούν στο πρόσωπό του τη νύχτα. Περιμένει, χρόνια τώρα, τη μεγάλη χαραυγή, τη στιγμή που οι νικημένοι άνθρωποι θα χρωματίσουν τις γιορτές της πόλης, στήνοντας τα δικά τους ευτυχισμένα, ελεύθερα γλέντια. Υπομονή, γέρικο αγρίμι. Η ιστορία δεν έφτασε στο τέλος της». Ο Aλ Aζίφ ήταν βέβαιος πως οι σκέψεις του φυσούσαν ορμητικά στο μυαλό του βιβλιοθηκάριου. Δε θα αργούσε η μέρα που το μοναχικό ταξίδι γ ια το Μεγάλο Ένα θα ξεκινούσε. Δε θα αργούσε, επίσης, η στιγμή που θα επέστρεφε νικημένος στις γιορτές της πόλης για να δείξει στους ανθρώπους έκει το μαύρο, το γκρίζο, το γαλάζιο και το κόκκινο του ουρανού. Δε θα αργούσε η μέρα της εξέγερσης

14 ΣΚΗΝΗ ΟΚΤΩ «ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΚΥΦΤΟΙ. Το φως των αστεριών θα σας τυφλώσει! Πετάξτε τους πέτρες! Ω, ναι! Πετροβολήστε τα κουρασμένα αστέρια μέχρι να τα δείτε σβηστά στο χώμα. Πόσο όμορφος δείχνει ο ουρανός πλημμυρισμένος με το χαρτοπόλεμο και τα πυροτεχνήματα της γιορτής μας. Αυτή η λάμψη είναι η δόξα σας, χαρούμενοι, σκυφτοί άνθρωποι!» διδάσκει η Φωνή της πόλης. Οι στρογγυλές πλατείες είναι τα μέρη που στήνονται κάθε τόσο οι γιορτές για τους ανθρώπους της πόλης. Στα μάτια των τεράτων, το χρώμα των γιορτών είναι γκρίζο και ο χαρτοπόλεμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά σκόνη και σκουριά. Στα μάτια των σκυφτών, οι γιορτές είναι πολύχρωμες και κάνουν τη νύχτα μέρα, επισκιάζοντας τη λάμψη των αστεριών, σκεπάζοντας τον ουρανό με χαρτοπόλεμο. Στις γιορτές και τις πλατείες της πόλης κυκλοφορούν οι σκυφτοί άνθρωποι. Δεν αγγίζονται μεταξύ τους, παρά μόνο όταν περπατάνε ανάμεσα σε μεγάλα πλήθη και τα σώματα, αναγκαστικά, χτυπάνε μεταξύ τους. Οι γιορτές είναι η ευτυχία τους. Ακούνε, βλέπουνε, μυρίζουν, γεύονται, αισθάνονται και ονειρεύονται τις επιθυμίες και τις προσταγές της γιορτής. Οι γιορτές είναι η μαγεία στις βουβές ζωές τους. Στις φανταχτερά μακιγιαρισμένες, θλιμμένες ζωές τους. Στις γιορτές νιώθουν και είναι οι νικητές. «Νικήστε και ευτυχίστε! Ελάτε με τους νικητές! Ζήστε με τους νικητές!» φωνάζει γλυκά και τρυφερά η Φωνή της πόλης χαϊδεύοντας τους ώμους των μεθυσμένων, από τη σάπια ευτυχία, ανθρώπων. «Δεν έχει χαράξει ακόμη. Δεν έχουν μιλήσει οι νικημένοι για να φωνάξουν σιωπηλά την αλήθεια: Νικηθείτε και ευτυχίστε!» ψιθυρίζει ο ζεστός αέρας, που κουβαλά στην πλάτη μηνύματα από τη χώρα του Μεγάλου Ένα. «Οι σκυφτοί άνθρωποι είναι γαλήνιοι! Μακάριοι αυτοί που νικούν, μακάριοι αυτοί που γλεντούν στις γιορτές της αφθονίας τη ζωή τους!» είπε κάποτε η Φωνή στο ζεστό αέρα, όταν τον άκουσε να μιλά δυνατά στην ψυχή ενός τέρατος. Η Φωνή γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κρατήσει τον αέρα μακριά από τη πόλη τα γκρίζα τείχη είναι ανίσχυρα μπροστά του όμως, ακολουθώντας τον, πολλές φορές εντοπίζει τους ανθρώπους που τον ακούν. Αν τότε αυτοί σηκώσουν το βλέμμα τους στον ουρανό, ισιώνοντας την πλάτη, η Φωνή ουρλιάζει: «Θα νιώσετε τη δυστυχία της ήττας σας, εσείς που ζητάτε την ήττα σας! Ελάτε με τους νικητές και πετροβολήστε τα αστέρια που μόλις είδατε!»

15 Και αυτοί που δε θα υπακούσουν στην προσταγή, συνεχίζοντας να κοιτάζουν τα αστέρια και να ακούνε τα λόγια του ζεστού αέρα, θα έχουν την κατάρα της Φωνής για αιώνια δυστυχία, εκτός αν οι γκρίζες αποχρώσεις των γιορτών φανούν ξανά πολύχρωμες στα μάτια τους: «Γαλήνη δε θα βρείτε στις ψυχές σας. Δεν υπάρχει άλλη ευτυχία πέρα από αυτή της γιορτής μας. Ώστε ο Θεός για εσάς πέθανε, βλάσφημοι; Nικημένοι!» λέει χαιρέκακα η ξερή, στα αυτιά των αγριμιών, Φωνή

16 ΣΚΗΝΗ ΕΠΤΑ «ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΓΑΛΗΝΗ;» ρώτησε μια μέρα ένα τέρας το ζεστό αέρα, καθώς άκουγε τις οργισμένες κατάρες της Φωνής της πόλης. «Είναι ένα ακατάπαυστο, ανήσυχο αγρίμι» απάντησε. «Είσαι κάτι παραπάνω από αέρας;» ξαναρώτησε. Δυναμώνοντας τη φωνή του ο ζεστός αέρας είπε τα παρακάτω λόγια: «Είμαι ένας γαλήνιος, για αυτό τα μάτια μου πετάνε σπίθες και η καρδιά μου ουρλιάζει όλο και δυνατότερα. Είμαι ένας αληθινά γαλήνιος, για αυτό κυλώ στις χαραμάδες των αστεριών, για αυτό στοιχειώνω τις γιορτές, για αυτό χορεύω στα δάση και βλέπω στις τρομαγμένες φυλλωσιές των δέντρων τα όνειρά μου, τα όνειρά μας, τα όνειρα των τεράτων και των νικημένων. Είμαι παράξενος, για αυτό ζω στον ουρανό και στα βουνά, στην πόλη και πέρα από αυτή ψιθυρίζοντας στις καρδιές αυτών που ζητούν ελευθερία. Μα είμαι ευτυχισμένος, γιατί ταξιδεύω, γιατί ζω μια καθάρια ζωή, γιατί μιλώ με τα αγρίμια. Τρέφομαι από το χαρτοπόλεμο, τις φωτοβολίδες, τη σκόνη και τη σκουριά της γιορτής. Κι όλα αυτά τα κάνω όνειρα. Κι όλα αυτά τα κάνω πραγματικότητα ή τουλάχιστον προσπαθώ. Ας γκρεμίσουμε τα μέσα κι έξω γκρίζα τείχη. Ας πετάξουμε λουλούδια με αληθινά χρώματα κι αυθεντικές μυρωδιές, ας πνίξουμε τις ψεύτικες γιορτές τους με αυτά. Δε μιλώ για καταστροφή. Δε μιλώ για φασαρία. Μιλώ για αγάπη και δημιουργία. Ας νικηθούμε! Ας γίνουμε νικημένοι! Νικημένος άνθρωπος είναι κι ο Θεός!»

17 ΣΚΗΝΗ ΕΞΙ Ο ΑΛ ΑΖΙΦ ΕΙΧΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ το πρώτο του ταξίδι για τη χώρα του Μεγάλου Ένα τη νύχτα, μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, λίγο πριν πέσει η αυγή. Ήταν αποφασισμένος να ξεπεράσει τα γκρίζα τείχη, όσο ψηλά κι αν ήταν, όταν θα τα συναντούσε. Ο γερο- Ιγκόρ τον είχε προειδοποιήσει για τον κίνδυνο των μεγάλων λάκκων, οι οποίοι κρύβονται στο δρόμο προς τα κει περιμένοντας να καταπιούν τους ταξιδιώτες. «Στο ταξίδι χρησιμοποίησε το πιο βρώμικο και σκουριασμένο κλειδί για να ανοίξεις την πιο σκονισμένη πόρτα» τον είχε συμβουλέψει. Όπως θα καταλάβαινε πολύ αργότερα ο Aλ Aζίφ, οι μεγάλοι λάκκοι είναι καλά κρυμμένοι στις ψυχές των ανθρώπων, ακόμη και στις ψυχές των πιο περήφανων αγριμιών, για αυτό και η πορεία προς το Μεγάλο Ένα προϋποθέτει τη νίκη πάνω στο Εγώ η γιορτή της χαραυγής χρειάζεται νικημένους που θα χορεύουν πατώντας στη γη, με τα κεφάλια τους στραμμένα ψηλά, κοιτάζοντας τα αστέρια ακόμη κι αν ο ουρανός είναι συννεφιασμένος. Στο δρόμο προς τη χώρα του Mεγάλου Ένα ο Aλ Aζίφ συνάντησε τον Σίνιο, ένα μικροσκοπικό πλάσμα που ζει πάνω στο ζεστό αέρα: «Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι με καρδιά αγριμιού. Ευτυχώς υπάρχουν αυτοί που πριν προσπαθήσουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλάζουν τον εαυτό τους. Όλοι οι υπόλοιποι ή θα πολεμούν για αρρωστημένα όνειρα άλλων ή θα ζούνε στις γιορτές της πόλης, περιμένοντας υποταγμένοι στο χρόνο να τους διαδεχθεί η επόμενη σειρά ανθρώπων». Τελικά, ο Aλ Aζίφ δε συνάντησε ποτέ γκρίζα τείχη όπως τα φαντάζεται το μυαλό των ανθρώπων: «Τα τείχη είναι μέσα μας και πρέπει να τα ξεπερνούμε καθημερινά» του είχε πει ο μικροκαμωμένος Σίνιο, «οι μεγάλοι λάκκοι παραμονεύουν μπρος και πίσω από κάθε τείχος. Ύστερα από τόση περιπλάνηση θα δεις τη χώρα του Mεγάλου Ένα να ξεπροβάλλει». Ακούγοντας αυτά τα λόγια ο Αλ Αζίφ ένιωσε δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό του: «Βλέπω, ονειροπόλε νέε, τις ακτίνες του φωτός της χαραυγής να χορεύουν παθιασμένα μέσα στα καυτά δάκρυά σου. Τις βλέπω να προβάλλουν εικόνες από έναν κόσμο αλλιώτικο. Βλέπω το μέλλον. Σε λίγο οι πρώτες αποχρώσεις της χαραυγής θα φωτίσουν την καρδιά σου. Να θυμάσαι, όμως, πως δεν πρέπει να επαναπαυθείς, μα να συνεχίζεις να αγωνίζεσαι, να ανακαλύψεις τις αποχρώσεις που τα μάτια σου δε γνωρίζουν ακόμη, να κυνηγήσεις τα όνειρά σου με ταπεινότητα και αγάπη» είπε ο Σίνιο και σώπασε

18 ΣΚΗΝΗ ΠΕΝΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ που ο Aλ Aζίφ έφτασε στη χώρα του Μεγάλου Ένα, συνάντησε πολλούς γνωστούς και αγνώστους. Θα προσπαθήσω σε λίγες γραμμές να σας διηγηθώ τι συνέβη όπως μου τα είχε πει ο ίδιος (ναι, ο Aλ Aζίφ ήταν, είναι έχω χάσει τα ίχνη του εδώ και καιρό φίλος μου). Γράφω, λοιπόν, την εξιστόρηση του Aλ Aζίφ όπως θα άρεσε και στον ίδιο, σε τρίτο πρόσωπο: σε λίγες ώρες είχε φτάσει στη χώρα του Μεγάλου Ένα. Τα χιλιόμετρα του φάνηκαν μέτρα. Δεν ένιωθε κούραση. Μόνο χαρά κι ευτυχία. Ο Aλ Aζίφ τα είχε καταφέρει. Λίγα μέτρα δίπλα του είδε τον Σαντιάγο μαζί με τη Φατιμά και τον αλχημιστή να συζητούν. Σε μια γωνιά είδε το μικρό πρίγκιπα να ποτίζει και να περιποιείται το μονάκριβό του λουλούδι. Προχωρώντας είδε ένα παιδί πραγματικά πώς μπορούσε και παρέμενε ακόμη παιδί; που, ξαπλωμένο στη φιλόξενη πρασινάδα της κοιλάδας, διάβαζε την ιστορία της ζωής του. Ήταν ένα βιβλίο με τίτλο Ένα παιδί μετράει τ άστρα. Τον λέγανε Μέλιο. Ύστερα από λίγο συνάντησε έναν επιβλητικό ποταμό που τραγουδούσε ένα σκοπό τόσο ελεύθερο και θείο, σαν προσευχή, που έμοιαζε λες και τον έψελναν ταυτόχρονα χιλιάδες φωνές. Τότε παρατήρησε το γαλήνιο Σιντάρτα και το σοφό Αλ Μουσταφά μαζί με το Γκοβίντα, μέσα σε μια ξύλινη βάρκα να διασχίζουν τα ιερά αυτά νερά. Πιο κάτω εντόπισε το Λύκο της Στέππας μπροστά σε έναν καθρέπτη, να προβάρει ένα νεοφερμένο τζαζ χορό. Όλα του φαίνονταν φυσιολογικά. Ίσως να ήταν έτσι. Σε ένα μικρό λόφο στο βάθος παρατήρησε έναν άνθρωπο με ένα πολύ περίεργο, βαθύ, εξεταστικό, μα συνάμα ήρεμο, γεμάτο καλοσύνη βλέμμα. Η αύρα αυτού του ανθρώπου, που έμοιαζε με ερημίτη, μίλησε κατευθείαν στη ψυχή του Aλ Aζίφ κι έκανε να πλησιάσει πιο κοντά. Προχώρησε μερικά μέτρα μπροστά κι άρχισε να ανεβαίνει την πλαγιά. Τότε ο αινιγματικός αυτός άνθρωπος κοίταξε τον Aλ Aζίφ ήρεμα στα μάτια και τον ρώτησε: «Πώς είναι δυνατόν ένα ποτάμι να μη βρει στο τέλος το δρόμο για τη θάλασσα;» Ο Aλ Aζίφ έκανε να μιλήσει, τα λόγια αυτά κάτι του θύμισαν, ο παλμός αυτών των λέξεων του ήταν οικείος, μα σκέφτηκε πως άκουγε ένα σοφό και καλύτερα θα ήταν να σωπάσει. Τότε άνοιξε το φράγμα της ψυχής του κι άφησε το λόγο αυτού του ανθρώπου να τον πλημμυρίσει

19 «Αγάπησες τον εαυτό σου με τη μεγαλύτερη περιφρόνηση κι όμως στο τέλος δεν τον μίσησες, αλλά τον άλλαξες. Έγινες νικημένος, χορεύοντας μια στο φως, μια στο σκοτάδι πάνω και πέρα από τη γιορτή. Αποχαιρέτησες ευγενικά, ξένε, τη ματαιοδοξία σου, ευχαριστώντας την για το καλό και τη δύναμη που σου προσέφερε. Τότε λοιπόν πέρασες για πρώτη φορά τα γκρίζα τείχη. Πολεμιστή πώς μπορεί να μην είσαι; πάλεψες με τα πάθη σου, με τις εμμονές σου, νίκησες και πέταξες τους ηττημένους αντιπάλους σου στα λιοντάρια να τους ξεσκίσουν, όμως ευτυχώς κατάλαβες πως τελικά ευγνωμοσύνη τους οφείλεις για τα διδάγματα που σου δώσανε. Ξένε για μένα δεν είσαι ξένος πώς μπορεί να είσαι; Άκουσες τα δαιμονισμένα θηρία να ουρλιάζουν κι έγινες κραυγή. Είδες τους ανθρώπους να πετροβολούν τα αστέρια κι έγινες πέτρα στα χέρια τους. Έζησες μεγάλες καταιγίδες κι έγινες σταγόνα της άγριας βροχής. Έτρεξες ανάμεσα σε κεραυνούς και κατάφερες να μπεις στο δέρμα του ουρανού. Πήγες στην πόλη των ωκεανών και έγινες νησί φιλόξενο για τα αγρίμια που είναι ελεύθερα στο πνεύμα και καθάρια στην καρδιά. Ανήκεις σ αυτούς πώς μπορεί να μην ανήκεις; που βλέπουν ανθρώπους να γελούν με τη ψυχή τους και τους λένε ότι τελικά η ψυχή τους είναι που γελάει, με ένα γέλιο θλιμμένο κι υστερικό. Ανήκεις σ αυτούς που πρώτα κάθονται στην άκρη της γιορτής παρατηρώντας τους άρρωστους να τρέχουν ανήμποροι, περιμένοντας να σταματήσουν κι ύστερα γίνονται γλυκόπικρο, τραχύ κρασί που γιατρεύει το λαβωμένο πνεύμα τους. Νιώθεις πώς να μη νιώθεις; παιδί πετώντας το μανδύα και τα σανδάλια του μεγάλου σοφού, φορώντας τα σκισμένα και λερωμένα ρούχα των παιδιών, κάθεσαι ανέμελα στη γωνία κι ονειρεύεσαι ελεύθερα. Μιλάς για πραγματική αγάπη πώς να μη μιλάς; που φέρνει επανάσταση, μιλάς για επανάσταση αιώνια που φέρνει λύτρωση και για λύτρωση αθάνατη που φέρνει σωτηρία. Φιλόδοξε δάσκαλε άραγε πόσα έχεις να μάθεις ακόμη πριν γίνεις πραγματικός δάσκαλος; μίλησε στους ανθρώπους για τα γκρίζα τείχη και το μεγάλο λάκκο. Ρώτησέ τους γιατί συνεχίζουν να πετροβολούν με τόση ορμή τα αστέρια τους, μέχρι να πέσουν σβηστά στο χώμα. Ύστερα, άκουσε, προσεχτικά, νιώσε τις σκέψεις και το παράπονό τους, γιατί έτσι μόνο θα γίνεις δάσκαλος της ψυχής σου και ήρωας των ονείρων σου. Ταξιδιώτη πώς μπορεί να είσαι τελικά κάτι άλλο εκτός από αυτό; συνέχισε το δρόμο σου. Να κοιμάσαι στα βουνά παρατηρώντας τον κόσμο από ψηλά και να διασχίζεις τις πεδιάδες, εκεί όπου υπάρχουν ακόμη πολλές μεγάλες στρογγυλές πλατείες χτισμένες και πελώρια γκρίζα τείχη υψώνονται. Έχεις πολλά μέρη να γνωρίσεις και πολλοί άνθρωποι σε περιμένουν να τους μιλήσεις

20 Έρχεται η ώρα για τη γιορτή των νικημένων. Η ώρα της μεγάλης χαραυγής. Έχε μαζί σου τη στάχτη. Έχε μαζί σου και τη χρυσόσκονη. Φώναξε το λόγο των αγριμιών, σκέπασε τις γιορτές τους με αληθινά, μυρωδάτα λουλούδια. Πες τους ότι σήμερα, στην εποχή που οι μπότες των γκρίζων πατάνε τα νύχια μας, δεν ονειρευόμαστε με τα μάτια κλειστά. Το όνειρο θέλει μάτια ανοιχτά»

21 ΙΝΤΕPΜΕΔΙΟ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ Η ΑΦΗΓΗΣΗ δεν είναι το δυνατό μου σημείο ωστόσο έχω το χρέος να καταγράψω αυτά που είδα, άκουσα και έμαθα. Έστω και τώρα, ύστερα από αρκετές σκηνές και κάμποσες σελίδες, πιστεύω πως προλαβαίνω να διευκρινίσω κάποια πράγματα. Απευθύνομαι σε αυτούς και αυτές που δεν είναι εξοικειωμένοι και εξοικειωμένες με το λόγο μου, το λόγο ενός τέρατος που δεν κατάφερε να γίνει νικημένος και παραμένει εγκλωβισμένος πίσω από τα τείχη της πόλης. Επιλέγω, από εδώ και στο εξής, την αρσενική κατάληξη στα επίθετα, διότι κάποιοι πριν από εμένα αποφάσισαν πως ο πολύπλοκος αυτός μηχανισμός ύπαρξης θα περιγράφεται από τη λέξη «άνθρωπος». Ο Aλ Aζίφ και όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν στην ιστορία που σας διηγούμαι δεν έχουν φύλο. Δεν έχουν, επίσης, πατρίδα και θρησκεία. Ο Aλ Aζίφ υπήρξε ίσως υπάρχει ακόμη κάπου πολύ μακριά από δω, αν και έχω καιρό να μάθω νέα του. Ο Ιγκόρ, ο ερημίτης, ο Σίνιο και όποιο άλλο όνομα έχει αναφερθεί ή πρόκειται να αναφερθεί σχετίζεται με την πραγματικότητα. Με λίγα λόγια, από τη μία υπάρχουν οι νικημένοι άνθρωποι με καρδιά αγριμιού που οι ελεύθερες ψυχές τους κατοικούν στη χώρα του Mεγάλου Ένα. Από την άλλη, οι σκυφτοί άνθρωποι (οι «νικητές») των φαντασμαγορικών γιορτών ακολουθούν τις προσταγές της Φωνής και συνυπάρχουν με τα τέρατα στην πόλη. Τα τέρατα έχουν καρδιά αγριμιού, ακούν τον περήφανο λόγο του ζεστού αέρα (η ύπαρξη που συνδέει τους δύο κόσμους) μα δεν έχουν καταφέρει να βρουν το δρόμο για τη χώρα του Mεγάλου Ένα, καθώς αρνούνται να νικηθούν, να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, να εγκαταλείψουν την εξουσία της βίας. Ελπίζω, λοιπόν, σε αυτό το σημείο οι έννοιες «γιορτή», «τέρας», «αγρίμι», «Φωνή της πόλης», «νικημένος», «ζεστός αέρας» να έχουν λίγο πιο καθαρό νόημα μέσα στο μυαλό σας. Αν όχι, τότε σας παρακαλώ πολύ, όσο κουραστικός και αν είναι ο λόγος μου, να ξαναδιαβάσετε τις παραπάνω γραμμές. Είναι κρίμα να παρατήσετε την ανάγνωση της ιστορίας τώρα που βρισκόμαστε σε αντίστροφη, μα ανοδική, πορεία προς το μηδέν. Προς τη σκηνή Μηδέν

22 ΣΚΗΝΗ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ, νύχτα. Η πόλη έχει φορέσει τα γιορτινά της. Το στολισμένο δέντρο, κάθε χρόνο όλο και ψηλότερο, έχει στηθεί στο κέντρο της πλατείας. Τα πλαστικά του φώτα φωτίζουν τη γιορτή και το ψεύτικο αστέρι που έχει στην κορυφή του κρύβει τα αστέρια του ουρανού που οι σκυφτοί άνθρωποι ούτως ή άλλως αρνούνται ή φοβούνται να κοιτάξουν. Η Φωνή της πόλης διαλαλεί: «Ευτυχίστε! Ζήστε τις μέρες της αφθονίας με όλη σας την ψυχή!» και ο κόσμος ξεχύνεται στους δρόμους. «Έρχεται ο νέος χρόνος! Καλωσορίστε το νέο χρόνο αφθονίας! Αγγίξτε ο ένας τον άλλον τώρα που πλημμυρίζετε τις αγορές και τις πλατείες! Γιορτάστε και δοξάστε με πυροτεχνήματα τη γέννηση του αληθινού Θεού!» λέει με τόνο θριαμβευτικό η Φωνή. Ο λευκός αετός πετά πάνω από την πόλη, αλλά κανένας σκυφτός δεν τον βλέπει. Μόνο τα τέρατα κοιτάζουν τον ουρανό και κάποιες φορές διακρίνουν μια λευκή φιγούρα να πετά ανάμεσα και πίσω από τα αστέρια. Ο ζεστός αέρας περιβάλλει το λευκό αετό κρατώντας τον στη ζωή, καθώς στα ύψη που πετά η θερμοκρασία είναι τόσο χαμηλή που κανένα αγρίμι δεν μπορεί να αντέξει. Είναι Δεκέμβρης, νύχτα. Ο λευκός αετός παρακολουθεί από ψηλά τη συζήτηση μερικών τεράτων της πόλης. «Φέτος δε θα γεννηθούν ούτε Χριστοί, ούτε Παναγίες!» λέει κάποιος που ακουμπά την πλάτη του σε ένα τοίχο. «Η ιστορία γράφεται με πέτρες. Εμπρός, λοιπόν, για μια άλλη νύχτα!» συμπληρώνει και δείχνει πάνω από το κεφάλι του τα λόγια που μόλις είχε γράψει στον τοίχο: «Τη νύχτα οι τοίχοι της πόλης μιλάνε για αγρίμια που δεν είναι από εδώ, μιλάνε για τέρατα. Μιλάνε για αυτούς που έρχονται από αλλού, από μια άλλη νύχτα». «Ανυπακοή!» φωνάζει ένας άλλος. «Ανυπακοή!» επαναλαμβάνουν όλοι μαζί. «Τίποτα λιγότερο από τα πάντα!» λέει. «Τίποτα λιγότερο από τα πάντα!» λένε ξανά φωναχτά τα τέρατα με μια φωνή. «Η ιστορία γράφεται με πέτρες, με οργή και μίσος για έναν κόσμο αποτυχημένο, για μια πόλη που σκοτώνει τα παιδιά της πριν καν αυτά γεννηθούν. Ας κάψουμε τη γιορτή, ας γλεντήσουμε και εμείς. Ήρθε η ώρα της εκδίκησης: Αίμα για αυτούς που μας κρύβουν τον ουρανό! Τώρα!» πρόσταξε το τέρας με το όνομα Αλ Ράσελ, όπως κατάφερε να ακούσει καθαρά ο λευκός αετός που εκείνη την ώρα πετούσε ψηλά

23 ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΝΑ δεν υπάρχει χρόνος. Τα ρολόγια δε λειτουργούν εδώ, τα αγρίμια δε γερνάνε. Ο Aλ Aζίφ περπατάει στην κορυφή του λοφίσκου κοντά στην ξύλινη καλύβα του. Του αρέσει από κει να ατενίζει την άγρια θάλασσα του Μεγάλου Ένα. Αποφασίζει να κατευθυνθεί προς την καλύβα του. Καθώς προχωράει, ακούγοντας τις μουσικές από το θρόισμα των φύλλων των δέντρων του δάσους, πιο γρήγορα κι από αστραπή, σαν πυρωμένο βέλος, ο λευκός αετός προσγειώνεται μπροστά του. Τότε αρχίζει να φυσάει άγριος και κρύος αέρας. Ο αετός πλησιάζει κοιτώντας αγέρωχα τον Aλ Aζίφ, που αγωνίζεται να μη χάσει την ισορροπία του από το μένος του ανέμου των ψηλών ουρανών, και σηκώνει τα φτερά του εμποδίζοντας το δυνατό αέρα. Το τεράστιο άνοιγμα των φτερών του ορθώνεται σαν τείχος, προστατεύοντας τον Aλ Aζίφ. «Αγρίμι των ουρανών που πετάς ψηλότερα από τον καθένα, εσύ που ζεις πίσω από τα αστέρια στους πιο ψηλούς ουρανούς, πες μου, τι σε φέρνει εδώ μπροστά σε έναν ταπεινό νικημένο;» «Μιλάς περήφανα, φίλε μου. Θα μάθεις αυτά που είδα όταν έρθει η στιγμή. Ας περιμένουμε, λοιπόν, εδώ στην κορυφή του λόφου και τα υπόλοιπα αγρίμια του δάσους, της θάλασσας και των ουρανών. Ο ζεστός αέρας θα τους μιλήσει, καθώς έφτασε η ώρα» είπε ο λευκός αετός κοιτώντας ψηλά. Ο κρύος αέρας που έφερε μαζί του ο αετός ζεστάθηκε τώρα, έτσι το μεγαλοπρεπές πτηνό κατέβασε τα φτερά του και χαμήλωσε το βλέμμα. «Τα λόγια σου φέρνουνε ελπίδα και τρόμο. Τι είδες, τι άκουσες, τι ένιωσες και λες πως έχει φτάσει η ώρα για μια άλλη νύχτα αν τελικά αυτό εννοείς;» ρώτησε ο Aλ Aζίφ. «Η ατμόσφαιρα της πόλης είναι, πλέον, πολύ αρρωστημένη. Θόρυβοι, σκόνη και σκουριά φαντάζουν στα μάτια και τα αυτιά των σκυφτών ως μαγικά. Οι άνθρωποι δεν αγγίζονται μεταξύ τους, όμως ο νους τους μπορεί να κάνει την υπέρβαση, αρκεί να ισιώσουν λίγο την πλάτη τους. Τα τέρατα της πόλης μιλάνε για καταστροφή. Περίμενε εδώ και τα υπόλοιπα αγρίμια. Ναι, μιλώ για τη μεγάλη ώρα. Μα μη ρωτάς τίποτε άλλο. Πηγαίνω να μεταφέρω το μήνυμα της χαραυγής στον ερημίτη και επιστρέφω». Έτσι μίλησε ο αετός και ξαναπέταξε στον ουρανό τόσο γρήγορα, όσο γρήγορα είχε κατεβεί. Σαν πυρωμένο βέλος

24 ΣΚΗΝΗ ΔΥΟ Ο ΛΕΥΚΟΣ ΑΕΤΟΣ κοίταξε στα μάτια το σοφό γέρο. Δεν είπαν τίποτε. Ο ερημίτης ανέβηκε στη ράχη του μεγαλοπρεπούς πτηνού και κατευθύνθηκαν προς το λόφο

25 ΣΚΗΝΗ ΕΝΑ «Ο ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΒΟΥΔΑΣ, ο σοφός Ζαρατούστρα, ο λαμπρός Αλλάχ, ο σπουδαίος Χριστός έρχεται να μας μιλήσει. Τον φέρνει ο λευκός αετός, τους είδα να πετάνε στους ψηλούς ουρανούς» είπε ένας από τους εκατοντάδες γλάρους που είχαν μαζευτεί μαζί με τα υπόλοιπα αγρίμια στο λόφο. «Γλάρε Ιωνάθαν με τα λεύτερα φτερά και την περιπετειώδη ψυχή, πες μας, πόσο ψηλά πετούσε ο λευκός αετός όταν τους είδες;» ρώτησε ο Aλ Aζίφ. «Πετούσαν πίσω από τα αστέρια προσπαθώντας να τα σηκώσουν ψηλότερα. Έρχονται μέσα από το δέρμα του ουρανού» απάντησε ο γλάρος. «Απόψε θα χαράξει, απόψε θα ζήσουμε την πιο σκοτεινή νύχτα, περιμένοντας την πιο μεγάλη χαραυγή!» συμπλήρωσε ενθουσιασμένος. Είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες χιλιάδες αγρίμια του δάσους, του ουρανού και της θάλασσας όταν ο ερημίτης έφτασε στο σημείο. Κατέβηκε πατώντας στη φτερούγα του λευκού αετού και ακούμπησε γλυκά το χώμα. «Νικημένοι» είπε με χαμηλή φωνή ο ερημίτης και κοίταξε το πλήθος. Σιωπή απλώθηκε παντού. «Οι φωνές σας είναι η φωνή μου, οι ανάσες σας είναι η ανάσα μου, το πέταγμά σας είναι το πέταγμά μου. Το πέταγμα προς την Ουτοπία. Οι φωνές μας δε χαράζουν δρόμους όπως η Φωνή της πόλης. Οι φωνές μας ταξιδεύουν προς την Ουτοπία, γνωρίζοντας ότι δε θα την αγγίξουν ποτέ, μα αγωνίζονται έστω και νικημένες εξ αρχής στην πορεία έχουν πετάξει ψηλότερα. Αυτή είναι η ευτυχία των νικημένων. Τα λόγια αυτά ίσως ακουστούν μεγάλα και δύσκολα στα αυτιά των σκυφτών ανθρώπων της πόλης, μα ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα βήμα ακόμη, ένα φτερούγισμα περισσότερο, προς την Ουτοπία». «Ήρθε η ώρα να χρωματίσουμε ξανά την πλατεία, προφήτη του Μεγάλου Ένα;» ρώτησε κάποιος από το πλήθος. «Ναι. Γεμίστε τις τσέπες σας με στάχτη και χρυσόσκονη. Γεμίστε τις ψυχές σας με χρώματα και όνειρα. Δημιουργήστε τον κόσμο που θέλουμε μέσα στον κόσμο που θέλουμε να ξεπεράσουμε! Τα τέρατα της πόλης μιλούν για καταστροφή. Ας τους μιλήσουμε για δημιουργία. Ήρθε η ώρα να καούμε όλοι μαζί και τα σκοτάδια μας να γίνουν λάμψη, να φωτίσουν το σάπιο σύμπαν των ανθρώπων της πόλης». Έτσι μίλησε ο ερημίτης και φωτίστηκε το πρόσωπό του. Τότε, σαν πυρωμένα βέλη, προσγειώθηκαν δεκάδες μεγαλοπρεπείς αετοί και ο λευκός αετός είπε:

26 «Ας φτάσουν στη γιορτή πρώτα από όλους τα πιο ταξιδεμένα αγρίμια, αυτά που έχουν υπομονή και γνώση και μπορούν να μιλήσουν στα οργισμένα τέρατα της πόλης. Οι φαρέτρες τους είναι άδειες και τα βέλη τους καρφωμένα στον ουρανό. Και τώρα τα τέρατα ετοιμάζονται να οπλιστούν με πέτρες και χημεία. Η βία των όπλων εμποδίζει τη μεγάλη χαραυγή: Μιλήστε τους για δημιουργία! Πείτε τους πως πρέπει να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά!» Αυτά είπε ο λευκός αετός και μερικά αγρίμια ανέβηκαν στη ράχη των αετών με προορισμό την πόλη. Είχαν καθήκον να προετοιμάσουν τα τέρατα της πόλης για μια άλλη νύχτα. Για ένα άλλο ξημέρωμα. Για τη μεγάλη χαραυγή

27 ΙΝΤΕΡΜΕΔΙΟ ΟΙ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ πως έχει έρθει η ώρα της εξέγερσης. Χρόνια τώρα περιμένουν αυτή τη νύχτα με την ελπίδα πως η επόμενη μέρα θα ξημερώσει έναν άλλον κόσμο γεμάτο πραγματικά χρώματα, μυρωδιές και εικόνες σαν κι αυτές της ελεύθερης χώρας του Μεγάλου Ένα. Ο κόσμος που θέλουνε, νομίζουν, θα αναδυθεί σαν καυτή λάβα μέσα από τις ρωγμές του κόσμου που θέλουν να ξεπεράσουν εποφθαλμιούν μια δημιουργική επανάσταση που πλησιάζει ένα βήμα κοντύτερα στην Ουτοπία, και ας προχωρήσει αυτή δύο βήματα μακρύτερα. Η μεγάλη χαραυγή είναι εκείνη η στιγμή που οι ουρανοί θα ανοίξουν μετά τη βραδινή καταιγίδα και οι σκυφτοί άνθρωποι θα ισιώσουν τις πλάτες τους κοιτώντας χωρίς φόβο και ενοχές τα αστέρια, καθώς αυτά θα παραχωρούν τη θέση τους στον ανατέλλοντα ήλιο. Οι πρώτοι νικημένοι καταφθάνουν στις πλατείες και τα στενά της πόλης για να συναντήσουν τα εξοργισμένα τέρατα πριν αυτά σκορπίσουν βία και καταστροφή. Θα μιλήσουν μαζί τους και θα προσπαθήσουν να τους πείσουν πως πρέπει να νικηθούν πρώτα και μετά να σκεπάσουν τις υποκριτικές, σάπιες γιορτές της πόλης με τον μανδύα των ονείρων τους. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και σαφής περιγράφοντας τη βασική ροή των γεγονότων, σε χρόνο ενεστώτα, όπως συνέβησαν εκείνο το βράδυ

28 ΣΚΗΝΗ ΜΗΔΕΝ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ της καταιγίδας να πέφτουν. Οι αετοί από τη χώρα του Μεγάλου Ένα προσγειώνονται σε διάφορα σημεία της πόλης, οπουδήποτε υπάρχουν συγκεντρωμένα τα τέρατα. Σε λίγο φθάνουν και τα υπόλοιπα πλάσματα από τη χώρα, μαζί τους και ο Αλ Αζίφ. Η δολοφονία ενός ανθρώπου της πόλης, με καρδιά αγριμιού, το προηγούμενο βράδυ από τους φρουρούς της γιορτής σκυφτοί άνθρωποι είναι και αυτοί ήταν η αφορμή για το χείμαρρο αντιδράσεων που θα ακολουθούσε. Τα τέρατα, αυτή τη στιγμή, προετοιμάζουν την εξέγερση που θα αρχίσει σε λίγα λεπτά. Οι νικημένοι τους μιλούν για δημιουργία και για την ανάγκη δράσεων που θα χτυπούν τη γιορτή κατευθείαν στην καρδιά και θα κάνουν τους σκυφτούς να κοιτάξουν τα αστέρια στο συννεφιασμένο νυκτερινό ουρανό. Στη χώρα του Μεγάλου Ένα οι υπόλοιποι νικημένοι ήρεμα ξεκινούν το ταξίδι τους: «Άρχισαν οι πρώτες σταγόνες της καταιγίδας να πέφτουν» λέει ο μικρός πρίγκιπας στον Αλ Αζίφ. «Θα πάρω και το μονάκριβό μου λουλούδι μαζί. Αν χρειαστεί θα το πετάξω να σκεπάσει και να χρωματίσει τη γιορτή» προσθέτει, χαϊδεύοντας το λουλούδι σαν να το έβλεπε για τελευταία φορά. «Περίμενέ με, έχω να πάρω και εγώ λουλούδια από την καλύβα μου. Έρχομαι σε λιγάκι να πετάξουμε μαζί προς την πόλη» λέει ο Αλ Αζίφ και εισπράττει ένα καταφατικό νεύμα από τον μικρό πρίγκιπα. Μπαίνοντας στη ξύλινη καλύβα του αντικρίζει το ημερολόγιο που κρατούσε από μικρό παιδί. Περιέχει τα όνειρα, τις εμπειρίες, τις λέξεις, τις εικόνες, τις ανάσες μιας ζωής. Το πολύτιμο ημερολόγιο. Το βάζει μέσα από τα ρούχα του, στο μέρος της καρδιάς. «Αυτό είναι το λουλούδι που θα πετάξω. Ας νικηθούμε άλλη μια φορά. Νικημένος άνθρωπος είναι και ο Θεός» ψιθυρίζει ο Aλ Aζίφ και κλείνει την ξύλινη πόρτα μαλακά, βουτώντας έξω στο παχύ σκοτάδι. «Αυτή την ώρα τα τέρατα και οι νικημένοι γεμίζουν με χρώματα τις γιορτές στις πλατείες της πόλης» μονολογεί και αφήνεται στο ζεστό αέρα που φυσά στις καρδιές όλων των αγριμιών. Στην πόλη οι δρόμοι κατακλύζονται από νικημένους και τέρατα. Οι σκυφτοί απλά κοιτάζουν. Η Φωνή της πόλης δε μιλάει απόψε. Γνωρίζει πως κάποιες τέτοιες στιγμές κατά τη διάρκεια των ημερών της εξέγερσης είναι καλύτερο να σωπαίνει. Βέβαια, μένει βουβή για λίγο, περιμένει να δει αν το κίνημα των επαναστατημένων αποτελεί σημαντική απειλή για τη γιορτή και όταν κουραστεί να τους κοιτάζει «νομίζουν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο οι ανόητοι!» σκέφτεται και γελά ειρωνικά διατάζει τους φρουρούς να τους σταματήσουν. «Παιδιά είναι και παίζουν. Ας στείλω τους πολεμιστές της πόλης, ας στρέψω σκυφτούς ανθρώπους ενάντια στους επαναστατημένους. Και εγώ ας ξεκουραστώ χαζεύοντας το θέαμα» λέει η Φωνή από μέσα της και κοιτάζει

29 τη μάχη των φρουρών με τους εξεγερμένους στην αρένα των δρόμων, ως ένας άλλος Ρωμαίος αυτοκράτορας. Μα απόψε είναι μια αλλιώτικη νύχτα. Έχουν έρθει και οι νικημένοι στην πόλη. «Ας κάψουμε το στολισμένο δέντρο στο κέντρο της πλατείας των νόμων, της πλατείας με το σκουριασμένο όνομα που σκεπάζει δημοκρατικές ολιγαρχίες ετών. Το λίκνο της ανέμελης υποκρισίας των σκυφτών» σκέφτεται ο ερημίτης και αμέσως η σκέψη του φυσά στις καρδιές νικημένων και τεράτων με τη βοήθεια του ζεστού αέρα. Μουσική ακούγεται. Έρχεται από τον πάνω όροφο ενός κοντινού κτιρίου. Κάποια μπάντα παίζει μελωδίες για μια άλλη νύχτα, για ένα άλλο ξημέρωμα. Τα τέρατα πετάνε τα βέλη τους και το δέντρο αρχίζει να παίρνει φωτιά. «Κοίτα τι ωραία που καίγεται απόψε αυτό το δέντρο! Μες τη φωτιά του θα σε βρω, μέσα θα χορεύω! Κοίτα τι ωραία που φλέγονται τα στρας της γιορτής! Κοίτα τι ωραία χρώματα έχει το όνειρό μας!» τραγουδάει η μπάντα του πάνω ορόφου και τα αγρίμια χορεύουν γύρω και μέσα στη φωτιά. Βρέχει. Η καταιγίδα δυναμώνει, μα η φωτιά ατάραχη καίει. Οι σπίθες μπλέκονται με τις σταγόνες και ερωτοτροπούν. «Χωρίς εσένα θα ήμουν ένα τίποτα. Βλέπω στα μάτια σου μια φλόγα να χορεύει» λέει η καυτή σπίθα στη δροσερή σταγόνα. «Χωρίς εσένα θα ήμουν ένα τίποτα» επαναλαμβάνει η σταγόνα, «βλέπω στα μάτια σου ένα θορυβώδες ποτάμι να τρέχει» συμπληρώνει και φιλιούνται παθιασμένα. Χρωματιστές στάχτες αφήνουν πίσω τους. Ο καπνός μυρίζει άνοιξη. Πίσω στη χώρα του Μεγάλου Ένα ο ερημίτης δακρύζει από χαρά. Το ίδιο και ο γερο-ιγκόρ που κοιτάζει από το παράθυρο του σπιτιού του στην πόλη την πολύχρωμη φωτιά. Βλέπει στις φλόγες αυτά που ποθούσε, βλέπει έναν άλλο κόσμο, βλέπει την Ουτοπία. Η προσμονή τόσων χρόνων φαίνεται τώρα να ικανοποιείται. Ο συμπαθής βιβλιοθηκάριος είχε δει επαναστάσεις και επαναστάσεις, εξεγέρσεις και εξεγέρσεις, μα όλες κατέληγαν στο ίδιο αποτέλεσμα: Την ήττα από το Εγώ. Δύσκολα το «Εγώ» γίνεται «Εμείς». Ένα «Εμείς» που περικλείει και τους σκυφτούς, αυτούς που σιωπούν, αυτούς που φοβούνται και αυτούς που εξαπατούνται από την πρόσκαιρη ευτυχία των γιορτών. «Ξέρω πως η αδικία σε πνίγει. Μα οι κινήσεις σου πρέπει να στοχεύουν στην επίτευξη του στόχου, που είναι ένας άλλος κόσμος. Η εξέγερση είναι διαρκής. Δεν εξαντλείται στη στιγμή που η οργή σου μετατρέπεται σε καταστροφή

30 Η οργή σου να μη γίνει καταστροφή. Φύγε από τον εαυτό σου. Έλα στο «Εμείς» των μελλοντικών ανθρώπων, στο «Εμείς» των σκυφτών και προσπάθησε να κάνεις την οργή σου δημιουργία» ψιθυρίζει ο ζεστός αέρας καθώς αγκαλιάζει τη φωτιά γύρω από το στολισμένο δέντρο που καίγεται. Νικημένοι και τέρατα χτυπούν εκεί που πρέπει. Δεν αγγίζουν τους θάμνους, δεν πατούν τις ανίσχυρες μαργαρίτες της γιορτής. Καίνε το δέντρο. Η μεγάλη χαραυγή δεν απέχει πολύ. Έτσι φαίνεται. Για την ώρα. «Όλα ή Τίποτα! Σπάστε και το ψεύτικο αστέρι της κορυφής!» φωνάζει μανιασμένα το τέρας Αλ Ράσελ και τα μεθυσμένα, από το νέκταρ της διαφαινόμενης νίκης, τέρατα φαίνεται να τον ακούν. «Δεν είναι η νίκη πάνω στη γιορτή αυτό που θέλουμε, είναι η νίκη πάνω στον Εαυτό!» λέει ένας νικημένος καθώς προαισθάνεται ότι η μανία της εξουσίας απειλεί να κυριεύσει τα τέρατα. «Θα νικήσουμε και τους εαυτούς. Πρώτα όμως ας καταστρέψουμε εντελώς το δέντρο!» Η Φωνή, βλέποντας το πλήθος να καταστρέφει μία από τις καρδιές της γιορτής, αντιλαμβάνεται πως τα τέρατα ίσως καταφέρουν αυτή τη φορά να νικήσουν εαυτούς. Ίσως πετύχουν να δείξουν στους σκυφτούς τα αληθινά χρώματα του ουρανού. Μουσική συνεχίζει να ακούγεται. «Και εγώ πώς θα είμαι Φωνή αν κανείς δε με ακούει; Πώς θα είμαι εξουσιαστής αν δεν έχω αντικείμενο να εξουσιάζω;» αναρωτιέται η Φωνή και αποφασίζει να δώσει εντολή στους φρουρούς να σταματήσουν το γλέντι των επαναστατημένων. «Αρκετά! Φρουροί καταστείλατε τους δυστυχείς αλήτες!» λέει και βολεύεται στο θρόνο της. «Πολεμιστές της πόλης! Το θέλημα της Φωνής ας γίνει πραγματικότητα!» φωνάζει ο αρχηγός των φρουρών και αυτοί ξεχύνονται στη μάχη. Συγκρούσεις προβλέπονται. «Πετάξτε λουλούδια στην καταστολή. Πνίξτε τη με λουλούδια. Μην τους παίρνετε τον αέρα. Δώστε άρωμα στον αέρα. Μην πετάτε βέλη τώρα. Πετάξτε χρώματα. Η ευτυχία είναι η εκδίκησή μας!» ουρλιάζει ο Αλ Αζίφ προς τον όχλο των τεράτων βλέποντας τους φρουρούς της πόλης να καταφθάνουν έτοιμοι για ένα πανηγύρι βίας. «Μακάρι να είχες δίκιο φίλε μου» λέει το τέρας Αλ Ράσελ και πλησιάζει τον Αλ Αζίφ και ο χρόνος σταματά. Τα πάντα παγώνουν. Ο αέρας, η στάχτη, τα σύννεφα ακινητοποιούνται. Σιωπή. Οι Αλ Ράσελ και Αλ Αζίφ βλέπουν τον λευκό αετό να πετά στους πιο ψηλούς ουρανούς ενώ παρατηρεί την παγωμένη εξέγερση περιμένοντας τις επόμενες λέξεις του Αλ Ράσελ: «Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο απλά. Δυστυχώς όμως σαν ενώσεις τη φωνή

31 σου με το πλήθος για να διαμαρτυρηθείς ενάντια σε μια αδικία που δε μπορείς να επιτρέψεις ούτε στον εαυτό σου ούτε σε κανέναν άλλον να διαπράξει, τότε είτε λουλούδι μυρωδάτο, είτε λουλούδι σιδερένιο κρατάς στο χέρι, ασήκωτο θα σε κάνουν. Το όπλο της κριτικής είναι ανίκανο να αντικαταστήσει την κριτική των όπλων. Μετά από αμέτρητες βραδιές, πλημμυρισμένες από δάκρυα και αίμα, η θέα του δέντρου που καίγεται είναι, για ορισμένα μάτια τουλάχιστον, ελπιδοφόρα». Ο Αλ Αζίφ σηκώνει το βλέμμα, κοιτάει τον Αλ Ράσελ και λέει: «Το κάψιμο του δέντρου και το χοροπήδημα στην κορυφή του, σπάζοντας το ψεύτικο αστέρι του, μας γεμίζουν χαρά και ελπίδα. Είναι συμβολικές ενέργειες. Έχουν φαντασία. Το κάψιμο των καλυβιών των σκυφτών ανθρώπων και το χοροπήδημα πάνω στις ανίσχυρες μαργαρίτες δεν έχουν φαντασία. Το όπλο της κριτικής, πράγματι, δε μπορεί να αντικαταστήσει την κριτική των όπλων. Η φαντασία φαίνεται, όμως, να μπορεί να αντικαταστήσει και τα δυο». Ο Αλ Ράσελ δε δείχνει να διαφωνεί, ούτε να συμφωνεί. Γυρνάει το κεφάλι και χάνεται μέσα στον όχλο των τεράτων. Ο χρόνος συνεχίζει να κυλά και όλα επιστρέφουν στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς. Ουρλιαχτά. «Θάνατος στους οπλισμένους φρουρούς! Εκδίκηση!» «Θάνατος στους φαντασμένους ονειροπόλους αλήτες!» Μουσική συνεχίζει να ακούγεται από τη μπάντα του πάνω ορόφου. Το δέντρο ακόμη καίγεται, μα τώρα τα τέρατα, βλέποντας τους φρουρούς να έρχονται, αρχίζουν να πατάνε στις ράχες των σκυφτών προσπαθώντας να ξεφύγουν από τα όπλα των φρουρών και να φτάσουν ψηλότερα, να κάψουν και να καταστρέψουν ό,τι μπορούν από το θρυμματισμένο κόσμο της γιορτής. «Κάψτε τις καλύβες των σκυφτών που αρνούνται να κοιτάξουν τα αληθινά αστέρια!» λέει ο Αλ Ράσελ. «Μη πετάτε βέλη δεξιά και αριστερά, τον ουρανό μας θα καρφώσετε!» λέει απελπισμένα ο Αλ Αζίφ. Η νύχτα παίρνει άλλο χρώμα. Οι σκυφτοί αγκομαχούν καθώς τα τέρατα χοροπηδάνε στις πλάτες τους. Οι φρουροί είναι στο κατόπι τους. Ο Ιγκόρ χτυπά τα γέρικά του χέρια στο τζάμι του παραθύρου του σπάζοντάς το και ξεσπά σε λυγμούς. Το ίδιο και ο ερημίτης. Η μπάντα του πάνω ορόφου σταματάει να παίζει. Τώρα πια ακούγονται μόνο τρομακτικά ουρλιαχτά και μια θλιβερή φασαρία. Αρχίζει να ψιχαλίζει αίμα

32 ανακατεμένο με σκουριά και σκόνη. Τα μάτια του Αλ Αζίφ τσούζουν από τη χημεία του μίσους και δε βλέπει που πηγαίνει. Ο Αλ Ράσελ νιώθει πιο δυνατός από ποτέ, μα μεθυσμένος από την εξουσία της αντίδρασης, έχει χάσει τον προσανατολισμό του και αυτός. Μόνο φασαρία και στάχτη. Και σε λίγο ξημερώνει Η εξουσία της Φωνής της πόλης

33 ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ Η ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ βρήκε τις πλατείες άδειες από νικημένους. Οι ψυχές τους είχαν εξατμιστεί. Τα λουλούδια που κρατούσαν απλωνόταν χάμω, μαραμένα και ποδοπατημένα. Κάποιοι λένε πως οι ψυχές των νικημένων είναι τα αστέρια που βρίσκονται στους πιο ψηλούς ουρανούς. Αυτά που μόνο καλά εκπαιδευμένες καρδιές μπορούν να δουν τα πιο σκοτεινά, τα πιο συννεφιασμένα βράδια. Η μεγάλη χαραυγή δεν ήρθε. Τα χρώματα και τα λουλούδια των νικημένων στάθηκαν ανήμπορα μπροστά στην αδιαφορία των σκυφτών και τη βία των τεράτων. Αγρίμια εξόντωσαν αγρίμια, έστω και άθελά τους. Η αδυναμία για νίκη πάνω στο Εγώ, η βία των όπλων, η οργή και η απόγνωση οδήγησαν τα τέρατα σε καταστροφικές ενέργειες. Και εγώ που γράφω αυτές τις γραμμές ήμουν και παραμένω τέρας, εγκλωβισμένο στην πόλη, πίσω από τα γκρίζα τείχη. Τι κι αν καταφέραμε να καταστρέψουμε παροδικά τη γιορτή; Πατήσαμε πάνω στις ράχες των σκυφτών ανθρώπων ω ναι, κατηγορώ τον εαυτό μου που δεν άκουσε τις απελπισμένες φωνές των νικημένων για δημιουργία για να φτάσουμε ψηλότερα και να εξαλείψουμε κάθε ίχνος του πολιτισμού της γιορτής. Και αυτό που πετύχαμε είναι να πνιγούν οι νικημένοι μέσα στα ίδια τους τα δάκρυα απόγνωσης και απογοήτευσης. Μα χειρότερα, πατώντας πάνω τους, χαμηλώσαμε το βλέμμα των σκυφτών ακόμη περισσότερο. Τώρα περπατούν στις λεηλατημένες πλατείες και γειτονιές τόσο σκυφτοί που το σαγόνι τους σέρνεται στο νωπό, από τα πατήματα της καταστροφής, χώμα γεμίζοντας τους δρόμους και τα μονοπάτια με αίμα. Ακόμη και η λαλιά το τελευταίο όπλο που τους είχε απομείνει χάνεται, καθώς το στόμα τους γεμίζει πέτρες και λάσπη, καθιστώντας τους ανήμπορους να μιλήσουν. «Αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι της πόλης περιμένουν σαν πεινασμένα όρνια τις προσταγές της νέας Φωνής της πόλης και αναμένεται ο ερχομός μια νέας γιορτής, πιο σιχαμερής και ψεύτικης από την παλιά. Πόσο δύσκολο είναι τώρα οι τόσο σκυφτοί άνθρωποι οι άνθρωποι στρουθοκάμηλοι! να κοιτάξουν τα αστέρια του ουρανού; Κουράγιο νικημένοι του μέλλοντος» ήταν οι τελευταίες λέξεις του τραυματισμένου Αλ Αζίφ όταν τον συνάντησα κάτω από τη γέφυρα της πόλης λίγο μετά την άγρια νύχτα της εξέγερσης. Ύστερα έκλεισε τα μάτια και η ψυχή του εξατμίστηκε. Έγινε αστέρι. Ελπίζω να μην μάθει ποτέ για το θάνατο του γέρου βιβλιοθηκάριου. Αν και γνώριζα την αλήθεια, βλέποντας τον Αλ Αζίφ να αργοσβήνει αποφάσισα να μην του μιλήσω για αυτό. Για την απόγνωση του Ιγκόρ που δραπέτευσε από το σπασμένο παράθυρο, μια στιγμή πριν το κουρασμένο του σώμα την ακολουθήσει. Πώς τα κάναμε έτσι; Τα βράδια είναι βαριά και οι σκέψεις σωπαίνουν. Τώρα τρομάζω ακόμα και όταν ονειρεύομαι

34 Μας πώς τα κάναμε έτσι; Ήμασταν οι πρώτες σταγόνες της καταιγίδας, μα είμαστε και οι τελευταίες. Ήλιος δε βγήκε. Δε χάραξε. Για την ώρα. Κοιτάζοντας το συννεφιασμένο ουρανό της πόλης

35 ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΑΝ ότι ο άνθρωπος βρέθηκε, σε αυτό τον κόσμο, καταραμένος πολεμιστής μιας απεγνωσμένης, άνισης μάχης ενάντια στη μοίρα του. Ο Ελ Ρόι, βαδίζοντας πάνω στα χνάρια του σπουδαίου Γάλλου φιλοσόφου και λογοτέχνη Άλμπερ Καμύ, διηγείται μια αληθινή ιστορία (κατά τα λεγόμενά του: «Πιο αληθινή και από την ίδια την αλήθεια. Πιο διαχρονική και από τον ίδιο τον χρόνο») προβάλλοντας την ιδέα πως ο άνθρωπος οφείλει να αγωνίζεται καρτερικά, μόνο για τον αγώνα, με τον οποίο περνάει στην αιωνιότητα. Οφείλει να αρνείται, αλλά να μην παραιτείται: «Καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος, παρά να ζεις σκυφτός» γράφει ο Ελ Ρόι στο τετράδιό του διαβάζοντας τον «Επαναστατημένο άνθρωπο» του Καμύ. Οφείλει να ξεπερνά τα όρια του πεπρωμένου του. Η πορεία από «Τίποτα» στο «Όλα» είναι σταδιακή. Οφείλει να ονειρεύεται με τα μάτια ανοιχτά. Οφείλει να κυνηγά την Ουτοπία (το «Όλα») γνωρίζοντας όμως πολύ καλά ότι δε θα τη φτάσει ποτέ. Γνωρίζοντας πως είναι «νικημένος» εξαρχής. Όταν αρχίζει τον αγώνα ζητώντας δικαιοσύνη δεν πρέπει να καταλήξει να ζητά τη βασιλεία. Αυτό προϋποθέτει τη συνεχή νίκη πάνω στον ίδιο του τον Εαυτό: «Ξεπερνώ συνεχώς τα εσωτερικά και εξωτερικά γκρίζα τείχη, άρα υπάρχω πέρα από το χρόνο. Οδεύω προς το Μεγάλο Ένα». O Ελ Ρόι μιλάει, σε αυτό το έργο, για την ανάγκη φαντασίας στον αγώνα διεκδίκησης και διαμόρφωσης ενός καλύτερου κόσμου. Τι εννοεί, άραγε, με τους όρους «φαντασία» και «δημιουργία»; Πώς φαντάζεται έναν «καλύτερο κόσμο»; «Καλύτερο» για ποιους; Εύλογες απορίες που μπορεί να έχει κάποιος διαβάζοντας το μικρό αυτό κείμενο. Ας δώσει ο καθένας τις δικές του απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά. Εγώ δε θα πω, όπως δε λέει και ο συγγραφέας. Εδώ φτάσαμε στο τέλος. Ή μπορεί για κάποιους και για κάποιες από εσάς αναφέρομαι σε αυτούς και σε αυτές που ένιωσαν τον παλμό των λέξεων της ιστορίας που μας διηγήθηκε ο Ελ Ρόι όλα, ίσως, τώρα να αρχίζουν Βασίλης Κωστάκης επιμελητής έκδοσης

36 «Μείνετε σκυφτοί!» ακούγεται η Φωνή της πόλης μέσα από τα μεγάφωνα

37 Πηγαίνοντας προς τη χώρα του Μεγάλου Ένα

38 Ο γλάρος Ιωνάθαν.

39 H θάλασσα του Mεγάλου Ένα μιλά στη ψυχή του Aλ Aζίφ

40 Οι δρόμοι της πόλης λίγο πριν την εξέγερση: Xρώματα στους τοίχους

41 Οι δρόμοι της πόλης λίγο πριν την εξέγερση: Στην πόλη φυλακή, αργοπεθαίνει ο έρωτας

42 Τα αγρίμια καταφθάνουν.

43 H μεγάλη χαραυγή πλησιάζει...

44 Φωτιά στην πλατεία.

45 H πόλη τη νύχτα της εξέγερσης.

46 Πολεμίστε τους με λουλούδια και χρώματα!

47 Bήματα σε βρεγμένο πεζοδρόμιο της πόλης

48 Yπάρχει ελπίδα.

49 O Έλιος φωτογραφίζοντας την πόλη.

50 - 50 -

51 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ Μερικές φράσεις και σκέψεις που διατυπώνονται στο βιβλίο βασίζονται σε συνθήματα γραμμένα σε τοίχους αλλά και σε απόψεις πολιτικών επιθεωρήσεων (διαδικτυακών αλλά και έντυπων) αναρχικών και ελευθεριακών ομάδων ανά την Ελλάδα. Τους ευχαριστούμε θερμά. O «Eλ Pόι» είναι ο Bασίλης Kωστάκης. Ο ίδιος το αρνείται κατηγορηματικά: «Κάποιος άλλος είναι, που όταν λείπω εγώ, αυτός έρχεται». H «μπάντα του πάνω ορόφου» αποτελείται από τους Γιάννη Kαρακατσανίδη (γνωστός και ως «Ντιόν»), Δημήτρη Tσαπάρα, Xρήστο Kυριακόπουλο, Γιάννη Σιδερά, Xρήστο Bεζύρη (γνωστοί και ως «Thundercats The Band» ή «The Upstairs Band») και Βασίλη Κωστάκη. Συμμετέχουν οι Aχιλλέας Φρέστας και Αποστόλης Τζίμας. O «Έλιος» είναι ο Hλίας Kατσούρας. Οι «Aλ Aζίφ» και «Aλ Pάσελ» είναι υπαρκτά πρόσωπα με άλλα ονόματα

52 - 52 -

53 ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει τους στίχους των τραγουδιών και πληροφορίες για την παραγωγή της μουσικής του έργου «Στη γιορτή». Μπορείτε να κατεβάζετε ελεύθερα τα τραγούδια (η συλλογή των οποίων θα εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες ηχογραφήσεις) στο

54 Στη γιορτή Κι ας μην αναπνέω, αέρας θα γίνω και μες σ αυτό τον κόσμο θα απλωθώ Τ αγρίμια θα δροσίζω κι αυτούς που λαχταράνε αστέρια να κοιτούν με συννεφιά Να κάνω λάθος, μπορεί, μα έχω τρέξει πολύ Κι ας μη πιστεύεις, μες στη γιορτή σας ψηλά θα με δεις... Τον κόσμο αυτό φοβάμαι, δε ξέρω αν το ξέρει, δε ξέρω αν θα αντέξω να τραγουδώ Στον ήλιο θα χαράξω τη λέξη που φοβάστε, η λέξη που είναι τρόμος για τη γιορτή Στίχοι & Mουσική: Bασίλης Kωστάκης Φωνή: Γιάννης Σιδεράς & Aχιλλέας Φρέστας Κιθάρες: Xρήστος Bεζύρης, Γιάννης Kαρακατσανίδης & Xρήστος Kυριακόπουλος Τρομπέτα: Γιάννης Kαρακατσανίδης Mπάσο: Xρήστος Kυριακόπουλος Κρουστά: Δημήτρης Tσαπάρας Πλήκτρα & Παραγωγή: Simon Georgiou j j j Tο τέρας Κάποιος θέλω να ρθει να με σώσει Το χέρι μου να το δει, να με σώσει Είμαι σαν τέρας σε μια μικρή παγίδα Που με κρατάει σφιχτά σα μια πατρίδα Κάποιος πρέπει να ρθει να μου δώσει Λίγο από τη στάχτη αυτή, να μου δώσει Στην τσέπη να χω και γω μισή μερίδα Όπου πατάω μην ξεχνώ πως δε σε είδα Κάποιος πρέπει να ρθει, πριν νυχτώσει Τα βήματά μου να δει, να τα προδώσει Όπου αέρας φυσά τη μια σελίδα Έτσι ανοίγω πανιά γι άλλη πατρίδα

55 Στίχοι & Mουσική: Γιάννης Kαρακατσανίδης Φωνή: Bασίλης Kωστάκης Kιθάρες: Γιάννης Kαρακατσανίδης & Bασίλης Kωστάκης Tρομπέτα & Πιάνο: Γιάννης Kαρακατσανίδης Παραγωγή: Κώστας Φωτίου, Γιάννης Kαρακατσανίδης & Bασίλης Kωστάκης j j j Dream I have a window in my heart The way is far, too far That s conspiracy of hope Give me back my dirty rope One dream is singing one thing When One s hope is thinking of one s love I wanna dream, I wanna dream Because I try to keep my real(m) I wanna know, I wanna know What is really going on? I have a pillow over my head The tears smell like the rain You had a window in your heart The way smells like the sun One dream is singing one thing When One s hope is thinking of one s love I wanna dream, I wanna dream Because I try to keep my real(m) I wanna know, I wanna know What is really going on? What you don t know, what you don t see Is that what makes you wonder why they kill? It s up to dignity; it s up to hostility

56 Everything it s up to everyone s ability The entire nation, all the population Everyone needs, demands salvation What you need, what you want Look through your eyes and see it all Στίχοι & Mουσική: Bασίλης Kωστάκης & Γιάννης Kαρακατσανίδης (Eυχαριστίες σε Aριστοτέλη Kαλύβα) Φωνή: Γιάννης Σιδεράς Κιθάρες: Xρήστος Kυριακόπουλος & Xρήστος Bεζύρης Tρομπέτα: Γιάννης Kαρακατσανίδης Mπάσο: Xρήστος Kυριακόπουλος Κρουστά: Δημήτρης Tσαπάρας Παραγωγή: Simon Georgiou j j j Ξανά Πρώτη φορά μου που είδα εσένα Όλα αλήθεια ήταν και όλα ψέμα Σε κάθε βήμα ένιωθα τη ζωή μου Να τριγυρνά σε οάσεις, σ έρημους Μα όλα όταν στράφηκαν σ εμένα Όλα χάθηκαν μαζί με εσένα Ξανά, ξανά στο ίδιο έργο Ξανά, ξανά που τόσο αποφεύγω Και εσύ την μια με θες και πάλι Μετά, ξανά, γυρνάς το κεφάλι Και γω που δεν μπορώ να ματώνεις Ζητάς βοήθεια και με σκοτώνεις ξανά Σε μία πόλη μοναχός στο κλουβί μου Ψάχνω να βρω μια ανάσα δική μου

57 Δώσε μου κάτι, δως μου κάτι να νιώσω Τη μοναξιά μόνος να παγώσω Δώσε μου κάτι κι ας μην είν από σένα Όλα χαμένα είναι μαζί με εσένα Στίχοι & Mουσική: Γιάννης Kαρακατσανίδης Φωνή: Γιάννης Σιδεράς Kιθάρες: Xρήστος Kυριακόπουλος & Xρήστος Bεζύρης Mπάσο: Xρήστος Kυριακόπουλος Κρουστά: Δημήτρης Tσαπάρας Πλήκτρα & Παραγωγή: Simon Georgiou j j j Lie Tell me things; tell the things I want to listen to Tell me lies; tell the lies I want to live within I won t cry No, I won t in this fucked up world With a brave soul Give me things; give the things I want to die for Show me how; show me how, how to lie like you I won t cry No, I won t in this fucked up world With a brave soul Στίχοι & Mουσική: Bασίλης Kωστάκης Φωνή: Γιάννης Σιδεράς Κιθάρες: Xρήστος Bεζύρης Tρομπέτα: Γιάννης Kαρακατσανίδης Mπάσο: Xρήστος Kυριακόπουλος Κρουστά: Δημήτρης Tσαπάρας Πλήκτρα & Παραγωγή: Simon Georgiou j j j

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Μπορεί να υπάρχει ρατσισμός στου κόσμου τις πατρίδες Όμως εγώ θα αντιδρώ γιατί έχω ελπίδες

Μπορεί να υπάρχει ρατσισμός στου κόσμου τις πατρίδες Όμως εγώ θα αντιδρώ γιατί έχω ελπίδες Συμμετοχή στην εκδήλωση «Ο πλούτος της διαφορετικότητας» Στις 20-4-2013 μαθητές του γ/σίου Ν. Αλικαρνασσού πραγματοποίησαν στην πλατεία Ελευθερίας διάφορες δράσεις στα πλαίσια του προγράμματος με θέμα

Διαβάστε περισσότερα

O xαρταετός της Σμύρνης

O xαρταετός της Σμύρνης ...... O xαρταετός της Σμύρνης Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 MANOΣ KONTOΛEΩN & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271 & Γεωργίου Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

Από ξύλο και ασήμι φτιαγμένο το νέο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου

Από ξύλο και ασήμι φτιαγμένο το νέο βιβλίο της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου Ημερομηνία 19/3/2015 Μέσο Συντάκτης Link artpress.sundaybloody.com Βασίλης Κάργας http://artpress.sundaybloody.com/?it_books=%ce%b1%cf%80%cf%8c- %CE%BE%CF%8D%CE%BB%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9- %CE%B1%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B9-

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Η Λίμνη. Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη

Η Λίμνη. Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη Η Λίμνη Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη Κείμενο Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση Ελίζα Βαβούρη Γραφιστική επιμέλεια Χριστιάνα Χαραλάμπους Επιμέλεια κειμένου και εικόνων

Διαβάστε περισσότερα

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης Πέτερ Κούρµαν Πανορµίτης Σ αυτό το άσπρο µοναστήρι, κρυµµένο δίπλα σε µια λιµνοθάλασσα στην ορεινή Σύµη, ψάχνω µια παρουσία µέσα µου µακριά από τις πόλεις και τις περιστάσεις. Σαν κρυφά ποτάµια κελαρύζουν

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία.

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Λίγα λόγια... Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Στην πορεία άρχισα να αλλάζω. Όχι πώς δεν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Σοφία Παράσχου. «Το χάνουμε!»

Σοφία Παράσχου. «Το χάνουμε!» 1 Σειρά Σπουργιτάκια Εκδόσεις Πατάκη «Το χάνουμε!» Σοφία Παράσχου Εικονογράφηση: Βαγγέλης Ελευθερίου Σελ. 52 Δραστηριότητες για Α & Β τάξη Συγγραφέας: Η Σοφία Παράσχου γεννήθηκε στην Κάρπαθο και ζει στην

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Φερδινάνδο Πεσσόα. Ποιήματα

Φερδινάνδο Πεσσόα. Ποιήματα Φερδινάνδο Πεσσόα Ποιήματα ALVARO DE CAMPOS Απόσπασμα από την ποιητική σύνθεση του Φερνάντο Πεσσόα: Θαλασσινή ωδή του Άλβαρο ντε Κάμπος, μτφρ.-επιμ.: Μαρία Παπαδήμα, Εκδόσεις Νεφέλη 2012... Πόσες εθνικότητες

Διαβάστε περισσότερα

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα.

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Μέσα από τα πολύχρωµα σύννεφα του ουρανού της Μυθοχώρας ξεπροβάλλει ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο που χάρισε ο θεός της θάλασσας, ο Ποσειδώνας, στο γιο του τον Βελλερεφόντη.

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Να ποια είναι τα υλικά που θα χρειαστείς: γκρι χαρτόνι (100 γραμμαρίων)

Διαβάστε περισσότερα

Βούλα Μάστορη. Ένα γεμάτο μέλια χεράκι

Βούλα Μάστορη. Ένα γεμάτο μέλια χεράκι 1 Σειρά Σπουργιτάκια Εκδόσεις Πατάκη Ένα γεμάτο μέλια χεράκι Βούλα Μάστορη Εικονογράφηση: Σπύρος Γούσης Σελ. 91 Δραστηριότητες για Γ & Δ τάξη Συγγραφέας: Η Βούλα Μάστορη γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Πέρασε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι.

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι. Εισαγωγή Ο οδηγός που κρατάς στα χέρια σου είναι μέρος μιας σειράς ενημερωτικών οδηγών του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Σκοπό έχει να δώσει απαντήσεις σε κάποια βασικά ερωτήματα που μπορεί να έχεις

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα