ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΚΗ ΧΑΒΡΙΟΥ

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΚΗ ΧΑΒΡΙΟΥ"

Transcript

1

2 ΗΡΑΚΛΗΣ Κείμενο: ΠΟΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΚΗΣ Εικόνες: S.Β. (έκδοση 8η) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤΙΚΗ ΧΑΒΡΙΟΥ 9 και ΠΡΑΞΙΤΕΛΟΥΣ ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ ,

3 Ο Ηρακλής και τα φίδια Ο Ηρακλής γεννήθηκε στη Θήβα. Πατέρας του ήταν ο Αμφιτρίωνας και μητέρα του η Αλκμήνη. Ο παππούς του που ονομαζόταν Αλκαίος, ήταν γιος του μυθικού βασιλιά του Άργους, του Περσέα. Όμως ο Δίας, ο πατέρας των θεών του Ολύμπου, καυχήθηκε μια μέρα ότι ο Ηρακλής ήταν δικός του γιος. Όταν το έμαθε η θεά Ήρα, που ήταν γυναίκα του Δία, ζήλεψε τόσο πολύ που ορκίστηκε να εξοντώσει τον Ηρακλή. Έτσι, ένα βράδυ αποφάσισε να στείλει δυο πελώρια φίδια στην κούνια του μωρού για να το πνίξουν. Ο Ηρακλής, που κοιμόταν μαζί με τον δίδυμο αδελφό του τον Ιφικλή, ξύπνησε τη στιγμή που τα δυο πελώρια ερπετά πλησίαζαν την κούνια τους. Άπλωσε τότε τα χέρια του, άρπαξε τα φίδια από το λαιμό και τα έπνιξε. Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο δωμάτιο των παιδιών η μητέρα τους. Είδε τα φίδια που κουλού ριάζονταν και χτυπιόνταν γύρω από την κούνια και άρχισε να φωνάζει σπαρακτικά: -Τα παιδιά μου! Βοήθεια! Δυο φίδια πνίγουν τα παιδιά μου! Άκουσαν τις φωνές ο Αμφιτρίωνας και οι γείτονες κι έτρεξαν να σκοτώσουν τα φίδια για να γλυτώσουν τα παιδιά. Μα, όταν μπήκαν στο δωμάτιο τους είδαν με έκπληξη και θαυμασμό μια απίστευτη σκηνή! Τα δυο φίδια ήταν νεκρά, ανάμεσα στα τρυφερά χέρια του Ηρακλή! Κατάλαβαν τότε ότι αυτό το μωρό, για να μπορέσει να πνίξει δυο τόσο μεγάλα φί- δια, θα 'πρεπε να είχε θεϊκή δύναμη. Ο Αμφιτρίωνας κάλεσε τότε στο σπίτι του τον φημισμένο και τυφλό μάντη της Θήβας, τον Τειρεσία για να τον ρωτήσει ποιο θα ήταν το μέλλον αυτού του παιδιού με την τεράστια δύναμη. - Αμφιτρίωνα, του απάντησε ο Τειρεσίας, το παιδί σου δεν μοιάζει με τ' άλλα παιδιά. Θα κάνει στη ζωή του πολλά κατορθώματα και θα σκοτώσει πολλά θηρία και τέρατα, στη γη και στη θάλασσα. Θα γίνει ένας από τους πιο δοξασμένους ανθρώπους και τ' όνομά του θα μείνει αθάνατο στους αιώνες που θ' ακολουθήσουν. Η Ήρα, όταν έμαθε πως ο Ηρακλής κατάφερε να πνίξει τα φίδια, βεβαιώθηκε πια ότι ήταν σίγουρα παιδί του Δία και το μίσος της φούντωσε πιο πολύ. «Μπορεί αυτή τη φορά να γλίτωσες Ηρακλή - είπε με το νου της. Σίγουρα σε βοήθησε ο Δίας να πνίξεις τα φίδια. Όμως δεν πρόκειται να σε αφήσω ήσυχο. Θα συναντήσεις στο δρόμο της ζωής σου πολλά θηρία και θα σε βρουν αμέτρητες συμφορές. Όσο και αν σε υπαρασπίζει και σε βοηθάει ο Δίας, κάποτε θα νικηθείς!». Πέρασαν τα χρόνια, μεγάλωσε ο Ηρακλής κι έγινε ένα ψηλό και όμορφο παλληκάρι. Ο Αμφιτρίωνας τον έστειλε σε πολλούς δάσκαλους κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει, διδάχτηκε να οδηγεί αμάξια, να παλεύει, να χειρίζεται το σπαθί, να τοξεύει και να πολεμά. Κι όταν έκλεισε τα δεκαοχτώ του χρόνια, τον έστειλε να βόσκει τα κοπάδια του στις πλαγιές του κοντινού βουνού, του Κιθαιρώνα.

4 Μια μέρα παρουσιάστηκαν μπροστά του, σ' ένα σταυροδρόμι, δύο γυναίκες. Η μία ήταν όμορφη και πλούσια ντυμένη και η δεύτερη σεμνή και απλά ντυμένη. -Ακολούθησε με και θα σου προσφέρω πολλά πλούτη και χαρές στη ζωή, του είπε η πρώτη. Τ' όνομα μου είναι Κακία. -Εμένα με λένε Αρετή, του είπε η δεύτερη. Δεν σου υπόσχομαι πλούτη και χαρές, αλλά ένα δοξασμένο όνομα. Ακολούθησε με και δεν θα χάσεις. Ο Ηρακλής, ύστερα από αρκετή σκέψη, αποφάσισε ν' ακολουθήσει το δρόμο της Αρετής. Τα παιδιά μου! Βοήθεια! Δυο φίδια πνίγουν τα παιδιά μου!

5 Το ρόπαλο του Ηρακλή Βοσκός ο Ηρακλής στα δεκαοχτώ του χρόνια, ανεβοκατέβαινε τις πλαγιές του Κιθαιρώνα, έτρωγε κρέας και μαύρο ψωμί, έπινε γάργαρο νερό από τις πηγές και κοιμόταν στις σπηλιές. Είχε όμως ν' αντιμετωπίσει πολλά άγρια θηρία κι έπρεπε να οπλιστεί. Μια μέρα έκοψε ένα χοντρό κλαδί αγριελιάς και μ' αυτό έφτιαξε το μυθικό του ρόπαλο. Ήταν χοντρό και μακρύ, πιο σκληρό και από το σίδερο και στα χέρια του Ηρακλή έγινε ένα όπλο επικίνδυνο και ακαταμάχητο. Την εποχή εκείνη στον Κιθαιρώνα υπήρχε ένα λιοντάρι που αφάνιζε τα κοπάδια και είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος για τους βοσκούς και τους κατοίκους της περιοχής. Όταν άκουγαν τον άγριο βρυχηθμό του έτρεχαν να κρυφτούν. Ο Ηρακλής όμως πήρε τη μεγάλη απόφαση να το εξοντώσει. Έχοντας εμπιστοσύνη στη δύναμη του και στο ρόπαλο του, έστησε καρτέρι στο τρομερό θηρίο σ' ένα μονοπάτι, απ' όπου περνούσε συχνά. Δεν χρειάστηκε να περιμένει για πολύ. Ξαφνικά, ένας βρυχηθμός ακούστηκε πολύ κοντά του και αντιλάλησε πιο φοβερός ακόμα στις χαράδρες του βουνού. Αν ήταν άλλος στη θέση του Ηρακλή θα τόβαζε στα πόδια από το φόβο. Μα ο θεϊκός έφηβος έμεινε ασάλευτος στη θέση του. Το λιοντάρι τον πήρε αμέσως είδηση και όρμησε καταπάνω του μ' ένα τρομερό σάλτο, να τον γραπώσει από το λαιμό. Μα δεν πρόλαβε να τον αγγίξει. Το ρόπαλο του Ηρακλή ανεβοκατέβηκε, πέτυχε το λιοντάρι στο κεφάλι και το σώριασε νεκρό μπροστά στα πόδια του. Έτσι, η περιοχή του Κιθαιρώνα βρήκε επιτέλους την ησυχία της. Πριν μερικά χρόνια, οι Θηβαίοι είχαν έρθει σε πόλεμο με τους κατοίκους του Ορχομενού, μιας γειτονικής πολιτείας, και νικήθηκαν. Ο βασιλιάς του Ορχομενού, ο Εργίνος, υποχρέωσε τότε τον Κρέοντα, το βασιλιά της Θήβας, να του παραδίνει κάθε χρόνο εκατό καλοθρεμμένα μοσχάρια. Μια μέρα ο Ηρακλής συνάντησε στον Κιθαιρώνα τους στρατιώτες του Ορχομενού που πήγαιναν στη Θήβα να παραλάβουν τα μοσχάρια. Αυτό του κακοφάνηκε πολύ. Στάθηκε τότε στη μέση του δρόμου, κρατώντας το ρόπαλο του και φώναξε στους στρατιώτες να γυρίσουν πίσω. - Και ποιος είσαι εσύ που μας διατάζεις να γυρίσουμε πίσω; τον ρώτησε αγριεμένος ο αρχηγός των στρατιωτών. - Είμαι ένας Θηβαίος, του απάντησε ο Ηρακλής, που αποφάσισε να δώσει τέλος σ' αυτό το σκληρό φόρο. Δεν πρόκειται να πάρετε από τη Θήβα ούτε ένα μοσχάρι! - Και ποιος θα μας εμποδίσει; τον ρώτησε ο στρατιώτης του Ορχομενού. - Εγώ! απάντησε αγέρωχος ο Ηρακλής. - Εσύ; Θα μπορέσεις εσύ ν' αντιμετωπίσεις όλους εμάς; Αν πιστεύεις κάτι τέτοιο τότε, σίγουρα θα έχεις χάσει τα λογικά σου! - Προχωρήστε ένα βήμα ακόμη και τότε θα δείτε αν μπορώ να σας αντιμετωπίσω! - Με τι θα μας αντιμετωπίσεις; Μήπως μ' αυτό το ρόπαλο; Χα... χα. - Ελάτε, λοιπόν, να δοκιμάσετε το ρόπαλο που περιγελάτε! Οι στρατιώτες του Ορχομενού πίστεψαν πως είχαν να κάνουν με κάποιον τρελό βοσκό και προχώρησαν γελώντας. Τότε ο Ηρακλής ξεχύθηκε σαν σίφουνας καταπάνω τους. Το ρόπαλο του άρχισε ν' ανεβοκατεβαίνει με τρομερή δύναμη και ταχύτητα και οι άνθρωποι του Εργίνου, που δεν πρόλαβαν να κατεβάσουν ούτε τα τόξα από τους ώμους τους τόβαλαν στα πόδια για να γλυτώσουν. Ο Εργίνος όταν πληροφορήθηκε το γεγονός, έστειλε όλο το στρατό του να χτυπήσει τη Θήβα και να πάρει τρομερή εκδίκηση. Μα οι Θηβαίοι που είχαν πάρει θάρρος, ύστερα από μια σκληρή και άγρια μάχη όπου θαυματούργησε και πάλι το ρόπαλο του Ηρακλή, νίκησαν τον Εργίνο και σταμάτησαν να πληρώνουν το φόρο των εκατό μοσχαριών.

6 Το λιοντάρι τον πήρε αμέσως είδηση και όρμησε καταπάνω του.

7 Η εκδίκηση της Ήρας Ύστερα από τα κατορθώματα του αυτά, ο Ηρακλής έγινε ο αγαπημένος ήρωας της Θήβας. Όλοι μιλούσαν με θαυμασμό για τη θεϊκή του δύναμη και ο Κρέοντας, ο βασιλιάς της πόλης, του ζήτησε να παντρευτεί την κόρη του τη Μέγαρα. Ο Ηρακλής δέχτηκε με χαρά του και αφήνοντας τα κοπάδια και τον Κιθαιρώνα, κατοικούσε τώρα στο παλάτι. Τρία αγόρια απόκτησε με τη Μεγάρα ο Ηρακλής και η ζωή του κυλούσε ήρεμη κι ευτυχισμένη. Αλλά, ψηλά στον Όλυμπο, η Ήρα ετοίμαζε την εκδίκηση της. Είχε ορκιστεί να μην αφήσει ήσυχο τον Ηρακλή. Όταν ήταν μωρό έστειλε στην κούνια του δυο φίδια να τον πνίξουν. Τώρα σχεδίασε κάτι το πολύ τρομερό. Αποφάσισε να τρελάνει τον αγαπημένο ή ήρωα της Θήβας. Να του πάρει για λίγο τα λογικά του. Έτσι, ένα πρωί ο Ηρακλής ξύπνησε διαφορετικός. Αστραπές μίσους πετούσαν τα μάτια του και άγριες φωνές έβγαιναν από τα χείλη του. Είχε χάσει τα λογικά του. Είχε τρελαθεί και η τρέλα του ήταν επικίνδυνη. Σε λίγο μια τραγική είδηση απλώθηκε σ' όλη την πόλη. Ο Ηρακλής είχε τρελαθεί και πάνω στην τρέλα του σκότωσε τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Αλλά, να τους σκότωσε τάχα ο Ηρακλής ή η ίδια η Ήρα; Κανείς δεν θα το μάθαινε. Όταν συνήλθε από την τρέλα του ο Ηρακλής και είδε τι είχε κάνει, ξέσπασε σ' ένα σπαρακτικό κλάμα. Κατάλαβε ότι κάποιος από τους θεούς του Ολύμπου του έκανε αυτό το τρομερό κακό. Τώρα πια δεν μπορούσε να μείνει στη Θήβα. Όλοι θα τον μισούσαν. Έπρεπε να φύγει μακριά. Και το πρώτο που έπρεπε να κάνει, ήταν να πάει ως τους Δελφούς, όπου υπήρχε το φημισμένο μαντείο του Απόλλωνα και να ζητήσει από την Πυθία να τον βοηθήσει. - Δεν φταις εσύ για το κακό που έγινε στη Θήβα, του είπε η Πυθία, καθισμένη στο θρόνο της, ανάμεσα από τους καπνούς που έβγαζαν τα φύλλα δάφνης μπροστά της. Η θεά Ήρα σε μισεί και σου πήρε τα λογικά. Όμως οι άλλοι θεοί και οι άνθρωποι, κατηγορούν εσένα. - Και τι πρέπει να κάνω για να βρω την ησυχία και τη γαλήνη μου; τη ρώτησε ο Ηρακλής. - Άκουσε τι θα κάνεις, του απάντησε η Πυθία. Δεν πρέπει να ξαναγυρίσεις στη Θήβα. Να πας στην Τίρυνθα, όπου βασιλιάς της είναι ο θείος σου ο Ευρυσθέας. Θα μείνεις μαζί του και ο Ευρυσθέας θα σου ζητήσει να κάνεις δέκα

8 - Δεν φταις εσύ για το κακό που έγινε στη Θήβα, Ηρακλή, του είπε η Πυθία. επικίνδυνους άθλους. Μόνο όταν πραγματοποιήσεις αυτούς τους άθλους θα βρεις την ησυχία και τη γαλήνη που ζητάς. - Όταν τελειώσω τους άθλους θα μπορέσω να γυρίσω στη Θήβα; τη ρώτησε πάλι ο Ηρακλής. -Θα χρειαστείς πολύ καιρό να τελειώσεις τους άθλους, του απάντησε αινιγματικά η Πυθία. Και τότε δεν θα ανήκεις μόνο στη Θήβα, αλλά σε όλη την Ελλάδα. Κι ήθελε μ' αυτά τα λόγια να του πει ότι η δόξα και η φήμη του θ' απλωθούν σε όλη την Ελλάδα. Ο Ηρακλής έφυγε αμέσως για την Τίρυνθα, μια πόλη που βρισκόταν κοντά στο Άργος. Ο Ευρυσθέας, οδηγημένος από τη θεά Ήρα, δέχτηκε ψυχρά τον Ηρακλή. Φοβόταν μήπως του πάρε ι το θρόνο. Γι' αυτό αποφάσισε να του αναθέσει δέκα άθλους. Δέκα δύσκολους και ακατόρθωτους για έναν άνθρωπο άθλους. Ήταν σίγουρος ο Ευρυσθέας ότι ο Ηρακλής δεν θα κατόρθωνε να πραγματοποιήσει ούτε έναν άθλο κι έτσι θα γλίτωνε μια για πάντα από αυτόν. Η θεά Ήρα, με τη βοήθεια του Ευρυσθέα, θα έπαιρνε τη μεγάλη της εκδίκηση. Ο κίνδυνος του θανάτου για τον Ηρακλή θα παραμόνευε σε κάθε του βήμα...

9 Το λιοντάρι της Νεμέας - Ηρακλή, του είπε μια μέρα ο Ευρυσθέας, έμαθα ότι είσαι πολύ δυνατός και αψηφάς τους κινδύνους. Για να μείνεις μαζί μου στην Τίρυνθα, θέλω να κάνεις δέκα άθλους. Δέχεσαι τους όρους μου; - Ναι, του απάντησε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό ο Ηρακλής. Θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις. - Ωραία. Άκουσε λοιπόν ποιος θα είναι ο πρώτος άθλος σου: Στα γειτονικά βουνά της Νεμέας υπάρχει ένα τρομερό λιοντάρι που κατασπαράζει ζώα και ανθρώπους. Λένε πως το λιοντάρι αυτό φρουρούσε το παλάτι της θεάς Σελήνης και μια μέρα πάνω στο θυμό της το κλώτσησε και το πέταξε στη γη. Άλλοι λένε πως είναι παιδί της φρικτής Έχιδνας, που είναι η μισή φίδι και η μισή γυναίκα.

10 Ε, λοιπόν, αυτό το λιοντάρι θέλω να σκοτώσεις και να μου φέρεις το δέρμα του. - Θα γίνει το θέλημα σου, του απάντησε ο Ηρακλής. Πήρε το ρόπαλο του σαν μοναδικό όπλο και βγήκε από το παλάτι ενώ πίσω του ο Ευρυσθέας έτριβε από χαρά τα χέρια του γιατί ήταν σίγουρος ότι ο ανιψιός του δεν θα γύριζε ζωντανός. Θα τον κατασπάραζε οπωσδήποτε το τρομερό λιοντάρι. Ο Ηρακλής έφτασε νύχτα στα βουνά της Νεμέας και ζήτησε φιλοξενία στην καλύβα ενός βοσκού. Όταν του είπε πως είχε έρθει για να σκοτώσει το λιοντάρι, ο βοσκός έβαλε τα κλάματα. - Μακάρι να μπορούσες να το σκοτώσεις, του είπε. Γιατί αυτό το καταραμένο έφαγε πριν λίγες μέρες το μονάκριβο παιδί μου. - Μήπως ξέρεις πού θα μπορέσω να το βρω; τον ρώτησε ο Ηρακλής. - Ναι. Μένει σε μια σπηλιά, στην πιο ψηλή κορυφή του βουνού. Θα σε οδηγήσω αύριο ως εκεί και αν σε βοηθήσει ο Δίας θα μπορέσεις να το σκοτώσεις. Το πρωί ο Ηρακλής με τη βοήθεια του βοσκού έφθασε στη σπηλιά. Πρόσεξε τότε ότι η σπηλιά αυτή είχε δυο τρύπες. Έφραξε τη μια για να μη μπορεί να βγει το λιοντάρι και με θάρρος, κρατώντας το ρό- Αφού ζάλισε το λιοντάρι χτυπώντας το με το ρόπαλο, άρχισε να του σφίγγει το λαιμό. παλο του, μπήκε από την άλλη τρύπα. Προχώρησε σιγά - σιγά και με προσοχή. Ξαφνικά το τρομερό λιοντάρι που παραμόνευε πίσω από ένα βράχο, τινάχτηκε σαν σαΐτα καταπάνω του. Ο Ηρακλής που είχε σηκώσει ψηλά το ρόπαλο, το κατέβασε με δύναμη, έτσι όπως είχε κάνει και με το λιοντάρι στον Κιθαιρώνα. Το φοβερό ζώο ζαλίστηκε από το δυνατό χτύπημα και τότε ο Ηρακλής πέταξε το ρόπαλο και το γράπωσε από το λαιμό. Άνθρωπος και ζώο πάλεψαν αρκετή ώρα. Τα ατσάλινα χέρια του Ηρακλή έσφιγγαν συνέχεια σαν τανάλιες το λαιμό του λιονταριού, ώσπου κατάφερε να το πνίξει. Έσυρε τότε το λιοντάρι έξω από τη σπηλιά, έβγαλε το δέρμα του και ξεκίνησε για την Τίρυνθα. Πριν μπει στο παλάτι φόρεσε το δέρμα και όταν τον είδε ο Ευρυσθέας, έτρεξε και χώθηκε σ' ένα πιθάρι για να γλυτώσει, γιατί νόμισε πως μπήκε στο παλάτι του το ίδιο το λιοντάρι της Νεμέας! Όταν πια κατάλαβε το αστείο του Ηρακλή, έτριξε με θυμό τα δόντια του. «Δεν ξέρω πώς κατάφερες να γλυτώσεις», είπε με το νου του, «αλλά τώρα σου ετοιμάζω κάτι που το λιοντάρι της Νεμέας θα μοιάζει με παιχνιδάκι μπροστά του».

11 Η Λερναία Ύδρα Κοντά στο Άργος και την Τίρυνθα, υπήρχε μια λίμνη που λεγόταν Λέρνα. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η λίμνη αυτή συνόρευε με τον Άδη. Μέσα στα έλη της και στις ρίζες των πελώριων πλατανιών, ζούσε ένα τρομερό φίδι με εννέα κεφάλια, η Λερναία Ύδρα. Τις νύχτες άφηνε τη λίμνη, έμπαινε στον κάμπο και ρήμαζε τα ζώα. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν τολμούσαν να σκοτώσουν το επικίνδυνο νερόφιδο γιατί έλεγαν πως ήταν κι αυτό παιδί της Έχιδνας και αδελφή του λιονταριού της Νεμέας και πως, αν του έκοβαν το ένα κεφάλι στη θέση του θα φύτρωναν άλλα δύο. - Αυτή την Ύδρα θέλω να σκοτώσεις, είπε ο Ευρυσθέας ύστερα από αρκετό καιρό στον Ηρακλή. Αυτός είναι ο δεύτερος άθλος σου. Αυτή τη φορά ο Ηρακλής πήρε μαζί του τον αγαπημένο του ανιψιό, τον Ιόλαο, που ήταν γιος του αδελφού του Ιφικλή. Έφθα- Το ένα μετά το άλλο τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας κόπηκαν. σαν στην όχθη της λίμνης και είδαν το τρομερό φίδι με τα εννέα κεφάλια ν' αναταράζει τα νερά και να κρύβεται στη φωλιά του, ανάμεσα στις ρίζες των δέντρων. - Πρέπει να το βγάλουμε από κει, είπε ο Ηρακλής. Άναψε μια μεγάλη φωτιά Ιόλαε. - Με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να το βγάλουμε από τη φωλιά του; ρώτησε ο Ιόλαος που στη θέα του τρομερού ερπετού έχασε την ψυχραιμία του. Αν μπούμε στη λίμνη η Ύδρα θα μας γραπώσει εύκολα και θα μας παρασύρει στο βυθό. - Έννοια σου και δε θα μπούμε στη λίμνη, Ιόλαε. Άναψε τη φωτιά και θα δεις με ποιον τρόπο θα βγάλουμε την Ύδρα από τη λίμνη. Ο Ιόλαος κουβάλησε πολλά ξύλα, άναψε φωτιά και ο Ηρακλής έβαλε ανάμεσα στις φλόγες τα σιδερένια βέλη του. Όταν πύρωσαν αρκετά και κοκκίνισαν οι άκρες τους, τα έριξε με το τόξο του ένα - ένα στη φωλιά της Ύδρας.

12 Το φοβερό νερόφιδο, που δεν άντεχε στη ζέστη, βγήκε από τη φωλιά του. Ο ατρόμητος Ηρακλής άρπαξε τότε ένα τσεκούρι που είχε φέρει μαζί του και όρμησε καταπάνω στο θεριό της λίμνης. Η Ύδρα τίναξε τα εννιά της κεφάλια για να χτυπήσει τον Ηρακλή. Μα, ξαφνικά το ένα της κεφάλι κόπηκε πέρα για πέρα από το κοφτερό τσεκούρι. Και τότε, ο Ηρακλής είδε με φρίκη στη θέση του κομμένου κεφαλιού να φυτρώνουν άλλα δύο! - Άφησε την!, του φώναξε με τρόμο ο Ιόλαος. Μη της κόψεις άλλο κεφάλι! Ο Ηρακλής δεν ήταν μόνο δυνατός και γενναίος. Ήταν και έξυπνος. - Φέρε γρήγορα ένα αναμμένο ξύλο!, είπε στον Ιόλαο. Κάθε κεφάλι που θα κόβω, θα το καις με τη φωτιά για να μη φυτρώσουν στη θέση του άλλα. Έτσι κι έγινε. Ο Ιόλαος ακούμπησε τον αναμμένο δαυλό στη θέση του δεύτερου κεφαλιού που έκοψε ο Ηρακλής και αυτή τη φορά δεν φύτρωσαν άλλα δύο. Το ένα μετά το άλλο τα κεφάλια της Ύδρας κόπηκαν. Έμεινε το μεσαίο που ήταν πιο μεγάλο και αθάνατο. Το έκοψε κι αυτό ο Ηρακλής, το έθαψε βαθιά στη γη και το σκέπασε με πολλές πέτρες για να μη ζωντανέψει και βγει ξανά στην επιφάνεια. Όταν γύρισε στην Τίρυνθα, ο Ευρυσθέας δεν τολμούσε να πιστέψει πως έβλεπε μπροστά του τον Ηρακλή. Ήταν βέβαιος ότι αυτή τη φορά δεν θα τα κατάφερνε και θα τον έπνιγε η Ύδρα στα νερά της Λέρνας. - Μα... πώς κατάφερες και γύρισες ζωντανός; τον ρώτησε. Ή... μήπως φοβήθηκες και δεν πήγες καθόλου στη Λέρνα; - Η Ύδρα δεν υπάρχει πια, του εξήγησε ο Ηρακλής. Στην όχθη της Λέρνας μπορείς να βρεις τα κομμένα κεφάλια της. Αλλά, ο βασιλιάς της Τίρυνθας είχε ακόμα κι άλλους πιο επικίνδυνους άθλους για τον Ηρακλή. Και, σίγουρα, σε κάποιον από αυτούς θα έχανε τη ζωή του.

13 Το ελάφι της Άρτεμης Πέρασε αρκετός καιρός. Μια μέρα ο Ευρυσθέας κάλεσε τον Ηρακλή και τον ρώτησε αν ήταν έτοιμος να αναλάβει τον τρίτο άθλο του. - Είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι μου πεις, του απάντησε ο Ηρακλής. - Αυτή τη φορά, άρχισε ο Ευρυσθέας, δεν θα σε στείλω να σκοτώσεις κανένα θηρίο. Ωστόσο η αποστολή που θ' αναλάβεις μη νομίζεις πως είναι εύκολη. Στα ψηλά βουνά που χωρίζουν την Αργολίδα από την Αρκαδία, ζει ένα ελάφι. Είναι το ιερό ελάφι της θεάς Άρτεμης. Ξεχωρίζει από τ' άλλα ελάφια γιατί έχει χρυσά κέρατα και τρέχει τόσο πολύ, γρηγορότερα και από τον πιο δυνατό άνεμο ακόμα. Θέλω, λοιπόν, να μου φέρεις ζωντανό στην Τίρυνθα το ιερό ελάφι της Άρτεμης. Ναι, το καταλάβαινε και ο ίδιος ο Ηρακλής ότι ο τρίτος άθλος του δεν ήταν καθόλου εύκολος. Ήταν και δύσκολος και επικίνδυνος γιατί, αν έπιανε το ελάφι, σίγουρα θα θύμωνε η θεά Άρτεμη και μπορεί να του έκανε μεγάλο κακό. Ωστόσο δεν μπορούσε ν' αρνηθεί. Έπρεπε να υπακούσει στην προσταγή του θείου του. Ξεκίνησε λοιπόν και λίγες μέρες αργότερα έφθασε στα άγρια βουνά της Αρκαδίας. Σ' ένα από αυτά, στο Αρτεμίσιο, συνάντησε έναν κυνηγό και τον ρώτησε αν είχε δει το ελάφι με τα χρυσά κέρατα. - Το έχω δει πολλές φορές του αποκρίθηκε ο κυνηγός. Αλλά μην τολμήσεις να το σκοτώσεις γιατί είναι το ιερό ελάφι της Άρτεμης. - Θέλω να το πιάσω ζωντανό, του εξήγησε ο Ηρακλής. - Δεν θα μπορέσεις γιατί τρέχει σαν αστραπή. Θα σε παρασύρει μακριά και θα βρεθείς σε μια παράξενη χώρα από την οποία δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να γυρίσεις. Κυνήγησε άλλα ζώα και μην πειράζεις το ελάφι με τα χρυσά κέρατα. Μα ο Ηρακλής δεν άκουσε τη συμβουλή του κυνηγού. Άρχισε να ψάχνει παντού, στις πλαγιές των βουνών, στις χαράδρες και τα ποτάμια, να βρει το ελάφι. Κι ένα πρωί το βρήκε επιτέλους να πίνει νερό από μια μικρή πηγή. Ήταν το πιο όμορφο ελάφι που είχε δει ποτέ του και τα χρυσά του κέρατα άστραφταν στον ήλιο του πρωινού. Ο Ηρακλής έτρεξε αμέσως να το πιάσει, μα το ελάφι τόβαλε στα πόδια. Έτσι, άρχισε ένα άγριο κυνηγητό που κράτησε αρκετές ώρες, ώσπου νύχτωσε. Την άλλη μέρα το κυνηγητό συνεχίστηκε. Έτρεχε το ελάφι, έτρεχε και ο ακούραστος Ηρακλής. Είχαν αφήσει πια πίσω τους τα βουνά, κι έτρεχαν σε μια κοιλάδα. Το ελάφι συνάντησε ένα ποτάμι, το Λάδωνα κι έπεσε στα νερά του να βγει κολυμπώντας στην απέναντι όχθη. Έπεσε και ο Ηρακλής στο ποτάμι κι επειδή κολυμπούσε πολύ γρήγορα, κατάφερε να προλάβει το ελάφι και να το πιάσει. Το φόρτωσε τότε στον ώμο του και πήρε το δρόμο του γυρισμού για την Τίρυνθα. Μα, ξαφνικά, παρουσιάστηκε μπροστά του η θεά Άρτεμη. - Γιατί σκότωσες το ιερό μου ελάφι; τον ρώτησε αγριεμένη. Ο Ηρακλής της εξήγησε ότι δεν το σκότωσε, της ζήτησε συγνώμη και της υποσχέθηκε ότι σαν έφθανε στην Τίρυνθα και το έδειχνε στον Ευρυσθέα, θα το άφηνε ελεύθερο. - Γιατί σκότωσες το ιερό μου ελάφι; τον ρώτησε η θεά Αρτεμη.

14 Η Άρτεμη τον συχώρεσε κι έτσι ο Ηρακλής, λίγες μέρες αργότερα, μπήκε στο παλάτι της Τίρυνθας κι έδειξε στο θείο του το ιερό ελάφι για να του αποδείξει ότι κατάφερε να πραγματοποιήσει και τον τρίτο άθλο του.

15 Ο Κάπρος του Ερύμανθου Ο Ερύμανθος είναι ένα βουνό που βρίσκεται στα σύνορα της Αρκαδίας και της Ηλείας. Στα μέρη εκείνα ζούσε ένα φοβερό αγριογούρουνο που ήταν γνωστό με το όνομα: «Ο κάπρος του Ερύμανθου». Ήταν πελώριο, με τρομερούς χαυλιόδοντες και κατάστρεφε τα σπαρτά των γεωργών. Πολλοί κυνηγοί προσπάθησαν να το σκοτώσουν μα δεν τα κατάφεραν. Αρκετοί μάλιστα από αυτούς βρήκαν τραγικό θάνατο από τα κοφτερά δόντια του κάπρου. Αυτόν τον κάπρο διάλεξε για τον τέταρτο άθλο του Ηρακλή ο Ευρυσθέας. - Θέλω να μου φέρεις τον κάπρο του Ερύμανθου ζωντανό στην Τίρυνθα, του είπε. Μόνο έτσι θα πιστέψω ότι τον νίκησες. Κι είχε το λόγο του που ζητούσε ζωντανό τον κάπρο ο Ευρυσθέας. «Στον Ηρακλή είναι εύκολο να σκοτώσει τον κάπρο με τα βέλη ή με το ρόπαλο του, σκέφτηκε πονηρά. Για να τον πιάσει όμως ζωντανό, πρέπει να παλαίψει μαζί του, οπότε ο κάπρος θα τον σκοτώσει οπωσδήποτε». Έτσι, ξεκίνησε ο Ηρακλής για τον τέταρτο άθλο του, Άφησε την Τίρυνθα και χρειάστηκε να ταξιδέψει πολλές μέρες ώσπου να φτάσει στον Ερύμανθο. Σ' ένα από τα πυκνά δάση του βουνού κατοικούσαν μερικοί κένταυροι. Οι κένταυροι ήσαν από τη μέση και πάνω άνθρωποι και από τη μέση και κάτω άλογα. Ο Ευρυσθέας ήξερε ότι σε κείνη την περιοχή που βρισκόταν ο κάπρος, ζούσαν οι κένταυροι. Ήξερε ακόμα ότι οι κένταυροι μισούσαν τους ανθρώπους. «Είναι αδύνατο να μου φέρει ζωντανό τον κάπρο - σκέφτηκε με πονηριά ο βασιλιάς της Τίρυνθας - γιατί ίσως δεν θα προλάβει να τον βρει. Θα συναντήσει στο δρόμο του τους φοβερούς κενταύρους και δεν θα καταφέρει να βγει ζωντανός από τα χέρια τους. Θα τον σκοτώσουν οπωσδήποτε, έτσι όπως έχουν σκοτώσει τόσους και τόσους που ξεγελάστηκαν και μπήκαν στην περιοχή τους. Όμως, και δω έπεσε έξω ο Ευρυσθέας. Γιατί ένας κένταυρος, που ονομαζόταν Φόλος, δέχτηκε με χαρά του να φιλοξενήσει τον Ηρακλή στη σπηλιά του.

16 Στη θράκα μιας φωτιάς έψησε κρέας για τον ξένο του, ενώ εκείνος το έτρωγε ωμό. Στο βάθος της σπηλιάς υπήρχε μια στάμνα με μυρωδάτο κρασί. Άνοιξαν τη στάμνα και άρχισαν να πίνουν. Αλλά ήταν τόσο δυνατή η μυρωδιά του κρασιού, που οι άλλοι κένταυροι την πήραν είδηση κι έτρεξαν να πιουν κι' εκείνοι. Κι' επειδή το κρασί δεν ήταν αρκετό, οι κένταυροι πάνω στο θυμό τους αποφάσισαν να σκοτώσουν το Φόλο και τον Ηρακλή. Άρχισε τότε μια άγρια μάχη ανάμεσα τους. Ο Ηρακλής κατάφερε να συντρίψει τους κενταύρους, αλλά στη μάχη σκοτώθηκε ο φίλος του ο Φόλος. Με το ξημέρωμα της άλλης ημέρας ο Ηρακλής, αφού έθαψε το Φόλο, ξεκίνησε να βρει τον επικίνδυνο κάπρο. Χρειάστηκε να ψάξει αρκετές ώρες. Σε μια χιονισμένη πλαγιά κατάφερε να βρει τα ίχνη του αγριόχοιρου. Τ' ακολούθησε και σε λίγο βρέθηκε μπροστά του. Ο κάπρος του Ερύμανθου, όταν είδε τον Ηρακλή, έτρεξε να ξεφύγει. Αλλά, ο ήρωας μας, που κρατούσε ένα σκοινί, το πέταξε με τέχνη και η θηλιά του γράπωσε τον κάπρο στο κεφάλι. Η θηλιά σφίχτηκε γύρω από το λαιμό του και τον κράτησε ακίνητο. Έτσι ο Ηρακλής, αφού έδεσε και τα πόδια του κάπρου, τον φόρτωσε στην πλάτη του και ξεκίνησε για την Τίρυνθα. Όταν τον είδε ο Ευρυσθέας λίγες μέρες αργότερα να φθάνει στο παλάτι με τον κάπρο στον ώμο του, δεν πίστευε στα μάτια του. Ακόμα μια φορά ο Ηρακλής είχε ξεφύγει από τον κίνδυνο. Ακόμα μια φορά τον είχε βοηθήσει η τύχη του. «Όμως σου έχω ετοιμάσει έναν καινούριο άθλο Ηρακλή!, είπε ανάμεσα στα δόντια του με πείσμα. Και αυτή τη φορά αποκλείεται να γυρίσεις ζωντανός!». Ο κάπρος έτρεξε να ξεφύγει μα ο Ηρακλής πέταξε με τέχνη τη θηλιά...

17 Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες Στα βορειοανατολικά σύνορα του νομού Αρκαδίας βρισκόταν μια λίμνη. Ονομαζόταν λίμνη του Στύμφαλου. Εκεί, ανάμεσα στα πυκνά δέντρα της όχθης και τους θάμνους, έμεναν κάτι παράξενα και επικίνδυνα πουλιά που έμοιαζαν με κότες. Οι κάτοικοι τα ονόμαζαν Στυμφαλίδες Όρνιθες. Είχαν μυτερά φτερά και σιδερένια ράμφη. Τα νύχια τους ήταν μακριά και σουβλερά και οι όρνιθες αυτές τρέφονταν με ανθρώπινες σάρκες. Γι'.αυτό κανείς από τους κατοίκους της γύρω περιοχής δεν τολμούσε να πλησιάσει προς τη λίμνη. - Έχεις ακούσει για τις Στυμφαλίδες όρνιθες; ρώτησε μια μέρα ο Ευρυσθέας τον Ηρακλή. -Και ποιος δεν έχει ακούσει γι' αυτά τα ανθρωποφάγα πουλιά; του απάντησε ο Ηρακλής. - Αυτός θα είναι ο επόμενος άθλος σου, Ηρακλή. Θα πας στη λίμνη του Στύμφαλου και θα εξοντώσεις τις Στυμφαλίδες Όρνιθες. Ο Ηρακλής την άλλη κιόλας μέρα ξεκίνησε να πραγματοποιήσει τον πέμπτο άθλο του. Καταλάβαινε ότι θάταν ο πιο επικίνδυνος από τους άθλους που είχε κάνει ως τώρα. Αυτά τα τρομερά πουλιά έλεγαν πως τα προστάτευε ο θεός του πολέμου, ο Άρης. Θα μπορούσε τάχα να τα σκοτώσει; Έφθασε στη λίμνη του Στύμφαλου ο Ηρακλής κι είδε πολλά πουλιά να πετούν ολόγυρα του. Μα οι Στυμφαλίδες Όρνιθες είχαν γίνει άφαντες. Στεκόταν απορημένος κοντά στην όχθη ο ήρωας μας όταν, ξαφνικά, παρουσιάστηκε μπροστά του μια πολύ όμορφη γυναίκα. Η γυναίκα του χαμογέλασε και προχώρησε με θάρρος προς το μέρος του. Ο Ηρακλής απόρησε. Πώς βρέθηκε αυτή η γυναίκα κοντά στη λίμνη; Κανείς από τους κατοίκους της περιοχής δεν τολμούσε να πλησιάσει, γιατί θα τον κατασπάραζαν τα ανθρωποφάγα πουλιά. Μήπως ήταν ξένη και δεν γνώριζε τον κίνδυνο που την απειλούσε; - Ποια είσαι; τη ρώτησε. -Είμαι η θεά Αθηνά, Ηρακλή, του είπε η γυναίκα. Σε απασχολεί τίποτε; - Ναι, της απάντησε ο Ηρακλής. Ήρθα να σκοτώσω τις Στυμφαλίδες Όρνιθες μα δεν τις βλέπω. - Βρίσκονται κρυμμένες ανάμεσα στα πυκνά κλαδιά των δέντρων, του εξήγησε η Αθηνά. Δεν βγαίνουν γιατί σε φοβούνται. Αλλά, μην ανησυχείς.

18 Θα σε βοηθήσω εγώ να τις βγάλεις. Πάρε αυτά τα κρόταλα. Τα έχει φτιάξει ο θεός Ήφαιστος. Κάνουν έναν κρότο σαν τις κραυγές των Στυμφαλίδων. Όταν τον ακούσουν θα ξεγελαστούν και θα βγουν. Του έδωσε τα κρόταλα και έγινε άφαντη η Αθηνά. Ο Ηρακλής άρχισε τότε να τα χτυπάει. Δεν πέρασαν ούτε δυο λεπτά, όταν μέσα από τα πυκνά φυλλώματα οι Στυμφαλίδες ξεγελάστηκαν και βγήκαν. Το φτεροκόπημα τους θα μπορούσε να φοβίσει και τον πιο γενναίο άνθρωπο. Μα ο Ηρακλής δεν φοβήθηκε. Άφησε τα κρόταλα, τέντωσε το τόξο του και άρχισε να ρίχνει βροχή τα βέλη. Τα ανθρωποφάγα πουλιά άρχισαν να πέφτουν νεκρά το ένα πίσω από το άλλο. Πολύ λίγα κατάφεραν να γλυτώσουν και πέταξαν μακριά, αναζητώντας καταφύγιο στο νησί του Άρη που βρισκόταν στον Εύξεινο Πόντο. Εκεί τα συνάντησε αργότερα ο Ιάσωνας με τους συντρόφους του, στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ηρακλής μάζεψε τις νεκρές Όρνιθες, τις φορτώθηκε στην πλάτη του και τις πήγε στην Τίρυνθα, να τις δείξει στον Ευρυσθέα και να τον πείσει ότι κατάφερε να πραγματοποιήσει και τον πέμπτο άθλο του. Για μια ακόμη φορά ο βασιλιάς της Τίρυνθας αναρωτήθηκε με ποιον τρόπο ο ανιψιός του κατάφερε να γλιτώσει. «Ίσως είναι πολύ τυχερός, σκέφτηκε. Αλλά... κάποτε θα τον εγκαταλείψει η τύχη του». Άφησε το ρόπαλο, άρπαξε το τόξο του και άρχισε να ρίχνει βροχή τα βέλη.

19 Ο σταύλος του Αυγεία Στην Ηλεία, που βρίσκεται στη δυτική ακτή της Πελοποννήσου, ζούσε ένας ονομαστός και πολύ πλούσιος βασιλιάς, ο Αυγείας. Έλεγαν γι' αυτόν ότι ήταν γιος του Ήλιου και ότι τα μάτια του άστραφταν έτσι όπως αστράφτουν οι αχτίδες του Ήλιου το πρωί. Ο Αυγείας είχε στην κατοχή του πολλά κοπάδια με βόδια, που το βράδυ τα έκλεινε σ' ένα μεγάλο στάβλο. Σιγά - σιγά ο σταύλος αυτός γέμισε από κοπριά. - Στο βασιλιά Αυγεία θα πας, εξήγησε ο Ευρυσθέας στον Ηρακλή. Εκεί θα κάνεις τον έκτο σου άθλο. - Μήπως υπάρχει κανένα λιοντάρι ή κανένα τρομερό φίδι που απειλεί τους κατοίκους της Ηλείας και πρέπει να το σκοτώσω; ρώτησε ο Ηρακλής. - Όχι, δεν πρόκειται για κανένα θηρίο, Ηρακλή. Δεν θα χρειαστεί να παλέψεις ούτε να πολεμήσεις εκεί που θα πας. Ωστόσο, μη νομίζεις ότι είναι εύκολος ο άθλος σου αυτός. Ο Αυγείας σε θέλει για να του καθαρίσεις το στάβλο από την κοπριά, μέσα σε μια μέρα. Αν όμως δεν το καταφέρεις αυτό, θα μείνεις όλη σου τη ζωή στο παλάτι του να τον υπηρετείς και να του καθαρίζεις το στάβλο. Ο Ηρακλής είχε την εντύπωση ότι ο σταύλος του βασιλιά Αυγεία θα ήταν ένας κανονικός σταύλος σαν αυτούς που γνώριζε. Αλλά, όταν έφθασε εκεί και τον είδε, τα χρειάστηκε. Ο σταύλος του Αυγεία ήταν απέραντος και η κοπριά ήταν τόση που ούτε σ' ένα χρόνο δεν θα μπορούσε να την καθαρίσει, έστω και αν εργαζόταν μέρα και νύχτα! Κοίταξε τους σωρούς της κοπριάς συλλογισμένος, όταν ο Αυγείας τον ρώτησε αν θα μπορούσε να καθαρίσει το στάβλο του μέσα σε μια μέρα. - Εντάξει, συμφώνησε ο Ηρακλής που τη στιγμή εκείνη άστραψε μια ιδέα στο μυαλό του. Θα καθαρίσω το στάβλο σου σε μια μέρα, αρκεί να μου υποσχεθείς ότι θα μου δώσεις το ένα δέκατο από τα κοπάδια σου. - Σύμφωνοι, δέχτηκε ο Αυγείας, που ήταν σίγουρος ότι ο Ηρακλής δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό το κατόρθωμα. Αν όμως δεν καθαρίσεις μέσα σε μια μέρα το στάβλο μου, τότε θα μείνεις σ' όλη σου τη ζωή υπηρέτης μου. - Θ' αρχίσω αύριο το πρωί και το βράδυ ο στάβλος σου θα είναι πεντακάθαρος, του δήλωσε ο ήρωας μας. Ξύπνησε πολύ πρωί ο Ηρακλής κι' έβαλε σ' εφαρμογή το έξυπνο σχέδιο του. Μόνο με εξυπνάδα μπορούσε να πραγματοποιήσει αυτό το κατόρθωμα. Πρόσεξε ότι ο σταύλος του Αυγεία βρισκόταν ανάμεσα σε δυο μεγάλους ποταμούς, τον Αλφειό και τον Πηνειό. Άρχισε να σκάβει τότε ένα φαρδύ αυλάκι από τον Αλφειό και το έφερε ως τη μια πόρτα του στάβλου. Το ίδιο έκανε και με τον Πηνειό. Το δεύτερο αυλάκι το έφτασε σε μια άλλη πόρτα του στάβλου. Τα ορμητικά νερά των δύο ποταμών ενώθηκαν μέσα στο στάβλο και... μέσα σε λίγες ώρες παρέσυραν την κοπριά. Έτσι, πριν ακόμα βασιλέψει ο ήλιος, ο βασιλιάς Αυγείας δεν πίστευε στα μάτια του. Βρήκε τον Ηρακλή να τον περιμένει χαμογελώντας μέσα σ' ένα πεντακάθαρο στάβλο, όπου δεν υπήρχε ίχνος κοπριάς! -Όπως βλέπεις, του είπε, ο σταύλος σου καθάρισε σε λιγότερο από μια μέρα. - Μα... πώς τα κατάφερες... Δεν χρειαζόταν να ρωτήσει γιατί είδε με ποιον τρόπο κατάφερε να πραγματοποιήσει τον τρομερό αυτό άθλο ο Ηρακλής. - Είχαμε βάλει κάποιο στοίχημα, του θύμισε ο Ηρακλής. Ο Αυγείας δαγκώθηκε. Είχε χάσει το στοίχημα και αυτό τον πείραξε τρομερά. Αλλά, τι μπορούσε να κάνει; Αλλά, εκείνον που πείραξε πιο πολύ ο απίστευτος άθλος του Ηρακλή, ήταν ο θείος του ο Ευρυσθέας. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να ξεφορτωθεί εύκολα αυτόν τον ενοχλητικό ανηψιό του;

20 Τα ορμητικά νερά των δύο ποταμών ενώθηκαν μέσα στο στάβλο και παρέσυραν την κοπριά.

21 Τα άλογα του Διομήδη Έξη άθλους είχε κάνει ο Ηρακλής και ο Ευρυσθέας κόντευε να σκάσει από το κακό του γιατί δεν είχε πάθει τίποτε ο ανιψιός του. Αυτή τη φορά, όμως, θα τον έστελνε κάπου μακριά ν' αντιμετωπίσει τον πιο φοβερό κίνδυνο. Θα τον έστελνε στη Θράκη να του φέρει τα άλογα του Διομήδη. Ο Διομήδης ήταν βασιλιάς της Θράκης και γιος του θεού Άρη. Ο Άρης του είχε χαρίσει τέσσερα άγρια άλογα που αντί για χορτάρι έτρωγαν ανθρώπους! Λεγόταν μάλιστα ότι κάθε ξένο που έφθανε στο παλάτι του, ο Διομήδης τον έριχνε τροφή στα άλογα του. Αυτά τα τρομερά άλογα έπρεπε να πάρει ο Ηρακλής, αφού θ' αντιμετώπιζε πρώτα το Διομήδη και να τα φέρει από τη Θράκη στην Πελοπόννησο! Ξεκίνησε για το μακρινό του ταξίδι κι ύστερα από πολλές μέρες έφθασε στο παλάτι του βασιλιά της Θεσσαλίας, του Αδμήτου. Τον Άδμητο τον είχε καταραστεί κάποιος από τους θεούς να πεθάνει νέος. Θα μπορούσε να σωθεί μόνο αν κάποιος από τους γονείς του ή τη γυναίκα του έπαιρνε τη θέση του στο νεκρικό κρεβάτι. Αρρώστησε βαριά ο Άδμητος κι ήταν έτοιμος να πεθάνει. Αλλά, ούτε ο πατέρας του, ούτε η μητέρα του θέλησαν να δώσουν τη ζωή τους για να σωθεί ο γιος τους. Μόνο η Άλκηστη, η όμορφη γυναίκα του Αδμήτου, πήρε τη θέση του. Όταν έφθασε στο παλάτι ο Ηρακλής, ο Άδμητος είχε γιατρευτεί και ήταν όρθιος, ενώ η Άλκηστη πέθαινε. Τότε, ο Ηρακλής, συγκινημένος από τη θυσία της Άλκηστης, αποφάσισε να τη σώσει. Μπήκε μόνος του στο δωμάτιο της και όταν είδε το Θάνατο, που ήταν έτοιμος να πάρει την ψυχή της, όρμησε καταπάνω του, ήρθαν στα χέρια και ύστερα από μια άγρια πάλη κατάφερε να τον νικήσει και να σώσει την όμορφη βασίλισσα. Το απίστευτο αυτό κατόρθωμα του έκανε τρομερή εντύπωση στον Άδμητο και στους κατοίκους της Θεσσαλίας. Το ευτυχισμένο ανδρόγυνο παρακάλεσε τον Ηρακλή να μείνει όσο επιθυμούσε κοντά τους για να μπορέσουν να τον ευχαριστήσουν για το καλό που τους έκανε.

22 Αφού ξεκουράστηκε αρκετά στο παλάτι του Αδμήτου, συνέχισε το ταξίδι του για τη Θράκη. Έφθασε στο παλάτι του Διομήδη και κείνος τον δέχτηκε πρόθυμα. Δεν ήξερε ποιος ήταν ο ξένος του και σκόπευε να τον ρίξει στα παχνιά των άγριων αλόγων του για να χορτάσουν την πείνα τους. Αλλά ο Ηρακλής μάντεψε το σκοπό του κι όταν οι πολεμιστές του Διομήδη όρμησαν να τον σκοτώσουν, κατάφερε να τους νικήσει. Όρμησε τότε ο Διομήδης να σκοτώσει τον ξένο του. Ήταν άγριος σαν τον πατέρα του τον Άρη και τρομερά δυνατός. Ήρθε στα χέρια με τον Ηρακλή και πάλεψαν μανιασμένα για αρκετή ώρα. Στο τέλος, κι ενώ είχαν φθάσει παλεύοντας ως το στάο Ηρακλής κατάφερε να νικήσει τον Διομήδη και τον πέταξε μπροστά στα άγρια άλογα του. βλο όπου βρίσκονταν δεμένα τα άγρια άλογα, ο Ηρακλής κατάφερε να νικήσει τον Διομήδη. Τον πέταξε τότε μπροστά στα άλογα του που τον καταβρόχθισαν αμέσως. Έτσι ο Διομήδης τιμωρήθηκε σκληρά γι' αυτό που είχε κάνει στους ξένους του. Βρήκε κι' αυτός τον ίδιο θάνατο. Όταν τα άλογα χόρτασαν με το Διομήδη, ο Ηρακλής κατάφερε εύκολα να τα τιθασεύσει και να τα δέσει. Τα έβγαλε τότε δεμένα με τις βαριές τους αλυσίδες και τα πήγε στην Πελοπόννησο. Τα άγρια άλογα ημέρωσαν σιγά - σιγά και η ράτσα τους έφθασε ως την εποχή του Μ. Αλέξανδρου. Λέγεται μάλιστα ότι ο Βουκεφάλας ήταν από τη ράτσα των αλόγων του Διομήδη.

23 Ο ταύρος του Ποσειδώνα Όταν ο Ευρυσθέας είδε τον Ηρακλή να μπαίνει στα τείχη της Τίρυνθας φέρνοντας τα τέσσερα άγρια άλογα του Διομήδη, έμεινε με ανοιχτό το στόμα από την έκπληξη και την ταραχή του. Ακόμα μια φορά ο ανιψιός του είχε καταφέρει έναν απίστευτο άθλο! Αλλά, πίσω από τον Ευρυσθέα και η θεά Ήρα έβραζε από το θυμό της για την επιτυχία του Ηρακλή. Σκέφτηκε λοιπόν ο Ευρυσθέας ποιος θάταν ο επόμενος άθλος που θα έστελνε τον Ηρακλή να τον αναλάβει. Και τον βρήκε. - Θα πας στην Κρήτη, Ηρακλή, του είπε, και θα μου φέρεις εδώ τον άγριο ταύρο του βασιλιά Μίνωα. Η θεά Ήρα, που παρακολουθούσε από κοντά τον Ηρακλή και ήταν αυτή που διάλεγε μέσα από τη σκέψη του Ευρυσθέα τα τέρατα που τον έστελνε να σκοτώσει ή να δαμάσει, πίστευε ότι αυτή τη φορά θα δείλιαζε και δεν θα δεχόταν ν' αντιμετωπίσει τον ταύρο του Ποσειδώνα. Μα, έκανε λάθος. -Λοιπόν; ρώτησε ο Ευρυσθέας βλέποντας τον ανιψιό του να μένει αμίλητος. Μήπως δείλιασες και δεν θέλεις να πραγματοποιήσεις αυτόν τον άθλο; -Δεν δείλιασα καθόλου, του απάντησε εκείνος. Σκεφτόμουν με ποιον τρόπο θα καταφέρω να αιχμαλωτίσω τον ταύρο. Φεύγω αμέσως για την Κρήτη. Αλλά, ποιος ήταν αυτός ο ταύρος; Στην Κρήτη βασίλευε εκείνη την εποχή ένας ξακουστός βασιλιάς, ο Μίνωας. Μια μέρα καθόταν μόνος του στην ακτή και κοίταζε την ήσυχη θάλασσα. Η θάλασσα ήταν το βασίλειο του θεού Ποσειδώνα. Και τότε, έκανε μια σκέψη. Μια κάπως παράξενη σκέψη: «Αν δω κάτι να βγαίνει μέσα από τη θάλασσα, θα το θυσιάσω στο θεό Ποσειδώνα». Μόλις είχε τελειώσει τη σκέψη του όταν, ξαφνικά, είδε την ήσυχη θάλασσα ν' αναταράζεται μπροστά του και μέσα από τα κύματα να προβάλει ένας ταύρος! Ο ταύρος έφθασε κολυμπώντας ως την ακτή και τότε, τα μάτια του βασιλιά Μίνωα γέμισαν από θαυμασμό. Πιο όμορφο και ρωμαλέο ταύρο δεν είχε δει ποτέ του! Ήταν κατάμαυρος, με γυαλιστερό τρίχωμα, είχε δυο μεγάλα κέρατα, γερά πόδια και μια αγέρωχη κορμοστασιά. «Είναι κρίμα να θυσιάσω αυτόν τον όμορφο ταύρο, είπε με το νου του, ξεχνώντας την υπόσχεση που είχε δώσει πιο πριν. Θα τον κρατήσω στο κοπάδι μου και θα θυσιάσω έναν άλλο ταύρο». Όμως ο Ποσειδώνας θύμωσε γιατί δεν κράτησε το λόγο του ο Μίνωας. Έκανε τότε τον ταύρο ν' αγριέψει και να φύγει τρέχοντας για το κοντινό δάσος. Από την ημέρα εκείνη, ο άγριος ταύρος του Ποσειδώνα έγινε ο φόβος και ο τρόμος της Κρήτης. Σκότωνε όποιο ζωντανό πλάσμα έβρισκε μπροστά του, είτε ζώο ήταν αυτό, είτε άνθρωπος. Λέγεται μάλιστα ότι ο φοβερός Μινώταυρος, ήταν γιος αυτού του φοβερού ταύρου.

24 Αυτόν τον άγριο ταύρο του Ποσειδώνα έστελνε τώρα ο Ευρυσθέας τον Ηρακλή να τον τιθασεύσει και να τον φέρει στην Τίρυνθα. Ύστερα από ένα μεγάλο ταξίδι ο Ηρακλής έφθασε στην Κρήτη. Έστησε καρτέρι στον ταύρο και όταν τον είδε να βγαίνει πίσω από ένα πυκνό φύλλωμα και να τρέχει να τον χτυπήσει με τα κέρατα του, τίναξε με τέχνη το σκοινί του και κατάφερε να φυλακίσει στη θηλιά του το κεφάλι και το ένα μπροστινό πόδι του ταύρου. Όταν το άγριο ζώο έπεσε καταγής, το χτύπησε με το ρόπαλο του στο κεφάλι, το ζάλισε κι έτσι το έδεσε με την ησυχία του. Το σήκωσε τότε στους γερούς του ώμους, το φόρτωσε σ' ένα καράβι και το έφερε στην Τίρυνθα. Ο Ευρυσθέας άφησε ελεύθερο τον ταύρο. Έμεινε για λίγο καιρό στην Πελοπόννησο και περνώντας από τον Ισθμό της Κορίνθου έφθασε στην Αττική, στην περιοχή του Μαραθώνα. Άρχισε και πάλι να σκορπίζει το φόβο και το θάνατο, ώσπου ένας άλλος ήρωας, όπως θα δούμε πιο κάτω, ανάλαβε να τον σκοτώσει. Κατάφερε να φυλακίσει στη θηλιά του το κεφάλι και το ένα πόδι του ταύρου.

25 Η ζώνη της Ιππολύτης Στο μακρινό Πόντο ζούσε μια φυλή Αμαζόνων. Ήταν όλες τους όμορφες γυναίκες, αλλά σκληρές και περήφανες πολεμίστριες. Ήταν άριστες ιππεύτριες και περίφημες στην τέχνη της τοξοβολίας. Τη βασίλισσα τους την έλεγαν Ιππολύτη και την ξεχώριζε εύκολα κανείς από τις άλλες γιατί φορούσε μια ολόχρυση ζώνη. Έλεγαν πως ήταν κόρη του θεού Άρη και πως τη ζώνη της την είχε χαρίσει ο πατέρας της για τη γενναιότητα της στις μάχες. Μια μέρα ο Ευρυσθέας κάλεσε κοντά του τον Ηρακλή: - Η κόρη μου η Αδμήτη, του είπε, έχει μάθει ότι η βασίλισσα των Αμαζόνων του Πόντου φοράει μια χρυσή και περίτεχνα κεντημένη ζώνη. Αυτή τη ζώνη μου ζήτησε να της χαρίσω και αποφάσισα να στείλω εσένα να μου τη φέρεις. Θα ξεκινήσεις αμέσως για τον Πόντο και δεν θα ξανάρθεις στην Τίρυνθα αν δεν φέρεις μαζί σου τη ζώνη της Ιππολύτης. Άφησε την Τίρυνθα ο Ηρακλής και περνώντας από την Αθήνα, πήρε μαζί του έναν άλλο μεγάλο ήρωα εκείνης της εποχής, το Θησέα. Ένα βέλος του Ηρακλή γκρέμισε από το άλογο τη βασίλισσα των Αμαζόνων Ιππολύτη.

26 Ύστερα από ένα μεγάλο και επικίνδυνο ταξίδι, όπου γνώρισαν πολλές περιπέτειες, έφθασαν επιτέλους στη χώρα των Αμαζόνων. Μπροστά στο παλάτι βρήκαν συγκεντρωμένες τις Αμαζόνες και ανάμεσα τους την Ιππολύτη. - Τι ζητούν δυο ξένοι άνδρες στη χώρα μου; τους ρώτησε με αυστηρή φωνή η Ιππολύτη. Ο Ηρακλής της εξήγησε. - Είμαι υποχρεωμένος να πάρω τη χρυσή σου ζώνη και να τη δώσω στον Ευρυσθέα, της είπε. Αν δεν μου την προσφέρεις εσύ, θ' αναγκαστώ να την πάρω μόνος μου. Λυπάμαι πολύ που θ' αναγκαστώ να πολεμήσω με περήφανες και γενναίες γυναίκες σαν και σας, αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Η Ιππολύτη, που φαίνεται πως είχε ακούσει πολλά για τα κατορθώματα του Ηρακλή και του Θησέα, αποφάσισε να δώσει τη ζώνη. Όμως, ξαφνικά, μια από τις Αμαζόνες φώναξε δυνατά: - Όχι, Ιππολύτη! Δεν πρέπει να ταπεινωθείς και να προσφέρεις τη ζώνη σου σε δυο ξένους! Η γυναίκα που μίλησε ήταν η ίδια η θεά Ήρα, που πήρε τη μορφή μιας Αμαζόνας. Αποφάσισε ν' ανάψει το μίσος ανάμεσα στις καρδιές των Αμαζόνων για να πολεμήσουν με τον Ηρακλή και να τον σκοτώσουν. - Όχι, όχι, δεν θα δώσεις τη ζώνη! ακούστηκαν και άλλες αγριεμένες φωνές. Θάνατος στους ξένους! Η Ιππολύτη αναγκάστηκε να συμφωνήσει μαζί τους. Έτσι, οι περήφανες Αμαζόνες άρπαξαν τα τόξα τους και πήδησαν στ' άλογα τους. Ο Ηρακλής και ο Θησέας, θέλοντας και μη μπήκαν στη μάχη. Κι ίσως να βρίσκονταν σε πολύ δύσκολη θέση, αν ένα βέλος του Ηρακλή δεν γκρέμιζε από το άλογο της την Ιππολύτη. Όταν οι άλλες Αμαζόνες είδαν τη βασίλισσα τους νεκρή, έχασαν το θάρρος τους και οπισθοχώρησαν. Έτσι, ο Ηρακλής πήρε από τη νεκρή Ιππολύτη την όμορφη ζώνη, ενώ ο Θησέας άρπαξε μια από τις πιο όμορφες Αμαζόνες, που την έλεγαν Αντιόππη, και την πήρε μαζί του στην Αθήνα. Αλλά για την ιστορία του Θησέα και της Αντιόππης θα μιλήσουμε σε άλλο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου.

27 Τα βόδια του Γηρυόνη Κι ήρθε η σειρά του δέκατου και του τελευταίου άθλου. Μακριά, προς τη δύση, βρισκόταν μια χώρα όπου κατοικούσε ένας τερατώδης άνθρωπος που ονομαζόταν Γηρυόνης. Ο άνθρωπος αυτός είχε δύο πόδια αλλά από τη μέση και πάνω χωριζόταν σε τρεις ανθρώπους. Είχε, δηλαδή, τρία κορμιά, τρία κεφάλια και έξη χέρια. Ο Γυρυόνης είχε ένα ξακουστό κοπάδι από κόκκινα βόδια, μεγάλα και παχιά, που όμοια τους δεν υπήρχαν πουθενά στον κόσμο. Το κοπάδι του, εκτός από τον ίδιο το φύλαγαν ο πιστός του βοσκός Ευρυτίωνας, που ήταν σωστός γίγαντας και ένας τρομερός σκύλος, με δυο κεφάλια, που τον έλεγαν Όρθο.

28 Για να σκοτώσει το Γηρυόνη, χρησιμοποίησε το τόξο του με τα δηλητηριασμένα βέλη. Ο Ηρακλής, λοιπόν, ύστερα από προσταγή του Ευρυσθέα, έπρεπε να πάει στη χώρα του Γηρυόνη, να του κλέψει τα βόδια και να τα φέρει στην Τίρυνθα. Για να φθάσει ως τη χώρα του Γηρυόνη ο Ηρακλής, πέρασε από πολλές χώρες και το ταξίδι του κράτησε πολλούς μήνες. Καθώς περνούσε από τη Λιβύη, γνώρισε το βασιλιά εκείνης της περιοχής που ονομαζόταν Ανταίος. Ήταν ένας αγριάνθρωπος και τρομερά δυνατός. Καλούσε τους ξένους να παλέψουν μαζί του και τους σκότωνε. Κάλεσε και τον Ηρακλή. Η πάλη τους ήταν άγρια και κράτησε πολλές ώρες γιατί είχαν την ίδια δύναμη και οι δύο. Και μπορεί να νικούσε στο τέλος ο Ανταίος αν ο Ηρακλής δεν έπαιρνε είδηση ότι ο αντίπαλος του, όταν τον σήκωνε ψηλά, έχανε τη δύναμη του. Δηλαδή, αντλούσε δύναμη από τη γη. Έτσι, τον κράτησε αρκετή ώρα πάν'ω από τη γη και κατάφερε να τον νικήσει και να τον σκοτώσει. Όταν ύστερα από πολύ καιρό έφθασε στη χώρα του Γηρυόνη και πλησίασε το ξακουστό κοπάδι του, του επιτέθηκε πρώτος ο Όρθος. Με το χοντρό του ρόπαλο ο Ηρακλής τον αντιμετώπισε και κατάφερε να τον σκοτώσει. Εκείνη τη στιγμή τον πήρε είδηση ο βοσκός του κοπαδιού, ο Ευρυτίωνας. Έτρεξε να σκοτώσει τον ξένο αλλά το ρόπαλο του Ηρακλή θαυματούργησε και πάλι. Μ' ένα δυνατό χτύπημα ξάπλωσε τον πελώριο Ευρυτίωνα νεκρό καταγής. Και να που, από μια σπηλιά, ξεπρόβαλε το τρομερό ανθρώπινο τέρας, ο Γηρυόνης. Αν τον πλησίαζε, θα ήταν δύσκολο στον Ηρακλή να τον αντιμετωπίσει. Γιατί αν προλάβαινε να σκοτώσει το ένα κορμί του Γηρυόνη, θα τον σκότωναν τα άλλα δύο... Έτσι, χρησιμοποίησε το τόξο του με τα δηλητηριασμένα βέλη και κατάφερε να σκοτώσει και τα τρία κορμιά του αντιπάλου του πριν προλάβει να τον πλησιάσει. Ύστερα από πολλές περιπέτειες κατάφερε να φέρει το κοπάδι του Γηρυόνη στην Τίρυνθα. Αλλά, τα βάσανα του δεν πήραν τέλος. - Πρέπει να κάνεις δυο ακόμα κατορθώματα, του είπε ο Ευρυσθέας. Τη Λερναία Ύδρα τη σκότωσες με τη βοήθεια του Ιόλαου και για τους στάβλους του Αυγεία πληρώθηκες. Έτσι, σβήνω αυτούς τους δύο άθλους και πρέπει να τους αντικαταστήσεις με άλλους δύο.

29 Τα μήλα των Εσπερίδων Έτσι, ο Ηρακλής ξεκίνησε για τον ενδέκατο άθλο του που ήταν ο πιο δύσκολος και επικίνδυνος από τους προηγούμενους. Σε μια μακρινή χώρα υπήρχε ένας κήπος με μια πελώρια μηλιά, που έκανε χρυσά μήλα. Σ' αυτό τον κήπο κατοικούσαν μερικές νύμφες, οι Εσπερίδες και μόνον αυτές μπορούσαν να κόβουν τα χρυσά μήλα. Για να μην πλησιάζει κανείς αυτό το μοναδικό δέντρο, το φύλαγε μέρα και νύχτα ένα πελώριο φίδι με εκατό κεφάλια, τυλιγμένο στον κορμό του. Καθώς προχωρούσε προς τη χώρα των Εσπερίδων ο Ηρακλής, έφθασε στον Καύκασο. Στο βουνό αυτό ο Δίας είχε αλυσοδέσει τον Προμηθέα για να τον τιμωρήσει επειδή είχε κλέψει τη φωτιά από τους θεούς και την είχε δώσει στους ανθρώπους. Και σα να μην έφθανε αυτό, ένας πελώριος αετός ερχόταν κάθε μέρα και του έτρωγε το συκώτι, που τα βράδια ξαναφύτρωνε στο σώμα του καινούργιο. Ο Ηρακλής που συγκινήθηκε από το μαρτύριο του Προμηθέα, με ένα βέλος του σκότωσε τον αετό και ελευθέρωσε από τις αλυσίδες του τον ευεργέτη των ανθρώπων. Ο Προμηθέας τον ευχαρίστησε για τη σωτηρία του και τον ρώτησε πού πηγαίνει. Ο Ηρακλής του εξήγησε τότε ότι πήγαινε να κλέψει τα μήλα των Εσπερίδων. - Δεν θα τα καταφέρεις, Ηρακλή. - Γιατί, είναι τόσο δύσκολο; - Να μη μπεις στον κήπο των Εσπερίδων, που ανήκει στην Ήρα, τον συμβούλεψε ο Προμηθέας. Όποιος θνητός μπαίνει σ' αυτόν τον κήπο, πεθαίνει. Άκουσε τι θα κάνεις. Κοντά στον κήπο των Εσπερίδων βρίσκεται ο Άτλαντας, που έχει σαν χρέος από τους θεούς να κρατάει τον ουρανό για να μην ακουμπήσει στη γη. Πάρε τη θέση του για λίγο, κράτησε τον ουρανό και παρακάλεσε τον να μπει εκείνος, που είναι αθάνατος, στον κήπο των Εσπερί- δων για να κλέψει τα χρυσά μήλα. Ο Ηρακλής τον ευχαρίστησε για τη συμβουλή του κι ύστερα από αρκετές μέρες έφθασε σ' ένα ψηλό βουνό όπου στην κορυφή του, στεκόταν όρθιος, μέρα και νύχτα ο Άτλαντας και κρατούσε τον ουρανό. - Τι ζητάς άνθρωπε σ' αυτό το μέρος; τον ρώτησε ο Άτλαντας. Ο Ηρακλής του εξήγησε και τον παρακάλεσε να τον βοηθήσει ν' αποκτήσει τα μήλα των Εσπερίδων. - Θα σου κάνω τη χάρη, του απάντησε ο Άτλαντας. Έλα πάρε τη θέση μου και σε λίγο θα σου φέρω τα χρυσά μήλα. Έτσι κι έγινε. Ο Ηρακλής πήρε τη θέση του Άτλαντα κι εκείνος έφυγε για τον κήπο των Εσπερίδων. Δεν άργησε να γυρίσει. Κρατούσε τα μεγάλα ολόχρυσα μήλα, που τα έκλεψε αφού σκότωσε το φίδι με τα εκατό κεφάλια. - Σ' ευχαριστώ, του είπε ο Ηρακλής. Έλα πάρε τώρα τη θέση σου. Όμως, ο Άτλαντας κούνησε το κεφάλι του χαμογελώντας πονηρά. - Τώρα που βρήκα άλλον να με αντικαταστήσει, κουτός είμαι να κρατάω μερόνυχτα τον ουρανό; απάντησε στον Ηρακλή. Σ' ευχαριστώ που με λύτρωσες από αυτό το μαρτύριο. Αλλά, αν ήταν μια φορά πονηρός ο Άτλαντας, ο Ηρακλής ήταν δέκα. - Εντάξει, θα μείνω εγώ να κρατάω τον ουρανό, του είπε, αλλά επειδή δεν έχω συνηθίσει και με πιέζει στην κορυφή του κεφαλιού, κάθισε λίγο να βρω ένα μαλακό μαξιλάρι και θα γυρίσω. Τον πίστεψε ο Άτλαντας. Έτσι, αφού στήριξε με το κεφάλι του τον ουρανό, ο Ηρακλής πήρε τα χρυσά μήλα κι απομακρύνθηκε γελώντας. Έφερε τα μήλα στον Ευρυσθέα και κείνος που φοβόταν να τα κρατήσει, τα πρόσφερε στη θεά Αθηνά.

30 Αφού ξεγέλασε τον Άτλαντα ο Ηρακλής, πήρε τα μήλα των Εσπερίδων κι έφυγε γελώντας.

31 Ο Κέρβερος Αν ο Ηρακλής κατάφερε να πραγματοποιήσει τους έντεκα άθλους και να γυρίσει ζωντανός στην Τίρυνθα, στο δωδέκατο και τελευταίο άθλο, ο Ευρυσθέας ήταν σίγουρος ότι δεν θα τα κατάφερνε. Γιατί, τον έστειλε να μπει στον Άδη και να του φέρει ζωντανό τον Κέρβερο! Ο Κέρβερος ήταν ένας τρομερός σκύλος με τρία κεφάλια και ουρά που είχε στην άκρη της ένα κεφάλι φιδιού. Στεκόταν άγρυπνος φρουρός στην πύλη του Άδη, δεν πείραζε εκείνους που ήθελαν να μπουν αλλά κατασπάραζε όλους όσους τολμούσαν να βγουν. Πώς ήταν λοιπόν δυνατόν να μπει ο Ηρακλής, που ήταν άνθρωπος θνητός, στον Άδη και να καταφέρει να βγει; Όμως, ο Ηρακλής τόλμησε να ξεκινήσει και γι' αυτό τον άθλο. Έφθασε στην άκρη του ακρωτηρίου Ταίναρο και βρήκε την είσοδο του Άδη. Ο Κέρβερος τον πήρε αμέσως είδηση αλλά δεν έμεινε στη θέση του. Τρόμαξε τόσο πολύ από το αγέρωχο ανάστημα του Ηρακλή και την άγρια και αποφασιστική ματιά του και τόβαλε στα πόδια, ζητώντας καταφύγιο στο θρόνο του θεού του Άδη, του Πλούτωνα. Ο Ηρακλής προχώρησε στον Άδη. Δεξιά και αριστερά του έβλεπε τις ψυχές των νεκρών, που αρκετούς απ' αυτούς τους γνώριζε. Σε μια στιγμή, ένας από τους νεκρούς, ο ήρωας της Αιτωλίας Μελέαγρος, προχώρησε προς το μέρος του. Ο Μελέαγρος, που την ιστορία του θα τη διηγηθούμε σε άλλο βιβλίο, είχε πεθάνει εκείνες τις μέρες. Ο Ηρακλής, όταν τον είδε να πλησιάζει, ετοίμασε το τόξο του. - Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται να σου κάνω κακό, του είπε ο Μελέαγρος. Θέλω μόνο να μου κάνεις μια χάρη. Πεθαίνοντας άφησα πίσω μου την αδελφή μου, την όμορφη Δηιάνειρα. Μου δίνεις το λόγο σου ότι θα την παντρευτείς όταν βγεις από τον Άδη; - Σου δίνω το λόγο μου, του υποσχέθηκε συγκινημένος ο Ηρακλής. Θα παντρευτώ την αδελφή σου. Αμέσως μετά προχώρησε προς το θρόνο του Πλούτωνα. Ο θεός του Άδη, που δίπλα του καθόταν η Περσεφόνη, η κόρη της θεάς Δήμητρας, ρώτησε τον Ηρακλή για ποιο λόγο κατέβηκε στον κόσμο των νεκρών.

32 - Για να πάρω ζωντανό τον Κέρβερο και να τον δείξω στο βασιλιά της Τίρυνθας Ευρυσθέα, του αποκρίθηκε με θάρρος ο Ηρακλής. Ο Πλούτωνας θύμωσε γιατί ένας θνητός μπήκε ακάλεστος στο βασίλειο του, αλλά η Περσεφόνη, που ήταν κι αυτή κόρη του Δία και δεν ήθελε να πάθει κακό ο Ηρακλής, παρακάλεσε τον Πλούτωνα να του κάνει τη χάρη και να του επιτρέψει να πάει τον Κέρβερο στον Ευρυσθέα. - Αν καταφέρεις να τον πιάσεις, πάρε τον, του είπε ο Πλούτωνας, αλλά να τον ξαναφέρεις. Ο Ηρακλής κυνήγησε τότε τον Κέρβερο, τον έφθασε, τον άρπαξε από τους λαιμούς του, έσφιξε με δύναμη και όταν τον ζάλισε τον έδεσε με αλυσίδες και τον έβγαλε από τον Άδη. Όταν παρουσίασε τον Κέρβερο ζωντανό στο παλάτι, ο Ευρυσθέας κατακίτρινος από το φόβο του έτρεξε να κρυφτεί ακόμα μια φορά στο πιθάρι. Έτσι, ο Ηρακλής πραγματοποίησε τους δώδεκα άθλους και συγχωρέθηκε από τους θεούς γι' αυτό που είχε κάνει πριν αρκετά χρόνια στη Θήβα πάνω στην τρέλα του. Ο Ευρυσθέας, κατακίτρινος από το φόβο του, έτρεξε να κρυφτεί ακόμα μια φορά στο πιθάρι...

33 Ο Ηρακλής και η Δηιάνειρα Αφού πραγματοποίησε τους δώδεκα άθλους του ο Ηρακλής, έφυγε από την Τίρυνθα και επισκέφθηκε πολλά μέρη της Ελλάδας. Έκανε και άλλους άθλους, σκοτώνοντας διάφορα θηρία και βοηθώντας όσους είχαν την ανάγκη του. Αφού περιπλανήθηκε αρκετά, θυμήθηκε την υπόσχεση που είχε δώσει στο νεκρό Μελέαγρο, να παντρευτεί την αδελφή του τη Δηιάνειρα. Έτσι, έφθασε στην Αιτωλία όπου, ανάμεσα στον ποταμό Αχελώο και τον Εύηνο βρισκόταν το παλάτι της Δηιάνειρας. Της διηγήθηκε τότε την επίσκεψη του στον Άδη και τη ρώτησε αν θέλει να τον παντρευτεί. Αντί για απάντηση η Δηιάνειρα έβαλε τα κλάματα. Ο Ηρακλής νόμισε ότι η Δηιάνειρα έκλαιγε γιατί της θύμισε το νεκρό αδελφό της. - Ο Μελέαγρος θα χαρεί όταν μάθει ότι με Το δηλητηριασμένο βέλος του Ηρακλή πέτυχε το Νέσσο και τον έριξε καταγής. παντρεύτηκες, Δηιάνειρα, της είπε. Του έδωσα το λόγο μου και θα τον κρατήσω. Η Δηιάνειρα συνέχισε να κλαίει. -Ηρακλή, του είπε σε λίγο, σ' ευχαριστώ για την υπόσχεση που έδωσες στο νεκρό αδελφό μου, σ' ευχαριστώ για τον κόπο που έκανες νάρθεις ως εδώ, αλλά... -Τι συμβαίνει; τη ρώτησε ο Ηρακλής βλέποντας την να διστάζει να συνεχίσει. -Δεν μπορώ να σε παντρευτώ, Ηρακλή, του εξήγησε σε λίγο. Ένας θεός της περιοχής μας, ο Αχελώος, παίρνει διάφορες μορφές κι έρχεται και μου ζητάει να τον παντρευτώ. Πότε παίρνει τη μορφή φιδιού, πότε ταύρου και πότε ταύρου και ανθρώπου μαζί και με απειλεί πως αν παντρευτώ άλλον θα με σκοτώσει. -Εσύ, θέλεις να με παντρευτείς; τη ρώτησε ο Ηρακλής.

34 -Με όλη μου την καρδιά, Ηρακλή, αλλά φοβάμαι. Ο Αχελώος δεν αστειεύεται. Θα με σκοτώσει. -Μην ανησυχείς, της είπε ο Ηρακλής. Θ' αναλάβω εγώ τον Αχελώο και όταν τον βγάλω από τη μέση, θα με παντρευτείς άφοβα. Ο Ηρακλής αποφάσισε να στήσει καρτέρι στον Αχελώο. Και μια μέρα που η Δηιάνειρα βρισκόταν κοντά στο ποτάμι, μέσα από τα αφρισμένα νερά του βγήκε ένας ταύρος και την πλησίασε. Ο Ηρακλής έτρεξε αμέσως κοντά τους και άρπαξε τον ταύρο από τα κέρατα. Ύστερα από πολλή προσπάθεια κατάφερε να τον νικήσει. Ο Αχελώος, ταπεινωμένος, του υποσχέθηκε ότι δεν θα ξαναενοχλούσε τη Δηιάνειρα. Έτσι ο Ηρακλής την παντρεύτηκε αμέσως και έζησε αρκετά χρόνια ευτυχισμένος μαζί της. Μια μέρα θέλησε να περάσει με τη Δηιάνειρα τον ποταμό Εύηνο. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά τους ένας κένταυρος που τον έλεγαν Νέσσο. - Τα νερά είναι πολύ βαθιά, είπε στον Ηρακλή. Ας ανεβεί στη ράχη μου η γυναίκα σου να την περάσω απέναντι. Ο Ηρακλής δέχτηκε πρόθυμα και τον ευχαρίστησε μάλιστα για την εξυπηρέτηση που του έκανε. Δεν μπορούσε να υποψιαστεί το σχέδιο του κενταύρου... Ο σκοπός του Νέσσου ήταν πονηρός. Ήθελε ν' αρπάξει τη Δηιάνειρα από τον Ηρακλή. Έτσι, όταν έφθασε στην άλλη όχθη με τη Δηιάνειρα στην πλάτη του, δεν σταμάτησε αλλά συνέχισε να καλπάζει. Ο Ηρακλής βρισκόταν ακόμα στο ποτάμι και κατάλαβε το σκοπό του. Κατέβασε γρήγορα το τόξο του κι έστειλε ένα δηλητηριασμένο βέλος που πέτυχε το Νέσσο και τον έριξε καταγής. Λίγο πριν ξεψυχήσει ο κένταυρος, για να εκδικηθεί τον Ηρακλή είπε στη Δηιάνειρα: - Μετάνιωσα γι' αυτό που έκανα... Θέλω τώρα, πριν πεθάνω, να σου κάνω ένα μεγάλο καλό. Πάρε λίγο από το αίμα της πληγής μου και ράντισε ένα μανδύα. Όταν δώσεις αυτό το μανδύα να τον φορέσει ο Ηρακλής, δεν πρόκειται να σ' εγκαταλείψει ποτέ του και θα μείνει μαζί σου ως το θάνατο του. Η Δηιάνειρα τον πίστεψε και ώσπου να βγει ο Ηρακλής από το ποτάμι και να φθάσει κοντά της, έβαλε σ' ένα μικρό λαγήνι που είχε μαζί της λίγο από το αίμα του Νέσσου, χωρίς να πει τίποτε στον άντρα της...

35 Ο θάνατος του Ηρακλή Πέρασε αρκετός καιρός. Μια μέρα ο Ηρακλής αποφάσισε να προσφέρει Θυσία στο Δία. Η Δηιάνειρα του έδωσε τότε να φορέσει τον καινούριο κατακόκκινο μανδύα του, που τον είχε ραντίσει με το αίμα του Νέσσου, χωρίς ο Ηρακλής να ξέρει τίποτα. -Φόρεσε τον, του είπε. Μια και Θα προσφέρεις Θυσία στον πατέρα των Θεών, πρέπει να φορέσεις ένα καινούριο και καθαρό ρούχο. Φόρεσε ανυποψίαστος τον μανδύα ο Ηρακλής και, σε λίγο, καθώς είχε πλησιάσει το βωμό και ήταν έτοιμος να θυσιάσει, άρχισε να αισθάνεται τρομερούς πόνους σε όλο του το σώμα. Ο μανδύας είχε κολλήσει πάνω του και καθώς προσπαθούσε να τον τραβήξει, ξεκολλούσαν μαζί με το ύφασμα και κομμάτια από τη σάρκα του. Έβλεπαν μπροστά τους τον ημίθεο Ηρακλή να βασανίζεται από τους πόνους χωρίς να μπορούν να τον βοηθήσουν. Στριφογύριζε ο Ηρακλής, βογκούσε από τους πόνους, προσπαθούσε να ελευθερωθεί από αυτόν τον καταραμένο μανδύα αλλά η προσπάθεια του ήταν μάταιη. Το ύφασμα κολλούσε όλο και πιο πολύ πάνω στις σάρκες του. Η Δηιάνειρα, όταν είδε το φοβερό μαρτύριο του Ηρακλή, προσπάθησε να τον βοηθήσει, αλλά δεν άργησε να καταλάβει ότι δεν μπορούσε να του προσφέρει καμιά βοήθεια. 0 μανδύας με το δηλητηριασμένο αίμα του Νέσσου, θα σκότωνε τον άνδρα της. Είχε πιστέψει στα λόγια κείνου του καταραμένου κενταύρου και τον βοήθησε, χωρίς να το ξέρει, να σκοτώσει τον Ηρακλή. Ήταν τόσος ο σπαραγμός της για το κακό που είχε κάνει, που δεν άντεξε. Μπήκε στο σπίτι τους, πήρε ένα ξίφος και αυτοκτόνησε.

36 Ο Ηρακλής, στο μεταξύ, που δεν μπορούσε να βρει λύτρωση στο φοβερό του μαρτύριο, άρχισε να τρέχει δεξιά και αριστερά, σαν τρελός. Σε μια στιγμή, στην άκρη του δάσους, είδε ένα γνωστό του βοσκό που τον έλεγαν Ποία. - Σε παρακαλώ!, του φώναξε, λύτρωσε με από το μαρτύριο μου! Μάζεψε αρκετά ξύλα και βάλε φωτιά να καώ μαζί τους! Δεν μπορώ ν' αντέξω πια αυτούς τους τρομερούς πόνους! Μαζί με τον Ποία συγκεντρώθηκαν τώρα και άλλοι βοσκοί, που άκουσαν τις κραυγές και τα βογγητά του Ηρακλή. Έβλεπαν μπροστά τους τον ημίθεο να βασανίζεται από τους πόνους και δεν ήξεραν με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Τα είχαν χαμένα. - Ποία! ικέτεψε ξανά ο Ηρακλής το βοσκό. Κάνε γρήγορα αυτό που σου είπα γιατί δεν αντέχω άλλο! Ο Ποίας συγκέντρωσε αμέσως ένα σωρό από ξερά ξύλα και ο Ηρακλής ξάπλωσε πάνω τους. - Γρήγορα άναψε φωτιά! παρακάλεσε το βοσκό. Αλλά, μόλις ο Ποίας έβαλε φωτιά στα ξύλα, ένα σύννεφο κατέβηκε από τον ουρανό και σκέπασε τον Ηρακλή. Μέσα σ' αυτό το σύννεφο βρισκόταν ο Δίας. Πήρε μαζί του τον Ηρακλή και τον ανέβασε στην κορυφή του Ολύμπου να τον κάνει αθάνατο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τον βοηθούσε. Με τη δική του βοήθεια ο Ηρακλής είχε κατορθώσει τόσους και τόσους επικίνδυνους άθλους. Και η Ήρα που μισούσε τόσο πολύ τον Ηρακλή και είχε κάνει το παν για να τον εκδικηθεί; Όταν έμαθε ότι ο Δίας τον έκανε αθάνατο, έσβησε το μίσος της και τον δέχτηκε με χαρά της στον Όλυμπο. ΚΓ όχι μόνο τον δέχτηκε, αλλά τον πάντρεψε και με την κόρη της την Ήβη. Έφυγε από τη γη ο Ηρακλής αλλά το όνομα του έμεινε αθάνατο στους αιώνες που ακολούθησαν και τα κατορθώματα του έμειναν ζωντανά στις μνήμες των ανθρώπων. Τέτοια κατορθώματα μόνο ένας άλλος ήρωας μπόρεσε να κάνει. Ήταν ο βασιλιάς της Αθήνας, ο Θησέας, που έζησε στην ίδια εποχή με τον Ηρακλή. Τα κατορθώματα του Θησέα θα τα διαβάσετε πιο κάτω. Ο Ηρακλής άφησε πολλά παιδιά πίσω του. Λένε ότι τα περισσότερα από αυτά έφυγαν από την Ελλάδα και πήγαν να μείνουν σ' ένα μακρινό νησί της Μεσογείου, τη Σαρδηνία.

37 ΘΗΣΕΑΣ

38

39 Ο Κέκροπας και η Αθήνα Δεύτερος μεγάλος ήρωας της αρχαίας Ελλάδας ήταν ο Θησέας. Για τον Ηρακλή μιλούσαν οι μύθοι της Θήβας και του Άργους. Για τον Θησέα μιλούσαν οι μύθοι της Αθήνας, γιατί ήταν ένας από τους βασιλιάδες της. Αλλά, πριν αρχίσουμε τη διήγηση των μύθων του Θησέα, αξίζει τον κόπο να πούμε κάτι και για την Αθήνα, την πιο όμορφη, την πιο πλούσια και δοξασμένη πόλη της αρχαίας Ελλάδας. Ο μύθος λέει ότι ο πρώτος βασιλιάς της Αθήνας ήταν ο Κέκροπας, που δεν είχε γεννηθεί από κανένα αλλά είχε φυτρώσει από τη γη. Από τη μέση και πάνω ήταν άνθρωπος και από τη μέση και κάτω φίδι. Κατοικούσε στην κορυφή ενός λόφου που τον ονόμασε ο ίδιος: Ακρόπολη. Οι αρχαίοι έλεγαν ότι την Ακρόπολη την έστησε η θεά Αθηνά, που κουβαλούσε πελώριους βράχους από την περιοχή της Παλλήνης. Ένας μάλιστα από αυτούς τους βράχους της ξέφυγε από τα χέρια καθώς πετούσε και... δημιουργήθηκε ο Λυκαβηττός. Η Αθήνα, στην εποχή του Κέκροπα, ονομαζόταν Κεκροπία. Το σημερινό της όνομα της το έδωσε η θεά Αθηνά, και να πώς έχει αυτή η ιστορία: Μια μέρα, ο θεός Ποσειδώνας και η θεά Αθηνά, βρέθηκαν πάνω στην Ακρόπολη και άρχισαν να μαλώνουν, γιατί ο καθένας τους ήθελε να δώσει το δικό του όνομα σ' αυτή την όμορφη πόλη. Επειδή δεν υποχωρούσε ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος, κάλεσαν κοντά τους τον Κέκροπα και ο Ποσειδώνας του είπε: - Ο καθένας από μας τους δύο θα προ- σφέρει ένα δώρο στο λαό της πόλης του. Εσύ θα διαλέξεις ποιο από τα δύο δώρα σου αρέσει. Αν διαλέξεις το δικό μου δώρο, θα ονομάσω την πόλη σου Ποσειδώνια. Αν διαλέξεις το δώρο της Αθηνάς, θα την ονομάσει Αθήνα. Λοιπόν, προσφέρω πρώτος το δώρο μου στην πόλη σου. Και λέγοντας αυτά, σήκωσε την τρίαινα του και τη χτύπησε με δύναμη πάνω σ' ένα βράχο. Αμέσως από το σημείο εκείνο του βράχου, άρχισε να αναβλύζει γάργαρο νερό. - Αυτό είναι το δώρο που προσφέρω στην πόλη σου, Κέκροπα! του είπε ο Ποσειδώνας. -Αυτό είναι το δικό μου δώρο που προσφέρω στην πόλη σου Κέκροπα, είπε η Αθηνά.

40 Τώρα ήρθε η σειρά της Αθηνάς. Σήκωσε ψηλά το κοντάρι της και χτύπησε το χώμα, λίγο πιο πέρα από την πηγή του Ποσειδώνα. Αμέσως, όταν τράβηξε το κοντάρι της, ξεπετάχτηκε ένα δεντράκι με ασημόχρωμα φύλλα. Ήταν η ελιά, που φύτρωνε για πρώτη φορά στη γη. -Αυτό είναι το δικό μου δώρο, είπε η Αθηνά στον Κέκροπα. Ένα δέντρο πολύ χρήσιμο, που ο χυμός των καρπών του θα τρέφει το λαό σου. Ένα δέντρο που θα συμβολίζει την ειρήνη. Ο Κέκροπας κοίταξε αρκετή ώρα το δεντράκι που αργοσάλευε τα κλαδιά του στην αύρα της θάλασσας κι έπειτα έσκυψε να πιει νερό από την πηγή του Ποσειδώνα. Μα το νερό της δεν του άρεσε. Ήταν γλυφό. -Τέτοιες πηγές έχουμε πολλές στην πόλη μας, είπε στον Ποσειδώνα. Γι' αυτό θα διαλέξω το δώρο της Αθηνάς. Έτσι, η Κεκροπία ονομάστηκε από τη στιγμή εκείνη Αθήνα. Έγινε η πόλη της Αθηνάς που την αγαπούσε και την προστάτευε. Και οι Αθηναίοι τιμούσαν και λάτρευαν την Αθηνά, όσο κανέναν άλλο θεό. Όσο για τον Ποσειδώνα, θύμωσε τόσο πολύ που καταράστηκε την Αθήνα να της λείπει πάντα το νερό. Και πραγματικά, η Αθήνα, ως την εποχή μας ακόμα, υπόφερε πολύ από την έλλειψη του νερού.

41 Ο Ερεχθέας και οι κόρες του Ένας από τους πιο ονομαστούς βασιλιάδες της Αθήνας ήταν και ο Ερεχθέας. Ο μύθος έλεγε ότι ο Ερεχθέας ήταν παιδί του Ηφαίστου και της Αθηνάς. Άλλος μύθος βεβαίωνε πως ήταν παιδί του Ηφαίστου και της θεάς Γης. Υπήρχε όμως και τρίτος μύθος σύμφωνα με τον οποίο ο Ερεχθέας ήταν δισέγγονος του Κέκροπα. Ο Ερεχθέας είχε έξη γιους και τρεις όμορφες κόρες που τις λάτρευε. Οι τρεις αυτές αδελφές ήσαν τόσο πολύ αγαπημένες μεταξύ τους, που είχαν δώσει έναν μυστικό όρκο: αν πέθαινε η μία από τις τρεις οι άλλες δύο θα την ακολουθούσαν στον τάφο, ώστε να μη τις χωρίσει ούτε ο θάνατος. Στη Θράκη, την εποχή εκείνη βασίλευε ο Εύμολπος, ένας πολύ δυνατός και φιλόδοξος άνθρωπος που αποφάσισε να κυριεύσει την Αθήνα. Συγκέντρωσε λοιπόν αρκετό στρατό και ξεκίνησε για τη μεγάλη εκστρατεία του. Ο Ερεχθέας, που η πόλη του δεν ήταν αρκετά μεγάλη, ανησύχησε και αποφάσισε να καταφύγει στο μαντείο των Δελφών και να ρωτήσει την Πυθία τι έπρεπε να κάνει για να μπορέσει να νικήσει τους Θράκες. - Ο Εύμολπος είναι γιος του Ποσειδώνα, του απάντησε η Πυθία, και ο Ποσειδώνας μισεί την Αθήνα. Έτσι, θα βοηθήσει το γιο του να νικήσει. Αν θέλεις όμως να νικήσεις εσύ, πρέπει να πληρώσεις με δάκρυα και αίμα τη νίκη σου. Πρέπει να θυσιάσεις μια από τις κόρες σου. Ο Ερεχθέας γύρισε πικραμένος στην Αθήνα. Λάτρευε τις κόρες του αλλά είχε καθήκον απέναντι στο λαό του να κάνει οποιαδήποτε θυσία για να μείνει ελεύθερος. Μίλησε για το χρησμό της Πυθίας στη γυναίκα του την Πραξιθέα. Εκείνη άρχισε να κλαίει και να χτυπιέται. - Καταλαβαίνω τον πόνο σου, που είναι και δικός μου πόνος, της είπε ο Ερεχθέας. Ξέρεις πόσο πολύ αγαπώ τις κόρες μας. Σκέψου, όμως και τ' άλλα κορίτσια, και τ' άλλα αγόρια της Αθήνας. Εμείς θα χάσουμε ένα παιδί μας αλλά με τη θυσία μας αυτή θα σωθούν όλα τα παιδιά και όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας. Η Πραξιθέα, μ' όλο το σπαραγμό της, συμφώνησε με τα λόγια του άντρα της. - Πρέπει να μιλήσουμε στις κόρες μας Ερεχθέα, του είπε. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Έτσι κι έγινε. Και τα τρία κορίτσια δέχτηκαν πρόθυμα τη θυσία. Στο τέλος έριξαν κλήρο, που έπεσε στην πιο μικρή. Στο μεταξύ ο στρατός του Εύμολπου πλησίαζε στην Αθήνα. Έτσι, η ίδια η Πραξιθέα οδήγησε βιαστικά τη μικρή της κόρη να θυσιαστεί για να σωθεί η πόλη τους. Οι Θράκες, σίγουροι για τη νίκη τους, επιτέθηκαν με άγριους αλαλαγμούς. Ο Ερεχθέας, όμως, με τους Αθηναίους πολέμησαν γενναία και, ύστερα από μερικές ώρες οι Θράκες λύγισαν και άρχισαν να οπισθοχωρούν, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης εκατοντάδες νεκρούς. Μαζί μ' αυτούς ήταν και ο βασιλιάς τους ο Εύμολπος, που τον σκότωσε ο ίδιος ο Ερεχθέας. Ο Ποσειδώνας, που παρακολουθούσε από την κορυφή του Υμηττού τη μάχη, όταν είδε τον Ερεχθέα να σκοτώνει το γιο του, τίναξε τη φοβερή του τρίαινα και τον χτύπησε στο κεφάλι. Έτσι πέθανε ο Ερεχθέας, αφού κέρδισε τη μεγάλη νίκη και έσωσε την Αθήνα. Κι' ίσως να 'ταν τυχερός που πέθανε, γιατί αν γυρνούσε ζωντανός στο παλάτι του, θα έβρισκε και τις άλλες δυο κόρες του νεκρές. Πιστές στον όρκο που είχαν δώσει, ακολούθησαν τη μικρή αδελφή τους στον Άδη, για να μείνουν για πάντα αχώριστες. Κι' η θεά Αθηνά, που συγκινήθηκε για το θάνατο τους, ανέβασε τις τρεις κόρες στον ουρανό και τις έκανε άστρα λαμπερά και αθάνατα, που βρίσκονται στον αστερισμό των Υάδων.

42 Ο Ποσειδώνας τίναξε τη φοβερή του τρίαινα και χτύπησε τον Ερεχθέα στο κεφάλι.

43 Ο Αιγέας και η Αίθρα Μετά το θάνατο του Ερεχθέα βασίλεψε στην Αθήνα ο γιος του που ονομαζόταν και αυτός Κέκροπας. Εγγονός του Κέκροπα ήταν ο Αιγέας, ο πατέρας του Θησέα. Ο Αιγέας παντρεύτηκε δυο φορές αλλά δεν μπόρεσε ν' αποκτήσει τον πολυπόθητο διάδοχο. Έτσι, πήγε κι' αυτός να συμβουλευτεί την Πυθία, στο μαντείο των Δελφών. Η Πυθία τον συμβούλεψε να πάει στην Τροιζήνα και να φιλοξενηθεί στο παλάτι του βασιλιά της, του Πιτθέα. - Και τι θα κάνω στο παλάτι του Πιτθέα; ρώτησε την Πυθία ο Αιγέας, που δεν μπόρεσε να καταλάβει το χρησμό της. - Θα μείνεις εκεί και θ' αποκτήσεις το διάδοχο του θρόνου σου, του απάντησε το ίδιο αινιγματικά εκείνη. Ο Αιγέας έφυγε αμέσως κατευθείαν από τους Δελφούς και πήγε στην Τροιζήνα. Ο Πιτθέας φιλοξένησε με μεγάλη του χαρά το βασιλιά της Αθήνας. Έτσι, ο Αιγέας γνωρίστηκε με την όμορφη κόρη του, την Αίθρα και απόκτησαν ένα αγοράκι. Ήταν ο Θησέας. - Άκουσε, είπε μια μέρα ο Αιγέας στην Αίθρα. Εγώ πρέπει πια να γυρίσω στην Αθήνα, μα δεν μπορώ να σε πάρω μαζί μου. Μεγάλωσε το γιο μας με αγάπη και φροντίδα και αν αξίζει να γίνει βασιλιάς στην Αθήνα, τότε να του πεις ποιος είναι ο πατέρας του για νάρθει να με βρει. Θα κρύψω τα σαντάλια και το ξίφος μου κάτω από ένα μεγάλο βράχο και αν ο Θησέας καταφέρει να κυλήσει το βράχο και να τα πάρει, τότε θα σημαίνει ότι είναι άξιος γιος μου και ικανός να γίνει βασιλιάς της Αθήνας. Διαφορετικά να μη του φανερώσεις το μυστικό του πατέρα του. Μεγάλωσε ο Θησέας κι έγινε ένα όμορφο και δυνατό αγόρι. Μια μέρα επισκέφθηκε την Τροιζήνα ο θρυλικός Ηρακλής και φιλοξενήθηκε στο παλάτι του Πιτθέα. Ο Θησέας, μικρό παιδί ακόμα, έπαιζε με τους φίλους του και σε μια στιγμή μπήκαν στο δωμάτιο όπου έμενε ο Ηρακλής. Πολλές φορές ο Ηρακλής έπαιρνε μαζί του το δέρ- μα του λιονταριού που είχε σκοτώσει στον Κιθαιρώνα. Εκείνη τη στιγμή είχε ρίξει το δέρμα πάνω σε ένα κάθισμα. Τ' άλλα παιδιά όταν το είδαν νόμισαν πως ήταν πραγματικό λιοντάρι και το 'βαλαν στα πόδια για να γλυτώσουν. Μόνο ο Θησέας δεν τρόμαξε. Άρπαξε το ρόπαλο από τα χέρια ενός φρουρού κι ετοιμάστηκε να χτυπήσει το λιοντάρι. - Μπράβο, του είπε ο Ηρακλής γελώντας. Όταν μεγαλώσεις είμαι σίγουρος ότι θα γίνεις δυνατός και ατρόμητος σαν και μένα.

44 Όταν έκλεισε τα δεκάξι του χρόνια, η μητέρα του τον οδήγησε ως το μεγάλο βράχο όπου κάτω από αυτόν είχε κρύψει ο Αιγέας τα σαντάλια και το ξίφος του. - Μπορείς να κυλήσεις αυτό το βράχο; τον ρώτησε η Αίθρα. Ο Θησέας έπιασε γερά το βράχο, τράβηξε με δύναμη και... κατάφερε να τον ανασηκώσει. Είδε τότε τα πορφυρά σαντάλια και το ξίφος και απόρησε. - Είναι δώρα του πατέρα σου για σένα, του είπε η μητέρα του. - Και... ποιος είναι ο πατέρας μου; τη ρώτησε ο Θησέας αφού εξέτασε με περιέργεια τα σαντάλια και το ξίφος. Πολλές φορές σε είχα ρωτήσει και δεν μου απαντούσες. - Είναι ο Αιγέας, ο βασιλιάς της Αθήνας, του εξήγησε η Αίθρα. Μπορείς από τη στιγμή αυτή να πας να τον βρεις και όταν μεγαλώσεις θα πάρεις το θρόνο του. Να του δείξεις το ξίφος για να πιστέψει ότι είσαι γιος του. -Κι εσύ; Δεν θα 'ρθεις και συ μαζί μου; τη ρώτησε ο Θησέας. - Εγώ δεν μπορώ να έρθω, Θησέα. Θα χάσω το γιο μου αλλά θα είμαι ευτυχισμένη στη σκέψη πως σε περιμένει ο θρόνος της Αθήνας και πολλές - πολλές δόξες. Συγκινημένος ο Θησέας για το μυστικό που είχε μάθει, αποφάσισε να αφήσει το παλάτι του παππού του Πιτθέα και την αγαπημένη του μητέρα και να ξεκινήσει για την Αθήνα, την ιερή και δοξασμένη πόλη όπου βασίλευε ο πατέρας του. Ο Θησέας έπιασε γερά το βράχο, τράβηξε με δύναμη και κατάφερε να τον ανασηκώσει.

45 Οι πρώτοι άθλοι του Θησέα Αλλά, το ταξίδι αυτό που σκόπευε να κάνει ο Θησέας δεν ήταν καθόλου εύκολο. Γιατί στη διαδρομή, από την Τροιζήνα ως έξω από την Αθήνα, υπήρχαν διάφοροι ληστές και κακούργοι που σκότωναν τους περαστικούς.

46 Στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα το περίφημο θέατρο της Επιδαύρου, είχε το λημέρι του την εποχή εκείνη ένας τρομερός ληστής, που τον έλεγαν Περιφήτη. Κρατούσε ένα σιδερένιο λοστό και αλλοίμονο σ' εκείνον που θα συναντούσε στο δρόμο του. Μ' ένα χτύπημα στο κεφάλι τον σκότωνε κι' ύστερα τον λήστευε. Ο Θησέας θα μπορούσε ν' αλλάξει δρόμο για ν' αποφύγει την επικίνδυνη συνάντηση του με τον Περιφήτη, μα δεν το θέλησε. Αποφάσισε να τον αντιμετωπίσει. Ξαφνικά κι' ενώ προχωρούσε ανάμεσα σε μερικά δέντρα, είδε την πελώρια σιλουέτα του Περιφήτη να του κλείνει το δρόμο. - Κι εσύ ποιος είσαι που αψηφάς τη δύναμη του σπαθιού μου; του απάντησε ψύχραιμα ο Θησέας. - Ποιος είσαι εσύ που αψηφάς τον κίνδυνο του Περιφήτη; ρώτησε γελώντας κοροϊδευτικά το Θησέα. - Κι' εσύ ποιος είσαι που αψηφάς τη δύναμη του σπαθιού μου; του απάντησε ψύχραιμα ο Θησέας. Ο Περιφήτης θύμωσε και σηκώνοντας ψηλά το σιδερένιο ρόπαλο, όρμησε καταπάνω στο νεαρό άντρα. Μα ο Θησέας, τρομερά ευκίνητος, παραμέρισε απότομα, απόφυγε το χτύπημα και, με μια επιδέξια κίνηση του σπαθιού του αποκεφάλισε τον τρομερό Περιφήτη. Προχωρώντας, έφθασε στο σημείο εκείνο της Κορινθίας όπου βρίσκονται σήμερα οι Κεχριές, λίγο πριν από τον Ισθμό. Εκεί παραμόνευε κρυμμένος ένας άλλος ληστής, που είχε γίνει ο εφιάλτης όλης της περιοχής. Τον έλεγαν Σίνη. Είχε κακούργο ένστικτα και όσοι έπεφταν στα χέρια του έβρισκαν έναν άγριο θάνατο. Και να πώς σκότωνε τα θύματα του: έβρισκε δύο ευλύγιστα δέντρα με ψηλούς κλώνους, που βρίσκονταν το ένα κοντά στο άλλο. Στο ένα δέντρο έδενε το ένα πόδι του θύματος του και τραβώντας προς το μέρος του το διπλανό δέντρο, έδενε στον κλώνο του το άλλο πόδι. Άφινε τότε το δεύτερο δέντρο ελεύθερο και... μπορεί να καταλάβει κανείς τι γινόταν. Ο άνθρωπος χώριζε στα δύο. Όταν είδε το Θησέα να τον πλησιάζει, άστραψαν τα μάτια του από άγρια χαρά. Θα διασκέδαζε και σήμερα σκοτώνοντας αυτό το νεαρό διαβάτη. Μα ο Θησέας δεν ήταν εύκολος αντίπαλος. Ήρθε στα χέρια με το Σίνη, άρχισε μια άγρια πάλη ανάμεσα τους και στο τέλος βγήκε νικητής ο νεαρός γιος του Αιγέα. Μ' ένα τελευταίο χτύπημα ζάλισε τον Σίνη κι ύστερα, φορτώνοντας τον στον ώμο, τον έφερε ανάμεσα στα δυο δέντρα με τις ευλύγιστες κορυφές. Σε λίγο ο Σίνης βρήκε τον ίδιο τρομερό θάνατο με τον οποίο είχε καταδικάσει τόσα και τόσα θύματα του. Από δω και μπρος όλοι θα περνούσαν άφοβα από την όμορφη εκείνη περιοχή.

47 Ο Σκίρωνας και ο Προκρούστης Άφησε πίσω του την Πελοπόννησο ο Θησέας και μπήκε στην Αττική. Πριν φθάσει στα Μέγαρα, έπρεπε να περάσει από ένα μονοπάτι όπου από το ένα μέρος υψώνονταν πελώριοι και κοφτοί βράχοι και από το άλλο μέρος υπήρχε ένας γκρεμός που οδηγούσε στη θάλασσα. Το τοπίο δεν έχει αλλάξει όψη ως την εποχή μας. Είναι η γνωστή μας Κακιά Σκάλα. Στο μονοπάτι εκείνο είχε το λημέρι του ένας τρομερός κακούργος, ο Σκίρωνας. Αν τύχαινε και περνούσε κάποιος ανύποπτος διαβάτης από κει, τον ανάγκαζε να του πλύνει τα πόδια σε μια λεκάνη. Τη στιγμή όμως που εκείνος του έπλενε τα πόδια, τον κλοτσούσε ξαφνικά με δύναμη και τον έριχνε στη θάλασσα. Πολλοί σκοτώνονταν χτυπώντας στους βράχους. Αλλά, αν κάποιος τύχαινε να πέσει στη θάλασσα χωρίς να χτυπήσει στους βράχους, τον περίμενε μια φοβερότερη μοίρα. Γιατί, στο σημείο εκείνο της θάλασσας, υπήρχε μια τεράστια χελώνα, που τρεφόταν μόνο με ανθρώπους. Θα μπορούσε να λοξοδρομήσει ο Θησέας και να κάνει ένα μεγάλο κύκλο για να φθάσει στα Μέγαρα, αλλά δεν θέλησε. Αποφάσισε ν' αντιμετωπίσει τον Σκίρωνα και να τον εξοντώσει. Προχωρούσε στο μονοπάτι όταν ξαφνικά παρουσιάστηκε ο φοβερός Σκίρωνας και του έκλεισε με το πελώριο σώμα του το πέρασμα. Ο Θησέας υποκρίθηκε τον τρομοκρατημένο. - Σε παρακαλώ, μη με σκοτώσεις, του είπε. Λυπήσουμε, είμαι νέος ακόμα και δεν πρόλαβα να χαρώ τη ζωή. - Μη φοβάσαι, του απάντησε ο Σκίρωνας. Σκύψε να μου πλύνεις τα πόδια και σου υπόσχομαι να σου χαρίσω τη ζωή και να σε αφήσω να περάσεις. - Θα κάνω ό,τι μου πεις. Θα σου πλύνω τα πόδια έτσι όπως δεν σου τα έχει πλύνει κανείς ως τώρα! Κι' από μέσα του έλεγε: «Έννοια σου, Σκί- ρωνα, θα σε ρίξω στη θάλασσα για να πλύνεις με αλμυρό νερό τα πόδια σου!». - Σκύψε να μου πλύνεις τα πόδια! τον διάταξε, δείχνοντας του μια πήλινη λεκάνη που ήταν γεμάτη νερό. Ο Σκίρωνας κάθισε και του άπλωσε το ένα του πόδι. Ο Θησέας έσκυψε και, με μια ξαφνική κίνηση, άρπαξε τη λεκάνη και την άδειασε πάνω στο κεφάλι του ανύποπτου Σκίρωνα, χτυπώντας τον με δύναμη. Και, καθώς εκείνος σάστισε για μια στιγμή, τον έσπρωξε με δύναμη και τον έριξε στο γκρεμό. Μ' ένα δυνατό παφλασμό το σώμα του γίγαντα έπεσε στη θάλασσα. Αμέσως σχεδόν αντήχησαν κραυγές τρόμου. Ο Σκίρωνας είδε την πελώρια χελώνα να τον πλησιάζει. Προσπάθησε να της ξεφύγει μα δεν μπόρεσε. Έτσι, ο Σκίρωνας βρήκε τον ίδιο τραγικό θάνατο με τα θύματα του. Λίγο πριν μπει στην Αθήνα ο Θησέας, τον περίμενε ένας ακόμα τρομερός κακούργος. Λεγόταν Προκρούστης και είχε στήσει το λημέρι του σ' ένα στενό πέρασμα, λίγο πιο έξω από το σημερινό Δαφνί. Ο Προκρούστης είχε στήσει ένα σιδερένιο κρεβάτι και ανάγκαζε τα θύματα του να ξαπλώσουν πάνω του. Αν ο άνθρωπος που ξάπλωνε στο κρεβάτι ήταν κοντός, τον σκότωνε με τον πιο άγριο τρόπο.

48 Του τραβούσε τα πόδια και το κεφάλι ώσπου να απλώσει το σώμα του και να γεμίσει το κρεβάτι. Κι' αν το θύμα ήταν ψηλό και περίσσευαν τα πόδια και το κεφάλι του τα έκοβε. Ο Θησέας, αφού πάλεψε με τον Προκρούστη τον νίκησε και τον ξάπλωσε πάνω στο κρεβάτι του. Έτσι, ο φοβερός εκείνος κακούργος πέθανε με τον ίδιο τρόπο που πέθαναν και τα θύματα του. Και το τελευταίο εμπόδιο παραμερίστηκε από το δρόμο του Θησέα. Έτσι προχώρησε με συγκίνηση προς την Αθήνα, την πόλη όπου βασίλευε ο άγνωστος ακόμα πατέρας του. Έσπρωξε τότε με δύναμη το Σκίρωνα και τον έριξε στο γκρεμό.

49 Ο Θησέας και η Μήδεια Σε λίγο ο Θησέας ακολούθησε την Ιερά Οδό, το μεγάλο δρόμο που ένωνε την Αθήνα με την Ελευσίνα. Σ' ένα σημείο του δρόμου χτιζόταν ένας ναός του Απόλλωνα. Ήταν έτοιμοι οι τοίχοι και οι κολώνες και πάνω σε μια βοϊδάμαξα είχαν φέρει τη σκεπή για να την τοποθετήσουν στη θέση της. Ένας από τους χτίστες, όταν είδε το Θησέα που ήταν ακόμα αμούστακος κι είχε τα μαλλιά του χτενισμένα σε κοτσίδες, τον πείραξε μ' αυτά τα λόγια: - Τι ζητάει ένα κορίτσι της παντρειάς μόνο του στους δρόμους; Όλοι γέλασαν με το πείραγμα. Ο Θησέας άρπαξε τότε με τα γερά του μπράτσα τη σκεπή, τη σήκωσε ψηλά και την πέταξε με δύναμη καταπάνω τους. Οι χτίστες τρο- μαγμένοι τo 'βαλαν στα πόδια για να γλυτώσουν από αυτό το νέο με την τρομερή δύναμη. Στην Αθήνα είχε φθάσει η φήμη κάποιου νέου που έκανε πολλά κατορθώματα καθώς προχωρούσε από την Πελοπόννησο προς την Αθήνα, αλλά κανείς δεν ήξερε ότι ο νέος αυτός ήταν ο γιος του βασιλιά τους. Κι' όταν ο Θησέας έφθασε στο παλάτι, τον υποδέχτηκαν σαν ήρωα κι' όχι σαν γιο του Αιγέα. Μόνο ένας ήξερε ποιο ήταν αυτό το όμορφο παλικάρι. Ήταν η Μήδεια, η γυναίκα του Αιγέα. Είχε μαντικές ικανότητες κι έτσι, όταν έμαθε ότι ο νεαρός ήρωας ερχόταν προς την Αθήνα, κατάλαβε πως ήταν ο Θησέας.

50 Η Μήδεια είχε ένα γιο από άλλον άνδρα και τον προόριζε να τον κάνει βασιλιά της Αθήνας, μετά το θάνατο του Αιγέα. Τώρα όμως έβλεπε τα όνειρα της να ναυαγούν. Το θρόνο θα τον έπαιρνε ο γιος του Αιγέα και όχι ο δικός της. Με το πανούργο της μυαλό αποφάσισε τότε να εξόντωσε το Θησέα. Κατάφερε να πείσει τον Αιγέα ότι ο νεαρός που ερχόταν προς την Αθήνα, ήταν επικίνδυνος και σίγουρα θα του έπαιρνε το θρόνο. - Και τι πρέπει να κάνω για να τον αποφύγω; ρώτησε τη Μήδεια. Πώς θα καταφέρω να τον διώξω από την Αθήνα; - Άκουσε τι θα κάνεις Αιγέα, τον συμβούλεψε. Θα τον καλέσουμε στο παλάτι να του κάνουμε το τραπέζι και θα του δώσεις να πιει κρασί από ένα κύπελλο που θα έχω ρίξει μέσα δηλητήριο. Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο μπορούμε να τον σκοτώσουμε. Είναι τόσο δυνατός, όπως άκουσα - Μη, παιδί μου!, του φώναξε ο Αιγέας. Μην πίνεις παιδί μου! να λένε, ώστε μόνο με το δηλητήριο θα 'μαστε σίγουροι ότι θα πεθάνει. Ο Αιγέας την άκουσε. Έτσι, όταν ο Θησέας μπήκε στην Αθήνα, τον κάλεσε στο παλάτι, όπου τον περίμενε ένα πλούσια στρωμένο τραπέζι. Ο Θησέας δεν του φανέρωσε αμέσως το μυστικό του. Κάθησε στο τραπέζι και ήρθε η στιγμή να πιει το κρασί. Με το ένα χέρι έπιασε το κύπελλο και με το άλλο έβγαλε το σπαθί από τη θήκη του - το σπαθί του πατέρα του - για να κόψει ένα κομμάτι κρέας. Ο Αιγέας αναγνώρισε αμέσως το σπαθί που είχε κρύψει κάτω από ένα βράχο στην Τροιζήνα και κατάλαβε ότι αυτός ήταν ο γιος του. - Μη, παιδί μου!, του φώναξε τότε καθώς τον είδε να φέρνει το κύπελλο στα χείλη του. Μην πίνεις, παιδί μου! Έτσι γλύτωσε ο Θησέας, ενώ τη Μήδεια μαζί με το γιο της, ο Αιγέας τους εξόρισε μακριά από την Αθήνα, στη Μικρά Ασία.

51 Ο ταύρος του Μαραθώνα Ο Αιγέας ήταν περήφανος για το γιο του. Σε τόσο μικρή ηλικία είχε κάνει μεγάλα και απίστευτα κατορθώματα. Επειδή όμως ήταν ο μοναδικός του γιος και κληρονόμος του θρόνου του, φοβόταν για τη ζωή του και τον παρακάλεσε να σταματήσει τους άθλους του και να μένει συνέχεια κοντά του. Εκείνη την εποχή, στην πεδιάδα του Μαραθώνα, όπου υπήρχαν πολλά νερά και δάση, είχε καταφύγει ο άγριος ταύρος του Μίνωα, που κατάφερε να τον τιθασεύσει ο Ηρακλής και να τον φέρει στην Τίρυνθα. Ο βασιλιάς της Τίρυνθας, όπως είδαμε σε προηγούμενο κεφάλαιο, άφησε ελεύθερο τον ταύρο ο οποίος αφού περιπλανήθηκε στην Πελοπόννησο και πέρασε από τον Ισθμό στην Αττική, κατέφυγε στο Μαραθώνα, όπου έγινε ο φόβος και ο τρόμος των κατοίκων. Αλίμονο σ' εκείνον που θα τύχαινε να συναντηθεί με τον ταύρο. Ο Θησέας, όταν έμαθε ότι η περιοχή του Μαραθώνα ζούσε με το φόβο του ταύρου, αποφάσισε να τον εξοντώσει. Έφυγε ένα μεσημέρι κρυφά από το παλάτι για να μη τον δει ο πατέρας του και όταν νύχτωσε, είχε φθάσει στην περιοχή του βουνού. Μαύρα σύννεφα είχαν σκεπάσει τον ουρανό της Αττικής και δεν θ' αργούσε να ξεσπάσει άγρια θύελλα. Σε μια στιγμή, είδε ένα μικρό φως ανάμεσα στα δέντρα. Πλησίασε και βρέθηκε μπροστά σε μια καλύβα. Χτύπησε την πόρτα και του άνοιξε μια γριούλα που την έλεγαν Εκάλη. Δέχτηκε πρόθυμα να τον φιλοξενήσει, χωρίς να φαντάζεται ποιος είναι ο ξένος της. - Παλικάρι μου, ποιος καλός θεός σ' έφερε απόψε στην καλύβα μου; τον ρώτησε. Φαίνεσαι άνθρωπος από βασιλική γενιά, αν δεν είσαι κάποιος από τους θεούς του Ολύμπου. Ποιος είναι ο σκοπός σου; - Πηγαίνω για το Μαραθώνα και νύχτωσα στο δάσος, της απάντησε χαμογελώντας ο Θησέας. - Αν πηγαίνεις στο Μαραθώνα να προσέ- ξεις μη συναντηθείς με το φοβερό ταύρο του Ποσειδώνα, παλικάρι μου. Είναι κρίμα να πάθεις τίποτε, τόσο νέος και όμορφος που είσαι. Δεν ξέρω αν θα βρεθεί ένας δεύτερος Ηρακλής για να τον σκοτώσει... Το πρωί, μ' έναν ξάστερο ουρανό, ο Θησέας συνέχισε το δρόμο του για το Μαραθώνα. Προχωρούσε με προσοχή ανάμεσα στα δέντρα όταν, σε μια στιγμή, ένα άγριο μουγκρητό τον ανάγκασε να σταματήσει. Ήταν ο φοβερός ταύρος του Μίνωα, που τον είχε πάρει είδηση. Ο Θησέας δεν έμεινε στη θέση του περιμένοντας την επίθεση του ταύρου. Προτίμησε να επιτεθεί πρώτος εκείνος. Με δυο πηδήματα έφθασε κοντά του και τον άρπαξε από τα κέρατα. Ο ταύρος ξαφνιάστηκε και προσπάθησε να τον χτυπήσει. Μα τα πόδια του Θησέα καρφώθηκαν αλύγιστα στη γη και δεν έκανε ούτε βήμα πίσω. Με τη φοβερή δύναμη των μπράτσων του, χαμήλωσε το κεφάλι του ταύρου και άρχισε να τρίβει τη μουσούδα του στο χώμα. Την έτριψε πολλές φορές με δύναμη, ώσπου ο ταύρος έμεινε ακίνητος και ανίσχυρος να αντιδράσει, από τους φοβερούς πόνους. Έπειτα, κρατώντας τον συνέχεια από τα κέρατα, τον οδήγησε στην Αθήνα. Οι Αθηναίοι τρόμαξαν βλέποντας στην πόλη τους τον άγριο ταύρο και το 'βαλαν στα πόδια. Μα όταν συνήλθαν, άρχισαν να ραίνουν το Θησέα με άνθη και φύλλα δάφνης. Όσο για τον Αιγέα, τον δέχτηκε γεμάτος χαρά και περηφάνια και θυσίασε τον ταύρο του Μίνωα στον Απόλλωνα. Το πρωί ο Θησέας πήγε στο βουνό να βρει τη γριούλα, για να τη φέρει στην Αθήνα και να την τιμήσει. Μα η γριούλα είχε πεθάνει. Ωστόσο την τίμησε με άλλο τρόπο. Έδωσε στην τοποθεσία εκείνη του βουνού το όνομα της. Είναι η σημερινή Εκάλη της Αττικής. Έτσι, το όνομα της γριούλας που φιλοξένησε το Θησέα, έμεινε αθάνατο.

52 Χαμήλωσε το κεφάλι του ταύρου και άρχισε να τρίβει τη μουσούδα του στο χώμα.

53 Ο Θησέας στην Κρήτη Ένα πρωί, ξυπνώντας ο Θησέας, είδε τον πατέρα του περίλυπο και κατσουφιασμένο. Μερικοί από τους δούλους του παλατιού έκλαιγαν. - Τι συμβαίνει πατέρα; ρώτησε τον Αιγέα. Έχουμε καμιά άσχημη είδηση; - Ναι, παιδί μου, αποκρίθηκε ο Αιγέας. Είναι έτοιμο το καράβι που θα σαλπάρει για την Κρήτη, με τις εφτά κοπέλες και τα εφτά παλικάρια. Ο Θησέας μπήκε αμέσως στο νόημα. Είχε ακούσει γι' αυτή την ιστορία στο παλάτι του Πιτθέα, στην Τροιζήνα. Πριν δεκαοχτώ περίπου χρόνια, έγιναν αγώνες στην Αττική και ανάμεσα στους αθλητές ήταν και ο γιος του Μίνωα, ο Ανδρόγειος. Ο Ανδρόγειος νίκησε σ' έναν αγώνα και την άλλη μέρα βρέθηκε νεκρός. Ο Μίνωας κατηγόρησε τους Αθηναίους ότι τον σκότωσαν από τη ζήλια τους, και αποφάσισε να τους κηρύξει τον πόλεμο για να τους εκδικηθεί. Ο στρατός του Μίνωα πολιόρκησε την Αθήνα και δεν άργησε να την κυριεύσει. Για να τους τιμωρήσει, απαίτησε να του στέλνουν στην Κνωσσό, κάθε εννέα χρόνια εφτά νέες και εφτά παλληκάρια. Οι δεκατέσσερις νέοι της Αθήνας έβρισκαν τραγικό θάνατο όταν έφθαναν στην Κρήτη, γιατί ο Μίνωας τους έριχνε στο λαβύρινθο να τους κατασπαράξει ο Μινώταυρος. Ο Μινώταυρος ήταν ένα τέρας, μισός άνθρωπος και μισός ταύρος. Τρεφόταν με ανθρώπινες σάρκες και έμενε στο λαβύρινθο. Το λαβύρινθο τον είχε κατασκευάσει ο ονομαστός Αθηναίος μηχανικός, ο Δαίδαλος, μαζί με το γιο του τον Ίκαρο, που τους είχε καλέσει στην Κρήτη ο Μίνωας γι' αυτό το σκοπό. Όποιος έμπαινε στις υπόγειες στοές του λαβύρινθου, δεν μπορούσε ποτέ να βρει την έξοδο και έπεφτε θύμα του Μινώταυρου. Ο Θησέας, όταν άκουσε τα λόγια του πατέρα του, πήρε τη μεγάλη απόφαση: - Ένας από τους εφτά νέους θα είμαι εγώ, είπε στον Αιγέα. Θα πάω στην Κρήτη. - Τρελάθηκες; του είπε με τρόμο ο Αιγέας. Θα πας στην Κρήτη να γίνεις τροφή για το Μινώταυρο, εσύ ο μοναχογιός μου, που μια μέρα θα βασιλέψεις σ' αυτή την πόλη; - Δεν έχω σκοπό να γίνω τροφή του Μινώταυρου, τον καθησύχασε ο Θησέας. Θα πάω στην Κνωσσό για να σκοτώσω αυτό το τέρας και να ησυχάσει μια για πάντα η Αθήνα. Το καράβι με το Θησέα και τους νέους της Αθήνας, ξεκίνησε για το δραματικό του ταξίδι στην Κρήτη.

54 Μάταια τον παρακάλεσε ν' αλλάξει γνώμη ο Αιγέας. Ο Θησέας ήταν αποφασισμένος. Έτσι, την άλλη μέρα αποχαιρέτησε τον πατέρα του στο λιμάνι του Πειραιά. - Πρόσεξε, παιδί μου, τον συμβούλεψε με δάκρυα στα μάτια ο Αιγέας. Αν πάθεις τίποτα θα πεθάνω από τον καημό μου. Θα περιμένω με λαχτάρα το γυρισμό του καραβιού. Θ' αγναντεύω κάθε μέρα τη θάλασσα ν' αντικρίσω τα πανιά του. Και για να ξέρω ποια θα είναι η μοίρα σου, αν γυρίσεις ζωντανός να πετάξεις τα μαύρα πανιά του καραβιού και ν' απλώσεις τα λευκά. Έτσι θα καταλάβω αν το μονάκριβο παιδί μου γυρίζει περήφανος νικητής στην Αθήνα, ή αν άφησε για πάντα τα κόκκαλά του στην Κρήτη. Μην το ξεχάσεις αυτό, παιδί μου. Ο Θησέας του το υποσχέθηκε κι' έτσι, λίγες μέρες αργότερα, πάτησε το πόδι του στην Κρήτη, αποφασισμένος να σκοτώσει το Μινώταυρο και να λυτρώσει μια για πάντα τους Αθηναίους από τη θυσία του αίματος που πρόσφεραν κάθε εννέα χρόνια...

55 Ο θησέας και ο Μινώταυρος Όταν έφθασαν στην Κνωσσό οι δεκατέσσερις νέοι της Αθήνας, τα εφτά αγόρια και τα εφτά κορίτσια, ο Μίνωας πρόσταξε να παρουσιαστούν μπροστά του. - Ξέρετε ποια είναι η μοίρα σας, τους είπε. Θα γίνετε όλοι τροφή για το Μινώταυρο. Μήπως κάποιος από σας θέλει ν' αναμετρηθεί με το τέρας του λαβύρινθου; - Εγώ! απάντησε ο Θησέας κι' έκανε ένα βήμα μπροστά. Ο Μίνωας τον κοίταξε χαμογελώντας ειρωνικά. - Πώς σε λένε, παλικάρι; ρώτησε. - Με λένε Θησέα και είμαι γιος του Αιγέα, του βασιλιά της Αθήνας! -Είσαι γιος του βασιλιά Αιγέα; απόρησε ο Μίνωας. Και σ' έστειλε και σένα ο πατέρας σου μαζί με τους άλλους να πεθάνεις; - Μόνος μου ζήτησα να έρθω, Μίνωα! - Και... θέλεις ν' αναμετρηθείς με το Μινώταυρο; - Ναι. Αν τον σκοτώσω, μου δίνεις το λόγο σου ότι θα μας αφήσεις να γυρίσουμε στην Αθήνα; - Σου δίνω το λόγο μου, του υποσχέθηκε ο Μίνωας, σίγουρος ότι ο Θησέας δεν θα κατάφερνε να σκοτώσει το Μινώταυρο αλλά, κι' αν ακόμα τον σκότωνε, δεν θα κατάφερνε να βγει από τη σκοτεινή φυλακή του λαβύρινθου. - Τότε, αύριο το πρωί θα μπω στο λαβύρινθο κρατώντας το σπαθί μου, του είπε ο Θησέας. Από το διπλανό δωμάτιο, η όμορφη κόρη του Μίνωα, η Αριάδνη, ακούγοντας τα λόγια του Θησέα, θαύμασε το θάρρος του. Το αγέρωχο παράστημα του και το όμορφο πρόσωπο του, της έκαναν μεγάλη εντύπωση. Και πήρε αμέσως την απόφαση να βοηθήσει το γιο του Αιγέα να σκοτώσει το Μινώταυρο. Το βράδυ, κατάφερε να μπει στο δωμάτιο που έμενε ο Θησέας, χωρίς να την πάρει κανείς είδηση. - Ποια είσαι; τη ρώτησε ο Θησέας κοιτάζοντας την με περιέργεια και θαυμάζοντας την υπέροχη ομορφιά της. - Με λένε Αριάδνη και είμαι κόρη του Μίνωα, του εξήγησε η κοπέλα. Άκουσα την απόφαση που πήρες να σκοτώσεις το Μινώταυρο και ήρθα να σε βοηθήσω. Θα μπεις εύκολα στο λαβύρινθο κι' ίσως καταφέρεις να σκοτώσεις το Μινώταυρο, αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να βγεις από κει μέσα. Ωστόσο, αν σου βρω εγώ τρόπο να βγεις, υπόσχεσαι πως θα με παντρευτείς και θα με πάρεις μαζί σου στην Αθήνα; Ο Θησέας της το υποσχέθηκε. Τότε, η Αριάδνη του έδωσε ένα κουβάρι. - Θα δέσεις την άκρη του κουβαριού έξω από το λαβύρινθο και μπαίνοντας θα το ξετυλίγεις σιγά - σιγά, του είπε. Και για να βγεις, δεν έχεις παρά ν' ακολουθήσεις την κλωστή του κουβαριού. Το πρωί της επόμενης ημέρας ο Θησέας μπήκε με θάρρος στο λαβύρινθο, ενώ οι σύντροφοι του από την Αθήνα έκλαιγαν με σπαραγμό, σίγουροι ότι δεν θα τον ξανάβλεπαν ζωντανό. Στην καρδιά του λαβύρινθου, ο ήρωας μας συναντήθηκε με το Μινώταυρο. Τότε, το αιμοβόρο τέρας επιτέθηκε αμέσως εναντίον του. Μα δεν ήταν εύκολος αντίπαλος ο Θησέας. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος στη γη που γνώριζε στην εντέλεια τα μυστικά της πάλης. Με μερικές έξυπνες λαβές κράτησε ακίνητο το Μινώταυρο και με ένα χτύπημα του σπαθιού του τον σκότωσε. Έπειτα, μαζεύοντας την κλωστή του κουβαριού, βγήκε εύκολα από το λαβύρινθο. Οι σύντροφοι του, όταν τον είδαν να βγαίνει ζωντανός και με ματωμένο σπαθί, έτρεξαν να τον αγκαλιάσουν με κλάματα χαράς. Η σωτηρία του Θησέα ήταν και δική τους σωτηρία.

56 Τότε, το αιμοβόρο τέρας του λαβύρινθου, επιτέθηκε αμέσως εναντίον του Θησέα.

57 Ο Θησέας και οι Αμαζόνες Γέλια, φωνές και τραγούδια αντηχούσαν από το Αθηναϊκό καράβι, καθώς άφηνε την Κρήτη. Γύριζαν σαν από θαύμα ζωντανοί στην πατρίδα τους. Ο φοβερός Μινώταυρος δεν υπήρχε πια. Πιο χαρούμενος κι' ευτυχισμένος απ' όλους ήταν ο Θησέας. Όχι μόνο γιατί σκότωσε το Μινώταυρο και γλύτωσαν τη ζωή τους, αλλά και γιατί έφερνε μαζί του και την όμορφη κόρη του Μίνωα, την Αριάδνη, που θα την παντρευόταν όταν έφθαναν στην Αθήνα. Η Αριάδνη έφυγε κρυφά από το παλάτι του Μίνωα, για ν' ακολουθήσει το Θησέα. Όμως, η χαρά στο καράβι δεν κράτησε για πολύ. Δυο μέρες αργότερα αγκυροβόλησαν στο νησί της Νάξου και αποφάσισαν να περάσουν τη νύχτα τους εκεί και να συνεχίσουν το ταξίδι τους το πρωί. Στο νησί, όμως, έτυχε να βρίσκεται ο θεός Διόνυσος. Είδε την Αριάδνη, μαγεύτηκε από την ομορφιά της και την πήρε μαζί του, κλέβοντας την από το Θησέα. Ανέβασε στον Όλυμπο την Αριάδνη ο Διόνυσος, την παντρεύτηκε και της χάρισε ένα χρυσό στεφάνι με διαμάντια, που το είχε φτιάξει ο ίδιος ο θεός Ήφαιστος. Ο Δίας της πρόσφερε ακόμα πιο ακριβό δώρο. Την έκανε αθάνατη. Το πρωί ο Θησέας δεν βρήκε την Αριάδνη στη θέση της και άρχισε να ψάχνει σ' όλο το νησί για να την βρει. Μια νύμφη της θάλασσας τον λυπήθηκε και του είπε την πικρή αλήθεια. Πως την πεντάμορφη κόρη του Μίνωα την άρπαξε ο Διόνυσος... Στοίχισε πολύ αυτό στο Θησέα. Ωστόσο παρηγορήθηκε με τη σκέψη ότι η Αριάδνη θα γινόταν αθάνατη. Η χαρά του Θησέα για τη σωτηρία τους, τον έκανε να ξεχάσει την παράκληση του πατέρα του, τη στιγμή που τον αποχαιρετούσε για το θλιβερό ταξίδι της Κρήτης, ν' απλώσει τα λευκά πανιά, αν γύριζε ζωντανός. Έτσι, καθώς το καράβι πλησίαζε με τα μαύρα ακόμα πανιά στην Αττική, τα είδε ο Αιγέας που περίμενε με λαχτάρα στην ακτή και, πάνω στην απελπισία του για το χαμό του γιου του, όπως πίστευε, έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Το πέλαγος που δέχτηκε το κορμί του, ονομάστηκε Αιγαίο. Και ο Θησέας ανέβηκε στο θρόνο του. Έγινε ένας από τους πιο μεγάλους και δοξασμένους βασιλιάδες της Αθήνας. Λίγο καιρό αργότερα ακολούθησε τον Ηρακλή στον Πόντο, όπου πήγαινε να πάρει τη ζώνη της βασίλισσας των Αμαζόνων. Τον βοήθησε να νικήσουν τις Αμαζόνες και φεύγοντας, πήρε μαζί του μια από τις πιο όμορφες από αυτές, την Αντιόππη. Την παντρεύτηκε και απόχτησαν ένα γιο, τον Ιππόλυτο. Οι Αμαζόνες, όμως, που ήταν φημισμένες για το θάρρος τους και την πολεμική τους τέχνη, ξεκίνησαν από τον Πόντο και ήρθαν στην Αθήνα για να εκδικηθούν το Θησέα και να πάρουν πίσω την Αντιόππη. Οι Αθηναίοι κατάφεραν να νικήσουν τις Αμαζόνες κοντά στην Πνύκα και τις έδιωξαν από την Αττική. Πλάι στο Θησέα πολέμησε γενναία τις παλιές συντρόφισσες της και η Αντιόππη, γιατί δεν ήθελε να γυρίσει στην πατρίδα της.

58 Η ανδρεία των Αμαζόνων και η παράτολμη απόφαση τους να ξεκινήσουν από τον μάκρυνα Πόντο και να 'λθουν ως την Αθήνα για να τιμωρήσουν το Θησέα και να πάρουν πίσω την Αντιόππη, είχε συγκινήσει τους Αθηναίους. Για πολλά-πολλά χρόνια μιλούσαν για τις θρυλικές Αμαζόνες και για τη φοβερή μάχη που έγινε στην Πνύκα. Αυτή τη μάχη με τις Αμαζόνες την αποθανάτισε στο γλυπτό του Παρθενώνα ο μεγαλύτερος γλύπτης των αιώνων, ο Φειδίας. Αυτός ήταν ο Θησέας, ο δεύτερος μεγάλος μυθικός ήρωας των Ελλήνων. Αφού βασίλεψε για πολλά χρόνια στην Αθήνα, μετά το θάνατο του, οι Αθηναίοι, για να τον τιμήσουν έχτισαν έναν όμορφο ναό, κοντά στην Ακρόπολη, που τον ονόμασαν Θησείο και που υπάρχει ως τις μέρες μας. Πλάι στο Θησέα πολέμησε γενναία τις παλιές συντρόφισσες της η Αντιόππη, γιατί δεν ήθελε να γυρίσει στην πατρίδα της.

ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert

ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert ΗΡΑΚΛΗΣ. Fotografias del Artista canadiense Gregory Colbert ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΗΡΑΚΛΗΣ Γονείς Ηρακλή (γιος του Δία) και τον Ιφικλή Αμφιτρύωνας + Αλκμήνη Η Αλκμήνη γέννησε δυο παιδιά. . Η Ήρα θύμωσε όταν

Διαβάστε περισσότερα

Επαναληπτικές Ασκήσεις Ιστορία Γ - 2 η Ενότητα: Ηρακλής. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη. Πηγή πληροφόρησης: e-selides.

Επαναληπτικές Ασκήσεις Ιστορία Γ - 2 η Ενότητα: Ηρακλής. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη. Πηγή πληροφόρησης: e-selides. Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη Πηγή πληροφόρησης: e-selides.gr 1. Τι ανέθεσε ο Ευρυσθέας στον Ηρακλή και γιατί; 2. Πώς σκότωσε ο Ηρακλής το λιοντάρι της Νεμέας; 3. Η ακροστιχίδα του λιονταριού.

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα - Εικονογράφηση. Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ

Κείμενα - Εικονογράφηση. Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ Κείμενα - Εικονογράφηση Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ 6 Τα πολύ παλιά χρόνια ο ξακουστός βασιλιάς Αμφιτρύωνας με την πανέμορφη γυναίκα του Αλκμήνη αναγκάστηκαν να φύγουν από την Τροιζήνα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΑΘΛΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ

ΟΙ ΑΘΛΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ ΟΙ ΑΘΛΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ Στον ένατο άθλο, ο βασιλιάς Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να του φέρει την ζώνη της Ιππολύτης, της βασίλισσας των Αµαζόνων, για να την κάνει δώρο στην κόρη του Αδµήτη.

Διαβάστε περισσότερα

Σχ. Έτος: 2013-2014 Τάξη: Γ1 Μάθηµα: Πληροφορική Άθλοι του Ηρακλή

Σχ. Έτος: 2013-2014 Τάξη: Γ1 Μάθηµα: Πληροφορική Άθλοι του Ηρακλή Σχ. Έτος: 2013-2014 Τάξη: Γ1 Μάθηµα: Πληροφορική Άθλοι του Ηρακλή 1. Λιοντάρι Νεµέας 2. Λερναία Ύδρα (Λίµνη Λέρνη Πελοπόννησος) 3. Κάπρος του Ερύµανθου (βουνό Ερύµανθος Πελοπόννησος) 4. Ελάφι µε χρυσά

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Πίνακας περιεχομένων. Οι Άθλοι του Ηρακλή από το Γ 1 & Γ 2

Πίνακας περιεχομένων. Οι Άθλοι του Ηρακλή από το Γ 1 & Γ 2 Πίνακας περιεχομένων 1. ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ... 4 2. Ο Ηρακλής σε παιδική ηλικία... 6 3. Ο Ηρακλής μπροστά στην Αρετή και την Κακία... 8 4. Τα πρώτα κατορθώματα του... 10 5. Ηρακλή... 10 6. Ο Ηρακλής

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ. Γ 1 και Γ 2. 1o Δημοτικό Σχολείο Μεταμόρφωσης Σχ.Έτος Μάθημα : Τ.Π.Ε

ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ. Γ 1 και Γ 2. 1o Δημοτικό Σχολείο Μεταμόρφωσης Σχ.Έτος Μάθημα : Τ.Π.Ε ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Γ 1 και Γ 2 1o Δημοτικό Σχολείο Μεταμόρφωσης Σχ.Έτος 2016-2017 Μάθημα : Τ.Π.Ε 1 2 Γ 1 3 ΤΑ Και ποιός ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ δεν άκουσε για τον ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Ηρακλή; Ποιό παιδί δε θαύμασε την παλικαριά

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 12. Οιδίποδας Επτά επί Θήβας

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 12. Οιδίποδας Επτά επί Θήβας Ένα μωρό που το πέταξαν, γιατί κάποιος χρησμός έλεγε ότι μεγαλώνοντας θα σκοτώσει τον πατέρα του, έγινε μετά από χρόνια ο βασιλιάς της Θήβας, Οιδίποδας. Χωρίς να φταίει, έφερε καταστροφή, και το χειρότερο,

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη

Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη Οδύσσεια Τα απίθανα... τριτάκια! Tετάρτη τάξη Πηγή πληροφόρησης: e-selides.gr 1. Κυκλώνω το σωστό. Α. Βασιλιάς του Ορχομενού της Βοιωτίας ήταν ο: α. Αθάμας β. Φρίξος γ. Αιήτης Β. Ο Αιήτης τοποθέτησε το

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Τέσσερα ΜΠΡΟΜΠΝΤΙΝΓΚΝΑΓΚ Έπειτα από το ταξίδι του στη μικροσκοπική χώρα των Λιλλιπούτειων, ο Γκιούλλιβερ έμεινε στο σπίτι με τη γυναίκα του και τα παιδιά του αλλά πριν περάσουν

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ (Αόρατος) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Κάποτε στη γη γεννήθηκε το Όνειρο. Το όνομά του δεν ήταν έτσι, όμως επειδή συνεχώς ονειρευόταν, όλοι το φώναζαν Όνειρο. Δεν ήταν κάτι το σπουδαίο, ήταν σαν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Μαρία Αγγελίδου ΤΑΞΙ ΙΑ Σ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή EK ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΞΙ ΙΑ ΣΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΚΑΙ

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει «Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη στην ανέμη τυλιγμένη δωσ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχίσει και την καλή μας συντροφιά να την καλησπερίσει Μ ια φορά κι ένα καιρό σ ένα μακρινό βασίλειο ζούσε

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα - Εικονογράφηση. Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ

Κείμενα - Εικονογράφηση. Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ Κείμενα - Εικονογράφηση Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ 6 Τα πολύ παλιά χρόνια, η πανέμορφη θαλασσονεράιδα Θέτιδα αγάπησε το βασιλιά της Φθίας Πηλέα. Ο λαμπρός γάμος τους έγινε στο

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Χρόνια ήρθαν, χρόνια πάνε, και στη ζούγκλα κάποτε, ζούσε ένα μικρό λιοντάρι, ο Λεωνίδας που όμως είχε μια μεγάλη οικογένεια. Ο μπαμπάς, η μαμά, οι θείοι και οι θείες, οι παππούδες

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΑΠ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΩΣ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!!

ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΑΠ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΩΣ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!! ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΒΑΡΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΑΠ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΩΣ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!! etwinning συνεργασία του Νηπιαγωγείου Σεισίου και του 1 ου Νηπιαγωγείου Μουρικίου στα πλαίσια του προγράμματος «Ας ζήσουμε ένα ταξίδι με τους

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

14. Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες (α)

14. Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες (α) 14. Ο Οδυσσέας σκοτώνει τους μνηστήρες (α) 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) Κόβω και κολλάω με τη σωστή σειρά. Τότε η Αθηνά έβαλε στο νου της Πηνελόπης να φέρει το τόξο του Οδυσσέα και τα βέλη του και δώδεκα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Το ημερολόγιό μου Πηνελόπη

Το ημερολόγιό μου Πηνελόπη Το ημερολόγιό μου Πηνελόπη Οι πρώτες μου σκέψεις Ο Οδυσσέας έφυγε και τώρα είμαι μόνη μου. Πρέπει να τα έχω όλα υπό έλεγχο Όμως, με τους μνηστήρες στα πόδια μου δε μπορώ άλλο!!! Πρέπει κάτι να κάνω γιατί

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Την Πέμπτη 2 Απριλίου 2015 γιορτάσαμε την Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του Δήμου Ιητών. Πήραν μέρος 22 παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Ίου και βοήθησαν μαθήτριες του Βαλέτειου

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Εικόνες: Eύα Καραντινού

Εικόνες: Eύα Καραντινού Εικόνες: Eύα Καραντινού H Kοκκινοσκουφίτσα Mια φορά κι έναν καιρό, έμεναν σ ένα χωριουδάκι μια γυναίκα με το κοριτσάκι της, που φορούσε μια κόκκινη σκουφίτσα. Γι αυτό ο κόσμος την φώναζε Κοκκινοσκουφίτσα.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡ. ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. Οι άθλοι του Ηρακλή

ΑΡ. ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ. Οι άθλοι του Ηρακλή ΑΡ. ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ Οι άθλοι του Ηρακλή ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ για μικρά παιδιά ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΦΩΤΗ ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ - ΠΑΙΔΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Σταυριάννα Ζαχαρίου Κατερίνα Καραντζή (Β τάξη)

Σταυριάννα Ζαχαρίου Κατερίνα Καραντζή (Β τάξη) Σταυριάννα Ζαχαρίου Κατερίνα Καραντζή (Β τάξη) Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Ο Λαομέδων Ο Λαομέδων ήταν σύζυγος της κόρης του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου, της Στρυμούς ή Πλακίας (κατ' άλλους

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, τον πολύ παλιό καιρό, τότε που όλη η γη ήταν ένα απέραντο δάσος, ζούσε μέσα στο ξύλινο καλύβι της, στην καρδιά του δάσους,

Μια φορά κι έναν καιρό, τον πολύ παλιό καιρό, τότε που όλη η γη ήταν ένα απέραντο δάσος, ζούσε μέσα στο ξύλινο καλύβι της, στην καρδιά του δάσους, Μια φορά κι έναν καιρό, τον πολύ παλιό καιρό, τότε που όλη η γη ήταν ένα απέραντο δάσος, ζούσε μέσα στο ξύλινο καλύβι της, στην καρδιά του δάσους, μια γριά γυναίκα. Τ όνομά της ήταν Μαραλά. Κανένας δεν

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή Μαρία Αγγελίδου ΤΑΞΙ ΙΑ Σ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή EK ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Θωμά, για σένα. Ξανά. μ.α. ΤΑΞΙ

Διαβάστε περισσότερα

Kangourou Greek Competition 2014

Kangourou Greek Competition 2014 Thales Foundation Cyprus P.O. Box 28959, CY2084 Acropolis, Nicosia, Cyprus Kangourou Greek Competition 2014 Level 3 4 Γ - Δ Δημοτικού 15 Νοεμβρίου/November 2014 10:00 11:15 Ερωτήσεις 1 12 = 3 βαθμοί η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Λύσεις των δραστηριοτήτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Λύσεις των δραστηριοτήτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΜΙΛΛΑΣ στην αρχαία Ελλάδα Λύσεις των δραστηριοτήτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Πριν πολλά χρόνια, ζούσε σε μια πόλη της Ναζαρέτ μια νέα και καλή γυναίκα που την

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Thales Foundation Cyprus P.O. Box 28959, CY2084 Acropolis, Nicosia, Cyprus ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Level 3 4 Γ - Δ Δημοτικού 3 Δεκεμβρίου / December 2016 10:00 11:15 Ερώτηση 1 7: 3 βαθμοί

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια Το παράξενο ταξίδι της Συννεφένιας «Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια ζούσαν σε ένα παλάτι. Ο Φωτιάς δεν τις άφηνε να βγουν έξω ποτέ. Στερέωνε την πόρτα με ένα βαρύ ξύλο. Μια μέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Οι άθλοι του Ηρακλή με άλλα μάτια

Οι άθλοι του Ηρακλή με άλλα μάτια ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ Οι άθλοι του Ηρακλή με άλλα μάτια Ο Ηρακλής είναι όχι μόνο από τους μεγαλύτερους ήρωες δράσης στην ελληνική μυθολογία, αλλά και από τους πιο δημοφιλεις δρ γκελη μανουσου Εκπαιδευτικός, καθηγήτρια

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ: Η Αικατερίνη είχε κάλλος και ομορφιά ασύγκριτη. Η μητέρα της και οι συγγενείς της την πίεζαν συνεχώς να παντρευτεί, για να μην φύγουν από τα χέρια τους

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΘΕΜΑΤΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Β ΤΕΤΡΑΜΗΝΟΥ ΘΕΜΑΤΑ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΟΙΡΩΝ 2013-2014 ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΜΟΙΡΩΝ 2013-2014 «Θέματα Μυθολογίας Στην Αρχαία Ελληνική Τέχνη»

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Έπαιξαν χιονoπόλεμο, έφτιαξαν και μια χιονοχελώνα, κι όταν πια μεσημέριασε, γύρισαν στη φωλιά τους κι έφαγαν με όρεξη τις λιχουδιές που είχε

Έπαιξαν χιονoπόλεμο, έφτιαξαν και μια χιονοχελώνα, κι όταν πια μεσημέριασε, γύρισαν στη φωλιά τους κι έφαγαν με όρεξη τις λιχουδιές που είχε Xmass_Nona_xelwna_Layout 1 1/10/13 1:14 μ.μ. Page 7 Τ ο πρωί των Χριστουγέννων η νόνα Χελώνα και τα δέκα της εγγόνια ξύπνησαν, όπως κάθε χρόνο, από τον χειμωνιάτικό τους ύπνο, για να γιορτάσουν τη μεγάλη

Διαβάστε περισσότερα

το θύμα, ο θύτης και ο θεατής Σοφία Ζαχομήτρου Μαθήτρια της Ε2 Τάξης

το θύμα, ο θύτης και ο θεατής Σοφία Ζαχομήτρου Μαθήτρια της Ε2 Τάξης το θύμα, ο θύτης και ο θεατής Σοφία Ζαχομήτρου Μαθήτρια της Ε2 Τάξης του 8ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών 2013-2014 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βάτραχος που τον έλεγαν "Φρογκ" και πήγαινε στην 5η Δημοτικού.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Ι. Τυμπανιστής:

ΜΕΡΟΣ Ι. Τυμπανιστής: Το σκηνικό μας: Μια γειτονιά με πολύχρωμα σπιτάκια και δυο τρία δέντρα. Το κεντρικό σπίτι είναι πιο μεγάλο από τα άλλα κι έχει μια πόρτα στο κέντρο. Αριστερά και δεξιά υπάρχουν από ένα παράθυρο. Μπροστά

Διαβάστε περισσότερα

Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα

Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα Η πολύ λαίμαργη μπουλτόζα που έφαγε τον Ακάμα Κατάπιε όλα τα φύτα Και έχει μείνει ερημια Δεν νομίζω τώρα ποιά Πώς τον γλιτώνει τον καύγα Ήρθαν οι δασονόμοι με τα Όπλα και τα σπαθιά Τρέχει τώρα να ξεφύγει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ. Μια ολοκληρωμένη περιγραφή της εικόνας: Βρέχει. Σήμερα βρέχει. Σήμερα βρέχει όλη την ημέρα και κάνει κρύο.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ. Μια ολοκληρωμένη περιγραφή της εικόνας: Βρέχει. Σήμερα βρέχει. Σήμερα βρέχει όλη την ημέρα και κάνει κρύο. ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ (Γ ΤΑΞΗ) ΟΝΟΜΑ; ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ (ρήμα) Μια ολοκληρωμένη περιγραφή της εικόνας: ΜΕ ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΟΣΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ Βρέχει.

Διαβάστε περισσότερα

«Πώς να ξέρει κανείς πού στέκει; Με αγγίζεις στο παρελθόν, σε νιώθω στο παρόν» Μυρσίνη-Νεφέλη Κ. Παπαδάκου «Νερό. Εγώ»

«Πώς να ξέρει κανείς πού στέκει; Με αγγίζεις στο παρελθόν, σε νιώθω στο παρόν» Μυρσίνη-Νεφέλη Κ. Παπαδάκου «Νερό. Εγώ» «Πώς να ξέρει κανείς πού στέκει; Με αγγίζεις στο παρελθόν, σε νιώθω στο παρόν» Μυρσίνη-Νεφέλη Κ. Παπαδάκου «Νερό. Εγώ» ΚΕΦΆΛΑΙΟ 1 ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ τι πιστεύω για την εξαφάνιση, αλλά δώσε μου λίγο χρόνο. Όχι,

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΛΑΤΥΚΑΜΠΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΩΝ ΜΥΡΜΙΔΟΝΩΝ σε βιβλίο με εικόνες. LET S SHARE OUR CULTURE (ΑΣ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ) Αυτό το πρόγραμμα πραγματοποιείται

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Γ Δεύτερη διδακτική πρόταση Μυθολογία Ενδεικτική διάρκεια: Ομάδα-στόχος: Διδακτικός στόχος: Στρατηγικές: Υλικό: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων: 1 διδακτική ώρα έφηβοι και

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Δημιουργός: Μπακογιάννη Ξανθή Πατρώνυμο: Εμμανουήλ Ιδιότητα: Δασκάλα Στοιχεία Οργανικής Θέσης: 54 ο Δημ. Σχ. Αθηνών Μιχ. Βόδα 9 Αθήνα Διεύθυνση : Χίου 21 Αθήνα Τ.Κ. 104

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού Στις 17 Φεβρουαρίου 2014, οι τετάρτες τάξεις του Θ Δημοτικού Σχολείου Πάφου πήγαν εκδρομή στο Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού. Ο σκοπός τους ήταν να περπατήσουν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

THE CLASH OF TITANS Η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ

THE CLASH OF TITANS Η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ THE CLASH OF TITANS Η ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ Η ΤΑΙΝΙΑ Ο απόλυτος αγώνας για εξουσία και δύναμη στρέφει τους ανθρώπους ενάντια στους βασιλείς και τους βασιλείς ενάντια στους θεούς. Ο πόλεμος όμως, ανάμεσα στους ίδιους

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Kangourou Greek Competition 2014

Kangourou Greek Competition 2014 Thales Foundation Cyprus P.O. Box 28959, CY2084 Acropolis, Nicosia, Cyprus Kangourou Greek Competition 2014 Level 7-8 A - B Γυμνασίου 15 Νοεμβρίου/November 2014 10:00 11:15 Ερωτήσεις 1 21 = 3 βαθμοί η

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες (Ο ον Κιχώτης ήταν ένας άρχοντας πολύ φτωχός σε λεφτά αλλά πλούσιος σε φαντασία. Ζούσε στην Ισπανία, στην ξακουσµένη επαρχία της Μάντσας. Όταν έφτασε

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ Γράφουμε στον πίνακα: ΤΙΤΛΟΣ : Το μυστήριο με τα μπλε βέλη

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Πως μπήκε η Λύπη στη Ζωή του Ανθρώπου

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Πως μπήκε η Λύπη στη Ζωή του Ανθρώπου Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Πως μπήκε η Λύπη στη Ζωή του Ανθρώπου Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Byron Unger; Lazarus Διασκευή:M. Maillot; Tammy S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός:

Διαβάστε περισσότερα