ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ - 2 -

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ - 2 -"

Transcript

1

2

3 ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ 1. ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ* 2. ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ* 3. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ* 4. ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ* 5. ΚΩΔΙΚΑΣ ΣΙΩΠΗΣ: ΣΟΦΙΑ* 6. ΠΕΝΤΑΠΟΛΗ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ* 7. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑΣ ΕΝΑΣ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ 8. ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΣΤΗ ΣΚΑΛΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ 9. ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ 10. ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΑΡΜΑΚΗΣ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ 11. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΚΟΥΦΑΣ Ο ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΕΘΝΕΡΓΕΤΗΣ 12. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΧΟΝΗ 13. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ 14. ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΑΜΕΝΙΚΙΑΣ 15. ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ 16. Ι.Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΝΕΝΔΟΤΗ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ 17. Ι.Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ 18. Ο ΠΟΙΜΕΝΑΣ 19. ΑΛΛΗΛΕΝΔΕΤΟ 20. ΨΥΧΗ 21. Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ 22. Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 23. CELIC 24. Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ 25. Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ 26. ΣΤΟ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ 27. ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Η ΣΚΕΥΩΡΙΑ 29. Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ 30. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ Ο ΒΛΑΧΟΦΩΝΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ 21 Όλα τα βιβλία του συγγραφέα με την ένδειξη * ανήκουν πλέον στο ιερό παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία της Πεντάπολης Σερρών. Τα πνευματικά δικαιώματα και τα έσοδα προσφέρθηκαν από τον συγγραφέα στο ιερό παρεκκλήσι

4 Τίτλος πρωτότυπου: Νιτρογλυκερίνη Στέλιος Πετ. Μπαμπάτσης Γενική ηλεκτρονική επιμέλεια: Δήμου Παράσχου Σωκράτης Το βιβλίο αυτό τυπώθηκε και βιβλιοδετήθηκε στο τυπογραφείο: I.S.B.N. : Το πόνημα αυτό είναι έργο της φαντασίας. Τα ονόματα, οι χαρακτήρες, τα τοπωνύμια, οι οργανώσεις και τα συμβάντα που αναφέρονται, είτε είναι επινοήσεις του συγγραφέα είτε χρησιμοποιούνται κατά τρόπο μυθιστορηματικό. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα, οργανώσεις και πρόσωπα που ζουν ή έχουν πεθάνει είναι εντελώς συμπτωματική

5 Θυμάμαι την μητέρα μας να κόβει το ξερό πλαστό ψωμί χοντρές φέτες και να μας το μοιράζει πάνω στο τραπέζι. Λίγες ελιές πατημένες σαν παλιά σύκα, ένα φλιτζάνι τσάι για τον καθένα μας και μια μικρή τσίγκινη σουπιέρα στη μέση του τραπεζιού με ούρδα (μυζήθρα). Ήταν το πρωινό μας πριν φύγουμε για το σχολείο. Βουτούσαμε το ξερό ψωμί στο τσάι και με το κουταλάκι παίρναμε λίγη ούρδα με την μύτη για να νοστιμέψουμε, όχι όμως πολύ γιατί έπρεπε να έχει και για το επόμενο πρωινό μας - 4 -

6 ΝΙΤΡΟΓΛΥΚΕΡΙΝΗ Μυθιστόρημα Στέλιος Πετ. Μπαμπάτσης - 5 -

7 -ΕΙΣΑΓΩΓΗ- Πολλές φορές αναρωτιέμαι ποιο είναι το σημείο, που πολλοί το ονομάζουν άγνωστος Χ, στην ψυχή κάθε ανθρώπου και όλο βάζω τυραννικές εικασίες και εικονικές θεωρίες ώσπου στο τέλος μουδιάζει το μυαλό μου και βουλιάζω σ έναν άγνωστο κόσμο, πρωτόγνωρο μα και αυθεντικό. Καμιά σχέση με την καθημερινή πραγματικότητα. Καμιά σχέση με τα φύκια του μίσους και της κακεντρέχειας, της ματαιοδοξίας που μας δένουν χειροπόδαρα και μας κρατούν ομήρους με τους αθεράπευτους βελονισμούς τους Όταν ήμουν τριών ή τεσσάρων χρονών έκλαιγα για να μου πάρουν οι γονείς μου ένα ποδήλατο. Ήταν εκείνα τα ποδηλατάκια με τρεις ρόδες που κάπου κάπου τα έβλεπες να τα οδηγούν κάποια πλουσιόπαιδα. Εκατό δραχμές ήταν η αξία του. Στις τσέπες όμως του πατέρα μου αν υπήρχε ένα τάλιρο θα ένιωθε ευτυχισμένος όσο κανείς άλλος. Το όνειρο μου έμεινε σαν ένα όνειρο από αυτά που κάνουν τα ονειροπόλα κορίτσια και ύστερα βυθίζονται κάτω από τις ερπύστριες του τανκ που λέγεται ουτοπία. Δεν το έβαλα κάτω. Πήγα στον σκουπιδότοπο που ήταν λίγο έξω από το χωριό μου, στον Περιστεριό κρατώντας ένα παλιό σκεπάρνι και κατάφερα να βγάλω δυο ρόδες μικρές από ένα παλιό σκουριασμένο παιδικό καροτσάκι! Γύρισα σπίτι γεμάτος περηφάνια. Το βράδυ ζήτησα απ τον αδελφό μου τον Απόστολο που ήταν μαθητευόμενος μαραγκός να με βοηθήσει να φτιάξουμε μαζί ένα πατίνι με τιμόνι. Χαμογέλασε. Μου το έφτιαξε εκείνος, εγώ απλά του έδινα τις πρόκες και τα ξύλα. Ήταν εννιά χρόνια μεγαλύτερος. Σχεδόν παλικαράκι και τα χέρια του έπιαναν. «Άντε τώρα, ξαμολήσου αλάνι», μου είπε γελώντας. Η αδελφή μου η Βασιλική που παρακολουθούσε τον αγώνα μας έδειχνε να συμμερίζεται την χαρά μου. Η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Το πιο περίεργο και αθεράπευτα ρομαντικό είναι όταν συμμετέχεις κι εσύ ενεργά στην πρόκληση της αδρεναλίνης! Τότε γίνεται υπέροχο - 6 -

8 -ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ- Ο πενηνταπεντάχρονος άντρας κοίταξε το γράμμα που υπήρχε πάνω στο γραφείο του. Έκανε μια ανεπαίσθητη γκριμάτσα κι ύστερα το κράτησε πάλι στα χέρια του. Λίγο πριν, ένας νεαρός κούριερ είχε χτυπήσει την πόρτα του και το παρέδωσε στα χέρια του. Το άνοιξε κι άρχισε να το διαβάζει: nβ030 Β8 f0nψ3 αβ8 3ψ38 6ω08α 8 Β3638α u3n73α Χρόνια τώρα έπαιρνε το ίδιο μήνυμα από την οργάνωση που κάποιοι είχαν στήσει!...τότε εκείνο τον καιρό!... Εκείνος μυήθηκε αργότερα από μια γυναίκα και τόσα χρόνια ακροβατούσε σε ένα σχοινί. Ύστερα το δίπλωσε προσεχτικά και το έβαλε στο συρτάρι του γραφείου του. Ένα αχνό χαμόγελο άρχισε να διαγράφεται στο βλοσυρό πρόσωπό του. Κοίταξε μηχανικά την ώρα κι άρχισε να ετοιμάζει το σακίδιό του. Η γυναίκα του ήταν στην κουζίνα, την βρήκε να ετοιμάζει το μεσημεριανό φαγητό. «Κάνε μου ένα κρύο σάντουιτς σε παρακαλώ γιατί πρέπει να φύγω». Την είδε που τον κοίταξε σα χαμένη και πρόσθεσε: «Μη με κοιτάς έτσι πρέπει να προλάβω, έχω να κάνω εφτακόσια χιλιόμετρα ταξίδι!». Εκείνη χαμήλωσε το βλέμμα της. Ήταν μια όμορφη νέα γυναίκα που έμοιαζε με μοντέλο απ αυτά που κοιτάς να διαφημίζουν γαλακτοκομικά προϊόντα. Με όμορφες καμπύλες που τις χάρισε απλόχερα ο Θεός. Πολλές φορές του είχε κάνει χαλαρές σκηνές, λέγοντάς του: «Δε σημαίνει πως επειδή είσαι συγγραφέας πρέπει να είσαι και ακατάστατος. Η ακαταστασία και οι φλου καταστάσεις το ξέρεις πως μ ενοχλούν πολύ, ειδικά όταν έχουν να κάνουν με τα αισθήματά μου. Πρέπει να καταλάβεις πως είμαι ήδη πολύ μπερδεμένη όσο αφορά τη σχέση μας!». Εκείνος τότε την αγκάλιαζε κι αφού την φιλούσε με πάθος της ψιθύριζε στ αυτί: «Είναι αναπόφευκτο τελικά. Τα τριαντάφυλλα που μοσχομυρίζουν έχουν πάντα αγκάθια». Ύστερα της έδινε ένα χαϊδευτικό χτύπημα στα καπούλια και την έβγαζε έξω για ένα ρομαντικό δείπνο. Την αγαπούσε σαν τρελός κι εκείνη ένιωθε την ίδια αγάπη για εκείνον, μόνο που αρκετές φορές εξαφανιζόταν κι όταν επέστρεφε ήταν ασυναγώνιστα τρυφερός και γαλήνιος. Πολλές φορές της έλεγε κοιτώντας από το παράθυρο, σα να μονολογούσε: «Λαχταράω την αιωνιότητα γιατί εκεί θα συναντήσω τα ποιήματα που δεν έγραψα ακόμη, τους πίνακες που δεν ζωγράφισα ακόμη. Η τέχνη είναι ένα σκαλοπάτι από την φύση προς το Άπειρο!». Ναι, η γυναίκα του καταλάβαινε πως ο δικός του κόσμος ήταν τελείως διαφορετικός απ τον δικό της. Όμως ήταν δική της επιλογή. Ένιωθε πόνο κι εκείνη όταν ο Νικ υπόφερε από ισχυρούς πονοκεφάλους, ανεξήγητους πολλές φορές και όταν τον έβλεπε να κοιτάει ώρες ατελείωτες τον θλιμμένο γκρίζο ουρανό και την βροχή να πιτσιλάει στα τζάμια, τον αγκάλιαζε τρυφερά και προσπαθούσε να του μεταδώσει την ζεστασιά της ψυχής της. Αυτός ήταν ο Νικ, ένας απειλητικός συνδυασμός δύναμης και αδυναμίας. Έτσι τον γνώρισε κι έτσι βάδισε μαζί του «Μα που θα πας;» ρώτησε ψελλίζοντας. «Γιατί έτσι ξαφνικά;». Ο γκριζομάλλης άντρας την αγκάλιασε για λίγο, στοργικά και της ψιθύρισε: «Μην ανησυχείς Ελένη. Είναι ένα ραντεβού ρουτίνας. Μόνο που θ αργήσω δύο τρεις μέρες εντάξει;». Η Ελένη ένευσε καταφατικά. «Εντάξει», αποκρίθηκε. «Εσύ ξέρεις!»

9 «Τότε κάνε αυτό που σου ζήτησα, τα υπόλοιπα θα τα ετοιμάσω εγώ!». Πήγε ξανά στο γραφείο του και τράβηξε ένα συρτάρι που άνοιγε με ένα μεταλλικό κλιπ. Έβγαλε ένα τοκάρεφ 22άρι κι ένα κουτί σφαίρες. Το έκρυψε κάτω απ τα εσώρουχά του και μέτρησε τα χρήματα που είχε στη τσέπη του. «Χίλια πεντακόσια ευρώ», μονολόγησε, «νομίζω πως φτάνουν!...». -Αθήνα- Η συσκευή του τηλεφώνου ήταν λίγα μέτρα μακριά. Το κουδούνισμα της την έκανε να σηκωθεί και να πλησιάσει. Σήκωσε μαλακά με ήρεμη κίνηση το ακουστικό. «Παρακαλώ», είπε με γαλήνια φωνή. Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια αντρική φωνή με επίσημο τόνο. «Η κυρία Θεοδώρα Βασιλείου;» ρώτησε. «Η ίδια», αποκρίθηκε εκείνη. «Χάρηκα που σας άκουσα», της αντιγύρισε ο άγνωστος άντρας «γιατί αλλιώς θα έπρεπε να σας καλέσω στο κινητό σας και δυστυχώς επιφυλάσσομαι για την εχεμύθειά του Ξέρετε μόλις γύρισα από το Λονδίνο και έχω να σας κομίσω κάτι που μου έδωσε ο άντρας σας». Έγινε ξαφνικά μια παύση. «Ω, το ξέχασα συγχωρέστε με, δεν σας συστήθηκα. Ονομάζομαι Νίκος Βέρρος. Εδώ και καιρό έχω μια μυστική συνεργασία με τον σύζυγο σας!». Η νέα γυναίκα έμεινε για λίγο σιωπηλή. Κάποια στιγμή ρώτησε: «Περί τίνος πρόκειται;». Ο άντρας ακούστηκε να παίρνει μια βαθιά ανάσα κι έπειτα είπε: «Ο σύζυγός σας αυτή τη στιγμή πετάει για την Αμερική, μου έδωσε έναν φάκελο να σας τον παραδώσω σήμερα, δηλαδή, όταν φτάσω στην Αθήνα. Γνωρίζετε βέβαια πως του αρέσει η εχεμύθεια και προσέχει πάντα να μην σκανδαλίζει τους γύρω του». Η γυναίκα καθάρισε το λαιμό της προκλητικά. «Κι εγώ πως θα σας εμπιστευθώ;» ρώτησε παγερά η κα Βασιλείου. Ακολούθησε μια μικρή σιωπή κι έπειτα ένα γάργαρο ξένοιαστο γέλιο έφτασε στ ακουστικό της. «Είναι απλό», απάντησε ο Νίκος Βέρρος. «Μου είπε τρία μυστικά που μόνο εσύ κι εκείνος τα γνωρίζετε». «Για πες μου;» ρώτησε εκείνη με αγωνία. «Πρώτο, στο κρεβάτι σε αποκαλεί σπουργιτάκι, δεύτερο, έχει έξι μήνες να το κάνετε και τρίτο, πρωί και βράδυ παίρνεις ένα Ζάναξ για τον πανικό!». Άφησε τη σιωπή να κάνει τον κύκλο της κι έπειτα πρόσθεσε: «Θα σε περιμένω σε μια ώρα στην Δεληγιάννη στο ύψος του ξενοδοχείου CANDIA. Κόλλησε πίσω μου. Μη βγεις από το αμάξι σου θα έρθω εγώ. Εντάξει;». «Εντάξει», αποκρίθηκε η Θεοδώρα Βασιλείου, «θα είμαι εκεί στην ώρα μου!». Ο άλλος ξερόβηξε, «Δεν με ρώτησες τι αμάξι έχω». Η γυναίκα γέλασε σαρδόνια. «Μα σίγουρα θα έχεις αναμμένο το αλάρμ!» «Ναι αυτό είναι σίγουρο», μουρμούρισε ο άλλος κι έκλεισε. Η γυναίκα κοίταξε το καντράν του τηλεφώνου της για αναγνώριση κλήσης όμως ο τύπος της μιλούσε από τηλεφωνικό θάλαμο. Έκανε έναν αόριστο μορφασμό κι ύστερα βιάστηκε να ντυθεί για να συναντήσει τον ειδικό συνεργάτη του άντρα της. Πριν αρκετό καιρό είχε λάβει ένα γράμμα ο άντρας της με έναν κωδικό που εκείνη για πρώτη φορά διάβαζε. Κι όμως εκείνος καθισμένος στο γραφείο του τον έσπασε έχοντας δίπλα του ένα αντίγραφο μιας άλλης επιστολής

10 Κι όταν τον ρώτησε τι είναι αυτά, εκείνος απάντησε «Κάτι που λίγοι γνωρίζουν και καταλαβαίνουν!». Να που έφτασε τώρα η στιγμή να γνωρίσει τον μυστηριώδη φίλο του Ήταν έτοιμη να αρχίσει να ντύνεται όταν ξαφνικά μια σκέψη άστραψε στο μυαλό της. «Δεν μπορεί», μουρμούρισε, αλλά λίγα δευτερόλεπτα αργότερα είδε τον αντίποδα της εξέλιξης. Έκανε μια αόριστη γκριμάτσα και κάλεσε στο τηλέφωνο τον εραστή της. Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε η ήρεμη φωνή του μακρινού της συγγενή. «Παρακαλώ», είπε. Η Θεοδώρα μίλησε γρήγορα και κοφτά. «Γιάννη έχω ένα ραντεβού με έναν άγνωστο συνεργάτη του άντρα μου μπορείς να με καλύψεις για κάθε ενδεχόμενο;» ρώτησε με κομμένη την ανάσα. Ο τύπος ρώτησε ήρεμα «Που και πότε;» «Σε μια ώρα μπροστά στο CANDIA, από την Δεληγιάννη». Τον άκουσε ν αδειάζει τα πνευμόνια του. «Εντάξει. Θα βρίσκομαι σε ένα διακριτικό μέρος και θα παρακολουθώ την κίνηση μείνε ήσυχη». «Τα λέμε τότε», ψιθύρισε η Θεοδώρα κι έκλεισε. Έπειτα άρχισε να ντύνεται για να προλάβει το ραντεβού της. Πέντε τετράγωνα πιο πάνω από το ξενοδοχείο CANDIA, ο Γιάννης Αλεξίου που ήταν έτοιμος να βγει, έβαλε το κλειδί στην εξώπορτα του διαμερίσματός του και ξεκλείδωσε την είσοδο. Ύστερα αφού βγήκε στον διάδρομο κατρακύλησε τις σκάλες βιαστικά για να προλάβει να βρεθεί στο μέρος που ερωμένη του είχε ραντεβού με τον άγνωστο άντρα Η Θεοδώρα Βασιλείου έφτασε στο Μεταξουργείο πέντε λεπτά νωρίτερα. Πήρε την Δεληγιάννη και πάρκαρε πίσω από το μαύρο Σιτροέν που είχε αναμμένο το αλάρμ μπροστά από το ξενοδοχείο CANDIA. Ήταν νέα και όμορφη και το σπάνιο χαμόγελο της που σχημάτιζε ένα γοητευτικό λακκάκι στο αριστερό μάγουλό της την έκανε να αισθάνεται σίγουρη. Με τον άντρα της είχαν είκοσι πέντε χρόνια διαφορά, αλλά αυτό δεν την ενοχλούσε. Εκείνος της πρόσφερε αυτά που ήθελε κι όταν αισθανόταν κουρασμένος η νέα γυναίκα έβρισκε αυτό που ήθελε στον μακρινό της εξάδελφο. Ο εραστής της ήταν αρκετά μεγάλος για να είναι υπεύθυνος και αρκετά νέος για να σβήσει την φωτιά μιας νέας γυναίκας. Στην κρεβατοκάμαρά τους ο άντρας της μια μέρα έτσι ξαφνικά, κρέμασε έναν πανάκριβο τάπητα τοίχου που έγραφε: «Σαν μ έριξε ο Θεός, ένα πετραδάκι, σε τούτη εδώ τη λίμνη τη θαυμαστή, τάραξα την επιφάνειά της με κύκλους αναρίθμητους. Μα σαν έφτασα στα βάθη, έμεινα εντελώς ακίνητος». Η Θεοδώρα προσπάθησε να το μεταφράσει με όλες τις αλληγορικές έννοιες όμως της στάθηκε αδύνατον. Κι όσες φορές ρώτησε τον άντρα της να της εξηγήσει, εκείνος κουνούσε μόνο το κεφάλι του και βύθιζε το βλέμμα του στο δικό της. Ποτέ της δεν πήρε απάντηση. Τώρα βρισκόταν μες στο αμάξι της αποφασισμένη να λύσει τον γρίφο που την ταλάνιζε εδώ και πολύ καιρό Στο μεταξύ είχε αρχίσει αρκετή ώρα πριν να βρέχει δυνατά. Ο άντρας που βγήκε απ το Σιτροέν φορούσε μαύρο παντελόνι και σκούρο, ελαφρύ μπουφάν. Με σκυμμένο το κεφάλι πέρασε μπροστά απ το αμάξι της γυναίκας και άνοιξε τη πόρτα του συνοδηγού. Φορούσε μάλλινα γάντια! Κάθισε στο κάθισμα και χαμογελώντας ρώτησε «Η κυρία Βασιλείου;» Εκείνη του ένευσε καταφατικά. «Έχει όμορφο χαμόγελο» συλλογίστηκε η νέα γυναίκα

11 Ο άντρας έβαλε το χέρι στην εσωτερική τσέπη του μπουφάν και τράβηξε ένα τοκάρεφ των 22. Δεν είπε κι ούτε ρώτησε τίποτα. Πυροβόλησε τρεις φορές στο στήθος την άτυχη γυναίκα και βγήκε κλείνοντας την πόρτα πίσω του. Σκυφτός και βιαστικός με πρόσχημα την βροχή που έπεφτε ασταμάτητα μπήκε στο μαύρο Σιτροέν κι εξαφανίστηκε. Ο εραστής της νέας γυναίκας, ο Γιάννης Αλεξίου που είχε στηθεί στη γωνία του ξενοδοχείου, είδε τον άγνωστο άντρα να μπαίνει στο αμάξι της φίλης του και να βγαίνει σχεδόν αμέσως κι ένιωσε ένα σφίξιμο στο στομάχι του. Μια άσχημη διαίσθηση, σαν αρπάγη, κάρφωσε τα σωθικά του. Έτρεξε προς το αυτοκίνητο της Θεοδώρας Βασιλείου και άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού. Η ερωμένη του είχε ακουμπήσει το κεφάλι της πάνω στο τιμόνι κι από το στήθος της έτρεχε άφθονο αίμα! Η αλάθητη μυρωδιά του θανάτου πλημμύρισε την καμπίνα του αυτοκινήτου. «Όχι, Όχι», φώναξε και βγήκε μανιασμένος απ το αυτοκίνητο. Όμως το αυτοκίνητο του αγνώστου είχε μπει στο γρήγορο ρεύμα της κυκλοφορίας και χάθηκε μες στα αυτοκίνητα της κίνησης. Έτρεξε στην είσοδο του ξενοδοχείου και φώναξε στον υπάλληλο της ρεσεψιόν: «Κάλεσε ένα ασθενοφόρο και την αστυνομία, πυροβόλησαν μια γυναίκα στο αμάξι της!». Ο υπάλληλος τον κοίταξε για μια στιγμή αμήχανα. Έπειτα είδε το αίμα στο χέρι του και τσακίστηκε να εκτελέσει την εντολή. Ο Αλεξίου βγήκε σα χαμένος έξω. Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα, κάθισε έξω από το αυτοκίνητο και περίμενε. Ξαφνικά συνειδητοποίησε πως ήταν μπλεγμένος σ ένα φόνο. Κανείς άλλος δεν ήρθε πιο κοντά στη νεκρή γυναίκα από τον ίδιο και τον δολοφόνο της. Όμως η αστυνομία δεν χάριζε κάστανα. Απεγνωσμένα θα αναζητούσε έναν δολοφόνο να κλείσει το θέμα κι αυτός τους βόλευε. Κάποιοι θα μιλούσαν. Κάποιοι θα έλεγαν μέσες άκρες για τον δεσμό τους. Κι αυτός τι θα πρόφερε σαν επιχείρημα; Κανείς δεν είδε τίποτα, κανείς δεν άκουσε τίποτα., εκείνη η περιοχή τη νύχτα δύσκολα κάποιος μπορεί να την περπατήσει. Μόνο κάποιο πρεζόνι μπορεί να συναντήσεις ή κάποια πόρνη να κάνει πιάτσα εκεί Κι όμως τριακόσια μέτρα πιο κάτω σ ένα μεγάλο κτίριο με άνετο πάρκινγκ, στεγάζονταν η αστυνομική διεύθυνση της περιοχής του Μεταξουργείου. Η ειρωνεία της τύχης, ή πες το ο συνήγορος του διαβόλου, έπαιζαν και πάλι κρυφτό ως συνήθως ώστε να ξετυλιχθεί ο μίτος της Αριάδνης και να οδηγήσει τον αναγνώστη στο Απέραντο Άγνωστο Το περιπολικό της αστυνομίας έφτασε σχεδόν αμέσως, με τους φάρους του ν αναβοσβήνουν και τη σειρήνα του να ηχεί μ έναν μακάβριο ήχο. Οι δύο άντρες του πληρώματος πλησίασαν! «Εσύ ειδοποίησες;» ρώτησε ο ένας αστυνομικός. «Ναι», αποκρίθηκε ο Γιάννης. «Είναι μέσα στο αμάξι της νεκρή. Κάποιος την πυροβόλησε». Ο δεύτερος αστυνομικός πλησίασε το αυτοκίνητο της άτυχης γυναίκας και άνοιξε την πόρτα. Ήταν νέος στην δουλειά. Μόλις είχε βγει από τη σχολή της βασικής του εκπαίδευσης. Είδε τα γυάλινα μάτια της γυναίκας και ένιωσε ξαφνικά μια αναγούλα. Του ήρθε να κάνει εμετό, όμως συγκρατήθηκε. Έκλεισε μαλακά την πόρτα καθώς το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στάθηκε δίπλα τους

12 Όλα έγιναν γρήγορα. Οι τραυματιοφορείς πήραν την άτυχη γυναίκα προσπαθώντας να την επαναφέρουν μες στο ασθενοφόρο, όμως οι προσπάθειές τους ήταν ανέλπιδες. Την ίδια στιγμή ένα αυτοκίνητο συμβατικό της αστυνομίας ήρθε και πάρκαρε πίσω απ το περιπολικό. Το συνεργείο της σήμανσης έκανε μερικά τεστ κι έπειτα τράβηξαν μια σειρά από φωτογραφίες. Έπειτα κλείδωσαν το αυτοκίνητο της νεκρής γυναίκας και πλησίασαν στο πλήρωμα του περιπολικού. Ο επικεφαλής κοίταξε τον Γιάννη Αλεξίου από την κορφή ως τα νύχια. Κούνησε μαλακά το κεφάλι μ έναν τρόπο που στη σιωπηλή γλώσσα σήμαινε: «Θα τα πούμε εμείς αργότερα», κι έπειτα είπε στους άντρες του: «Πάρτε τον στο τμήμα για κατάθεση». Ο πρώτος αστυνομικός της δίωξης εγκλήματος κοίταξε τον Γιάννη Αλεξίου μ ένα διφορούμενο βλέμμα. «Για πες μου τώρα, βρέθηκες εντελώς τυχαία εκεί!». Ο άλλος κόμπιασε. Η ερώτηση ήταν απλή, όμως έκρυβε πολλές παγίδες! Τον είχαν πέντε ώρες στο θάλαμο αναμονής σαν κύριο μάρτυρα μ έναν αστυφύλακα να τον φυλάει. Κι εκείνες τις ώρες που περίμενε, οι αστυνομικοί έψαχναν το παρελθόν του, τον φάκελό του. Ο φάκελος κάθε πολίτη, από τη στιγμή που φτάνει σε μια πόλη ή σε ένα κράτος φτάνει νωρίτερα τουλάχιστον δέκα μέρες πριν φτάσει ο ίδιος ο πολίτης. Με λίγα λόγια, ο πολίτης ακολουθεί τον φάκελό του κι όχι το αντίθετο για όσους πιστεύουν σε ουτοπίες. Κι ο φάκελος του Γιάννη Αλεξίου, μπορεί να μην είχε το μέγεθος ενός τηλεφωνικού καταλόγου, αλλά ήταν αρκετά ευτραφής!... Έτσι ξεκίνησε η συζήτηση με τον αστυνόμο Θωμά Χαραλαμπίδη και κράτησε ως το πρωί. Στη συνέχεια ο αστυνόμος αφού διαπίστωσε μια σειρά από παραλήψεις και αντιφάσεις, θεώρησε πως έπρεπε να οδηγηθεί στον εισαγγελέα υπηρεσίας μαζί με όλα τα έγγραφα της κατάθεσης του μάρτυρα! Καθώς βγήκε στο διάδρομο και προχώρησε προς το γραφείο του η υπαστυνόμος Γεωργία Τάτση, τον ρώτησε: «Πιστεύεις πως αυτός έκανε το φόνο; Τι νομίζεις τελικά;». Ο αστυνόμος χαμογέλασε πικραμένα. «Εμείς οι αστυνομικοί, δεν πρέπει να νομίζουμε νομίσματα και να φανταζόμαστε φαντάσματα εμείς πρέπει να καταγράφουμε τα γεγονότα και στη συνέχεια να τα διαβιβάζουμε στη δικαιοσύνη. Εκεί υπάρχει ο ανακριτής και ο εισαγγελέας για να αποφασίσουν την κάθε εκδοχή της κάθε υπόθεσης. Εμείς αυτό που πρέπει να κάνουμε το κάναμε. Τώρα άλλοι έχουν το λόγο, αγαπητή Γεωργία»

13 -ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ- Καθόμουν σ ένα παγκάκι της πλατείας να ξεκουραστώ. Τα χρόνια μου άρχισαν να βαραίνουν τους ώμους μου. Όχι πως ήμουν μεγάλος. Μόλις είχα πατήσει τα πενήντα πέντε χρόνια μου. Εκείνος ήρθε και κάθισε δίπλα μου με μια απόσταση ασφαλείας. Μου χαμογέλασε αχνά. «Πως πάνε τα πράγματα αφεντικό;» με ρώτησε. «Εσύ πως τα βλέπεις, βλέπεις τίποτα όρθιο, βλέπεις τίποτα φωτεινό, βλέπεις τίποτα που να βάζει τον θεμέλιο λίθο για ένα καλύτερο μέλλον, βλέπεις τα νιάτα σου να έχουν εκτός από δυστυχία, έστω και ένα είδος αμυδρής ελπίδας για ένα ευοίωνο μέλλον;». Συνήθιζα πάντα για λόγους που μου έδινε το δικαίωμα του επαγγέλματός μου να απαντώ στην ερώτηση που μου έκαναν με πέντε ερωτήσεις! Ο νεαρός για πρώτη φορά με κοίταξε με σοβαρότητα. Τα επιχειρήματα μου τον έφερναν σε μια σειρά δικών του σκέψεων. Λες κι έβλεπε κάποιον σύμμαχο στις απόψεις του και στις θεωρίες που είχε. «Τι μας προτείνεις να κάνουμε αφεντικό. Ποιο είναι το προσδόκιμο για μας τους νέους;» Τον κοίταξα με μάτια παγερά που στη συνέχεια έγιναν γαλήνια. «Πόσο χρονών είσαι γιε μου;» τον ρώτησα. «Είκοσι πέντε». Κούνησα γεμάτος σκεπτικισμό το κεφάλι μου: «Στην ηλικία σου είχα κάνει οικογένεια και αγωνιζόμουν από το πρωί ως το βράδυ για να την θρέψω. Να την μεγαλώσω. Δε με φόβιζε τίποτα, ξέρεις γιατί; Γιατί μπορούσα απ την πέτρα να βγάλω γάλα για τα παιδιά μου. Τολμούσα. Στα κύτταρα του μυαλού μου είχα γράψει με ανεξίτηλα γράμματα: Ο τολμών νικά!». Εκείνη τη στιγμή του έλεγα παραμύθι! Μου χάρισε ένα σαρδόνιο χαμόγελο ο εικοσιπεντάχρονος νέος κι αφού έβγαλε τον καπνό από τη μύτη του, αντιγύρισε: «Άλλα χρόνια τότε, άλλες εποχές!». Αργά-αργά κούνησα το κεφάλι μου. «Η καλύτερη βιολέτα ανθίζει μέσ από το χιόνι και το άρωμα από το αγιόκλημα μεταφέρεται πιο εύκολα μέσ από τον δυνατό άνεμο. Αυτά που θες να μου πεις είναι ένα κομπολόι με δικαιολογίες για να τα φορτώσεις όλα στις συγκυρίες και στις καταστάσεις που δημιουργούν αστάθμητους παράγοντες κι έτσι ξεφεύγετε εσείς οι νέοι από τις συμπληγάδες της ζωής.» «Αυτή δεν είναι η αλήθεια;» διαμαρτυρήθηκε ο νεαρός. «Όχι», του αποκρίθηκα. «Η αλήθεια είναι ατσαλάκωτη και δεν επιδέχεται καμία ζάρα, κανένα τσαλάκωμα. Και αυτή η αλήθεια λέει: Αν ο νέος δεν μπορεί στους δυνατούς ανέμους και στις αντίξοες συνθήκες να ανθίσει και να βγάλει πανώρια άνθη, τότε είναι απλά ένας μίζερος ανθρωπάκος που θα λιμοκτονά και θα βρίσκει καταφύγιο στα γλιστερά σκαλιά ενός καπηλειού και σε υπόγειες ταβέρνες. Εκεί μες στο μεθύσι τους γίνονται άντρες όλοι και μυρμηγκολέοντες. Μπαίνουν σαν μυρμήγκια και όσο το ποτό κυλά στις φλέβες τους γίνονται λιοντάρια». Ο νέος έμεινε για λίγο σιωπηλός, έπειτα λες και τότε το θυμήθηκε άπλωσε το χέρι του και είπε: «Δεν συστηθήκαμε. Στιλ Λένον». Με κοίταξε ερωτηματικά. «Πως είπατε πως σας λένε;» ρώτησε. Του χαμογέλασα και βύθισα το βλέμμα μου στο δικό του. «Δεν είπαμε», αποκρίθηκα. «Όπως θέλετε», είπε ανασηκώνοντας τους ώμους του. «Αν θέλετε να μείνετε άγνωστος, δικό σας θέμα». Έκανα ένα μορφασμό ίσο με μισό χαμόγελο και του αντιγύρισα, «Πείτε με όπως θέλετε, δώστε μου όμως ένα όνομα γιατί πολλά έχουμε να πούμε»

14 Ο νεαρός που καθόταν απέναντι μου, γέλασε αυτάρεσκα. Επιτέλους του έδινα τη σκυτάλη για να τρέξει σαν ίσος στην συζήτηση! «Τότε θα σας ονομάσω συνείδηση.» Κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου. «Έξυπνο», μουρμούρισα. «Με κούρασε ώσπου να το σκεφτώ», αποκρίθηκε. Με ράθυμες κινήσεις ανασήκωσα λίγο τα χέρια μου προς τον ουρανό. Λες και ήθελα να ξεπιαστώ λιγάκι. «Τι ξέρεις για την συνείδηση;» τον ρώτησα ήρεμα. Εκείνος ανασήκωσε τους ώμους του, έκανε κάτι να πει κι έσφιξε τα χείλια του. Τέλος είπε: «Νομίζω πως είναι το όργανο του κάθε ανθρώπου που ελέγχει τις πράξεις του!». Έσκυψα το κεφάλι μου στο πλακόστρωτο δάπεδο της πλατείας και κοίταξα για λίγο έναν μέρμηγκα που κουβαλούσε έναν τεράστιο σπόρο! «Το γνωρίζεις πως τα μυρμήγκια σηκώνουν φορτίο εννιά φορές περισσότερο από το βάρος τους;». «Όχι», αποκρίθηκε έκπληκτος ο νέος. «Κι όμως είναι αλήθεια. Είναι οι καλύτεροι αρσιβαρίστες σ όλη τη γη κι όμως είναι μυρμήγκια! Κανείς δεν τα δίνει σημασία και τα τσαλαπατάει ο πιο τιποτένιος χωρίς να δώσει αναφορά σε κανέναν!». Τον κοίταξα ανέκφραστα. «Είναι ψυχές», ψιθύρισα «που έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες απολαβές με εμάς αφού κι αυτά είναι πλάσματα του Θεού!». Τον χτύπησα φιλικά στην πλάτη και πρόσθεσα: «Άκουσε Στιλ, με εντυπωσίασες με την απάντηση που μου έδωσες στο θέμα της συνειδήσεως, όμως η άποψή σου είναι λαθεμένη. Απέχει πολύ από την πραγματικότητα». «Δηλαδή;» ρώτησε. Κούνησα ελαφρά το κεφάλι. «Δεν υπάρχουν δηλαδή και δια ταύτα. Ο ορισμός είναι ένας. Η συνείδηση είναι η υπόσταση κάθε ανθρώπου και υπόσταση σημαίνει: φύση, ουσία, Είναι. Όταν δηλαδή λες η συνείδησή μου, λες ο εαυτός μου! Μπορεί να σου φαίνονται ανεξήγητα πράγματα αυτά που σου λέω όμως έτσι είναι!». Σταμάτησα καθώς τον είδα να με κοιτάει με ένα ανεξιχνίαστο βλέμμα. «Οι γιατροί όμως λένε άλλα, οι παπάδες άλλα κι εσύ μου λες πως: η φύση, ουσία, Είναι σημαίνει υπόσταση και η υπόσταση ισορροπεί την ψυχή, το πνεύμα, το σώμα και όλα μαζί ταυτόχρονα λέγονται συνείδηση.., αυτό δε μου λες;» Του ένευσα καταφατικά: «Ακριβώς!». Με κοίταξε θλιμμένα λες και ήταν έτοιμος να κάνει ματ, κι έδειχνε πως δεν το ήθελε «Κι οι τρελογιατροί γιατί λένε άλλα;» με ρώτησε. «Γιατί έχουν μεγάλες τσέπες», είπα και του έκλεισα το μάτι. «Οι παπάδες;», με ξαναρώτησε. «Αυτοί έχουν μεγαλύτερες στα ράσα τους και χωρίς να το θέλουν, όπως λέμε συγγένεια εξ αγχιστείας έχουν κοινά χωράφια. Έτσι και πέσεις σε θεωρίες τρελογιατρών και παπάδων, πάει κάηκες» Ο νεαρός φίλος μου, κλώτσησε ένα πετράδι αμήχανα και με ξαναρώτησε: «Τι λες για τους πολιτικούς;». Έγειρα ελαφρά το κεφάλι προς το μέρος του και του ψιθύρισα: «Ούνα φάτσα - ούνα ράτσα!». «Δηλαδή, είναι όλοι τους ίδιοι;» με ρώτησε. Ανασήκωσα τους ώμους μου. «Για να γίνεις πολιτικός πρέπει να περάσεις από διάφορα σχολεία. Όπως π.χ. για να διδάξεις στο πανεπιστήμιο, πρέπει ο πισινός σου να λιώσει εκατοντάδες παντελόνια στα θρανία». Τον κοίταξα με ένα γλυκό βλέμμα και συνέχισα: «Μέτρησε τα σχολεία που πρέπει να τελειώσουν ώστε να είναι έτοιμοι. Σχολείο ψευτιάς, σχολείο ανηθικότητας, σχολείο παραπλάνησης, σχολείο προβοκάτσιας, σχολείο δημαγωγίας, σχολείο παραψυχολογίας ώστε όλους τους πολίτες να τους βλέπουν σαν νεροκολοκύθες, σχολείο αμάκας, σχολείο κλεφτοκοτάδων και σχολείο

15 ιατρικής ώστε όταν θα λένε καμιά αλήθεια κάπου κάπου και βγάζουν σπυράκια στο σώμα να γιατρεύονται μόνοι τους». Ο Στιλ γέλασε. Άρχισε να διασκεδάζει με την ειλικρινή μόρφωσή του. «Τελικά απ ότι κατάλαβα δεν πιστεύεις σε κανέναν». Του αντιγύρισα το πικρό του χαμόγελο. «Όχι», του είπα. «Δεν πιστεύω σε κανέναν. Κι όποιος προσφέρει κάτι σε κάποιον θα ζητήσει αργότερα τα διπλά. Έτσι είναι ο νόμος της φύσης των ανθρώπων, ένα ατελείωτο παζάρι με ανέντιμους πραγματευτάδες!». «Κι εμείς οι νέοι τι θα κάνουμε; Τι μας προτείνεις;». Κούνησα μελαγχολικά το κεφάλι μου. «Εσείς οι νέοι πρέπει να πάρετε χοντρά στυλιάρια και να βαράτε εμάς μέχρι θανάτου, γιατί εμείς σας γεννήσαμε και δεν φροντίσαμε να σας εξασφαλίσουμε ένα ειρηνικό και έντιμο μέλλον. Αυτό που κληρονομήσαμε εμείς από τις άλλες γενιές που παρ όλους τους πολέμους μας παρέδωσαν μια μελλοντική ελπιδοφόρα πορεία Εμείς όμως με τις έξυπνες ιδέες μας σας ετοιμάσαμε τις πιο απαξιωτικές προτάσεις Την Σκύλα ή την Χάρυβδη, γι αυτό βαράτε. Μην υπολογίζετε το κόστος. Βαράτε εμάς τους ανίκανους που εκλέγαμε άχρηστους πολιτικούς. Βαράτε την γενιά μας που κατάστρεψε τους αγώνες άλλων γενεών βάζοντας πρώτο και κύριο την στενοκεφαλιά μας. Βαράτε στα κεφάλια μας μέχρι να βγει η ψυχή μας. Μόνο έτσι θα εξιλεωθούμε κι εμείς κι εσείς θα ησυχάσετε από εμάς τους ντονμέδες. Τους από εδώ και από εκεί. Τους σαλτανατζίδες και τους κουφιοκεφαλάκηδες!». Ο Στιλ μου χαμογέλασε αμήχανα. «Έχεις όμως το έντιμο βλέμμα να βλέπεις την καταστροφή και την ειλικρίνεια να μεταδώσεις στους νέους ένα ορισμό, ένα πρώτο βήμα να τους ξυπνήσεις από τον λήθαργο που βρίσκονται. Αυτό απαιτεί μεγάλη ψυχική ανάταση!». Κοιταχτήκαμε για λίγο σαν μποξέρ λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Έπειτα εγώ μόρφασα πικραμένα. «Τι να τα κάνει τα στολίδια το ψωριάρικο άλογο!», ψιθύρισα. Έβγαλα ένα τσιγάρο απ το πακέτο μου και το άναψα δισταχτικά. Λες και φοβόμουν τη φλόγα. «Λένε πως το κάπνισμα σκοτώνει», παρατήρησε ο Στιλ σαρκάζοντας. «Πολλά σκοτώνουν», μουρμούρισα. «Η ένοχη σκέψη, η αβεβαιότητα, ο πανικός, η θλίψη, η ματαιοδοξία, η κακεντρέχεια, η καταχνιά που πλακώνει τις ψυχές των ανθρώπων, η υφαρπαγή επίσης σκοτώνει σιγά σιγά με αντιλαμβάνεσαι;» Ο Στιλ κούνησε το κεφάλι. «Εμείς οι νέοι νομίζουμε πως γνωρίζουμε πολλά αλλά τελικά λίγα ξέρουμε απ τη ζωή». Του χαμογέλασα με καλοσύνη. «Μην αποθαρρύνεσαι γιε μου. Εσείς οι νέοι είστε το μέλλον. Κι αν κάνετε κάποια λάθη είναι για να ωριμάσει η σκέψη σας. Η ζωή κάνει περίεργα παιχνίδια σχεδόν καθημερινά. Η φυσιολογική ζωή κάθε νέου είναι σπαρμένη με πολλά λάθη. Γι αυτό πρέπει οι μεγάλοι να συμβουλεύουν με όμορφο τρόπο. Όχι αυταρχικά. Και να ξέρεις. Κάθε μέρα που έρχεται είναι διαφορετική από την άλλη, καμιά μέρα δεν ήταν ίδια από όλες αυτές που πέρασαν. Άρα λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα: Πως η ζωή δεν είναι κονσερβάκια ώστε να μπορείς να ξέρεις τι θα βρεις καθώς την ανοίγεις. Κι αν δεν σ αρέσουν τα φασόλια πρέπει εκείνη τη μέρα να καθίσεις να φας φασόλια. Αν αρνηθείς αυτό σημαίνει φυγή και φυγή σημαίνει ελάχιστη ψυχική ανάταση, δηλαδή με λίγα λόγια. Άτακτη υποχώρηση και πανικός!» Τον κοίταξα για λίγο αμίλητος. Περιεργαζόμουν το πρόσωπό του. Τις αντιδράσεις του. «Φαίνεστε αξιοσέβαστος άνθρωπος αφεντικό, αλλά οι ιδέες σας είναι αρκετά ανατρεπτικές». Μόρφασε αόριστα και πρόσθεσε: «Αγγίζουν όμως τους νέους»

16 Κούνησα μαλακά το κεφάλι, κοιτώντας την άδεια πλατεία και είπα συλλογισμένα: «Θα σου έλεγα μια μεγάλη ιστορία αλλά θα πάρει χρόνο κι εσύ δεν θα προλάβεις να την ακούσεις. Σίγουρα έχεις κάποιες δουλειές να κάνεις». Ο Στιλ γέλασε δυνατά. «Φοβάμαι πως με δουλεύεις. Με τόση ανεργία σ αυτό τον τόπο τι δουλειά να έχω ευλογημένε; Αργόσχολος είμαι εδώ και καιρό». «Άρα έχεις δυο τρεις ώρες να κλέψεις απ τον χρόνο σου;», ρώτησα. «Έχω. Άλλωστε η συζήτηση μαζί σου είναι χαρισματική. Είναι σα να βλέπεις ένα φιλμ με τρισδιάστατη εικόνα!». Βιάστηκε ν ανάψει τσιγάρο και βολεύτηκε καλύτερα στο παγκάκι. «Σε ακούω», μου είπε με ύφος σοβαρό. Εγώ ανακλαδίστηκα βολεύοντας καλύτερα τα πόδια μου. Δεν γνώριζα πως εκείνη την ώρα που εγώ εξιστορούσα τα γεγονότα, ο Γιάννης Αλεξίου, ο εραστής της Θεοδώρας, περνούσε την είσοδο των φυλακών Κορυδαλλού, αφού ο εισαγγελέας της υπόθεσης τον θεώρησε ως ύποπτο φόνου και τον έκρινε προφυλακιστέο! Όλες οι εκδοχές και οι αποχρώσεις ενδείξεις συνηγορούσαν στο αυτονόητο. Δηλαδή, πως ο κύριος ύποπτος για την δολοφονία της νέας γυναίκας ήταν ο Αλεξίου. Βέβαια το όπλο του εγκλήματος δεν βρέθηκε κι ούτε πήρε σοβαρά τις κραυγές αγωνίας του Αλεξίου η δικαστική αρχή. Η σήμανση και το τμήμα βαλλιστικής, ούτε λίγο ούτε πολύ, έπλεναν τα χέρια τους σαν Πόντιοι Πιλάτοι και πέταξαν την καυτή πατάτα στα χέρια του εισαγγελέα που ερευνούσε την υπόθεση της δολοφονίας. Τώρα ο Γιάννης Αλεξίου, θα έμενε φυλακισμένος σε κελί των φυλακών Κορυδαλλού έως ότου γίνει η δίκη Όμως μερικές φορές για κάποιους η δικαιοσύνη είναι τυφλή και για τον Γιάννη Αλεξίου ήταν θεότυφλή! Αφού βόλεψα καλά τα πόδια μου, άρχισα να εξιστορώ στον Στιλ την ιστορία μου

17 -ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ- «Κάποτε, πριν καιρό, γνώρισα σ ένα βουνό μια κοινωνία διαφορετική από αυτή που ζούμε. Η πρώτη επαφή μαζί τους υπήρξε καθοριστική ώστε να συνεχίσω να τους επισκέπτομαι τακτικά. Όλοι τους φορούσαν μαύρα ράσα που σε κάποιες περιπτώσεις καθώς ξεθώριαζαν γίνονταν γκρίζα. Τους επισκεπτόμουν τακτικά, τόσο που σχεδόν είχα μπει στο πετσί τους. Μου άρεσε να βρίσκομαι τα τρία τέταρτα του χρόνου κοντά τους. Στην αρχή τους άρεσε κι αυτούς. Είχαν έναν κοσμικό που τους κρατούσε σε επαφή με τον έξω κόσμο. Οι ρασοφόροι στο μεταξύ συνέχιζαν να προσεύχονται από τα άγρια μεσάνυχτα μέχρι το πρωί, πρώτα με τον όρθρο κι έπειτα με την θεία λειτουργία, το μεσημέρι με τον εσπερινό και λίγο πριν βραδιάσει με τον απόδειπνο. Βλέπεις το χειμώνα η διαφορά της ώρας με εμάς τους κοσμικούς είναι επτά ώρες, ενώ καθώς διανύουμε το χρονικό όριο του χειμώνα για να φτάσουμε μέχρι το καλοκαίρι, η διαφορά μειώνεται στο ελάχιστο που είναι τρεισήμισι ώρες. Το ίδιο γίνεται με την ημερομηνία του ημερολογίου. Εκεί στο όρος, υπάρχει μια διαφορά προς τα πίσω. 13 ημέρες! Είναι βυθισμένοι στον βυζαντινό χρόνο. Με λίγα λόγια λειτουργούν όλες τις εορτές με το πάτριο, ή το παλιό ημερολόγιο όπως λέμε εμείς οι κοσμικοί. Μόνο την ανάσταση του Κυρίου εορτάζουμε την ίδια μέρα Τώρα πως γίνεται αυτό, είναι από τα μυστήρια του μυστικισμού που αναλύουν οι πατέρες εκείνοι!» Ο Στιλ μου χαμογέλασε ενθουσιασμένα. «Θα πρέπει να έκανες πολλούς φίλους εκεί, ε αφεντικό;» με ρώτησε. Κούνησα αρνητικά το κεφάλι μου. «Όχι», αποκρίθηκα. «Όποιος νομίζει πως μπορεί να κάνει φίλο μοναχό, αυταπατάται. Οι μοναχοί δεν γίνονται φίλοι. Αυτό ορίζει και το καταστατικό τους. Οι νόμοι τους. Ο μοναχός που λειτουργεί πραγματικά σαν μοναχός, παύει να έχει αισθήματα και αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στον Θεό του. Παύει να λειτουργεί σαν άνθρωπος, άρα δεν έχει αισθήματα. Σε πολλά μοναστήρια θα δεις πινακίδες που γράφουν: Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις δε θα πεθάνεις όταν πεθάνεις!» «Τι σημαίνει αυτό;» με ρώτησε ο Στιλ γεμάτος περιέργεια. Γέλασα μελαγχολικά. «Αν πας σ ένα νεκροταφείο κι αρχίζεις να κολακεύεις τους νεκρούς θα σου απαντήσει κανένας;». Ο Στιλ κούνησε το κεφάλι. «Όχι», αποκρίθηκε. Εγώ συνέχισα: «Αν πας την άλλη μέρα και τους μαλώνεις, τους βρίζεις κι ό,τι άλλο θέλεις να τους πεις, θα σου απαντήσει κανείς;». «Όχι», αποκρίθηκε και πάλι ο Στιλ. «Αυτός ακριβός είναι και ο προορισμός του μοναχού. Να δοθεί ολοκληρωτικά στον πλάστη του και ταυτόχρονα να μην δέχεται την υποβολή των φραστικών εκδηλώσεων. Ό,τι κι αν ακούσει θα πρέπει να είναι μακριά από το συναίσθημα γιατί κάθε συναίσθημα προκαλεί ηδονή. Με αντιλαμβάνεσαι;». Ο Στιλ ένευσε καταφατικά. «Έτσι λειτουργούν όλοι οι μοναχοί;» ρώτησε. Έκανα μια κίνηση άρνησης. «Δυστυχώς, όχι Λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να τιθασεύσουν τον πειρασμό τους. Οι περισσότεροι φορούν τα ράσα αλλά δεν παύουν να έχουν τις αδυναμίες τους!». «Τότε γιατί βρίσκονται εκεί; Ποιος είναι ο ρόλος τους;» ρώτησε με απορία ο Στιλ. Ανασήκωσα τους ώμους μου. «Αυτή η απορία με έκανε να παγώσω τις σχέσεις μου μαζί τους. Ξαφνικά διαπίστωσα καθώς πλησίαζα επικίνδυνα κοντά τους πως όλα είναι μια πλάνη Κάνουν προσευχές και λειτουργίες υποκρινόμενοι πως έτσι σώζουν τον κόσμο, όμως αυτοί δεν είναι ικανοί ούτε τις ψυχές τους να σώσουν. Στοιβάζουν

18 μόνο τα τάματα των πιστών στα σκευοφυλάκιά τους και τα χαρτονομίσματα στις τράπεζες!». «Κι εσύ;» ρώτησε ο Στιλ. «Τι ρόλο έπαιξες;». Έκανα ένα μορφασμό και κοίταξα για λίγο στο κενό. Ύστερα ψάρεψα ένα τσιγάρο και το άναψα. «Εγώ, έπαιξα τον ρόλο του εξιλαστήριου αμνού! Αναζητούσαν κάποιον να τον χρησιμοποιήσουν σαν μια συντόμευση στα σχέδια τους κι εγώ τους έκανα. Έτσι με πλησίασαν με μια αγκαλιά από ευλογίες Σάστισα από την καλοσύνη τους. Για πρώτη φορά συναντούσα τόση καλοσύνη!». «Κι έπειτα; Τι έγινε;». Πέρασα τα δάχτυλα μου από τα γκρίζα μαλλιά μου και πικραμένος είπα: «Η περίοδος της συντόμευσης τελείωσε. Έπρεπε να βγω από τη μέση. Έτσι με πέταξαν στην άκρη σαν στυμμένη λεμονόκουπα». «Δεν μπορεί όλοι οι μοναχοί να είναι έτσι» παρατήρησε ο Στιλ. «Ίσως να έπεσες πάνω σε κάποια ιδιαιτερότητα». Του χαμογέλασα ειρωνικά. «Δέκα χρόνια κάνω διατριβή με αυτούς τους μοναχούς. Έχω συνεργαστεί με οκτώ μοναστήρια, δύο σκήτες και πέντε κελιά μεγάλα Όλοι τους είναι ίδιοι. Στην αρχή φαίνονται εντάξει κι ύστερα δείχνουν τα ένστικτά τους. Δεν υπάρχει έλεος όταν θίγονται τα συμφέροντά τους ή όταν τους τελειώνεις τη δουλειά που άρχισες». «Τότε πως εξηγείται να έλκει τόσες χιλιάδες προσκυνητές;» με ρώτησε με πείσμα ο Στιλ. «Είναι απλό», του αποκρίθηκα. «Ο προσκυνητής θα καθίσει τέσσερις μέρες. Δεν έχει δικαίωμα να καθίσει περισσότερο κι αυτό σε διαφορετικά μοναστήρια. Κάθε μέρα πρέπει να μετακινείται άρα δεν έχει το χρόνο να μελετήσει τους μοναχούς και να δει τις πυορροούσες σκέψεις τους. Μένει έκθαμβος από το καθολικό κάθε μοναστηριού και από το φυσικό κάλλος που τον περιβάλλει. Αυτό είναι όλο. Η υποβολή και η πλάνη του περιβάλλοντος. Αυτά τα δυο αρκούν να τον κατευθύνουν εκεί που χρόνια τώρα προσπαθούν οι πατέρες του όρους να ωθήσουν τον προσκυνητή. Όλα είναι μια πλάνη. Κι οι μεγαλύτεροι παραμυθάδες είναι οι μοναχοί. Ζουν με μύθους και παραμύθια. Αλλόκοτα παραμύθια που είναι αδιανόητο να τα πιστέψει κανείς κι όμως αυτοί επιμένουν. Κι ύστερα ξαφνικά σου λένε άλλα. Πιο παρανοϊκά. Ανάλογα πόσο καλός δέκτης δείχνεις πως είσαι!». Ο Στιλ πήρε μια βαθιά ανάσα. «Σε κούρασα;» ρώτησα. «Κάθε άλλο», αποκρίθηκε. «Το απολαμβάνω. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω πως ενώ προσεύχονται συνεχώς στον Θεό, παραμυθιάζουν ταυτόχρονα τους πιστούς που τους επισκέπτονται». Ανασήκωσα τους ώμους μου. «Δεν έχουν πρόβλημα. Είναι κουκουλωμένοι με τους μύθους του Βυζαντίου. Εκείνης της εποχής και ταυτόχρονα μπορεί να σε εμφανίσουν μέσ από το ράσο τους ένα πανάκριβο τηλέφωνο με την δυνατότητα να γίνει και λαπ τοπ! Αν είναι έτσι οι μοναχοί, με πανάκριβα τζιπ με GPS, τότε για ποιον μοναχισμό μιλάμε; Κι ύστερα ενώ σου λένε διάφορα πότε φορώντας από τη μια μεριά το φεσάκι τους και πότε απ την άλλη, σου πετάνε και μια νέα έμπνευση για να δείξουν πως τα γνωρίζουν όλα: Σε λίγο θα κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία και θα γίνει δικιά μας η Κωνσταντινούπολη και η Αγία Σοφία. Κι όταν τους ρωτάω τώρα πλέον σαρκαστικά: Εσείς θα πολεμήσετε; εκείνοι απαντούν Εμείς τι δουλειά έχουμε; Εμείς είμαστε μοναχοί, ο στρατός θα πολεμήσει!. Τα φανταράκια δηλαδή, στην πρώτη γραμμή για την Κωνσταντινούπολη και την Αγία Σοφία. Κι αυτοί θα συνεχίσουν να προσεύχονται για να σώσουν τον κόσμο»

19 Ο Στιλ ανασήκωσε τα χέρια του ψηλά σαν ένα σημάδι απόγνωσης. Έδειχνε σοκαρισμένος. «Αυτό αφεντικό είναι απάτη», ψιθύρισε. Ύστερα κούνησε λυπημένα το κεφάλι του. «Όχι», του αποκρίθηκα. «Δεν είναι απάτη. Κάνουν τον αγώνα τους, παλεύουν με τον άγγελό τους περιμένοντας να τους νικήσει, αλλά τελικά νικούν εκείνοι και τα πάθη τους! Αυτή είναι η πραγματικότητα φίλε μου». Ο νέος άντρας στριφογύρισε ανήσυχος στο παγκάκι. Ήθελε να με ρωτήσει κάτι αλλά κόμπιαζε. Κάποια στιγμή ρώτησε: «Κι αυτό που λες είναι απόλυτο;». Κούνησα αρνητικά το κεφάλι μου. «Όχι», του είπα. «Στα δέκα χρόνια που κάνω διατριβή μες στο ιερό βουνό, συνάντησα και εξαιρέσεις! Κάπου κάπου, ανάμεσα στους εκατό, έβρισκα και κάποιον που ήταν κοντά στον Ιησού Χριστό και την Υπεραγία Θεοτόκο Μαρία!». Έσφιξα για μια στιγμή τα χείλια μου και συνέχισα: «Αυτό δεν σημαίνει πως και οι άλλοι δεν είναι, όμως να: Ας πούμε πως δεν είναι τόσο φανατικοί, τόσο ζηλωτές». Έκανα ένα μορφασμό λύπης και πρόσθεσα: «Στους εκατό, ένας! Το φαντάζεσαι; Στους 2000 που είναι όλοι τους θα συναντήσεις 20!...Αυτό με έκανε να αποφασίσω την τακτική υποχώρηση απ το μέρος εκείνο. Κι όσο περνούσε ο καιρός τόσο μέσα από τα συντρίμμια του ψυχικού μου κόσμου, ισοπεδώνονταν τα πάντα Κρατάω επίσης κάποια επαφή με κάποιους ησυχαστές που ζουν με ένα ξερό κομμάτι ψωμί και άγρια χόρτα και που προσεύχονται διαρκώς για να ευδοκιμήσουν τα προσδόκιμα της ορθόδοξης εκκλησίας μας, προσπαθώντας να δούνε το Άκτιστο φως!». Ο νεαρός φίλος μου πήγε κάτι να πει κι ύστερα έκλεισε το στόμα του. Εγώ έμεινα έτσι ασάλευτος, κοιτώντας την άδεια πλατεία. Δεν ήταν ανάγκη ν αρχίσω να ψάχνω ψηλαφιστά μέσα από καταχνιές και μιάσματα για κάποια ερμηνεία. Σαν από θαύμα ή από κάποια σιγανή υποσυνείδητη επεξεργασία της φύσεως, τα δυο κομμάτια του εαυτού μου είχαν ξαναενωθεί. Ο δίδυμος αντικατοπτρισμός μου είχε πεθάνει. Τώρα υπήρχε μόνο ένας άνθρωπος, ο εαυτός μου. Το παράξενο ήταν ότι εξακολουθούσα να είμαι ευτυχισμένος, ενώ ήξερα ακριβώς τι μου είχε συμβεί! Τώρα, το σούρουπο είχε σβήσει και στον βαθυγάλανο ουρανό ανάβανε πολλά φωτεινά αστέρια. Κάποια στιγμή ο νεαρός δίπλα μου ψιθύρισε: «Είναι κι αυτοί άνθρωποι με αδυναμίες, θα πρέπει να τους συγχωρούμε!». Κούνησα αρνητικά το κεφάλι μου. «Όχι! Αυτοί είναι οι επίγειοι άγγελοι. Αποτελούν το δέκατο τάγμα των αγγέλων. Κι όμως σηκώνονται και πέφτουν. Τους σηκώνει ο Ιησούς Χριστός κι αυτοί αμέσως πέφτουν, αυτοί δεν είναι μοναχοί. Τέτοιους μοναχούς δεν χρειάζεται η εκκλησία μας. Αυτοί είναι ψοφίμια. Λάθος κάνουν αν νομίζουν πως υπηρετούν τον Θεό. Γελιούνται αν αισθάνονται πως αντικαταστούν το δέκατο τάγμα των αγγέλων που πλάνεψε ο διάβολος και τους πήρε με το μέρος του. Όπως επίσης ζουν σε μια ουτοπία, καθώς ενώ ακουμπούν στο υπέρλαμπρο κτίριο της ορθόδοξης εκκλησίας, πιστεύουν ότι το στηρίζουν. Δυστυχώς είναι επίμονοι και αγύριστοι. Μου θυμίζουν μουλάρια σε βουνίσιο μονοπάτι. Δεν κάνουν πίσω. Καμιά φορά, οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως υπάρχουν πράγματα που καλύτερα δεν πρέπει να λέγονται. Μπορούμε να συγχωρήσουμε και να συγχωρηθούμε. Αν είσαι τρυφερός μαζί μου θα είμαι κι εγώ μαζί σου. Ο Θεός τα ξέρει όλα, έστω κι αν είναι απασχολημένος για να μας τα πει. Αυτό δεν σου φτάνει;». Ο Στιλ κούνησε το κεφάλι. «Μου φτάνει», μουρμούρισε μέσ απ τα δόντια του

20 -ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ- Τώρα ο Στιλ έδειχνε να είναι σε μια άλλη διάσταση. Φαινόταν πως απολάμβανε τη συζήτηση. Ξαφνικά εγώ έμεινα για αρκετές στιγμές σιωπηλός. Με κοίταξε ερωτηματικά στην αρχή κι έπειτα με ρώτησε χαμηλόφωνα: «Συμβαίνει κάτι;». Τον κοίταξα ανέκφραστα και μ ένα απλανές βλέμμα. «Παρήγγειλε καφέ από απέναντι», του είπα. Τσακίστηκε να εκτελέσει την επιθυμία μου. Τους καφέδες τους πλήρωσα εγώ. Ήπιαμε από μια γουλιά και ύστερα καθώς τον είδα να κρέμεται από τα χείλια μου, είπα μελαγχολικά. «Αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η πιο καθαρή. Η άλλη που θα σου διηγηθώ τώρα είναι τελείως βρώμικη». Ο νεαρός φίλος μου ανασήκωσε τους ώμους του. «Δεν σε καταλαβαίνω!». Του ένευσα καταφατικά. «Θα με καταλάβεις. Περίμενε και θα δεις». Ο Στιλ ανασήκωσε ψηλά τα χέρια του σαν μια επίκληση υποταγής. Δεν είπε τίποτα. Μόνο είχε βυθισμένο το βλέμμα του στο δικό μου. Εγώ άναψα τσιγάρο και παρέμεινα σκεφτικός λες και προσπαθούσα να περάσω ένα ερμητικό ποτάμι πατώντας σε πέτρες και πασσάλους. Έπρεπε κάθε λέξη που θα έλεγε η γλώσσα μου πρώτα να την ψάρευε καλά, βουτώντας την μες στο μυαλό μου. Κάποια στιγμή άρχισα να ομιλώ. «Ξέρεις, είναι μερικά πράγματα στη ζωή που είναι ανεξήγητα. Μέσα σ αυτά είναι και το μέρος εκείνο των μοναστηριακών μετοχίων. Η κάθε μονή έχει σε διάφορα σημεία της γης κομμάτια, είτε αυτά είναι οικοδομήσιμα είτε είναι αγροτεμάχια ή παραλιακά στρέμματα. Αυτά τα περιουσιακά τους μέρη τα διαχειρίζεται η κάθε μονή ανάλογα, με γνώμονα πάντα το συμφέρον της μονής. Βέβαια δεν μπορούμε να δώσουμε μομφή για καθετί που υπάρχει στο απέραντο άγνωστο των μοναστηριών και των ηγουμένων. Ας πάνε στα τσακίδια αυτοί και τα χωράφια τους. Τα μετόχια τους που κανονικά το κράτος έπρεπε εδώ και χρόνια να τα δημεύσει». Ο Στιλ γέλασε. «Τότε ποιο είναι το βρώμικο θέμα που σε ταλανίζει; Η βρώμικη πλευρά;». Τον κοίταξα για μια στιγμή ανέκφραστα κι έπειτα αποκρίθηκα: «Ξέρεις τι με πληγώνει περισσότερο; Πως κάθε μονή έχει μες στα μετόχια της γυναικεία μοναστήρια και κάθε ηγουμένη μαζί με τις μοναχές είναι διαθέσιμες στις επιθυμίες του Ηγούμενου που ανήκουν. Αυτό με τρελαίνει Έχω δει ηγούμενους να επισκέπτονται τακτικά τα μοναστήρια αυτά των γυναικών μαζί με τέσσερις ή πέντε νέους μοναχούς και να κάθονται δύο ή και τρεις μέρες εκεί, λες και είναι μικτό λύκειο! Θέλω να σε ρωτήσω. Δεν σκανδαλίζονται οι μοναχές βλέποντας τους νέους μοναχούς; Δεν σκανδαλίζονται οι μοναχοί βλέποντας τις νέες μοναχές; Έπειτα επιστρέφουν και πάλι στο μοναστήρι τους και έπειτα από λίγο ο ηγούμενος παίρνει άλλη συνοδεία και επισκέπτονται άλλο γυναικείο μοναστήρι. Μόνο ένας ηγούμενος δεν συμμετέχει σε τέτοια πανηγυράκια, ο γέροντας της μονής που ο Πατριάρχης τους χαρακτήρισε σχισματικούς». «Αυτός τι είναι;» με ρώτησε ο Στιλ. «Λευκό περιστέρι;» Τον κοίταξα με συμπάθεια. «Ναι», αποκρίθηκα. «Αυτός είναι αμόλυντος, όπως και αρκετοί μοναχοί μέσα σ εκείνη τη μονή! Όμως κι αυτός έχει άλλα κουσούρια Χρησιμοποιεί πολίτες για να πετυχαίνει τους στόχους του κι έπειτα τους πετάει σαν στυμμένες λεμονόκουπες στην άκρη. Αυτό επιδέχεται μομφή». «Μα πριν λίγο μου είπες πως όλοι κι όλοι είναι είκοσι;» διαμαρτυρήθηκε ο Στιλ. «Αυτοί τι είναι; Η εξαίρεση;»

21 Κούνησα το κεφάλι μου και χαμογέλασα μελαγχολικά. «Μια εξαίρεση πικρή τυλιγμένη στο σιρόπι!». «Αυτοί εξαιρούνται γιατί αγωνίζονται αμυνόμενοι και δεν κάνουν ούτε σπιθαμή πίσω. Αγωνίζονται σε πολλά μέτωπα με πολλούς στρατούς και πολλές σημαίες, κι όμως έχουν τον κεφάλι ψηλά γιατί κρατούν αμόλυντα τα πιστεύω τους. Να γνωρίζεις επίσης πως ο ηγούμενος πάντα βρίσκει διέξοδο στο αδιέξοδο που ορθώνεται μπροστά του. Τώρα πως γίνεται αυτό, η ψυχή του το ξέρει κι ο Θεός, όμως δεν έχει καμιά σχέση με τους άλλους. Εκείνοι κάνουν αυτό που επιθυμεί η καρδιά τους. Έχουν πολλές αδυναμίες και πολλές φορές χάνουν τη μάχη που δίνουν με τις αδυναμίες τους Αυτό γίνεται όλο το χρόνο. Θα πρέπει να γνωρίζεις πως κάθε ηγούμενος έχει γύρω στα τριάντα μοναστήρια μες στον ελλαδικό χώρο που τα επισκέπτεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Δίνει ευλογίες και τρόφιμα και βοηθάει κάθε ηγουμένη ώστε να γίνονται έργα στο μοναστήρι που κυριολεκτικά το έχει για φέουδό του και τις μοναχές για παλλακίδες του. Δεν έχεις δει Στιλ, πως συμπεριφέρονται οι μοναχές σε καλόγερο, πόσο μάλλον σε ηγούμενο. Ό,τι επιθυμεί ο γέροντας πρέπει να γίνει! Να γιατί λέω πως αυτή η πλευρά είναι πιο βρώμικη. Πώς να εξηγήσω εγώ που έκανα διατριβή με αυτούς τους μοναχούς πάνω από δέκα χρόνια, πως οι αδελφές μοναχές τις νύχτες κάθονται και μαθαίνουν πλέξιμο τους υποτακτικούς της συνοδείας και τον ηγούμενό τους! Με αντιλαμβάνεσαι; Αα, τώρα που το θυμήθηκα, όταν λέω δίνει ευλογίες, σημαίνει χρήματα». «Κι εσύ αφεντικό πως τα γνωρίζεις όλα αυτά;» με ρώτησε ο Στιλ. Τα γνωρίζω Στιλ, γιατί τα έζησα. Βλέπεις είχα το προνόμιο να τους υπερασπίζομαι γράφοντάς τους βιβλία. Όμως είδα την παράνοια και πέρασα ξαφνικά στη θέση των πολιτών. Των αφελών προσκυνητών και είπα πως δεν πρέπει άλλο να υφαίνω το χρυσοπλουμιστό πέπλο τους. Αηδίασα Στιλ. Τους σιχάθηκα». Ο νέος φίλος μου έπαιξε για λίγο σκεπτικός με το πακέτο του κι έπειτα ψιθύρισε: «Δηλαδή δεν υπάρχει το βασικό στοιχείο του μοναχισμού που είναι η παρθενία, ούτε απ τους μεν, ούτε απ τους δε!» Μόρφασα άγρια και αποκρίθηκα: «Εκείνος που το δάκτυλό του μπορεί να βάλει πάνω στο σημείο που χωρίζει το καλό απ το κακό, μπορεί ν αγγίξει την άκρη του μανδύα του Θεού!» Ο Στιλ συγκατάνευσε μηχανικά. «Τώρα τι κάνεις αφεντικό;» με ρώτησε. «Τώρα ζω στο απέραντο άγνωστο. Πίστεψε με δεν υπάρχει πιο απόλυτη απόλαυση απ το να νιώθεις πως κάθε στιγμή της ζωής σου την προλαβαίνεις πρώτος εσύ και κάνεις αυτό που εσύ θέλεις. Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα απ το να οδηγείς εσύ τη μοίρα σου, το πεπρωμένο σου, το όνειρο σου. Το πιο οδυνηρό πράγμα στον άνθρωπο, αυτό που τσακίζει την ψυχή του είναι να ονειρεύεται τη ζωή του. Να ζει με την φαντασία του. Δεν υπάρχουν πιο σαρκοβόρα πουλιά από αυτά που λέγονται όνειρα Όχι Στιλ, έχω πάψει να ονειρεύομαι. Τώρα κάνω το αντίθετο από ότι έκανα ως τώρα!». Σταμάτησα για λίγο και κοίταξα τον νέο φίλο μου. Έδειχνε να τα έχει χαμένα. Κάποια στιγμή ρώτησε: «Πως γίνεται αυτό;». Ανασήκωσα τους ώμους μου και γέλασα. «Κοίτα να δεις πως γίνεται!». Ο Στιλ με κοίταξε λες και ήμουν κάποιος μάγος που θα έβγαζε από το καπέλο του κουνέλι. «Είναι απλό», ψιθύρισα και σηκώθηκα. Πέρασα απέναντι και μπήκα στο ταβερνάκι που ήταν ανοιχτό. Πήρα μια λεμονάδα, μια κόκα κόλα, ένα μικρό μπουκάλι ούζο, μια μπίρα κι ένα παγωτό. Πήρα επίσης και δυο μεγάλα πλαστικά ποτήρια! Ο Στιλ καθώς με είδε να έρχομαι τραβήχτηκε στην άκρη για να κάνει χώρο για τα εδέσματα που κουβαλούσα. Γελούσα έτσι όπως πλησίαζα

22 «Ας κάνουμε μια αρχή και με σένα», του είπα κι άρχισα να αδειάζω στα δυο ποτήρια το περιεχόμενο από τα ψώνια που έκανα. Μπίρα, ούζο, λεμονάδα, κόκα κόλα και κομμάτια παγωτό. Έπειτα τα ανακάτεψα με τα καλαμάκια και του πρόσφερα ένα ποτήρι. Με κοιτούσε σαν να είχε πάρει καμιά δωδεκάδα νταβόρ. «Στην υγειά σου» του είπα και ήπια δυο δυνατές γουλιές. Έκανε μια ηρωική προσπάθεια να φέρει το ποτήρι στα χείλια του και προσπάθησε να κατεβάσει μια γουλιά. Κούνησα το κεφάλι μου. «Υπέροχο», είπα. «Τώρα μπήκες στον καταπληκτικό κόσμο του απέραντου άγνωστου. Για πρώτη φορά δοκιμάζεις τον καρπό του. Αυτό είναι μια αρχή. Έκανες το πρώτο βήμα. Πάντα να ξέρεις πως ένα μεγάλο ταξίδι αρχίζει με το πρώτο βήμα!». «Είναι απαίσιο», μουρμούρισε ο Στιλ. «Ναι», του είπα. «Αλλά η γεύση του πρωτόγνωρη αμφιβάλλεις;». «Όχι» μου αντιγύρισε. «Πιες ακόμη δυο γουλιές κι ύστερα το υπόλοιπο θα το απολαύσεις, πίστεψε με!». Εγώ σήκωσα το ποτήρι μου και το ήπια μονορούφι. «Καταπληκτικό», μουρμούρισα. Ο Στιλ σε μια προσπάθεια απίστευτης δύναμης έκανε αυτό που έκανα κι εγώ. Ύστερα με κοίταξε με ένα φωτεινό χαμόγελο. «Καταπληκτικό» επανέλαβε κι εκείνος. Τον κοίταξα για λίγο στα μάτια: «Με δουλεύει», συλλογίστηκα. Έπειτα του είπα: «Καλώς ήρθες στο απέραντο άγνωστο». «Τώρα τι μπορώ να κάνω;» με ρώτησε. «Κάνε ό,τι σου κατέβει στο μυαλό, αρκεί να μην θέσεις σε κίνδυνο την σωματική και πνευματική ακεραιότητα των συνανθρώπων σου, π.χ. μπορείς να ερωτοτροπήσεις με την πιο άσχημη γυναίκα που θα δεις μπροστά σου. Πες της πως στα μάτια σου είναι η πιο όμορφη γυναίκα και θα νιώσεις την φλόγα της ψυχής της να παίρνει ομηρικές διαστάσεις. Κι ίσως την ερωτευτείς όταν διαπιστώσεις πόση αγάπη και πόσο πάθος έκρυβε τόσα χρόνια μέσα της! Με αντιλαμβάνεσαι;». Ο Στιλ κούνησε ελαφρά το κεφάλι του. «Έχω αρχίσει να κατανοώ τη σκέψη σου», μουρμούρισε. «Εδώ είναι ο παράδεισος» του είπα. «Το απέραντο άγνωστο. Αν γνώριζε ο καθένας πως είναι ο παράδεισος, τότε θα έπαυε να μαγεύει. Άλλωστε ενώ όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο, κανείς τους δεν βιάζεται!». Του έκλεισα το μάτι και πρόσθεσα: «Εδώ και είκοσι μέρες κάνω βουτιές μες στο άγνωστο και αισθάνομαι κάθε μέρα πιο δυνατός και περισσότερο ελεύθερος». Ο Στιλ μου χαμογέλασε στην αρχή δειλά κι ύστερα άφησε να του ξεφύγει ένα ανάλαφρο γάργαρο γέλιο! «Σε τόσο λίγο χρόνο, διδάχθηκα τόσα πολλά που θα χρειαζόταν μια ολόκληρη ζωή για να τα μάθω Κι αν τα μάθαινα φυσικά». Η ομολογία του ήταν αληθινή. Το διαισθάνθηκα. Όταν έχεις ακονίσει στο πεζοδρόμιο το μυαλό σου, αποκτάς μια αλάθητη αίσθηση. Πολλοί αυτή την αίσθηση την αποκαλούν ένστικτο. Όμως στην πραγματικότητα το ένστικτο υπάρχει από τη στιγμή που έρχεσαι στη ζωή. Η αλάθητη αίσθηση που αποκτάς χρόνο με τον χρόνο και είναι προϊόν μιας σκληρής δοκιμασίας λέγεται επίγνωση. Η επίγνωση είναι πολύ πιο ισχυρή από το ένστικτο κι από πολλές άλλες μορφωτικές θεωρίες Κοίταξα τον νεαρό φίλο μου στα μάτια και στωικά πρόσθεσα: «Θα πρέπει να ξέρεις, πως αν η ομορφιά γοητεύει, η ασχήμια γνωρίζει να διδάσκει. Αυτό αποτελεί ένα όρο στη ζωή και σπάνια αμφισβητείται!». Ο συγκάτοικος μου στο παγκάκι μου ένευσε καταφατικά. «Θα το θυμάμαι» μου αποκρίθηκε και με παρότρυνε να συνεχίσω την αφήγησή μου. «Μπορείς να μου πεις πως πέρασες την πρώτη καθοριστική μέρα σου;» με ρώτησε

23 Έκανα μια κίνηση με το χέρι μου σαν να ήθελα να διώξω κάποια μύγα από μπροστά μου κι άρχισα την αφήγησή μου «Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πετάξω το κινητό μου στη θάλασσα. Ήταν πλέον άχρηστο για μένα. Ελευθερώθηκα από ένα μαράζι. Τώρα μπορούσε να χτυπάει στο βυθό της θάλασσας και να τρομάζει τα ψάρια. Ύστερα έστειλα τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου στην οικογένεια μου μαζί με μια κάρτα που έγραφε προς την γυναίκα μου: Μη με ψάξεις αν θες, με στέλνουνε πακέτο πάνω στ άστρα πειραματόζωο θα μαι από χθες!...». «Κι έπειτα;» με ρώτησε ο Στιλ με ένα διφορούμενο χαμόγελο. Ανασήκωσα τους ώμους μου. «Βούλιαξα στο απέραντο άγνωστο. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Δεν είχα τίποτα πάνω μου εκτός από τριάντα ευρώ! Ούτε κλειδιά ούτε τραπεζικές κάρτες ούτε σακ βουαγιάζ. Τίποτα απολύτως. Μόνο τα ρούχα που φορούσα. Ένα τζιν τριμμένο, ένα καρό πουκάμισο κι έναν αναπτήρα μες στο μισό άδειο πακέτο των τσιγάρων μου!».του χαμογέλασα καθησυχαστικά. «Έτσι όπως ήμουν Στιλ στάθηκα στη μέση του δρόμου και κοίταξα γύρω μου. Ήμουν ένας άυλος πλέον περιπλανώμενος σε μια τουριστική περιοχή της Χαλκιδικής. Με την άκρη του ματιού μου έπιασα την επιγραφή στη γωνία του δρόμου που έγραφε φούρνος. Προχώρησα προς τα εκεί. Καθώς πλησίαζα στάθηκε μπροστά μου σχεδόν στην είσοδο ένα φορτηγό που έγραφε Άλευρα. Μια γυναίκα ήταν στο ταμείο κι ένας άντρας ξεφούρνιζε ζεστά ψωμιά πάνω σ ένα μεγάλο ξύλινο πάγκο. Καθώς κοίταξε τον επισκέπτη του με τα άλευρα, φώναξε: Βρήκες την ώρα σου κι εσύ!. Σίμωσα προς του μέρος των δύο αντρών. Να βοηθήσω μάστορα; ρώτησα τον φούρναρη. Με κοίταξε απ την κορφή μέχρι τα νύχια. Μπορείς; με ρώτησε. Του ένευσα καταφατικά. Τότε κάντο, μου αντιγύρισε και πρόσθεσε δείχνοντας με το χέρι του. Εκεί είναι η αποθήκη. Γύρισα προς τον οδηγό και του είπα κοφτά: Εσύ επάνω, εγώ κάτω. Εντάξει; Ο άλλος δεν είπε τίποτα, σάλταρε στην καρότσα κι άρχισε να μου δίνει σακιά. Σε μισή ώρα είχαμε τελειώσει. Ο οδηγός μου πρόσφερε ένα πακέτο τσιγάρα κι έφυγε αφού πρώτα τελείωσε τα οικονομικά με τον φούρναρη. Εγώ έμεινα να κοιτάω, μούσκεμα στον ιδρώτα το ψωμί που ευωδίαζε πάνω στον πάγκο. Σαν έβαλε τη δεύτερη φουρνιά μες στο φούρνο κι έκλεισε το καπάκι πήρε ένα ψωμί κι αφού σκούπισε με την ανάστροφη του χεριού του το μέτωπό του με ρώτησε: Πεινάς; Του έγνεψα καταφατικά. Ο άνθρωπος μόρφασε με καλοσύνη. Περίμενε, μου είπε. Ύστερα πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε το ψωμί ανοίγοντας του την κοιλιά. Πήγε στον τενεκέ που είχε το τυρί για τα τυρόψωμα του κι έκοψε δυο μεγάλες φέτες. Τις τοποθέτησε μέσα στην κοιλιά του ψωμιού και αφού τις πάτησε λίγο μου το πρόσφερε. Φάε να στυλώσεις άνθρωπε μου, είπε ευγενικά με μια νότα σεβασμού. Έπειτα θα συζητήσουμε για την αμοιβή σου. Η μυρωδιά του φρέσκου ψωμιού μου έφερε ρίγο. Το τυρί μοσχομύριζε και καθώς κατέβασα την τέταρτη μπουκιά του αποκρίθηκα: Δεν θέλω αμοιβή. Περαστικός ήμουν και είπα να βοηθήσω Ο φούρναρης κούνησε το κεφάλι αρνητικά. Μην παριστάνεις τον Γιάννη Αγιάννη. Εδώ σε εμένα όσοι με βοηθούν στην εργασία μου αμείβονται. Είμαι απαρασάλευτος στο δόγμα του Αγίου Δαμασκηνού που έλεγε: Κάθε εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι έγκλημα: Μου έκλεισε το μάτι και ρώτησε: Με πιάνεις; Του έδειξα το ψωμί με το τυρί που έτρωγα και του αντιγύρισα. Μόλις τώρα με πλήρωσες. Όχι, μου αποκρίθηκε. Αυτό θα σου το έδινα έτσι κι αλλιώς. Έβγαλε από την τσέπη του ένα εικοσάευρω και μου το έβαλε στην τσέπη. Μετά είπε: Αν θέλεις να δουλέψεις για σένα έχει εργασία. Τον ευχαρίστησα λέγοντας: Θα το σκεφτώ

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Antoine de Saint-Exupéry. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση από τα Γαλλικά Ηρακλής Λαμπαδαρίου

Antoine de Saint-Exupéry. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση από τα Γαλλικά Ηρακλής Λαμπαδαρίου Antoine de Saint-Exupéry Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση από τα Γαλλικά Ηρακλής Λαμπαδαρίου 1 13 Ο τέταρτος πλανήτης ήταν αυτός του επιχειρηματία. Αυτός ο άνθρωπος ήταν τόσο πολύ απασχολημένος που δεν σήκωσε

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α Τ Ω Ν Κ Ε Ν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» Α ομάδα «Κάθεσαι καλά, Γκέοργκ; Καλύτερα να καθίσεις, γιατί σκοπεύω να σου διηγηθώ μια ιστορία για γερά νεύρα». Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου αρχίζει να ξετυλίγει

Διαβάστε περισσότερα

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις και έχουν ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες. Είναι αδύνατον

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:...

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... 20 κλασικά αλλά και καινούρια παραμύθια με πριγκίπισσες Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: PRINCESS STORIES Από τις Εκδόσεις Igloo Books, Μεγάλη Βρετανία 2009 ΤΙΤΛΟΣ BIBΛΙΟΥ: Ιστορίες για

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12)

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12) ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΑΞΗ: Β ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ Α ΟΜΑΔΑ: 1 1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16),0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12),0 3. Ποιοι είναι οι μαθητές του

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ 1. Σηκωνόμαστε όρθιοι και καρφιτσώνουμε μια κόλλα χαρτί στην πλάτη του κάθε παιδιού. Ας γράψουμε πάνω στην πλάτη του καθενός ανώνυμα κάτι που μας αρέσει πραγματικά

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα