Ένας τίμιος κλέφτης. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ένας τίμιος κλέφτης. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι"

Transcript

1 Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

2 Ένα πρωί, την ώρα που ήμουν έτοιμος να φύγω για την υπηρεσία μου, ήρθε η Αγκραφιένα, που έκανε χρέη μαγείρισσας, πλύστρας και οικονόμου, και προς μεγάλη μου έκπληξη μου έπιασε την κουβέντα. Ήταν μια τόσο λιγομίλητη γυναίκα, που έξι χρόνια τώρα, εκτός από την καθημερινή συζήτηση που κάναμε σχετικά για το τι θα μαγειρέψει για το βράδυ, δε μου είχε πει καμία άλλη λέξη. -E, λοιπόν, κύριε, ήθελα να σας πω, άρχισε ξαφνικά, ότι δε θα ήταν άσχημα να νοικιάζατε το καμαράκι. -Ποιο καμαράκι; -Αυτό, πλάι στην κουζίνα. Ποιο άλλο; -Γιατί; -Γιατί! Γιατί ο κόσμος νοικιάζει δωμάτια. Γιατί άλλο; -Και ποιος θα το νοικιάσει; -Ποιος θα το νοικιάσει! Κάποιος νοικάρης, ποιος άλλος; -Εκεί ούτε ένα κρεβάτι δε χωράει να βάλεις, είναι πολύ στενάχωρα. Ποιος θα πάει να ζήσει εκεί μέσα; Και γιατί να ζήσει εκεί μέσα; -Μόνο για έναν ύπνο μπορεί να πηγαίνει, θα ζει στο παράθυρο. -Ποιο παράθυρο; -Λες και δεν ξέρετε! Στο παράθυρο του διαδρόμου. Εκεί θα κάθεται και θα ράβει ή θα κάνει ό,τι άλλο θέλει, τέλος πάντων. E, 1

3 μπορεί να κάθεται και στην καρέκλα. 'Έχει καρέκλα και τραπέζι. Απ' όλα έχει. -Και ποιος είναι αυτός; -Α, ένας εξαιρετικός άνθρωπος και κοσμογυρισμένος... Θα του μαγειρεύω εγώ. Για το δωμάτιο και για το φαγητό θα του παίρνω τρία ασημένια ρούβλια το μήνα. Τελικά, ύστερα από πολλές προσπάθειες, έμαθα ότι ένας μεσόκοπος άντρας είχε καταφέρει με κάποιον τρόπο να πείσει την Αγκραφιένα να τον πάρει νοικάρη και να του μαγειρεύει. Κι όταν της Αγκραφιένας της μπει κάτι στο μυαλό, δεν της το βγάζεις με τίποτα ήξερα ότι, αν διαφωνούσα δε θα μ' άφηνε σε ησυχία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν δε γινόταν το δικό της, γινόταν ξαφνικά σκεπτική, έπεφτε σε βαθιά μελαγχολία και αυτό δεν της περνούσε εύκολα. Κρατούσε δυο-τρεις εβδομάδες. Στο μεταξύ το φαγητό δεν τρωγόταν, τα ρούχα χάνονταν, το πάτωμα γινόταν βρώμικο, κοντολογίς η κατάσταση γινόταν φοβερά δυσάρεστη. Είχα παρατηρήσει από καιρό ότι αυτή η σιωπηλή γυναίκα δεν ήταν σε θέση να καταλήξει σε κάποια απόφαση, να έχει μια οποιαδήποτε δική της, προσωπική και ολοκληρωμένη γνώμη. Εάν όμως στο μικρό μυαλό της σχηματιζόταν με κάποιον τυχαίο τρόπο κάτι που να μοιάζει με ιδέα, με πρωτοβουλία, τότε το να της αρνηθείς σήμαινε να της νεκρώσεις την ψυχή για αρκετό χρονικό διάστημα. Γι' αυτό λοιπόν, επειδή πάνω απ' όλα θέλω την ησυχία μου, συμφώνησα ευθύς μαζί της. 2

4 -Είναι τουλάχιστον εντάξει η ταυτότητά του, το διαβατήριο και τα άλλα σχετικά χαρτιά του; -Βέβαια, βέβαια, είναι. Σας είπα είναι θαυμάσιος άνθρωπος και κοσμογυρισμένος και υποσχέθηκε ότι θα δίνει κάθε μήνα τρία ασημένια ρούβλια. Την άλλη κιόλας μέρα στη φτωχική εργένικη κατοικία μου εμφανίστηκε ο νέος ένοικος. Το γεγονός δε με στενοχώρησε, αντίθετα μάλιστα, μέσα μου χαιρόμουν. Ως τώρα, ζω μοναχική ζωή. Είμαι ένας σωστός ερημίτης. Δεν έχω σχεδόν κανένα γνωστό, έξω βγαίνω σπάνια. Έχοντας ζήσει δέκα χρόνια μόνος κι έρημος, συνήθισα στη μοναξιά. Αλλά να ζήσω δέκα, δεκαπέντε ή και παραπάνω χρόνια στην ίδια απομόνωση, με την ίδια Αγκραφιένα, στο ίδιο εργένικο διαμέρισμα είναι μια αρκετά άχαρη περίπτωση. Αφού λοιπόν ήταν έτσι τα πράγματα, ένας καινούριος ήσυχος άνθρωπος στο σπίτι μου ήταν ευλογία από το Θεό. Η Αγκραφιένα δε μου 'πε ψέματα. Ο νοικάρης ήταν πραγματικά κοσμογυρισμένος άνθρωπος. Το διαβατήριό του έλεγε πως ήταν απόστρατος στρατιώτης. Αυτό το είχα καταλάβει και πριν δω το διαβατήριο, ρίχνοντας στον ίδιο μια ματιά. Πάντως, ο Αστάφι Ιβάνιτς έτσι λεγόταν ο νοικάρης μου ήταν από τους καλούς του είδους. Περνούσαμε καλά. Το καλύτερο όμως απ' όλα ήταν ότι ο Αστάφι Ιβάνιτς άρχιζε κάθε τόσο να μου διηγείται ιστορίες από τη ζωή του. Στη χρόνια βαρεμάρα της ζωής μου, ένας τέτοιος αφηγητής ήταν θείο δώρο. 3

5 Μια μέρα μου διηγήθηκε κάποια από τις ιστορίες του, η οποία μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Να όμως με ποια αφορμή μου τη διηγήθηκε: Έτυχε μια φορά να είμαι μόνος στο σπίτι, έλειπε και ο Αστάφι και η Αγκραφιένα. Ξαφνικά άκουσα από το άλλο δωμάτιο κάποιον να μπαίνει στο σπίτι και τα βήματά του δε μου φάνηκαν γνώριμα. Βγήκα στο διάδρομο και είδα ένα νεαρό, μετρίου αναστήματος παρά το έντονο φθινοπωρινό κρύο φορούσε μόνο ένα πουκάμισο. -Τι θες; τον ρώτησα. -Τον Αλεξαντρόφ, τον υπάλληλο, εδώ μένει; -Κάποιο λάθος κάνεις, νεαρέ, άντε, γεια σου. -Μα πώς. Ο θυρωρός μου είπε ότι εδώ είναι, είπε ο επισκέπτης, οπισθοχωρώντας σιγά-σιγά προς την πόρτα. -Πήγαινε, κύριε, τράβα στη δουλειά σου. Την επομένη το απόγευμα, την ώρα που με τον Αστάφι προβάραμε τη ρεντιγκότα μου, για να της κάνει κάποιες επιδιορθώσεις, μπήκε πάλι κάποιος στο διάδρομο. Πήγα κι άνοιξα την πόρτα. Ήταν ο χτεσινός κύριος. Μπροστά στα μάτια, πήρε την καπαρντίνα μου από την κρεμάστρα με όλη του την άνεση, την έχωσε κάτω απ' τη μασχάλη του κι έγινε άφαντος. Όλη αυτή την ώρα η Αγκραφιένα τον κοιτούσε με ανοιχτό το στόμα και δεν έκανε καμιά κίνηση για να τον εμποδίσει. Ο Αστάφι Ιβάνιτς όρμησε πίσω από τον κλέφτη και δέκα λεπτά αργότερα γύρισε καταϊδρωμένος και με άδεια χέρια. Ο κλέφτης είχε εξαφανιστεί, λες κι άνοιξε η γη και τον κατάπιε! 4

6 Ε λοιπόν, την πατήσαμε, Αστάφι Ιβάνιτς, του είπα. Πάλι καλά που μας έμεινε και το παλτό! Θα μας είχε γδύσει τελείως ο παλιοκλέφτης! Αλλά ο Αστάφι Ιβάνιτς τα είχε τόσο χαμένα, ώστε κι εγώ ο ίδιος, κοιτάζοντάς τον, ξέχασα την κλοπή. Δεν μπορούσε να το χωνέψει με τίποτα. Κάθε τόσο σταματούσε τη δουλειά του και ξανάρχιζε να διηγείται από την αρχή πώς έγιναν όλα, πώς εκεί, μπροστά στα μάτια μας, μας πήρανε την καπαρντίνα, πώς ήρθαν τα πράγματα έτσι που να μην καταφέρει να συλλάβει τον κλέφτη. Υστέρα από λίγο ξανάπιανε τη δουλειά, για να την αφήσει ξανά σε λίγο και να μου τα ξαναδιηγηθεί όλα φτου κι απ' την αρχή. Στο τέλος σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο για να του πει τι είχε γίνει και για να του βάλει τις φωνές που αφήνει να γίνονται τέτοια πράγματα μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Γύρισε έπειτα κι έστησε ένα μικρό καβγά με την Αγκραφιένα. Υστέρα ξανάπιασε τη δουλειά του και για πολλή ώρα ακόμη μουρμούριζε για το πώς έγινε όλη αυτή η ιστορία, ότι αυτός στεκόταν εδώ, ενώ εγώ εκεί, και να! μπροστά στα μάτια μας, μας έκλεψε. Με λίγα λόγια ο Αστάφι Ιβάνιτς ήξερε να κοιτάει τη δουλειά του, παράλληλα όμως ενδιαφερόταν πραγματικά και υπέφερε για τον άλλο. -Μας κοροϊδέψανε, Αστάφι Ιβάνιτς, κι εσένα κι εμένα, του είπα το βράδυ, προσφέροντάς του ένα φλιτζάνι τσάι ήθελα έτσι, από βαρεμάρα να τον προκαλέσω, ώστε να ξαναρχίσει την αφήγηση για την κλοπή της καπαρντίνας, που από τη συχνή επανάληψη αλλά και την ειλικρίνεια του αφηγητή είχε αρχίσει να γίνεται εξαιρετικά κωμική. 5

7 -Μας κοροϊδέψανε, κύριε. Και παρ' όλο που δεν κλέψανε δικό μου ρούχο, η στενοχώρια μου δε λέγεται. Νομίζω πως στον κόσμο ολόκληρο δεν υπάρχουν πιο σιχαμένοι άνθρωποι από τους κλέφτες. Και καλά, μπορεί καμιά φορά κανείς να κλέψει τίποτα άχρηστο τούτος εδώ όμως σου έκλεψε τον καρπό του μόχθου σου, τον ιδρώτα που έχυσες, για ν' αγοράσεις την καπαρντίνα αυτή. Τον κερατά, φτου του! Να, τα λέω πάλι και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Καλά εσείς, κύριε, δε λυπάστε για την καπαρντίνα σας; -E, βέβαια, Αστάφι Ιβάνιτς. Άμα είναι να πάρει πράμα δικό μου ο κλέφτης, προτιμώ να του βάλω φωτιά και να το κάψω. -Έτσι είναι! Βέβαια, κλέφτης από κλέφτη διαφέρει. Μου 'τυχε κάποτε μια περίπτωση, κύριε, να πέσω και σε τίμιο κλέφτη. -Τίμιο; Και ποιος κλέφτης είναι τίμιος, Αστάφι Ιβάνιτς; -Αυτό είναι αλήθεια, κύριε! Κλέφτης τίμιος δε γίνεται. Ήθελα μόνο να πω ότι εκείνος ήταν μάλλον τίμιος άνθρωπος κι όμως έκλεψε. Ήταν κρίμα απ' το Θεό, ο καημένος. -Πώς έτσι, Αστάφι Ιβάνιτς; -Που λέτε λοιπόν, κύριε, ήταν πριν από δυο, περίπου, χρόνια, που έτυχε να μείνω χωρίς δουλειά γύρω στον ένα χρόνο. Όσο ακόμα δούλευα, είχα γνωρίσει ένα χαμένο κορμί. Είχαμε γνωριστεί στο καπηλειό. Ήταν ένας φοβερός μεθύστακας, ένα παράσιτο, ένας χαραμοφάης. Πρώτα δούλευε κάπου, αλλά τον είχανε διώξει χρόνια τώρα, επειδή έπινε πολύ. Το πώς ήταν ντυμένος δεν περιγράφεται! Καμιά φορά αναρωτιόμουνα αν 6

8 φορούσε πουκάμισο κάτω από το παλτό. Μια δεκάρα να έβρισκε, πήγαινε αμέσως και την έπινε. Δεν έκανε όμως φασαρία ήταν ήσυχος χαρακτήρας, καλόκαρδος, γλυκομίλητος και ντροπαλός, ποτέ του δε σου ζητούσε τίποτα. Αλλά, βέβαια, έβλεπες μόνος σου πόσο ήθελε να πιει, ο καημένος, και τον κερνούσες. Έτσι λοιπόν τον γνώρισα η μάλλον εκείνος μου έγινε κολλιτσίδα. Ήταν αφοσιωμένος σαν σκυλάκι. Όπου και να πήγαινες να σου κι αυτός από κοντά. Και να σημειώσεις ότι τον είχα δει όλο κι όλο μια φορά. Στην αρχή τον άφησα να μείνει μια νύχτα στο σπίτι μου είδα που το διαβατήριό του ήταν εντάξει και είπα, ας έρθει ο άνθρωπος! Ύστερα, τη δεύτερη μέρα, πάλι τον άφησα να κοιμηθεί σπίτι μου- κι έρχεται και η τρίτη μέρα. Όλη τη μέρα αυτή την πέρασε μπροστά στο παράθυρο, το βράδυ έμεινε πάλι στο σπίτι. Ωραία, σκέφτηκα: τον ποτίζω και τον ταΐζω εγώ κι από πάνω μου κοιμάται και στο σπίτι μου, λες και δε μου έφτανε η δικιά μου η φτώχεια, απέκτησα και οικότροφο! Αυτός και πριν, όπως τώρα κι εγώ, έμενε στο σπίτι κάποιου υπάλληλου του είχε κολλήσει κι όλη την ώρα τα πίνανε οι δυο τους. Εκείνον, τελικά, τον πέθανε το πολύ πιοτό. Τον δικό μου λοιπόν οικότροφο τον έλεγαν Γιεμελιάν Ιλίτς Γιεμελιέι. Κάθισα κάτω κι έστυβα το μυαλό μου, να βρω τι κάνουμε τώρα μ' αυτόν. Να τον διώξω ήταν κρίμα- ντρεπόμουν να διώξω έναν άνθρωπο άθλιο, αξιολύπητο. Κι αμίλητος, ντροπαλός, να μη σου ζητάει τίποτα, να κάθεται μόνος του και να σε κοιτάει στα μάτια παρακλητικά σαν σκυλάκι! Τόσο τον εξαθλιώνει τον 7

9 άνθρωπο το πιοτό! Σκεφτόμουν να του πω κάποια στιγμή: άιντε τώρα, Γιεμελιάνουσκα, πήγαινε, τι να κάνεις πια μαζί μου; Σε λίγο κι εγώ δε θα 'χω να φάω, όχι να 'χω να τρέφω κι εσένα. Κάθομαι όμως και σκέφτομαι: τι θα κάνει εκείνος άμα του μιλήσω έτσι; Τον φαντάζομαι πως θα με κοιτάει πολλή ώρα, μόλις ακούσει τα λόγια μου, πως θα κάθεται πολλή ώρα χωρίς να καταλαβαίνει λέξη, πως μετά, αφού θα έχει πια καταλάβει, θα σηκωθεί από τη θέση του, πλάι στο μεγάλο παράθυρο θα πάρει το κόκκινο μπογαλάκι του, που ήταν γεμάτο τρύπες και που ένας Θεός ξέρει τι είχε χωμένο εκεί μέσα και το 'σερνε παντού μαζί του, θα σιάξει όπως-όπως το παλτό του, για να είναι όσο γίνεται ζεστό αλλά και να μη φαίνονται οι τρύπες κι έπειτα θα ανοίξει την πόρτα και θα βγει στη σκάλα με δάκρυα στα μάτια. Κι έτσι να χαθεί ένας άνθρωπος. Δεν είναι κρίμα απ' το Θεό; E, και στο κάτω-κάτω της γραφής, σκέφτηκα, δε μου ήταν και τόσο μεγάλο βάρος! Περίμενε, έλεγα μέσα μου, Γιεμελιάνουσκα, και δε θα κάθεσαι για πολύ ακόμα στο τραπέζι μου, όπου να 'ναι θα πρέπει να φεύγω και τότε άντε να με βρεις. Ε λοιπόν, κύριε, πραγματικά αναγκαστήκαμε να φύγουμε: Έρχεται μια μέρα το αφεντικό μου, ο Αλεξάντρ Φιλημόνοβιτς, και μου λέει: Έμεινα πολύ ικανοποιημένος από σένα, Αστάφι, κι όταν γυρίσουμε απ' το χωριό, δε θα σε ξεχάσουμε. θα σε προσλάβουμε πάλι. Ζούσαμε στην έπαυλή του. Καλό αφεντικό, μα πέθανε τον ίδιο χρόνο. Τους ξεπροβοδίσαμε λοιπόν και κατόπιν μάζεψα τα υπάρχοντά μου, κάτι λίγα χρήματα που είχα μα ζεμένα και πήγα 8

10 και νοίκιασα μια γωνίτσα στο σπίτι μιας γριούλας. Κάποτε έκανε την νταντά, αλλά τώρα ζούσε μόνη της με μια μικρή σύνταξη. E, τώρα, λέω, Γιεμελιάνουσκα, φίλε μου, γεια χαρά! δε με βρίσκεις εδώ με τίποτα! Και τι λέτε έγινε, κύριε; Γυρίζω σπίτι το βραδάκι και βλέπω μπροστά μου τον Γιεμέλια να στρογγυλοκάθεται πάνω στο σεντούκι μου, με το καρό μπογαλάκι του δίπλα και να με περιμένει... Και μάλιστα για να μην πλήττει είχε δανειστεί ένα θρησκευτικό βιβλιαράκι από τη γερόντισσα και το κρατούσε το πάνω-κάτω, τάχα ότι διάβαζε. E, λοιπόν, σκέφτηκα, γιατί δεν τον είχα διώξει από την αρχή; Κάθομαι λοιπόν, κύριε, και λογαριάζω: πόσο θα μου στοιχίσει αυτός ο τύπος; Λογάριασα, λογάριασα και κατέληξα ότι δε θα μου στοιχίσει και πάρα πολλά. Θα πρέπει, φυσικά, να τρώει. Εντάξει, ένα κομμάτι ψωμί το πρωί και, για να μην το φάει σκέτο, άντε κανένα κρεμμύδι. Και το μεσημέρι πάλι ψωμί και κρεμμύδι θα 'τρωγε. Για βραδινό πάλι κρεμμύδι και κβας και ψωμί, αν θέλει. Κι αν μας τύχει και καμιά λαχανόσουπα, τρώμε κι οι δυο μας. Έτσι κι αλλιώς, είμαστε λιγόφαγοι. Εξάλλου, όπως όλοι ξέρουν, όποιος πίνει, δεν τρώει σχεδόν τίποτα, του φτάνει η βότκα του και το κρασί του. Θα με ξεθεώσει στο πιοτό, σκέφτηκα, αλλά τότε όμως, κύριε, μου ήρθε και μια άλλη σκέψη. Σκέφτηκα ότι έτσι κι έφευγε ο Γιεμελιάν, θα γινόμουν δυστυχισμένος στη ζωή μου. Γι' αυτό αποφάσισα εκείνη τη στιγμή να γίνω πατέρας και προστάτης του. Θα τον βγάλω απ' τον κακό δρόμο, σκέφτηκα. Θα τον κάνω να κόψει το πιοτό! Περίμενε και θα δεις, σκεφτόμουν. Εντάξει, Γιεμέλια του είπα, μείνε εδώ, αλλά 9

11 από δω κι εμπρός θα με ακούς και θα στηρίζεσαι πάνω μου. Έτσι, λοιπόν, σκεφτόμουν μοναχός μου: θα αρχίσω σιγά-σιγά να του μαθαίνω κάποια δουλειά, αλλά χωρίς πίεση. Ασ τον στην αρχή να κάθεται κι εγώ στο μεταξύ θα δω για ποια δουλειά είναι κατάλληλος. Γιατί για κάθε δουλειά, κύριε, πρέπει πρώτα να βλέπουμε αν ο άνθρωπος είναι ικανός. Βάλθηκα, λοιπόν, να τον παρατηρώ στα κρυφά. Στην αρχή, τον έπιασα με το καλό. Έτσι κι έτσι, του λέω, Γιεμελιάν Ιλίτς, φτάνει πια, θα πρέπει να κοιτάξεις τι θα κάνεις με τον εαυτό σου, ώστε, να διορθωθείς. Κοίτα πώς γυρνάς, κουρελής και με συγχωρείς που στο λέω, αλλά το παλτό σου είναι γεμάτο τρύπες. Δεν είναι κατάσταση αυτή! Πρέπει να γίνεις άνθρωπος! Ο Γιεμελιάνουσκα κάθεται και με ακούει με σκυμμένο το κεφάλι. Τι να σας πω, κύριε! Είχε φτάσει σε τέτοια κατάσταση απ' το πιοτό, που δεν ήξερε τι έλεγε. Του 'λεγες για αγγούρια και σου απαντούσε για κουκιά! Με ακούει, με ακούει τόσην ώρα, κι έπειτα αναστενάζει: -Τι αναστενάζεις, Γιεμελιάν Ιλίτς; -Έτσι, τίποτα, Αστάφι Ιβάνιτς, μην ανησυχείτε. Να, σήμερα, Αστάφι Ιβάνιτς, δυο γριές τσακώθηκαν στη μέση του δρόμου, γιατί η μια αναποδογύρισε κατά λάθος της άλλης το πανέρι και της σκόρπισε κάτω τα μούρα. -E, και λοιπόν; -Μετά η δεύτερη αναποδογύρισε επίτηδες το πανέρι της πρώτης, της σκόρπισε χάμω τα δικά της μούρα κι άρχισε μετά να τα τσαλαπατάει. 10

12 -E, και τι έγινε, Γιεμελιάν Ιλίτς; -Να, τίποτα, Αστάφι Ιβάνιτς, έτσι το 'πα. Αχ, σκέφτηκα Γιεμέλια, πάει τα 'χασες, καημένε μου, απ' το πιοτό, σκέφτηκα. -Κι ένας κύριος, εκεί που πήγαινε στη Σαντόβαγια, του 'πεσε ένα χαρτονόμισμα στο πεζοδρόμιο. Το βλέπει ένας μουζίκος, τυχερό μου, λέει. Και να σου κι ένας άλλος, όχι, δικό μου τυχερό, λέει. Το 'δα πρώτος... -Λοιπόν, Γιεμελιάν Ιλίτς; -Τσακωθήκαν οι μουζίκοι, Αστάφι Ιβάνιτς. Ήρθε μετά ο χωροφύλακας, έδωσε το χαρτονόμισμα στον κύριο, που του είχε πέσει, και τους μουζίκους τους απείλησε και τους δυο ότι θα τους πάει μέσα. -E, και λοιπόν τι έγινε; Ποιο είναι, τελικά, το συμπέρασμα Γιεμελιάνουσκα; -Έτσι, τίποτα. Ο κόσμος γελούσε, Αστάφι Ιβάνιτς. -Αχ, Γιεμελιάνουσκα! Ο κόσμος! Πούλησες την ψυχή σου για τρία καπίκια! Και ξέρεις, Γιεμελιάν Ιλίτς, να σου πω κάτι; -Τι, Αστάφι Ιβάνιτς; -Να βρεις μια δουλειά, οποιαδήποτε, αυτό να κάνεις. Χίλιες φορές θα στο πω. Βρες μια δουλειά. Λυπήσου πια τον εαυτό σου. -Και τι δουλειά να βρω, Αστάφι Ιβάνιτς; Εγώ δεν ξέρω να κάνω τίποτα. Κανείς δε θα με πάρει εμένα, Αστάφι Ιβάνιτς. Αχ, Γιεμέλια, για το πιοτό σε έδιωξαν απ' τη δουλειά σου! Πρέπει να το 11

13 σταματήσεις. Σήμερα, φώναξαν στο γραφείο τον Βλας, τον μπουφετζή, Αστάφι Ιβάνιτς. -Και γιατί τον φώναξαν, Γιεμελιάνουσκα; -Δεν ξέρω, γιατί τον φώναξαν, Αστάφι Ιβάνιτς. Φαίνεται θα τον χρειάζονταν εκεί, γι' αυτό τον κάλεσαν... Αχ, σκέφτομαι, πάμε χαμένοι μ' εσένανε, Γιεμελιάνουσκα! Μας τιμωρεί ο Μεγαλοδύναμος για τις αμαρτίες μας! Πείτε μου, κύριε, πώς να συνεννοηθείς με έναν τέτοιον άνθρωπο; Ήταν όμως παμπόνηρος! Με άκουγε καλά-καλά, κι έπειτα, αφού χόρταινε να ακούει, μόλις έβλεπε πως άρχιζα και θύμωνα, φόραγε το παλτό του και μην τον είδατε! Έλειπε όλη τη μέρα και μου ερχόταν το βράδυ τύφλα στο μεθύσι. Ποιος του 'δινε να πιει, πού τα 'βρισκε τα λεφτά, ένας Θεός ξέρει! Πάντως, δεν ήμουν εγώ ο ένοχος!.. Αμάν πια, Γιεμελιάν Ιλίτς, του έλεγα, θα το φας το κεφάλι σου! Τέρμα το πιοτό, μ' ακούς; τέρμα! Άλλη φορά, άμα μου 'ρθεις μεθυσμένος, θα κοιμηθείς έξω. Δε θα σ' αφήσω να μπεις μέσα! Ακούει ο Γιεμέλια την απόφασή μου και κάθεται μέσα μια μέρα, δυο μέρες... Την τρίτη την κοπάνησε πάλι. Περιμένω, περιμένω, άφαντος! E, με ζώσανε πια και εμένα τα φίδια. Άρχισα ν' ανησυχώ. Τι του έκανα; Σκεφτόμουν. Εγώ τον τρομοκράτησα. Και πού να 'ναι τώρα ο έρημος; Αχ, ας έρθει, Θεέ μου, Σε παρακαλώ! Νύχτωσε και πουθενά ο Γιεμελιάν... Βγαίνω το πρωί στο κατώφλι, κοιτάζω, και τον βλέπω εκεί και κοιμάται. Ήταν ξαπλωμένος και είχε ακουμπήσει το κεφάλι του σ' ένα σκαλοπάτι είχε κοκαλώσει από την παγωνιά. 12

14 -Τι κάνεις αυτού, Γιεμέλια; Για τ' όνομα του θεού! εδώ βρήκες να κοιμηθείς; -Μα εσείς, Αοτάφι Ιβάνιτς, θυμώσατε προχτές, στενοχωρηθήκατε και μου είπατε πως, αν έρθω ξανά μεθυσμένος θα με βάλετε να κοιμηθώ στη σκάλα. Γι' αυτό κι εγώ δεν τόλμησα να μπω μέσα, Αστάφι Ιβάνιτς, και ξάπλωσα εδώ, αφού ήμουν μεθυσμένος. Με είχε πιάσει στενοχώρια και δεν τόλμησα να χτυπήσω. -Δεν κάνεις καμιά άλλη δουλειά, λέω εγώ, Γιεμελιάν, που πας και κοιμάσαι έξω; -Τι άλλη δουλειά, Αστάφι Ιβάνιτς; -Σου λέω, βρε ανεπρόκοπε, να μάθεις να γίνεις ράφτης. Κοίτα σε τι κατάσταση είναι το παλτό σου! Πιάσε τη βελόνα να κλείσεις καμιά τρύπα να γίνεις, επιτέλους, άνθρωπος. Άντε, μεθύστακα. Κι εκείνος, κύριε, πάει και πιάνει τη βελόνα- εγώ έτσι το 'πα, στ' αστεία, κι εκείνος τα 'χασε και πήρε τη βελόνα. Έβγαλε το παλτό του και προσπάθησε να περάσει την κλωστή στη βελόνα. Καθόμουν και τον κοίταζα, αλλά πού να τα καταφέρει! Τα μάτια του ήταν υγρά και κατακόκκινα, τα χέρια του έτρεμαν, αυτός εκεί! Προσπαθούσε, προσπαθούσε αλλά η κλωστή στη βελόνα δεν έμπαινε! Κι όλο τη σάλιωνε, την έστριβε με τα δάχτυλα, αλλά τίποτα! Τα παράτησε και γύρισε και με κοίταξε... -Τώρα, Γιεμέλια, με υποχρέωσες! Να 'τανε κι άλλοι μπροστά, να μας έβλεπαν, δε θα ήξερα πού να κρυφτώ! Αφού έτσι στο 'πα, 13

15 βρε αφελή άνθρωπε, για αστείο, για να σε πειράξω. Πήγαινε, όπου θέλεις, κι ο Θεός να σε φυλάει! Αν θέλεις, κάτσε εδώ, αλλά μην κοιμάσαι στις σκάλες, μη με ντροπιάζεις!... Και τι να κάνω, Αστάφι Ιβάνιτς; Αφού το ξέρω κι ο ίδιος ότι είμαι πάντα μεθυσμένος και δεν κάνω για τίποτα! Μόνον εσάς που κακοκαρδίζω... τον ευεργέτη μου! Κι έτσι όπως άρχισαν να τρέμουν τα χλομά του χείλη, ένα δάκρυ κύλησε το μάγουλό του κι έβρεξε τη γενειάδα του. Ξάφνου ξέσπασε σε λυγμούς o Γιεμελιάν μου... Αχ, πατερούλη, σαν να μου μπήξανε το μαχαίρι στην καρδιά. -Αχ εσύ, πονόψυχε άνθρωπε, καθόλου δεν το σκέφτηκα! Πού να το ξέρω, πού να το φανταστώ; Όχι, νομίζω, Γιεμέλια, πως θα σ' αφήσω στην ησυχία σου, να σβήσεις σαν το κεράκι!... E, λοιπόν, κύριε, ας μη μακρηγορώ. Η όλη ιστορία είναι τόσο άθλια, που δεν αξίζει να τη διηγείσαι. θέλω μόνο να προσθέσω κάτι: είχα ένα παντελόνι ιππασίας πολύ όμορφο, μου το είχε παραγγείλει κάποιος τσιφλικάς που ερχόταν εδώ. 'Ύστερα όμως δεν το πήρε, γιατί του ήταν, λέει, στενό. Έτσι, λοιπόν, μου έμεινε το παντελόνι αυτό. Πολύτιμο πράγμα, σκέφτηκα. Στο παζάρι μπορεί να 'πιανε μέχρι και πέντε ρούβλια. Αν το ξήλωνα, με αυτό το ύφασμα μπορούσα να φτιάξω δύο παντελόνια για τους κυρίους της Πετρούπολης και θα μου περίσσευε και για ένα γιλέκο. Εμείς οι φτωχοί, βλέπετε, όλο κάτι τέτοιες πατέντες κάνουμε, για να τα βγάλουμε πέρα. Τον καιρό εκείνο ο Γιεμελιάνουσκα ήταν πολύ βαρύς και μελαγχολικός. Μια μέρα χωρίς πιοτό, δεύτερη, 14

16 τρίτη, χωρίς να βάλει γουλιά στο στόμα του. Έτσι ήταν για λύπηση. Καθόταν εκεί κι ένιωθε δυστυχισμένος. τώρα, φίλε μου, σκέφτηκα ή δεν έχεις φράγκο ή μπήκες στον ίσιο δρόμο. Ίσως άκουσες τη φωνή της λογικής και είπες: τέρμα. Ακούστε λοιπόν, κύριε, τι έγινε κατόπιν: τις μέρες εκείνες ήταν κάποια μεγάλη γιορτή. Γυρίζω το βράδυ από τον εσπερινό και βλέπω το Γιεμέλια να κάθεται στο παράθυρο και να κουνιέται πέρα-δώθε, τύφλα στο μεθύσι. Άιντε πάλι, Γιεμελιούσκα, είπα μέσα μου. Πηγαίνω να πάρω κάτι απ' το σεντούκι, κοιτάζω μέσα, πουθενά το παντελόνι της ιππασίας... Ψάχνω, ξαναψάχνω, τίποτα! Αφού έφαγα όλο τον κόσμο και δεν το βρήκα, σφίχτηκε η καρδιά μου! Έτρεξα στη γερόντισσα, τη σπιτονοικοκυρά μου. Την υποψιάστηκα άδικα την καημένη, ενώ στον Γιεμέλια ούτε που πήγε το μυαλό μου, παρόλο που ήταν ύποπτος, έτσι που καθόταν μεθυσμένος. Όχι, μου λέει η γριούλα, για τ' όνομα του θεού, κύριε, αν είναι δυνατόν! Τι να το κάνω εγώ το παντελόνι της ιππασίας; Δηλαδή να το φορέσω; Κι εγώ μόλις προχθές έχασα μια φούστα. Ήρθε κανένας από δω; τη ρωτάω εγώ. Όχι, κανείς δεν ήρθε, κύριε, εγώ ήμουν συνέχεια εδώ. Ο Γιεμελιάν Ιλίτς βγήκε για λίγο και ξαναγύρισε. Νάτος, εκεί είναι... Αυτόν ρώτα. Μήπως έτυχε, Γιεμέλια, να χρειαστείς το παντελόνι μου της ιππασίας, ξέρεις αυτό που είχα φτιάξει για κείνον τον τσιφλικά, τον ρωτώ. Όχι, μου απαντάει, Αστάφι Ιβάνιτς, δεν το πήρα εγώ. Τι διάολο; Ψάχνω ξανά, ψάχνω, ψάχνω, τίποτα! Κι ο Γιεμέλια κάθεται και κουνιέται πέρα δώθε. Εγώ, κύριε, καθόμουν 15

17 σταυροπόδι εκεί μπροστά του, σκυμμένος στο σεντούκι, και ξαφνικά του έριξα μια πλάγια ματιά... Αμάν! σκέφτηκα. Η καρδιά μου σφίχτηκε μες στο στήθος μου κι αναψοκοκκίνισα. Το βλέμμα του Γιεμέλια συνάντησε το δικό μου. Όχι, μου λέει, Αστάφι Ιβάνιτς, εγώ το παντελόνι σας;... Ίσως να νομίζετε, ότι το πήρα εγώ, αλλά δεν το πήρα. -Και πού μπορεί να πήγε, Γιεμελιάν Ιλίτς; -Όχι, μου λέει, Αστάφι Ιβάνιτς, δεν ξέρω τίποτα. -Πώς δηλαδή, Γιεμελιάν Ιλίτς, είναι ποτέ δυνατόν να χάθηκε μόνο του; -Ίσως, Αστάφι Ιβάνιτς, μου, απαντά! Μόλις τ' άκουσα αυτό, σηκώθηκα, πήγα στο παράθυρο, άναψα τη λάμπα κι άρχισα τη δουλειά μου. Είχα να κάνω κάτι διορθώσεις στο γιλέκο ενός υπαλλήλου, που έμενε στον από κάτω όροφο. Ήμουν φοβερά ταραγμένος. Πιο καλά θα ήταν να έπιανα όλα μου τα ρούχα να τα έριχνα στη σόμπα, για να τα κάψω. Και βέβαια ο Γιεμέλια καταλάβαινε την οργή που έβραζε μέσα μου γιατί ο άνθρωπος που έχει κάνει κάτι κακό, νιώθει απ' τα πριν τη συμφορά που του έρχεται, όπως τα πουλιά νιώθουν την καταιγίδα, προτού ακόμα ξεσπάσει. Το λοιπόν, Αστάφι Ιβάνιτς, άρχισε να λέει o Γιεμελιούσκα κι η φωνή του έτρεμε, σήμερα ο Αντίπ Πραχόριτς, ο νοσοκόμος, παντρεύτηκε τη γυναίκα του αμαξά, εκείνου που πέθανε τις προάλλες. Κι εγώ τότε του έριξα μια ματιά με τόση κακία... Κατάλαβε ο Γιεμέλια. Τον βλέπω να σηκώνεται, να πηγαίνει στο 16

18 κρεβάτι και ν' αρχίζει να ψαχουλεύει. Συνεχίζει για πολλή ώρα το ψάξιμο κι όλο σιγομουρμουρίζει μέσα απ' τα δόντια: Μπα, ούτε εδώ είναι, πουθενά δεν είναι, πού χώθηκε το άτιμο; Περιμένω να δω τι Θα γίνει. Βλέπω τον Γιεμέλια να ξαπλώνεται χάμω και να χώνεται κάτω απ' το κρεβάτι. Δεν κρατήθηκα άλλο. -Γιατί ξαπλώθηκες έτσι, Γιεμελιάν Ιλίτς; του λέω. -Μήπως και βρω το παντελόνι σας της ιππασίας, Αστάφι Ιβάνιτς. Είπα να ρίξω μια ματιά μήπως και παράπεσε πουθενά. -Μα όχι, κύριε μην μπαίνεις σε κόπο για μένα, έναν απλό και φτωχό άνθρωπο, μπορεί να λερώσεις τα γόνατά σου, έτσι που σέρνεσαι κάτω! -Γιατί, Αστάφι Ιβάνιτς, εγώ... Μπορεί να το βρούμε κάπου, ας ψάξουμε. -Xμ... Άκου εδώ, Γιεμελιάν Ιλίτς! -Τι πράγμα, Αστάφι Ιβάνιτς; -Μήπως του λέω, απλώς εσύ μου έκλεψες το παντελόνι σαν κοινός κλέφτης για να με ξεπληρώσεις για το ψωμί και το αλάτι που έχουμε φάει μαζί; Τόσο με είχε εξοργίσει, κύριε, έτσι που είχε πέσει στα γόνατα και σερνόταν κάτω στο πάτωμα. Όχι... Αστάφι Ιβάνιτς... Έμεινε εκεί, όπως ήταν, κάτω απ' το κρεβάτι. Έμεινε αρκετή ώρα, κι έπειτα σηκώθηκε. Τον κοιτάζω και βλέπω να είναι κατάχλομος. Σηκώνεται κι έρχεται και κάθεται δίπλα μου στο παράθυρο για κανένα δεκάλεπτο. Όχι, μου λέει, Αστάφι Ιβάνιτς, δεν το πήρα εγώ το παντελόνι σας... Σειόταν ολόκληρος, χτυπούσε το στήθος του με τρεμάμενο δάχτυλο και η 17

19 φωνή του έτρεμε τόσο, που κατατρόμαξα κι απόμεινα καρφωμένος στη θέση μου. Ε λοιπόν, συγχωρήστε με, Γιεμελιάν, Ιλίτς, αν εγώ από βλακεία μου σας κατηγόρησα άδικα. Κι όσο για το παντελόνι, δεν πάει στο διάολο! Θα ζήσουμε και χωρίς παντελόνι. Τα χέρια μου, δόξα τω Θεώ, πιάνουν ακόμα. Δε θα γίνω κλέφτης ούτε παράσιτο, να ζω από τους άλλους... Θα δουλέψω και θα ζήσω. Μ' άκουσε, λοιπόν, ο Γιεμέλια όρθιος μπροστά μου, με κοίταξε κι έπειτα κάθισε κάτω. 'Όλο το βράδυ έμεινε εκεί, δίχως να κουνήσει από τη θέση του. Όταν εγώ πήγα για ύπνο, ο Γιεμέλια καθόταν ακόμα στην ίδια θέση. Το πρωί είδα πως είχε κοιμηθεί στο γυμνό πάτωμα, τυλιγμένος στο παλτό του, αισθανόταν τόσο ταπεινωμένος, που δεν τολμούσε να ξαπλώσει στο κρεβάτι. Δεν τον αγαπούσα όμως πια, κύριε. Τις πρώτες μέρες, μάλιστα, τον μισούσα. Ένιωθα λες και με είχε κλέψει και με είχε πληγώσει ο ίδιος μου ο γιος. Αχ, Γιεμέλια, Γιεμέλια, έλεγα μέσα μου. Κι ο Γιεμέλια, κύριε, δυο βδομάδες δε σταμάτησε να πίνει, γινόταν συνέχεια σκνίπα στο μεθύσι. Έφευγε νωρίς το πρωί και γυρνούσε νύχτα. Επί δυο εβδομάδες δεν άκουσα απ' το στόμα του μια λέξη. Φαίνεται πως και τον ίδιο τότε τον κατάτρωγε η πίκρα ή ήθελε με κάποιο τρόπο να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Κάποια στιγμή, τελικά, σταμάτησε και κάθισε πάλι στο παράθυρο. 18

20 Φαίνεται πως θα 'χε πιει όλα του τα λεφτά. Τον θυμάμαι τρία βράδια να κάθεται αμίλητος, ξάφνου τον βλέπω να κλαίει και τι κλάμα! Τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμι από τα μάτια του. Και είναι φοβερό, κύριε, να βλέπεις έναν ώριμο άνθρωπο, και μάλιστα ένα γέροντα, σαν τον Γιεμέλια, να κλαίει τόσο πολύ. -Τι έχεις, Γιεμέλια; τον ρωτάω. Εκείνος τινάχτηκε. Ήταν η πρώτη φορά που του μιλούσα από εκείνη τη μέρα. -Τίποτα... Αστάφι Ιβάνιτς. -Για το Θεό, Γιεμέλια, ξέχνα το, άσ' το να πάει στο διάολο. Τι κάθεσαι έτσι αυτού; -Έτσι, Αστάφι Ιβάνιτς, όχι για... Θα ήθελα να πιάσω καμιά δουλειά, Αστάφι Ιβάνιτς. -Τι δουλειά, Γιεμελιάν Ιλίτς; -Οτιδήποτε. Μπορεί να βρω καμιά θέση κάπου, όπως παλιά, ήδη πήγα και παρακάλεσα τον Φεντασιέι Ιβάνιτς... Δε θέλω να σας γίνομαι άλλο βάρος. Θα κοιτάξω αν μπορέσω να βρω καμιά δουλειά και τότε όλα θα σας τα ξεπληρώσω εγώ, και το φαΐ και τα πάντα. -Φτάνει, Γιεμέλια, φτάνει, έγινε ένα κακό και πέρασε. Ας πάει στο καλό! Έλα να ζήσουμε όπως και πρώτα. Όχι, Αστάφι Ιβάνιτς, εσείς τώρα ίσως... αλλά εγώ δεν το πήρα το παντελόνι σας, Αστάφι Ιβάνιτς!. -Καλά, ο Θεός μαζί σου, Γιεμελιάνουσκα! Κάνε ότι εσύ αποφασίσεις. 19

21 -Όχι, Αστάφι Ιβάνιτς. Δεν μπορώ πια να ζήσω μαζί σας, και να με συγχωρείτε! θα πρέπει να φύγω. -Μα για τ' όνομα του Θεού, Γιεμελιάν Ιλίτς του λέω, ποιος σε ενοχλεί, ποιος σε διώχνει απ' το σπίτι; -Όχι, δεν είναι σωστό πια να μένω μαζί σας, Αστάφι Ιβάνιτς. Καλύτερα να πηγαίνω... Ο άνθρωπος είχε προσβληθεί και το είχε πάρει για τα καλά απόφαση. Σε λίγο σηκώθηκε κι έριξε στην πλάτη το παλτό του. -Για πού το 'βαλες λοιπόν, Γιεμελιάν Ιλίτς; Λογικέψου, σκέψου το λιγουλάκι πού θα πας; -Όχι, έχετε γεια, Αστάφι Ιβάνιτς, αφήστε με να φύγω, Αστάφι Ιβάνιτς. Δεν είστε τώρα πια αυτός που ήσασταν προηγουμένως. -Τι δεν είμαι; Πού θα πας μονάχος σου, θα χαθείς, Γιεμελιάν Ιλίτς, σαν μωρό παιδί και άμυαλο. -Όχι, Αστάφι Ιβάνιτς, τώρα πια εσείς, όταν βγαίνετε κλειδώνετε το σεντούκι σας, κι εγώ, το βλέπω αυτό και κλαίω... Όχι, καλύτερα αφήστε με, Αστάφι Ιβάνιτς, και συγχωρήστε με, για όσες φορές σας πίκρανα όλο αυτό τον καιρό που ζήσαμε εδώ μαζί. Κι έτσι λοιπόν, κύριε, έφυγε. Περίμενα μια μέρα, λέω κατά το βραδάκι θα φανεί, τίποτα! Δεύτερη μέρα, τρίτη μέρα... Τίποτα! Μ' έπιασε και φόβος και στενοχώρια, δεν έτρωγα, δεν έπινα, δεν κοιμόμουν. Αυτός ο άνθρωπος με είχε αφοπλίσει τελείως. Την τέταρτη μέρα πήρα σβάρνα τα καπηλειά μπας και τον βρω κάπου. Ρωτούσα, έψαχνα, τίποτα, είχε γίνει άφαντος! Το έφαγες το ξερό σου το κεφάλι, σκεφτόμουν. Ένας Θεός ξέρει που ξέπεσες 20

22 μεθυσμένος και πέθανες, και τώρα κείτεσαι σαν το κούτσουρο. Γύρισα στο σπίτι σε άθλια κατάσταση. Την άλλη μέρα βγήκα πάλι και τον έψαχνα. Κατηγορούσα τον εαυτό μου, πώς το έκανα αυτό, πώς άφησα αυτόν τον ανόητο και αφελή άνθρωπο να σηκωθεί να φύγει. Ξημερώματα όμως της πέμπτης μέρας ακούω την πόρτα να τρίζει- κοιτάζω και να σου ο Γιεμέλια, κατάχλομος και με λάσπες στα μαλλιά, λες και είχε κοιμηθεί στο δρόμο κι απ' την αδυναμία είχε γίνει σαν φάντασμα. Έβγαλε το παλτουδάκι του, κάθισε δίπλα μου στο σεντούκι και με κοίταξε. Χάρηκα, αλλά ταυτόχρονα ένιωσα μέσα μου μια θλίψη βαθύτερη από πριν. Γιατί, αν είχε τύχει, κύριε, να κάνω εγώ τέτοιο πράγμα που έκανε εκείνος, μα το Θεό σας λέω, χίλιες φορές θα προτιμούσα να πέθαινα σαν το σκυλί, παρά να γυρίσω πίσω. Κι ο Γιεμέλια γύρισε! Φυσικά είναι φοβερό να βλέπεις άνθρωπο σ' αυτή την κατάσταση. Άρχισα τότε να τον καλοπιάνω και να τον παρηγορώ. Πολύ χαίρομαι που γύρισες, Γιεμελιάνουσκα, του είπα. Αν αργούσες λίγο ακόμα να έρθεις, θα έβγαινα να σε αναζητήσω στα καπηλειά. -Έφαγες τίποτα; -Έφαγα, Αστάφι Ιβάνιτς. -Αλήθεια, έφαγες; Έλα, φίλε μου, έχει μείνει λίγη χορτόσουπα απ' τα χθες, ήταν με κρέας, όχι σκέτη. Να και κρεμμύδι και ψωμί. Φάε, μια φορά, κακό δε θα σου κάνει. Του έδωσα να φάει κι αμέσως κατάλαβα ότι είχε μέρες να φάει ο άνθρωπος, πεινούσε σαν λύκος. Φαίνεται πως η πείνα του τον είχε 21

23 φέρει σ' εμένα. Τον λυπόταν η ψυχή μου, τον έρημο. Μου ήρθε η ιδέα και πετάχτηκα στο κρασοπουλειό, κι έφερα λίγο κρασί, για να του ευφράνω την καρδιά και να φιλιώσουμε. Δε σου κρατάω πια κακία, Γιεμελιάνουσκα. Έφερα το κρασάκι, του είπα. Έλα Γιεμελιάν Ιλίτς, να πιούμε, που 'ναι και χρονιάρα μέρα. Θες ένα ποτηράκι; Κάνει καλό. Έκανε ν' απλώσει το χέρι, να πιάσει το ποτήρι, αλλά σταμάτησε. Για λίγο δεν έκανε τίποτα, τον βλέπω που πιάνει το ποτήρι και το φέρνει στο στόμα με τρεμάμενο χέρι. Την ίδια στιγμή το κρασί χύνεται στο μανίκι του. Δεν κατάφερε να πιει. Κατέβασε με μια κίνηση το ποτήρι και το άφησε στο τραπέζι. -Τι τρέχει, Γιεμελιάνουσκα; -Μα τίποτα, εγώ να... Αστάφι Ιβάνιτς -Δεν θα το πιεις; -Εγώ, Αστάφι Ιβάνιτς, δε θα... δε θα ξαναπιώ, Αστάφι Ιβάνιτς. -Τι; Αποφάσισες να το κόψεις τελείως, Γιεμελιούσκα ή μόνο σήμερα δε θα πιεις; Έμεινε αμίλητος. Υστέρα από κάνα λεπτό τον είδα να φέρνει το χέρι του στο μέτωπο. -Τι, δεν πιστεύω να είσαι άρρωστος, Γιεμέλια; του είπα. -Ναι, δεν είμαι καλά, Αστάφι Ιβάνιτς. Τον πήρα και τον ξάπλωσα στο κρεβάτι. Πραγματικά ήταν χάλια: το μέτωπό του έκαιγε και είχε ρίγη. Έμεινα όλη τη μέρα στο προσκεφάλι του, τη νύχτα χειροτέρεψε. Του έδωσα να φάει κβας ανακατωμένο με γάλα, με κρεμμύδι και λίγο ψωμί. Φάε του έλεγα 22

24 μπορεί να σου κάνει καλό! Εκείνος όμως κούνησε το κεφάλι: Όχι, δε θα φάω απόψε, Αστάφι Ιβάνιτς. Του έφτιαξα ένα τσάι, όλο το βράδυ τη γερόντισσα τη σπιτονοικοκυρά μου κυριολεκτικά την τρέλανα, δε γινόταν τίποτα. Χάλια είναι, σκέφτηκα. Την τρίτη μέρα το πρωί πήγα στο γιατρό. Ήταν γνωστός μου ο γιατρός Κοστοπράβοφ. Είχαμε γνωριστεί παλιότερα, όταν ακόμα δούλευα για τους Μποσομιάγκιν, μια φορά που είχα αρρωστήσει και με είχε κάνει καλά. Ήρθε ο γιατρός, τον κοίταξε. Δε γίνεται τίποτα, είναι πολύ άσχημα, μου είπε. Τζάμπα με κουβαλήσατε. Δώστε του πάντως αυτή, τη σκόνη. Ο γιατρός έφυγε. Εγώ τη σκόνη δεν του την έδωσα. Έτσι μας κοροϊδεύει ο γιατρός, είπα μέσα μου. Στο μεταξύ ήρθε η πέμπτη μέρα. Ήταν εκεί ξαπλωμένος κι έσβηνε μπροστά στα μάτια μου. Εγώ καθόμουν στο παράθυρο κι έραβα. H γριούλα άναβε τη σόμπα. Ήμασταν όλοι αμίλητοι. Σχιζόταν η καρδιά μου, κύριε, γι' αυτό το δυστυχισμένο κορμί, λες και ήταν να θάψω τον ίδιο μου το γιο. Ήξερα πως ο Γιεμέλια τώρα με κοιτούσε συνέχεια, πως ο άνθρωπος προσπαθούσε ήθελε κάτι να πει και, φαίνεται ότι δεν μπορούσε. Τελικά, στράφηκα και τον κοίταξα, είδα πόσο θλιμμένα ήταν τα μάτια του, του καημένου, που δεν τα έπαιρνε ούτε μια στιγμή από πάνω μου. Μόλις κατάλαβε ότι τον κοιτάζω, χαμήλωσε το βλέμμα του. -Αστάφι Ιβάνιτς! -Τι είναι, Γιεμελιούσκα; 23

25 -Άμα ήταν να πουλήσω το παλτό μου στο παζάρι, πόσα περίπου θα έπιανε, Αστάφι Ιβάνιτς; -E, δεν ξέρω, απάντησα, πόσα ακριβώς θα 'πιανε! Ίσως να 'πιανε και τρία ρούβλια. Για πήγαινε να το πουλήσεις, τίποτα δεν θα έπιανες, μόνο που θα σου γελάγανε κατάμουτρα που προσπαθείς να πουλήσεις τέτοιο κουρέλι. Έτσι όμως το 'πα σ' αυτόν τον άνθρωπο του Θεού, που ήξερα το απλοϊκό πείσμα του, για να τον παρηγορήσω. -Κι εγώ νόμιζα πως θα έπιανε τρία ρούβλια ασημένια, Αστάφι Ιβάνιτς. Είναι τσόχινο. Μόνο τρία ρούβλια, τσόχινο παλτό; -Δεν ξέρω, του λέω, Γιεμελιάν Ιλίτς, άμα θες να πας να το πουλήσεις, τότε βέβαια θα ζητήσεις τουλάχιστον τρία ρούβλια με την πρώτη κουβέντα. Έμεινε για λίγο αμίλητος ο Γιεμέλια, έπειτα με φώναξε πάλι. -Αστάφι Ιβάνιτς! -Τι είναι, Γιεμελιάνουσκα; -Άμα θα πεθάνω, να το πουλήσετε το παλτό μου, να μη με θάψετε μ' αυτό. Έτσι κι αλλιώς, εγώ ξαπλωμένος θα 'μαι, ενώ αυτό είναι ακριβό πράγμα μπορεί να σας φανεί χρήσιμο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε, κύριε, πόσο σφίχτηκε τότε η καρδιά μου. Έβλεπα στον άνθρωπο αυτόν τη θλίψη που αισθάνεται κανείς, όταν νιώθει το τέλος του να πλησιάζει. Μείναμε και πάλι αμίλητοι. θα πρέπει να πέρασε έτσι καμιά ώρα. Κάθε τόσο τον κοίταζα. Εκείνος δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου και μόνο όταν συναντιόταν το βλέμμα μας τα χαμήλωνε. 24

26 -Δε θέλετε να πιείτε λίγο νεράκι, Γιεμελιάν Ιλίτς; τον ρώτησα. -Ναι, δώστε μου λίγο νεράκι, που να 'χετε την ευχή του Θεού, Αστάφι Ιβάνιτς. Του έδωσα νερό. Το ήπιε. -Σας ευχαριστώ, Αστάφι Ιβάνιτς. -Μήπως θέλεις τίποτα άλλο, Γιεμελιάνουσκα; -Όχι! Δε θέλω τίποτα άλλο, Αστάφι Ιβάνιτς. Εγώ μόνο, να... -Τι; -Εκείνο... -Ποιο εκείνο, Γιεμελιούσκα; -Το παντελόνι... εκείνο... εγώ σας το είχα πάρει τότε... Αστάφι Ιβάνιτς... -Ο Θεός να σε συγχωρέσει, Γιεμελιάνουσκα φουκαρά μου, του λέω. Ύπαγε εν ειρήνη... Η ανάσα μου κόπηκε, κύριε, και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα, γύρισα το κεφάλι μου απ' την άλλη. -Αστάφι Ιβάνιτς... Βλέπω πως ο Γιεμέλια κάτι θέλει να μου πει, ανασηκώνεται μόνος του, προσπαθεί, τα χείλη του κουνιούνται... Για μια στιγμή γίνεται κατακόκκινος και με κοιτάζει... Χλομιάζει, χλομιάζει και γέρνει πάλι πίσω, το κεφάλι του έπεσε απαλά στο πλάι, πήρε μια βαθιά ανάσα και παρέδωσε ήρεμα το πνεύμα του στο Θεό. ΤΕΛΟΣ 25

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ Σκηνή 1 η Το σπίτι του ακατάστατο. Μπαίνει η υπηρέτρια κι από πίσω μπαίνει ο. Κάθε πρωί η ίδια ιστορία. `Ερχεστε και μας βρίσκετε με την κρέμα ημέρας. Ορίστε, δεν πρόλαβα ούτε να την απλώσω

Διαβάστε περισσότερα

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: 1956 Αριθμός δίσκου: GA 7888 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5211 Για ένα πείσμα σου κουτό, θα φύγω να ξενιτευτώ, Θα πάρω σβάρνα το ντουνιά για

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Από τα παιδιά της Α 2 τάξης

Από τα παιδιά της Α 2 τάξης Από τα παιδιά της Α 2 τάξης Καραγκιόζης: Καλημέρα Πασά μου. Πασάς: Καλημέρα Καραγκιόζη. Πού πας και είσαι τόσο βιαστικός; Καραγκιόζης: Πάω να βρω δουλειά. Πασάς: Τι δουλεία ξέρεις να κάνεις εσύ; Καραγκιόζης:

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Σκρουτζ, κυρίες του Φιλανθρωπικού Σωματείου, παιδιά που λένε τα κάλαντα, οι συγγενείς του Εμπενίζερ Σκρουτζ, το πνεύμα των προηγούμενων

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142.

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142. Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1939 Αριθμός δίσκου: DT-142 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5465 Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: Αριθμός δίσκου: DG

Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: Αριθμός δίσκου: DG Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: 1955 Αριθμός δίσκου: DG-7137 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=143 - Χαράματα στην πόρτα μου, άραγε ποιός χτυπάει; Χαράματα στο σπίτι μου,

Διαβάστε περισσότερα

Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: Αριθμός δίσκου: DG

Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: Αριθμός δίσκου: DG Άνοιξε και μετάνιωσα :: Χιώτης Μ. - Καζαντζίδης Σ. :: 1955 Αριθμός δίσκου: DG-7137 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=143 - Χαράματα στην πόρτα μου, άραγε ποιός χτυπάει; Χαράματα στο σπίτι μου,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής

αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής Δεν ξέρω γιατί αποφάσισα να σου γράψω. Δεν ξέρω ακόμη τι πρόκειται να σου γράψω. Απλώς έξω βρέχει. Κι όταν βρέχει, πάντα σε θυμάμαι. Όταν βρέχει, σε νιώθω κοντά μου.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού.

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού. Το βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου "Η Μεσόγειος είμαι εγώ και δεν είμαι πια εδώ" επιλέχθηκε για να αποτελέσει τη βάση για το θεατρικό δρώμενο, που θα αποτελέσει την παρουσίαση της Ερευνητικής Εργασίας :

Διαβάστε περισσότερα

μονόλογος. του γιώργου αθανασίου.

μονόλογος. του γιώργου αθανασίου. μονόλογος. του γιώργου αθανασίου. δεν μπορώ άλλο. δεν αντέχω. τι σ έπιασε αυτή τη φορά; δεν μπορώ. τρελαίνομαι. με τι; δεν ξέρω τι να γράψω. δεν ξέρω τι να δημιουργήσω. αυτό είναι μόνο; δεν καταλαβαίνεις,

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Κίτρινο σαμαροσκούτι :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1940 Αριθμός δίσκου: AO-2620 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=15115

Διαβάστε περισσότερα

qwφιertyuiopasdfghjklzxερυυξnmηq σwω ψerβνtyuςiopasdρfghjklzx cvbn nmσγqwφertyuioσδφpγρa ηsόρ ωυdf ghjργklαzxcvbnβφδγωmζq wert

qwφιertyuiopasdfghjklzxερυυξnmηq σwω ψerβνtyuςiopasdρfghjklzx cvbn nmσγqwφertyuioσδφpγρa ηsόρ ωυdf ghjργklαzxcvbnβφδγωmζq wert qwφιertyuiopasdfghjklzxερυυξnmηq σwω Η μάνα και τα τέσσερα παιδιά της ψerβνtyuςiopasdρfghjklzx cvbn Θεατρική διασκευή mqw e rtyuiopasdfghjklzxcvbnφ γιmλι qπςπ ζ αwωeτrtνyuτioρνμpκaλs dfghςj klzxc vλοπbnαmqwertyuiopasdf

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 112 Πουλάτε αέρα Θα τύχει ενδεχομένως, ενώ συζητάμε με τον υποψήφιο πελάτη, να μας πει. ΠΕΛΑΤΗΣ: Απ ό,τι καταλαβαίνω κύριε, μάλλον πουλάτε αέρα. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το Α' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη Σμπώκου - Έλα - πέρασες μια φορά ε; Σε είδα σε μια στιγμή αλλά δεν ήμουν βέβαιος, δεν με είδες; - πέρασα με το αμάξι και έκανα

Διαβάστε περισσότερα

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός»

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Μια έκδοση των Εκπαιδευτηρίων «Διονύσιος Σολωμός» Κείμενα και εικόνες: οι μαθητές της ΣΤ Τάξης 2008-2009 Επιμέλεια κειμένων: Μαρία - Έλσα Μπουκάλα

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Διάλογος 4: Βοήθεια στο φαγητό, σερβίρισμα

Διάλογος 4: Βοήθεια στο φαγητό, σερβίρισμα Ενότητα 3 - Σελίδα 1 Διάλογος 1: Πρόγευμα και ψώνια Διάλογος 2: Λιχουδιές και κεράσματα Διάλογος 3: Επίσκεψη στο εστιατόριο Διάλογος 4: Βοήθεια στο φαγητό, σερβίρισμα Διάλογος 5: εύματα 2 Α2 Α2 Β1 Β1 Διάλογος

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 25 λεπτά Ερώτημα 1 Θα ακούσετε δύο (2) φορές έναν συγγραφέα να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του με θέμα τη ζωή του παππού του. Αυτά που ακούτε σας αρέσουν, γι αυτό κρατάτε

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Ερευνητική Εργασία Α Λυκείου Υπεύθυνοι Καθηγητές Κοκκίνου Ελένη Παπαζέτης Κωνσταντίνος Καϊµακάµης Αθανάσιος Συγγραφική Οµάδα Τσιρίδης Νίκος Ραχωβίτσας Δηµήτρης Σιέλης Χρίστος Σχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Γίργκεν Μπανσέρους. Το φάντασμα. του καρουσέλ

Γίργκεν Μπανσέρους. Το φάντασμα. του καρουσέλ Γίργκεν Μπανσέρους Το φάντασμα του καρουσέλ 1 Είμαι ο Κλουζ, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ... Προς το παρόν κάθομαι μετά το σχόλασμα και τεμπελιάζω στο κρεβάτι μου, ακούω μουσική, μασάω τις ασύγκριτες τσιχλόφουσκες

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα