Βελούδου-Αποκότου. Άρτεμις. Εφιάλτες. συμβόλαιο ψυχής. { μυθιστόρημα }

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Βελούδου-Αποκότου. Άρτεμις. Εφιάλτες. συμβόλαιο ψυχής. { μυθιστόρημα }"

Transcript

1 Άρτεμις Βελούδου-Αποκότου Εφιάλτες συμβόλαιο ψυχής { μυθιστόρημα } 1

2 Εφιάλτες τίτλος συγγράμματος Εφιάλτες, συμβόλαιο ψυχής συγγραφέας Άρτεμις Βελούδου - Αποκότου φιλολογική διόρθωση Ισμήνη Κάκαλη α έκδοση Μάρτιος 2013 isbn Εκδόσεις iwrite.gr Μαλέας 11, Άνω Πόλη, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα An iwrite Publication Maleas 11, Ano Poli, Thessaloniki, Greece Ιστοσελίδα: Επικοινωνία: ο συντονισμός της έκδοσης, η σελιδοποίηση και η σχεδίαση της μακέτας εξωφύλλου έγινε από τα ατελιέ του iwrite.gr iwrite Creative Team Απαγορεύεται η δημοσίευση μέρους ή του συνόλου του βιβλίου αυτού, η αναπαραγωγή ή η μετάδοσή του με οποιοδήποτε οπτικοακουστικό μέσο, χωρίς την έγγραφη άδεια της συγγραφέως. 2

3 «Στην μητέρα μου...» Άρτεμις Βελούδου - Αποκότου 3

4 Εφιάλτες 4

5 μέρος πρώτο Ελεύθερη πτώση 5

6 Εφιάλτες 6

7 κεφάλαιο 1 Όταν είσαι νέος, επιβάλλεται να ονειρεύεσαι την κορυφή για τη ζωή σου. Κι όμως, εγώ είχα πιάσει πάτο. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Έδεσα μηχανικά τη ζώνη μου, καθώς μας ενημέρωναν από τα μεγάφωνα ότι θα άρχιζε η προσγείωση. Δίπλα μου ο Έρνεστ, βλοσυρός, κοίταζε έξω από το παράθυρο την κατάμεστη πόλη του Λονδίνου. Σίγουρα, θα προτιμούσε να ταξίδευε μαζί μας και η γυναίκα του. Η ατμόσφαιρα χωρίς εκείνη παρούσα ήταν υπερβολικά βαριά. Στη σκέψη της Σάντρα μειδίασα ειρωνικά. Πρέπει να της στοίχισε πολύ που έχασε την ευκαιρία να επισκεφτεί την αγαπημένη της πόλη. Αλλά η ασθενική της φύση δεν άντεχε τους αποχαιρετισμούς, και τίποτα δεν μπορούσε να της αλλάξει γνώμη. Ούτε καν η προοπτική να επενδύσει στους βρετανικούς οίκους μόδας αρκετά, διόλου ευκαταφρόνητα, ποσά. Μου ξέφυγε ένα κοφτό γέλιο στη σκέψη αυτή, και εισέπραξα ένα αυστηρό βλέμμα από τον Έρνεστ. Το ξέχασα ότι οι καταραμένοι δεν έχουν δικαίωμα να γελάνε. Σκέφτηκα χολωμένος. Γιατί αυτό ήμουν για τον άνθρωπο που έπρεπε να αποκαλώ 7

8 Εφιάλτες «πατέρα». Ένας καταραμένος. Ο ίδιος με καταριόταν από τη μέρα που έμαθε για την ύπαρξή μου. Ήμουν ένα ανεπιθύμητο βάρος, που κουβαλούσε στις πλάτες του εδώ και εικοσιένα χρόνια. Ένα λάθος που δεν έπρεπε να γίνει. Ένα μαύρο πρόβατο που, σύμφωνα με εκείνον πάντα, αμαύρωνε το όνομα της οικογένειας, εικοσιένα χρόνια τώρα. Ρουθούνισα περιφρονητικά, αναλογιζόμενος τις δύο δυναστείες που ντρόπιαζα επανειλημμένα από την ημέρα της σύλληψής μου. Ο Έρνεστ γύρισε απότομα προς το μέρος μου, με την αποδοκιμασία χαραγμένη στο πρόσωπό του. Οι κραδασμοί της προσγείωσης με έκαναν να αισθανθώ πολύ άβολα. Το στομάχι μου δεν είχε ακόμα ηρεμήσει από την εμπειρία της απεξάρτησης. Οι εφιαλτικές αναμνήσεις των τριών τελευταίων μηνών μου προκαλούσαν ρίγος. Τότε, τουλάχιστον, ήμουν ακόμα στην πατρίδα μου. Και ξαφνικά, βάλθηκαν όλοι να παίξουν σωστά το ρόλο τους. Με αποτέλεσμα, να εξοριστώ σ αυτήν τη μουντή χώρα. Το μίσος που ένιωθα άφηνε μια πικρή γεύση στο στόμα μου. Κατεβαίναμε τη σκάλα αποβίβασης, και η αεροσυνοδός που αποχαιρετούσε τους επιβάτες μου έριξε ένα παρατεταμένο βλέμμα. Αναστέναξε διακριτικά. Ήταν κάπως νόστιμη, αλλά πολύ συνηθισμένη. Δεν είχε καμία σχέση με τις καυτές Καλιφορνέζες. Για να μην επιτρέψω τη νοσταλγία να με ρίξει ψυχολογικά, της έκλεισα το μάτι καθώς την προσπερνούσα, ευχόμενος να μην το είχε δει αυτό ο Έρνεστ. Και νοστάλγησα πάλι τις παλιές μου δόξες. Αν δεν ήμουν υπό κηδεμονία, είχα καλύτερα πράγματα να κάνω, ακόμα και στην Αγγλία. Υπό κηδεμονία. Στα εικοσιένα μου. Η προσδοκία της ανεξαρτησίας που θα επερχόταν με την ενηλικίωση κατέρρευσε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, μπροστά στην απειλή της αποκλήρωσης. Μερικές φορές ευχόμουν να μην ήμουν τόσο καλομαθημένος και να έφευγα από το χρυσό κλουβί του Έρνεστ και της Σάντρα. Τότε, δεν θα ήμουν υποχρεωμένος να ανέχομαι την τυραννική τους συμπεριφορά. Να υπομένω τον έλεγχο που, όποτε θυμόντουσαν να ασκήσουν, ήταν ασφυκτικός. Μεγάλωσα μαθαίνοντας, πρώτα απ όλα, ότι οι γονείς είναι οι προσωπικοί σου σπόνσορες. Με τους δικούς μου βιολογικούς γονείς ήμασταν ουσιαστικά 8

9 ξένοι. Συναντιόμασταν, για να παρευρεθούμε μαζί σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Τις υπόλοιπες μέρες, ακόμα και μέσα στο σπίτι, αποφεύγαμε ο ένας τον άλλο. Η Σάντρα ήταν μονίμως απασχολημένη με τον εαυτό της και ο Έρνεστ περνούσε τον περισσότερο χρόνο του στα γραφεία της επενδυτικής του εταιρείας. Εγώ πάλι, κρυβόμουν επιμελώς και από τους δύο. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι συνεδρίαζαν για το μέλλον μου. Ασχολούνταν μαζί μου όταν ήθελαν να αποδοκιμάσουν τις επιλογές μου. Αυτό που είχε χαραχτεί βαθιά μέσα μου, ήταν ότι το να έχεις γονείς δεν σημαίνει ότι δεν είσαι μόνος. Συνοφρυώθηκα θυμωμένος. Αυτές οι σκέψεις, τη δεδομένη στιγμή, δεν βοηθούσαν την κατάσταση. «Συμβαίνει κάτι;» ρώτησε ο Έρνεστ. Του έγνεψα αρνητικά. Ευχήθηκα να μπορούσε να διαβάσει το μυαλό μου. Αν η Σάντρα άκουγε το νοερό μου μονόλογο, θα έπεφτε σε κώμα από το σοκ. Ένιωθα τόσο τιποτένιος που δεν είχα τα κότσια να τον βρίσω κατάμουτρα. Παλιότερα, ήταν η αγαπημένη μου ασχολία. Όταν η θέση μου απείχε πολύ από το επίθετο απελπιστική, όπως τώρα. Μόλις πήραμε τις αποσκευές μας τις αποσκευές μου δηλαδή κατευθυνθήκαμε προς την έξοδο του αεροδρομίου του Χίθροου. Ο Έρνεστ ευθυτενής μπροστά, πίσω του ο αχθοφόρος με το τρέιλερ των αποσκευών και, τέλος, εγώ. Τους ακολουθούσα μηχανικά, προσπαθώντας να αδειάσω το μυαλό μου από τα πάντα. Η χρήση της δεξιότητας αυτής ήταν η μόνη χρήσιμη εμπειρία που αποκόμισα από την καταραμένη κλινική. Με βοηθούσε να συγκρατηθώ και να μην βαρέσω τον Έρνεστ στη μούρη. Δεν ήθελα παραπάνω μπελάδες. Είχαμε κάνει μια συμφωνία και θα την τηρούσα. Αν δεν ήθελα να καταλήξω στη φυλακή. Γιατί εκεί θα ήμουν, αν δεν είχε μεσολαβήσει εκείνος. Κάτι μέσα μου μού έλεγε ότι έπρεπε να συμμορφωθώ με τους όρους του. Στην αντίθετη περίπτωση, δεν θα δίσταζε να με εγκαταλείψει στην τύχη μου. Τον είχα ικανό για μια τέτοια συμπεριφορά. Και ανατρίχιασα στην ιδέα του πόσο σκληρός ήταν όντως ο Έρνεστ Κνάιτ. «Όλα καλά Ρέιμοντ; Ελπίζω να μην σε έπιασε πάλι» 9

10 Εφιάλτες Η διακριτικότητα αυτού του ανθρώπου είναι μνημειώδης. «Όχι, είμαι μια χαρά. Απλά κάνει λίγο κρύο. Τι έκπληξη κι αυτή! Νόμιζα ότι δεν έκανε ποτέ κρύο στην Αγγλία». Ήταν η ειρωνική μου απάντηση. Ξεφύσηξε εκνευρισμένος κι εγώ χαμογέλασα σαρδόνια. Όσο μικρή και να ήταν η νίκη, είχα ανοίξει το σκορ. Ένα-μηδέν υπέρ του Ρέιμοντ Κνάιτ. Όφειλα, όμως, να το αναγνωρίσω, όσο καιρό έδινα τη μάχη μου στο κέντρο απεξάρτησης, ο Έρνεστ ήταν ο μόνος που ερχόταν στις συνεδρίες και στα επισκεπτήρια. Οι υπόλοιποι με απέφευγαν, σαν να είχα λέπρα. Από την άλλη πλευρά, υποψιαζόμουν ότι ερχόταν παρακινούμενος από μια σαδιστική παρόρμηση να παρακολουθεί την κατάρρευσή μου. Να απολαμβάνει από πρώτο χέρι την ταπείνωσή μου. Κι ο Έρνεστ πάντα έκανε κράτηση στην πρώτη θέση. Ο σοφέρ του πολυτελούς αυτοκινήτου μάς άνοιξε την πόρτα και καθίσαμε στο πίσω κάθισμα. Ξεκινήσαμε για το Έσεξ. Εκείνος είχε ένα επαγγελματικό ραντεβού και το συνδυάσαμε με τη διανυκτέρευσή μας. Ακριβέστερα, το συνδύασε, εφόσον εγώ δεν είχα λόγο πάνω σε τίποτα. Τελικός προορισμός, το μαγευτικό Ντάνγουϊτς. Η άκρη του κόσμου. Έβγαλα το mp4 μου και ρύθμισα τον ήχο στο τέρμα. Εκείνος άνοιξε το νέτμπουκ και έλεγξε τα μέιλ του, επιβλέποντας τα όσα άφησε πίσω στην Αμερική. Η τεχνολογία ήταν πάντα το δυνατό σημείο των Κνάιτ. Έβλεπα τις εικόνες να εναλλάσσονται έξω από το παράθυρο του γρήγορου αμαξιού. Στην αρχή, οι φιγούρες ήταν θολές γκρι και έπειτα πράσινες, καθώς πλησιάζαμε στις επαρχίες. Παρατήρησα ότι ο 21 ος αιώνας είχε αγγίξει με το παραπάνω την αγγλική ύπαιθρο. Φρέναρα τον ειρμό των σκέψεών μου, πριν εκτροχιαστούν πάλι από αυτόν τον αριθμό. Σαν να ήταν γρουσούζικος. Όταν φτάσαμε στο Έσεξ, είχε ήδη νυχτώσει. Το συνέδριο λάβαινε χώρα στο πιο φημισμένο ξενοδοχείο της περιοχής όπου είχαμε κάνει και κράτηση. Αφού με ασφάλισε στο δωμάτιο μαζί με τις αποσκευές μου, με συμβούλεψε να κάνω ένα ντους και να πέσω για ύπνο. Εκείνος ακολούθησε την πρώτη συμβουλή 10

11 του για τον ίδιο και άλλαξε κουστούμι. Όχι πως το προηγούμενο είχε τσαλακωθεί ιδιαίτερα, παρά το ταξίδι. Πάντα με παραξένευε αυτό. Τα ρούχα του Έρνεστ, όπως και ο ίδιος, έμεναν πάντα ατσαλάκωτα. «Όχι εξυπνάδες», γρύλισε πριν φύγει, χωρίς να μου ρίξει ούτε ένα βλέμμα. Δεν μπήκα στον κόπο να τραβήξω στην άκρη τις βαλίτσες. Πήρα από έναν σάκο τα απολύτως απαραίτητα και άφησα τις αποσκευές στο πάτωμα, μπροστά στην πόρτα. Ήλπιζα να μπερδευτούν στα πόδια όποιου έμπαινε στο δωμάτιο, μέσα στο σκοτάδι. Και φυσικά, αυτός ο ένας ήταν συγκεκριμένος. Ποτέ πριν δεν είχα μοιραστεί το ίδιο δωμάτιο με τον Έρνεστ. Ούτε καν μια σουίτα με δύο δωμάτια, σαν κι αυτή. Αλλά ήμουν υπό επιτήρηση εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Με σκληρούς αγώνες τον είχα αποτρέψει να προσλάβει σωματοφύλακα. Ένα νεύρο τινάχτηκε στον κρόταφό μου. Ήθελα να καταστρέψω τα πάντα μέσα στο δωμάτιο. Αλλά τέρμα οι παλικαριές. Μπήκα στο ντους και άφησα το καυτό νερό να χαλαρώσει τους σφιγμένους μύες μου. Όταν βγήκα, αρκετή ώρα μετά, άχνιζα σαν φρεσκοψημένο ψωμί. Ζάρωσα τη μύτη μου στη σκέψη του τι θα έλεγε ο Έις, αν με έβλεπε. Ο κολλητός μου είχε στο μυαλό του πλήρως διαχωρισμένη την ώρα παραμονής στο μπάνιο για τους άντρες και τις γυναίκες. Ήθελα πολύ να τον πάρω τηλέφωνο, να πούμε δύο-τρείς σαχλαμάρες, μόνο και μόνο για να νιώσω ξανά λίγο φυσιολογικός. Λίγο ο εαυτός μου. Αλλά το κινητό μου, όπως και το λάπτοπ μου, κατασχέθηκαν. Η τελευταία φορά που είδα τον Έις και την υπόλοιπη παρέα μου ήταν πριν φύγω για την κλινική, και για πολύ λίγο. Είχαμε καθίσει στο μεγάλο σαλόνι του σπιτιού μου. Μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινωνική επίσκεψη, με τους γονείς μου παρόντες. Αηδία. Φόρεσα σπασμωδικά το φανελάκι μου και ένα μποξεράκι. Έπειτα, πήδηξα με δύναμη στο κρεβάτι και σήκωσα το τηλέφωνο, το οποίο συνδεόταν μόνο με τη ρεσεψιόν. Δεν χρειαζόταν να είμαι μέντιουμ, για να καταλάβω ποιος ευθυνόταν γι αυτό. Αφού παρήγγειλα και παρέλαβα ένα χάμπουργκερ, πατάτες και κόκα κόλα για να μην κόψω απότομα δεσμούς με τις 11

12 Εφιάλτες πάτριες συνήθειες έκανα ζάπινγκ στην τηλεόραση πλάσμα. Όμως, τίποτε δεν μου κέντρισε την προσοχή. Ήμουν υπερβολικά ανήσυχος. Ένιωσα να ζεσταίνομαι απίστευτα πολύ. Κάτι το αδιανόητο, δεδομένης της χώρας στην οποία βρισκόμουν. Ειδικά, στις αρχές του Ιουνίου. Φοβήθηκα πως υποτροπίασα πάλι. Ότι η έλλειψη των ουσιών ανατάρασσε τον οργανισμό μου. Το φανελάκι και το μποξεράκι κολλούσαν πάνω στο σώμα μου. Με είχε λούσει κρύος ιδρώτας, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί δεν ήθελα να ξαναπεράσω εκείνη την επώδυνη αγωνία. Όχι ξανά. Όχι εδώ. Όχι μαζί του. Έτρεξα στο παράθυρο και το άνοιξα διάπλατα. Ο υγρός αέρας με ανακούφισε κάπως. Έμεινα εκεί να κοιτάζω τη θέα. Η θάλασσα ήταν ήρεμη. Μου μετέδιδε τη γαλήνη της σαν το πιο ισχυρό αγχολυτικό. Ένα ζευγάρι περπατούσε στην παραλία, ενώ πιο κάτω μια μεγάλη παρέα εφήβων είχε ανάψει φωτιά και τραγουδούσαν με τη συνοδεία της κιθάρας του ενός. Σιγά-σιγά, όλο και περισσότερα αστέρια φαίνονταν στον ουρανό, που καθάριζε από τα σύννεφα. Σε λίγο, θα αρχίσεις να γράφεις και ποιήματα, υμνώντας το μεγαλείο της φύσης, είπα αποδοκιμαστικά στον εαυτό μου. Ποτέ άλλοτε, δεν θα πρόσεχα τα όσα παρατηρούσα τώρα. Ένα ρίγος με διαπέρασε και απομακρύνθηκα από το παράθυρο. Πήγα στο μπάνιο να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου. Δεν ήξερα πια τι ήθελα. Κρύωνα, ζεσταινόμουν, έπιανα τον εαυτό μου να σκέφτεται τα αστέρια. Το είδωλό μου στον καθρέφτη μού αντιγύρισε ένα θυμωμένο βλέμμα. «Σύνελθε, μεγάλε! Πρέπει να κρατηθείς, με νύχια και με δόντια. Αυτή η κατάσταση θα σε κάνει είτε φυτό είτε γκέι». Ικανοποιημένος από το χρώμα μου δεν ήταν δυσοίωνα χλωμό και γκρι γύρισα στο δωμάτιο. Διαπραγματεύτηκα την ιδέα να χρεώσω στο λογαριασμό μας μερικά πορνό, ίσα- ίσα για να δώσω στον Έρνεστ την αφορμή να τρίξει τα δόντια του. Αλλά αποφάσισα ότι δεν είχε νόημα. Δεν θα υπήρχε κανένα όφελος στο να μπούμε σε δεύτερο γύρο διενέξεων, για τις υπόλοιπες τριάντα δύο ώρες που θα ήμασταν μαζί. Πριν φύγει για την Καλιφόρνια, και «με ξεχάσει» στην Αγγλία. Πήρα μια βαθιά ανάσα και την άφησα γρυλίζοντας. 12

13 Μάλλον έπρεπε να μάθω να ζω με αυτήν την κακοκεφιά για τα υπόλοιπα τρία χρόνια. Μην έχοντας κάτι ουσιαστικό να κάνω, έσβησα τα φώτα και ξάπλωσα. Ξαναέβαλα τα ακουστικά του mp4 μου και προσπάθησα να χαλαρώσω. Δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ, πάλι.οι συνεχόμενες αϋπνίες των τελευταίων μηνών με είχαν τσακίσει. Η δυνατή μουσική δεν ήταν αρκετή, για να με απομακρύνει από το μονοπάτι που πήραν οι σκέψεις μου. Ίσως οι στίχοι μού θύμισαν κάτι. Ίσως να ήταν ώρα πια να αφήσω τον εαυτό μου να αναλογιστεί τους τελευταίους τρεις μήνες... μετά από πολύ καιρό. Το μυαλό μου, με τη δική του θέληση, ξεστράτισε πίσω στην πιο σημαντική μέρα της ζωής μου, μέχρι τώρα. Η οποία εξελίχθηκε απρόοπτα. Και δεν θύμιζε, σε τίποτε, αυτά που φανταζόμουν και οργάνωνα μια ζωή. Στην ημέρα των εικοστών πρώτων γενεθλίων μου. Ότι η μητέρα μου δεν θα άφηνε το μεγάλο γεγονός ανεκμετάλλευτο, ήταν αυτονόητο εξαρχής. Η Σάντρα Κνάιτ Ντόνοβαν πέθαινε, για να οργανώνει δεξιώσεις, με την παραμικρή αφορμή. Πόσο μάλλον όταν αφορμή ήταν η ενηλικίωση του μοναχογιού της. Είχα την εντύπωση πως οι καλεσμένοι της κατέφθαναν από κάθε μέρος του κόσμου, όπου είχε πατήσει το πόδι της έστω και για μια φορά. Είχα σταθεί πολύ τυχερός που ήταν ακόμη έγκυος σε μένα, όταν διοργάνωσε το γάμο της. Δεν είχα την τιμή να παρακολουθήσω το μεγαλύτερο τσίρκο όλων των εποχών... Ευτυχώς! Ο Έρνεστ, από την άλλη πλευρά, αντιμετώπισε το γεγονός όπως κάθε πλούσιος, αδιάφορος πατέρας. Το να δώσει ιδιαίτερη σημασία στα συγκεκριμένα γενέθλια του γιου του, αποτελούσε καθήκον του. Μου αγόρασε ένα διαμέρισμα κοντά στο πανεπιστήμιο του Γέϊλ ούτε που με είχε απασχολήσει τι μέσα είχε σπρώξει, για να γίνω δεκτός εκεί. Και φυσικά, την Πόρσε 911, το μυθικό αυτό αμάξι που θα έκανε τα πάντα και τους πάντες να υποκλίνονται στα πόδια μου. Για να είμαι ειλικρινής, ακόμα και χωρίς το αμάξι, πραγματικά πίστευα ότι θα κατακτούσα όλον τον κόσμο. Μετά την ενηλικίωση, θα άνοιγε μια νέα πόρτα στη ζωή μου. Με όλες τις ανέσεις που είχα ως τότε, 13

14 Εφιάλτες χωρίς όμως την ανυπόφορη παρουσία των χορηγών μου. Την παρουσία των γονιών μου. Μέσα στον πυρετό της κοσμικής της ζωής, η Σάντρα ποτέ δεν υπήρξε μητέρα για μένα. Ήμουν ο κρυμμένος της άσσος, για να δεσμεύσει τον μόνο άντρα που τα χρήματα της οικογένειας της και το επίθετό τους δεν μπορούσαν να αγοράσουν. Όταν ανακάλυψε πως ήταν έγκυος, είχε ήδη καταλάβει ότι ο Έρνεστ δεν σκόπευε να γονατίσει μπροστά της με ένα μονόπετρο. Με ένα χτύπημα κάτω από τη ζώνη το εξομολογήθηκε στη μητέρα της, τη Λίζ. Μια αυστηρή καθολική γυναίκα, η οποία κίνησε γη και ουρανό, χρησιμοποίησε θεμιτά κι αθέμιτα μέσα, για να παντρευτεί η κόρη της τον Έρνεστ. Και μάλιστα, αστραπιαία, ώστε να δικαιολογηθεί μια πρόωρη γέννα, αργότερα. Η οικογένεια των Κνάιτ, ο παππούς Ρόμπερτ, η γιαγιά Κλαιρ και οι θείοι Γουόλτερ και Άντριου δεν έμειναν αμέτοχοι. Θεώρησαν ότι ο Έρνεστ ήθελε να τους διαβάλει, με το να προσβάλει μια ισότιμη κοινωνικά και οικονομικά οικογένεια. Στο μυαλό τους, αυτός ο γάμος θα ήταν πολύ προσοδοφόρος. Έτσι, παρακινήθηκαν από την προσωπική τους φιλοδοξία κι όχι τόσο επειδή τους εκφόβισαν οι απειλές των Λίζ και Κρίστοφερ Ντόνοβαν, για την κοινωνική τους διαπόμπευση και μήνυση για ασέλγεια εναντίον του Έρνεστ. Οι Κνάιτ δέχτηκαν περιχαρείς τον γάμο και άφησαν να εννοηθεί στον κύκλο τους ότι επρόκειτο για ένα καλοδεχούμενο προξενιό από τους δύο άμεσα ενδιαφερόμενους. Όλοι έπαιξαν τέλεια τα χαρτιά τους. Όλοι μπλόφαραν και όλοι βγήκαν κερδισμένοι. Σε κάθε παιχνίδι, όμως, υπάρχουν και οι ηττημένοι. Και οι δύο μεγάλοι χαμένοι της υπόθεσης ήμασταν ο Έρνεστ κι εγώ. Το μόνο μας κοινό σημείο. Τα παιδικά μου χρόνια αποτελούσαν μια αντιπροσωπευτική εικόνα για τη μετέπειτα ζωή μου. Η απουσία των γονιών μου η παράλογη συμπεριφορά τους εν ώρα παρουσίας τους οι αμέτρητες γυναίκες γύρω μου νταντάδες, δασκάλες, υπηρέτριες. Τα άφθονα υλικά αγαθά, που μόλις αποκτούσα έπαυαν πια να έχουν ενδιαφέρον για μένα και κατέληγαν κατεστραμμένα στα σκουπίδια, το να τα διαλύω με ικανοποιούσε περισσότερο, απ όσο όταν τα έπαιρνα στα χέρια μου για πρώτη φορά. Κι άλλες εικόνες. Ο στρόβιλος των δεξιώσεων και των κοινωνικών εκδη- 14

15 λώσεων, η μανιοκατάθλιψη της Σάντρα και το πρόβλημα αλκοολισμού του Έρνεστ. Μέσα σ όλα αυτά, οι ατελείωτες αναφορές από τον ψυχολόγο του σχολείου μου, ο οποίος έκρουε τον κώδωνα κινδύνου στους γονείς μου για την περίπτωσή μου. Δεν έμαθα ποτέ λεπτομέρειες. Ο ψυχολόγος προσπαθούσε να είναι πολύ ευγενικός μαζί μας, ώστε να μην προσβάλλει τους κύριους χορηγούς του σχολείου τους γονείς μου δηλαδή. Φαίνεται, όμως, πως δεν το πέτυχε, γιατί σταμάτησαν απότομα οι αναφορές του. Η διεύθυνση του σχολείου προκειμένου να μη χάσει την επιχορήγηση των Κνάιτ, προτίμησε να χάσει τον ψυχολόγο της. Βέβαια, η Σάντρα επέμενε να συμμετέχω σε κάτι συνέδρια. Ψυχαναλυτικό-πνευματικό-σαχλαμάρες. Το μόνο που αποκόμισα από εκεί, ήταν η επιβεβαίωση πως η Σάντρα τα χε παίξει. Άλλωστε, είχα πιο σοβαρές ασχολίες. Τα αμάξια μου, τα φιλαράκια μου, τους αγώνες μπέιζμπολ και ράγκμπι, τα ταξίδια μου από τα οποία ξεχνούσα να γυρίσω και φυσικά, τις γυναίκες. «Πρόσεξε πάρα πολύ, είναι σατανικά πλάσματα οι γυναίκες. Θα βρεθείς στην κρεμάλα, προτού το καταλάβεις». Αυτή ήταν η μόνη συμβουλή που μου έδωσε ποτέ ο Έρνεστ. Τη μέρα της αποφοίτησής μου από το σχολείο, τον είχε πιάσει μια «πατρική» διάθεση. «Μην ανησυχείς, το δικό μου το κεφάλι δεν έχει μέσα περιττώματα». Η απάντησή μου μού είχε στοιχίσει ένα ηχηρό χαστούκι. «Το καλό που σου θέλω», είχε πει μέσα από τα δόντια του. Πριν φύγει σχεδόν τρέχοντας όπως πάντα μακριά μου. Το γεγονός που αποτέλεσε για μένα σταθμό, ήταν το πρόβλημα αλκοολισμού του Έρνεστ. Το οποίο τέθηκε εκτός ελέγχου, όταν ήμουν έφηβος. Εκείνη την εποχή, οι γονείς του επαναπατρίστηκαν στο Ντάνγουϊτς. Μεταβίβασαν τα πάντα στους γιους τους, με την εντολή να μην τους ξαναενοχλήσουν ποτέ, αν δεν μάθαιναν να μην τους πικραίνουν. Εγώ, τότε, είχα υποθέσει ότι η φυγή τους ήταν ένα καπρίτσιο της γιαγιάς Κλαιρ, η οποία μου θύμιζε τη Σάντρα στο νοητικό κομμάτι. 15

16 Εφιάλτες Νόμιζα ότι, κρατώντας αποστάσεις, θα είχα το κεφάλι μου ήσυχο. Δεν έβλεπα, όμως, τον εαυτό μου να παρατηρεί τον Έρνεστ. Πολύ προσεκτικά. Από την αρχή ως το τέλος της απεξάρτησης. Δεν κατάλαβα πότε είχα αρχίσει να μιμούμαι το μόνο άνθρωπο που μισούσα. Ακόμα και η εξωτερική μας ομοιότητα μού προκαλούσε δυσφορία. Ποτέ πριν, δεν είχα πάρει παράδειγμα από εκείνον. Κι όμως Στα δεκαπέντε, ξεκίνησα να πίνω από το κελάρι. Μετά, από το μπαρ στη μεγάλη τραπεζαρία. Έπειτα, σε μέρη που ήξερα ότι δεν ζητούσαν ταυτότητα, προκειμένου να πουλήσουν το εμπόρευμά τους. Τέλος, κατέληξα να έχω κρυμμένο στοκ αλκοολούχων στο δωμάτιό μου, αγορασμένα παράνομα. Βλέποντας τις αντιδράσεις όλων στο θέμα του Έρνεστ, ήξερα ότι έπρεπε να είμαι πολύ προσεκτικός. Θα με αντιλαμβάνονταν πολύ εύκολα. Έβρισκα, όμως, τις αντιδράσεις τους υπερβολικές. Γιατί ήταν τόσο τρομερό που μεθούσε; Για μένα, ο Έρνεστ ήταν το ίδιο απαίσιος πάντα. Είτε ήταν μεθυσμένος είτε ξεμέθυστος. Ανασκαλεύοντας τη μνήμη μου, θυμήθηκα αμυδρά τη Σάντρα να τον επιπλήττει, επειδή της άφησε σημάδια που φαίνονταν. Οι εικόνες από τις μελανιές της ανακλήθηκαν από τις αναμνήσεις μου. Δεν ένιωσα τίποτε πέρα από κενό. Κι αυτό δεν με ξάφνιασε ούτε στο ελάχιστο. Όμως, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο. Ειδικότερα, η ανάσα ενός πιωμένου από την οξυμένη όσφρηση μιας γυναίκας που ζούσε με τις αισθήσεις και όχι με την ψυχή της. Η Σάντρα υπέστη βαρύ νευρικό κλονισμό στην ανακάλυψη ότι ακολουθούσα τα βήματα του άντρα της. Κατά κακή σύμπτωση, ήταν μετά την απεξάρτηση του δεύτερου, ο οποίος ανακτούσε, πλέον, τα λογικά του. Η λογική του τού υπαγόρευσε να χειροδικήσει τόσο, ώστε να καταλάβω το λάθος μου. Και να επιβάλλει μια ατελείωτη σειρά τιμωριών και απαγορεύσεων. Η παρέα μου μπήκε στη μαύρη λίστα τους, ενώ τα σχέδια για το μέλλον μου μετά το σχολείο περνούσαν από αυστηρό έλεγχο. Είχα αποκομίσει, τότε, την εντύπωση ότι ο Έρνεστ ευαισθητοποιήθηκε από την απογοήτευση των γονιών του. Ειδικά, της 16

17 λατρεμένης του μητέρας, όσο αφορούσε τα δικά του καμώματα. Δεν ήθελε να προσθέσει κι άλλο βάρος στα κρίματά του. Στα μάτια τους τουλάχιστον. Τότε, συνειδητοποίησα ότι τα περιθώρια μου ήταν πολύ στενά. Έπρεπε να κόψω το ποτό. Κλεισμένος στο σπίτι, ήταν πιο εύκολο για μένα να απέχω. Ώσπου ήρθε η μέρα της αποφοίτησης. Ίσως ο Έρνεστ να είχε μετανιώσει που είχε απλώσει χέρι πάνω μου. Μπορεί και να είχε εκτιμήσει τις επίπονες προσπάθειές μου να μην τον προκαλώ. Και θέλησε να επανορθώσει, αφήνοντας με ελεύθερο να κάνω τη ζωή μου, μετά το σχολείο. Το είχα ανάγκη να φύγω μακριά τους. Με το πρόσχημα ότι χρειαζόμουν χρόνο, για να αποφασίσω το αντικείμενο των σπουδών μου. Όποιο και να ήταν το κίνητρο του Έρνεστ, το επέτρεψε. Τρία χρόνια από τότε, γυρνούσα όλον τον κόσμο. Έπαιρνα το αεροπλάνο με τους φίλους μου και καταλήγαμε σε μέρη που δεν ξέραμε καν ότι υπήρχαν στο χάρτη. Οι οικογένειές μας είχαν γνωστούς σε πολλές χώρες και πάντα βρίσκαμε παρέα που μας κρατούσε σε ένα μέρος, ακόμα και για μήνες. Επιστρέφαμε περιστασιακά στην Καλιφόρνια. Όπου και πάλι αλητεύαμε, χωρίς να κάνουμε τίποτε το ουσιαστικό. Ήταν προδιαγεγραμμένο για όλους μας να εργαστούμε στις εταιρίες των πατεράδων μας. Οπότε τεντώναμε ο καθένας το δικό του σκοινί, βάζοντας ένα στοίχημα ο πρώτος που θα κατάφερνε να φέρει την οικογένειά του στα όριά της, θα ήταν ο νικητής. Ταλαιπωρήθηκα πολύ μέχρι να νικήσω εκείνο το στοίχημα. Φυσικά, το παιχνίδι ίσχυε για τα διαστήματα που περνούσαμε στην Αμερική. Το ζητούμενο ήταν να προκαλέσουμε τόσο τους γονείς μας, ώστε να αναγκαστούν να μας σφίξουν τα λουριά. Εγώ δεν είχα πρόθεση να κερδίσω. Ο Έρνεστ δεν θα αντιδρούσε όπως οι γονείς των φίλων μου. Διακινδυνεύοντας να τον νευριάσω, έπαιζα κορώνα γράμματα το κεφάλι μου. Οπότε το ποτό το απέφευγα, όσο έμενα στο σπίτι μαζί τους. Είχα βρει, όμως, έναν άλλο τρόπο να απογειώνομαι, να σπάω τους κανόνες τους, να το ρίχνω έξω όταν ο κατ οίκον περιορισμός έληξε και μπόρεσα να ξαναβγώ ως ελεύθερος άνθρωπος στον κόσμο. Ξεκίνησα με τσιγαριλίκι, προχώρησα με χαπάκια, αλλά το πάθος μου ήταν η κοκαΐνη. Η εκ νέου αδιαφορία των 17

18 Εφιάλτες γονιών μου για μένα, από τότε που αποκατέστησαν τις σχέσεις μεταξύ τους, τους εμπόδισε να καταλάβουν κάτι. Η ανάγκη μου να χαλαρώνω τόσο το σώμα μου, που να το νιώθω να λιώνει, να μην ανήκει σε κανέναν, να στροβιλίζεται στις διασκεδάσεις και τις απολαύσεις, όλα αυτά συδαύλιζαν τον εθισμό μου στις ουσίες. Των οποίων την επιρροή κανένας δεν μπορούσε να ανιχνεύσει. Κανένας δεν με πρόσεχε, δεν με παρατηρούσε από κοντά όταν γυρνούσα από τα πάρτι ή τα ταξίδια μου. Η ζωή ήταν πολύ μικρή, για να μη δοκιμάσω τα πάντα, για να μην περνάω συνέχεια καλά, χωρίς πρέπει, δεσμεύσεις και λογοδοτήσεις. Χωρίς έλεγχο και ποινές. Χωρίς κριτές και κοινωνικούς κύκλους. Όλα ήταν θεϊκά. Εκστασιασμένος από την ασύδοτη αυτή ελευθερία, πίστευα ότι με το να απομακρυνθώ και πρακτικά από το πατρικό μου, θα ήταν η αρχή της δικής μου αυτοκρατορίας. Επέλεξα, λοιπόν, να σταματήσω τα ταξίδια και να βρω το βασίλειό μου. Η Αμερική ήταν η πατρίδα μου και ήθελα να δικτυωθώ εκεί. Φυσικά, οι γονείς μου δέχθηκαν με ανακούφιση την απόφασή μου. Με βοήθησαν να ρίξω άγκυρα στο Γέιλ και στο υπερπολυτελές διαμέρισμά μου. Με τις χρυσές κάρτες στο πορτοφόλι, μετρητά πάντα ανά χείρας και τέσσερις ασύλληπτα γρήγορους τροχούς από κάτω μου, το όνειρο γινόταν πραγματικότητα. Πίσω στο σήμερα, κοίταξα έξω από το παράθυρο. Ο ουρανός ήταν πάλι καλυμμένος με σύννεφα. Επιτέλους, τα γλοιώδη ρομαντικά αστέρια είχαν φύγει από το οπτικό μου πεδίο. Ήμουν τόσο απασχολημένος με την αναπόληση και τη μουσική μου, που είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου. Μαζί του, χάθηκε και η δυσφορία που με είχε ανησυχήσει πιο πριν. Άλλαξα πλευρό, για να μη βλέπω το παράθυρο. Χρειαζόμουν σκοτάδι, ώστε να προχωρήσω τις σκέψεις μου παρακάτω. Αλλά ήμουν εξουθενωμένος, για να σηκωθώ να κλείσω τις κουρτίνες. Οι σκιές στον απέναντι τοίχο έδειχναν απειλητικές. Το τέλειο, δυναμικότερο οπτικά σκηνικό. Έβγαλα τα ακουστικά, για να ανιχνεύσω το ροχαλητό του Έρνεστ από το διπλανό δωμάτιο της σουίτας, αλλά δεν είχε γυρίσει ακόμα. Ροχάλιζε τόσο δυνατά, που μόνο το επίθετο και τα λεφτά του εμπόδιζαν 18

19 τους ξενοδόχους από το να τον διώξουν, για να μην ενοχλεί τους υπόλοιπους πελάτες. Σαν επίδειξη ισχύος, όταν διανυκτέρευε έξω από το σπίτι, ροχάλιζε δυνατότερα. Μια καινούργια, μεγαλύτερη σκιά στον τοίχο με κάλεσε να συγκεντρωθώ. Να συνεχίσω να θυμάμαι. Σαν να ήταν υποχρεωτικό να κατανοήσω το γιατί έπρεπε από αύριο να ζω με τους παππούδες μου, τουλάχιστον μέχρι το τέλος των σπουδών μου. Σαν να έπρεπε να κατανοήσω τις αιτίες, για να μην αντιδράσω μπροστά στα γεγονότα. Γιατί ήξερα πως θα αντιδρούσα. Όμως, δεν είχα το δικαίωμα. Το στοίχειωμα των τριών τελευταίων μηνών ταλάνιζε το κορμί και το μυαλό μου. Αν είχα ακέραιες την ψυχή και την καρδιά μου, ίσως τις βασάνιζε κι αυτές. Αλλά ήξερα καλύτερα από αυτό. Μόνο και μόνο ο σωματικός πόνος αρκούσε, για να θέλω να κάνω ένα διάλειμμα. Μια επανεκτίμηση. Οι γονείς μου πίστευαν ότι το να αλλάξω εντελώς τη ζωή μου, ήταν ο μόνος τρόπος, για να το πετύχω αυτό. Ίσως έπρεπε να εμπιστευτώ τη γνώμη τους, κι αν δεν δούλευε, θα πρότεινα εγώ τη λύση. Να εμπιστευτώ Υπέροχα. Σαν να κοιτάει ένα αρνί μέσα στο στόμα των λύκων. Στένεψα τα μάτια μου, για να καταλάβω αν η σκιά στον τοίχο είχε πάρει όντως το σχήμα ενός μεγάλου λύκου. Αλλά τα σχέδια ήταν άπιαστα. Έτσι, βούτηξα ξανά στον πολύ υπαρκτό οχετό. Η επέτειος της Εθνικής Ανεξαρτησίας λιγότερη φασαρία θα είχε προκαλέσει στη γειτονιά μας, σε σύγκριση με την ημέρα των γενεθλίων μου. Μετά από τη μακρά, βαρετή, υποχρεωτική δεξίωση και την απαιτούμενη παρουσία μου ως το τιμώμενο πρόσωπο σ αυτήν, έσβησα την τερατώδη τούρτα. Τα δώρα δεν με ενδιέφερε να τα κοιτάξω, εφόσον το πιο σημαντικό το κρατούσα στα χέρια μου. Το κλειδί των 415 ίππων. Ήδη τους άκουγα να χλιμιντρίζουν από έξω. Οι γονείς μου επέτρεψαν να αποχωρήσω με τους φίλους μου και να το ρίξουμε έξω. Με παρότρυναν να πιώ ξανά έναδύο ποτά, ως ενήλικας πλέον. Η απειλητική ματιά του Έρνεστ σχετικά με το όριο των ποτών, δεν άφηνε περιθώρια παρανόησης. Ήμουνα στο αμάξι με τον Έις, τον κολλητό μου, που είχε την τιμή να είναι συνοδηγός στην πρώτη βόλτα. Σχεδόν τερμάτισα 19

20 Εφιάλτες το κοντέρ στον κοντινότερο αυτοκινητόδρομο, ενώ σχεδιάζαμε την αποψινή κραιπάλη. Ο Έις επέμενε ότι έπρεπε να μεθύσουμε, ότι ήταν παράδοση για τα εικοστά πρώτα γενέθλια. Εγώ ήμουν πανέτοιμος να ξαναμπώ στη δράση. Η κοκαΐνη με κάλυπτε πέρα από κάθε φαντασία, αλλά διψούσα για αλκοόλ σαν κολασμένος. Πήγαμε πρώτα σε ένα μπαρ, με μεγάλη παρέα. Εκεί ήμουν συγκρατημένος, ήπια μόλις τρεις βότκες και δύο σφηνάκια. Συνεχίσαμε τη βραδιά σε ένα στριπτιτζάδικο, με τους πολύ κοντινούς φίλους, όπου μαζί αδειάσαμε τρείς φιάλες ουίσκι. Τέλος, πήγαμε σε ένα ρέιβ πάρτι, όπου ξέραμε πως θα βρίσκαμε και τη δόση μας. Όταν αργότερα στην κλινική μού εξηγούσαν το τι ακριβώς έκανα στον οργανισμό μου εκείνη τη νύχτα, κόντεψα να χάσω το μυαλό μου. Ακόμη ανατρίχιαζα στη σκέψη τού τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Από όλες τις απόψεις. Πίστευα ότι το να ζω στην κόψη του ξυραφιού ήταν πραγματικά διασκεδαστικό. Τελικά, ίσως έπρεπε να αναθεωρήσω κάποια πράγματα. Και μάλλον να διευθετήσω κάποια άλλα, σκέφτηκα σκυθρωπός, καθώς θυμόμουν τη γνωμάτευση του ψυχολόγου της κλινικής. Τον συγκεκριμένο γιατρό οι γονείς μου όχι απλά δεν απομάκρυναν, αλλά τον άκουγαν με προσήλωση πιστών. Πίσω σε εκείνη τη νύχτα, η μνήμη μου με εγκαταλείπει μετά την τρίτη γραμμή κοκαΐνης. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ένα μαύρο πέπλο καλύπτει τα πάντα. Η αμέσως επόμενη ανάμνηση ήταν επώδυνη. Κυριολεκτικά επώδυνη. Τους ήχους από τις σειρήνες της πυροσβεστικής, των ασθενοφόρων και της αστυνομίας τούς φυλούσα διάσπαρτους πίσω από το μαύρο πέπλο. Την έντονη αίσθηση, όμως, του πόνου και του καψίματος στο κεφάλι και στο πόδι μου, τη μυρωδιά του αίματος και του εμετού, της βενζίνης και της φωτιάς Αυτά δεν ξεχνιούνταν εύκολα. Η γεύση του αίματος και του καπνού στο στόμα μου με έπνιγαν. Ό, τι κι αν ακουμπούσα σπασμωδικά, έκαιγε ή ήταν υγρό. 20

21 Διάσπαρτες εικόνες από τον Έις, να προσπαθεί να μου αποσπάσει μια λέξη. Του νοσηλευτή, που με τη βοήθεια ενός πυροσβέστη με απεγκλώβισαν από το στραπατσαρισμένο όχημα, τις τσακισμένες ασημένιες λαμαρίνες... Η μνήμη μου, από εκεί κι έπειτα, είναι αισθητική, καθαρά. Ακοή, οσμή, αφή, γεύση, όραση. Και η διαίσθηση. H διαίσθηση ότι την είχα άσχημα. Πολύ άσχημα. Αυτό, όμως, ήταν το προφανές, το αναμενόμενο. Απροσδόκητη ήταν η εμφάνιση ενός ενστίκτου που δεν ήξερα ότι κατείχα αυτό της επιβίωσης το οποίο ξύπνησε μέσα μου εκείνη τη νύχτα. Νομίζω ότι έκλαιγα από ευτυχία, που εγώ και ο Έις ήμασταν ζωντανοί. Μα πάνω απ όλα, ο έλεγχος των αισθήσεών μου, η αναπνοή μου, ο ήχος της καρδιάς μου. Το ότι τα κατείχα ακόμα όλα αυτά, ήταν για μένα η μεγαλύτερη ανακούφιση. Ποτέ πριν δεν είχα αναλογιστεί τον θάνατο. (Ο ψυχολόγος μου, βέβαια, έλεγε ότι υποσυνείδητα δεν σκεπτόμουν τίποτε άλλο. Τι κόπανος!) Αφού με απεγκλώβισαν, μού χορήγησαν μορφίνη και αναισθητικά φάρμακα. Όταν ξύπνησα, όλα ήταν καθαρά. Είχα τραυματιστεί βαριά, αλλά σίγουρα όχι θανάσιμα. Ένα σπασμένο πόδι και χέρι, και μια διάσειση. Το κεφάλι μου είχε σκιστεί σε αρκετά σημεία. Έμαθα ότι ένας φίλος μας είχε δέσει με το ζόρι τις ζώνες ασφαλείας μας, αφού δεν μπόρεσε να μας πείσει να βγούμε από την Πόρσε μετά το ρέιβ πάρτι. Την τρελή πορεία μου είχε ανακόψει ένας κρουνός της πυροσβεστικής. Το αμάξι στριφογύρισε στον δρόμο αρκετές φορές, ώσπου προσέκρουσε σε ένα κράσπεδο και αναποδογύρισε. Σύρθηκε κατά μήκος του φράχτη ενός σπιτιού και καρφώθηκε στο γκαράζ, καταστρέφοντας το αυτοκίνητο των σπιτονοικοκύρηδων. Οι γείτονες είχαν, ήδη, βγει στους δρόμους από το θόρυβο της σύγκρουσης με τον κρουνό, και οι αντιδράσεις τους ήταν άμεσες. Ολόκληρη την ιστορία την άκουσα πρώτη φορά στο δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου, μόνο ο Έις ερχόταν αραιά να με δει, αλλά δεν του έπαιρνα λέξη. Φαινόταν σοκαρισμένος, τρομοκρατημένος αλλαγμένος. Οι γονείς μου ενημερώνονταν μέσω των γιατρών για την κατάστασή μου. Ώσπου η μέρα της δίκης έφτασε και ένα γκροτέσκο θέατρο 21

22 Εφιάλτες εκτυλίχτηκε μπροστά στα μάτια μου. Με πολλούς ρόλους. Η οικογένεια της οποίας την περιουσία είχα καταστρέψει, ο εισαγγελέας που υπεράσπιζε την καταστροφή δημόσιας περιουσίας, ο συνήγορος υπεράσπισης που το κράτος διόρισε, η πεισματική άρνηση του Έρνεστ να βοηθήσει. Ο ρόλος του τελευταίου, ακόμη και εν απουσία του, ήταν πρωταγωνιστικός. Η τροχαία, της οποίας το ραντάρ είχε καταγράψει όλα τα μελανά σημεία της κατάμαυρης οδικής μου συμπεριφοράς. Οι μάρτυρες, οι ιατρικές εξετάσεις, που αποδείκνυαν τον εθισμό μου σε ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ και το γεγονός ότι ήμουν υπό την επήρειά τους εκείνη τη νύχτα. Οι τρόποι που τα στοιχεία αυτά γίνονταν καταδικαστικά ή ελαφρυντικά. Η αδυναμία μου να κατανοώ το τι συνέβαινε, το τι άκουγα, το πότε έφτασα στο σημείο να μην είμαι κύριος του εαυτού μου. Οι διαβεβαιώσεις του δικηγόρου μου, το προβάδισμα του εισαγγελέα, η έντονη απουσία των γονιών μου. Αυτό που με συνέφερε από την παραζάλη ήταν όταν ο δικαστής είπε ότι η ποινή θα οριζόταν σε πενταετή φυλάκιση, κατάσχεση της άδειας οδήγησης, πρόστιμα για την παράβαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας και ποσά που έπρεπε να καταβληθούν για την επιδιόρθωση των ζημιών που προκάλεσα. Και η προφυλάκισή μου για δύο εβδομάδες, μέχρι να βγει η τελική απόφαση από τους ενόρκους. Ούρλιαξα στο δικηγόρο μου να κάνει κάτι. Εκείνος, αμήχανος, τραύλισε κάτι ακατάληπτο. Απελπισμένος, έπαιρνα όλους τους γνωστούς μου τηλέφωνο. Κανένας δεν μπορούσε... ή δεν ήθελε να προσπαθήσει αρκετά να με βοηθήσει. Δεν ήθελα να ζητήσω βοήθεια από τους γονείς μου. Από την άλλη, δεν είχα τους οικονομικούς πόρους, για να προσλάβω άλλο δικηγόρο. Οι κάρτες και οι λογαριασμοί στο όνομά μου είχαν παγώσει. Και τον διορισμένο δικηγόρο δεν τον εμπιστευόμουν ούτε το αμάξι να μου γυαλίσει. Ήταν τραγικό το ότι μπορούσα και έκανα χιούμορ τέτοιες ώρες. Ο Έις ήταν παρών σε όλη την πορεία της δίκης, αλλά και τα δικά του χέρια ήταν δεμένα από την οικογένειά του. Η σιωπή των γονιών μου ήταν εξοργιστική. Δεν ήξερα πώς να την ερμηνεύσω, και το κυριότερο, πώς να ερμηνεύσω τα συναισθήματα που μου προκαλούσε αυτή η σιωπή. Δεν τους είχα 22

23 ποτέ εμπιστοσύνη, για να νιώθω προδομένος. Κι όμως, η πικρή γεύση που είχα όποτε τους θυμόμουν, ήταν μάλλον ενδεικτικό σημάδι. Τότε, είχα ένα όραμα. Ή ακριβέστερα ένα όνειρο, που με έναν κωμικά απλό τρόπο μου έδωσε τη λύση. Ονειρεύτηκα τη μια και μοναδική μου επίσκεψη στο Ντάνγουϊτς, έξι χρόνια πριν. Οι παππούδες μου είχαν μόλις μετοικήσει εκεί. Μόνο που στο όνειρο με είδα πιο πρόθυμο να είμαι κοντά τους, απ ό,τι είχε συμβεί στην πραγματικότητα είχα φύγει σαν κυνηγημένος μετά από ένα σαββατοκύριακο στο ερημωμένο, γερασμένο μέρος. Στο όνειρο, παρά το ότι ήμουν δεκαπέντε χρονών, είχα κουρνιάσει στην αγκαλιά της γιαγιάς μου. Έβλεπα από το παράθυρο του εξοχικού μια μυστήρια, πυκνή ομίχλη να πλησιάζει. Η γιαγιά έπαιζε με μια μικρή κόκκινη καμπανούλα και με καθησύχαζε. Και τότε, άκουσα κάποιον να με καλεί μέσα από την ομίχλη. Στην αρχή, δεν διέκρινα μια φωνή, αλλά πολλές, απόκοσμες. Η γιαγιά Κλαιρ με έσφιξε πιο πολύ στα αφράτα της μπράτσα μύριζε λεβάντα. Τότε, το κάλεσμα έγινε πιο καθαρό. Μια γυναικεία φωνή, νεαρή και δροσερή, ψιθύριζε παρακλητικά το όνομά μου. Ξέφυγα από την προστατευτική αγκαλιά και, στα εικοσιένα μου πλέον, πλησίασα υπνωτισμένος το παράθυρο. Πιο κοντά στην ομίχλη. Ξύπνησα απότομα. Ήμουν ακόμα στο νοσοκομείο, και ήταν νωρίς το πρωί. Την επόμενη μέρα, θα προφυλακιζόμουν, με τη σύμφωνη για εξιτήριο γνώμη των γιατρών που με φρόντιζαν. Κάλεσα, αμέσως, τη νοσοκόμα και ζήτησα να κάνω ένα τηλεφώνημα. Η Κλαιρ δεν φάνηκε να ξαφνιάζεται που με άκουσε. Σίγουρα, ήξερε τα πάντα, κι ωστόσο δεν ρώτησε τίποτα. Το μόνο που μπόρεσα να της πω, νιώθοντας ξαφνικά μια αδικαιολόγητη ντροπή, ήταν ότι χρειαζόμουν οπωσδήποτε βοήθεια. «Δεν μπορώ να το χειριστώ. Δεν έχω κανέναν στο πλευρό μου που να μπορεί να το χειριστεί», ομολόγησα ψιθυρίζοντας την τελευταία πρόταση. Η σιωπή στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν βαριά σαν σίδερο και η αναμονή μαρτυρική. Αν αρνιόταν να αναμιχθεί σε αυτό, η πρεσβύτερη Κνάιτ θα είχε όλο το δίκιο του κόσμου με 23

24 Εφιάλτες το μέρος της. Οι σχέσεις μου με όλη μου την οικογένεια ήταν πάντα από ανύπαρκτες, έως καταστροφικές. Κι όμως, αυτή η γυναίκα μυστήριο για μένα αποτέλεσε την έκπληξη. Το ανέλπιστο θαύμα. Την απρόσμενη χείρα βοηθείας, που δεν ήλπιζα πια να μου απλωθεί. «Ξεκουράσου και μην σκέφτεσαι τίποτα. Θα πάρουν τα πράγματα το δρόμο τους. Το σωστό, συνετό δρόμο. Εσύ απλά μάθε να συμβιβάζεσαι και άσε το χρόνο να κάνει το λειτούργημά του». Ήταν η αινιγματική απάντησή της. Κι έκλεισε. Το απόγευμα ο κόσμος μου ήρθε άνω κάτω. Είχα τον πιο απροσδόκητο επισκέπτη. Ο Έρνεστ μπήκε στο δωμάτιο με το γνωστό, αυστηρό του βλέμμα. Έδειχνε πρόωρα γερασμένος. Τα μάτια του έφεραν σημάδια εσωτερικής πάλης. Για πρώτη φορά στη ζωή μου, έσκυψα το κεφάλι και ένιωσα τα μάγουλα μου να κοκκινίζουν. Ευχόμουν να μην ήμουν καθηλωμένος στο κρεβάτι, με τους γύψους, το νάρθηκα και τις γάζες παντού ολόγυρά μου. Να ήμουν καθισμένος ισότιμα απέναντί του. Να γινόταν αυτή η συνδιαλλαγή πιο εύκολη, για την υπερηφάνεια μου. Απλά μάθε να συμβιβάζεσαι. Ακούστηκε η ηχώ της συμβουλής της Κλαιρ στο κεφάλι μου, σαν να ήταν δίπλα μου και με συγκρατούσε από το να κάνω ακόμα ένα λάθος. Αυτό που έκανε τα πράγματα χειρότερα ήταν τα σημάδια της στέρησης των ουσιών. Τα μάτια μου ήταν βαθουλωμένα στις κόγχες τους, μαύρες σκιές από κάτω μαρτυρούσαν την αδυναμία μου να κοιμηθώ ήσυχα. Κρύος ιδρώτας με έλουζε αδιαλείπτως και έτρεμα ανεξέλεγκτα. Αισθανόμουν το μέσα μου να καίγεται και το δέρμα μου επώδυνα παγωμένο. Τα μάγουλά μου είχαν ρουφηχτεί μέσα και δεν μπορούσα να εστιάσω το βλέμμα μου στο παγωμένο δικό του. Όταν, τέλος πάντων, τα κατάφερα και σήκωσα το κεφάλι μου, για να τον αντικρύσω. «Τα χάλια σου έχεις», είπε στυφά. Ήρθε δίπλα στο κρεβάτι και έσπρωξε προς το μέρος του την καρέκλα των επισκεπτών. Κάθισε, και σταύρωσε τα πόδια του. 24

25 Έπλεκε και ξέμπλεκε τα δάχτυλά του. Έπαιρνε βαθιές ανάσες και ξεφυσούσε. Εγώ περίμενα υπομονετικά. «Η μητέρα σου έχει πέσει σε κατάθλιψη από τη στεναχώρια της», δήλωσε. Δεν ήταν αυτό που καιγόταν να πει, το ήξερα. Έγνευσα καταφατικά, για να του δώσω να καταλάβει ότι έχει την απόλυτη προσοχή μου και την απόλυτη ελευθερία να πει ό,τι ήθελε. Όπως το ήθελε. Έγειρε προς το μέρος μου. «Λοιπόν, Ρέιμοντ, δεν πιστεύω να περιμένεις τις απολογίες μας που τόσο καιρό μείναμε μακριά σου. Νομίζω ότι πήρες μια γεύση τού πως είναι ο κόσμος για έναν ενήλικα. Μόνο που η ενηλικίωση δεν έρχεται με το πέρας κάποιων χρόνων ζωής. Ακόμα κι εγώ», μια σκιά πέρασε από τα μάτια του, «άργησα πολύ να ενηλικιωθώ. Τα λάθη μου είναι ασυγχώρητα, και πιθανότατα θα καίγομαι στην Κόλαση για όλους τους αιώνες του σύμπαντος, αφότου πεθάνω, αλλά δεν είμαι εδώ, για να ζητήσω συγχώρεση. Κι ούτε θα με ακούσεις ποτέ να το κάνω». Έκανε μια παύση, για να εξακριβώσει αν είχε την προσοχή μου, αν απορροφούσα τα όσα έλεγε. Τον κοίταζα με ένταση. Και φόβο. Περίεργη αίσθηση ο φόβος. «Τα λάθη μας τα κάνουμε, για να παίρνουμε μαθήματα. Και πρέπει να μένουν ασυγχώρητα, για να μας καίνε, όσο ζούμε. Αν νιώθουμε το κάψιμο μέσα μας, φροντίζουμε να μην τα επαναλάβουμε». Δεν το θεώρησα συνετό να τον διακόψω, για να διαφωνήσω. Ένιωθα πολύ ζωντανός. Η ανάκαμψη τής δυσαρέσκειας που ένιωθα για τον Έρνεστ ήταν το πιο αληθινό, ανθρώπινο, δυνατό συναίσθημα που είχα νιώσει εδώ και μέρες. «Γι αυτό, μη θεωρήσεις την παρέμβασή μου, προς όφελος σου αυτήν τη φορά, ως συγχώρεση», συνέχισε, «είσαι ασυγχώρητος Ρέιμοντ. Κι ελπίζω να μην ξεπεράσεις ποτέ τη μιζέρια που νιώθεις για τον εαυτό σου αυτήν τη στιγμή. Ούτε να θεωρήσεις δεδομένο πως θα είμαι πάντα εκεί, για να καλύπτω τα νώτα σου». Πρέπει να είδε μια λάμψη θυμού στα θολά μάτια μου, γιατί έσκασε ένα στραβό, ειρωνικό χαμόγελο. 25

26 Εφιάλτες «Και φρόντισε να με μισείς πάντα, όπως με μισείς τώρα», είπε χωρίς χιούμορ. Άλλαξε ύφος και σηκώθηκε από την καρέκλα. «Αν και θα το κάνω πιο εύκολο για σένα», πρόσθεσε αινιγματικά. Συνοφρυώθηκα απορημένος. «Το να με μισείς. Αυτό στο υπόσχομαι, και μπορείς να το πιστέψεις». Κοιταζόμασταν για ώρα σιωπηλοί, με τον ηλεκτρισμό ανάμεσά μας να πετάει σπίθες ολόγυρα. «Εμπρός, λοιπόν, ξέρνα το, Έρνεστ!» είπα μέσα από τα δόντια μου, μην μπορώντας άλλο να συγκρατήσω τον εαυτό μου. Εκείνος χαμογέλασε ξανά, με τον προηγούμενο ανατριχιαστικό τρόπο, και είπε: «Εσύ απλά θα κάνεις ό,τι σου πω εγώ, όταν θα έρθει η ώρα. Χωρίς διαμαρτυρίες ή διαπραγματεύσεις. Δεν διαπραγματευόμαστε τον τρόπο που θα σε βοηθήσουμε». «Ποιοι είστε εσείς ;» τον διέκοψα, μην μπορώντας να αγνοήσω τον πρώτο πληθυντικό που είχε χρησιμοποιήσει. Με αγνόησε, όπως άλλωστε το περίμενα. Είτε η απάντηση ήταν αυτονόητη η Σάντρα κι εκείνος δηλαδή είτε δεν το θεωρούσε επί της παρούσης. Δεν τον πίεσα για κάποια απάντηση. «Λοιπόν, μη βιαστείς να αφήσεις το κρεβάτι σου. Αύριο θα έρθει η μητέρα σου. Θα σου φέρει ρούχα και ό,τι άλλο χρειαστείς από δω και πέρα. Όλα τα υπόλοιπα μην τα σκέφτεσαι καν, ήδη τακτοποιούνται. Θα μου υποσχεθείς, όμως, αυτό που σου ζήτησα. Αν έχεις κάτι ιερό, θα ορκιστείς σε αυτό. Δεν θα ανακατευτείς στις αποφάσεις μας. Δεν θα έχεις γνώμη πάνω σ αυτές. Απλά θα κάνεις ό,τι σου πούμε. Τόσο για το δικό σου καλό, όσο και για το δικό μας. Αλλιώς» την περίμενα ώρα αυτήν την εισαγωγή απειλής. Είχε αργήσει ήδη. «Αν αντιδράσεις άσχημα σε οτιδήποτε, θα το πληρώσεις πολύ ακριβά. Θα υποφέρεις όσο δεν φαντάζεσαι. Και μην πάει το μυαλό σου στην αποκλήρωση, γιατί αυτό θα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Μας έχεις διαλύσει Ρέιμοντ. Αν θες τη βοή- 26

27 θειά μας, γι αυτή και μόνο τη φορά, το τονίζω, θα υπακούσεις τυφλά στα όσα θα σου υποδείξουμε. Σύμφωνοι;» Αν και είχα ακούσει πολλές απειλές από το στόμα του, η έκφρασή του εκείνη τη στιγμή με έκανε να παγώσω. Φοβήθηκα ότι δεν θα μπορούσα να κουνήσω τα χείλη μου, για να απαντήσω. Έγνευσα καταφατικά. «Είπες κάτι; δεν άκουσα», ψιθύρισε ειρωνικά. «Ναι, που να πάρει ο διάολος! Σύμφωνοι, το υπόσχομαι! Απλά τελείωσέ το». Ξέσπασα οργισμένος, με την υπερηφάνεια μου ριγμένη σε κουρέλια στο πάτωμα. Ο Έρνεστ χαμογέλασε σαρδόνια και μου γύρισε την πλάτη, πηγαίνοντας προς την πόρτα. Εκεί κοντοστάθηκε. Μισογύρισε προς το μέρος μου. «Ενδιαφέρουσα επιλογή ιερού», είπε, χωρίς να με κοιτάξει και έφυγε γρήγορα. Αφήνοντας την πόρτα να κλείσει μόνη της. Εγώ είχα μείνει αποσβολωμένος να αναρωτιέμαι αν όλο αυτό το έζησα ή αν ονειρευόμουν. Η όλη σκηνή μού άφησε την αίσθηση ότι με είχαν βιάσει ψυχολογικά. Από την άλλη, όμως, πρώτη φορά παραμέριζα τον κληρονομημένο εγωισμό μου, για να υποταχθώ στη θέληση τού Έρνεστ. Αυτό ήταν πολύ βαρύ, για να το αντέξω. Ανατρέχοντας σ εκείνην τη μέρα, συνειδητοποίησα, για μια ακόμα φορά, το πόσο τους είχε στοιχίσει η ιστορία μου. Μας έχεις διαλύσει, Ρέιμοντ. Ίσως η επιλογή των λέξεων να ήταν υπερβολική. Αλλά δεν μπόρεσα να μην εκπλαγώ, με το πόσο σημαντική ήταν γι αυτούς η κοινωνική εικόνα μας. Εμένα, όλως περιέργως, ποτέ δεν με είχε απασχολήσει ιδιαίτερα. Έδινα βάρος στη δική μου εικόνα. Αυτοί οι άνθρωποι, που αποκαλούσαν τους εαυτούς τους γονείς μου, δεν ήταν γονείς αρκετά, ούτε καν για να μου μεταδώσουν σαν εσωτερικό νόμο τις φοβίες και τις ψυχώσεις τους. Δεν μπορούσα να λυπηθώ τον εαυτό μου, μιας και δεν είχα ποτέ τίποτα, για να το χάσω. Η συμπεριφορά τους, την περίοδο αφότου βγήκα από το νοσοκομείο, απείχε πολύ από τη γονεϊκή. 27

28 Εφιάλτες Με μια καθαρά τυπική, αδύναμη αγκαλιά, η μητέρα μου με καλωσόρισε σπίτι. Μετά, απλά προσποιούνταν ότι δεν υπήρχα. Με μεταχειρίζονταν σαν ένα κατοικίδιο, που εξαρτιόταν από αυτούς και το έκαναν ό,τι ήθελαν. Ό,τι πίστευαν ότι έπρεπε να το κάνουν. Και όλη τους η προσοχή δόθηκε στην κάλυψη. Για τον υπόλοιπο κόσμο, τα τραύματα μου σωματικά και ψυχικά έχρηζαν τη βοήθεια ειδικού. Και έτσι αποσύρθηκα, μετά από δική μου παράκληση, σε ένα θέρετρο όπου μου παρείχαν την απαιτούμενη ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη. Πέρα από τους άμεσα εμπλεκόμενους στη δίκη μου, κανένας δεν ήξερε την αλήθεια. Και όσοι την ήξεραν, δεν τους συνέφερε να τη διαρρεύσουν. Η πόρτα του δωματίου άνοιξε, διακόπτοντας τον ειρμό μου. Ο Έρνεστ μπήκε ψηλαφιστά μέσα. Δεν είχα ιδέα τι ώρα είχε πάει. Ήλπιζα ότι τα μάτια του δεν είχαν προσαρμοστεί στο σκοτάδι κι ότι θα σκουντουφλούσε στις επίτηδες, αφημένες στη μέση του διαδρόμου, βαλίτσες. Άδικος κόπος. Ο Έρνεστ απείχε τόσο από το ανθρώπινο είδος, που τέτοιες συνθήκες δεν ίσχυαν γι αυτόν. Σαν γάτας, τα μάτια του τον οδήγησαν στην πόρτα του δικού του υπνοδωματίου, όπου και κοντοστάθηκε. Ύστερα ήρθε προς το μέρος μου. Έσκυψε για λίγο από πάνω μου. Εγώ έκανα ρυθμική την αναπνοή μου και προσπάθησα να κρατήσω ακίνητους τους βολβούς των ματιών μου κάτω από τα κλειστά μου βλέφαρα, για να τον πείσω ότι κοιμάμαι. Για να φανώ πιο πειστικός, άφησα ένα ροχαλητό. Είχα εξασκηθεί τέλεια σ αυτό το θέατρο. Το έπαιζα τα βράδια που ήθελα να βγω. Αλλά έπρεπε πρώτα να τους επιβεβαιώσω ότι ήμουν ακριβώς εκεί που ήθελαν να είμαι. Στο κρεβάτι μου, στη χώρα των ονείρων. Ο Έρνεστ έβγαλε από τα αυτιά μου τα ακουστικά, έκλεισε το mp4 και το ακούμπησε στο κομοδίνο. Άνοιξε το διπλωμένο στην άκρη του κρεβατιού σεντόνι και με σκέπασε δεν είχα προσέξει μέχρι εκείνη τη στιγμή ότι είχε βγάλει λίγη ψύχρα. Όλα αυτά τα έκανε προσέχοντας να μη με αγγίξει. Έπειτα, έκλεισε το παράθυρο και τις κουρτίνες και πήγε στο δωμάτιό του κλείνοντας αθόρυβα την πόρτα. Άνοιξα διάπλατα τα μάτια μου και απόλαυσα το πηχτό σκο- 28

29 τάδι. Γύρισα ανάσκελα και βόλεψα στο σώμα μου κάτω από το σεντόνι. Από το διπλανό δωμάτιο τον άκουγα να μιλάει στο τηλέφωνο και να βηματίζει νευρικά πάνω κάτω. Θα ήθελα να έβαζα ξανά τη μουσική μου να παίζει αλλά, στο μεταξύ, με είχε πιάσει πονοκέφαλος και αυτό θα τον χειροτέρευε. Περίμενα τον Έρνεστ να τελειώσει τις προετοιμασίες του και να πέσει για ύπνο, με το κεφάλι μου να κατέχεται από ένα απέραντο κενό. Όταν το φως δίπλα έσβησε επιτέλους, εξέπνευσα μια μεγάλη ανάσα. Μου ξέφυγε ένα μικρό γελάκι. Ένιωθα ηλίθιος που ήθελα πρώτα να ακινητοποιηθεί ο Έρνεστ, για να συνεχίσω το νοητικό ταξίδι μου στο πρόσφατο παρελθόν. Στο πιο σκληρό κομμάτι του πρόσφατου παρελθόντος μου. Στον εφιάλτη. Αφότου γύρισα σπίτι από το θέρετρο, ήμουν μουδιασμένος. Σαν να είχε παραλύσει το μυαλό μου. Όλα άλλαζαν με την ταχύτητα του φωτός και εγώ δεν τα προλάβαινα, ούτε συμμετείχα στις εξελίξεις. Τις πρώτες μέρες πρόσεξα δύο πράγματα. Πρώτον, όλοι έδειχναν εξαιρετική φροντίδα στο να τρώω αρκετά γεύματα την ημέρα. Είχα, όντως, χάσει αρκετά κιλά, αλλά δεν το είχα καταλάβει μέχρι τότε. Το δεύτερο, ήταν ο ψηλός τύπος με τα μαύρα γυαλιά που βρισκόταν γύρω από το σπίτι. Και πολλές φορές μέσα σ αυτό. Πάντα σε απόσταση και πάντα κοντά σε μένα. Δεν τόλμησα να εναντιωθώ σε τίποτα. Είχα πραγματικά τρομοκρατηθεί στην ιδέα ότι ο Έρνεστ θα με αποκληρώσει και θα έπρεπε να σταθώ μόνος στα πόδια μου. Δεν ήξερα πως να το κάνω. Η επιλογή αυτή έμοιαζε με ένα πολύ σκοτεινό μονοπάτι, στο οποίο σίγουρα θα χανόμουν. Αυτό που με φόβιζε περισσότερο, όμως, ήταν η δεύτερη επιλογή. Αυτή της φυλακής. Είχα ακούσει αρκετές ιστορίες που με είχαν ήδη φρικάρει, αιώνες, όπως μου φαινόταν, πριν γίνει τόσο απτή η απειλή της κάθειρξης. Σίγουρα δεν το ήθελα. Ούτε καν να το σκέφτομαι σαν ιδέα. Για τους λόγους αυτούς, λοιπόν, δέχθηκα τον κατ οίκον περιορισμό, το ελεγχόμενο επισκεπτήριο των φίλων μου, τα αλλεπάλληλα γεύματα που έτρωγα με το ζόρι και τον φουσκωτό τύπο που με γυρόφερνε διακριτικά. 29

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

: 20cmX15cm ( ), 40cmX15 (ANOIKTO) 01 E. Μια γκρίζα εκδροµή

: 20cmX15cm ( ), 40cmX15 (ANOIKTO) 01 E. Μια γκρίζα εκδροµή 01 E Μια γκρίζα εκδροµή 02 03 Ένα βράδυ, γύρω στις 03:00 π.μ. ο Φίλιππος, 17 ετών, κάλεσε στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056. Ήταν ένα δύσκολο βράδυ για εκείνον, παραμονές των τελικών

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Βιώνουμε αλλαγές στην οικογένειά μας, όπως το διαζύγιο των γονιών μας. Μας απογοητεύουν ή απογοητεύουμε τον εαυτό μας.

Βιώνουμε αλλαγές στην οικογένειά μας, όπως το διαζύγιο των γονιών μας. Μας απογοητεύουν ή απογοητεύουμε τον εαυτό μας. Νοιώθεις θυμωμένος Το φυλλάδιο θα σε βοηθήσει στην περίπτωση που νιώθεις ότι ο θυμός σου δυσκολεύει τη ζωή σου και θα σου προτείνει λύσεις για να αντιμετωπίζεις και να ελέγχεις τα έντονα συναισθήματα θυμού...

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς και για τους οικείους μας, οπότε και θα την αποφύγω.

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Φρόντισε ώστε οι δυνατότητες σου σαν τερματοφύλακας να είναι στο ύψιστο σημείο σε κάθε περίσταση

Φρόντισε ώστε οι δυνατότητες σου σαν τερματοφύλακας να είναι στο ύψιστο σημείο σε κάθε περίσταση «Φρόντισε ώστε οι δυνατότητες σου σαν τερματοφύλακας να είναι στο ύψιστο σημείο σε κάθε περίσταση». Αυτή είναι η συμβουλή του βετεράνου τερματοφύλακα της Tottenham, Brand Friedel. Ποιά είναι η ρουτίνα

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Καταγραφή Εντυπώσεων από τη Συμμετοχή μου. στο Πρόγραμμα Erasmus/Socrates

Καταγραφή Εντυπώσεων από τη Συμμετοχή μου. στο Πρόγραμμα Erasmus/Socrates Καταγραφή Εντυπώσεων από τη Συμμετοχή μου στο Πρόγραμμα Erasmus/Socrates Όνομα - Επώνυμο : Αναστασία Ζηκοπούλου Email: env08017@env.aegean.gr Ίδρυμα που πήγα (δώσε και ιστοσελίδα): The Hoge Veluwe National

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ: Η Αικατερίνη είχε κάλλος και ομορφιά ασύγκριτη. Η μητέρα της και οι συγγενείς της την πίεζαν συνεχώς να παντρευτεί, για να μην φύγουν από τα χέρια τους

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Καλύτερη πληροφόρηση Ένιωσα σίγουρη για τον εαυτό μου Πολλές απορίες που δεν είχα φανταστεί με σιγούρεψαν Η σημερινή ενημέρωση ήταν από τις καλύτερες που

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Πριν την ιστορία... 9

Περιεχόμενα. Πριν την ιστορία... 9 Περιεχόμενα Πριν την ιστορία... 9 Η ιστορία των Κορυφών και των Κοιλάδων Κεφάλαιο 1 Aπογοήτευση στην Κοιλάδα... 15 Κεφάλαιο 2 Απαντήσεις... 21 Κεφάλαιο 3 Λησμονιά... 47 Κεφάλαιο 4 Ανάπαυση... 57 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, 2013-2014 Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Ο Ρίτσαρντ Ντέιβιντ Μπαχ γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1936, στο Oak Park, του Illinois. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Long Beach

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο

Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο Άννα Κάσσου 1 Κάθε Παρασκευή επισκέπτομαι τον παππού μου τον Πέτρο και τη γιαγιά μου την Άννα που μένουν στην Ηλιούπολη. Αυτή η επίσκεψη όμως δεν ήταν σαν τις άλλες,

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

The Keele STarT Back Screening Tool

The Keele STarT Back Screening Tool The Keele STarT Back Screening Tool Σκεπτόμενος (-η) τις 2 τελευταίες εβδομάδες σημειώστε την απάντησή σας στα ακόλουθα ερωτήματα: Διαφωνώ Συμφωνώ 0 1 1 Ο πόνος στην μέση μου απλώθηκε κάτω στο (-α) πόδι

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ Γ1 ΤΟΥ 10 ΟΥ Δ.Σ. ΤΣΕΣΜΕ ( ) ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ. ΜΑΘΗΜΑ: Μελέτη Περιβάλλοντος. ( Ενότητα 3: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ Γ1 ΤΟΥ 10 ΟΥ Δ.Σ. ΤΣΕΣΜΕ ( ) ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ. ΜΑΘΗΜΑ: Μελέτη Περιβάλλοντος. ( Ενότητα 3: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ Γ1 ΤΟΥ 10 ΟΥ Δ.Σ. ΤΣΕΣΜΕ (10.11.2010) ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑ: Μελέτη Περιβάλλοντος ( Ενότητα 3: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς Κεφάλαιο 3: Κυκλοφορούμε με ασφάλεια) ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ «Δεν γράφω για να είμαι αγαπητή» Βικτόρια Χίσλοπ: «Τον Ερντογάν τον φοβάμαι. Είναι δικτάτορας!» H Βικτόρια Χίσλοπ Η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, γνωστή για «Το Νησί» που μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα -www.manolisischakis.gr για περισσότερη εκπαίδευση

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα -www.manolisischakis.gr για περισσότερη εκπαίδευση 1 Τέταρτο Μάθημα Οδηγός Δραστηριότητας Επισκόπηση... 3 Περίληψη... 3-5 Ώρα για δράση... 6-14 Σημειώσεις... 15 2 Μάθημα Πέμπτο- Επισκόπηση Σε αυτό το μάθημα θα μάθεις πώς να διαχειριστείς την λεπτή γραμμή

Διαβάστε περισσότερα

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 112 Πουλάτε αέρα Θα τύχει ενδεχομένως, ενώ συζητάμε με τον υποψήφιο πελάτη, να μας πει. ΠΕΛΑΤΗΣ: Απ ό,τι καταλαβαίνω κύριε, μάλλον πουλάτε αέρα. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό

Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό 4. Τη μέρα που κόπηκε το ηλεκτρικό Τι κάνουν οι άνθρωποι σε μια πόλη; Και, ξαφνικά, κόβεται το ηλεκτρικό! Κοιτάζω την εικόνα και λέω: Τι αλλάζει στη ζωή μας; Τι δεν μπορούμε να κάνουμε; Τι μπορούμε να

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Σαμπάνη «Σκανταλόπετρα» από την Ιουλία Ιωάννου

Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Σαμπάνη «Σκανταλόπετρα» από την Ιουλία Ιωάννου Ημερομηνία 20/11/2015 Μέσο Συντάκτης Link http://agrinio-life.gr/ Ιουλία Ιωάννου http://bit.ly/1skxbmb Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Σαμπάνη «Σκανταλόπετρα» από την Ιουλία Ιωάννου 42 Views November

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α Τ Ω Ν Κ Ε Ν

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα