Μ. Μ. ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ «JEANNE D ARC» Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΜΑ:

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Μ. Μ. ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ «JEANNE D ARC» Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΜΑ:"

Transcript

1 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ Μ. Μ. ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ «JEANNE D ARC» Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΜΑ: Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία. «Θα σας περιμένω» Μ. Κατσαρός Δε σε κοιτώ πια στα μάτια. Ίσως δε σε κοίταξα και ποτέ. Δεν ξέρω. Όχι, όχι δε σε ντρέπομαι, ποτέ δε σε ντράπηκα κι ούτε έχω κάτι να σου κρύψω. Εσύ δε μ αφήνεις. Ισως εσύ να ντρέπεσαι, εσύ να έχεις τα μυστικά. Μ ανάστησες, μ ανάθρεψες και μου ταξες τον κόσμο ολόκληρο στα χέρια μου, όχι στα πόδια μου, όχι, αξίζουμε κι οι δυο κάτι καλύτερο. «Αύριο», μου είπες, «αύριο θα τον έχεις. Περίμενε και θα στον δώσω, απλώς περίμενε». Και μ έβαλες για ύπνο. «Κοιμήσου και θα σε ξυπνήσω αύριο. Θα είναι έτοιμο και το δώρο σου. Καλόν ύπνο παιδί μου». Κοιμήθηκα. Το σκοτάδι όμως σ έκανε να ξεχάσεις την υπόσχεσή σου, σ έκανε να ξεχάσεις εμένα. Δε με ξύπνησες. Ο ήλιος δε βγήκε, το αύριο δεν έφτασε ποτέ. Ή μήπως εσύ δεν άφησες τη μέρα να ξημερώσει; Όχι, δεν έχει σημασία πια. Απλώς εσύ δε με ξύπνησες κι εγώ συνέχισα να κοιμάμαι. Ειλικρινά πίστεψες ποτέ τη δικαιολογία που μου είπες όταν μ αντάμωσες στην πόρτα; Στ αλήθεια σκέφτηκες ότι ο ύπνος θρέφει τα παιδιά; Μ άφησες να κοιμάμαι «μικρό» παιδί και τώρα διαπιστώνεις ότι έχω γίνει εσύ. Απλώς διαφορετική. Αλήθεια πώς νιώθεις γι αυτό; Καλά δεν πειράζει, δε χρειάζεται να μου πεις αν δε θες. Συνεχίζω... Όταν λοιπόν μ άφησες στη φωλιά που μου έφτιαξες κι έφυγες εγώ κοιμήθηκα για ώρες, ή ίσως χρόνια, δεν ξέρω. Κι ο ύπνος με μεγάλωσε, κι άλλο, κι άλλο, κι εγώ συνέχισα να κοιμάμαι. Κι ήταν οι ήχοι που ο εχθρός κι ο φίλος σου έκαναν μαλώνοντας, ήταν ο θόρυβος των σπαθιών και των βιολιών, η κραυγή η

2 απεγνωσμένη της ψυχής σου καθώς την έθαβες ζωντανή, η μυρωδιά του καμμένου ξύλου, της καμμένης σάρκας, της καμμένης ψυχής. Αυτά με ξύπνησαν. Πιθανόν και η μούχλα και ένα γλοιώδες υγρό που άρχισαν να με πλησιάζουν επειδή ξέχασες τη βρύση ανοιχτή και πλημμύρισε το σπίτι... Ή μήπως το κανες κι αυτό επίτηδες; Δεν ξέρω και δε με απασχολεί πλέον. Θέλω όμως να σ ευχαριστήσω που με ξέχασες. Θέλω να σ ευχαριστήσω επίσης κι επειδή έλειπες. Σου χρωστάω πολλά, είναι αλήθεια. Άθελά σου μ έκανες αυτό που είμαι σήμερα και γι αυτό σου είμαι ευγνώμων. Τι είμαι; Ειλικρινά δεν ξέρεις; Μη λες ψέμματα, σε παρακαλώ. Ξέρεις τι είμαι, το βλέπω στη στάση σου. Με φοβάσαι, με αποφεύγεις! Σε παρακαλώ, κοίτα με. Σε παρακαλώ. Άσε με να σου δείξω ποια είμαι. Πρέπει να δεις, πρέπει να με δεις, σε παρακαλώ... Ξύπνησα και το σκοτάδι ήταν βαθύ. Βγήκα έξω φορώντας μόνο την άγνοιά μου. Όχι δεν είναι ρούχο, το ξέρω. Κόσμημα είναι, όμως δεν είχα κάτι καλύτερο εκείνη τη στιγμή, δεν είχα τίποτα εκείνη τη στιγμή, ούτε καν εσένα!σ έψαξα μα δε σε βρήκα πουθενά. Ίσως έπρεπε να ψάξω κι άλλο, όμως οι κραυγές συνεχίζονταν κι εγώ ήθελα να τρέξω, να τους ξεφύγω. Δε τις φοβόμουν ακριβώς, μα μου πάγωναν την ψυχή, πάγωναν τον αέρα στα πνευμόνια μου. Ξέρεις κάτι όμως; Τελικά δεν το βαλα στα πόδια, κατέληξα να τις ακολουθώ. Δεν ξέρω γιατί, ούτε καν σήμερα... Οι δρόμοι σκοτεινοί και μόνο μια περίεργη γυαλάδα υπήρχε στον αέρα. Χάθηκα ξανά και ξανά και ξανά. Όχι πως είχε σημασία εφόσον δεν ήξερα που πήγαινα, τι ζητούσα. Οι φωνές, οι κραυγές, πότε πλησίαζαν και πότε ξεμάκραιναν... Κι εγώ συνέχιζα να ψάχνω... Τις είδα στρίβοντας σε μια γωνιά. Φλόγες, κατακόκκινες, ζωντανές φλόγες. Χωρίς λυρισμούς, όχι πύρινες γλώσσες, όχι άγγελοι της κολάσεως, απλώς ζωντανές, κυριολεκτικά, φλόγες. Είχαν στήσει χορό. Γελούσαν, γλένταγαν, έκαιγαν. Δεν έκαιγαν ούτε δάση, δεν υπήρχαν άλλωστε εκεί γύρω απ όσο μπορούσα να δω, ούτε σπίτια κι ας υπήρχαν αρκετά. Τι έκαιγαν; Στην αρχή δεν κατάλαβα, δεν ήμουν σίγουρη. Πλησίασα κι άλλο και τότε κατάλαβα. Σκιές. Έκαιγαν σκιές.

3 Όταν αργότερα θα τις ρωτήσω θα μου εξηγήσουν ότι έκαιγαν σκιές που κάποτε υπήρξαν ψυχές. βλέπεις, οι σκιές που δημιουργεί κάποιος στην ψυχή του αργά και σταθερά μολύνουν όλη την ψυχή ώσπου στο τέλος υπάρχει μόνο σκιά. Οι φλόγες μου εξήγησαν ακόμη ότι δε μπορούν να πειράξουν τις ψυχές, τρέφονται όμως από τις σκιές. Το ακούγαμε συχνά παλιά, θυμάσαι; «Δεν είναι παρά μια σκιά του εαυτού του...» Πολύ αργότερα θα θυμηθώ ότι τα κόκκινο-μαύρο συμβόλιζαν τα χρώματα της αμαρτίας. Ίσως εξ ορισμού, ίσως γιατί φοβίζουν. Κόκκινο το μήλομαύρο το φίδι, κόκκινη η λάβα-μαύρος ο βαλσάτης, κόκκινη η φωτιά-μαύρη η στάχτη. Και οι φλόγες εκείνες κόκκινες ήταν, κόκκινες ως το τέλος, κόκκινες όπως το αίμα. και οι σκιές μαύρες, κατάμαυρες, μαύρες όπως πιστεύεις το θάνατο... Επιστρέφοντας όμως σ εκείνο το πανηγύρι πρέπει να σου εξηγήσω μια λεπτομέρεια. Οι φλόγες σου, όπως σου είπα ήδη, γελούσαν. Το γέλιο τους όμως δεν ήταν χαιρέκακο. Οι φλόγες εκείνες δε χαίρονταν επειδή οι σκιές ούρλιαζαν καθώς τις αφάνιζαν, όχι, γελούσαν από ειλικρινή χαρά, από πραγματική ευτυχία, την ευτυχία εκείνη που δίνει η απόδοση δικαιοσύνης. Ακόμη να το καταλάβεις; Θυμήσου τις ιστορίες των αρχαίων που εσύ ο ίδιος μου διάβαζες...θυμήσου τον Εμπεδοκλή, γη, αέρας, φωτιά, νερό. Σκέψου τα σαν αδέρφια. Αναλογίσου τη δύναμή τους και δες την αδυναμία τους, τον αργό θάνατό τους. Οι σκιές ευθύνονται για το θάνατό τους. οι σκιές σκοτώνουν χωρίς ποτέ να νιώσουν τύψεις γιατί οι ίδιες δε νιώθουν πόνο-ένα απλό γονίδιο ήταν κι αυτό. Όμως κάποιος πρέπει να εκδικηθεί τους τόσους θανάτους! Αυτός είναι ο νόμος του σύμπαντος. ένας νόμος που υπάρχει ανέκαθεν, πριν τη δημιουργία του κόσμου, πριν τη δημιουργία του φωτός και της σκιάς. Κάθε μας πράξη έχει αντίκτυπο το οποίο αργά ή γρήγορα θα το νιώσουμε και οι ίδιοι και μάλιστα τρεις φορές πιο έντονα. Αυτή την αλήθεια μου την ψιθύρισε ένα αστέρι όταν σε κάποια φάση της πορείας μου είχα καθίσει απογοητευμένη στην άκρη του δρόμου και αναζητούσα απαντήσεις από τον ουρανό που αρνιόταν να ξημερώσει. Κρίθηκαν λοιπόν ένοχες, οι σκιές, γι αυτές σου μιλάω, εσχάτης προδοσίας και καταδικάστηκαν. Η εσχάτη των ποινών. όχι θάνατος, οι σκιές δεν πεθαίνουν ποτέ γι αυτό και υπάρχουν τόσες πολλές. Καταδικάστηκαν να γίνουν τροφή για

4 τις φλόγες, η χειρότερη ποινή για μια σκιά. Πληγώνεται θανάσιμα η περηφάνια τους. Κι έτσι οι φλόγες κατάφεραν να πάρουν εκδίκηση για τη σταγόνα, το σύννεφο και τον σπόρο. Εσύ δε θα χαιρόσουν; Εγώ χάρηκα, όταν κατάλαβα. Όχι πως ήταν εύκολο, όμως η φωτιά πάντα με τραβούσε όπως την πεταλούδα. Πεταλούδα η ψυχή μου όχι σκιά. Θέλησα να πέσω στις φλόγες, να ενωθώ μαζί τους, να τις ενδυναμώσω. Να γίνω κομμάτι τους, να τις θρέψω. Ίσως αναζητούσα τη λύτρωση. απ την αλήθεια, όχι απ τα λάθη μου, είμαι περήφανη για τα λάθη μου. Όμως οι φλόγες δεν καταδέχτηκαν την προσφορά μου. Ίσως γιατί ήμουν ακόμη ψυχή, ίσως γιατί τι αξία μπορεί να χει μια πεταλούδα μπροστά σε τόσες σκιές; Δε με άγγιξαν, όσο κι αν το θελα, μου επέτρεψαν όμως να χορέψω μαζί τους για λίγο. Με συμβούλευσαν ν αγνοήσω τις σκιές και να χορέψω με την ψυχή μου. Και χόρεψα. Γύρω-γύρω, άγρια, φρενιασμένα, με πάθος αντάξιο της φλόγας. Σ εκείνο το χορό έχασα τον εαυτό μου ξανά και ξανά, όχι όμως και την ψυχή μου. Ερωτεύτηκα τις φλόγες κι αυτές με αναγόρευσαν ιέρεια. Μου έφτιαξαν κόκκινο πέπλο από ομίχλη και μ έντυσαν κι εγώ συνέχισα να χορεύω. Κι άλλο, κι άλλο... Και τίποτα άλλο δεν είχε σημασία εκτός απ το εκστασιασμένο στριφογύρισμά μου. Τη μουσική την άκουγα κάπου στο βάθος του μυαλού μου. Ήχοι άγριοι, τρομεροί, τρομακτικοί συχνά, μπερδεύονταν με κραυγές αγωνίας. Δε μ ένοιαξε... Όσο υπάρχει μουσική θα χορεύω, στο δικό μου ρυθμό, πάντα στο δικό μου. Όμως ο ρυθμός άρχισε ν αλλάζει κι εγώ άρχισα να βγαίνω απ την ιερή μου μέθη, ώσπου έπαψα να χορεύω. Τότε φίλησα τις φλόγες κι έφυγα, ντυμένη πάντα μ έναν κόκκινο μανδύα ομίχλης, ανάμνηση, απόδειξη, σημάδι της εμπειρίας μου. Μου ανήκε πλέον, ήταν κομμάτι μου. Δε μπορούσε κανείς να μου το στερήσει. Κι άρχισα να ψάχνω απ την αρχή. Κι όμως κάτι ήταν διαφορετικό αυτή τη φορά, κάτι είχε αλλάξει. Ήταν ακόμη νύχτα, το σκοτάδι ήταν βαθύ, όμως δεν ήταν τόσο μαύρο όσο νωρίτερα. Είχε αρχίσει να ξανοίγει ο ουρανός. Ίσως ξημερώνει, τόλμησα να ελπίσω.

5 Πλέον μπορούσα να διακρίνω, αχνά, σπίτια στις άκρες του δρόμου. Κάποια κατεστραμμένα, κάποια καμμένα κι όλα τόσο μα τόσο έρημα. Ψυχή στο δρόμο. Κανένας ήχος, έστω κι απόμακρος, κανένα άρωμα. Τίποτα στο πουθενά. Άρχισα να νιώθω μοναξιά. Πού είχαν πάει όλοι; Κάποτε οι δρόμοι αυτοί ήταν γεμάτοι, το θυμόμουν γιατί με είχες πάει σ εκείνο το παζάρι με τα πολύχρωμα πουλιά στα κλουβιά, θυμάσαι; Κόσμος πολύς μαζευόταν γύρω απ τα κλουβιά και χάζευε τα πουλιά. Τώρα όμως δεν υπήρχε κανείς. Πού είχαν πάει; Είχα μείνει μόνη με τις σκιές και τις φλόγες; Εσύ πού ήσουν; Αποφάσισα να ψάξω στα σπίτια. Κάποιες πόρτες ήταν ανοιχτές, κάποιες άνοιγαν μόλις πλησίαζα. Έψαχνα το εσωτερικό τους με ελπίδα, με προσμονή, όμως όλα τα σπίτια ήταν άδεια. Κουράστηκα να ψάχνω. Τριγύριζα μήνες ή ίσως χρόνια ψάχνοντας. Δεν άντεχα άλλο. Άλλωστε ποτέ δεν ξημέρωσε, έμεινα με την ελπίδα. Δε φοβάμαι τις σκιές, ποτέ δε τις φοβήθηκα. Ήξερα πάντα βαθιά μέσα μου ότι δε μπορούσαν να μ αγγίξουν, όχι αν δεν τους το επέτρεπα. Ούτε τα δημιουργήματά τους μπορούσαν να με βλάψουν. Τίποτα και κανείς δε μ απειλούσε, τίποτα και κανείς δε μπορούσε να μ αγγίξει. Μόνο εγώ μπορούσα να με καταστρέψω, κι ο Θεός μου αλλά αυτό το έμαθα πολύ αργότερα. Ποτέ δε φοβήθηκα λοιπόν τίποτα, ούτε καν τον εαυτό μου! Γιατί;Υποθέτω γιατί ποτέ δεν έδωσα υπόσταση στο εγώ μου. Γιατί ποτέ δεν επέτρεψα να δημιουργηθεί αντίλογος στην ψυχή μου. Στο είπα και πιο πριν, είμαι περήφανη για τα λάθη μου όσο κι αν μου στοίχισαν, ήταν κι αυτά δικά μου, μαζί με τα σωστά. Ποτέ δε χώρισα, δεν έσχισα την ψυχή μου στα δύο και άρα ποτέ δεν παραχώρησα μια ρωγμή στις σκιές για να με κατακτήσουν. Ποτέ μετά από εκείνη τη μοναδική φορά δηλαδή. Ποτέ ξανά αφότου κάθισα στην άκρη του δρόμου απελπισμένη μετά από τόσο άκαρπο ψάξιμο, μετά από τόση μοναξιά. Η σκιά είχε αρχίσει να καταλαμβάνει την ψυχή μου εκείνη τη μοναδική φορά που της το επέτρεψα. Ήμουν μόνη κι αυτή άρχισε να δηλητηριάζει το νερό της ψυχής μου. Σαν καρκίνος μόλυνε και συνέχιζε. Το ένιωθα. Δεν το ήθελα. Εγώ είχα χορέψει με τις φλόγες. Είχα ερωτευτεί τις φλόγες! Δε μπορούσα να γίνω σκιά... Και τότε άρχισα να κλαίω. Έβαλα φωτιά στην ψυχή μου και δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Όχι η ψυχή δεν καίγεται, όμως σε αντίθεση με τη σκιά πονάει όταν

6 την αγγίζουν οι φλόγες! Η σκιά κάηκε. μαζί και το μολυσμένο κομμάτι της ψυχής μου. Όμως καθάρισε το υπόλοιπο. Η φωτιά μ έσωσε. Σηκώθηκα και συνέχισα το δρόμο μου. Στο επόμενο σπίτι η πόρτα ήταν κλειστή. Πλησίασα και παρέμεινε κλειστή. Δοκίμασα να την ανοίξω αλλά δεν τα κατάφερα. Σκέφτηκα ότι ίσως ήταν κλειδωμένη. Παραξενεύτηκα. Δοκίμασα ξανά και ξανά. Τίποτα. Πήρα φόρα να την ανοίξω. Σταμάτησα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Άγγιξα την κλειδαριά και η πόρτα άνοιξε μόνη της. Μπήκα προσεχτικά στο σπίτι άδειο, έρημο, σκοτεινό. Άρχισα να ψάχνω ψηλαφιστά τα δωμάτια όπως τόσες ακόμη φορές πρωτύτερα. Σκόνταψα σ ένα τραπέζι πάνω υπήρχε κάτι... Βαρύ, ορθογώνιο, χοντρό. Ένα βιβλίο... Κάποτε μου διάβαζες ιστορίες από ένα βιβλίο, θυμάσαι; Είχε και εικόνες, χρώματα, τ αγαπούσα τόσο εκείνο το βιβλίο... Ποτέ δε μ άφησες να τ αγγίξω, μόνο μου διάβαζες και μου έδειχνες τις εικόνες, εσύ, πάντα εσύ. Άραγε το χεις φυλαγμένο ακόμη στον πάτο της ντουλάπας σου; Μη σου κάνει εντύπωση, πάντα ήξερα που το χες κρυμμένο, σε είχα δει να το βάζεις εκεί, απλώς ποτέ δε θέλησα να το χαζέψω χωρίς εσένα δίπλα μου, οι στιγμές που περνούσαμε μαζί ήταν πολύ πιο πολύτιμες απ το βιβλίο αυτό καθ αυτό για μένα. Εκείνο το άλλο βιβλίο δεν κατάφερα πάντως να το διαβάσω. Ήταν πολύ πυκνό το σκοτάδι και δε θυμόμουν αν ήξερα να διαβάζω. Το πήρα απ το τραπέζι και το ένιωσα. Αποφάσισα να το πάρω μαζί μου. Δεν το έκλεψα, όχι. Το βιβλίο δεν ανήκε πια σε κανέναν, ποτέ δεν ανήκε. Αυτό διάλεγε τους κατόχους του και αυτό με διάλεξε, το ένιωσα. Βγήκα έξω και συνέχισα να περιφέρομαι. Δεν είχα ιδέα που βρισκόμουν ίσως στους δρόμους μιας πόλης, ίσως στους δρόμους του μυαλού μου, ίσως χαμένη, ή ίσως απλώς καθυστερημένη. Κάτι έψαχνα χωρίς ποτέ να ξέρω τι. Ώσπου το βρήκα...ίσως με βρήκε αυτό. Ο ουρανός είχε γίνει λιγότερο σκοτεινός, όμως ακόμη δεν έβλεπα παρά μόνο σχήματα. Περπάταγα στην τύχη και το είδα ξαφνικά στη στροφή του δρόμου. Μια μορφή. όχι η μορφή ενός σπιτιού, όχι μια σκιά αλλά, μια ζωντανή ψυχή! Ένας άνθρωπος ακόμη! Δεν ήμουν μόνη! Η ψυχή αντιλήφθηκε την παρουσία μου. Με είδε και πλησίασε γρήγορα. Μιλήσαμε χωρίς λόγια, γνωριστήκαμε χωρίς συστάσεις. Ένας ακόμη άνθρωπος! Δε μπορείς να καταλάβεις την ευτυχία που ένιωσα. Δε στερήθηκες ποτέ την

7 παρουσία ενός πλάσματος όμοιό σου. Πώς το ξέρω; Μα γιατί δεν έψαξες ποτέ να με βρεις! Δεν έψαξες ποτέ για το παιδί σου! Αυτός, ναι ήταν αρσενική φύση, μου έμοιαζε. Ήταν ψυχή, περιπλανήθηκε ανάμεσα στις σκιές και χόρεψε με τις φλόγες. Φορούσε κόκκινο μανδύα από ομίχλη και ποτέ δε σταμάτησε να ψάχνει. Ήταν εγώ! Ο ουρανός είχε αρχίσει να φωτίζεται. Έμοιζε να χαράζει. Δεν ξέραμε ο ένας τον άλλο κι όμως ξέραμε τόσα πολλά ο ένας για τον άλλο. Κυρίως όμως ξέραμε κι οι δυο τη μοναξιά. Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε το ψάξιμο. Είχαμε βρει ο ένας τον άλλο άρα θα υπήρχαν κι άλλοι σαν εμάς. Δεν ήταν δυνατόν να είμαστε μόνοι μας! Χωρίς λόγια, ποτέ δεν ανταλλάξαμε ούτε μια λέξη μέχρι το τέλος, η επικοινωνία μας όμως ήταν απόλυτη ακριβώς γι αυτό, αποδεχτήκαμε ο ένας την παρουσία του άλλου και ξεκινήσαμε. Οι δρόμοι εξακολουθύσαν να είναι έρημοι. Το αχνό φως της επερχόμενης αυγής όμως μας βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε μια τρομερή αλήθεια. Η ερημιά δεν ήταν απόλυτη. Στα θεμέλια των σπιτιών, στις σκοτεινές γωνιές, στην άκρη του δρόμου, παντού κρύβονταν σκιές. Σκιές μάλλον υπήρχαν ανέκαθεν, όμως τις έκρυβε το σκοτάδι όσο ήταν βαθύ. Πλέον όμως τις μπορούσαμε και τις βλέπαμε. Κι αυτές όμως μας έβλεπαν. και εξαφανίζονταν! Έμοιαζαν τρομοκρατημένες, όχι από το φως, δεν ήταν αρκετό ακόμη.φοβόντουσαν εμάς. Χώνονταν πιο βαθιά στις τρύπες τους βγάζοντας άναρθρες κραυγές. Κοιταχτήκαμε. Ήταν το ίδιο παραξενεμένος. Γιατί μας φοβόντουσαν; Ήμασταν απλώς δυο άνθρωποι, δυο ψυχές, αποκομμένοι απ όλους και απ όλα, χωρίς να ξέρουμε που πηγαίνουμε, χωρίς να ξέρουμε γιατί πήραμε αυτό το δρόμο κι όχι εκείνον, γνωρίζοντας μόνο τι ζητούσαμε... Ανθρώπους. Κοιταχτήκαμε. Δύο άνθρωποι, δυο ψυχές ντυμένες στα κόκκινα. Αυτό ήταν. Φοβόντουσαν τις φλόγες, κι εμείς τις κουβαλούσαμε πάνω μας, μέσα μας, τις φορούσαμε και συνεχίζαμε να θυμόμαστε τη μέθη του χορού τους. Κι αυτός έτσι ένιωθε. Απλώς το ήξερα. Τότε ήταν που καταλάβαμε γιατί βρήκαμε ο ένας τον άλλον. Καταλάβαμε όμως κι ότι όσο φορούσαμε τους μανδύες μας πιθανόν δε θα μπορούσαμε ν αγγίξουμε ο ένας τον άλλο. Οι μανδύες μας προστάτευαν, μας έκαναν

8 ξεχωριστούς αλλά ταυτόχρονα μας απομάκρυναν. Δε μας πείραξε όμως. Είχαμε ένα κοινό σκοπό και θα τον πετυχαίναμε, όχι για το καλό της ανθρωπότητας, ποιας ανθρωπότητας άλλωστε, αλλά για μας! Γιατί είχαμε ανάγκη ένα σπίτι χωρίς σκιές και μούχλα. Συνεχίσαμε την πορεία μας κυνηγώντας πάντα το αχνό φως της αυγής, κυνηγώντας πάντα μια χίμαιρα. Κρατιόμασταν από πάνω της με νύχια και με δόντια, γαντζωνόμασταν απεγνωσμένα από ένα τοσοδούλι όνειρο. Το χρειαζόμασταν, να δίνει κουράγιο στις ψυχές μας να μη λυγίσουν κάτω απ το βάρος της πραγματικότητας όπως μας την περιέγραφαν τα μάτια μας, τ αφτιά μας. Παντού έρημοι δρόμοι, έρημα σπίτια. Πορευόμασταν μέρες, μήνες, χρόνια και ήμασταν ακόμη στο ίδιο σημείο, εκεί απ όπου ξεκινήσαμε. Το τοπίο δεν άλλαζε. τα ίδια ερείπια, οι ίδιοι μισοκατεστραμμένοι δρόμοι, η ίδια γκρίζα παγωνιά κάλυπτε τα πάντα. Όλα γκρίζα, ούτε λίγο πράσινο, ούτε λίγο κίτρινο ή γαλάζιο. Μόνο γκρι, μαύρο και κόκκινο εμείς. Η μέρα δε θα ξημέρωνε ποτέ και το φως της αυγής ακουγόταν σαν νεκρολογία του κόσμου που μου υποσχέθηκες, του κόσμου που ποτέ δε γνωρίσαμε, που ποτέ δε γευτήκαμε. Και αυτή η ησυχία... Γιατί τόση ησυχία; Όταν ξύπνησα υπήρχαν ακόμη βιολιά. Που πήγαν; Ψάξαμε αλλά δεν υπήρχαν πουθενά. Υπήρξαν ποτέ; Ναι, με διαβεβαίωσε. Ναι, το χα ανάγκη. Κάτι πάτησα. Ένιωσα πόνο. Αναγνώρισα το συνάισθημα. έτσι ένιωσα όταν ξύπνησα κι εσύ έλειπες, όταν δε σε βρήκα πουθενά. Ένα καρφί... Ένα σκουριασμένο καρφί στο πόδι στην καρδιά. Μάτωσα, τότε, τώρα. Με κοίταξε τρομαγμένος. Δε φοβήθηκε την κραυγή μου. Φοβήθηκε το αίμα που λέρωσε το δρόμο και τον πόνο που είδε στο βλέμμα μου. Ναι, αυτός με κοίταζε συχνά στα μάτια, κάθε φορά που είχε κάτι να μου πει με κοίταζε στα μάτια και τον άκουγα. Κάθισα στην άκρη του δρόμου και κάθισε δίπλα μου σιωπηλός για λίγο. Με κοίταξε θλιμμένος και μου άπλωσε το χέρι. Κίνδυνος. Αν τον έκαιγα; Αν με έκαιγε; Φορούσαμε ακόμη τα δώρα της φωτιάς. Τον κοίταξα και μ έπεισε. Με στήριξε και αφαίρεσε το καρφί. Το πέταξε μακριά. Έκλαψε για μένα και καθάρισε την πληγή μου. Ξεκουραστήκαμε στην άκρη του δρόμου, για πρώτη φορά σταματήσαμε από τότε που συναντηθήκαμε. Δε νιώσαμε κούραση, ούτε τώρα νιώθαμε. Έπρεπε όμως να επουλωθεί η πληγή.

9 Κοιτάξαμε πίσω. Για πρώτη φορά. Το είδαμε. Πράσινο, για πρώτη φορά. Αναγνώρισα το χρώμα από τις ζωγραφιές του βιβλίου που μου διάβαζες τότε. Πράσινα φυλλαράκια είχαν φυτρώσει στη μέση του δρόμου. Από το πουθενά. Εκεί όπου στεκόμασταν πριν λίγο. Και μπροστά μας. Πώς βρέθηκαν εκεί; Απορίας άξιον. Ο ουρανός στο μεταξύ φώτισε κι άλλο. Σκύψαμε, φιλήσαμε τη νέα ζωή και ξεκινήσαμε πάλι. Πεπεισμένοι πλέον. πεπεισμένοι ότι υπήρχε κάτι εκεί, πέρα απ τον ορίζοντα, για μας, και θα το βρίσκαμε. Δε μας πτοούσε πλέον η ερημιά, η στειρότητα που υπήρχε γύρω μας. Σύντομα, ή ίσως και κάπως αργότερα, η ζωή θα ξεπετάγονταν πάλι κι εμείς, ελπίζαμε, πιστεύαμε ότι θα τη γευόμασταν. Ήδη το φως είχε γλυκάνει το τοπίο. Λες και κάποιος είχε σταματήσει το χρόνο ντύνοντας τα πάντα με μια γκρίζα, παγωμένη μελαγχολία ματαιότητας. Τώρα όμως τα ρολόγια άρχισαν πάλι να λειτουργούν και η λύτρωση έμοιαζε πλέον δυνατή. Όχι η δική μας λύτρωση, εμείς θα συνεχίζαμε το ψάξιμο ως το τέλος, η γη, η αλήθεια κι ίσως ο άνθρωπος, κάποιος άνθρωπος, θα λυτρωνόταν. Στείλαμε εμπροσθοφυλακή τις ψυχές μας κι ακολουθήσαμε. Ήξεραν το δρόμο καλύτερα από μας. Μας οδήγησαν μακριά απ τα σπίτια, μακριά απ την πόλη. Τότε το θυμήθηκα. Το βιβλίο που με είχε βρει. Το κουβαλούσα έκτοτε μαζί μου στερεωμένο κάπου κάτω απ το πέπλο μου, κατάσαρκα σα φυλαχτό. Κι όμως το είχα ξεχάσει. Δε μπορούσα να το διαβάσω τότε, δεν είχε αρκετό φως. Τώρα υπήρχε φως όμως ίσως ακόμη να μη μπορούσα να το διαβάσω. Τον κοίταξα, του τα πα όλα. Οι ψυχές γύρισαν πίσω και του έδειξα το βιβλίο. Το ανοίξαμε κι ο ήλιος φώτισε για τα καλά πλέον ουρανό και γη. Και μας. Του χαμογέλασα. Μ αρέσει το φως του ήλιου, πάντα μ άρεσε. Μου χαμογέλασε κι αυτός, για πρώτη φορά. Του άρεσε ο ήλιος μέσα απ τα μάτια μου. Μου άρεσε η ψυχή μου μέσα απ τα δικά του. Κοιτάξαμε το βιβλίο, τις κιτρινισμένες σελίδες με τα χρυσά γράμματα. Δεν ήξερα να διαβάζω τελικά, εσύ δε μου έμαθες τότε, και ναι αυτό ίσως και να με πειράζει. Ευτυχώς, αυτός ήξερε. Υποσχέθηκε να μου μάθει ώστε να το διαβάσουμε μαζί. Το ήθελα τόσο πολύ...

10 Και με έμαθε. Μου έδειξε τη δύναμη του κάθε συμβόλου, της κάθε γραμμής. Φτιάξαμε λέξεις και μ αυτές προτάσεις και μπόρεσα να δω το βιβλίο όπως καθρεφτιζόταν στα μάτια της ψυχής του. Αυτά που γράψαμε έμειναν χαραγμένα στο ξηρό έδαφος. Τα ξαναβρήκα όταν γύρισα πίσω για να σε βρω. Ήταν εκεί. Έμειναν εκεί και με περίμεναν για να μου θυμίσουν εκείνον κι όσα είχα ξεχάσει, όσα είχα αφήσει πίσω ενώ τα χρειαζόμουν ακόμη. Έκλαψα κι έσβησαν. Διαβάσαμε το βιβλίο μαζί και μάθαμε όσα ήξερε ήδη η καρδιά μας. Διαβάσαμε για την απόλυτη αγάπη και τον Παράδεισο, όχι τον κήπο της Εδέμ για τον οποίο μου μίλησες κάποτε, αλλά τον Παράδεισο της απόλυτης αγάπης, της αγάπης που δημιουργεί χωρίς να μπορεί να καταστρέψει ούτε τον προδότη. Τότε γνωρίσαμε και το Θεό. Το Θεό που μας έφερε στο σημείο που βρισκόμασταν εκείνη τη στιγμή. Μόνοι, στη μέση ενός κόσμου που ακόμη δε γνωρίσαμε, να ψάχνουμε κάτι, κάποιον, εμάς, για άλλη μια φορά. Και προσευχηθήκαμε, όχι από ευλάβεια, απλώς για να μιλήσουμε και σε κάποιον τρίτο, να πούμε μια «Καλημέρα» σε Αυτόν που έφτιαξε το φως. Δε ζητήσαμε κάτι συγκεκριμένο. Μόνο, ίσως, μια απάντηση στη φωνή της καρδιά μας. Κι απάντησε. Άρχισε να κλαίει για μας, για να μας δείξει ότι μας άκουσε. Λουστήκαμε στα δάκρυά Του, κι εμείς κι όλη η πλάση γύρω μας. Δεν είχαμε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι όσο καιρό περιπλανιόμασταν. Κι ήταν τα δάκρυά Του διάφανα, δροσερά, ιερά. Μας άγγιζαν κι αγαλλίαζε η καρδιά μας. Κι άνοιγε το έδαφος και τα καλωσόριζε, κι ενώνονταν σαν εραστές χαμένοι για πολύ καιρό. Αγκαλιάσαμε την Αγάπη και χορέψαμε στο ρυθμό των δακρύων. Μαζί. Για πρώτη φορά. Παρασυρμένοι απ την ευφορία της φύσης γύρω μα, απ την ανάγκη να γιορτάσουμε... Κάτι, κάποιον, την Αγάπη... Θα θυμάμαι πάντα αυτό το χορό. Ήταν η αρχή του τέλους και συνάμα η αρχή της αρχής, μιας νέας αρχής. Το ξέραμε. όχι για το τέλος, δεν υπήρχε λόγος ακόμη, φανερός έστω. Ο ήλιος υψώθηκε περήφανος, φώτισε ο κόσμος, και τα δάκρυα συνέχισαν να πέφτουν. Κι όταν πια σταμάτησαν σταματήσαμε το χορό. Το έδαφος έφερε στον κόσμο τα παιδιά των δακρύων. Χιλιάδες μικρά πράσινα φυλλαράκια

11 απλώθηκαν παντού ως εκεί που έφτανε το μάτι. Κι εγώ έφερα στον κόσμο το παιδί του... Το αγάπησα γιατί ήταν αυτός. Το αγάπησε γιατί ήμουν εγώ. Το αγαπήσαμε γιατί ήταν εμείς οι δυο μαζί. Σου φαίνεται εγωιστικό; Ίσως και να είναι. Τώρα όμως περισσότερο από ποτέ έπρεπε να βρούμε τους άλλους, γι αυτό. Ξέραμε σίγουρα πλέον ότι ήταν κάπου εκεί έξω, πέρα απ τον ορίζοντα. Με οδηγό πια τον ήλιο ξεκινήσαμε. Αγκαλιά και οι τρεις. Και τα φυλλαράκια να μας χαϊδεύουν καθώς περνούσαμε. Ένιωθα ευτυχισμένη. Κι εκείνος ήταν. Είχαμε ένα μωρό και θα του δίναμε ό,τι καλύτερο είχαμε στις ψυχές μας. Ελπίζαμε ότι θα ήταν αρκετό. Πορευτήκαμε άγνωστο για πόσο χρόνο. Κι όμως, τελικά φτάσαμε στον προορισμό μας. Το νιώσαμε μόλις είδαμε τ ασύμμετρα, προχειροφτιαγμένα ίσως σπιτάκια. Κι αμέσως μετά κίνηση. Ανθρώπινη κίνηση! Ανθρώπινη παρουσία! Κι ανθρώπινες φωνές! Πόσο καιρό είχαμε ν ακούσουμε ανθρώπινη λαλιά... Πλησιάσαμε και μαζεύτηκαν όλοι να μας καλωσορίσουν. Μας περίμεναν. Μας μίλησαν για όσα αγνοούσαμε για την κοινότητά τους. Μας έμοιαζαν, ξέρεις. Είχαν όλοι αναζητήσει κάτι, κάποιον κι είχαν καταλήξει όλοι μαζί. Τους ψάχναμε, τους βρήκαμε. Χτίσαμε σπίτι από ομίχλη και σύντομα ήμασταν κομμάτι τους. Κι αυτοί δικό μας. Μάθαμε να μιλάμε απ την αρχή. Μεταξύ μας όμως ποτέ δεν ανταλλάξαμε κουβέντα. Πάντα με τα μάτια. Αυτό δεν ήμασταν έτοιμοι να το μοιραστούμε, όχι ακόμη. Το παιδί μεγάλωσε, ψήλωσε κάτω από έναν ήλιο που δεν έδυσε ποτέ ξανά. Η ζωή κυλούσε και νιώθαμε ότι είχαμε βρει το σπίτι μας, ότι επιτέλους η αναζήτηση είχε τελειώσει. Ένιωθε. Εγώ χρειαζόμουν κάτι ακόμη... Είχα κάνει ένα ταξίδι στα πέρατα του νου, στα πέρατα του κόσμου αναζητώντας νερό, φως, ζωή, όσα στερήθηκα εκεί κάτω. Πυξίδα μου η καρδιά του Θεού μου. Φάρος μου η ματιά εκείνου. Σωσίβιό μου το παιδί μας. Πάντα έτσι ήταν, ακόμη κι όταν δε γνώριζα το Θεό μου, ακόμη κι όταν δεν ήξερα εκείνον, ακόμη κι όταν δεν είχα το παιδί μας. Κι όμως ήταν πάντα εκεί στο ταξίδι της ψυχής μου, τώρα ήταν και δίπλα μου.

12 Βρήκα όσα έψαχνα, όμως κατάλαβα ότι δε μου ήταν αρκετά. Ποτέ δε θα μου ήταν αρκετά κι ας τα γύρευα πάντα. Νερό, φως, ζωή...κι εσύ; Εσύ που ήσουν; Το κατάλαβε και έφυγα για να σε βρω. Ήξερα βαθιά μέσα μου ότι δεν ήσουν κι εσύ σκιά. Όχι εσύ. Κι εγώ σε χρειαζόμουν, μαζί μας, δίπλα μας. Θα σ έβρισκα. Εγώ δε θα σ εγκατέλειπα. Λοιπόν, εδώ είμαι. Εξακολουθείς να μη με κοιτάς στα μάτια. Γιατί; Τώρα ξέρεις. Δε με νοιάζει τι έκανες πριν. Βάλε φωτιά στην ψυχή σου! Δεν είσαι ακόμη σκιά! Μη γίνεις. Σε παρακαλώ. Γύρισα για να σε πάρω μαζί μου, για να σου δείξω ότι ακόμη υπάρχω, παρά την ερημιά, παρά τη μοναξιά, παρά την ξηρασία. Δε μπορώ να σε βοηθήσω, μπορώ μόνο να σε στηρίζω όσο καις, να σου κρατώ το χέρι. Και να σου δείξω το δρόμο. Δε θες να γνωρίσεις εκείνους; Το παιδί; Σε χρειάζομαι τόσο... Δε μπορώ να μείνω εδώ. Σου είπα ήδη, δε μπορώ να τον ξεχάσω, όσα άφησα πίσω τα χω ακόμη ανάγκη. Θα κρατήσω την υπόσχεσή μου στο παιδί. Όχι δε σε κατηγορώ για τότε. Ούτε θέλω να μου πεις γιατί. Δε με νοιάζει. Μη σε νοιάζει. Απλώς γύρνα μαζί μου. Ήρθε η ώρα να φύγω. Πρέπει να γυρίσω σ εκείνους, μου λείπουν. Θα ρθεις μαζί; Μην πάρεις τίποτα δε χρειάζεται. Ίσως μόνο λίγο νερό...και την ψυχή σου. Ίσως έχει ξηρασία εκεί που πάμε. Στο μέλλον έχει πάντα ξηρασία. Μέχρι να φτάσεις. Θα ρθεις; Κοίτα με, σε παρακαλώ. Αχ, πόσο μου έλειψες! Φύγαμε...

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Το τέλος -ένας µονόλογος-

Το τέλος -ένας µονόλογος- Το τέλος -ένας µονόλογος- Γυναίκα µόνη, όµορφη, τριακονταετής. Καθιστή, µετά όρθια, πάντα µόνη. Χώρος κλειστός, ελάχιστα φωτεινός, παλιά ωραίος. Η ατµόσφαιρα έχει κάτι το πένθιµο. Το πρόσωπο κάτι το µόνιµο

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΦΛΑΜΕΝΚΟ Το κρύο της αυγής ήταν αρκετά τσουχτερό καθώς η Βέρα προσπαθούσε να συγχρονίσει τα πόδια της, µε τα σωστά βήµατα του φλαµένκο του Έρωτα...! Μια στροφή γύρω από εκείνον, ένα ερωτικό

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Γ Δεύτερη διδακτική πρόταση Μυθολογία Ενδεικτική διάρκεια: Ομάδα-στόχος: Διδακτικός στόχος: Στρατηγικές: Υλικό: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων: 1 διδακτική ώρα έφηβοι και

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

1 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ JEANNE D ARC ΤΙΤΛΟΣ: «Ο ΑΝΕΜΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟΣ»

1 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ JEANNE D ARC ΤΙΤΛΟΣ: «Ο ΑΝΕΜΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟΣ» 1 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ JEANNE D ARC ΤΙΤΛΟΣ: «Ο ΑΝΕΜΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟΣ» Ένας μπαξές γεμάτος αίμα είναι ο ουρανός και λίγο χιόνι. Έσφιξα τα σχοινιά μου...πρέπει και πάλι

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΩΜΑΣ ΓΚΙΝΗΣ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ Γ ΤΑΞΗ. ΘΕΜΑ: Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία. «Θα σας περιμένω» Μ.

ΘΩΜΑΣ ΓΚΙΝΗΣ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ Γ ΤΑΞΗ. ΘΕΜΑ: Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία. «Θα σας περιμένω» Μ. 1 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΩΜΑΣ ΓΚΙΝΗΣ ΕΝΙΑΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ Γ ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία. «Θα σας περιμένω» Μ. Κατσαρός Οραματίστηκα την εικόνα ενός ανθρώπου

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό. Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό. Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό; Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε. Καθ.: Είναι καλός ο

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια.

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. Το τριφύλλι αυτό το βρήκαμε εχθές, δεν είναι το δικό σου. Όλα ήταν στο

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδεύτρια: Χαριτίνη Παπακυρίλλου Εργασία Τίτλος: «Έτοιµος για Αίτηµα» Ηµεροµηνία: 29 06 2013 Είχα ακούσει για µια µαγική ψυχοθεραπευτική µέθοδο όπου στήνονται

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας του Γέροντος Παϊσίου Μια ψυχούλα που στάζει αγάπη για όλους χωρίς να διαλέγει. Μια στιγµούλα ν ακούσεις τα

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα