Το θαύμα των Χριστουγέννων

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Το θαύμα των Χριστουγέννων"

Transcript

1 Το θαύμα των Χριστουγέννων Α. Καραστρατής

2 Το Θαύμα των Χριστουγέννων Ντρρρρρίίίίίίννννν!!!!!!!! Το κουδούνι του σχολείου σήμανε το τέλος της πρώτης μέρας της νέας σχολικής χρονιάς. Τα πιτσιρίκια ξεχύθηκαν σαν ποτάμι, στα λιγοστά σκαλιά που κατέβαιναν στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου. Κάποια από αυτά έτρεξαν στην έξοδο, όπου τα περίμεναν οι γονείς τους, ενώ τα μεγαλύτερα πήραν το δρόμο για το σπίτι τους. Αρκετά παιδιά όμως, κατευθύνθηκαν προς το λεωφορείο, που περίμενε σταθμευμένο στο ειδικό πάρκινγκ του σχολείου. Επειδή το δημοτικό σχολείο ήταν το μοναδικό της περιοχής, τα παιδιά από τα γύρω χωριουδάκια πηγαινοέρχονταν με ένα νοικιασμένο ειδικά για τον σκοπό αυτό λεωφορείο, κάτι που γίνονταν αρκετά χρόνια τώρα, μετά από συμφωνία των γονέων με το σχολείο και το τουριστικό γραφείο που διέθετε το λεωφορείο. Οι μαθητές κάθισαν στις θέσεις τους, αλλά το λεωφορείο δεν ξεκίνησε. Τόσο ο οδηγός, όσο και οι μαθητές ήξεραν ότι έπρεπε να περιμένουν λίγα λεπτά. Να!, μόλις τώρα ακόμη φάνηκε στα σκαλιά ο Γιαννάκης. Με τη σάκα κρεμασμένη στους ώμους του, γεμάτη με τα καινούρια βιβλία της νέας χρονιάς, έκανε όση προσπάθεια μπορούσε να μην καθυστερήσει. Ήδη τα μαλλάκια του ήταν μούσκεμα, από την αγωνία να φτάσει από την αίθουσα του μέχρι την έξοδο γρήγορα, αλλά η προσπάθεια του ήταν μάταια. Από τον καιρό που έκανε τα πρώτα του βήματα είχε φανεί το πρόβλημα, και όσο μεγάλωνε τόσο πιο έντονο γινόταν. Είχε ακούσει πολλές φορές, από τους γιατρούς όπου τον πήγαιναν οι γονείς του όλα αυτά τα χρόνια, την έκφραση «παραπληγικός», αλλά δεν την καταλάβαινε. Το μόνο που καταλάβαινε, ήταν ότι το αριστερό του γόνατο δεν έμενε ίσιο, αλλά κάθε φορά που πατούσε το πόδι του, λύγιζε προς τα μέσα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να στηρίξει το βάρος του κορμιού του. Κούτσαινε και ταλαντευόταν σε κάθε του βήμα, κι αυτό τον κούραζε υπερβολικά, μα πιο πολύ κουραζόταν και πονούσε η ψυχούλα του, κάθε φορά που καταλάβαινε ότι δημιουργούσε πρόβλημα στους γύρω του, κάθε φορά που τους έβλεπε υποχρεωμένους να ανέχονται το πρόβλημα του. Έτσι και τώρα, έβλεπε τα πρόσωπα των παιδιών, κολλημένα στα παράθυρα του λεωφορείου, να τον κοιτούν καθώς κατέβαινε τα σκαλιά, γαντζωμένος από το κάγκελο της σκάλας και του φαινόταν ότι η απόσταση μέχρι το λεωφορείο δεν θα τέλειωνε ποτέ. Επιτέλους έφτασε! 2

3 Ο οδηγός τον βοήθησε να ανέβει τα σκαλιά του λεωφορείου, και ο Γιαννάκης κάθισε στην πρώτη θέση που βρήκε μπροστά του ελεύθερη, προσπαθώντας να ηρεμήσει την λαχανιασμένη του ανάσα. Το λεωφορείο ξεκίνησε και τα παιδιά συνέχισαν την κουβέντα που ήδη είχαν αρχίσει, σχετικά με τις εντυπώσεις τους από την πρώτη μέρα στο σχολείο. Ο Γιαννάκης όμως έκανε τις δικές του σκέψεις. Καθώς το λεωφορείο διέσχιζε τον παραλιακό δρόμο της πόλης, άφησε το βλέμμα του να ταξιδέψει πάνω στα κυματάκια του μικρού κόλπου, που έμοιαζαν χρυσαφένια κάτω από τον Φθινοπωρινό μεσημεριάτικο ήλιο. Έφερε στο μυαλό του τις καλοκαιρινές διακοπές και την ανακούφιση που ένοιωθε κάθε φορά που ο πατέρας του τον πήγαινε για μπάνιο. Εκεί, μέσα στο θαλασσινό νερό, γινόταν άλλος άνθρωπος, ίδιος με όλους τους άλλους. Καθώς κολυμπούσε, δεν χρειάζονταν να στηρίζεται στα πόδια του, δεν φαίνονταν το πρόβλημα του. Ακόμη κι όταν πατούσε για να ξεκουραστεί, η θάλασσα τον έκανε ελαφρύ σαν πούπουλο και δεν κουράζονταν καθόλου. Κι έξω στην άμμο όταν έβγαινε, μπορούσε να κάθεται με τις ώρες και να φτιάχνει πύργους, βουναλάκια, να παίζει με όλα τα παιδάκια χωρίς να ξεχωρίζει σε τίποτα. Μα, να! Το λεωφορείο άφησε τον παραλιακό δρόμο και άρχισε να ανηφορίζει προς το βουνό, όπου βρίσκονταν τα χωριουδάκια που ζούσαν τα παιδιά. Ο Γιαννάκης γύρισε στην πραγματικότητα. Τετάρτη Δημοτικού φέτος. Ήταν ήδη αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνει ότι, πέρα από την προσπάθεια που έπρεπε να κάνει, όπως όλοι οι μαθητές, για να πάει καλά στα μαθήματα του, εκείνος έπρεπε να κάνει μια επιπλέον προσπάθεια για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υγείας του. Του άρεσε το σχολείο του, και μάλιστα ήταν πολύ καλός μαθητής. Οι δάσκαλοι του, έλεγαν τα καλύτερα λόγια γι αυτόν, γιατί ήταν και πολύ καλό παιδί. Όλους τους βοηθούσε, μοιράζονταν μαζί τους τα σχολικά είδη, τους έδειχνε ό,τι του ζητούσαν για τα μαθήματα τους, κυρίως στα μαθηματικά όπου ήταν πολύ καλός. Γενικά, δεν είχε πρόβλημα με οτιδήποτε χρειαζόταν προσπάθεια, γιατί δεν φοβόταν να προσπαθήσει, ούτε βαριόταν. Εκείνο που τον πείραζε ήταν που δεν ήξερε τι προσπάθεια να κάνει για να ξεπεράσει το πρόβλημα με το πόδι του. Μέσα του ακόμη δεν είχε ξεκαθαρίσει αν τον ενοχλούσε περισσότερο όταν κάποια παιδιά τον κορόιδευαν για τον τρόπο που βάδιζε ή όταν έβλεπε στα μάτια τους και κυρίως στα μάτια των μεγάλων την λύπη και την συμπόνια. Εκεί που σίγουρα ράγιζε η καρδούλα του, ήταν όταν έβλεπε τον πόνο στα μάτια του πατέρα του και της μητέρας του, που έβλεπαν το παιδάκι τους να μεγαλώνει χωρίς να μπορούν να το βοηθήσουν να γιατρευτεί. 3

4 Ο πατέρας του, ο μαστρο-νίκος, όπως τον ήξεραν όλοι, τόσο στο χωριό όσο και στην πόλη όπου είχε το μαραγκούδικο του, δούλευε από την νύχτα μέχρι την άλλη νύχτα, για να μπορέσει να βρει τα χρήματα που χρειάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια, για να πάει τον Γιαννάκη σε γιατρούς και νοσοκομεία. Και η μητέρα του η κυρα-ντίνα θέλοντας να βοηθήσει κι αυτή, κατέβηκε μόνη της πριν από δυο χρόνια στην πόλη και συμφώνησε με τον κυρ-θανάση εκείνον που έχει την βιοτεχνία για τα παιδικά ρούχα να παίρνει στο σπίτι της υφάσματα δικά του και να ράβει παιδικές μπλουζίτσες, παντελονάκια, φόρμες και φουστίτσες, μιας και ήταν πολύ καλή μοδίστρα. Κι ακόμη, στον λίγο ελεύθερο χρόνο της, έπαιρνε ειδικά καλάμια και χόρτα και έπλεκε καλαθάκια και διάφορα διακοσμητικά, που τα πουλούσαν στην μεγάλη λαϊκή αγορά που γίνονταν κάθε Σάββατο στην πόλη. Με τον τρόπο αυτό μαζεύτηκαν αρκετά χρήματα και οι γονείς του Γιαννάκη γύρισαν όλη τη χώρα, ψάχνοντας για κάποιο γιατρό που θα τους έδινε έστω και μερικές ελπίδες ότι το παιδί τους θα γινόταν καλά. Μάταια όμως! Όλοι τους έλεγαν ότι πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα πως ο Γιαννάκης θα έμενε για πάντα έτσι. Κι ο Γιαννάκης το είχε καταλάβει αυτό, γι αυτό και έκανε κάθε προσπάθεια να δείχνει ανέμελος, να φέρεται σαν φυσιολογικό παιδί για να μην τους στεναχωρεί περισσότερο. Ευτυχώς που ο Θεός τους είχε δώσει ακόμη ένα παιδάκι, την μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη. Ήταν σχεδόν τριών χρόνων και ευτυχώς από την ώρα που γεννήθηκε μόνο χαρές τους έδινε, κι έτσι μετριάζονταν κάπως η λύπη τους. Σιγά-σιγά, με τον καιρό, είχαν συνηθίσει όλοι σ αυτή την κατάσταση και υπήρχαν φορές που νόμιζε κανείς ότι τίποτα δεν υπήρχε που να σκιάζει την χαρά και την ευτυχία σ αυτή την οικογένεια. Αυτές τις φορές ο Γιαννάκης αισθανόταν πολύ περήφανος και δυνατός, που κατάφερνε να τους ξεγελάει. Ένοιωθε σαν μεγάλος! Μόνο την γιαγιά του δεν μπορούσε να ξεγελάσει. Κάθε φορά που τον κοίταζε με κείνα τα ήρεμα γαλανά μάτια της, νόμιζε ότι το βλέμμα της έφτανε βαθιά μέσα στην παιδική του ψυχούλα, εκεί που κρύβονταν ένα μεγάλο παράπονο. Κι η γιαγιά το βλεπε, αλλά δεν έλεγε κουβέντα. ************************ Με τις σκέψεις αυτές, ούτε που το κατάλαβε ο Γιαννάκης πότε έφτασε το λεωφορείο στο σπίτι του. Κατέβηκε με την βοήθεια του οδηγού και όπως το συνήθιζε πια, έδιωξε από το μυαλό του κάθε δυσάρεστη σκέψη, φόρεσε το καλύτερο χαμόγελο του και μπήκε σπίτι του. Ήταν ένα παλιό διώροφο πέτρινο σπίτι, με μια μεγάλη εσωτερική σκάλα που ένωνε τους δύο ορόφους. Αν και παλιό, το σπίτι ήταν πολύ όμορφο, γιατί ο πατέρας του, μιας και ήταν μαραγκός, είχε φτιάξει μόνος του όλες τις ξυλουργικές εργασίες. Όλοι οι τοίχοι ήταν ντυμένοι με ξύλινη επένδυση, ενώ τον κύριο χώρο του ισογείου, που χρησίμευε για καθιστικό, στόλιζε ένα μεγάλο τζάκι. Ακόμη υπήρχαν στον κάτω όροφο ένα μπάνιο, μια μεγάλη κουζίνα και δυο υπνοδωμάτια. 4

5 Η σκάλα οδηγούσε στον πάνω όροφο όπου υπήρχε η κρεβατοκάμαρα των γονιών, καθώς και δυο ακόμη υπνοδωμάτια και ένα μπάνιο. Τέλος, από μια πιο μικρή σκάλα μπορούσε κανείς να φτάσει στη σοφίτα που τη χρησιμοποιούσαν για αποθηκούλα. Ο Γιαννάκης, στην προσπάθεια του να δείξει ότι δεν τον εμπόδιζε το πρόβλημα του, είχε ζητήσει μόνος του να έχει το δωμάτιο του στον πάνω όροφο, κι ας τον δυσκόλευε το ανεβοκατέβασμα στην σκάλα. Έτσι, αφού και η αδελφούλα του έπρεπε να είναι κοντά στους γονείς τους, γιατί ήταν πολύ μικρή ακόμη, στο ισόγειο τα βράδια κοιμόταν μόνο η γιαγιά. - Γεια σου μανούλα!, φώναξε ο Γιαννάκης μόλις μπήκε στο σπίτι. - Καλώς το αγοράκι μου!, χαμογέλασε η κυρα-ντίνα και παράτησε την μηχανή που υπήρχε στη μια γωνία του καθιστικού, όπου εκείνη την ώρα τελείωνε το γάζωμα μιας φουστίτσας. Σηκώθηκε και αγκάλιασε τον Γιαννάκη και εκείνος της έδωσε ένα γλυκό φιλάκι. Τον βοήθησε να βγάλει την σάκα από τους ωμούς του και τον ρώτησε πως πήγε η πρώτη μέρα στο σχολείο. Ο Γιαννάκης άρχισε να της μιλάει γεμάτος ενθουσιασμό για τα καινούρια βιβλία του, για τους δασκάλους του, για τους συμμαθητές που ξαναείδε μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι και της είπε ιστορίες από τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Την ώρα που ξεκίνησε να μιλάει ήρθε από την κουζίνα και η γιαγιά του, έχοντας στην αγκαλιά της την αδελφούλα του, κι αφού τους φίλησε, κάθισαν κι εκείνοι ν ακούσουν. Εκείνο το μικρό ζιζάνιο όμως, δεν ενδιαφέρονταν γι αυτά που έλεγε ο αδελφός της. Εξάλλου ήταν μόνο τριών χρόνων και δεν καταλάβαινε. Γι αυτό κι όλο τους πείραζε, τραβούσε το τραπεζομάντιλο, την μαντίλα της γιαγιάς, τα αυτιά του Γιαννάκη κι όλο αγκαλιές ήθελε. Αφού τέλειωσαν την κουβέντα, ο Γιαννάκης ανέβηκε στο δωμάτιο του να τακτοποιήσει τα βιβλία του και η μαμά του άρχισε να στρώνει το τραπέζι, γιατί σε λίγο θα ερχόταν κι ο μπαμπάς του για το μεσημεριανό φαγητό. Καθώς τακτοποιούσε τα πράγματα του, τράβηξε την προσοχή του το φορτηγάκι που σταμάτησε στο απέναντι σπίτι. Το σπίτι αυτό ήταν εγκαταλειμμένο πολλά χρόνια, αλλά τώρα τελευταία έβλεπε κόσμο να πηγαινοέρχεται, μαστόρους να επισκευάζουν και να βάφουν, παλιά έπιπλα να πετιούνται και να έρχονται καινούρια, εργάτες να καθαρίζουν τον κήπο και γενικά να ετοιμάζουν το σπίτι για να κατοικηθεί. Το σπίτι αυτό ήταν πολύ μεγάλο, σαν βίλα, και οι άνθρωποι που το είχαν πρέπει να ήταν αρκετά πλούσιοι. Να! Από το φορτηγάκι κατέβαζαν δυο υπάλληλοι ένα τεράστιο πιάνο και με μεγάλη προσοχή το πήγαν στο σπίτι. «Θα ρωτήσω τον μπαμπά μου» σκέφτηκε ο Γιαννάκης. Τέλειωσε με τα βιβλία του και κατέβηκε στο καθιστικό. - Μανούλα, ποτέ θα με βοηθήσεις να ντύσουμε τα βιβλία με αυτοκόλλητο ; ρώτησε μπαίνοντας στην κουζίνα. - Το βραδάκι Γιαννάκη μου, μόλις τελειώσω κι εγώ την δουλειά μου, απάντησε η μητέρα του, που εκείνη την ώρα έκοβε την σαλάτα. 5

6 Απ έξω ακούστηκε το αυτοκίνητο του πατέρα του. Ο Γιαννάκης βγήκε να τον προϋπαντήσει. Εκείνος τον πήρε στην αγκαλιά του, τον φίλησε και του χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά. Μετά τον άφησε και πήρε από την καρότσα του αγροτικού αυτοκινήτου του ένα μεγάλο κιβώτιο και μπήκαν στο σπίτι και οι δυο μαζί. Η κορούλα του έτρεξε στην αγκαλιά του κι εκείνος την σήκωσε ψηλά, την πέταξε στον αέρα και την ξανάπιασε. Της άρεσε πολύ αυτό και την έκανε να ξεκαρδίζεται στα γέλια. Από την κουζίνα βγήκαν η γυναίκα του και η πεθερά του, φέρνοντας τα πιάτα με το φαγητό. Τους φίλησε όλους και είπε στην γυναίκα του : - Έφερα τα υφάσματα για τις φόρμες. Ο κυρ-θανάσης μου είπε να βιαστείς, γιατί άρχισαν τα σχολεία και οι γονείς όπου να ναι θ αρχίσουν να ζητάνε φουτεράκια για τα παιδιά τους. - Εντάξει, να του πεις να μην ανησυχεί, γιατί σήμερα τελειώνω τις φουστίτσες και θα ξεκινήσω αμέσως τις φόρμες. Να θυμηθείς αύριο να πάρεις τις έτοιμες φουστίτσες μαζί σου το πρωί, φεύγοντας για την πόλη. Κάθισαν σιγά-σιγά στο τραπέζι. - Εσύ πως τα πήγες με την δουλειά σου σήμερα, τον ρώτησε. - Δόξα τω θεώ, ήρθαν δυο πελάτες και σήμερα και μου έδωσαν παραγγελίες για ντουλάπες και παιδικά κρεβατάκια. Μόνο που έμεινα πίσω στην παραγγελία του Νικολόπουλου. Είχα υποσχεθεί να την παραδώσω αύριο, αλλά το πρωί μου χάλασε το πιστόλι που βάφω, κι έτσι, μέχρι να το επισκευάσω, αναγκάστηκα να βάψω με το πινέλο. Γι αυτό ίσως να αργήσω λίγο το βραδάκι, μέχρι να τελειώσω. - Μπαμπά, ποιος θα έρθει στο απέναντι σπίτι ; ρώτησε ο Γιαννάκης που τόση ώρα περίμενε με ανυπομονησία να τελειώσουν την κουβέντα οι γονείς του. - Θυμάσαι που το καλοκαίρι είχε έρθει ένας κύριος με την γυναίκα του και μας ρώτησαν γι αυτό το σπίτι ; - Ναι, ήταν λίγο μετά που τελείωσαν τα σχολεία, είπε ο Γιαννάκης. - Ε!, αυτός ο κύριος είναι στρατιωτικός και απ ότι μου είπε τότε, σε λίγο καιρό θα αποστρατεύονταν. Επειδή είχε υπηρετήσει για δυο χρόνια στο στρατόπεδο της πόλης, του άρεσε πολύ το μέρος μας και αποφάσισε να βρει ένα καλό σπίτι για να μείνει με την οικογένεια του. Έχει κι αυτός δυο κοριτσάκια και μάλιστα δίδυμα. Πρέπει να είναι στη ίδια ηλικία με σένα, γιατί άργησε να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια, επειδή σαν στρατιωτικός πήγαινε συνέχεια από το ένα μέρος στο άλλο. Κανονικά έπρεπε να έχουν ήδη μετακομίσει εδώ, γιατί τα σχολεία άρχισαν και τα κοριτσάκια του θα έρθουν στο ίδιο σχολείο με σένα. Ο πατέρας του Γιαννάκη συνέχισε να μιλάει για τους καινούριους γείτονες τους, αλλά ο Γιαννάκης δεν τον άκουγε πλέον. Στο μυαλό του ήδη εμφανίζονταν οι εικόνες που τόσο πόνο και δυστυχία του προκαλούσαν, κάθε φορά που γνώριζε νέα άτομα. Θα έπρεπε ξανά να κάνει τεράστια υπομονή για να αντιμετωπίσει την έκπληξη και την απορία στα μάτια των παιδιών, μόλις θα έβλεπαν το πόδι του, τον τρόπο που περπατούσε και να ανεχτεί την κοροϊδία ή την συμπόνια τους, μέχρι να τον συνηθίσουν. 6

7 Το στομαχάκι του σφίχτηκε μ αυτές τις σκέψεις και ένοιωσε τα μάτια του να βουρκώνουν από παράπονο. Δεν ήθελε όμως να δείξει την στεναχώρια του, γι αυτό έτρεξε μέχρι την κουζίνα, τάχα για να πιει νερό. Όταν γύρισε είχε ηρεμήσει κάπως κι άκουσε τον πατέρα του να τον ρωτάει : - Θα ρθεις μαζί μου το απόγευμα στο μαγαζί ; Αυτό ήταν κάτι που γίνονταν πολύ τακτικά. Ο Γιαννάκης, ξέροντας ότι δεν μπορούσε να παίξει κανονικά με τα αλλά παιδιά της γειτονιάς του, προτιμούσε να πηγαίνει στο μαγαζί του πατέρα του και να περνάει τις ώρες του πίσω στο εργαστήριο. Είχε μάθει να χρησιμοποιεί τα εργαλεία του και μπορούσε να κόβει ξύλα, να τα καρφώνει και να τα βάφει. Πολλές φορές είχε φτιάξει ξύλινα μαχαίρια, σπαθιά ή όπλα που τα χάριζε στα παιδιά της γειτονιάς του. Ήθελε μ αυτό τον τρόπο να τους δείξει ότι δεν τους κρατούσε καμία κακία κι ας μην τον έπαιζαν σ όλα εκείνα τα παιχνίδια που χρειάζονταν τρέξιμο. Σήμερα όμως δεν ήθελε να πάει με τον πατέρα του. Είχε τα καινούρια του βιβλία και ήθελε να τα κοιτάξει όλα από την αρχή μέχρι το τέλος. Το είπε στον πατέρα του κι εκείνος συμφώνησε. Τελειώνοντας το φαγητό, ανέβηκε στο δωμάτιο του και αφού κοιμήθηκε κάνα δυο ωρίτσες, έπεσε με τα μούτρα στα νέα του βιβλία. Του άρεσε παρά πολύ να χάνεται μέσα στις πολύχρωμες σελίδες τους. Το μυαλό του ταξίδευε σε παραμυθένιους κόσμους κι ονειρεύονταν κάποια μέρα να μπορέσει να ταξιδέψει σ όλο τον κόσμο. Το ονειροπόλημα του το διέκοψαν οι φωνές των παιδιών από το απέναντι πάρκο. Στις αρχές του φθινοπώρου η μέρα ήταν ακόμη μεγάλη και όλη η πιτσιρικάδα της γειτονιάς μαζεύονταν για παιχνίδι μέχρι να νυχτώσει. Τελείωσε το ξεφύλλισμα του βιβλίου που είχε μπροστά του, μετά τα βόλεψε όλα στην σάκα του και αποφάσισε να κατεβεί κι εκείνος στο πάρκο. Έφτασε την ώρα που όλα τα παιδιά ήταν στις κούνιες. Περίμενε υπομονετικά την σειρά του κι άρχισε κι εκείνος να κουνιέται ψηλά, συμμετέχοντας με τις φωνές χαράς κι ενθουσιασμού στη γενική φασαρία που έκαναν τα πιτσιρίκια. Τι ωραία που ένοιωθε όταν μπορούσε να είναι μέλος της παρέας! Μετά πήγαν στις τραμπάλες, στις τσουλήθρες, στο γύρω-γύρω όλοι, κι όσο περνούσε η ώρα, τόσο πιο πολλά παιδιά μαζεύονταν και τόσο μεγαλύτερη φασαρία γινόταν με τις φωνές τους. Ο Γιαννάκης χαιρόταν μ όλη τη δύναμη της ψυχής του αυτές τις στιγμές, κι ένοιωθε να φεύγει από μέσα του ένα μεγάλο βάρος. Το χαμόγελο φώτιζε το παιδικό προσωπάκι του κι η λαχανιασμένη του ανάσα ήταν από έξαψη και χαρά κι όχι από αγωνιά και ντροπή. Ίσως γιατί κατά βάθος ήξερε ότι δεν θα κρατούσαν για πολύ αυτές οι στιγμές. Έτσι και τώρα! Από την γωνία του πάρκου φάνηκαν ο Κωστάκης κι ο Θοδωρής με μια μεγάλη μπάλα ποδοσφαίρου. Αμέσως τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στον ανοιχτό χώρο του πάρκου που χρησιμοποιούσαν για γήπεδο. Ώσπου να χωριστούν σε δυο ομάδες, πλησίασε κι ο Γιαννάκης. 7

8 Πόσες φορές άραγε είχε ζήσει αυτή την στιγμή ; Ξαφνικά αισθάνθηκε σαν να είχε γίνει αόρατος. Τα παιδιά σχημάτιζαν τις ομάδες κι αυτόν ούτε που τον πρόσεχε κανένας. Σαν να μην υπήρχε! Το παιχνίδι ξεκίνησε κι εκείνος σιγά-σιγά, κούτσα-κούτσα, τραβήχτηκε έξω από τον χώρο του γηπέδου και κάθισε σε μια πετρούλα. Ακούμπησε τους αγκώνες του στα γόνατά του και στήριξε το πρόσωπό του ανάμεσα στις παλάμες του. Έβλεπε τα παιδιά να τρέχουν πάνω-κάτω κυνηγώντας την μπάλα, να φωνάζουν και να ζητοκραυγάζουν με κάθε γκολ, να σπρώχνονται, να πέφτουν και να ξανασηκώνονται σαν να μην τους ένοιαζε τίποτα, χωρίς να πονάνε, χωρίς να δυσκολεύονται και κάθε τόσο ένας βαθύς αναστεναγμός έβγαινε από το στήθος του. Ξαφνικά, η μπάλα βγήκε από το γήπεδο και κύλησε προς το μέρος του. Αμέσως, πετάχτηκε και την έπιασε στα χεράκια του και για να μην αργήσει να την γυρίσει πίσω, στηρίχτηκε στο γερό πόδι του και προσπάθησε να την κλωτσήσει με το άλλο. Ήταν τόσο αστεία η κίνηση που έκανε και τόσο σιγανή η κλωτσιά που έδωσε στην μπάλα, ώστε όλα τα παιδιά ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Μετά, συνέχισαν αμέριμνα το παιγνίδι τους. Ο Γιαννάκης απέμεινε όρθιος να τους κοιτάζει και μια σιγανή φωνούλα βγήκε από τα χειλάκια του, μια φωνούλα που μόνο αυτός την άκουγε : «Δεν πειράζει παιδάκια που δεν με παίζετε! Δεν πειράζει που γελάτε με μένα! Εγώ σας αγαπάω και σας έχω φίλους μου.» Δεν άντεξε όμως η παιδική του ψυχούλα και το παράπονο έγινε ένα τεράστιο κύμα που έπνιξε τα ματάκια του στα δάκρυα. «Θεούλη μου», σιγοψιθύρισε, «γιατί να βασανίζομαι έτσι; Τι έχω φταίξει; Γιατί να μην είμαι κι εγώ όπως όλα τα άλλα παιδάκια;» Δεν έβρισκε απάντηση σ αυτές τις απορίες του κι επειδή ντρέπονταν να τον δουν να κλαίει, έφυγε σιγά-σιγά και πήγε προς το διπλανό δασάκι. Εκεί έβρισκε πάντα καταφύγιο, όταν πληγωνόταν τόσο πολύ. Του άρεσε να βλέπει το μικρό ποταμάκι να κυλάει τα ήρεμα νερά του ανάμεσα στα δέντρα, τον ξαλάφρωνε το πέρασμα του ανέμου μέσα από τις φυλλωσιές, τον μάγευε το κελάηδημα των πουλιών. Είχε ακούσει τόσες πολλές φορές του τραγούδι τους, που μπορούσε να ξεχωρίσει αρκετά είδη πουλιών. Όμως αυτό που άκουγε τώρα ήταν κάτι καινούριο. Παραξενεύτηκε! Άκουγε κάποιο κελάηδημα, μα του φαινόταν σαν κλαψούρισμα! Έψαξε ανάμεσα στα χόρτα να βρει από πού έρχονταν αυτό το παραπονεμένο κελάηδημα. Και ξαφνικά, φτάνοντας σ ένα μικρό ξέφωτο είδε μπροστά του μια εικόνα που έκανε την ευαίσθητη καρδούλα του να χτυπήσει δυνατά. Σε μια από τις παγίδες που συνήθιζαν να βάζουν τα παιδιά της γειτονιάς του, είχε πιαστεί ένα μικρό πουλάκι. Οι παγίδες αυτές ήταν πολύ εύκολο να στηθούν. Τα παιδιά έπαιρναν ένα πολύ ψιλό δίχτυ, το έστρωναν κάτω και πάνω του έριχναν μικρά κομματάκια ψωμιού. Μετά σήκωναν τη μία πλευρά του και την στήριζαν μ ένα κλαράκι. Τα πουλάκια πατούσαν πάνω στο δίχτυ για να φάνε τα ψιχουλάκια, τα πόδια τους μπερδεύονταν στο δίχτυ κι όπως 8

9 πήγαιναν να φύγουν, μπερδεύονταν και τα φτερά τους στη σηκωμένη πλευρά. Τότε το κλαράκι έπεφτε και το δίχτυ σκέπαζε τα πουλάκια που πλέον δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Έτσι και τώρα, είχε πιαστεί και φτερούγιζε με αγωνία, μα όσο πιο πολύ φτερούγιζε, τόσο περισσότερο μπερδεύονταν στο δίχτυ. Ο Γιαννάκης δεν άφησε λεπτό να πάει χαμένο. Με μεγάλη προσοχή, πήρε στα χέρια του το δίχτυ και με απαλές κινήσεις ξέμπλεξε τα φτερά και τα πόδια και άφησε το πουλάκι ελεύθερο. Εκείνο, σαν να μην πίστευε ότι ήταν πάλι ελεύθερο, στάθηκε σ ένα κλαράκι και τον κοίταξε. Μετά άφησε ένα χαρούμενο κελάηδημα σαν ένα μεγάλο ευχαριστώ και πέταξε πιο πέρα. Ο Γιαννάκης αισθανόταν τόσο χαρούμενος, που ξέχασε τελείως την προηγούμενη σκηνή με τα παιδιά και την μπάλα. Έκανε ακόμη μερικές βόλτες, μάζεψε λίγα λουλουδάκια και πήρε το δρόμο για το σπίτι του. Πρόσφερε τα λουλουδάκια στην μητέρα του και μετά κάθισαν μαζί να ντύσουν τα βιβλία του. Μέχρι να τελειώσουν, είχε γυρίσει κι ο πατέρας του, έφαγαν το βραδινό τους και κάθισαν να παρακολουθήσουν λίγο τηλεόραση. Τα μάτια του Γιαννάκη όμως έκλεισαν από τη νύστα, γι αυτό τους καληνύχτισε όλους και πήγε για ύπνο. ********************* Κάπως έτσι κυλούσαν οι μέρες για τον Γιαννάκη, χωρίς να διαφέρουν και πολύ η μια με την άλλη. Το πρωί στο σχολείο, όπου έβαζε τα δυνατά του να είναι από τους καλύτερους μαθητές και τα απογεύματα βρίσκοντας διάφορους τρόπους να περνάει την ώρα του. Πότε βοηθούσε την μητέρα του να πλέκουν καλαθάκια, όταν εκείνη είχε χρόνο από το ράψιμό της, πότε με λίγο παιγνίδι στο κοντινό πάρκο όσο επέτρεπε ο καιρός πότε πηγαίνοντας με τον πατέρα του στο μαγαζί του κι αρκετές φορές ανέβαινε στη σοφίτα του σπιτιού, όπου ο πατέρας του είχε μαζεμένα αρκετά εργαλεία σχετικά με την δουλειά του, κι έκανε διάφορες ξύλινες μικροκατασκευές. Κι όσο περνούσε ο καιρός και οι νύχτες γίνονταν πιο κρύες, κάθονταν δίπλα στο τζάκι με την γιαγιά του, που του έλεγε ένα σωρό ιστορίες. Εκείνη, καταλάβαινε την μοναξιά του Γιαννάκη, που μερικές φορές γινόταν αβάσταχτη και προσπαθούσε να του δώσει κουράγιο, λέγοντας του ιστορίες για ανθρώπους που είχαν πολύ περισσότερα προβλήματα από εκείνον. Για ανθρώπους με αγιάτρευτες αρρώστιες, για φτωχά παιδάκια που περνούσαν μέρες χωρίς να βάλουν μπουκιά στο στόμα τους, για οικογένειες που ζούσαν σε ερειπωμένες παράγκες και που τις κρύες νύχτες αναγκάζονταν να κοιμούνται με τα κουρελιασμένα ρούχα τους, αγκαλιά ο ένας με τον άλλο, για να μην παγώσουν. Κι ακόμη, για άλλες χώρες όπου γίνονταν πόλεμος και για παιδιά που γύριζαν αδέσποτα στους δρόμους, ψάχνοντας στα σκουπίδια για οτιδήποτε φαγώσιμο, χωρίς να ξέρουν αν οι γονείς τους ζούσαν ή σκοτώθηκαν και με τις σφαίρες να σφυρίζουν συνέχεια πάνω απ τα κεφάλια τους, σαν άγριες μέλισσες. 9

10 Κι άλλες ιστορίες, για κακούς ανθρώπους που έπαιρναν τα μικρά παιδιά και τα έβαζαν να δουλεύουν σαν σκλαβάκια, απ το πρωί μέχρι το βράδυ, κι όταν τα μικρά κουρασμένα χεράκια τους έδιναν λιγότερα λεφτά απ ότι εκείνοι περίμεναν, τότε τα άφηναν νηστικά, αφού πρώτα τα έδερναν μέχρι να λιποθυμήσουν από τον πόνο. Τα άκουγε αυτά ο Γιαννάκης κι αμέσως ξεχνούσε τα δικά του προβλήματα. Μέσα του φούντωνε μια τεράστια επιθυμία : Να είχε την δύναμη να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν φορές που εύχονταν να μπορούσε να γίνει ο αγαπημένος του ήρωας, ο Superman, να πιάσει όλους αυτούς τους κακούς ανθρώπους και να τους τιμωρήσει για το κακό που έκαναν. Και συνέχεια έδινε στον εαυτό του μια υπόσχεση, ότι όταν θα μεγάλωνε θα προσπαθούσε να κάνει πάντα το καλό και να βοηθάει τους συνανθρώπους του με όποιο τρόπο μπορούσε. ********************* Πέρασε έτσι ο Σεπτέμβρης κι ο μισός Οκτώβρης. Στην τελευταία ώρα των μαθημάτων εκείνης της μέρας, η δασκάλα μίλησε στους μαθητές για την γιορτή που θα έκαναν σε δύο βδομάδες για να γιορτάσουν την 28 η Οκτωβρίου. Μετά, τους μοίρασε τα ποιήματα που θα έλεγαν στην γιορτή. Ο Γιαννάκης γύρισε στο σπίτι του χαρούμενος κι όλο περηφάνια που η δασκάλα του έδωσε το μεγαλύτερο ποίημα απ όλους. Το έμαθε απ έξω σε λίγη ώρα κι όλο το έλεγε με καμάρι στη μητέρα του. Η χαρά του όμως δεν κράτησε, παρά μόνο μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, όταν πηγαίνοντας στο σχολείο, ο δάσκαλος της γυμναστικής τους είπε να αρχίσουν τις πρόβες για την παρέλαση. Φυσικά, δεν χρειαζόταν συζήτηση ότι ο Γιαννάκης δεν θα συμμετείχε. Μέχρι να ρθει η μέρα της παρέλασης, πέρασε δραματικές ώρες καθισμένος μόνος μέσα στην τάξη και με το προσωπάκι του κολλημένο στο τζάμι, να παρακολουθεί όλους τους συμμαθητές του στο προαύλιο να κάνουν πρόβες. Εκείνες τις ώρες, γυρνούσε και ξαναγυρνούσε στο μυαλό του η ίδια απορία : «Γιατί Χριστούλη μου να μην μπορώ κι εγώ να χαρώ, όπως όλα τα άλλα παιδάκια ;», κι απάντηση δεν έβρισκε. Η Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου, θα έμενε στο μυαλό του Γιαννάκη σαν μια από τις πιο σημαντικές μέρες της ζωής του. Αφού σηκώθηκε αρκετά αργά το πρωί, φόρεσε τα καλά του και μαζί με τους γονείς του κατέβηκαν στην πόλη για να δουν την παρέλαση. Από την ώρα που ξύπνησε είχε ένα παράξενο συναίσθημα, ότι κάτι σημαντικό θα συμβεί σήμερα. Το συναίσθημα αυτό δεν του πέρασε ούτε κατά τη διάρκεια της παρέλασης, ούτε ακόμα κι όταν τα μεγάλα πολεμικά αεροπλάνα πέρασαν σχεδόν πάνω από τα κεφάλια τους, κάνοντας τον κόσμο να χειροκροτάει με ενθουσιασμό. Τελειώνοντας η παρέλαση γύρισαν στο σπίτι τους, όπου περίμεναν η γιαγιά και η μικρή αδελφή του για να φάνε. Ώσπου να ετοιμάσει η μητέρα του, ο Γιαννάκης βγήκε στην αυλή του σπιτιού τους, για να παίξει λίγο. Ξαφνικά, ένα μεγάλο αυτοκίνητο σταμάτησε στο απέναντι σπίτι. Η περιέργεια του Γιαννάκη μεγάλωσε και πλησίασε στα κάγκελα της αυλής. Εκεί, κρυμμένος πίσω από ένα μεγάλο λουλούδι, παρακολουθούσε χωρίς να φαίνεται. 10

11 Από το αυτοκίνητο κατέβηκαν ένας κύριος και μια κυρία. Μα ναι! ήταν εκείνοι που είχαν έρθει το καλοκαίρι για να ρωτήσουν για το σπίτι. Αυτοί ήταν οι καινούριοι γείτονες τους. Η πίσω πόρτα άνοιξε και κατέβηκαν δύο κοριτσάκια. Ο Γιαννάκης έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Τα δυο κορίτσια έμοιαζαν τόσο πολύ, κι όπως ήταν ντυμένα με τα ίδια ρούχα, νόμιζες πως έβλεπες ένα μόνο άτομο και την εικόνα του σε καθρέφτη. Κι όμως! Το βλέμμα του Γιαννάκη κόλλησε σε ένα από τα δύο κορίτσια. Τι παράξενο συναίσθημα! Ξαφνικά, σαν να θόλωσε όλος ο κόσμος γύρω της και το μόνο που μπορούσε να βλέπει ήταν εκείνη. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι έβλεπε ένα τόσο γαλήνιο, τόσο φωτεινό, τόσο όμορφο προσωπάκι. Δυο μεγάλα καταπράσινα μάτια που ανεβοκατέβαζαν με χάρη τις μακριές τους βλεφαρίδες, με δυο υπέροχα λεπτά τόξα από πάνω τους, μια μικρή χαριτωμένη μυτούλα, ελαφρά ανασηκωμένη στην άκρη της και δυο κατακόκκινα χειλάκια που σχημάτιζαν ένα καλογραμμένο στόμα, όλα τοποθετημένα με αρμονία πάνω σ ένα μακρόστενο προσωπάκι με φωτεινή επιδερμίδα, ελαφρά ροδοκόκκινη στα μάγουλα, κι όλα μαζί περικυκλωμένα από ένα καστανό καταρράκτη μαλλιών, έφεραν στο μυαλό του Γιαννάκη μια εικόνα της Παναγίας που είχε στο δωμάτιο του. Κι εκείνο το γαλάζιο μπερεδάκι, φορεμένο λοξά, αφήνοντας λίγες μόνο αφελίτσες να κρέμονται ανέμελα στο μέτωπο της, έμοιαζε σαν φωτοστέφανο στα μαλλιά της, κάτω απ τον μεσημεριανό ήλιο. Όλα έμοιαζαν σαν όνειρο, κι είχε την αίσθηση ότι ο κόσμος είχε σταματήσει να γυρνάει. Σαν σε αργή κίνηση έβλεπε το ψιλόλιγνο κορμάκι της να τρέχει προς την πόρτα του νέου της σπιτικού, με το φουστανάκι της να κυματίζει όλο χάρη σε κάθε της κίνηση. Κι όταν τελικά χάθηκε από τα μάτια του, μπαίνοντας στο σπίτι, τότε μόνο ο Γιαννάκης γύρισε στην πραγματικότητα και συνειδητοποίησε ότι η καρδούλα του κλωτσούσε σαν άγριο άλογο στο στήθος του. Ένοιωθε όλο το κορμί του μουδιασμένο, κι αν δεν υπήρχε ακόμη παρκαρισμένο το αυτοκίνητο στο απέναντι σπίτι, θα πίστευε ότι μόλις είχε ξυπνήσει από κάποιο όνειρο. Η μητέρα του τον φώναξε για να φάνε. Ο Γιαννάκης τελείωσε γρήγορα-γρήγορα το φαγητό του και πήγε στο δωμάτιο του. Δεν μπορούσε να βγάλει απ το μυαλό του την εικόνα της, ενώ ταυτόχρονα τον έπιασε μια μεγάλη αγωνία για το τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Ο πατέρας του, του είχε πει ότι τα κορίτσια ήταν συνομήλικα του και θα πήγαιναν μαζί στο σχολείο. Εξ άλλου, ήταν γείτονες και θα έπρεπε να γνωριστούν οπωσδήποτε. Τον έπιασε ένας μεγάλος φόβος. Πως θα τον αντιμετώπιζαν; Ακόμη κι αν οι μεγάλοι, όπως συνήθως, τις δασκάλευαν να μην τον κοροϊδεύουν, εκείνη πως θα τον έβλεπε; Πως θα παρουσιαζόταν μπροστά της; Για πρώτη φορά στη ζωή του διαπίστωνε ότι δεν είχε το δικαίωμα ούτε όνειρα να κάνει, ότι θα μπορούσαν κάποτε να γίνουν φίλοι, να κάνουν παρέα, να παίζουν μαζί. Εκείνη θα γνώριζε τώρα τους νέους συμμαθητές της, τα παιδιά της γειτονιάς, θα περνούσε τους χειμώνες και τα καλοκαίρια μαζί τους, κι εκείνος; Μέχρι πότε θα έπρεπε να κρύβεται ή να κάθεται μόνος του και να παρακολουθεί τους άλλους να χαίρονται με τα παιχνίδια τους; Όσο σκέφτονταν, τόσο χειρότερα αισθανόταν, μέχρι που για μια ακόμη φορά το πήρε απόφαση ότι 11

12 αυτή ήταν η μοίρα του, κι ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να συνηθίσει σ αυτή την ιδέα και να σταματήσει να ελπίζει ότι κάτι θα άλλαζε στην ζωή του. Η ώρα που φοβόταν πλησίαζε γρήγορα, γιατί το πρωί της άλλης μέρας, του Σαββάτου, τον ξύπνησε η φωνή της μητέρας του, που την άκουσε από την αυλή τους να μιλάει και να καλωσορίζει την μητέρα των κοριτσιών, που κι εκείνη είχε βγει στη δική τους αυλή. Σηκώθηκε και πλησίασε στο παράθυρο του, απ όπου μπορούσε να δει το απέναντι σπίτι. Τώρα που παρατηρούσε καλύτερα, έβλεπε ότι τα κορίτσια έμοιαζαν καταπληκτικά στην μητέρα τους, που ήταν κι εκείνη μια πολύ ωραία κυρία. Ξαφνικά άκουσε την μητέρα του να δέχεται με ευχαρίστηση την πρόσκληση της νέας της γειτόνισσας, που τους καλούσε το βράδυ στο καινούριο τους σπίτι, για να γνωριστούν καλύτερα. Αυτό ήταν λοιπόν! Πριν τελειώσει η μέρα θα έπαιρνε τέλος η αγωνία του. Δεν βγήκε από το σπίτι του εκείνη τη μέρα. Διάβασε τα μαθήματα του για την Δευτέρα, έπαιξε με την αδελφούλα του, έπλεξε με καλαμάκια τον πάτο ενός καλαθιού και τις υπόλοιπες ώρες κλείστηκε στην σοφίτα παίζοντας με τα εργαλεία του πατέρα του. Ό,τι και να κανε όμως, στο μυαλό του γυρνούσε συνέχεια η ώρα που θα πήγαιναν επίσκεψη. Κάποια στιγμή λοιπόν, αργά το απόγευμα, η μητέρα του τον έντυσε με τα καλά του ρουχαλάκια, ετοιμάστηκαν κι εκείνοι, πήραν και την μεγάλη γλάστρα που είχε φέρει ο πατέρας του από την πόλη, όπως του είχε ζητήσει η μητέρα του απ το τηλέφωνο και ξεκίνησαν για το απέναντι σπίτι. Η μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη έμεινε με την γιαγιά. Διασχίζοντας την μεγάλη αυλή, μέχρι να ανέβουν τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην πόρτα του σπιτιού, άκουγε τους γονείς του να μιλούν με θαυμασμό για το πόσο μεταμορφώθηκε το σπίτι που τόσα χρόνια ήταν παρατημένο. Εκείνος όμως δεν μπορούσε να προσέξει τίποτα πέρα από το δυνατό χτυποκάρδι του και το σφίξιμο στο στομάχι του. Χτύπησαν το κουδούνι και η μεγάλη ξύλινη πόρτα άνοιξε, φανερώνοντας τους ένα πανέμορφο εσωτερικό, όπου ακόμα μύριζαν φρεσκάδα οι μπογιές και τα λούστρα. Το σπίτι είχε περίπου την ίδια διαρρύθμιση με το δικό τους, μόνο που ήταν πολύ μεγαλύτερο και όλα εκεί μέσα ήταν καινούρια τα έπιπλα, οι κουρτίνες, τα χαλιά, τα διακοσμητικά, ένα πραγματικό παλατάκι! Τους υποδέχτηκε η κυρία Βικτώρια και πίσω της ο άντρας της, ο κύριος Αλέξανδρος. Ήταν πολύ καλοί κι ευγενικοί και παρ όλο που το βλέμμα τους έπεσε στο πόδι του Γιαννάκη, δεν είπαν τίποτα. Μετά τις συστάσεις και τα καλωσορίσματα προχώρησαν πιο μέσα. Ξαφνικά, ο κύριος Αλέξανδρος παραμέρισε και τότε την είδε! Στεκόταν μαζί με την αδελφή της δίπλα στο τζάκι και για μια φορά ακόμη ο Γιαννάκης νόμισε ότι έβλεπε μια οπτασία! Φορούσε ένα σκουροπράσινο φόρεμα με χρυσαφένια κουμπιά, ενώ μια πλατιά κορδέλα στην ίδια απόχρωση, κρατούσε τα μαλλιά της πίσω, αφήνοντας το πανέμορφο προσωπάκι της να φωτίζεται από την φωτιά που έκαιγε στο τζάκι. 12

13 Μέσα στα καταπράσινα μάτια της χοροπηδούσαν ατέλειωτες χρυσές φλογίτσες και αμέσως στο μυαλό του Γιαννάκη ήρθε η Τουίνκγυ, η μικρή νεράιδα, η φιλενάδα του Πήτερ-Παν. Ναι, μέσα σ αυτό το παλατάκι, μόνο μια νεράιδα μπορούσε να ζει και το μόνο που της έλειπε ήταν ένα μαγικό ραβδάκι. - Έλα, Γιαννάκη, να σου γνωρίσω τις κορούλες μου, άκουσε να του λέει ο κύριος Αλέξανδρος. Ήταν λίγα μέτρα που έπρεπε να διασχίσει μέχρι το τζάκι, κι όμως η διαδρομή του φαινόταν ατέλειωτη. Έβαλε όση δύναμη είχε να κρατήσει το πόδι του ίσιο και να προχωρήσει όσο γινόταν πιο φυσιολογικά. Παρ όλα αυτά, είδε την αδερφή της να σκύβει και να της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί, κι ήταν σίγουρος ότι ήταν κάποιο σχόλιο για εκείνον. Επιτέλους, έφτασε κοντά τους. Το όνομά της κύλησε στ αυτιά του σαν γάργαρο νεράκι. Μαρίνα! και η αδελφή της Χριστίνα. Αφού γνωρίστηκαν, ο κύριος Αλέξανδρος τους είπε να ανέβουν στο δωμάτιο των κοριτσιών για να παίξουν. Δεν του ήταν δύσκολο να ανέβει την σκάλα, γιατί το έκανε συνέχεια στο σπίτι του. Παρ όλα αυτά, άφησε τα κορίτσια να πάνε μπροστά, γιατί δεν ήθελε να τον βλέπουν και εκείνος ακολούθησε τελευταίος. Το δωμάτιο των κοριτσιών ήταν μια έκπληξη για τον Γιαννάκη. Πρώτη φορά στη ζωή του έβλεπε τόσα πολλά παιχνίδια, βιβλία, παραμύθια αλλά και ένα ολοκαίνουριο computer. Ο Γιαννάκης τα περιεργάστηκε όλα με πολύ ενδιαφέρον, αλλά αισθανόταν και λίγο άσχημα γιατί η Χριστίνα του έκανε συνέχεια παρατηρήσεις να μην τα πειράζει για να μη τα χαλάσει. Η Μαρίνα όμως την μάλωνε και συνέχεια του έδειχνε καινούρια πράγματα. Τι ωραία που ένοιωθε κάθε φορά που την άκουγε να λέει το όνομά του!. Ήταν τόσο γλυκιά η φωνή της και τόσο όμορφο το χαμόγελό της που δεν χόρταινε να την κοιτάζει. Κάποια στιγμή η κυρία Βικτώρια τους έφερε από ένα γλυκό για να φάνε. Κάθισαν τότε κι ο Γιαννάκης ρώτησε τη Μαρίνα να του πει για το μέρος που ζούσαν πρώτα, για το σχολείο που πήγαιναν, για τις παρέες που είχαν και γενικά για τον τρόπο που ζούσαν. Εκείνος πάλι τους περιέγραψε τον τρόπο της ζωής στο δικό του μέρος. Όλη αυτή την ώρα έβλεπε την Χριστίνα που κάτι ήθελε να το ρωτήσει, αλλά όλο το απέφευγε. Τελικά, δεν κρατήθηκε και του είπε : - Γιαννάκη, τι έχει το πόδι σου και περπατάς έτσι; Πού χτύπησες; Ο Γιαννάκης είχε την ελπίδα ότι δεν θα του έκαναν αυτή την ερώτηση, τώρα όμως έπρεπε να απαντήσει. Κατέβασε το κεφάλι του και ένοιωσε τα μάγουλα του να κοκκινίζουν από ντροπή. - Δεν χτύπησα, Χριστίνα. Έτσι γεννήθηκα. - Και δεν πήγατε σε κάποιο γιατρό, ρώτησε όλο ενδιαφέρον η Μαρίνα. - Πήγαμε σε πολλούς γιατρούς, αλλά όλοι μας είπαν ότι δεν γιατρεύεται, απάντησε με φωνή που μόλις ακούγονταν ο Γιαννάκης. - Και θα μείνεις για πάντα έτσι; Ξαναρώτησε η Χριστίνα. - Ναι, απάντησε ο Γιαννάκης και αυτό που βγήκε από τα χείλη του έμοιαζε περισσότερο με λυγμό, παρά με κουβέντα. Η Μαρίνα ακούμπησε το χεράκι της στον ώμο του και του είπε γλυκά : 13

14 - Μη στεναχωριέσαι Γιαννάκη, εμένα ο πατέρας μου, που έχει ταξιδέψει σε πολλά μέρη, μου έχει πει ότι σήμερα οι γιατροί μπορούν να κάνουν καλά οποιονδήποτε άνθρωπο, ό,τι κι αν έχει. Δε ήξερε αν έπρεπε να χαρεί με την ελπίδα που του έδωσε ή να στεναχωρηθεί που τον λυπόταν, εκείνο όμως που σίγουρα καταλάβαινε, ήταν ότι αυτό το άγγιγμα από το χεράκι της ήταν σαν βάλσαμο στην πονεμένη του ψυχούλα. Σε λίγο τους φώναξαν να κατέβουν για να φάνε. Κάποια στιγμή, ανάμεσα στο φαγητό, άκουσε την κυρία Βικτώρια που του ζήτησε να βοηθήσει τις κορούλες της να προσαρμοστούν στο καινούριο τους σχολείο και να γνωριστούν με τους συμμαθητές και τους γείτονές τους. Δέχτηκε, φυσικά, γεμάτος όμως ανάμικτα συναισθήματα. Με τα ίδια ανάμικτα συναισθήματα γύρισε σπίτι του εκείνο το βράδυ κι ο ύπνος του ήταν ανήσυχος, γεμάτος περίεργα όνειρα. Την άλλη μέρα το πρωί πήγαν στην εκκλησία. Εκεί, στο προαύλιο της εκκλησίας, οι γείτονες τους γνωρίστηκαν και με άλλους κατοίκους του χωριού κι ο Γιαννάκης σύστησε την Μαρίνα και την Χριστίνα σε αρκετά παιδιά της γειτονιάς του. Το ίδιο έγινε και στο σχολείο όπου, εκτός από την πρώτη μέρα που κατέβασε τα κορίτσια ο πατέρας τους με το αυτοκίνητό του, για να γνωριστεί και με τους δασκάλους, τις άλλες μέρες πήγαιναν όλοι μαζί με το λεωφορείο. Πέρασε έτσι ένας ακόμα μήνας. Στο διάστημα αυτό ο Γιαννάκης είχε ένα και μοναδικό πράγμα στο μυαλό του : να κάνει οτιδήποτε μπορούσε ώστε να βλέπει την Μαρίνα χαρούμενη κι ευτυχισμένη. Της έκανε όλα τα χατίρια, την βοηθούσε στα μαθήματά της, της έλεγε ένα σωρό αστείες ιστορίες και ανέκδοτα, της μάζευε λουλούδια από το δασάκι, όπου μάλιστα πήγαν αρκετές φορές, της μάθαινε τα πουλιά και πώς να τα ξεχωρίζει, της έφτιαχνε καλαθάκια και διακοσμητικά από καλάμια και χόρτα και την τελευταία φορά της χάρισε μια πανέμορφη ξύλινη κασετίνα που την είχε φτιάξει μόνος του. Δεν ζητούσε κανένα αντάλλαγμα για όλα αυτά, παρά μόνο ένα χαμόγελο. Του έφτανε να την βλέπει να γελάει και έπαιρνε δύναμη για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε δυσκολία. Η Μαρίνα πάλι τα δέχονταν όλα αυτά με μεγάλη χαρά και θεωρούσε τον Γιαννάκη τον καλύτερό της φίλο. Της άρεσε η καλή κι ευγενική ψυχή του, χαίρονταν που τον έβλεπε να βοηθάει όλους τους φίλους του και τον θαύμαζε για την εξυπνάδα του. Κι ήταν αλήθεια ότι το μυαλό του Γιαννάκη έπαιρνε πολλές στροφές. Κάθε φορά που τα παιδιά δυσκολεύονταν να κάνουν κάτι, πήγαιναν στον Γιαννάκη κι εκείνος πάντα εύρισκε κάποιο κόλπο για να τα καταφέρουν. Τα βλεπε όλα αυτά η Μαρίνα και κάθε φορά που τα κατάφερνε, τον θαύμαζε όλο και περισσότερο. Κι ο Γιαννάκης το ξερε αυτό κι ένοιωθε περήφανος κι ευτυχισμένος, γιατί έβλεπε ότι η Μαρίνα εκτιμούσε την ψυχή του και το μυαλό του και δεν κοίταζε το σώμα του. Έφτασε, λοιπόν, ο Δεκέμβριος! Το χωριό του Γιαννάκη γίνονταν ένας μικρός παράδεισος κάθε τέτοια εποχή. Τα χιόνια το σκέπαζαν από τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη και τα πιτσιρίκα έβρισκαν την χαρά τους, φτιάχνοντας 14

15 συνέχεια χιονάνθρωπους, παίζοντας χιονοπόλεμο ή κάνοντας βόλτες στο χιονισμένο δασάκι. Τα σπίτια όλα στολίζονταν γιορτινά, από τις καμινάδες έβγαινε συνέχεια μυρουδιά καμένου πεύκου, μιας και τα τζάκια δεν έσβηναν καθόλου και από τις κουζίνες των σπιτιών έβγαιναν συνέχεια μοσχοβολιές από γλυκά, κουλούρια, πίττες και νόστιμα φαγητά. Κι αυτό γιατί ο Δεκέμβρης είναι γεμάτος γιορτές και κάθε μέρα όλο και κάποιος γιόρταζε. Τη μέρα του Αγίου Νικολάου, που γιόρταζε ο πατέρας του, ο Γιαννάκης πέρασε τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής του. Αφού πέρασε από το σπίτι τους σχεδόν όλο το χωριό για να ευχηθεί στον πατέρα του, στο τέλος έμειναν οι νέοι τους γείτονες, που είχαν γίνει φίλοι πλέον με τους γονείς του, για να δοκιμάσουν τα μεζεδάκια που είχε ετοιμάσει η μητέρα του. Ο Γιαννάκης ήταν στα μεγάλα του κέφια. Πήρε την Μαρίνα και την Χριστίνα κι αφού τους έδειξε το δωμάτιο του, που είχε αρχίσει να το στολίζει για τα Χριστούγεννα, μετά τους πήγε στη σοφίτα. Εκεί ήταν το στρατηγείο του. Τους έδειξε σχεδόν κάθε τι που μπορούσε να κάνει εκεί μέσα, καθώς και πολλές κατασκευές που είχε ήδη κάνει. Μια απέραντη ικανοποίηση τον γέμιζε κάθε φορά που έβλεπε τον θαυμασμό στα μάτια των κοριτσιών και ήταν τόσο μεγάλη η χαρά του που ήθελε να τους τα χαρίσει όλα. Έτσι, σαν μικρό αντάλλαγμα για την χαρά που του πρόσφεραν. Αργότερα, κατέβηκαν στο καθιστικό και κάθισαν δίπλα στο τζάκι, κάνοντας χαρούμενα σχέδια για το πώς θα περνούσαν τις διακοπές των Χριστουγέννων που έφταναν σε λίγες μέρες. Ο Γιαννάκης βρισκόταν σε παραλήρημα από την πολλή χαρά. Το μυαλό του γεννούσε συνέχεια ιστορίες, ιδέες, αστεία, ενώ όλα όσα είχε μάθει ως τότε στο σχολείο ή από τους γονείς του, λες και ήταν σαν ανοιχτό βιβλίο μπροστά του κι απαντούσε σε κάθε απορία των κοριτσιών, κι όλο μιλούσε, κι όλο γελούσε, κι όλα τα έλεγε γεμάτος ενθουσιασμό, κουνώντας τα χέρια του και κάνοντας γκριμάτσες κι όσο τον παίνευαν οι μεγάλοι, τόσο πιο πολύ ενθουσιάζονταν κι όσο τα κορίτσια ξεκαρδίζονταν στα γέλια, τόσο πιο πολύ έπαιρνε κουράγιο για να συνεχίσει. Όταν ήρθε η ώρα για να φύγουν οι καλεσμένοι τους ένοιωθε εξουθενωμένος αλλά τόσο ανάλαφρος και τόσο χαρούμενος που δεν τον ένοιαζε τίποτα. Κι όταν, φεύγοντας, η Μαρίνα του έδωσε δυο ρουφηχτά φιλιά στα μάγουλα, ο Γιαννάκης νόμισε ότι βρίσκονταν στον παράδεισο. Όταν έμεναν μόνοι τους, αγκάλιαζε τους γονείς του και τους φιλούσε και συνέχεια έλεγε πόσο υπέροχα πέρασε. Κι οι γονείς του δάκρυσαν από την χαρά τους, γιατί ποτέ δεν είχαν ξαναδεί το παιδάκι τους τόσο ευτυχισμένο. ********************* Οι επόμενες μέρες, όπως συμβαίνει πάντα όταν είναι γιορτές, κύλησαν πολύ γρήγορα, μέσα σε μια ατμόσφαιρα που γίνονταν όλο και πιο γιορτινή, όσο πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Στην πλατεία του χωριού, στο προαύλιο της εκκλησίας, όπως κάθε χρόνο, στήθηκε μια μεγάλη φάτνη. 15

16 Στα σπίτια, στολίστηκαν τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα και οι νοικοκυρές έβγαλαν από τα συρτάρια τα καλά τους κεντήματα και στόλισαν τα έπιπλά τους. Τα ντουλάπια γέμισαν από λιχουδιές και μυρωδάτα γλυκίσματα. Στους δρόμους, στα μαγαζιά, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, παντού ακούγονταν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και μελωδίες. Ο Γιαννάκης περίμενε, όπως κάθε χρόνο, με αγωνία τη μέρα που μαζί με τον πατέρα του θα έφτιαχναν κι εκείνοι μια μεγάλη φάτνη γύρω από το πανύψηλο έλατο που στόλιζε την αυλή τους. Πράγματι, ένα απόγευμα ο πατέρας του έφερε στο σπίτι μεγάλα πάνινα τσουβάλια, γύψο, καλάμια και μπογιές. Μέσα σε ένα μεγάλο κουβά ανακάτεψαν γύψο και νερό. Με τα καλάμια έπλεξαν ένα μεγάλο θόλο. Σκέπασαν τον θόλο με τα τσουβάλια και με μια μεγάλη σπάτουλα άπλωσαν πάνω τους τον γύψο. Όταν στέγνωσε ο γύψος, όλο το κατασκεύασμα έμοιαζε με μια μεγάλη σπηλιά. Με τις μπογιές έβαψαν τον γύψο στο χρώμα της πέτρας. Κατόπιν, έστρωσαν την σπηλιά με πολλά άχυρα και μέσα τοποθέτησαν μεγάλες κούκλες που παρίσταναν την Παναγία, τον Ιωσήφ, τον μικρό Χριστό, τους βοσκούς και διάφορα ζώα. Τέλος, κρέμασαν στο βάθος της σπηλιάς ένα λαδοφάναρο, το γέμισαν με λάδι κι άναψαν το φυτίλι του. Η φάτνη ήταν έτοιμη. Ήδη είχε σκοτεινιάσει, κι όταν στάθηκαν λίγο πιο μακριά, είδαν ότι το κατασκεύασμά τους ήταν ένα μικρό αριστούργημα. Φώναξαν όλη την οικογένεια για να το θαυμάσουν. Η μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη άρχισε να χτυπάει χαρούμενα τα χεράκια της και με το ζόρι την κρατούσαν, γιατί ήθελε να μπει κι εκείνη στη σπηλιά. - Μπαμπά, να πάω να φωνάξω την Μαρίνα και την Χριστίνα να το δουν; ρώτησε ο Γιαννάκης, που δεν κρατιόταν από τον ενθουσιασμό του. - Ναι Γιαννάκη, πήγαινε, του είπε ο πατέρας του χαμογελώντας. Τα κορίτσια έμειναν άφωνα μόλις αντίκρισαν το θέαμα! Άρχισαν να ρωτάνε όλο περιέργεια, πως το φτιάξανε κι ο Γιαννάκης όλο ενθουσιασμό τους εξήγησε κάθε λεπτομέρεια. Είχε νυχτώσει πλέον για τα καλά και η μικρή φλογίτσα του λαδοφάναρου, όπως τρεμόπαιζε, έριχνε παράξενες σκιές πάνω στις μορφές των βοσκών κι ήταν στιγμές που νόμιζες ότι ζωντάνευαν και κουνιόταν. Ο Γιαννάκης δεν έπαιρνε τα μάτια του από την φάτνη. Μια παράξενη ταραχή τον είχε πιάσει, δεν καταλάβαινε γιατί, αλλά βαθιά μέσα του είχε την εντύπωση ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γίνονταν, κάτι παράξενο, κάτι που δεν το χωρούσε το μυαλό του. Το συναίσθημα αυτό δεν του έφυγε ούτε τις επόμενες μέρες. Υπήρχαν στιγμές μάλιστα που από την πολλή ώρα που στέκονταν μπροστά στη φάτνη και την κοιτούσε, όλη η εικόνα σαν να θόλωνε και το μόνο που ξεχώριζε ήταν το προσωπάκι του μικρού Χριστού που του χαμογελούσε! Η ίδια ακριβώς εικόνα εμφανίστηκε αρκετές φορές και στα όνειρά του, ώσπου μια μέρα δεν άντεξε, έπιασε την γιαγιά του και της το είπε. Ήταν η πρώτη φορά που είδε την γιαγιά του να τον κοιτάζει τόσο παραξενεμένη. Μετά τον αγκάλιασε σφιχτά και για πολύ ώρα έλεγε συνέχεια τα ίδια λόγια : «Δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». 16

17 Όταν σταμάτησε, τα μάτια της ήταν δακρυσμένα, αλλά ταυτόχρονα χαρούμενα και χαμογελαστά. Το βράδυ, κάποια στιγμή που ξύπνησε ο Γιαννάκης, άκουσε ψίθυρους και κρυφοκοιτώντας από το κεφαλόσκαλο, είδε κάτω στο καθιστικό τους την γιαγιά του γονατισμένη κάτω από το εικονοστάσι, να προσεύχεται κλαίγοντας. Παραξενεύτηκε, αλλά επειδή η γιαγιά του συνήθιζε να προσεύχεται τα βράδια για πολλή ώρα, δεν έδωσε πολλή σημασία και γύρισε στο δωμάτιό του. Η επόμενη μέρα, Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου, ήταν η τελευταία μέρα του σχολείου. Τα παιδιά ντύθηκαν με τα γιορτινά τους, είπαν Χριστουγεννιάτικα ποιήματα και τραγούδια και αντάλλαξαν ευχές για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Όμως, δεν ήταν η τελευταία φορά που βρίσκονταν πριν τις γιορτές. Κι αυτό επειδή η Χριστίνα, που γιόρταζε την μεθεπόμενη μέρα, κάλεσε όλους τους συμμαθητές της στο πάρτι που θα έκανε την παραμονή των Χριστουγέννων. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν κι έδωσαν ραντεβού για το βράδυ του Σαββάτου, στο σπίτι της Χριστίνας. ********************* Η κυρα-ντίνα έκανε ένα τελευταίο διορθωματάκι στην γραβατίτσα του Γιαννάκη και τον φίλησε στα μάγουλα. -Καλή διασκέδαση Γιαννάκη, του είπε ξεπροβοδίζοντας τον και κάθισε να τον κοιτάει καθώς κατευθύνονταν προς το απέναντι σπίτι. Ήταν πολύ περήφανη για το γιο της και για την γιορτή του είχε φρεσκοσιδερώσει τα ρουχαλάκια που τον κολάκευαν πάρα πολύ. Το καινούριο κοτλέ παντελονάκι του σε καφέ-σοκολατί χρώμα, το κίτρινο πουκαμισάκι, μια πολύχρωμη σε αποχρώσεις του ροζ, κίτρινου, γκρι, μαύρου και μουσταρδί γραβάτα, καφέ παπούτσια και το σκούρο καφέ μπουφανάκι του. Ήταν όμορφο το παιδάκι της κι η καρδιά της σφίγγονταν καθώς τον έβλεπε να απομακρύνεται κουτσαίνοντας. Το βλέμμα της έπεσε στη φάτνη της αυλής και τα μάτια της βούρκωσαν καθώς ψιθύρισε μια παράκληση : «Χριστέ μου, εσύ που γεννιέσαι απόψε, δώσε δύναμη και κουράγιο στο παιδάκι μου!». Ο Γιαννάκης έστρωσε για τελευταία φορά τα μαλλιά του πριν χτυπήσει το κουδούνι. Στην πόρτα τον υποδέχτηκε η Χριστίνα. Την φίλησε, της ευχήθηκε χρόνια πολλά και της έδωσε το δώρο που του είχε φέρει ο πατέρας του από την πόλη. Ήταν ένα CD με τέσσερα καινούρια παιγνίδια. Η Χριστίνα το χάρηκε πολύ, γιατί της άρεσαν πάρα πολύ τα παιγνίδια στο computer. Πιο μέσα, χαιρέτησε τους γονείς της Χριστίνας, καθώς και τους συμμαθητές του που είχαν έρθει πριν απ αυτόν. Όλοι κοίταζαν γεμάτοι θαυμασμό το μεγάλο πλούσιο σπίτι, που τώρα που ήταν στολισμένο για τις γιορτές, έμοιαζε με πραγματικό παλάτι. Το πιο θεαματικό ήταν ένα τεράστιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, φορτωμένο με πολύχρωμες μπάλες, κορδέλες και ασημένια βροχή. Γύρω από την βάση του ήταν αραδιασμένα δεκάδες κουτάκια και σακκουλίτσες με δώρα, που θα μοίραζε η Χριστίνα στα παιδιά, στο τέλος της γιορτής. 17

18 Του Γιαννάκη όμως όλα αυτά δεν του έκαναν και μεγάλη εντύπωση γιατί τα είχε ξαναδεί πολλές φορές, αλλά πολύ περισσότερο επειδή είχε το μυαλό του στη Μαρίνα, που δεν την είχε δει ακόμη. Έχοντας αποκτήσει πλέον το θάρρος, ρώτησε τον πατέρα της : - Κύριε Αλέξανδρε, που είναι η Μαρίνα; Ο πατέρας της Μαρίνας χαμογέλασε και του χάιδεψε το κεφάλι. - Ανέβηκε στο δωμάτιο της να πάρει το βιβλίο με τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Θα παίξει μετά στο πιάνο, για να τραγουδήσετε όλοι μαζί. Α! να τη, έρχεται! Ο Γιαννάκης γύρισε προς τη σκάλα και για άλλη μια φορά έμεινε άφωνος. Στο μυαλό του ήρθε εκείνο το κάδρο που έχει η γιαγιά του στο δωμάτιο της. Δείχνει μια τεράστια σκάλα που ξεκινάει από τον ουρανό, μεσ απ τα σύννεφα και φτάνει μέχρι τη γη. Στα σκαλιά της δεκάδες κατάλευκοι άγγελοι κατεβαίνουν κρατώντας άρπες και φλάουτα, ενώ κάτω στη γη οι άνθρωποι κοιτάζουν με δέος. Έτσι και τώρα. Η Μαρίνα, ντυμένη μ ένα αέρινο ροζ φορεματάκι κι ένα ζευγάρι άσπρες μπότες, κατέβαινε όλο χάρη τη σκάλα κι ο Γιαννάκης σκέφτηκε ότι μόνο τα φτερά της έλειπαν για να ναι πραγματικός άγγελος. Το κουδούνι της πόρτας τον έβγαλε απ τις σκέψεις του. Ήρθαν και οι τελευταίοι συμμαθητές του και το πάρτι φούντωσε γρήγορα. Όση ώρα έτρωγαν τα γλυκά που τους κέρασαν, συζήτησαν για τα δώρα που περίμεναν να πάρουν, για το πώς θα περάσουν τις γιορτές των Χριστουγέννων κι έκαναν σχέδια για ατέλειωτους χιονοπόλεμους τις επόμενες μέρες. Κατόπιν η Μαρίνα κάθισε στο πιάνο κι όλοι μαζί τραγούδησαν τα κάλαντα κι άλλα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Το σπίτι αντηχούσε από τις παιδικές φωνές κι η ατμόσφαιρα ήταν πολύ όμορφη, ειδικά όταν έσβησαν τα φώτα και τραγούδησαν την «Άγια Νύχτα», μόνο με τα φωτάκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Στη συνέχεια, ξανάναψαν τα φώτα κι άρχισαν τον χορό, βάζοντας κασέτες και δίσκους στο στερεοφωνικό. Ο Γιαννάκης, όπως συνήθιζε να κάνει πάντα στα πάρτι, όταν έρχονταν η ώρα του χορού, έπιασε μια θέση κοντά στο τζάκι κι έμεινε να τους κοιτάει. Να! η Μαρίνα χόρευε με τον Αλέξη κι ο Γιαννάκης έβλεπε για μια ακόμη φορά ότι δεν τον θεωρούσαν άδικα το πιο ωραίο παιδί της τάξης τους. Το γνώριμο παράπονο πήγε να τον κυριεύσει για λίγο, αλλά αμέσως έδιωξε αυτές τις σκέψεις, χτυπώντας δυνατά παλαμάκια, μαζί με όλους τους άλλους, μόλις τέλειωσε το τραγούδι. Οι χοροί συνεχίστηκαν κι ο Γιαννάκης ζούσε το δικό του πάρτι μέσα στο μυαλό του. Φανταζόταν τον εαυτό του απαλλαγμένο απ το πρόβλημα του ποδιού του, να χορεύει με την Μαρίνα κι όλοι να τους θαυμάζουν, να τους χειροκροτούν και να τους λένε τι ωραίο ζευγάρι που ήταν. Μετά, το μυαλό του πέταξε ακόμα πιο μακριά και φαντάστηκε τον εαυτό του μεγάλο, να είναι λέει παντρεμένος με την Μαρίνα και να κάνουν πάρτι στο δικό τους σπίτι κι εκείνος να χορεύει ένα ζεϊμπέκικο κι όλοι να τον χειροκροτούν. 18

19 Φαίνεται όμως ότι κάποια κακή μοίρα δεν πολυχάρηκε που ο Γιαννάκης βρήκε τον τρόπο να περάσει κι εκείνος καλά, έστω και στην φαντασία του. Έτσι, του ετοίμασε ένα άσχημο παιχνίδι. Ο Πέτρος κι ο Ζαφείρης, λαχανιασμένοι και καταϊδρωμένοι από τον τελευταίο χορό, αφού κάτι είπαν μεταξύ τους, φώναξαν δυνατά : - Να χορέψει κι ο Γιαννάκης!!! Όλοι σταμάτησαν και γύρισαν προς το μέρος του. Ο Γιαννάκης κατρακύλησε από τον φανταστικό του κόσμο στην πραγματικότητα. Τα παιδιά άρχισαν να φωνάζουν : «Γιαν-νά-κης, Γιαν-νά-κης, να χορέψει ο Γιαννάκης». Ο Γιαννάκης κοιτούσε μια την Μαρίνα και μια τους υπόλοιπους και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι του συμβαίνει αυτό. Μέσα του αναρωτιόταν : «Αφού όλοι ξέρουν ότι δεν μπορώ, γιατί μου το κάνουν αυτό;» Που καιρός όμως για απαντήσεις. Ήδη ο Πέτρος κι ο Ζαφείρης τον τραβούσαν απ τα χέρια, ενώ το τραγούδι είχε αρχίσει. Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στην μέση κι όλοι γύρω του χτυπούσαν παλαμάκια. Σαστισμένος, απορούσε αν όλα αυτά ήταν συνέχεια της φαντασίας του. Μετά, με τις πρώτες διστακτικές κινήσεις του, κατάλαβε ότι ήταν πραγματικότητα. Το κατάλαβε απ το κοροϊδευτικό γέλιο των παιδιών. Το βλέμμα του έπεσε στο τζάμι της μπαλκονόπορτας, εκεί όπου καθρεφτίζονταν η εικόνα του. Μια γελοία εικόνα! Σιγά σιγά όλα άρχισαν να θολώνουν γύρω του. Κατάλαβε τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλα του. Μέσα από ένα υγρό πέπλο είδε την Μαρίνα να γελάει μαζί με τους υπόλοιπους. Γέλασε κι εκείνος. Τι όμορφη που ήταν όταν γελούσε! Έκλαιγε και γελούσε μαζί. Συνέχισε να χορεύει, αν μπορούσε να θεωρηθεί χορός αυτό που έκανε. Το τραγούδι τελείωσε, κι άρχισε ένα άλλο, τα παιδιά μπήκαν πάλι όλα στο χορό. Ο Γιαννάκης σκούπισε όπως όπως τα μάτια του, βρήκε μια δικαιολογία, ότι τάχα τον πονούσε η κοιλιά του, πήρε το μπουφάν του κι έφυγε, αφού ευχήθηκε ακόμη μια φορά στη Χριστίνα. ********************* Βγήκε στον καθαρό νυχτερινό αέρα και σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό. Χιλιάδες αστέρια λαμπύριζαν κι ήταν όλα τόσο ήσυχα εκεί έξω. Αργά αργά πήγε προς το σπίτι του. Φτάνοντας στην αυλή, στάθηκε μπροστά στη φάτνη. Τι παράξενο! Το φως του λαδοφάναρου σαν να δυνάμωσε, μόλις πλησίασε. Σαν να θελε να ζεστάνει την παγωμένη καρδούλα του. Μπαίνοντας στο σπίτι, μάζεψε όσο κουράγιο του είχε απομείνει κι είπε στους δικούς του ότι πέρασε πολύ όμορφα. Λίγο αργότερα, στο δωμάτιο του, δεν κρατήθηκε άλλο. Έκλαιγε για πολλή ώρα και κάθε φορά που έφερνε στο νου του την εικόνα της Μαρίνας που γελούσε μαζί του, δυνατοί λυγμοί τον τράνταζαν. Τα παράπονο του μεγάλωσε όταν στάθηκε μπροστά στην εικόνα του Χριστού για να κάνει την προσευχή του. 19

20 «Καλέ μου Χριστούλη, εσύ που απόψε θα ρθεις στον κόσμο, λυπήσου με, σε παρακαλώ! Είμαι μικρό παιδάκι, Χριστούλη μου! Πόσο να αντέξω ακόμη; Αν είναι να βασανίζομαι έτσι σ όλη την ζωή μου, τότε καλύτερα να με πάρεις κοντά σου, Χριστούλη μου. Να ησυχάσω. Δεν αντέχω άλλο!» Ξάπλωσε και τα δάκρυά του συνέχισαν να κυλούν, μέχρι που το μαξιλάρι του έγινε μούσκεμα. Κάποια στιγμή, αποκοιμήθηκε. Ο ύπνος του ήταν ταραγμένος από όνειρα κάθε λογής, μέχρι που σε ένα απ αυτά, βρέθηκε μπροστά στη φάτνη, έξω στην αυλή τους. Ξαφνικά, έτσι όπως στέκεται και την κοιτάζει, βλέπει να βγαίνει από μέσα ο Χριστός!!! Όχι μωρό, αλλά έτσι όπως ήταν στην εικόνα που έκανε την προσευχή του, πριν κοιμηθεί. Τον πλησιάζει κι ακουμπάει το χέρι Του στο κεφάλι του Γιαννάκη. Αμέσως, σαν ένα ζεστό κύμα να πλημμύρισε την ψυχή του, ο Γιαννάκης νοιώθει ήρεμος, γαληνεμένος. Ο Χριστός του χαμογελάει! Μετά σκύβει και μέσα από τη φάτνη, βγάζει μερικά καλάμια, σαν κι αυτά που είχε χρησιμοποιήσει ο πατέρας του Γιαννάκη για να φτιάξει τη φάτνη. Στη συνέχεια, λέει στο Γιαννάκη να βγάλει το παντελόνι του και να σταθεί όρθιος. Ξανασκύβει μέσα στη φάτνη και βουτάει τα δάχτυλά Του στο λάδι του λαδοφάναρου. Μ αυτό αλείβει το άρρωστο πόδι του. Κατόπιν, παίρνει τα καλάμια και πλέκει γύρω από το πόδι ένα νάρθηκα από πάνω μέχρι κάτω. Ξανασκύβει στη φάτνη, βγάζει ένα πανί, σαν το τσουβάλι που χρησιμοποίησαν όταν έφτιαξαν τη φάτνη. Το τυλίγει γύρω από τον καλαμένιο νάρθηκα στο πόδι του Γιαννάκη. Τέλος, παίρνει χιόνι και σκεπάζει όλο το πόδι του, πάνω από το πανί, έτσι όπως είχαν βάλει το γύψο στη φάτνη. Τι παράξενο! Το χιόνι γύρω από το πόδι του, όχι μόνο δεν τον κρυώνει, αλλά αντίθετα νοιώθει να του καίει το δέρμα. Ο Χριστός γονατίζει μπροστά του και του λέει με απαλή, μελωδική φωνή : «Γέμισε την καρδούλα σου με αγάπη και μην κρατήσεις ποτέ κακία σε κανένα, ό,τι κι αν σου κάνουν. Ν αγαπάς και να βοηθάς όλο τον κόσμο. Κι όποτε νοιώθεις κουρασμένος κι απογοητευμένος να με φωνάζεις! Θα ρχομαι!!!!.» Και με τα λόγια αυτά δίνει μια και κάνει τον νάρθηκα κομμάτια! Και τότε!!! Τι Θαύμα!!! Το πόδι του Γιαννάκη είναι γερό, όπως και το άλλο! Έχει γιατρευτεί!!!. Ο Γιαννάκης πετάχτηκε καταϊδρωμένος από τον ύπνο του. Για μια στιγμή δεν κατάλαβε που βρίσκονταν. Έψαχνε να δει που ήταν ο Χριστός, η φάτνη Μετά, μια τεράστια απογοήτευση τον κυρίευσε, μόλις κατάλαβε ότι όλα αυτά ήταν ένα όνειρο. Ξανάπεσε στο μαξιλάρι του κι άφησε το μυαλό του να φαντάζεται το πώς θα ένοιωθε αν γίνονταν ένα τέτοιο θαύμα. Γιατί μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να τον γιατρέψει. Αποφάσισε να κατέβει στην κουζίνα για να πιει λίγο νερό. Κατέβασε τα πόδια του, φόρεσε τις παντόφλες του και διέσχισε το δωμάτιο μέχρι την πόρτα. Ξαφνικά κοκκάλωσε!!! 20

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas

Οι εντυπώσεις μας από την επίσκεψη της SAPT Hellas Την Πέμπτη 26/3/15 η SAPT Hellas επισκέφτηκε το σχολείο μας. Η Sapt είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία μαζεύει αδέσποτα σκυλιά και τα φροντίζει. H φιλοζωική ομάδα του σχολείου μας, που οργάνωσε

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ)

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) «ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) Τουλίπες της Ολλανδίας, Κλωντ Μονέ Μια φορά κι ένα καιρό σε μια χώρα μακρινή οι άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο Ήρθε ο Γενάρης και ο ήλιος κρύφτηκε αμέσως πίσω από τα σύννεφα. Οι φίλοι του οι συλλέκτες τον περιμένουν με αγωνία αλλά απ ότι φαίνετε θα συνεχίσουν να τον περιμένουν

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Ελισάβετ Κουκουμάκα ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΩΠΑ 1. Φώτης 2. Μαμά 3. Δεσποινίς Σούλα 4. Οφθαλμίατρος 5. Μπαμπάς 6. Πετράκης 7. Παιδί της

Διαβάστε περισσότερα

Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου,

Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου, Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου, την ξαδέρφη μου και τον μπαμπά μου στον ποταμό. Ο ποταμός

Διαβάστε περισσότερα

Ο πρίγκιπας του κάστρου

Ο πρίγκιπας του κάστρου Ο πρίγκιπας του κάστρου Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας πρίγκιπας που ήταν πάνω σε ένα άλογο. Ήθελε να πάει σε ένα μαγικό κάστρο που ήταν πολύ επικίνδυνο. Ήθελε να σκοτώσει κάτι κακούς ανθρώπους. Σκέφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ Θυµάσαι το παραµύθι της γιαγιάς για την 28 η Οκτωβρίου; Μάζεψε τους φίλους σου και διηγήσου το. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας που ζούσε στο δικό του σπίτι. Ένα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση.

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Διαφήμιση Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Υπάρχει πρόβλημα στο σπίτι?ο Νικόλας είναι εδώ για να σας βοηθήσει. Με εξειδικευμένο προσωπικό από

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ)

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ) Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ) Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα μακρινό χωριό σε μια χώρα πανέμορφη. Τα σπίτια του ήταν μικρά και παραμυθένια.

Διαβάστε περισσότερα

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα.

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα. Ιδέες για Γενέθλια παιδιών Πόσες φορές σπάσατε το κεφάλι σας, που να κάνετε το πάρτι γενεθλίων των παιδιών σας; Στο σπίτι, στον κήπο ή τελικά σε κάποιον παιδότοπο; Εάν επιλέξετε έναν παιδότοπο, τα πράγματα

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες που αγαπούσαν την περιπέτεια και ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι μακρινό.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα