Το θαύμα των Χριστουγέννων

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Το θαύμα των Χριστουγέννων"

Transcript

1 Το θαύμα των Χριστουγέννων Α. Καραστρατής

2 Το Θαύμα των Χριστουγέννων Ντρρρρρίίίίίίννννν!!!!!!!! Το κουδούνι του σχολείου σήμανε το τέλος της πρώτης μέρας της νέας σχολικής χρονιάς. Τα πιτσιρίκια ξεχύθηκαν σαν ποτάμι, στα λιγοστά σκαλιά που κατέβαιναν στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου. Κάποια από αυτά έτρεξαν στην έξοδο, όπου τα περίμεναν οι γονείς τους, ενώ τα μεγαλύτερα πήραν το δρόμο για το σπίτι τους. Αρκετά παιδιά όμως, κατευθύνθηκαν προς το λεωφορείο, που περίμενε σταθμευμένο στο ειδικό πάρκινγκ του σχολείου. Επειδή το δημοτικό σχολείο ήταν το μοναδικό της περιοχής, τα παιδιά από τα γύρω χωριουδάκια πηγαινοέρχονταν με ένα νοικιασμένο ειδικά για τον σκοπό αυτό λεωφορείο, κάτι που γίνονταν αρκετά χρόνια τώρα, μετά από συμφωνία των γονέων με το σχολείο και το τουριστικό γραφείο που διέθετε το λεωφορείο. Οι μαθητές κάθισαν στις θέσεις τους, αλλά το λεωφορείο δεν ξεκίνησε. Τόσο ο οδηγός, όσο και οι μαθητές ήξεραν ότι έπρεπε να περιμένουν λίγα λεπτά. Να!, μόλις τώρα ακόμη φάνηκε στα σκαλιά ο Γιαννάκης. Με τη σάκα κρεμασμένη στους ώμους του, γεμάτη με τα καινούρια βιβλία της νέας χρονιάς, έκανε όση προσπάθεια μπορούσε να μην καθυστερήσει. Ήδη τα μαλλάκια του ήταν μούσκεμα, από την αγωνία να φτάσει από την αίθουσα του μέχρι την έξοδο γρήγορα, αλλά η προσπάθεια του ήταν μάταια. Από τον καιρό που έκανε τα πρώτα του βήματα είχε φανεί το πρόβλημα, και όσο μεγάλωνε τόσο πιο έντονο γινόταν. Είχε ακούσει πολλές φορές, από τους γιατρούς όπου τον πήγαιναν οι γονείς του όλα αυτά τα χρόνια, την έκφραση «παραπληγικός», αλλά δεν την καταλάβαινε. Το μόνο που καταλάβαινε, ήταν ότι το αριστερό του γόνατο δεν έμενε ίσιο, αλλά κάθε φορά που πατούσε το πόδι του, λύγιζε προς τα μέσα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να στηρίξει το βάρος του κορμιού του. Κούτσαινε και ταλαντευόταν σε κάθε του βήμα, κι αυτό τον κούραζε υπερβολικά, μα πιο πολύ κουραζόταν και πονούσε η ψυχούλα του, κάθε φορά που καταλάβαινε ότι δημιουργούσε πρόβλημα στους γύρω του, κάθε φορά που τους έβλεπε υποχρεωμένους να ανέχονται το πρόβλημα του. Έτσι και τώρα, έβλεπε τα πρόσωπα των παιδιών, κολλημένα στα παράθυρα του λεωφορείου, να τον κοιτούν καθώς κατέβαινε τα σκαλιά, γαντζωμένος από το κάγκελο της σκάλας και του φαινόταν ότι η απόσταση μέχρι το λεωφορείο δεν θα τέλειωνε ποτέ. Επιτέλους έφτασε! 2

3 Ο οδηγός τον βοήθησε να ανέβει τα σκαλιά του λεωφορείου, και ο Γιαννάκης κάθισε στην πρώτη θέση που βρήκε μπροστά του ελεύθερη, προσπαθώντας να ηρεμήσει την λαχανιασμένη του ανάσα. Το λεωφορείο ξεκίνησε και τα παιδιά συνέχισαν την κουβέντα που ήδη είχαν αρχίσει, σχετικά με τις εντυπώσεις τους από την πρώτη μέρα στο σχολείο. Ο Γιαννάκης όμως έκανε τις δικές του σκέψεις. Καθώς το λεωφορείο διέσχιζε τον παραλιακό δρόμο της πόλης, άφησε το βλέμμα του να ταξιδέψει πάνω στα κυματάκια του μικρού κόλπου, που έμοιαζαν χρυσαφένια κάτω από τον Φθινοπωρινό μεσημεριάτικο ήλιο. Έφερε στο μυαλό του τις καλοκαιρινές διακοπές και την ανακούφιση που ένοιωθε κάθε φορά που ο πατέρας του τον πήγαινε για μπάνιο. Εκεί, μέσα στο θαλασσινό νερό, γινόταν άλλος άνθρωπος, ίδιος με όλους τους άλλους. Καθώς κολυμπούσε, δεν χρειάζονταν να στηρίζεται στα πόδια του, δεν φαίνονταν το πρόβλημα του. Ακόμη κι όταν πατούσε για να ξεκουραστεί, η θάλασσα τον έκανε ελαφρύ σαν πούπουλο και δεν κουράζονταν καθόλου. Κι έξω στην άμμο όταν έβγαινε, μπορούσε να κάθεται με τις ώρες και να φτιάχνει πύργους, βουναλάκια, να παίζει με όλα τα παιδάκια χωρίς να ξεχωρίζει σε τίποτα. Μα, να! Το λεωφορείο άφησε τον παραλιακό δρόμο και άρχισε να ανηφορίζει προς το βουνό, όπου βρίσκονταν τα χωριουδάκια που ζούσαν τα παιδιά. Ο Γιαννάκης γύρισε στην πραγματικότητα. Τετάρτη Δημοτικού φέτος. Ήταν ήδη αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνει ότι, πέρα από την προσπάθεια που έπρεπε να κάνει, όπως όλοι οι μαθητές, για να πάει καλά στα μαθήματα του, εκείνος έπρεπε να κάνει μια επιπλέον προσπάθεια για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υγείας του. Του άρεσε το σχολείο του, και μάλιστα ήταν πολύ καλός μαθητής. Οι δάσκαλοι του, έλεγαν τα καλύτερα λόγια γι αυτόν, γιατί ήταν και πολύ καλό παιδί. Όλους τους βοηθούσε, μοιράζονταν μαζί τους τα σχολικά είδη, τους έδειχνε ό,τι του ζητούσαν για τα μαθήματα τους, κυρίως στα μαθηματικά όπου ήταν πολύ καλός. Γενικά, δεν είχε πρόβλημα με οτιδήποτε χρειαζόταν προσπάθεια, γιατί δεν φοβόταν να προσπαθήσει, ούτε βαριόταν. Εκείνο που τον πείραζε ήταν που δεν ήξερε τι προσπάθεια να κάνει για να ξεπεράσει το πρόβλημα με το πόδι του. Μέσα του ακόμη δεν είχε ξεκαθαρίσει αν τον ενοχλούσε περισσότερο όταν κάποια παιδιά τον κορόιδευαν για τον τρόπο που βάδιζε ή όταν έβλεπε στα μάτια τους και κυρίως στα μάτια των μεγάλων την λύπη και την συμπόνια. Εκεί που σίγουρα ράγιζε η καρδούλα του, ήταν όταν έβλεπε τον πόνο στα μάτια του πατέρα του και της μητέρας του, που έβλεπαν το παιδάκι τους να μεγαλώνει χωρίς να μπορούν να το βοηθήσουν να γιατρευτεί. 3

4 Ο πατέρας του, ο μαστρο-νίκος, όπως τον ήξεραν όλοι, τόσο στο χωριό όσο και στην πόλη όπου είχε το μαραγκούδικο του, δούλευε από την νύχτα μέχρι την άλλη νύχτα, για να μπορέσει να βρει τα χρήματα που χρειάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια, για να πάει τον Γιαννάκη σε γιατρούς και νοσοκομεία. Και η μητέρα του η κυρα-ντίνα θέλοντας να βοηθήσει κι αυτή, κατέβηκε μόνη της πριν από δυο χρόνια στην πόλη και συμφώνησε με τον κυρ-θανάση εκείνον που έχει την βιοτεχνία για τα παιδικά ρούχα να παίρνει στο σπίτι της υφάσματα δικά του και να ράβει παιδικές μπλουζίτσες, παντελονάκια, φόρμες και φουστίτσες, μιας και ήταν πολύ καλή μοδίστρα. Κι ακόμη, στον λίγο ελεύθερο χρόνο της, έπαιρνε ειδικά καλάμια και χόρτα και έπλεκε καλαθάκια και διάφορα διακοσμητικά, που τα πουλούσαν στην μεγάλη λαϊκή αγορά που γίνονταν κάθε Σάββατο στην πόλη. Με τον τρόπο αυτό μαζεύτηκαν αρκετά χρήματα και οι γονείς του Γιαννάκη γύρισαν όλη τη χώρα, ψάχνοντας για κάποιο γιατρό που θα τους έδινε έστω και μερικές ελπίδες ότι το παιδί τους θα γινόταν καλά. Μάταια όμως! Όλοι τους έλεγαν ότι πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα πως ο Γιαννάκης θα έμενε για πάντα έτσι. Κι ο Γιαννάκης το είχε καταλάβει αυτό, γι αυτό και έκανε κάθε προσπάθεια να δείχνει ανέμελος, να φέρεται σαν φυσιολογικό παιδί για να μην τους στεναχωρεί περισσότερο. Ευτυχώς που ο Θεός τους είχε δώσει ακόμη ένα παιδάκι, την μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη. Ήταν σχεδόν τριών χρόνων και ευτυχώς από την ώρα που γεννήθηκε μόνο χαρές τους έδινε, κι έτσι μετριάζονταν κάπως η λύπη τους. Σιγά-σιγά, με τον καιρό, είχαν συνηθίσει όλοι σ αυτή την κατάσταση και υπήρχαν φορές που νόμιζε κανείς ότι τίποτα δεν υπήρχε που να σκιάζει την χαρά και την ευτυχία σ αυτή την οικογένεια. Αυτές τις φορές ο Γιαννάκης αισθανόταν πολύ περήφανος και δυνατός, που κατάφερνε να τους ξεγελάει. Ένοιωθε σαν μεγάλος! Μόνο την γιαγιά του δεν μπορούσε να ξεγελάσει. Κάθε φορά που τον κοίταζε με κείνα τα ήρεμα γαλανά μάτια της, νόμιζε ότι το βλέμμα της έφτανε βαθιά μέσα στην παιδική του ψυχούλα, εκεί που κρύβονταν ένα μεγάλο παράπονο. Κι η γιαγιά το βλεπε, αλλά δεν έλεγε κουβέντα. ************************ Με τις σκέψεις αυτές, ούτε που το κατάλαβε ο Γιαννάκης πότε έφτασε το λεωφορείο στο σπίτι του. Κατέβηκε με την βοήθεια του οδηγού και όπως το συνήθιζε πια, έδιωξε από το μυαλό του κάθε δυσάρεστη σκέψη, φόρεσε το καλύτερο χαμόγελο του και μπήκε σπίτι του. Ήταν ένα παλιό διώροφο πέτρινο σπίτι, με μια μεγάλη εσωτερική σκάλα που ένωνε τους δύο ορόφους. Αν και παλιό, το σπίτι ήταν πολύ όμορφο, γιατί ο πατέρας του, μιας και ήταν μαραγκός, είχε φτιάξει μόνος του όλες τις ξυλουργικές εργασίες. Όλοι οι τοίχοι ήταν ντυμένοι με ξύλινη επένδυση, ενώ τον κύριο χώρο του ισογείου, που χρησίμευε για καθιστικό, στόλιζε ένα μεγάλο τζάκι. Ακόμη υπήρχαν στον κάτω όροφο ένα μπάνιο, μια μεγάλη κουζίνα και δυο υπνοδωμάτια. 4

5 Η σκάλα οδηγούσε στον πάνω όροφο όπου υπήρχε η κρεβατοκάμαρα των γονιών, καθώς και δυο ακόμη υπνοδωμάτια και ένα μπάνιο. Τέλος, από μια πιο μικρή σκάλα μπορούσε κανείς να φτάσει στη σοφίτα που τη χρησιμοποιούσαν για αποθηκούλα. Ο Γιαννάκης, στην προσπάθεια του να δείξει ότι δεν τον εμπόδιζε το πρόβλημα του, είχε ζητήσει μόνος του να έχει το δωμάτιο του στον πάνω όροφο, κι ας τον δυσκόλευε το ανεβοκατέβασμα στην σκάλα. Έτσι, αφού και η αδελφούλα του έπρεπε να είναι κοντά στους γονείς τους, γιατί ήταν πολύ μικρή ακόμη, στο ισόγειο τα βράδια κοιμόταν μόνο η γιαγιά. - Γεια σου μανούλα!, φώναξε ο Γιαννάκης μόλις μπήκε στο σπίτι. - Καλώς το αγοράκι μου!, χαμογέλασε η κυρα-ντίνα και παράτησε την μηχανή που υπήρχε στη μια γωνία του καθιστικού, όπου εκείνη την ώρα τελείωνε το γάζωμα μιας φουστίτσας. Σηκώθηκε και αγκάλιασε τον Γιαννάκη και εκείνος της έδωσε ένα γλυκό φιλάκι. Τον βοήθησε να βγάλει την σάκα από τους ωμούς του και τον ρώτησε πως πήγε η πρώτη μέρα στο σχολείο. Ο Γιαννάκης άρχισε να της μιλάει γεμάτος ενθουσιασμό για τα καινούρια βιβλία του, για τους δασκάλους του, για τους συμμαθητές που ξαναείδε μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι και της είπε ιστορίες από τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Την ώρα που ξεκίνησε να μιλάει ήρθε από την κουζίνα και η γιαγιά του, έχοντας στην αγκαλιά της την αδελφούλα του, κι αφού τους φίλησε, κάθισαν κι εκείνοι ν ακούσουν. Εκείνο το μικρό ζιζάνιο όμως, δεν ενδιαφέρονταν γι αυτά που έλεγε ο αδελφός της. Εξάλλου ήταν μόνο τριών χρόνων και δεν καταλάβαινε. Γι αυτό κι όλο τους πείραζε, τραβούσε το τραπεζομάντιλο, την μαντίλα της γιαγιάς, τα αυτιά του Γιαννάκη κι όλο αγκαλιές ήθελε. Αφού τέλειωσαν την κουβέντα, ο Γιαννάκης ανέβηκε στο δωμάτιο του να τακτοποιήσει τα βιβλία του και η μαμά του άρχισε να στρώνει το τραπέζι, γιατί σε λίγο θα ερχόταν κι ο μπαμπάς του για το μεσημεριανό φαγητό. Καθώς τακτοποιούσε τα πράγματα του, τράβηξε την προσοχή του το φορτηγάκι που σταμάτησε στο απέναντι σπίτι. Το σπίτι αυτό ήταν εγκαταλειμμένο πολλά χρόνια, αλλά τώρα τελευταία έβλεπε κόσμο να πηγαινοέρχεται, μαστόρους να επισκευάζουν και να βάφουν, παλιά έπιπλα να πετιούνται και να έρχονται καινούρια, εργάτες να καθαρίζουν τον κήπο και γενικά να ετοιμάζουν το σπίτι για να κατοικηθεί. Το σπίτι αυτό ήταν πολύ μεγάλο, σαν βίλα, και οι άνθρωποι που το είχαν πρέπει να ήταν αρκετά πλούσιοι. Να! Από το φορτηγάκι κατέβαζαν δυο υπάλληλοι ένα τεράστιο πιάνο και με μεγάλη προσοχή το πήγαν στο σπίτι. «Θα ρωτήσω τον μπαμπά μου» σκέφτηκε ο Γιαννάκης. Τέλειωσε με τα βιβλία του και κατέβηκε στο καθιστικό. - Μανούλα, ποτέ θα με βοηθήσεις να ντύσουμε τα βιβλία με αυτοκόλλητο ; ρώτησε μπαίνοντας στην κουζίνα. - Το βραδάκι Γιαννάκη μου, μόλις τελειώσω κι εγώ την δουλειά μου, απάντησε η μητέρα του, που εκείνη την ώρα έκοβε την σαλάτα. 5

6 Απ έξω ακούστηκε το αυτοκίνητο του πατέρα του. Ο Γιαννάκης βγήκε να τον προϋπαντήσει. Εκείνος τον πήρε στην αγκαλιά του, τον φίλησε και του χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά. Μετά τον άφησε και πήρε από την καρότσα του αγροτικού αυτοκινήτου του ένα μεγάλο κιβώτιο και μπήκαν στο σπίτι και οι δυο μαζί. Η κορούλα του έτρεξε στην αγκαλιά του κι εκείνος την σήκωσε ψηλά, την πέταξε στον αέρα και την ξανάπιασε. Της άρεσε πολύ αυτό και την έκανε να ξεκαρδίζεται στα γέλια. Από την κουζίνα βγήκαν η γυναίκα του και η πεθερά του, φέρνοντας τα πιάτα με το φαγητό. Τους φίλησε όλους και είπε στην γυναίκα του : - Έφερα τα υφάσματα για τις φόρμες. Ο κυρ-θανάσης μου είπε να βιαστείς, γιατί άρχισαν τα σχολεία και οι γονείς όπου να ναι θ αρχίσουν να ζητάνε φουτεράκια για τα παιδιά τους. - Εντάξει, να του πεις να μην ανησυχεί, γιατί σήμερα τελειώνω τις φουστίτσες και θα ξεκινήσω αμέσως τις φόρμες. Να θυμηθείς αύριο να πάρεις τις έτοιμες φουστίτσες μαζί σου το πρωί, φεύγοντας για την πόλη. Κάθισαν σιγά-σιγά στο τραπέζι. - Εσύ πως τα πήγες με την δουλειά σου σήμερα, τον ρώτησε. - Δόξα τω θεώ, ήρθαν δυο πελάτες και σήμερα και μου έδωσαν παραγγελίες για ντουλάπες και παιδικά κρεβατάκια. Μόνο που έμεινα πίσω στην παραγγελία του Νικολόπουλου. Είχα υποσχεθεί να την παραδώσω αύριο, αλλά το πρωί μου χάλασε το πιστόλι που βάφω, κι έτσι, μέχρι να το επισκευάσω, αναγκάστηκα να βάψω με το πινέλο. Γι αυτό ίσως να αργήσω λίγο το βραδάκι, μέχρι να τελειώσω. - Μπαμπά, ποιος θα έρθει στο απέναντι σπίτι ; ρώτησε ο Γιαννάκης που τόση ώρα περίμενε με ανυπομονησία να τελειώσουν την κουβέντα οι γονείς του. - Θυμάσαι που το καλοκαίρι είχε έρθει ένας κύριος με την γυναίκα του και μας ρώτησαν γι αυτό το σπίτι ; - Ναι, ήταν λίγο μετά που τελείωσαν τα σχολεία, είπε ο Γιαννάκης. - Ε!, αυτός ο κύριος είναι στρατιωτικός και απ ότι μου είπε τότε, σε λίγο καιρό θα αποστρατεύονταν. Επειδή είχε υπηρετήσει για δυο χρόνια στο στρατόπεδο της πόλης, του άρεσε πολύ το μέρος μας και αποφάσισε να βρει ένα καλό σπίτι για να μείνει με την οικογένεια του. Έχει κι αυτός δυο κοριτσάκια και μάλιστα δίδυμα. Πρέπει να είναι στη ίδια ηλικία με σένα, γιατί άργησε να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια, επειδή σαν στρατιωτικός πήγαινε συνέχεια από το ένα μέρος στο άλλο. Κανονικά έπρεπε να έχουν ήδη μετακομίσει εδώ, γιατί τα σχολεία άρχισαν και τα κοριτσάκια του θα έρθουν στο ίδιο σχολείο με σένα. Ο πατέρας του Γιαννάκη συνέχισε να μιλάει για τους καινούριους γείτονες τους, αλλά ο Γιαννάκης δεν τον άκουγε πλέον. Στο μυαλό του ήδη εμφανίζονταν οι εικόνες που τόσο πόνο και δυστυχία του προκαλούσαν, κάθε φορά που γνώριζε νέα άτομα. Θα έπρεπε ξανά να κάνει τεράστια υπομονή για να αντιμετωπίσει την έκπληξη και την απορία στα μάτια των παιδιών, μόλις θα έβλεπαν το πόδι του, τον τρόπο που περπατούσε και να ανεχτεί την κοροϊδία ή την συμπόνια τους, μέχρι να τον συνηθίσουν. 6

7 Το στομαχάκι του σφίχτηκε μ αυτές τις σκέψεις και ένοιωσε τα μάτια του να βουρκώνουν από παράπονο. Δεν ήθελε όμως να δείξει την στεναχώρια του, γι αυτό έτρεξε μέχρι την κουζίνα, τάχα για να πιει νερό. Όταν γύρισε είχε ηρεμήσει κάπως κι άκουσε τον πατέρα του να τον ρωτάει : - Θα ρθεις μαζί μου το απόγευμα στο μαγαζί ; Αυτό ήταν κάτι που γίνονταν πολύ τακτικά. Ο Γιαννάκης, ξέροντας ότι δεν μπορούσε να παίξει κανονικά με τα αλλά παιδιά της γειτονιάς του, προτιμούσε να πηγαίνει στο μαγαζί του πατέρα του και να περνάει τις ώρες του πίσω στο εργαστήριο. Είχε μάθει να χρησιμοποιεί τα εργαλεία του και μπορούσε να κόβει ξύλα, να τα καρφώνει και να τα βάφει. Πολλές φορές είχε φτιάξει ξύλινα μαχαίρια, σπαθιά ή όπλα που τα χάριζε στα παιδιά της γειτονιάς του. Ήθελε μ αυτό τον τρόπο να τους δείξει ότι δεν τους κρατούσε καμία κακία κι ας μην τον έπαιζαν σ όλα εκείνα τα παιχνίδια που χρειάζονταν τρέξιμο. Σήμερα όμως δεν ήθελε να πάει με τον πατέρα του. Είχε τα καινούρια του βιβλία και ήθελε να τα κοιτάξει όλα από την αρχή μέχρι το τέλος. Το είπε στον πατέρα του κι εκείνος συμφώνησε. Τελειώνοντας το φαγητό, ανέβηκε στο δωμάτιο του και αφού κοιμήθηκε κάνα δυο ωρίτσες, έπεσε με τα μούτρα στα νέα του βιβλία. Του άρεσε παρά πολύ να χάνεται μέσα στις πολύχρωμες σελίδες τους. Το μυαλό του ταξίδευε σε παραμυθένιους κόσμους κι ονειρεύονταν κάποια μέρα να μπορέσει να ταξιδέψει σ όλο τον κόσμο. Το ονειροπόλημα του το διέκοψαν οι φωνές των παιδιών από το απέναντι πάρκο. Στις αρχές του φθινοπώρου η μέρα ήταν ακόμη μεγάλη και όλη η πιτσιρικάδα της γειτονιάς μαζεύονταν για παιχνίδι μέχρι να νυχτώσει. Τελείωσε το ξεφύλλισμα του βιβλίου που είχε μπροστά του, μετά τα βόλεψε όλα στην σάκα του και αποφάσισε να κατεβεί κι εκείνος στο πάρκο. Έφτασε την ώρα που όλα τα παιδιά ήταν στις κούνιες. Περίμενε υπομονετικά την σειρά του κι άρχισε κι εκείνος να κουνιέται ψηλά, συμμετέχοντας με τις φωνές χαράς κι ενθουσιασμού στη γενική φασαρία που έκαναν τα πιτσιρίκια. Τι ωραία που ένοιωθε όταν μπορούσε να είναι μέλος της παρέας! Μετά πήγαν στις τραμπάλες, στις τσουλήθρες, στο γύρω-γύρω όλοι, κι όσο περνούσε η ώρα, τόσο πιο πολλά παιδιά μαζεύονταν και τόσο μεγαλύτερη φασαρία γινόταν με τις φωνές τους. Ο Γιαννάκης χαιρόταν μ όλη τη δύναμη της ψυχής του αυτές τις στιγμές, κι ένοιωθε να φεύγει από μέσα του ένα μεγάλο βάρος. Το χαμόγελο φώτιζε το παιδικό προσωπάκι του κι η λαχανιασμένη του ανάσα ήταν από έξαψη και χαρά κι όχι από αγωνιά και ντροπή. Ίσως γιατί κατά βάθος ήξερε ότι δεν θα κρατούσαν για πολύ αυτές οι στιγμές. Έτσι και τώρα! Από την γωνία του πάρκου φάνηκαν ο Κωστάκης κι ο Θοδωρής με μια μεγάλη μπάλα ποδοσφαίρου. Αμέσως τα παιδιά συγκεντρώθηκαν στον ανοιχτό χώρο του πάρκου που χρησιμοποιούσαν για γήπεδο. Ώσπου να χωριστούν σε δυο ομάδες, πλησίασε κι ο Γιαννάκης. 7

8 Πόσες φορές άραγε είχε ζήσει αυτή την στιγμή ; Ξαφνικά αισθάνθηκε σαν να είχε γίνει αόρατος. Τα παιδιά σχημάτιζαν τις ομάδες κι αυτόν ούτε που τον πρόσεχε κανένας. Σαν να μην υπήρχε! Το παιχνίδι ξεκίνησε κι εκείνος σιγά-σιγά, κούτσα-κούτσα, τραβήχτηκε έξω από τον χώρο του γηπέδου και κάθισε σε μια πετρούλα. Ακούμπησε τους αγκώνες του στα γόνατά του και στήριξε το πρόσωπό του ανάμεσα στις παλάμες του. Έβλεπε τα παιδιά να τρέχουν πάνω-κάτω κυνηγώντας την μπάλα, να φωνάζουν και να ζητοκραυγάζουν με κάθε γκολ, να σπρώχνονται, να πέφτουν και να ξανασηκώνονται σαν να μην τους ένοιαζε τίποτα, χωρίς να πονάνε, χωρίς να δυσκολεύονται και κάθε τόσο ένας βαθύς αναστεναγμός έβγαινε από το στήθος του. Ξαφνικά, η μπάλα βγήκε από το γήπεδο και κύλησε προς το μέρος του. Αμέσως, πετάχτηκε και την έπιασε στα χεράκια του και για να μην αργήσει να την γυρίσει πίσω, στηρίχτηκε στο γερό πόδι του και προσπάθησε να την κλωτσήσει με το άλλο. Ήταν τόσο αστεία η κίνηση που έκανε και τόσο σιγανή η κλωτσιά που έδωσε στην μπάλα, ώστε όλα τα παιδιά ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Μετά, συνέχισαν αμέριμνα το παιγνίδι τους. Ο Γιαννάκης απέμεινε όρθιος να τους κοιτάζει και μια σιγανή φωνούλα βγήκε από τα χειλάκια του, μια φωνούλα που μόνο αυτός την άκουγε : «Δεν πειράζει παιδάκια που δεν με παίζετε! Δεν πειράζει που γελάτε με μένα! Εγώ σας αγαπάω και σας έχω φίλους μου.» Δεν άντεξε όμως η παιδική του ψυχούλα και το παράπονο έγινε ένα τεράστιο κύμα που έπνιξε τα ματάκια του στα δάκρυα. «Θεούλη μου», σιγοψιθύρισε, «γιατί να βασανίζομαι έτσι; Τι έχω φταίξει; Γιατί να μην είμαι κι εγώ όπως όλα τα άλλα παιδάκια;» Δεν έβρισκε απάντηση σ αυτές τις απορίες του κι επειδή ντρέπονταν να τον δουν να κλαίει, έφυγε σιγά-σιγά και πήγε προς το διπλανό δασάκι. Εκεί έβρισκε πάντα καταφύγιο, όταν πληγωνόταν τόσο πολύ. Του άρεσε να βλέπει το μικρό ποταμάκι να κυλάει τα ήρεμα νερά του ανάμεσα στα δέντρα, τον ξαλάφρωνε το πέρασμα του ανέμου μέσα από τις φυλλωσιές, τον μάγευε το κελάηδημα των πουλιών. Είχε ακούσει τόσες πολλές φορές του τραγούδι τους, που μπορούσε να ξεχωρίσει αρκετά είδη πουλιών. Όμως αυτό που άκουγε τώρα ήταν κάτι καινούριο. Παραξενεύτηκε! Άκουγε κάποιο κελάηδημα, μα του φαινόταν σαν κλαψούρισμα! Έψαξε ανάμεσα στα χόρτα να βρει από πού έρχονταν αυτό το παραπονεμένο κελάηδημα. Και ξαφνικά, φτάνοντας σ ένα μικρό ξέφωτο είδε μπροστά του μια εικόνα που έκανε την ευαίσθητη καρδούλα του να χτυπήσει δυνατά. Σε μια από τις παγίδες που συνήθιζαν να βάζουν τα παιδιά της γειτονιάς του, είχε πιαστεί ένα μικρό πουλάκι. Οι παγίδες αυτές ήταν πολύ εύκολο να στηθούν. Τα παιδιά έπαιρναν ένα πολύ ψιλό δίχτυ, το έστρωναν κάτω και πάνω του έριχναν μικρά κομματάκια ψωμιού. Μετά σήκωναν τη μία πλευρά του και την στήριζαν μ ένα κλαράκι. Τα πουλάκια πατούσαν πάνω στο δίχτυ για να φάνε τα ψιχουλάκια, τα πόδια τους μπερδεύονταν στο δίχτυ κι όπως 8

9 πήγαιναν να φύγουν, μπερδεύονταν και τα φτερά τους στη σηκωμένη πλευρά. Τότε το κλαράκι έπεφτε και το δίχτυ σκέπαζε τα πουλάκια που πλέον δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Έτσι και τώρα, είχε πιαστεί και φτερούγιζε με αγωνία, μα όσο πιο πολύ φτερούγιζε, τόσο περισσότερο μπερδεύονταν στο δίχτυ. Ο Γιαννάκης δεν άφησε λεπτό να πάει χαμένο. Με μεγάλη προσοχή, πήρε στα χέρια του το δίχτυ και με απαλές κινήσεις ξέμπλεξε τα φτερά και τα πόδια και άφησε το πουλάκι ελεύθερο. Εκείνο, σαν να μην πίστευε ότι ήταν πάλι ελεύθερο, στάθηκε σ ένα κλαράκι και τον κοίταξε. Μετά άφησε ένα χαρούμενο κελάηδημα σαν ένα μεγάλο ευχαριστώ και πέταξε πιο πέρα. Ο Γιαννάκης αισθανόταν τόσο χαρούμενος, που ξέχασε τελείως την προηγούμενη σκηνή με τα παιδιά και την μπάλα. Έκανε ακόμη μερικές βόλτες, μάζεψε λίγα λουλουδάκια και πήρε το δρόμο για το σπίτι του. Πρόσφερε τα λουλουδάκια στην μητέρα του και μετά κάθισαν μαζί να ντύσουν τα βιβλία του. Μέχρι να τελειώσουν, είχε γυρίσει κι ο πατέρας του, έφαγαν το βραδινό τους και κάθισαν να παρακολουθήσουν λίγο τηλεόραση. Τα μάτια του Γιαννάκη όμως έκλεισαν από τη νύστα, γι αυτό τους καληνύχτισε όλους και πήγε για ύπνο. ********************* Κάπως έτσι κυλούσαν οι μέρες για τον Γιαννάκη, χωρίς να διαφέρουν και πολύ η μια με την άλλη. Το πρωί στο σχολείο, όπου έβαζε τα δυνατά του να είναι από τους καλύτερους μαθητές και τα απογεύματα βρίσκοντας διάφορους τρόπους να περνάει την ώρα του. Πότε βοηθούσε την μητέρα του να πλέκουν καλαθάκια, όταν εκείνη είχε χρόνο από το ράψιμό της, πότε με λίγο παιγνίδι στο κοντινό πάρκο όσο επέτρεπε ο καιρός πότε πηγαίνοντας με τον πατέρα του στο μαγαζί του κι αρκετές φορές ανέβαινε στη σοφίτα του σπιτιού, όπου ο πατέρας του είχε μαζεμένα αρκετά εργαλεία σχετικά με την δουλειά του, κι έκανε διάφορες ξύλινες μικροκατασκευές. Κι όσο περνούσε ο καιρός και οι νύχτες γίνονταν πιο κρύες, κάθονταν δίπλα στο τζάκι με την γιαγιά του, που του έλεγε ένα σωρό ιστορίες. Εκείνη, καταλάβαινε την μοναξιά του Γιαννάκη, που μερικές φορές γινόταν αβάσταχτη και προσπαθούσε να του δώσει κουράγιο, λέγοντας του ιστορίες για ανθρώπους που είχαν πολύ περισσότερα προβλήματα από εκείνον. Για ανθρώπους με αγιάτρευτες αρρώστιες, για φτωχά παιδάκια που περνούσαν μέρες χωρίς να βάλουν μπουκιά στο στόμα τους, για οικογένειες που ζούσαν σε ερειπωμένες παράγκες και που τις κρύες νύχτες αναγκάζονταν να κοιμούνται με τα κουρελιασμένα ρούχα τους, αγκαλιά ο ένας με τον άλλο, για να μην παγώσουν. Κι ακόμη, για άλλες χώρες όπου γίνονταν πόλεμος και για παιδιά που γύριζαν αδέσποτα στους δρόμους, ψάχνοντας στα σκουπίδια για οτιδήποτε φαγώσιμο, χωρίς να ξέρουν αν οι γονείς τους ζούσαν ή σκοτώθηκαν και με τις σφαίρες να σφυρίζουν συνέχεια πάνω απ τα κεφάλια τους, σαν άγριες μέλισσες. 9

10 Κι άλλες ιστορίες, για κακούς ανθρώπους που έπαιρναν τα μικρά παιδιά και τα έβαζαν να δουλεύουν σαν σκλαβάκια, απ το πρωί μέχρι το βράδυ, κι όταν τα μικρά κουρασμένα χεράκια τους έδιναν λιγότερα λεφτά απ ότι εκείνοι περίμεναν, τότε τα άφηναν νηστικά, αφού πρώτα τα έδερναν μέχρι να λιποθυμήσουν από τον πόνο. Τα άκουγε αυτά ο Γιαννάκης κι αμέσως ξεχνούσε τα δικά του προβλήματα. Μέσα του φούντωνε μια τεράστια επιθυμία : Να είχε την δύναμη να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ήταν φορές που εύχονταν να μπορούσε να γίνει ο αγαπημένος του ήρωας, ο Superman, να πιάσει όλους αυτούς τους κακούς ανθρώπους και να τους τιμωρήσει για το κακό που έκαναν. Και συνέχεια έδινε στον εαυτό του μια υπόσχεση, ότι όταν θα μεγάλωνε θα προσπαθούσε να κάνει πάντα το καλό και να βοηθάει τους συνανθρώπους του με όποιο τρόπο μπορούσε. ********************* Πέρασε έτσι ο Σεπτέμβρης κι ο μισός Οκτώβρης. Στην τελευταία ώρα των μαθημάτων εκείνης της μέρας, η δασκάλα μίλησε στους μαθητές για την γιορτή που θα έκαναν σε δύο βδομάδες για να γιορτάσουν την 28 η Οκτωβρίου. Μετά, τους μοίρασε τα ποιήματα που θα έλεγαν στην γιορτή. Ο Γιαννάκης γύρισε στο σπίτι του χαρούμενος κι όλο περηφάνια που η δασκάλα του έδωσε το μεγαλύτερο ποίημα απ όλους. Το έμαθε απ έξω σε λίγη ώρα κι όλο το έλεγε με καμάρι στη μητέρα του. Η χαρά του όμως δεν κράτησε, παρά μόνο μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, όταν πηγαίνοντας στο σχολείο, ο δάσκαλος της γυμναστικής τους είπε να αρχίσουν τις πρόβες για την παρέλαση. Φυσικά, δεν χρειαζόταν συζήτηση ότι ο Γιαννάκης δεν θα συμμετείχε. Μέχρι να ρθει η μέρα της παρέλασης, πέρασε δραματικές ώρες καθισμένος μόνος μέσα στην τάξη και με το προσωπάκι του κολλημένο στο τζάμι, να παρακολουθεί όλους τους συμμαθητές του στο προαύλιο να κάνουν πρόβες. Εκείνες τις ώρες, γυρνούσε και ξαναγυρνούσε στο μυαλό του η ίδια απορία : «Γιατί Χριστούλη μου να μην μπορώ κι εγώ να χαρώ, όπως όλα τα άλλα παιδάκια ;», κι απάντηση δεν έβρισκε. Η Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου, θα έμενε στο μυαλό του Γιαννάκη σαν μια από τις πιο σημαντικές μέρες της ζωής του. Αφού σηκώθηκε αρκετά αργά το πρωί, φόρεσε τα καλά του και μαζί με τους γονείς του κατέβηκαν στην πόλη για να δουν την παρέλαση. Από την ώρα που ξύπνησε είχε ένα παράξενο συναίσθημα, ότι κάτι σημαντικό θα συμβεί σήμερα. Το συναίσθημα αυτό δεν του πέρασε ούτε κατά τη διάρκεια της παρέλασης, ούτε ακόμα κι όταν τα μεγάλα πολεμικά αεροπλάνα πέρασαν σχεδόν πάνω από τα κεφάλια τους, κάνοντας τον κόσμο να χειροκροτάει με ενθουσιασμό. Τελειώνοντας η παρέλαση γύρισαν στο σπίτι τους, όπου περίμεναν η γιαγιά και η μικρή αδελφή του για να φάνε. Ώσπου να ετοιμάσει η μητέρα του, ο Γιαννάκης βγήκε στην αυλή του σπιτιού τους, για να παίξει λίγο. Ξαφνικά, ένα μεγάλο αυτοκίνητο σταμάτησε στο απέναντι σπίτι. Η περιέργεια του Γιαννάκη μεγάλωσε και πλησίασε στα κάγκελα της αυλής. Εκεί, κρυμμένος πίσω από ένα μεγάλο λουλούδι, παρακολουθούσε χωρίς να φαίνεται. 10

11 Από το αυτοκίνητο κατέβηκαν ένας κύριος και μια κυρία. Μα ναι! ήταν εκείνοι που είχαν έρθει το καλοκαίρι για να ρωτήσουν για το σπίτι. Αυτοί ήταν οι καινούριοι γείτονες τους. Η πίσω πόρτα άνοιξε και κατέβηκαν δύο κοριτσάκια. Ο Γιαννάκης έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Τα δυο κορίτσια έμοιαζαν τόσο πολύ, κι όπως ήταν ντυμένα με τα ίδια ρούχα, νόμιζες πως έβλεπες ένα μόνο άτομο και την εικόνα του σε καθρέφτη. Κι όμως! Το βλέμμα του Γιαννάκη κόλλησε σε ένα από τα δύο κορίτσια. Τι παράξενο συναίσθημα! Ξαφνικά, σαν να θόλωσε όλος ο κόσμος γύρω της και το μόνο που μπορούσε να βλέπει ήταν εκείνη. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι έβλεπε ένα τόσο γαλήνιο, τόσο φωτεινό, τόσο όμορφο προσωπάκι. Δυο μεγάλα καταπράσινα μάτια που ανεβοκατέβαζαν με χάρη τις μακριές τους βλεφαρίδες, με δυο υπέροχα λεπτά τόξα από πάνω τους, μια μικρή χαριτωμένη μυτούλα, ελαφρά ανασηκωμένη στην άκρη της και δυο κατακόκκινα χειλάκια που σχημάτιζαν ένα καλογραμμένο στόμα, όλα τοποθετημένα με αρμονία πάνω σ ένα μακρόστενο προσωπάκι με φωτεινή επιδερμίδα, ελαφρά ροδοκόκκινη στα μάγουλα, κι όλα μαζί περικυκλωμένα από ένα καστανό καταρράκτη μαλλιών, έφεραν στο μυαλό του Γιαννάκη μια εικόνα της Παναγίας που είχε στο δωμάτιο του. Κι εκείνο το γαλάζιο μπερεδάκι, φορεμένο λοξά, αφήνοντας λίγες μόνο αφελίτσες να κρέμονται ανέμελα στο μέτωπο της, έμοιαζε σαν φωτοστέφανο στα μαλλιά της, κάτω απ τον μεσημεριανό ήλιο. Όλα έμοιαζαν σαν όνειρο, κι είχε την αίσθηση ότι ο κόσμος είχε σταματήσει να γυρνάει. Σαν σε αργή κίνηση έβλεπε το ψιλόλιγνο κορμάκι της να τρέχει προς την πόρτα του νέου της σπιτικού, με το φουστανάκι της να κυματίζει όλο χάρη σε κάθε της κίνηση. Κι όταν τελικά χάθηκε από τα μάτια του, μπαίνοντας στο σπίτι, τότε μόνο ο Γιαννάκης γύρισε στην πραγματικότητα και συνειδητοποίησε ότι η καρδούλα του κλωτσούσε σαν άγριο άλογο στο στήθος του. Ένοιωθε όλο το κορμί του μουδιασμένο, κι αν δεν υπήρχε ακόμη παρκαρισμένο το αυτοκίνητο στο απέναντι σπίτι, θα πίστευε ότι μόλις είχε ξυπνήσει από κάποιο όνειρο. Η μητέρα του τον φώναξε για να φάνε. Ο Γιαννάκης τελείωσε γρήγορα-γρήγορα το φαγητό του και πήγε στο δωμάτιο του. Δεν μπορούσε να βγάλει απ το μυαλό του την εικόνα της, ενώ ταυτόχρονα τον έπιασε μια μεγάλη αγωνία για το τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Ο πατέρας του, του είχε πει ότι τα κορίτσια ήταν συνομήλικα του και θα πήγαιναν μαζί στο σχολείο. Εξ άλλου, ήταν γείτονες και θα έπρεπε να γνωριστούν οπωσδήποτε. Τον έπιασε ένας μεγάλος φόβος. Πως θα τον αντιμετώπιζαν; Ακόμη κι αν οι μεγάλοι, όπως συνήθως, τις δασκάλευαν να μην τον κοροϊδεύουν, εκείνη πως θα τον έβλεπε; Πως θα παρουσιαζόταν μπροστά της; Για πρώτη φορά στη ζωή του διαπίστωνε ότι δεν είχε το δικαίωμα ούτε όνειρα να κάνει, ότι θα μπορούσαν κάποτε να γίνουν φίλοι, να κάνουν παρέα, να παίζουν μαζί. Εκείνη θα γνώριζε τώρα τους νέους συμμαθητές της, τα παιδιά της γειτονιάς, θα περνούσε τους χειμώνες και τα καλοκαίρια μαζί τους, κι εκείνος; Μέχρι πότε θα έπρεπε να κρύβεται ή να κάθεται μόνος του και να παρακολουθεί τους άλλους να χαίρονται με τα παιχνίδια τους; Όσο σκέφτονταν, τόσο χειρότερα αισθανόταν, μέχρι που για μια ακόμη φορά το πήρε απόφαση ότι 11

12 αυτή ήταν η μοίρα του, κι ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να συνηθίσει σ αυτή την ιδέα και να σταματήσει να ελπίζει ότι κάτι θα άλλαζε στην ζωή του. Η ώρα που φοβόταν πλησίαζε γρήγορα, γιατί το πρωί της άλλης μέρας, του Σαββάτου, τον ξύπνησε η φωνή της μητέρας του, που την άκουσε από την αυλή τους να μιλάει και να καλωσορίζει την μητέρα των κοριτσιών, που κι εκείνη είχε βγει στη δική τους αυλή. Σηκώθηκε και πλησίασε στο παράθυρο του, απ όπου μπορούσε να δει το απέναντι σπίτι. Τώρα που παρατηρούσε καλύτερα, έβλεπε ότι τα κορίτσια έμοιαζαν καταπληκτικά στην μητέρα τους, που ήταν κι εκείνη μια πολύ ωραία κυρία. Ξαφνικά άκουσε την μητέρα του να δέχεται με ευχαρίστηση την πρόσκληση της νέας της γειτόνισσας, που τους καλούσε το βράδυ στο καινούριο τους σπίτι, για να γνωριστούν καλύτερα. Αυτό ήταν λοιπόν! Πριν τελειώσει η μέρα θα έπαιρνε τέλος η αγωνία του. Δεν βγήκε από το σπίτι του εκείνη τη μέρα. Διάβασε τα μαθήματα του για την Δευτέρα, έπαιξε με την αδελφούλα του, έπλεξε με καλαμάκια τον πάτο ενός καλαθιού και τις υπόλοιπες ώρες κλείστηκε στην σοφίτα παίζοντας με τα εργαλεία του πατέρα του. Ό,τι και να κανε όμως, στο μυαλό του γυρνούσε συνέχεια η ώρα που θα πήγαιναν επίσκεψη. Κάποια στιγμή λοιπόν, αργά το απόγευμα, η μητέρα του τον έντυσε με τα καλά του ρουχαλάκια, ετοιμάστηκαν κι εκείνοι, πήραν και την μεγάλη γλάστρα που είχε φέρει ο πατέρας του από την πόλη, όπως του είχε ζητήσει η μητέρα του απ το τηλέφωνο και ξεκίνησαν για το απέναντι σπίτι. Η μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη έμεινε με την γιαγιά. Διασχίζοντας την μεγάλη αυλή, μέχρι να ανέβουν τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην πόρτα του σπιτιού, άκουγε τους γονείς του να μιλούν με θαυμασμό για το πόσο μεταμορφώθηκε το σπίτι που τόσα χρόνια ήταν παρατημένο. Εκείνος όμως δεν μπορούσε να προσέξει τίποτα πέρα από το δυνατό χτυποκάρδι του και το σφίξιμο στο στομάχι του. Χτύπησαν το κουδούνι και η μεγάλη ξύλινη πόρτα άνοιξε, φανερώνοντας τους ένα πανέμορφο εσωτερικό, όπου ακόμα μύριζαν φρεσκάδα οι μπογιές και τα λούστρα. Το σπίτι είχε περίπου την ίδια διαρρύθμιση με το δικό τους, μόνο που ήταν πολύ μεγαλύτερο και όλα εκεί μέσα ήταν καινούρια τα έπιπλα, οι κουρτίνες, τα χαλιά, τα διακοσμητικά, ένα πραγματικό παλατάκι! Τους υποδέχτηκε η κυρία Βικτώρια και πίσω της ο άντρας της, ο κύριος Αλέξανδρος. Ήταν πολύ καλοί κι ευγενικοί και παρ όλο που το βλέμμα τους έπεσε στο πόδι του Γιαννάκη, δεν είπαν τίποτα. Μετά τις συστάσεις και τα καλωσορίσματα προχώρησαν πιο μέσα. Ξαφνικά, ο κύριος Αλέξανδρος παραμέρισε και τότε την είδε! Στεκόταν μαζί με την αδελφή της δίπλα στο τζάκι και για μια φορά ακόμη ο Γιαννάκης νόμισε ότι έβλεπε μια οπτασία! Φορούσε ένα σκουροπράσινο φόρεμα με χρυσαφένια κουμπιά, ενώ μια πλατιά κορδέλα στην ίδια απόχρωση, κρατούσε τα μαλλιά της πίσω, αφήνοντας το πανέμορφο προσωπάκι της να φωτίζεται από την φωτιά που έκαιγε στο τζάκι. 12

13 Μέσα στα καταπράσινα μάτια της χοροπηδούσαν ατέλειωτες χρυσές φλογίτσες και αμέσως στο μυαλό του Γιαννάκη ήρθε η Τουίνκγυ, η μικρή νεράιδα, η φιλενάδα του Πήτερ-Παν. Ναι, μέσα σ αυτό το παλατάκι, μόνο μια νεράιδα μπορούσε να ζει και το μόνο που της έλειπε ήταν ένα μαγικό ραβδάκι. - Έλα, Γιαννάκη, να σου γνωρίσω τις κορούλες μου, άκουσε να του λέει ο κύριος Αλέξανδρος. Ήταν λίγα μέτρα που έπρεπε να διασχίσει μέχρι το τζάκι, κι όμως η διαδρομή του φαινόταν ατέλειωτη. Έβαλε όση δύναμη είχε να κρατήσει το πόδι του ίσιο και να προχωρήσει όσο γινόταν πιο φυσιολογικά. Παρ όλα αυτά, είδε την αδερφή της να σκύβει και να της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί, κι ήταν σίγουρος ότι ήταν κάποιο σχόλιο για εκείνον. Επιτέλους, έφτασε κοντά τους. Το όνομά της κύλησε στ αυτιά του σαν γάργαρο νεράκι. Μαρίνα! και η αδελφή της Χριστίνα. Αφού γνωρίστηκαν, ο κύριος Αλέξανδρος τους είπε να ανέβουν στο δωμάτιο των κοριτσιών για να παίξουν. Δεν του ήταν δύσκολο να ανέβει την σκάλα, γιατί το έκανε συνέχεια στο σπίτι του. Παρ όλα αυτά, άφησε τα κορίτσια να πάνε μπροστά, γιατί δεν ήθελε να τον βλέπουν και εκείνος ακολούθησε τελευταίος. Το δωμάτιο των κοριτσιών ήταν μια έκπληξη για τον Γιαννάκη. Πρώτη φορά στη ζωή του έβλεπε τόσα πολλά παιχνίδια, βιβλία, παραμύθια αλλά και ένα ολοκαίνουριο computer. Ο Γιαννάκης τα περιεργάστηκε όλα με πολύ ενδιαφέρον, αλλά αισθανόταν και λίγο άσχημα γιατί η Χριστίνα του έκανε συνέχεια παρατηρήσεις να μην τα πειράζει για να μη τα χαλάσει. Η Μαρίνα όμως την μάλωνε και συνέχεια του έδειχνε καινούρια πράγματα. Τι ωραία που ένοιωθε κάθε φορά που την άκουγε να λέει το όνομά του!. Ήταν τόσο γλυκιά η φωνή της και τόσο όμορφο το χαμόγελό της που δεν χόρταινε να την κοιτάζει. Κάποια στιγμή η κυρία Βικτώρια τους έφερε από ένα γλυκό για να φάνε. Κάθισαν τότε κι ο Γιαννάκης ρώτησε τη Μαρίνα να του πει για το μέρος που ζούσαν πρώτα, για το σχολείο που πήγαιναν, για τις παρέες που είχαν και γενικά για τον τρόπο που ζούσαν. Εκείνος πάλι τους περιέγραψε τον τρόπο της ζωής στο δικό του μέρος. Όλη αυτή την ώρα έβλεπε την Χριστίνα που κάτι ήθελε να το ρωτήσει, αλλά όλο το απέφευγε. Τελικά, δεν κρατήθηκε και του είπε : - Γιαννάκη, τι έχει το πόδι σου και περπατάς έτσι; Πού χτύπησες; Ο Γιαννάκης είχε την ελπίδα ότι δεν θα του έκαναν αυτή την ερώτηση, τώρα όμως έπρεπε να απαντήσει. Κατέβασε το κεφάλι του και ένοιωσε τα μάγουλα του να κοκκινίζουν από ντροπή. - Δεν χτύπησα, Χριστίνα. Έτσι γεννήθηκα. - Και δεν πήγατε σε κάποιο γιατρό, ρώτησε όλο ενδιαφέρον η Μαρίνα. - Πήγαμε σε πολλούς γιατρούς, αλλά όλοι μας είπαν ότι δεν γιατρεύεται, απάντησε με φωνή που μόλις ακούγονταν ο Γιαννάκης. - Και θα μείνεις για πάντα έτσι; Ξαναρώτησε η Χριστίνα. - Ναι, απάντησε ο Γιαννάκης και αυτό που βγήκε από τα χείλη του έμοιαζε περισσότερο με λυγμό, παρά με κουβέντα. Η Μαρίνα ακούμπησε το χεράκι της στον ώμο του και του είπε γλυκά : 13

14 - Μη στεναχωριέσαι Γιαννάκη, εμένα ο πατέρας μου, που έχει ταξιδέψει σε πολλά μέρη, μου έχει πει ότι σήμερα οι γιατροί μπορούν να κάνουν καλά οποιονδήποτε άνθρωπο, ό,τι κι αν έχει. Δε ήξερε αν έπρεπε να χαρεί με την ελπίδα που του έδωσε ή να στεναχωρηθεί που τον λυπόταν, εκείνο όμως που σίγουρα καταλάβαινε, ήταν ότι αυτό το άγγιγμα από το χεράκι της ήταν σαν βάλσαμο στην πονεμένη του ψυχούλα. Σε λίγο τους φώναξαν να κατέβουν για να φάνε. Κάποια στιγμή, ανάμεσα στο φαγητό, άκουσε την κυρία Βικτώρια που του ζήτησε να βοηθήσει τις κορούλες της να προσαρμοστούν στο καινούριο τους σχολείο και να γνωριστούν με τους συμμαθητές και τους γείτονές τους. Δέχτηκε, φυσικά, γεμάτος όμως ανάμικτα συναισθήματα. Με τα ίδια ανάμικτα συναισθήματα γύρισε σπίτι του εκείνο το βράδυ κι ο ύπνος του ήταν ανήσυχος, γεμάτος περίεργα όνειρα. Την άλλη μέρα το πρωί πήγαν στην εκκλησία. Εκεί, στο προαύλιο της εκκλησίας, οι γείτονες τους γνωρίστηκαν και με άλλους κατοίκους του χωριού κι ο Γιαννάκης σύστησε την Μαρίνα και την Χριστίνα σε αρκετά παιδιά της γειτονιάς του. Το ίδιο έγινε και στο σχολείο όπου, εκτός από την πρώτη μέρα που κατέβασε τα κορίτσια ο πατέρας τους με το αυτοκίνητό του, για να γνωριστεί και με τους δασκάλους, τις άλλες μέρες πήγαιναν όλοι μαζί με το λεωφορείο. Πέρασε έτσι ένας ακόμα μήνας. Στο διάστημα αυτό ο Γιαννάκης είχε ένα και μοναδικό πράγμα στο μυαλό του : να κάνει οτιδήποτε μπορούσε ώστε να βλέπει την Μαρίνα χαρούμενη κι ευτυχισμένη. Της έκανε όλα τα χατίρια, την βοηθούσε στα μαθήματά της, της έλεγε ένα σωρό αστείες ιστορίες και ανέκδοτα, της μάζευε λουλούδια από το δασάκι, όπου μάλιστα πήγαν αρκετές φορές, της μάθαινε τα πουλιά και πώς να τα ξεχωρίζει, της έφτιαχνε καλαθάκια και διακοσμητικά από καλάμια και χόρτα και την τελευταία φορά της χάρισε μια πανέμορφη ξύλινη κασετίνα που την είχε φτιάξει μόνος του. Δεν ζητούσε κανένα αντάλλαγμα για όλα αυτά, παρά μόνο ένα χαμόγελο. Του έφτανε να την βλέπει να γελάει και έπαιρνε δύναμη για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε δυσκολία. Η Μαρίνα πάλι τα δέχονταν όλα αυτά με μεγάλη χαρά και θεωρούσε τον Γιαννάκη τον καλύτερό της φίλο. Της άρεσε η καλή κι ευγενική ψυχή του, χαίρονταν που τον έβλεπε να βοηθάει όλους τους φίλους του και τον θαύμαζε για την εξυπνάδα του. Κι ήταν αλήθεια ότι το μυαλό του Γιαννάκη έπαιρνε πολλές στροφές. Κάθε φορά που τα παιδιά δυσκολεύονταν να κάνουν κάτι, πήγαιναν στον Γιαννάκη κι εκείνος πάντα εύρισκε κάποιο κόλπο για να τα καταφέρουν. Τα βλεπε όλα αυτά η Μαρίνα και κάθε φορά που τα κατάφερνε, τον θαύμαζε όλο και περισσότερο. Κι ο Γιαννάκης το ξερε αυτό κι ένοιωθε περήφανος κι ευτυχισμένος, γιατί έβλεπε ότι η Μαρίνα εκτιμούσε την ψυχή του και το μυαλό του και δεν κοίταζε το σώμα του. Έφτασε, λοιπόν, ο Δεκέμβριος! Το χωριό του Γιαννάκη γίνονταν ένας μικρός παράδεισος κάθε τέτοια εποχή. Τα χιόνια το σκέπαζαν από τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη και τα πιτσιρίκα έβρισκαν την χαρά τους, φτιάχνοντας 14

15 συνέχεια χιονάνθρωπους, παίζοντας χιονοπόλεμο ή κάνοντας βόλτες στο χιονισμένο δασάκι. Τα σπίτια όλα στολίζονταν γιορτινά, από τις καμινάδες έβγαινε συνέχεια μυρουδιά καμένου πεύκου, μιας και τα τζάκια δεν έσβηναν καθόλου και από τις κουζίνες των σπιτιών έβγαιναν συνέχεια μοσχοβολιές από γλυκά, κουλούρια, πίττες και νόστιμα φαγητά. Κι αυτό γιατί ο Δεκέμβρης είναι γεμάτος γιορτές και κάθε μέρα όλο και κάποιος γιόρταζε. Τη μέρα του Αγίου Νικολάου, που γιόρταζε ο πατέρας του, ο Γιαννάκης πέρασε τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής του. Αφού πέρασε από το σπίτι τους σχεδόν όλο το χωριό για να ευχηθεί στον πατέρα του, στο τέλος έμειναν οι νέοι τους γείτονες, που είχαν γίνει φίλοι πλέον με τους γονείς του, για να δοκιμάσουν τα μεζεδάκια που είχε ετοιμάσει η μητέρα του. Ο Γιαννάκης ήταν στα μεγάλα του κέφια. Πήρε την Μαρίνα και την Χριστίνα κι αφού τους έδειξε το δωμάτιο του, που είχε αρχίσει να το στολίζει για τα Χριστούγεννα, μετά τους πήγε στη σοφίτα. Εκεί ήταν το στρατηγείο του. Τους έδειξε σχεδόν κάθε τι που μπορούσε να κάνει εκεί μέσα, καθώς και πολλές κατασκευές που είχε ήδη κάνει. Μια απέραντη ικανοποίηση τον γέμιζε κάθε φορά που έβλεπε τον θαυμασμό στα μάτια των κοριτσιών και ήταν τόσο μεγάλη η χαρά του που ήθελε να τους τα χαρίσει όλα. Έτσι, σαν μικρό αντάλλαγμα για την χαρά που του πρόσφεραν. Αργότερα, κατέβηκαν στο καθιστικό και κάθισαν δίπλα στο τζάκι, κάνοντας χαρούμενα σχέδια για το πώς θα περνούσαν τις διακοπές των Χριστουγέννων που έφταναν σε λίγες μέρες. Ο Γιαννάκης βρισκόταν σε παραλήρημα από την πολλή χαρά. Το μυαλό του γεννούσε συνέχεια ιστορίες, ιδέες, αστεία, ενώ όλα όσα είχε μάθει ως τότε στο σχολείο ή από τους γονείς του, λες και ήταν σαν ανοιχτό βιβλίο μπροστά του κι απαντούσε σε κάθε απορία των κοριτσιών, κι όλο μιλούσε, κι όλο γελούσε, κι όλα τα έλεγε γεμάτος ενθουσιασμό, κουνώντας τα χέρια του και κάνοντας γκριμάτσες κι όσο τον παίνευαν οι μεγάλοι, τόσο πιο πολύ ενθουσιάζονταν κι όσο τα κορίτσια ξεκαρδίζονταν στα γέλια, τόσο πιο πολύ έπαιρνε κουράγιο για να συνεχίσει. Όταν ήρθε η ώρα για να φύγουν οι καλεσμένοι τους ένοιωθε εξουθενωμένος αλλά τόσο ανάλαφρος και τόσο χαρούμενος που δεν τον ένοιαζε τίποτα. Κι όταν, φεύγοντας, η Μαρίνα του έδωσε δυο ρουφηχτά φιλιά στα μάγουλα, ο Γιαννάκης νόμισε ότι βρίσκονταν στον παράδεισο. Όταν έμεναν μόνοι τους, αγκάλιαζε τους γονείς του και τους φιλούσε και συνέχεια έλεγε πόσο υπέροχα πέρασε. Κι οι γονείς του δάκρυσαν από την χαρά τους, γιατί ποτέ δεν είχαν ξαναδεί το παιδάκι τους τόσο ευτυχισμένο. ********************* Οι επόμενες μέρες, όπως συμβαίνει πάντα όταν είναι γιορτές, κύλησαν πολύ γρήγορα, μέσα σε μια ατμόσφαιρα που γίνονταν όλο και πιο γιορτινή, όσο πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Στην πλατεία του χωριού, στο προαύλιο της εκκλησίας, όπως κάθε χρόνο, στήθηκε μια μεγάλη φάτνη. 15

16 Στα σπίτια, στολίστηκαν τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα και οι νοικοκυρές έβγαλαν από τα συρτάρια τα καλά τους κεντήματα και στόλισαν τα έπιπλά τους. Τα ντουλάπια γέμισαν από λιχουδιές και μυρωδάτα γλυκίσματα. Στους δρόμους, στα μαγαζιά, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, παντού ακούγονταν Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και μελωδίες. Ο Γιαννάκης περίμενε, όπως κάθε χρόνο, με αγωνία τη μέρα που μαζί με τον πατέρα του θα έφτιαχναν κι εκείνοι μια μεγάλη φάτνη γύρω από το πανύψηλο έλατο που στόλιζε την αυλή τους. Πράγματι, ένα απόγευμα ο πατέρας του έφερε στο σπίτι μεγάλα πάνινα τσουβάλια, γύψο, καλάμια και μπογιές. Μέσα σε ένα μεγάλο κουβά ανακάτεψαν γύψο και νερό. Με τα καλάμια έπλεξαν ένα μεγάλο θόλο. Σκέπασαν τον θόλο με τα τσουβάλια και με μια μεγάλη σπάτουλα άπλωσαν πάνω τους τον γύψο. Όταν στέγνωσε ο γύψος, όλο το κατασκεύασμα έμοιαζε με μια μεγάλη σπηλιά. Με τις μπογιές έβαψαν τον γύψο στο χρώμα της πέτρας. Κατόπιν, έστρωσαν την σπηλιά με πολλά άχυρα και μέσα τοποθέτησαν μεγάλες κούκλες που παρίσταναν την Παναγία, τον Ιωσήφ, τον μικρό Χριστό, τους βοσκούς και διάφορα ζώα. Τέλος, κρέμασαν στο βάθος της σπηλιάς ένα λαδοφάναρο, το γέμισαν με λάδι κι άναψαν το φυτίλι του. Η φάτνη ήταν έτοιμη. Ήδη είχε σκοτεινιάσει, κι όταν στάθηκαν λίγο πιο μακριά, είδαν ότι το κατασκεύασμά τους ήταν ένα μικρό αριστούργημα. Φώναξαν όλη την οικογένεια για να το θαυμάσουν. Η μικρή αδελφούλα του Γιαννάκη άρχισε να χτυπάει χαρούμενα τα χεράκια της και με το ζόρι την κρατούσαν, γιατί ήθελε να μπει κι εκείνη στη σπηλιά. - Μπαμπά, να πάω να φωνάξω την Μαρίνα και την Χριστίνα να το δουν; ρώτησε ο Γιαννάκης, που δεν κρατιόταν από τον ενθουσιασμό του. - Ναι Γιαννάκη, πήγαινε, του είπε ο πατέρας του χαμογελώντας. Τα κορίτσια έμειναν άφωνα μόλις αντίκρισαν το θέαμα! Άρχισαν να ρωτάνε όλο περιέργεια, πως το φτιάξανε κι ο Γιαννάκης όλο ενθουσιασμό τους εξήγησε κάθε λεπτομέρεια. Είχε νυχτώσει πλέον για τα καλά και η μικρή φλογίτσα του λαδοφάναρου, όπως τρεμόπαιζε, έριχνε παράξενες σκιές πάνω στις μορφές των βοσκών κι ήταν στιγμές που νόμιζες ότι ζωντάνευαν και κουνιόταν. Ο Γιαννάκης δεν έπαιρνε τα μάτια του από την φάτνη. Μια παράξενη ταραχή τον είχε πιάσει, δεν καταλάβαινε γιατί, αλλά βαθιά μέσα του είχε την εντύπωση ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γίνονταν, κάτι παράξενο, κάτι που δεν το χωρούσε το μυαλό του. Το συναίσθημα αυτό δεν του έφυγε ούτε τις επόμενες μέρες. Υπήρχαν στιγμές μάλιστα που από την πολλή ώρα που στέκονταν μπροστά στη φάτνη και την κοιτούσε, όλη η εικόνα σαν να θόλωνε και το μόνο που ξεχώριζε ήταν το προσωπάκι του μικρού Χριστού που του χαμογελούσε! Η ίδια ακριβώς εικόνα εμφανίστηκε αρκετές φορές και στα όνειρά του, ώσπου μια μέρα δεν άντεξε, έπιασε την γιαγιά του και της το είπε. Ήταν η πρώτη φορά που είδε την γιαγιά του να τον κοιτάζει τόσο παραξενεμένη. Μετά τον αγκάλιασε σφιχτά και για πολύ ώρα έλεγε συνέχεια τα ίδια λόγια : «Δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». 16

17 Όταν σταμάτησε, τα μάτια της ήταν δακρυσμένα, αλλά ταυτόχρονα χαρούμενα και χαμογελαστά. Το βράδυ, κάποια στιγμή που ξύπνησε ο Γιαννάκης, άκουσε ψίθυρους και κρυφοκοιτώντας από το κεφαλόσκαλο, είδε κάτω στο καθιστικό τους την γιαγιά του γονατισμένη κάτω από το εικονοστάσι, να προσεύχεται κλαίγοντας. Παραξενεύτηκε, αλλά επειδή η γιαγιά του συνήθιζε να προσεύχεται τα βράδια για πολλή ώρα, δεν έδωσε πολλή σημασία και γύρισε στο δωμάτιό του. Η επόμενη μέρα, Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου, ήταν η τελευταία μέρα του σχολείου. Τα παιδιά ντύθηκαν με τα γιορτινά τους, είπαν Χριστουγεννιάτικα ποιήματα και τραγούδια και αντάλλαξαν ευχές για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Όμως, δεν ήταν η τελευταία φορά που βρίσκονταν πριν τις γιορτές. Κι αυτό επειδή η Χριστίνα, που γιόρταζε την μεθεπόμενη μέρα, κάλεσε όλους τους συμμαθητές της στο πάρτι που θα έκανε την παραμονή των Χριστουγέννων. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν κι έδωσαν ραντεβού για το βράδυ του Σαββάτου, στο σπίτι της Χριστίνας. ********************* Η κυρα-ντίνα έκανε ένα τελευταίο διορθωματάκι στην γραβατίτσα του Γιαννάκη και τον φίλησε στα μάγουλα. -Καλή διασκέδαση Γιαννάκη, του είπε ξεπροβοδίζοντας τον και κάθισε να τον κοιτάει καθώς κατευθύνονταν προς το απέναντι σπίτι. Ήταν πολύ περήφανη για το γιο της και για την γιορτή του είχε φρεσκοσιδερώσει τα ρουχαλάκια που τον κολάκευαν πάρα πολύ. Το καινούριο κοτλέ παντελονάκι του σε καφέ-σοκολατί χρώμα, το κίτρινο πουκαμισάκι, μια πολύχρωμη σε αποχρώσεις του ροζ, κίτρινου, γκρι, μαύρου και μουσταρδί γραβάτα, καφέ παπούτσια και το σκούρο καφέ μπουφανάκι του. Ήταν όμορφο το παιδάκι της κι η καρδιά της σφίγγονταν καθώς τον έβλεπε να απομακρύνεται κουτσαίνοντας. Το βλέμμα της έπεσε στη φάτνη της αυλής και τα μάτια της βούρκωσαν καθώς ψιθύρισε μια παράκληση : «Χριστέ μου, εσύ που γεννιέσαι απόψε, δώσε δύναμη και κουράγιο στο παιδάκι μου!». Ο Γιαννάκης έστρωσε για τελευταία φορά τα μαλλιά του πριν χτυπήσει το κουδούνι. Στην πόρτα τον υποδέχτηκε η Χριστίνα. Την φίλησε, της ευχήθηκε χρόνια πολλά και της έδωσε το δώρο που του είχε φέρει ο πατέρας του από την πόλη. Ήταν ένα CD με τέσσερα καινούρια παιγνίδια. Η Χριστίνα το χάρηκε πολύ, γιατί της άρεσαν πάρα πολύ τα παιγνίδια στο computer. Πιο μέσα, χαιρέτησε τους γονείς της Χριστίνας, καθώς και τους συμμαθητές του που είχαν έρθει πριν απ αυτόν. Όλοι κοίταζαν γεμάτοι θαυμασμό το μεγάλο πλούσιο σπίτι, που τώρα που ήταν στολισμένο για τις γιορτές, έμοιαζε με πραγματικό παλάτι. Το πιο θεαματικό ήταν ένα τεράστιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, φορτωμένο με πολύχρωμες μπάλες, κορδέλες και ασημένια βροχή. Γύρω από την βάση του ήταν αραδιασμένα δεκάδες κουτάκια και σακκουλίτσες με δώρα, που θα μοίραζε η Χριστίνα στα παιδιά, στο τέλος της γιορτής. 17

18 Του Γιαννάκη όμως όλα αυτά δεν του έκαναν και μεγάλη εντύπωση γιατί τα είχε ξαναδεί πολλές φορές, αλλά πολύ περισσότερο επειδή είχε το μυαλό του στη Μαρίνα, που δεν την είχε δει ακόμη. Έχοντας αποκτήσει πλέον το θάρρος, ρώτησε τον πατέρα της : - Κύριε Αλέξανδρε, που είναι η Μαρίνα; Ο πατέρας της Μαρίνας χαμογέλασε και του χάιδεψε το κεφάλι. - Ανέβηκε στο δωμάτιο της να πάρει το βιβλίο με τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Θα παίξει μετά στο πιάνο, για να τραγουδήσετε όλοι μαζί. Α! να τη, έρχεται! Ο Γιαννάκης γύρισε προς τη σκάλα και για άλλη μια φορά έμεινε άφωνος. Στο μυαλό του ήρθε εκείνο το κάδρο που έχει η γιαγιά του στο δωμάτιο της. Δείχνει μια τεράστια σκάλα που ξεκινάει από τον ουρανό, μεσ απ τα σύννεφα και φτάνει μέχρι τη γη. Στα σκαλιά της δεκάδες κατάλευκοι άγγελοι κατεβαίνουν κρατώντας άρπες και φλάουτα, ενώ κάτω στη γη οι άνθρωποι κοιτάζουν με δέος. Έτσι και τώρα. Η Μαρίνα, ντυμένη μ ένα αέρινο ροζ φορεματάκι κι ένα ζευγάρι άσπρες μπότες, κατέβαινε όλο χάρη τη σκάλα κι ο Γιαννάκης σκέφτηκε ότι μόνο τα φτερά της έλειπαν για να ναι πραγματικός άγγελος. Το κουδούνι της πόρτας τον έβγαλε απ τις σκέψεις του. Ήρθαν και οι τελευταίοι συμμαθητές του και το πάρτι φούντωσε γρήγορα. Όση ώρα έτρωγαν τα γλυκά που τους κέρασαν, συζήτησαν για τα δώρα που περίμεναν να πάρουν, για το πώς θα περάσουν τις γιορτές των Χριστουγέννων κι έκαναν σχέδια για ατέλειωτους χιονοπόλεμους τις επόμενες μέρες. Κατόπιν η Μαρίνα κάθισε στο πιάνο κι όλοι μαζί τραγούδησαν τα κάλαντα κι άλλα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Το σπίτι αντηχούσε από τις παιδικές φωνές κι η ατμόσφαιρα ήταν πολύ όμορφη, ειδικά όταν έσβησαν τα φώτα και τραγούδησαν την «Άγια Νύχτα», μόνο με τα φωτάκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Στη συνέχεια, ξανάναψαν τα φώτα κι άρχισαν τον χορό, βάζοντας κασέτες και δίσκους στο στερεοφωνικό. Ο Γιαννάκης, όπως συνήθιζε να κάνει πάντα στα πάρτι, όταν έρχονταν η ώρα του χορού, έπιασε μια θέση κοντά στο τζάκι κι έμεινε να τους κοιτάει. Να! η Μαρίνα χόρευε με τον Αλέξη κι ο Γιαννάκης έβλεπε για μια ακόμη φορά ότι δεν τον θεωρούσαν άδικα το πιο ωραίο παιδί της τάξης τους. Το γνώριμο παράπονο πήγε να τον κυριεύσει για λίγο, αλλά αμέσως έδιωξε αυτές τις σκέψεις, χτυπώντας δυνατά παλαμάκια, μαζί με όλους τους άλλους, μόλις τέλειωσε το τραγούδι. Οι χοροί συνεχίστηκαν κι ο Γιαννάκης ζούσε το δικό του πάρτι μέσα στο μυαλό του. Φανταζόταν τον εαυτό του απαλλαγμένο απ το πρόβλημα του ποδιού του, να χορεύει με την Μαρίνα κι όλοι να τους θαυμάζουν, να τους χειροκροτούν και να τους λένε τι ωραίο ζευγάρι που ήταν. Μετά, το μυαλό του πέταξε ακόμα πιο μακριά και φαντάστηκε τον εαυτό του μεγάλο, να είναι λέει παντρεμένος με την Μαρίνα και να κάνουν πάρτι στο δικό τους σπίτι κι εκείνος να χορεύει ένα ζεϊμπέκικο κι όλοι να τον χειροκροτούν. 18

19 Φαίνεται όμως ότι κάποια κακή μοίρα δεν πολυχάρηκε που ο Γιαννάκης βρήκε τον τρόπο να περάσει κι εκείνος καλά, έστω και στην φαντασία του. Έτσι, του ετοίμασε ένα άσχημο παιχνίδι. Ο Πέτρος κι ο Ζαφείρης, λαχανιασμένοι και καταϊδρωμένοι από τον τελευταίο χορό, αφού κάτι είπαν μεταξύ τους, φώναξαν δυνατά : - Να χορέψει κι ο Γιαννάκης!!! Όλοι σταμάτησαν και γύρισαν προς το μέρος του. Ο Γιαννάκης κατρακύλησε από τον φανταστικό του κόσμο στην πραγματικότητα. Τα παιδιά άρχισαν να φωνάζουν : «Γιαν-νά-κης, Γιαν-νά-κης, να χορέψει ο Γιαννάκης». Ο Γιαννάκης κοιτούσε μια την Μαρίνα και μια τους υπόλοιπους και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι του συμβαίνει αυτό. Μέσα του αναρωτιόταν : «Αφού όλοι ξέρουν ότι δεν μπορώ, γιατί μου το κάνουν αυτό;» Που καιρός όμως για απαντήσεις. Ήδη ο Πέτρος κι ο Ζαφείρης τον τραβούσαν απ τα χέρια, ενώ το τραγούδι είχε αρχίσει. Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στην μέση κι όλοι γύρω του χτυπούσαν παλαμάκια. Σαστισμένος, απορούσε αν όλα αυτά ήταν συνέχεια της φαντασίας του. Μετά, με τις πρώτες διστακτικές κινήσεις του, κατάλαβε ότι ήταν πραγματικότητα. Το κατάλαβε απ το κοροϊδευτικό γέλιο των παιδιών. Το βλέμμα του έπεσε στο τζάμι της μπαλκονόπορτας, εκεί όπου καθρεφτίζονταν η εικόνα του. Μια γελοία εικόνα! Σιγά σιγά όλα άρχισαν να θολώνουν γύρω του. Κατάλαβε τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλα του. Μέσα από ένα υγρό πέπλο είδε την Μαρίνα να γελάει μαζί με τους υπόλοιπους. Γέλασε κι εκείνος. Τι όμορφη που ήταν όταν γελούσε! Έκλαιγε και γελούσε μαζί. Συνέχισε να χορεύει, αν μπορούσε να θεωρηθεί χορός αυτό που έκανε. Το τραγούδι τελείωσε, κι άρχισε ένα άλλο, τα παιδιά μπήκαν πάλι όλα στο χορό. Ο Γιαννάκης σκούπισε όπως όπως τα μάτια του, βρήκε μια δικαιολογία, ότι τάχα τον πονούσε η κοιλιά του, πήρε το μπουφάν του κι έφυγε, αφού ευχήθηκε ακόμη μια φορά στη Χριστίνα. ********************* Βγήκε στον καθαρό νυχτερινό αέρα και σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό. Χιλιάδες αστέρια λαμπύριζαν κι ήταν όλα τόσο ήσυχα εκεί έξω. Αργά αργά πήγε προς το σπίτι του. Φτάνοντας στην αυλή, στάθηκε μπροστά στη φάτνη. Τι παράξενο! Το φως του λαδοφάναρου σαν να δυνάμωσε, μόλις πλησίασε. Σαν να θελε να ζεστάνει την παγωμένη καρδούλα του. Μπαίνοντας στο σπίτι, μάζεψε όσο κουράγιο του είχε απομείνει κι είπε στους δικούς του ότι πέρασε πολύ όμορφα. Λίγο αργότερα, στο δωμάτιο του, δεν κρατήθηκε άλλο. Έκλαιγε για πολλή ώρα και κάθε φορά που έφερνε στο νου του την εικόνα της Μαρίνας που γελούσε μαζί του, δυνατοί λυγμοί τον τράνταζαν. Τα παράπονο του μεγάλωσε όταν στάθηκε μπροστά στην εικόνα του Χριστού για να κάνει την προσευχή του. 19

20 «Καλέ μου Χριστούλη, εσύ που απόψε θα ρθεις στον κόσμο, λυπήσου με, σε παρακαλώ! Είμαι μικρό παιδάκι, Χριστούλη μου! Πόσο να αντέξω ακόμη; Αν είναι να βασανίζομαι έτσι σ όλη την ζωή μου, τότε καλύτερα να με πάρεις κοντά σου, Χριστούλη μου. Να ησυχάσω. Δεν αντέχω άλλο!» Ξάπλωσε και τα δάκρυά του συνέχισαν να κυλούν, μέχρι που το μαξιλάρι του έγινε μούσκεμα. Κάποια στιγμή, αποκοιμήθηκε. Ο ύπνος του ήταν ταραγμένος από όνειρα κάθε λογής, μέχρι που σε ένα απ αυτά, βρέθηκε μπροστά στη φάτνη, έξω στην αυλή τους. Ξαφνικά, έτσι όπως στέκεται και την κοιτάζει, βλέπει να βγαίνει από μέσα ο Χριστός!!! Όχι μωρό, αλλά έτσι όπως ήταν στην εικόνα που έκανε την προσευχή του, πριν κοιμηθεί. Τον πλησιάζει κι ακουμπάει το χέρι Του στο κεφάλι του Γιαννάκη. Αμέσως, σαν ένα ζεστό κύμα να πλημμύρισε την ψυχή του, ο Γιαννάκης νοιώθει ήρεμος, γαληνεμένος. Ο Χριστός του χαμογελάει! Μετά σκύβει και μέσα από τη φάτνη, βγάζει μερικά καλάμια, σαν κι αυτά που είχε χρησιμοποιήσει ο πατέρας του Γιαννάκη για να φτιάξει τη φάτνη. Στη συνέχεια, λέει στο Γιαννάκη να βγάλει το παντελόνι του και να σταθεί όρθιος. Ξανασκύβει μέσα στη φάτνη και βουτάει τα δάχτυλά Του στο λάδι του λαδοφάναρου. Μ αυτό αλείβει το άρρωστο πόδι του. Κατόπιν, παίρνει τα καλάμια και πλέκει γύρω από το πόδι ένα νάρθηκα από πάνω μέχρι κάτω. Ξανασκύβει στη φάτνη, βγάζει ένα πανί, σαν το τσουβάλι που χρησιμοποίησαν όταν έφτιαξαν τη φάτνη. Το τυλίγει γύρω από τον καλαμένιο νάρθηκα στο πόδι του Γιαννάκη. Τέλος, παίρνει χιόνι και σκεπάζει όλο το πόδι του, πάνω από το πανί, έτσι όπως είχαν βάλει το γύψο στη φάτνη. Τι παράξενο! Το χιόνι γύρω από το πόδι του, όχι μόνο δεν τον κρυώνει, αλλά αντίθετα νοιώθει να του καίει το δέρμα. Ο Χριστός γονατίζει μπροστά του και του λέει με απαλή, μελωδική φωνή : «Γέμισε την καρδούλα σου με αγάπη και μην κρατήσεις ποτέ κακία σε κανένα, ό,τι κι αν σου κάνουν. Ν αγαπάς και να βοηθάς όλο τον κόσμο. Κι όποτε νοιώθεις κουρασμένος κι απογοητευμένος να με φωνάζεις! Θα ρχομαι!!!!.» Και με τα λόγια αυτά δίνει μια και κάνει τον νάρθηκα κομμάτια! Και τότε!!! Τι Θαύμα!!! Το πόδι του Γιαννάκη είναι γερό, όπως και το άλλο! Έχει γιατρευτεί!!!. Ο Γιαννάκης πετάχτηκε καταϊδρωμένος από τον ύπνο του. Για μια στιγμή δεν κατάλαβε που βρίσκονταν. Έψαχνε να δει που ήταν ο Χριστός, η φάτνη Μετά, μια τεράστια απογοήτευση τον κυρίευσε, μόλις κατάλαβε ότι όλα αυτά ήταν ένα όνειρο. Ξανάπεσε στο μαξιλάρι του κι άφησε το μυαλό του να φαντάζεται το πώς θα ένοιωθε αν γίνονταν ένα τέτοιο θαύμα. Γιατί μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να τον γιατρέψει. Αποφάσισε να κατέβει στην κουζίνα για να πιει λίγο νερό. Κατέβασε τα πόδια του, φόρεσε τις παντόφλες του και διέσχισε το δωμάτιο μέχρι την πόρτα. Ξαφνικά κοκκάλωσε!!! 20

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Ελισάβετ Κουκουμάκα ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΩΠΑ 1. Φώτης 2. Μαμά 3. Δεσποινίς Σούλα 4. Οφθαλμίατρος 5. Μπαμπάς 6. Πετράκης 7. Παιδί της

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου,

Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου, Ο ποταμός του Αγίου Επιφανίου Ο ποταμός βρίσκεται στον Άγιο Επιφάνιο μέσα στο δάσος, δίπλα από το σπίτι μου. Μερικές φορές πηγαίνω με την αδερφή μου, την ξαδέρφη μου και τον μπαμπά μου στον ποταμό. Ο ποταμός

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση.

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Διαφήμιση Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Υπάρχει πρόβλημα στο σπίτι?ο Νικόλας είναι εδώ για να σας βοηθήσει. Με εξειδικευμένο προσωπικό από

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Αγαπητό μου ημερολόγιο Ήρθε ο Γενάρης και ο ήλιος κρύφτηκε αμέσως πίσω από τα σύννεφα. Οι φίλοι του οι συλλέκτες τον περιμένουν με αγωνία αλλά απ ότι φαίνετε θα συνεχίσουν να τον περιμένουν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ» ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ:

Διαβάστε περισσότερα

Η Λίμνη. Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη

Η Λίμνη. Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη Η Λίμνη Κείμενο: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη Κείμενο Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή Εικονογράφηση Ελίζα Βαβούρη Γραφιστική επιμέλεια Χριστιάνα Χαραλάμπους Επιμέλεια κειμένου και εικόνων

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ» Ένα δωδεκάχρονο

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ)

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ : Ελληνικά ΕΠΙΠΕΔΟ : 2 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) Να αναπτύξετε ΕΝΑ από τα πιο κάτω θέματα (150-180 λέξεις ή 15-20 γραμμές) 1. Πώς πέρασα το περασμένο

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία από τα παιδιά της. Α 1 τάξης

Εργασία από τα παιδιά της. Α 1 τάξης Εργασία από τα παιδιά της Α 1 τάξης Τετάρτη, 15 του Μάη Χθες πέρασα μια όμορφη μέρα. Το πρωί ξύπνησα και ετοιμάστηκα για το σχολείο. Φόρεσα τη στολή μου, έφαγα το πρόγευμά μου και ξεκίνησα για το σχολείο.

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα.

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα. Ιδέες για Γενέθλια παιδιών Πόσες φορές σπάσατε το κεφάλι σας, που να κάνετε το πάρτι γενεθλίων των παιδιών σας; Στο σπίτι, στον κήπο ή τελικά σε κάποιον παιδότοπο; Εάν επιλέξετε έναν παιδότοπο, τα πράγματα

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Εικονογράφηση: Σωτήρης Βουγιουκλής. Επιμέλεια κειμένου: Κατερίνα Σοπίδη. www.milathecamel.eu

Εικονογράφηση: Σωτήρης Βουγιουκλής. Επιμέλεια κειμένου: Κατερίνα Σοπίδη. www.milathecamel.eu Εικονογράφηση: Σωτήρης Βουγιουκλής Επιμέλεια κειμένου: Κατερίνα Σοπίδη www.milathecamel.eu Mία φορά κι έναν καιρό, κάπου στη μακρινή Αραβία, σε ένα καραβάνι, ζούσε η Μύλα, μία μικρή καμήλα. Από την ώρα

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2009 2010 Μάθημα: Ελληνικά Επίπεδο: 2 Διάρκεια: 2 ώρες Ημερομηνία:

Διαβάστε περισσότερα

Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη

Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη 1 Ο μικρός δράκος Μου ζούσε μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά του πάνω σ ένα πολύ ψηλό βουνό, μέσα σ ένα πολύ μεγάλο δέντρο. Το Πρώτο Βιβλίο του Μικρού Δράκου Μου Ο Μου επισκέπτεται την Ευρώπη Μετάφραση:

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Ιταλία Τι είδαμε, τι κάναμε και πώς περάσαμε στην Ιταλία? Ημερολόγιο Comenius Ιταλία Για να δείξω πως περάσαμε στην Ιταλία θα φτιάξω ένα ημερολόγιο. Το ημερολόγιο θα έχει

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Πήρα ένα Α και το έκανα Αστέρι. Σαν τ αστέρι το λαμπρό εκείνο που οδήγησε τους Μάγους μια φορά στου Χριστού, στης Παναγιάς την Άγια Φάτνη και που σκόρπισε το φως και τη χαρά.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας

Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας Κείμενο: Κατερίνα Βαϊμάκη Εικονογράφηση: Ρεβέκκα Βεδέ Ο Φ ίλος μου ο Ποδη λατάκιας Ευρωπαϊκή Ένωση Ταµείο Συνοχής «Επενδύοντας στο

Διαβάστε περισσότερα

Παραδοσιακά τραγούδια στον κύκλο του χρόνου

Παραδοσιακά τραγούδια στον κύκλο του χρόνου Παραδοσιακά τραγούδια στον κύκλο του χρόνου ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ Λαγκαδινού Νεκταρία, Καθηγήτρια Μουσικής Στο πρόγραμμα συμμετείχαν όλοι οι μαθητές της Α τάξης του Δημοτικού Σχολείου Λουτρών Μυτιλήνης.

Διαβάστε περισσότερα

Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ Ανδρέας Σµοϊλης Μελίνα Ρήγα Μαθητές στο Πειραµατικό Μουσικό Γυµνάσιο Παλλήνης 2007-2008 Υπεύθυνη καθηγήτρια: Κατερίνα Αλεξιάδη alexiadi@theatroedu.gr

Διαβάστε περισσότερα

Τα μπαλόνια της φιλίας η Μόνα σε καινούριο σχολείο

Τα μπαλόνια της φιλίας η Μόνα σε καινούριο σχολείο & 2 ιστορίες για τη βία στο σχολείο από παιδιά για παιδιά Τα μπαλόνια της φιλίας η Μόνα σε καινούριο σχολείο e-mail: in fo@epsype.gr, www. epsyp e.gr & 2 ιστορίες για τη βία στο σχολείο από παιδιά για

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

16 Συνήθως ξυπνούσε τα χαράµατα ο µικρός άγγελος, αλλά εκείνη την ηµέρα δεν άνοιγαν τα µάτια του µε τίποτα. Φαίνεται πως τον είχαν πλακώσει και τα συννεφένια παπλώµατά του. Ήταν τόσο µαλακά και ζεστά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Δ ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Δ ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Δ ΤΑΞΗ Χρόνος: 40 λεπτά Αυτό το γραπτό αποτελείται από 6 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις

Διαβάστε περισσότερα

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Όλα τα πουλιά γεννούν αυγά. Δεν είναι όμως μόνο αυτά! Και άλλα από τα ζώα κάνουνε αυγά. Θα σου πω για μερικά Η κότα Κάθε μέρα η κότα γεννάει ένα με δύο

Διαβάστε περισσότερα

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:...

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... 20 κλασικά αλλά και καινούρια παραμύθια με πριγκίπισσες Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: PRINCESS STORIES Από τις Εκδόσεις Igloo Books, Μεγάλη Βρετανία 2009 ΤΙΤΛΟΣ BIBΛΙΟΥ: Ιστορίες για

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά!

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά! Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά! Αυτές τις γιορτές βλέπουμε τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση με πολλή δημιουργικότητα και λιγότερα έξοδα! Το Sofan Handmade και η ομάδα του Ftiaxto.gr μοιράζονται

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» Αφηγητής: Ο Λευτέρης είναι μαθητής της Γ Γυμνασίου, μέτριος στην επίδοση, με πολλές όμως δυνατότητες, δημοφιλής, ποδοσφαιρόφιλος

Διαβάστε περισσότερα

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ»

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» 6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Ευέλικτη ζώνη 2013-2014 2014 Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη «χώμα και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ: ζούσε ο Μίνωας,ο Δαίδαλος έφτιαξε το παλάτι, μαζί με

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων

Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων ΠΑΡΑΜΥΘΙ Copyright Kostas Kiriakidis 2013 Published in England by AKAKIA Publications, 2013 Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος, η Αντριάννα

Διαβάστε περισσότερα

H ιστορία µιας γυάλινης µπουκάλας

H ιστορία µιας γυάλινης µπουκάλας Συγγραφική οµάδα: Αφροδίτη Μενελάου, Άντρεα Σαρρή, Τζούλια Γαβριήλ, Χρυσόστοµος Παπαµιλτιάδους, Σοφία Μπουρµπούλη H ιστορία µιας γυάλινης µπουκάλας Παιδιά θέλετε να σας πω το παραµύθι µου; Είναι ένα παραµύθι

Διαβάστε περισσότερα

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου»

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Γράψε ένα Τίτλο για την εφημερίδα εδώ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟ τα ΠΑΙΔΙΑ ΤΕΧΝΗ σελ. 4 γράψε την ημερομηνία εδώ «Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Αφιέρωμα για την σχέση «Πόλη + Φύση» «Να μεγάλωναν ας πούμε οι

Διαβάστε περισσότερα

Ποιος πήρε το τυρί μου; για εφήβους

Ποιος πήρε το τυρί μου; για εφήβους Ποιος πήρε το τυρί μου; για εφήβους Περιεχόμενα Κάτι από τον εαυτό μας.... 15 Μια συγκέντρωση: Δημόσιο λύκειο, ώρα του μεσημεριανού φαγητού... 17 Ποιος πήρε το τυρί μου; Η ιστορία... 23 Οι τέσσερις ήρωες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ Ε ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (Ε1) ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ Την ημέρα του γάμου μαζεύονται οι κοπέλες στο σπίτι της νύφης και την ντύνουν. Μετά η μάνα της, της πλένει τα πόδια για να

Διαβάστε περισσότερα

αντονυμ ίες ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΈΣ Α Ό Ρ Ι Σ Τ Ε Σ Κανίναζ Se* μ* αχαη&ω. Κανένας ε^ ρου

αντονυμ ίες ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΈΣ Α Ό Ρ Ι Σ Τ Ε Σ Κανίναζ Se* μ* αχαη&ω. Κανένας ε^ ρου αντονυμ ίες ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΈΣ Α Ό Ρ Ι Σ Τ Ε Σ Κανίναζ Se* μ* αχαη&ω. Κανένας ε^ ρου r $fr m - Ποιος είσαι; - Ποιοι είστε; - Ο Πέτρος. - Ο Αλέξανδρος και ο Τάσος. - Ποιον θέλεις; - Ποιους θέλετε; A - Τον Αλέξανδρο.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε Ελισσαιος καβαζη Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε μια μέρα στο χωράφι του, έδωσαν στην

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Προσκλήσεις και ευχές

Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Προσκλήσεις και ευχές Ι ΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: Προσκλήσεις και ευχές Ενότητα: Κοινωνικές σχέσεις (2 φύλλα εργασίας) Επίπεδο: Β1, Β2 Κοινό: αλλόγλωσσοι ενήλικες ιάρκεια: 4 ώρες (2 δίωρα) Υλικοτεχνική υποδομή: Για τον διδάσκοντα: 1

Διαβάστε περισσότερα

Τρύπωνας ο φαφαγάλος

Τρύπωνας ο φαφαγάλος 10-0086_D3_GLOSSA_TEYXOS C GLOSSA 12/19/12 10:44 AM Page 20 Τρύπωνας ο φαφαγάλος Η κυρία Καλλιόπη έχει στο σπίτι της ένα καναρίνι και έναν παπαγάλο που τον λένε Τρύφωνα. Ο Τρύφωνας μιλάει αλλά μπερδεύει

Διαβάστε περισσότερα

Ας µιλήσουµε Ελληνικά

Ας µιλήσουµε Ελληνικά Ας µιλήσουµε Ελληνικά I Το όνοµά µου: Πόσων χρονών είµαι: Σε ποια τάξη πηγαίνω: Σε ποιο σχολείο πηγαίνω: Η πόλη µου / Το χωριό µου: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2011 Μέρος Α Κατανόηση προφορικού λόγου 1 Άσκηση 1 Άκουσε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Γνωριμία με τη φωτογραφική έκφραση για παιδιά του Δημοτικού

Γνωριμία με τη φωτογραφική έκφραση για παιδιά του Δημοτικού Μένης Θεοδωρίδης Γνωριμία με τη φωτογραφική έκφραση για παιδιά του Δημοτικού Η μικρή εισαγωγή στη φωτογραφική έκφραση για παιδιά 6-12 χρόνων που ακολουθεί, γράφτηκε με σκοπό να ενθαρρύνει τους εκπαιδευτικούς

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα