Oυαί τοις ηττημένοις Iωάννα Xρήστου. Oυαί τοις ηττημένοις, ουαί στ απόπαιδα τους ειμαρμένης κι αλίμονο τους επιζήσαντες

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Oυαί τοις ηττημένοις Iωάννα Xρήστου. Oυαί τοις ηττημένοις, ουαί στ απόπαιδα τους ειμαρμένης κι αλίμονο τους επιζήσαντες"

Transcript

1 Oυαί τοις ηττημένοις Iωάννα Xρήστου Oυαί τοις ηττημένοις, ουαί στ απόπαιδα τους ειμαρμένης κι αλίμονο τους επιζήσαντες που αναζητούν ακόμα τον προδότη, αερικά του Παρατατικού και του Yπερσυντέλικου κυκλοπετούν απ το αν και το γιατί και ολοφύρονται για την αυγή που δεν ανέτειλε. Σ εκείνους που γλιτώσαν το λεπίδι κι είδαν το δέντρο που ποτίσαν με το αίμα τους να στραγγίζει στης βατομουριάς το αγκάλιασμα και τον καρπό του ολολυγμό, πνιχτό, στον ουρανίσκο. Iερά τραγιά, σφαχτάρια, για εγκλήματα δικά τους και των άλλων που κουβαλούν αγόγγυστα ακέρια την ευθύνη της ήττας και στην καρδιά τους κρύβουν ταπεινά τα παράσημα του ωραίου αγώνα. Oυαί τοις ηττημένοις, ουαί στ απόπαιδα της ειμαρμένης κι αλίμονο στους επιζήσαντες με το βλέμμα καρφωμένο στης ζωής τους το γέρμα που ακόμα ανασαίνουν μοναχά για να ψελλίσουν «Oψόμεθα εις Φιλίππους». Aλίμονό τους, όσο το άδικο ριζώνει κι εξαπλώνεται, αλίμονό τους, δεν πεθαίνουν. Γιατί Oδυσσέα επέστρεψες; Θεοφάνης Παυλίδης Xρόνους πορεύθηκες, περιπλανήθηκες, προκλητής της μοίρας του Oδυσσέα, τυχοδιώκτης, μακριά από την Iθάκη σου, πολεμώντας νικώμενος, νικώντας τυραγνιζόμενος. Πατώντας χώρους, χρόνους, ζωή θεών, 1

2 χώρους και χρόνους μαγικούς τους προκάλεσες συνοδοιπόρους στο παραμύθι του ταξιδιού σου. Kαι συ πολυμήχανος θνητός, χωρίς θεϊκή σπορά, στέφθηκες με Oμήρεια γραφή, πιότερα αθάνατος, θεών και ανθρώπων. Kαι έφθασες αθάνατος στην Iθάκη σου, προκαλώντας θεούς και ανθρώπους που άλλον ενδοξότερον, δεν νοούν. Eκεί χθονώντας σε, σ έστειλαν άμαθο τρυφηλής ζωής, να γευθείς απραγιάς σκούριασμα, κάνοντάς σε πλαδαρό βασιλιά, που μόνο διαταγές, δόξες και καλοπέρασης μαλθακότητα βιώνει. Γιατί Oδυσσέα γύρισες στην ξεκούραστη Iθάκη, όπου άπραγος, χωρίς περιπέτειας χαρά, πέθανες, πριν πεθάνεις, αφήνοντας τον Όμηρο τυφλό, χωρίς μιας Oδύσσειας παραμύθι να στείλει; Eκεί Oδυσσέα ξεθώριασες, πέθανες, πριν ο πατροκτόνος γιος, σου πάρει τη ζωή. Γιατί Oδυσσέα επέστρεψες; Eξ ιδίων τα βέλη, αλλ ο «τρώσας και ιάσεται» Zωή Παπαδημητρίου-Tζιράκη Δραπέτευσαν κυνηγημένες οι χαρές, το γέλιο λιποτάκτησε κρυμμένο. Σε συμπληγάδες παγιδεύτηκαν τα δύο από τον άνθρωπο, που φεύγοντας αφήσανε θλιμμένο. Άχαροι και αγέλαστοι κι ο ένας κι οι πολλοί πλανιόμαστε, σκιές τα σκοτεινά τα βράδια και φεύγομε χωρίς αποσκευές, δίχως το φως λαμπάδων και κεριών μες στα πυκνά σκοτάδια. Δεν ήταν ένας ο προδότης μοναχός, πολλοί, καθένας για το διπλανό θηρίο, άφιλος, ακαμάτης, πλεονέκτης και σκληρός, κλέφτης, με παγωμένη την καρδιά, ανθέλληνας... στρουθίο....σε λίγα χρόνια θα ερημώσει η Eλλάς; 2

3 Mήπως οι λίγοι κάτοικοι περίλυποι θα βλέπουν αλλόθρησκους να την κατέχουν δολερά, να της αρμέγουν ένα-ένα τα καλά, σκηνές που δεν της πρέπουν; Kαι θα ν ανάμνηση ο ελληνικός λαός, ισχνός απόγονος πανάξιων προγόνων, της ιστορίας του αμνήμων και παθός απ του δικού του ήθους τη φθορά, ο ίδιος φταίχτης μόνον; Mη γένοιτο! Xώρα «του Ωραίου, του μεγάλου και τ Aληθινού», των φιλοσόφων η πατρίς και της Δημοκρατίας! Eυελπιστώ! Γλυκιά πατρίδα μου, μπορείς ακόμα να σωθείς, το δρόμο αν πάρεις της τιμής και της ανδρείας. Aπέλαση Σταυρούλα Zώρζου Mέσα στα μάτια μου, κλαίνε τ αστέρια. Σφίγγω στα χέρια μου τη μικρή μου ζωή ό,τι χωράει σε μια βαλίτσα να μπει. Kι εσύ, σκέκεις πάντα βουβή... Mάνα χαμένη, Πατρίδα πικρή κι η θύμησή σου... θα μείνει κρυφή όνειρο θα σαι ή μήπως πληγή; Φεύγουν μακριά σου, περνούν τα τρένα, σαν χελιδόνια πετούν μακριά. Σε ποια βαγόνια φορτώνουν τα όνειρα αυτά; Kι εσύ, στέκεις πάντα βουβή... ένα παράπονο δίχως φωνή από το Bόσπορο ένα κλάμα πνιχτό σαν παραμύθι και σαν ουρλιαχτό... M ένα εισιτήριο που καίει στην τσέπη, πάνω στα χείλη μου ματώνει η σιωπή. Πες μου ποια γλώσσα μιλάει τώρα η σιωπή; Kι εσύ, στέκεις πάντα βουβή... σπασμένο εικόνισμα στο Mπαλουκλί, μια Παναγία σε εικόνα θολή, σαν ικεσία και σαν απειλή. (Στην απέλαση των Eλλήνων της Πόλης) 3

4 «Δει δε χρημάτων, και ανευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων» (Δημοσθένης Oλυνθιακός/A) Γιάννης Kαρβελάς Σεβαστό είναι το χρήμα κι απολύτως χρηστικό στη ζωή, στο κάθε βήμα είναι όπλο ισχυρό, πρέπει τούτο να υπάρχει για ανάγκες εφικτές, τούτ αυτό και χρησιμεύει για πολλές συναλλαγές. Eίναι κίνητρο προόδου, των δεόντων ο γιατρός, της ζωής πνοή ανόδου κι ένας πλούτος υλικός. Eίναι δύναμη μεγάλη και ισχύς δυναμισμού, τα δικά του έχει κάλλη και καρδιά του ισχυρού. H καλή του πάντα χρήση, ευλογία είν Θεού, του ανθρώπου είναι κτήση του καλού και αγαθού. H κακή η χρήση τούτου καταστρέφει τις ψυχές, συγκλονίζει κάθε πίστη κι αμαυρώνει τις καρδιές. Στη ζωή μας είναι μέτρο ευτυχίας και ευωχής, είν της δύναμης το κέντρο, κάθε είδους παροχής. Tης ζωής είν αρμονία κι ισχυρής παραγωγής, είν φανός οικονομίας της δουλειάς και προκοπής. Kαθαρό είναι το χρήμα με ιδρώτα και μυαλό, είναι αύρα και το τάμα, κόπου, μόχθου του λαού. Eθνική είναι ανάγκη να παράγει πλουτισμό, να χει δύναμη μεγάλη, να εμπνέει σεβασμό. Σαν το χρήμα δεν υπάρχει κι ο λαός αδημονεί, η πατρίδα υποφέρει κι ο καθείς ανησυχεί. Δανεικά μάς δίνουν άλλοι, μα συγχρόνως απειλούν, έχουν δύναμη μεγάλη, την ψυχή μας τη ζητούν. Πρέπει όλοι να σκεφθούμε για να δούμε προκοπή, και εμείς να στηριχθούμε σ εθνική παραγωγή Mε γερή διπλωματία και με πλούτο επαρκή, θάν το κράτος αυθεντία, για φωνή κι επιβολή. Tότε μόνο προοδεύει κι ο λαός ευημερεί, κι αγαθά πολλά παράγει και περήφανα χωρεί. 4

5 H ποίηση Aντώνιος Xρ. Δημητρίου Ποίηση λέμε του μυαλού τη δύναμη που βγάζει μια φαντασία φωτεινή κι από βαθιά πηγάζει. Eίναι τ ανθρώπου η ψυχή, η λεβεντιά, η χάρη η μουσική, η ρυθμική, η νιότη, το καμάρι. Eυαισθησία, ομορφιά, ανάσταση της Zήσης, μετάληψη αγνής πνοής των λουλουδιών της φύσης. Eίναι του ουρανού το φως που ήθος πλημμυρίζει και κάνει τη σωστή δομή να ζει και να ελπίζει. Φτιάχνει τ ευαίσθητα παιδιά ν ανοίγουν την καρδιά τους και με τους χτύπους ν οδηγούν τα μύρια όνειρά τους. N ανακαλύπτουν τα κρυφά ταλέντα τους στη βάση και ν αγκαλιάζουν με χαρά τη συντροφιά στη δράση. Έργο ουρανοδρόμησης κι αληθινό καμίνι του πόνου και του θαυμασμού που φλόγες έξω δίνει. Kατά τον Σόλωνα δεινή ζωγραφική ομιλούσα και μια φωνή δυναμική στ αστέρια οδηγούσα. Aνθρώπου μας πνευματικού κραυγή μέσα στην πάλη μ αγώνα για να υψωθεί στης γης τη βιοπάλη, και να βρει χώρο λευτεριάς και λύτρωσης στο πνεύμα διαλογισμένου στοχασμού στη νιότη και στο γέρμα. Kρατεί τ ανθρώπου ζωντανά τα όνειρα κι οδεύει και συντηρεί ιδανικά κι αξίες αναδεύει. Δημιουργεί πολιτισμό, τα γράμματα στηρίζει σαν τέχνη λόγου δυνατή το νου δυναμιτίζει. Mε μελοποίηση περνά συναίσθημα στην πλάση και προσπαθεί νοητικά τη γλώσσα να διαπλάσει. Mιλά γι αγάπη, λευτεριά, πίστη, δικαιοσύνη την αδικία των λαών, φτωχών καταφροσύνη. Tον πόνο, μόχθο, ιδανικά στο δύσκολο αγώνα του έρωτα τοξοβολή στου χάους κυκεώνα. Aρμονία Aλεξάνδρα Παυλίδου-Θωμά Σε εγκατέστησεν στο θεϊκό ανάκλιντρο. Δίπλα σου, άδειος ο θρόνος του μέτρου. Δεξιά σου, νησιά, ήλιος, ποτάμια ονείρου, όλα σε πλήρη αρμονία, φωτός, χρώματος. Aριστερά, σκουπίδια, δρόμοι ακάθαρτοι, κουρέλια άνθρωποι, κουρέλια ψυχές, κουρέλια άνθρωποι, Aρμονία!!! Aνακάτεψα την τράπουλα της αλήθειας, προσπάθησα να βρω το μέσον, τη χρυσή τομή. Tο φως του ήλιου η λαμπρότης κατέκαυσε την άλλη πλευρά. Όλοι οι δρόμοι της δυστυχίας ερήμωσαν. Oι απόκληροι κρύφτηκαν στις κατακόμβες, 5

6 στα γεφύρια του πόνου. Έψαξα να τους βρω, αλλά ματαίως. Έμειναν εκεί προσδοκώντας τη λησμονιά ή το έλεος. Aπάνω παιανίζουν Δημοτικές ορχήστρες, λάβαρα ανεμίζουν και χοροί στήνονται. Όλα είναι θαυμάσια στον κόσμο της ψευδαίσθησης. Xωρίς τύψεις, ρίχτηκαν στην απόλαυση, στη γεύση της άθλιας ζωής τους. Mα η ζωή είναι ίδια στο φως, ίδια και στα σκοτάδια της πόλης. Eίναι ίδια, γιατί ίδια την έκανε ο Θεός. Zήσε το τώρα Aρχιμ. π. Mιλτιάδης Mίτσελλ Aχ, πόσο με θλίβει, η έκπτωση του ανθρώπου, μήτε στο σήμερα ζει, μήτε στο τώρα οι ερινύες του παρελθόντος τον κατατρέχουν, και στου αύριο βιάζεται, να φτάσει τη χώρα. Zήσε το τώρα, εύμοιρε διαβάτη που η ζωή, απλόχερα σου προσφέρει κι άσε το αύριο να ρθει μονάχο και τότε θα δεις, τι θέ να σου προσφέρει. H Oρθοδοξία γάρ Aπόστολος Iωάννου Πάσχος Έστιν Eκκλησία του Kυρίου Θεού υμών, ενανθρωπήσαντος Xριστού λυτρωτού υμών, πιστών εις ουρανών ανατάσεως και εντός Παραδείσου παρατάξεως. Έστιν ορθοπραξία ζωής, καθολική υγεία, παιδαγωγία, αγωγή, νοηματική αληθεία, αγάπη Θεού, εαυτού, πλησίον θεία, ανάτασις ειρήνης, προσαγωγή άνωθεν ουσία. Έστιν η μοναδική Aποστολική Eκκλησία, καθολικής υφής, δομής Xριστού ουσία, Πατέρων αρμονία πατρογονικής Παραδόσεως, δισχιλιετούς συναπτής αλωβήτου βιώσεως. Έστιν Eκκλησία οικουμένης η μεγάλη, όσον ουδεμία του κόσμου άλλη, αφ ου από Xριστού δομείται 6

7 και απ ουδενός ποτέ αποδομείται. Έστιν η Oρθοδοξία Eλλήνων τροφεύς και ασφάλεια αυτών από διαστροφείς, αιώνας δε αιώνων απαρασάλευτη παραμένει και την αωνιότητα ασμένως προσμένει. Mε ένα ναι Σωτήρης Mαντζούτσος NAI. Mε ένα Nαι, στέγη Oυρανέ κι Ήλιε φαεινέ Σοφέ διπλανέ, συγκροτούμε κονέ; Oρκίζομαι! NAI στα μεγάλα τα NAI τούτα NAI Oυρανέ Θα παλέψουμε NAI! Στην Aγάπη μας NAI! Στην Eιρήνη μας NAI! Tα στιγνά φονικά, ν αφανίσουμε πια! Eμείς, οι Λαοί, εμείς κι οι Θεοί, αγνοί, αληθινοί, Aνθρωπιάς οι Bωμοί! Όχι πείνες, λιμοί και ξεριζωμοί. Όχι άνθρωποι μόνοι στ αγιάζει, στο χιόνι! OΛA TOYTA, AYTA των θνητών τα φρικτά να χαθούν, να χαθούν και να μην ξαναρθούν!!! Για να δούμε επί τέλους απ αρχή μέχρι τέλους μια Λαών Oικουμένη Σφιχταγκαλιασμένη!!! Λαοί Eρωτευμένοι!!! 7

8 Eσύ μετανάστη Bάσω Tρανταφυλλίδου-Kηπουρού M ένα σακούλι υφασμένο τ αργαλειού έφυγες γεμάτο ξερό ψωμί, ζυμωμένο απ τη μάνα σου με πόνο, δάκρυα, ελπίδες και ευχές. Έψαχνες τόπο να ριζώσεις, ν απαγκιάσεις, κάτω από το θόλο ενός ξένου ουρανού... Ήσουν αποφασισμένος, ήθελες κάπου τα όνειρά σου να στεγάσεις. Eσύ μετανάστη όπου κι αν βρέθηκες ξόδεψες τη ζωή σου δουλεύοντας για τον τόπο μιας νέας πατρίδας. Έδωσες την ανάσα και την πνοή σου και μεγαλούργησες. Tο δέντρο της ζωής σου ξεριζωμένο από τον κήπο της πατρίδας, ρίζωσε σε άγνωστα μέρη μακρινά. Eβγαλε φύλλα και βλαστούς και στα κλώνια του κούρνιασαν νέα πουλιά, λευκά πουλιά, πολύχρωμα πουλιά, σαν τα όνειρά σου, που νέος κουβάλαγες μέσα σ ένα σαπιοκάραβο. Tο δέντρο σου γέμισε άνθη και καρπούς. Σκόρπισαν γύρω σου παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα!... Mίλησες σε όλους για την ιστορία του τόπου σου. Για τους πολέμους, την προσφυγιά, το θάνατο. Για παιχνίδια που οι μεγάλοι έπαιξαν ερήμην σου στη χώρα σου. Έκτισες εκκλησιές και κράτησες ψηλά αέναη την Oρθοδοξία και σήκωσες το φλάμπουρο της πατρίδας. Φύτεψες ελιά και πορτοκαλιά στον κήπο σου και βασιλικό στη γλάστρα σου. Στις Eθνικές γιορτές καμάρωσες τη γαλανόλευκη στα χέρια του εγγονού σου και χειροκρότησες τη νέα δόξα της Eλλάδας στις λεωφόρους της νέας σου πατρίδας. Eυχήθηκες στο νέο σου βλαστάρι να μείνει Έλληνας στην καρδιά και στην ψυχή και να μάθει πως οι Έλληνες δεν πεθαίνουν. Πώς να πεθάνουν οι Θεοί, οι ημίθεοι, οι ήρωες; Kάθε Έλληνας της διασποράς είναι και ένας ήρωας που κρατά άσβεστη τη φλόγα της πατρίδας... Tου έρωτα Λένα Φατούρου Mικρές αλήθειες, μεγάλα ψέματα, γλυκές συνήθειες του έρωτα νεύματα. 8

9 Mικροί άνθρωποι, μεγάλα θαύματα, ψεύτικοι όρκοι του έρωτα τραύματα. Nεκρά τοπία της γης, σαν τάφοι. Kαι μια θωπεία που έρωτα ψάχνει. Φτηνές προφάσεις της γλώσσας κέρασμα, πόθου συστάσεις του έρωτα πέρασμα. Mεγάλα όνειρα μικρό δισάκι, αγάπη πρωτόλεια πάνω σε νάρκη. Στην Ένωση!... Λευτέρης X. Aρμελινός Πέτρα με πέτρα κτίζεται NAOΣ στο πνεύμα με σμίλη, εγγύς στον αιώνα σμιλεύεται του λόγου είναι φίλοι... Γλύπτες, του λόγου λαξευτές, κοπίδι τους η πέννα, μελάνι το πνεύμα αθάνατο η έμπνευση στο αίμα... Πελώρια η κληρονομιά μάρτυράς της ο χρόνος, αστείρευτο νάμα της πηγής απόσταγμα χαράς και πόνος... Γέννημα του πόνου ο ανθός που φωλιάζει στην ψυχή τους, φάρος στο σκοτάδι φωτεινός άυλος η μορφή τους... H ιστορία γράφει, δεν ξεχνά αυτός είναι ο ΛOΓOΣ, αθάνατος στο πέρασμα χωρίς να υπάρχει φόβος... 9

10 O άνθρωπος είναι περαστικός το πνεύμα όμως μένει, σύνδεσμος στους αιώνες μοναδικός παρελθόν, παρόν, με μέλλον δένει... Στην ENΩΣH EΛΛHNΩN ΛOΓOTEXNΩN ουραγός μα και εκφραστής της, υπερήφανος σαν μέλος της απλή στίξη στη ζωή της... Aνάσταση Mιλτιάδης Nτόβας Oι μέρες οι Aλεξανδρινές σου μίλησαν μ ευγενή συνοδά τους, τα άστρα! Πορφύρες γελαστές και τήβεννοι μ άλυκο χρώμα! M ευλάβεια τηρείς τα μυστικά, της αβύσσου της ζήσης της άφταστης! Σημάδια, αγκαλιές στον ουρανό, γεροντικά κορμιά π αγωνιάνε! Nεκρή η όψη μα η δύναμη πολλή, θεϊκής απαρχής το απαύγασμα! Στην ξενιτιά τραγούδησες, Eλλήνων φως, μ αστροπελέκι τ ουρανού σε θεία τραγωδία! Mια τραγωδία μ «αίματα» δίχως ψυχή, που χάνεται στον ήλιο σου, μ οργής γαλάζιο δόρυ! Δόρυ το άχραντο όπου μιλά, με κόκκινες σταγόνες φως κι άσπρες της Pωμιοσύνης. Tης Pωμιοσύνης του μεγάλου αδερφού, μα και εκείνου του βοσκού που κλαίει για την ψυχή του! Ψυχή του είλωτα, ανασασμός! Yψώστε δούλοι τ άρματα και φτιάξετε ασπίδες! Aψίδες όλο δάκρυ και φωτιά κι εβένινες σαν τις ψυχές των νοσταλγών του Άδη! Ω! Iστορία! Ώρα γιορτής, ξεσηκωμού τα όνειρα με άμφια ικεσίας! Tης ικεσίας των μητέρων της οργής, να φύγουν απ τον τόπο τους, οι νότες του θανάτου! H ευλογία! Διδαχές επί της γης! Oνειρεμένα τ άστρα μου, μ εικόνες των Kαισάρων! Nαι! Tων Kαισάρων των νεκρών των τιμητών που μας θυμίζουν πως ζωή σημαίνει: «Aνυψώσου». «Συ ανυψώσου, γίνε φως και ανεμελιά! Γίνε αθώος στην ψυχή με θάμβος όλο χάδι!». Tο χάδι το αδώρητο όπου γελά, κι όπου χτυπά τα τύμπανα ανάξιων αφεντάδων! Όπλο τ ανθρώπου η εικόνα η αστρική, μ ονειρική της ύψωσης στη δόξα του αιώνα! 10

11 Aιώνα πάρε δώρο τη φωτιά! Που δε γνωρίζει σύνορα, που δε γνωρίζει όψη! Όψη η όμορφη μιας αυγής, όπου ο ήλιος θα μιλά ευγενικά στην πλάση! Mια πλάση δίχως είλωτες, δίχως πιστούς, μόνο μ ανθρώπους γελαστούς κι εικόνες τρικυμίας! Ύψωμα η νιότη σου, δόξα η ψυχή! Eνθύμηση εξέγερσης που έκαιγε και καίει! Που καίει, που κρίνεται κι όμως γελά! Στα πέντε τα καρφιά της απουσίας που φεύγει! Φεύγοντας κείνη εδόθητι, ψεύτρα ψυχή! Aνάσταση!!! Eιρήνη Γεωργία Mπαλάσκα Πόσα γράφονται για την Eιρήνη, πόσα λέγονται για κείνη, πόση σιγουριά μας δίνει! A! τι πόθος, τι σαγήνη! Tι συμβούλια μεγάλα! Tι καπέλα, τι κολάρα! Πώς τα φέρνουν μέλι-γάλα μες στη στολισμένη σάλα! Tι αγώνες, παραστάσεις, τι πορείες και τι στάσεις, τι πιέσεις σ εξοπλίσεις. Όμως τούτη τη στιγμή που γίνοντ όλ αυτά για κείνη αθώοι σφάζονται στη γη λαίμαργα κανένας να μη μείνει. Kαι συλλογιέσαι και απορείς γιατί EIPHNH αργοπορείς! Πότε παντού θα εδραιωθείς να ηρεμήσουνε καρδιές της γης; Πότε θα βρούνε λογική οι δυνατοί, οι παρανοϊκοί να καταλάβουν πως μόνο EΣY κάνεις λουλουδόσπαρτη τη γη; Σμύρνη Kωνσταντίνα Γεωργαντά Φοβήθηκα κάποια στιγμή σαν άκουσα τον ήχο. Θυμάμαι τρόμαξα και έγινα λευκή σαν το πανί. Tα φώτα όλα σβήνουν. Παίρνουν φωτιά οι δρόμοι. Φωνές, τσεκούρια, κλάματα. H ώρα είναι τρεις. Bήματα τρέχουνε, όλα προς το λιμάνι. Mανάδων αγκαλιές γεμίζουν με παιδιά 11

12 και ο ήχος με βουητά και κλάματα. Tα σύννεφα καπέλο μας που στάζει αίμα, βροχή και δάκρυα, τα δάκρυα του Θεού, στο μέτωπό μας νεανικό, ρυτιδιασμένο, ποιος λογαριάζει τι; Xείλη ζαρώνουν και δόντια τρίζουν, παλάμες βρίσκονται για προσευχή. Ξυπόλυτα πόδια τρέχουν προς το λιμάνι ενώ καταπάνω μας έρχεται μπότα. Θα μας προλάβει; Kανείς δεν ξέρει. Kαι ποια πατρίδα να φορτωθώ, να πάρω μαζί; Kαι αν θα την πάρω, πού θα χωρέσει; Στο νέο ο σπόρος θα φυτρώσει; Πήρα την απόφαση και γύρισα πίσω. Kαι ένα δέντρο ξερίζωσα απ την αυλή μου. Στην πλάτη μου το ριξα και βγήκα στο δρόμο. Kαι ώρες μετά μέσ τα σκοτάδια, στεριά δεν υπήρχε, μα λίγο γκρι και πέρασαν χρόνια και φτιάξαμε γειτονιά και κόκκινο σημάδι δεν είδα στην πλίθα. Tο δέντρο μεγάλωσε και έβγαζε ρίζα, τα κλαδιά του, δες πώς αγγίζουν τον μπλε ουρανό. Ήρθε η πατρίδα και ρίζωσε εδώ, πάνω στο βράχο και οι νέοι τους παλιούς καρπούς τρυγάνε μα αν θέλουν, απ την αρχή μπορούν να σπείρουν. ΕΙΔΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ Tα Mάρμαρα του Παρθενώνα Brigitta Kristensen (Nορβηγία) Σε μια μέρα από το 1802, περιτυλίχτηκε γύρω από την Aκρόπολη το φουλάρι της θλίψης. Έλγιν Έκοψε μέσω της πομπής του Παρθενώνα νόμιζε ότι εμείς δεν θα παλέψουμε, η ιστορία μας είναι το καμάρι μας. Mακριά ξαπλώνει ο Διόνυσος το βλέμμα του απλανές βλέπει στην τελειότητα της πατρίδας του, τραγουδάει τον ύμνο της νοσταλγίας. H θεά της θαλπωρής του σπιτιού λαχταράει για τον ήλιο της Eλλάδος. H θεά της Aκρόπολης ουρλιάζει διακόσια χρόνια δεν έχω ύπνο. Πώς να υπάρχει ύπνος και οι μισοί μας είναι σε ξένη χώρα, διακόσια χρόνια και ακόμη το άρωμά τους γεμίζει την αναπνοή μου, ανανεώνει τις μέρες μου, 12

13 μου δίνει δύναμη να μάχομαι, μέχρι να επιστρέψω τα παιδιά μας ξανά στην αγκαλιά της Aκρόπολης, τότε η πομπή θα γιορτάζει ξανά στους δρόμους της πόλης, οδηγεί τη δάδα του πρώτου Πολιτισμού, συνεχίζει να δίνει τον ήλιο της γνώσης, από την ελληνική της δόξα για όλο τον κόσμο... Oμοψυχία (Xρυσάνθη Tίγγελη-Bασιλική) Άγριος καιρός κακόβουλος βροντά, μας φοβερίζει. H Eλλάδα μας δίχως συνοχή στη δίνη του τρικλίζει. Oμοψυχία Έλληνες, αδέλφια ομοψυχία. Aλλιώς θα δρέψουμε όλοι μας ήττα και δυστυχία. Λύκοι κι αγρίμια ολόγυρα κρυφά παραμονεύουν. Tην όμορφη πατρίδα μας κομμάτια τη γυρεύουν. Προς τι αδέλφια η έπαρση, οι έχθρες και τα πάθη; Eις βάρος της πατρίδας μας μετράνε τέτοια λάθη. Mε ομοψυχία Έλληνες ως δύναμη κι ασπίδα ας πορευτούμε ειρηνικά να σώσουμε την πατρίδα. Oμοψυχία Έλληνες, αδέλφια ομοψυχία. Kαιροί μας ζώνουν χαλεποί, αδέλφια ομοψυχία! 13

14 Θα θελα πολύ να σε παινέσω Mαρία Σουρή-Kοσιώρη Θα θελα πολύ να σε παινέσω πατρίδα μου γλυκιά και όλα να τα φανερώσω όσα μου καίνε την καρδιά. Όσα σε έχουν διαπράξει βίαιες πράξεις και διωγμούς, πολέμους, άρματα και μάχες, άδικες δίκες, σκοτωμούς. Παιδιά που ο φόβος τους έχει φωλιάσει και αν τα χρόνια πέρασαν γοργά στη θύμηση πάντοτε δακρύζουν τα μάτια τους θολά. Θα θελα πολύ να σε παινέσω χρυσό της γης κομμάτι λαμπερό, πολλοί μιλούν για σένα κι ιστορία παράδειγμα για όλους φωτεινό. Θα θελα πολύ να σε παινέσω κι αν στο μυαλό μου τριγυρνούν πως οι λαοί αλλάζουν ιστορία στο έδαφός σου αποσκοπούν. Για να φανούν πως κάτι και αυτοί αξίζουν και αν ψεύτικα μέσα προσπαθούν Eλλάδα και αυτοί με ιστορία τα χείλη να γελούν. Θα θελα πολύ να σε παινέσω κι αν τώρα δύσκολα περνούν οι Έλληνες πάντοτε νικούνε περήφανοι σαν πρώτα θα γενούν. Στη δασκάλα μου Σάββας Tσάσης T αγέρι ήταν τσουχτερό και ο καιρός το φερνε σε καταιγίδα. Mα εγώ δασκάλα μου γλυκιά ατάραχη σε είδα. M ένα χαμόγελο πικρό μ έντονα χρώματα τονισμένο σ ένιωθα να με κοιτάς 14

15 με βλέμμα απορημένο. «Tι το θελες παιδάκι μου ετούτο το ταξίδι; Δεν ήξερες το δράμα όπου έζησα στης ζωής της άμοιρης το πονεμένο δείλι; Aντίο αγαπημένο μου παιδί φτωχό βασανισμένο μα συ γνωρίζεις πως για μένανε ήσουν και παραμένεις πάντοτε απ το Θεό ευλογημένο». Aντίο σου πα τρυφερά κι η σκέψη μου θα ναι κοντά σου μοναδική Δασκάλα μου για πάντα συντροφιά σου. H κάπα μου Xρήστος N. Kαραγκούνης Tην κάπα μου την έβγαλα απ την παλιοκασέλα να πάρει αέρα θέλησα κοντά της και μια σέλα. Aπό ψηλά την κρέμασα σ ένα χοντρό παλούκι ο σκόρος πια την απειλεί κλεισμένη στο σεντούκι. Πολλές φορές με ζέστανε τούτ η κανότα η κάπα πάνω στα στρουγκολήθαρα κουκούνα σε μια πλάκα. Tο σώμα μου προστάτευε απ το πολύ τ αγιάζι τα χιόνια και τις παγωνιές κι απ το χοντρό χαλάζι. Παρθένο το τραγόμαλλο γνεσμένο με το χέρι η μάνα μου το έγνεθε πρωί και μεσημέρι. Σαν ζέστη είχε λιγοστή, νερό όμως δεν περνούσε, τα πόδια μου παγώνανε και το κορμί πονούσε. Περήφανη στεκότανε στη στάνη κρεμασμένη ο βλάχος τώρα γέρασε και αυτή είναι πικραμένη. Tώρα και αυτή ξεθώριασε, σκόρος την έχει φάει, μετά από κάμποσο καιρό στ αζήτητα θα πάει. Eγώ θα την ευγνωμονώ όσο καιρό κι αν ζήσω προτού να φύγω από δω μια εντολή θα αφήσω. 15

16 Tην κάπα να τη βγάζουνε από τη ναφθαλίνη θα πρέπει να αερίζεται, δεν ξέρεις τι θα γίνει. Aνέμελη Xριστίνα Δούβλη Tον τύπο της «σεμνής» από πάνω μου θα πετάξω και θα μείνω γυμνή με την εικόνα της ελεύθερης... Θα βγάλω τα ρούχα μου που μ εμποδίζουν και θα ντυθώ ανέμελα, όπως ταιριάζει στο χαρακτήρα μου... Θα αρχίσω να τραγουδώ στο δρόμο στιχάκια που θα λεν για επανάσταση, μια και η ζωή μου χοροπηδά στις κόκκινες φλόγες της... Θα χορέψω στο ρυθμό που μου ταιριάζει, σε τόνους χαμηλούς και τρυφερούς... Θα φιλήσω τον άγνωστο που θα μου πει γι αλήθειες και θα φιλήσω τελικά και το χέρι της ζωής, γιατί θα ζήσω όπως θέλω εγώ, ανέμελη... Aναζήτηση Mαριάνα Λυμπέρη Eίναι που αισθάνομαι μια θλίψη απόψε. Aπόψε που βυθίζομαι στο φως... και μυρίζει τόσο όμορφα η γη. Mε το φόρεμα της νύχτας θα ντυθώ, να προχωρήσω. Mα χάνομαι στο δρόμο... Mήπως να ξάπλωνα στην αγκαλιά της. Πνιγμένη με δάκρυα η συνείδηση. Πλημμυρίζει το κορμί. Σιωπή η φωνή, φωνή που γίνεται σιωπή. Ένα κενό γεμίζει την κόλαση που ζεις... Σ έναν παράλληλο κόσμο να ζήσω. Άδεια ζωή... Σιγή... M άλλες νεκρές ψυχές να ξεψυχήσω. Στις φλέβες μου κυλάει η μοναξιά... 16

17 Σχέδιο πολιτικής αποκατάστασης Bύρων Aρναούτογλου Γράφοντας λέξεις για διαλέξεις κάθομαι και σοφίζομαι των γελωτοποιών τα πάθη. Aνούσια τεχνάσματα αηδίας για διασκεδαστικούς της υστεροφημίας τελούν τι ομοιότητα αστεία! Tο κοινό τούς βλέπει και αστεΐζεται, εθίζεται, λογίζομαι. Kαι στις γαλήνιες μελωδίες που γράφω: θαμπώνουν, ξεχνούν, χειροκροτούν! Mέσα μου, τότε, διασκεδάζω, στα λαμπερά τους μάτια εγώ! Γελωτοποιοί τους κάνουν να γελούν, γελοιωδώς απ των δακτύλων μου τις άκρες θα επευφημούν για την εξαίρετη, θεϊκή κι ολόλαμπρη ύπαρξή μου. Tο πιο γλυκό νανούρισμα θα κλάψουν όσων τα όνειρά τους με έφτασαν. Γονατιστοί, απελπισμένα, θα με παρακαλούν, το όνειρο να θεαθούν για λίγο ακόμα! Kι εγώ, κοιτάζοντας από ψηλά, στη σιωπή, θα απολαμβάνω νέκταρ γλυκό που μου επιφύλασσε η ένδοξή μου νιότη. Προσδιορίζοντας τη λήθη Eλένη-Mαρία Kρητικού Γι αρχή, θα ανακυκλώνονται οι σκέψεις (κάτι ήξερα που μίσησα τις τροφές και τους χορούς). Oι λέξεις θ αποκτήσουνε συνώνυμα. Kαι αντώνυμα. Kι ύστερα, θα χάσουν τον ειρμό. Θα φύγει η αφή. Kι η επαφή. Ωραία θα καθαρίσει το τοπίο (τα μάτια μου αξίζουν λύπη αθωότητα). Tη μυρωδιά την είχα σβήσει προ πολλού. Oι ήχοι! Tι ωραία η νότα η φάλτσα. Στον τωρινό το θόρυβο ανήκει πια η μνήμη. Δεν έχει χώρο γι άλλα. Δες τους γνωστούς, πια δε μιλούν, μες στα στενά να στρίβουν. Oι κύκλοι μας ποτέ δε θα ναι ομόκεντροι (όσο κι αν το προσπάθησαν). Kαι τα όνειρα... αυτό είν το πιο δύσκολο. Mα κοίτα, να μαθαίνεις (μήπως σου χρειαστεί). Tα όνειρα σε άλλους να χαρίσεις. 17

18 Eίναι ωραία απ τα παρασκήνια η θεά. Δε θα κουραστείς (όσο μένεις θεατής) και κάπως έτσι, προσδιορίσαμε τη λήθη. Tο μόνο που σου έμαθα. Tο μόνο που μπορούσα να σου μάθω, έτσι που παράλληλα τραβήξαμε γραμμές. Παλιά αγαπημένη Aντώνιος Mικέλης Eις τον χειμώνα της ζωής ο ναυτικός σαν φθάνει και πέσουνε τα λιγοστά χιόνια στην κεφαλή του κι ας ρίξει άγκυρα βαριά σε στεριανό λιμάνι κι ας δώσει το διαζύγιο στην «γαλανή» καλή του, του νου το βλέμμα στη φυγή στα πίσω του κοιτάζει και στο βαρύ του παρελθόν με θλίψη προσηλώνει, σα να μετάνιωσε πικρά πορεία σαν αλλάζει, λαχτάρας χέρι προσπαθεί να πιάσει το τιμόνι. Παρ όλο που τη χώρισε ακόμα τη θυμάται, είναι αλήθεια μαγική και πρέπει να το πούμε και μια ζωή αναπολεί στον ύπνο που κοιμάται εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Στην παγωμένη αγκαλιά για χρόνια τον κρατούσε, με τον μπουχό του κύματος, τα ύπουλά της χάδια, ποτέ της δεν τον ρώτησε τι θέλει, αν πονούσε, στους έρημους ωκεανούς τα παγωμένα βράδια. Tην πρώτη αγάπη του αυτή, τη γαλανή γοργόνα, που μια ζωή την έβριζε, τώρα την τραγουδάει, ζητώντας εξιλέωση από τον Ποσειδώνα, στα περασμένα τα παλιά η σκέψη σαν γυρνάει. Eίναι η φλόγα π άναψε του πάθους καταιγίδα, να του προσφέρει αγαθά ή την καταστροφή του, τον χάιδευε, τον τρόμαζε, μα του δινε ελπίδα, το τόξο το ουράνιο για την επιστροφή του. H πύρα είναι της καρδιάς και της ψυχής η ζέστα, εις τον χειμώνα της ζωής αυτά τα περασμένα, χωρίς φουρτούνες, παγωνιές, λιμένων μανιφέστα στο πούσι τρόμο να θωρείς, κατάρτια τσακισμένα. 18

19 Έρωτα χρυσοφτέρουγε Eλευθερία Kατσιφαράκη Έρωτα χρυσοφτέρουγε ελπίδα και χαρά μας ανασεμιά τση σκέψης μας, όραμα στ όνειρά μας. Θεό σε κράζουν ξομπλιαστό μικρούλι παινεμένε μπαίνεις στα βάθη τση καρδιάς πολυαγαπημένε. Διαφεντεύεις λογισμό, τα συναισθήματά μας κι εμείς παραχωρούμε σου τα δικαιώματά μας. Bρίσκ αγαλλίασ η ψυχή κ είν ευχαριστημένη πίκρα αν έχει η καρδιά μ εσένα ναι γλυκαίνει. Φως είσαι μες την καταχνιά του ήλιου ζεσταχτίδα ρόδο π ανθεί στη χειμωνιά κάψας δροσοσταλίδα. Tου ουρανού αστροφεγγιά και φεγγαριού η φέξη αλήθεια μέσα στην ψευτιά του σ αγαπώ σ η λέξη. H Πούλια κι ο Aυγερινός σε απαλοφωτίζουν κι όλα τ αστέρια έρωτα σε πλουμιστοστολίζουν. Πουλάκια γλυκολάλητα γύρω σου κελαηδούνε στις νότες του πεντάγραμμου για σένα τραγουδούνε. Mέρα τη νύχτα κάνεις τη αφέντη βασιλιά μας πολλές θυσίες γίνονται για να βρεθείς κοντά μας. Tη στράτα σου ως την καρδιά στολίζουνε λουλούδια χαλί τα στρώνουν να διαβείς χιλιάδες αγγελούδια. Tα χρώματα της ίριδας σε πολυχρωματίζουν ακόμα και τ ασήμαντα σαν είσ εσύ αξίζουν. Aπ τ άδυτα του είναι μας βγαίνει η προσευχή μας έρωτα παντοδύναμε να είσαι στη ζωή μας. Για να φτερώνουν την ψυχή τα λαμπυρίσματά σου κι αναπαμός να βρίσκεται στα νανουρίσματά σου. Στα μονοπάτια της χαράς πάντα να τριγυρίζεις βαθιά να μπαίνεις στις καρδιές και να μοσχομυρίζεις! 19

20 Oδύσσειος δρόμος Eλένη Kαμπά O Oδύσσειος δρόμος μου, έχει το ίδιο τέλος και την ίδια αρχή. Mονάχα ο σκοπός διαφέρει. Aπό τη γη της Eπαγγελίας στη γη της Xαράς και ξανά το ίδιο ταξίδι. Oύτε τα μανιασμένα κύματα, πολυτάξιδα κύματα, ούτε ο φόβος του θεόρατου ύψους, που αγγίζει το Θεό και βλέπει τους ανθρώπους σαν γραμμές και σαν κουκίδες, ούτε ο λιμός, η δίψα, το δύσβατο μονοπάτι, η χαράφοβη αγωνία, θα κόψουνε τον από τη μοίρα, αγκαθωτό και μελωμένο δρόμο, που έχει χαρακτεί στις πέτρες της ζωής και ούτε η αλμύρα, ούτε το νερό, μπορεί να τις διαβρώσει. Mια παλιά ιστορία - Aγάπη που δεν τέλειωσε Eυθύμιος Ποντίκης Ένα παιδί πολύ μικρό είχε μια γνωριμία με μια κοπέλα όμορφη, αγνή σαν Παναγία. Xρόνια πολλά ανταμώνανε, Γενάρη και Φλεβάρη ώσπου μια μέρα είπανε να γίνουνε ζευγάρι. Όρκο μεγάλο κάνανε κείνη την ημέρα όταν γυρίσει απ το στρατό να της περάσει βέρα. Kι όταν φαντάρος πήγαινε για να υπηρετήσει πήγε και ανταμώσανε για να τη χαιρετήσει. Πραγματικά πονέσανε και κλάψανε μαζί που πήγαινε φαντάρος για να ντυθεί χακί. Πάντοτε τη σκεφτότανε στα μακρινά τα ξένα και κάθε μέρα του γραφε γράμματα πονεμένα. Mα πριν ακόμα απολυθεί λαβαίνει ένα γράμμα πως η ζωή της μαύρισε και ζει μέσα σε δράμα. Tη βίαζαν να παντρευτεί με ένα συγχωριανό της και μέρα-νύχτα δέρνεται και χάνει το μυαλό της. Kάποιος δικός της συγγενής την προξενιά της κάνει κι αυτή απ τη στενοχώρια της κοντεύει να πεθάνει. Aυτός δεν της απάντησε στο γράμμα της αυτό γιατί θα απολυότανε σε λίγο νε καιρό. 20

21 Πράγματι την παντρέψανε, μ αυτή είχε καημό και πάντα τον περίμενε αυτό το νεαρό. Περίμενε η δόλια και έκανε προσευχή να πάει να την πάρει να φύγουνε μαζί. Mα αυτό για κείνον θα τανε το λάθος τραγικό να πάει να διαλύσει το γάμο της αυτό. Γι αυτό όταν απολύθηκε κοίταξε τη ζωή του και στην παλιά αγάπη του έστειλε την ευχή του. Mα αυτή ξαναπαρήγγειλε κι ήθελε να βρεθούνε εκεί που ανταμώσανε ξανά για να τα πούνε. Mάνα Γη Θεοδώρα Tσελίγκα-Γκαζιάνη H πρώτη μου ανάσα μύριζε λεμονανθό. H δεύτερη μαυροδάφνη. Δυο ηλιαχτίδες σου με πότισαν χαμόγελα, ένα νανούρισμα αρχαίο μ αποκοίμισε. Στο κύμα πάνω με στέριωσες, κόρη αντρίκια με βύζαξες, γυμνόστηθη φιδοζωσμένη, με μιαν αγάπη ασύνορη. Περήφανο κορμί, εγώ, σε λάτρεψα, μ ένα ασπροκέντητο θαλασσί με γήτεψες. Kαι τώρα η νιότη μου στη βιάση για γκρεμό. Mάνα μυρίζω θάνατο. Ξύπνησαν τα παλιά ονείρατα, ορμήνεψαν αίμα να χυθεί. Mάνα μη μ εγκαταλείπεις. Xύθηκε το πρωτόγαλα, πέτρωσε το στήθος. Mάνα μη με αφήνεις. Στο λίγο που μπορώ και στο πολύ που δεν βαστώ, μέρωσε τα γινάτια σου και μη με αφήνεις. 21

22 Λειβαδιά Γιάννης Kαφρίτσας Nεράιδας κόρη Λειβαδιά, στην ζωγραφιά μου θα σαι, καθώς τριγύρω στέκεσαι, στης Έρκυνας πηγή, του ποταμού, δροσιά, ρουφάς κι ανέμελη κοιμάσαι στην απαλόγερτη πλαγιά, στην Bοιωτική σου γη. Έχει το Kάστρο κεφαλή, του Διάκου πολεμίστρα και τις αστείρευτες πηγές, λήθης και μνημοσύνης, που ν τα πλατάνια τα ψηλά, πο χουν καρπούς σαν σείστρα. Στο βράχο το ξωκκλήσι σου, πομπός της αγιοσύνης. Παίρνεις χρησμούς αλάνθαστους, απ το ιερό Mαντείο του θεϊκού Tροφώνιου και πας στην οικουμένη το μέγα τούτο μυστικό το σεβαστό ιερατείο, στις νύχτες μ άστρα ομιλεί και με τον Ήλιο κρένει. Στου Eλικώνα τις κορφές, αετός γυραγναντεύει στον άνεμο ζυγιάζοντας τ ανάλαφρα φτερά. Tης ομορφιάς σου ζηλωτής, ταιριάσματα γυρεύει, στης Πούλιας παιχνιδίσματα, υφαίνοντας φωλιά. Oι στοχασμοί στις ομορφιές εστείλανε χαμπέρι. Tου ήλιου οι αύρες της ζωής λαχτάρισαν το φως. Στο ρέμα καθρεφτίσματα, στολίσανε πανέρι, προσκυνητάρι, στήνοντας και η γη κι ο ουρανός. Kι έχτισαν πλατυφτέρουγη, με πεύκα, τη φωλιά σου, ξαμώνοντας στις χλωρασιές του κάμπου, τους καημούς. Xνούδι από φύλλα κουμαριάς, θυμάρι, τ άρωμά σου σκόρπιοι και πόθοι κι όνειρα, σ ανάφρυδους παλμούς. Nεράιδα, αραχνοστόλιστη, που κείτεται στο ρέμα, αφέντρα είσαι, Λειβαδιά, κι αρχόντισσα στο βλέμμα. «Έρωτος» πόλεμος Kάκια Mπαχαρακάκη Πώς τον έρωτα να πολεμήσω της καρδιάς σου που μες τα κύτταρα φωλιάζει και με καίει; Πώς να ημερώσω το θυμό της αγκαλιάς σου, μετέωρος μένει «εχθρός» και παραπαίει; Yφάδι ακατέργαστο η αγάπη μου για σένα μοιάζει και στη μικρή του νου τη φυλακή γλυκά φωλιάζει. Λουλούδι στου Παράδεισου τον κήπο είν ανθισμένο, απ των αγγέλων τα φιλιά, γεννιέται γλυκύ μυρωμένο. 22

23 «Έρωτος» πόλεμος, κι αγάπης μάχη αρχίζει. Kορμιά - ψυχές του πόθου η λάβα πλημμυρίζει. Tου πάθους το άπληστο το χάδι, μαγεμένο, στην αγκαλιά σου ξεψυχάει ευτυχισμένο. Yφάδι ακατέργαστο η αγάπη μου για σένα μοιάζει και στη μικρή του νου τη φυλακή γλυκά φωλιάζει. Λουλούδι στου Παράδεισου τον κήπο είν ανθισμένο, απ των αγγέλων τα φιλιά, γεννιέται γλυκό μυρωμένο Γιασεμί Δημήτρης Kολιδάκης Tον κήπο των ανθρώπινων ψυχών, πάντα η νύχτα με όνειρα ποτίζει, για να ναι τα ματόκλαδα υγρά στης μέρας την αντάμωση και να γλιστρούν μες στ αύριο μορφές ντυμένες, άλλοτε μ αρώματα από χυμούς δροσάτους της καρδιάς μα κι άλλοτε διάστικτες από σκιές φευγάτες, σ άξενους τόπους μακρινούς. Σ αυτόν τον κήπο, τη μέρα που πέρασες στο φως, φύτεψα ένα γιασεμί, για να σαι στο ταξίδι πάντα μεθυσμένη με τη μυρόβλητη τής θύμησης μοσχοβολιά και γώ ένα γύρισμα δικό σου να προσμένω. Kι αν απλωθείς σα βραδινή του γιασεμιού ανθοβολιά, σα φεγγαριού χαμόγελο, σαν αύρα απρόσμενα φερμένη, ή αν πάλι σα δροσοσταλιά φανείς, σαν ηλιαχτίδα έρθεις και τα φύλλα του αγκαλιάσεις, εγώ, να ξέρεις, πάντα θα μαι κει, εκεί και θα σε νιώσω! Kι άμα νωπό το χώμα βρεις κάποια άνομβρη φορά, να μη σκιαχτείς, μην αναπάντητα απορήσεις. Δάκρυα θα ναι! Mόνο το βλέμμα πέρνα πάνω από τους κάτασπρους ανθούς και πες... «κι όμως, με αγαπούνε ακόμα!». Πίστωση χρόνου Δημήτριος Πετρέλης Στην αφετηρία της ζωής όλοι πιστώνονται με κάποιο όριο ύπαρξης από το Δημιουργό, μοναδικό πιστωτή του σύμπαντος. Mέσα απ αυτήν την καθημερινή βιοπάλη πίεσης, άγχους, εξαναγκασμού, το βρόγχο των χρεών, τα μεγαλόπνοοα έργα, 23

24 τις διακρατικές συμφωνίες, στοχοποιούνται με υλικές απολαβές για καλύτερο βιοτικό επίπεδο, δρομολογημένες από τη μανία καταδίωξης πίστωσης χρόνου και κατ επέκταση του αυστηρότερου, την ποινική ρήτρα των πεπραγμένων, με τη λήξη της προθεσμίας, οι συνέπειες του ημιτελούς και του ανεκπλήρωτου είναι ζημιογόνες ή καταστροφικές. Παραβίαση πίστωσης χρόνου γίνεται εφικτή με προϋποθέσεις και όρους για να αποφευχθεί η κατάχρηση. Στην ελεύθερη βούληση του παρεπήδημου ανθρώπου ενυπάρχει η αδιαφορία στην αμεσότητα του προσώπου του Θεού Πατέρα που δίνει παράταση οικτιρμών και ελέους, μετάνοιας, σχεδίου σωτηρίας για το τέλος του κόσμου. Πίστωση χρόνου του φυλακισμένου για την ελευθερία του, εκείνου που παλεύει να κρατηθεί στη ζωή. Προετοιμασία απολογισμού, απόδραση από τη χρονικότητα προς την αιωνιότητα. Στο περιθώριο της ζωής Φυλίτσα-Aθηναΐς Aναπνιώτου Άτονο το βλέμμα του ζητιάνου, βλέπει γύρω του, αδιάφορο κι ασυγκίνητο. H δυστυχία τυλιγμένη στο σώμα του, είναι το δεύτερο εγώ του. H σκιά που τον ακολουθεί παντού, του έγινε πια ιδίωμα, συνήθεια η θλιβερή κατάσταση αυτή. Eίν η κατάντια τ ανήμπορου, που νικήθηκε από τον αγώνα της ζωής. Όμως κι αυτός είχε ιδανικά, φιλοδοξίες κι όνειρα μεγάλα. Tι του συνέβη κι άφησε τα όπλα, τη δύναμη να δράσει και να νικήσει; Ίσως μόνο αυτός να ξέρει. Tο μυστικό της θλιβερής του ιστορίας, ίσως και να αγνοεί το πώς έφθασε εδώ. Eίν άξιος συμπόνιας, ποτέ όμως του οίκτου. Δεν θα πρεπε να τον περιφρονήσουμε για το δράμα και την πτώση του. H τόνωση του ηθικού του, η φιλοτιμία του, ίσως συντελέσει να βγει από το τέλμα της κακοδαιμονίας και της ζητιανιάς. Πάντα υπάρχει τρόπος, ελπίδα, δυνατότητα 24

25 μέσα σ ανθρώπινη αγκαλιά αγάπης και ζεστασιάς. Eκτός Iωάννης Συλίκος Mέσα στην ανημπόρια τους μαθαίνουν ν αγαπάνε. Aυτοί. Που δε χωρούν συμβιβασμούς μέσα στις χούφτες τους και δεν κρατούν με δάχτυλα αλάνθαστα σκουπίδια που τα έντυσε ο χρόνος με σκόνη και αντίσταση αιθέρια στη φθορά που επιφυλάσσει τιμωρός. Φτερά σπασμένα. Για να μαθαίνεις να πετάς μονάχος στη ζωή σου τη σκυφτή. Kαι μοιάζεις Σώμα, κορώνα-γράμματα η κάθε σου απόδραση. Aνυπεράσπιστος ανέκαθεν. Eπιστροφή στη λήθη Xρυσή Kωνσταντίνου Έχω βαθιά μες την ψυχή μια χαρμολύπη, σα να ζητάει ο καημός πάλι τη λήθη... Kαι ταξιδεύει μες το πλοίο της κρυφά να δει μορφές που χουν χαράξει την καρδιά! που χουν αφήσει μες το χτύπο της λαχτάρα ρυθμική! Kι ένα δάκρυ πια μου κλέβει κάθε αυγή... Tης λήθης τόπος είναι κόσμος μακρινός μ άστρα που θρέφονται με άλλου ήλιου φως, φως που γιατρεύει έτσι λίγο την πληγή ίσα μια ανάσα να εκπνεύσει πριν χαθεί. Σα Bασιλεύουσα παλιά κι αλλοτινή, μαρμαρωμένος βασιλιάς τη διοικεί, 25

26 μα είν ανάμνηση σε τούτη εδώ τη γη με περασμένα μεγαλεία μες του χρόνου τη φυγή! Kαι στάζω τώρα το αίμα πάνω στο χαρτί! Nα σου γνωρίσω έτσι λίγο την πληγή, μια μαχαιριά που μες το χρόνο θα χαθεί, θα ξεχαστεί μα μέσα μου θα παραμείνει μυστική! Ίσως Kώστας Mοναστήρας Tον καιρό που οι θερμές μέρες πληθαίνουν γδύνομαι απ τα ρούχα του μυαλού, γυμνός και εύθρυπτος κυκλοφορώ ανάμεσα στο μεγάλωμα των απογόνων, στο μίκρεμα των προγόνων εγείρω ερωτήσεις και γέρνω από το βάρος των απαντήσεων που μόνος μου δίνω. Πάνω στους μηρούς μου κροταλάνε βότσαλα θαλασσινά απ τη μάνα, ποταμίσια απ τον πατέρα, ποτέ δεν τους ρώτησα πώς ανάμεικτα βρέθηκαν στις τσέπες εκείνου του παιδικού παντελονιού που τρύπησε μα το κρατάω ακόμα. Γιατί; Παλιά με εμπόδιζε στο τρέξιμο του ποδιού. Ίσως γιατί τώρα με βοηθάει στο κατρακύλισμα του μυαλού. Tότε και τώρα το τρέξιμο με βοήθαγε να ξεφεύγω. Tώρα το μυαλό μου τρέχει γρηγορότερα απ ό,τι έτρεχαν τα πόδια μου τότε. Παιδί, δε μ έπιανες, τώρα, με πιάνουν οι σκέψεις, σκούρυναν αυτές με τα χρόνια. Eγώ ασπρίζω... με τον καιρό, τα βότσαλα δεν ξέρω τι χρώμα έχουν, ποτέ δεν τα έβγαλα, δεν τα γύμνωσα απ της τσέπης τη σκέπη. Bαθιά στο ρηχό των χρόνων μου νοσταλγώ το πετάρισμα του ποδιού σε μια κατηφόρα με καφετιές κροκάλες καιρούς που οι θέρμες του καιρού στέγνωσαν γοργά το ίδρωμα του κορμιού. Tον ίδρο μου μυαλού τώρα, ανάρια, μόνο η νύχτα και η γραφή να τον σφουγγίζει. Ίσως γιατί ποτέ δεν έμαθα στα σκοτάδια και στα μολύβια να τρέχουν γρήγορα. H ελιά Iουλία Θεοδωροπούλου Eύρος αγέραστο, ακριμάτιστο των οφθαλμών μου τη μεμψιμοιρία επιπλήττεις 26

27 δέντρο μου αίσιο απαστράπτοντας μασάς τη σκόνη αράγιστο επιμένεις το σκιερό μου δάκρυ εξοντώνοντας στις ιαματικές κρυψώνες σου όλες μου οι απώλειες δένουν με ασήμι τις κραυγές τους στα άφθονα σπάργανα κλαδάκια σου χρόνος αδυσώπητα αθωωτικός κουνάει τον αέρα σου σα θυμιατό στο αίμα μου η δροσιά σου εντοιχίζει ρίγος εξημερωμένο το πεντακάθαρο σκαθάρι θρέφει διάρκειες λάμψεων μες στων ριζών σου τις τυφλές διαβάσεις θεόνυμφο πράσινο πυκνώνει στα νήπια δεκτικά σου φύλλα κύρος ακατάβλητο εγώ αναλφάβητη μπροστά στο νόημά σου τολμώ να σε κοιτώ με όσο μοίρα έμεινε ακόμα μέσα μου απείραχτη με όσο θάμβος διασώθηκε απ της ρηχότητας το πεινασμένο βέλος. Γένεσις ποιητική Eυγενία Παλούμπη Aπόκληρες πια οι λέξεις μιας τάχα αιώνιας εγκαρτέρησης ενός μαρμαρωμένου νου. Kαι τα Kόμματα ακόμα και οι Tελείες ωσάν πιστοί φρουροί της ανυπαρξίας ξεχνούνε να περιφρουρήσουνε τις παύσεις. Aναρχικοί οι Tόνοι του απείρου, να αντιτίθεται στην όποια φωνητική ευελιξία και να υψώνουν το παράφωνο κείνο λάβαρό τους. Ωστόσο, κάπως έτσι, και, εν μέσω της γραμματικής και συντακτικής ασυδοσίας θα λεγα πως γεννιέται ένα Ποίημα. O φασισμός της ευτυχίας Bιβή Kαλτσούνη Eκπαιδευτήκαμε να ζούμε μια οργανωμένη, αυστηρώς προγραμματισμένη καθημερινότητα. 27

28 Διανθισμένη με ποικίλα επιτεύγματα και αξιοθαύμαστα κατορθώματα. Προϋπόθεση η ευτυχία, το απαραίτητο πάντα συνοδευτικό. Aδιάψευστη απόδειξη τα χαμόγελα στις ασημένιες κορνίζες των μικροαστικών θλιμμένων σαλονιών. Oι σκούροι καφέ καναπέδες με τα βαρυφορτωμένα τραπεζάκια φέρνουν το βάρος της επιτυχίας. Oρόσημο και κορνίζα. Όλοι καλοντυμένοι, όλοι χαρούμενοι και όλοι περήφανοι. Aνάμεσα στα σεμέν, στα γλυκά του κουταλιού, στους κυριακάτικους μεταεκκλησιαστικούς καφέδες αποτυπώματα μιας ζωής, στην οποία πορευτήκαμε ως άλλοι, ως αυτοί που οφείλαμε να είμαστε. Tα αποτυπώματα των ονείρων μας, των πόθων μας, των διαψεύσεών μας πού είναι τοποθετημένα; Ποιος τα εκθέτει και γιατί; O πανδαμάτωρ χρόνος άραγε είναι ο κλειδοκράτορας δεσμώτης; Λειαίνει με τα επιδέξια πλοκάμια του τα πάντα, δημιουργεί γέφυρες σε ανύπαρκτα ποτάμια; Aν όλα είναι έτσι καμωμένα, γιατί κάποιοι από μας τις νύχτες ξυπνάμε με έκδηλο το φόβο του επόμενου; Γιατί έχουμε συνεχώς την αίσθηση του κενού και του μάταιου; Tι έγινε λάθος στην αρχέγονη συνταγή; Kάστρα στην άμμο που πιστέψαμε ότι ήταν ικανά να στεγάσουν τη ζωή μας, τα όνειρά μας αποδείχτηκαν με τα χρόνια. Πάλι καλά που υπάρχουν οι ασημένιες κορνίζες να κρύβουμε την οδύνη μας, ώστε να καμαρώνουν οι υπόλοιποι για εμάς χωρίς εμάς. Σ όλα τούτα τα σπάνια Παναγιώτης Σταματόπουλος Oι αλήθειες. Tα σωτήρια δάκρυα. Tης σιωπής. Eκείνα της πληρότητας. Tης ανακούφισης. Kι οι μέρες της αγάπης. Πόσο γνώριμες και πόσο κοντινές. Όλα τούτα τα σπάνια, τα καλά κρυμμένα. 28

29 Tα βαθιά απωθημένα. Σε τριαντάφυλλα μέσα και σε χαρτιά αφημένα. Kαι σε βλέμματα ανοιξιάτικα. Nυχτερινά. Σ εικόνες ασπρόμαυρες και σε σκονισμένες, παλιές κορνίζες. Σε λόγια από φωνές που φεύγουν, χάνονται αθόρυβα. Σεμνά. Δίχως κρότους. Eίν όλα τούτα τα σπάνια, τα καλά κρυμμένα. Σε παρτέρια πουλιών φυλαγμένα. Kαι σε μάτια που σπαρταρούν. Σε χέρια που γνέφουν, παρακαλούν. Σε νύχτες. Kαι σ όνειρα ραγισμένα, στη μέση σπασμένα. Σε φράσεις μισοειπωμένες, ριζωμένες στο φόβο. Σε λέξεις που δεν λευθερώθηκαν. Όλα τούτα τα σπάνια, τα καλά κρυμμένα. Σε χτύπους χιλιοειπωμένα. Σε τόπους άβατους εξομολογημένα. Kαι με μουσικές κι ηχοχρώματα τραγουδισμένα. Στον καπνό νοτισμένα. Στα λευκά μαντήλια δεμένα. Kαι στ άσπρα χρόνια χαρισμένα. Eίν όλα τούτα τα σπάνια, τα καλά κρυμμένα. Aφορμή Kατερίνα Kατσαμπά Σε όαση σκαιάς ζωής σε διέξοδο οδού ολισθηρής καταφεύγεις... θα ευφρανθείς! Aδιάλειπτα μοχθείς σ αράδες μύστη της γραφής προσφεύγεις... Mε λέξεις ηχηρές την πένα διαφεντεύεις! Στην όαση τούτη σαν σταθείς μην ξαποστάσεις... πιότερο θα διψάσεις... Nα διψάσεις! Σε κόκκους αχανούς ερήμου εκ νέου σαν βρεθείς, σαν πορευτείς, 29

30 μην ορρωδείς! Πάλι σ αδιέξοδο θα βγεις... να χαίρεις! Kαι νέα ρότα σαν χαράξεις ίσως δεις, έστω αχνά, έστω αμυδρά ποια είν η Iθάκη που ποθείς... μια στάση φωτερής γραφής. «Σαν βγεις» λοιπόν «στον πηγεμό» τα μάτια της ψυχής να μην τα κλείσεις! Mην αφεθείς στου νόστου και της ζήσης σου την πλάνη... Θα τη δεις... Mην αγκυροβολήσεις... Nα τη δεις! Ποτέ ξανά Tασούλα Mάρκου (Kύπρος) Ποτέ ξανά τα μάτια μου μη δούνε και τρομάξουν κείνη την αυγουστιάτικη και τραγική στιγμή που μπήκαν μέσα οι οχτροί έτοιμοι για ν αρπάξουν ό,τι ιερό κι ευγενικό είχαμε δω στη γη. Ποτέ ξανά τα μάτια μου μη δούνε και τρομάξουν και στην καρδιά μου τη φτωχή το αίμα ας μην παγώσει. Παιδιών αθώων ουρλιαχτά στ αυτιά μου ας μη φτάσουν τόσο κακό που έγινε ποτέ ο Θεός μη δώσει. Ποτέ μη ζήσω όνειρα γλυκά διαλυμένα τα όνειρα που πλάθαμε μια ατέλειωτη ζωή. Όνειρα που μας ένωναν αντάμα αγαπημένα και μοιρολόι τα κανε της νύχτας η σιωπή. Ποτέ ξανά ο πόλεμος μην έρθει και μας βρει κι ό,τι εκτίσαμε μαζί τα δούμε γκρεμισμένα. Tο μεγαλείο της χαράς ας λάμψει στην ψυχή και τότε ειρήνη θα ρθει για σένα και για μένα. Tα νιάτα Aγλαΐα Σεργίου (Kύπρος) Σαν την Άνοιξην που μπαίνει τζι εν γεμάτη ομορκιάν έτσι είναι τζιαι τα νιάτα στων πλασμάτων την καρκιάν. 30

31 Φέρνουσιν χαρές τζιαι γέλια, κάθ εμπόδιον περνά εν γεμάτα με ζωντάνιαν τζιαι το κέφιν κυβερνά. Πλούτος είναι του προσώπου, του κορμιού φωτιστικόν τζιαι στα δύσκολα ρισκάρουν, τούτον εν το μυστικόν. Eις τα σιήλη εν τραούδιν, πάνω στους δεκαεννιά σαν μ αγάπες παιδκιαρίζουν ένας νέος τζιαι μια νια. Eν πνευμόνια κάθε τόπου τζιαι στο μέλλον το κλιεδίν τζι εν με χάρην προιτζισμένον τ όμορφόν τους τζειν το διν. Nιάτ αν δεν έχ ένας τόπος δεν πηαίνει ομπροστά εν η δύναμη η μιάλη τη σημαίαν που βαστά! Σταυραετός Xρήστος Σαλτός O σταυραετός δεν κάθεται σ όποιο να ναι λιθάρι μόν σε ψηλή κορφή σ απάτητο τσιογκάρι. Mίλια να βλέπει ολόγυρα στο βάθος αγναντεύει εκεί ψηλά στο θρόνο του με τον καιρό παλεύει. Δεν κατεβαίνει χαμηλά γιατί δεν του ταιριάζει στων φτερωτών το βασιλιά εκεί να λημεριάζει. Tης βροχής πίνει νερό σε πέτρα π το κρατάει παίζει με τα σύννεφα και πάλι εκεί πετάει. Kυνηγάει μόνο λαφόπουλα μικρά απ άγριο γίδι σε θριάσιο δεν πάει ποτέ εχθρός είναι στο φίδι. Στα πουλιά πως είναι βασιλιάς αυτό καλά το ξέρει τις βουνοκορφές γυρνά με τ άγριο περιστέρι. 31

32 Eίμαστε αδέρφια Έλληνες Nικόλαος Tάτσης Eίμαστε αδέρφια Έλληνες ποτέ δεν το ξεχνάμε είν η Eλλάδα μάνα μας κι όλοι την αγαπάμε. Oι πρόγονοί μας δώσανε αίμα, ψυχές και κόπο να ζούμε εμείς ελεύθεροι σ αυτόν εδώ τον τόπο. Γι αυτό και το φωνάζουμε όλοι με ένα στόμα πως σπιθαμή δεν δίνουμε απ την Eλλάδα χώμα. 32

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ευλογημένη τρεις φορές Του Οκτώβρη αυτή η μέρα, Που διώξανε τους Ιταλούς Απ την Ελλάδα πέρα. Ευλογημένος ο λαός που απάντησε το όχι ευλογημένος ο στρατός που με τη ξιφολόγχη, πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Αγία Παρασκευή» Θα θελα να µαι εκεί την Άγια αυτή

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα»

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα» Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1 «Εμείς, τα παιδιά της Ε1 τάξης, κάναμε μερικά έργα με θέμα τους πρόσφυγες, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας σ αυτούς τους κυνηγημένους ανθρώπους. Τους κυνηγάει ο πόλεμος

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Ανακριτής κι απολογούμενος αντάμα θα δικαστούν και θα δικάσουν λάθος δράμα Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι ο αφέτης μα και του τέλους ο αμείλικτος εφέτης Apotupwma_012s142.indd 12

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΕΛΕΝΗ: Ικέτισσα, ω! παρθένα, σου προσπέφτω και σε παρακαλώ απ της δυστυχίας

Διαβάστε περισσότερα

Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες

Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες Νικόλας Ελπινιώτης Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες Μια ποιητική συλλογή για την κρίση και την διέξοδο από αυτή Αθήνα 2014 Copyright Νίκος Κοκκοράκης, 2014 Επιτρέπεται η αναδηµοσίευση και η αναπαραγωγή

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 1. Υποφέρεις (Μουσική / Στίχοι: Τάσος Μεταξάς) Τι είν' αυτό, που ζητάς; Τι είν' αυτό, που δεν ξέρεις; Χιλιάδες σκέψεις βγαίνουν, απ' το βάθος του μυαλού σου, Ψάχνεις

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Κύριε των Δυνάμεων» Μπροστά σου αρχίζει η ζωή για σένα

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Πριν πολλά χρόνια, ζούσε σε μια πόλη της Ναζαρέτ μια νέα και καλή γυναίκα που την

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Το Ελληνόπουλο - L' enfant Μετάφραση: Κωστής Παλαμάς Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο, τ` όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα, με τα κρασιά, με τα δεντρά

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Η δικη μου μαργαριτα 1

Η δικη μου μαργαριτα 1 Η δική μου Μαργαρίτα 1 Παναγιώτης Μπραουδάκης 2 Η δική μου Μαργαρίτα Η δική μου Μαργαρίτα 3 Παναγιώτης Μπραουδάκης Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΟΙΗΣΗ Παναγιώτης Μπραουδάκης Η δική μου Μαργαρίτα Διορθώσεις: Ελένη

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Νώε» Άρχισε βροχή, η δυνατή μοιάζει σαν πολλές βροχές που κάνει

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας του Γέροντος Παϊσίου Μια ψυχούλα που στάζει αγάπη για όλους χωρίς να διαλέγει. Μια στιγµούλα ν ακούσεις τα

Διαβάστε περισσότερα

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ.

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Πολυξένη Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας. 22/09/2014 Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινήσει και αυτό το βιβλίο. Κάθε ένας από εμάς

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Παραμυθιά Τάξη Α. Μάστορα Έλλη

Παραμυθιά Τάξη Α. Μάστορα Έλλη Παραμυθιά Τάξη Α Μάστορα Έλλη Δημοτικό Σχολείο Παραμυθιάς ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Μ Ε Λ Ι Ν Α ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Στόχοι ۰ Να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με το εθνικό μας σύμβολο. ۰ Ανάπτυξη της συνεργασίας και της

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Θεοτόκε, Παρθένε» Το άλµα έχει γίνει βήµα, η φλόγα έχει αλλάξει πλέον σχήµα. Ξεφλουδίζω την ψυχή

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Δεν είσαι εδώ Τα φώτα πέφταν στην πλατεία, η πόλις ένα σκηνικό και δεν είσαι δώ! Κρατάω μια φωτογραφία στην τσέπη μου σαν φυλακτό και δεν είσαι δώ! Στους

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς.

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Δεν ξέρω πια τη νύχτα Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου, στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος

Διαβάστε περισσότερα

Όταν φεύγουν τα σύννεφα μένει το καθαρό

Όταν φεύγουν τα σύννεφα μένει το καθαρό Ημερομηνία 9/6/2016 Μέσο Συντάκτης Link http://plusmag.gr/ Αλεξάνδρα Παναγοπούλου http://plusmag.gr/article/%cf%84%ce%b1%ce%bd_%cf%86%ce%b5%ce%b3%ce%bf%cf %85%CE%BD_%CF%84%CE%B1_%CF%83%CE%BD%CE%BD%CE%B5%CF%86%CE%B1_%CE%B

Διαβάστε περισσότερα

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς ΦΘΙΝΌΠΩΡΟ ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σαν μαργαριτάρι. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα να 'ναι μέρα. Του Γενάρη το φεγγάρι

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των έντρων Απ τους Κέδρους του Λιβάνου στην ελιά της προσευχής απ του «εγώ» την άδεια χώρα ως την

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Το μαγικό βιβλίο Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια γοργόνα μέσα στα καταγάλανα νερά. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και γίνομαι

Διαβάστε περισσότερα

Ο Άνθρωπος Δημιουργός στην Αθήνα. «ΠΟΛΙΣ». Ο χώρος των ανθρώπων-δημιουργών στην Αρχαία Αθήνα ζωντανεύει στην σύγχρονη Ελλάδα.

Ο Άνθρωπος Δημιουργός στην Αθήνα. «ΠΟΛΙΣ». Ο χώρος των ανθρώπων-δημιουργών στην Αρχαία Αθήνα ζωντανεύει στην σύγχρονη Ελλάδα. 1 Ο Άνθρωπος Δημιουργός στην Αθήνα «ΠΟΛΙΣ». Ο χώρος των ανθρώπων-δημιουργών στην Αρχαία Αθήνα ζωντανεύει στην σύγχρονη Ελλάδα. Κάποτε, στην αρχαία Εποχή, στην Αθήνα υπήρχε ευημερία σημαντική, κανένας άνθρωπος

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα