Β. Ιστορική εξέλιξη. Β.1. Εισαγωγή

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Β. Ιστορική εξέλιξη. Β.1. Εισαγωγή"

Transcript

1 19. Ανεξαρτησία εποίκων µετά από ένοπλο αγώνα (ΗΠΑ το 1776, κράτη Λατινικής Αµερικής το ). 20. Ανεξαρτησία εποίκων ειρηνικά σε σχετικά σύντοµο διάστηµα (Βραζιλία, ). 21. Ως συνέπεια πλειόνων παραγόντων, π.χ. ήττα σε πόλεµο, διάλυση αυτοκρατορίας και ένοπλο αγώνα εναντίον κατάκτησης (Τουρκία). 22. Ένοπλη εξέγερση που οδηγεί στη συνέχεια σε ξένη στρατιωτική επέµβαση που εξασφαλίζει την ανεξαρτησία (Μπανγκλαντές). 23. Ένοπλη εξέγερση, ξένη στρατιωτική επέµβαση που οδηγεί σε µερική ανεξαρτησία και στη συνέχεια σε επανάσταση που οδηγεί σε πραγµατική ανεξαρτησία (Κούβα). 24. Από πρώην δούλους που ιδρύουν ένα νέο κράτος (Λιβερία). 25. Με αγώνα ανεξαρτησίας κατά της αποικιοκρατίας και κατά του γηγενούς πληθυσµού ο οποίος εκδιώκεται (Ισραήλ). 26. Με τη ίδρυση ενός νέου κράτους στη βάση µίας νέας ιδεολογίας (Σοβιετική Ένωση, , σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία, ). 27. Ως αποτέλεσµα συµφωνηµένης διάσπασης και µετανάστευσης (Ινδία, Πακιστάν). 28. Ως αποτέλεσµα ένοπλου αντιαποικιακού, αγώνα κατά ξένων εισβολέων και τελική ενοποίηση (κοµουνιστικό Βιετνάµ). 29. Ως αποτέλεσµα αποικιοκρατίας και στη συνέχεια κατάληψης από δύο υπερδυνάµεις η οποίες αποχωρούν (Βόρεια Κορέα και Νότια Κορέα). 30. Ως αποτέλεσµα επανακατάκτησης (Reconquista), όπως η Ισπανία όταν εκδιώχθηκαν οι Μουσουλµάνοι Moors σταδιακά από τον 12 ο έως τον 15 ο αιώνα από την Ιβηρική Χερσόνησο ή επανακατάκτησης (Reconquista) και στη συνέχεια ανεξαρτησίας µε ένοπλο αγώνα, όπως η Πορτογαλία κατά τον 12 ο αιώνα. Β. Ιστορική εξέλιξη Β.1. Εισαγωγή Τις περιφερειακές διεθνείς κοινωνίας τις ένωναν συνήθως πολιτισµικά στοιχεία που τις καθιστούσαν διακριτές από τον υπόλοιπο κόσµο, όπως ο αρχαίος ινδικός κόσµος (2000 π.χ- 700 µ.χ.), ο αρχαίος ελληνικός κόσµος ( π.Χ.) και το σύστηµα των πόλεων-κρατών της ιταλικής χερσονήσου κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και την Αναγέννηση ( ). Άλλες περιπτώσεις περιφερειακών διεθνών κοινωνιών ήταν οι πόλεις-κράτη των Σουµερίων στην Μεσοποταµία (3 η χιλιετηρίδα π.χ.) και οι δώδεκα πόλεις-κράτη των Ετρούσκων στο µεσαίο και βόρειο τµήµα της ιταλικής χερσονήσου ( π.χ.). Επίσης ως περιφερειακές διεθνείς κοινωνίες θα µπορούσαν να θεωρηθούν διάφορες χαλαρές 13

2 συνοµοσπονδίες, όπως της αρχικής Ελβετικής Συνοµοσπονδίας ( ) ή των µικρών γερµανικών κρατών όπως η Χανσεατική Ένωση (13 ος -17 ος αιώνας) που τυπικά, όπως και η Ελβετία µέχρι το 1648 βρισκόταν υπό τους Αψβούργους της Αγίας Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας. Η άλλη µορφή διεθνούς κοινωνίας είναι η ευρωπαϊκή διεθνής κοινωνία που εδραιώθηκε αρχικά µε τη Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) και στη συνέχεια µε τη Τελική Πράξη του Συνεδρίου της Βιέννης (1815) µέχρι τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (1856) που άρχισε να δέχεται στους κόλπους της και κράτη µη Χριστιανικά. Η περίπτωση της Λατινικής Αµερικής επίσης µπορεί να θεωρηθεί εν µέρει - αν και όχι απολύτως - ως ξεχωριστή ηπειρωτική διεθνής κοινωνία από την Ευρώπη κατά τον 19 αιώνα. Όπως έχουµε πει η διεθνής κοινωνία, διεθνής κοινότητα η ανθρώπινη κοινότητα λογιζόταν από τους ιδρυτές του διεθνούς δικαίου όλη η ανθρωπότητα. 8 Ωστόσο προς τα τέλη του 18 ου αιώνα είχαµε συρρίκνωση της ιδέας της διεθνούς κοινωνίας, αρχικά ως Χριστιανικής διεθνούς κοινωνίας και αντίστοιχου δικαίου και στη συνέχεια, από τα µέσα του 19 ου αιώνα την ιδέα µίας ευρωπαϊκής διεθνούς κοινωνίας (στην ουσία µία ηπειρωτική διεθνής κοινωνία που εν δυνάµει ήταν παγκόσµια), δηλαδή της διεθνούς κοινωνίας των ευρωπαϊκών κρατών ή των κρατών που είχαν ευρωπαϊκή προέλευση. Η Ευρωπαϊκή διεθνής κοινωνία έγινε τυπικά παγκόσµια, αν και παρέµενε ευρωκεντρική, σε τέσσερα στάδια από το 1800 έως το 1920: (1 ον ) µε την ένταξη των ΗΠΑ και της Λατινικής Αµερικής ως κρατών που προέρχονται από ευρωπαϊκούς λαούς από τις αρχές του 19 ου αιώνα, (2 ον ) το 1856 (Συνθήκη Ειρήνης Παρισίων) µε την ένταξη της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας, (3 ον ) µε την ένταξη της Κίνας, της Ιαπωνίας, του Σιάµ (Ταϊλάνδη), του Ιράν και της Ιαπωνίας στο διεθνές σύστηµα (και ίσως της Λιβερίας και της Αιθιοπίας), ειδικά το 1899 και το 1907, µε τις δύο ιασκέψεις Αφοπλισµού της Χάγης, και (4 ον ) µε τη δηµιουργία της Κοινωνίας των Εθνών το 1919, του πρώτου οικουµενικού διεθνούς οργανισµού που όµως είχε ως κεντρικό πυρήνα τις ευρωπαϊκές χώρες. 8 Στην εποχή µας αρκετοί συγγραφείς έχουν αµφισβητήσει την αίσθηση οικουµενικότητας των πατέρων του διεθνούς δικαίου αν και όλοι, µέχρι τον Wolff και τον Vattel (µέσα του 18 ου αιώνα), αναφερόντουσαν σε όλη την ανθρωπότητα. Υποστηρίζεται ότι κατά βάση στη δική τους έννοια περί διεθνούς κοινωνίας ή διεθνούς κοινότητας είχαν υπόψη τους τις Χριστιανικές κοινωνίες και, στην καλύτερη περίπτωση, δεν απέκλειαν την είσοδο στην διεθνή αυτή κοινωνία και αυτών που δεν ήταν Χριστιανοί. Με τέτοιους αυστηρούς όρους µπορούµε να µιλήσουµε για τη σύλληψη της ιδέας µιας παγκόσµιας κοινωνίας και τη γένεση του κοσµοπολιτισµού µόνο από τον φιλόσοφο Εµµάνουελ Καντ και µετά. 14

3 Β.2. Οι αµφισβητήσεις που οδήγησαν στη Νεωτερικότητα Από τον Μεσαίωνα έως τα µέσα του 17 ου αιώνα η Χριστιανική οικουµένη της Ευρώπης, γνωστή ως Respublica Christiana (Χριστιανική Κοινοπολιτεία), αποτελείτο από βασίλεια, µία αυτοκρατορία, την Αγία Ρωµαϊκή Αυτοκρατορία (Imperium Romanum Sacrum, µε έδρα την Βιέννη) που ιδρύθηκε από τον Καρλοµάγνο (που τον κατέστησε αυτοκράτορα ο Πάπας Λέων Γ το 800 µ.χ.), πόλεις-κράτη, πριγκιπάτα, δουκάτα, κλπ. σε διάφορες µορφές και µεγέθη, αρκετές φορές µε επικαλυπτόµενη εξουσία (π.χ. την εξουσία της Αγίας Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας επί των Γερµανικών κρατών ή της Ελβετίας µέχρι το 1648), µε έντονη την παρουσία της εκκλησίας, ειδικά της Καθολικής Εκκλησίας µε τον πανίσχυρο Πάπα στη Ρώµη (τον εκπρόσωπου του Θεού επί της γης 9 ) στη δυτική Ευρώπη, σε µία εποχή που δεν είχε εδραιωθεί ακόµη η έννοια της κυριαρχίας. Στο πλαίσιο αυτό επικρατούσε µία κατάσταση συνεχών συγκρούσεων και πολέµων. Η ζωή ήταν «βίαιη, κτηνώδης και σύντοµη», κατά τη γνωστή φράση του Χοµπς. Ο Χοµπς και άλλοι φιλόσοφοι του 17 και 18 ου αιώνα, όπως ο Εβραίος Ολλανδός Σπινόζα (Varuch Spinoza, ), ο Γαλλο-Ελβετός Ρουσσώ (Jean-Jacque Rousseau, ) και ο Πρώσος Καντ (Emmanuel Kant, ) διαπίστωναν, µε οδύνη, την ύπαρξη διεθνούς αναρχίας που καθιστούσε τον πόλεµο καθηµερινή πραγµατικότητα. Έπρεπε λοιπόν κάτι να γίνει. Υπήρχαν κατά βάση τρεις οδοί για τους τότε διανοητές: (α) H επικράτηση των χριστιανικών αρχών στην Ευρώπη σε µία ενιαία Χριστιανική κοινοπολιτεία ή Οικουµένη (στη γνωστή Respublica Christiana), δηλαδή, θα λέγαµε, «πίσω στο µέλλον», ενδεχοµένως µε τη µορφή µίας παγκόσµιας Χριστιανικής αυτοκρατορίας όπως πρέσβευε ο µέγας Φλωρεντίνος ποιητής άντης (Dante Aligheri, ). (β) H αποδοχή κανόνων δικαίου στις µεταξύ τους σχέσεις ώστε η αναρχία και ο πόλεµος να περιορίζονται και οι διενέξεις να επιλύνονται ειρηνικά, η θέση των πατέρων του διεθνούς δικαίου. 9 Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που θεωρούσε τον εαυτό του ως το οικουµενικό κράτος όλων των Χριστιανών επί της γης (για την ακρίβεια όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών) ο εκπρόσωπους του Θεού επί της γης δεν ήταν ο Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη αλλά ο Αυτοκράτορας. 15

4 (γ) Η επίτευξη της ειρήνης µε τη δηµιουργία ενός µεγάλου ευρωπαϊκού κράτους, συνοµοσπονδίας ή κοινοπολιτείας (βλ. κεφάλαιο Ε.1). Η πρώτη επιλογή δεν είχε πολλές πιθανότητες επιτυχίας µετά τις τελευταίες Σταυροφορίες και ειδικά όταν τέθηκε σε λειτουργία ο απεχθής µηχανισµός της Ιεράς Εξέτασης από την Καθολική Εκκλησία. Επίσης η τρίτη επιλογή ήταν ουτοπική για την εποχή της. Μόνο η δεύτερη είχε κάποιες πιθανότητες να περιορίσει την ένοπλη βία στο µέτρο που τα κράτη της Ευρώπης ήταν διατεθειµένα να αποφύγουν τον πόλεµο, κάτι που συνέβαινε ορισµένες φορές. Όµως για το διεθνές δίκαιο της περιόδου από το 1648 (Συνθήκη της Βεστφαλίας) µέχρι το 1928 ο πόλεµος αποτελούσε κυρίαρχο δικαίωµα των κρατών, δικαίωµα συνυφασµένο µε την έννοια της κυριαρχίας στην οποία βασιζόταν η διεθνής κοινωνία και το διεθνές δίκαιο. Θα µπορούσαµε να µιλήσουµε σχηµατικά για τέσσερις αµφισβητήσεις ή προκλήσεις από το 1500 µέχρι το 1789, δηλαδή από την ύστερη Αναγέννηση έως και τη Γαλλική Επανάσταση: (1 ον ) στο θρησκευτικό επίπεδο, (2 ον ) στο διανοητό και πολιτειακό επίπεδο µε τον ιαφωτισµό (επικράτηση της λογικής και επιστηµονικής µεθόδου και λαϊκή κυριαρχία και αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση), (3 ον ) στο κρατικό και διεθνές επίπεδο (νέα ισχυρά κράτη και νέα έννοια της κυριαρχίας) και (4 ον ) στο επίπεδο το πολιτικής πράξης η ένοπλη βία για ριζική αλλαγή του πολιτεύµατος µε τη Γαλλική Επανάσταση. Στο θρησκευτικό επίπεδο η αµφισβήτηση/πρόκληση ήρθε µε τη θρησκευτική Μεταρρύθµιση (Reformation) της Καθολικής Εκκλησία που οδήγησε στο Προτεσταντισµό, την τρίτη από τις κύριες τάσεις/δόγµατα του Χριστιανισµού. Οι µεταρρυθµιστές απέρριπταν την παντοδυναµία του Πάπα και µία σειρά από προβληµατικά δόγµατα και θέσεις του Καθολικισµού και πρέσβευαν έναν χριστιανισµό πιο πιστό στις χριστιανικές πηγές και αρχές. Οι πρώτοι που είχαν διατυπώσει µεταρρυθµιστικές προτάσεις ήταν ο Άγγλος σχολαστικός φιλόσοφος και θεολόγος John Wycliffe ( ), καθηγητής στο πανεπιστήµιο της Οξφόρδης και ο Τσέχος φιλόσοφος Jan Hus ( ), καθηγητής στο Πανεπιστήµιο της Πράγας που για τις ιδέες του κάηκε από τους Καθολικούς στην πυρά ως αιρετικός. Καλύτερη τύχη είχε η θρησκευτική Μεταρρύθµιση τον επόµενο αιώνα, µε την καταλυτική παρέµβαση κυρίως δύο θεολόγων, του Γερµανού Λουθήρου (Martin Luther, ), καθηγητή στο πανεπιστήµιο του Wittenberg και του Γάλλου Καλβίνου (Jean Calvin, ) κατά τον 16 αιώνα. Στους µεταρρυθµιστές συγκαταλεγόταν επίσης ο Ελβετός Zwingli ( ) και ο στενός συνεργάτης του Λουθήρου στο πανεπιστήµιο του Wittenberg, Melanchthon 16

5 ( ). 10 Η Καθολική Εκκλησία και ο Πάπας αντέδρασε στην Μεταρρύθµιση µε οξύτητα, 11 µε τη γνωστή Αντιµεταρρύθµιση που χρησιµοποίησε και την αποτρόπαιη Ιερά Εξέταση. Στο επίπεδο της διανόησης η µεγάλη αµφισβήτηση και ανατροπή του παλιού κόσµου ήρθε µε το περίφηµο ιαφωτισµό µε τον οποίο περάσαµε στη Νεωτερικότητα. Ο ιαφωτισµός (από το 1650 µέχρι τις αρχές του 19 ου αιώνα) είναι συνυφασµένος µε την πίστη στη λογική και στην πρόοδο του ανθρώπου και των κοινωνιών, 12 µε τη δυνατότητα και αξία της επιστηµονικής έρευνας, µε την ελευθερία και την ισότητα, µε τα ανθρώπινα δικαιώµατα, µε την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Σηµαντικό ρόλο στην εισαγωγή της λογικής και της επιστηµονικής µεθόδου έπαιξαν ο Γάλλος Καρτέσιος (René Descartes, ), ο Σπινόζα, ο Άγγλος Νεύτωνας (Isaac Neuton, ), ο Γερµανός Λάιµπνιτζ (Gottfried Leibneiz, ), ο Σκοτσέζος Σµιθ (Adam Smith, ) και πολλοί άλλοι. Επίσης πολιτικοί φιλόσοφοι που απέρριψαν την «ελέω Θεού» απολυταρχική εξουσία των βασιλέων και εδραίωσαν θεωρητικά τη λαϊκή κυριαρχία και την αντιπροσωπευτική δηµοκρατική διακυβέρνηση, όπως οι Άγγλοι Χοµπς και Λοκ (John Locke, ), o Γάλλοι Ρoυσσώ, Mοντεσκιέ (Montesquieu, ) και Βολταίρος (Voltaire, ), o Σκοτσέζος Χιούµ (David Hume, ), ο Καντ, και πολλοί άλλοι. Στο κρατικό και διακρατικό επίπεδο η αµφισβήτηση ήρθε σε δύο επιµέρους επίπεδα, στο κρατικό επίπεδο, δηλαδή µε τη δηµιουργία και εδραίωση νέων ισχυρών κρατών που καθιστούσαν τη Respublica Christiana και την Αγία Ρωµαϊκή Αυτοκρατορία αναχρονιστικές και εκτός πραγµατικότητας. Οι πρώτη µεγάλη δύναµη ήταν κατά κύριο λόγο η Ισπανία από το τέλος του 15 ου αιώνα έως τα µέσα του 17 ου αιώνα, της οποίας ο ρόλος είχε αναβαθµιστεί, λόγω των τεράστιων καταχτήσεων της στην Αµερική, ώστε πολλοί να µιλάνε για τον Ισπανικό αιώνα. Στις αρχικές µεγάλες δυνάµεις της εποχής συγκαταλέγονται και η Ολλανδία και η Πορτογαλία, ως µεγάλες ναυτικές δυνάµεις, µε υπερπόντιες κτήσεις, και λίγο µετά, από τις αρχές του 17ου αιώνα, η Αγγλία, η Γαλλία και η Σουηδία. Στον 18 ο αιώνα είχαµε την προσθήκη µιας νέας δύναµης, της Ρωσίας υπό τον Μεγάλο Πέτρο, ενώ η ισχύς της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Πορτογαλίας και της 10 Στην εποχή της Αναγέννησης η Μεταρρύθµιση είχε απήχηση και σε πολλούς µεγάλους διανοητές που όµως δεν έγιναν προτεστάντες αλλά παρέµειναν καθολικοί, όπως ο Ολλανδός φιλόλογος και ανθρωπιστής Έρασµος και ο πολιτικός φιλόσοφος Μποντέν. 11 Η πρώτη κριτική από τον Καθολικισµό έγινε από τον θεολόγο Sylvestre Mazzolini στον οποίο ο Λούθηρος απάντησε µε πειστικά επιχειρήµατα. Η κριτική του πρώτου ήταν τόσο οξεία ώστε ακόµη και ο Πάπας τον υποχρέωσε να τη σταµατήσει. 12 Η έννοια της προόδου είναι κατεξοχήν έννοια του ιαφωτισµού και της Νεωτερικότητας, πριν δεν υπήρχε καν η σύγχρονη έννοια του γραµµικού χρόνου (παρελθόν- παρόν - µέλλον), ο χρόνος ήταν κατά βάση στατικός ή κυκλικός, τα γεγονότα εκλαµβάνονταν ως στατικά, επαναλαµβανόµενα ή προδιαγεγραµµένα («το πεπρωµένο φυγείν αδύνατον»). 17

6 Σουηδίας είχε µειωθεί αισθητά. Το δεύτερο επιµέρους επίπεδο είναι εννοιολογικό και θεωρητικό µε την σύλληψη και επεξεργασία της έννοιας της κυριαρχίας κυρίως από τον Γάλλο πολιτικό φιλόσοφο της Αναγέννησης Μποντέν (Jean Bodin, ), καθώς επίσης από τους Τζεντίλι, Χοµπς και Σπινόζα, έννοια που εδραιώθηκε σε διεθνές νοµικό επίπεδο σταδιακά από την Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) µέχρι την Τελική Πράξη του Συνεδρίου της Βιέννης (1815) (βλ. παρακάτω Β.3.). Στο σηµείο αυτό αξίζει να κάνουµε µια παρένθεση που έχει ιδιαίτερη σηµασία ως η πρώτη δραµατική συνάντηση µεταξύ της εκκολαπτόµενης ευρωπαϊκής διεθνούς κοινωνίας, δηλαδή του Παλαιού Κόσµου, µε τον λεγόµενο Νέο Κόσµο. Όλα ξεκίνησαν µε την ανακάλυψη του Νέου Κόσµου (της Αµερικής) από τον Γενοβέζο Χριστόφορο Κολόµβο (Cristoforo Colombo, ) στην υπηρεσία της Ισπανίας, µε την οποία εγκαινιάστηκε η εποχή των ανακαλύψεων, η «Κολοµβιανή εποχή» όπως την έχουν αποκαλέσει, που διήρκησε µέχρι τα τέλη του 19 ου αιώνα µε συνεχείς ανακαλύψεις (ανακαλύψεις Αµερικής, Ωκεανίας, Χαβάης, Ανταρκτικής, κλπ.). Η αναπάντεχη αυτή ανακάλυψη µίας ολόκληρης ηπείρου και όχι των παρυφών της Ινδίας και της Κίνας, όπως νόµιζε ο Κολόµβος, έγινε αντιληπτή µετά τον θάνατο του, από τον Φλωρεντίνο εξερευνητή Amerigo Vespucci ( ) που την ονόµασε Νέο Κόσµο (Mundus Novus). 13 Ήταν η πρώτη φορά που µε τόσο ξεχωριστό τρόπο οι Ευρωπαίοι ανακάλυπταν άλλους ανθρώπους που φαινόντουσαν τελείως διαφορετικοί πολιτισµικά. Ένα βασικό ζήτηµα που τέθηκε τότε από τους Ισπανούς ήταν το κατά πόσον η γη αυτή ήταν «κενή γη» (terra nullius) και ως εκ τούτου είχαν το δικαίωµα να την κατακτήσουν. Υπήρχαν δυο αντίθετες απόψεις. Η µία ήταν η σχολή της βίαιης κατάκτησης και υποδούλωσης, στη βάση της ιδέας ότι εκεί ζούσαν άγριοι και βάρβαροι, µε βάρβαρα έθιµα (ανθρωποθυσίες, κανιβαλισµό, κυκλοφορούσαν ηµίγυµνοι ή ακόµη και γυµνοί, κλπ.), 14 χωρίς γραπτή γλώσσα και εµφανή πολιτισµό, ανίκανοι να κυβερνήσουν τον εαυτό τους. Η θέση αυτή είχε ως κύριο εκπρόσωπο τον Αριστοτελικό φιλόσοφο και θεολόγο Juan Ginés de Sepúlveda ( ) που υποστήριζε, µε βάση τη θέση του Αριστοτέλη περί δούλων (ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι από τη φύση τους δούλοι), ότι οι Ινδιάνοι 13 Ο Amerigo Vespucci έπεισε τους χαρτογράφους Waldseemüller και Ringmann για την ύπαρξη του Νέα Κόσµου και έτσι εκείνοι µε τη σειρά τους χρησιµοποίησαν τον όρο Αµερική από το όνοµα του Vespucci στις χάρτες που έφτιαξαν το Πιο συγκεκριµένα, οι Ισπανοί ήταν πεπεισµένοι πριν καλά-καλά δουν τους γηγενείς του Νέου Κόσµου ότι ήταν ανθρωποφάγοι και τους «έβλεπαν» να τρώνε ανθρώπους και ας µην συνέβαινε, φρόντιζαν δε να τους ζωγραφίζουν ηµίγυµνους ή γυµνούς για το Ευρωπαϊκό τους ακροατήριο ή να τους φέρνουν σε αυτή την κατάσταση αιχµάλωτους στην Ευρώπη ως δούλους. 18

7 της Αµερικής ήταν φύσει δούλοι και ανίκανοι να αυτό-κυβερνηθούν (άρα πρόκειται για κενή γη) και άρα η ισπανική κατάκτηση ήταν επιτρεπτή και µάλιστα επιβεβληµένη. Η αντίθετη θέση στοιχειοθετήθηκε από τον οµινικανό µοναχό και ιστορικό Bartolomé de Las Casas ( ) που υποστήριζε ότι οι Ινδιάνοι ήταν άνθρωποι όπως εµείς και µάλιστα ευφυείς και όχι φύσει δούλοι και φύσει κατώτεροι, ότι απλώς είχαν ένα διαφορετικό πολιτισµό και θρησκεία, και διαφορετικό σύστηµα διακυβέρνησης. Συνεπώς η κατάκτηση έπρεπε να γίνει µε ειρηνικό και συναινετικό τρόπο - και όχι βίαια όπως είχε ήδη ξεκινήσει να γίνεται από τους Ισπανούς conquistadores (κατακτητές) - µε κύριο στόχο να πειστούν ειρηνικά να γίνουν Χριστιανοί για το καλό τους και για την ηθική και πολιτισµική τους άνοδο. Η αντιπαράθεση αυτή οδήγησε τον νέο τότε Βασιλιά της Ισπανίας και αυτοκράτορα της Αγίας Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας Κάρολο Ε, να ζητήσει από τους δύο να αντιπαρατεθούν έκαστος µε τα επιχειρήµατα στην ισπανική πόλη Valladolid (η γνωστή ως Valladolid debate). Το τελικό αποτέλεσµα των κριτών που παρακολούθησαν τη συζήτηση ήταν η ισοπαλία παρά το γεγονός ότι ο Las Casas αντέδρασε πειστικά στα επιχειρήµατα περί Αριστοτέλη του αντιπάλου του. Τελικά επικράτησε µία µέση λύση που πρότεινε ο Βιτόρια, ο οποίος απέρριπτε τα περί εγγενώς δούλων και κενής γης του Sepúlveda καθώς και τη χρήση βίας, αλλά νοµιµοποίησε την κατάκτηση για το καλό τον Ινδιάνων (εκχριστιανισµός και εκπολιτισµός τους µε τη µέθοδο της πειθούς) που ήταν υποδεέστεροι πολιτισµικά (Αβοριγίνες, όπως τους θεωρούσε) και αποδεχόταν τις ισπανικές στρατιωτικές επεµβάσεις κατά των βαρβαρικών εθίµων των Ινδιάνων. Κλείνουµε την παρένθεση και περνάµε στην καταλυτική Γαλλική Επανάσταση (1789), την επαναστατική ανατροπή της απολυταρχίας και του «παλιού καθεστώτος» (Ancien Régime) και την άνοδο της αστικής τάξης και του ευρύτερου λαού στην εξουσία, µε τη έµφαση της στις πολιτικές αρχές του ιαφωτισµού: λαϊκή κυριαρχία, λαϊκή βούληση, ανθρώπινα δικαιώµατα, εθνική αυτοδιάθεση. Μετά από αυτό το γεγονός ο κόσµος και κατά πρώτο λόγο η Ευρώπη δεν µπορούσε να είναι η ίδια (παρά τις πολλές προσπάθειες αρχικά επιτυχούς πισωγυρίσµατος, ακόµη και στην ίδια τη Γαλλία, µε την επιστροφή των Βουρβόνων ως βασιλέων από το 1815 µέχρι το 1848). Μία δεύτερη επιτυχής χρήση επαναστατικής βίας ήταν η αµερικανική ανεξαρτησία του 1776 που επίσης αναφερόταν στα ανθρώπινα δικαιώµατα και στην αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση. Πριν τον ιαφωτισµό και τη Γαλλική Επανάσταση, η Αυτοκρατορία των Αψβούργων (Αγία Ρωµαϊκή Αυτοκρατορία), µε φυσικό σύµµαχο τον Πάπα, προέβη σε µία ύστατη προσπάθεια να ελέγξει τα πράγµατα και να περιορίσει τη φθίνουσα δύναµη της που 19

8 απειλείτο άµεσα και εξ ανατολών, από την Οθωµανική Αυτοκρατορία (που έφθασε να πολιορκεί τη Βιέννη κατ επανάληψη κατά τον 16 ο αιώνα µε τον Σουλεϊµάν τον Μεγαλοπρεπή). Τα πράγµατα οδήγησαν τελικά σε έναν ευρωπαϊκό πόλεµο, τον Τριακονταετή Πόλεµο, στο πρώτο µέρος του 17 ου αιώνα, όπου οι Αψβούργοι, όπως έχει λεχθεί, κέρδισαν τις περισσότερες µάχες αλλά έχασαν τον πόλεµο. Με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648) ήρθε το τέλος µίας εποχής και η αρχή µίας νέας εποχής για τις διεθνείς σχέσεις. Β.3. H σηµασία της Συνθήκης Ειρήνης της Βεστφαλίας Η Συνθήκη Ειρήνης της Βεστφαλίας (1648) θεωρείται ότι αποτελεί την ανάδυση µίας νέας εποχής, της Ευρωπαϊκής διεθνούς κοινωνίας, που εν δυνάµει ήταν παγκόσµια. Οι κρατικές οντότητες της Ευρώπης που επέζησαν του Τριακονταετούς Πολέµου αποδέχθηκαν ορισµένους κανόνες συµπεριφοράς (κανόνες του διεθνούς δικαίου) στις µεταξύ τους σχέσεις και άρχισε να εδραιώνεται η διπλωµατία ως το επίσηµο κανάλι επικοινωνίας µεταξύ τους. Σηµειώνεται ότι στην πραγµατικότητα δεν πρόκειται για Συνθήκη Ειρήνης της Βεστφαλίας καθεαυτή, αλλά για σειρά από συνθήκες που έγιναν αντικείµενο πολυµερούς διαπραγµάτευσης (κάτι πρωτάκουστο για την εποχή του) στο Αµβούργο και στις πόλεις Όσναµπρυκ και Μύνστερ της Βεστφαλίας, και τελικά υπογράφτηκαν από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο του Στη διασκέψεις που οδήγησαν στην υπογραφή των συνθήκες συµµετείχαν 109 αντιπροσωπείες, χωρίς τη συµµετοχή της Αγγλίας, της Πολωνίας και της Ρωσίας, γεγονός από µόνο πρωτάκουστο και εντυπωσιακό για την Ευρώπη και τον κόσµο. Οι κύριοι πρωταγωνιστές στις συνοµιλίες ήταν η Αγία Ρωµαϊκή Αυτοκρατορία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Σουηδία και η Ολλανδική ηµοκρατία. Με τη Βεστφαλία και µε τη δυναµική που δηµιουργήθηκε, εδραιώθηκαν τα κράτη όπως λίγο-πολύ τα αντιλαµβανόµαστε σήµερα, συνυφασµένα µε την έννοια της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Η Βεστφαλία είναι συνδεδεµένη µε τη θεµελιώδη αυτή αρχή του διεθνούς συστήµατος κρατών, σε σηµείο ώστε να µιλάµε για τη σηµερινή διεθνή κοινωνία ως «Βεστφαλικό διεθνές σύστηµα», εννοώντας ακριβώς την εδραίωση της στη βάση της κυριαρχίας-ανεξαρτησίας. Ωστόσο η αρχή της κυριαρχίας δεν διατυπώθηκε στη Βεστφαλία µε τη σαφήνεια που θα ανέµενε κανείς, σαν να είχε ωριµάσει ως ιδέα, µε βάση τη σύλληψη της έννοιας από τον Μποντέν. Στη Ειρήνη της Βεστφαλίας διατυπώνεται η έννοια της κυριαρχίας στο πνεύµα της 20

9 εποχής ως εξής: ότι «ο κάθε βασιλιάς είναι αυτοκράτωρ στην επικράτεια του» (rex est imperator in regno suo), δηλαδή είναι κύριος στα του οίκου του επιπλέον ότι δεν υπόκειται σε καµία ανώτερη πολιτική εξουσία. Με πιο σύγχρονους όρους οι διατυπώσεις αυτές όπως έγιναν σταδιακά αντιληπτές από τον 18 αιώνα µέχρι το 1815, µεταφράζονται σε τρείς αρχές που ισχύουν µέχρι σήµερα (γι αυτό και µιλάµε σήµερα για «Βεστφαλικό διεθνές σύστηµα»): (α) ότι όλα τα κράτη είναι κυρίαρχα εσωτερικά, (β) ανεξάρτητα εξωτερικά, σε σχέση µε τα άλλα κράτη και (γ) υπάρχει κυρίαρχη ισότητα µεταξύ τους (θέση που είχε υποστηρίξει πρώτο ο Μποντέν). Στη συνέχεια, κατά τον 18 ο αιώνα προστέθηκε και µία ακόµη αρχή που ήταν άρρητα συνδεδεµένη µε την αρχή της κυριαρχίας: η αρχή της µη επέµβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών από άλλα κράτη. Η Βεστφαλία εκτός από απαρχή µίας νέας εποχής ήταν και το τέλος µίας άλλης και σε αυτό παραπέµπει µία άλλη αρχή που υιοθετήθηκε και τότε θεωρείτο πολύ σηµαντική: ότι αυτός που κυβερνάει είναι αυτός που καθορίζει και τη θρησκεία που θα ισχύει µεταξύ των υπηκόων της επικράτειας του (cujus region, ejus religion) και επιπλέον ότι ουδείς έξωθεν έχει το δικαίωµα να επεµβαίνει σε ένα κράτος για θρησκευτικούς λόγους, δηλαδή ούτε ο Πάπας. Η Ειρήνη της Βεστφαλίας είναι συνυφασµένη και µε τους κανόνες του διπλωµατικού πρωτοκόλλου, µε την αρχή της γνωστής ως «ισορροπίας ισχύος» ή αρχή της «ισορροπίας των δυνάµεων» (βλ. κεφάλαιο Β.4) και µε την αρχή της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών. Ωστόσο µία πιο προσεκτική ιστορική µατιά για το τι διαµείφθηκε και αποφασίστηκε στην Βεστφαλία ή για το τι ίσχυε πριν και µετά, µπορεί να δώσει µία άλλη εικόνα των πραγµάτων, µειώνοντας αισθητά τη σηµασία της Βεστφαλίας ως σταθµού της διεθνούς κοινωνίας. Κατά µία άποψη, η έναρξη της Ευρωπαϊκής διεθνούς κοινωνίας δεν ξεκινάει το 1648, αλλά πολύ πριν, το 1415, µε το Συµβούλιο της Κωνσταντίας, µε το οποίο ο Παπισµός µετετράπη από καθαρά θρησκευτικός µε τεράστια πνευµατική εξουσία σε οντότητα µε περίπου κοσµική πολιτική εξουσία µια και ο Πάπας απέκτησε κράτος µε δικό του έδαφος. Κατά µία άλλη άποψη, η νεωτερική διεθνής (Ευρωπαϊκή) κοινωνία εµφανίστηκε αρκετά µετά, σταδιακά, καθώς ξεδιπλωνόταν ο 18 ος αιώνας. Πριν υπήρχαν ακόµη πολλά στοιχεία και κατάλοιπα της Respublica Christiana. Η δεύτερη αυτή άποψη είναι και η πιο σωστή ιστορικά. Πάντως όσο και να έχει κατασκευαστεί και µυθοποιηθεί η Ειρήνη της Βεστφαλίας από τους µεταγενέστερους, δεν θα ήταν υπερβολικά να πει κανείς ότι η Βεστφαλία έθεσε τις 21

10 βάσεις για το διεθνές δίκαιο, ως κοσµικό δίκαιο που διέπει τις σχέσεις µεταξύ των κρατών, αυτό που ονοµάστηκε στον ύστερο 18 ο αιώνα και στις αρχές του 19 ου αιώνα «δηµόσιο δίκαιο της Ευρώπης» (droit publique Européenne). Με την Βεστφαλία αρχίζουν, θα λέγαµε, οι διεθνείς σχέσεις όπως τις αντιλαµβανόµαστε λίγο-πολύ µέχρι τις µέρες µας αν και περιορισµένες στην Ευρώπη. Β.4. Ο διευρυµένος 19 ος αιώνας Β.4.α. ιεθνής πολιτική και ισορροπία ισχύος Με το Συνέδριο της Βιέννης (Σεπτέµβριος 1814-Ιούνιος 1815) έληξε η προσπάθεια του Ναπολέοντα για ευρωπαϊκή ηγεµονία. Η προσπάθεια αυτή του Ναπολέοντα φάνηκε προς στιγµή ότι θα µπορούσε να επιτύχει, όχι µόνο λόγω του στρατιωτικού και πολιτικού δαιµονίου του, αλλά λόγω της Γαλλικής Επανάστασης που είχε προηγηθεί και έδινε άλλη αίγλη στον επεκτατισµό του στρατηλάτη. Το Συνέδριο της Βιέννης στο οποίο κυριάρχησε ο καγκελάριος της Αυστρίας, Μέττερνιχ (Klemens von Metternich, ) και η Τετραπλή Συµµαχία (οι νικητές του Ναπολέοντα: Ρωσία, Αυστρία, Βρετανία, Πρωσία), αποτέλεσε πρότυπο διεθνούς διάσκεψης (κογκρέσο όπως λεγόταν τότε). Ασχολήθηκε κυρίως µε την αλλαγή των συνόρων της Ευρώπης και εγκαινίασε την ιδέα των διεθνών διασκέψεων για την αποσόβηση συγκρούσεων και την επίλυση των µεγάλων διεθνών πολιτικών και στρατιωτικών προβληµάτων της εποχής. Η ιδέα αυτή των διασκέψεων ήταν κατά βάση του Βρετανού υπουργού εξωτερικών Κάστλεριγκ (Castlereagh, ). Ο κύριος µηχανισµός για τη διατήρηση της ειρήνης ήταν η ισορροπία ισχύος που ήταν συνυφασµένη µε τον Μέττερνιχ. Στα πλαίσια αυτά (διασκέψεις, ισορροπία ισχύος) το πρόσταγµα το είχε το νεόκοπο διευθυντήριο των πέντε Μεγάλων υνάµεων (Βρετανία, Ρωσία, Γαλλία, Αυστρία µετά Αυστροουγγαρία και Πρωσία µετά Γερµανία) που στα τέλη της δεκαετίας του 1860 έγιναν έξι, µε την προσθήκη της Ιταλίας. Το διευθυντήριο ήταν γνωστό, από το 1815 µέχρι το 1824, ως Σύστηµα των Κογκρέσων (Congress System), λόγω των συνεχών διασκέψεων (κογκρέσων), συγκεκριµένα των κογκρέσων του Αιξ-Λα-Σαπέλ (1818), του Κάρλσπµαντ (1819), του Τροπάου (1820), του Λάιµπαχ (1821) και της Βερόνας (1822). Παράλληλα δηµιουργήθηκε το 1815 η Ιερά Συµµαχία από τα τρία συντηρητικά ανακτοβούλια (Ρωσία, Αυστρία, Πρωσία), ιδέα του Τσάρου Αλεξάνδρου Α, µε στόχο την διατήρηση της ελέω Θεού µοναρχίας και τη διατήρηση της ειρήνης στα βάση χριστιανικών αρχών. Στην ουσία η Ιερά Συµµαχία αποτελούσε το σκληρό πυρήνα της πενταρχίας που τασσόταν κατά των επαναστάσεων και υποστήριζε ακόµη και στρατιωτική επέµβαση για 22

11 την καταστολή κατά επαναστάσεων εναντίον της νόµιµης βασιλικής εξουσίας, αρχή που υιοθετήθηκε και στα πλαίσια του συστήµατος των κογκρέσων, στο Αιξ-Λα-Σαπέλ και στο Τροπάου και βρήκε την εφαρµογή της στις επεµβάσεις στην Ισπανία και σε διάφορα σηµεία της ιταλικής χερσονήσου το Όµως ο Κάστλεριγκ δεν συµφώνησε µε την αρχή αυτή, τονίζοντας ότι η επέµβαση δικαιολογείται µόνο ότι διακυβεύονται εθνικά συµφέροντα. Ανάλογη θέση πήρε λίγο µετά και η Γαλλία. Μετά το θάνατο του Τσάρου Αλέξανδρου Α (στα τέλη του 1825) η Ιερά Συµµαχία εγκαταλείφθηκε και το Σύστηµα των Κογκρέσων έδωσε τη θέση του στην Ευρωπαϊκή Συµφωνία (Concert Européenne, European Concert) που ήταν πιο χαλαρή στη όλη σύλληψη της (οι διασκέψεις γινόντουσαν πιο αραιά) και δεν επενέβαινε σε άλλα κράτη για να καταστείλει εξεγέρσεις αλλά κυρίως για να σταµατήσει αιµατοχυσίες. Η ισορροπία ισχύος ή ισορροπία δυνάµεων θεωρείτο (και ακόµη θεωρείται από πολλούς) ως συνταγή για την αποφυγή του πολέµου και την εδραίωση της ειρήνης µία και δεν υπάρχει (και δεν µπορεί να υπάρξει) µία παγκόσµια κυβέρνηση. Είναι µία διεθνής κατάσταση, ένα διεθνές σύστηµα όπου καµία µεγάλη δύναµη δεν είναι τόσο ισχυρή (υπερδύναµη) για να µπορεί να επιβληθεί στις λοιπές δυνάµεις. Αν πάλι µία από τις µεγάλες δυνάµεις προσπαθήσει να γίνει πιο ισχυρή και να επεκτείνει υπέρµετρα τη ζώνη επιρροής της ή τα εδάφη της, οι άλλες δυνάµεις θα συνασπιστούν µεταξύ τους εναντίον της ώστε θα αναγκαστεί να υποχωρήσει και, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποφευχθεί ο πόλεµος. Η ισορροπία ισχύος χρησιµοποιήθηκε συνειδητά και µε ευρηµατικότητα από αρκετούς πολιτικούς και διπλωµάτες, ήδη από τον 17 ο αιώνα από τον Γάλλο πρωθυπουργό καρδινάλιο Ρισελιέ (Richelieu, ) και στον 19 ο αιώνα από τον Μέττερνιχ, τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντισραέλι (Benjamin Disraeli, ), τον καγκελάριο της Γερµανίας, Μπίσµαρκ (Otto von Bismarck, ) και άλλους. Υπήρχαν όµως και αρκετοί διανοητές και πολιτικοί που καταδίκασαν της ισορροπία ισχύος ως απαράδεκτη και αναποτελεσµατική για την ειρήνη, ειδικά φιλελεύθεροι. Πάντως παρά τη συνειδητή εφαρµογή της ισορροπίας ισχύος από τις µεγάλες δυνάµεις συγκρούστηκαν µεταξύ τους ένοπλα οι µεγάλες δυνάµεις: στον Κριµαϊκό Πόλεµο ( ), στον πόλεµο της ιταλικής ενοποίησης µε ένοπλη σύγκρουση Γαλλίας- Αυστροουγγαρίας (1859), στον πόλεµο Πρωσίας-Αυστροουγγαρίας (1866) και στον Γαλλογερµανικό Πόλεµο ( ). Παρά ταύτα ο Hedley Bull και άλλοι διεθνολόγοι της γνωστής ως ρεαλιστικής σχολής σκέψης των ιεθνών Σχέσεων έχουν υποστηρίξει ότι η ισορροπία ισχύος είχε ιστορικά ευεργετικά αποτελέσµατα για την εδραίωση της διεθνούς κοινωνίας. Κατά την 23

12 άποψη αυτή οι θετικές λειτουργίες της ισορροπίας ισχύος είναι τρεις: (1) ότι απέτρεψε τη δηµιουργία µίας παγκόσµιας αυτοκρατορίας ή την ηγεµονία µίας µεγάλης δύναµης, συµβάλλοντας έτσι στη διατήρηση της διακρατικής διεθνούς κοινωνίας, (2) ότι επέτρεψε τη δηµιουργία και επιβίωση µικρών κρατών (π.χ. Ελλάδα, Βέλγιο, Σερβία), και (3) ότι δηµιούργησε το πλαίσιο µέσα στο οποίο µπόρεσαν και αναπτύχθηκαν η διπλωµατία, το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς οργανώσεις, οι πυλώνες της διεθνούς κοινωνίας. Ωστόσο µπορεί κανείς να αντιτάξει τα εξής. Πρώτον µπορεί να µην είχαµε παγκόσµια αυτοκρατορία όπως η Ρωµαϊκή Αυτοκρατορία, η ηγεµονία τους ενός στον 19 ο αιώνα, αλλά είχαµε την αποικιοκρατία και τον άκρατο ιµπεριαλισµό. εύτερον, πράγµατι ορισµένες µικρές χώρες δηµιουργήθηκαν και ως προϊόν της ισορροπίας ισχύος, δηλαδή της διεθνούς συγκυρίας που µε βάση την ισορροπία ισχύος, στη συγκεκριµένη ιστορική στιγµή, ευνόησε τη δηµιουργία ορισµένων κρατών ή την επέκταση τους, όπως κατεξοχήν συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας και του Βελγίου. Από την άλλη, η ισορροπία ισχύος και οι βλέψεις των µεγάλων δυνάµεων δεν επέτρεψαν τη δηµιουργία ενός Πολωνικού, Ουγγρικού, Κροατικού ή Αλβανικού κράτους και δεν επέτρεψαν τη δηµιουργία µίας µεγάλης Βουλγαρίας ούτε καν µίας ανεξάρτητης Βουλγαρίας πριν το Β.4.β. Οι τρεις µεγάλες προκλήσεις στη διεθνή κοινωνία του 19ου αιώνα Το , στο ξεκίνηµα της πορείας τους, οι πέντε Μεγάλες υνάµεις φαινόταν να διαθέτουν µεταξύ τους σχετική οµοιογένεια και κοινές συντηρητικές αξίες που τους εξασφάλιζαν ένα βαθµό συνοχής και κοινού οράµατος για µία διεθνή κοινωνία στα µέτρα τους. Ωστόσο υπήρχαν εντός των κυβερνήσεων αυτών κάποιοι που αν και συντηρητικοί ήταν πιο ανοικτοί στα κελεύσµατα της εποχής και θεωρούσαν ότι δεν µπορεί η ευρωπαϊκή κοινωνία να συµπεριφέρεται σαν να µην είχε λάβει χώρα η Γαλλική Επανάσταση και να µην είχαν διαδοθεί οι πειστικές πολιτικές αρχές του ιαφωτισµού. Χαρακτηριστικές ήταν δύο περιπτώσεις στο χώρο της διπλωµατίας, που όµως δυστυχώς δεν έµελλε να διασταυρωθούν και να ενώσουν τις δυνάµεις τους κατά του Μέττερνιχ: ο Ιωάννης Καποδίστριας ( ) και ο διάδοχος του Κάστλεριγκ, Κάνιγγ (George Canning, ). Και οι δύο είχαν άλλο όραµα για τη διεθνή κοινωνία της Ευρώπης. Πίστευαν στην εφαρµογή της αρχής των εθνοτήτων, ει δυνατόν, µε ειρηνικό τρόπο και στη συνταγµατική µοναρχία (αντί της απόλυτης µοναρχίας) και είχανε επανειληµµένα κονταροχτυπηθεί µε τον Μέττερνιχ για τα θέµατα αυτά, πρώτα ο Καποδίστριας ως υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας και µετά ο Κάννιγγ. 24

13 Το όραµα του Μέττερνιχ περί της ειρήνης που βασιζόταν στην απολυταρχία και την καταστολή δεν µπόρεσαν να το ανατρέψουν οι δύο αυτές προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής διπλωµατικής σκηνής. Το αµφισβήτησαν και εν µέρει το ανέτρεψαν δύο ιδεολογίες, ο εθνικισµός και ο φιλελευθερισµός και, λίγο µετά, από τα µέσα του 19 ου αιώνα, και ο σοσιαλισµός, και οι τρεις ιδεολογίες κραδαίνοντας και την απειλή της επαναστατικής βίας αν η αλλαγή που επιζητούσαν δεν µπορούσε να επέλθει µε ειρηνικό τρόπο. Η ένοπλη βία ήταν κυρίως συνυφασµένη µε τον εθνικισµό, µε πρώτες εκδηλώσεις στη πράξη τον Σερβικό και Ελληνικό πόλεµο ανεξαρτησίας. Ειδικά η δεύτερη περίπτωση, η Ελληνική Επανάσταση ( ) συγκλόνισε και δίχασε την πενταρχία των µεγάλων δυνάµεων. Αρχικά και οι πέντε καταδίκασαν τους Έλληνες επαναστάτες, ακόµη και ο Αλέξανδρος Α ο οποίος σε προσωπικό επίπεδο είχε στενές φιλικές σχέσεις µε τον υπουργό του Καποδίστρια και τον υποστράτηγο (και υπασπιστή του) του Αλέξανδρο Υψηλάντη και ενδιαφερόταν για τη µοίρα των οµόθρησκων του Χριστιανών Ορθόδοξων στην Οθωµανική Αυτοκρατορία. Καθώς όµως οι επαναστατηµένοι Έλληνες δεν ηττήθηκαν από τους Οθωµανούς µέχρι το 1824 και η ελληνική υπόθεση είχε µεγάλη απήχηση στους µορφωµένους ανθρώπους της Ευρώπης (οι νέοι Έλληνες θεωρούνταν απόγονοι των απαράµιλλων αρχαίων Ελλήνων, της κοιτίδας του Ευρωπαϊκού πολιτισµού), πρώτα η Βρετανία και η Ρωσία και στην συνέχεια και η Γαλλία, αποφάσισαν να δράσουν για να σώσουν τους Έλληνες από τον Ιµπραήµ ο οποίος είχε εντωµεταξύ σχεδόν καταστείλει τον ελληνικό αγώνα το Η συνέχεια είναι γνωστή: η Συνθήκη του Λονδίνου, η ναυµαχία του Ναβαρίνου, κλπ. και η τελική ελληνική ανεξαρτησία (1831). Επίσης η Βρετανία και η Γαλλία επενέβησαν για να υποστηρίξουν την απόσχιση του Βελγίου από την Ολλανδία. Αντιθέτως η ουγγρική εξέγερση του 1848 υπό τον Janos Kossuth πνίγηκε στο αίµα ενώ αρχικά ήταν νικηφόρα, λόγω της στρατιωτικής επέµβασης της Ρωσίας στο πλευρό της Αυστρίας. Γενικά το έτος 1848, γνωστό και ως «η άνοιξη των εθνών» ή το «έτος της επανάστασης» είναι κατεξοχήν συνυφασµένο µε λαϊκές εξεγέρσεις, τόσο εθνικές (Ούγγροι, Πολωνοί, Ιρλανδοί), όσο και για την εδραίωση αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης (Γαλλία, Αυστρία, ανία, Σαρδηνία) ή και για τα δύο µαζί, όπως στη Γερµανική Συνοµοσπονδία, µε αγώνα τόσο για γερµανική ενοποίηση όσο και για πολιτικά δικαιώµατα. Τότε, το 1848, είναι που ανετράπη και ο Μέττερνιχ µετά από δεκαετίες στην εξουσία (από το 1809 ως υπουργός εξωτερικών και από το 1821 και ο καγκελάριος) και η γνωστή ως «εποχή του Μέττερνιχ» στην Ευρωπαϊκή διεθνή κοινωνία έλαβε τέλος. Μία άλλη εκδήλωση εθνικισµού και εθνικής αυτοδιάθεσης ήταν λίγα χρόνια µετά µε την ενοποίηση, µε τη χρήση και ένοπλης βίας, της Ιταλίας, της Γερµανίας και της Ρουµανίας. 25

14 Γενικότερα, ο εθνικισµός είναι η ιδεολογία που επιδιώκει την ανεξαρτησία, συνένωση, επιβίωση και ανάπτυξη ενός έθνους. Η «εθνική αρχή» ή «αρχή των εθνοτήτων», όπως ονοµαζόταν αρχικά η εθνική αυτοδιάθεση, είναι η κανονιστική πλευρά του εθνικισµού. Υπαγορεύει ότι κάθε έθνος πρέπει να αντιστοιχεί προς ένα κράτος, δηλαδή να είναι εθνικό κράτος. Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του εθνικισµού από τη πλευρά των διανοητών του ύστερου 18 ου και του 19 ου αιώνα, είναι οι Γερµανοί Johann Gottfried Herder ( ) και Johann Gottlieb Fichte ( ), ο Ιταλός Guiseppe Mazzini ( ), ο Γάλλος Ernest Renan ( ) και ο Βρετανός John Stuart Mill ( ). Κεντρικά σηµεία της πιο ριζοσπαστικής εκδοχής του φιλελευθερισµού που κατέκρινε τη λογική της ισορροπίας των δυνάµεων, ήταν η ατοµική ελευθερία και η αυτοδιάθεση των λαών, η αντιπροσωπευτική διακυβέρνηση, οι ειρηνικές σχέσεις και τα κοινά συµφέροντα µεταξύ όλων των κρατών, µικρών και µεγάλων, ο λειτουργικός ρόλος της ελευθερίας του εµπορίου και η ανάγκη να υπάρξουν όσο γίνεται πιο αποτελεσµατικοί διεθνείς θεσµοί που να περιορίσουν την αυθαιρεσία του «δίκαιου του ισχυρότερου» που επέβαλαν οι πέντε Μεγάλες υνάµεις στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσµο. Η αρχική τοποθέτηση του φιλελευθερισµού από τον ύστερο 18 ο αιώνα ήταν η αντίθεση στην αποικιοκρατία και επίσης η µη αποδοχή της καθιερωµένης διάκρισης µεταξύ «πολιτισµένων» και «βαρβάρων», µε κύριους εκπροσώπους τους Άνταµ Σµιθ, Condorcet ( ), Μπένθαµ (Jeremy Bentham, ), Καντ, Benjamin Constant ( ), Richard Cobden ( ) και Herbert Spencer ( ). 15 Ωστόσο κατά τον 19 ο αιώνα φιλελεύθεροι διανοητές τάχθηκαν υπέρ της αποικιοκρατίας και των υπερπόντιων κατακτήσεων στη λογική της «πολιτισµικής αποστολής», δηλαδή ότι µε αυτό τον τρόπο οι «βάρβαροι», και κατά κύριο λόγο οι «άγριοι», θα εκπολιτιζόντουσαν και θα προόδευαν, αλλιώς θα έµεναν απολίτιστοι και καθυστερηµένοι για πάντα. Αυτό υποστήριζαν διαπρεπείς φιλελεύθεροι στοχαστές όπως ο J.S. Mill και ο Alexis de Toqueville ( ). Το κυρίαρχο ρεύµα στο σοσιαλισµό του 19ου αιώνα ήταν οι κοµουνιστικές θεωρίες του Καρλ Μαρξ ( ) και του Φρίντριχ Ένγκελς ( ). Πολύ σχηµατικά το οικοδόµηµα του Μαρξ λέει ότι οι σχέσεις παραγωγής, δηλαδή ο τρόπος οργάνωσης και τα µέσα που χρησιµοποιούνται, αποτελούν την πραγµατική βάση της κοινωνίας, πάνω στην οποία εγείρεται το νοµικό και πολιτικό εποικοδόµηµα. Ο τελευταίος τρόπος παραγωγής, που δηµιουργεί εντάσεις και ανισότητες στη κοινωνία, είναι ο καπιταλιστικός τρόπος της αστικής 15 Ακόµη και µη φιλελεύθεροι διανοητές τασσόντουσαν κατά της αποικιοκρατίας, όπως ο Edmund Burke ( ), ένας από τους πατέρες του συντηρητισµού. 26

15 τάξης. Η αλλαγή θα επέλθει µε την επανάσταση της εργατικής τάξης που θα κυριαρχήσει και θα καταργήσει την εκµετάλλευση και την καταπίεση της µίας τάξης από την άλλη. Μπροστά στα κελεύσµατα αυτά για ριζική αλλαγή που είχαν τις ρίζες τους στο ιαφωτισµό οι Μεγάλες υνάµεις άλλοτε κατακεραύνωσαν (π.χ. Μέττερνιχ), άλλοτε αντιστάθηκαν προσεκτικά και άλλοτε κάµφθηκαν, ειδικά µπροστά στο κάλεσµα για θεµελιώδεις ελευθερίες και εκδηµοκρατισµό και στα κελεύσµατα εθνών για αυτοδιάθεση ή εθνική ενοποίηση. Έτσι µε τον ένα ή µε τον άλλο τρόπο οι δύο από τις τρεις προσδοκίες, κυρίως ο φιλελευθερισµός και εν µέρει ο εθνικισµός ορισµένων ευρωπαϊκών εθνών, µπόρεσαν να ικανοποιηθούν, τουλάχιστον κατά τρόπο που γεννούσε ελπίδες για το µέλλον και δεν καθιστούσε την επαναστατική βία απαραίτητη. Ο µόνος που παρέµενε εκτός ήταν ο σοσιαλισµός υπό τις πιο επαναστατικές τους εκδοχές, τον σοσιαλισµό-κοµουνισµό και τον αναρχισµό, που δεν «χωρούσαν» στο σύστηµα, σε αντίθεση µε την πιο ήπια σοσιαλδηµοκρατική εκδοχή που άρχισε να έχει απήχηση στην Ευρώπη από τέλη του 19 ου αιώνα και µετά. Έτσι ο 19ος αιώνας θα παραµείνει στην ιστορία όχι µόνο ως ο αιώνας της βιοµηχανικής επανάστασης και της ιδέας της τεχνολογικής και επιστηµονικής προόδου, αλλά και ο αιώνας του αγώνα κατά της απολυταρχίας και ο αιώνας των εθνοτήτων. Β.4.γ. ιεθνής κοινωνία, Ευρώπη και πολιτισµός Η διεθνής κοινωνία κατά τον 19 ο αιώνα και µέχρι τον Α Παγκόσµιο Πόλεµο παρέµενε κυρίως ευρωπαϊκή υπόθεση. Ήταν οι σχέσεις της «πολιτισµένης ανθρωπότητας» µεταξύ της και σε σχέση µε άλλους υποδεέστερους κόσµους. Ο ένας ήταν η «βάρβαρη ανθρωπότητα» που αποτελείτο από την Οθωµανική Αυτοκρατορία, η οποία τυπικά είχε γίνει δεκτή στον πολιτισµένο κόσµο, µετά τον Κριµαϊκό Πόλεµο, και τα λίγα ανεξάρτητα κράτη της Αφρικής και της Ασίας, η Αβησσυνία, η Περσία, το Σιάµ, η Κίνα και η Ιαπωνία. Και σε ακόµη κατώτερο σκαλοπάτι ήταν η «άγρια ανθρωπότητα» (savage humanity), που ήταν το κατάλληλο έδαφος για να αναπτύξει η πολιτισµένη ανθρωπότητα την «πολιτισµική αποστολή» της (mission civilisatrice κατά του Γάλλους, White Man's Burden κατά τους Άγγλους ή Manifest Destiny κατά τους Αµερικάνους), να εκπολιτίσει του «αγρίους» ή όσους από αυτούς επιδεχόντουσαν εκπολιτισµό Η διάκριση µεταξύ βαρβάρων και άγριων είναι του Μοντεσκιέ στο περίφηµο βιβλίο του Το πνεύµα των νόµων (1748) και η τριπλή διάκριση που επικράτησε στον 19 ο αιώνα είχε ως κύριο εκφραστή της τον Σκοτσέζο νοµικό James Lorimer, καθηγητή στο πανεπιστήµιο του Εδιµβούργου. 27

16 Η ευρωπαϊκή ευρωκεντρική αυτή διεθνής κοινωνία αυτό-οριζόταν στη βάση της νέας έννοιας του «πολιτισµού» (civilization), έννοια που εισήγαγε στα µέσα του 18 ου αιώνα ο Γάλλος Victor Mirabeau (πατέρας του πιο γνωστού Honoré Mirabeau της Γαλλικής επανάστασης) τονίζοντας το στοιχείο της θρησκείας για έναν πολιτισµό. Λίγο µετά την έννοια αυτή χρησιµοποίησε και ο φιλόσοφος του Σκωτσέζικου ιαφωτισµού, Adam Ferguson ( ). Στη συνέχεια η έννοια πολιτισµός έγινε κεντρική στην Ευρώπη του 19 ου αιώνα. Το κριτήριο για την ένταξη στη διεθνή κοινωνία και στο αντίστοιχο διεθνές δίκαιο ήταν αρχικά ο Χριστιανισµός και στη συνέχεια ο πολιτισµός, δηλαδή το πόσο πολιτισµένη θεωρείτο µία χώρα, εννοείται µε τα ισχύοντα ευρωπαϊκά κριτήρια του 19 ου αιώνα. Η Χριστιανική διεθνής κοινωνία που υπήρχε από την Αναγέννηση µέχρι τις αρχές του 19 ου αιώνα αντικαταστάθηκε από την διεθνή κοινωνία των πολιτισµένων κρατών, δηλαδή αρχικά των ευρωπαϊκών κρατών και των κρατών ευρωπαϊκής προέλευσης της Αµερικής. Το διεθνές δίκαιο ήταν µέχρι το 1914 το διακρατικό δίκαιο των «πολιτισµένων κρατών» στο οποίο άλλα κράτη, µη χριστιανικά και µη ευρωπαϊκά ή ευρωπαϊκής προέλευσης, µπορούσαν να ενταχθούν στη «λέσχη των πολιτισµένων κρατών» και να γίνουν µέλη µόνο αν κατάφερναν να περάσουν «το τεστ του πολιτισµένου». ηλαδή έπρεπε να δείξουν εµπράκτως ότι είναι πολιτισµένα κράτη µε το να τηρούν ορισµένους θεµελιώδεις κανόνες διεθνούς συµπεριφοράς, και κατά κύριο λόγο να σέβονται τις συµφωνίες που έχουν υπογράψει, να έχουν διπλωµατικές σχέσεις, να σέβονται τους κανόνες του πολέµου, δηλαδή το γνωστό ως ανθρωπιστικό δίκαιο, κλπ. Επιπλέον να είναι οργανωµένα στο πλαίσιο ενός ευνοµούµενου κράτους που είναι συνάµα κράτος δικαίου και δεν ακολουθεί «βάρβαρες παραδόσεις», όπως ανθρωποθυσίες, δουλεία, σφαγές ή ακρωτηριασµούς αµάχων ή αιχµαλώτων, θανάτωση των γυναικών όταν πεθαίνει ο άντρας τους (το ινδικό έθιµο σουτέ), κλπ. Η ευρωπαϊκή αυτή διεθνής κοινωνία που έτεινε στο να γίνει παγκόσµια έφτασε στο τέλος της µε τον Α Παγκόσµιο Πόλεµο, έναν καταστροφικό πόλεµο που καµία από τις µεγάλες δυνάµεις δεν επεδίωκε. Ήταν κυριολεκτικά ένας πόλεµος κατά λάθος, από τραγικό λάθος χειρισµών των τότε µεγάλων δυνάµεων και κατά κύριο λόγο της Αυστροουγγαρίας και κατά δεύτερον λόγο της Γερµανίας. Στη συνέχεια είχαµε τη ιάσκεψη των Παρισίων (1919) και νέες ελπίδες γεννήθηκαν το 1919, µε τη δηµιουργία του πρώτου, τυπικά οικουµενικού, διακρατικού οργανισµού, της Κοινωνίας των Εθνών. Όµως οι ελπίδες αποδείχτηκαν, γρήγορα φρούδες και η ανθρωπότητα έµελλε να γνωρίσει τον πιο καταστροφικό πόλεµο στην ιστορία της, τον Β Παγκόσµιο Πόλεµο, µε τις εκατόµβες των νεκρών και το Ολοκαύτωµα (τη γενοκτονία των Εβραίων από το αποτρόπαιο Ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ). 28

17 Η διεθνής κοινωνία, υπό την έννοια της παγκόσµιας διεθνούς κοινωνίας που ισχύει για όλο τον πλανήτη Γη, εµφανίζεται µετά τον Α Παγκόσµιο Πόλεµο, µε την Κοινωνία των Εθνών ( ) και την όλη φιλοσοφία της. Ωστόσο κατά την περίοδο του Μεσοπολέµου, οι ΗΠΑ δεν συµµετείχαν στην Κοινωνία των Εθνών, η Σοβιετική Ένωση αρχικά δεν είχε γίνει αποδεκτή (έγινε αποδεκτή µόλις το 1934), η Γερµανία, η Ιταλία και η Ιαπωνία απεχώρησαν, περιφρονητικά, από την Κοινωνία των Εθνών. Και βέβαια µεγάλα τµήµατα της ανθρωπότητας, ειδικά στην Αφρική και στην νοτιοανατολική Ασία βρισκόντουσαν ακόµη υπό καθεστώς αποικιοκρατίας, οπότε ούτε λόγος µπορούσε να γίνει για ίση ή ισότιµη συµµετοχή σε ένα ευρύτερο σχήµα κοινών αξιών απανταχού της γης. Μέρος εύτερον. Οι Θεσµοί και οι λειτουργίες της διεθνούς κοινωνίας Γ. ιπλωµατία Γ. 1. Τι σηµαίνει διπλωµατία Η διπλωµατία, όπως και η ειρήνη, θεωρείται ο αντίποδας του πολέµου. Υποδηλώνει την επιλογή των ειρηνικών µέσων και του διαλόγου αντί των απειλών και της βίας στις σχέσεις µεταξύ των κρατών. Ο διάλογος, κατά τον φιλόσοφο Tzvetan Todorov, είναι µία επιλογή µεταξύ των δύο άκρων που είναι ο µονόλογος και ο πόλεµος. Η κύρια αποστολή της διπλωµατίας είναι ο επίσηµος διακρατικός (διακυβερνητικός) διάλογος και η διαπραγµάτευση προκειµένου να διερευνηθούν σηµεία κοινών συµφερόντων και αντιλήψεων ή να εντοπιστούν και να αντιµετωπιστούν σηµεία τριβής και σύγκρουσης. Η διπλωµατία έχει διττή έννοια. Σηµαίνει (α) την τεχνική και τη διεθνώς αποδεκτή διαδικασία µέσω της οποίας έκαστο κράτος επιχειρεί να επιτύχει ειρηνικά την εξωτερική του πολιτική και (β) θεσµό του κράτους, δηλαδή τη διπλωµατική υπηρεσία (που αποτελείται από τους διπλωµάτες ή διπλωµατικούς) και τις λειτουργίες και δραστηριότητες της. Οι κανόνες της διπλωµατικής διαδικασίας και εκπροσώπησης διαµορφώθηκαν σταδιακά από τον 15ο αιώνα έως τις µέρες µας. Η ρίζα της λέξης διπλωµατία είναι διττή, ρωµαϊκή και ελληνική. Προέρχεται από τη λατινική λέξη diploma που σήµαινε ειδικό έγγραφο, διπλωµένο και σφραγισµένο που 29

ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ εμφανίζεται ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΙΤΑΛΙΑ Επηρεάζεται από το ελληνικό και ρωμαϊκό πολιτισμό ΟΥΜΑΝΙΣΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ Αξία στον ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ ΣΑΙΞΠΗΡ ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ Άνθρωπο ΜΙΧΑΗΛ

Διαβάστε περισσότερα

Η Γαλλική επανάσταση (1789-1794)

Η Γαλλική επανάσταση (1789-1794) Η Γαλλική επανάσταση (1789-1794) Το πλαίσιο 18 ος αιώνας, Γαλλία: Παλαιό Καθεστώς, δηλ. 3 θεσμοθετημένες τάξεις: Κλήρος (0,5%) Ευγενείς (1,5%) Υπόλοιποι, δηλ. αστοί, αγρότες εργάτες (98%) Κριτήρια ένταξης:

Διαβάστε περισσότερα

Η κρίση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων Η ιταλική και γερμανική ενοποίηση. Φύλλο Εργασίας

Η κρίση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων Η ιταλική και γερμανική ενοποίηση. Φύλλο Εργασίας Η κρίση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων Η ιταλική και γερμανική ενοποίηση Φύλλο Εργασίας 1. Αφού συμβουλευτείτε τη σελίδα 44 του βιβλίου σας καθώς και το χάρτη που παρατίθεται, να συμπληρώσετε την πιο

Διαβάστε περισσότερα

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΟΡΙΣΜΟΣ

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΟΡΙΣΜΟΣ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» ΟΡΙΣΜΟΣ Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο η εξουσία πηγάζει από το λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντά του. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η λήψη αποφάσεων με ψηφοφορία

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 2 ο. Το ιστορικό πλαίσιο

Μαθημα 2 ο. Το ιστορικό πλαίσιο Μαθημα 2 ο Το ιστορικό πλαίσιο Πως, μέσα από ποιες δομές, διαδικασίες και συσχετισμούς, τα κράτη και οι άλλοι δρώντες στο παγκόσμιο σύστημα διαχειρίζονται μεγάλα προβλήματα, και επιχειρούν να διασφαλίσουν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΠ11 ΘΕΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Βυζάντιο και Χριστιανισμός: η δυναμική της θρησκείας στον καθορισμό της φυσιογνωμίας της αυτοκρατορίας και των

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ Κατάλογος διευκρινιστικού υλικού..................................... 18 Πρόλογος....................................................... 27 Ευχαριστίες......................................................

Διαβάστε περισσότερα

2. Αναγέννηση και ανθρωπισμός

2. Αναγέννηση και ανθρωπισμός κεφάλαιο 6 ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΧΩΡΩΝ ΩΣ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΕΣΤΦΑΛΙΑΣ (1453-1648) 2. Αναγέννηση και ανθρωπισμός Ορισμός Πρόκειται για μια γενικότερη πνευματική

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΠΟ32 ΔΥΟ ΘΕΣΜΟΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010 1560 ΛΕΞΕΙΣ Εκφώνηση εργασίας: Αναλύστε τις ιδιαίτερες κοινωνικοοικονομικές

Διαβάστε περισσότερα

2. ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

2. ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ 2. ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ Συμπλήρωση κενών ακόλουθες λέξεις (τρεις λέξεις περισσεύουν): βιβλιοθήκη, Βαλκανική, ανθρωπιστικός, πανεπιστήμιο, χειρόγραφο, Ιταλική, τυπογραφία, σπάνιος. Η Αναγέννηση και

Διαβάστε περισσότερα

Καρλ Πολάνυι. Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη

Καρλ Πολάνυι. Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη Καρλ Πολάνυι Επιμέλεια Παρουσίασης: Άννα Κουμανταράκη Καρλ Πολάνυι (1886-1964) Καρλ Πολάνυι Ούγγρος διανοητής νομάδας εβραϊκής καταγωγής με έντονη πνευματική και πολιτική δράση, θεμελιωτής του κλάδου της

Διαβάστε περισσότερα

Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα. 1. Το Σύνταγμα ως αντικείμενο των πολιτειακών επιστημών

Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα. 1. Το Σύνταγμα ως αντικείμενο των πολιτειακών επιστημών Εισαγωγή στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο Α εξάμηνο 2015/2016 Ν. Κανελλοπούλου Αναπλ. Καθηγ. Συνταγματικού Δικαίου Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα Διάγραμμα του μαθήματος της Δευτέρας 2/11/2015

Διαβάστε περισσότερα

4. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ (1517-1555)

4. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ (1517-1555) 4. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ (1517-1555) Συμπλήρωση κενών ακόλουθες λέξεις (τρεις λέξεις περισσεύουν): Ρώμη, Βυζάντιο, βούλλα, συγχωροχάρτι, επιστήμη, Αναγέννηση, Μεσαίωνας, τυπογραφία. Από τα τέλη του

Διαβάστε περισσότερα

α. Προς αναζήτηση νέων δρόμων της τουρκικής κατάκτησης που είχε διακόψει την επικοινωνία Ευρώπης Ασίας της έλλειψης πολύτιμων μετάλλων στην Ευρώπη

α. Προς αναζήτηση νέων δρόμων της τουρκικής κατάκτησης που είχε διακόψει την επικοινωνία Ευρώπης Ασίας της έλλειψης πολύτιμων μετάλλων στην Ευρώπη Σελ. 122 3. Οι ανακαλύψεις α. Προς αναζήτηση νέων δρόμων Η αναζήτηση νέων δρόμων είναι αναγκαία εξαιτίας : της τουρκικής κατάκτησης που είχε διακόψει την επικοινωνία Ευρώπης Ασίας της έλλειψης πολύτιμων

Διαβάστε περισσότερα

Τί ισχύει στις άλλες χώρες της Ε.Ε. σχετικά µε την κτήση ιθαγένειας από τέκνα αλλοδαπών που γεννιούνται και/ή ανατρέφονται στην επικράτειά τους;

Τί ισχύει στις άλλες χώρες της Ε.Ε. σχετικά µε την κτήση ιθαγένειας από τέκνα αλλοδαπών που γεννιούνται και/ή ανατρέφονται στην επικράτειά τους; Τί ισχύει στις άλλες χώρες της Ε.Ε. σχετικά µε την κτήση ιθαγένειας από τέκνα αλλοδαπών που γεννιούνται και/ή ανατρέφονται στην επικράτειά τους; Με το ν.3838/2010 εισήχθησαν στην ελληνική έννοµη τάξη ρυθµίσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑ.Λ. (ΟΜΑ Α Β ) 2012 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑ.Λ. (ΟΜΑ Α Β ) 2012 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑ.Λ. (ΟΜΑ Α Β ) 2012 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑ Α1 ΟΜΑ Α ΠΡΩΤΗ Να δώσετε το περιεχόµενο των παρακάτω διεθνών συµφωνιών: α. Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878) β. Σύµφωνο Μολότοφ Ρίµπεντροπ (1939) γ. Συνθήκη

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΟΙ Σ.Α.Δ.Φ. ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ Η αναγκαιότητα για την εναρμόνιση της άμεσης φορολογίας των επιχειρήσεων

Διαβάστε περισσότερα

ο ΡΗΓΑΧ Φ^ΑΙ Χ ο ΡΗΓΑΧ Φ^ΑΙ Σ Η Χάρτα Διασυνδέσεις ΒιΒλιογραφία

ο ΡΗΓΑΧ Φ^ΑΙ Χ ο ΡΗΓΑΧ Φ^ΑΙ Σ Η Χάρτα Διασυνδέσεις ΒιΒλιογραφία Η Χάρτα ο ΡΗΓΑΧ Φ^ΑΙ Χ Εκείνη την εποχή η περιοχή που καλύπτει τη σημερινή Ελλάδα ήταν τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο Ρήγας σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, έμαθε γαλλικά, ιταλικά και γερμανικά και

Διαβάστε περισσότερα

Πίνακας αποτελεσμάτων της Ένωσης για την Καινοτομία το 2015. Σύνοψη Γλωσσική έκδοση ΕL

Πίνακας αποτελεσμάτων της Ένωσης για την Καινοτομία το 2015. Σύνοψη Γλωσσική έκδοση ΕL Πίνακας αποτελεσμάτων της Ένωσης για την Καινοτομία το 2015. Σύνοψη Γλωσσική έκδοση ΕL Εσωτερική Αγορά, Βιομηχανία, Επιχειρηματικότη τα και ΜΜΕ ΣΥΝΟΨΗ Πίνακας επιδόσεων της Ένωσης για την Καινοτομία το

Διαβάστε περισσότερα

κάντε κλικ στη Τρίτη επιλογή : Οι Θεσσαλονικείς αδελφοί ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος

κάντε κλικ στη Τρίτη επιλογή : Οι Θεσσαλονικείς αδελφοί ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος ΤΑΞΗ Δ ΜΑΘΗΜΑ : ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ: Κύριλλος και Μεθόδιος : Ιεραπόστολοι στους σλαβικούς λαούς. ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ 1. Να αντιληφθούν οι μαθητές ότι μέσα από την ιεραποστολή του Κυρίλλου

Διαβάστε περισσότερα

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ 2011 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ 2011 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ 2011 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ ΟΜΑ Α ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑ Α1 Να δώσετε το περιεχόµενο των ακόλουθων όρων: α. Εξαρχία β. Σοβιέτ γ. όγµα Τρούµαν Μονάδες 15 ΘΕΜΑ Α2 Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν

Διαβάστε περισσότερα

33 Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΣΥΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΜΗΜΑ Ε2 2013-2014 1

33 Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΣΥΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΜΗΜΑ Ε2 2013-2014 1 ΕΝΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΓΕΜΑΤΟ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. 33 Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΣΥΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΜΗΜΑ Ε2 2013-2014 1 Εικόνα 1 Εικόνα 2 Ρωμαϊκές λεγεώνες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Θ.Ε.: ΕΠΟ 11 Κοινωνική και οικονομική ιστορία της Ευρώπης

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Θ.Ε.: ΕΠΟ 11 Κοινωνική και οικονομική ιστορία της Ευρώπης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ Θ.Ε.: ΕΠΟ 11 Κοινωνική και οικονομική ιστορία της Ευρώπης 2 η εργασία 2012 13 ΘΕΜΑ: «Στις παραμονές της λεγόμενης βιομηχανικής επανάστασης,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Νάκου Αλεξάνδρα Εισαγωγή στις Επιστήμες της Αγωγής Ο όρος ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ δημιουργεί μία αίσθηση ασάφειας αφού επιδέχεται πολλές εξηγήσεις. Υπάρχει συνεχής διάλογος και προβληματισμός ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΓ Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ - I ΡΥΣΗ ΚΑΙ ΕΞEΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚHΣ EΝΩΣΗΣ ΩΣ ΤΟ 1941 100 Α. ΚΛΕΙΣΤΕΣ Ή ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (ενδεικτικά παραδείγµατα) Ερωτήσεις διαζευκτικής απάντησης ή του τύπου

Διαβάστε περισσότερα

Τα Αίτια και οι Επιπτώσεις της Διεθνούς Μετανάστευσης. Πραγματικοί Μισθοί, Παγκόσμια Παραγωγή, Ωφελημένοι και Ζημιωμένοι

Τα Αίτια και οι Επιπτώσεις της Διεθνούς Μετανάστευσης. Πραγματικοί Μισθοί, Παγκόσμια Παραγωγή, Ωφελημένοι και Ζημιωμένοι Τα Αίτια και οι Επιπτώσεις της Διεθνούς Μετανάστευσης Πραγματικοί Μισθοί, Παγκόσμια Παραγωγή, Ωφελημένοι και Ζημιωμένοι Η Παγκόσµια Μετανάστευση Το 2010, 214 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν μετανάστες, κατοικούσαν

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΟΡΙΑ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΣΤΟΡΙΑ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟΡΙΑ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Απαραίτητη προϋπόθεση για την κατανόηση του μαθήματος είναι η διδασκαλία της ύλης χωρίς χάσματα και ασυνέχειες. Η αποσπασματικότητα δεν επιτρέπει στους μαθητές

Διαβάστε περισσότερα

Η Ελλάδα στα Βαλκάνια και στον κόσµο χθες, σήµερα και αύριο

Η Ελλάδα στα Βαλκάνια και στον κόσµο χθες, σήµερα και αύριο Η Ελλάδα στα Βαλκάνια και στον κόσµο χθες, σήµερα και αύριο Χωρίς αµφιβολία οι αρχαίοι Έλληνες στοχαστές, ποιητές και φιλόσοφοι πρώτοι έχουν αναπτύξει τις αξίες πάνω στις οποίες θεµελιώνεται η Ευρωπαϊκή

Διαβάστε περισσότερα

7ος αι. 610 641 8 ος αι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ. αποφασιστικοί αγώνες και μεταρρυθμίσεις

7ος αι. 610 641 8 ος αι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ. αποφασιστικοί αγώνες και μεταρρυθμίσεις 7ος αι. 610 641 8 ος αι. ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ αποφασιστικοί αγώνες και μεταρρυθμίσεις πώς διαχειρίστηκε ο Ηράκλειος τόσο τους κινδύνους που απειλούσαν τα σύνορα του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους όσο και τα σοβαρά προβλήματα

Διαβάστε περισσότερα

Θέµατα Ιστορίας Γενικής Παιδείας Β Λυκείου 2000

Θέµατα Ιστορίας Γενικής Παιδείας Β Λυκείου 2000 Θέµατα Ιστορίας Γενικής Παιδείας Β Λυκείου 2000 ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ Θέµα Α.1 Α.1.1. Να γράψετε στο τετράδιο σας το γράµµα που αντιστοιχεί στη σωστή απάντηση. "Το Πνεύµα των Νόµων" (1748) ήταν έργο του: α. Βολταίρου

Διαβάστε περισσότερα

1 E ANA H TIKA EMATA Kεφάλαιο Πρώτο

1 E ANA H TIKA EMATA Kεφάλαιο Πρώτο 1 Kεφάλαιο E ANA H TIKA EMATA Πρώτο 2 IΣTOPIA Γ ΓYMNAΣIOY Επαναληπτικά θέµατα Α. Να χαρακτηρίσετε τις ακόλουθες προτάσεις ως σωστές ή λανθασµένες σηµειώνοντας Χ στο αντίστοιχο τετραγωνάκι. Ενότητα 1 Σ

Διαβάστε περισσότερα

Διεθνής Οργανισμός είναι ένα σύνολο κρατών, που δημιουργείται με διεθνή συνθήκη, διαθέτει μόνιμα όργανα νομική προσωπικότητα διαφορετική από τα κράτη

Διεθνής Οργανισμός είναι ένα σύνολο κρατών, που δημιουργείται με διεθνή συνθήκη, διαθέτει μόνιμα όργανα νομική προσωπικότητα διαφορετική από τα κράτη Διεθνείς Οργανισμοί Περιεχόμενα Σελ.3 Τι είναι διεθνής οργανισμός; Σελ.4 Κατηγορίες διεθνών οργανισμών Σελ.5-6 Σημαντικότεροι Διεθνείς Οργανισμοί Σελ.7 Τι είναι Μη Κυβερνητικός Οργανισμός Σελ.8-11 Μ.Κ.Ο

Διαβάστε περισσότερα

Συγκριτική Ανάλυση των Στοιχείων Η θέση των συµβουλίων στη διάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήµατος

Συγκριτική Ανάλυση των Στοιχείων Η θέση των συµβουλίων στη διάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήµατος 4. Συγκριτική Ανάλυση των Στοιχείων Από τη σύντοµη επισκόπηση που προηγήθηκε προκύπτει ότι στον ορισµό και στα χαρακτηριστικά ενός συµβουλίου παιδείας που θέσαµε στην αρχή της µελέτης ανταποκρίνονται αρκετά

Διαβάστε περισσότερα

Ορισµένες διαστάσεις της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας

Ορισµένες διαστάσεις της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας Ορισµένες διαστάσεις της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της εξωτερικής πολιτικής της Γαλλίας είναι η συνέχεια στόχων και στρατηγικών επιλογών στη βάση των πολιτικών αντιλήψεων

Διαβάστε περισσότερα

ΒΟΓΛΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

ΒΟΓΛΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Βιογραφικό σημείωμα Ο Πολυμέρης Βόγλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκπόνησε τη διατριβή του στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 ο Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ 2.1 Εισαγωγή Η έρευνα διεξήχθη κατά την χρονική περίοδο Φεβρουαρίου έως και Ιουνίου του 2003. Ο συνολικός αριθµός των ευρωπαίων πολιτών που απάντησε

Διαβάστε περισσότερα

Ναζισµός. Περιλαµβάνει έντονα στοιχεία: Ρατσισµού Αντισηµιτισµού (=κατά των Εβραίων) Δικτατορίας

Ναζισµός. Περιλαµβάνει έντονα στοιχεία: Ρατσισµού Αντισηµιτισµού (=κατά των Εβραίων) Δικτατορίας Ναζισµός Ο Β' Παγκόσµιος Πόλεµος είχε ως αποτέλεσµα την εµφάνιση µιας πολιτικής ιδεολογίας που εφαρµόστηκε στην Γερµανία, αλλά και σε κάποιες άλλες χώρες και ονοµάστηκε Ναζισµός ή Γερµανικός εθνικοσοσιαλισµός

Διαβάστε περισσότερα

Έρευνα Περιφερειακής Κατανοµής της Ετήσιας Τουριστικής απάνης

Έρευνα Περιφερειακής Κατανοµής της Ετήσιας Τουριστικής απάνης Έρευνα Περιφερειακής Κατανοµής της Ετήσιας Τουριστικής απάνης Πίνακας 1:Πλήθος αποκρινόμενων ανά περιφέρεια - Σεπτέμβριος 2013 Περιφέρεια Αποκρινόμενοι Παρατηρήσεις - Θράκη >100 - Κεντρική >100 -

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Δικαίου και Θεσμών 3α. Δίκαιο και Ηθική στη Δίκη της Νυρεμβέργης

Θεωρία Δικαίου και Θεσμών 3α. Δίκαιο και Ηθική στη Δίκη της Νυρεμβέργης Αριστείδης Ν. Χατζής Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών Θεωρία Δικαίου και Θεσμών 3α Δίκαιο και Ηθική στη Δίκη της Νυρεμβέργης Τμήμα Μ.Ι.Θ.Ε. 17/3/2014 ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ 20

Διαβάστε περισσότερα

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ ----- ΕΚΠ/ΣΗΣ Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ Ταχ. Δ/νση: ΤΜΗΜΑ Ανδρέα Παπανδρέου Α 37 Τ.Κ. Πόλη: 15180

Διαβάστε περισσότερα

ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑ Α1 Να δώσετε το περιεχόμενο των ακόλουθων όρων: α. Εξαρχία β. Σοβιέτ γ. Δόγμα Τρούμαν Μονάδες 15 ΘΕΜΑ Α2 Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη ενότητα: «Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»

Πρώτη ενότητα: «Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» Πρώτη ενότητα: «Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» Επιχειρηματίας είναι ο άνθρωπος που κινητοποιεί τους απαραίτητους πόρους και τους εκμεταλλεύεται παραγωγικά για την υλοποίηση μιας επιχειρηματικής ευκαιρίας με σκοπό

Διαβάστε περισσότερα

Ευρύκλεια Κολέζα ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΕΝ (565-843)

Ευρύκλεια Κολέζα ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΕΝ (565-843) ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΕΝ (565-843) μεγάλες εδαφικές απώλειες ενίσχυση ελληνικότητας νέοι θεσμοί πλαίσιο μέσα στο οποίον το Βυζάντιο

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία

Εισαγωγή στη Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΚΤΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ Εισαγωγή στη Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία Μάθημα 1 ο : Τα εδαφικά, πληθυσμιακά και πολιτικά χαρακτηριστικά της Ευρώπης Γιώργος Μαργαρίτης,

Διαβάστε περισσότερα

Σ ΧΕ ΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ Σ ΤΟ Γ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Σ ΧΕ ΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ Σ ΤΟ Γ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Σ ΧΕ ΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ Σ ΤΟ Γ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 142 Ι ΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ιάρκεια: 1 διδακτική ώρα Θέµατα: 4 1ο ΣΧΕ ΙΟ Ευνοϊκές συγκυρίες για τον Ελληνισµό κατά τον 18 ο αιώνα Ο Νεοελληνικός ιαφωτισµός

Διαβάστε περισσότερα

3. Να εξηγήσετε γιατί η αστική επανάσταση δεν κατόρθωσε να επιβληθεί και να οδηγήσει τη Ρωσία σ ένα φιλελεύθερο δηµοκρατικό πολίτευµα.

3. Να εξηγήσετε γιατί η αστική επανάσταση δεν κατόρθωσε να επιβληθεί και να οδηγήσει τη Ρωσία σ ένα φιλελεύθερο δηµοκρατικό πολίτευµα. Β. ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (ενδεικτικά παραδείγµατα) Ερωτήσεις ανάπτυξης 1. Λαµβάνοντας υπόψη σας τα εθνικά, κοινωνικά, οικονοµικά και πολιτικά χαρακτηριστικά της τσαρικής Ρωσίας καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες

Διαβάστε περισσότερα

Σύνθεση Ευρημάτων της Ανάλυσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων που ισχύουν στις χώρες των εταίρων

Σύνθεση Ευρημάτων της Ανάλυσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων που ισχύουν στις χώρες των εταίρων Perception, Attitude, Movement Identity Needs Action (PAM-INA) - 502077-LLP-1-2009-1-DE-COMENIUS-CMP WP3 Ανάλυση Σχολικών Προγραμμάτων Σύνθεση Ευρημάτων της Ανάλυσης των Αναλυτικών Προγραμμάτων που ισχύουν

Διαβάστε περισσότερα

Το πρόγραµµα Εξουσιοδοτηµένων Εγκαταστατών της PROINSO ξεπέρασε τις 2.000 συµβεβληµένες επιχειρήσεις σε όλο τον κόσµο Εδραιώνοντας έτσι την ηγετική της θέση διεθνώς Από την έναρξή του το 2010, συνολικά

Διαβάστε περισσότερα

2. Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ: Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ

2. Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ: Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ 2. Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ: Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ 2.1 Προσδιοριστικοί παράγοντες των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦ. 4. ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

ΚΕΦ. 4. ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΕΦ. 4. ΟΙ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ α. η αραβική εξάπλωση με την καθοδήγηση των δύο πρώτων χαλιφών οι Άραβες εισέβαλαν και κατέκτησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα τις πλούσιες χώρες της Εγγύς

Διαβάστε περισσότερα

Τι σημαίνει ο όρος «βυζαντινόν»;

Τι σημαίνει ο όρος «βυζαντινόν»; Τι σημαίνει ο όρος «βυζαντινόν»; Ο όρος«βυζαντινόν» αναφέρεται στο Μεσαιωνικό κράτος που εδιοικείτο από την Κωνσταντινούπολη, τη μεγάλη πόλη των ακτών του Βοσπόρου. Οι ιστορικοί χρησιμοποιούν τον όρο αυτόν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ Α1. α. Ορεινοί: Οι επαναστάτες του 1862 προκήρυξαν εκλογές αντιπροσώπων για Εθνοσυνέλευση, η οποία θα ψήφιζε νέο σύνταγμα. Οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο του 1862. Η πλειονότητα

Διαβάστε περισσότερα

Πρωτόκολλο για τα μελήματα του ιρλανδικού λαού όσον αφορά τη Συνθήκη της Λισσαβώνας

Πρωτόκολλο για τα μελήματα του ιρλανδικού λαού όσον αφορά τη Συνθήκη της Λισσαβώνας 1796 der Beilagen XXIV. GP - Staatsvertrag - 09 Protokoll in griechischer Sprachfassung (Normativer Teil) 1 von 10 ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ Βρυξέλλες, 14 Μαΐου 2012 (OR.

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ο H ΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 6.1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ο H ΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 6.1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ο H ΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 6.1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μετά από δέκα χρόνια διαπραγµατεύσεις και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συµβουλίου της Κοπεγχάγης (12-13 εκεµβρίου 2002), η Ευρωπαϊκή Ένωση αναµένει

Διαβάστε περισσότερα

Η Ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωσή της. Επιμέλεια Δ. Πετρουγάκη, φιλόλογος

Η Ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωσή της. Επιμέλεια Δ. Πετρουγάκη, φιλόλογος Η Ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωσή της Επιμέλεια Δ. Πετρουγάκη, φιλόλογος Εκδοχές ίδρυσης Σύμφωνα με την παράδοση από τον Ρωμύλο, γιο του Αινεία (γύρω στο 735 π.x.) Σύμφωνα με την αρχαιολογική έρευνα στη

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, Η ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ, Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ,

ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, Η ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ, Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΣΑΡΤΑΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. Δρ Νικόλαος Λυμούρης

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. Δρ Νικόλαος Λυμούρης ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ. ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ Δρ Νικόλαος Λυμούρης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2015 Εισήχθη την 1η Ιανουαρίου 1999 και έγινε το νόμισμα περισσότερων από 300 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη.

Διαβάστε περισσότερα

1ο ΣΧΕ ΙΟ. Η βιοµηχανική επανάσταση

1ο ΣΧΕ ΙΟ. Η βιοµηχανική επανάσταση Ε. ΣΧΕ ΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ 1ο ΣΧΕ ΙΟ Ι ΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ιάρκεια: Ολιγόλεπτο Θέµατα: 3 Η βιοµηχανική επανάσταση ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ:... ΤΑΞΗ:... ΤΜΗΜΑ:... ΜΑΘΗΜΑ:... ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:...

Διαβάστε περισσότερα

Η Ελλάδα από το 1914 ως το 1924

Η Ελλάδα από το 1914 ως το 1924 Γ. ΕΡΓΑΣΙΕΣ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ (ενδεικτικά παραδείγµατα) Η Ελλάδα από το 1914 ως το 1924 Με βάση τα στοιχεία που παρέχει το κεφάλαιο ΚΒ του σχολικού σας βιβλίου (σσ. 73-119) να συντάξετε έναν χρονολογικό πίνακα

Διαβάστε περισσότερα

Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου

Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου Ιστορία ΣΤ' Δημοτικού Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου Βιβλίο μαθητή ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ Ιωάννης Κολιόπουλος Ομότιμος Καθηγητής Ιάκωβος Μιχαηλίδης Επίκουρος Καθηγητής, ΑΠΘ Αθανάσιος Καλλιανιώτης Σχολικός

Διαβάστε περισσότερα

2.12. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΝΩΣΗ

2.12. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΝΩΣΗ 2.12. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΓΝΩΣΗ [146] Τα περισσότερα θέματα που προτείνονται στην γ λυκείου για συζήτηση στα σχολικά βιβλία απαιτούν ιστορική γνώση. Τέτοια θέματα είναι: Αρχαιότητα (2.500 π.χ.

Διαβάστε περισσότερα

Δρ. Ευριπιδου Πολυκαρπος Παθολογος-Διαβητολογος C.D.A. College Limassol

Δρ. Ευριπιδου Πολυκαρπος Παθολογος-Διαβητολογος C.D.A. College Limassol Δρ. Ευριπιδου Πολυκαρπος Παθολογος-Διαβητολογος C.D.A. College Limassol ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2014 θεμα: Ιστορικη Εξελιξη Αγωγης και Προαγωγης Υγειας. Η προαγωγη υγειας είναι συνδεδεμενη με τις αλλαγες που

Διαβάστε περισσότερα

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Πολιτών

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Πολιτών Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Πολιτών Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Πολιτών, Αντ. Οικονόμου 8, ΤΚ 26504 Άγ. Βασίλειος Ρίου Αχαΐας Παντελής Γεωργογιάννης τ. Καθηγητής Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Η βιομηχανική επανάσταση ήταν ένα σύνθετο σύστημα κοινωνικών, οικονομικών, τεχνικών, πολιτισμικών και πνευματικών μεταβολών. Η βιομηχανική επανάσταση

Η βιομηχανική επανάσταση ήταν ένα σύνθετο σύστημα κοινωνικών, οικονομικών, τεχνικών, πολιτισμικών και πνευματικών μεταβολών. Η βιομηχανική επανάσταση Η βιομηχανική επανάσταση ήταν ένα σύνθετο σύστημα κοινωνικών, οικονομικών, τεχνικών, πολιτισμικών και πνευματικών μεταβολών. Η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε στα τέλη του 18 ου αιώνα από την Μ.Βρετανία.

Διαβάστε περισσότερα

Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα. 1. Το Σύνταγμα ως αντικείμενο των πολιτειακών επιστημών

Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα. 1. Το Σύνταγμα ως αντικείμενο των πολιτειακών επιστημών Εισαγωγή στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο Α εξάμηνο 2015/2016 Ν. Κανελλοπούλου Αναπλ. Καθηγ. Συνταγματικού Δικαίου Το Συνταγματικό Δίκαιο και το Σύνταγμα Διάγραμμα του μαθήματος της Δευτέρας 2/11/2015

Διαβάστε περισσότερα

Η ελληνική και η ευρωπαϊκή ταυτότητα

Η ελληνική και η ευρωπαϊκή ταυτότητα ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΝΔΟΦΡ/ΚΗΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: (4) ΚΕΙΜΕΝΟ Η ελληνική

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ: Εκτίμηση του εμπορικού ισοζυγίου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (27), με χώρες εκτός αυτής, για τον μήνα Ιούλιο 2012 - Πηγή Eurostat -

ΘΕΜΑ: Εκτίμηση του εμπορικού ισοζυγίου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (27), με χώρες εκτός αυτής, για τον μήνα Ιούλιο 2012 - Πηγή Eurostat - ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΕΤΡΑΚΗ 16 Τ.Κ. 105 63 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ: 210.32.59.198 FAX: 210.32.59.229 ΘΕΜΑ: Εκτίμηση του εμπορικού ισοζυγίου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (27), με χώρες εκτός αυτής, για

Διαβάστε περισσότερα

Πολίτευμα. Διάκριση πολιτευμάτων:

Πολίτευμα. Διάκριση πολιτευμάτων: Πολίτευμα Τι είναι το πολίτευμα; Με τον όρο πολίτευμα (ή πολιτικό σύστημα) εννοείται το σύνολο των θεσμών, σύμφωνα με τους οποίους κυβερνάται ένα κράτος ή μια πολιτεία Σε ό,τι αφορά το συνταγματικό δίκαιο

Διαβάστε περισσότερα

49η ιδακτική Ενότητα ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. ιευκρινίσεις, Συµπληρώσεις, Παρατηρήσεις

49η ιδακτική Ενότητα ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. ιευκρινίσεις, Συµπληρώσεις, Παρατηρήσεις 49η ιδακτική Ενότητα ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ιευκρινίσεις, Συµπληρώσεις, Παρατηρήσεις 1. «Η υλοποίηση αυτών των στόχων ζήτηση» (σ. 195) Ήδη σήµερα 500 περίπου Ευρωσύµβουλοι βοηθούν

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ. 1.Στόχοι της εργασίας. 2. Λέξεις-κλειδιά ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ. 1.Στόχοι της εργασίας. 2. Λέξεις-κλειδιά ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΠΟ42 2 Η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ 2012-2013 ΘΕΜΑ: «Να συγκρίνετε τις απόψεις του Βέμπερ με αυτές του Μάρξ σχετικά με την ηθική της

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Καθηγητής Γρ. Τσάλτας Υπ. Δρ. Σταύρος Μαυρογένης

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Καθηγητής Γρ. Τσάλτας Υπ. Δρ. Σταύρος Μαυρογένης Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Καθηγητής Γρ. Τσάλτας Υπ. Δρ. Σταύρος Μαυρογένης Διάρθρωση Κοινωνικές κατασκευές για το περιβάλλον Περιβαλλοντική Ιστορία Περιβαλλοντικά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΧΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2012-13

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΧΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2012-13 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΧΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2012-13 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΟ10 ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Η Τουρκία στον 20 ο αιώνα

Η Τουρκία στον 20 ο αιώνα Η Τουρκία στον 20 ο αιώνα Ενότητα 5: Δημήτριος Σταματόπουλος Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών 1 Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για

Διαβάστε περισσότερα

Αιτιολογική έκθεση. µεγάλων δυσκολιών που η κρίση έχει δηµιουργήσει στον εκδοτικό χώρο και στους

Αιτιολογική έκθεση. µεγάλων δυσκολιών που η κρίση έχει δηµιουργήσει στον εκδοτικό χώρο και στους Αιτιολογική έκθεση Η Επιτροπή Κρατικών Bραβείων Λογοτεχνικής Μετάφρασης εργάστηκε για τα βραβεία του 2013, όπως και την προηγούµενη χρονιά, έχοντας επίγνωση α. των µεγάλων δυσκολιών που η κρίση έχει δηµιουργήσει

Διαβάστε περισσότερα

Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας

Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας Στοιχεία της Επετηρίδας για την Παγκόσμια Ανταγωνιστικότητα του International Institute for Management Development - IMD World Competitiveness Yearbook 2015

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ I. Γενικά II. Πρωτόκολλο της 13 ης Απριλίου 1962 για την ίδρυση

Διαβάστε περισσότερα

1. ΔΙΑΦΩΣΙΜΟ. υμπλήρωση κενών. Πολλαπλής επιλογής

1. ΔΙΑΦΩΣΙΜΟ. υμπλήρωση κενών. Πολλαπλής επιλογής 1. ΔΙΑΦΩΣΙΜΟ υμπλήρωση κενών Να συμπληρώσετε τα κενά του αποσπάσματος, βάζοντας στην κατάλληλη θέση μία από τις ακόλουθες λέξεις /φράσεις (τρεις περισσεύουν): Μοντεσκιέ, Ανθρωπισμός, κοινωνικό συμβόλαιο,

Διαβάστε περισσότερα

Αγροτική και βιομηχανική παραγωγή. Τάξη Φύλλο Εργασίας 1 Μάθημα Β Γυμνασίου Αγροτική παραγωγή: Ελλάδα Νορβηγία Γεωγραφία

Αγροτική και βιομηχανική παραγωγή. Τάξη Φύλλο Εργασίας 1 Μάθημα Β Γυμνασίου Αγροτική παραγωγή: Ελλάδα Νορβηγία Γεωγραφία Αγροτική και βιομηχανική παραγωγή Τάξη Φύλλο Εργασίας 1 Μάθημα Β Γυμνασίου Αγροτική παραγωγή: Ελλάδα Νορβηγία Γεωγραφία Περιγραφή Η Ελλάδα και η Νορβηγία είναι δύο ευρωπαϊκές χώρες. Η πρώτη είναι μέλος

Διαβάστε περισσότερα

2. Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (610-641). ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

2. Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (610-641). ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 2. Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (610-641). ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ Συμπλήρωση κενών Να συμπληρώσετε τα κενά του αποσπάσματος, βάζοντας στην κατάλληλη θέση μία από τις ακόλουθες λέξεις (τρεις

Διαβάστε περισσότερα

ιαπολιτισµική κοινωνική ψυχολογία Στόχος µαθήµατος: η κατάδειξη του ρόλου που παίζει ο πολιτισµός στις κοινονικο-ψυχολογικές διαδικασίες.

ιαπολιτισµική κοινωνική ψυχολογία Στόχος µαθήµατος: η κατάδειξη του ρόλου που παίζει ο πολιτισµός στις κοινονικο-ψυχολογικές διαδικασίες. ιαπολιτισµική κοινωνική ψυχολογία Στόχος µαθήµατος: η κατάδειξη του ρόλου που παίζει ο πολιτισµός στις κοινονικο-ψυχολογικές διαδικασίες. Αξιολόγηση µαθήµατος: γραπτές εξετάσεις. ιαπολιτισµική κοινωνική

Διαβάστε περισσότερα

Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού

Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού Ενότητα 3: Ιστορική Ανασκόπηση των Ισλαμικών Αυτοκρατοριών Δημήτριος Σταματόπουλος Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons.

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΤΥΡΟΛΟΓΟΥ ΒΑΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΑ

ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΤΥΡΟΛΟΓΟΥ ΒΑΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΑ ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΤΥΡΟΛΟΓΟΥ ΒΑΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΑ Χουλιγκανισμός Ως χουλιγκανισμός αναφέρεται η ανάρμοστη και βίαιη συμπεριφορά οπαδών αθλητικών

Διαβάστε περισσότερα

2η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΟ 22. ΘΕΜΑ: Οι βασικοί σταθµοί του νεώτερου Εµπειρισµού από τον Locke µέχρι και τον Hume. ΣΧΕ ΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Α.

2η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΟ 22. ΘΕΜΑ: Οι βασικοί σταθµοί του νεώτερου Εµπειρισµού από τον Locke µέχρι και τον Hume. ΣΧΕ ΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Α. Θέµατα & Ασκήσεις από: www.arnos.gr 2η ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΟ 22 ΘΕΜΑ: Οι βασικοί σταθµοί του νεώτερου Εµπειρισµού από τον Locke µέχρι και τον Hume. ΣΧΕ ΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σύµφωνα µε τη θεωρία του εµπειρισµού

Διαβάστε περισσότερα

Απασχόληση και πολιτισµός, πυλώνες κοινωνικής συνοχής και ένταξης των µεταναστών για µια βιώσιµη Ευρώπη

Απασχόληση και πολιτισµός, πυλώνες κοινωνικής συνοχής και ένταξης των µεταναστών για µια βιώσιµη Ευρώπη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΗΜΟΣΙΑΣ ΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟ ΙΟΙΚΗΣΗ ΚΥΚΛΑ ΩΝ Επιτροπή των Περιφερειών ιάσκεψη µε θέµα Απασχόληση και πολιτισµός, πυλώνες κοινωνικής

Διαβάστε περισσότερα

Μανώλης Γιορταμάκης Γ 1 Γυμνασίου

Μανώλης Γιορταμάκης Γ 1 Γυμνασίου Μανώλης Γιορταμάκης Γ 1 Γυμνασίου Γεννήθηκε στην πόλη Αιάκειο της Κορσικής, μόλις ένα χρόνο αφού η κυριαρχία του νησιού μεταβιβάστηκε από τη Δημοκρατία της Γένοβας στη Γαλλία. Ο πατέρας του Κάρλος Βοναπάρτης

Διαβάστε περισσότερα

Η εθνική άμυνα σε όλο τον κόσμο καλείται να αντιμετωπίσει ευρεία γκάμα απειλών και προκλήσεων

Η εθνική άμυνα σε όλο τον κόσμο καλείται να αντιμετωπίσει ευρεία γκάμα απειλών και προκλήσεων Δελτίο Τύπου Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου 2015 Υπεύθυνη: Αλεξάνδρα Φιλιππάκη Τηλ: 2106874711 Email: alexandra.filippaki@gr.pwc.com Σελίδες: 5 Η εθνική άμυνα σε όλο τον κόσμο καλείται να αντιμετωπίσει ευρεία

Διαβάστε περισσότερα

Βασικές Θεωρίες Αστικής Κοινωνιολογίας. Σημειώσεις της Μαρίας Βασιλείου

Βασικές Θεωρίες Αστικής Κοινωνιολογίας. Σημειώσεις της Μαρίας Βασιλείου Βασικές Θεωρίες Αστικής Κοινωνιολογίας Σημειώσεις της Μαρίας Βασιλείου Ηπόλη, όπως την αντιλαμβανόμαστε, είναι μια ιδέα του Διαφωτισμού Ο Ρομαντισμός την αμφισβήτησε Η Μετανεωτερικότητα την διαπραγματεύεται

Διαβάστε περισσότερα

ετάρτη, 20 Αυγούστου 2008 Ενώ οι πιστοί πληθαίνουν με γοργούς ρυθμούς, το Πεκίνο κρατά χαμηλούς τόνους Ανάγκη η αγάπη

ετάρτη, 20 Αυγούστου 2008 Ενώ οι πιστοί πληθαίνουν με γοργούς ρυθμούς, το Πεκίνο κρατά χαμηλούς τόνους Ανάγκη η αγάπη ετάρτη, 20 Αυγούστου 2008 Αυξάνονται και πληθύνονται οι χριστιανοί στην Κίνα. Ενώ οι πιστοί πληθαίνουν με γοργούς ρυθμούς, το Πεκίνο κρατά χαμηλούς τόνους Ο Χάο Τσαν έχει συνηθίσει να προσεύχεται μπροστά

Διαβάστε περισσότερα

www.kalymnikifilia.gr

www.kalymnikifilia.gr Η επιρροή του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας στη διαμόρφωση του ρωσικού εκπαιδευτικού συστήματος (το παράδειγμα των Εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Μόσχας) ΒΑΝΤΙΜ ΓΙΑΡΟΒΟÏ Kαθηγητής μουσικής

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΡΙΣΗ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ ΚΑΘΩΣ ΛΕΝΕ;

Η ΚΡΙΣΗ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ ΚΑΘΩΣ ΛΕΝΕ; Η ΚΡΙΣΗ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ ΚΑΘΩΣ ΛΕΝΕ; Καθώς έχουν περάσει, από το 2008 οπότε και ξέσπασε η μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση μετά την κρίση του 1929, οι πάντες σχεδόν συμπεριφέρονται σαν να έχει ξεπεραστεί η κρίση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25 ης ΜΑΡΤΙΟΥ

ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25 ης ΜΑΡΤΙΟΥ 25 η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 25 η ΜΑΡΤΙΟΥ 2015 194 ΧΡΟΝΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΠΑΝΥΓΗΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 25 ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΥΘΗΡΩΝ κ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΘ. ΧΑΡΧΑΛΑΚΗ ΚΥΘΗΡΑ, 25 η ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ. Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογοςιστορικός

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ. Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογοςιστορικός ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΧΑΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ 1 ΒΥΖΑΝΤΙΟ Η ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΕΡΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ 2 ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ Συνομωσίες, ίντριγκες και μηχανορραφίες. Θρησκευτικός φανατισμός Δεισιδαιμονία.

Διαβάστε περισσότερα

e-seminars Συνεργάζομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων

e-seminars Συνεργάζομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων e-seminars Πρωτοποριακή Συνεχής Επαγγελματική και Προσωπική Εκπαίδευση Προσωπική Βελτίωση Συνεργάζομαι 1 e Seminars Copyright Seminars & Consulting Page 1 Περιεχόμενα 1. Τι είναι Συνεργασία 2. Γιατί χρειάζεται

Διαβάστε περισσότερα

Εικονογραφία. Μιχαήλ Βόδας Σούτσος Μεγάλος Διερµηνέας και ηγεµόνας της Μολδαβίας Dupré Louis, 1820

Εικονογραφία. Μιχαήλ Βόδας Σούτσος Μεγάλος Διερµηνέας και ηγεµόνας της Μολδαβίας Dupré Louis, 1820 Φαναριώτες Ονοµασία που δόθηκε στα µέλη της παλαιάς βυζαντινής αριστοκρατίας (µεταξύ εκείνων που δεν διέφυγαν στη Δύση ή δεν εξισλαµίσθηκαν) και σε εµπόρους από τις περιοχές του Πόντου, της Ανατολίας (:

Διαβάστε περισσότερα

Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού

Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού Ιστορία του Αραβοϊσλαμικού Πολιτισμού Ενότητα 10: Αντιαποικιοκρατικά Κινήματα και Αραβικός Εθνικισμός Δημήτριος Σταματόπουλος Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες.

Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες. Οι Προτεστάντες στην εποχή μας ΑΦΟΡΜΗΣΗ Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες. Θα μάθουμε τις βασικές αρχές

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ. Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014

Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ. Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014 Ο Φιλελευθερισμός του Καρλ Πόππερ Όμιλος Ανοιχτή Κοινωνία & Ινστιτούτο Διπλωματίας και Διεθνών Εξελίξεων 23 Οκτωβρίου 2014 Τι ήταν ο Πόππερ Φιλελεύθερος; Σοσιαλδημοκράτης; Συντηρητικός; Ήταν ο Πόππερ φιλελεύθερος;

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ [1] ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ-ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ Χώρες του Α κόσμου ΗΠΑ Δυτική ευρώπη Ιαπωνία Χώρες του Β κόσμου Πρώην σοσιαλιστικές

Διαβάστε περισσότερα

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. Βασίλης Γιωργαλλάς Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. Βασίλης Γιωργαλλάς Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ Βασίλης Γιωργαλλάς Καθηγητής Φυσικής Αγωγής βασικό φαινόμενο που διακρίνει κάθε ζωντανό οργανισμό, είναι η κίνηση Ο βιολογικός αγώνας του ανθρώπου και μέσα από τη

Διαβάστε περισσότερα