Θυγατρικές τραπεζών υπό την ΕΚΤ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Θυγατρικές τραπεζών υπό την ΕΚΤ"

Transcript

1 01- KATHI_12-7_KATHI NEW 11/07/15 01:43 Page 1 Τ /7/ Arilia Corso ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 353 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA Θυγατρικές τραπεζών υπό την ΕΚΤ ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ με 2.00 Εξονυχιστικός έλεγχος των δεδομένων με έμφαση στις καταθέσεις μέσω του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού Marks&Spencer Debenhams Stradivarius Kipling Roccobarocco Cyprus Thalgo 54,70 ΣΑΝ ΙΤΑΛΙΔΑ ΣΤΑΡ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η στρατηγική των εποπτικών Αρχών σε σχέση με την παρακολούθηση της πορείας των θυγατρικών των ελληνικών τραπεζών στην Κύπρο. Ο σχεδιασμός δημιουργήθηκε εδώ και αρκετούς μήνες και έχει κορυφωθεί τις τελευταίες μέρες, μετά <<<<<<< Κανονικά οι εμπορικές συναλλαγές Κύπρου-Ελλάδας για είδη τροφίμων. Οικονομική, σελ. 3 το κλείσιμο των τραπεζών στην Ελλάδα, αν και δεν καταγράφονταν σημάδια έντονης ανησυχίας. Στόχος η θωράκιση του συστήματος και η προστασία τραπεζών και καταθετών. Τα ηνία της υπόθεσης έχει αναλάβει ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) ο οποίος σε συνεργασία με την Κεντρική Τράπεζα παρακολουθεί καθημερινά τις πράξεις που διενεργούν οι θυγατρικές στην Κύπρο. Όπως είναι αναμενόμενο, ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην πορεία των καταθέσεων, οι οποίες για ψυχολογικούς παράγοντες παρουσιάζουν τις σημαντικότερες διακυμάνσεις. Αναλόγως των εξελίξεων, έχει δημιουργηθεί μία σειρά σεναρίων τα οποία στηρίζονται στο μοντέλο δράση - αντίδραση και αφορούν προβλεπόμενες ενέργειες και κινήσεις που θα δρομολογηθούν, εάν εμφανιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Οικονομική, σελ ΓΑΜΟΣ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Οι καλεσμένοι, οι εκπλήξεις και το διήμερο γλέντι στην πολυτελή Cherryland ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Σε επαφή με τη Γαλλία για λίστα Λαγκάρντ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΝΡΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Οι τρεις κύκλοι των διαπραγματεύσεων ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ ΑΤΜ: Αλέξη Τσίπρα Μνημόνιο ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥ Οι δικοί μας επαναστάτες ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Παγκόσμιο βαρόμετρο ο Τσίπρας ΕΡΑΤΩ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Οικοδομώντας το κοινό όραμα ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Στη μέγγενη της γεωπολιτικής και της οικονομίας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Πολιτικοί Vs Πανελίστες ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Τα συντρίμμια των ψευδαισθήσεων ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ «Ιουλιανά» 1965 και 2015 Σε επαφή με τις γαλλικές φορολογικές αρχές για εξασφάλιση της λίστας Λαγκάρντ, βρίσκεται το τμήμα Φορολογίας, όπως αναφέρει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο Έφορος Φορολογίας κ. Γιαννάκης Λαζάρου. Ο κ. Λαζάρου αναφέρεται ακόμα στις δυσκολίες που προκύπτουν από την ενοποίηση των τμημάτων ΤΕΠ ΦΠΑ, τονίζοντας ότι τα τελευταία τρία χρόνια το τμήμα είναι επικίνδυνα υποστελεχωμένο. Οικονομική, σελ 6. Πυρ ομαδόν κατά της ΚΥΠ Για παρακολουθήσεις κινητών Νέες φουρτούνες πλήττουν την Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) μετά τις αποκαλύψεις ότι διαθέτει προηγμένη τεχνολογία για την παρακολούθηση κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών. Έντονες αντιδράσεις εκδηλώνονται σε πολιτικό επίπεδο, κάποιες από αυτές από το κυβερνών κόμμα, ενώ στο παρασκήνιο γίνεται λόγος και για φωνές μέσα από το Προεδρικό Μέγαρο. Σελ. 7 Ερντογάν εναντίον Νταβούτογλου Περίοδος αναταράξεων Τα τελευταία μηνύματα από το εσωτερικό του ΑΚΡ δείχνουν ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών διανύουν μια περίοδο αναταράξεων και «ελεγχόμενων» συγκρούσεων. Το τελευταίο διάστημα, ο κύκλος του απερχόμενου πρωθυπουργού επιχειρεί να χρεώσει την πτώση των ποσοστών του ΑΚΡ στον Πρόεδρο Ερντογάν. Σελ. 15 Δεν φάνηκε στο χειροκρότημα Η απόσταση που διάνυσε ο Αλέξης Τσίπρας από την πλήρη αποδοχή των κινήσεών του στην αμφισβήτηση ακόμη και από μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας, με διαφορά ωρών, έδωσε τροφή για συζήτηση τόσο εντός όσο και κυρίως εκτός Ελλάδας. Νέο κόμμα γεννιέται στο Κέντρο Εντονες ζυμώσεις με στόχο τη σύστασή του μέσα στο φθινόπωρο Συνωστισμός για τα 5,5 εκατ. Τα ευρώ που μοιράζει το ΤΖΟΚΕΡ, στη σημερινή κλήρωση του ΟΠΑΠ προκαλούν συνωστισμό στα πρακτορεία, καθώς κι εκείνοι που βραδυπόρησαν σπεύδουν να προλάβουν να καταθέσουν τα δελτία τους πριν από τις 9:30 το βράδυ. Ζυμώσεις με επίκεντρο τον χώρο του ΔΗΚΟ «εμβολιάζουν» και το τοπίο της ΕΔΕΚ με στόχο νέα πολιτική κίνηση θετική σε λύση. Αν και προειδοποιούσε ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι όποιος διασπάσει το ΔΗΚΟ θα σπάσει τα μούτρα του, ωστόσο, το ΔΗΚΟ έχει διασπαστεί εδώ και καιρό, με τους εσωκομματικούς του αντιπάλους να κινητοποιούν τις μηχανές δημιουργίας μιας κίνησης μετριοπάθειας και συναίνεσης. Ο Μάριος Καρογιάν από την άλλη ενεργεί διακριτικά και μεθοδευμένα. Στο ενδεχόμενο που ανακηρύξει τελικώς νέα κίνηση, θα τον ακολουθήσουν οι Αθηνά Κυριακίδου, Χρίστος Πατσαλίδης και πολύ πιθανόν ο Άγγελος Βότσης. Σελ. 10 Υπό τη σκέπη Αβέρωφ οι εξελίξεις στον Δημοκρατικό Συναγερμό. Σελ. 9 ΑΠΕ Κ SPORTS Παγδατής: «Είμαι σε καλό δρόμο» Στη συνέντευξή του, ο Παγδατής τονίζει πως είναι ευχαριστημένος με την απόδοσή του στα κορτ. Στο Νο48 του κόσμου θα ανεβεί τη Δευτέρα, επιστρέφοντας στο top50 μετά από σχεδόν δύο χρόνια. Στο Σαν Μαρίνο πάει η ομάδα Davis Cup. Το σκληρότερο τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ Τα αποτελέσματα μιας μακράς πορείας Τέσσερις πόλεις, Αθήνα, Βρυξέλλες, Παρίσι και Βερολίνο και επικουρικά το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ σε διαρκή επικοινωνία και με άμεσες παρεμβάσεις οδήγησαν τον Έλληνα Πρωθυπουργό να ζητήσει τελικά από τη Βουλή των Ελλήνων την εξουσιοδότηση για τη νέα συμφωνία μεταξύ της χώρας και των Θεσμών. Από το «Όχι» στο δημοψήφισμα της προηγούμενης εβδομάδας, στις σημερινές εξελίξεις και συνεδριάσεις των αρμόδιων οργάνων της Ε.Ε., η πορεία ήταν δαιδαλώδης με έντονα τα σημάδια της αμφισβήτησης προς τη δυνατότητα εν τέλει της Ελλάδας να καταθέσει προτάσεις που θα βρίσκονται σε συστοιχία με τους Θεσμούς. Η «Κ» παρουσιάζει όλη την πορεία των διαπραγματεύσεων και των εξελίξεων έως σήμερα και αναλυτικά τις πρόνοιες του μνημονίου, το τρίτο στη σειρά για τη χώρα με τις βασικές αλλαγές να εντοπίζονται κυρίως στους τομείς της φορολογίας με ένα βαρύ πακέτο μέτρων καθώς και στο ασφαλιστικό. Σελ. 3-4, ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Η Ελλάδα για την Ελλάδα Όλα όσα προηγήθηκαν το προηγούμενο διάστημα, όσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν για τη χώρα, έφτασαν στο χρονικό τους πλήρωμα, ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι της αμφιταλάντευσης και των λεπτών ισορροπιών. Το πώς θα κυλίσουν από εδώ και πέρα τα δεδομένα και η καθημερινότητα για τη χώρα και τους ανθρώπους της είναι η δεύτερη πράξη του σε εξέλιξη έργου που όμως απαιτεί τον ύψιστο βαθμό σοβαρότητας από όλους. Ο παράγων άνθρωπος έρχεται με ορμή στην πρώτη γραμμή. Εύκολοι δρόμοι δεν υπάρχουν, αυτό ήταν γνωστό εκ των προτέρων και αν πρέπει κάτι ν αλλάξει εκ του συστάδην είναι οι νοοτροπίες χρόνων που επέφεραν τραύματα και πληγές, οι οποίες ταλαιπώρησαν και με το παραπάνω, ειδικότερα τους οικονομικά ασθενέστερους. Η Ελλάδα έχει τον δικό της δρόμο να χαράξει με άξονα την εξωστρέφεια και την πρόνοια για τους ανθρώπους της, στο πλαίσιο του δικού της παρόντος και μέλλοντος. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΕΝΘΕΤΟ «ΖΩΗ» Σελ. 24 Την Κυριακή 19 Ιουλίου μαζι με την «Κ» ΦΕΣΤΙΒΑΛ Animation στην ύπαιθρο O Γιώργος Τσαγγάρης, η ψυχή του Διεθνούς Φεστιβάλ του Σινεμά Animation στην Ύπαιθρο, Όψεις του Κόσμου μιλά στην «Κ» για τη φετινή 14η διοργάνωση. ΕΚΘΕΣΗ Χάρτες της Μεσογείου Το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου εγκαινιάζει αύριο τη νέα προσωρινή της έκθεση με μία αντιπροσωπευτική σειρά οκτώ χαρτών από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα. ΤΑΞΙΔΙ Μουτουλλάς τεσσάρων εποχών Ολάνθιστος την άνοιξη, καταπράσινος το καλοκαίρι, με χρώματα φθινόπωρο, χειμώνα υποδέχεται τον επισκέπτη ολόχρονα. Πού να πάτε και τι να δείτε. ΚΡΙΤΙΚΗ: Θέατρο, μουσική, βιβλίο, τηλεόραση, κινηματογράφος

2 02-KATHI NEW_Master_cy 10/07/15 22:46 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Οι τρεις κύκλοι των διαπραγματεύσεων Η νύχτα στη Λευκωσία δεν αναγνωρίζει οδοφράγματα. Το σκοτάδι τα εξαφανίζει σαν το μαύρο πανί του ταχυδακτυλουργού. Άμα είναι δροσιά στο Κιουτσιούκ Καϊμακλί είναι και στο Μπουγιούκ Καϊμακλί, το επιλεγόμενο και Βόρειος Πόλος. Ρούφηξα την πρώτη γουλιά καφέ και του είπα ότι ο καφές μας διαφέρει λίγο. Όμως το νερό μετά τον σκέτο είναι το ίδιο γλυκό, μου απάντησε. Συμφώνησα. Είδες πόσο εύκολο είναι, είπε γελώντας. Είναι τόσο εύκολο και στις συνομιλίες με τον Αναστασιάδη, ρώτησα. Δεν απάντησε απευθείας. Στην άκρη όμως των χειλιών του μαζί με τη ρουφηξιά του καφέ ήταν ένα σίγουρο χαμόγελο. «Θα σου πω», ήπιε λίγο νερό κι άφησε τον λόγο του να με περπατήσει στη διαδικασία των συνομιλιών που, όπως είπε, είναι διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Διέπεται από άλλο πνεύμα. Είναι διαδικασία τριών κύκλων. Πρώτος, είναι ο ψυχολογικός. Οι κοινότητες πρέπει να προετοιμαστούν για συνολική λύση. Βασικό υλικό για να πετύχει η μαγική συνταγή είναι ο αλληλοσεβασμός. Πολύ σημαντικό είναι και το λεκτικό που χρησιμοποιούμε. Αν βλέπεις τον άλλο σαν εχθρό αντί ως φίλο ή τουλάχιστον εταίρο τότε ό,τι και να κάνεις θα είναι για σένα τον διαπραγματευτή άστοχο και για τον κόσμο μάταιο. Διότι η ειρήνη είναι για τον κόσμο όχι για τους διαπραγματευτές Ήπιε άλλη μια γουλιά καφέ και συνέχισε. Δεύτερος και εξίσου σημαντικός είναι να εστιάσουμε στον στόχο χωρίς παρεκκλίσεις. Στόχος είναι να πετύχουμε μια συνολική και βιώσιμη συμφωνία, η δυναμική της οποίας μέρας με τη μέρα θα μετασχηματίζει την πατρίδα μας, αναπτύσσοντας την οικονομία, την κοινωνία και τη δημοκρατία. Ό,τι και να κάνουμε πρέπει να εστιάζεται σε αυτό τον κύριο στόχο. Διότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων, πιστεύουμε ότι δεν είναι αρένα, θέατρο ή reality show στο οποίο νικάει αυτός που θα καταφέρει να ρίξει τον άλλο κάτω ή την ευθύνη στην άλλη πλευρά. Δεν έχουμε τέτοιο στόχο. Ταυτόχρονα δεν αποφεύγουμε την κριτική. Την εντάσσουμε μάλιστα στην κοινή προσπάθεια και ενθαρρύνουμε και συνδράμουμε αλλήλους στην άρση των όποιων εμποδίων. Όλα αυτά έχουν ως θεμέλιο την ειλικρίνεια που υπάρχει στη διαδικασία γι αυτό, όπως είπαμε, είναι διαφορετική από όλες τις προηγούμενες. Το δροσερό αεράκι έφερε στη βεράντα το υπέροχο άρωμα του κυπριακού γιασεμιού, καθώς παραδίπλα μια γειτόνισσα πότιζε τον κήπο της. Ο τρίτος κύκλος, συνέχισε, είναι να είμαστε πιστοί στις αρχές και το πλαίσιο της διαδικασίας, π.χ. στη μία κυριαρχία, τη δικοινοτικότητα, τη διζωνικότητα κ.ο.κ. Πρέπει να καταλάβουμε την ουσία τους, να σεβόμαστε και να είμαστε πιστοί στις αρχές και τις λεπτομέρειες που έχουμε από κοινού συμφωνήσει. Αν κάποιος πει κάτι, ελπίζοντας στο αντίθετο ή προσπαθώντας για κάτι διαφορετικό, δεν έχει σχέση με τον δικό μας τρόπο σκέψης και την προσπάθειά μας. Αν δεν επιδεικνύουμε εντιμότητα σε αυτά που έχουμε ήδη συμφωνήσει γιατί να προχωρήσουμε σε άλλες συμφωνίες; Για να κερδίσουμε το στοίχημα της ειρήνης πρέπει να έχουμε θάρρος ανάλογο με το θράσος που έχουν αυτοί που την πολεμούν (!) κατέληξε. Μου φάνηκε πως η νύχτα στη Λευκωσία κατέβηκε γκαστρωμένη. Από έρωτα μάλλον, γιατί τα μάτια της έλαμπαν. Κι εγώ, εκ γενετής ρομαντικός, ελπίζω να είναι κοριτσάκι και να το πούμε Ειρήνη! ΟΜΗΡΟΥ & ΣΕΒΕΡΗ/ Γράφει ο ΟΝΑΣΑΓΟΡΑΣ Ο Ευρωπαίος Τσακαλώτος, ο Βαρουφάκης και ο Χάρης... Με μια μαραθώνια συνάντηση έξι ωρών (όσο διήρκεσε και η πρώτη κατάθεση του Ρίκκου) ο Νίκαρος και ο Μουσταφά έκαναν την Παρασκευή μια συζήτηση τουρλού, τουρλού. Μίλησαν και για τη διακυβέρνηση και για το περιουσιακό και για το εδαφικό και για την οικονομία αλλά, όπως σας είχα γράψει επανειλημμένα, όλα αυτά ειδώθηκαν μέσα από ευρωπαϊκό πρίσμα. Δεν είναι άσχετες οι δηλώσεις και του Νίκαρου και του Αϊντε για ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών αρχών στην υπό συζήτηση Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία. Διπλωμάτης που παρακολουθεί τις «εξελίξεις» του Κυπριακού για δεκαετίες, μετέφερε στη στήλη την θέση ότι «ο ευρωπαϊκός μανδύας είναι που σώζει προς το παρόν τις συνομιλίες». Σύμφωνα με τον ίδιο, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευοίωνα όσο φαντάζουν. Οι τουρκικές θέσεις δεν έχουν αλλάξει στην ουσία τους και η πρόοδος που σημειώνεται είναι το γεγονός ότι η τουρκική πλευρά δέχεται πια να συζητήσει, πράγμα που με τον Έρογλου δεν συνέβαινε και κυριαρχούσαν μονόλογοι. «Αν και ο Ακιντζί είναι σίγουρα πιο χαμογελαστός και καταδεκτικός από τον Έρογλου στα σοβαρά θέματα, εκτός από την ευρωπαϊκή προοπτική, οι θέσεις ελάχιστα διαφοροποιούνται και αυτό θα διαφανεί σύντομα», ανέφερε ο διπλωμάτης, ο οποίος παραξενεύτηκε που ο Νίκαρος δήλωσε «συγκρατημένα αισιόδοξος» μετά την εξάωρη συνάντηση με τον Ακιντζί. Πληροφορίες μου από τρία τουλάχιστον κόμματα της αντιπολίτευσης αναφέρουν πως θα ενταθούν οι επιθέσεις κατά του Νίκαρου «για μη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας για όσα διαμείβονται στις συνομιλίες» αλλά και για την «προσπάθεια διασύνδεσης του Κυπριακού με την κακή οικονομική κατάσταση» ως «έμμεσο εκβιασμό των πολιτών». Πληροφορίες μου από τον λόφο της εξουσίας αναφέρουν ότι ο Νίκαρος είναι ιδιαίτερα ενοχλημένος από τις προσωπικές επιθέσεις του Άντρου Κυπριανού τις οποίες χαρακτηρίζει «Εγώ θα κάνω πάταγο, υπογράφοντας». ανοίκειες. Μετά την ψυχρολουσία που του επιφύλαξε στο συνέδριο του ΑΚΕΛ ο Νίκαρος έχει χάσει τον ενθουσιασμό του σε όσες συναντήσεις έτυχε να έχει, έκτοτε, με τον Άντρο. Στενός συνεργάτης του Προέδρου μάλιστα αναφερόμενος στη θέση που διατύπωσε πρόσφατα ο Άντρος Κυπριανού, ότι «ο Αναστασιάδης δεν ζει στην Κύπρο», διερωτήθηκε εάν ο Άντρος Κυπριανού ζούσε στο νησί την προηγούμενη πενταετία «που γέννησε όλα τα κακά που προσπαθούμε να διορθώσουμε»... Σε εξέλιξη βρίσκεται η έρευνα της αστυνομίας για τις καταγγελίες της Ειρήνης Χαραλαμπίδου κατά του Ανδρέα Κυπριανού για άσεμνη, όπως τη χαρακτήρισε, επίθεση. Έχουν ληφθεί γύρω στις 12 καταθέσεις από λειτουργούς της Βουλής και κοινοβουλευτικούς συνεργάτες, οι οποίοι ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Ωστόσο, δεν έχουν ληφθεί καταθέσεις από βουλευτές, ύστερα από οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα, αφού αυτοί καλύπτονται από βουλευτική ασυλία. Η απορία που διατύπωσε συντάκτης του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ είναι: «Πώς θα προχωρήσουν οι έρευνες, αφού και η Χαραλαμπίδου και ο Κυπριανού καλύπτονται από βουλευτική ασυλία;». Όπως μαθαίνω από αξιόπιστη πηγή, οι ανακριτές άκουσαν και τα ηχητικά ντοκουμέντα από τις ηχογραφήσεις της Βουλής και... έφριξαν. Η πηγή μου λέει ότι όντως ακούστηκε και η λέξη «τσουλί»... Δύο δημοσιογράφοι που γράφουν σε έντυπα με αντίθετες πολιτικές θέσεις (αντιπολίτευσης συμπολίτευσης) φέρονται να έχουν βάλει στοίχημα κατά πόσον αυτός που θα δικαιωθεί τελικά θα είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης ή ο Χάρης Γεωργιάδης. Ο ένας υποστηρίζει ότι στο τέλος της κρίσης η Ελλάδα θα βρίσκεται ακόμη πιο πληγωμένη και καταχρεωμένη και με νέο μνημόνιο τη στιγμή που - όπως υποστηρίζει ο άλλος- η Κύπρος θα οδεύει στην έξοδο από το μνημόνιο. Δεν έμαθα το ποσόν του στοιχήματος... Αριστερός Ελλαδίτης πολιτικός με τον οποίο συζητώ συχνά - πυκνά την επικαιρότητα, μου είπε να μεταφέρω στην στήλη τα εξής: «Μόλις περάσει η μπόρα με τους θεσμούς, να δείτε που ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει να αντιπαλεύει με τον Βαρουφάκη, μην σας πω το αντίθετο...». Εγώ το μετέφερα. Λέτε; Πάντως, δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας (Μάκης Βορίδης - Θανάσης Πλεύρης) ετοιμάζονται να μηνύσουν τον Βαρουφάκη για απιστία, επικαλούμενοι το γεγονός ότι «άφησε τη χώρα χωρίς χρηματοδότηση». Μήνυση κατά του Βαρουφάκη ετοιμάζει και ο Απόστολος Γκλέτσος, πρώην τηλεοπτικός σταρ, νυν δήμαρχος Στυλίδας και επικεφαλής του κόμματος «Τελεία». Όπως έγραψε στο διαδίκτυο: «Ο Βαρουφάκης ήρθε, έκανε τη δουλειά. Μας πτώχευσε και τώρα φεύγει για εξωτικά νησιά. Επιτέλους Έλληνες θα καταλάβουμε τι μας γίνεται;». Ο Γιάνης Βαρουφάκης μάλλον με χαμόγελο αντιμετωπίζει την κατάσταση, αφού κάθε τι που μεγεθύνει την εικόνα του είναι καλοδεχούμενο. Ο άνθρωπος είναι ροκ σταρ και κάποιοι τον παρεξήγησαν προσπαθώντας να τον ερμηνεύσουν ως υπουργό... (δικό μου αυτό). Σάλο έχει προκαλέσει τα Social Media η υπογραφή του νέου ΥΠΟΙΚ της Ελλάδας Ευκλείδη Τσακαλώτου, η οποία προσομοιάζει με το ανδρικό μόριο. Η υπογραφή Τσακαλώτου έγινε γνωστή, όταν δόθηκε στη δημοσιότητα το αίτημα για το 3ο μνημόνιο που στάλθηκε στους θεσμούς. Η ιδιότυπη αυτή υπογραφή βρισκόταν στο τέλος με τις υπογραφές όλων των άλλων υπουργών εκτός από αυτές των Καμμένου και Λαφαζάνη. Ο στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, Γιώργος Μουρούτης, χαρακτήρισε την υπογραφή Τσακαλώτου... σημειολογική. Συνάδελφος από την Αθήνα μου σχολίασε την Παρασκευή στο ίδιο ύφος την υπογραφή λέγοντας: «Νομίζω πως ο Τσακαλώτος είναι απλά ο πιο γνήσιος... Ευρωπαίος του ΣΥΡΙΖΑ»... ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια βουλευτίνα έχει ιδιαίτερη προτίμηση σε συγκεκριμένο πολιτικό συντάκτη σε βαθμό που ό,τι γράψει το ασπάζεται σχεδόν σαν... ευαγγέλιο; Κοντεύει μάλιστα να παρεξηγηθεί, όπως αναφέρουν συνάδελφοί της; ΚΟΥΪΖ: Ποιο στέλεχος του ΑΚΕΛ δοκίμασε να ασκήσει έντονη κριτική σε τηλεοπτικό σταθμό για τον τρόπο που καλύπτει τις πολιτικές εξελίξεις - στο πρότυπο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα - αλλά δεν... του βγήκε; H άποψή σας Με βάση τις τελευταίες εξελίξεις ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την πώληση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα το ,2% Σύνολο Ψήφων: 587 Ορθώς πωλήθηκαν 38,8% Λανθασμένα πωλήθηκαν Με την κρίση που έχει ξεσπάσει στην Ελλαδα και τις τράπεζες της χώρας κλειστές από την περασμένη Δευτέρα οι αναγνώστες της ηλεκτρονικής "Κ" τοποθετήθηκαν ξεκάθαρα σε ενα ζήτημα που απασχόλησε έντονα την Κύπρο τον Μάρτιο του Με ξεκάθαρη πλειοψηφία οι αναγνώστες της "Κ" θεωρούν ορθή κίνηση την πώληση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στη Ελλαδα. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι εγεγγραμμένοι χρήστες στο site της «Κ» Με άριστα το Πράγματα. Τι μας λένε για την κρίση που δεν είναι έτσι; Ο νέος ΥΠΟΙΚ της Ελλάδας, Ευκλείδης Τσακαλώτος, έχει συγγράψει το «22 πράγματα που μας λένε για την κρίση και δεν είναι έτσι». Τώρα που ανέλαβε το ΥΠΟΙΚ, πόσα πράγματα του είπαν ή τους είπε που δεν είναι έτσι; 2Στον Αρχιεπίσκοπο-Σόιμπλε. Αν υπάρχει ακόμη ένας που δημοσίως υποστήριξε ότι «οι Έλληνες είναι τεμπέληδες», αυτός είναι ο γενειοφόρος Σόιμπλε της Κύπρου, ο Αρχιεπίσκοπος υμών που δήλωσε πως ήρθε ο καιρός οι Έλληνες να σηκώσουν τα μανίκια και να δουλέψουν. Και ο Αρχιεπίσκοπος είναι από εκείνους που δεν μπορεί να βλέπει τον κόσμο να τεμπελιάζει και αυτός να είναι μέρα νύχτα στη δουλειά. 3Τουμπατάστικ: Είναι απλά φανταστική η τούμπα του Αλέξη, με την πρόταση που κατέθεσε ο ίδιος να είναι πιο βαριά από την πρόταση Γιούνκερ. Φανταστική τούμπα, τουμπατάστικ, αλλά βλέπω να γίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ «Μπράβο καλώς ορίσατε» και τη Ζωή να προσπαθεί κοιτώντας τον Μαρξ να δικαιολογήσει τρίτο μνημόνιο. 4Στο κόμπλεξ. Οι «αποκλειστικές» πληροφορίες στα δελτία ειδήσεων ΑΡΙΣΤΟΙ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΩΝ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Για να είσαι κάτω εσύ, κάποιος άλλος έχει κάνει τούμπα για σένα των καναλιών, που παίζουν όλη μέρα στις εφημερίδες, δεν είναι δεοντολογικά σωστή πρακτική. Δεν είναι κόπος να αναφέρεις τις πηγές σου αλλά είναι άκομψο να κάνεις το ρεπορτάζ μου ρεπορτάζ σου και να μου λες από πάνω ότι είναι και αποκλειστικό σου. Καλούνται οι διευθυντές των μεγάλων εκδοτικών Οίκων να πάρουν θέση ή να βρεθούν σ ένα τραπέζι για να λυθεί το ζήτημα. 5Τον android μην το κλαις. Αγόρασε ή όχι εξοπλισμό για παρακολουθήσεις η ΚΥΠ; Τη μια υποστήριζε πως τα δημοσιεύματα είναι ανυπόστατα (7/7/15): «Αναφορικά με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας ( ) επιθυμώ να δηλώσω κατηγορηματικά ότι η ΚΥΠ δεν έχει καμιά γνώση ή σχέση με το θέμα αυτό». Μετά, το παραδέχθηκαν. Μπερδεύτηκαν τα σήματα φαίνεται 839 ημέρες* ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ * Από την ημέρα της καταστροφής της Κύπρου, χωρίς να κατηγορηθεί κανείς. 6Στις διακοπές. Έκλεισε η Βουλή, πάνε οι εντάσεις, οι φωτό κάτω από τα φουστάνια. Καλή ξεκούραση στους βουλευτές: Από 9 Ιουλίου, όλος ο Αύγουστος, μέχρι Σεπτέμβριο, γυρνάς με επιδερμίδα από το καθισιό 7Στο Α-ΔΗΚΟ. Δεν πήγε ο Καρογιάν στην Κεντρική Επιτροπή και αμέσως σηκώθηκε μουρμούρα. «Και που είναι, και τι κάνει, και ποιους θα πάρει μαζί του». Κρίμα κι άδικο για το ΔΗΚΟ να ταλαιπωρείται έτσι ο αρχηγός του παραμονές διακοπών. Με το άγχος θα κόψει η αντηλιακή και το μαύρισμα θα είναι ανομοιόμορφο. Αυτό θέλετε Μάριε; Αυτή είναι η κατάληξη του καταχθόνιου σχεδίου σας; 8Στον Healthy. Ο ΠτΔ με τα τόσα μπροστά πίσω στις Βρυξέλλες για την Ελλάδα, θα πάψει να είναι 100% fit και θα επισπεύσει τις όποιες διακοπές του, αρκεί να μπει σε συμφωνία η Ελλάδα. Διακοπές από την άλλη, κάνει το Προεδρικό, κάθε που λείπει ο healthy. Ειδικά καθημερινές, ο απουσιολόγος μου παίρνει τα πάνω του. 9Το λουλούδι. Η παρουσία Χριστόφια στη συναυλία της Μποφίλιου, ήταν must. Ο πρώην ΠτΔ απαλλαγμένος από τα άγχη της εξουσίας, συνταυτίζει το είναι του με το είναι της. Στο τέλος, ένα λουλούδι (κόκκινο) από εκείνον σε εκείνη, ήταν το επιστέγασμα της συνένωσης της κομούνας της Κύπρου με τα στενά του Παπάγου. Στον πηρουνίτσα. Και μέσα σε 10όλο αυτό το επαναστατικό της ΕΔΟΝ, πετάχτηκε και ο Μαχαιρίτσας να πει στη συναυλία, «να χαίρεστε τον ΥΠΟΙΚ σας», στη γραμμή του «έχω πλήρη άγνοια για το τι γίνεται στα Eurogroup αλλά για να το λένε όλοι, θα έχουν δίκιο». Με το πιρούνι η απάντηση του Χάρη: «Δεν είχα υπόψη μου τι είπε ο κύριος Μαχαιρίτσας αλλά τα τραγούδια του τα άκουγα έφηβος στα φοιτητικά μου χρόνια». Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Αρχισυντάκτης Οικονομικού: ANΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Υλης: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-POLITIKI_Master_cy 11/07/15 01:32 Page 3 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΤΟ ΘΕΜΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 3 Η ζωή με το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ Το πακέτο μέτρων που προτείνει η κυβέρνηση θα επιβαρύνει σχεδόν το σύνολο των φορολογουμένων, αλλά και τις επιχειρήσεις Των ΠΡΟΚΟΠΗ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΣΩΤΗΡΗ ΝΙΚΑ, ΡΟΥΛΑΣ ΣΑΛΟΥΡΟΥ Μετά πεντέμισι μήνες διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση κατέθεσε προτάσεις για μέτρα που παραπέμπουν σε ό,τι η ίδια ξόρκιζε. Σε ένα νέο Μνημόνιο, με σκληρά μέτρα στη φορολογία και στο ασφαλιστικό, που θα επιβαρύνουν το σύνολο των φορολογουμένων και τις επιχειρήσεις. Και όλα αυτά χωρίς, προς το παρόν, να είναι ξεκάθαροι οι όροι χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας, τα μέτρα για την περαιτέρω ελάφρυνση του δημόσιου χρέους και το εάν τελικά θα αποφευχθεί το «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων. Αυτές οι γκρίζες ζώνες θα αποσαφηνιστούν ενδεχομένως τις επόμενες ημέρες ή μήνες, στο πλαίσιο των συζητήσεων που θα γίνουν μεταξύ των δύο πλευρών για να οριστικοποιήσουν το νέο πρόγραμμα. Μέχρι τότε, όμως, η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει προχωρήσει άμεσα -εντός της εβδομάδας- στη νομοθέτηση των σημαντικότερων εκ των προτεινόμενων μέτρων (φορολογικά, συνταξιοδοτικά, περαιτέρω ανεξαρτητοποίηση ΕΛΣΤΑΤ) από το πακέτο που απέστειλε στους δανειστές. Ειδικότερα, το πακέτο των μέτρων προβλέπει: Οι αλλαγές στη φορολογία Ενα βαρύ πακέτο μέτρων για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις περιλαμβάνει η πρόταση της κυβέρνησης προς τους δανειστές της χώρας και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Ορισμένοι φορολογούμενοι θα δουν αυξημένο το εκκαθαριστικό της εφορίας που θα εκδοθεί τις επόμενες μέρες εξαιτίας της αύξησης του φόρου πολυτελείας, θα παρακρατηθεί αναδρομικά από την μεγαλύτερη εισφορά αλληλεγγύης, ενώ από την επόμενη εβδομάδα ακριβαίνουν τρόφιμα, συγκοινωνίες, εστιατόρια και διαμονή σε ξενοδοχεία. Ειδικότερα το σχέδιο προβλέπει: 1. Εφαρμογή από 1η Ιουλίου τριών συντελεστών ΦΠΑ (6%, 13% και 23%). Στον υψηλό συντελεστή εντάσσονται τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που ήταν μέχρι σήμερα, καθώς και τα τυποποιημένα τρόφιμα, η εστίαση και οι μεταφορές. Στον μεσαίο συντελεστή τα βασικά τρόφιμα, η ενέργεια, το νερό και η διαμονή σε ξενοδοχεία και στον χαμηλό συντελεστή εντάσσονται φάρμακα, βιβλία και θέατρα. 2. Καταργείται το ειδικό καθεστώς στα νησιά του Αιγαίου (μειωμένοι συντελεστές κατά 30%) από 1η Οκτωβρίου Το ειδικό καθεστώς θα διατηρηθεί μόνο για τα απομακρυσμένα νησιά μέχρι το τέλος του 2016 και όταν θα έχει δημιουργηθεί μηχανισμός αποζημίωσης των μόνιμων κατοίκων θα καταργηθεί και σε αυτά. 3. Αυξάνεται αναδρομικά από 1η Ιανουαρίου 2015 η ειδική εισφορά αλληλεγγύης. 4. Καταργείται σταδιακά η ειδική φορολογική μεταχείριση για τους αγρότες και αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησής τους (σήμερα είναι 13%) μέχρι το Αυξάνεται από ο συντελεστής φορολόγησης των επιχειρήσεων στο 28% από 26% που είναι σήμερα. Εφόσον χρειασθεί η κυβέρνηση δεσμεύεται για αύξηση του συντελεστή κατά μία μονάδα (στο 29% με επιπλέον έσοδα ύψους 130 εκατ. ευρώ). Επίσης, το σχέδιο προβλέπει την αύξηση της προκαταβολής φόρου στο 100% για όλες τις επιχειρήσεις σταδιακά μέχρι το Διατηρείται ο ΕΝΦΙΑ τόσο για το τρέχον έτος όσο και το επόμενο. Στόχος είναι η είσπραξη 2,65 δισ. ευρώ ετησίως. 7. Θα μειωθούν οι δικαιούχοι του επιδόματος θέρμανσης, ενώ ενδεχομένως το επίδομα να καταργηθεί 8. Αυξάνεται ο φόρος των ναυτιλιακών επιχειρήσεων και καταργούνται τα προνόμια των εφοπλιστών. Τι αλλάζει στο ασφαλιστικό Τον περιορισμό της κρατικής χρηματοδότησης στη βασική σύνταξη, έμμεσες ρήτρες μηδενικού ελλείμματος ακόμη και στα ταμεία κύριας ασφάλισης, αύξηση εισφορών σε μεγάλες ομάδες ασφαλισμένων καθώς και αυξήσεις ορίων ηλικίας έως και 12 χρόνια περιλαμβάνει το «βαρύ» πακέτο του ασφαλιστικού. Αναλυτικά, το ελληνικό πακέτο μέτρων για το ασφαλιστικό περιλαμβάνει: Νέο τρόπο υπολογισμού των κύριων συντάξεων, με μικρές μειώσεις αρχικά και μεγαλύτερες με την πάροδο των ετών. Μείωση των επικουρικών συντάξεων και των εφάπαξ, ανεξάρτητα από την αναστολή εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος έως τον Οκτώβριο του Τα επικουρικά των αυτοαπασχολούμενων και των ένστολων θα ενταχθούν στο υπερεπικουρικό ΕΤΕΑ, το οποίο δεν θα χρηματοδοτείται από το κράτος. Αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης σε περίπου ασφαλισμένους, σταδιακά (έως το 2022) στα 67 έτη, ή στα 62 έτη και εισφορές 40 ετών. Διασώζονται μόνο εργαζόμενοι στα Βαρέα και μητέρες με ανάπηρα τέκνα. Πέναλτι 16% για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης. Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ για όλους τους συνταξιούχους έως τα τέλη Δεκεμβρίου Η αρχή θα γίνει από τον Μάρτιο του Πάγωμα των κατώτατων συντάξεων έως το Καταβολή της βασικής και της ανταποδοτικής σύνταξης, για τους πολίτες που συνταξιοδοτούνται μετά την 30ή Ιουνίου 2015, μόνο με τη συμπλήρωση των 67 ετών. Αύξηση των εισφορών υγείας για τους συνταξιούχους από 4% σε 6% κατά μέσο όρο για την κύρια σύνταξη και από 0% σε 6% για την επικουρική. Εμμεση εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και στα ταμεία κύριας ασφάλισης, καθώς προβλέπεται κατάργηση όλων των επιπλέον και κατ εξαίρεση χρηματοδοτήσεων των ταμείων από το κράτος. Δεν αναφέρεται πώς τα ταμεία θα καλύπτουν πλέον τα ελλείμματά τους. Κατάργηση όλων των φόρων υπέρ τρίτων. Σύνδεση εισφορών παροχών για τις συντάξεις από Εναρμόνιση των συνταξιοδοτικών παροχών του ΟΓΑ με τα υπόλοιπα ταμεία εκτός εάν ο ΟΓΑ συγχωνευθεί με άλλα ταμεία. Ενοποιήσεις των ταμείων σε τρία έως τα τέλη του 2017 Επανεξέταση των επιδομάτων της κοινωνικής πρόνοιας. Ώρα να συνεργαστείτε με την RCB Την δική σας αξιόπιστη Τράπεζα Μια ηγετική Κυπριακή Τράπεζα Ένας οικονομικά δυνατός τραπεζικός οργανισμός 20 χρόνια επιτυχίας RCB Bank Ltd. Ιδιωτική Εταιρεία. Αριθμός εγγραφής: Εγγεγραμμένη έδρα: Αμαθούντος 2, 3105, Λεμεσός, Κύπρος. Ωράριο λειτουργίας καταστημάτων: Δευτέρα-Παρασκευή, 09:00-17:

4 04-POLITIKI_Master_cy 11/07/15 01:19 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟ ΘΕΜΑ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Ο Σαπέν, ο Πιγκάς και η «καραμπόλα» υπέρ της Αθήνας Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΝΤΕΛΑ Πώς φτάσαμε από το «Οχι» στο νέο «σκληρό» πακέτο Τι διημείφθη σε Αθήνα, Βρυξέλλες, Βερολίνο Πώς ελήφθησαν οι δύσκολες αποφάσεις Των ΔΩΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ, ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΕΡΖΗ, ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ Την Τετάρτη 24 Ιουνίου, οι «θεσμοί» έστειλαν την ελληνική πρόταση των 7,9 δισ. ευρώ πίσω στην Αθήνα βουτηγμένη στο κόκκινο μελάνι - επαναφέροντας σχεδόν απαράλλακτη την πρόταση που είχαν καταθέσει μετά την πενταμερή συνάντηση στο Βερολίνο την 1η Ιουνίου. Η ιδέα της προσφυγής στον λαό, που κάποιοι εντός της κυβέρνησης ποτέ δεν είχαν εγκαταλείψει, επανήλθε τότε δυναμικά στο προσκήνιο. Ο πρωθυπουργός όμως ακόμα ήλπιζε ότι θα εξασφάλιζε κάτι καλύτερο σε πολιτικό επίπεδο. Για μία ακόμα φορά, διαψεύστηκε. Στη Σύνοδο Κορυφής της Πέμπτης δέχθηκε έντονη κριτική. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε δήλωνε ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία άμεσα με τους «θεσμούς», η επόμενη σύνοδος θα επικεντρωνόταν στη διαχείριση της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Το πρωί της Παρασκευής, ο κ. Τσίπρας συναντήθηκε με την Αγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε διάθεση πολιτικής ευελιξίας. Ο πρωθυπουργός αποχώρησε από τη συνάντηση εμφανώς εκνευρισμένος, χωρίς να αναφέρει τις σκέψεις του περί δημοψηφίσματος. Πληροφορίες κάνουν λόγο για έντονο ξέσπασμά του. Στην πτήση της επιστροφής στην Αθήνα, συζήτησε τις λεπτομέρειες του δημοψηφίσματος, υπέρ του οποίου είχαν εισηγηθεί οι Ν. Παππάς και Γ. Βαρουφάκης. Στο κυβερνητικό συμβούλιο εκείνο το βράδυ, που εξελίχθηκε σε υπουργικό, οι κ. Δραγασάκης, Σαγιάς, Σταθάκης και Τσακαλώτος εξέφρασαν σοβαρές ενστάσεις, ενώ διαφοροποιήθηκε και ο υπ. Προστασίας του Πολίτη Γ. Πανούσης. Η γραμμή Παππά - Βαρουφάκη, ωστόσο, επικράτησε. Λίγο πριν ανακοινώσει στην τηλεόραση το δημοψήφισμα, ο κ. Τσίπρας επικοινώνησε με την καγκελάριο και τον Γάλλο πρόεδρο, που κάθε άλλο παρά ενθουσιάστηκαν με τα νέα. Η Βουλή και η «ρήξη» Η δωδεκάωρη και πλέον συνεδρίαση της Βουλής στην οποία αποφασίστηκε το δημοψήφισμα ήταν προβλέψιμα θερμή. Ο Ευ. Βενιζέλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος πλέον του ΠΑΣΟΚ, μίλησε για «θεσμική εκτροπή». Ο Μ. Βορίδης της Ν.Δ. κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι συντάσσεται με τον Β. Σόιμπλε στην επιδίωξη εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Ο Κυρ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε σε «έρπον πραξικόπημα» από «νεοκομμουνιστικές δυνάμεις». Από την άλλη πλευρά, ο Νίκος Βούτσης κατηγόρησε τη Ν.Δ. ότι στηρίζει «απολύτως τη στάση των δανειστών», ο Π. Λαφαζάνης καταφέρθηκε κατά των διαδηλωτών του «Μένουμε Ευρώπη» και ο Πάνος Καμμένος, σε συναισθηματική έξαρση, μίλησε για απόπειρα κατάργησης της Ελλάδας! Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με συνεχείς παρεμβάσεις, φρόντιζε να διατηρεί το θερμόμετρο στο κόκκινο. Τελικά, αρκετά μετά τα μεσάνυχτα, η Βουλή ενέκρινε την πρόταση για το δημοψήφισμα, με 178 ψήφους (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή). Εν τω μεταξύ, εξελισσόταν ένα από τα πιο δύσκολα για τη χώρα μας Eurogroup στην πενταετία της κρίσης. Οι πιο σημαντικοί αξιωματούχοι των «θεσμών» είχαν μάθει την προηγούμενη νύχτα τα νέα από το Twitter και το Διαδίκτυο. «Ηταν τελείως αναπάντεχο» είπε στην «Κ» ο κ. Μοσκοβισί - ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας τάχθηκε εξαρχής υπέρ του «όχι». Στο Eurogroup o κ. Βαρουφάκης ζήτησε ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος για να διεξαχθεί το δημοψήφισμα. Οι Ευρωπαίοι όμως αδυνατούσαν να κατανοήσουν τη λογική της προσφυγής στον λαό επί μιας πρότασης που δεν ήταν τελική, και την οποία η κυβέρνηση εισηγούνταν στους ψηφοφόρους να απορρίψουν. Το αίτημα για παράταση δεν έγινε δεκτό, το ανακοινωθέν του Eurogroup δεν ήταν κοινό (η Ελλάδα εξέφρασε τη διαφωνία της) και τα <<<<<< Από την κρίσιμη απόφαση για το δημοψήφισμα, έως την κατάθεση των νέων μέτρων μεσολάβησαν πολλά, από πολλούς... υπόλοιπα μέλη συνεδρίασαν για δεύτερη φορά, χωρίς τον κ. Βαρουφάκη. Η ρήξη, σε συμβολικό τουλάχιστον επίπεδο, ήταν πραγματικότητα. Το παρασκήνιο των ελέγχων Ο Γιάννης Στουρνάρας βρισκόταν στη Βασιλεία, σε ετήσια σύνοδο της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, όταν ενημερώθηκε επίσημα για το δημοψήφισμα τηλεφωνικά από τον Γιάννη Δραγασάκη. «Παίρνετε τεράστιο ρίσκο», είπε στον συνομιλητή του. Ο κ. Δραγασάκης υπογράμμισε τη σημασία να αιτηθεί ο κ. Στουρνάρας αύξηση του ELA. Με ουρές να έχουν σχηματισθεί στα ATM και στα πρατήρια βενζίνης ήδη από τα ξημερώματα του Σαββάτου, ο κ. Στουρνάρας, στην τηλεδιάσκεψη του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ το πρωί της Κυριακής, ζήτησε αύξηση του ELA κατά 6 δισ. ευρώ. Το αίτημα απορρίφθηκε. Ο ELA έμεινε παγωμένος, ενώ συζητήθηκαν και δύο εναλλακτικά, πιο σκληρά σενάρια. Το ένα προέβλεπε κλείσιμο των τραπεζών και αφαίρεση των αδειών του από τον SSM (τον Ενιαίο Μηχανισμό Εποπτείας). Το δεύτερο προέβλεπε τον αποκλεισμό της Ελλάδας από το Target-2 το σύστημα πληρωμών της Ευρωζώνης. Για να αποφευχθούν τα δύο αυτά εφιαλτικά σενάρια, η σύσταση της ΕΚΤ ήταν να επιβληθούν έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων. Η προθεσμία έληγε τα μεσάνυχτα. Το απόγευμα συγκλήθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας για να καθοριστούν οι όροι των κεφαλαιακών ελέγχων. Η αρχική πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν για ημερήσιο όριο 40 ευρώ. Υπήρξαν προτάσεις ακόμα και για 200 ευρώ, καθώς και για καταβολή μεγαλύτερων ποσών (240 ευρώ εβδομαδιαίως) σε συνταξιούχους χωρίς κάρτα. Υπήρξαν επίσης συνεχείς επαφές με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ώστε να διασφαλιστεί ότι στα υποκαταστήματα που θα άνοιγαν δεν θα υπήρχαν ζητήματα δημόσιας ασφάλειας. Συμφωνήθηκε τελικά ημερήσιο όριο αναλήψεων 60 ευρώ. Στις επόμενες μέρες, το όριο στις συντάξεις για δικαιούχους χωρίς κάρτες τέθηκε στα 120 ευρώ την εβδομάδα. Ωστόσο το θρίλερ της Κυριακής δεν έληξε εκεί. Με την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου πήγε στο υπουργικό συμβούλιο. Εκεί, ο Νίκος Παππάς και ιδιαίτερα ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σπύρος Σαγιάς άσκησαν έντονη κριτική στον κ. Βαρουφάκη για το περιεχόμενό της. Με την αγωνία του κ. Στουρνάρα να κορυφώνεται, ο κ. Σαγιάς τελικά του τηλεφώνησε πέντε λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα με τον αριθμό ΦΕΚ. Ετσι μπόρεσε ο διοικητής της ΤτΕ να ενημερώσει τους ομολόγους του στην τηλεδιάσκεψη που ξεκίνησε στις 12 ότι όλα ήταν έτοιμα για την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων - και να αποτρέψει την ενεργοποίηση των πιο σκληροπυρηνικών σεναρίων. Εβδομάδα εντάσεων Καθώς εξελισσόταν η εβδομάδα, ο εσωτερικός πόλεμος στην κυβέρνηση εντεινόταν. Το μετριοπαθές στρατόπεδο (Δραγασάκης, Σταθάκης, Σαγιάς, Τσακαλώτος) εξέφραζε προβληματισμό για το δημοψήφισμα και πίεζε για νέα προσέγγιση με τους εταίρους. Οι σκληροί, στους οποίους συγκαταλέγονταν (πλην των Βαρουφάκη-Παππά) ο Π. Λαφαζάνης και η πρόεδρος της Βουλής, επέμεναν στο δημοψήφισμα και σε μία γραμμή αντιπαράθεσης με τους Ευρωπαίους. Η τελευταία απόπειρα του Ζ.-Κ. Γιουνκέρ (το βράδυ της 29ης) να επιτευχθεί συμφωνία πριν εκπνεύσει το πρόγραμμα κινητοποίησε τους μετριοπαθείς, που προσπάθησαν να πείσουν τον πρωθυπουργό να αδράξει την ευκαιρία. Ωστόσο, οι σκληροπυρηνικοί επικράτησαν, οδηγώντας στο επιθετικό διάγγελμα της 1ης Ιουλίου, όπου ο κ. Τσίπρας μίλησε για συνενοχή όσων θα ψήφιζαν «ναι». Το διάγγελμα -ιδιαίτερα η επίρριψη ευθυνών στην Ευρώπη για το κλείσιμο των τραπεζών- εξόργισε στους Ευρωπαίους. Στα σχόλιά του μετά το Eurogroup που έλαβε χώρα εκείνη την ημέρα, ο Γ. Ντάισελμπλουμ επιβεβαίωσε ότι οι διαπραγματεύσεις αναστέλλονταν ώς την Κυριακή. Το «όχι» και η επόμενη μέρα Στο δημοψήφισμα, ο κ. Τσίπρας αναδείχθηκε θριαμβευτής, με 61,3% των ψηφοφόρων να ψηφίζουν «όχι». Οι επόμενες κινήσεις του το ενωτικό διάγγελμα κατά της ρήξης το βράδυ της Κυριακής και η αποπομπή Βαρουφάκη έδειξαν ότι δεν επιθυμεί τη ρήξη. Παράλληλα, η παραίτηση Σαμαρά (που νωρίτερα την Κυριακή δεν έδειχνε καμία τέτοια πρόθεση) διευκόλυνε τη διαδικασία συνεννόησης μεταξύ των κομμάτων. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος ήδη από το Σάββατο είχε τονίσει σε συνομιλητές του ότι σε περίπτωση επικράτησης του «όχι», τα πάντα θα κρίνονταν από το μήνυμα του πρωθυπουργού μετά τη νίκη του και από την αλλαγή του οικονομικού επιτελείου. Σε στενή επικοινωνία με τον Κώστα Καραμανλή, που έκανε τις πρώτες δημόσιες παρεμβάσεις του, μετά σχεδόν έξι χρόνια, την εβδομάδα του δημοψηφίσματος για να στηρίξει το «ναι», ο κ. Παυλόπουλος μιλούσε δημόσια για την ανάγκη παραμονής στην Ευρωζώνη, ενώ άρχισε να κυοφορείται και το σενάριο παραίτησής του ώστε να αποτραπεί τυχόν σχέδιο της κυβέρνησης για έξοδο από το ευρώ. Την Τρίτη, μετά το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, ο κ. Τσίπρας ταξίδεψε στις Βρυξέλλες. Νωρίτερα την ίδια μέρα ο νέος υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος προσήλθε στο Eurogroup χωρίς ολοκληρωμένη γραπτή πρόταση. Ο κ. Τσακαλώτος είχε συναντηθεί πριν από τη συνεδρίαση με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, που τον είχε προειδοποιήσει να μην παρουσιάσει κάποια «αραιωμένη» εκδοχή του σχεδίου Γιουνκέρ, γιατί θα γινόταν δεκτή αρνητικά. Ο Ελληνας υπουργός περιορίστηκε σε μία προφορική παρουσίαση. Η Σύνοδος ήταν μία δοκιμασία για τον κ. Τσίπρα. Πολλοί εταίροι - ιδιαίτερα οι Βαλτικές χώρες- επιτέθηκαν ανοιχτά στον πρωθυπουργό για το δημοψήφισμα. Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, έθεσε ευθέως προθεσμία για σύναψη συμφωνίας ή Grexit ώς την Κυριακή. Ο κ. Γιουνκέρ μίλησε δημοσίως για «λεπτομερές σχέδιο» της Κομισιόν για τη διαχείριση της εξόδου της χώρας μας από το ευρώ. Νωρίτερα, είχε επιδείξει τον σχετικό ογκώδη τόμο στον Ελληνα πρωθυπουργό. Την Τετάρτη, ο κ. Τσακαλώτος απέστειλε επίσημη επιστολή για την υπαγωγή της Ελλάδας σε τριετές πρόγραμμα του ESM. Βάσει των προθεσμιών που τέθηκαν στη Σύνοδο της Τρίτης, ο υπουργός Οικονομικών, μαζί με τον Γ. Χουλιαράκη (πρόεδρο του ΣΟΕ) και την υπόλοιπη ελληνική ομάδα, και με τη συνδρομή αξιωματούχων της Γαλλίας και της Κομισιόν, προετοίμασαν την ελληνική πρόταση που παρουσιάστηκε στους «θεσμούς» και κατατέθηκε στη Βουλή το βράδυ της Πέμπτης. Την Παρασκευή, στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες, ξεκίνησε η τελική μάχη για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Ηταν μία από τις πρώτες κινήσεις που έκανε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, αναλαμβάνοντας τη θέση του υπουργού Οικονομικών: αποδέχθηκε την προσφορά του Γάλλου ομολόγου του, Μισέλ Σαπέν, για την παροχή τεχνικής βοήθειας από το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές - θεσμούς. Η αλήθεια είναι ότι ανάλογη προσφορά είχε γίνει από το Παρίσι, εδώ και αρκετούς μήνες, και στον προκάτοχο του Τσακαλώτου στην οδό Νίκης, Γιάνη Βαρουφάκη. Ωστόσο, αυτός ο τελευταίος αρνούνταν επίμονα να την αποδεχθεί. Για πολλούς λόγους, ένας από τους οποίους είχε να κάνει με τη στενή συνεργασία που είχε με τον Ματιέ Πιγκάς, της γαλλικής τράπεζας Lazard. Ιδιότυπη καραμπόλα, η οποία συνεχίζεται ως εξής: οι σχέσεις του Σαπέν με τον Πιγκάς δεν ήταν ποτέ οι καλύτερες δυνατές για λόγους που δεν είναι της παρούσης. Σημασία πάντως έχει ότι ο Βαρουφάκης, επιλέγοντας τη βοήθεια του Πιγκάς, απέκλειε αυτομάτως εκείνη του Σαπέν, έστω κι αν από κάποια στιγμή και μετά η Lazard «αραίωσε» από την Αθήνα. Ο Τσακαλώτος, λοιπόν, αναλαμβάνοντας επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης και διαφοροποιούμενος σε σχέση με τον προκάτοχό του και όχι μόνο σε αυτό το σημείο, όπως λένε όσοι γνωρίζουν αποδέχθηκε την πρόταση Σαπέν και κάπως έτσι, την Τρίτη, έφτασε στις Βρυξέλλες κλιμάκιο αποτελούμενο από 10 στελέχη του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών. Το Παρίσι, ανεπισήμως πάντως, λέει ότι «δεν ήταν δέκα, αλλά λιγότεροι», προφανώς επειδή δεν θέλει να προκαλέσει τη γαλλική κοινή γνώμη, που βλέπει κι άλλα... έξοδα για τους Ελληνες. Ωστόσο, σημασία δεν έχει ο αριθμός, αλλά το αποτέλεσμα. Οι πληροφορίες λένε λοιπόν ότι: Mε τη συνδρομή των Γάλλων τεχνοκρατών συντάχθηκε μεσοβδόμαδα η σοβαρή επιστολή - αίτημα της Ελλάδας προς τον ESM, που από πολλούς θεωρήθηκε προάγγελος πολλών πραγμάτων. Mε τη συνδρομή τους έγινε και η διαπραγμάτευση που οδήγησε στη διατύπωση της πρότασης, με το γνωστό περιεχόμενο, που εστάλη την Πέμπτη στην Αθήνα και στη βάση της οποίας δρομολογήθηκαν οι εξελίξεις των επόμενων ημερών σε Αθήνα και Βρυξέλλες. Στην Αθήνα, η πληροφορία για τη γαλλική συνδρομή άρχισε να «κυκλοφορεί» από την Τετάρτη, νωρίς το μεσημέρι. Η «Κ» το πληροφορήθηκε από κορυφαίο αξιωματούχο και το επιβεβαίωσε λίγη ώρα μετά. Το γεγονός ερμηνεύθηκε ως καλός οιωνός, αν και εκείνη την ώρα όλες οι εκτιμήσεις για την επόμενη ημέρα των διαπραγματεύσεων και την κατάληξή τους ήταν δυσοίωνες. Τα επόμενα 24ωρα, όμως, τα δεδομένα επρόκειτο να αλλάξουν. Ανεξαρτήτως, πάντως, της οριστικής κατάληξης που θα έχει το ελληνικό ζήτημα, στο σημείο αυτό θα πρέπει να εξηγηθεί για ποιο λόγο οι Γάλλοι, σε αυτή τη φάση, συνέβαλαν τόσο αποφασιστικά και παράλληλα τόσο πρακτικά σε αυτήν την υπόθεση. Ο προφανής λόγος που πλέον είναι και λίγο «τουριστικός» έχει να κάνει με την παραδοσιακά καλή διάθεση και πρόθεση των Γάλλων έναντι της Ελλάδας. Ο βαθύτερος έχει να κάνει με το γεγονός ότι από τον Ιανουάριο ξεκινάει η προεκλογική περίοδος για τις επόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Και ο Ολάντ θέλει να αποδείξει ότι πέτυχε εκεί όπου ο Σαρκοζί απέτυχε, όπως λένε όσοι ξέρουν τις ισορροπίες στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας. Πιέσεις από HΠΑ για λύση Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΛΛΙΣ Η παρέμβαση των ΗΠΑ για την αποτροπή του Grexit ήταν καταλυτική και κινήθηκε σε δύο άξονες. Ο πρώτος αφορούσε την άσκηση πίεσης προς τη Γερμανία, την οποία η κυβέρνηση Ομπάμα καλούσε να δράσει ως ηγέτιδα δύναμη της Ε.Ε. και να αποτρέψει ενδεχόμενο αναταράξεων στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία. Ο δεύτερος αφορούσε τις χώρες της Βαλτικής και τη Σλοβακία στην Ευρωζώνη, όπως και τα πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και τώρα της Ε.Ε. (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Ρουμανία, Βουλγαρία), που βλέπουν με δέος την Αμερική και άκουγαν την Ουάσιγκτον να τους διαμηνύει ότι ένα Grexit εγκυμονεί τον κίνδυνο αποσύνθεσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στο οποίο αγωνίσθηκαν να ενταχθούν, και να τους ζητεί να μη διευκολύνουν μια διαδικασία που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το ευρωατλαντικό σκηνικό. «Μίλησα με τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν την Πέμπτη για τη σημασία της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε.», τόνισε στην «Κ» η μέχρι πρότινος πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Βουδαπέστη, Ελένη Τσακόπουλος-Κουναλάκη, η οποία, αν και απέφυγε Τη βοήθεια του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Μισέλ Σαπέν δέχθηκε ο κ. Τσακαλώτος. Τον Ματιέ Πιγκάς της γαλλικής τράπεζας Lazard είχε προτιμήσει ο κ. Βαρουφάκης. να επιβεβαιώσει ότι υπήρξαν τηλεφωνικές επικοινωνίες, επισήμανε ότι «ο Λευκός Οίκος είναι πολύ σταθερός στην άποψη και κατέστησε σαφές σε όλους στην Ευρώπη, μέσω δημόσιων δηλώσεων, πως πρέπει να αποτραπεί ένα Grexit για πολλούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των ευρύτερων γεωπολιτικών συνεπειών και των επιπτώσεων στην περιφερειακή σταθερότητα». Η πλέον σαφής αποτύπωση της αμερικανικής επιρροής έγινε στις δηλώσεις του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ. Ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας υιοθέτησε την αμερικανική προσέγγιση, ζητώντας μεν να υπάρξουν «ρεαλιστικές προτάσεις από την Αθήνα», αλλά έσπευσε να προσθέσει ότι αυτές «χρειάζεται να συνδυαστούν με ρεαλιστικές προτάσεις από τους δανειστές για τη βιωσιμότητα του χρέους». Η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ το ελληνικό ζήτημα επιβεβαιώνεται όχι μόνο από τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης Ομπάμα, αλλά και από την εγρήγορση της FED, η οποία, ενώ σχεδίαζε αύξηση των επιτοκίων τον Σεπτέμβριο, τώρα εξετάζει το ενδεχόμενο να την αναβάλει, ανάλογα με τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή οικονομία.

5 05-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:48 Page 5 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 5 Εβδομάδα παρεμβάσεων HΠΑ για Αθήνα Οι κινήσεις, παρασκηνιακές και άλλες, της Ουάσιγκτον για διάσωση της Ελλάδας, σε στενό συντονισμό με το Παρίσι ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Ανάλυση του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗ <<<<<< ΗΠΑ: Το 60% είναι σημαντική πολιτική υποστήριξη, που μπορεί να μετεξελιχθεί σε αντίθεση με όλους τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Από την Τετάρτη ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, προσδιόριζε εμμέσως πλην σαφώς το πλαίσιο της συμφωνίας: «Κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να «πουλήσει» το πακέτο στη χώρα του χωρίς αναδιάρθρωση, αλλά ούτε κι οι Ευρωπαίοι ηγέτες στα κοινοβούλιά τους χωρίς όρους και μέτρα». Στις Προεδρικές του 2012 μία κριτική που δέχθηκε ο πρόεδρος Ομπάμα από τον ρεπουμπλικάνο αντίπαλό του, Μιτ Ρόμνεϊ, ήταν ότι θα κάνει τις ΗΠΑ χρεοκοπημένη χώρα, σαν την Ελλάδα. Ασφαλώς καμία ένδειξη υπήρχε που να συνηγορούσε ότι η αμερικανική οικονομία ήταν σε κρίση. Το αντίθετο συνέβαινε και τα αποτελέσματα θα ήταν καλύτερα αν δεν υπήρχε η αντίσταση της ελεγχόμενης από τους ρεπουμπλικάνους Βουλής. Απλά ο Ρόμνεϊ υπενθύμιζε τη διαφορά φιλοσοφίας των φιλικών προς τη μεσαία τάξη και τους εργαζόμενους δημοκρατικών από τους νεοφιλελεύθερους Ρεπουμπλικάνους. Η ίδια διαφορά είναι εμφανής και στη στάση της αμερικανικής κυβέρνησης στην ελληνική κρίση, όπου ουσιαστικά ο Ομπάμα έχει πολλές φορές σταματήσει το Grexit, είτε για οικονομικούς λόγους (οι Αμερικανοί θεωρούν ότι παρότι η Ελλάδα δεν είναι συστημικός κίνδυνος, ένα Grexit θα έχει επιπτώσεις στην Ευρωζώνη κι μέσω αυτής στην αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία), είτε για γεωστρατηγικούς, που εγκυμονούν από την εξασθένιση της Ευρωζώνης και από μία αποχώρηση της Ελλάδας από τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Βέβαια, οι ΗΠΑ ενώ θέλουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, πιέζουν για μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα κι αυτό είναι εύλογο, αφού οι ΗΠΑ είναι μία χώρα με φιλελεύθερη οικονομία, χωρίς τις αγκυλώσεις της ελληνικής, με μικρότερο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, με πολύ μικρότερη γραφειοκρατία και με πολύ μικρότερο κράτος. Οι ΗΠΑ εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Τσίπρα να κηρύξει δημοψήφισμα, καθώς είχαν πεισθεί από τις προσπάθειες που είχαν καταβάλλει στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων των διαπραγματεύσεων (ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα είχε συνομιλίες με την Μέρκελ, τον Ολάντ κ.ά. στους G7) ότι τα μέρη ήταν πολύ κοντά στη συμφωνία. Την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα, η Ουάσιγκτον εστίασε την προσοχή της στο να μην γκρεμιστούν οι γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ των εμπλεκομένων και διατήρησε επαφή με όλους. Ωστόσο δύο μέρες προ του δημοψηφίσματος πείστηκε από τους Ευρωπαίους να περιμένει το αποτέλεσμα, το οποίο σύμφωνα με τις Βρυξέλλες θα μπορούσε να οδηγήσει σε αλλαγή κυβέρνησης στην Αθήνα. Το ισχυρό υπέρ του ΟΧΙ αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν για την Ουάσιγκτον η απόδειξη ότι το ελληνικό θέμα πρέπει να κλείσει ταχέως και με συμβιβασμό, περίπου κοντά σ αυτό που απερρίφθη. Το 60% είναι μία σημαντική πολιτική υποστήριξη, η οποία μπορεί να ξεφύγει από την αντίθεση στο Βερολίνο και την Ευρωζώνη και να μετεξελιχθεί σε αντίθεση με όλους τους ευρωατλαντικούς θεσμούς. Οι κλειστές τράπεζες κι οι επιπτώσεις τους στην οικονομία της Ελλάδας, έφερναν την Ελλάδα στην έξοδο της Ευρωζώνης και στο κατώφλι οποιουδήποτε πρόσφερε στήριξη. Διάσωση μέσω Παρισίων Εχοντας την ευθύνη των κινήσεων από μέρους της αμερικανικής κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομικών, Τζακ Λιου, αφού την επομένη του δημοψηφίσματος ξεκίνησε τις επαφές με τους ηγέτες των Ευρωπαϊκών θεσμών και τον Γάλλο ομόλογό του, επικοινώνησε αργά το βράδυ της Δευτέρας με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον νέο υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο. Το μήνυμα που έλαβε ήταν ότι ενώ η Ελλάδα έκανε πάρα πολλές παραχωρήσεις σε σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, δεν είναι δυνατόν να μη λάβει σαφείς δεσμεύσεις για αναδιάρθρωση του χρέους, που όλοι συμφωνούν ότι δεν είναι βιώσιμο. Η αμερικανική κυβέρνηση είχε ξεκάθαρα τοποθετηθεί υπέρ της αναδιάρθρωσης του χρέους. Μάλιστα πέντε μέρες πριν από το δημοψήφισμα, ο Αμερικανός αντιπρόσωπος στο Δ.Σ. του ΔΝΤ ξάφνιασε τους Γερμανούς και τους Φιλανδούς ξεκαθαρίζοντας ότι η έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους πρέπει να δημοσιοποιηθεί, υποχρεώνοντας και την Κριστίν Λαγκάρντ να συναινέσει. Την Τρίτη 7 Ιουλίου πριν από τη σύνοδο των ηγετών της Ευρωζώνης τη σκυτάλη πήρε ο ίδιος ο Πρόεδρος Ομπάμα, που συνομίλησε με την Καγκελάριο Μέρκελ κι αμέσως μετά με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, από τον οποίο ζήτησε να εξηγήσει πώς ακριβώς βλέπει μία συμβιβαστική λύση. Μετά την ολοκλήρωση της συνόδου των Ευρωπαίων, είχε συνομιλία με τον πρόεδρο Ολάντ, που ανέλαβε όπως αποδείχθηκε το έργο της καθοδήγησης των Ελλήνων στη σύνταξη των προτάσεών τους προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Την Τετάρτη το πρωί, μία <<<<<< Ουσιαστικά ο Ομπάμα έχει πολλές φορές σταματήσει το Grexit, είτε για οικονομικούς είτε για γεωστρατηγικούς λόγους. μέρα που όλες οι διαρροές από το Eurogroup, ακόμη κι από κυβερνήσεις φιλικές προς την Ελλάδα, έλεγαν ότι «η κυβέρνηση Τσίπρα έχει αποφασίσει να αποχωρήσει» και κωλυσιεργεί «εμπαίζοντας τους εταίρους», ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου, μιλώντας στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς της Ουάσιγκτον, προσδιόριζε εμμέσως πλην σαφώς το πλαίσιο της συμφωνίας: «Κανένας Ελληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να «πουλήσει» το πακέτο στη χώρα του χωρίς αναδιάρθρωση, αλλά ούτε κι οι Ευρωπαίοι ηγέτες στα κοινοβούλιά τους χωρίς όρους και μέτρα». Το καλό σενάριο που πρότεινε, καθώς το χρέος δεν είναι βιώσιμο, ήταν «τις επόμενες μέρες τα μέρη να έρθουν μαζί για να χτίσουν αρκετή εμπιστοσύνη. Η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα που χρειάζεται να ληφθούν, έτσι ώστε η Ευρώπη θα αναδιαρθρώσει το χρέος κατά τρόπο που να είναι πιο βιώσιμο». Αφησε μάλιστα αιχμές προς όλους, λέγοντας δύο φορές στην ομιλία του πως η Ελλάδα πήγε σε δημοψήφισμα για μια διαφορά 500 εκατομμυρίων. «Δεν παίρνεις ρίσκο για μισό δισεκατομμύριο», συμπλήρωσε. Το ίδιο βράδυ, μιλώντας στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, η Κριστίν Λαγκάρντ επανέλαβε τους στόχους του ελληνικού προγράμματος: «Σε σχέση με την Ελλάδα πάντοτε συμβουλέψαμε το πρόγραμμα να περπατά σε δύο πόδια. Το ένα αφορά σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική προσαρμογή, όπως συμβουλέψαμε και στις περιπτώσεις της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου κι εκτός Ευρωζώνης της Λετονίας και της Ισλανδίας που απέδωσαν. Το άλλο σκέλος στην αναδιάρθρωση του χρέους, που στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας πιστεύουμε ότι χρειάζεται για να έχει βιωσιμότητα». Αρκετοί πιστεύουν ότι αν αυτή τη φορά ξεπεραστεί το Grexit, θα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην καλή συνεργασία Ουάσιγκτον Παρισίων. Είναι ενδιαφέρον ότι την περασμένη εβδομάδα ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, αλλά και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δέχθηκαν σκληρές ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους, για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ΗΠΑ στην κρίση. Έχουν άμεση εμπλοκή ή είναι παρατηρητές. Ο εκπρόσωπος παραδέχθηκε ότι το θέμα αφορά πρωτίστως την Ευρωζώνη, ωστόσο, μίλησε σαφώς για «πολύχρωμες αντιπαραθέσεις» μεταξύ των Ευρωπαίων, μία έκφραση που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «καραγκιοζιλίκια». Η έκφραση αυτή οδήγησε τους δημοσιογράφους του Λευκού Οίκου να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι λίγο πολύ η συμφωνία έχει βρεθεί. Για να διορθώσει ο Τζος Ερνεστ, υπενθυμίζοντας ότι από το να συμφωνείς στο πλαίσιο της συμφωνίας, μέχρι να καταλήγεις στη διατύπωση, υπάρχει απόσταση. Το αποτέλεσμα πάντως της διαπραγμάτευσης Ελλάδας δανειστών, αν δηλαδή βρεθεί ή όχι συμφωνία, μπορεί πρωτίστως να κρίνει την τύχη της Ελλάδας, έχει ωστόσο επιπτώσεις και στο ποιος ηγείται των ευρωατλαντικών θεσμών. Γιατί αν η Γερμανία αγνοεί τις ΗΠΑ σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, η διαφορά τους δεν θα σταματήσει εκεί.

6 06-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:49 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Οι 157 μέρες της Μαρμότας του Βαρουφάκη Η παρουσία, η αμφισβήτηση και οι λίγες μέρες ως ΥΠΟΙΚ της Ελλάδας Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Η κινηματογραφική «Ημέρα της Μαρμότας», βρίσκει τον πρωταγωνιστή/δημοσιογράφο καιρού ενός τηλεοπτικού σταθμού να καλύπτει την πρόγνωση που δίνει μια Μαρμότα, για το αν θα συνεχιστεί ο χειμώνας ή αν θα τελειώσει σύντομα. Ο Bill Murray ζει και ξαναζεί την ίδια μέρα επί μακρόν, μέχρι τελικά ο ίδιος ν αλλάξει χαρακτήρα και στάση προς τη ζωή ώστε να προχωρήσει και η ίδια η ζωή στην επόμενη μέρα. Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ως ΥΠΟΙΚ της Ελλάδας, προσέφερε πολλές και επαναληπτικές μέρες της Μαρμότας και στον ελληνικό λαό αλλά και στους συναδέλφους του ΥΠΟΙΚ κατά τις συνεδριάσεις του Eurogroup. Μέρες που συνοδεύονταν από επιδείξεις ευφράδειας και ρητορικής στις οποίες, σύμφωνα με τα όσα έβγαιναν στη δημοσιότητα, αρεσκόταν ιδιαιτέρως να επιδίδεται ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ. 27 Ιανουαρίου ορκίστηκε η κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα και οι πρώτες δηλώσεις του Γιάνη Βαρουφάκη είχαν να κάνουν Ενώ στο ενδιάμεσο ο Τύπος βρίσκεται κατά πόδας του Γιάνη Βαρουφάκη, παράλληλα γίνεται και μια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης συνολικά της πολιτικής ατζέντας που έχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με την οικονομία της χώρας. Το νεφελώδες κλίμα έρχεται να περιπλεχτεί ακόμη περισσότερο με δηλώσεις του ΥΠΟΙΚ διανθισμένες από παραλληλισμούς και παρομοιώσεις. 13 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση δεν έχει κλείσει τον πρώτο μήνα και ο πρώην ΥΠΟΙΚ δηλώνει: «Και στη CIA υπήρχαν καλοί άνθρωποι που παρά τη θέλησή τους έκαναν waterboarding -δηλαδή εικονικούς πνιγμούς. Υπήρχε και γι αυτούς ηθικό δίλημμα», για να προσθέσει ότι «η τρόικα λίγο πριν από την ανακοπή, μας δίνει ανάσα και μετά μας σπρώχνει πάλι κάτω από το νερό». Ακολούθησε η «μπλε εμφάνιση» με τον Άγγλο ΥΠΟΙΚ Τζορτζ Όζμπορν και με τον Guardian να τον περιγράφει ενδυματολογικά ως «γκάγκστερ». Η δε πρώτη του παρουσία σε Eurogroup, επίσης δαιδαλώδης. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, ο κ. Βαρουφάκης πήρε τον λόγο για 30 λεπτά μιλώντας με ασάφεια και ζητώντας το λεγόμενο τότε «πρόγραμμα-γέφυρα», όρος ο οποίος έπαιζε στα ελληνικά ΜΜΕ ως η λύση που πρότεινε η κυβέρνηση. Ο άμεσος όμως εκνευρισμός που προκλήθηκε στους παρισταμένους σε εκείνη την πρώτη συνεδρίαση των ΥΠΟΙΚ, δεν έμεινε στο παρασκήνιο. Ο κ. Ντάισελμπλουμ παίρνει τον λόγο και απαιτεί λέγοντας, «θέλω απαντήσεις με ένα ναι ή με ένα όχι, παρακαλώ». Οι απαντήσεις δεν ήρθαν αλλά καθώς η ώρα ήταν περασμένη και οι εταίροι είχαν αρχίσει να κουράζονται, η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, που βρίσκεται επίσης στη συνεδρίαση του Εurogroup, βγάζει μία σακούλα σοκολατάκια M&M s και την προσφέρει σε όλους στην αίθουσα. Είναι σημάδι υποστηρίζουν όσοι έχουν ζήσει ανάλογες καταστάσεις με τη Γαλλίδα πολιτικό ότι «τα πράγματα αργούν και δυσκολεύουν». Στο τέταρτο Eurogroup, o Γερούν Ντάισελμπλουμ ξεσπά: «Χάσαμε τόσο καιρό για να δούμε ποιος θα συναντηθεί με ποιον», εννοώντας το πότε πάνε οι θεσμοί στην Αθήνα και πότε η Αθήνα στους θεσμούς, κυριαρχεί το επιχείρημα για λύση στις επόμενες μέρες (καθαρογράφεται, υποστήριζαν στο κυβερνητικό επιτελείο) η λύση όμως ήταν μήνες μακριά. Στις 24 Απριλίου στη Ρίγα, γίνεται ξεκάθαρο κατά τη διάρκεια σύντομης συζήτησης για την Ελλάδα ότι τελικά από τα όσα ειπώθηκαν στις 20 Φεβρουαρίου (τετράμηνη επέκταση του προγράμματος) στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα δεν έχει γίνει εκ μέρους της ελληνικής πλευράς «επί της ουσίας τίποτα», όπως περιέγραφε Ευρωπαίος αξιωματούχος στην «Κ». Το επιστέγασμα ήρθε μιλώντας ο Βαρουφάκης για το αν τελικά οι «μικροί άνθρωποι», όπως χαρακτήρισε τους τεχνοκράτες των κλιμακίων (κάτι που εξόργισε τους υπόλοιπους υπουργούς), θα επισκεφθούν τα ελληνικά υπουργεία ή όχι... Το αν τελικά ηχογραφούσε τους συνδαιτυμόνες στη Ρίγα, είναι ένα ζήτημα, δεδομένο παραμένει πάντως ότι μετά το πέρας της συνεδρίασης όλοι παρακάθισαν σε δείπνο, πλην εκείνου που προτίμησε να κάνει έναν περίπατο στην πόλη. «Ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν μπορεί τα βαρετά δείπνα» ήταν η απάντηση συνεργατών του. Η απομόνωση ήταν εμφανής, ενώ το ρήγμα στις σχέσεις του με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ήδη άρχισε να κάνει την εμφάνισή του. Επίσης δεδομένο είναι, ότι από την ημέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, έλαβαν χώρα 12 μέχρι στιγμής Eurogroup. Η δημιουργική ασάφεια Η επωδός στην Ε.Ε., σχεδόν σε όλα τα όργανα και μετά τις αλλεπάλληλες συνεχόμενες συνεδριάσεις του Eurogroup ότι «η Ελλάδα δεν με το γιατί γράφει το όνομά του με ένα «ν». Στη συνέχεια, εφόσον υιοθετήθηκε άλλος ενδυματολογικός αέρας συνολικά στο Μαξίμου προεξάρχοντος του Αλέξη Τσίπρα οι στυλιστικές επιλογές και του ίδιου του ΥΠΟΙΚ, σε συνδυασμό με την εμφάνισή του πάνω στη μοτοσικλέτα, δεν πέρασαν σε δεύτερη μοίρα ούτε από τον ελλαδικό αλλά ούτε και από τον ξένο Τύπο. Στο ίδιο διάστημα, η ατμόσφαιρα στην Αθήνα ακόμη δονείται από τις προεκλογικές δεσμεύσεις περί «σκισίματος των μνημονίων», ενώ στα ΜΜΕ φιγουράρει η μορφή και το συνολικό έργο, οι ιδέες και τα πεπραγμένα του οικονομολόγου «που έχει όλες τις απαντήσεις», όπως έγραφαν τότε οι εφημερίδες. Από τις πρώτες δηλώσεις της κυβέρνησης, με το άρωμα της νίκης στις εκλογές ακόμη νωπό, φάνηκε ότι επίκειται ρήξη με τα όσα μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε συμφωνήσει η Ελλάδα με τους δανειστές της, την Τρόικα δηλαδή, η οποία οσονούπω άλλαξε επωνυμία και πλέον αποκαλούνται Θεσμοί. Στις 30 Ιανουαρίου ο επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, επισκέφτηκε την Αθήνα για να συνομιλήσει κυρίως με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιάνη Βαρουφάκη. Ο ίδιος έκρινε τότε πως «ήταν νωρίς» ακόμη για να κρίνει τα λεγόμενα της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Και ενώ η κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Έλληνα ΥΠΟΙΚ ξεκίνησε στο κτήριο της οδού Νίκης σε καλό κλίμα, στην πορεία η επιλογή των λέξεων και συγκεκριμένων προτάσεων εκ μέρους του κ. Βαρουφάκη, έφεραν τα σύννεφα: «Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα των θεσμοθετημένων θεσμών, την Ε.Ε., την ΕΚΤ, το ΔΝΤ τους οποίους θεωρούμε εταίρους. Διαχωρίζουμε αυτό, από μια Επιτροπή η οποία είναι εντεταλμένη από ένα πρόγραμμα το οποίο έχουμε απορρίψει». Η έκπληξη που αποτυπώθηκε στο πρόσωπο του κ. Ντάισελμπλουμ δεν μπορούσε να κρυφτεί, γεγονός που αποτυπώθηκε και στον ψίθυρο προς το αυτί του Βαρουφάκη. «Μόλις σκοτώσατε την Τρόικα», είπε ο επικεφαλής, για να απαντήσει ο πρώην πια ΥΠΟΙΚ μονολεκτικά «Ουάου» Πρώτο και δωδέκατο Eurogroup Τόσο η Λαγκάρντ όσο και ο Ντάισελμπλουμ πολλές φορές δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτά που άκουγαν από τον Βαρουφάκη. Βαρουφάκης Trivia Είχε ραδιοφωνική εκπομπή στην Αυστραλία και περνούσε ως icon με πολύχρωμα πουκάμισα. Φοράει συχνά Tshirts με την ένδειξη Chinati: ίδρυμα στο Τέξας για τις πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις. Συλλέγει και άρα ξοδεύει πολλά σε σπάνιους δίσκους βινυλίου. Vital Space είναι μια ΜΚΟ που έχει με τη σύζυγό του για τη διερεύνηση μέσα από την τέχνη των φαινομένων όπως ο υπερπληθυσμός των σύγχρονων πόλεων. έχει καταθέσει προτάσεις», μαζί με τα έντονα παράπονα από υψηλόβαθμα στελέχη της Ε.Ε. για τη δημιουργική ασάφεια που από ένα σημείο και έπειτα αποτέλεσε τον διαπραγματευτικό πυλώνα της ελληνικής πλευράς, απλώς επιτάχυναν τις διαδικασίες για την απομάκρυνση Βαρουφάκη, όπως υποστηρίζουν και οι γνωρίζοντες τα του παρασκηνίου στην Αθήνα. Η υποβόσκουσα ένταση ανάμεσα στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς στένευαν τα χρονικά περιθώρια για συμφωνία και με τις τράπεζες πια κλειστές, είχε βγει στην επιφάνεια. Ο παλαιότερος και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες στο Υπουργικό για τις προτάσεις Γιούνκερ, τα νεύρα όμως είναι σπασμένα και ήδη, από το Eurogroup στη Ρίγα, οι σχέσεις Τσίπρα Βαρουφάκη σε στενωπό χωρίς επιστροφή. Η ομάδα διαπραγμάτευσης ενισχύθηκε κυρίως με την προσθήκη του Ευκλείδη Τσακαλώτου στο σχήμα, την ίδια στιγμή που ο κ. Βαρουφάκης δήλωνε σε δημοσιογράφους μετά τη σχετική ανακοίνωση πως «όχι, δεν έχω μπει στον πάγο». Η νέα διαπραγματευτική ομάδα, έφτασε και στις μετέπειτα προτάσεις Γιούνκερ πάνω και στις οποίες έγινε το περιβόητο δημοψήφισμα, οι οποίες έφεραν ανοιχτή και κατά μέτωπο επίθεση προς τον πρώην ΥΠΟΙΚ από στελέχη της κυβέρνησης. Ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς φέρεται σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν ακόμη και σε γερμανικά ΜΜΕ να είπε ότι «δεν μπορώ να είμαι στο ίδιο δωμάτιο με αυτό το άτομο» όταν πηγή προσκείμενη στην κυβέρνηση δήλωνε στους Financial Times πως ο κ. Βαρουφάκης έχει γίνει «βαρίδι» για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που ήταν «θέμα ημερών» όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, δεν ήταν η συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς αλλά η παραίτηση Βαρουφάκη, η οποία επήλθε ουσιαστικά τη βραδιά του δημοψηφίσματος με τη δική του δήλωση να προηγείται αυτής του Αλέξη Τσίπρα. Η σκυθρωπότητα ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά του πρώην ΥΠΟΙΚ της Ελλάδας. Λεκτικοί σταθμοί Πολλά άλλαξαν κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, με το πλέον ανώδυνο να είναι οι αλλαγές στις φράσεις και στο τι εκπροσωπούσαν: Θεσμοί» αντί για «Τρόικα: η μετονομασία των ίδιων στελεχών των δανειστών. Πρόγραμμα - γέφυρα: αντί της παράτασης του υφιστάμενου προγράμματος που ήταν σε εξέλιξη επί ΝΔ. Πρόγραμμα-πακέτο: Μετά που το πρόγραμμα-γέφυρα δεν προέκυψε, τον Φεβρουάριο βγήκε στην επιφάνεια το πρόγραμμα-πακέτο, μαζί δηλαδή με συνοδευτικά μέτρα ανάπτυξης. Αμοιβαία συμφωνία: Ρητορική που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος και που είχε σύμπλευση με τον «έντιμο συμβιβασμό». Πολλά ήταν εκείνα που γράφτηκαν για τον ίδιο αλλά και που ακούστηκαν από το δικό του στόμα. Με τον Τύπο να είναι κατά πόδας, δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά εφόσον χαμογελώντας ο ίδιος, απαντούσε σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις, αφήνοντας ελάχιστα στο σκοτάδι. «Ο λιτός βίος», ήταν ένα από τα πρώτα υποσχόμενα τσιτάτα, που θα λειτουργούσε σαν φάρος και για το κυβερνητικό επιτελείο, αλλά και για τη χώρα. Σε συνδυασμό βέβαια, με τα ότι «τα χρήματα δεν είναι το παν», ίσως σε φιλοσοφικό επίπεδο, ο πρώην ΥΠΟΙΚ να προσπαθούσε να δείξει προς τα έξω τις εντός του ισορροπίες. Καθώς όμως η διαπραγμάτευση πήγαινε επί μακρόν, και ο λόγος του άλλαξε με προτάσεις όπως «μπορεί να μπει ένας μικρός φόρος για αναλήψεις από τα ΑΤΜ, με στόχο να αυξηθεί η χρήση του πλαστικού χρήματος», που έδωσαν τροφή για συζήτηση στα πάνελ αλλά όχι διέξοδο εφόσον αυτή κατέστη ακόμη πιο νεφελώδης μπροστά στο διαφαινόμενο αδιέξοδο: «Η Ελλάδα θα υιοθετήσει το Bitcoin αν δεν υπάρξει συμφωνία στο Eurogroup», είναι μια από αυτές τις ατάκες που έκανε τους λογικούς οικονομολόγους να παραμιλάνε για τις προθέσεις Βαρουφάκη, με την υπογραφή του οποίου τελικά η χώρα αναγκάστηκε να προβεί στην τραπεζική αργία για να μην καταρρεύσει οικονομικά το σύστημα, αν και είχε προηγηθεί η σκέψη ότι, «Capital controls μέσα στην Καμία επαφή με Χάρη Ένα από τα πρώτα σημάδια που έδειξαν από νωρίς την «αυτονόμηση» του Γιάνη Βαρουφάκη και τη διαφορετική γραμμή Ελλάδας Κύπρου στην οικονομία, είναι ότι με τον Κύπριο ΥΠΟΙΚ Χάρη Γεωργιάδη ο Γιάνης Βαρουφάκης διατήρησε μια άκρως τυπική σχέση. Μετά την πρώτη γνωριμία των δύο, δεν υπήρξε καμία επαφή εκ μέρους της ελληνικής πλευράς καθ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων από τον Ιανουάριο και εντεύθεν. Επιπρόσθετα, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», ουδέποτε ενημερώθηκε ο Κύπριος ΥΠΟΙΚ για τους σχεδιασμούς του ελληνικού επιτελείου και ουδέποτε ζητήθηκε η άποψή του. Την ίδια στιγμή όμως, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, υπήρξαν έντονα παράπονα εκ μέρους στελεχών της κυβέρνησης της Ελλάδας για μη στήριξη εκ μέρους της κυπριακής πλευράς. Οι ατάκες του Γιάνη για τον ιστορικό του μέλλοντος Διαρκώς πολιορκημένος από δημοσιογράφους οι απαντήσεις του έδιναν τροφή για συζήτηση. Ευρωζώνη είναι κάτι αδιανόητο». Αυτού δεδομένου, οι επόμενες ερωτήσεις είχαν να κάνουν με το πότε θα ανοίξουν οι τράπεζες, εφόσον οι εικόνες με τον κόσμο να περιμένει για ώρες στην ουρά και για 60 (50) ευρώ, έκαναν το γύρω του κόσμου. «Την Τρίτη 7 του μηνός οι τράπεζες θα ανοίξουν κανονικά» διεμήνυσε Με τον Κύπριο ΥΠΟΙΚ Χάρη Γεωργιάδη, ο κ. Βαρουφάκης απλώς συστήθηκε. ο τέως ΥΠΟΙΚ αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Το απευκταίο, είναι αυτό το καταληκτικό, «εύχομαι να είχαμε τη δραχμή και να μην είχαμε μπει στην ΟΝΕ», που έπεισε πολλούς ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκεκριμένη ατζέντα και πως το σχέδιό της ευθύς εξαρχής ήταν να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Βαρουφάκης και Σόιμπλε δεν βρέθηκαν ποτέ στην ίδια όχθη.

7 07-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:54 Page 7 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 «Εμφύλια» σύρραξη για τα έξυπνα τηλέφωνα της ΚΥΠ Μαίνεται ο παρασκηνιακός «πόλεμος», φουντώνουν οι υποψίες για πολιτικές παρακολουθήσεις Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ <<<<<<< Εξήντα έξι χώρες, ευρωπαϊκές και μη, διαθέτουν παρόμοια τεχνολογική υποδομή με αυτή που έχει η ΚΥΠ και δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης την ηλεκτρονικών επικοινωνιών. <<<<<<< Έντονες είναι οι αντιδράσεις που έχουν προκληθεί και σε πολιτικό επίπεδο με την ΚΥΠ να κατηγορείται για παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων. Πολιτικές παρενέργειες έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις ότι η ΚΥΠ διαθέτει τεχνολογία που της επιτρέπει την παρακολούθηση υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων. Η αποκάλυψη ότι η Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών διαθέτει προηγμένη τεχνολογία για παρακολούθηση την ηλεκτρονικών επικοινωνιών φούντωσε και πάλι τον παρασκηνιακό πόλεμο σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και το κλίμα καχυποψίας που υπάρχει για το εύρος δράσης της υπηρεσίας, αλλά και τα πρόσωπα στόχους των έξυπνων κινητών τηλεφώνων, που, όπως προκύπτει από τα τιμολόγια που αποκαλύφθηκαν, έχει προμηθευτεί η υπηρεσία. Αποκαλύψεις, που ανάγκασαν την ΚΥΠ να αντιδράσει δημόσια, ασυνήθης τακτική και πρακτική για την υπηρεσία. Η υπηρεσία ασφαλείας βρέθηκε και πάλι στο μάτι κομμάτων, τα οποία επίσημα ή ανεπίσημα δεν φαίνεται να πείθονται από τις διαβεβαιώσεις που δίνονται από πλευράς ΚΥΠ, ότι οι επικοινωνίες πολιτικών προσώπων δεν αποτελούν στόχο και ότι η υπηρεσία σέβεται τον ρόλο και την αποστολή που της έχει ανατεθεί. Ενδεικτικό του κλίματος ανησυχίας που επικρατεί στον πολιτικό κόσμο είναι τα όσα μετέφερε στη διοίκηση της ΚΥΠ η ηγεσία της Συμμαχίας Πολιτών, η οποία, παρά τις διαβεβαιώσεις που της δόθηκαν, δεν φαίνεται να πείσθηκε ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν αποτελεί στόχο για την υπηρεσία, αλλά ο υπόκοσμος και άλλα ευαίσθητα ζητήματα που άπτονται θεμάτων κρατικής ασφάλειας. Οι αποκαλύψεις έχουν προκαλέσει αναταραχή στην ΚΥΠ, σε βαθμό τέτοιο που να αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί η παρέμβαση άλλων θεσμικών οργάνων της Πολιτείας, προκειμένου να διερευνηθεί επίσημα η δράση της ΚΥΠ και των μελών της και να διαφανεί, αν ευσταθούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται, ότι η ΚΥΠ ακούει ανεξέλεγκτα τους πάντες και τα πάντα. Με βάση τα όσα έχουν αποκαλυφθεί, η ΚΥΠ φαίνεται να διαθέτει τέτοια τεχνολογική υποδομή, που να είναι σε θέση να έχει πρόσβαση στο περιεχόμενο ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και τηλεφωνικών συσκευών. Πέρα από μια λιτή ανακοίνωση που έδωσε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας και με την οποία γινόταν σαφής ο ρόλος και η αποστολή της, η ΚΥΠ εκφράζει ενόχληση και ανησυχία για τα όσα της αποδίδονται. Ανεπίσημες πηγές εξέφραζαν στην «Κ» την απορία τους για τα όσα υποστηρίζονται από κομματικούς χώρους, οι οποίοι δεν κατονομάζονται, τη στιγμή που άλλες εξήντα έξι χώρες διαθέτουν παρόμοια τεχνολογία και οι πρόσφατες αποκαλύψεις δεν προκάλεσαν το εύρος των αντιδράσεων που προκλήθηκαν στην Κύπρο. Οι «φιλικές» μαχαιριές Πίσω από τις έντονες φωνές κατά ΚΥΠ απ όπου κι αν προέρχονται φαίνεται να υπεισέρχονται και άλλα ζητήματα που έχουν να κάνουν με βάση τα όσα υποστηρίζονται και με το έργο που παράγει η υπηρεσία. Στο παρασκήνιο η υπηρεσία και κατ επέκταση η ηγεσία της επικρίνεται έντονα για άστοχες εκτιμήσεις και συμπεράσματα σε καίρια πολιτικά ζητήματα τοπικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. Ειδικότερα, εντός του Προεδρικού Μεγάρου φαίνεται να υπάρχουν διιστάμενες απόψεις για το έργο που επιτελεί η ΚΥΠ, με κάποιες από αυτές να φέρουν ακόμα και αυτόν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι δυσαρεστημένος με τον διοικητή της ΚΥΠ αντιστράτηγο εν αποστρατεία Ανδρέα Πενταρά. Η μερίδα του Προεδρικού Μεγάρου που εκφράζει δυσαρέσκεια για την ΚΥΠ θεωρεί ότι το έργο που παρήγαγε η υπηρεσία σε κάποιες περιπτώσεις, όχι μόνο δεν λειτούργησε υποβοηθητικά, αλλά η δράση της ΚΥΠ έφερε σε δύσκολη θέση την Κυπριακή Δημοκρατία. Ανάλογο είναι το κλίμα που επικρατεί παρασκηνιακά πάντα και στο κυβερνητικό κόμμα. Η φήμη της ΚΥΠ δεν είναι και η καλύτερη στους πάνω ορόφους της Πινδάρου, με κάποιες απόψεις να κάνουν λόγο για τεταμένες σχέσεις της ηγεσίας του ΔΗΣΥ με τον Ανδρέα Πενταρά. Σε συναγερμικούς κομματικούς κύκλους καταγράφονται έντονες απόψεις κατά του διοικητή της ΚΥΠ, στον οποίο απευθύνονται επικρίσεις για παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων. Ωστόσο, και εδώ καταγράφονται απόψεις που αποτιμούν θετικά το έργο της ΚΥΠ σε ευαίσθητα ζητήματα τοπικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. Από πλευράς ΚΥΠ, πάντα ανεπίσημα, απορρίπτονται τα όσα φαίνεται να τις αποδίδονται και υποστηρίζεται έντονα, ότι το έργο της υπηρεσίας συνέβαλε θετικά στο έργο που επιτελεί η πολιτική ηγεσία του τόπου. Σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς περί πολιτικών παρακολουθήσεων, αυτοί απορρίπτονται κατηγορηματικά. Μάλιστα, προτρέπονται όσοι υποστηρίζουν το αντίθετο να αποταθούν στον γενικό εισαγγελέα.

8 08-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 22:51 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Οικονομία και Ε.Ε. δρομολογούν τις εξελίξεις Επιτροπή με Ευρωπαίους θα επιβλέπει και μετά τη λύση την εφαρμογή της και την εναρμόνισή της με το κοινοτικό κεκτημένο Της ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Μεγαλώνειτο κείμενο στα διαπραγματευτικά έγγραφα που εμφανίζεται με μαύρο μελάνι, ένδειξη των νέων συγκλίσεων που επιτυγχάνουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι του διαλόγου, σε αντίθεση με τα κείμενα σε κόκκινο και μπλε που αντιπροσωπεύουν τις διαφορετικές θέσεις που διατηρούν η ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά στα υπό συζήτηση κεφάλαια του Κυπριακού που ολοένα και περιορίζονται. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», η καθημερινή πρόοδος την οποία επικαλέστηκε ο ειδικός σύμβουλος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ στο Κυπριακό Έσπεν Μπαρθ Άιντε, για να αιτιολογήσει την αισιοδοξία που διατηρεί για τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις είναι απολύτως πραγματική. Ήδη, στο διάστημα που μεσολάβησε από τις 29 Ιουνίου που συναντήθηκαν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί μέχρι και την τελευταία τους συνάντηση, την περασμένη Παρασκευή 10 Ιουλίου, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία σε μία σειρά από πτυχές του Κυπριακού. Όπως πληροφορούμαστε, στα θέματα που έχουν καταγραφεί νέες συγκλίσεις εμπίπτουν αυτά της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας. Για τη νομοθετική εξουσία έχει συμφωνηθεί όπως η σύνθεση της Γερουσίας είναι σε αναλογία %, ενώ αυτή της κάτω Βουλής σε αναλογία 70 30%. Διαφοροποίηση από το Σύνταγμα του 1960 αποτελεί, ωστόσο, η συμφωνία των δύο πλευρών, όπως οι αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων που θα προνοούνται αυξημένες πλειοψηφίες, να λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία στη βάση του συνόλου του αριθμού των βουλευτών και όχι της κοινοτικής καταγωγής των βουλευτών. Σε ό,τι αφορά τη δικαστική εξουσία έχει συμφωνηθεί η σύνθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με αριθμό μελών 4 4. Παλαιότερες θέσεις για τη συμμετοχή ενός ξένου ως Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Νέες συγκλίσεις καταγράφονται στα διαπραγματευτικά έγγραφα με τις δύο πλευρές να έχουν συμφωνήσει στο 85% των θεμάτων για τη διακυβέρνηση. εγκαταλείπονται πλέον, αφού ξένος θα μετακαλείται για να συμμετέχει μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ισοψηφία μεταξύ των μόνιμων μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οριστική θα πρέπει επίσης να θεωρείται η κατάληξη των δύο πλευρών στα θέματα που αφορούν τη δημόσια υπηρεσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο, όπως και στα της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, καθώς και των προνοιών για τη σύσταση και λειτουργία μηχανισμών επίλυσης διαφορών σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην «Κ», το κεφάλαιο της διακυβέρνησης έχει συμφωνηθεί στο 85%, αφού επί της ουσίας στη μόνη πτυχή που παραμένουν διαφωνίες είναι σε αυτή της εκτελεστικής εξουσίας και πιο συγκεκριμένα στην προεδρία με την τουρκοκυπριακή <<<<<<< Ποτέ προηγουμένως δεν είχε κατανοηθεί η ευρωπαϊκή διάσταση της λύσης και η σημασία που θα έχει για τη δομή και τη λειτουργία του ομόσπονδου κράτους η ύπαρξη για παράδειγμα μιας Κεντρικής Τράπεζας, ή μιας Επιτροπής Ανταγωνισμού, ή η εκπροσώπηση της Κύπρου στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς. πλευρά να εμμένει στην κόκκινη γραμμή που χάραξε για το αδιαπραγμάτευτο της εκ περιτροπής προεδρίας με σταθμισμένη ψήφο. Οι συγκλίσεις όμως αυξάνονται και στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά και τη συμφωνία των δύο πλευρών για τη σύσταση μιας Επιτροπής μετά τη λύση του Κυπριακού στην οποία θα συμμετέχουν και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, οι οποίοι θα παρέχουν συμβουλές, αλλά και θα επιβλέπουν τόσο την εφαρμογή της λύσης, όσο και την εναρμόνιση του παραχθέντος νομικού πλαισίου με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες της «Κ», ίσως σημαντικότερη ακόμη και αυτών των νέων συγκλίσεων που καταγράφονται στις διαπραγματεύσεις στις διάφορες επιμέρους πτυχές του Κυπριακού είναι η κοινή άποψη που συμμερίζονται οι δύο πλευρές για την ευρωπαϊκή και την οικονομική διάσταση της λύσης του Κυπριακού. Δύο διαστάσεις, όπως μας μεταφέρθηκε, που ποτέ προηγουμένως δεν είχαν τόσο κεντρικό ρόλο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ποτέ προηγουμένως, όπως αναφέρθηκε στην «Κ», δεν είχε κατανοηθεί η σημασία που θα έχει για τη δομή και τη λειτουργία του μελλοντικού ομόσπονδου κράτους η ύπαρξη για παράδειγμα μιας Κεντρικής Τράπεζας, ή μιας Επιτροπής Ανταγωνισμού, ή η εκπροσώπηση της Κύπρου στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς από έναν υπουργό, ο οποίος και θα ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό του συνόλου του πληθυσμού, αλλά και των δύο συνιστώντων κρατών. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Βιάζονται για λύση τα Η.Ε. Μέχρι τον Νοέμβριο όλα τα θέματα που εμπίπτουν στη σφαίρα ευθύνης των δύο κοινοτήτων για να τύχουν διαπραγμάτευσης και να υπάρξει κατάληξη θα πρέπει να κλείσουν. Αυτό διαμηνύουν στη Λευκωσία τα Η.Ε. και ειδικότερα ο Νορβηγός διπλωμάτης Έσπεν Μπαρθ Άιντε με το αιτιολογικό της αξιοποίησης του κενού που εμφανίζει η Τουρκία ενόσω αυτή είναι απασχολημένη με τις διεργασίες διαχείρισης των τελευταίων εκλογικών αποτελεσμάτων και τον πιθανό σχηματισμό κυβέρνησης. Το σκεπτικό Η.Ε. και Άιντε συμμερίζεται, όπως πληροφορούμαστε, και η τουρκοκυπριακή πλευρά, σκεπτικό το οποίο έχει διαμηνύσει και στη Λευκωσία. Το νέο, πάντως, χρονικό ορόσημο που άτυπα τίθεται στη Λευκωσία με επίκληση των πολιτικών εξελίξεων στην Τουρκία αντικαθιστά επί της ουσίας το προηγούμενο άτυπο χρονοδιάγραμμα του Σεπτέμβρη που είχε θέσει ο ΟΗΕ για να φτάσουν οι δύο πλευρές σε ακτίνα συμφωνίας στην εσωτερική πτυχή του Κυπριακού, προκειμένου να καταστεί εφικτή πλέον η σύγκληση μιας πολυμερούς διάσκεψης που θα ασχοληθεί με τη διεθνή πτυχή του Κυπριακού στο επίκεντρο της οποίας θα βρίσκονται τα θέματα ασφάλειας, εγγυήσεων και το εδαφικό. Διπλωματικές πηγές πάντως επισημαίνουν πως η δίμηνη μετακύληση των άτυπων χρονοδιαγραμμάτων που έχει επεξεργαστεί ο διεθνής οργανισμός δεν ανατρέπει τους βασικούς σχεδιασμούς του διεθνούς παράγοντα για την κατάληξη σε συμφωνία στο Κυπριακό και τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων μέχρι τους πρώτους μήνες του Είναι μείον το ταμείο της «Επιτροπής Περιουσιών» Αναστολή των αποζημιώσεων από το 2014 και εντεύθεν αποφάσισε η Τουρκία. Σε εκκρεμότητα η καταβολή περίπου 70 εκατ. στερλινών Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ Σε αναστολή καταβολής αποζημιώσεων που αφορούν ε/κ περιουσίες στα Κατεχόμενα έχει προχωρήσει η Τουρκία μέσω της επιτροπής που έχει συστήσει εκεί. Από τον Ιανουάριο του 2014 σε εκκρεμότητα παραμένει ένας μεγάλος αριθμός αιτήσεων Ε/κ προσφύγων, που έχουν τελεσιδικήσει ενώπιον της Επιτροπής, ωστόσο δεν τους έχουν καταβληθεί μέχρι σήμερα τα ποσά αποζημίωσης. Όπως υποστηρίζει ο Τ/κ δικηγόρος, Μουράτ Χακί, ο οποίος έχει αναλάβει περίπου 30 <<<<<<< Σε τράπεζες της Μεγάλης Βρετανίας, της Ελλάδας παλαιότερα, αλλά και σε τουρκικές τράπεζες καταβάλλονται οι αποζημιώσεις για ανταλλαγή περιουσιών Ε/κ στα Κατεχόμενα. αιτήσεις Ε/κ, η καθυστέρηση καταβολής αποζημίωσης οφείλεται στην άρνηση της τουρκικής κυβέρνησης να συνεχίσει να επωμίζεται το σύνολο των αποζημιώσεων, που επιδικάζει η επιτροπή περιουσιών των Κατεχομένων. Από τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι και σήμερα η Τουρκία οφείλει σε Ε/κ πρόσφυγες, οι οποίοι ήλθαν σε διακανονισμό για τις περιουσίες τους στα Κατεχόμενα, το ποσό των 70 εκατ. στερλινών. Μια εκκρεμότητα, που, για την ώρα, παραμένει Άγνωστο παραμένει πότε θα καταβληθούν οι αποζημιώσεις ύψους 70 εκατ. στερλινών σε Ε/κ που έχουν ανταλλάξει τις περιουσίες τους στα Κατεχόμενα μέσω της επιτροπής που έχει συστήσει η Τουρκία. άγνωστο πότε θα τερματισθεί. Όπως μας εξήγησε ο Τ/κ δικηγόρος, η Τουρκία μετά από εννέα χρόνια λειτουργίας της επιτροπής διεμήνυσε στο καθεστώς των Κατεχομένων, ότι δεν θα συνεχίσει να επωμίζεται το σύνολο των αποζημιώσεων που δίνονται για περιουσίες Ε/κ στα κατεχόμενα. Η τουρκική κυβέρνηση ζήτησε από τις λεγόμενες αρχές των Κατεχομένων όπως έχουν συμμετοχή στις αποζημιώσεις που αποφασίζει η επιτροπή σε ποσοστό 40%. Το υπόλοιπο 60% θα συνεχίσει να το καταβάλλει η ίδια, ενώ σε περίπτωση που οι λεγόμενες αρχές δηλώνουν αδυναμία, θα υπάρχει συνδρομή από μεγάλες τουρκικές τράπεζες. Ωστόσο, για να τεθεί σε εφαρμογή νέα τουρκική φόρμουλα, όπως μας είπε ο κ. Χακί, θα πρέπει να περάσει νόμος από τη λεγόμενη βουλή. Με τα σημερινά δεδομένα, η εκκρεμότητα θα συνεχισθεί μέχρι και το Έως τότε θα παραμείνουν στον πάγο οι αποζημιώσεις των 70 εκατ. στερλινών που έχουν αποφασισθεί. Στην αδυναμία της τουρκικής κυβέρνησης να συνεχίζει να καταβάλει το σύνολο των αποζημιώσεων, οφείλεται και η κατάσχεση «υπουργικών» οχημάτων. Ε/κ πρόσφυγας που αποτάθηκε στην Επιτροπή των Κατεχομένων αποζημιώθηκε με το ποσό των 3 εκατ. στερλινών. Η μη καταβολή όμως, τον οδήγησε να προσφύγει σε ένδικα μέσα των Κατεχομένων, πετυχαίνοντας την έκδοση απόφασης για κατάσχεση «κρατικής» περιουσίας. «Μαύρα» τα ποσά των αποζημιώσεων Ο Μουράτ Χακί Τ/κ δικηγόρος αρκετών Ε/κ που έχουν αποταθεί στην Επιτροπή των Κατεχομένων λέει στην «Κ» ότι είναι άγνωστο πότε θα καταβληθούν τα 70 εκατ. στερλινών που έχουν αποφασισθεί. Μέχρι αρχές του 2014, που η επιτροπή της Τουρκίας στα Κατεχόμενα πλήρωνε κανονικά τις αποζημιώσεις, καταβλήθηκε σε Ε/κ πρόσφυγες το ποσό των 130 εκατ. στερλινών. Σύμφωνα με τον Τ/κ δικηγόρο, τα ποσά των αποζημιώσεων η επιτροπή τα κατέβαλε σε τράπεζα της αρεσκείας του Ε/κ δικαιούχου. Σύμφωνα με τον κ. Χακί, το συνολικό ποσό των αποζημιώσεων που έχουν δοθεί και αντιστοιχεί σε 180 εκατ. ευρώ, μετά από υπόδειξη των δικαιούχων, κατατέθηκαν σε τράπεζες της Μεγάλης Βρετανίας, της Ελλάδας, αλλά και στα Κατεχόμενα, ένεκα του υψηλού τόκου καταθέσεων, που, όπως μας είπε, δίνουν οι τουρκικές τράπεζες. Ποσά, τα οποία ουδέποτε δηλώθηκαν στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα κρατικά έσοδα. Από το 2005 που ξεκίνησε το έργο της επιτροπής της Τουρκίας στα Κατεχόμενα, ενώπιόν της έχουν κατατεθεί γύρω στις αιτήσεις για ανταλλαγή ε/κ περιουσιών. Από αυτές με φιλικό διακανονισμό έχουν ολοκληρωθεί 650 αιτήσεις, ενώ σε άλλες 20 υπήρξε δικαστική απόφαση. Με βάση τα όσα μας είπε ο Τ/κ δικηγόρος, ο μεγαλύτερος όγκος αιτήσεων στην Επιτροπή της Τουρκίας υποβλήθηκε τη διετία , ένεκα και των χαμηλών προσδοκιών τότε για επίλυση του πολιτικού προβλήματος. Την περίοδο εκείνη, όπως μας εξηγεί, υποβλήθηκαν ενώπιον της επιτροπής οι μεγαλύτερες υποθέσεις που αφορούσαν ανταλλαγή μεγάλων εκτάσεων ε/κ περιουσιών στα Κατεχόμενα. Από το 2013 και μετά ο ρυθμός έχει πέσει κατακόρυφα και οι αιτήσεις που έγιναν αφορούσαν μικρές εκτάσεις. Με δεδομένη τη μη καταβολή των αποζημιώσεων από το 2014 και μετά, για το 2015 οι αιτήσεις προς την επιτροπή των Κατεχομένων φθάνουν τις 150.

9 09-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:53 Page 9 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 Υπό τη σκέπη Αβέρωφ οι εξελίξεις στον ΔΗΣΥ O πρόεδρος, επιβλέπει τα πάντα που αφορούν το κόμμα Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Υπό την ευθύνη και την εποπτεία του προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, τίθενται πλέον όλες οι διαδικασίες του κόμματος, είτε αυτές έχουν να κάνουν με θέματα εσωτερικά είτε με τη στάση του κόμματος ως προς το Κυπριακό αλλά και ως προς τις βουλευτικές εκλογές του Σε αυτόν τον άξονα κινήθηκε κατ ουσία και η παρουσία του προέδρου του ΔΗΣΥ σε διάφορες Επιτροπές ώστε να υπάρχει άμεση συνεννόηση με την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, μέχρι πριν να <<<<<<< Δεν αλλοιώθηκε η εικόνα του ΔΗΣΥ από τα περιστατικά στη Βουλή. Όλα τα βασικά θέματα του κόμματος, Κυπριακό, κοινοβουλευτική ομάδα και βουλευτικές του 2016, είναι υπό την εποπτεία του Αβέρωφ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ κλείσει για τη θερινή περίοδος η Βουλή των Αντιπροσώπων. Μετά τα αλλεπάλληλα κρούσματα ανάρμοστης συμπεριφοράς από βουλευτές του, που έφεραν εκνευρισμό στην ηγεσία και προβληματισμό στην κομματική βάση ως προς την εικόνα που εκπέμπει ο ΔΗΣΥ, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ανέλαβε προσωπικά την αντιστροφή των προαναφερθέντων, παρευρισκόμενος και ο ίδιος σε συνεδριάσεις Επιτροπών της Βουλής ώστε να έχει την υψηλή εποπτεία των όσων διαμείβονται. «Κάτι τέτοιο επί Νίκου Αναστασιάδη δεν είχε συμβεί ποτέ» δήλωσε στην «Κ» πηγή κοντά στην Πινδάρου για να προσθέσει ότι «τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά και απαιτείται η παρουσία Νεοφύτου». Πρωταγωνιστικό ρόλο όμως ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ διαδραμάτισε και στο νομοσχέδιο για την κρατική χορηγία των πολιτικών κομμάτων με βάση τα ποσοστά που αυτά παίρνουν. Η ρητορική αυτή εκ μέρους Αβέρωφ Νεοφύτου δεν είναι νέα, εφόσον είχε προκύψει και στο παρελθόν η ίδια ακριβώς πρόταση, μόνο που τώρα προκύπτει μια σημαντική διαφορά. Ενώ προηγουμένως το ΑΚΕΛ επέδειξε σθεναρή αντίσταση ως προς τη συγκεκριμένη πρόταση του ΔΗΣΥ, πλέον δεν φαίνεται να είναι ολοκληρωτικά αντίθετο εφόσον βάσει των όσων έγιναν στην τελευταία συζήτηση της Επιτροπής Θεσμών. Το ΑΚΕΛ δεν υιοθετεί πλήρως αλλά και από την άλλη δεν απορρίπτει την πρόταση, δίνοντας το έναυσμα στον Αβέρωφ Νεοφύτου να επισπεύσει τις όποιες διαδικασίες για «συμμαχία» εφόσον το θέμα αναμένεται να αναδυθεί εκ νέου με το άνοιγμα της Βουλής τον Σεπτέμβριο. Αλώβητη η εικόνα του Σύμφωνα με τα όσα προκύπτουν και από το ρεπορτάζ η διακοπή των εργασιών της Βουλής αναμένεται να λειτουργήσει θετικά για τον ΔΗΣΥ εφόσον είναι ευκαιρία για ανασύνταξη δυνάμεων αλλά και για να αποσπαστεί η προσοχή από την αρνητική χροιά που είχαν πάρει τον τελευταίο καιρό οι εξελίξεις εντός κοινοβουλευτικής ομάδας. «Οι προσωπικές ατζέντες θα μπουν στο πλάι, έστω και για λίγο», τόνισε κοινοβουλευτική πηγή, κάτι που ήταν και η βασική γραμμή επιχειρηματολογίας από την ηγεσία του κόμματος, ως η αιτία των εντάσεων αυτών. Αν και θα περίμενε κανείς οι εικόνες αυτές και τα όσα ακούστηκαν να επηρεάσουν συνολικά τον ΔΗΣΥ, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι σύμφωνα και με το κυπριακό βαρόμετρο που παρουσίασε ο ΑΝΤ1, ο ΔΗΣΥ προηγείται κατά 10 μονάδες στην πρόθεση ψήφου από το ΑΚΕΛ, με το σύνολο των κομμάτων να παρουσιάζει πτωτικές τάσεις. 24,7% εξασφαλίζει βάσει των προαναφερθέντων ο ΔΗΣΥ με το ΑΚΕΛ να λαμβάνει ποσοστό της τάξεως του 14,9%. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι θετικές γνώμες που αφορούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (62%), όταν και στους πολιτικούς αρχηγούς ο Αβέρωφ Νεοφύτου είναι εκείνος που σημειώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά θετικής γνώμης με 47,3%. Χώρο στη νεολαία Είναι βασική η γραμμή για τον ΔΗΣΥ, ενόψει βουλευτικών τον Μάιο του 2016, να ανοίξει τον δρόμο για τη νεολαία, με πολλά ονόματα νεαρών στελεχών να φέρονται ως και σίγουρα κατά τη συγκρότηση του ψηφοδελτίου, ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Το γεγονός αυτό δεν περνάει απαρατήρητο από τη βάση του κόμματος, που παρακάθεται και σε πολλές από τις υπαίθριες συζητήσεις που διοργανώνει ο ΔΗΣΥ με βασικό θέμα τη λύση του Κυπριακού. Στις εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στην Αμμόχωστο κατέστη εκ νέου εμφανής η θέληση για λόγο και ρόλο στη νεολαία και για αυτό χαιρετίζουν τις εκδηλώσεις ο πρόεδρος Νέων Επιστημόνων Δημήτρης Δημητρίου και ο πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ Πέτρος Δημήτριου. Το ΑΚΕΛ πόνταρε στο άρμα του Τσίπρα Κέρδη και ζημιές από τις κινήσεις ΣΥΡΙΖΑ στις διαπραγματεύσεις Με πολλές προσδοκίες για τις κινήσεις του Έλληνα Πρωθυπουργού στη διαπραγματευτική σκακιέρα, κινήθηκε ειδικά τις τελευταίες μέρες το ΑΚΕΛ. Από το δημοψήφισμα και εντεύθεν, το «όχι» έδωσε στο κόμμα της αντιπολίτευσης τη δυναμική ώστε να ανοίξει εκ νέου στην Κύπρο η συζήτηση για το τι θα μπορούσε και η κυβέρνηση της χώρας να είχε κερδίσει στην περίπτωση διαπραγμάτευσης του κυπριακού μνημονίου με τους θεσμούς. Ενδεικτική ήταν η τοποθέτηση του εκπροσώπου Τύπου του ΑΚΕΛ Γιώργου Λουκαΐδη, ακόμη και παραμονές του δημοψηφίσματος, βάλλοντας κατά του ΔΗΣΥ ότι «δεν έχουν καμιά έγνοια για τους όρους και το περιεχόμενο της αντιλαϊκής θεραπείας που επιχειρούν να επιβάλουν εκ νέου οι τροϊκανοί δανειστές». Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δημόσιες παρεμβάσεις και τοποθετήσεις των ευρωβουλευτών του κόμματος, μέσα από επιστολές. «Είναι η ώρα τα Αριστερά κόμματα και κινήματα στην Ευρώπη να θέσουν το θέμα της Ευρωζώνης και του ευρώ στις ατζέντες των συζητήσεών τους, να μελετήσουν από κοινού ενιαία στάση για το μέλλον της Ευρωζώνης, να προετοιμάσουν τρόπους απεγκλωβισμού από τους θεσμούς εξάρτησης», έγραψε σε Ο Άντρος Κυπριανού κατηγόρησε τον ΠτΔ για μνημονιακές πολιτικές και προέταξε πως ο κ. Αναστασιάδης «δεν ζει στην Κύπρο». σχετική του επιστολή ο Νεοκλής Συλικιώτης. Και ο κ. Ευαγόρου όμως, τάχθηκε υπέρ των κινήσεων της ελληνικής κυβέρνησης, λέγοντας ότι «δυστυχώς στην Κύπρο αυτές οι πολιτικές επιβλήθηκαν και εφαρμόζονται με τη συναίνεση της ίδιας της κυπριακής κυβέρνησης». Σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Κ», το ΑΚΕΛ είχε βάσιμες ελπίδες ότι η διαπραγμάτευση του ελλαδικού οικονομικού επιτελείου, και τα αποτελέσματα αυτής, θα έδιναν τροφή στην επιχειρηματολογία ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός και πως μέσα από αυτό το πλαίσιο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ θα υπήρχε και πολιτικό όφελος για το ίδιο το κόμμα. Ο Αναστασιάδης Δριμεία ήταν η κριτική που άσκησε ο Άντρος Κυπριανού στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη από το βήμα του Φεστιβάλ της ΕΔΟΝ, με άξονα το μνημόνιο και την πολιτική γραμμή που ακολουθεί η κυβέρνηση. «Ο κ. Αναστασιάδης προφανώς δεν ζει στην Κύπρο, γιατί αν ζούσε θα γνώριζε ότι επί δικής του διακυβέρνησης φορολογήθηκαν ισοπεδωτικά όλοι όσοι τόλμησαν να έχουν ιδιόκτητη κατοικία, θα γνώριζε ότι δίνονται μισθοί των 400 ευρώ και συντάξεις των 350 ευρώ», δήλωσε μεταξύ άλλων ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, για να προσθέσει ότι «η κυβέρνηση λειτουργεί με μια λογική που ισοπεδώνει την αξιοπρέπεια του λαού και της νεολαίας και δεν της επιτρέπει να κάνει όνειρα». Σε πρόσφατη τοποθέτησή του, ο Άντρος Κυπριανού στα πλαίσια της συζήτησης για το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, τόνισε πως «υπάρχει έντονη δυσφορία ανάμεσα στους πολίτες των χωρών-μελών της Ε.Ε. για αυτές τις αντιλαϊκές πολιτικές, οι οποίες προωθούνται από τις ηγεσίες και στις πλείστες των περιπτώσεων δεν έχουν τη νομιμοποίηση των λαών», όπως είπε χαρακτηριστικά. ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ

10 10-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:45 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Νέο κόμμα γεννιέται στο Κέντρο το φθινόπωρο Ζυμώσεις με επίκεντρο τον χώρο του ΔΗΚΟ «εμβολιάζουν» και το τοπίο της ΕΔΕΚ με στόχο νέα πολιτική κίνηση θετική σε λύση Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ <<<<<<< Προειδοποιούσε ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι όποιος διασπάσει το ΔΗΚΟ θα σπάσει τα μούτρα του, ωστόσο, το ΔΗΚΟ έχει διασπαστεί εδώ και καιρό. Ο Μάριος Καρογιάν, γνωστός τακτικιστής, ενεργεί διακριτικά και μεθοδευμένα. Στο ενδεχόμενο που ανακηρύξει τελικώς νέα κίνηση, θα τον ακολουθήσουν οι Αθηνά Κυριακίδου, Χρίστος Πατσαλίδης και πιθανόν ο Άγγελος Βότσης. «Όποιος προσπαθήσει να διασπάσει το ΔΗΚΟ θα σπάσει τα μούτρα του», προειδοποιούσε ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος στην τελευταία συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής, στέλνοντας σαφή μηνύματα στον κύριο εσωκομματικό του αντίπαλο Μάριο Καρογιάν. Οι προειδοποιήσεις Νικόλα αντιμετωπίζονται σκωπτικά από το περιβάλλον Καρογιάν, σημειώνοντας μάλιστα ότι «ο Νικόλας πυροβόλησε ο ίδιος τα πόδια του», διασπώντας το πάλαι ποτέ τρίτο μεγαλύτερο κόμμα. «Αρχικά εκθείαζε το μνημόνιο, μετά εκδήλωσε «αντιμνημονιακές εξάρσεις», ενώ στο Κυπριακό προσπέρασε πολλούς θιασώτες της μη λύσης και μη έχοντας πού αλλού να πάει κατέληξε στο ενιαίο κράτος», υπέδειξε ένα παλιό κυπριανικό στέλεχος, που πρόσθεσε: Αυτό προκαλεί ανασφάλεια σε εκείνους τους δηκοϊκούς ψηφοφόρους που αποζητούν σταθερότητα και συνέπεια λόγων. Οι καλά γνωρίζοντες το πολιτικό παρασκήνιο αναφέρουν πως εδώ και καιρό γίνονται διακριτικά μεν εντατικά δε, ζυμώσεις και κρούσεις πολιτικών προσωπικοτήτων για τη συμμετοχή τους σε ένα νέο πολιτικό εγχείρημα στον χώρο του ενδιάμεσου με γνώμονα τη μετριοπάθεια και τη συναίνεση, συστατικά που όπως αναφέρουν απουσιάζουν τη δεδομένη στιγμή από τον χώρο. Το αν «θα σπάσουν τα μούτρα τους» ή θα πετύχουν, προκαλώντας καίριο ρήγμα στα υφιστάμενα κόμματα του Κέντρου, αποτελεί αναμφίβολα ένα καίριο ερώτημα. Το σίγουρο είναι πως οι όποιες κινήσεις, γίνονται πλήρως μεθοδευμένα, ενώ ο κατάλογος των υποψήφιων να εισχωρήσουν στο εγχείρημα, δείχνουν πως με το τέλος των θερινών διακοπών αναμένεται πλήρης ανακατάταξη του υφιστάμενου πολιτικού σκηνικού. Ο ρόλος του Μάριου Το ποιος θα ηγηθεί ενός νέου κινήματος που θα εκφράζει τη σύνεση και τη μετριοπάθεια είναι ένα ζήτημα που μένει ανοικτό με τα περισσότερα βλέμματα ωστόσο να στρέφονται επιτακτικά στον τέως πρόεδρο του ΔΗΚΟ Μάριο Καρογιάν. Η απόφασή του να εγκαταλείψει τα γραφεία του ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΚΟ και να στεγαστεί σε δικό του πολιτικό γραφείο υπήρξε αναμφίβολα η αφορμή για να ενισχυθούν οι φημολογίες αυτονόμησής του. Ο ίδιος καθ όλη τη διάρκεια απέφυγε μετωπιαία ρήξη με την ηγεσία του ΔΗΚΟ, κράτησε χαμηλούς τόνους και επέλεξε προσεκτικά τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Άλλωστε, το περιβάλλον του, που τον χαρακτηρίζει εξαίρετο τακτικιστή στο πολιτικό παιχνίδι, αναφέρει πως δεν λειτουργεί εν βρασμώ ψυχής αλλά κινεί διακριτικά τα νήματα. Γεγονός είναι πως το πολιτικό του γραφείο σφύζει από κόσμο, ενώ ο ίδιος έχει σε συνεχείς επαφές με προσωπικότητες του ενδιάμεσου χώρου, ενισχύοντας και τις πληροφορίες που θέλουν τη σκακιέρα να έχει στηθεί. Παράλληλα, όσο κι αν κάποιοι θεωρούν δεδομένο ότι της όλης διαδικασίας θα ηγηθεί ο Μάριος Καρογιάν είναι κι άλλοι που εκτιμούν πως εάν αναλάβει την ηγεσία ο κ. Καρογιάν θα δοθεί η εντύπωση πως δημιουργείται το αντι-δηκο. «Η κίνηση θα πρέπει να ξεπεράσει τα δηκοϊκά όρια και να κινηθεί προς διάφορες κατευθύνσεις», αναφέρουν οι ίδιοι κύκλοι, επισημαίνοντας πως ο ενδιάμεσος χώρος, όπως έχει διαμορφωθεί ευνοεί τη δημιουργία μιας μετριοπαθούς τάσης. Πάντως, ήδη ηχηρά ονόματα φαίνεται να φλερτάρουν με την ηγετική πυραμίδα, όπως αυτά του Μάκη Κεραυνού και του Χρίστου Μαυρέλη. Ο ρόλος του Προέδρου Στο όλο εγχείρημα δεν προβλέπεται να μείνει απαθής ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης για πολλούς λόγους. Πρώτα και κύρια, γιατί σε έναν ενδιάμεσο χώρο που σφύζει απορριπτισμού και ακραίου λόγου, η δημιουργία μιας μετριοπαθούς κίνησης που θα λειτουργεί υποστηρικτικά στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού θα τον βοηθήσεις στις διαπραγματευτικές του κινήσεις. Η ύπαρξη μιας κίνησης, θετικά προσκείμενης στην κυβέρνηση της Δεξιάς, θα κρατά και τις ισορροπίες εντός της Βουλής. Και αυτό γιατί ο ΔΗΣΥ δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από την απόφαση του ΔΗΚΟ. Πολιτικές πηγές, άλλωστε, αναφέρουν πως το Προεδρικό βλέπει με καχυποψία τη συμμαχία Νικόλα-Αβέρωφ εντός της Βουλής, καθώς η απουσία επικοινωνιακής γέφυρας Προεδρικού- Νικόλα καθιστά τον Αβέρωφ Νεοφύτου κύριο διαμεσολαβητή και συνεπώς απολύτως αναγκαίο. Ένα δεδομένο που όπως αναφέρεται από πολιτικές πηγές δεν ευχαριστεί ιδιαίτερα το Προεδρικό. Οι Τασσικοί, οι Κυπριανικοί και ο Λακκοτρύπης Φυγόκεντρες και στην ΕΔΕΚ Στα ονόματα που βολιδοσκοπούνται ο υπουργός Εμπορίου Γιώργος Λακκοτρύπης, ο οποίος υπήρξε και προσωπική επιλογή Μάριου Καρογιάν για τη θέση του υπουργού. Το ζήτημα που τίθεται είναι το ποιοι θα ακολουθήσουν τελικά τον Μ. Καρογιάν στο νέο αυτό εγχείρημα. Έστω και αν η ηγεσία του ΔΗΚΟ αρνείται το ιδεολογικό χάσμα μεταξύ των δύο εσωκομματικών τάσεων, μεταφράζοντας τις όποιες κινήσεις ως εξυπηρέτηση της ματαιότητας κάποιων, τα όσα χωρίζουν την εσωκομματική αντιπολίτευση με τον Νικόλα Παπαδόπουλο είναι πολύ περισσότερα από τα όσα τους ενώνουν. Τόσα που το σενάριο να δουλέψουν όλοι μαζί κάτω από την ίδια κομματική στέγη στις επόμενες βουλευτικές, φαντάζει μακρινό έως και μάταιο. Άλλωστε, η εσωκομματική αντιπολίτευση αρνήθηκε να συμπληρώσει την αίτηση επαλήθευσης των στοιχείων της και κατά συνέπεια την επανεγγραφή της στο μητρώο του ΔΗΚΟ. Η ηγεσία του ΔΗΚΟ παρακολουθεί στενά τις κινήσεις του άλλου στρατοπέδου, καθώς η αποχώρησή τους, αποτελεί απειλή, αλλά αλλάζει και κατά πολύ το ψηφοδέλτιο με το οποίο θα κατεβεί στις εκλογές. Με δεδομένο ότι μετουσιώνεται σε πράξη η νέα κίνηση, η προσχώρηση της Αθηνάς Κυριακίδου θεωρείται σίγουρη. Άλλωστε, ο περίγυρός της αναφέρει πως το ΔΗΚΟ όπως έχει διαμορφωθεί δεν θυμίζει σε τίποτα το ΔΗΚΟ για το οποίο πάλευε τόσα χρόνια. Το ίδιο ισχύει για τον αντιπρόεδρο Χρίστο Πατσαλίδη, και πιθανώς και για τον βουλευτή Λεμεσού Άγγελο Βότση. Ερώτημα παραμένει το τι θα πράξει ο αναπληρωτής πρόεδρος Μάρκος Κυπριανού. Ο ίδιος, αν και σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Κ» επέκρινε τις πολιτικές του Νικόλα Παπαδόπουλου, αποφεύγει τη συστράτευση σε ένα εκ των δύο στρατοπέδων και φαίνεται διστακτικός στο ενδεχόμενο αποχώρησής του από το ΔΗΚΟ. Πολιτικοί κύκλοι αναφέρουν πως με την ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Ο Μάρκος Κυπριανού δεν φαίνεται διατεθειμένος να αποχωρήσει από το ΔΗΚΟ, ωστόσο, η αποχώρηση των «Κυπριανικών» στελεχών θα τον καταστήσει ξένο σώμα στο «Τασσικό» πλέον ΔΗΚΟ. αποχώρηση των στελεχών που αποτελούν συνέχεια της «κυπριανικής» προσέγγισης, ο Μάρκος Κυπριανού θα αποτελεί ξένο σώμα, σε ένα ΔΗΚΟ που επικρατεί κατά κράτος, η «τασσική» και εν μέρει εχθρικά προσκείμενη προς τον ίδιο προσέγγιση. Στο νέο εγχείρημα, βολιδοσκοπείται εντόνως και ο υπουργός Εμπορίου Γιώργος Λακκοτρύπης, τον οποίο ο Μάριος Καρογιάν προσωπικά πρότεινε για υπουργό στον Νίκο Αναστασιάδη. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Οι προσπάθεια δημιουργίας μιας νέας κίνησης φαίνεται να ξεφεύγει από τα στενά σύνορα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης του ΔΗΚΟ. Μετριοπαθής τάση η οποία συμπλέει ιδεολογικά με το «ανεπίσημο ΔΗΚΟ» είναι και η εσωκομματική αντιπολίτευση του Μαρίνου Σιζόπουλου. Η απόφαση του προέδρου των Σοσιαλιστών να αποκηρύξει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, σε συνδυασμό με την αποψίλωση των εσωκομματικών του αντιπάλων από τα πολιτειακά αξιώματα, δεν δίνουν πολλές επιλογές στα στελέχη εκείνα που θέλουν να συνεχίσουν τον πολιτικό τους ρόλο και λόγο. Πολιτικοί κύκλοι που εργάζονται στη δημιουργία μιας νέας κίνησης, βολιδοσκοπούν εντόνως τον Νίκο Νικολαΐδη. Σημειώνεται πως ο Μαρίνος Σιζόπουλος έκλεισε την κοινοβουλευτική πόρτα στον Νίκο Νικολαΐδη για το 2016, καθώς θα κατέλθει στην επαρχία Λεμεσού. Ο Νίκος Νικολαΐδης κρατά κλειστά τα χαρτιά του, ωστόσο κύκλοι από το στενό του περιβάλλον αναφέρουν πως δυσφορεί σε ένα κόμμα που ταυτίζεται πλέον με ακραία κινήματα. Κρούσεις γίνονται και στη Ρούλα Μαυρονικόλα, της οποίας το όριο θητειών δεν της επιτρέπει να επαναδιεκδικήσει βουλευτική έδρα. Ωστόσο, σύμφωνα με κομματικές πηγές, η ίδια θα πρέπει να συνυπολογίσει στην όποια απόφασή της τις κινήσεις του συζύγου της Κούλλη Μαυρονικόλα, ο οποίος βλέπει θετικά το ενδεχόμενο επιστροφής του στην πολιτική σκηνή και τη διεκδίκηση της κοινοβουλευτικής Η αποκήρυξη της ΔΔΟ από τον Μ. Σιζόπουλο και η αποψίλωση των εσωκομματικών του αντιπάλων αναγκάζει Νίκο Νικολαΐδη, Ρούλα Μαυρονικόλα και Γιώργο Βαρνάβα να στρέφουν το βλέμμα και προς άλλες κατευθύνσεις. έδρας στην Επαρχία Λευκωσίας με την ΕΔΕΚ. Από την ονοματολογία δεν απουσιάζει και ο βουλευτής Αμμοχώστου Γιώργος Βαρνάβα, ο οποίος λόγω του περιορισμού θητειών δεν μπορεί να διεκδικήσει επανεκλογή του, παρά το γεγονός ότι έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν κλείνει ο πολιτικός του κύκλος. Πολιτικά πηγαδάκια, άλλωστε, αναφέρουν πως την επομένη της παραίτησής του από τη θέση του αντιπροέδρου, είχε πολύωρη συνάντηση στο γραφείο του με τη βουλευτή του ΔΗΚΟ Αθηνά Κυριακίδου, ενισχύοντας έτσι τις φήμες σύμπλευσής του. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΡΘΡΟ / Του ΝΙΚΟΥ ΡΩΣΣΟΥ Γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις θα φέρουν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας 1. Ανασκόπηση του οικονομικού περιβάλλοντος: Θεωρούμε αναγκαίο πρώτον να παραθέσουμε ανασκόπηση του Οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίο ζούσε η Κύπρος κατά την πενταετή περίοδο από το Φεβρουάριο του 2008 μέχρι το Μάρτιο του 2013, η οποία χαρακτηρίζεται από τη συνεχή διολίσθηση όλων των οικονομικών δεικτών. Το δημόσιο χρέος από 58,3% το 2007, εκτοξεύτηκε στο 85,8% το 2012, το δημοσιονομικό πλεόνασμα από 3,4% το 2007 μετατράπηκε σε έλλειμμα -5,2% το Ακόμα χειρότερα η ανεργία από το 3,9% του ενεργού πληθυσμού αναρριχήθηκε στο 12% το 2012, με ιδιαίτερα μεγαλύτερη την ανεργία μεταξύ των νέων. Ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας που ήταν θετικός στο 5,1% το 2007, μετατράπηκε σε αρνητικό -2,4%. Αιτία όλης αυτής της κατρακύλας ήταν η ανισορροπία μεταξύ των εσόδων και δαπανών, με την κυβέρνηση να ξοδεύει περισσότερα από ό,τι εισέπραττε, που ήταν ο βασικός λόγος της κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας, όπως διαπίστωσε και έρευνα της Επιτροπής Πική, πρώην Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι πιστοληπτικοί Οίκοι, σαν αποτέλεσμα, κατέταξαν τότε την κυπριακή οικονομία στην κατηγορία «Σκουπίδια». Συνεχείς συστάσεις και προτροπές του Υπουργείου Οικονομικών για τις καταστρεπτικές αυτές πολιτικές ουδεμία ανταπόκριση βρήκαν. Στην Προεδρία ήταν τότε ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας με υπουργό Οικονομικών, την περισσότερη περίοδο τον κ. Χαρίλαο Σταυράκη. Προσπάθειες της κυβέρνησης Χριστόφια να μπαλώσει τα οικονομικά του κράτους με δανεισμό από τη Ρωσία και από κρατικούς οργανισμούς δεν πέτυχαν, οπότε κάλεσε σε βοήθεια την Τρόικα, που αποτελείται από την Ε.Ε., την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. 2. Η εφαρμογή του Προγράμματος Εξυγίανσης: Με την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας το Πρόγραμμα Εξυγίανσης με τον κ. Χάρη Γεωργιάδη, Υπουργό Οικονομικών, εφαρμόστηκε ορθά και έτσι σε δύο χρόνια φθάσαμε στο πρώτο τρίμηνο του 2015 με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να δηλώνει ότι η Κύπρος εισήλθε στην Ανάπτυξη και τον Επίτροπο Οικονομίας της Ε.Ε., Πιερ Μοσκοβισί, να προβάλλει την Κύπρο σαν παράδειγμα προς μίμηση. Επαίνους έδωσαν στην Κύπρο και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος και η Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής, κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου της Βουλής, κ. Γιαννάκη Ομήρου, στην Αθήνα. 3. Δεν υπάρχουν περιθώρια επανάπαυσης: Για επανάπαυση όμως δεν υπάρχει περιθώριο και πρέπει η Κύπρος να συνεχίσει την εφαρμογή του προγράμματος εξυγίανσης της Οικονομίας με τα συμφωνηθέντα, ώστε να εξακολουθήσουμε να λαμβάνουμε την αναγκαία βοήθεια που μας παρέχεται με προνομιακά πολύ χαμηλό επιτόκιο και να αναπτύξουμε την οικονομία μας. Όμως σε πρόσφατη ανακοίνωσή του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφέρεται σε κινδύνους που απειλούν την κυπριακή οικονομία σε περίπτωση χαλάρωσης και μη συνέχισης της εφαρμογής του προγράμματος, σε δε πρόσφατη μελέτη του το έγκριτο περιοδικό The Economist, κατατάσσει την Κύπρο και την Πορτογαλία στις τρωτές οικονομίες της Ευρώπης. 4. Η προσπάθεια διάλυσης του Προγράμματος των Ιδιωτικοποιήσεων: Ένας από τους τομείς που δυστυχώς καταβάλλονται προσπάθειες για διάλυση του προγράμματος Εξυγίανσης είναι οι Ιδιωτικοποιήσεις. Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι κυβερνητικοί οργανισμοί χαρακτηρίζονταν από έλλειψη καλής εξυπηρέτησης του καταναλωτή, τη γραφειοκρατία και την ανυπαρξία καινοτομίας. Σαν παράδειγμα μέχρι πρόσφατα η ΑΗΚ είχε τις υψηλότερες τιμές καταναλωτή στην Ευρώπη. Έχω προσωπική εμπειρία με την Αρχή αυτή. Ύστερα από αρκετό κόπο, ετοίμασα αφιλοκερδώς μελέτη για τη μερική χρήση του Ξύλου για την παραγωγή Ηλεκτρισμού, που χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες. Απηύθυνα επιστολή προς την ΑΗΚ χωρίς να λάβω οποιαδήποτε απάντηση. Αφού ζήτησα και πληροφορήθηκα το όνομα υπεύθυνου, μετέβηκα προσωπικώς στη Λευκωσία και τον συνάντησα. Του παρέδωσα τη μελέτη, αναμένοντας απάντηση για να πληροφορηθώ αργότερα ότι αφυπηρέτησε. Δυστυχώς έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία από συντεχνιακούς της CYTA με διάφορα αστήρικτα συνθήματα. Ηγέτης της σταυροφορίας κατά των iδιωτικοποιήσεων παρουσιάζεται κάποιος καλοθρεμμένος χονδρούλης κύριος που παρομοιάζει τις ιδιωτικοποιήσεις με το κούρεμα των καταθέσεων. Σκοπός φυσικά είναι ο πολλαπλασιασμός των προνομίων τους. Μιλούν συνεχώς για «ξεπούλημα». Ρωτούμε, υπάρχουν τα χρήματα για να πραγματοποιήσει η CYTA τις καινοτομίες και τα νέα προϊόντα που πρέπει να αναπτύξει, όταν δεν υπήρχαν για τις Τράπεζες; Γιατί οι ξένες επενδύσεις απορρίπτονται; Θεωρούνται ξεπούλημα; Συγκρίνοντας μεταξύ της ληστείας του Ταμείου των υπαλλήλων της CYTA από διοικητικούς τους συμβούλους, τίθεται το ερώτημα γιατί δεν υπάρχουν παρόμοια περιστατικά στον Ιδιωτικό Τομέα, όπως στη διαχείριση των αεροδρομίων; Η «εκστρατεία» αυτή που δυστυχώς υποστηρίζεται και από ορισμένα κόμματα, για ιδεολογικούς σκοπούς, αν αφεθεί να επιτύχει θα στερήσει την Κύπρο από: Την εισροή ξένων επενδύσεων τις οποίες έχουμε ανάγκη, αφού στερούμαστε των αναγκαίων κεφαλαίων, τη βελτίωση της τεχνολογίας, την αύξηση της παραγωγικότητας, την καλύτερη εξυπηρέτηση του καταναλωτή, τις χαμηλότερες τιμές καταναλωτή, τη συνεισφορά στην ανάπτυξη της οικονομίας, την αύξηση των θέσεων εργασίας. Ελπίζουμε να επικρατήσει το καλό της Κύπρου και να συνεχίσουμε απρόσκοπτα την αναπτυξιακή πορεία. Το οφείλουμε στον πολύπαθο κυπριακό λαό. Ο κ. Νίκος Ρώσσος είναι οικονομολόγος.

11 11-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:49 Page 11 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Οι χρήστες περιουσιών αποκτούν δικαιώματα Το ΕΔΑΔ δεν προβλέπει ως μόνη θεραπεία την επιστροφή της περιουσίας στον ιδιοκτήτη, επισημαίνει ο δρ Κώστας Παρασκευά Συνέντευξη στη ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ <<<<<<< Είναι ένα ερώτημα από πού θα βρεθούν τα λεφτά για τέτοιες αποζημιώσεις (μετά τη λύση του Κυπριακού) και ποιος θα δίνει αυτές τις αποζημιώσεις; Το κεντρικό κράτος; Προϋπόθεση ομοσπονδίας η διπλή ιθαγένεια Από την αναγνώριση αυτής της ομοσπονδιακής ιθαγένειας προκύπτουν ορισμένα ομοσπονδιακά δικαιώματα και η κύρια αρχή είναι ότι το ένα συνιστών κρατίδιο δεν μπορεί να θεωρήσει τους πολίτες του άλλου συνιστώντος κρατιδίου ως αλλοδαπούς. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Τα όσα συζητούνται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το περιουσιακό, αλλά και την ιθαγένεια περνούν από το μικροσκόπιο της ανάλυσης του Κώστα Παρασκευά, λέκτορα δημοσίου δικαίου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στη συνέντευξή του στην «Κ», ο κ. Παρασκευά επισημαίνει τους περιορισμούς που έθεσε το ΕΔΑΔ στην απαίτηση των Ελληνοκύπριων προσφύγων για επιστροφή των περιουσιών τους, τα δικαιώματα που αποκτούν οι χρήστες με την πάροδο του χρόνου, αλλά και τις προκλήσεις που θα προκύψουν στη μετά τη λύση εποχή από τα τεράστια ποσά που θα πρέπει να καταβληθούν ως αποζημιώσεις στους επηρεαζόμενους. Η διπλή ιθαγένεια είναι στοιχείο ομοσπονδίας και όχι συνομοσπονδίας υποστηρίζει ακόμη ο Κώστας Παρασκευά. Πώς οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ενισχύουν ή εξασθενίζουν τη διαπραγματευτική θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς στο περιουσιακό; Σίγουρα οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ έχουν δημιουργήσει ένα νομικό κεκτημένο, το οποίο αναπόφευκτα αντανακλάται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Στην απόφαση Λοϊζίδου το ΕΔΑΔ διαπίστωσε ότι η «ανακήρυξη» του ψευδοκράτους στα Κατεχόμενα δεν αίρει τη διεθνή ευθύνη της Τουρκίας για τα θέματα των περιουσιών. Οι Ελληνοκύπριοι συνεχίζουν να είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες των περιουσιών τους και υφίσταται παραβίαση του δικαιώματος της περιουσίας τους από τη στιγμή που δεν τους επιτρέπεται η πρόσβαση ή η απόλαυση της περιουσίας τους από την Τουρκία. Το ΕΔΑΔ διαπιστώνει παραβίαση του δικαιώματος περιουσίας και στην 4η Διακρατική Προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον της Τουρκίας. Όμως ακολούθησε η απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος Στην απόφαση Δημόπουλος το ΕΔΑΔ προέβη σε μια σειρά από σχόλια τόσο για την αποτελεσματικότητα της λεγόμενης Επιτροπής Ακινήτων Περιουσιών που συστάθηκε από την Τουρκία στα Κατεχόμενα, όσο και για το δικαίωμα της περιουσίας των Ελληνοκυπρίων. Σχόλια που αναπόφευκτα θα ληφθούν υπόψη στις διαπραγματεύσεις. Τα σχόλια αυτά έχουν να κάνουν με τη μορφή θεραπείας που μπορεί να δοθεί στη διαπιστωμένη παραβίαση του δικαιώματος περιουσίας, καθώς και τις μορφές θεραπείας που δίνει η Επιτροπή στα Κατεχόμενα και που είναι η αποκατάσταση, η ανταλλαγή και η αποζημίωση. Στην ίδια απόφαση το ΕΔΑΔ κάνει επίσης αναφορά για τα δικαιώματα των χρηστών, καθώς και για την επίδραση που ενδεχόμενα μπορεί να έχει το πέρασμα του χρόνου στα σχετικά δικαιώματα. Αυτές οι αναφορές όμως δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στην απόφαση Δημόπουλος δίδεται ο πρώτος λόγος στον χρήστη. Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην απόφαση του ΕΔΑΔ τον Μάιο του 2014 για τις αποζημιώσεις ή όπως είναι γνωστή για τη δίκαιη ικανοποίηση επισημαίνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει πλήρης συμμόρφωση της Τουρκίας με την 4η Διακρατική ενόσω στα Κατεχόμενα συνεχίζονται αγοραπωλησίες των ελληνοκυπριακών περιουσιών ή το καθεστώς αυτό συμβάλλει με οποιονδήποτε τρόπο στην πώληση των ελληνοκυπριακών περιουσιών. Οπότε κατά κάποιο τρόπο αυτή η απόφαση ισοζυγίζει κάπως την απόφαση Δημόπουλος όσον αφορά τα αρνητικά στοιχεία τα οποία περιείχε. Δηλαδή σύμφωνα με το ΕΔΑΔ ο χρόνος ενεργεί υπέρ του χρήστη Φαίνεται ότι με την πάροδο του χρόνου οι χρήστες των περιουσιών αποκτούν κάποια δικαιώματα με βάση την απόφαση Δημόπουλος. Το ΕΔΑΔ θεωρεί ότι δεν υπάρχει προηγούμενο στη νομολογία του που να υποστηρίζει ότι ένα συμβαλλόμενο μέρος θα πρέπει να προχωρήσει σε μια γενική πολιτική αποκατάστασης περιουσιών χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο χρήστης ή ο κάτοχος της σχετικής περιουσίας. Αυτό σημαίνει ότι ενδέχεται να αποκτήσει προτεραιότητα ο χρήστης έναντι του ιδιοκτήτη; Αυτό θα προκύψει μέσα από τις διαπραγματεύσεις. Η απόφαση Δημόπουλος δίνει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές. Για παράδειγμα, μπορεί να διαπιστώνεται παραβίαση του δικαιώματος της περιουσίας. Το ερώτημα είναι αν η θεραπεία αυτής της παραβίασης είναι αποκλειστικά και μόνο η επιστροφή της περιουσίας στον ιδιοκτήτη; Η νομολογία του ΕΔΑΔ δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Και εδώ υπεισέρχεται το θέμα των χρηστών. Συνεπώς, η απόφαση Δημόπουλος θα μπορούσε να απαντήσει τι μπορεί να συμβεί εάν ο ελληνοκύπριος ιδιοκτήτης απαιτήσει την επιστροφή της περιουσίας του την οποία χρησιμοποιεί κάποιος Τουρκοκύπριος. Αν ο χρήστης είναι έποικος; Ακόμη και με βάση τη «νομοθεσία» που υπάρχει στα Κατεχόμενα εγείρεται ζήτημα αν ο έποικος έχει δικαίωμα να κρατήσει την περιουσία, αφού γίνεται αναφορά μόνο σε δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Και αν του έχει παραχωρηθεί ιθαγένεια από το ψευδοκράτος; Αυτό και πάλι, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι ένα ζήτημα που θα προκύψει μέσα από τις διαπραγματεύσεις. Στις συνομιλίες για το περιουσιακό υπάρχει και το ζήτημα της σύστασης της Επιτροπής Διαχείρισης Περιουσιών που θα αναλάβει μετά τη λύση του Κυπριακού τον διακανονισμό αυτών των υποθέσεων. Θα προνοείται και η καταβολή αποζημιώσεων για την απώλεια χρήσης 40 και πλέον χρόνων στους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες; Είναι σημαντικό η Επιτροπή αυτή να έχει ξεκάθαρα κριτήρια για το πώς θα προσεγγίζει την κάθε ατομική προσφυγή για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αποτελέσματα που να έχουν νόημα. Τώρα αν η Επιτροπή αυτή θα προβλέπει και τη δυνατότητα αναζήτησης απώλειας χρήσης είναι θέμα που θα τεθεί στις διαπραγματεύσεις. Όμως, είναι ένα ερώτημα από πού θα βρεθούν τα λεφτά για τέτοιες αποζημιώσεις και ποιος θα δίνει αυτές τις αποζημιώσεις; Το κεντρικό κράτος; Να επανέλθουμε τότε στις υπό εξέλιξη συνομιλίες. Σε πολιτικό επίπεδο υπήρξε αρκετή συζήτηση αν στο Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου δίδεται η δυνατότητα εκχώρησης εξουσίας στα συνιστώντα κράτη για την έκδοση ιθαγένειας. Πιστεύω ότι με βάση το Κοινό Ανακοινωθέν η δυνατότητα να δίνουν τα συνιστώντα κρατίδια ιθαγένεια αποκλείεται. Αυτό προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό του κοινού ανακοινωθέντος που ξεκαθαρίζει ότι η ιδιότητα αυτή θα είναι εσωτερική και θα συμπληρώνει και όχι να αντικαθιστά με οποιονδήποτε τρόπο την ενωμένη κυπριακή ιθαγένεια. Αποτελεί συστατικό στοιχείο της ομοσπονδίας η διατήρηση από την κεντρική κυβέρνηση της εξουσίας για παραχώρηση ιθαγένειας; Η παραχώρηση ιθαγένειας θα γίνεται από το κεντρικό ομοσπονδιακό κράτος και αυτό διασφαλίζεται από το Κοινό Ανακοινωθέν. Έχω την άποψη ότι στο Κοινό Ανακοινωθέν όπου γίνεται λόγος για εσωτερική ιθαγένεια δεν περιέχεται κάτι το ασύνηθες ή το ριζοσπαστικό για τα θέματα ιθαγένειας σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Ταυτόχρονα, δεν θεωρώ ότι η έννοια της εσωτερικής ιθαγένειας είναι κάτι ξένο προς εμάς τους Κύπριους, αφού η έννοια της εσωτερικής ιθαγένειας ήδη υπήρχε με κάποια άλλη μορφή από το Σύνταγμα του Σε αντίθεση με την έννοια της ταυτότητας που παραπέμπει στον αυτοπροσδιορισμό ενός ατόμου στη βάση εθνικών, πολιτισμικών, θρησκευτικών και άλλων χαρακτηριστικών, η ιθαγένεια παραπέμπει σε άσκηση κρατικής εξουσίας και κατ επέκταση στη σχέση κράτους πολίτη. Πού διαπιστώνετε να υπήρχε στο Σύνταγμά μας η έννοια της εσωτερικής ιθαγένειας; Πιστεύω ότι από το Σύνταγμα του 1960 υπήρχε μια οιονεί εσωτερική ιθαγένεια, διότι ήδη από το άρθρο 2 του Συντάγματος ο κάθε κύπριος πολίτης θα έπρεπε απαραίτητα να ανήκει σε μία εκ των δύο κοινοτήτων. Για παράδειγμα, δείτε τα θέματα των κοινοτικών συνελεύσεων όπου μπορούσαν να νομοθετήσουν για θέματα παιδείας, μορφωτικά, θρησκείας, για τις δικές τους κοινότητες. Επίσης, ακόμα πιο έντονα φαίνεται από το δικαίωμα που δινόταν στις κοινοτικές συνελεύσεις να απαλλοτριώνουν περιουσία ατόμων που ανήκουν στις δικές τους κοινότητες. Η εκχώρηση παράλληλης εξουσίας στα συνιστώντα κράτη για παραχώρηση ιθαγένειας είναι στοιχείο συνομοσπονδίας; Θεωρώ ότι ως θέμα διεθνούς πρακτικής αυτό που ενδεχομένως αναδεικνύεται ως θέμα διπλής ιθαγένειας και αποτελεί ανωμαλία σε ένα ενιαίο κράτος, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Συντάγματος του 1960, μέσα στο πλαίσιο ενός ομοσπονδιακού κράτους αναδεικνύεται σχεδόν ως προϋπόθεση. Η συνομοσπονδία δεν είναι κράτος, είναι μια σχέση διεθνούς δικαίου όπου το κάθε κράτος διατηρεί τη δική του ιθαγένεια. Συνεπώς, σε μια συνομοσπονδία εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να υπάρξει διπλή ιθαγένεια. Τι συνέπειες έχει η αναγνώριση της ομοσπονδιακής ιθαγένειας; Από την αναγνώριση αυτής της ομοσπονδιακής ιθαγένειας προκύπτουν ορισμένα ομοσπονδιακά δικαιώματα και η κύρια αρχή είναι ότι το ένα συνιστών κρατίδιο δεν μπορεί να θεωρήσει τους πολίτες του άλλου συνιστώντος κρατιδίου ως αλλοδαπούς. Περιττές οι εγγυήσεις από τρίτους Το θέμα των εγγυήσεων επανήλθε στο προσκήνιο με την επανέναρξη των συνομιλιών. Ένα σύστημα εγγυήσεων είναι αναχρονιστικό στοιχείο στο πλαίσιο ενός μοντέρνου κράτους, όπως αυτό που αισιοδοξούμε ότι θα δημιουργηθεί. Πέρα από το γεγονός ότι οι Ελληνοκύπριοι έχουν πολύ οδυνηρές εμπειρίες με τον τρόπο που τα εγγυητικά δικαιώματα χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η ιδιότητα του μέλους της Ε.Ε. διασφαλίζει πλήρως την ασφάλεια του κράτους γι αυτό και είναι περιττές οι οποιεσδήποτε προτάσεις για εγγυήσεις από τρίτους.

12 12-PARAPOLITIKA_Master_cy 10/07/15 20:09 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Έλληνες προέτρεπαν τον Ομπάμα να ανατρέψει τον Τσίπρα Ελλάδα και ΗΠΑ Αρχίζοντας να δώσουμε τον λόγο στον υπερατλαντικό Ιανός, καθώς στις ΗΠΑ διαδραματίστηκαν αρκετά και ενδιαφέροντα. Η τελευταία φάση της ελληνικής κρίσης, από την εκλογή της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου μέχρι σήμερα, επιβεβαίωσε ότι χωρίς τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης, η Ελλάδα ίσως θα βρισκόταν ήδη εκτός. Γεωπολιτικοί οι βασικοί λόγοι, υπάρχει ωστόσο και ζήτημα τιμής για τις ΗΠΑ, να μην αμφισβητείται η ηγεσία τους σε ευρωατλαντικά θέματα. Το ποιο αστείο πάντως είναι ότι σε αντίθεση με αυτά που βλέπουμε στο κυπριακό, τους ομογενείς να πιέζουν έντονα το Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, κινητοποιώντας φιλικά μέλη του Κογκρέσου, στο θέμα της ελληνικής κρίσης, η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα σιωπούσε. Μάλιστα, όταν προκηρύχθηκε το δημοψήφισμα, πολλοί ήταν οι παράγοντες της Ομογένειας που στράφηκαν εναντίον της κυβέρνησης, με καταχωρήσεις στα τοπικά ΜΜΕ. Υπήρχαν κι ορισμένοι μάλιστα που ανήρτησαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης προτροπή προς τον Ομπάμα να ανατρέψει την κυβέρνηση Τσίπρα. Οι πιο σοφοί Ευτυχώς ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος τήρησε μετριοπαθή στάση και μάλιστα οι παρεμβάσεις του και προς τον Λευκό Οίκο και προς τον Πρόεδρο Παυλόπουλο ήταν εποικοδομητικές. Βοήθησαν και την ΑΧΕΠΑ να τηρήσει ανάλογη στάση, δείχνοντας τελικά πως οι μεγάλοι θεσμοί της Ομογένειας στηρίζουν την Ελλάδα στην προσπάθειά της να επιβιώσει οικονομικά και να επιτύχει μείωση του χρέους της. Ευτυχώς επίσης που και η κυπριακή πτέρυγα του ελληνικού λόμπι κράτησε ουδετερότητα, επιδεικνύοντας συμπάθεια προς την ελληνική κυβέρνηση. Μάλιστα, σε δύο παρεμβάσεις, μία προς το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας και μία προς το Κογκρέσο, επισημάνθηκε η σημασία της αναδιάρθρωσης του χρέους. Το συμπέρασμα: Οι αγώνες για το εθνικό θέμα δημιούργησαν για τους Κύπριους της Αμερικής το δόγμα «στηρίζουμε τον κάθε εκλεγμένο Πρόεδρο και την κυβέρνησή του». Και το έκαναν αυτό για όλους ανεξαιρέτως τους Προέδρους. Αντίθετοι, οι αδελφοί Ελλαδίτες, ζουν ακόμη διαφορές του εμφυλίου, της Χούντας, της αντιπαράθεσης Καραμανλή Παπανδρέου (αειμνήστων) και Καραμανλή Παπανδρέου νεοτέρων και τώρα της ανόδου μιας αριστερής κυβέρνησης, την οποία δεν καλοβλέπουν. Το φαινόμενο πάντως χρήζει σοβαρής μελέτης, ιδίως αν η κυβέρνηση Σύριζα επιβιώσει και παραμείνει αρκετό διάστημα. Σίγουρα θα σημάνει αρκετές ανακατατάξεις, ιδίως στα ζητήματα λόμπι. Δύσκολα συμβιώνουν στον ΔΗΣΥ Σύννεφα συντηρητισμού σκεπάζουν το τελευταίο διάστημα την Πινδάρου. Ήταν οι εμμονές του Ευγένιου Χαμπουλά για το κυνήγι αμπελοπουλιών, οι «επιμετρήσεις» του Ανδρέα Θεμιστοκλέους και οι ομοφοβικές δηλώσεις με τον Αριστοτέλη Μισό, ήταν τέλος και το περιστατικό με τον Ανδρέα Κυπριανού και την Ειρήνη Χαραλαμπίδου, που προκάλεσαν μαύρες σκιές στο άλλοτε φιλελεύθερο και προοδευτικό προφίλ του ΔΗΣΥ. Κομματικά πηγαδάκια αναφέρουν πως ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ σε μία αγωνιώδη προσπάθεια να αποβάλει τη ρετσινιά του παρωχημένου και του συντηρητικού, το «παράκανε». Προσπάθησε λένε να κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες το σύμφωνο συμβίωσης, το όποιο και αποτέλεσε αγκάθι για το κόμμα. Αποτέλεσμα ήταν το σύμφωνο συμβίωσης να καταλήξει ένα κουτσουρεμένο νομοθέτημα που δεν εξυπηρετεί κανέναν και να μετονομαστεί σε πολιτική συμβίωση. Το σημαντικό είναι πως εκ των υστέρων αντιλήφθηκαν οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις το αλλοπρόσαλλο της κατάστασης και αποφάσισαν να το αναβάλουν για τον Σεπτέμβρη ούτως ώστε να ψηφιστεί ένα σωστό και αποτελεσματικό νομοσχέδιο. Την πλάτη στον Γιαννάκη Αποτίναξε μεν τα σοσιαλιστικά δεσμά ο Γιαννάκης Ομήρου αλλά πλέον φαίνεται πως και οι «σύντροφοι» παροικούντες στα ανώτατα δώματα της ΕΔΕΚ του γυρίζουν επιδεικτικά την πλάτη. Στην εκδήλωση που πραγματοποίησε την προηγούμενη Δευτέρα κατά την οποία ξεδίπλωσε τις σκέψεις του για τις εξελίξεις στο Κυπριακό την οικονομία και την κατάπτωση των θεσμών, η ηγεσία της ΕΔΕΚ έλαμψε διά της απουσίας της. Σημειώνεται πως το εν λόγω ζήτημα απασχόλησε και τη γραμματεία του κόμματος σε συνεδρία της όπου αποφασίστηκε να μην παρευρεθεί κάποιος από την ηγεσία του κόμματος. Αντίθετα η κοινοβουλευτική ομάδα παρευρέθηκε σύσσωμη. Στον δικό του τον δρόμο Πάντως, ο πρόεδρος της Βουλής φαίνεται να απολαμβάνει ιδιαιτέρως την αυτονομία του. Τόσο πολύ που όπου βρίσκει ευκαιρία διαφωνεί δημοσίως με την επίσημη θέση της ΕΔΕΚ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΚΥΠΕ Αλλοτινές μου εποχές, αλλοτινοί μου χρόνοι που λέει στο αθάνατο εκείνο άσμα η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, του Απόστολου Καλδάρα, που ο Νίκος Κατσουρίδης καθόριζε το πολιτικό παιχνίδι και εντός Βουλής. Καθήμενος πλέον στα άνω καθίσματα της αριστερής πτέρυγας, μακριά από την ηγεσία του κόμματος, ο πάλαι ποτέ κραταιός άνδρας της Αριστεράς παρακολουθεί σιωπηλός χωρίς παρεμβάσεις τις διεργασίες της Ολομέλειας. Τώρα αν κλείνει διακριτικά τον κύκλο του ή αν ετοιμάζει την επόμενη πολιτική του κίνηση, κανείς δεν γνωρίζει. Ολομέλεια της Πέμπτης. Η ΕΔΕΚ τασσόταν υπέρ του καζίνο, ο Γιαννάκης Ομήρου, ωστόσο, δήλωσε από το προεδρείο πως θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο καθώς όπως ανέφερε η Κύπρος χρειάζεται αναστήλωση αξιών και όχι ένα καζίνο πρότυπο τζόγου. Η τοποθέτηση προκάλεσε σύγχυση στην κοινοβουλευτική ομάδας της ΕΔΕΚ, με αποτέλεσμα να κοιτάζονται μεταξύ τους και να σκέφτονται τι να ψηφίσουν Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ευκλείδης Τσακαλώτος Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Ευκλείδης Τσακαλώτος. Λίγοι έως και κανείς θα ήθελαν να είναι στη θέση του. Το παιδί του Πρόδρομου Ζούμε μεγάλες στιγμές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Μετά από χρόνια γκρίνια και ομφαλοσκόπηση συντεχνιών και πολιτείας, πάρθηκε η γενναία απόφαση για τον εκσυγχρονισμό του νομοσχεδίου για το σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών. Ο «αφανής ήρωας» του νομοσχεδίου ήταν ο Πρόδρομος Προδρόμου. Ο Πρόδρομος, όπως οι παλαιότεροι θυμούνται, πάλευε επί εικοσαετίας για τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας, ενώ πηγές της Βουλής λένε ότι εκείνος πίεσε τον Καδή να προχωρήσει το νομοσχέδιο και φαίνεται να ανέλαβε διακριτικά μεν αποτελεσματικά την επεξεργασία και μελέτη των προνοιών και τις δύσκολες διαβουλεύσεις με το ΔΗΚΟ το οποίο ερχόταν με λίστες και αριθμούς της ΔΗΚΙ κατά το «παζάρεμα». Αυτός είναι ο λόγος που η μεταβατική περίοδος των καταλόγων θα λήξει το 2027 και όχι το Τα ταξίδια του Κόκου Πάντως, όσοι αναρωτιούνται τι απόγινε ο πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας καθ όλη τη διάρκεια που συζητείτο και ψηφίζετο το νομοσχέδιο των εκπαιδευτικών, να τους ενημερώσουμε πως ο ΔΗΣΥ τον έστειλε σε «επαγγελματική» κρουαζιέρα. Κακό timing ή ευλογία για τον ΔΗΣΥ; Αβέρωφ οίδε Παλαιοκομματισμός των νέων Ο συμπαθής κατά τα άλλα βουλευτής Λεμεσού Ευθύμιος Δίπλαρος έχει να αντιμετωπίσει πολλά μέτωπα. Δεν είναι μόνο το «λαϊκό προσκύνημα» στον χλιδάτο γάμο του με κουμπάρους τον Πρόεδρο και τους Υπουργούς. Είναι ο παλαιοκομματισμός που παρά το νεαρό της ηλικίας του χαρακτηρίζει την παρουσία του. Πληροφορίες της στήλης λένε πως «στήνεται» καθημερινά έξω από τα υπουργεία, ούτως ώστε να τακτοποιήσει «δικούς του ανθρώπους» ενώ συναγερμικοί κύκλοι αναφέρουν πως είναι ο πιο διστακτικός στις μεγάλες αποφάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας ώστε να μη δυσαρεστήσει κανέναν. Δεν είναι τυχαίο που κατά τη διαδήλωση των αντικαταστατών εκπαιδευτικών, ο Ευθύμιος Δίπλαρος τους έκανε από την αίθουσα της βουλής νόημα να το «αφήσουν πάνω του» και θα τους «κανονίσει». ΚΥΠΕ Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Πολιτικοί Vs Πανελίστες ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Παγκόσμιο βαρόμετρο ο Τσίπρας Σε ένα τόσο γοργά μεταβαλλόμενο πολιτικό σκηνικό, όπου οι ειδήσεις πέφτουν βροχή, η οποιαδήποτε πρόβλεψη για το πώς θα ξημερώσει η αυριανή μέρα είναι θεωρώ παρακινδυνευμένη. Ας περιοριστούμε σε ευχές για θετική κατάληξη, με την Ελλάδα εντός Ευρώπης και Ευρωζώνης. Η κριτική επίσης για όλους τους λανθασμένους χειρισμούς μπορεί να περιμένει για μετά την προσγείωση αυτής της ανώμαλης πτήσης. Αυτές οι κρίσεις όμως, μας αναγκάζουν να δούμε κατάματα όλα όσα σε «περιόδους ειρήνης» τα αφήνουμε να μας προσπερνούν με ελαφρά καρδιά. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με ευαισθησίες που έχουμε αλλά τις κρύβαμε στις ανοσίες και τις παχυδερμίες μας. Ενώ για παράδειγμα, γουστάραμε, υπό νορμάλ συνθήκες, να βλέπαμε «πολιτικό ξύλο» στις τηλεοράσεις μας και στα πάνελ, τώρα το σιχαινόμαστε. Ενώ μας άρεσε να ακούγαμε, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, αναγνωρίζοντας από ένα σημείο και μετά τουλάχιστον ότι ήταν μπαρούφες, δεν αντιδρούσαμε. Τα ακούγαμε και ως παρηγοριά, ως βάλσαμο, και πιστεύαμε πως ίσως και να γίνουν, ποτέ δεν ξέρεις. Μετά και τις εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας το ερώτημα γιατί τελικά έγινε το δημοψήφισμα επικρατεί στις συζητήσεις. Και το ζητούμενο δεν είναι η αντιπαράθεση για το τι είναι πολιτικά ορθό. Το ζητούμενο, δυστυχώς, είναι ευρύτερο και έχει να κάνει με τους ηγέτες που επιλέγουμε ως Ελληνισμός και με τον επανακαθορισμό της αξιοπρέπειάς μας. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι σήμερα ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Πήρε δύο ισχυρές εντολές σε λιγότερο από έξι μήνες. Διέλυσε το 2012 το ΠΑΣΟΚ, τον Ιανουάριο πλήγωσε και την περασμένη Κυριακή αποτελείωσε τη Νέα Δημοκρατία και πέντε μέρες μετά ακρωτηρίασε και την εσωκομματική αντιπολίτευση στο κόμμα του. Βγήκε ο κόσμος στους δρόμους και πανηγύριζε την Κυριακή για την απόρριψη της πρότασης των θεσμών και εκατό ώρες μετά, ανέτρεψε τα όσα έλεγε και έστειλε πρόταση με μέτρα για είσπραξη μιάμιση φορά περισσότερων χρημάτων από την πρόταση Γιούνκερ που απέρριψε δύο βδομάδες πριν. Οι άνθρωποι της ατάκας, των τηλεοπτικών πάνελ, του εντυπωσιασμού στο facebook επικρατούν. Όλα αυτά στηριγμένα σε ψέματα. Η ιστορία βέβαια επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Γιατί με ψέματα φλόμωσαν τους Έλληνες και όλοι οι προκάτοχοι του Τσίπρα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η πτώση τους, ούτε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Η προσπάθεια ταύτισης του ΝΑΙ με τους πρώην πρωθυπουργούς έσπρωχνε τον κόσμο στην αντίπερα όχθη. Ο επαναπροσδιορισμός λοιπόν της αξιοπρέπειας έχει να κάνει και με την επιλογή των σωστών ηγετών. Δεν ξέρω και δεν μπορώ να προβλέψω ποια θα είναι η πολιτική κατάληξη του Τσίπρα. Αλλά αυτό δεν είναι το κυρίαρχο. Το κυρίαρχο είναι η ανάδειξη από εδώ και πέρα πολιτικών, αν υπάρχουν, που μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας. Όχι πολιτικών που έλεγαν ψέματα και σήμερα αποφάσισαν να έρθουν στο δρόμο της αλήθεια, αυτοί δεν πείθουν. Ο Ελληνισμός έφτασε σήμερα εδώ που έφτασε ελλείψει σωστών ηγετών. Ο λαϊκισμός και η ικανοποίηση ημετέρων και ψηφοφόρων, το πάρτι της διαφθοράς, το στοίχημα των επόμενων εκλογών καθοδηγούσαν και καθοδηγούν τις αποφάσεις. Ο ορθολογισμός και η ειλικρίνεια χανόταν στον ανταγωνισμό. Οι άνθρωποι της ατάκας, των τηλεοπτικών πάνελ, του εντυπωσιασμού στο facebook επικρατούν. Άνθρωποι αδιάβαστοι, χωρίς πολιτική κρίση, χωρίς όρεξη για ουσιαστική δουλειά και για να στεναχωρούν τους ψηφοφόρους κατέκλυσαν την πολιτική σκηνή και να τα αποτελέσματα. Δεν είναι επίσης τυχαία η έφεση των ψηφοφόρων σε διασημότητες. Η εκλογή γνωστών προσώπων έχει να κάνει όμως ακριβώς με την έλλειψη πολιτικών προσώπων. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον της Ελλάδας. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα είναι σκληρό και δύσκολο. Θα είναι ίσως και μια περίοδος επαναπροσδιορισμού και αλλαγής νοοτροπίας. Μακάρι. Ο «αλητάκος» όπως χαρακτήρισαν τον Αλέξη Τσίπρα, βρετανικές εφημερίδες, μετατράπηκε σε βαρόμετρο, για τις χρηματαγορές του κόσμου. Ανοίγει το στόμα του και ανεβαίνουν μετοχές και ισοτιμίες. Κλείνει το στόμα του, δημιουργείται πανικός και πέφτουν στα «πατώματα». Στα πόδια του πρωθυπουργού της Ελλάδας «σφάζονται» οι ηγέτες του κόσμου, οι οποίοι «στέκονται στην ουρά» για ένα τηλεφώνημα. Ο άνθρωπος με το πλατύ χαμόγελο, κατάφερε το ακατόρθωτο. Βγαίνει από τις συσκέψεις των ηγετών της Ευρώπης, όπου «έφαγε το ξύλο της χρονιάς» του χαμογελώντας, ενώ οι «δήμιοι» αναχωρούν εξουθενωμένοι. Η γλώσσα του σώματος φανερώνει πολύ περισσότερα από αυτά, που μεταδίδουν τα «παπαγαλάκια» των άσπονδων φίλων του. Ήδη ο Αλέξης Τσίπρας κατέστη σημείο αντιλεγόμενο για τις ηγεσίες της Ευρώπης και διχάζει τα κοινοβούλια, ακόμη και της Ελλάδας. Ιστορικές συγκυρίες, τυχαία ή όχι, δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει ότι ο νέος ηγέτης της Ελλάδας κατάφερε να καταστεί η ελπίδα των «προδομένων και πεινασμένων λαών» όχι μόνο της χώρας του, αλλά και όλου του κόσμου. Μέσα σε πέντε μήνες, κατάφερε, χωρίς γραβάτα και μαζί με τον «ωραίο τρελό», τον μηχανόβιο Γιάνη Βαρουφάκη, να καταδείξει παγκοσμίως τη γερμανική ανοησία της επιβολής λιτότητας, για να οδηγηθούν οι λαοί στην ανάπτυξη. «Κανένας προφήτης δεν είναι αγαπητός στην πατρίδα του» και σίγουρα από τον αυτό τον κανόνα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε ο Αλέξης Τσίπρας. Σχεδόν όλο το εκδοτικό κατεστημένο, όλοι οι καναλάρχες, όλοι οι αξιοσέβαστοι μεγαλοδημοσιογράφοι, μαζί και οι «πολιτικά νεκροί» πρώην πρωθυπουργοί και εν πολλοίς συνένοχοι της τραγωδίας, βάλθηκαν να εξευτελίσουν τον νεαρό πρωθυπουργό. Αλλά αυτό που πέτυχαν, ήταν να αυτοεξευτελιστούν, μαζί με τους δημοσκόπους, οι οποίοι κρατούσαν χεράκια με το «βαθύ κράτος». Με την κίνηση υψηλού ρίσκου, με το παρεξηγημένο δημοψήφισμα, κατάφερε να διαλύσει τους αντιπάλους τους, με πρώτο και καλύτερο τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά και να αναδειχθεί σε αδιαμφισβήτητο ηγέτη στο κόμμα του. Με τον «δυνατό αέρα» της νίκης του 62% κατάφερε να ταρακουνήσει και το «βαθύ κράτος» των Βρυξελλών και του Βερολίνου, το «Κανένας προφήτης δεν είναι αγαπητός στην πατρίδα του» και σίγουρα από τον αυτό τον κανόνα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε ο Αλέξης Τσίπρας. οποίο ήλπιζε μαζί με τη «Νέα Δημοκρατία», σε παρένθεση της αριστεράς στην Ελλάδα. Ο νεαρός ηγέτης, φαίνεται ότι ξέρει και κάνει «παιχνίδι», αποδεικνύει ότι ξέρει και παίζει καλά στο «σκάκι της πολιτικής» και μέχρι στιγμής κερδίζει, όπως μεταδίδουν, μεγάλα αμερικανικά κανάλια. Βεβαίως ο κίνδυνος, είναι να «βγάλει φτερά» όπως τα μυρμήγκια και να πέσει και να χαθεί. Ωστόσο, φαίνεται ότι πατά γερά στα πόδια του, επάνω στην καμένη γη της Ελλάδας. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι ο άνθρωπος έδειξε και δείχνει μεγαλοψυχία και την επομένη του θριάμβου του, κάλεσε τους αντιπάλους του και τους κατέστησε συμμέτοχους, στη μάχη για σωτηρία της χώρας. Στην Ελλάδα σήμερα πεθαίνει το διεφθαρμένο χθες και γεννιέται ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Τα δύσκολα σίγουρα θα αρχίσουν από αύριο, αφού πλέον τελειώνει, είτε έτσι, είτε αλλιώς, η διαπραγμάτευση. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να δείξει τις αρετές του και στο πεδίο της πάλης, με τα καθημερινά προβλήματα, τα οποία είναι πολύ πιο πονηρά και από τους πονηρούς «κουτόφραγκους». Θα πρέπει να παλέψει με τα «λαμόγια», όπως έλεγε και ο Κωστάκης Καραμανλής, τα οποία εξακολουθούν να αγοράζουν και πωλούν απελπισμένες ψυχές και πεινασμένα σώματα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι η Ελλάδα ξεκινά μια νέα συναρπαστική πορεία με στόχο την Ιθάκη. Μόνο που σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός.

13 13-GNOMES CY_Master_cy 10/07/15 21:36 Page 13 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 ANAΔΙΑΤΑΞΕΙΣ / Tης ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Στη μέγγενη της γεωπολιτικής και της οικονομίας Oταν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ ετίθεντο τα θεμέλια της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα συμβαλλόμενα μέρη είχαν συμφωνήσει πως το εγχείρημα του ευρώ για να έχει πιθανότητες επιτυχίας και επιβίωσης σε ένα ισχυρά ανταγωνιστικό διεθνές οικονομικό περιβάλλον και, κυρίως, έναντι του δολαρίου θα έπρεπε να στηρίζεται στον οικονομικό ορθολογισμό, στους κανόνες, δηλαδή, της οικονομίας και όχι της πολιτικής. Ως αποτέλεσμα, το ευρωσύστημα δομήθηκε στη βάση της παραχώρησης στα αρμόδια θεσμικά όργανα της αναγκαίας ευελιξίας και αυτονομίας για τη λήψη των αποφάσεων επί ζητημάτων νομισματικής πολιτικής, έξω από τις όποιες πολιτικές παρεμβάσεις. Στη βάση αυτής της θεμελιώδους αρχής και των κανόνων που θεσπίστηκαν για να υποστηρίξουν το ευρωσύστημα, όλη την προηγούμενη περίοδο η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και ο Υπουργός της των Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επιχειρούσαν να αντλήσουν νομιμοποίηση στις θέσεις και τη στάση που τηρούσαν έναντι των ελληνικών αιτημάτων για την κατάληξη σε μια συμφωνία για τη διαχείριση της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Στο αξιακό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αναζήτηση και εξασφάλιση νομιμοποίησης των όποιων πολιτικών αποφάσεων και δράσεων αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο πολιτικής συμπεριφοράς. Κατ ανάλογο τρόπο, η Γερμανίδα Καγκελάριος, με τη συνεργασία μιας σειράς βόρειων, κυρίως, χωρών, προσέδιδε νομιμοποίηση στα επιχειρήματα που προέβαλλε και στην εμμονή που επιδείκνυε να παραπέμπει στους συμφωνημένους κανόνες λειτουργίας του ευρωσυστήματος την κατά τα άλλα πολιτικά ακατανόητη έλλειψη πολιτικής ευελιξίας στη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος. Το πλαίσιο νομιμοποίησης που τόσο προσεγμένα έστησε η Γερμανία άρχισε, όμως, να καταρρέει πρώτα εκ των έσω. Τρεις ημέρες πριν από το ελληνικό δημοψήφισμα, το ΔΝΤ με ανακοίνωσή του παραδέχεται για πρώτη φορά και επίσημα πως το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Στην αλληλουχία των γεγονότων, ακολουθούν οι ΗΠΑ, οι οποίες ανοικτά πλέον εισάγει στη συζήτηση θέματα γεωπολιτικής, εξηγώντας στη Γερμανία πρωτίστως, γιατί δεν είναι νοητή η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και η μετατροπή της χώρας σε «αποτυχημένο» κράτος (fail state). Τη σκυτάλη από τις ΗΠΑ πήρε στη συνέχεια η Γαλλία, η οποία με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο και για πρώτη φορά, ουσιαστικά προειδοποίησε τη Γερμανία πως η Γαλλία δεν συζητά θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, υπενθυμίζοντας το πολιτικό υπόβαθρο της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τη δήλωση προειδοποίηση του Παρισιού προς το Βερολίνο διαδέχτηκε η συνεργασία Αθήνας Παρισιού για την προετοιμασία των τελικών προτάσεων της Ελλάδας προς τους θεσμούς. Το τελευταίο, δηλαδή, χαρτί που δόθηκε στην Ελλάδα για να καταλήξει σε συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ρίχτηκε σε συνεννόηση με τη Γαλλία. Η τύχη των ελληνικών προτάσεων παρέμενε άγνωστη, όταν γραφόταν αυτό το κείμενο, όπως και η ίδια η τύχη της Ελλάδας εντός ή εκτός Ευρωζώνης. Εκείνο όμως που είναι πλέον ξεκάθαρο είναι πως οι αποφάσεις στο ευρωσύστημα για το ελληνικό ζήτημα θα ταλαντευθούν μεταξύ γεωπολιτικής και οικονομίας. Ο Ζαν Μονέ, ένας εκ των θεμελιωτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε πει κάποτε: Αν ξανάκτιζα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν θα άρχιζα από την οικονομική ενοποίηση, αλλά από την πολιτική ενοποίηση. Σε τέτοιας κομβικής σημασίας στιγμές που κρίνουν όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η επαναξιολόγηση των όσων οι πατέρες της άφησαν στους μεταγενέστερους ως παρακαταθήκη επιβάλλεται. ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ / Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ ΑΤΜ: Αλέξη Τσίπρα Μνημόνιο... Ο φωτογράφος Σάκης Μιτρολίδης, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσει με τον φακό του τα όσα δεν έλεγαν εκείνοι που περίμεναν στην ουρά για να σηκώσουν 60 ευρώ από τα ΑΤΜ, «συνέλαβε» την παραπάνω εικόνα για την οποία δεν μπορεί να μιλήσει κανείς μας. Τι να πει; Ότι καταλαβαίνουμε, δήθεν, πώς νιώθει ο άνθρωπος αυτός; Πώς συμπάσχουμε με τον πόνο του, που δεν είναι πόνος αλλά κάτι ανώτερο και πως είναι κρίμα; Αυτή η φωτογραφία που έγινε viral σε δευτερόλεπτα, είναι η αποτύπωση μιας στιγμής στο ελληνικό διηνεκές που θα μείνει σαν στάμπα στα γραφόμενα της νεότερης ιστορίας της χώρας. Το ΑΤΜ είτε σαν μηχάνημα είτε σαν Αλέξη Τσίπρα Μνημόνιο, έφερε τους ανθρώπους μιας γονατισμένης χώρας στο σημείο να χάσουν κι αυτό το τελευταίο ίχνος κουράγιου που είχε απομείνει. Λόγοι πολλοί, οι περισσότεροι τεχνικοί, γιατί δεν μπορεί ή δεν μπόρεσε η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της μετά από δύο μνημόνια. Είναι οι ίδιοι λόγοι, που έφεραν τον άνθρωπο αυτόν στην κατάρρευση. Σταδιακά έφτασε η χώρα ώς εδώ, και εκείνοι που πάλευαν μακριά από τα κέντρα των αποφάσεων και που πλέον προσπαθούν να δουν πώς θα είναι η ζωή τους, απλά γονατίζουν από απελπισία, γιατί δεν έχουν τι άλλο να κάνουν, δεν ξέρουν πώς αλλιώς να αντιμετωπίσουν αυτά που συμβαίνουν. Είμαι και εγώ μέρος της ύβρις απέναντί τους, γράφω για τον άνθρωπο αυτόν αλλά δεν είμαι εκεί, δίπλα του, σωματικά τουλάχιστον. Νοητά, είμαι, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι είναι μεγάλη ηλιθιότητα ακόμη και να γράφεται κάτι τέτοιο. Στο κάτω-κάτω της γραφής, ορισμένα πράγματα μένουν και θα μείνουν, πέρα από την όποια λύση δοθεί. Αυτά που μένουν, είναι πληγές και συμπεριφορές που δεν πρόκειται να κλείσουν ή να ξεχαστούν, σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο. Τα όσα έγιναν πριν από το δημοψήφισμα, τα όσα ακούστηκαν μέχρι να φτάσει εκεί η χώρα και έπειτα να προσπαθήσει ενωμένη να βγει από τη διαδικασία αυτή, θα μείνουν σαν υπενθύμιση πως οι Έλληνες μεταξύ άλλων ιδεών, ίσως είναι και οι πατέρες της διχόνοιας. Έτσι κι αλλιώς, τι μικρό χωρίζει τον λαό και τους ανθρώπους αλλά περνάει απαρατήρητο στην καθημερινότητα, επέστρεψε σαν ομοβροντία κατηγοριών του ενός προς τον άλλο, για το ποια είναι η ευθύνη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και ποια των προκατόχων του. Η ευθύνη είναι συλλογική και βαραίνει το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας. Δεν μπορεί καμιά Ραχήλ Μακρή για παράδειγμα, να βγαίνει σε πάνελ και να κατηγορεί δημοσιογράφους για το ότι οι οικογένειές τους έβγαλαν λεφτά στο εξωτερικό, δίχως αποδείξεις και μετά να επικρατεί μια κατάσταση λήθης. Σαν να μην ειπώθηκε ποτέ σαν η κατηγορία να μην βγήκε ποτέ από το ξινό της ύφος, εφόσον είναι ό,τι είναι και δικαιούται να λέει ό,τι λέει. Η αμετροέπεια αυτή φάνηκε και στον ακαδημαϊκό λόγο του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος είχε την εντύπωση πως θα θάμπωνε τους εταίρους με τις γνώσεις και την ευφράδειά του. Που νόμιζε ότι θα πήγαινε με φίλους στην καφετέρια, και θα έφευγε έχοντας στην τσέπη του το τηλέφωνο της πιο όμορφης γυναίκας. Αυτά δεν είναι σοβαρά και δεν είναι αριστερά. Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να σταθεί στα πόδια της εύκολα, αν δεν υπάρξει ομοιογένεια, αν δεν αλλάξει νοοτροπία και δεν φύγει η ρεμούλα από το προσκήνιο. Αυτά δεν φτιάχνουν με μνημόνια. Είναι επί προσωπικού που θα πρέπει να αλλάξουν. Αλλά δεν μπορείς πάνω σε έναν λαό που έχει ματώσει πέντε χρόνια, που θρηνεί στην κυριολεξία, να του δείχνεσαι σαν εραστής της φιλοσοφίας της οικονομίας, σαν σωτήρας πάνω σε δίτροχο και μετά να του πετάς ότι «δεν είναι πρέπον για εμένα να στέκομαι στα ΑΤΜ». Είναι πρέπον για τον συγκεκριμένο άνθρωπο να καταρρέει έξω από την τράπεζα; Είναι πρέπον να καταρρέει μετά από χρόνια δουλειάς που δεν τον γονάτισε, και να τον γονατίζεις εσύ ως πρέπον ον της ζεστής σου της καρέκλας; Ακόμη και την ύστατη στιγμή, ορισμένοι στερήθηκαν σοβαρότητας, κι αν μη τι άλλο ο ιστορικός του μέλλοντος, έχει δουλειά στα χέρια του ΜΕΤΑTΡΟΠΕΣ / Της Δρος ΕΡΑΤΟΥΣ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Οικοδομώντας το κοινό όραμα Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται σε ένα διαφορετικό κλίμα, με δύο ηγέτες που έμπρακτα και με συχνές κοινές συμμετοχές σε εκδηλώσεις καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να δώσουν το μήνυμα ότι εργάζονται για την υλοποίηση ενός κοινού οράματος για την κοινή μας πατρίδα. Έχει λεχθεί επανειλημμένα επίσης από τον νέο Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί ότι θα πρέπει να βλέπουμε ο ένας τον άλλο ως συνεργάτη και όχι ως εχθρό και ότι αυτή η προσέγγιση θα πρέπει να καλλιεργηθεί και στις δύο κοινότητες. Συμφωνώ με αυτή την προσέγγιση, θα πρέπει όμως να βρεθεί τρόπος να επεκταθεί και σε άλλους χώρους που μπορούν να συμβάλουν στην προώθηση της λύσης, όπως για παράδειγμα πιο συχνές κοινές συναντήσεις πολιτικών κομμάτων, όχι κατ ανάγκην υπό την αιγίδα της πρεσβείας της Σλοβακίας. Η διευθέτηση αυτή, δηλαδή της διευκόλυνσης των συναντήσεων των πολιτικών κομμάτων της Κύπρου, ξεκίνησε το 1989 από την τότε πρεσβεία της Τσεχοσλοβακίας και συνεχίστηκε, μετά τη διάλυση της χώρας (1993), από την πρεσβεία της Σλοβακίας. Όμως, το 1989 οι συνθήκες στην Κύπρο ήταν εντελώς διαφορετικές από ό,τι είναι σήμερα. Η διακίνηση διά μέσου του μόνου τότε οδοφράγματος του Λήδρα Πάλας ήταν αυστηρά περιορισμένη και οι επαφές γίνονταν στον χώρο του ξενοδοχείου Λήδρα Πάλας, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και ξένων πρεσβειών. Όμως μετά την μερική άρση των περιορισμών διακίνησης τον Απρίλιο του 2003, το άνοιγμα μέχρι σήμερα επτά οδοφραγμάτων και την πρόσφατη άρση εκ μέρους του Τουρκοκύπριου ηγέτη και των τελευταίων εμποδίων στη διακίνηση προσώπων, με την κατάργηση της διαδικασίας έκδοσης λεγόμενης «θεώρησης» σε άτομα που διακινούνταν μεταξύ ελεύθερων περιοχών και κατεχομένων, οι σημερινές συνθήκες παρέχουν τη δυνατότητα της ανεμπόδιστης διακίνησης και επαφών μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, χωρίς να τίθενται διλήμματα όπως αυτού της αναγνώρισης. Είναι γι αυτό που αποτελεί πεποίθησή μου ότι τόσο τα πολιτικά κόμματα, αλλά και άλλες οργανωμένες ομάδες και κοινωνικά σύνολα θα πρέπει να πολλαπλασιάσουν τις επαφές τους με την άλλη κοινότητα σε μια προσπάθεια να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη και να γίνουν πιο κατανοητές οι εκατέρωθεν ανησυχίες. Έχουμε πραγματικά καθυστερήσει προς αυτή την κατεύθυνση και η εικόνα που παρουσιάζεται είναι ότι η κάθε κοινότητα ζει και λειτουργεί στον δικό της κόσμο χωρίς αποτελεσματικές προσπάθειες να κτιστούν γέφυρες επικοινωνίας, που στη δεδομένη στιγμή θα αποτελέσουν το σημαντικότερο στήριγμα για τη βιωσιμότητα της λύσης και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Δυστυχώς, όπως φαίνεται από την επικρατούσα κατάσταση, της έλλειψης ή των περιστασιακών επαφών μεταξύ των οργανωμένων συνόλων των δύο κοινοτήτων, η πολιτική Ντενκτάς που για 28 ολόκληρα χρόνια έθετε ανυπέρβλητα εμπόδια στις δικοινοτικές επαφές στο νησί, πέτυχε σε μεγάλο βαθμό να αποξενώσει τις δύο κοινότητες και να τις κάνει να εξοικειωθούν στο να ζουν χωριστά. Οι γενιές της συνύπαρξης η μια μετά την άλλη φεύγει και στην θέση τους παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άτομα, στην πλειονότητα τους νέοι, που δεν έχουν οποιεσδήποτε μνήμες ή εμπειρίες συνύπαρξης. Η παιδεία πρέπει να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και εμπέδωση ενός κλίματος εμπιστοσύνης, μέσα από προγράμματα που να φέρνουν πιο κοντά τις κοινότητες, ιδιαίτερα τους νέους, μέσα από κοινές πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, την εκμάθηση της ελληνικής και τουρκικής γλώσσας εκατέρωθεν στα σχολεία, της μετάφρασης σημαντικών έργων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων λογοτεχνών και θεατρικών συγγραφέων, της διοργάνωσης ανταλλαγής επισκέψεων μαθητών σε πολιτιστικούς χώρους τόσο των ελεύθερων περιοχών όσο και των Κατεχομένων, ούτως ώστε οι νέοι μας όχι μόνο να μάθουν για την ιστορία και την παράδοση ολόκληρης της πατρίδας τους, αλλά και να έχουν μια απευθείας επαφή με αυτούς τους τόπους. Τέλος, θέλω να τονίσω τον σημαντικό ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ως ένας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ δημοσιογράφων, αλλά και ως ένα μέσο ενημέρωσης για την ιστορία και παραδόσεις της κάθε κοινότητας και των θρησκευτικών ομάδων. Έχουμε την ευλογία να ζούμε σε μια πολυπολιτισμική χώρα και θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η πολυπολιτισμικότητα αποτελεί εθνικό πλούτο τον οποίο έχουμε υποχρέωση να αναδεικνύουμε. Ιδιαίτερη ευθύνη φέρει το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου που πρέπει να αναλάβει τον ρόλο πρωταγωνιστή σε αυτή την προσπάθεια, με προγράμματα δικοινοτικού περιεχομένου, πέρα από τα αξιόλογα που υπάρχουν, τα οποία θα πρέπει να ενισχυθούν και να αυξηθούν. Όλοι μαζί ηγεσίες, πολιτικά κόμματα, οργανωμένα σύνολα πρέπει να συμβάλουμε στην υλοποίηση του μεγάλου οράματος της επανένωσης της κοινής μας πατρίδας. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Οι δικοί μας επαναστάτες Μάλλον δεν έχει επιφέρει τα προσδοκώμενα θεραπευτικά αποτελέσματα το τζακούζι-πισίνα-υδρομασάζ του Αρχιεπισκόπου μας. Υποψιάζομαι δε ότι η συχνή έκθεσή του στον ήλιο (θυμίζω ότι το τζακούζι-πισίνα-υδρομασάζ είναι στην ταράτσα των αρχιεπισκοπικών μεγάρων) πρέπει να του έχει ζαλίσει τα εγκεφαλικά κύτταρα. Είναι το μόνο ελαφρυντικό που μπορώ να του δώσω για τη φοβερή δήλωση που έκανε πριν από λίγες μέρες σχετικά με το θέμα της Ελλάδος: Ότι προφανώς τον χτύπησε ο ήλιος στο κεφάλι ή τον τάραξε το υδρομασάζ στον εγκέφαλο. Για όσους από σας δεν έτυχε να προσέξετε τη φοβερή του δήλωση, σας κάνω στα γρήγορα μια ενημέρωση. Η Ελλάδα να βρίσκεται στην πιο κρίσιμη της ώρα. Το Παγκόσμιο ενδιαφέρον να στρέφεται στο τι μέλλει γενέσθαι. Αναλύσεις επί των αναλύσεων να βάζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την πολιτική της λιτότητας στο μικροσκόπιο. Διεθνούς φήμης οικονομολόγοι να παραθέτουν τα πιθανά σενάρια της επόμενης μέρας. Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό να κάνει την εμφάνισή του σαν γκεστ σταρ (λέμε τώρα) ο δικός μας Μακαριότατος και να εξαπολύει με ύφος διδακτικό την εξής δήλωση: «Εκείνο που πρέπει να αντιληφθούν οι αδελφοί Έλληνες είναι ότι πρέπει οι ίδιοι να εργαστούν για να βγουν από τα οικονομικά αδιέξοδα. Πρέπει να σφίξουν τα ζωνάρια, να κάνουν τα μανίκια πάνω και να πέσουν στη δουλειά για να βγουν από την οικονομική δυσπραγία». Μάλιστα! Ούτε ο Σόιμπλε να ήταν. Ή μήπως είναι ένας ακόμη Σόιμπλε ντυμένος με ράσα; Θα μου πείτε, και πολύ ορθώς, αυτός δεν ήταν που πριν από μερικούς μήνες φρόντιζε να μας υπενθυμίσει με το γνωστό οργισμένο (και καθόλου χριστιανικό) ύφος ότι «εκείνος είναι ο διαχειριστής της περιουσίας της Εκκλησίας και όποιου δεν του αρέσει να φύγει; Από τότε έπρεπε να το αντιληφθούμε ότι ο Παναγιότατος έχει σοϊμπλικά σύνδρομα. Μάλιστα! Ο Σοϊμπλεότατος Β, ο οποίος αδυνατεί να αντιληφθεί ότι ο κόσμος στον τόπο μας προσπαθεί να επιβιώσει και δεκάδες οικογένειες ζούνε με τα ελάχιστα, αν το αντιλαμβανόταν δεν θα ήθελε να κτίζει εκκλησίες των χιλιάδων ούτε και θα κατασκεύαζε πισίνες στις ταράτσες της Αρχιεπισκοπής, βγαίνει τώρα να υποδείξει σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό πως πρέπει να στρωθεί στη δουλειά. Και τι ακριβώς ξέρει ο Σοϊμπλεότατος Β από στρώσιμο στη δουλειά; Πότε ακριβώς το βιώνει αυτό το στρώσιμο; Την ώρα που τον κυκλοφορεί ο οδηγός του με τη λιμουζίνα ή την ώρα που κάνει το υδρομασάζ στην πισίνα-κολυμβητική δεξαμενή του; Ή μήπως την ώρα που πρέπει να προβεί σε όλες εκείνες τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες εις το όνομα του Θεού και του Αγίου Πνεύματος; Το μόνο που ξέρει ο Σοϊμπλεότατος Β είναι να μας κάνει υποδείξεις για το πώς θα βγούμε από την οικονομική κρίση, πώς θα λύσουμε το εθνικό μας πρόβλημα, πώς θα πατάξουμε τη διαφθορά, πώς θα πατάξουμε το σύμφωνο συμβίωσης, πώς θα πατάξουμε τους μετανάστες κτλ. κτλ. και όλες αυτές τις «πατάξεις» να τις ντύνει με τον μανδύα της τάχα μου θρησκευτικής ηθικής. Και τώρα έρχεται να επεκτείνει τα «εκπαιδευτικά του μαθήματα» και προς ολόκληρο τον ελληνικό λαό, υποδεικνύοντάς του πως πρέπει να σηκώσει τα μανίκια και να στρωθεί στη δουλειά. Είναι με κάτι τέτοιες μπαρούφες που χάνω την υπομονή μου. Να ακούω από τη μία τον Μακαριότατο να κάνει μαθήματα λες και στη δική μας χώρα τα κάναμε όλα τόσο σωστά ώστε να δικαιούμαστε να παίζουμε και τους «δασκάλους» και από την άλλη να ακούω τους πολιτικούς αρχηγούς (βλέπε ΔΗΚΟ, ΑΚΕΛ, ΕΔΕΚ) να καρπώνονται την απελπισία των Ελλήνων για να μας το παίξουν, χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, επαναστάτες. Εκ των υστέρων επαναστάτες, διότι εκ των προτέρων το μόνο που ήξεραν να κάνουν ήταν να οδηγούν τη χώρα στα δόντια της Τρόικας. Πραγματικά διερωτώμαι. Ποτέ θα κουραστούν επιτέλους να μας κοροϊδεύουν;

14 14-EPISTOLES CY_Master_cy 10/07/15 21:37 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Αν ίσχυε ο εξοστρακισμός Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Α. ΛΑΜΠΙΤΣΗ Σε πλείστα βιβλία η λέξη αναφέρεται ως οστρακισμός. Τον καταγράφω εδώ όπως αναφέρεται στο «Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης» του Ι. Σταματάκου: εξοστρακισμός = εξορία δι οστρακισμού, δηλαδή δι αναγραφής σε όστρακο εκείνου που ήθελαν να εκδιωχθεί από την πόλη. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ο νόμος περί του εξοστρακισμού ήταν έργο του Κλεισθένη, του κατ εξοχήν θεμελιωτή της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Ο νόμος προέβλεπε πως κάθε πολίτης που συνωμοτούσε ή προκαλούσε υπόνοιες πως συνωμοτεί εναντίον της δημοκρατίας ή της ασφάλειας του κράτους απομακρυνόταν έξω από τα όρια του κράτους (υπερορία) για δέκα χρόνια και έχανε τα πολιτικά του δικαιώματα (ατιμία), όχι, όμως, την περιουσία του. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της εξορίας απολάμβανε τα εισοδήματά του. Επιπλέον, ο περί εξοστρακισμού νόμος στρεφόταν και εναντίον δημοκρατικών ηγετών, οι οποίοι, αν και ήσαν αφοσιωμένοι στο δημοκρατικό πολίτευμα, είχαν αποκτήσει μεγάλο λαϊκό κύρος, με αποτέλεσμα να προέκυπτε κίνδυνος κατάχρησης της εξουσίας εκ μέρους τους. Ο νόμος εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 488 π.χ. εναντίον του Ιππάρχου, ο οποίος ήταν φίλος των τυράννων Πεισιστρατιδών και κατηγορήθηκε για μηδισμό. Τελευταίος που εξοστρακίστηκε ήταν ο Υπέρβολος, το 418 π.χ., ένας μέτριος Αθηναίος πολιτικός. Η περίπτωση του Υπέρβολου αλλά και του δίκαιου Αριστείδη καταδεικνύει την αδυναμία του εξοστρακισμού. Ο Αριστείδης ήταν πολιτικός αντίπαλος του Θεμιστοκλή. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αριστείδης ήθελε στρατό και ο Θεμιστοκλής ναυτικό, για αντιμετώπιση του περσικού κινδύνου. Προκειμένου να λυθεί η διαφορά κατέφυγαν στον οστρακισμό. Την ημέρα της ψηφοφορίας ο Αριστείδης συνάντησε στο δρόμο έναν αγράμματο πολίτη, ο οποίος τον πλησίασε και τον παρακάλεσε να γράψει το όνομα «Αριστείδης» στο όστρακο. Ο Αριστείδης, χωρίς να αποκαλύψει ποιος ήταν, ζήτησε από τον πολίτη να μάθει αν ο Αριστείδης του έκανε κάποιο κακό. Ο πολίτης απάντησε αρνητικά. «Ούτε που τον γνωρίζω, αλλά δεν μπορώ να ακούω παντού να τον λένε δίκαιο». Ο Αριστείδης δεν είπε τίποτε, αλλά έγραψε στο όστρακο το όνομά του. Ας έρθουμε όμως στην αρχική μας υπόθεση, αν δηλαδή ίσχυε σήμερα ο περί εξοστρακισμού νόμος, τι θα γινόταν στη σημερινή Ελλάδα. Χωρίς αμφιβολία μια πλειάδα πολιτικών θα έπρεπε να είχαν εξοστρακισθεί, για να γλυτώσει από αυτούς ο Ελληνισμός. Και πρώτος και καλύτερος ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο οποίος, αφού σπατάλησε πέντε ολόκληρους μήνες, νομίζοντας πως τον έπαιρνε να παίζει παιχνίδια με τους δανειστές της χώρας, τώρα έχει υποβάλει αίτημα για οικονομική βοήθεια με περισσότερο σκληρούς όρους από αυτούς που του πρότειναν οι δανειστές. Είναι κατόπιν ο τέως υπουργός Οικονομικών, ο οποίος συμπεριφερόταν με τρόπο που έδειχνε πως μάλλον εκείνος θα έδινε δάνεια στους ξένους, αντί το αντίθετο. Είναι ακόμα η Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής για την τοξική της συμπεριφορά. Είναι και εκείνος ο αλήστου μνήμης πρώην πρωθυπουργός με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν», που επί των ημερών του τα χρήματα τέλειωσαν και η Ελλάδα αποτάθηκε για την παροχή στήριξης και για υπογραφή μνημονίου. Θα εξαιρέσω τον τέως πρωθυπουργό, αν και τον επέκρινα στο παρελθόν για υπέρμετρη φιλοδοξία, διότι, τελικά, αυτός πίστεψε πως μόνο εκπληρώνοντας τους όρους του μνημονίου η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει από το αδιέξοδο και διότι εργάστηκε σκληρά για να φέρει αλλαγή. Είναι, βέβαια, και πολλοί άλλοι, που δεν είναι του παρόντος. Όσοι οδήγησαν το λαό στο αχρείαστο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής το έκαναν εν ονόματι της δημοκρατίας. Εκείνο που δεν είπαν, στην πόλη που θέσπισε τη δημοκρατία, είναι πως η δημοκρατία είναι το πολίτευμα του Μέτρου και της Ευνομίας. Με αυτά θα βγάλετε τη χώρα από τα μνημόνια, κύριε πρωθυπουργέ, και όχι με τον τσαμπουκά. Άλλο αξιοπρέπεια και άλλο δημαγωγία. Όντας νέος, έχετε την ευκαιρία να μάθετε τους Έλληνες να συμπεριφέρονται ως υπεύθυνοι πολίτες. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Γιατί το ελληνικό πείραμα διάσωσης απέτυχε; Τι πήγε στραβά; Όπως έχω γράψει αρκετές φορές, αυτή η επιλογή που εφαρμόστηκε από το 2009 του τύπου «πάτημα στο κομπιούτερ, κάτω οι μισθοί κάτω οι συντάξεις» ήταν καταδικασμένη να αποτύχει. Ένα ζήτημα ήταν η λάθος συνταγή, άλλο ζήτημα είναι η αποδοκιμασία αυτής της πολιτικής χωρίς καμιά αντιπρόταση. Η βάση της συζήτησης είναι απλή: η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Το 2009 όλα τα στοιχεία ήταν σαφή, η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειοδοτήσει τις ανάγκες της. Η ανάγκη για μια διαφορετική πολιτική ήταν ακόμα πιο αναγκαία με στόχο την επιστροφή στις αγορές και την επιστροφή στην κανονικότητα. Η ανάγκη απαιτούσε έναν διαφορετικό σχεδιασμό και μια καθαρή στόχευση. Είτε προσφυγή στη «συνταγή» του ΔΝΤ, είτε στην επεξεργασία μια διαφορετικής πολιτικής με επίκεντρο τις διαρθρωτικές αλλαγές και την αναπτυξιακή διάσταση. Οι εμπειρίες από το ελληνικό ζήτημα λένε την πλήρη πραγματικότητα: η «συνταγή» που υιοθέτησαν, οι, κατά καιρούς, ελληνικές κυβερνήσεις μαζί με την τρόικα, από το 2011 και μετά, αποτελούσαν μια συνταγή χωρίς αναπτυξιακό πλάνο, μια συνταγή που δεν έπρεπε να υιοθετηθεί. Χρειαζόταν άλλη λύση και αυτό ήταν το ζητούμενο για όσους ενδιαφέρονταν για τη λύση και όχι την ανακύκλωση της κρίσης. Όπως έχω γράψει και άλλες φορές αυτή η διαφορετική πολιτική θα μπορούσε να περιλαμβάνει ως «ναυαρχίδα» της ένα εκτεταμένο πρόγραμμα για διαρθρωτικές αλλαγές, που συνοπτικά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν: στοχευμένη πολιτική μείωσης των ελλειμμάτων του δημοσίου, κλείσιμο άχρηστων οργανισμών, αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, οριστικό τερματισμό της πρακτικής των «κλειστών επαγγελμάτων», εκτεταμένο πρόγραμμα μετοχοποιήσεων, επιλεγμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων σε τομείς που το ελληνικό κράτος συσσώρευε δισεκατομμύρια από ελλείμματα, ισχυρή θέληση για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενίσχυση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, ΟΔΗΣΥ προκάλεσε τις τελευταίες μέρες μεγάλη συζήτηση για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, με την πρότασή του για αναλογική κατανομή της κρατικής χορηγίας. Θεωρώ ότι η προσπάθεια αυτή ισοδυναμεί με υπονόμευση και φίμωση της Δημοκρατίας, αφού τίθεται θέμα οικονομικής επιβίωσης ορισμένων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Κάποιος μπορεί εύλογα να αναρωτηθεί πού ακριβώς στέκεται η Δημοκρατία, όταν υπονομεύεται η ύπαρξή της με την επιβολή μιας «διπολικής δικτατορίας» από τα μεγάλα κόμματα. Είναι ολοφάνερο ότι η πρόταση αυτή έρχεται εκ του πονηρού αφού το σχέδιο κάποιων για αλλαγή του εκλογικού νόμου, προς το παρόν έχει μπει στο περιθώριο. Επιχειρούν να εφαρμόσουν Διάσωση και προπαγάνδα Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ μέτρα υπέρ της διαφάνειας και ελέγχου του πολιτικού χρήματος. Αυτή η πρόταση που περιγράφω μετέφερε την κύρια ευθύνη για την έξοδο από την κρίση σε μια μεταρρυθμιστική πολιτική πρόταση, γιατί έδινε λύσεις σε κρίσιμα ζητήματα: μπορούσε να δώσει λύσεις με επιστροφή στις αγορές, είχε αναπτυξιακή διάσταση, δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας, προστάτευε τις πιο αδύναμες κοινωνικές δυνάμεις, στήριζε στην εποχή της κρίσης το κοινωνικό κράτος, καθώς έδινε έμφαση στη μεταρρύθμιση του κράτους και τις διαρθρωτικές αλλαγές. Στις καθημερινές συζητήσεις υπάρχει μια άλλη άποψη που πιστεύει ότι για όλα φταίνε οι πολιτικές της λιτότητας, της φτωχοποίησης, η στραβή πολιτική των τροϊκανών. Αυτή η ανάλυση, παρά το ότι καταλήγει σε σωστές διαπιστώσεις, στερείται κάθε σοβαρότητας, γιατί αποφεύγει να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα πώς μπορείς να πληρώνεις τα χρέη σου, καθώς είσαι εκτός αγορών και ταυτόχρονα να μπορείς να έχεις αναπτυξιακό ρυθμό. Στερείται κάθε σοβαρότητας για ακόμη έναν λόγο: επίμονα αποφεύγει να κάνει αναφορά στο για δεκαετίες ανεπτυγμένο πελατειακό κράτος, στις απίστευτες στρεβλώσεις στο ελληνικό δημόσιο, στο συντεχνιακό φαινόμενο που επέβαλε τις ευκαιριακές ρυθμίσεις εις βάρος των πιο αδύνατων. Στερείται κάθε σοβαρότητας για έναν ακόμη λόγο: ντύνεται το μανδύα του «φιλολαϊκού», την ίδια στιγμή που δεν προτείνει τίποτε για να ξεπεραστεί η κρίση, δεν έχει καμιά πρόταση για να ξεπεραστούν οι παθογένειες του ελληνικού αναπτυξιακού συστήματος, και, δυστυχώς, χαϊδεύει τα αυτιά στο όνομα των αδικημένων της κρίσης, την ίδια στιγμή που με την απουσία κάθε πρότασης, τους στέλνει πιο βαθειά στο κοινωνικό περιθώριο. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι ασυνήθιστο στην ιστορία των λαών: συντηρητικές πολιτικές ντύνονται το μανδύα του προστάτη των αδικημένων, υπόσχονται να τετραγωνίσουν τον κύκλο στον αγώνα κατά της φτώχειας Αμα δεν έχεις Focus... όμως μια άλλη μορφή καταστροφής των μικρότερων κομμάτων, μέσω του οικονομικού στραγγαλισμού. Αντί, λοιπόν, κάποιοι να επικεντρώνονται στα θέματα διαφάνειας των οικονομικών των κομμάτων και στην εφαρμογή των προτάσεων της Επιτροπής Greco και της πλατφόρμας «Διαφάνεια Τώρα», ώστε να «καθαρίσει ο στάβλος του Αυγεία», προσπαθούν να «ευλογήσουν τα γένια τους» με περισσότερα χρήματα από τους φορολογούμενους πολίτες. Εμείς ως Οικολόγοι θα επιμένουμε να υπάρξει πλήρης έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων και των κομματικών σωματείων, γιατί αυτή η ιστορία με το μαύρο πολιτικό χρήμα πρέπει να τελειώσει. Υπάρχουν σημαντικά νομοσχέδια ενώπιον της Βουλής, που επιβάλλουν Της ΕΛΕΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ και όταν τους δοθεί μια ευκαιρία, κατά κανόνα, σπρώχνουν τις εξελίξεις βαθύτερα στον γκρεμό και φέρνουν τη φτωχοποίηση στον πιο τραγική μορφή της. Παρά τις ηχηρές διακηρύξεις της, αποτελεί μια συντηρητική πολιτική, καθώς δεν συμβαδίζει με την αναγκαία πολιτική για τον μετασχηματισμό του αναπτυξιακού προτύπου και του εκσυγχρονισμού του κοινωνικής οργάνωσης. Συχνά οι προπαγανδιστές της κλειστής κοινωνίας εμφανίζονται με «φιλολαϊκές» κορώνες με μόνο στόχο την αποδυνάμωση της αναγκαίας αναζήτησης για μια ανοικτή κοινωνία, που επιδιώκει νέες κατευθύνσεις για την πολιτική ζωή μιας χώρας. Μια πολιτική που ενδιαφέρεται για την πρόοδο, βασίζεται σε μια ισχυρή οικονομία και ένα αποτελεσματικό κράτος, επιδιώκει την αναδιαμόρφωση του κοινωνικού προτύπου για να μπορεί να πραγματοποιήσει ένα σχέδιο ανάπτυξης και δικαιοσύνης. έλεγχο της χρηματοδότησης των κομμάτων και των συνδεδεμένων οργανώσεων. Σε όλα τα σχετικά νομοσχέδια παρατηρούμε την αντίδραση των κομμάτων, που φαίνεται να μην συναινούν στον ανεξάρτητο έλεγχο των οικονομικών τους. Οι ευθύνες των πολιτικών κομμάτων δεν κατανέμονται αναλογικά. Ρωτούμε, άραγε είναι και οι ευθύνες οι δικές μας μόνο κατά 2%; Διαπιστώνεται δηλαδή ότι η δουλειά που καταθέτουμε καθημερινά αλλά και οι ευθύνες που μας δίνει η Βουλή, ξεπερνούν κατά πολύ το 2%. Είναι πολύ περισσότερη η δουλειά που διεκπεραιώνουμε και είναι υποχρέωση μας να προσφέρουμε περισσότερο. Είναι τέτοιο σχέδιο θα είναι καταστροφικό και θα στραγγαλίζει κάθε έννοια πολυφωνίας και πολιτικού πολιτισμού, οδηγώντας τα μικρά κόμματα σε οικονομικό στραγγαλισμό. Εμείς δεν έχουμε ιδιωτικές προσφορές, δεν έχουμε Focus, δεν έχουμε χορηγούς να μας χρηματοδοτούν. Όμως το πιο σημαντικό, το οποίο θα ήθελα να τονίσω, είναι ότι οι πολίτες δεν θα έχουν τη δυνατότητα της επιλογής. Μόνη επιλογή τους θα είναι να διαλέξουν ανάμεσα στα μεγάλα κόμματα, των οποίων η δράση έχει φανεί πόσο επηρέασε και σε ποιο βαθμό (αρνητικό) τη χώρα μας. Ας αναλογιστεί ο κάθε σκεπτόμενος και ενεργός πολίτης τις συνέπειες ενός τέτοιου ενδεχόμενου και ας αντιδράσει. Η κ. Ελένη Χρυσοστόμου είναι εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Κοινωνία σε βαθιά κατάθλιψη Της ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ Από την ομιλία του Ελληνα πρωθυπουργού την περασμένη Τετάρτη στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συγκράτησα μια φράση, μάλλον επουσιώδη, που οπωσδήποτε δεν έχει βαρύνοντα ρόλο σε μια διαπραγμάτευση που κρίνει το μέλλον ενός λαού και επηρεάζει τις εξελίξεις σε μια ήπειρο. Μιλώντας για τα μέτρα, που δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα εδώ και μια πενταετία, είπε ότι «καταδικάζουν την κοινωνία σε μια βαθιά κατάθλιψη». Μπορεί η διαπίστωση να μην είχε να προσθέσει κάτι σε ό,τι έχει ήδη περιγραφεί ως συνθήκη του ελληνικού πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, όμως η πίεση της εβδομάδας που ολοκληρώνεται σήμερα, αλλοίωσε τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων γύρω μας. Η αγωνία και το αίσθημα της ελεύθερης πτώσης προκάλεσαν ύπνο ταραγμένο και περιορισμένο, μεγάλη δυσθυμία, δυσκολία να κρατηθεί κανείς από την καθημερινή ρουτίνα που διερράγη και θα χρειαστεί χρόνο να επανασυγκολληθεί έστω και κακήν κακώς. Το «ναι» και το «όχι» δεν άφησαν ανεπηρέαστες σχέσεις και φιλίες ετών ακόμη κι αν οι αντιδράσεις δεν ήταν συγκρουσιακές, ο διχασμός ενεγράφη. Κρατήθηκε στο μυαλό σαν υποσημείωση. Εντάξει, ο χρόνος είναι η πιο αποτελεσματική γομολάστιχα, αλλά ο θυμός κάτι τσαλακώνει, κάτι μετατοπίζει. Αυτή η κοινωνία των «μεν» και των «δε» θέλει πολλή δουλειά για να καταχώσει στη λήθη τον διαδικτυακό πόλεμο (στο facebook και στο twitter), τις φράσεις και τους χαρακτηρισμούς που αντηλλάγησαν ή υπονοήθηκαν, τις απανωτές «διαγραφές» από τους τοίχους, τα «unfollow», τις ισορροπίες που ανατράπηκαν ενδεχομένως και μια για πάντα την αντιπάθεια και τα χρωστούμενα από το παρελθόν που εμφανίστηκαν στο τραπέζι αυτής της παράλληλης, άτυπης, διαπραγμάτευσης. Μία εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα και 15 ημέρες με capital controls, την κοινωνία μουδιασμένη, σε ελεγχόμενο, προς το παρόν, πανικό, τους ανθρώπους σε ψυχική ασφυξία, το θυμικό να παράγει πολλή θλίψη και πολύ θυμό, τα λόγια να περισσεύουν (ή μήπως να τελειώνουν) και τις δουλειές να χάνονται μαζί με τον τουρισμό και τις επιχειρήσεις, η Ελλάδα μεταμορφώνεται σε νεκρή ζώνη. <<<<<< Η προπαγάνδα γύρισε μπούμερανγκ, σκορπώντας ταπείνωση και περαιτέρω καταστροφή. Γράψαμε (την περασμένη Δευτέρα) ότι βιαστήκαμε οι δημοσιογράφοι να μιλήσουμε για ζόφο στην αρχή της κρίσης. Γιατί αυτό που συμβαίνει τώρα δεν έχουμε κατάλληλες λέξεις για να το περιγράψουμε. Πενθούσαμε από το 2010 μέχρι το 2014 τα λουκέτα στα καταστήματα, τα «ενοικιάζεται» και «πωλείται», τα συσσίτια, τους άστεγους, τα νοικοκυριά χωρίς ρεύμα. Οι νυν κυβερνώντες, από την ασφαλή θέση της αντιπολίτευσης, μιλούσαν, τότε, για ερείπια και προδοσίες, θρηνώντας για τους μικροσυνταξιούχους, τους μικροεπιχειρηματίες, τους γέροντες και ηττημένους, τα νιάτα που ξενιτεύονται, τον πληθυσμό που γηράσκει, τα μνημόνια που αφανίζουν... Και τώρα; Πώς περιγράφουν τις ουρές στα ΑΤΜ; Τα 60 ευρώ ημερήσιας ανάληψης, τα 120 ευρώ έναντι σύνταξης, την κατάρρευση ανθρώπων ηλικιωμένων που αισθάνονται ταπεινωμένοι; Εχουν ακουστεί (από υπουργούς και στελέχη) διάφορες εκδοχές που επιδιώκουν να απομειώσουν την ένταση και τις εντυπώσεις. «Τα χρήματα δεν είναι λίγα», «συνηθίζονται οι ουρές», για να μην επεκταθούμε στα: «η Ε.Ε. ευθύνεται για όλα» και το «διευθυντήριο των Βρυξελλών». Κανείς δεν απεμπολεί τις ευθύνες των εταίρων, αλλά και κανείς δεν μπορεί να υποβαθμίσει το γεγονός ότι στο πεντάμηνο της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είμαστε σε κατήφορο χωρίς φρένα. Δημαγωγία και ψέματα, που ενίσχυαν το φαντασιακό ενός λαού διαζευγμένου με την αυτοκριτική σκέψη, τη δυνατότητα να επεξεργάζεται λάθη και ζημίες, χωρίς να αναζητά με απελπισία κάποιον τρίτο να τα φορτώσει. Πίστεψαν αμέσως ότι «οι πιστωτές είναι κακοί και οι δανειολήπτες αθώα θύματα», όπως επισήμαναν στον κ. Τσίπρα οι εταίροι στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ηταν βολικό. Η προπαγάνδα όμως γύρισε μπούμερανγκ, σκορπώντας ταπείνωση και, περαιτέρω, καταστροφή.

15 15-POLITIKI_Master_cy 10/07/15 19:55 Page 15 Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Κορυφώνεται η σύγκρουση Ερντογάν με Νταβούτογλου Τα μηνύματα από το εσωτερικό του ΑΚΡ δείχνουν ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών διανύουν μια περίοδο αναταράξεων Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη των τελευταίων ημερών ρίχνει τη σκιά της στα τουρκικά πολιτικά δρώμενα. Μπορεί οι βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουνίου να έθεσαν τέλος στη μονοκομματική κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ωστόσο ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου παραμένει στο πόστο του και η κυβέρνησή του συνεχίζει να εργάζεται με τους καθημερινούς, έντονους ρυθμούς της, δηλαδή να προχωρά σε διορισμούς και να λαμβάνει σημαντικές αποφάσεις, οι οποίες αφορούν το μέλλον της ευρύτερης περιοχής. Η συγκεκριμένη κατάσταση έχει προκαλέσει μεγάλο προβληματισμό στις τάξεις της αντιπολίτευσης, η οποία υπενθυμίζει ότι η κυβέρνηση του ΑΚΡ έχασε τη νομιμοποίησή της το βράδυ της 7ης Ιουνίου. Για ποιο λόγο, το ΑΚΡ βρίσκεται ακόμη στην εξουσία παρά την «πικρή νίκη» των <<<<<<< Το μεγάλο κεφάλαιο της Κωνσταντινούπολης και οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας προσεγγίζουν θετικά το ενδεχόμενο της συνεργασίας του ΑΚΡ με το ΡΛΚ. Ο κύκλος του απερχόμενου Πρωθυπουργού επιχειρεί να χρεώσει την πτώση των ποσοστών του ΑΚΡ στον Πρόεδρο Ερντογάν. πρόσφατων βουλευτικών εκλογών, ενώ παράλληλα εξακολουθεί να πραγματοποιεί σημαντικά βήματα στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που επικρατεί στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο της χώρας. Οι πληροφορίες της «Κ» από την Άγκυρα δείχνουν ότι την παρούσα περίοδο το ΑΚΡ επιχειρεί να κερδίσει πολύτιμο χρόνο για να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του, να υπερνικήσει τις εσωτερικές συγκρούσεις και να βολιδοσκοπήσει τα περιθώρια συνεργασίας με την αντιπολίτευση για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. «Υπάρχουν πολλά προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος. Το ΑΚΡ καταβάλλει προσπάθειες για να συμφιλιωθεί με τη νέα πραγματικότητα», επισημαίνει στην «Κ» καλά ενημερωμένη πηγή μέσα από την ηγεσία του ΑΚΡ. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι η συνεννόηση του κ. Νταβούτογλου με τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπό τη σκιά των τελευταίων σημαντικών πολιτικών εξελίξεων. Η πηγή δεν επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τον όρο «σύγκρουση», ωστόσο, τα τελευταία μηνύματα από το εσωτερικό του ΑΚΡ δείχνουν ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών διανύουν μια περίοδο αναταράξεων και «ελεγχόμενων» συγκρούσεων. Όπως πληροφορείται η «Κ», το τελευταίο διάστημα, ο κύκλος του απερχόμενου πρωθυπουργού επιχειρεί να χρεώσει την πτώση των ποσοστών του ΑΚΡ στον Πρόεδρο Ερντογάν. Ο εν λόγω κύκλος ισχυρίζεται ότι τα σκληρά μηνύματα του κ. Ερντογάν κατά την προεκλογική περίοδο κόστισαν ακριβά στο ΑΚΡ. Το Προεδρικό αντιμετωπίζει με έντονη δυσανασχέτηση τις εν λόγω κατηγορίες και εμφανίζεται έτοιμο να απαντήσει με σκληρά λόγια. Επίσης, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο της αλλαγής της ηγεσίας του ΑΚΡ. EPA Προς βουλευτικές εκλογές Στην πραγματικότητα, στο επίκεντρο της αναμέτρησης Ερντογάν Νταβούτογλου βρίσκονται οι λεπτοί υπολογισμοί του Προεδρικού. Παρά την πτώση των ποσοστών του κόμματός του, ο Πρόεδρος Ερντογάν δεν παραιτείται από το όραμα της Προεδρικής Δημοκρατίας. Την προηγούμενη εβδομάδα, μιλώντας στο ρωσικό Πρακτορείο Σπούτνικ, συνεργάτιδα του δήλωσε ότι το συγκεκριμένο σχέδιο παραμένει στο επίκεντρο της προσοχής της κυβερνητικής παράταξης. Με απώτερο στόχο λοιπόν, την επικαιροποίηση του εν λόγω σχεδίου, το Προεδρικό τάσσεται υπέρ των πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Επιδιώκει να οδηγήσει τη χώρα με συνοπτικές διαδικασίες σε νέες εκλογές, το αργότερο στα τέλη του φθινοπώρου. Μέχρι τότε, στοχεύει στην ανασυγκρότηση των δυνάμεων του ΑΚΡ. Το παραπάνω σχέδιο δεν βρίσκει σύμφωνο τον απερχόμενο πρωθυπουργού και τον κύκλο του. Σε αντίθεση με το Προεδρικό, ο συγκεκριμένος κύκλος στοχεύει στην εκμετάλλευση όλων των οδών επικοινωνίας με την αντιπολίτευση με απώτερο στόχο την δημιουργία μιας κυβέρνησης συνεργασίας με το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ή το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης. Η «Κ» πληροφορείται από καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές της Άγκυρας, ότι στο υπόβαθρο αυτής της προσπάθειες βρίσκεται ο ξένος, «εξωτερικός» παράγοντας και το μεγάλο κεφάλαιο της Τουρκίας. Πιο συγκεκριμένα, το μεγάλο κεφάλαιο της Κωνσταντινούπολης και οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας προσεγγίζουν θετικά το ενδεχόμενο της συνεργασίας του ΑΚΡ με το ΡΛΚ με το σκεπτικό ότι αυτή η συνεργασία θα ανοίξει τον δρόμο για τον περιορισμό της ακτίνας δράσης του «απρόβλεπτου» Προέδρου Ερντογάν και την εκ νέου στροφή του ΑΚΡ στη φιλελεύθερη πολιτική γραμμή. Έντονα απασχόλησε και την Τουρκία η πιθανότητα μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα. Προετοιμάστηκε για Grexit και η Άγκυρα ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Για το ενδεχόμενο της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη ετοιμάστηκε η Άγκυρα. Στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας, υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η απερχόμενη κυβέρνηση της Τουρκίας έθεσε επί τάπητος τις επιπτώσεις της ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ στην Τουρκία και στα ελληνοτουρκικά, κατά την τελευταία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Η εκτίμηση ήταν πως μετά το «Όχι» στο δημοψήφισμα, η κατάσταση <<<<<<< Αναλύσεις και συνεδριάσεις επί τάπητος της κυβέρνησης για όλα τα ενδεχόμενα σχετικά με την Ελλάδα. για την Ελλάδα σε σχέση με τους εταίρους της ήταν δυσμενής, ενώ με αυτή την εκτίμηση συμφώνησε και ανάλυση του τουρκικού κέντρου στρατηγικών μελετών «USAK». Η μελέτη, την οποία έχει στη διάθεσή της η «Κ», τονίζει ότι το «όχι» περιόρισε τα περιθώρια για μια άμεση συνεννόηση της Ελλάδας με τους δανειστές της. «Για ποιο λόγο η Γερμανία και οι θεσμοί, οι οποίοι την προηγούμενη περίοδο δεν προχώρησαν σε βελτίωση των μέτρων λιτότητας να αισθανθούν την ανάγκη να αναθεωρήσουν την στάση τους μετά το «όχι» του δημοψηφίσματος;», ήταν μεταξύ των ερωτημάτων της έκθεσης. Η τουρκική ανάλυση τονίζει ότι μετά το δημοψήφισμα ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εξέπεμψε το μήνυμα ότι θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για την εξασφάλιση μιας λύσης εντός της Ευρωζώνης. Ωστόσο, το έργο του Έλληνα Πρωθυπουργού, σύμφωνα με την έκθεση, θεωρήθηκε ως ιδιαίτερα δύσκολο σύμφωνα με το ότι η γερμανική πλευρά και οι δανειστές εξακολουθούν να προσεγγίζουν τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα από τη σκοπιά της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Με βάση αυτή την εκτίμηση, η τουρκική ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «το «όχι» στο ελληνικό δημοψήφισμα ενδέχεται να περάσει στη σύγχρονη ελληνική ιστορία ως μια εξέλιξη, που έκρινε την πορεία της χώρας στην Ευρωζώνη». Σε μια άλλη εξέλιξη, παρεμφερής με τα γεγονότα της Ελλάδας, την προηγούμενη Κυριακή, μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας της Δυτικής Θράκης προσέγγισαν θετικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Συγκεκριμένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκε πληθώρα σχολίων από μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας και κύκλους του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας τα οποία εξέφρασαν την ευχαρίστησή τους για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

16 16-ELLADA_Master_cy 11/07/15 00:52 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Τα συντρίμμια των ψευδαισθήσεων Πριν από πενήντα χρόνια, κατά μήνα Ιούλιο, άρχιζε η αποσάθρωση του παλαιού καθεστώτος. Η Ενωση Κέντρου, την οποία είχαν συγκροτήσει υπό την ηγεσία του Γεωργίου Παπανδρέου τα πλέον επίλεκτα στελέχη τού τότε πολιτικού κόσμου, είχε αρχίσει να αποσυντίθεται. Κακός δαίμων ο Ανδρέας Παπανδρέου τραγική μορφή ο πατέρας του η χώρα προ ολοκαυτώματος. Εκ παραλλήλου, ο ηγέτης της ΕΡΕ Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε αρχίσει από ετών να εκδηλώνει σημεία νευρικότητος. Παραιτήθη από την πρωθυπουργία τον Ιούνιο του 1963, για ασήμαντο αφορμή διαφωνών για ένα ταξίδι του βασιλικού ζεύγους στο Λονδίνο, με το επιχείρημα ότι η σύζυγος του εγκλείστου στελέχους του ΚΚΕ, η Μπέτυ Αμπατιέλου, θα ηγείτο αντιμοναρχικής διαδηλώσεως. Εάν ήταν δυνατόν ποτέ το παράνομο ΚΚΕ να καθορίζει το πρόγραμμα του ανωτάτου άρχοντος της Ελλάδος. Τον Δεκέμβριο του 1963 ο Καραμανλής αποχωρούσε από την Ελλάδα, μετά την ήττα της ΕΡΕ στις προηγηθείσες εκλογές, και ο συμπαθής και ταυτοχρόνως ταλαίπωρος Παναγιώτης Κανελλόπουλος ανέλαβε την ηγεσία ενός κόμματος, τα στελέχη του οποίου τον αμφισβητούσαν περίπου ευθέως. Η διαρκής εμβάθυνση της κρίσεως στην Ενωση Κέντρου, η δηλητηριώδης αντιπαράθεση με την ΕΡΕ, έφεραν πραξικοπηματικώς στην εξουσία μία δράκα επιόρκων αξιωματικών, με το επιχείρημα ότι θα έσωζαν τη χώρα από τον κομμουνισμό. Το μόνο που επέτυχαν ήταν η επαναφορά εκείνων των πολιτικών που υπήρξαν οι επιτελάρχες της κρίσεως του 60 και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την πλήρη ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς σε όλη τη διάρκεια της μεταπολιτεύσεως. Οι ευθύνες επιρρίφθησαν στον Βασιλέα Κωνσταντίνο. Η «Ιστορία» γράφεται από τους νικητές και εν προκειμένου από τους πολιτικούς της μεταπολιτεύσεως. Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΑΓΚΟΥ Θέλω σήμερα να πω δύο λόγια στον κόσμο που ψήφισε «Ναι» την περασμένη Κυριακή. Δεν ήταν μία εύκολη απόφαση. Το κτήνος του ακραίου λαϊκισμού βρήκε την ευκαιρία να ξεσπαθώσει. Ονομάτισε δωσίλογο όποιον διαφωνούσε με την καθεστωτική άποψη, καθύβρισε όποιον τολμούσε να αναρτήσει οτιδήποτε δεν «άρεσε» στα social media. Για πρώτη φορά Ελληνες πολίτες ένιωσαν ότι μπορεί και να μη ζουν σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία, ότι αν εκφράσουν... λάθος άποψη μπορεί να βρεθούν στο στόχαστρο ακόμη και του κρατικού μηχανισμού. Το όλο πράγμα ήταν βεβαίως εντελώς παράλογο. Κανείς δεν έχει, και δεν είχε ποτέ, να κερδίσει από ένα νέο μνημόνιο. Η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών του «Ναι» ήξερε ότι θα κληθεί να πληρώσει πολύ παραπάνω φόρους. Εκανε, όμως, την επιλογή της, γιατί θεώρησε ότι η Ελλάδα εκτός ευρώ θα ήταν μία γεωπολιτικά ορφανή διαλυμένη χώρα. Σήμερα αυτοί που στάθηκαν όρθιοι απέναντι στη λαίλαπα του εθνολαϊκισμού νιώθουν μία γλυκόπικρη δικαίωση. Γλυκιά, γιατί γίνεται πια φανερό ότι, καλώς ή κακώς, μονόδρομος είναι η πορεία της χώρας. Πικρή, γιατί βλέπουν τα συντρίμμια των καλά καλλιεργημένων ψευδαισθήσεων, τον πρόσθετο πόνο των ευάλωτων στρωμάτων της κοινωνίας και το πόση δουλειά θα χρειασθεί για να ξανακτισθεί η χώρα. Τώρα, αν τελικά επωμισθεί το κόστος μιας συμφωνίας ο κ. Τσίπρας, θα βρεθεί και ο ίδιος στο στόχαστρο. Ηδη άρχισαν οι... Πολ Ποτ του «Οχι» τις προγραφές. Οποιος όμως χαίρεται με αυτήν την εξέλιξη, από την άλλη πλευρά, είναι και ανεγκέφαλος και ανεύθυνος. Ο τόπος δεν είναι παιχνίδι, το μέλλον του δεν θα το παίξουμε στα ζάρια ακολουθώντας ένστικτα εκδίκησης. Ερχεται η ώρα αριστεροί και δεξιοί που πιστεύουν σε μία ευρωπαϊκή Ελλάδα να δώσουν τα χέρια. Αυτό είναι ένα στοίχημα. Ενα δεύτερο στοίχημα είναι να εμπνεύσουμε τη νέα γενιά. Εγραφα την περασμένη Κυριακή για τη γενιά Erasmus, τα παιδιά που σπουδάζουν ή εργάζονται στο εξωτερικό. Ενας καλός φίλος, καθηγητής σε διάσημο πανεπιστήμιο, μου έγραψε κάτι πολύ σωστό: «Εχεις δίκιο να γράφεις γι αυτήν τη γενιά αλλά, σχεδόν ολόκληρη, θα ψηφίσει Οχι». Πράγματι. Το δικό της «Οχι» πάει όμως σε ένα τελειωμένο πολιτικό σύστημα, σε ένα κρατικοδίαιτο επιχειρηματικό σύστημα που δεν αφήνει τίποτα νέο να ανασάνει και γενικά σε ό,τι σάπιο κτίσαμε τα τελευταία 30 χρόνια. Κανείς από το φιλοευρωπαϊκό μπλοκ δεν έχει καταφέρει να κερδίσει αυτά τα νέα παιδιά, που είναι πολύ πιο μορφωμένα και πολύ πιο ανοικτά στον υπόλοιπο κόσμο από ό,τι όλες οι προηγούμενες γενιές. Τα κέρδισε η τυφλή οργή, η άποψη «καλύτερα να τα γκρεμίσουμε όλα». Θα απαιτηθεί αλλαγή γενιάς στις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων και ένα νέο αφήγημα. Το έχουμε ξαναπεί, το χθες δεν μπορεί να είναι λύση για το αύριο. Αυτό φάνηκε πολύ καθαρά με την καμπάνια του «Ναι», η οποία σε μεγάλο βαθμό αυτοκαταστράφηκε επειδή βασίσθηκε σε φθαρμένα πρόσωπα. Εχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας. Η χώρα είναι κατεστραμμένη. Ο σπόρος του διχασμού έχει εισχωρήσει με ύπουλο τρόπο στις φλέβες μας. Αυτό που ζούμε δεν είναι ένα τυχαίο ιστορικό επεισόδιο, είναι μια βαθιά συστημική αποτυχία. Ποτέ άλλοτε δεν έχουν βρεθεί τόσο μικροί άνθρωποι σε τόσο πολλές καίριες θέσεις στην πατρίδα μας. Ποτέ. Και αυτό κάτι λέει. Παρ όλα αυτά ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα. Μείναμε στο ευρώ. Δεν αποκοπήκαμε από την Ευρώπη. Το «Ναι» έχασε τη μάχη της περασμένης Κυριακής, αλλά μπορεί να κερδίσει τον «πόλεμο» της αναγέννησης της χώρας. Αρκεί να μην ξανασηκωθεί από τον καναπέ της η Ελλάδα της δημιουργίας, του επαγγελματισμού, της εξωστρέφειας πέντε λεπτά πριν πέσουμε στον γκρεμό. Αρκεί να μην εκπροσωπείται από τα πρόσωπα, τις συνήθειες και τις ιδέες του χθες. «Ιουλιανά» 1965 και 2015 Τα Ιουλιανά του 2015 προέκυψαν δίχως την εμπλοκή των ανακτόρων, επί Δημοκρατίας. Είναι η κορύφωση μίας αφρόνου διαχειρίσεως της ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδος. Από την 1η Ιανουαρίου 1981, οπότε η Ελλάς εντάχθηκε πλήρως στην ΕΟΚ, και για δεκαετίες, διαδοχικές κυβερνήσεις απέτυχαν οικτρά να προσαρμόσουν το οικονομικό και πολιτικό σύστημα στα ευρωπαϊκώς ισχύοντα. Κάτι σαν τους Βόσνιους που άρχισαν να περιφέρονται στα ανάκτορα του Χόφμπουργκ, όταν οι Αψβούργοι προσάρτησαν τη χώρα τους. Η κρίση του 2010 εσάρωσε τη μεσαία και τις ασθενέστερες οικονομικές τάξεις τα κόμματα που κυριάρχησαν στη μεταπολίτευση συνετρίβησαν όπως το ΠΑΣΟΚ ή διασπάσθηκαν όπως η Ν.Δ. Ετσι ανεδείχθη ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για τη μετενσάρκωση της ΕΑΜικής «κυβερνήσεως του Βουνού» στην οποία μετείχαν και τότε επίλεκτα άτομα της ανωτάτης αστικής τάξεως που εισέβαλαν στα άδυτα του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Συνεκλονίσθη η καθεστηκυία τάξη εγχώριος και ευρωπαϊκή και άρχισαν να αιωρούνται σκέψεις, πρωτόλεια σχέδια ανατροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Τίνι τρόπω, όμως; Διά αρμάτων μάχης, διασπάσεως, «οικουμενικών» ή «τεχνοκρατικών» κυβερνήσεων; Ολα αυτά δοκιμάσθηκαν και απέτυχαν και επανέφεραν το πρόβλημα σε οξύτερη μορφή. Η μόνη διέξοδος είναι η συνομολόγηση μίας συμφωνίας παραμονής της χώρας στο ευρώ. Αλλως, η απόλυτος καταστροφή. Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα, θα μπορούσε να ανακαλέσει κανείς στη μνήμη με τις αναγκαίες προσαρμογές βεβαίως αυτό που έλεγε ο απανθρώπου ψυχραιμίας κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στον αλήστου μνήμης Μένιο Κουτσόγιωργα: «Θα το πιούμε το πικρόν ποτήριον». Ας προσέχαμε όλοι τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια. Οι Τράπεζες πιθανότατα θα ξαναβρούν τους ρυθμούς τους η αίσθηση του πανικού, με τις Τράπεζες κλειστές να μοιράζουν αντίδωρο, θα ξεχαστεί. Και η αγορά κάποτε θα ξαναζωντανέψει, κάποιο χρήμα, με οποιοδήποτε όνομα, θα υπηρετήσει το δούναι και λαβείν. Θα επανεκκινήσουν οι επιχειρήσεις, η ισχνή μας παραγωγή, οι αναγκαίες, ίσως και οι θρασύτερες εισαγωγές, οι δειλές, συνεσταλμένες πάντοτε εξαγωγές. Ο κατ ευφημισμόν «πολιτισμός» μας (παγκοσμιοποιημένος τρόπος του βίου) δεν ευνοεί την αξία της παραγωγικής εργασίας ούτε την αξιολόγηση της ποιότητας, ποντάρει κατά προτεραιότητα στο κυνηγητό της «ευκαιρίας», σε επενδυτές και τζογαδόρους. Γι αυτό και η έννοια του μισθού θα συνεχίσει συνώνυμη με τη συγκαταβατική παραχώρηση, όχι με την αποτίμηση του μόχθου, της ικανότητας και δημιουργικότητας, της προσφοράς. Αντίστοιχη μεταχείριση θα συνεχίσει να έχει και ο αποταμιευμένος μόχθος: Η σύνταξη, κατασφάλιση των γηρατειών και της ανημπόριας, θα απαξιώνεται όλο και περισσότερο ίσως και τιμωρητικά, στην ελλαδική, ειδικότερα, παρακμιακή κοινωνία, όπου η προσδοκία της αποστρατείας - αεργίας είναι στόχος υπέρτερος της δημιουργικής φιλοδοξίας. Ο εφιάλτης λοιπόν, που ζήσαμε για κάποιες μέρες στη χώρα μας, αργά ή γρήγορα θα καταλαγιάσει, ο τρόμος και ο πανικός της οικονομικής ανασφάλειας θα ημερέψουν με τον καιρό. Αυτό που αποκλείεται να ατονήσει ή να εξαλειφθεί είναι ο πρωτογονισμός, σαν στοιχείο ταυτότητας της ελλαδικής κοινωνίας. Στοιχείο που ελλοχεύει και ανεξέλεγκτα κατά περίσταση γιγαντώνεται, έρπητας πολυμερής και πολυπλόκαμος, καθοριστικός της νοο-τροπίας και του ψυχισμού μας. Ο πρωτογονισμός σημαίνει τον αχαλίνωτο ατομοκεντρισμό, την αλογία της κτηνώδους ιδιοτέλειας. Χάνεται κάθε αίσθηση κοινού συμφέροντος, κάθε ανάγκη να κοινωνηθούν επιδιώξεις και στόχοι. Εκρήγνυται ο πρωτογονισμός σαν τσουνάμι αυτοκαταστροφικής παραφροσύνης, αντικοινωνικής ενορμητικής θηριωδίας. Υπάρχουν συμπτώματα χρόνιου πρωτογονισμού στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης: Η ασχήμια, Eurogroup και Anti-Group Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Η περιπέτεια της Ελλάδας, η οποία ακροβατεί για μήνες στην άκρη του γκρεμού της εξόδου από το ευρώ, δεν αφορά μόνο τη χώρα μας αλλά και όλα τα άλλα μέλη της Ε.Ε. που μοιράζονται το κοινό νόμισμα. Πώς έγινε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας της οποίας η οικονομία αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 2% της Ευρωζώνης να μετατραπεί σε κορυφαίο ζήτημα όλης της Ευρώπης και της παγκόσμιας οικονομίας; Τι συνέβη; Πώς θα μπορέσουν τα γεγονότα των τελευταίων πέντε μηνών να χρησιμεύσουν για την ενίσχυση της χώρας μας, για τη βελτίωση των σχέσεών της με τους εταίρους και για τη θωράκιση του ευρώ; Εως τώρα, όλοι αντιμετωπίζαμε το πρόβλημα είτε ως καθαρά ελληνικό είτε ως απόδειξη της εσφαλμένης αρχιτεκτονικής του κοινού νομίσματος. Αξίζει, όμως, να το δούμε μέσα από τη δυναμική των ομάδων με έμφαση στις σχέσεις μεταξύ των μελών του Eurogroup, όπου συζητούν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης. Το 1996, ο Μόρις Νίτσαν (Morris Nitsun), Βρετανός ψυχοθεραπευτής, εξέδωσε βιβλίο με τίτλο The Anti-Group (Η Αντι-Ομάδα) στο οποίο παρουσίασε τη θεωρία του ότι στις θεραπευτικές ομάδες συχνά αναπτύσσονται καταστροφικές δυναμικές που μάχονται εναντίον της ομάδας. Στη μακρόχρονη κλινική εμπειρία του, είχε παρατηρήσει, επίσης, ότι η σωστή διαχείριση του φαινομένου μπορεί να φέρει θετικό αποτέλεσμα. Μέσα σε μια ομάδα, διάφορες θετικές αλλά και αρνητικές δυναμικές αναπτύσσονται, συνυπάρχουν, συγκρούονται, αλληλοαναιρούνται. Κάθε μέλος, και το σύνολο της ομάδας, απασχολείται με ζητήματα όπως τα όρια μεταξύ μελών, το κύρος τους, η ηγεσία της ομάδας, η ανάγκη του καθενός να είναι μέσα στην ομάδα χωρίς να χάνει την αυτονομία του. Προβλήματα μπορεί να πηγάζουν από τη συγκυρία ή να προέρχονται από το παρελθόν. Οι δυσκολίες σε επικοινωνία ή σε συμπεριφορά προκαλούν ρήγματα και νέες συμμαχίες που είτε συνασπίζονται εναντίον της ομάδας είτε εναντίον των μελών που προκαλούν τα προβλήματα. Οι εντάσεις μπορεί να οδηγήσουν στην αποπομπή του προβληματικού μέλους, στην καταστροφή της ομάδας ή σε μια λύση όπου η θεραπευτική δύναμη της ομάδας ενισχύεται. Το Eurogroup αποτελείται από 19 χώρες. Οι πρώτες 11 συμμετέχουν από το 1998, ενώ η Ελλάδα από το 2000 (πριν κυκλοφορήσει το νέο νόμισμα) από το 2007 έως τον περασμένο Ιανουάριο εντάχθηκαν επτά χώρες πέντε εκ των οποίων είναι μέλη του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Από το 2004, όταν η τότε ελληνική κυβέρνηση κατήγγειλε την προηγούμενη ότι η χώρα μας εντάχθηκε στο ευρώ με πλαστά στοιχεία, υπήρχε μια σκιά πάνω από την Ελλάδα. Οταν το 2010 αποκαλύφθηκε ότι κρύβαμε το μέγεθος του ελλείμματός μας, με ευκολία οι άλλες χώρες μας απομόνωσαν, μας κατήγγειλαν για απάτη και δεν είδαν το πρόβλημά μας ως κάτι που αφορούσε και αυτές. Οι πλούσιες χώρες του «Βορρά» (Γερμανία, Ολλανδία και Φινλανδία) εντάχθηκαν σε συμμαχία, ενώ οι χώρες του «Νότου» σε άλλη. Η Ελλάδα πορευόταν σε αυτό το δύσκολο τοπίο, προσπαθώντας με μισή καρδιά να εκπληρώσει τις επιταγές των εταίρων και δανειστών για λιτότητα και μεταρρυθμίσεις, παρότι το πρόγραμμα είχε τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό κόστος. Η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ επιδείνωσε την κατάσταση: σε ένα ήδη βεβαρημένο κλίμα, η Ελλάδα τάραξε τα νερά, συμπεριφερόμενη σαν κριτής των άλλων, επιδιώκοντας πράγματα που τα άλλα μέλη δεν ήθελαν να δώσουν. Ορμώμενος από την αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ ότι είχε το δικαίωμα να αλλάξει την Ευρώπη, και από την ιδιοσυγκρασία του, ο τέως υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης εμφανίστηκε ως η προσωποποίηση της καταστρατήγησης των κανόνων (γραπτών και άγραφων) και της συλλογικότητας. Αυτό προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις Φανατισμένος πρωτογονισμός <<<<<< Η οικονομία καταρρέει, όταν κυριαρχήσει ο πρωτογονισμός της ιδιοτέλειας. βαναυσότητα και τυραννική αυθαιρεσία της γραφής συνθημάτων στους τοίχους και της ασύδοτης αφισοκόλλησης, που οι κρετίνοι τη βάφτισαν: «ελεύθερη διακίνηση ιδεών»! Ο βανδαλισμός σχολικών και πανεπιστημιακών κτιρίων. Οι απεργίες «κοινωνικού κόστους». Σαράντα χρόνια τώρα, σιωπηρά νομιμοποιημένος ο πρωτογονισμός των κομματανθρώπων εξασφαλίζει την ατιμωρησία του εγκληματικού περιθωρίου, των λεγόμενων «αντιεξουσιαστών» κουκουλοφόρων. Καίνε κτίρια και ανθρώπους, έχουν οπλοστάσια με αναρίθμητες βόμβες μολότωφ, δολοφονικά στυλιάρια, τσεκούρια, βαριοπούλες, μπορούν όποτε θέλουν να καταλύουν και να εξευτελίζουν το κράτος. Στο όνομα ποιου κοινωνικού οράματος, ποιας πολιτικής στόχευσης; ο παραλογισμός είναι απόλυτος. Ο πρωτογονισμός της μισανθρωπίας και του εγκλήματος αποδεσμεύεται και από τα ιδεολογικά, δήθεν πολιτικά προσχήματα, για να πραγματώσει την καταστροφή σαν αυταξία: Σε ολόκληρη την Ελλάδα, από άκρη σε άκρη, τα σήματα και οι πινακίδες της Τροχαίας είναι κατεστραμμένες, αχρηστευμένες: με αυτοκόλλητα επιθέματα, με σπρέι χρωματισμένες - ακυρωμένες. Από ψυχοπαθολογική μισανθρωπία και μόνο, δεν υπάρχει άλλη ερμηνεία. Μόνο να παραπλανηθεί ο συνάνθρωπος, να βρεθεί σε λάθος κατεύθυνση, στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, να υποστεί ατύχημα. Ανάλογος ο πρωτογονισμός και όσων κλέβουν τις «κουλούρες» (σκεπάσματα) από τις τουαλέτες των νοσοκομείων, τις κουρτίνες από τους θαλάμους, τα τηλεχειριστήρια. Ιδιος ο πρωτογονισμός και του πολιτικού φανατισμού: τυφλός, άλογος. Γεννήθηκε σαν σαρωτική λαίλαπα με αφορμή την προκήρυξη δημοψηφίσματος από την κυβέρνηση. Και δεν ανάφλεξε αυτή τη φορά ο φανατισμός τις μάζες των γηπέδων, τις εθισμένες να ακολουθούν άσκεφτες και άκριτες ενορμήσεις. Κύριος φορέας των πρωτόγονου φανατισμού αυτή τη φορά ήταν οι εύπορες (κατά τεκμήριο «καλλιεργημένες») κοινωνικές ομάδες. Εφιαλτικά τα συμπτώματα: Να μην μπορούν πια να συζητήσουν μεταξύ τους φίλοι, δοκιμασμένης στον χρόνο αμοιβαίας εκτίμησης και πιστότητας, άνθρωποι με υψηλή κατάρτιση, οξύνοια και ευαισθησία. Να μην μπορούν να ανεχθούν και να σεβαστούν την αντίθετη γνώμη του φίλου τους, αλλά ούτε καν μια κοινή ψύχραιμη λογική ανάλυση των αντίπαλων θέσεων και επιχειρημάτων. Μάλλον για πρώτη φορά στη νεότερη Ιστορία, ο πρωτογονισμός του φανατισμού έμοιαζε εισαγόμενος από την πάντοτε ψύχραιμη, ορθολογική Ευρώπη: Αρχηγοί ευρωπαϊκών κρατών, υπουργοί, πρόεδροι των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε., βγήκαν, έκδηλα ντοπαρισμένοι από πείσμα, να υποδείξουν στους πολίτες κράτους - μέλους της νομισματικής ένωσης ευρωπαϊκών κρατών τι να ψηφίσουν και τι να μην ψηφίσουν σε, εσωτερικό στη χώρα τους, δημοψήφισμα. Και έφτασαν να συνοδεύουν την υπόδειξη με απροκάλυπτες εκβιαστικές απειλές. ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ από τους εταίρους, συμπεριλαμβανομένων και όσων θα μπορούσαν να συμμαχήσουν με την Ελλάδα. Η αυξημένη ένταση διεύρυνε τα ρήγματα τώρα δεν είχαμε απέναντί μας μόνο τις πλούσιες χώρες αλλά και τις φτωχότερες και τους διεθνείς οργανισμούς. Επιπλέον, η ελληνική κυβέρνησή επιχείρησε να απειλήσει την ομάδα με διάλυση, λέγοντας ότι εάν η χώρα μας έφευγε, το ευρώ θα κατέρρεε. Επόμενο ήταν η ομάδα να συσπειρωθεί και να πατάξει την απειλή. Ουσιαστικό πρόβλημα του Eurogroup, το οποίο άφησε να ξεφύγει το ελληνικό πρόβλημα από την αρχή, είναι ότι η αποδυνάμωση της Γαλλίας διέλυσε τον γαλλογερμανικό άξονα που λειτουργούσε στο παρελθόν. Την ίδια ώρα, η Γερμανία δεν ήθελε να αναλάβει μόνη την ηγεσία ενός οργάνου που είχε ιδρυθεί για να τη «συγκρατεί» μέσα στη συλλογικότητα. Γι αυτό, δεν υπήρχε ο ηγέτης που θα μπορούσε να «κρατήσει» το δύσκολο μέλος από την αρχή, παρέχοντας ασφάλεια αλλά και πειθαρχία. Δεν είναι τυχαίο ότι η ενεργοποίηση της Γαλλίας τις τελευταίες μέρες αναπτέρωσε ελπίδες για λύση, βοηθώντας να αρθεί το αδιέξοδο μεταξύ της ομάδας και της Ελλάδας. Αυτά είναι πολύτιμα μαθήματα για το μέλλον το δικό μας αλλά και της ομάδας. Οπως πάντοτε, λάδι στη φωτιά του φανατισμού έριξε ο πρωτογονισμός των μέσων πληροφόρησης. Κάθε κανάλι και μετερίζι, μονότροπης εκδοχής γεγονότων και δεδομένων, μονοδιάστατης οπτικής, στρεβλωτικών της πραγματικότητας «βεβαιοτήτων». Πρωτογονισμός κυριολεκτικά αχαλίνωτος: Σε ηλεκτρονική εφημερίδα είχε αναρτηθεί διάγγελμα του πρωθυπουργού εικόνα και λόγος, αλλά κάθε τόσο η εικόνα αποσυρόταν, ο λόγος συνέχιζε, για να εμφανιστούν στη θέση της εικόνας υβριστικά, απαξιωτικά του πρωθυπουργού σχόλια. Τόσο πρωτόγονη διαχείριση του κοινωνικού λειτουργήματος της πληροφόρησης, σίγουρα ούτε σε φυλή των Παπούα. Οι ψυχραιμότεροι αναγνωρίζουν σύμπτωμα πολιτικού πρωτογονισμού (ή έστω βαθιάς καθυστέρησης) και στις ομαδικές διακηρύξεις κοινών πολιτικών θέσεων - επιλογών - πεποιθήσεων από γνωστούς στη δημοσιότητα διανοούμενους, συγγραφείς, καλλιτέχνες. Ποιος στόχος υπηρετείται με τέτοιες δημόσιες ομαδικές δηλώσεις; Να «φωτιστεί» ο «αγράμματος όχλος» από τις σοφές και ενάρετες επιλογές, την ακαταμάχητη αυθεντία των κορυφαίων του παλκοσένικου της δημοσιότητας; Αλλά τότε, γιατί το Σύνταγμα ορίζει να είναι η ψήφος των πολιτών μυστική; Προνοεί η συνταγματική επιταγή μόνο για την κατοχύρωση της εθελοντικής εχεμύθειας; Ή και για την προστασία του πολίτη από τον αθέμιτο ανταγωνισμό: την αντιπαράθεση της δικής του σκέψης και κρίσης στη σκέψη και κρίση «φωστήρων» πιθανής δοκησισοφίας; Βέβαια, η πιο ωμή και απροσχημάτιστη έκφανση πρωτογονισμού, ενστικτώδικου ατομοκεντρισμού, είναι η επέλαση στιφών στα σούπερ μάρκετ και στα βενζινάδικα: να εξασφαλίσουν με άμετρη βουλιμία «προμήθειες», μόλις εμφανιστεί έστω και υποψία ενδεχόμενου περιορισμού της καταναλωτικής ευχέρειας. Σημάδι ότι καμιά διαχειριστική πολιτική, η ιδιοφυέστερη, δεν πρόκειται ποτέ να λύσει τον γόρδιο δεσμό που καθηλώνει τον λαό μας στην παρακμή. «Οραμα» λείπει από τη χώρα, στόχος συλλογικού βίου άλλος από την καταναλωτική μονοτροπία.

17 17-ELLADA_Master_cy 11/07/15 01:08 Page 17 Κυριακή 12 Iουλίου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 Λεπτές ισορροπίες στα... γραφεία της Καγκελαρίας Οι τέσσερις ημέρες διαβουλεύσεων, οι αμφιβολίες Σόιμπλε και η διάθεση για συμβιβασμό Του ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015, Φρανκφούρτη: Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μιλάει σε συνέδριο της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, με τον τίτλο «Σημεία καμπής». «Είπα στον Ευκλείδη (σ.σ. Τσακαλώτο) την Τρίτη, αν θέλεις να κερδίσεις λίγη από την εμπιστοσύνη που έχει χαθεί, φέρε κάποιο μέτρο έως την επόμενη συνεδρίασή μας... Μία prior action, όπως είχαν οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι, που δεν είναι οπαδοί της προνομιακής μεταχείρισης της Ελλάδας... Μέχρι τώρα δεν έχουν φέρει τίποτα και δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρουν έως την Κυριακή». Λίγο πριν από τον Σόιμπλε έχει μιλήσει ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης, Γενς Βάιντμαν, στην ίδια εκδήλωση: «Κατά μεγάλη πλειοψηφία οι Ελληνες απέρριψαν περαιτέρω μέτρα σταθεροποίησης της οικονομίας. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν αμφίβολη ρευστότητα. Αλλά οι κεντρικές τράπεζες δεν μπορούν να αποφασίζουν για την εκκαθάριση χωρών ή τραπεζών» λέει. Ο Βάιντμαν χαρακτηρίζει το ελληνικό πρόβλημα «το σημαντικότερο της νομισματικής πολιτικής της Ευρωζώνης». Την ίδια ώρα η καγκελάριος Μέρκελ γυρίζει με το αεροπλάνο από τη Βοσνία. Γύρω της δημοσιογράφοι. Η Μέρκελ μιλάει την περισσότερη ώρα για την Ελλάδα. Ο τρόπος που μιλάει η συζήτηση είναι εμπιστευτική δείχνει ότι μία λύση μπορεί να μην είναι τόσο μακριά όσο φαινόταν τις τελευταίες μέρες. Μόνο για το «κούρεμα» του χρέους έχει πει προηγουμένως στο Σεράγεβο ότι δεν θα υπάρξει κάτι τέτοιο. Ο αναπληρωτής της, αντικαγκελάριος Γκάμπριελ, σε μια προσπάθεια να ανταγωνισθεί τον Σόιμπλε επί το λαϊκότερον, χαρακτηρίζει στο Βερολίνο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ως «ανεπάγγελτα». Τις προηγούμενες μέρες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει ότι η ρητορική του Σόιμπλε έχει προσθέσει στη δημοτικότητα των Χριστιανοδημοκρατών τρεις μονάδες, από 40% σε 43%, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας είναι, με 75%, ο δημοφιλέστερος πολιτικός της χώρας. Το ελληνικό ζήτημα είναι εδώ και χρόνια εσωτερικό ζήτημα της Γερμανίας. Δύο μέρες πριν από το κρίσιμο Eurogroup, όπου θα κριθεί η ελληνική πρόταση, η γερμανική κυβέρνηση δείχνει να είναι σε θέση να υποστηρίξει έναν συμβιβασμό με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά την τεράστια ζημιά που προκάλεσε το δημοψήφισμα. Τότε που άρχισαν όλα: Μέρκελ και Σόιμπλε πίστευαν ότι θα είναι μια αναμέτρηση που θα κριθεί με «βραχεία κεφαλή». Ο Γκρέγκορ Γκίζι, ηγέτης της γερμανικής Αριστεράς, λέει πως ο Σόιμπλε πίστευε ότι «ο Τσίπρας θα έχανε το δημοψήφισμα, και έτσι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έχανε την εξουσία». Ωστόσο, άλλες πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές στο Βερολίνο δεν επιβεβαιώνουν αυτή τη θέση. Ο κ. Σόιμπλε ανησυχεί ότι ένα ισχνό ΟΧΙ θα περιπλέξει εξαιρετικά την κατάσταση, καθιστώντας τη διαχείρισή του πιο προβληματική σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη εκδοχή. Σε μία άλλη εξέλιξη, όμως, Σοσιαλδημοκράτες, καγκελάριος και υπουργός Οικονομικών συζητούν ήδη από την επόμενη μέρα της προκήρυξης <<<<<< Η παραίτηση Βαρουφάκη, το «δώρο» των Γάλλων στη γερμανική κυβέρνηση και η βοήθεια στη συγγραφή της πρότασης. του δημοψηφίσματος το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους. Ο Σόιμπλε δεν το αποκλείει με μια μορφή αναδιάρθρωσης. Επιχειρηματολογεί, όμως, λέγοντας ότι είναι δυνατόν να δώσει λάθος κίνητρα, τροφοδοτώντας τα «αντιμεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά» της ελληνικής κυβέρνησης. «Αλλωστε, το μόνο που έχει κάνει για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στους 5 μήνες που είναι στην εξουσία, είναι να διώξει τους Γάλλους που τη συμβούλευαν για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής...». Αυτό το έχει πει ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν στον Σόιμπλε. Οι δυο τους συναντιώνται μέσα στην εβδομάδα τρεις φορές. Την ίδια ώρα οι υφιστάμενοι του Σαπέν γράφουν μαζί με τα τεχνικά ελληνικά κλιμάκια τις ελληνικές προτάσεις. Είναι δυνατόν να μην το γνωρίζει αυτό ο Σόιμπλε; Η εβδομάδα έχει ξεκινήσει με ένα δώρο των Γάλλων στη γερμανική κυβέρνηση. Το πρωί της Δευτέρας παραιτείται ο Γιάνης Βαρουφάκης, έπειτα από παραίνεση του Γάλλου προέδρου στον Αλέξη Τσίπρα. Λίγο αργότερα και πάλι έπειτα από γαλλική παραίνεση συνεδριάζει το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Δευτέρα 6 Ιουλίου: Ορκίζεται ο κ. Η ρητορική του Σόιμπλε για την Ελλάδα έχει προσθέσει στη δημοτικότητα των Χριστιανοδημοκρατών τρεις μονάδες, από 40% σε 43%, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας είναι, με 75%, ο δημοφιλέστερος πολιτικός της χώρας. Τσακαλώτος νέος υπουργός των Οικονομικών. Αργότερα ο κ. Σόιμπλε θα πει γι αυτόν: «Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε για να έχουμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον». Τρίτη 7 Ιουλίου: Ο Τσακαλώτος στην «πρώτη» του στο Eurogroup. Παρά το γεγονός ότι δεν φέρνει γραπτή πρόταση, η παρέμβασή του κρίνεται εποικοδομητική. Ολοι καταλαβαίνουν ότι το κλίμα αλλάζει. Με μια δόση αυτοκριτικής, ο Τσακαλώτος αναγνωρίζει ότι ακόμα και αν διαγραφεί ολόκληρο το χρέος, η Ελλάδα χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές δεν είναι ανταγωνιστική. Ο Σόιμπλε αλλά ακόμα και ο πιο απαιτητικός Φινλανδός υπουργός Οικονομικών Αλεξ Στουμπ εντυπωσιάζονται ευχάριστα. Ομως το κλίμα δεν αλλάζει ακόμα. Ο Ντάισελμπλουμ προτείνει στον Τσίπρα την εισαγωγή παράλληλου νομίσματος, μια ιδέα του Σόιμπλε που απαγορεύεται από τις συνθήκες και μπορεί να υλοποιηθεί, εφόσον πρόκειται για ομολογίες χρέους (IOUs), μόνο με απόφαση της ΕΚΤ, που απορρίπτει τη χρήση τους. Αντίθετα, διάφορα πανεπιστήμια που συνεργάζονται με το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών βλέπουν τη χρήση τους θετικά. Γιουνκέρ, Μέρκελ και Ολάντ κάνουν σαφές στον κ. Τσίπρα ότι η Ελλάδα θα βγει από το κοινό νόμισμα, αν δεν συμφωνήσει έως την Κυριακή τα μεσάνυχτα. Η Κομισιόν έχει επεξεργασθεί από τον Απρίλιο σχέδιο για να προστατεύσει τις άλλες χώρες της Ενωσης από ένα Grexit. Τετάρτη 8 Ιουλίου, Στρασβούργο: Ο Τσίπρας μιλάει στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και βασικός του αντίπαλος είναι ο Βαυαρός Χριστιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ, ο οποίος του επιτίθεται μετωπικά, ιδιαίτερα στο θέμα του χρέους. Ο Τσίπρας σηκώνει το γάντι και θυμίζει στον Βέμπερ ότι η μεγαλύτερη ελάφρυνση χρέους αφορούσε τη Γερμανία το Η απάντησή του ξαφνιάζει το Βερολίνο, μία μέρα μετά το «σοκ και δέος» των Βρυξελλών. Ηδη, ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ έχει συστήσει στη Μέρκελ να κινηθεί στο ζήτημα του χρέους. Και ο Σόιμπλε θεωρεί ότι είναι η ώρα να κινηθεί με δημόσια δήλωση και η εκδήλωση της Πέμπτης στη Φρανκφούρτη αποτελεί την ευκαιρία. H ιδέα του είναι να ανταλλαγεί μια ελάφρυνση του χρέους, κατά 30 δισ., με την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Αν τη δεχθεί η Αθήνα, τότε θα πάρει την ελάφρυνση. Αυτό που ενοχλεί, πάντως, στην πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι τόσο η εμμονή με την ελάφρυνση του χρέους, που θα δημιουργήσει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στη Μέρκελ, όσο η επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ να προβάλει ευρωσκεπτικιστικές θέσεις. Στην καγκελαρία δεν περνάει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας υποστηρίζεται από ακροδεξιούς, γκριλίστες και μέλη της Λίγκας του Βορρά στην Ολομέλεια του Ε.Κ. Από την άλλη υπενθυμίζεται ότι η κ. Μέρκελ είχε ζητήσει προσωπικά από τον κ. Τσίπρα, στην πρώτη τους κιόλας συνάντηση, να «αποφεύγει τις κακές παρέες». Στο Βερολίνο θεωρούν ότι ο κ. Τσίπρας δεν τήρησε τον λόγο του σε αυτό. Αυτό εξαγριώνει τους Χριστιανοδημοκράτες βουλευτές, οι οποίοι ζητούν να σταματήσει κάθε συνεργασία με την κυβέρνηση της Αθήνας. Και ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ είναι εξαγριωμένος, διότι θεωρεί ότι ο ΣΥ- ΡΙΖΑ προσπαθεί να τους δημιουργήσει εσωτερικά προβλήματα. Το μεσημέρι της ομιλίας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πάντως, ο Αλέξης Τσίπρας τρώει με τον Μάρτιν Σουλτς και τον διαβεβαιώνει ότι είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε συμφωνία. Ο Σουλτς ενημερώνει το Βερολίνο. Η αντίστροφη μέτρηση προς μια προσέγγιση έχει αρχίσει. REUTERS

18 18-ELLADA_Master_cy 11/07/15 00:08 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 Μεταβατικός πρόεδρος με... τάσεις μονιμότητας Ο Ευ. Μεϊμαράκης κρατά ανοιχτή γραμμή με τους δύο πρώην αρχηγούς της Ν.Δ. Του ΓΙΩΡΓΟΥ Π. ΤΕΡΖΗ «Μεταβατικός»... μακράς πνοής ή μεταβατικός μέχρι τον Σεπτέμβριο, όταν και θα εκκινήσουν οι διαδικασίες διαδοχής; Από τις εξελίξεις στο εθνικό μέτωπο με τους πιστωτές αλλά και από τις βουλές του ίδιου του Ευάγγελου Μεϊμαράκη, που σήμερα συμπληρώνει μία εβδομάδα ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κρίνονται οι εξελίξεις στο μέτωπο της διαδοχής στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επί του παρόντος, ο κ. Μεϊμαράκης, που παρά τις επιμέρους εντάσεις, ουδέποτε έκοψε τις γέφυρες με όλα τα κορυφαία στελέχη και τις τάσεις του κόμματος μοιάζει να απολαμβάνει της στήριξης όχι μόνον του κ. Αντώνη Σαμαρά που τον όρισε στην προεδρία αλλά και του κ. Κώστα Καραμανλή που θεωρεί ότι, δεδομένης της ρευστότητας του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος (σ.σ. αλλά και της απουσίας αδιαφιλονίκητου διαδόχου) ο εκτελών χρέη προέδρου μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί για το επόμενο, αρκετό, διάστημα. Διόλου τυχαία, ο κ. Μεϊμαράκης συνομιλεί σχεδόν καθημερινά με τους δύο πρώην προέδρους του κόμματος, ενώ δεν αποκλείεται, υπό προϋποθέσεις, να διεκδικήσει από τη βάση της ηγεσία του κόμματος. Η αλλαγή σκυτάλης στη Νέα Δημοκρατία άνοιξε τη συζήτηση, από την οποία έσπευσαν να βγουν εκτός ο κ. Κώστας Καραμανλής αλλά και ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο πρώτος εμμένοντας στη σταθερή του άποψη για μη εμπλοκή στα γαλάζια εσωκομματικά δρώμενα, ο δεύτερος προκειμένου να κρατήσει το χαρτί μιας υπερκομματικής παρουσίας εν ευθέτω χρόνο. Εντός ολίγων ωρών, πάντως, και μέχρι την επιβολή του «σιωπητηρίου» νέα ονόματα έπεσαν στη δημοσιογραφική και πολιτική αγορά, ανεβάζοντας τον αριθμό όσων θα ήθελαν ή φέρονται να θέλουν να διεκδικήσουν ρόλο σε... διψήφιο αριθμό (!), δείγμα και της δύσκολης θέσης στην οποία έχει περιέλθει το κόμμα. Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ήταν εξ αυτών που πρώτη απέφυγε κάθε δημόσια τοποθέτηση, μετά το δημοψήφισμα και την παραίτηση Σαμαρά. Ωστόσο, έστειλε με διαφορετικό τρόπο το μήνυμα, αν και προφανώς δεν ήταν αυτός ο επιδιωκόμενος στόχος. Η συνάντησή της με τον κ. Ζ.-Κ. Γιουνκέρ την Πέμπτη στις Βρυξέλλες προκάλεσε συζητήσεις και, όπως αποδείχθηκε από την προσπάθεια υπονόμευσης του ταξιδιού, αναζωπύρωσε διαχρονικές εντάσεις στο εσωτερικό της Ν.Δ. Κάθε άλλο παρά τη διαδοχή συζητεί και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, που όμως συνεχίζει μεθοδικά των κύκλο επαφών του με παράγοντες της πολιτικής και επιχειρηματικής ζωής, ενώ οικοδομεί και συμμαχίες εντός Ν.Δ., με πρώτη αυτή με τον κ. Αδ. Γεωργιάδη. Τη φιλοδοξία του να διαμορφώσει μία νέα πολιτική ατζέντα για τη Ν.Δ., χωρίς να υπεισέρχεται τώρα στο ποιος θα την εκφράσει, δηλώνει και ο κ. Ν. Δένδιας, εκ των στελεχών που εμφανίζονται να έχουν λάβει την απόφαση να τρέξουν στην κούρσα, παρά το φλερτ της κ. Μπακογιάννη για τη σύμπηξη μετώπου. «Ασε τους να εκτίθενται, υπάρχει χρόνος» διαμηνύει και ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, που επιχειρεί να εκφράσει την «καραμανλική» πτέρυγα και επιδιώκει να ενισχύσει τους δεσμούς του με οργανωμένες ομάδες του κόμματος, όπως η νεολαία και η τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν πρέπει, τέλος, να υποεκτιμάται και ο κ. Μ. Βορίδης, έστω κι αν αντιμετωπίζει την πολεμική αρκετών για τις ιδεολογικές του αναφορές. Ο εκ των στενών του κ. Σαμαρά, επιδιώκει να εκφράσει μία σημαντική μερίδα της εναπομείνασας, δεξιών απόψεων, βάσης του κόμματος. Η γενιά του «74» Στη συζήτηση υπεισέρχεται, εκ των πραγμάτων, και η ηλικιακή παράμετρος, δεδομένου ότι το γενικότερο αίτημα περί ανανέωσης εξακολουθεί να κυριαρχεί παρά τη δοκιμασία του «υποδείγματος Τσίπρα». Δύο στελέχη της... μεταπολίτευσης, η κ. Ολγα Κεφαλογιάννη με μακρά θητεία στο υπ. Τουρισμού και ο κ. Β. Κικίλιας, ως τελευταίος γαλάζιος υπουργός Δημόσιας Τάξης εμφανίζονται στα σχετικά σενάρια και, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», χωρίς να εκτεθούν εργάζονται μεθοδικά ώστε να είναι έτοιμοι εάν και εφόσον. Την ίδια τακτική ακολουθεί και ο κατά τι μεγαλύτερος κ. Μιλτ. Βαρβιτσιώτης. Ενεργά κινούνται και στελέχη που δεν περιλαμβάνονται, συνήθως, στις σελίδες των εφημερίδων όπως ο κ. Μ. Σαλμάς, ο οποίος μετά την αποκατάσταση των σχέσεών του με τον κ. Σαμαρά, προχωρά σε συζητήσεις με τοπικά στελέχη προκειμένου να συγκροτήσει πυρήνες στήριξής του, ενώ τον στόχο του να ηγηθεί έχει εξομολογηθεί και ο επικεφαλής των γαλάζιων ευρωβουλευτών κ. Μαν. Κεφαλογιάννης. EUROKINISSI-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ O κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης μοιάζει να απολαμβάνει της στήριξης όχι μόνον του κ. Αντώνη Σαμαρά αλλά και του κ. Κώστα Καραμανλή, που θεωρεί ότι, δεδομένης της ρευστότητας του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, ο εκτελών χρέη προέδρου μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί για το επόμενο, αρκετό, διάστημα. Αυτοδιοικητικές υποψηφιότητες Κ. Καραμανλής: Οχι βιαστικές κινήσεις Της ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ Σύμφωνος με το «πάγωμα» μέχρι νεωτέρας των εσωτερικών διαδικασιών για τη διαδοχή στη Νέα Δημοκρατία φέρεται να είναι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κων. Καραμανλής. «Αν διασφαλιστεί η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και επιστρέψει η ομαλότητα στη χώρα, τότε μπορεί να ξεκινήσουν οι διαδικασίες από τον Σεπτέμβριο. Αν όχι, από τον Νοέμβριο και βλέπουμε» λένε στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα έσπευσαν να επισκεφτούν τον πρώην πρωθυπουργό προκειμένου να ανταλλάξουν απόψεις εν μέσω κορύφωσης των πιέσεων για συμφωνία ή έξοδο της χώρας από το ευρώ και την Ευρωζώνη. Και αυτό, όπως εξηγούν, διότι ουδείς στη Συγγρού ή την Παναγή Κυριακού πιστεύει ότι τα προβλήματα θα λυθούν «διά μαγείας» με την υπογραφή της συμφωνίας. Αντιθέτως, όλοι, συμπεριλαμβανομένου του κ. Καραμανλή, εκτιμούν ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι και ως εκ τούτου απαιτείται συγκρότηση, υπευθυνότητα και εγρήγορση. Για τους γνωρίζοντες, η εκδήλωση ενδιαφέροντος για τη διαδοχή του κ. Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, σχεδόν ταυτόχρονα με την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού και τον ορισμό ως μεταβατικού αρχηγού του κ. Ευ. Μεϊμαράκη, θεωρήθηκε εξαιρετικά πρώιμη από τον κ. Κ. Καραμανλή. Ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά ότι θα είναι λάθος να επιχειρηθεί η αλλαγή σελίδας πριν ξεκαθαρίσει το πολιτικό και κυρίως το εθνικό τοπίο. Κάτι το οποίο, ακόμη και με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συμβεί άμεσα. Αυτή υπήρξε και η κοινή διαπίστωση στην πρόσφατη συνάντηση των κ. Καραμανλή και Μεϊμαράκη, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τον δεύτερο. Παρότι επισήμως, η συζήτηση δεν αφορούσε τα εσωκομματικά, αλλά την ενημέρωση για το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, είναι σαφές ότι οι δύο άνδρες συζήτησαν και τα εσωκομματικά και μάλιστα αναλυτικά. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που αντάλλαξαν απόψεις για το μέλλον της κεντροδεξιάς παράταξης. Ολοι θυμούνται τη συνάντηση που είχαν οι κ. Καραμανλής και Μεϊμαράκης το ίδιο βράδυ με το δείπνο των κορυφαίων γαλάζιων στελεχών στην Αθηναΐδα, με οικοδέσποινα την κ. Μ. Γιαννάκου. Τότε, και οι δύο άνδρες είχαν συμφωνήσει μεν ότι η Νέα Δημοκρατία πρέπει να γυρίσει σελίδα προκειμένου η παράταξη να μείνει ενωμένη, αλλά χωρίς βιαστικές κινήσεις που θα επέτειναν το πρόβλημα χωρίς να διασφαλίζουν την προοπτική της. Θέση που ο κ. Μεϊμαράκης είχε «σφραγίσει» με τη μη αποδοχή της πρόσκλησης για συμμετοχή στο δείπνο από την κ. Γιαννάκου. Γι αυτό και δεν είχε πάει. «Δεν ακούγεται βοή» Τότε, επίσης, ο κ. Καραμανλής είχε αποσαφηνίσει για πολλοστή φορά ότι δεν έχει καμία διάθεση ανάμειξης στα εσωτερικά του κόμματος και ότι δεν προτίθεται σε καμία περίπτωση να ηγηθεί μιας προσπάθειας ανασύνταξης της κεντροδεξιάς παράταξης, όπως μετά τις εκλογές και μέχρι σήμερα του ζητούν πολλοί. Και τότε, αλλά και σήμερα, το βασικό ζήτημα για τη μετά Σαμαρά εποχή στη Νέα Δημοκρατία είναι ότι μεταξύ των διεκδικητών δεν ξεχωρίζει το πρόσωπο που θα μπορούσε να κερδίσει από απόσταση ασφαλείας την κούρσα της διαδοχής έτσι ώστε να μπορεί να επιτύχει τον βασικό στόχο που δεν είναι άλλος Υποψηφιότητες, εντός ή εκτός εισαγωγικών, για τη γαλάζια ηγεσία δίνει και η τοπική αυτοδιοίκηση. Πέραν των περιφερειαρχών Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα και Στερεάς Ελλάδας Κώστα Μπακογιάννη, που ούτως ή άλλως «έπεσαν στο τραπέζι» από νωρίς, στην κούρσα αίφνης προστέθηκε με δήλωσή του και ο, διαγραφείς από τη Ν.Δ. επί Κ. Καραμανλή περιφερειάρχης Πελοποννήσου, Πέτρος Τατούλης. Μάλιστα, ο κ. Τατούλης φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να κινείται δραστήρια για τη δημιουργία σημείων στήριξης και εκτός Πελοποννήσου. Σε πείσμα των δύο νεαρών περιφερειαρχών, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν κεντρικές υποψηφιότητες, ο κ. Τατούλης λειτουργεί μάλλον με τη λογική της τοπικής αφετηρίας του Παν. Ψωμιάδη (σ.σ. όταν «έτρεξε» το 2009), αν και υπολείπεται σε αναγνωρισιμότητα. Από τον χώρο της αυτοδιοίκησης, που αποτελεί μία έτοιμη και δοκιμασμένη βάση εκλογικής αναφοράς, εκκινούν και οι φιλοδοξίες άλλων στελεχών, αν όχι για την ηγεσία, τουλάχιστον για πρωταγωνιστικό ρόλο στη μάχη γι αυτήν, όπως ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ κ. Γιώργος Πατούλης. Στην απίθανη περίπτωση που όλα τα σενάρια ή οι προσδοκίες επαληθεύονταν, και χωρίς να αποκλείεται μία, άγνωστη επί του παρόντος, υποψηφιότητα, η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να έχει έως και 15 υποψήφιους αρχηγούς. Προφανώς αρκετών οι φιλοδοξίες θα περιοριστούν στις στήλες των εφημερίδων. από το να ενώσει την κατακερματισμένη Κεντροδεξιά. «Δεν ακούγεται βοή» συνήθιζε να λέει τους προηγούμενους μήνες στους συνομιλητές του ο πρώην πρωθυπουργός, υπονοώντας σαφώς ότι οι συνθήκες για την αλλαγή σελίδας δεν έχουν ωριμάσει. Σε αυτό το «έλλειμμα», άλλωστε, στηρίζουν κάποιοι την πρόβλεψη αρκετών στο κόμμα ότι, λόγω και των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η χώρα, «ο κ. Μεϊμαράκης μπορεί και να μην είναι τελικά και πολύ μεταβατικός...». Αλλωστε είναι το πρόσωπο που προκαλεί τις λιγότερες εσωκομματικές αντιδράσεις, ουδέποτε ταυτίστηκε με το προηγούμενο σύστημα εξουσίας στη Ν.Δ. και έχει πολύ καλή σχέση με τον κ. Κ. Καραμανλή. Ολα τα παραπάνω, λοιπόν συνηγορούν υπέρ μιας μακροημέρευσης, στο πλαίσιο βεβαίως των σημερινών συνθηκών. Πάντως από την Παναγή Κυριακού δεν φαίνεται να εκφράζεται δυσαρέσκεια προς αυτή την κατεύθυνση, αφού όπως προαναφέρθηκε βασική προϋπόθεση που θέτει ο κ. Καραμανλής για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εκλογής νέου προέδρου στο κόμμα είναι η επιστροφή της ομαλότητας στην πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου. Πρωθυπουργοί και υπουργοί που έγιναν πρώην λόγω μνημονίων Του ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ Οσοι αναζητούν να βρουν κοινά στοιχεία ανάμεσα στον κ. Αλ. Τσίπρα και τον κ. Γ. Παπανδρέου θα δυσκολευτούν. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που αναδεικνύουν ότι ο κ. Τσίπρας έχει σίγουρα παρόμοιες αγωνίες με τον άλλοτε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ο νυν πρωθυπουργός ταλαιπωρείται εδώ και αρκετές μέρες από έναν επιχείλιο έρπητα, ο οποίος ήταν εμφανής και στην ομιλία του στην Ευρωβουλή. Πέντε χρόνια νωρίτερα, στις αρχές Μαΐου του 2010 και λίγες μέρες μετά το Καστελλόριζο, ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωνε στο υπουργικό συμβούλιο τις σκληρές περικοπές του πρώτου μνημονίου, σε πολύ κακή ψυχολογική κατάσταση και με έναν επιχείλιο έρπητα να τον ταλαιπωρεί επίσης. Αν η ψυχοσωματική αυτή εκδήλωση στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα συνδέεται με το γεγονός ότι διαπραγματεύεται το τρίτο, εξίσου σκληρό με το πρώτο, μνημόνιο ή απλώς αποτελεί συνειδητοποίηση ότι εισέρχεται πλέον και ο ίδιος στη χορεία των πρωθυπουργών που θα πρέπει να προωθήσουν μέτρα σκληρής λιτότητας, μένει να φανεί σύντομα. Ο κ. Τσίπρας, όπως και οι τέσσερις «μνημονιακοί» πρωθυπουργοί που προηγήθηκαν, θα έρθει και αυτός αντιμέτωπος με την αδηφάγο μηχανή λιτότητας που αναλώνει πρωθυπουργούς και προβεβλημένους πολιτικούς με απαράμιλλη ευκολία. Θα καταφέρει να επιβιώσει; Ο πρώτος πρωθυπουργός που εφάρμοσε τη μνημονιακή λιτότητα, ο κ. Παπανδρέου, άντεξε έως τις αρχές Νοεμβρίου του Πρακτικά, λίγες μέρες νωρίτερα, κατά την περίφημη και πασίγνωστη πλέον Σύνοδο των Καννών, υποχώρησε ατάκτως από το δημοψήφισμα που είχε προαναγγείλει. Ωστόσο, ο κλονισμός του είχε αρχίσει ήδη από τον Ιούνιο του Το φαινόμενο των «Αγανακτισμένων» της πλατείας Συντάγματος ήταν σε έξαρση, και μια επίθεση στο πρωθυπουργικό αυτοκίνητο από συγκεντρωμένους έξω από τη Βουλή οδήγησαν τον κ. Παπανδρέου στην ψυχολογική κατάρρευση. Τότε, μάλιστα, συναντήθηκε με τον κ. Α. Σαμαρά, από τον οποίο ζήτησε συνεργασία, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο εξεύρεσης νέου πρωθυπουργού. Ο κ. Σαμαράς αρνήθηκε. Ο νέος πρωθυπουργός τελικώς εξευρέθη λίγους μήνες αργότερα, όταν μετά από ένα άνευ λογικού προηγουμένου γαϊτανάκι προσώπων (όπως ο κ. Φιλ. Πετσάλνικος και ο Π. Ρουμελιώτης), ανέλαβε ο κ. Λ. Παπαδήμος. Την κυβέρνηση ειδικού σκοπού υπό τον κ. Παπαδήμο διαδέχθηκε, τον Μάιο του 2012, η υπηρεσιακή του κ. Π. Πικραμμένου. Πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 2012 ήταν ο κ. Σαμαράς, ο οποίος ουσιαστικά εκλήθη να εφαρμόσει το δεύτερο μνημόνιο, επικεφαλής μιας αρχικά τρικομματικής και έπειτα δικομματικής κυβέρνησης. Η «τύχη» του κ. Σαμαρά διήρκεσε έως τον Σεπτέμβριο του Είχε προηγηθεί ένα τρίμηνο μετά τις ευρωεκλογές που προκάλεσε πανικό στο τότε κυβερνών κόμμα και οδήγησε σε ανασχηματισμό όπου επικράτησαν οι «τηλεπαραθυράτοι». Κατά την εκτίμηση πολλών, η οριστική ρήξη με τους εταίρους δρομολογήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 στο Παρίσι, όπου οι εκπρόσωποι της τρόικας διεμήνυσαν στους εκπροσώπους Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ότι η αποπομπή του κ. Χ. Θεοχάρη από τη Γενική Γραμματεία Εσόδων συνιστούσε «casus belli», καθώς επηρέαζε την αξιοπιστία και την αυτονομία της υπηρεσίας. Ουσιαστικά έκτοτε, ο κ. Σαμαράς ήταν ένας πρωθυπουργός με ορατή ημερομηνία πτώσης την προεδρική εκλογή που ακολουθούσε. Το μνημόνιο κόστισε την πολιτική καριέρα και επτά υπουργών Οικονομικών. Ο κ. Ι. Βαρουφάκης (ο οποίος υπέγραψε την παράταση του δεύτερου μνημονίου στις 20 Φεβρουαρίου 2015) ήταν ο τελευταίο&sigmaf