Ιβέτ Έντουαρντς. αθωοτητα. Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ιβέτ Έντουαρντς. αθωοτητα. Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος"

Transcript

1

2 Ιβέτ Έντουαρντς ΕΝΟΧΗ αθωοτητα Μετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος

3 Σειρά: ΣYΓXPONH ΞENH ΛOΓOΤΕΧNΙΑ Συγγραφέας και τίτλος πρωτοτύπου: Yvvette Edwards, A Cupboard Full of Coats Copyright Yvvette Edwards All rights reserved. Παραγωγή: MINΩAΣ A.E.E. 1η έκδοση στην Ελλάδα: Σεπτέμβριος 2012 Mετάφραση: Μιχάλης Μακρόπουλος Eπιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Καραδήμας Σχεδιασμός εξωφύλλου Σελιδοποίηση: Ιάκωβος Ψαρίδης Φωτογραφίας εξωφύλλου: Corbis images Copyright για την παρούσα έκδοση: Εκδόσεις MINΩAΣ Τ.Θ , N. Hράκλειο, AΘHNA τηλ.: fax: ISBN

4 1 Ήταν Φλεβάρης, μακρύς κι αργός, ένα βράδυ Παρασκευής στο κατώφλι της άνοιξης, οι κρόκοι ήδη άνθιζαν στον μπροστινό κήπο ενώ τα μπουμπούκια του νάρκισσου δεν είχαν ακόμη ανοίξει, όταν έφτασε ο Λέμον. Άνοιξα την πόρτα περιμένοντας ν αντικρίσω έναν πωλητή από κάποια εταιρεία παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, ίσως κάποιον που πουλούσε κονκάρδες για λογαριασμό μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης, έναν τέλος πάντων από τους χίλιους τυχαίους ασήμαντους ανθρώπους που η ύπαρξή τους δεν σήμαινε τίποτε απολύτως για μένα ή για τον κόσμο μου. Απλώς χτύπησε, αυτό όλο κι όλο, χτύπησε την εξώπορτα και περίμενε, θαρρείς κι είχε μόλις γυρίσει με την εφημερίδα απ το ψιλικατζίδικο, και τα δεκατέσσερα χρόνια αφότου είχε σταθεί εκεί για τελευταία φορά, τα δεκατέσσερα χρόνια μετά τη νύχτα που σκότωσα τη μητέρα μου, ήταν λες και δεν υπήρξαν. ~7~

5 Ιβέτ Eντουαρντς Είχα φανταστεί χίλιες φορές τούτη τη στιγμή. Ο Λέμον είχε γυρίσει για μένα. Ήξερε τα πάντα κι όμως ακόμη μ αγαπούσε. Πάνω από μια δεκαετία γεμάτη όνειρα όπου το μόνο που έκανε ήταν να με κρατά σφιχτά ενώ εγώ έκλαιγα. Αν είχε έλθει νωρίτερα, όλη μου η ζωή ίσως να είχε πάρει άλλη τροπή κι ίσως τότε να μπορούσα να χαμογελάσω αβίαστα ή και ν αγαπήσω. Αν είχε έλθει πρωτύτερα, ίσως να μουν πιο ευτυχισμένη στον κόσμο των ζωντανών απ ό,τι στων νεκρών, όμως άργησε πολύ, και τα πράγματα ήταν τόσο δεδομένα τώρα, που δεν μπορούσα να καταλάβω τι νόημα είχε ο ερχομός του. Ωστόσο τώρα ήταν εδώ. Στεκόταν εκεί μες στην παγωνιά, βρεμένος κι άφωνος. Δεν δικαιολογήθηκε, δεν έδωσε εξηγήσεις, δεν είπε: «Απλώς περνούσα κι είπα να χτυπήσω». Δεν χαιρέτησε αγγίζοντας το γείσο του καπέλου του, ούτε χαμογέλασε, ούτε ρώτησε αν ήμουν καλά τίποτε. Στεκόταν εκεί κοιτώντας με λες και δεν ήταν βέβαιος για το αν θα τον αγκάλιαζα καλωσορίζοντάς τον με μια κραυγή ή αν θα του κλεινα την πόρτα στα μούτρα. Όμως δεν έκανα τίποτε από τα δύο. Απλώς τον κοίταξα κι εγώ, ώσπου τελικά ανασήκωσε ελαφρά τους ώμους μια κίνηση που θα μπορούσε να σημαίνει οτιδήποτε. Στο χρώμα ήταν αυτό που έλεγε η μητέρα μου «μαυριδερός», δηλαδή ήταν μαύρος με δέρμα ηλιοκαμένου Εγγλέζου τζέντλεμαν, και, όπως ένας τζέντλεμαν, ήταν πάντοτε ντυμένος στην τρίχα. Απ αυτήν την άποψη δεν είχε αλλάξει καθόλου. Το γούστο του στα ρούχα έμοιαζε να είναι το ίδιο ~8~

6 Ενοχη Αθωοτητα μιάμιση δεκαετία αργότερα, ή μπορεί απλώς να μην ανανέωσε ποτέ τη νεανική του γκαρνταρόμπα. Φορούσε ντένιμ παντελόνι, μάλλινη ζακέτα με καστόρινες διακοσμητικές λωρίδες και μια γκαμπαρντίνα πρόχειρα ριγμένη από πάνω. Αν κι είχε σταματήσει να βρέχει, ήταν μουσκεμένος όλος, από τα μαλλιά του, που παλιά τα χε πάντοτε κοντά αλλά τώρα είχανε μακρύνει σ ασημένιες πυκνές μπούκλες που είχανε κολλήσει από το νερό κι άχνιζαν, μέχρι τα παπούτσια του από φιδόδερμα. Το πρόσωπό του είχε αλλάξει. Το γέρικο δέρμα του είχε αποχτήσει παντού καινούριες ρυτίδες, τα μάτια του είχαν πιο πλατιά απλωμένες ζάρες στην άκρη τους, σακούλες κρέμονταν βαριές από κάτω τους, ήταν κόκκινα τριγύρω, τ ασπράδι τους είχε κιτρινίσει κι η έκφρασή τους ήταν έντονη καθώς με κοιτούσε κάνοντας ήδη ερωτήσεις, μιλώντας για πράγματα που, ακόμα και μόνος, θα πρεπε να τα ψιθυρίζει. Εγώ κοιτούσα αλλού, κοιτούσα κάτω, ενώ αναρωτιόμουν αν και τα δικά μου μάτια πρόδιδαν τόσα, με τον φόβο πως μπορεί να μην άφηναν τίποτε κρυφό, τρέμοντας ό,τι είχαν ίσως ήδη φανερώσει. Άνοιξα διάπλατα την εξώπορτα καθώς εκείνος σκούπιζε τα πόδια του στο χαλάκι. Παλιά έλεγε ΚΑΛΩΣΟ- ΡΙΣΑΤΕ, αλλά τώρα ήταν τόσο ξεθωριασμένο ώστε μόνον κάποιος που το ξερε θα μπορούσε να μαντέψει ότι κάποτε αυτή η λέξη ήταν γραμμένη εκεί. Πήδησε πάνω απ το σκαλί σβέλτος σαν γάτα. Ήταν πάντοτε ευλύγιστος, απ αυτούς τους άντρες που δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους όταν χόρευαν, ~9~

7 Ιβέτ Eντουαρντς που πρεπε να τα τραβήξεις με το ζόρι. Έκλεισα αθόρυβα την εξώπορτα πίσω του. Ήταν μέσα τώρα. Στάθηκε στο χολ κοιτώντας τριγύρω. Είχα αλλάξει πολλά στο σπίτι όλον τον καιρό που έλειπε. Οι πράσινες πόρτες και τα σοβατεπιά είχαν ξυστεί. Το παλιό χαλί με τ αφρολέξ από κάτω είχε αντικατασταθεί με πάτωμα απομίμηση ξύλου. Την τελευταία φορά που χε βρεθεί εδώ, τους τοίχους σκέπαζε μια ταπετσαρία με βαθύ δαμασκηνί χρώμα και βελούδινα ανάγλυφα σχέδια αλλά τώρα ήταν λείοι, καθαροί κι άσπροι. Τον μύρισα. «Χρειάζεσαι ένα μπάνιο» είπα. Ένευσε. Ανέβηκα τη σκάλα ως το λουτρό κι αυτός με ακολούθησε. Γύρισα τις στρόφιγγες και η μπανιέρα άρχισε να γεμίζει. «Θα σου φέρω μια πετσέτα». Τον άφησα στο λουτρό και πήγα να βρω πετσέτα και στεγνά ρούχα για να τα βάλει ύστερα. Δεν ήταν πρώτο μπόι για άντρας, είχε μάλλον μέτριο ανάστημα όμως ήταν πιο μεγαλόσωμος από μένα, έτσι ήξερα πως τίποτε δικό μου δεν θα του κανε ακόμα κι αν ήταν διατεθειμένος να το φορέσει. Υπήρχαν ακόμη μερικά αντρικά ρούχα στην ντουλάπα στην κάμαρα της μητέρας μου. Αν κι είχα σκεφτεί συχνά να κάνω ένα ξεκαθάρισμα στα πράγματά της, δεν το κανα, έτσι η κάμαρά της ήταν πάνω κάτω όπως την άφησε, αλλά ταχτοποιημένη, με τα πράγματά της ταχτικά φυλαγμένα, λες κι είχε φύγει ταξίδι με εισιτήριο μ ανοιχτή επιστροφή και μπορεί να γυρνούσε από στιγμή σε στιγμή. Μέχρι που άλλαζα τα ~10~

8 Ενοχη Αθωοτητα σεντόνια κάθε δυο μήνες, δίχως να ξέρω τον λόγο. Ήμουν μόνη εδώ, και, ενώ περνούσα συχνά κάποιες ώρες στην κάμαρά της, δεν κοιμόμουν ποτέ στο κρεβάτι της μητέρας μου. Μέσα στην ντουλάπα της βρήκα μια ρόμπα, μαρόν με λαχούρια, και την πήγα στο λουτρό μαζί με την πετσέτα. Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη ακόμη και, αν και χτύπησα πρώτα, τον βρήκα μπαίνοντας να βγάζει τα εσώρουχά του. Γύρισε προς το μέρος μου χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια να καλυφτεί. Το φως του λουτρού ήταν αναμμένο και η δυνατή του λάμψη δεν άφηνε τίποτε να φωτιστεί απαλά, με λίγη σκιά. Αν και μόνο στα πενήντα του ακόμη, το σώμα του ήταν ήδη σχεδόν γέρικο λεπτό, τριχωτό και σκεβρό σαν κερασιά. Οι τρίχες στο υπογάστριό του ήταν πυκνές και γκρίζες. Το πέος του ήταν πλαδαρό. Μέσ από τη μυρωδιά του καυτού μπάνιου, μύρισα το κορμί του, που στην οσμή του υπήρχαν ανάκατα ταγκός ιδρώτας, ρούμι και ταμπάκο. Ευχαρίστησε μ ένα νεύμα για τα ρούχα, μου γύρισε την πλάτη και μπήκε στην μπανιέρα. Τον άκουσα να κλείνει τις στρόφιγγες καθώς μάζευα από κάτω τα βρεμένα του ρούχα, και, καθώς ξάπλωνε ανάσκελα κι έκλεινε τα μάτια, βγήκα απ το λουτρό κλείνοντας πίσω μου την πόρτα. Όταν ο Λέμον κατέβηκε, το φαΐ ήταν έτοιμο. Κουσκούς με μέντα, ψητός σολομός και τοματάκια, μαζί με πράσι- ~11~

9 Ιβέτ Eντουαρντς να κρεμμυδάκια, μαύρες ελιές και κίτρινες πιπεριές, όλα αραδιασμένα με γούστο σε δυο μεγάλα άσπρα πιάτα. Η ρόμπα ήταν σφιχτοδεμένη γύρω από τη μέση του και τα χλωμά του πόδια κινούνταν αθόρυβα στο πάτωμα του καθιστικού. «Πεινάς;» ρώτησα. Ανασήκωσε τους ώμους του. «Έχεις τίποτε να πιω;» Έδειξα το κρασί στο τραπέζι, όμως έγνεψε αρνητικά. «Θες νερό; Χυμό; Κάτι δυνατό;» «Κάτι δυνατό». «Σερβιρίσου. Είναι στο ντουλάπι κάτω απ τον φούρνο μικροκυμάτων. Τα ποτήρια είναι πάνω απ τον νεροχύτη». Όσο ζούσε η μητέρα μου, εκτός κι αν είχε καλεσμένους, η δίφυλλη πόρτα στην άκρη του διαμπερούς καθιστικού ήταν πάντα κλειδωμένη, έτσι έπρεπε να βγεις στον διάδρομο για να πας στην κουζίνα. Εγώ όμως την είχα πάντοτε ανοιχτή, έτσι πέρασε και μπήκε στην κουζίνα. Τον άκουσα ν ανοίγει ντουλάπια, να βρίσκει ό,τι χρειαζόταν. Στην κουζίνα, ήταν ανέκαθεν επιδέξιος και ταχτικός. Άκουσα αχνά την πόρτα του ψυγείου να κλείνει κι αναρίγησα. Τα περισσότερα πράγματα το μόνο που χρειάζονται είναι λίγη απαλή μεταχείριση. Γέμισα για δεύτερη φορά το δικό μου ποτήρι απ το μπουκάλι στο τραπέζι και τώρα ήπια αργά, περιμένοντάς τον να γυρίσει. Όταν γύρισε κρατούσε ένα ποτήρι γεμάτο μ ένα διάφανο υγρό, μάλλον βότκα, ίσως νερωμένη ή μπορεί και όχι. Έπιασα το πιρούνι μου κι άρχισα ~12~

10 Ενοχη Αθωοτητα να τρώω, ενώ εκείνος κάθισε κρατώντας το ποτήρι κι ήπιε δυο γουλιές. Τον είδα να μορφάζει νιώθοντας το αλκοόλ να κατεβαίνει καυτό. Με κοίταξε, διάβασε την ερώτηση στα μάτια μου και κούνησε φευγαλέα το χέρι του προς το μέρος μου, απορρίπτοντάς τη σαν κάτι ασήμαντο. Οι κόμποι στα δάχτυλά του ήταν πιο μεγάλοι απ όσο θυμόμουν, ή ίσως μου φάνηκαν απλώς μεγαλύτεροι επειδή χειριζόταν τόσο αδέξια το μαχαίρι και το πιρούνι καθώς τα κρατούσε σφιχτά κι άρχιζε να σπρώχνει εδώ κι εκεί το φαΐ στο πιάτο του, κοιτώντας το σκυθρωπά. Λίγο αργότερα με κοίταξε κι είπε: «Τι ναι αυτό;». Γέλασα, και το γέλιο μου με ξάφνιασε. Είχε έλθει στην Αγγλία προτού πατήσει ακόμη τα τριάντα, έκτοτε είχε ζήσει εδώ κοντά τριάντα χρόνια και συνήθως μιλούσε αργά τα αγγλικά, με μακρόσυρτη προφορά που ήταν ξεκάθαρα της Καραϊβικής. Ήταν από τη Μονσερά, ένα μικρό νησί. Το ότι διάλεξε να ρωτήσει έτσι τι τον τάιζα ήταν σημάδι της μεγάλης του αηδίας. «Αν περίμενες ντασίν και κατσίκι με κάρι, ήλθες σε λάθος μέρος». «Όχι, δεν το περίμενα, αλλά θα ταν ωραία να χε λίγη σάλτσα». «Δοκίμασέ το πρώτα» είπα καθώς έσπρωχνε μακριά το πιάτο του, στο κέντρο του τραπεζιού, κουνώντας το κεφάλι του. «Θες λίγο πιπέρι;» Κούνησε πάλι το κεφάλι. Συνέχισα να τρώω. Του άρεσε το τσιγαρισμένο και ~13~

11 Ιβέτ Eντουαρντς το ροδισμένο φαγητό ρύζι τσιγαριστό, κοτόπουλο τσιγαριστό, τσιγαρισμένα μακαρόνια με τυρί, ροδισμένες ψητές πατάτες. Το είδος φαγητού που μαγείρευε τόσο καλά η μητέρα μου και που εγώ δεν το έφτιαχνα ποτέ. «Η γυναίκα μου πέθανε» είπε. «Αλήθεια;» «Από καρκίνο. Πάνε πέντε μήνες». «Λυπάμαι». «Δεν ήταν άρρωστη. Δεν μπορούσε απλώς να φάει. Έχασε βάρος. Πήγε στον γιατρό. Εκείνος την έστειλε γραμμή στο νοσοκομείο. Την έκοψαν, είδαν μέσα της, την έραψαν. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε». Ήπιε μια μεγάλη γουλιά, έκλεισε τα μάτια του καθώς κατέβαινε το αλκοόλ κι ύστερα ήπιε άλλη μια. Σαν να ταν το μανίκι της ρόμπας πετσέτα, σκούπισε απαλά μ αυτό τις άκρες του στόματός του. Θα την είδε βαθουλωμένη, σκελετωμένη, ως και τα ούλα της να χουν μαζέψει τόσο ώστε οι μασέλες της να μην εφαρμόζουν πλέον. Θα χρησιμοποίησαν κερί για να της φουσκώσουν τα μάγουλα, για να δώσουν στο στόμα της ένα πιο γεμάτο και φυσικό σχήμα, καθώς κι ένα διάφανο υγρό χρώμα για να κάνουν το δέρμα της να δείχνει ζωντανό. Αν την είχαν αναλάβει ύστερα τα σωστά χέρια, θα δειχνε πιο υγιής νεκρή, απ όσο την τελευταία φορά που την αντίκρισε να ζει ακόμη. Ήξερα πως ήταν παντρεμένος, όμως δεν είχα γνωρίσει ποτέ τη γυναίκα του. «Πώς την έλεγαν;» «Μέιβις». «Πώς ήταν;» ~14~

12 Ενοχη Αθωοτητα Ανασήκωσε τους ώμους. «Τη φρόντιζα ο ίδιος. Δεν την έβαλα ποτέ σε ίδρυμα. Αναγκάστηκα να παρατήσω τη δουλειά μου, τα πάντα. Δεν τα βγαζα πέρα και με τα δύο». Σήκωσε ξανά το ποτήρι του, αλλ αυτήν τη φορά ήπιε μια μικρή γουλιά. «Την πρώτη φορά που την άγγιξα, έμεινε έγκυος. Η μαμά της την πέταξε έξω στο δρόμο και δεν είχε πού να πάει. Τρεις μήνες αφότου τη γνώρισα και πλαγιάσαμε μαζί, εκείνη περίμενε παιδί κι είχαμε κιόλας παντρευτεί». «Την αγαπούσες;» Τα λόγια ειπώθηκαν προτού καν συνειδητοποιήσω ότι υπήρχαν στο μυαλό μου. Ήταν η ερώτηση που θελα να του κάνω όταν ήμουν δεκάξι. Όλον αυτόν τον καιρό περίμενε η ερώτηση, ανέγγιχτη, θαρρείς βαλσαμωμένη, βαθιά καταχωνιασμένη στο μυαλό μου, δίχως να έχω την παραμικρή ιδέα. «Το μωρό ήλθε τόσο γρήγορα κι εκείνη ήταν άρρωστη ήταν άρρωστη κι έκανε εμετό ώσπου να γεννηθεί το αγόρι. Οι λογαριασμοί μαζεύονταν σαν τα βατράχια μετά τη νεροποντή, ο ένας μετά τον άλλον. Πού χρόνος να γλεντήσουμε λιγάκι στην παραλία, να πάμε σ ένα χορό μέχρι το χάραμα. Δεν γελούσε ποτέ πολύ δεν χαμογελούσε καν. Όμως στο τέλος τής στάθηκα. Της μαγείρευα τη σούπα της. Την τάιζα με το κουτάλι, της σκούπιζα το πιγούνι. Της άλλαζα την πάνα, την καθάριζα. Ναι». «Σ αγαπούσε;» ρώτησα. Για μια στιγμή δεν απάντησε, ώσπου ανασήκωσε πάλι τους ώμους θαρρείς και θεωρούσε την ερώτηση δίχως νόη μα. Είπε: «Μ άφησε να μείνω». ~15~

13 Ιβέτ Eντουαρντς Ήταν η σειρά μου να του συνοψίσω τη δική μου ζωή και η δικιά του σειρά να κάνει τυχαίες, προσωπικές ερωτήσεις. Περίμενα, μα δεν ρώτησε τίποτε. Τελικά είπα: «Έχω ένα γιο τώρα». Ο Λέμον κοίταξε αργά τριγύρω στο δωμάτιο, είδε τα ράφια που ήταν βαλμένα σε μια εσοχή και φορτωμένα με βιβλία, την άνετη ψάθινη πολυθρόνα δίπλα τους, τον καναπέ που πιανε όλον τον έναν τοίχο, το στερεοφωνικό μπροστά στο παράθυρο, την τηλεόραση στο ράφι από πάνω του. Δεν φαίνονταν πουθενά παιχνίδια. Τίποτε που να δείχνει ότι οποιοσδήποτε άλλος ζούσε εδώ. Είχα φωτογραφίες, αλλά δεν τις είχα βαλμένες σαν τρόπαια γονιμότητας στους τοίχους μου. «Μένει με τον μπαμπά του» είπα υπερβολικά βιαστικά. «Θα ρθει αύριο. Έρχεται κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και μένει». Ένευσε κι ύστερα χαμήλωσε πάλι το βλέμμα του στο ποτήρι του δίχως την παραμικρή περιέργεια. Ανακουφίστηκα. Ήμουν πάντα έτοιμη για την ενστικτώδη έκπληξη που μπορεί να γεννούσε τούτη η δήλωση, για το πώς μπορεί να με έκριναν οι άνθρωποι και να αναθεωρούσαν ό,τι νόμιζαν πως ήξεραν πρωτύτερα για μένα, λες και, όταν μάθαιναν αυτό το ένα πράγμα για μένα, ξαφνικά αποχτούσα στα μάτια τους μιαν ευρύτερη υπόσταση. Χάρηκα που αυτός δεν το κανε. Όλα εκείνα τα χρόνια που έλειπε, μερικά πράγματα δεν είχαν αλλάξει. Οι άνθρωποι ένιωθαν πάντοτε πως μπορούσαν να τον εμπιστευτούν. Αυτό ήταν ανέκαθεν το χάρισμά του. «Γι αυτό ήλθες λοιπόν;» ~16~

14 Ενοχη Αθωοτητα Σήκωσε τα μάτια του και τα μισόκλεισε συνοφρυωμένος, σαν να ταν πρωτύτερα χαμένος σε σκέψεις απ όπου τον έβγαλα με την ερώτησή μου. «Εξαιτίας της Μέιβις». Χαμογέλασε θλιμμένα και κούνησε το κεφάλι. «Δεν μιλούσαμε ποτέ» είπε. «Για τη μαμά σου, για όλα αυτά». Αν και ήξερα πως θα μιλούσαμε γι αυτήν, πως ήταν αναπόφευκτο ότι θα ερχόταν η κουβέντα στη μητέρα μου, πανικοβλήθηκα, σηκώθηκα κι ας μην είχα αποφάει, πήρα το πιάτο του, άδειασα στο δικό μου το ανέγγιχτο φαΐ του και μάζεψα τα μαχαιροπίρουνα και τα βαλα κι αυτά στο πιάτο. «Πάνε χρόνια που πέθανε. Πάει αυτό, τέλειωσε» είπα. «Αλήθεια;» ρώτησε και μετά κοίταξε αλλού, κάτω στο πάτωμα, στριφογυρνώντας τα δάχτυλα των ποδιών του καθώς μιλούσε και χτυπώντας πότε με το ένα πόδι και πότε με τ άλλο το πάτωμα, σαν τυμπανιστής που παιζε ένα ρυθμό. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά δυνατά, το κρασί να στροβιλίζεται μες στο κεφάλι μου, και ξαφνικά, απ το πουθενά, μες στο στομάχι μου αναδύθηκε σαν σημαδούρα μια αίσθηση ναυτίας. «Ο Μπέρις ήλθε να με βρει» είπε και μετά πρόσθεσε: «Είναι έξω». Έπλυνα τα πιάτα, σφούγγισα τα ντουλάπια και τον πάγκο, καθάρισα τα μάτια, άδειασα τον σκουπιδοτενεκέ, ύστερα σκούπισα και σφουγγάρισα την κουζίνα. ~17~

15 Ιβέτ Eντουαρντς Ο Λέμον ήταν στο καθιστικό. Κάπνιζε. Το μύριζα. Το χα ξεχάσει το κάπνισμα. Αυτός και ο Μπέρις κάπνιζαν κι οι δυο τότε κι έκαιγαν θυμίαμα να σκεπάσουν τη μυρωδιά. Μπένσον και Χέτζις, και κάνα τσιγαριλίκι πού και πού. Το θυμίαμα το χε προμηθεύσει η μητέρα μου. Η ίδια δεν είχε βάλει ποτέ τσιγάρο στο στόμα της. Ο μόνος άλλος άντρας που μαζί του είχε ζήσει ήταν ο πατέρας μου, που επίσης δεν κάπνιζε. Ωστόσο, όπως οι πάντες, το δεχόταν χωρίς να πει κουβέντα, ανοίγοντας διάπλατα τα παράθυρα, πιάνοντας τις κουρτίνες και κουνώντας σε κύκλους το αρωματικό στικ. Έκλεισα τα μάτια και για μια στιγμή την είδα μικρόσωμη, αδύνατη και τέλεια, να χορεύει με σηκωμένα τα χέρια. Είναι έξω. Είχε εκτίσει τα δεκατέσσερα χρόνια μιας ισόβιας ποινής, μιας τιμωρίας ορισμένου χρόνου με τοίχους και κανόνες, που τώρα είχε λήξει και τον ζήλευα γι αυτό. Μπορούσε ν αρχίσει τη ζωή του ξανά, έχοντας εξιλεωθεί για το έγκλημά του. Κατηγορήθηκε, τιμωρήθηκε, εξέτισε την ποινή του και κατόπιν αφέθηκε ελεύθερος. Ελεύθερος για να επισκεφτεί τον Λέμον κι οι δυο τους να κουβεντιάσουν. Και τώρα ο Λέμον ήταν εδώ για να μιλήσει σ εμένα. Πήρα βαθιά ανάσα, έγειρα στον τοίχο με τα μάτια κλειστά, προστάζοντας τον εαυτό μου να ηρεμήσει, μην μπορώντας να σταματήσω την ερώτηση που αντηχούσε μες στο κεφάλι μου. Πόσα γνώριζε ήδη ο Λέμον; Πήρα ένα πιατάκι απ το ντουλάπι και το πήγα στο καθιστικό, γιατί τίναζε τη στάχτη του μες στη χούφτα του. ~18~

16 Ενοχη Αθωοτητα «Δεν έχω τασάκι. Δεν καπνίζω» είπα δίνοντάς του το πιατάκι. Καθόταν στο μέσον του καναπέ. Εγώ κάθισα στην ψάθινη πολυθρόνα αντίκρυ, παρακολουθώντας τον, περιμένοντάς τον να μιλήσει. Κράτησε το τσιγάρο ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείχτη του, πήρε μια αργή, μεγάλη ρουφηξιά κι άνοιξε το στόμα αφήνοντας νωχελικές κορδέλες καπνού να μπουν στα ρουθούνια του, προτού τον τραβήξει τελικά όλον μες στα πνευμόνια του. Καθώς ξεφυσούσε, τα χείλη του, στρογγυλεμένα, έβγαζαν δαχτυλίδια καπνού, το ένα μετά τ άλλο, ώσπου δεν έμενε καθόλου καπνός πια. Ένιωθα ακόμη αναγούλα, σαν να γινόταν η εκταφή της μητέρας μου, και στη σιωπή το αναγούλιασμα χειροτέρευε. Ήθελα απεγνωσμένα να μάθω τι γνώριζε και ταυτόχρονα έτρεμα μήπως το φανέρωνε προτού να ήμουν έτοιμη να τ ακούσω. Αυτός ο φόβος με ώθησε να μιλήσω πρώτη, ν αρχίσω τη συζήτηση από τις παρυφές, όσο μακρύτερα μπορούσα από την καρδιά του ζητήματος. «Πώς έδειχνε λοιπόν;» «Έχει αλλάξει». Ύψωσα τα φρύδια μου, κοίταξα το ταβάνι, πήγα να ξεφυσήσω ειρωνικά και το σταμάτησα σουφρώνοντας τα χείλη. «Μην το πιστεύεις αν δεν θες, όμως είναι αλήθεια». «Το χω ξανακούσει αυτό» «Δεν είναι ο μόνος». Ένιωσα έναν θυμό που και οικείος μού ήταν και τον αποδέχτηκα. Τι περίμενε δηλαδή, να με βρει ίδια ύστερα ~19~

17 Ιβέτ Eντουαρντς από τόσον καιρό κι απ όσα συνέβησαν; «Μεγάλωσα» είπα. Δεν απάντησε, αλλ απλώς προσηλώθηκε στο σβήσιμο του τσιγάρου του. «Τι ήθελε λοιπόν;» «Να μ ευχαριστήσει που ήμουν φίλος του». «Πόσο συγκινητικό». «Και ρώτησε για σένα». «Αχ τι γλυκό». «Κι ήθελε να ζητήσει συγγνώμη». «Να πάει να γαμηθεί!» Ο Λέμον ύψωσε τα φρύδια του. Ήταν της παλιάς σχολής. Αν αυτοί άρχιζαν τα μπινελίκια, τα ρε πούστη και ρε μουνόπανο, δεν υπήρχε πρόβλημα, αλλά οι μικροί έπρεπε να κρατούν το στόμα τους κλειστό. Κι ας ήμουν ενήλικη, ήμουν κατά μία ολόκληρη γενιά μικρότερή του, έτσι θεώρησε προσβλητική τη βρισιά μου. «Είναι λιγάκι αργά για συγγνώμες» είπα. «Δεν είναι ποτέ αργά για να προσπαθήσει κάποιος να επανορθώσει το κακό που έκανε». «Αυτά είναι αηδίες και δεν θέλω να τ ακούω! Είναι νεκρή». «Εσύ είσαι αναμάρτητη λοιπόν;» Αν και δεν υπήρχε ίχνος σαρκασμού στον τόνο του, ένιωσα τον εαυτό μου να παλεύει να «διαβάσει ανάμεσα στις αράδες», να πολεμά να υπολογίσει τι γνώριζε τον ένιωσα να δέρνεται και να χτυπιέται. «Δεν θέλω τις αργοπορημένες του συγγνώμες. Ούτε θέλω κηρύγματα από σένα για την αμαρτία». «Δεν ήλθα γι αυτό». «Γιατί ήλθες λοιπόν; Τι θέλεις;» ~20~

18 Ενοχη Αθωοτητα Κοίταξε αλλού, κάτω στο πάτωμα. Τώρα έμοιαζε να τον πιέζω, όμως ήταν πολύ αργά για να σταματήσω. «Έκλαψε, ε; Θα πλάνταξε, πάω στοίχημα. Σ αυτό ήταν πάντοτε καλός». «Δεν ήταν ο μόνος». «Κι εσύ άκουσες, ένευσες κι είπες: Σε συγχωρώ ;» Δεν απάντησε. Ούτε με κοίταξε. Αυτήν τη φορά δεν έκανα καμιά προσπάθεια για να μην ξεφυσήσω ειρωνικά. «Χρειάζομαι ένα ποτό» είπα. Γύρισα στην κουζίνα, πήρα άλλο ποτήρι απ το ντουλάπι κι έβαλα κι άλλο κρασί, που όμως δεν ήθελα να το πιω. Καρδιοχτυπούσα, ο λαιμός μου ήταν ξερός. Το μίσος μου, που χα περάσει τόσα χρόνια καταπνίγοντάς το, ανάβλυζε ανεμπόδιστο ξανά. Είχα σηκώσει τόσους τοίχους στη ζωή μου και τα χα βάλει όλα σε τάξη μέσα, και να που με δυο λέξεις, αδιάφορα ειπωμένες, τους γκρέμισε όλους. Είναι έξω. Άφησα ανέγγιχτο το κρασί και γύρισα ορμητικά στο καθιστικό. «Κοίτα, δεν σε θέλω εδώ πέρα» είπα. «Καλύτερα να φύγεις». Αλλ αυτός είπε: «Όχι ακόμη». «Δεν καταλαβαίνεις, ε; Δεν με νοιάζει αν είναι νεκρή!» Δεν κοίταξε καν προς το μέρος μου, αλλά απλώς σήκωσε ξανά τους ώμους. «Κι εμένα δεν μ ένοιαξε ποτέ αν θα ζούσε». ~21~

19 Ιβέτ Eντουαρντς Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έτρεχα. Το ξεκίνησα μια μέρα λίγες εβδομάδες αφού ο Ρεντ με παράτησε. Είχα να δουλέψω αφότου ήμουν έξι μηνών έγκυος. Ίσως αυτό να παιξε κάποιο ρόλο, επειδή όταν δούλευα ένιωθα. Έξω από τον θάλαμο ψύξης δεν ένιωθα τίποτε. Εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα είχα μόλις ξαναβάψει την κάμαρά μου αλλάζοντάς τη σε λευκή από κρεμ που ήταν πριν, κρεμ και βαθυκόκκινη, επειδή ο Ρεντ μισούσε το λευκό. Έλεγε πως ήταν αποστειρωμένο, πως ήθελε να νιώθει άνετα όταν έβγαζε απρόσεχτα τις μπότες του μες στην κρεβατοκάμαρα, να νιώθει ζεστά και χαλαρά. Με το που έφυγε, δεν χρειαζόταν πια να συμβιβάζομαι, έτσι το άλλαξα. Πίστευα πως όταν τέλειωνα θα ένιωθα κάτι ευχαρίστηση ή χαρά, ακόμα κι αβεβαιότητα ή κι απέχθεια, οτιδήποτε. Όμως δεν ένιωσα. Απλώς η δουλειά τέλειωσε. Έπλυνα τα πινέλα, καθάρισα την μπανιέρα, ταχτοποίησα τα κουτιά στην αποθήκη στον κήπο κι ανέβηκα να ξαναδώ το έργο μου. Η σχέση μου είχε τελειώσει κι ο Ρεντ είχε πάρει τον γιο μου. Η ζωή μου ήταν δική μου και μπορούσα να κάνω ό,τι ήθελα, όμως δεν ένιωθα τίποτε. Καθώς στεκόμουν και κοιτούσα τους τοίχους ψάχνοντας μέσα μου για κάποιου είδους συναισθηματική απόκριση, αυτό το τίποτε ξαφνικά με κατέκλυσε σαν κάτι υλικό, με όγκο, τόσο κενό και τόσο απέραντο που τρομοκρατήθηκα. Την πρώτη φορά που βγήκα να τρέξω ο λόγος ήταν αυτός ο τρόμος, η πιθανότητα να ρουφηχτώ για πάντα στο κενό, και τρέχοντας διαπίστωσα ότι μπορούσα να νιώσω πίεση στα πνευμόνια μου, πόνο στα ~22~

20 Ενοχη Αθωοτητα πόδια μου, το δέρμα μου να ιδρώνει, την καρδιά μου να χτυπά δυνατά. Δεν είχα πρόγραμμα, έτρεχα όποτε μου κανε κέφι, συνήθως πέντε με έξι φορές τον μήνα. Αυτό ήταν το στιλ μου. Δεν θύμιζε καθόλου το στιλ των άλλων δρομέων που έβλεπα, γιατί εκείνοι είχαν σύστημα, έκαναν τζόκιγκ δυο τρεις φορές την εβδομάδα, πάντα με ζέσταμα στην αρχή και διατάσεις κατόπιν, και γι αυτούς το τρέξιμο ήταν το χόμπι τους. Εγώ έτρεχα θαρρείς κι απ αυτό κρεμόταν η ζωή μου, όσο πιο γρήγορα και δυνατά μπορούσα. Μερικές φορές περαστικοί κοιτούσαν πίσω μου καθώς έτρεχα προς το μέρος τους, με το βλέμμα τους φοβισμένο, προσπαθώντας να δουν ποιος ή τι με κυνηγούσε και να καταλάβουν αν θα πρεπε να τρέξουν κι αυτοί. Εφόσον ένιωθα, δεν μ ένοιαζε. Όμως εκείνη τη νύχτα, με τον Λέμον να καπνίζει στο καθιστικό, με τη μητέρα μου να χορεύει στην κουζίνα και με τον Μπέρις να ναι έξω, ένιωθα λες κι είχαν τα κυκλώματά μου υπερφορτιστεί. Βρέθηκα να αισθάνομαι τόσο πολλά διαμιάς, ώστε ήταν αδύνατον να επεξεργαστώ οτιδήποτε, και, εκτός από το να τρέξω, δεν μπορούσα να σκεφτώ τι άλλο να κάνω. Τον άφησα καθισμένο στον καναπέ, φόρεσα παντελόνι του τζόκιγκ κι αθλητικά παπούτσια, κι έφυγα. Τη στιγμή που έκλεισα την αυλόπορτα πίσω μου, τα πόδια μου άρχισαν να σφυροκοπούν το πεζοδρόμιο και βρέθηκα να κατευθύνομαι με σπριντ προς το Χάκνεϊ Ντάουνς. Έστριψα δεξιά στο πάρκο θέλοντας ν ακολουθήσω την περίμετρό του και κατηφόρισα τρεχάτη την Ντάουνς ~23~

21 Ιβέτ Eντουαρντς Παρκ, με το πάρκο στ αριστερά μου και το συγκρότημα κατοικιών της Πέμπουρι στα δεξιά μου. Το βράδυ ήταν σκοτεινό σαν νύχτα, ψιλόβρεχε πάλι και φυσούσε παγερός αέρας. Τον ένιωθα. Ένιωθα την ανάσα στο λαρύγγι μου σαν να ταν καθαρός ευκάλυπτος, ένιωθα στο πρόσωπο και τον λαιμό μου τις στάλες στον αέρα, και σουβλιές στους μυς στις γάμπες μου. Ήμουν όσο πιο προσηλωμένη μπορούσα στα πράγματα που ένιωθα σωματικά, ελπίζοντας έτσι να καταπνίξω τις μνήμες που χε ξυπνήσει ο Λέμον, από μιαν εποχή που δεν είχα καμία επιθυμία να θυμηθώ, και για περίπου ένα εικοσάλεπτο τα κατάφερα, ώσπου είχα τρέξει πάνω από τη μισή διαδρομή γύρω από το Χάκνεϊ Ντάουνς. Η ήττα ήλθε με τη μορφή ενός χαρτιού, ενός αποκόμματος που τ άρπαξε ο άνεμος και, υγρό, το κόλλησε με δύναμη πάνω στο χέρι μου. Το τίναξα μεμιάς κι αύξησα ταχύτητα, αλλά ήταν ήδη αργά. Ξαφνικά ήταν αδύνατον να μη σκεφτώ τη μητέρα μου και τις επιλογές της, να μην αναρωτηθώ πώς μπορούσε μια γυναίκα να ναι τόσο αξιολύπητη, να γίνει τόσο αδύναμη και παθητική ώστε να μη σηκώσει καν το χέρι της για να αμυνθεί, έστω κι αν εκείνες τις στερνές στιγμές σίγουρα θα ήξερε πως αν δεν το κανε τότε σίγουρα θα πέθαινε. Πολύ όμορφη. Οι πάντες έλεγαν πως αυτό ήταν, και πράγματι αλήθευε. Με μάτια μεγάλα σαν μωρού και με μακριά, πυκνά ματόκλαδα που δεν έπαυαν να πεταρί- ~24~

22 Ενοχη Αθωοτητα ζουν, με χείλη πορφυρά που χωρίζονταν σε μισοφέγγαρο πάνω από φιλντισένια δόντια και με μαυριδερή επιδερμίδα, τόσο τέλεια, που ήταν λες κι ένας υπομονετικός κουκλοποιός την είχε βουτήξει αργά σε καστανό βερνίκι, χαμηλώνοντάς τη, γυρνώντας την, υψώνοντάς τη, με τα χέρια του σφιγμένα γύρω από την εβένινη μάζα των αράπικων, αλλ όχι κι όμοιων με στριφτό σύρμα, μαλλιών της η μητέρα μου ήταν καλλονή. Ήταν το μοναδικό παιδί ενός φτωχού κι αμόρφωτου αγρότη στη Μονσερά, με γυναίκα μισογραμματιζούμενη. Σε μια εποχή που ήταν συνηθισμένο για τους μετανάστες απ την Καραϊβική ν αφήνουν τα παιδιά τους πίσω με συγγενείς όταν πήγαιναν στη «μητέρα πατρίδα» για να κάνουν την τύχη τους με μπαλαντέρ τους την Ελπίδα που σκιρτούσε μες στο στήθος τους, οι παππούδες μου πήραν τη θυγατέρα τους μαζί τους. Και οι τρεις δεν είχαν παρά μια χαρτονένια βαλιτσούλα και τα περισσότερα πράγματα μέσα ήταν δικά της. Ό,τι ξέρω για κείνους το έμαθα απ αυτήν, και η σούμα όσων έλεγε ήταν πως ως και τη γη που απάνω της πατούσε η μητέρα μου τη λάτρευαν πιο πολύ απ όσο τον Θεό τον ίδιο. Τελεία και παύλα. Παραήταν όμορφη για να πηγαινοέρχεται μόνη στο σχολείο μια εποχή που όλα τα άλλα παιδιά στη χώρα έκαναν αυτό ακριβώς, ή για να μαγειρεύει, να καθαρίζει, να ψωνίζει, να κουβαλάει, ως και να μάθει να κάνει έστω κι ένα μοναδικό πράγμα που θα της χρησίμευε στη ζωή της. Έτσι, όταν ήταν δεκαεφτά χρονών και οι παππούδες μου πέθαναν, είναι δύσκολο να φανταστώ τι θα ~25~

23 Ιβέτ Eντουαρντς είχε απογίνει δίχως την καλοσύνη του φίλου του παππού μου, του κυρίου Τζάκσον. Ο κύριος Τζάκσον ήταν πενήντα τριών όταν τη σπίτωσε. Πενήντα τριών. Δίκαιος απέναντι στους νοικάρηδές του, ήταν ένας δαιμόνιος Τζαμαϊκανός μετανάστης που χε με κάποιον τρόπο προσγειωθεί ομαλά, που λέει ο λόγος, πάνω στα αρθριτικά, γέρικα ποδάρια του. Ήταν κοκαλιάρης από τον διαβήτη που τελικά τον ξέκανε και, αν και μισότυφλος από γλαύκωμα, έβλεπε ακόμη αρκετά ώστε να δει ότι η μητέρα μου παραήταν όμορφη για να κλαίει με ραγισμένη την καρδιά, απελπισμένη στο έρημο κρεβάτι της και μόνη. Έναν χρόνο αργότερα είχαν ήδη παντρευτεί κι εκείνη είχε σωθεί. Ο κύριος Τζάκσον τής έμαθε πώς να ναι γυναίκα, πώς να διαλέγει καλά λαχανικά και τα καλύτερα κομμάτια κρέας, πώς να κόβει το κοτόπουλο και να ξεντερίζει τα ψάρια, πού να ψωνίζει ό,τι χρειαζόταν κανείς για να φτιάξει μια κανάτα πόντσι με Γκίνες. Την πήγαινε στα μαγαζιά. Της αγόραζε κοσμήματα κι εσώρουχα, φουστάνια, ζακέτες, παπούτσια, που αυτή τα κοβε και τα άλλαζε σαν παιδί που χει ένα κουτί με ρούχα κι αξεσουάρ και περνά την ώρα του παίζοντας. Ήταν τόσο όμορφη που της άξιζε μόνον ό,τι καλύτερο, κι αυτό έπαιρνε, επειδή ο κύριος Τζάκσον τη λάτρευε. Η μητέρα μου μιλούσε διαρκώς για τον εαυτό της, μου έλεγε τα πάντα για τη ζωή της σαν να αφηγούνταν παραμύθια, μιλώντας καθώς έπαιζε με τα μαλλιά μου ή έπαιζα εγώ με τα δικά της, ψιθυρίζοντάς μου στο αυτί καθώς μ έβαζε στο κρεβάτι το βράδυ, ή τις κρύες νύχτες ~26~

24 Ενοχη Αθωοτητα στο δικό της κρεβάτι, όπου κουλουριαζόμουν μες στη ζεστασιά της. Γι αυτήν και τον πατέρα μου, πώς ήταν παντρεμένοι κοντά τρία χρόνια προτού να μείνει έγκυος σ εμένα και πώς εκείνος είχε ήδη χάσει τότε κάθε ελπίδα ότι θα γινόταν πατέρας. Όταν η μητέρα μου του είπε πως περίμενε παιδί, αυτός τρελάθηκε απ τη χαρά του και ταυτόχρονα ήταν σίγουρος πως θα μουν αγόρι. Ο κύριος Τζάκσον ήταν που μου έδωσε το όνομα με το οποίο θα με καταχώριζαν στο Μητρώο Γεννήσεων και Θανάτων, θαρρείς κι ήταν αληθινό όνομα που το είχανε σκεφτεί πολύ, ένα κανονικό όνομα, προϊόν αγάπης. Είπε πως μου ταίριαζε, γιατί δεν ήμουν απλώς κορίτσι, αλλά, αντί να μοιάζω της γυναίκας του, έμοιαζα εκείνου. Μικρή, σκούρα κι απαιτητική, υπερβολικά λαίμαργη για να με κρατήσει η μητέρα μου στο στήθος της και υπερβολικά θορυβώδης για να με θέλει ο πατέρας μου στην κάμαρά τους. Μετά τον ερχομό μου, έδιωξε τους νοικάρηδες κι αγόρασε το σπίτι όπου ζούσα και τώρα, με μια κρεβατοκάμαρα γι αυτούς, μία για μένα και μια τρίτη για κάθε ενδεχόμενο κι ύστερα κράτησε εμένα και τη μητέρα μου κλειδωμένες μέσα. Μακριά από την εκκλησία, τη δουλειά, τις γιορτές, τα μπαρ, τους νεότερους άντρες με τον πιο σφιχτό πισινό, τη ζωή. Εκείνη άφησε να κυλήσουν μερικά χρόνια ακόμα, ώσπου ο κύριος Τζάκσον πέθανε, κλέβοντάς μου κάθε ανάμνησή του πλην μιας εγώ να κάθομαι στο κρεβάτι δίπλα του, εκστατική, και να τον ακούω να μου λέει μια ιστορία. Δεν ξέρω ποιο ήταν το θέμα της. Με δυσκολία τον βλέπω στη μνήμη μου ή θυμάμαι οποιαδήποτε ~27~

25 Ιβέτ Eντουαρντς λεπτομέρεια του δωματίου. Αυτό που έχω πιο ζωηρά στη μνήμη μου είναι η έξαψή μου, η καθαρή συγκίνηση που νιωθα ακούγοντάς τον να μιλά. Πρέπει να ήμουν γύρω στα τρία. Στα τέσσερά μου είχε πια χαθεί. Τώρα είχα κάνει έναν ολόκληρο γύρο του πάρκου κι ήμουν πολύ εξαντλημένη για να κάνω τροχάδην την υπόλοιπη διαδρομή μέχρι το σπίτι, έτσι έκανα γρήγορο βάδην με τα πόδια μου να τρέμουν, μπροστά από το συγκρότημα κατοικιών, τα γκαράζ, τα σπίτια και τους κήπους των φυσιολογικών οικογενειών, γυρνώντας εκεί που ήξερα πως ο Λέμον με περίμενε. Άνοιξα την αυλόπορτα και στην εξώθυρα ένιωσα την αριστερή μου γάμπα έτοιμη να πάθει κράμπα, έτσι στάθηκα και την τέντωσα, προσπαθώντας ν αποφύγω, όσο γινόταν, τον δριμύ πόνο. Αυτό που έλεγε πάντοτε η μητέρα μου για τον κύριο Τζάκσον ήταν πως ως άνθρωπος ήταν καθωσπρέπει, πως φρόντιζε τα πράγματα, συμπεριλαμβανομένου αυτού εδώ του ανυποθήκευτου σπιτιού που της άφησε και που έπειτα εκείνη το άφησε σ εμένα, όταν εγώ ήμουν δεκάξι κι αυτή ήταν νεκρή. Ήταν αρκετά καθωσπρέπει ώστε να μη ζητήσει τίποτε άλλο απ αυτήν, εκτός από το να το κατοικήσει και να αφιερώσει τη ζωή της στην ανατροφή μου, απαρνούμενη τους άλλους άντρες ωσότου να μεγαλώσω. Η μητέρα μου θεώρησε πως αυτό το «να μεγαλώσω» σήμαινε να γίνω δεκάξι. Η ειρωνεία ήταν πως στα δεκάξι μου είχα πράγματι μεγαλώσει. Δεκάξι χρονών και μέσα σε μια νύχτα η παιδική μου ηλικία έληξε. Ίσως για ό,τι συνέβη να έφταιγε ο κύριος Τζάκσον. Αν είχε παντρευτεί κάποια συνομήλική του ίσως να μην του ~28~

26 Ενοχη Αθωοτητα είχε γίνει έμμονη ιδέα ότι άλλοι άντρες θα πλάγιαζαν με τη γυναίκα του όταν εκείνος δεν θα υπήρχε πλέον. Ίσως, αν της είχε δοθεί η ευκαιρία να ζήσει στον πραγματικό κόσμο, να είχε μάθει κάποια κόλπα που θα την κρατούσαν ζωντανή. Ή μπορεί, αν μου χε δοθεί ένα όνομα σαν το Ειρήνη, να ήταν ετούτο μια άλλου είδους αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Αλλά έβρισκα δικαιολογίες και το ήξερα. Το γεγονός ήταν ότι είχα κάνει ό,τι είχα κάνει. Πήρα την απόφασή μου κι έδρασα όπως έδρασα. Έτσι το φταίξιμο ήταν δικό μου και μόνο δικό μου. Άνοιξα την εξώπορτα, μπήκα στο σπίτι και βρόντηξα πίσω μου την πόρτα λες και μπορούσα, κάνοντάς το αυτό, να κλείσω απέξω όλες τις δικαιολογίες που θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν. Κλείστηκα στο ντους και τρίφτηκα να καθαριστώ. Έτριψα τα μπράτσα μου, τα πόδια μου, τον λαιμό του, το στομάχι μου, τα στήθη μου. Η μυρωδιά αφρόλουτρου περγαμόντο είχε αρχίσει να διαλύεται και το δέρμα μου κοκκίνισε γδαρμένο από το πολύ τρίψιμο, ώσπου άρχισε τελικά να τσούζει. Τότε σταμάτησα να τρίβω, όρθια κάτω από το τρεχούμενο νερό ώσπου από καυτό έγινε ζεστό, χλιαρό και τελικά δροσερό, και το τσούξιμο έγινε μούδιασμα κι ανατρίχιασμα. Άντεξα το κρύο όσο πιο πολύ μπορούσα, προτού να κλείσω τελικά το νερό. Άνοιξα τη συρόμενη γυάλινη πόρτα, έπιασα τη λευκή πετσέτα με την πυκνή ύφανση και φέρθηκα με μεγαλύτερη απαλότητα στο πονεμένο μου κορμί, σκουπίζοντάς ~29~

27 Ιβέτ Eντουαρντς το αργά. Με την πετσέτα τυλιγμένη γύρω μου, ξεκλείδωσα την πόρτα του μπάνιου, βγήκα στον διάδρομο και πήγα προς την κάμαρά μου. Όταν πέρασα έξω από την κάμαρα της μητέρας μου, η πόρτα ήταν λιγάκι ανοιχτή. Στάθηκα απέξω, ακούγοντας τη σιωπή μέσα, προτού να τη σπρώξω αργά και να μπω. Μες στην κάμαρά της υπήρχε μια ντουλάπα γεμάτη παλτά. Ήταν βαλμένη σε μια εσοχή και μάλλον ήταν τόσο παλιά όσο το ίδιο το σπίτι. Η πόρτα της έτριξε όταν την άνοιξα. Τα παλτά μέσα κρέμονταν από μεγάλες ξύλινες κρεμάστρες, όλα ακριβά, ραφτά, φίνα, βαλμένα σε χωριστές διάφανες θήκες. Έσυρα ελαφρά τα δάχτυλά μου πάνω στις κρεμάστρες και τελικά διάλεξα μία και την έβγαλα. Σήκωσα προσεχτικά το κάλυμμα και περιεργάστηκα το παλτό από κάτω. Ήταν φτιαγμένο από καστόρι νούμπουκ, μακρύ ως τους αστραγάλους, εφαρμοστό, γκρι μπλε σαν συννεφιασμένος ουρανός, με διαγώνιες τσέπες με μπλε μεταξωτή φόδρα στην απόχρωση του κοβαλτίου. Ένα δώρο. Ένα μικρό τράβηγμα, ένας πνιχτός κρότος και βγήκε το κουμπί απ την κουμπότρυπα και το παλτό απ την κρεμάστρα. Έβαλα τα χέρια μου στα μανίκια και βγήκα μέσ από την πετσέτα που ήταν κουλουριασμένη γύρω από τα πόδια μου. Βαθιά, με τα μάτια κλειστά, ρούφηξα τη μυρωδιά της κλεισούρας ανάκατη με του δέρματος. Ένα σύννεφο ζαλάδας απλώθηκε μες στο κεφάλι μου και ταλαντεύτηκα ελαφρά, αλλά ύστερα το σύννεφο σκόρπισε και το μυαλό μου καθάρισε. ~30~

28 Ενοχη Αθωοτητα Κούμπωσα όλα τα κουμπιά. Το κορμί μου ήταν λιγάκι πιο γεμάτο απ το δικό της και το παλτό αγκάλιαζε τη γυμνή μου φιγούρα τέλεια σαν δεύτερο δέρμα. Πήγα στον καθρέφτη και κοιτάχτηκα γυρνώντας αποδώ κι αποκεί, κουνώντας τα πόδια μου για να τονίσω τα μακριά σχισίματα πίσω και μπροστά, στο δίχως κουμπιά κάτω μέρος. Σκυθρωπή, παρατήρησα το είδωλό μου απ το πλάι. Κάθισα στο σκαμνί μπροστά στην τουαλέτα, έπιασα αλογοουρά τα βρεμένα μου μαλλιά, πήρα το βουρτσάκι της κι άρχισα να βάζω μια πούδρα-βάση για μέικ απ. Αυτό ήταν ένα πράγμα που μου χε μάθει να το κάνω καλά, να βάζω δηλαδή μακιγιάζ τόσο επιδέξια, ώστε μπορούσα να κάνω ως και τους νεκρούς να μοιάζουν κοιμισμένοι. Με άφηνε να την πουδράρω, να βάφω τα μακριά της ματόκλαδα με μαύρη μάσκαρα και τα γεμάτα χείλη της γυαλιστερά δαμασκηνιά, ενώ αυτή καθόταν δίχως καν να ανοιγοκλείνει τα μάτια, ασάλευτη σαν κούκλα. Προτιμούσε τα Μαξ Φάκτορ, κι όταν τέλειωνε ένα καλλυντικό στην τουαλέτα της το αντικαθιστούσα, αν και για τη δική μου τσάντα στη δουλειά διάλεγα μια ποικιλία από μάρκες εξίσου κατάλληλες για καστανές επιδερμίδες. Εκτός από τις βάσεις για μέικ απ, τα άλλα της καλλυντικά ταίριαζαν στο χρώμα μου τόσο όσο στο δικό της. Διάλεξα ένα ρουζ με κόκκινη απόχρωση του μπρούτζου και μια χρυσαφιά σκιά για τα μάτια, κι έβαψα τα χείλη μου μεταλλικά καφέ μόκα. Τελειώνοντας, παρατήρησα πάλι το είδωλό μου, ακόμη απογοητευμένη, ξέρο- ~31~

29 Ιβέτ Eντουαρντς ντας πως η εικόνα ήταν ημιτελής. Έλυσα την αλογοουρά, έσπρωξα τα δάχτυλά μου μες στα μαλλιά μου ως το δέρμα και τα ανακάτεψα από τις ρίζες να τους δώσω όγκο. Τα σήκωσα στο πλάι και πίσω, αφήνοντας την κορυφή αναμαλλιασμένη, και με το ένα χέρι τα κράτησα να μη χάσουν το σαγηνευτικό τους στιλ. Έγειρα ελαφρά το κεφάλι φανερώνοντας έτσι περισσότερο τον λαιμό μου, στον καθρέφτη είδα τον Λέμον λίγο παραμέσα απ την πόρτα της κρεβατοκάμαρας και πάγωσα παρακολουθώντας τον να με παρακολουθεί. Έδειχνε ταραγμένος σαν να χε αντικρίσει φάντασμα. Έστρεψα πάλι την προσοχή μου στο είδωλό μου, περιμένοντας να δω τον εαυτό μου να ποζάρει, αλλά, κι ας ήταν εδώ και τόσα χρόνια νεκρή, βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με τη μητέρα μου. Με κομμένη την ανάσα σηκώθηκα υπερβολικά γρήγορα, ρίχνοντας το σκαμνί πίσω και μετά σκοντάφτοντας απάνω του καθώς τραβιόμουν αφήνοντας τα μαλλιά μου. Ίσως είχα πέσει αν δεν ήταν ο Λέμον, που τώρα βρισκόταν μες στην κάμαρα, αρκετά κοντά πίσω μου ώστε να νιώθω τη ζέστη του. Μου άρπαξε το μπράτσο και το κράτησε σφιχτά, στηρίζοντάς με. Γύρισα να ρωτήσω αν είχε δει ό,τι κι εγώ, όταν όμως τον κοίταξα, τα μάτια του ήταν σαν πυρωμένο καμίνι, έτσι ό,τι είχα να πω μεμιάς σφηνώθηκε στον λαιμό μου κι έγινε οδύνη. «Ήταν όμορφη» είπε σηκώνοντας αργά τα χέρια του και φτιάχνοντάς μου τα μαλλιά στο πλάι, γέρνοντας το κε- ~32~

30 Ενοχη Αθωοτητα φάλι σάμπως για να χει θέα από καλύτερη γωνία και χαμογελώντας, αλλ όχι σ εμένα σε κάτι που έβλεπε μακριά. Σε κάποια. «Δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου άλλη τόσο όμορφη». Κράτησε το κεφάλι μου σαν μπάλα ανάμεσα στα χέρια του, κινώντας μόνον τους αντίχειρες, χαϊδεύοντάς μου τα φρύδια από την παχιά τους άκρη προς τη λεπτή, ξανά και ξανά, αργά, υπνωτικά. «Είναι ένας βράχος στον κόλπο του Καρ στην πατρίδα. Πελώριος. Σαν μικρό σπίτι, πέρα από τον γιαλό, μες στο νερό, με μερικούς μικρότερους βράχους να οδηγούν ως αυτόν, που κι αυτοί είναι μεγαλούτσικοι αλλά που μπροστά του δείχνουν μικροί σαν γέφυρα. Όταν είσαι πάνω στον μεγάλο είναι σαν να σαι έξω στη θάλασσα. Τις περισσότερες φορές η θάλασσα εκεί ήταν φουρτουνιασμένη, με μεγάλα κύματα. Αν ήσουν μες στο νερό σε παράσερνε.»δεν ξέρω πώς ακριβώς να το περιγράψω αυτό, όταν σκαρφάλωνα εκεί πάνω και καθόμουν πώς ένιωθα, εκτός από καλά. Εκείνη ήταν ο μόνος άνθρωπος που μ έκανε ποτέ να νιώσω έτσι στη στεριά. Αρκούσε να την κοιτάξω. Τίποτε άλλο. Μόνο να τη δω». Έσυρε ήρεμα τις παλάμες του προς τα κάτω στον λαιμό μου, από τις δυο μεριές, με τους αντίχειρες μπροστά αν ξαφνικά άλλαζε διάθεση μπορούσε να με στραγγαλίσει και προς τα έξω, στους ώμους μου, προτού να γυρίσει ξανά στον λαιμό μου. Ύστερα τα χέρια του κινήθηκαν χαμηλότερα, στο μπροστινό μέρος του παλτού, ακολουθώντας τα στήθη μου πάνω απ το χνουδωτό, ροδακινί δέρμα. Τραβήχτηκα. ~33~

31 Ιβέτ Eντουαρντς «Όχι» είπα. Ήταν η δική του σειρά να τραβηχτεί. Κάθισε στην άκρη του κρεβατιού και κοίταξε τριγύρω στην κάμαρα στο πάτωμα, στους τοίχους, παντού, με το βλέμμα του να αποφεύγει μόνον εμένα. «Αυτό το παλτό φορούσε εκείνο το βράδυ» είπε. «Το ξέρω». «Όλο το βράδυ περίμενε εκείνον, ενώ εγώ κοιτούσα αυτήν, ένιωθα σαν να μουν πάνω στον βράχο και σκεφτόμουν πόσο ηλίθιος ήταν, ξέροντας παρ όλα αυτά πόσο λίγο ηλίθιος ήταν σε σύγκριση μ εμένα, τον Βασιλιά των Ηλιθίων». Είχε περάσει τόσος καιρός έκτοτε, κοντά μιάμιση δεκαετία, ωστόσο οι λεπτομέρειες ήταν όλες εκεί, ολοζώντανες θαρρείς και τα πάντα συνέβησαν μόλις εχθές. «Ήταν τόσο θυμωμένος» είπα. Ο Λέμον ένευσε. «Το ξερα ότι θα ήταν». «Δεν μπορούσα να του μιλήσω» είπα, όμως, ακόμα και καθώς το έλεγα, ήξερα πως δεν ήταν αλήθεια. Δεν είχα μιλήσει όταν θα πρεπε, κι όταν μίλησα, είπα ψέματα. «Δεν θα άκουγε ποτέ. Όχι τότε. Όπως ήταν τότε σαν άνθρωπος». Επέμεινα, με τις λέξεις να βγαίνουν ορμητικά από το στόμα μου. «Δεν σκέφτηκα εκείνη. Μόνον εμένα». «Ήσουν μικρή. Και φοβισμένη». Η συμπόνια και η κατανόηση στη φωνή του με εξαγρίωσαν. «Κι εσύ πού το ξέρεις, διάολε; Δεν ήσουν εκεί!» «Έχεις δίκιο» είπε. «Δεν ήμουν». ~34~

32 Ενοχη Αθωοτητα «Κανένας δεν ήταν! Γι αυτό μην προσπαθήσεις ποτέ ξανά να μου πεις πώς ένιωθα. Είμαι ο μόνος άνθρωπος που το ξέρει». Του γύρισα την πλάτη κι άρχισα να ξεκουμπώνω το παλτό. Αν και τα χέρια μου έτρεμαν, ανυπομονούσα να τελειώνω. Τώρα ήμουν βέβαιη πλέον ότι δεν ήξερε. Έβρισκε δικαιολογίες για τη λίγη ευθύνη που πίστευε πως είχα, και δεν θα το κανε αυτό αν υποψιαζόταν, έστω, την αλήθεια. Αντί όμως για ανακούφιση, ένιωθα απογοήτευση. Οι προσδοκίες μου είχαν διαψευστεί ξανά. «Πρέπει να μιλήσουμε» είπε ο Λέμον. «Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να σου πω. Για μένα. Για ό,τι έκανα». «Φύλαξέ τα για την Τρίσα!» απάντησα στεριώνοντας την πετσέτα γύρω απ το κορμί μου προτού να βγάλω το παλτό. Πήρα την κρεμάστρα από το κρεβάτι, κρέμασα πάλι το παλτό κατεβάζοντας το κάλυμμα και το ξανάβαλα στη θέση του μες στην ντουλάπα. «Έχει και τον χρόνο και την κατανόηση. Δεν το πρόσεξες ότι εμένα δεν μου πολυαρέσουν οι διαχύσεις;» «Ναι» είπε «το πρόσεξα». Μιαν άλλη μέρα, κάτω από άλλες συνθήκες, η ειλικρίνεια στη φωνή του όταν απάντησε στη ρητορική μου ερώτηση ίσως μ είχε κάνει να χαμογελάσω. Όμως ήλπιζα να ήξερε και παρ όλα αυτά να χε έλθει. Έπρεπε να ναι αυτός. Ανέκαθεν ήταν ο μόνος που ίσως καταλάβαινε η μοναδική μου ελπίδα. «Μπορείς να κοιμηθείς εδώ πέρα» είπα. Τα μάτια του κινήθηκαν τριγύρω στο δωμάτιο που, με τους λου- ~35~

33 Ιβέτ Eντουαρντς λουδάτους τοίχους του και τα παλιομοδίτικα έπιπλά του, ήταν ολωσδιόλου διαφορετικό από τα άλλα δωμάτια του σπιτιού. Είχα αναγκαστεί να αντικαταστήσω το αρχικό χαλί γιατί ήταν αδύνατον να το καθαρίσω από τους λεκέδες, όμως κατά τ άλλα η κάμαρά της ήταν προσεχτικά διατηρημένη σαν κρύπτη. «Εκτός κι αν φοβάσαι τα στοιχειά». Ένευσε και ξαφνικά ένιωσα εξαντλημένη. «Ο γιος μου έρχεται το πρωί» είπα. «Πρέπει να μου αφήσεις περιθώριο. Δεν μπορώ να κάνω και εκείνο και αυτό. Παραείναι πολλά». Ένευσε πάλι. «Ο γιος μου προηγείται» είπα κι ένιωσα να κοκκινίζω. Αναρωτήθηκα γιατί είχα προσθέσει αυτά τα λόγια και αν είχε διακρίνει τι έκρυβαν. «Θα σε δω το πρωί» είπα κι έφυγα. Διαβάστε τη συνέχεια στο βιβλίο.

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

για παιδιά (8-12 ετών) Κατανόηση γραπτού λόγου

για παιδιά (8-12 ετών) Κατανόηση γραπτού λόγου Α1 για παιδιά (8-12 ετών) Διάρκεια: 30 λεπτά Επίπεδο Α1 για παιδιά (8-12 ετών) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Η Χαρά γράφει ένα γράμμα στη Νικολέτα. Θέλεις να δεις αν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, γι αυτό σημειώνεις

Διαβάστε περισσότερα

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία;

Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Τι σημαίνει αστικά πεδία σε μετάβαση για εσάς και την καλλιτεχνική σας δημιουργία; Δύσκολη ερώτηση Για την καλλιτεχνική μου δημιουργία δεν παίζει κανένα ρόλο. Αυτό που με πικραίνει είναι ότι έζησα την

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8-12 ΕΤΩΝ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8-12 ΕΤΩΝ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 8 - ΕΤΩΝ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Μ Ν Α Δ Ε Σ Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Σε κατάστημα με έπιπλα

ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Σε κατάστημα με έπιπλα ΕΝΟΤΗΤΑ 14 - Σε κατάστημα με έπιπλα Α ΜΕΡΟΣ Α. ΔΙΑΛΟΓΟΣ Ειρήνη: Πωλητής: Ειρήνη: Πωλητής: Ειρήνη: Πωλητής: Ειρήνη: Πωλητής: Ειρήνη: Πωλητής: Ειρήνη: Α1. ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ Σε κατάστημα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ» ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ:

Διαβάστε περισσότερα

Θα κάνω δίαιτα! Τι κάνει η Χριστίνα; Τι σκέφτεται;

Θα κάνω δίαιτα! Τι κάνει η Χριστίνα; Τι σκέφτεται; 6. Τι κάνει η Χριστίνα; Τι σκέφτεται; Θα κάνω δίαιτα! Χριστίνα: Μαμά, γιατί έπλυνες το παλιό τζιν; Μαμά: Δεν το έπλυνα, αγάπη μου. Είναι στην ντουλάπα σου εδώ κι ένα μήνα. Χριστίνα: Δεν είναι δυνατό! Ενάμισι

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα.

Εάν όμως πείτε να κάνετε το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι ή τον κήπο σας, τα πράγματα δυσκολέυουν. Πρέπει να οργανώσετε μόνοι σας ένα σωρό πράγματα. Ιδέες για Γενέθλια παιδιών Πόσες φορές σπάσατε το κεφάλι σας, που να κάνετε το πάρτι γενεθλίων των παιδιών σας; Στο σπίτι, στον κήπο ή τελικά σε κάποιον παιδότοπο; Εάν επιλέξετε έναν παιδότοπο, τα πράγματα

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά!

Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά! Χριστουγεννιάτικα στολίδια από ανακυκλώσιμα υλικά! Αυτές τις γιορτές βλέπουμε τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση με πολλή δημιουργικότητα και λιγότερα έξοδα! Το Sofan Handmade και η ομάδα του Ftiaxto.gr μοιράζονται

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων

Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος η Αντριάννα και η Οικογένεια των Δράκων ΠΑΡΑΜΥΘΙ Copyright Kostas Kiriakidis 2013 Published in England by AKAKIA Publications, 2013 Κώστας Κυριακίδης Ο Μενέλαος, η Αντριάννα

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια;

Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια; Για τους μικρούς μας φίλους Γιατί πρέπει να κάνω εμβόλια; Σε ύ Είµαι το µικρόβιο. Μου αρέσει να κάνω τα µικρά παιδιά να αρρωσταίνουν. Εγώ και η οικογένειά µου βρισκόµαστε παντού στο περιβάλλον που ζεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Greek Translations of Brad Yates Videos

Greek Translations of Brad Yates Videos Greek Translations of Brad Yates Videos Contents: Allowing and Receiving Feeling Betrayed Tapping with Brad Yates Allowing and Receiving http://www.youtube.com/watch?v=4iftrjbas5o Translation by Vicky

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Ο Χρήστος Τερζίδης εξηγεί γιατί η ζωή είναι ένα ατελείωτο ταξίδι.

Ο Χρήστος Τερζίδης εξηγεί γιατί η ζωή είναι ένα ατελείωτο ταξίδι. On the road Ο Χρήστος Τερζίδης εξηγεί γιατί η ζωή είναι ένα ατελείωτο ταξίδι. 10.06.2014 Το ερώτημα είναι ποια είναι τα όνειρα σου, ο δρόμος είναι εύκολος. Αν ξέρεις τα όνειρα σου, ο δρόμος φωτίζεται μόνος

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ

Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ Το κλίµα αλλάζει, ο κόσµος αλλάζει Εµείς; ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ Ανδρέας Σµοϊλης Μελίνα Ρήγα Μαθητές στο Πειραµατικό Μουσικό Γυµνάσιο Παλλήνης 2007-2008 Υπεύθυνη καθηγήτρια: Κατερίνα Αλεξιάδη alexiadi@theatroedu.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ Ένα παιδικό θεατρικό μιούζικαλ για παιδιά Διαμορφώνουμε κατάλληλα την τάξη μας, σε μια γωνιά έχουμε βάλει ένα τραπέζι και πάνω σ αυτό κατσαρόλες, ένα ξύλο κοπής, κουτάλες

Διαβάστε περισσότερα

Καλοκαιρινές διακοπές

Καλοκαιρινές διακοπές Καλοκαιρινές διακοπές Βιβλία γνώσεων και δραστηριοτήτων για παιδιά προσχολικής ηλικίας και Δημοτικού Tα βιβλία θα τα βρείτε στο βιβλιοπωλείο: ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΥ Για παιδιά 0-5 ετών Πάνινα βιβλία 0-3

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.).

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.). ΚΑΣΕΤΑ 1, ΠΛΕΥΡΑ Α Γεια σας, αγόρια και κορίτσια. Εδώ Χάννα Μπέικερ. Ζωντανά και στερεοφωνικά. Δεν το πιστεύω. Όχι επαναλήψεις. Όχι ανκόρ. Κι αυτή τη φορά σίγουρα όχι παραγγελιές. Όχι, δεν μπορώ να το

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα

linasar.wordpress.com Η Μαγική Φλογέρα 23 Παιδιά 6 ποντίκια 6 γονείς 7 παιδιά 1 Δήμαρχος 1 Δημαρχίνα 1 Αυλητής Αφηγητής

linasar.wordpress.com Η Μαγική Φλογέρα 23 Παιδιά 6 ποντίκια 6 γονείς 7 παιδιά 1 Δήμαρχος 1 Δημαρχίνα 1 Αυλητής Αφηγητής Η Μαγική Φλογέρα 23 Παιδιά 6 ποντίκια 6 γονείς 7 παιδιά 1 Δήμαρχος 1 Δημαρχίνα 1 Αυλητής Αφηγητής Το ΧΆΜΕΛΙΓΚ ήταν μια πόλη όμορφη, πολύ όμορφη πόλη, περιτριγυρισμένη από πυκνά δάση, με κουκλίστικα σπίτια

Διαβάστε περισσότερα

You & I. ΑΝΤΡΑΣ Γεια σου.

You & I. ΑΝΤΡΑΣ Γεια σου. You & I 1 η σκηνή Μια ερηµική στάση λεωφορείου στη µέση του πουθενά. Ένα αµάξι σταµατάει στη µέση ενός επαρχιακού δρόµου. Ένας άντρας (του οποίου το πρόσωπο δεν βλέπουµε) βγαίνει από το όχηµα και κάνει

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

ΒΕΝΤΑΤ ΤΟΥΡΚΑΛΙ ΣΕΜΠΑΧΑΤ ΑΛΤΙΠΑΡΜΑΚΟΓΛΟΥ

ΒΕΝΤΑΤ ΤΟΥΡΚΑΛΙ ΣΕΜΠΑΧΑΤ ΑΛΤΙΠΑΡΜΑΚΟΓΛΟΥ ΦΑΤΜΑΓΚΙΟΥΛ Ο ΝΟΥΣ ΤΗΣ ήταν στο χαρτί που της έβαλε με τρόπο στο χέρι ακριβώς την ώρα του αποχωρισμού. Περίμενε να φύγουν οι γειτόνισσες για να το διαβάσει. Ποτέ δεν το διάβαζε αμέσως όταν έπαιρνε γράμμα

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2009 2010 Μάθημα: Ελληνικά Επίπεδο: 2 Διάρκεια: 2 ώρες Ημερομηνία:

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου»

«Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Γράψε ένα Τίτλο για την εφημερίδα εδώ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟ τα ΠΑΙΔΙΑ ΤΕΧΝΗ σελ. 4 γράψε την ημερομηνία εδώ «Τρόποι για να βελτιώσω την πόλη μου» Αφιέρωμα για την σχέση «Πόλη + Φύση» «Να μεγάλωναν ας πούμε οι

Διαβάστε περισσότερα

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Όλα τα πουλιά γεννούν αυγά. Δεν είναι όμως μόνο αυτά! Και άλλα από τα ζώα κάνουνε αυγά. Θα σου πω για μερικά Η κότα Κάθε μέρα η κότα γεννάει ένα με δύο

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ 1. Σηκωνόμαστε όρθιοι και καρφιτσώνουμε μια κόλλα χαρτί στην πλάτη του κάθε παιδιού. Ας γράψουμε πάνω στην πλάτη του καθενός ανώνυμα κάτι που μας αρέσει πραγματικά

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Ο ΦΩΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Ελισάβετ Κουκουμάκα ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΩΠΑ 1. Φώτης 2. Μαμά 3. Δεσποινίς Σούλα 4. Οφθαλμίατρος 5. Μπαμπάς 6. Πετράκης 7. Παιδί της

Διαβάστε περισσότερα

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ εργαστηρι 3 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ «ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΜΑΚΡΗ» Αφηγητής: Ο Λευτέρης είναι μαθητής της Γ Γυμνασίου, μέτριος στην επίδοση, με πολλές όμως δυνατότητες, δημοφιλής, ποδοσφαιρόφιλος

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βοήθηµα για όσους: Προβληµατίζονται µε το κάπνισµα Έχουν αποφασίσει να το κόψουν Το έχουν κόψει και θέλουν να παραµείνουν µη καπνιστές

Ένα βοήθηµα για όσους: Προβληµατίζονται µε το κάπνισµα Έχουν αποφασίσει να το κόψουν Το έχουν κόψει και θέλουν να παραµείνουν µη καπνιστές Προσπάθησε µαζί µε έν α φίλο σου Μεταπτυχιακό Πρόγραµµα Κλινικής Ψυχολογίας Οδηγός ιακοπής Καπνίσµατος Ένα βοήθηµα για όσους: Προβληµατίζονται µε το κάπνισµα Έχουν αποφασίσει να το κόψουν Το έχουν κόψει

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε

Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε Ελισσαιος καβαζη Ο Μιχάλης Κάσιαλος γεννήθηκε στην Άσσια. Ήταν γεωργός, αργότερα όμως έμαθε και την τέχνη του τσαγκάρη. Μερικά αρχαία Ελληνικά νομίσματα, που βρήκε μια μέρα στο χωράφι του, έδωσαν στην

Διαβάστε περισσότερα

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση.

Διαφήμιση. Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Διαφήμιση Χρώματα κόλλες στεγανωτικά και προϊόντα δομικά Νικόλας υπάρχει λύση Νικόλας για κάθε χρήση. Υπάρχει πρόβλημα στο σπίτι?ο Νικόλας είναι εδώ για να σας βοηθήσει. Με εξειδικευμένο προσωπικό από

Διαβάστε περισσότερα

Press kit Κατάλογος IKEA 2016. Ζούμε μαζί όμορφες στιγμές

Press kit Κατάλογος IKEA 2016. Ζούμε μαζί όμορφες στιγμές Press kit Κατάλογος IKEA 2016 Ζούμε μαζί όμορφες στιγμές ζί ς! πορσελάνη. w.ikea.gr Ζούμε μαζί Στην καθημερινή μας ζωή υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που έχουν μεγάλη αξία. Είναι κάποια μικρά, καθημερινά

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ)

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ : Ελληνικά ΕΠΙΠΕΔΟ : 2 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) Να αναπτύξετε ΕΝΑ από τα πιο κάτω θέματα (150-180 λέξεις ή 15-20 γραμμές) 1. Πώς πέρασα το περασμένο

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει Η Γέννηση του Ιησού Χριστού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:M. Maillot Διασκευή:E. Frischbutter; Sarah S. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children

Διαβάστε περισσότερα

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ»

6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 2013-2014. Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη. Ευέλικτη ζώνη. «χώμα. και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» 6 ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Ευέλικτη ζώνη 2013-2014 2014 Νηπιαγωγοί Σοφία Καπετανάκη Μαρία Κουτεντάκη «χώμα και νερό ταξίδι στην ΚΝΩΣΣΟ» ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ: ζούσε ο Μίνωας,ο Δαίδαλος έφτιαξε το παλάτι, μαζί με

Διαβάστε περισσότερα

Αλέξιος Δανιάς. 5 ο Δημοτικό Σχολείο Χολαργού. 1 ο BΡΑΒΕΙΟ

Αλέξιος Δανιάς. 5 ο Δημοτικό Σχολείο Χολαργού. 1 ο BΡΑΒΕΙΟ Αλέξιος Δανιάς 5 ο Δημοτικό Σχολείο Χολαργού 1 ο BΡΑΒΕΙΟ ΠΑΙ ΙΚΟΣ ΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ 2010-2011 ΠΑΙ ΙΚΟΣ ΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ 2010-2011 Αλέξιος Δανιάς 5 ο Δημοτικό Σχολείο Χολαργού 1 ο BΡΑΒΕΙΟ 2 Γεια

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ» Ένα δωδεκάχρονο

Διαβάστε περισσότερα

Συμβουλές για την προστασία και ασφάλεια του μωρού σας απο την Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής και τον Βρετανικό Οργανισμό Αιφνιδίου Θανάτου

Συμβουλές για την προστασία και ασφάλεια του μωρού σας απο την Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής και τον Βρετανικό Οργανισμό Αιφνιδίου Θανάτου Συμβουλές για την προστασία και ασφάλεια του μωρού σας απο την Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής και τον Βρετανικό Οργανισμό Αιφνιδίου Θανάτου Ασφάλεια Ποτέ μην ταρακουνάτε ένα βρέφος, ούτε καν για παιχνίδι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΙΝΤΣΕΡ Ύψος: 41-48cm Βάρος: 11-16kg ιάρκεια ζωής: περίπου 13 χρόνια ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΑ ΠΙΝΤΣΕΡ Βάρος αρσενικό: 3Kg µέχρι 5Kg Βάρος

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΙΝΤΣΕΡ Ύψος: 41-48cm Βάρος: 11-16kg ιάρκεια ζωής: περίπου 13 χρόνια ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΑ ΠΙΝΤΣΕΡ Βάρος αρσενικό: 3Kg µέχρι 5Kg Βάρος ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΙΝΤΣΕΡ Το Γερµανικό Πίντσερ είναι ένας µεσαίου µεγέθους σκύλος. Το γερµανικό Pinscher είναι µεγαλύτερο από το Min Pin, αλλά µικρότερο από οτι το Doberman. Τα χρώµατα που µπορούµε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΟΙ ΦΥΤΟΥΛΕΣ #2 - ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ Τίτλος πρωτοτύπου: The Odd Squad - Zero Tolerance Συγγραφέας: Michael Fry Μετάφραση: Χαρά Γιαννακοπούλου Διόρθωση: Αντωνία Κιλεσσοπούλου Text and illustrations

Διαβάστε περισσότερα