Το 35,7% του πληθυσμού της Ελλάδας. Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό! Μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό!

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Το 35,7% του πληθυσμού της Ελλάδας. Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό! Μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό!"

Transcript

1 δεκαπενθήμερη εφημερίδα του Κ.Ο. του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (μαρξιστικού-λενινιστικού) χρόνος 32ος φ Κάτω από το νερό κρατούν οι ιμπεριαλιστές τον «Τιτανικό» Ψωμί, δουλειά, ελευθερία, ειρήνη, μόνο η λαϊκή πάλη μπορεί να κατακτήσει Σύνοδος κορυφής ΕΕ στο Μιλάνο Μόνο κεκτημένο, η αντεργατική επίθεση Οι αντιθέσεις των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών σήμερα οξύνονται και κάτω από την επίδραση της γενικότερης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στον κόσμο, των πολλών αιματηρών μετώπων που έχουν ανοιχτεί, των δυσκολιών που παρουσιάζουν αυτά τα μέτωπα, του ρόλου και της θέσης της κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης στη διάταξη αυτών των μετώπων. σελ. 20 Πανελλαδική σύσκεψη εκπαιδευτικών του ΚΚΕ(μ-λ) Σάββατο 18 και Κυριακή 19 Οκτώβρη σελ. 7 Το 35,7% του πληθυσμού της Ελλάδας (δηλαδή περίπου 3,9 εκατομμύρια άνθρωποι) βρίσκονται σε «κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού» διαπιστώνει η τελευταία έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ, που συμπίεσε το «μέτρο της φτώχειας», μια και με τις συνθήκες του 2009 το παραπάνω ποσοστό θα ήταν στο 44,3%! Γι αυτό το αποτέλεσμα και για πολλά άλλα που βρίσκονται «μέσα» και έξω από αυτό, επιχαίρουν και δίνουν συγχαρητήρια στην κυβέρνηση οι ιθύνοντες του ΔΝΤ και της ΕΕ, δηλαδή οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ και των ΗΠΑ. Τη συνέχιση των «μεταρρυθμίσεων» που έφεραν αυτό το αποτέλεσμα απαιτούν ταυτόχρονα οι λεγόμενοι «δανειστές», για να βάλουν ακόμα πιο βαριά δεσμά ληστείας της χώρας και του λαού και να επιβάλουν ακόμα πιο βάρβαρες σχέσεις δουλείας στην εργατική τάξη. Έτσι, παρ όλο που αναγνωρίζουν το «success story» που οι ίδιοι εξάλλου καθοδήγησαν και επόπτευσαν, δεν παρέχουν την πολυπόθητη για την κυβέρνηση και όχι μόνο γι αυτή άδεια να εμφανίσει ένα «τέλος» και μια «νέα αρχή» που θα σηματοδοτούν πως γίναμε μια «κανονική χώρα», που λέει και ο Βενιζέλος. Προληπτική στήριξη, νέα εποπτεία, νέο πρόγραμμα, με τέτοιους και ανάλογους όρους, Ουάσινγκτον και Βερολίνο δίνουν τα όρια της μεταμφίεσης που είναι επιτρεπτή, και μέσα σε αυτά τα όρια αναζητεί το πώς θα σταθεί και θα περπατήσει το κυβερνητικό κέντρο, αλλά και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα. Μέσα σε αυτά τα όρια διεκδικεί και ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνητικό ρόλο, υποσχόμενος μεγαλύτερα επιδόματα από αυτά που ανακοίνωσε ο Σαμαράς για τους εξαθλιωμένους, και σπεύδοντας να κερδίσει τη συμφωνία του Καμένου των ΑΝΕΛ σαν άλλο ένα βήμα για να φτάσει στην κυβέρνηση της «σωτηρίας» από την «ανθρωπιστική κρίση» που μας βρήκε συνέχεια στη σελ. 2 Πανελλαδικό Συντονιστικό των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ Οκτώβρη Καλούμε κάθε προοδευτικό φοιτητή, που μοιράζεται μαζί μας την αγωνία για την υπόθεση του φοιτητικού κινήματος, να παρακολουθήσει και να εμπλακεί ενεργά στις διαδικασίες του συντονιστικού. σελ. 15 Πολιορκία του Κομπάνι Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό! Μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό! σελ. 16 Κυκλοφόρησαν οι ΘΕΣΕΙΣ για την 8η ΣΥΝ ΙΑΣΚΕΨΗ του ΚΚΕ(μ-λ) Αφιέρωμα στα 50 χρόνια από την «Αναγέννηση» Η μ-λ ομάδα και η «Αναγέννηση» δεν προέκυψαν ξαφνικά και εν αιθρία, ήταν το αποτέλεσμα σειράς αγώνων και θυσιών, της αντίστασης στην κατά μέτωπον επίθεση των ρεβιζιονιστών του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ στις βασικές αρχές του μαρξισμούλενινισμού. σελ

2 2 Προλεταριακή Σημαία ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κάτω από το νερό κρατούν οι ιμπεριαλιστές τον «Τιτανικό» Συνέχεια από τη σελ. 1 Ψωμί, δουλειά, ελευθερία, μ νο η λαϊκή πάλη μπορεί να Όμως ακόμα πιο σοβαρές και επικίνδυνες εξελίξεις για τον λαό, ακόμα και από την τεράστια συσσώρευση εξαθλίωσης που επίσημα διαπιστώνεται, μπορεί να φέρουν αυτά που διαδραματίζονται στην περιοχή εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής κυρίως αμερικανικής πολεμικής στρατιωτικής δράσης. Η συμφωνία Βενιζέλου - Κασουλίδη, για ενοποίηση των θαλάσσιων χώρων Ελλάδας - Κύπρου και αναβάθμισης του άξονα με την Αίγυπτο (και φυσικά με το Ισραήλ) απέναντι στις τουρκικές κινήσεις και προκλήσεις, είναι πλήρως ενταγμένη στο πλαίσιο των αμερικανικών επιδιώξεων για την αναβάθμιση του ελέγχου και της κυριαρχίας τους στη Μ. Ανατολή. Στο πλαίσιο δηλαδή της έντασης των εκβιασμών μεταξύ όλων των υποτακτικών των ΗΠΑ, ώστε όλοι τελικά να στοιχηθούν στα σχέδιά τους, ακόμα και αν αυτό απαιτήσει θερμά επεισόδια και αιματηρές εξελίξεις για τις χώρες και τους λαούς που καλούνται να χρησιμοποιηθούν και να δεθούν ακόμα πιο σφιχτά πίσω από το αμερικανικό πολεμικό άρμα που ήδη θερίζει τη Μ. Ανατολή. Και είναι χαρακτηριστική των εξελίξεων που «μέλλονται» και των τυχοδιωκτισμών που μπορεί να υπάρξουν η «ουδέτερη στάση» με την οποία η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει αυτό το βάθεμα της εμπλοκής της ελληνικής κυβέρνησης στα αμερικανικά σχέδια Χρονοδιάγραμμα αναταράξεων Με αυτούς τους όρους στερέωσης και συνέχισης της ληστείας του λαού και της χώρας και έντασης των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή που έχουν διαμορφώσει οι ιμπεριαλιστές, παρ όλο που η κυβέρνηση Σαμαρά πήρε την ψήφο εμπιστοσύνης που ζήτησε, ο πολιτικός χρόνος που κέρδισε ως τον επόμενο Φλεβάρη που με αφορμή την εκλογή προέδρου θα τεθεί εκ των πραγμάτων ξανά το κυβερνητικό-πολιτικό ζήτημα δεν μπορεί να είναι ανέφελος, ούτε για την ίδια ούτε συνολικά για το πολιτικό σύστημα. Γιατί κυβέρνηση και αντιπολίτευση πρέπει να βαδίσουν στο ρημαγμένο κοινωνικό και στο εκρηκτικό γεωπολιτικό πεδίο που έχει διαμορφωθεί, γιατί σε αυτό το πλαίσιο τα κόμματα του συστήματος και οι υποψήφιοι διαχειριστές του καλούνται από τα αφεντικά τους να ανασυνταχθούν και να διαμορφώσουν σχέδια «αφηγήσεων». Τους επόμενους λοιπόν μήνες το πολιτικό σύστημα θα περάσει ένα μακρόσυρτο στρες τεστ που δεν περιλαμβάνει μόνο τα πολλά προγραμματισμένα ραντεβού στα επιτελεία των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (Γιούρογκρουπ, Σύνοδος Κορυφής ΕΕ, ΔΝΤ κ.ά.), αλλά και τις «απρογραμμάτιστες» και απρόβλεπτες εξελίξεις που θα προκύψουν από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις, τις κάθε είδους ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στη χώρα και τα θερμά πεδία των παρεμβάσεών τους σε Ουκρανία και Μ. Ανατολή. Ήδη τις μέρες αυτές έχουμε μια «μη προγραμματισμένη» εξέλιξη: εν μέσω «success story», το Χρηματιστήριο υφίσταται καθίζηση και τα περίφημα spread εκτινάσσονται ξανά σε επίπεδα που δεν επιτρέπουν να βγει η χώρα στις αγορές και να «βγει από το Μνημόνιο». Πρόκειται για παρέμβαση των «αγορών» (διάβαζε των ιμπεριαλιστών), με αποδέκτες τους τωρινούς αλλά και όλους τους υποψήφιους κυβερνητικούς διαχειριστές. Μια παρέμβαση που «υπενθυμίζει» ποιος βάζει τους όρους (και ποιοι είναι οι όροι) διαμόρφωσης του πολιτικούκυβερνητικού ζητήματος. Μια παρέμβαση που δίνει ταυτόχρονα «επιχειρήματα» για να γίνει ακόμα πιο άγρια η κυβερνητική πολιτική ενάντια στον λαό, αλλά και για να προσαρμοστούν ανάλογα όλες οι «αφηγήσεις» για το υποτιθέμενο νέο τοπίο που θα διαμορφωθεί μετά τις όποιες εξελίξεις του Φλεβάρη - Μάρτη. Έχουμε μπει λοιπόν για τα καλά σε ένα χρονοδιάγραμμα αναταράξεων και μέσα σε αυτό καλούνται να δώσουν απαντήσεις και να βγάλουν άκρη οι πολιτικές δυνάμεις του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, ενώ από δίπλα και από πολύ κοντά πια βρίσκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ, δίνοντας ολοένα και πιο σωστές απαντήσεις για τις ανάγκες αυτού του συστήματος. Έτσι, στον εγχώριο πολιτικό καβγά του με τη ΝΔ αναπτύσσει ολοένα και πιο πολύ μια γραμμή «καταγγελίας των ανευθυνοτήτων» της κυβέρνησης, εξ αιτίας των οποίων προκαλείται αναταραχή στις τράπεζες και στις αγορές Βέβαια οι έξωθεν παρεμβάσεις δεν αρκούνται στην επαναχάραξη του πλαισίου των εκβιασμών και στην ανακίνηση των βασικών γεωπολιτικών μοχλών (Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά, πγδμ) μέσα από τα οποία ορίζουν την τροχιά κίνησης της χώρας και των επιλογών της. Τα (πολλά και όχι συντονισμένα) κέντρα εξουσίας παρεμβαίνουν και απευθείας στις δυνάμεις και στους «ανθρώπους τους» που συναποτελούν το πολιτικό προσωπικό, επιδιώκοντας να διαμορφώσουν όχι μόνο την κεντρική κυβερνητική λύση, αλλά σε συνάρτηση με αυτή εναλλακτικό πυλώνα, συμπληρώματα, αναχώματα και δυνάμεις διαθέσιμες για κάθε ειδικό στόχο και σκοπό, για να χρησιμοποιήσουμε όρους που ακούστηκαν στη Βουλή στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης. Προϊόν και αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων είναι η κατάσταση αναβρασμού στο πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ και στην εν γένει λεγόμενη Κεντροαριστερά. Πρόκειται για χώρο από τον οποίο τα κέντρα εξουσίας δεν παραιτούνται βέβαια από την κατεύθυνση ότι μπορούν να συγκροτήσουν χρήσιμα πολιτικά μορφώματα με τουλάχιστον σημαντικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό. Στον χώρο αυτό βρίσκεται ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πολιτικού προσωπικού που εδώ και πολλά χρόνια προσέφερε καθοριστικές υπηρεσίες στο σύστημα, γι αυτό, παρά τα πολλά και μεγάλα προβλήματα που η ίδια η επίθεση έχει δημιουργήσει στον χώρο, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να προσπεραστεί. Εξάλλου ακόμα και το βενιζελικό ΠΑΣΟΚ τα 2,5 τελευταία χρόνια είχε και έχει σημαντική συμβολή στην επίθεση και στη λεγόμενη σταθερότητα του συστήματος, αν και σε αυτό καθαυτό το σύστημα δεν μπορεί να αποδώσει για τη συνέχεια τα αναλογούντα εύσημα. Έτσι προκύπτουν οι επανεμφανίσεις Σημίτη, οι παρεμβάσεις του ΓΑΠ και οι «4.000» υπογραφές που ζητούν συνέδριο, η κίνηση Παπασπύρου που είχε αποτραβηχτεί για ένα διάστημα και βέβαια η δραστηριότητα των όμορων χώρων και δυνάμεων: πρώην και νυν ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κ.λπ. Παράλληλα εκκρεμεί ή, πιο σωστά, επιχειρείται με λιγότερο θορυβώδεις όρους η ανασύνταξη της δεξιάς πολυκατοικίας και στη βάση μιας σκληρής ακροδεξιάς γραμμής και κατεύθυνσης που θα απορροφήσει και θα εντάξει τις δεξιές αμφισβητήσεις στη ΝΔ του Σαμαρά. Σε αυτή τη βάση εξαπολύθηκε και η επιχείρηση συμμαζέματος της ΧΑ που τα τελευταία γκάλοπ την εμφανίζουν να αποδίδει καρπούς και έχει προγραμματιστεί η δίκη της, που θα αποτελέσει σημείο καμπής της όλης διαπραγμάτευσης, τον επόμενο μήνα. Είναι βέβαιο πως για το σχέδιο αυτό ο Σαμαράς διαθέτει, έναντι των σημαντικών φυγόκεντρων τάσεων που έχουν και στον χώρο αυτό αναπτυχθεί, το πλεονέκτημα του πρωθυπουργού που παίρνει τα εύσημα από τα αφεντικά. Ωστόσο το ότι δεν παίρνει την άδεια να εμφανιστεί πως «βγαίνουμε από τα Μνημόνια» ανατροφοδοτεί τις φυγόκεντρες τάσεις και βέβαια δίνει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στη φυγή προς τη δεξιά και αντιδραστική κατεύθυνση. Μπορεί και πώς να παρέμβει ο λαός; Είναι παραπάνω από φανερό ότι οι μαύρες Τρίτες και Τετάρτες του Χρηματιστηρίου, οι αλληλοεκβιασμοί των υποτακτικών, στους αμερικανονατοϊκούς, κυβερνήσεων Τουρκίας και Ελλάδας και το σύνολο των εξελίξεων στην περιοχή σημαίνουν και φέρνουν μαύρες μέρες και χρόνια για τον λαό μας και για τα θεμελιώδη δικαιώματά του στο ψωμί, στη δουλειά, στην ειρήνη, στην ελευθερία. Μπορεί λοιπόν και πώς να παρέμβει ο λαός σε αυτές τις εξελίξεις και για την υπεράσπιση των δικών του συμφερόντων και δικαιωμάτων; Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι πως δεν χρειάζεται να παρέμβει. Αρκεί να περιμένει μέχρι να γίνουν εκλογές με τις οποίες και διά της ψήφου του στον ΣΥΡΙΖΑ θα αποκρούσει, θα αναιρέσει, θα ανατρέψει όλους τους βασικούς κινδύνους που τον απειλούν, θα «βάλει στη θέση τους» τις δυνάμεις που του έχουν ληστέψει το ψωμί, τη δουλειά, του έχουν κατακρεουργήσει τις ελευθερίες του και τον απειλούν με ακόμα χειρότερα, του πολεμικού μακελειού συμπεριλαμβανομένου! Είναι έτσι άραγε; Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο στο οποίο οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου (αυτές είναι οι δυνάμεις της επίθεσης που δεν τις κατονομάζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ) Προλεταριακή Σημαία Κωδ.3112 Εκδόσεις ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ, Αστική μη κερδοσκοπική εταιρία Διευθύνεται αϖό Συντακτική Εϖιτροϖή Εκδότης: Γρ. Κωνσταντόϖουλος Υϖεύθυνος Σύνταξης: Β. Σαµαράς Εδρα: Γραβιάς 10-12, Αθήνα, Τηλ: Θεσ/νίκη, Εγνατία 126 Τηλ:

3 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Προλεταριακή Σημαία 3 ειρήνη, κατακτήσει υποχώρησαν και οπισθοχώρησαν εξαιτίας ενός όποιου εκλογικού αποτελέσματος; Δεν θα επιμείνουμε σε αυτά τα ρητορικά ερωτήματα και θα αρκεστούμε σε αυτό που ολοφάνερα συντελείται: η εκλογική αναμονή την οποία απαιτεί και επιβάλλει στον λαό η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει δέσει χειροπόδαρα τον λαό απέναντι στα απανωτά και βαριά χτυπήματα του συστήματος και της πολιτικής του. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να προσδιορίσει την τροχιά των εξελίξεων, τους όρους και τον συσχετισμό που θα «διαθέτει» ο λαός μετά τις εκλογές, όποτε γίνουν, και το όποιο αποτέλεσμά τους. Σε μια χώρα που θα συνεχίζει να είναι εξαρτημένη από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, σε μια κοινωνία που θα συνεχίζει να διευθύνεται και να ελέγχεται σε όλα τα επίπεδα από το αστικό κράτος και τις κάθε είδους δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου. Μια «άλλη», απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι πως χρειάζεται ο λαός να παρέμβει «κινηματικά» ζητώντας εκλογές, όπως λόγου χάρη πρότειναν και αποφάσισαν το «αριστερό τμήμα» του ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την ευκαιρία(!) της ψηφοφορίας στη Βουλή. Και για να είναι πιο ολοκληρωμένα κινηματική αυτή η απάντηση κατασκευάζεται επιπλέον και η θεωρία να ζητήσουμε από τις ηγεσίες των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ τουλάχιστον να κηρύξουν αν όχι και να οργανώσουν μεγάλους αγώνες! Με αυτά όλα «εξασφαλίζεται» πως μετά τις εκλογές (που και γι αυτή την άποψη είναι το «ορόσημο» των εξελίξεων) ο λαός θα μπορεί να διεκδικήσει περισσότερα από τα λίγα που «δίνει» ο ΣΥΡΙΖΑ! Μια ακόμα «άλλη» απάντηση είναι αυτή που δίνει η ηγεσία του ΚΚΕ, ότι δεν μας ενδιαφέρουν οι εκλογές, αλλά μόνο γι αυτές προετοιμαζόμαστε! Κάνοντας ρελάνς σε κάθε σχέδιο νόμου που καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, με ένα αντίστοιχο και, βέβαια, «ολοκληρωμένο» δικό μας. Κατασκευάζοντας τη διαφυγή της 1ης Νοέμβρη, που και την εκλογική της ετοιμότητα προετοιμάζει και προφυλάσσει ένα δυναμικό από στραβοπατήματα προς πραγματικές κινητοποιήσεις και αγώνες που πάντα μπορεί να γεννήσει η ταξική πάλη Μετά από την 1η Νοέμβρη θα συμμεριστεί και αυτή η ηγεσία ΧΑΝΙΑ την πρόταση να κηρύξουν αγώνα οι ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ Με αυτές τις κατευθύνσεις και αντιλήψεις να είναι κυρίαρχες στην Αριστερά μας, δεν είναι καθόλου δύσκολο να εξηγηθεί το γιατί και πώς εμφανίζεται ακάθεκτη και ακατανίκητη η επίθεση του συστήματος. Και μάλιστα να εμφανίζεται ως φταίχτης ο λαός που «δεν καταλαβαίνει» και «δεν αντιδρά». Όμως ο λαός φυσικά «καταλαβαίνει» αυτό που ζει και πρέπει και μπορεί να παρέμβει. Πρέπει και μπορεί να παρέμβει στο πεδίο που δουλεύει, σπουδάζει και ζει στην καθημερινότητά του. Εκεί που δέχεται τα χτυπήματα της επίθεσης, εκεί που μπορεί να συγκεντρώσει και να συγκροτήσει τις δικές του δυνάμεις. Στο πεδίο δηλαδή της ταξικής πάλης. Και δεν έχει να περιμένει ηγεσίες που θα σπεύσουν και θα παλέψουν να διαμορφώσουν όρους και στόχους γι αυτή την παρέμβασή του και την πάλη του, γιατί απλώς αυτές οι ηγεσίες δεν υπάρχουν. Οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, των ομοσπονδιών, άλλες έγνοιες έχουν και άλλες, εχθρικές προς τον λαό δυνάμεις υπηρετούν. Αλλά και οι ηγεσίες των δυνάμεων που κυριαρχούν στην Αριστερά έχουν σχέδια και στόχους που το λιγότερο που προϋποθέτουν είναι να προσπεράσουν, να παρακάμψουν τον λαό και τη νεολαία. Ο λαός πρέπει και μπορεί στην ανάγκη του να αναπτύξει τη μαζική του αντίσταση και πάλη κόντρα στην επίθεση και στην εξάρτηση να βάλει και αυτά τα εμπόδια στους λογαριασμούς του. Όχι για να «απογοητευτεί», αλλά για να τα ξεπεράσει, οικοδομώντας τους δικούς του πολιτικούς, συνδικαλιστικούς, οργανωτικούς όρους, αναπτύσσοντας την πάλη του με τον μόνο τρόπο που αυτό μπορεί να γίνει: στηριγμένος στις δικές του δυνάμεις. Γι αυτές τις ανάγκες και γι αυτόν τον δρόμο είναι ζωτικής σημασίας η ανάληψη πρωτοβουλιών ανάδειξης και στήριξης κάθε εστίας αντίστασης και πολιτικής πάλης κόντρα στην επίθεση του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου και είναι σπουδαία και αυξημένα τα καθήκοντα των δυνάμεων που έχουν εμπιστοσύνη στη δύναμη του λαού! ΕΚ ΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της Πρωτοβουλίας Αντίστασης ΠΕΜΠΤΗ 23/10, 7.30 μ.μ. Εργατικό Κέντρο Χανίων ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΝΙΚΩΝ ΣΧΕ ΙΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ΣΕ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ- ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ Ο σύντροφος Σ.Π. προσφέρει 50 ευρώ για ενίσχυση της Προλεταριακής Σημαίας στη μνήμη της μητέρας του. Αποψη Ηκατάθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού την περασμένη εβδομάδα δεν έκρυβε και πολλές εκπλήξεις. Σε γενικές γραμμές περιλαμβάνονται οι εξαγγελίες του Σαμαρά στη ΕΘ και συνεχίζεται ακάθεκτη η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πρόκειται για έναν προϋπολογισμό εξόδου από την κρίση, ο οποίος βάζει τις βάσεις για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Τα βασικά της επιχειρήματα είναι η πρόβλεψη για πρωτογενές πλεόνασμα 2,9% και για συνολικό έλλειμμα 0,2%, όπως και η πρόβλεψη για αύξηση του ΑΕΠ κατά 2.9% το 2015, μετά την εκτιμώμενη αύξηση κατά 0,6% για το 2014, που, έτσι, θα είναι η πρώτη χρονιά ανάπτυξης μετά από έξι συνεχόμενα χρόνια ύφεσης. Παράλληλα, προβλέπεται μείωση της ανεργίας κατά 2,6%, η οποία θα φτάσει στο 27%. Επιπλέον, μεγάλη φασαρία γίνεται για τις φοροελαφρύνσεις, δηλαδή τη μείωση της Εκτακτης Εισφοράς Αλληλεγγύης και του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, καθώς και για τις ρυθμίσεις για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που θα μπορούν να αποπληρώνονται μέχρι και σε 100 δόσεις. Οπως και για την αποκατάσταση των εισοδημάτων των ένστολων και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Η...αισιοδοξία της κυβέρνησης για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ανεδαφική. Πρώτα πρώτα η τρόικα δεν έχει ακόμα εγκρίνει τον προϋπολογισμό. Με βάση, δε, τη Νέα Οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ, όλοι οι εθνικοί προϋπολογισμοί θα βρίσκονται υπό μόνιμη επιτήρηση, ώστε να εξασφαλίζονται οι δημοσιονομικοί στόχοι της Ενωσης. Εχοντας και την εμπειρία των προηγούμενων ετών, όπου μέτρα που προβλέπονταν στον προϋπολογισμό έμειναν στα χαρτιά γιατί δεν εγκρίθηκαν από ΕΕ και ΝΤ, μπορούμε να αμφισβητούμε το αν στο τέλος του 2015 θα έχουν επιτευχθεί οι στόχοι του προϋπολογισμού. Οι στόχοι που τίθενται για τα έσοδα βασίζονται σε μια φορομπηχτική πολιτική που κατοχυρώνεται και μονιμοποιείται. Η Εισφορά Αλληλεγγύης ακόμα χαρακτηρίζεται ως Εκτακτη! Η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης είναι κι αυτή Ακόμα ένας μνημονιακός προϋπολογισμός δεδομένη. Ο ΕΝΦΙΑ και ο αυξημένος ΦΠΑ επίσης. Το ίδιο και η ληστρική φορολογική κλίμακα μισθωτών και συνταξιούχων, που επεκτείνεται και στους ελεύθερους επαγγελματίες. Οι οποίοι δεν είναι μόνο μεγαλογιατροί και μεγαλοδικηγόροι, είναι και μια ολοένα αυξανόμενη μάζα εργαζομένων που δουλεύουν με μπλοκάκι, χωρίς δικαιώματα και σταθερότητα. Η κατάσταση αυτή δεν ανατρέπεται με τις λεγόμενες ελαφρύνσεις. ηλαδή θα πρέπει να πούμε κι ευχαριστώ που το πετρέλαιο θα κάνει 1,1 ευρώ το λίτρο, αντί για 1,3 πέρσι, τη στιγμή που μέχρι πρόπερσι έκανε 0,9; Ή γιατί θα πληρώνουμε χαράτσι, αλλά κάπως μειωμένο; Ή γιατί θα μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές που αυξάνονταν συνεχώς τα προηγούμενα χρόνια; Πολύ περισσότερο, θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που η ανεργία θα παραμείνει στο...αστρονομικό 27%, έστω και ελαφρά μειωμένη; Το πιο σημαντικό είναι ότι οι εκτιμήσεις που δημοσιοποιεί η κυβέρνηση είναι απλώς...εκτιμήσεις. Για παράδειγμα η εκτίμηση για την αύξηση του ΑΕΠ βασίζεται στη σταθεροποίηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Σταθεροποίηση πού, όμως; Στον πάτο! Τη στιγμή που το Πρόγραμμα ημοσίων Επενδύσεων μειώνεται κατά 400 εκ. ευρώ, οι δαπάνες για κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη κατά 459 εκ. ευρώ, οι άμεσοι φόροι αυξάνονται κατά 805 εκ. ευρώ και οι έμμεσοι κατά 930 εκ. ευρώ, πώς μπορεί να μιλά η κυβέρνηση έστω και για σταθεροποίηση; Η συνταγή που έφερε το πρωτογενές πλεόνασμα συνεχίζει να ακολουθείται κατά γράμμα: αύξηση φορολογικών εσόδων και μείωση εσόδων με την κατάργηση κάθε είδους κοινωνικής παροχής. Μια συνταγή, ωστόσο, που έχει και το σοβαρό πρόβλημα ότι η είσπραξη των εσόδων δεν είναι εύκολη. Αυτό προσπαθεί να αντιμετωπίσει η ρύθμιση των οφειλών, από την οποία επιδιώκουν να μαζέψουν ό,τι μπορούν από όσους περισσότερους μπορούν. Κατά συνέπεια, είναι σαφές ότι και η θρυλούμενη ανάπτυξη...αργεί ακόμα. εν υπάρχει κανένα μέτρο στον προϋπολογισμό που να βρίσκεται σε μια τέτοια κατεύθυνση, έστω και με τους όρους που η ίδια η άρχουσα τάξη θα ήθελε για τον ίδιο της τον εαυτό. Το ότι κάποια νούμερα φαίνεται να τους βγαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα ανάπτυξης ή έστω αναπτυξιακής κατεύθυνσης, αλλά μιας ληστρικής επιδρομής στο εισόδημα του λαού, η οποία συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Αυτή την αλήθεια δεν μπορούν να την κρύψουν ούτε τα μέτρα ανακούφισης του Σαμαρά, ούτε η βεβαιότητα με την οποία δηλώνει ότι βγαίνουμε, πλέον, από την κρίση. Ο λαός της χώρας μας συνεχίζει να δέχεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε δικαιώματα που είχε κατακτήσει για δεκαετίες. Η δραματική χειροτέρευση των όρων ζωής του είναι μια πραγματικότητα που τη ζει καθημερινά. Η δικιά του κρίση δεν τελειώνει, είναι σε πλήρη...εξέλιξη. Ας σκεφτεί κανείς ότι μέσα στην τόση...αισιοδοξία της κυβέρνησης, κανένας δεν τολμά να ψελλίσει καν το αν και πότε θα αποκατασταθούν οι μισθοί, οι συντάξεις, η περίθαλψη, η σταθερότητα στη δουλειά και όλα όσα μας πήραν τα μνημόνια. Και αυτό δεν το κάνει γιατί ξέρει πολύ καλά πως το σχέδιο δεν περιλαμβάνει επιστροφή στο...ένδοξο παρελθόν, παρά μόνο ένα μέλλον φτώχειας και εκμετάλλευσης. Μόνο ένας κλάδος έχει να λέει ότι θα ωφεληθεί σαφώς: οι ένστολοι. Κι αυτό γίνεται γιατί έχουν λόγους να φοβούνται τη λαϊκή οργή και χρειάζεται να εξασφαλίσουν ότι δε θα έχουν ρωγμές μέσα στους ίδιους τους μηχανισμούς εξουσίας και καταστολής. Ο λαός έχει μπροστά του τη μεγάλη πρόκληση να δικαιολογήσει τους φόβους τους!

4 4 Προλεταριακή Σημαία ΠΟΛΙΤΙΚΗ Όχι στη δίωξη της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων και του Δικτύου Σπάρτακος! Στις 23 του Οκτώβρη στις 9 πμ πραγματοποιείται στο Β Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας η δίκη σε βάρος του μέλους της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, Ν.Α., ύστερα από μήνυση που είχε κάνει ο διοικητής του 586 ΤΠ/Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Γρεβενών, Δ. Βούτσης, για «συκοφαντική δυσφήμηση», λόγω της δημοσιοποίησης απ την Επιτροπή, το Δεκέμβρη του 2009, ενός γράμματος φαντάρων που κατήγγελλαν τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής που επικρατούσαν στο στρατόπεδο. Αλλά και τα καψώνια, την προσβλητική συμπεριφορά και τις συνεχείς ποινές που δέχονταν οι φαντάροι εκεί. Μετά τη δημοσιοποίηση της καταγγελίας, μάλιστα, ο διοικητής συγκέντρωσε τους φαντάρους κι αφού τους τρομοκράτησε τους προέτρεψε να μπουν στο διαδίκτυο και να γράψουν «πόσο καλά περνάνε» στην ιστοσελίδα της Επιτροπής. Η δίωξη μάλιστα της Επιτροπής δεν σταμάτησε στο «δικαστικό σκέλος», αλλά συνοδεύτηκε κι από τη συνεχή παρακολούθηση των μελών της, των τηλεφωνικών κλήσεων και του blog, με τη συνδρομή και της «Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος», όπως έχει διαπιστώσει και καταγγέλλει η ίδια η Επιτροπή, από τα στοιχεία με τα οποία «εμπλουτίστηκε» στη συνέχεια η δικογραφία, καθώς κι από απειλές, ύβρεις, «ανώνυμα τηλεφωνήματα» και τρομοκράτηση σε μέλη της. Κι εδώ, η προσπάθεια να πνιγεί η αλήθεια των συνθηκών που επικρατούν συνολικά στο στρατό κι όχι μόνο στο συγκεκριμένο στρατόπεδο ή λόγω του συγκεκριμένου διοικητήπάει μαζί με τις διώξεις φρονηματικού χαρακτήρα, αλλά και την επιδίωξη να μην θιχθούν τα «ιερά και τα όσια» του αστικού στρατού, ενός μηχανισμού αντιλαϊκού και βαθιά υποταγμένου στον αμερικανο-νατοϊκό ιμπεριαλισμό, που θα χρησιμοποιηθεί όποτε απαιτηθεί όχι για την υπεράσπιση του λαού αλλά ενάντιά του. Ενός μηχανισμού που οδηγεί χρόνια τώρα στην αυτοκτονία παιδιά του λαού, που χρησιμοποιείται όποτε χρειαστεί ως απεργοσπαστικός μηχανισμός, που συνδράμει στα σχέδια των ιμπεριαλιστικών αφεντικών και απ τον οποίο δεν λείπουν ούτε και τα φονικά «ατυχήματα» σε πεδία βολής Να μην περάσει η δίωξη αυτή! Να αθωωθεί ο κατηγορούμενος! Ο φαντάρος είναι πολίτης με στολή! Πεδίο βολής Γλαφυρών Βόλου: 3 οπλίτες νεκροί Ένας 19χρονος φαντάρος που ετοιμαζόταν να απολυθεί και δύο ακόμα νέοι άνθρωποι, Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ), γονείς μικρών παιδιών, σκοτώθηκαν το μεσημέρι στις 7/10 κατά τη διάρκεια άσκησης με πραγματικά πυρά στο Πεδίο Ασκήσεων Γλαφυρών Μαγνησίας, όταν εξερράγη ένας σωλήνας όλμου. Ένας ακόμα λοχαγός τραυματίστηκε. «Αστοχία υλικού»; «Ανθρώπινο λάθος»; «Τα αίτια διερευνώνται» Τα φαινομενικά αίτια; Ίσως. Μπορεί και όχι. Τα πραγματικά αίτια, όμως, δεν θα διερευνηθούν και δεν θα ειπωθούν ποτέ απ αυτούς που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και με περισσή υποκρισία «θρηνούν» για το «ατύχημα». Γιατί ούτε η κυβέρνηση ούτε ο Αβραμόπουλος ούτε το Γ.Ε.Σ. θ αποκαλύψουν αυτό δημοκρατικά δικαιώματα Δεκέμβρης 2009: Η Ομάδα ΔΕΛΤΑ χτυπά βάναυσα την Αγγελική Κουτσουμπού ίκη αστυνομικού για τη δολοφονική επίθεση της Ομάδας ΕΛΤΑ στο μπλοκ του ΕΕΚ και τον τραυματισμό της Αγγελικής Κουτσουμπού Το Δεκέμβρη του 2009, η διαδήλωση για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου δέχεται την επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων στο Σύνταγμα. Το μπλοκ του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) χτυπιέται άγρια απ τις αστυνομικές δυνάμεις με σκοπό να διαλυθεί, ενώ πάνω από 10 μηχανές της Ομάδας ΔΕΛΤΑ το «διεμβολίζουν». Πολλοί διαδηλωτές τραυματίζονται και συλλαμβάνονται, ενώ η 60χρονη συνταξιούχος εκπαιδευτικός Αγγελική Κουτσουμπού, αγωνίστρια ενάντια στη δικτατορία, χτυπιέται βάναυσα απ τους αστυνομικούς της μηχανοκίνητης μονάδας τόσο με τη μηχανή όσο και με κλομπ, με αποτέλεσμα να υποστεί «βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση - υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδή αιμορραγία, θλάση εγκεφάλου, ρωγμώδες κάταγμα του λιθοειδούς, συντριπτικό κάταγμα αριστερής κλείδας και σπάσιμο όλων των εμπροσθίων αριστερών πλευρών» Ένα χτύπημα που προσπάθησαν να το εμφανίσουν σαν τροχαίο ατύχημα! Χτυπήθηκαν επίσης όσοι προσπάθησαν να τη βοηθήσουν, όπως ο γιατρός Δ. Γεωργίου και ο οικοδόμος Θ. Ζαμπέτης, που πρόλαβε να κρατήσει και να κάνει γνωστό τον αριθμό της πινακίδας της μηχανής, ο οποίος συνελήφθη. Το Γενάρη του 2010 η Κουτσουμπού υπέβαλε μήνυση κατά του αστυνομικού Θεμιστοκλή Ποιμενίδη και των αξιωματικών που έδωσαν την εντολή, η οποία εξετάστηκε μετά από χρονοβόρα διαδικασία και απορρίφθηκε ως «αβάσιμη» το Φλεβάρη του 2012, με εισαγγελική απόφαση. Προσφυγή κατά της απόφασης αυτής απορρίφθηκε επίσης, τον Ιούλη του Σύμφωνα με την απόφαση, η επίθεση χαρακτηρίστηκε ως «τροχαίο» - αυτή ήταν και η δήλωση του τότε εκπροσώπου της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, Πεταλωτή- και παραπέμφθηκε στο Γ Τριμελές Πλημμελειοδικείο. 5 χρόνια μετά την επίθεση και λίγο πριν την παραγραφή, η δίκη ξεκίνησε τελικά στις 13 του Οκτώβρη, παρουσία πολλών μαρτύρων κατηγορίας, αγωνιστών και εκπροσώπων σωματείων και συλλογικοτήτων. Οι μάρτυρες κατηγορίας ζήτησαν τον αποχαρακτηρισμό του κατηγορητηρίου από «τροχαίο ατύχημα» σε απόπειρα ανθρωποκτονίας από δόλο, ενώ προκλητική «άγνοια» (sic) δήλωσε ο κατηγορούμενος αστυνομικός «Γκοτζαμάνης», Ποιμενίδης, και ο συνεπιβάτης του στη μηχανή. Η δίκη αναβλήθηκε για την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, στις 9 πμ. στο κτίριο ΠΡΟΚΑΤ. Είναι εμφανής τόσο η προσπάθεια μεθόδευσης όσο και η κάλυψη που δίνουν η πολιτική διαχείριση του συστήματος η τότε και η σημερινή κυβέρνηση και η αστική ταξική «Δικαιοσύνη» στους μηχανισμούς καταστολής που η ίδια έχει στήσει ενάντια στον «εχθρό λαό». Όταν μάλιστα η επίθεση αυτή αποτέλεσε και την πρώτη ανάληψη δράσης του νεοσύστατου τότε κατασταλτικού σώματος, της Ομάδας ΔΕΛΤΑ, ενάντια στους διαδηλωτές. Για ν ακολουθήσουν βέβαια πολλές άλλες τα επόμενα χρόνια, όταν ο λαός διαδήλωνε μαζικά στους δρόμους και τις πλατείες. Η συγκάλυψη δεν πρέπει να περάσει! Να καταδικαστούν οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης! Να καταδικάσουμε τους πολιτικούς και ηθικούς αυτουργούς, την κυρίαρχη πολιτική των κυβερνήσεων, της άρχουσας τάξης και των ξένων και ντόπιων αφεντικών, την πολιτική της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής, απαραίτητο συμπλήρωμα της καθημερινής επίθεσης στους όρους ζωής του λαού. ακριβώς που υπηρετούν. Το ότι δηλαδή ο μηχανισμός που ονομάζεται αστικός στρατός δεν είναι προορισμένος να «υπηρετεί το λαό και την πατρίδα», όπως λένε, αλλά το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης. Το ότι οι υλικές συνθήκες ζωής των φαντάρων γίνονται ολοένα και πιο μελανές και δυσβάσταχτες κι ότι η καταπίεση αυξάνεται. Το ότι ωθούν νέους ανθρώπους που τους έχουν στερήσει όνειρα, προοπτική και δικαιώματα, και μέσα σε μια κατάσταση γενικευμένης ανεργίας, ν ακολουθήσουν την «επαγγελματική θητεία», αυτό το κακέκτυπο της «μισθοφορικής» λογικής των ιμπεριαλιστικών αφεντικών. Για να τους διαβρώσουν μέσα στο μηχανισμό αυτό. Το ότι η εντατικοποίηση των ασκήσεων με πραγματικά πυρά εντάσσεται μέσα στο πλαίσιο που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές, η παρόξυνση των αντιθέσεών τους στον κόσμο και στην περιοχή, τα πολεμικά και δολοφονικά σχέδιά τους, η εμπλοκή της χώρας μας σ αυτά. Μέσα από βάσεις, «διευκολύνσεις», παροχές και πάρα πολλά Yes men και υποταγή στις αμερικανο-νατοϊκές ιμπεριαλιστικές απαιτήσεις και επικυριαρχία. Με όποιο κόστος και «θυσία». Πάντα για το λαό και τη νεολαία, βέβαια Λευτεριά στον τούρκο πολιτικό πρόσφυγα Μustafa Lafgi! Ο πολιτικός πρόσφυγας απ την Τουρκία, Μustafa Lafgi, που ζει και δουλεύει μόνιμα στη χώρα μας τα τελευταία 16 χρόνια, κατέχοντας όλα τα «νομιμοποιητικά έγγραφα» κι έχοντας ζητήσει πολιτικό άσυλο, συνελήφθηκε στις 3 του Οκτώβρη στη Θεσσαλονίκη. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη λεγόμενη «υπόθεση της έκρηξης της Τριανδίας», του 2011, και προφυλακίστηκε. Ο αγωνιστής αυτός, γνωστός στο αντιρατσιστικό κίνημα της Θεσσαλονίκης καθώς και για την αγωνιστική του δράση στην Τουρκία, εντάσσεται στο μακρύ κατάλογο των τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων που συλλαμβάνονται, φυλακίζονται, απελαύνονται, απάγονται ή στοχοποιούνται απ την ελληνική και την τουρκική κυβέρνηση, τους ιμπεριαλιστές και τους μηχανισμούς τους, σαν την Interpol, τη CIA, τη MIT, την ΕΥΠ και τις αστυνομικές αρχές. Ο Μustafa Lafgi συνελήφθη με ένταλμα που εκδόθηκε το Δεκέμβρη του 2013 και προφυλακίστηκε χωρίς να υπάρχει κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος του! Ενώ ο χώρος διαμονής του ήταν γνωστός στις αρχές, το ένταλμα τον θέλει ως «αγνώστου διαμονής». Κι ενώ οι έρευνες της «Αντιτρομοκρατικής» σε σπίτια τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων στη Θεσσαλονίκη, μετά από «ανώνυμο τηλεφώνημα» απέβησαν άκαρπες και όπλα δεν βρέθηκαν, παρά μόνο έντυπα και βιβλία, τα δακτυλικά του αποτυπώματα, που βρέθηκαν σε βιβλίο σ ένα σπίτι άσχετο τόσο με την έκρηξη όσο και με τον αυτουργό της, θεωρούνται στοιχεία ώστε να κατηγορηθεί για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, κατοχή εκρηκτικού υλικού από κοινού με άλλους και κατοχή πολεμικού υλικού με σκοπό τον εφοδιασμό τρίτων». Ίδια κατηγορία βέβαια τόσο εξόφθαλμα σαθρή- είχε αποδοθεί και σε δύο άλλους πολιτικούς πρόσφυγες, την Ηavva Suizmez, που αθωώθηκε τον Οκτώβριο του 2013, και στον Nevzat Kalayci, που απαλλάχθηκε με βούλευμα. Απαίτηση του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας, μέσα από κινητοποιήσεις αλληλεγγύης, ψηφίσματα και άλλες πρωτοβουλίες πρέπει να είναι η άμεση απελευθέρωση και η αθώωσή του! Να μην περάσουν οι τρομοκρατικές σκευωρίες! Λευτεριά και άσυλο στους πολιτικούς πρόσφυγες! Κάτω τα χέρια απ τους αγωνιστές απ την Τουρκία και το Κουρδιστάν!

5 ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ Προλεταριακή Σημαία 5 Η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης της Φωτεινής Μανωλάκου δεν θα περάσει! Η αλληλεγγύη πρέπει να συνεχιστεί Τη Δευτέρα 13/10 το Διοικητικό Συμβούλιο του νοσοκομείου Σπάρτης συνεδρίασε, έπειτα από εισήγηση της διοικήτριας, προκειμένου να παραπέμψει τη συνδικαλίστρια Φωτεινή Μανωλάκου στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό που θα αποφάσιζε να τη θέσει σε αργία για αδικαιολόγητη απουσία. Η Φωτεινή Μανωλάκου, εργαζομένη στο Νοσοκομείο Μολάων, έγινε γνωστή για τη συνδικαλιστική και πολιτική της δράση όταν υπερασπιζόταν τη δημόσια και δωρεάν περίθαλψη και αγωνιζόταν να μην κλείσει το Νοσοκομείο Μολάων. Η επιτροπή κατοίκων που δημιουργήθηκε και συσπείρωνε υγειονομικούς, εκπαιδευτικούς και κόσμο της περιοχής προσπάθησε να υπερασπιστεί τα κοινωνικά αγαθά, όχι μόνο αυτό της περίθαλψης αλλά και της παιδείας. Η δράση αυτή ενόχλησε όμως τόσο πολύ τους τοπικούς παράγοντες αλλά και την ίδια την κυβέρνηση η οποία θέλησε να κάμψει το αγωνιστικό φρόνημα της Φωτεινής. Η περίπτωση αυτή δεν είναι η μόνη, μια και πριν από έναν χρόνο στον ίδιο νομό κυνηγήθηκε και μια άλλη αγωνίστρια, συνδικαλίστρια στον χώρο της παιδείας, η Ελισάβετ Παπαδοπούλου. Οι διοικήσεις των νοσοκομείων Σπάρτης και Μολάων αποφάσισαν πριν από καιρό τη μετακίνηση της Φωτεινής στο Νοσοκομείο Σπάρτης (που απέχει 70 χλμ. από τους Μολάους), προκειμένου να την τρομοκρατήσουν. Η μετακίνηση συνδικαλιστή εκλεγμένου στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου εργαζομένων, πόσω μάλλον του αντιπροέδρου του σωματείου, είναι παράνομη σύμφωνα με τον νόμο Έτσι λοιπόν, όταν η Φωτεινή απευθύνθηκε στην ΠΟΕΔΗΝ και στην ΑΔΕΔΥ για το συγκεκριμένο ζήτημα, της σύστησαν ότι δεν θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο Νοσοκομείο Σπάρτης αλλά να παραμείνει στη θέση της, γιατί καλύπτεται από το νόμο Ωστόσο οι διοικήσεις των νοσοκομείων όσο και το ίδιο το υπουργείο είχαν διαφορετική γνώμη και επέβαλαν στη Φωτεινή 15 μέρες στέρηση μισθού και εκ νέου, για το ίδιο αδίκημα, την παρέπεμψαν στο ΔΣ του Νοσοκομείου Σπάρτης, με στόχο την εξόντωσή της, δηλαδή την παραπομπή της στο Πειθαρχικό το οποίο θα μπορούσε να αποφασίσει να τη θέσει σε αργία για ένα χρόνο. Και επειδή οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι, κάτι τέτοιο μπορεί να σημάνει ακόμα και την οριστική απόλυσή της. Όλα αυτά εν τω μεταξύ επειδή τόλμησε να πάει κόντρα στα σχέδια του υπουργείου. Το συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων, υγειονομικοί, η Ταξική Πορεία, άλλες συλλογικότητες της περιοχής και μέλη της επιτροπής κατοίκων από τους Μολάους έβγαλαν κάλεσμα για διαμαρτυρία τη Δευτέρα 13/10, προκειμένου να απαιτήσουν από το ΔΣ του νοσοκομείου Σπάρτης την απόσυρση των κατηγοριών στο πρόσωπο της Φωτεινής και τη μη παραπομπή της στο Πειθαρχικό. Από νωρίς το πρωί γύρω στους 40 αλληλέγγυους από όλες τις συλλογικότητες και αντιπροσωπεία από ΑΔΕΔΥ - ΠΟΕΔΗΝ έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο προαύλιο του νοσοκομείου, έβγαλαν πανό, μοίρασαν προκηρύξεις στους ασθενείς, φώναξαν συνθήματα. Όταν ξεκίνησε το Διοικητικό Συμβούλιο, ο κόσμος που ήταν μαζεμένος παρενέβη για περίπου μία ώρα και κατήγγειλε τη διοικήτρια του νοσοκομείου που, δείχνοντας «υπερβολικό ζήλο» με το που ανέλαβε υπηρεσία, θέλησε να εξοντώσει έναν υπάλληλο που το μόνο του σφάλμα ήταν ότι υπερασπίστηκε το νοσοκομείο όπου εργαζόταν. Ο κόσμος ξεμπρόστιασε τη διοίκηση λέγοντας ότι αυτή η κίνηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο τρομοκράτησης οποιασδήποτε φωνής προσπαθεί να πάει κόντρα, προσπαθεί να αγωνιστεί και να αποτρέψει τα σχέδια διάλυσης της δωρεάν περίθαλψης. Προειδοποίησε επίσης για το γεγονός ότι θα ανοίξει το θέμα σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, για να δημιουργηθεί ένα πανελλήνιο κίνημα αλληλεγγύης που θα αποτρέψει την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης της Φωτεινής. Σε μια εποχή που διοικήσεις διορισμένες από την κυβέρνηση και την τρόικα θα «αξιολογήσουν» τους εργαζομένους βάσει της πολιτικής τους δράσης, της κοινωνικής τους στάσης και σίγουρα όχι βάσει του πόσο «καλοί» είναι στη δουλειά τους, έχει πολύ μεγάλη σημασία οι εργαζόμενοι να δείχνουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους. Και όσοι γνωρίζουν τη Φωτεινή μπορούν να καταλάβουν ότι το αν θα σε κυνηγήσουν, αυτό δεν έχει να κάνει με το αν είσαι καλός στη δουλειά σου ή όχι. Τελικά το ΔΣ του νοσοκομείου, παρ όλο που αρχικά φάνηκε να πιέζεται και αναζήτησε συμβιβαστική φόρμουλα με την ΠΟΕΔΗΝ χωρίς πειθαρχική δίωξη, σε μια εκ νέου συνεδρίασή του το απόγευμα της ιδίας ημέρας και αφού είχαν αποχωρήσει οι διαδηλωτές, προφανώς ύστερα από πιέσεις άνωθεν, αποφάσισε να μην παραπέμψει μεν τη Φωτεινή Μανωλάκου στο Πειθαρχικό, αλλά να της επιβάλει δίμηνη στέρηση του μισθού της. Και αυτό τη στιγμή που εκκρεμούν και άλλες κατηγορίες σε βάρος της. Το κίνημα αλληλεγγύης πρέπει να συνεχιστεί, γιατί οποιαδήποτε νίκη της Φωτεινής θα είναι νίκη όλου του εργατικού κινήματος σε μια εποχή που οι αγώνες ενάντια στα κλεισίματα των νοσοκομείων και ενάντια στην αξιολόγηση θα πυκνώσουν. Και μαζί με τους αγώνες θα πυκνώσουν και οι απόπειρες τρομοκράτησης των εργαζομένων. Όχι στη βιομηχανία των διώξεων. Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές. Κ.Β. ΙΚΑΡΙΑ : Ο Σύλλογος Εργαζομένων του τοπικού νοσοκομείου καταγγέλλει συνδικαλιστική δίωξη του αντιπροέδρου του Πέρα από τις φολκλορικού και τουριστικού τύπου αναφορές περί αργοπορίας, μακροζωίας κ.λπ., ένας από τους λόγους για τους οποίους ακούγεται τα τελευταία χρόνια η Ικαρία είναι για τους σοβαρούς αγώνες που δίνει, ειδικά σε σχέση με τα ζητήματα της υγείας. Κύριο όχημα είναι η Επιτροπή Αγώνα για την Υγεία σε Ικαρία και Φούρνους, η οποία με μαζικούς και αγωνιστικούς όρους έχει καταφέρει με τις κινητοποιήσεις της, εντός και εκτός των δύο νησιών, να ορθώσει σε σημαντικό βαθμό τείχος αντίστασης στις πολιτικές υποβάθμισης της περίθαλψης στην περιοχή. Ψυχή και πρωτεργάτης στη δημιουργία της Επιτροπής, ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου (ΣΕΝΙ), ο οποίος και γενικότερα έχει να επιδείξει έντονη δράση, τοπικής και πανελλαδικής εμβέλειας, ιδιαίτερα με τις πρωτοβουλίες συντονισμού και κινητοποιήσεων που έχει πάρει. Η όλη δράση του είναι φυσιολογικό να έχει γεννήσει και πολλούς εχθρούς, τόσο στο φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο όσο και από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και συνδικαλιστικές και πολιτικές δυνάμεις, κυρίως της επίσημης Αριστεράς, που βλέπουν έναν ενοχλητικό παράγοντα για τους κοντόθωρους κομματικούς τους σχεδιασμούς. Ήταν λοιπόν ζήτημα χρόνου να μπει στο στόχαστρο όλων αυτών ο σύλλογος και τα πλέον δραστήρια μέλη του. Έτσι, πέρα από μια εκστρατεία λάσπης και συκοφαντικών διαδόσεων, που εντάθηκε ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, από τον Μάη και μετά έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια παρεμπόδισης των δράσεων του ΣΕΝΙ από μεριάς του διορισμένου διοικητή, Τηλέμαχου Λαΐτσα. Είχαν προηγηθεί από μεριάς του συλλόγου η κινητοποίηση εργαζομένων και κατοίκων, που απέτρεψε τη μετακίνηση προσωπικού του Μικροβιολογικού προς το Νοσοκομείο Σάμου, όπως είχαν συμφωνήσει οι δύο διοικητές, αλλά και η κινητοποίηση ενάντια στις διαθεσιμότητες των οδηγών. Η κινητοποίηση περιελάμβανε μεταξύ άλλων κατάληψη-αποκλεισμό της γραμματείας και του γραφείου του διοικητή, για να παρεμποδιστεί η έκδοση των διαπιστωτικών πράξεων της διαθεσιμότητας, και συνεχίστηκε με παρεμβάσεις προς την 2η Υγειονομική Περιφέρεια (ΔΥΠΕ) όπου υπάγεται το νοσοκομείο, προς το υπουργείο, προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, προς την Περιφέρεια κ.α., προς το Δημοτικό Συμβούλιο Ικαρίας, που αποφάσισε την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς, και, τέλος, με τη δημόσια και επώνυμη καταγγελία όλων των υπευθύνων, από τον διοικητή μέχρι την κυβέρνηση. Η αρχή των παρεμβάσεων της διοίκησης έγινε με την αποτυχημένη απόπειρα παρεμπόδισης των γενικών συνελεύσεων κατά το πρωινό ωράριο και συνεχίστηκε με την απαίτηση του διοικητή να του παραδοθεί το καταστατικό του ΣΕΝΙ για να ελέγξει αν τηρούνται τα προβλεπόμενα για τις συνελεύσεις(!), που επίσης έλαβε δέουσα απάντηση. Την ίδια ακριβώς περίοδο ο διορισμένος «αλεξιπτωτιστής» της συγκυβέρνησης απέστειλε εμπιστευτικό έγγραφο προς τη ΔΥΠΕ με το οποίο «έδινε» τον Σωτήρη Λέγγα, φαρμακοποιό του νοσοκομείου, αντιπρόεδρο του ΣΕΝΙ και δραστήριο μέλος της Επιτροπής Αγώνα. Ο Σωτήρης Λέγγας είναι ο μόνος υπάλληλος που άφησαν οι διοικήσεις στο φαρμακείο (π.χ. το 2011 υπηρετούσαν τρεις υπάλληλοι) και καλύπτει ουσιαστικά όλες τις αυξημένες ανάγκες και τα καθήκοντα του τμήματος. Σε συνδυασμό με τις πολιτικές των περικοπών, της μείωσης δαπανών και την αύξηση της γραφειοκρατίας, φυσικό αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν προβλήματα και καθυστερήσεις, όπως και σε όλα τα τμήματα και νοσοκομεία, για τις οποίες όμως μόνο αυτός δεν ευθύνεται. Σε «ανταπόκριση» του εγγράφου του διοικητή, η ΔΥΠΕ διέταξε στις αρχές Σεπτεμβρίου τη διενέργεια ΕΔΕ, τυπικά όχι σε βάρος του Σ. Λέγγα, αλλά σε βάρος του... φαρμακείου, στο οποίο, όπως ήδη αναφέρθηκε, δεν υπηρετεί άλλος υπάλληλος! Ο απόλυτος αυτός παραλογισμός, η άρνηση χορήγησης στοιχείων και εγγράφων, όπως και η όλη μεθόδευση, υποδεικνύουν τους σκοπούς και το προσχηματικό της ΕΔΕ. Η μεθόδευση περιελάμβανε και την απόκρυψη της απόφασης, επιμελώς, για περίπου έναν μήνα, δηλαδή όταν η ορισθείσα διευθύντρια από την Αθήνα έφθασε στην Ικαρία για να ξεκινήσει την ΕΔΕ! Επίσης, κανείς άλλος υπηρεσιακός παράγοντας, όπως π.χ. ο άμεσος προϊστάμενος του φαρμακοποιού, ο διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας, δεν είχε ενημερωθεί για το ζήτημα. Σε μια περίοδο περικοπής ακόμα και αναγκαίων υπηρεσιακών δαπανών, όπως τα έξοδα των γιατρών που διακομίζουν ασθενείς, βρίσκονται λεφτά για εισιτήρια, έξοδα διαμονής και διατροφής και εκτός έδρας αποζημίωση για μία ολόκληρη εβδομάδα, για να διερευνηθούν, ιδιαιτέρως στην Ικαρία, τα προβλήματα λειτουργίας που παρουσιάζουν λίγο-πολύ όλα τα νοσοκομειακά φαρμακεία και τα άλλα τμήματα των νοσοκομείων. Προφανής η στόχευση! Την ίδια ώρα η ΔΥΠΕ και ο «ευαίσθητος» διοικητής κάνουν πως δεν βλέπουν τις τεράστιες ελλείψεις, το Κέντρο Υγείας Ευδήλου που δεν έχει το στοιχειωδώς απαιτούμενο προσωπικό και συχνά εφημερεύει μετά το πρωινό ωράριο χωρίς γιατρό(!), τη λειτουργία των εργαστηρίων με παράτυπες ετοιμότητες του προσωπικού, τα αλλότρια και συχνά μη συνδυαζόμενα και επιτρεπόμενα καθήκοντα του προσωπικού (π.χ. κουζίνα-πλυντήρια-διανομή φαγητού από το ίδιο άτομο). Αλλά, τι να δουν; Τις αποκλειστικά δικές τους ευθύνες εκεί, όπως και για το φαρμακείο; Ο ΣΕΝΙ αντέδρασε άμεσα εκδίδοντας ανακοίνωση καταγγελίας της εξελισσόμενης διαδικασίας, η οποία, εντός και εκτός του νοσοκομείου, έχει προκαλέσει από τη μια το γέλιο για την αστειότητα των ισχυρισμών και από την άλλη την έντονη οργή για την προφανή συνδικαλιστική δίωξη. Προφανώς αυτή την οργή φοβούμενος, ο διοικητής Λαΐτσας δήλωσε ασθενής και απέφυγε να εμφανιστεί την Παρασκευή 10/10 όταν είχε προγραμματιστεί παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του κατά τη διάρκεια της στάσης που είχε ήδη προκηρύξει ο σύλλογος για το ζήτημα της αξιολόγησης. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σ. Λέγγας έρχεται αντιμέτωπος με τέτοιες μεθοδεύσεις. Ίσα ίσα, έχει πλούσιες ανάλογες εμπειρίες, με πιο χαρακτηριστικές τον στημένο έλεγχο επιθεωρητών υγείας το 2005, που ανατράπηκε υπό το βάρος των κινητοποιήσεων που ακολούθησαν, αλλά και την απόπειρα απόλυσής του, αργότερα, πάλι με στημένο κατηγορητήριο. Κοινός τόπος όλων σχεδόν των περιπτώσεων, τα προβλήματα λειτουργίας του φαρμακείου που δημιουργούσαν οι ίδιες οι διοικήσεις για να βρίσκουν πάτημα. Επίσης, δεν είναι η μόνη ούτε η σοβαρότερη περίπτωση συνδικαλιστικής δίωξης το τελευταίο διάστημα. Το παράδειγμα των Μολάων με το κυνηγητό που υφίστανται η Φ. Μανωλάκου και η Ελ. Παπαδοπούλου, όπως και μια σειρά άλλα κρούσματα, όχι μόνο από τον χώρο της υγείας, είναι τρανή απόδειξη ότι η πολιτική κατάργησης των λαϊκών δικαιωμάτων έχει για δίδυμη αδελφή της την καταστολή και τις φρονηματικές διώξεις. Η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες, την αλληλεγγύη και την οργανωμένη πάλη λαού και εργαζομένων ενάντια στον πολιτικό μεσαίωνα και τα εργαλεία του. Πρέπει διαρκώς να ακούγεται δυνατά το «Κάτω τα χέρια από όσους αγωνίζονται»!

6 6 Προλεταριακή Σημαία ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ Από νομοθετικές προτάσεις, άλλο τίποτα! Σφάζονται στην «ποδιά» των... εργαζομένων ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ με αφορμή τον κατακλυσμό νομοθετικών προτάσεων για τον κατώτερο μισθό. Το ξεκίνημα έγινε με την κατάθεση πρότασης νόμου από τον ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία προβλέπεται η κατάργηση των μνημονιακών νόμων που είχαν σχέση με τη διαμόρφωση του ύψους των μισθών (μείωση βασικών κατώτατων αποδοχών, πάγωμα αυξήσεων, κατάργηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, μείωση διάρκειας μετενέργειας, αναστολή της αρχής ευνοϊκότερης ρύθμισης, αναστολή της επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων, καθορισμός του κατώτατου μισθού από τον εκάστοτε υπουργό Εργασίας κ.ά.). Αυτή η πρόταση νόμου παρουσιάζεται ως συνέχεια των προγραμματικών εξαγγελιών Τσίπρα στη φετινή ΔΕΘ και στην κατεύθυνση της επαναφοράς του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ μικτά. Τη σκυτάλη πήρε ο «ηγέτης» των εργαζομένων και πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, ο οποίος, ασκώντας κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε ότι «η νομοθετική παρέμβαση απαιτείται για την επαναφορά δίνοντας επίσης κι ένα πολιτικό μήνυμα αλλά από κει και πέρα πρέπει ελεύθερα ν αφεθούν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι να συνάπτουν τις συλλογικές συμβάσεις». Και τι εννοεί με τον όρο «ελεύθερα» ο Παναγόπουλος; Μα, την ελευθερία της εργοδοσίας να εκμεταλλεύεται το εξευτελιστικό επίπεδο στο οποίο έχουν πέσει οι μισθοί. Γιατί ο βασικός φόβος του Παναγόπουλου από το ενδεχόμενο μιας τέτοιας νομοθετικής πρωτοβουλίας είναι το «σοκ» που πιθανά θα προκαλέσει στους εργοδότες μια τέτοια εξέλιξη: «Γιατί κι αυτός είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος, το σοκ που προκάλεσε στην αγορά και το είδατε, της παραγωγικής αλλά και καταναλωτικής καθίζησης με την υποχώρηση του κατώτερου μισθού με νόμο, ενδεχομένως και με νόμο να προκαλέσει άλλο σοκ που δεν ξέρω αν η αγορά εργασίας μπορεί να το αντέχει» δήλωσε ως γνήσιος... αστός οικονομικός αναλυτής, νομιμοποιώντας απόλυτα τη φιλολογία του συστήματος που σαρώνει τους μισθούς με την πρόφαση της ανάγκης μείωσης της ανεργίας. Φιλολογία που νομιμοποιεί όλες τις πτυχές της αντεργατικής επίθεσης, ρίχνοντας τις ευθύνες στους εργαζόμενους και τις διεκδικήσεις τους. Και αν η κριτική του Παναγόπουλου εξοργίζει, τι μπορεί να πει κανείς για την κριτική του ΚΚΕ; Αιφνιδιάστηκε το ΚΚΕ με την πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ και... κατέθεσε δική του πρόταση νόμου που είναι... ολόιδια με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ! Η οποία προβλέπει και αυτή την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ (μόνο που το ΚΚΕ το λέει «ξεκάθαρα», ενώ κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν το ορίζει ξεκάθαρα), προβλέπει και αυτή την κατάργηση των μνημονιακών διατάξεων, αλλά επιπλέον προβλέπει και την κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης αλλά και την επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης! Και έχει βαλθεί να μας πείσει ότι η δική του πρόταση νόμου εκφράζει τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες. Πιέστηκε ο Παναγόπουλος που διαπιστώνει ότι κινδυνεύει να χάσει την καλή μαρτυρία του ΣΕΒ και των εργοδοτών. Πιέστηκε το ΚΚΕ -ο πατριάρχης των «ολοκληρωμένων» προτάσεων νόμουτώρα που βλέπει να χάνει την αποκλειστικότητα σε αυτό το σπορ και μάλιστα από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχει και προοπτική κυβερνητικής εξουσίας. Το ζήτημα, όμως, δεν αφορά τόσο τις πιέσεις που δέχονται Παναγόπουλος και ΚΚΕ, αλλά την αντίληψη που θέλει να εμπεδώσει με αυτήν του την κίνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Παρουσιάζει, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ το ζήτημα της επαναφοράς και κατοχύρωσης των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων ως ζήτημα νομοθετικής ρύθμισης. Όπως, μάλιστα, έσπευσαν να απαντήσουν στον Παναγόπουλο οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Στρατούλης και Μητρόπουλος «ο κατώτατος μισθός, όπως με μνημονιακό νόμο μειώθηκε, έτσι με νέο νόμο θα επανέλθει στα προηγούμενα επίπεδα, ώστε από κει και πέρα να λειτουργούν για τη διαμόρφωσή του οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις». Μια λογικοφανής δήλωση η οποία, όμως, εσκεμμένα αποκρύβει μια σημαντική «λεπτομέρεια»: ο πολιτικός και ταξικός συσχετισμός στη βάση του οποίου προωθήθηκαν και επιβλήθηκαν οι αντεργατικές ανατροπές που θέλει να αποκαταστήσει η νομοθετική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ο συσχετισμός που καταγράφτηκε και στην αδυναμία του εργατικού και λαϊκού κινήματος να αποτρέψει αυτές τις ανατροπές, εξακολουθεί να ισχύει και θα εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και αν οι επόμενες εκλογές φέρουν στην κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ. Το πόσο θα πιεστεί το κεφάλαιο να παραχωρήσει το τμήμα της υπεραξίας που αντιστοιχεί στην επιστροφή του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ δεν εξαρτάται από την ψήφιση ενός νόμου, αλλά από την έμπρακτη δυνατότητα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων να επιβάλουν κάτι τέτοιο. Πόσο μάλλον που σε αυτήν την κατεύθυνση θα αντιταχθούν πρώτα και κύρια οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ. Το γνωρίζει καλά αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, γι αυτό και οι Στρατούλης και Μητρόπουλος σπεύδουν να συμπληρώσουν ότι «η επιτυχία αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας του ΣΥΡΙΖΑ εξαρτάται πρώτα απ' όλα από την πίεση που θα ασκήσουν σε αυτή την κατεύθυνση το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους». Εμείς θα σας δώσουμε το πλαίσιο αλλά από κει και πέρα είναι δική σας ευθύνη, μοιάζουν να λένε οι δύο βουλευτές. Ναι, αλλά εάν είναι έτσι, τότε προκύπτει το εξής βασικό ερώτημα: Αφού η βαρύτητα της κινηματικής διεκδίκησης-πίεσης είναι μεγαλύτερη από τη βαρύτητα της όποιας νομοθετικής πρωτοβουλίας, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινείται στην κατεύθυνση της οικοδόμησηςενίσχυσης εργατικού κινήματος με αυτά τα αιτήματα, αλλά προτάσσει την προγραμματική εξαγγελία; Και επιπλέον, γιατί στα σωματεία δεν προωθεί μια αντίστοιχη κατεύθυνση; Γιατί η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων που ελέγχεται από το ΣΥΡΙΖΑ δεν θέτει ζήτημα υπογραφής νέων συλλογικών συμβάσεων με αντίστοιχη αύξηση στους μισθούς; Η απάντηση βρίσκεται στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύει στη δυνατότητα του εργατικού κινήματος να παλέψει, να διεκδικήσει και να κατακτήσει. Ή -για να το πούμε καλύτερα- φοβάται μια τέτοια προοπτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το ΚΚΕ, είναι δυνάμεις γαλουχημένες να λειτουργούν σε περιόδους «κανονικότητας» του αστικού συστήματος, όταν αυτό είχε τη δυνατότητα μικροπαραχωρήσεων. Και αποζητούν την επιστροφή σε μια τέτοια «κανονικότητα». Μόνο που αυτοί οι καιροί έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Και η όποια παραχώρηση από την πλευρά του συστήματος θα γίνει μόνο μέσα από σκληρή ταξική σύγκρουση και όχι μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις. Επιπλέον, η απάντηση βρίσκεται και στην εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα στηρίξουν την νομοθετική του πρωτοβουλία τμήματα των μεσοστρωμάτων (δείτε, για παράδειγμα τη συνάντησή του με τον Κορκίδη της ΕΣΕΕ πριν τη ΔΕΘ). Ωστόσο, τέτοιου είδους ζητήματα ταξικής αντιπαράθεσης, κορυφαίας σημασίας για το κεφάλαιο, δεν μπορούν να βασιστούν σε πρόσκαιρες συμμαχίες με αυτά τα στρώματα. Ήταν χαρακτηριστικός ο εκνευρισμός του ΣΥΡΙΖΑ όταν τέλη Σεπτέμβρη ο Κορκίδης σε συνέντευξη Τύπου «τα έστριψε» υποστηρίζοντας ότι η αγορά πρέπει να αυτορυθμιστεί και αντιτάχθηκε σε μια νομοθετική παρέμβαση για τον κατώτερο μισθό. Μα, καλά -θα πει κάποιος- τόσο κακό είναι να ψηφιστεί ένας τέτοιος νόμος από μια αριστερή κυβέρνηση; Κακό -θα απαντούσαμε εμείς- είναι να σπέρνεις αυταπάτες για το πώς απαντιούνται τα κρίσιμα για τη ζωή του λαού ζητήματα. Κακό είναι να δημιουργείς και να παγιώνεις μία κατάσταση κινηματικής απραξίας καλλιεργώντας ψεύτικες προσδοκίες. Κακό είναι να επενδύεις στην πολιτική και ιδεολογική αποσυγκρότηση του λαϊκού και εργατικού κινήματος και να συμβάλλεις στον παραπέρα αφοπλισμό τους. Ο λαός και οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη από «ολοκληρωμένες» προτάσεις νόμου, αλλά από αγώνες μαζικούς και οργανωμένους, από τον πολιτικό και ιδεολογικό τους εξοπλισμό μπροστά στις συγκρούσεις που έρχονται όσο κι αν θέλει η ρεφορμιστική Αριστερά να τις αποφύγει. ΒΙΒΛΙΟΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ Απλήρωτοι οι εργαζόμενοι, κάνει πίσω το σωματείο! Απλήρωτοι για 4-5 μήνες είναι οι 90 εργαζόμενοι της εταιρείας γραφικών τεχνών Βιβλιοσυνεργατική. Η διοίκηση της επιχείρησης επικαλούμενη την οικονομική κρίση (παρ ότι περίσσευαν οι υπερωρίες!) καθυστερεί συστηματικά τις πληρωμές, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους εδώ και τρία περίπου χρόνια να ζουν με «έναντι» και την αμφιβολία για το εάν και πότε θα πληρωθούν. Γι αυτό και κατά καιρούς προχωρούσαν σε κινητοποιήσεις (απεργίες και στάσεις εργασίας) απαιτώντας τα δεδουλευμένα τους και καταφέρνοντας να πληρωθούν. Η κατάσταση χειροτέρευσε δραματικά μετά την άνοιξη, με αποτέλεσμα τα καθυστερούμενα να συσσωρεύονται διαρκώς. Γι αυτό και οι εργαζόμενοι προχώρησαν από τη Δευτέρα 6 Οκτώβρη σε επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες και περιφρούρηση του χώρου δουλειάς. Η απάντηση της εργοδοσίας προκλητική, αφού απαιτεί το σταμάτημα της απεργίας και την επιστροφή στη δουλειά έναντι του 20%-40% ενός μισθού (!) και χωρίς την παραμικρή δέσμευση για το πότε θα αποπληρωθούν τα υπόλοιπα χρωστούμενα. Στο πλευρό της εργοδοσίας και η κυβέρνηση, καθώς -σε παράσταση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο Υπουργείο Εργασίας τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη- οι εκπρόσωποι του υπουργείου τους έδωσαν απλώς οδηγίες για το πώς θα κλείσουν ραντεβού με τον υπουργό!!! Επιχειρήσεις σαν τη Βιβλιοσυνεργατική, επιβεβαιώνουν το ότι το κεφάλαιο και η εργοδοσία εκμεταλλεύονται στο έπακρο την κρίση για να αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν απλήρωτοι. Οι πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι ζουν με καθυστερήσεις των μισθών τους από ένα μήνα και πάνω, με τα στοιχεία να χειροτερεύουν συνεχώς. Πρόκειται για μία κατάσταση ουσιαστικής ομηρίας των εργαζομένων, αφού από τη μια καραδοκεί η ανεργία των τεράστιων ποσοστών και από την άλλη η οργανωτική αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος που δυσκολεύει την εκδήλωση οργανωμένων αντιστάσεων. Ωστόσο, υπάρχει και η αμείλικτη πίεση της πραγματικότητας που τροφοδοτεί την οργή και την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων. Η πραγματικότητα της ακρίβειας, της φοροληστείας, των δανείων που πνίγουν τους εργαζόμενους. Αυτή η πραγματικότητα είναι που τροφοδοτεί τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Βιβλιοσυνεργατική και τη διάθεσή τους να συνεχίσουν. Ωστόσο, αυτός που δείχνει ότι δεν έχει τέτοια διάθεση είναι το κλαδικό τους σωματείο, η Πανελλήνια Ένωση Λιθογράφων (από τα μαζικά σωματεία του ΠΑΜΕ, με 11 στα 11 μέλη του ΔΣ), η οποία κάλυπτε και τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις των εργαζομένων (οι εργαζόμενοι δεν έχουν επιχειρησιακό σωματείο). Τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη, μετά την παράσταση στο υπουργείο Εργασίας, οι εργαζόμενοι έκαναν συνέλευση και αποφάσισαν νέα 48ωρη απεργία (την οποία, βέβαια, θα έπρεπε να κηρύξει το κλαδικό σωματείο). Όταν, λοιπόν, το ανακοίνωσαν στην εργοδοσία, αυτή έστειλε εξώδικο προς το σωματείο απειλώντας το με διώξεις και πρόστιμα. Τυπική συμπεριφορά μεγαλοεργοδότη όπως η Εφραίμογλου της Βιβλιοσυνεργατικής (μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ, αντιπρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και πρώην ιδιοκτήτρια της Vivodi). Το εκπληκτικό είναι ότι το σωματείο «μάσησε», έκανε πίσω, έληξε την απεργία και οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη δουλειά τους χωρίς να έχουν κερδίσει απολύτως τίποτα και να προβληματίζονται για το εάν μία επίσχεση εργασίας μπορεί να λύσει το πρόβλημά τους!!! Κατά τα άλλα, το ΠΑΜΕ μιλάει για «ταξικά σωματεία», για «σύγκρουση» με το κεφάλαιο και την εργοδοσία και διάφορα άλλα ηχηρά. Και στο νου έρχονται περιπτώσεις σαν την επιστράτευση του Μετρό όταν ένας άλλος «ηχηρός» φυγαδευόταν κρυμμένος.

7 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ Προλεταριακή Σημαία 7 Σύσκεψη εκπαιδευτικών Πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο 18 και 19 Οκτώβρη πανελλαδική σύσκεψη εκπαιδευτικών του ΚΚΕ(μ-λ). Η σύσκεψη έχει στόχο να εκτιμήσει την κατάσταση στη Πρωτοβάθμια και ευτεροβάθμια εκπαίδευση από τη σκοπιά του συστήματος, να εξετάσει την κατάσταση του κινήματος και να επεξεργαστεί κατευθύνσεις για την παρέμβαση της οργάνωσης σε αυτούς τους χώρους της εκπαίδευσης. Παραθέτουμε την εισαγωγή από το εισηγητικό κείμενο για τη σύσκεψη αυτή. Στο επόμενο φύλλο θα υπάρχουν εκτεταμένα αποσπάσματα από τα αποτελέσματα της σύσκεψης: «[ ] Τα δύο μεγάλα όσο και κρίσιμα ζητήματα που ταλάνισαν τον κλάδο αυτή τη χρονιά, και συνεχίζουν να το κάνουν, αφορούν τις απολύσεις και την αυτό-αξιολόγηση. Και τα δύο αυτά ζητήματα μέρος συνολικότερων ανατροπών στην εκπαίδευση έρχονται να εξυπηρετήσουν πολλαπλούς στόχους για λογαριασμό των κέντρων εξουσίας του συστήματος και των πολιτικών εκφραστών του. Μπορεί να φαίνονται, και να προβάλλονται έτσι, σαν επιλογές συγκεκριμένων πολιτικών χώρων, ωστόσο αυτό δεν πρέπει να μας ξεγελά και να μας αποπροσανατολίζει. Αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει είναι απαντήσεις του συστήματος σε χρόνια προβλήματα στο πλαίσιο γενικών και ειδικών προσαρμογών του εκπαιδευτικού μηχανισμού του. Είναι γνωστό πως εδώ και χρόνια, και από διάφορες μεριές, επιχειρηματολογείται μια κατάσταση για το πώς το σχολείο έχει ξεφύγει από τις βασικές προδιαγραφές που αναφέρονται στο ρόλο του σαν μηχανισμό του αστικού κράτους. Σήμερα οι συνθήκες που διαμορφώνει η κρίση (διάβαζε: η ολόπλευρη επίθεση στα εργατικά και λαϊκά στρώματα) δίνουν την καλύτερη αφορμή για το προχώρημα και με γοργούς ρυθμούς αυτών των βαθιά αντιδραστικών ανατροπών στο χώρο της εκπαίδευσης. Η κατάσταση αυτή ενισχύεται και από την ολοκληρωτική σχεδόν παράλυση του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος. Οι απολύσεις (διαθεσιμότητες) εκπαιδευτικών το περασμένο καλοκαίρι, εκτός του ότι κατέρριψαν ένα μύθο για τον λεγόμενο στενό δημόσιο τομέα, ο οποίος θεωρούνταν (θεωρητικά, όπως αποδείχθηκε) ότι βρισκόταν στο απυρόβλητο σε σχέση με τη μονιμότητα της υπαλληλικής σχέσης, αφορούσαν ειδικότητες της Τεχνικής Εκπαίδευσης (ΤΕ). Καθόλου τυχαίο, μια και εκεί εντοπίζεται ένα σοβαρό και χρόνιο πρόβλημα για το σύστημα. Μάλλον πρέπει να υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στην αρχή του τέλους γι αυτό το είδος εκπαίδευσης όπως εφαρμόστηκε και το ξέραμε μέχρι σήμερα. Από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, το πολιτικό σύστημα προχωρά στο σχεδιασμό και στη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού σκέλους, παράλληλου προς το βασικό κορμό, με προφανή επιδίωξη να υπάρξει ένα δεύτερο μαζικό σχολείο, υποβαθμισμένων προδιαγραφών, για τα εργατολαϊκά στρώματα και με στόχο να περιορίσει τη διόγκωση του βασικού κορμού. Η αποτυχία του στόχου αυτού γίνεται αντιληπτή και από τις συνεχείς μεταμορφώσεις των δομών της ΤΕ σε όλη τη πορεία της μέχρι σήμερα. Από τα ΚΕΤΕ, τις ΤΕΣ και τα ΤΕΛ, στα ΤΕΕ του Αρσένη, και από το 2006 τα ΕΠΑΛ και οι ΕΠΑΣ. Σήμερα, μετά την κατάργηση των ΕΠΑΣ και το περιορισμό (με τις αναγγελθείσες συγχωνεύσεις) των ΕΠΑΛ (που όπως φαίνεται αλλάζουν χαρακτήρα), επινοείται η δημιουργία τον ΣΕΚ (Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης). Πρόκειται για τμήματα ταχύρυθμα, και απόλυτα εξειδικευμένα που δεν θα δίνουν τίτλους αλλά πιστοποιητικά δεξιοτήτων, και που δεν θα απαιτούν ιδιαίτερα δαπανηρό εξοπλισμό. Διαμορφώνεται επιπλέον και ένα νέο πεδίο δράσης (όσο περιορισμένο και να είναι) για ιδιώτες επενδυτές. Προβλέπεται πως ένα τεράστιο δυναμικό μαθητών θα σπρωχτούν αναγκαστικά στα ΣΕΚ, και ταυτόχρονα εξίσου μεγάλος αριθμό καθηγητών θα τεθεί ανεπιστρεπτί σε κατάσταση ομηρίας- απόλυσης. Ωστόσο, το συνολικότερο σχέδιο συρρίκνωσης του εκπαιδευτικού μηχανισμού δεν αφορά μόνο τη Τεχνική Εκπαίδευση. Συγχωνεύσεις σχεδιάζονται για όλους τους τύπους σχολείου με τα ανάλογα αποτελέσματα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Γενικότερα μιλώντας θα λέγαμε πως το σύστημα διεκδικεί με απόλυτο τρόπο τον χώρο του, τον δικό του χώρο: το Δημόσιο. Όχι ότι το είχε χάσει αλλά πάντως θεωρούσε πως δεν το έλεγχε όσο θα έπρεπε, ιδιαίτερα για την εκπαίδευση θεωρεί ότι η λειτουργία της δεν απέδιδε, σε σχέση με τις απαιτήσεις του, τον ρόλο της. Ο περιορισμός των μηχανισμών αυτών στο ελάχιστο αναγκαίο όριο είναι όπως φαίνεται ένα αναγκαίο στάδιο για τον πλήρη έλεγχό τους. Βασική παράμετρος του ελέγχου θα αποτελέσει η αξιολόγηση. Τέθηκε στο μέσο της σχολικής χρονιάς το ζήτημα της αυτόαξιολόγησης. Ο τρόπος που τέθηκε δεν πρέπει να αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολιών για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να δούμε πώς επιχειρείται το πέρασμα σε μια νέα κατάσταση σχέσεων υπαλλήλου εργοδότη/κράτος. Βασικό εργαλείο γι αυτό το πέρασμα είναι η πειθάρχηση και ο έλεγχος μέσα από το δίπολο «ποινή επιβράβευση» και φυσικά σε ατομική βάση. Υπάρχει ήδη ένα ολάκερο σύστημα μέσων που μπορούν να δουλέψουν σε αυτή τη κατεύθυνση. Και πρώτα απ όλα, αυτό καθαυτό το μισθολόγιο βαθμολόγιο. Αναφέραμε προηγούμενα πως το σύστημα διεκδικεί ολοκληρωτικά ένα δικό του χώρο, αλλά ζήτημα επίσης είναι και το πώς το διεκδικεί. Βασικά επαναφέρει νοοτροπίες, πρακτικές και μέσα που ίσχυαν και άλλοτε, με αυτή ή την άλλη μορφή λίγη σημασία έχει. Από την άποψη αυτή η βασική ιδέα και η κατεύθυνση που την υλοποιεί αφορά αυτό που θα μπορούσε να ειπωθεί ως εξατομίκευση των ευθυνών σε ότι αφορά την λειτουργία του δημόσιου τομέα και ιδιαίτερα του ευαίσθητου τομέα της εκπαίδευσης. Δεν πρέπει να υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι αλλά δημόσιος υπάλληλος. Το συνολικό και συλλογικό το διατηρεί σαν δικαίωμα το σύστημα για τον εαυτό του και για την επιβολή μέτρων σε όλους. Δεν ανέχεται δεύτερη συλλογικότητα από την πλευρά των εργαζομένων, εκτός και αν αυτή ενισχύει ή συμπληρώνει τη δική του. Στο ζήτημα της αξιολόγησης λοιπόν πρέπει να δούμε συνολικά τόσο την επιχειρούμενη υλοποίησή της καθώς και τα μέσα που θα διαθέσει γι αυτό το σκοπό. Το ξεκίνημά της πάντως και η μέχρι στιγμής εξέλιξη της κατάστασης αποδεικνύουν ένα πράγμα: πως το πάνω χέρι το έχει η κυβέρνηση όχι μόνο από την άποψη των πρωτοβουλιών που έτσι κι αλλιώς, με βάση τα σημερινά δεδομένα, το είχε, αλλά και του όλου χειρισμού. Η μεταφορά μέσα στους συλλόγους διδασκόντων του ζητήματος της συγκρότησης ομάδων αυτοαξιολόγησης είχε ένα πολύ συγκεκριμένο στόχο που αρχικά δεν εκτιμήθηκε ενώ ήταν αρκετά προφανής. Να φέρει τον κάθε εκπαιδευτικό χωριστά /ατομικά υπεύθυνο απέναντι στην εντολή του υπουργείου, καθώς οι όποιες διαδικασίες αυτού του οργάνου υπόκεινται σε σαφείς και ουσιαστικούς περιορισμούς σε ότι αφορά το πάρσιμο των αποφάσεων. Άλλωστε η όλη λειτουργία των συλλόγων διδασκόντων είναι υπό την αίρεση διοικητικού ιεραρχικά ελέγχου. Έτσι και την αρχική ασαφή διατύπωση της εντολής τώρα πια δεν πρέπει να τη δούμε ως κίνηση ατολμίας, αλλά ως προσπάθεια εσωτερικού εμβολισμού του κλάδου. Το διχαστικό (με ποικίλα επιχειρήματα και φόβους) κλίμα που εμφανίστηκε σε πολλούς συλλόγους το αποδεικνύει. Ως γνωστόν, τη κατάλληλη στιγμή ήρθε και η σαφέστερη εντολή. Προφανώς το ζήτημα για το υπουργείο δεν ήταν να γίνουν ομάδες εργασίας και να βγάλουν ένα κάποιο αποτέλεσμα. Συνεκτιμώντας τα μέχρι στιγμής δεδομένα, μπορούμε να πούμε πως οι εξελίξεις καταγράφονται ως επιτυχία για το σύστημα και την κυβέρνηση. Σε γενικές γραμμές τρεις παράμετροι το ερμηνεύουν αυτό. Το γενικότερο φόντο της κρίσης μέσα στο οποίο ξετυλίγονται τα μέτρα. Ο πολιτικός αντίκτυπος ελαχιστοποιείται στην βάση των γενικότερων συνεπειών της επίθεσης σε όλη τη κοινωνία και σε όλα τα επίπεδα. Ο αποπροσανατολισμός σχετικά με τη τύχη των απολυμένων (που αφορά όχι μόνο τους ίδιους) και τα το πιθανό βόλεμά τους αργότερα. Η νομική οδός που παροτρύνονταν να κινηθούν οι απολυμένοι (και από συνδικαλιστές των αριστερών παρατάξεων) ήταν βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης. Η νομική οδός, πέραν των όσων άλλων, είναι ο ορισμός της εξατομίκευσης των προβλημάτων ακόμα και αν γίνονται ομαδικές αγωγές! Η συλλογική βάση αντίδρασης του κλάδου σε μαζική και αγωνιστική κατεύθυνση αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά πολιτικά υπονομευμένη. Όλα τα προηγούμενα ορίζουν έναν καταθλιπτικό συσχετισμό που τον κάνει ακόμη χειρότερο το γεγονός πως οι πολιτικές δυνάμεις που ελέγχουν το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών κινούνται σε λογικές και πρακτικές πολύ πίσω όχι μόνο από τις αναγκαιότητες της ταξικής πάλης, αλλά και από αυτές καθαυτές τις διαθέσεις του κόσμου, της βάσης του κλάδου. Και αυτό είναι το πιο κρίσιμο ζήτημα για τη συνέχεια. Οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργάνων και οι παρατάξεις που τις στηρίζουν κινήθηκαν εντελώς αποστασιοποιημένα σε σχέση με τα σοβαρά ζητήματα που έχουν τεθεί. Οι απολυμένοι δεν πετάχτηκαν έξω από το σύστημα μόνο. Πετάχτηκαν και από το σωματείο. Το ζήτημα δεν είναι πως οι απολύσεις πέρασαν επειδή έγιναν το καλοκαίρι που είναι κλειστά τα σχολεία και τα σωματεία. Πέρασαν τόσο εύκολα γιατί είχε ήδη προηγηθεί το χτύπημα του Μάη. Τα όσα συμβαίνουν λοιπόν και προπαντός τα όσο πρόκειται να συμβούν στην εκπαίδευση έχουν μια πολύ αρνητική όσο και ουσιαστική παράμετρο: την σημερινή κατάσταση του εκπαιδευτικού κινήματος από κάθε άποψη. Πολιτική, ιδεολογική, οργανωτική. Τα έδαφος για την κυβέρνηση και συνολικά για τις δυνάμεις τους συστήματος δείχνει να είναι αρκετά λείο και ομαλό, αντίθετα από την άλλη πλευρά εξαιρετικά κακοτράχαλο. Μιλώντας ωστόσο για τη σημερινή κατάσταση, καλό είναι να δούμε και να ξαναδούμε κάποια πράγματα που αφορούν την συγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος τις τελευταίες δεκαετίες. Να ξαναδούμε και να επανεκτιμήσουμε την πορεία του, τους μεγάλους αγώνες με τις μεγάλες νίκες και τις μεγάλες ήττες του πρόσφατου αλλά και του μακρινού παρελθόντος. Να δούμε εκ νέου τα στερεότυπα που ταλάνισαν και ταλανίζουν τον κλάδο σε συνδυασμό με τον ρόλο των πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα της αριστεράς, που προσέδωσαν άλλωστε πολλά από τα σημερινά πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά στο εκπαιδευτικό κίνημα. Και όλα αυτά στην βάση της σημερινής πραγματικότητας που διαμορφώνεται και στην ανάγκη να απαντηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Συμπερασματικά: Ο Δημόσιος τομέας, όπως και η εκπαίδευση, όπως είπαμε, είναι μηχανισμός τους συστήματος. Τον κάνει ότι θέλει και όπως τον θέλει. Αυτό εξηγεί (αλλά πρέπει και να εξηγηθεί και πλατύτερα) γιατί τα πολιτικά κόμματα και οι φορείς που βρίσκονται στην ίδια πλευρά με το σύστημα και το στηρίζουν (με όποιον τρόπο) δεν μπορούν να θίξουν το βαθιά αντιδραστικό πυρήνα των μέτρων που προωθούνται σήμερα. Είναι βέβαιο πως οι προτεραιότητες για τους αγωνιστές εκπαιδευτικούς στα ήδη ανοικτά μέτωπα, αλλά και σε αυτά που θα ανοίξουν, αποκτούν αναγκαστικά περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά. Το σπάσιμο της απομόνωσης ο καθένας μόνος μπροστά στα προβλήματά του είναι ο αναγκαίος όρος για να αποκτήσει νόημα και ουσία η επανάκτηση των βασικών χαρακτηριστικών του σωματείου. Και αυτό όσο δύσκολο και να είναι σήμερα, άλλο τόσο, και περισσότερο, αναγκαίο προβάλλει για το αύριο [ ]».

8 8 Προλεταριακή Σημαία ΠΟΛΙΤΙΚΗ Να μην περάσει η εκδικητική απόλυση του Δημήτρη Μπουγιούκα Στην εκδικητική απόλυση του ημήτρη Μπουγιούκα προχώρησε η εργοδοσία του «Καφέ Στρέτο» στο Πασαλιμάνι. Ο εργαζόμενος δούλευε στη συγκεκριμένη καφετέρια σχεδόν 11 χρόνια με καθεστώς μερικής απασχόλησης (Σ-Κ, αργίες και γιορτές, κ.ά.). Ο εργαζόμενος προσέφυγε στην επιθεώρηση εργασίας για απλήρωτες δεδουλευμένες αποδοχές στις 12 Αύγουστου. Λίγες μέρες μετά την επιστροφή του από την προγραμματισμένη καλοκαιρινή άδεια, η εργοδοσία τού ανακοίνωσε την απόλυσή του. Όμως, η αφορμή για την απόλυσή του ήταν η προσφυγή του εργαζόμενου στην επιθεώρηση εργασίας για τα νόμιμα δικαιώματά του. Η συνδικαλιστική του δράση αποτέλεσε τη βασική αιτία ιδιαίτερα σε μια περίοδο που από τη μια, οι οφειλές προς τους εργαζόμενους της συγκεκριμένης επιχείρησης συνεχώς διογκώνονται με το πρόσχημα της «αναδουλειάς» και της καραμέλας ότι «δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω σας», και από την άλλη, την ίδια στιγμή η εργοδοσία σχεδιάζει να προωθήσει τις «μεγάλες αλλαγές». Έκρινε λοιπόν ότι ο.μ. θα αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο και αγκάθι στην εφαρμογή των αντεργατικών της σχεδιασμών, αφού πάντα πρωτοστατούσε στην οργάνωση της συλλογικής απάντησης των εργαζόμενων στις αντεργατικές μεθοδεύσεις. Την Τετάρτη 8/10/2014 πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας στον Πειραιά με την εργοδοσία να αρνείται την εκδικητικότητα της απόλυσης παρ όλο που αυτή έγινε μετά την προσφυγή του εργαζόμενου στην Επιθεώρηση Εργασίας. Να αρνείται το αίτημα του εργαζόμενου για επιστροφή στην εργασία του επικαλούμενη λόγους «οικονομικής δυσπραγίας», ενώ έχει αντικαταστήσει τον.μ. με νέο σερβιτόρο. Να αρνείται τις οφειλές, ενώ πέντε μέρες μετά, ύστερα από αίτημα της Επ. Εργ., προσκομίζει ανυπόγραφες αποδείξεις πληρωμών των τελευταίων δυο ετών. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται η γνωμοδότηση της Επ. Εργ. Στο πλευρό του.μ. την ημέρα της τριμερούς συνάντησης βρέθηκαν εκφράζοντας την ταξική τους αλληλεγγύη εργαζόμενοι, εργατικά σχήματα, συλλογικότητες, εργαζόμενοι και συνδικαλιστές από το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού-Τουρισμού Ξενοδοχείων Ν. Αττικής, με εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο τον Γραμματέα του παραρτήματος Πειραιά, την ΕΛΜΕ Πειραιά, τον ΣΕΦΚ, την ΑΠΕΤΤ, την Εργατική Λέσχη Κερατσινίου, τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών, την Αγωνιστική Παρέμβαση Πειραιά, τις Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ- ΤΕΙ, την Ταξική Πορεία. Ψηφίσματα συμπαράστασης έχουν εκδώσει μέχρι στιγμής οι εξής. Τα σωματεία: της ΕΛΜΕ Πειραιά, της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Πειραιά «Πρόοδος», του νοσοκομείου «Γεννηματά», του νοσοκομείου «Ιπποκράτειο», της ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Οι φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας: Οδοντιατρικής, Νομικής, ΣΓΤΚΣ, Γεωλογικού, Φυσικού, Φιλοσοφικής, Μαθηματικού, Χημικού. Τα εργατικά σχήματα: ΑΠΕΤΤ, Ταξική Πορεία. Η Λαϊκή Αντίσταση-Α.Α.Σ και η Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά. Αναζητήσεις πολιτικής διεξόδου(;) στο φόντο των αδιέξοδων της εξαρτημένης αστικής τάξης! Ύστερα από τη βραχύβια θριαμβολογία των κυβερνητικών εκπροσώπων για την ψήφο εμπιστοσύνης που πήρε η κυβέρνηση ήρθε με τον πιο έντονο τρόπο στο προσκήνιο η ενδοκυβερνητική φαγούρα. Ύστερα από τη μικρή ανάπαυλα αναδείχτηκαν πάλι τα προβλήματα της ντόπιας αστικής τάξης, που στριμώχνεται να βρει θέση και ρόλο στις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που οξύνονται από την παγκόσμια οικονομική κρίση και εξαναγκάζεται σε βάθεμα της εξάρτησής της, που με τη σειρά της τροφοδοτεί τη φθορά των δύο βασικών πυλώνων της κυβέρνησης. Φθορά που και αυτή επανατροφοδοτεί προς το χειρότερο τα παραπάνω αδιέξοδα. Την ίδια στιγμή που η συγκυβέρνηση είναι πλήρως απομονωμένη από τον λαό, με ελάχιστα πολιτικά περιθώρια εγκλωβισμού της λαϊκής οργής και με μοναδικό ουσιαστικά οδικό χάρτη τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής για καταστολή των λαϊκών αντιδράσεων. Η κυβέρνηση στην αρχή του φθινοπώρου επιχείρησε να δημιουργήσει κλίμα αισιοδοξίας. Τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, σε διατεταγμένη υπηρεσία, προπαγάνδιζαν έξοδο από τα μνημόνια, αυτοδύναμη αναζήτηση χρηματοδοτήσης από τις λεγόμενες αγορές, τέλος των αντιλαϊκών μέτρων και προώθηση κάποιων φιλολαϊκών μέτρων σε συνδυασμό με την ορατή(;) ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η προπαγάνδα της κυβέρνησης δεν αφορούσε μόνο την άμβλυνση της λαϊκής οργής και αγανάκτησης. Επιχειρούσε με το τεχνητό κλίμα περί επιτυχιών να δώσει ανάσες στο υπάρχον κυβερνητικό σχήμα, να ανανεώσει την εμπιστοσύνη της ντόπιας άρχουσας τάξης που είναι ιδιαίτερα θορυβημένη από τη βύθισή της από τις επιλογές των ιμπεριαλιστών και να αντιμετωπίσει έτσι σκέψεις στο πλαίσιο της αστικής ελίτ που αρχίζουν να θεωρούν ότι η κυβερνητική επιλογή ΣΥΡΙΖΑ ίσως δεν θα είναι περισσότερο καταστροφική από τη σημερινή συγκυβέρνηση. Με τα ταξίδια του στο Παρίσι και στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός ήθελε να υπενθυμίσει ότι η κυβέρνηση της οποίας ηγείται μπορεί να κάνει τη βρόμικη δουλειά για τους ιμπεριαλιστές την ίδια στιγμή όμως που χρειάζεται κάποιες ανάσες και μια πίστωση χρόνου για να τα καταφέρει. Οι απαντήσεις της τρόικας, λίγες ώρες πριν από τη συζήτηση στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης, ήταν αποκαλυπτικές. Αξιωματούχοι της τρόικας και από τις δύο μεριές του Ατλαντικού υπενθύμιζαν στην πολιτική ηγεσία της χώρας ότι οφείλει να ακολουθήσει μέχρι κεραίας όσα οι πολιτικές των μνημονίων επιβάλλουν. Στην ουσία κανένα μορατόριουμ δεν εξασφαλίστηκε μεταξύ της κυβέρνησης και των δανειστών, εκτός αν θεωρηθεί σαν τέτοιο η αποχώρηση των ελεγκτών της τρόικας λίγο πριν από την ψηφοφορία για την ψήφο εμπιστοσύνης που συνοδεύτηκε όμως από ανανέωση του ραντεβού τον Νοέμβριο και από απειλές για τη μη καταβολή της επόμενης δόσης, αν δεν τηρηθεί το πρόγραμμα. Η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ πήρε τελικά ψήφο εμπιστοσύνης. Τα κυβερνητικά προβλήματα όμως μειώθηκαν ή αυξήθηκαν; Τα κυβερνητικά αδιέξοδα βρήκαν διέξοδο ή όχι; Άλλαξε η κατάσταση στους δύο βασικούς πυλώνες κυβερνητικής λύσης; Εδώ πρέπει να επισημανθεί ξανά ότι τα κυβερνητικά προβλήματα και το πολιτικό αδιέξοδο αντανακλούν τα πραγματικά προβλήματα και αδιέξοδα της ντόπιας εξαρτημένης άρχουσας τάξης. Μοιάζει γόρδιος δεσμός, στο φόντο της σημερινής κρίσης, η αναζήτηση θέσης και ρόλου του ντόπιου κεφαλαίου στη διεθνή οικονομία. Όταν ο παροξυσμός των ανταγωνισμών μεταξύ των ισχυρών παικτών αγγίζει τα όρια πολεμικής αναμέτρησης (οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουκρανία, όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, η ρευστότητα στις σχέσεις ΗΠΑ - Ευρώπης, οι αντιπαραθέσεις των ηγετών της Ευρώπης για την πορεία του εγχειρήματος της ΕΕ), το γήπεδο όπου καλείται να παίξει μια αδύναμη από κάθε άποψη και εξαρτημένη ντόπια άρχουσα τάξη είναι ναρκοθετημένο, και αυτό αντανακλάται σε όλα τα επίπεδα, άρα και στη δυνατότητα εξασφάλισης κυβερνήσεων μακράς πνοής. Λίγες μόνο ώρες μετά την ψήφο εμπιστοσύνης και είναι σαν να μην έγινε ποτέ. Στην ίδια τη συζήτηση στη Βουλή υπήρξαν τοποθετήσεις κυβερνητικών βουλευτών και από τα δύο κόμματα, που αμφισβήτησαν ανοικτά τη δυνατότητα της τωρινής κυβέρνησης να τα βγάλει πέρα. Δημόσια έθεσαν ζητήματα που έφθασαν μέχρι και στο επίπεδο της αντικατάστασης των Σαμαρά και Βενιζέλου και σχηματισμού κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» για να αντιμετωπιστεί η πολιτική κρίση. Γιατί ξεφούσκωσε έτσι γρήγορα η φούσκα για έξοδο από μνημόνια κ.λπ. και έδωσε τη θέση της στην γκρίνια και στις εσωκομματικές φαγωμάρες; Γιατί ξεπρόβαλε πάλι η πραγματικότητα. Γιατί το έθεσαν ρητά οι ιμπεριαλιστές και από τη μεριά του ΔΝΤ και από τη μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρώτο του ταξίδι στην έδρα του ΔΝΤ με το χαρτί της εμπιστοσύνης των 155 βουλευτών!, ο υπουργός Οικονομικών άκουσε από τα χείλη της επικεφαλής του Ταμείου ότι η Ελλάδα πρέπει να πάρει επιπλέον προληπτική στήριξη. Δηλαδή; Και άλλο μνημόνιο! Ότι η άποψη του Ταμείου είναι η συνέχιση της παρουσίας του στη χώρα (και στην Ευρώπη, συμπληρώνουμε εμείς) και ότι η μετεξέλιξη της σχέσης ΔΝΤ - Ελλάδας μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη. (Για ποιον;) Στον αμέσως επόμενο σταθμό του εις τας Ευρώπας και στη σύνοδο του Γιούρογκρουπ, ο υπουργός Οικονομικών άκουσε αυτοπροσώπως τον πρόεδρό του να υπενθυμίζει στο ελληνικό κατεστημένο να ξεχάσει τα περί εξόδου από το μνημόνιο και να μην υπολογίζει στη βοήθεια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Είναι προφανές ότι με θύματα τους εργαζομένους, τη νεολαία, τον λαό μας είναι σε πλήρη εξέλιξη ένας αγώνας μπρα ντε φερ, μια σύγκρουση ανάμεσα σε Αμερικανούς και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές (κυρίως τη Γερμανία) για τον έλεγχο των οικονομικών εξελίξεων στη χώρα, για τον έλεγχο της ίδιας της χώρας. Είναι σαφές ότι αυτή η κατάσταση δεν ευνοεί τη διαμόρφωση κλίματος ηρεμίας και συνοχής στο κυβερνητικό σχήμα. Το αντίθετο. Το κλίμα είναι εξαιρετικά ρευστό και διαρκώς μεταβαλλόμενο. Η κυβέρνηση δεν παίρνει διαβεβαιώσεις από τους ιμπεριαλιστές ότι η αξιολόγηση της τρόικας στο τέλος του χρόνου δεν θα είναι αρνητική και ότι τα τεστ αντοχής των τραπεζών θα είναι ικανοποιητικά και η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησής τους θα κυλήσει σε σύντομο διάστημα και με τρόπο ικανοποιητικό για τις χρηματοδοτικές απαιτήσεις του ντόπιου κατεστημένου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αμφισβητείται πια έντονα από τα ντόπια κέντρα η δυνατότητα αυτού του κυβερνητικού σχήματος να λύσει ζητήματα που καίνε την άρχουσα τάξη και, λόγω της αυξημένης φθοράς της, να ελέγξει καταστάσεις με τον λαό. Έχουν αρχίσει να βλέπουν το φως της δημοσιότητας γκάλοπ του αστικού Τύπου που δείχνουν σοβαρή διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ στα όρια εισόδου του στη Βουλή και μια επιταχυνόμενη φθορά της κυβέρνησης. Οι τριβές μεγάλωσαν όταν η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν φάνηκε να εξασφαλίζει εκείνα τα περιθώρια που θα της δώσουν τη δυνατότητα να περάσει αναίμακτα και χωρίς το ενδεχόμενο βουλευτικών εκλογικών την εκλογή νέου προέδρου στην αρχή του επόμενου χρόνου. Είναι σαφές ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα δεν έχουν τη δυνατότητα να αμβλύνουν τις ενδοκυβερνητικές τριβές, γιατί η γενικότερη κατάσταση δεν τους αφήνει να ανακτήσουν κάπως την πρωτοβουλία των κινήσεων στο εσωτερικό αστικό πολιτικό παιχνίδι. Αυτό το κυβερνητικό σχήμα μάλλον θα έχει την τύχη των δύο προηγουμένων, που στην πραγματικότητα «τελείωσαν» κάτω από την πίεση των πολιτικών των ιμπεριαλιστών για τη χώρα. Ως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, για την αντιμετώπιση των πολιτικών αδιεξόδων άνοιξε ξανά το ζήτημα ανασχηματισμού της κυβέρνησης που γρήγορα έδωσε τη θέση του σε απαίτηση βουλευτών της συγκυβέρνησης που ζητούν ακόμα και την αντικατάσταση του σημερινού πρωθυπουργού και αναζήτηση άλλων λύσεων, με πιο διευρυμένη βάση στήριξης. Από στελέχη της ΝΔ αμφισβητείται δημόσια ο Σαμαράς και ζητείται αντικατάστασή του, για να ευνοηθούν συναινετικές πολιτικές συγκλίσεις. Έχει εκτραχυνθεί η αντιπαράθεση στο πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ μεταξύ των λεγόμενων παπανδρεϊκών και βενιζελικών, με τελευταίο επεισόδιο κείμενο εναντίον της σημερινής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ήρθαν στο προσκήνιο σενάρια που έχουν ξανασερβιριστεί και στο παρελθόν για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» που μπορεί να προκύψει και από την παρούσα Βουλή αλλά και έπειτα από πρόωρες εκλογές. Κορυφαία στελέχη και των δύο κομμάτων πρότειναν ευρύτερες συνεννοήσεις του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού (προφανώς συμπεριλαμβάνουν και τον ΣΥΡΙΖΑ) και για το ζήτημα της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» και για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας και αποφυγή εθνικών εκλογών. Πίσω από τις πλάτες του λαού επιχειρείται να βρεθεί πολιτική διέξοδος διάσωσης της ντόπιας άρχουσας τάξης και του πολιτικού προσωπικού της, με θύμα τον λαό αυτής της χώρας. Πίσω από τις πλάτες του λαού επιχειρείται το παιχνίδι να είναι εκλογικό, να παιχτεί στα σαλόνια όπου δεν επιτρέπεται η είσοδος στον φτωχό λαό. Τον λαό που αν οργανωθεί εκεί που εργάζεται, σπουδάζει και ζει και φτιάξει το δικό του ΜΕΤΩΠΟ, τα δικά του εργαλεία πάλης για να παλέψει την επίθεση και την εξάρτηση, θα μετατρέψει τα αδιέξοδα του συστήματος σε πραγματικά ρήγματα, που θα μπορέσει να τα αξιοποιήσει για να κατακτήσει πάλι αυτά που έχασε, για να διεκδικήσει περισσότερα και για να πάρει τη ζωή του στα χέρια του!

9 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Προλεταριακή Σημαία 9 Η αγωνία της Αριστεράς για την ψήφο εμπιστοσύνης Πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση της Παρασκευής 10 Οκτώβρη έξω από τη Βουλή και όσο συζητιόταν η πρόταση για ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Μια συγκέντρωση η οποία, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, μάζεψε ανθρώπους. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, που έσυρε σε αυτή και σωματεία, με πρώτη και καλύτερη την ΑΔΕΔΥ, να πιεστούν οι βουλευτές, ει δυνατόν και κυβερνητικοί, να μη δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης, να ασκηθεί πίεση για να πέσει η κυβέρνηση, να πάμε σε εκλογές και να αναλάβει αυτός τα ηνία της χώρας. Αφού βέβαια, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, εδώ και σχεδόν τρία χρόνια έχει εγκαταλείψει κάθε κινηματική αναφορά, αφού έχει κάνει τις άπειρες υποχωρήσεις και προσπαθεί εναγωνίως να βρει κέντρα στήριξης στην ντόπια αστική τάξη και σε τμήματα των ιμπεριαλιστών και αφού έχει αναγάγει ως μείζον πολιτικό ζήτημα τη στάση που θα κρατήσουν οι ανεξάρτητοι βουλευτές στην εκλογή του προέδρου Δημοκρατίας και το αν αυτοί ή κάποιοι από αυτούς χρηματίζονται ή όχι. Συμμετέχοντας έτσι σε μια πολιτική αντιπαράθεση που, πέρα από την αθλιότητα που αναδίδει, είναι πλήρως ξεκομμένη από τα πραγματικά προβλήματα του λαού. Βέβαια, φρόντισε και αυτός από πριν να κοστολογήσει τη ζωή του λαού και να πει ότι στις συγκεκριμένες συνθήκες αυτά τα ψίχουλα που μοίρασε στη ΔΕΘ μπορεί να προσδοκά ο λαός, ο οποίος έχει μεγάλες ευθύνες γι αυτό, μια και δεν τον έκανε κυβέρνηση το 2012, όσο τα πράγματα ήταν καλύτερα στην ελληνική οικονομία και όσο η επίθεση δεν είχε προχωρήσει τόσο! Προειδοποιώντας μας μάλιστα ότι αν δεν φροντίσουμε να τον κάνουμε κυβέρνηση, σύντομα τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δύσκολα ως προς τι μπορεί να δώσει στον λαό! Ήδη τα πρώτα δείγματα τα δίνει πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ στους δήμους και τις περιφέρεις που έχει αναλάβει τη διαχείρισή τους. Η όποια κόντρα δίνεται, έχει ένα όριο. Αυτό του κρατήματος της διοίκησης, μια και η κυβέρνηση απειλεί ακόμη και με παύσεις δημάρχους και περιφερειάρχες και η θέση η καρέκλα δεν πρέπει να χαθεί. Οπότε; Συμβολικές κόντρες, όπως με το ζήτημα της αξιολόγησης, και τελικά υποταγή στη νομιμότητα (π.χ. Αιγάλεω). Άλλωστε οι εκπρόσωποί του Στο δίπολο κοινοβουλευτικός - εξωκοινοβουλευτικός αγώνας, το προαιώνιο βάσανο του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, η Αριστερά, και η εξωκοινοβουλευτική, στον τόπο μας διάλεξε τον πρώτο πόλο, επιφυλάσσοντας στον δεύτερο τον ρόλο του κολαούζου! Η μεγάλη μάχη των ημερών και των επόμενων μηνών θα είναι να μην πιάσει η κυβέρνηση τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου και να πέσει η κυβέρνηση, ενώ οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια θα αυξάνουν στα ΜΜΕ δείχνουν τα όριά του όταν τους ρωτούν τι θα κάνουν σε περίπτωση που οι ιμπεριαλιστές πάνε κόντρα σε αυτά που διακηρύττει. Οι απαντήσεις είναι γενικόλογες, του τύπου «θα δούμε τότε», προσπαθούν να αμβλύνουν τη στάση επιφανών εκπροσώπων και οργανισμών των ιμπεριαλιστών, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι ακόμη και οι πιο σκληροί από αυτούς μπορεί να κάνουν πίσω, και κάπου εκεί αναφέρουν και τον λαό στον οποίο λένε ότι θα στραφούν! Με ποιον τρόπο; Και ποιον λαό; Αυτόν που κατά τα άλλα είναι του καναπέ και δεν καταλαβαίνει, ή με αυτόν που οι ίδιοι φρόντισαν να του κόψουν τη φόρα, όταν επί δύο και βάλε χρόνια έβγαινε στους δρόμους αντιστεκόμενος στις τροϊκανές πολιτικές; Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις τις εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τι ακριβώς προσδοκούσαν από αυτή τη συγκέντρωση; Ποια ακριβώς αγωνία εξέφραζαν; Να ξεμπερδεύουμε «από τον λαό και από τα αριστερά» με την κυβέρνηση, βάζοντας ως συμπλήρωμα και την πολιτική της, και όχι μέσω των βουλευτών, όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ναι, εντάξει, αλλά με ποιον τρόπο; Με το να ακολουθεί η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ κατά πόδας ως προς τις πολιτικές πρωτοβουλίες του, για να αντιπροτείνει έναν πιο αριστερό κυβερνητισμό; Γιατί τι άλλο προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όταν στη σχετική της ανακοίνωση λέει: «Για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, εκπαίδευση, υγεία, πρέπει να καταργηθούν τα μνημόνια και οι τοκογλυφικές δανειακές συμβάσεις. Να διαγράψουμε το χρέος, όχι τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Για να βρουν δουλειά οι άνεργοι πρέπει να γίνουν χιλιάδες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα για εκπαίδευση, υγεία κ.λπ., να μειωθούν άμεσα οι ώρες δουλειάς και τα χρόνια για σύνταξη, να ξαναδουλέψουν οι επιχειρήσεις που κλείνουν, με εργατικό έλεγχο, έξω από τους νόμους της αγοράς και τις επιταγές της ΕΕ. Με εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων μπορεί η κοινωνία να τις αξιοποιήσει για τις δικές της ανάγκες, να διαγραφούν τα δάνεια για τους άνεργους και τους φτωχούς, να μη χαθεί κανένα σπίτι. Με απειθαρχία στις συνθήκες και έξοδο από Ευρωζώνη και ΕΕ δεν θα είναι ο λαός κάτω από τους διαρκείς εκβιασμούς των τοκογλύφων και τις επιταγές των πολυεθνικών». «Παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, διαπραγμάτευσης, συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου. Δεν παρακαλάμε για κάποια ψίχουλα μέσα σε μια θάλασσα φτώχειας και ανεργίας. Αν η κοινωνία είναι ετοιμοθάνατη, δεν είναι παρηγοριά η ασπιρίνη». Μετά έχουν άδικο όσοι λένε ότι η μόνη αγωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το πώς θα διαφοροποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και γλιτώσει την ακόμη μεγαλύτερη εκλογική αφαίμαξη; Τι είναι τελικά αυτό που διαφοροποιεί την εξωκοινοβουλευτική, επαναστατική, αντικαπιταλιστική, κομμουνιστική και ό,τι άλλο θέλετε Αριστερά από τη ρεφορμιστική; Οι πιο αριστερές προτάσεις, ένα πρόγραμμα παρόμοιο με αυτό των ρεφορμιστών αλλά πιο ριζοσπαστικό; Ή μήπως, πέρα από τις αναγκαίες αναλύσεις της, η δράση στην εργατική τάξη, στην υπαλληλία, στους μικρομεσαίους, στους αγρότες και στη νεολαία, έτσι ώστε ο λαός να ξεπεράσει την ήττα του και την αποσυγκρότηση και να διεκδικήσει πραγματικά αυτά που του ανήκουν, αντί να περιμένει τον Μεσσία με τη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στα λόγια; Και όχι μόνο να διεκδικήσει, αλλά και να ανατρέψει πολιτικές, κυβερνήσεις, το ίδιο το σύστημα. Πραγματικά κάνει εντύπωση στην ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ενώ λέει «καμία αναμονή. Δεν περιμένουμε τις εκλογές, αν και όποτε γίνουν, ενώ αυτοί συνεχίζουν και κλιμακώνουν την επίθεση», στη συνέχεια, όπως θα ανέμενε κανείς, δεν λέει κουβέντα για το πώς ο λαός θα κλιμακώσει και αυτός την αντίστασή του, τη διεκδίκησή του, άντε την αντεπίθεσή του, αν προτιμάτε! Η όποια τέτοια αναφορά περιορίζεται στον τίτλο της ανακοίνωσης και μόνο. Για να καταλήξει: «παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, διαπραγμάτευσης, συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου». Άρα λοιπόν η ελπίδα του λαού πρέπει να βρίσκεται σε μιαν άλλη, διαφορετική από αυτή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση; Αυτό θα είναι πλέον το αίτημα αιχμής του κινήματος; Συγγνώμη που θα το πούμε έτσι, αλλά το έχουμε ξαναδεί το έργο τη δεκαετία του 80 στη χώρα και ξέρουμε τα αποτελέσματα, και χωρίς να θέλουμε να γινόμαστε μάντεις κακών, δεν έχουμε στοιχεία που να μας λένε ότι τώρα θα δούμε κάτι άλλο. Μάλλον χειρότερα θα είναι τα πράγματα, γιατί πέρα από τις διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες που έχουμε αναλύσει διεξοδικά, οι προσδοκίες που αφήνουν στον λαό να έχει είναι πολύ κατώτερες, όπως πολύ κατώτερη των περιστάσεων είναι και η πλειοψηφία της Αριστεράς η οποία έχει καταντήσει κυνηγός όλων αυτών που λέει και κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να αντιτείνει το αντίστοιχο σε πιο «επαναστατική» μορφή. Με τον δικό του τρόπο τα ίδια κάνει και το ΚΚΕ. Στο δίπολο κοινοβουλευτικός - εξωκοινοβουλευτικός αγώνας, το προαιώνιο βάσανο του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, η Αριστερά, και η εξωκοινοβουλευτική, στον τόπο μας διάλεξε τον πρώτο πόλο, επιφυλάσσοντας στον δεύτερο τον ρόλο του κολαούζου! Η μεγάλη μάχη των ημερών και των επόμενων μηνών θα είναι να μην πιάσει η κυβέρνηση τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου και να πέσει η κυβέρνηση, ενώ οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια θα αυξάνουν, ενώ η χώρα θα ξεπουλιέται όσο όσο και ενώ γύρω μας οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών δημιουργούν μια ζώνη πολέμου από τη Λιβύη μέχρι την Ουκρανία που τείνει να πνίξει και τη χώρα μας!

10 10 Προλεταριακή Σημαία ΠΟΛΙΤΙΚΗ Επικίνδυνες κόντρες στην κυπριακή ΑΟΖ και ιμπεριαλιστικοί εκβιασμοί για νέο σχέδιο Ανάν Την Παρασκευή 1 Οκτώβρη και ενώ ήταν σε εξέλιξη εργασίες νέων ερευνών με νέες γεωτρήσεις με την άδεια της κυπριακής κυβέρνησης από ξένες εταιρείες στο οικόπεδο 9 της κυπριακής ΑΟΖ, η Τουρκία με την NANTEX 765/14 δεσμεύει για σεισμογραφικές έρευνες μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου περιοχές δίπλα στις εξελισσόμενες γεωτρήσεις και λίγα μίλια από τις ακτές της Λάρνακας και της Λεμεσού. Στις συγκεκριμένες περιοχές στέλνει το ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» με τη συνοδεία πολεμικών πλοίων του τουρκικού στόλου. Δημιουργεί έτσι ντε φάκτο σοβαρό ζήτημα στη συνέχιση των κυπριακών γεωτρήσεων και ταυτόχρονα εγείρει θέμα κυριαρχίας και ελέγχου στις συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές. Ουσιαστικά η συγκεκριμένη κίνηση της Τουρκίας, που δεν ήταν, όπως θα εξηγήσουμε, κεραυνός εν αιθρία, τινάζει στον αέρα ολόκληρο το φιλόδοξο πλαίσιο που στη βάση της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και με στήριξη ταυτόχρονα σε ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία και Ισραήλ θα αξιοποιούσε το φυσικό αέριο των κυπριακών θαλάσσιων οικοπέδων, με αποτέλεσμα να ισχυροποιούνταν η Κύπρος κ.λπ. κ.λπ. Αρχικά ο Χριστόφιας προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα της κυπριακής αστικής τάξης, αλλά και εκφράζοντας τις μωροφιλοδοξίες της, πόνταρε στη συμμαχία με το Ισραήλ τότε, που μετά την πολύνεκρη επίθεση στο «MAVI Μαρμαρά» και στη βάση της συνολικότερης φιλοπαλαιστινιακής ρητορείας και στάσης του Ερντογάν, οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας φαινομενικά οδηγούνταν σε αγεφύρωτη σύγκρουση. Η κυπριακή αστική τάξη θριαμβολογούσε για το αέριο της Αφροδίτης, ποντάροντας πως θα μπορέσει να το αξιοποιήσει με τη στήριξη του Ισραήλ και της Δύσης απέναντι στις επιβουλές της Τουρκίας, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορούσε να επιβιώνει οικονομικά χάρη των ρώσικων κεφαλαίων, έχοντας συνολικότερα και τη στήριξη της Ρωσίας. Αυτό που έχει ήδη συντελεστεί τα τελευταία χρόνια είναι η ενίσχυση της ασφυκτικής παρουσίας, παρέμβασης και αξιοποίησης της Κύπρου από τη Δύση, με οδυνηρό και επικίνδυνο τρόπο για τους Κυπρίους εργαζομένους, ενώ ταυτόχρονα το κυπριακό πρόβλημα γίνεται ουσιαστικά κομμάτι της όλο και πιο αιματοβαμμένης γεωπολιτικής αστάθειας της νοτιοανατολικής Μεσογείου, που επιδεινώνεται όσο κλιμακώνεται η σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή και παγκοσμίως. Πλέον οι δηλώσεις του Μπάιντεν καθορίζουν το πλαίσιο των εξελίξεων στο Κυπριακό και στις ΑΟΖ του, η Ε.Ε. έχει ρημάξει την οικονομία της Κύπρου και τα αγγλικά πολεμικά εξορμούν από το νησί ανενόχλητα, σκορπώντας την καταστροφή και τον θάνατο σε Ιράκ και Συρία. Και όπως δείχνουν οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τόσο ο Αναστασιάδης στη Λευκωσία όσο και ο υπερπατριώτης Σαμαράς που αρνείται την πρόσκληση του πρώτου για επίσκεψη στην Κύπρο, έχουν πάρει πλέον τα μηνύματα του ισχυρού φίλου της Κύπρου Μπάιντεν και προσγειώνονται στην πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών απαιτήσεων και διευθετήσεων στην περιοχή. Άλλωστε ο Μπάιντεν, όταν έλεγε ότι το φυσικό αέριο θα αποτελέσει το «λιπαντικό υγρό» για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού, ήταν σαφής: μιλούσε για την ανεμπόδιστη έρευνα και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του νησιού, όμως προς όφελος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, συνδέοντας την εκμετάλλευση του αερίου με την επιβολή λύσης στα μέτρα των ΗΠΑ. Να γιατί δεν είναι κεραυνός εν αιθρία το «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ και η NANTEX της Τουρκίας. Να γιατί ο ιμπεριαλιστικός εκβιασμός για την επίτευξη «λύσης» χειρότερης και από το σχέδιο Ανάν χρησιμοποιεί σήμερα ακόμη και τα πολεμικά της Τουρκίας λίγα μίλια από την Λάρνακα. Οι ΗΠΑ και συνολικά η Δύση θέλουν πρώτα επίλυση του Κυπριακού στα μέτρα τους, ουσιαστικά στο πνεύμα του σχεδίου Ανάν (που αρνήθηκε οργισμένα ο κυπριακός λαός το 2004) που θα καταργεί την κρατική οντότητα της Κύπρου και θα τη μετατρέπει σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών και βεβαίως στη συνέχεια θα αξιοποιήσουν (φυσικά για πάρτη τους) το φυσικό αέριο και της Κύπρου στο πλαίσιο των συνολικότερων σχεδιασμών τους στην περιοχή. Δυστυχώς για όλους τους λαούς της περιοχής και για τον κυπριακό λαό (Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους) τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο άσχημα όσο καθυστερούν συγκροτήσεις των λαών κόντρα στους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους υπηρέτες τους. Η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι η περιοχή που χαρακτηριστικά εδώ και πάνω από έναν αιώνα οι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν την πολιτική του διαίρει και βασίλευε για να προωθήσουν τις θέσεις και τον έλεγχό τους. Ευνοούν και αξιοποιούν τη συμμαχία Κύπρου Ισραήλ ή και Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας - Αιγύπτου κόντρα στην Τουρκία, μα ταυτόχρονα παρά τις αμφισημίες του Ερντογάν το τουρκικό κράτος είναι βασικό στήριγμα των ΗΠΑ. Οι πηγές ενέργειας είναι σε συγκεκριμένα σημεία, μα οι δρόμοι μεταφοράς της σχεδιάζονται. Και στους σχεδιασμούς των ενεργειακών δρόμων των ΗΠΑ αλλά και στα συνολικότερα σχέδια η Τουρκία έχει βασικό ρόλο. Ακόμη και το όποιο φυσικό αέριο της Κύπρου (εν γνώσει της κυπριακής ηγεσίας) αλλά και το αξιόλογο ισραηλινό Λεβιάθαν σχεδιάζεται να κινηθεί προς Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Το ίδιο το ISIS που δολοφονεί, ξεσπιτώνει και τρομοκρατεί μαζικά τους λαούς στη Μέση Ανατολή είναι δημιούργημα της Δύσης και των αντιδραστικών καθεστώτων που στηρίζει στην περιοχή. Ακόμη και σήμερα που έχει όσο έχει αυτονομηθεί από τα αραβικά καθεστώτα και στρέφεται ενάντια στη Δύση, η δολοφονική του δράση αξιοποιείται για να εκβιαστούν λαοί όπως άλλωστε χρησιμοποιείται και η άμεση παρέμβαση με τα βομβαρδιστικά των αμερικανονατοϊκών. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο σφοδρών έως και πολεμικών εκβιασμών μπαίνει και η Κύπρος, με μια ηγεσία ολότελα δουλική στους ιμπεριαλιστές και με έναν λαό αδύναμο από κάθε άποψη να παρέμβει στις εξελίξεις. Και εννοείται ότι μια παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα έχει σήμερα πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις απ ό,τι είχε το «όχι στο σχέδιο Ανάν» του 2004, που και τότε δεν αποτελούσε ολοκληρωμένη απάντηση από τη μεριά του λαού. Είναι γεγονός πως οι σχεδιασμοί είναι αρνητικοί και οι κίνδυνοι μεγάλοι. Είναι σίγουρο πως η κυπριακή αστική τάξη θα συνεχίσει να κινείται με τις βλέψεις και τις φιλοδοξίες της, αλλά πάντα στο επικίνδυνο πλαίσιο που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές. Έτσι Ελλάδα και Κύπρος ενώνουν τους θαλάσσιους χώρους τους και Αναστασιάδης, Σαμαράς και Αλ Σίσι θα συναντηθούν στις 9 Νοέμβρη στο Κάιρο. Παράλληλα όμως στις 14 Οκτώβρη στην ιστοσελίδα της «Σαμπάχ» ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Ν. Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι «αποφασίσαμε αναστολή και όχι διακοπή των διαπραγματεύσεων». Αναφέρονταν στην αποχώρηση Αναστασιάδη από την προγραμματισμένη συνάντηση με τους Τουρκοκυπρίους στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που έγινε με βάση τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Οι λαοί όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και σε Ελλάδα και Τουρκία τίποτα καλό δεν έχουν να περιμένουν από αυτές τις εξελίξεις. Η σιγή ιχθύος που επιλέγει η ελληνική αστική τάξη για να κρύψει τη βρόμικη συμπόρευσή της με το πλαίσιο των ιμπεριαλιστών, που ακολουθείται και από την Αριστερά, κάνει τα πράγματα χειρότερα σε ό,τι αφορά την αναγκαία αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκρότηση που έχει ανάγκη και ο λαός μας. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο αφορούν άμεσα τον λαό μας. Οι αστικές τάξεις μπορεί να ποντάρουν σε κέρδη από την υπηρέτηση των ιμπεριαλιστών, όμως οι λαοί οδηγούνται στην πείνα, στον ξεριζωμό και στον θάνατο. Οι αραβικές εξεγέρσεις τα προηγούμενα χρόνια μπορεί να μη κατάφεραν να ανοίξουν ανεπιστρεπτί τον δρόμο των λαών και να έφτασαν έως και να αξιοποιούνται από τον ιμπεριαλισμό, όμως οι αντιθέσεις (τόσο η κύρια όσο και η βασική) οξύνονται σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή και η λαϊκή οργή συσσωρεύεται ξανά. Τόσο που κανένα ISIS, κανένας Ερντογάν και κανένας ανθρωπισμός της Δύσης μέσω βομβαρδιστικών, δεν θα μπορέσουν να την καθυποτάξουν, όταν αρχίσουν να γίνονται τα αναγκαία βήματα συγκρότησης των λαών. Σε μια τέτοια κατεύθυνση οι κομμουνιστές και οι αριστεροί πρέπει να επενδύσουν όλες τις δυνάμεις τους σε κάθε χώρα. Έξω από αυταπάτες για τη συγκυρία και τους συσχετισμούς, να ευνοήσουν τον μονόδρομο για τη ζωή και το μέλλον των λαών. Τον δρόμο της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα κάθε λογής αστικά και αντιδραστικά ενεργούμενά του και σε κάθε χώρα. Να μη μετατραπεί η Κύπρος σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών! Ελλάδα, Κύπρος και Τουρκία εμπρός για ανεξαρτησία!

11 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Προλεταριακή Σημαία 11 Εξελίξεις στην ακροδεξιά: Επαφές Μπαλτάκου-Κασιδιάρη Η πρόσφατη παραγγελία του εισαγγελέα για παραπομπή του συνόλου της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΧΑ σε δίκη ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης που χρησιμοποιεί το πέπλο της πολιτικής οργάνωσης, καθώς και η ίδια η διεξαγωγή της δίκης, θα αποτελέσουν κομβικά σημεία σε αυτήν την επιδίωξη της δεξιάς παράταξης. Σε αυτό, άλλωστε, έρχονται να συμβάλουν οι ολοένα αυξανόμενες αποκαλύψεις γύρω από τη δράση, την εκπαίδευση, έως και τις ενδυματικές αρχές αυτού του ναζιστικού μορφώματος, που μέσα από «άγνωστους» διαδρόμους υπηρεσιών φτάνουν στις εφημερίδες. Σημαντικές είναι οι ανακατατάξεις που συμβαίνουν στην ελληνική ακροδεξιά το τελευταίο διάστημα, με βάση τις ανάγκες του συστήματος και τα δεδομένα που διαμορφώνονται από την κατάσταση τόσο της Χρυσής Αυγής και των συγγενών μορφωμάτων και κομμάτων όσο και της ΝΔ. Σε ό,τι αφορά τη ΧΑ, το μεγαλύτερο τμήμα της ηγεσίας της παραμένει στις φυλακές, με πιο πρόσφατα προφυλακισμένο τον προβεβλημένο Ηλία Κασιδιάρη, εκπρόσωπο Tύπου του νεοναζιστικού μορφώματος. Παράλληλα, εμφανίζονται διαλυτικές τάσεις στο εσωτερικό της με παλιά στελέχη να παραιτούνται ιδρύοντας νέες ομάδες και πολλές από τις τοπικές "οργανώσεις" της ΧΑ να υπολειτουργούν, να διαλύονται ή να αλληλοσφάζονται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) για τη λεία της ανεπτυγμένης, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δραστηριότητάς τους. Παρά την κατάσταση αυτή, οι πρόσφατες ευρωεκλογές αλλά και τα γκάλοπ που βγαίνουν στη δημοσιότητα δείχνουν ότι η εκλογική επιρροή της ΧΑ παρόλη την πρόσφατη καταγεγραμμένη μείωση παραμένει μεγάλη παρ όλη την πτώση, αφαιρώντας παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ και ότι σημαντικό κομμάτι των σωμάτων ασφαλείας (αστυνομία, στρατός) αν όχι συμμετέχουν, τουλάχιστον τη στηρίζουν εκλογικά. Την ίδια ώρα, οι προσπάθειες του συστήματος να επαναφέρουν το ΛΑΟΣ και τον Καρατζαφέρη στη δημοσιότητα δεν απέδωσαν τα προσδοκώμενα, ενώ μικρότερα εθνικιστικά μορφώματα πήραν αθροιστικά μερικές δεκάδες χιλιάδες ψήφους. Από την άλλη μεριά, η ΝΔ εμφανίζεται αποδυναμωμένη και με τάσεις, τουλάχιστον όπως φαίνεται στα γκάλοπ, ακόμα μεγαλύτερης εκλογικής μείωσης. Ανοιχτό και ανησυχητικό για τα στελέχη της ΝΔ είναι το ενδεχόμενο στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, η μείωση των ψήφων να είναι τέτοια που θα πυροδοτήσει καταστροφικές για τη ΝΔ εξελίξεις. Σε μια προσπάθεια αντιστροφής της πορείας αυτής, η ΝΔ κάνει ξεκάθαρες κινήσεις για να επανακτήσει τη χαμένη της επιρροή στην ακροδεξιά και στα σώματα ασφαλείας. Πέρα από την αντιδραστική ιδεολογία που αναπτύσσει σε κάθε επίπεδο από πολλά στελέχη της, η αντικατάσταση του Γεωργιάδη από το Βορίδη ήταν μέρος αυτής της προσπάθειας. Ο Βορίδης αποτελεί σημαντικό στέλεχος της ελληνικής ακροδεξιάς από την εποχή της ΕΠΕΝ και, παρά τις πολλές αλλαγές πολιτικών φορέων (Ελληνικό Μέτωπο, ΛΑΟΣ και τώρα ΝΔ), πολλοί ακροδεξιοί ψηφοφόροι τον ακολουθούν πιστά και τον θεωρούν (όχι άδικα) συνεπή εκφραστή της φασιστικής ιδεολογίας και μάλιστα με σοβαρότητα, συγκρότηση και επιτυχημένη τακτική, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Άδωνι Γεωργιάδη που είχε πολλάκις εκθέσει την κυβέρνηση χωρίς να καταφέρει να "συγκινήσει" ακροδεξιές ψήφους. Η επιλογή του Βορίδη ως αντικαταστάτη του Σαμαρά και εισηγητή από την πλευρά της κυβέρνησης στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή τονίζει την αναβαθμισμένη θέση του, ενώ δεν λείπουν τα σενάρια για υποψηφιότητά του ως πρόεδρο της ΝΔ στη μετά Σαμαρά εποχή. Στην ίδια προσπάθεια εντάσσεται η απόφαση του ΣτΕ για το μισθολογικό των ένστολων και η πρόσφατη ανακοίνωση του υπουργείου οικονομικών για αυξήσεις με αναδρομική ισχύ, επιπρόσθετα του "κοινωνικού μερίσματος" που είχε δοθεί στα σώματα ασφαλείας νωρίτερα μέσα στο χρόνο. Στο πλαίσιο αυτής της διαμορφωμένης πραγματικότητας, το σύστημα αναζητά λύσεις που θα του επιτρέψουν να διατηρήσει ένα μόρφωμα με χαρακτηριστικά Χρυσής Αυγής, που τόσο χρειάζεται ως συμπλήρωμα στην επίσημη καταστολή και τρομοκρατία, αλλά σαφώς πιο ελεγχόμενο ως προς τη δράση του μα και την εκλογική του δύναμη. Μέρος αυτής της αναζήτησης είναι και οι επαφές Μπαλτάκου-Κασιδιάρη που, όπως γράφτηκε στον αστικό Tύπο, βρίσκονται σε τακτική επικοινωνία με σκοπό τη δημιουργία νέου ακροδεξιού σχήματος, απαλλαγμένου από βασικά στελέχη της ΧΑ, όπως ο Μιχαλολιάκος και άλλοι προφυλακισθέντες. Από τη μια μεριά, ο Μπαλτάκος, πρώην γενικός γραμματέας της τρικομματικής κυβέρνησης και στενός συνεργάτης του Σαμαρά, θέλει να αξιοποιήσει τις σχέσεις του με την εκκλησία και το στρατό, δηλώνει τακτικά ότι «πιέζεται» να φτιάξει νέο κόμμα και αποτελούσε το βασικό συνομιλητή-καθοδηγητή της ΧΑ για λογαριασμό της ΝΔ. Από την άλλη, ο Κασιδιάρης έχει συνδεθεί με την εκλογική άνοδο της ΧΑ, ανέλαβε το ρόλο του «αρχηγού» το διάστημα που ήταν προφυλακισμένος μόνο ο Μιχαλολιάκος και ελέγχει τμήματα του μηχανισμού της ΧΑ. Οι δυο τους θέλουν να υλοποιήσουν όσο το δυνατό νωρίτερα το σχήμα της «σοβαρής Χρυσής Αυγής» (όπως το είχε γλαφυρά διατυπώσει ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ-Αλαφούζου, λίγες μέρες πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα), το οποίο θα μπορούσε να συμμετάσχει ή έστω να στηρίζει επίσημα μια κυβέρνηση ΝΔ. Η πρόσφατη παραγγελία του εισαγγελέα για παραπομπή του συνόλου της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΧΑ σε δίκη ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης που χρησιμοποιεί το πέπλο της πολιτικής οργάνωσης, καθώς και η ίδια η διεξαγωγή της δίκης, θα αποτελέσουν κομβικά σημεία σε αυτήν την επιδίωξη της δεξιάς παράταξης. Σε αυτό, άλλωστε, έρχονται να συμβάλουν οι ολοένα αυξανόμενες αποκαλύψεις γύρω από τη δράση, την εκπαίδευση, έως και τις ενδυματικές αρχές αυτού του ναζιστικού μορφώματος, που μέσα από «άγνωστους» διαδρόμους υπηρεσιών φτάνουν στις εφημερίδες. Για το σύστημα συνολικά, όμως, τέτοιου είδους μορφώματα πρέπει να βρίσκονται στην κατάλληλη απόσταση από τους επίσημους κρατικούς μηχανισμούς, ώστε και να λειτουργούν συμπληρωματικά, αλλά και να ελέγχονται στενά. Η σχετική αυτονόμηση της ΧΑ είναι που οδήγησε την κυβέρνηση στις προφυλακίσεις και ανέδειξε το κενό ενός «σοβαρού» ακροδεξιού μορφώματος. Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, το «σοβαρό» αναφέρεται στη δέσμευση του μορφώματος στις κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις και σε καμία περίπτωση στη δολοφονική του δράση, η οποία όχι μόνο δεν ενοχλεί αλλά είναι ιδιαίτερα επιθυμητή σε μια περίοδο που η ένταση, η έκταση και το βάθος της επίθεσης έχουν αναδείξει και θα αναδείξουν αντιστάσεις από τη μεριά του λαού. Ο λαός, στον αγώνα του να αντισταθεί στην επίθεση του συστήματος και να ανοίξει το δικό του δρόμο, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις επίσημους μηχανισμούς του κράτους αλλά και τους ανεπίσημους μηχανισμούς της ακροδεξιάς, όποια μορφή κι αν πάρουν.

12 12 Προλεταριακή Σημαία ΙΣΤΟΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Προλεταριακή Σημαία 13 «Αναγέννηση» Σταθμός στην πορεία του μ-λ κινήματος Ηδημιουργία των «Ιστορικών Εκδόσεων» και στη συνέχεια η έκδοση του περιοδικού «Αναγέννηση», πριν από 50 χρόνια, αποτελούν σημαντικό σταθμό στην πορεία του κομμουνιστικού μαρξιστικού λενινιστικού κινήματος στον τόπο μας. Τόσο οι «Ιστορικές Εκδόσεις», όσο και η «Αναγέννηση» δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία», αλλά το αποτέλεσμα της πολύχρονης πάλης των κομμουνιστών ενάντια στη βίαιη επιβολή του χρουστσοφικού ρεβιζιονισμού στο κομμουνιστικό κίνημα. Μια πάλη που ξεκινούσε από τους πολιτικούς πρόσφυγές, έφθανε στις φυλακές και εξορίες στο εσωτερικό της χώρας και κατέληγε μέχρι τη νέα γενιά των αγωνιστών, που ασφυκτιούσαν μέσα στο πλαίσιο της γραμμής των ρεβιζιονιστών. Η γραμμή του χρουστσοφικού «νέου πνεύματος», της ειρηνικής συνύπαρξης με τον ιμπεριαλισμό και τους υποτακτικούς του, της ταξικής συνεργασίας, του ειρηνικού περάσματος κ.λπ., που επέβαλλαν στο ΚΚΕ οι χρουστσοφικοί διά «πυρός και σιδήρου» με τους «πρόθυμους» αποδέκτες του «νέου πνεύματος», πολύ γρήγορα έδειξε στην πράξη πού οδηγούσε την εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα. ιέλυσαν τις παράνομές οργανώσεις του κόμματος το 1958, υποκατέστησαν τη νεολαία της Ε Α με το πλατύ σχήμα της Νεολαίας Λαμπράκη, εκχώρησαν την εκλογική δύναμη της Αριστεράς στην τότε «Ένωση Κέντρου» του Γεωργίου Παπανδρέου. Μάλιστα έφθασαν στο σημείο να προσβάλουν βάναυσα τα δημοκρατικά αισθήματα του ελληνικού λαού με τα περίφημα 5 σημεία της Ε Α, που δήλωναν ότι τάσσονται και υπέρ της βασιλευομένης ημοκρατίας. Τόσο πολύ είχαν βουτηχτεί στον βάλτο της αστικής νομιμότητας, ώστε κυκλοφόρησαν την «Αυγή» την 21η Απρίλη 1967, δηλαδή τη μέρα της αμερικανόπνευστης δικτατορίας του Παπαδόπουλου, με κύριο άρθρο και ανάλυση «γιατί δεν γίνεται δικτατορία στην Ελλάδα». Οι Έλληνες κομμουνιστές, που είχαν περάσει και σφυρηλατηθεί μέσα σε συνθήκες ιδιώνυμου και δικτατορίας του Μεταξά, που δημιούργησαν το έπος του ΕΑΜ και της Εθνικής Αντίστασης, που πάλεψαν ηρωικά τον αγγλικό και στη συνέχεια αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους υποτακτικούς του μέσα από τις γραμμές του ημοκρατικού Στρατού και των παράνομων οργανώσεων, ένιωσαν ενστικτωδώς, χωρίς ακόμα να μπορούν να αναλύσουν και να κατανοήσουν πλήρως το νέο φαινόμενο, που ήθελε να επιβάλει τη ρεβιζιονιστική εκδοχή στο κομμουνιστικό κίνημα, και αντέδρασαν αποφασιστικά. Σε άλλα αφιερώματα αναφέρονται οι αγώνες των πολιτικών προσφύγων στις ανατολικές χώρες και των εξορίστων και φυλακισμένων στην Ελλάδα ενάντια στο χρουστσοφικό «νέο πνεύμα». Εδώ θέλω να σημειώσω ότι το ΚΚΕ ήταν το πρώτο κόμμα που δέχθηκε την ωμή επέμβαση των χρουστσοφικών για να αλλάξει γραμμή και ηγεσία, και ήταν πρώτοι οι Έλληνες κομμουνιστές που αντιπαρατέθηκαν στον χρουστσοφικό ρεβιζιονισμό μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες. Ωστόσο η αντιπαράθεση με τον ρεβιζιονισμό δεν έβγαινε ακόμα έξω από το πλαίσιο των οργανώσεων του ΚΚΕ και της Ε Α, που πλέον ελέγχονταν με άνωθεν διορισμούς και κοοπτάτσιες από τους «ηγέτες» του «νέου πνεύματος». Οι «ηγέτες» αυτοί, όταν στερούνταν πολιτικών επιχειρημάτων, δεν δίσταζαν να σπιλώνουν κομμουνιστές μαχητές του ημοκρατικού Στρατού με βαριά τραύματα ως αντισοβιετικούς, χαφιέδες, πράκτορες των Αμερικανών και να επινοούν σε βάρος των αγωνιστών τόσες προστυχιές, που δύσκολα χωράει ο ισορροπημένος ανθρώπινος νους. Το βάρος της ανοιχτής πολιτικής ιδεολογικής και οργανωτικής αντιπαράθεσης με τον ρεβιζιονισμό αρνήθηκαν να το σηκώσουν οι «κεφαλές», παρ όλο που από το 1963 το ΚΚ Κίνας και ο πρόεδρος Μάο δημοσιοποίησαν το γράμμα με τα 25 σημεία και καλούσαν τους μαρξιστές-λενινιστές να δώσουν ανοιχτά τη μάχη ενάντια στον ρεβιζιονισμό και να δημιουργήσουν ξεχωριστά μαρξιστικά-λενινιστικά κόμματα και οργανώσεις. Το βάρος που αρνήθηκαν να σηκώσουν οι «κεφαλές» το πήραν στις πλάτες τους τα μεσαία στελέχη και προχώρησαν τον Οκτώβρη του 1964 στην έκδοση της «Αναγέννησης», με εκδότη τον Ισαάκ Ιορδανίδη και υπεύθυνο σύνταξης τον Γιάννη Χοτζέα. Η ομάδα των αγωνιστών της «Αναγέννησης» και των «Ιστορικών Εκδόσεων», εκτός των άλλων, αλλά και με την ηθική και πολιτική στήριξη των πολιτικών προσφύγων, που τον Σεπτέμβρη του 1964 είχαν συγκροτήσει προσωρινή κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ(μ-λ) με πρόεδρο τον Πολύδωρο ανιηλίδη, κατάφεραν να στεριώσουν το προδρομικό μαρξιστικό-λενινιστικό εγχείρημα μέσα από μεγάλες δυσκολίες και υπονομεύσεις των ρεβιζιονιστών. Η αξία του εγχειρήματος αυτού πρέπει να μελετηθεί σε βάθος, όχι μόνο για να γνωρίσουν οι νεώτεροι σύντροφοι την ιστορία του μ-λ κινήματος, αλλά για να πατήσουν στέρεα στην πείρα του κινήματος και να απαντήσουν τα προβλήματα του επαναστατικού κινήματος της σημερινής φάσης. Μπορούμε όμως αρχικά και ενδεικτικά να πούμε τι πέτυχε το προδρομικό μαρξιστικό-λενινιστικό εγχείρημα της «Αναγέννησης»: α) Έφερε στο κέντρο της συζήτησης τα κρίσιμα θεωρητικά και πολιτικά ζητήματα του κινήματος και ανέδειξε την ουσία της αντιπαράθεσης των μαρξιστών-λενινιστών με επικεφαλής το ΚΚ της Κίνας και το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας, παρουσιάζοντας πλήθος ντοκουμέντων γύρω από αυτό το ζήτημα, τα οποία έθαβαν ή διαστρέβλωναν οι ντόπιοι ρεφορμιστές, β) Ανέλυσε και συνέθεσε ικανοποιητικά, μέσα στο πλαίσιο αντικειμενικών και υποκειμενικών δυνατοτήτων της εποχής, σοβαρές πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας και χάραξε κατά βάση σωστές κατευθύνσεις για το μ-λ κίνημα, γ) Επεξεργάστηκε και προώθησε τη γραμμή της ταξικής πάλης, με κορυφαία έκφραση το κάλεσμα στην εργατική τάξη να συγκροτήσει νέα Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) στηριγμένη στη γραμμή της ταξικής πάλης, σε αντίθεση με τους ρεφορμιστές της Ε Α, που εκλιπαρούσαν τους εγκάθετους «προέδρους» των εργατικών κέντρων Αθήνας και Θεσ/κης, Μακρή και Θεοδώρου, αντίστοιχα, που κατείχαν τις θέσεις αυτές με την κάλυψη της κυβέρνησης και ελέω σωματείων-φαντασμάτων, να αλλάξουν το καταστατικό, που ζητούσε από τα σωματεία δηλώσεις αποκήρυξης του κομμουνισμού και να επιτρέψουν την εγγραφή των 115 αριστερών σωματείων, μέσα στα οποία ήταν συσπειρωμένη η πλειοψηφία της συνδικαλισμένης εργατικής τάξης, στη δύναμη των εργατικών κέντρων, δ) Αντιπαρατέθηκε και ξεσκέπασε την πολιτική των ρεβιζιονιστών-ρεφορμιστών του ΚΚΕ και της Ε Α, που οδηγούσε το κίνημα στην ηττοπάθεια, στον συμβιβασμό, στην ουρά της ντόπιας εξαρτημένης αστικής τάξης, ε) Συσπείρωσε τους μαρξιστές-λενινιστές συγκροτώντας την ΟΜΛΕ και οργάνωσε σοβαρές δυνάμεις της συνεπούς Αριστεράς στους χώρους της νεολαίας και των εργαζομένων, στ) ιαπαιδαγώγησε στο πνεύμα του μαρξισμού-λενινισμού και της συνεπούς Αριστεράς τη νέα γενιά των αγωνιστών, που ξεπερνώντας αρνητικές πλευρές, συνεχίζουν και θα συνεχίσουν, για να απαντήσουν, μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης, τα προβλήματα του επαναστατικού κινήματος του σήμερα, συμβάλλοντας έτσι στη συγκρότηση της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της, που μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θα συγκρουστούν με τους μηχανισμούς του συστήματος και θα συντρίψουν το σάπιο καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα. Καρδίτσα Στέφανος Καραμήτρος Πενήντα χρόνια από την Πενήντα χρόνια από την έκδοσή του, το περιοδικό «Αναγέννηση» (Οκτώβριος 1964) εξακολουθεί να παραμένει κορυφαία στιγμή του αγώνα ενάντια στους ρεβιζιονιστές του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και της πραξικοπηματικής «6ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ», ένα χρήσιμο και ισχυρό επαναστατικό εργαλείο των συνεπών αγωνιστών της Αριστεράς, πηγή έμπνευσης και εμπειρίας, μια σοβαρή παρακαταθήκη για το σημερινό επαναστατικό κίνημα και σημείο αναφοράς στους σημερινούς και αυριανούς αγώνες των Ελλήνων κομμουνιστών. Τον Ιούνιο του 1964 δημιουργείται ο πρώτος οργανωμένος πολιτικός πυρήνας των μαρξιστών-λενινιστών της Ελλάδας και τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς εκδίδεται η «Αναγέννηση», εγκαινιάζοντας την πρώτη δημόσια εμφάνιση του μ-λ κινήματος στη χώρα. Εκδότης του περιοδικού ήταν ο Ισαάκ Ιορδανίδης και υπεύθυνος συντάκτης ο Γιάννης Χοτζέας. Είχαν προηγηθεί οι «Ιστορικές Εκδόσεις» το 1963, που με τα μεταφρασμένα κείμενά τους έδωσαν τη δυνατότητα στους αγωνιστές εκείνης της εποχής να γνωρίσουν τις κινεζικές θέσεις και τη ΜΠΠΕ. Την ίδια χρονιά εκδίδεται και ο πολυσέλιδος τόμος «Ιστορία της σύγχρονης Κινεζικής Επαναστάσεως». Η μ-λ ομάδα και η «Αναγέννηση» δεν προέκυψαν ξαφνικά και εν αιθρία, ήταν το αποτέλεσμα σειράς αγώνων και θυσιών, της αντίστασης στην κατά μέτωπον επίθεση των ρεβιζιονιστών του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ στις βασικές αρχές του μαρξισμού-λενινισμού. Ήταν απαύγασμα της εναντίωσης και πάλης της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων κομμουνιστών, από την Τασκένδη και τις άλλες κοινότητες των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων, από τα ξερονήσια των εξοριών (Άι-Στράτης κ.λπ.), από τις φυλακές, μέχρι στις μεθοδεύσεις της κλίκας Κολιγιάννη - Παρτσαλίδη και των ρεφορμιστών της ΕΔΑ. Διαβάζει κανείς στο πρώτο φύλλο της «Αναγέννησης»: «η έκδοση της Αναγέννησης δεν είναι αποτέλεσμα ξαφνικής έμπνευσης. Είναι η φυσιολογική κατάληξη μιας πολύχρονης σκληρής ιδεολογικής πάλης στον χώρο της Αριστεράς». Και ακόμη: «η Αναγέννηση εμφανίζεται μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες συνθήκες. Και θα έχει να αντιμετωπίσει κάθε είδους πρόσθετα εμπόδια και δυσκολίες». Πράγματι, σε όλη την περίοδο της ζωής της η «Αναγέννηση» και οι μ-λ αγωνιστές που συσπειρώθηκαν γύρω από αυτή δέχτηκαν προβοκάτσιες, προπηλακισμούς, ύβρεις, πολιτικούς εκβιασμούς, αλλά όπως δηλώνονταν στο περιοδικό, «η Αναγέννηση θα είναι η πραγματική φωνή της αλήθειας. Και η αλήθεια ούτε υπολογίζει τις δυσκολίες ούτε καταβάλλεται από αυτές». Η «Αναγέννηση», «μηνιαία πολιτική επιθεώρηση» όπως χαρακτηρίζονταν, είχε μέγεθος 27,5 Χ 21 εκατοστά και το πρώτο τεύχος είχε 95 σελίδες. Στα σχεδόν 2,5 χρόνια της ύπαρξης της κυκλοφόρησαν 19 τεύχη (μερικά με διπλή αρίθμηση). Κυκλοφορούσε στο εξωτερικό, στην Κύπρο και διακινούνταν παράνομα στις ανατολικές χώρες στις κοινότητες των πολιτικών προσφύγων. Τόσο η πρώτη οργανωτική συγκρότηση των μ-λ όσο και η έκδοση της «Αναγέννησης» εμφανίστηκαν μετά την έκκληση του Μάο, το 1963, για τη δημιουργία μ-λ κινήσεων. Η δεκαετία του 60 υπήρξε ελπιδοφόρα με τη ΜΠΠΕ και τη δημιουργία των μαρξιστικών-λενινιστικών κομμάτων και κινήσεων, τόσο στον τομέα αντιμετώπισης των ρεβιζιονιστών όσο και για την οικοδόμηση ενός νέου και ρωμαλέου κομμουνιστικού κινήματος. Στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 50 η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων κομμουνιστών δεν δέχεται την πραξικοπηματικά διορισμένη ηγεσία του ΚΚΕ που, με τη στήριξη των «χρουστσοφικών», ξεκινά διώξεις, εξορίες, φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς, μαχαιρώματα και βάλε. Μόνο στην Τασκένδη γύρω στα τσανάκια των ρεβιζιονιστών διαγράφουν περίπου κομμουνιστές. Στον Άι- Στράτη, για παράδειγμα, που ήταν η κύρια αλλά όχι και η μοναδική εστία αντίστασης, σε περίπου εξορίστους δεν βρέθηκε κανένας υποστηριχτής της 6ης Ολομέλειας. Από αυτούς ξεπήδησε η πρώτη μαγιά της μ-λ ομάδας που εξέδωσε την «Αναγέννηση». Η αντίδραση του ΚΚΕ και της ΕΔΑ ήταν ακαριαία. Με εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό «Φωνή της Αλήθειας» μεταδίδεται άρθρο του Γ. Χαραλαμπίδη με τίτλο «Προσπάθεια οπισθοδρόμησης με τη μάσκα της Αναγέννησης», που θα δημοσιευτεί και στην «Αυγή» στις Νοέμβρη Στο τεύχος 16 του θεωρητικού περιοδικού της ΕΔΑ «Ελληνική Αριστερά» δημοσιεύονται δυο άρθρα με ανάλογο πολεμικό περιεχόμενο. Προσφιλής τακτική τους, λασπολογία και παραπληροφόρηση, όμως το καραβάνι της «Αναγέννησης» προχωράει και ας σκούζουν και αλυχτούν τα σκυλιά της ρεβιζιονιστικής αντίδρασης. Στο περιοδικό δημοσιεύονται ατομικά και συλλογικά γράμματα υποστήριξης, που συμφωνούν με το εγχείρημα της «Αναγέννησης» και διαχωρίζουν τη θέση τους από την ΕΔΑ και τη Νεολαία Λαμπράκη. Στα τεύχη του περιοδικού βρίσκει κανείς επίκαιρες πολιτικές αναλύσεις και άρθρα για την πολιτική κατάσταση και τη λα κή πάλη στη χώρα μας, διεθνείς αναλύσεις, ντοκουμέντα και νέα από την αντιπαράθεση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος με τις ρεβιζιονιστικές θέσεις του ΚΚΣΕ, άρθρα υπεράσπισης του αντιρεβιζιονιστικού αγώνα και των θέσεων του ΚΚΚ και του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας. Στην ΕΔΑ και το ΚΚΕ οι «συνεπείς αριστεροί» που δεν υποκύπτουν στις πιέσεις, στους εκβιασμούς και στους εξευτελισμούς, οι «Κινέζοι», οι «δογματικοί», οι «αριστεριστές» όπως τους έλεγαν, διαγράφονται, αλλά και πολλοί αποχωρούν οικειοθελώς. Στο μεταξύ οι προσπάθειες των μαρξιστών-λενινιστών και η παρουσία του περιοδικού αποδίδουν και προσανατολίζονται σε μαζικούς χώρους και στη δημιουργία λα κού κινήματος. Στον φοιτητικό χώρο γίνεται η ΠΠΣΠ (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη η Ιδρυτική διακήρυξη υπογράφτηκε στις 11/4/1966) με όργανο το περιοδικό «Σπουδαστικός Κόσμος». Αρχές του 67 κυκλοφορεί η εφημερίδα «Λα κός Δρόμος» και τον Απρίλη του 67 δημιουργείται η ΣΠΑΚ (Συνεπής Πολιτική Αριστερή Κίνηση), η απόφαση της ιδρυτικής σύσκεψης δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Λα κός Δρόμος» (αρ. φ. 12, Σάββατο ), μετά έξι ημέρες τα τανκς της Χούντας θα επέβαλλαν τη σκληρή αμερικανόφερτη δικτατορία, όσοι αγωνιστές δεν συνελήφθησαν περνούν στην παρανομία, ο αντιδικτατορικός αγώνας ξεκινά. Και ενώ οι ιδεολογικοπολιτικές κατευθύνσεις που εκφράστηκαν μέσα από την «Αναγέννηση» διαμόρφωσαν τις βασικές πολιτικές κατευθύνσεις του μ-λ κινήματος στη χώρα μας, οι δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες, οι αδυναμίες και οι λαθεμένες εκτιμήσεις επιδρούν αρνητικά στην οικοδόμηση και την έγκαιρη συγκρότηση μιας στέρεης μ-λ οργάνωσης και ενός καθοδηγητικού οργάνου με ενιαία αντίληψη σε βασικά ζητήματα στρατηγικής και τακτικής του κινήματος. Παρ όλο όμως που η οργάνωση είναι μικρή και νεοσύστατη, «τα καταφέρνει». Στον εκδοτικό τομέα, εφημερίδα, περιοδικά, μπροσούρες, και δίνει το δικό της αγωνιστικό «παρών» στα γεγονότα του θερμού εκείνου καλοκαιριού του 1966 (Ιουλιανά), ενώ στον φοιτητικό χώρο πρωτοστατεί στις καθημερινές συγκεντρώσεις και πορείες. Στη Θεσσαλονίκη το «όλοι στην πορεία», ήταν η απάντηση στις προτροπές της ΦΕΑΠΘ για «ήσυχη διάλυση». Την πορεία την ξεκινούσαν από την πλατεία Χημείου τα μέλη της ΠΠΣΠ και ακολουθούσε η μεγάλη πλειοψηφία των συγκεντρωμένων, που ήθελε να διαδηλώσει στο κέντρο της πόλης. Πορείες που τις ξεκίναγαν κάποιες δεκάδες άτομα, για να καταλήξουν εκατοντάδες, με τον κόσμο να πλαισιώνει τη διαδήλωση με την αυθόρμητη παρουσία του. Σε αντίθεση με την ΕΔΑ και τον Αν. Παπανδρέου, το πραξικόπημα του 1967 ήταν στις προβλέψεις της οργάνωσης. Για παράδειγμα, το πρωί της 21ης Απριλίου στα γραφεία της ΠΠΣΠ Θεσσαλονίκης (οδός Δαγκλή 36), όπου γίνονταν και η σελιδοποίηση του «Λα κού Δρόμου», υπήρχαν μόνο άδεια συρτάρια και κανένα έγγραφο. Η δικτατορία βρίσκει την οργάνωση σε μια κρίσιμη φάση. Η δουλειά στην παρανομία, μέσα στη δικτατορία, ξεκίνησε κάτω από δύσκολες συνθήκες, που τις δυσχέραιναν ακόμα περισσότερο οι προβοκάτσιες των ρεβιζιονιστών. Μέσα σε αυτό το κλίμα και χάρη στην ακούραστη, γεμάτη αυταπάρνηση δράση των μ-λ αγωνιστών, δημιουργείται η ΟΜΛΕ (Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας), που προσπαθεί να συσπειρώσει έναν διάσπαρτο αριθμό αγωνιστών, να συγκροτηθεί οργανωτικά και να αναπτύξει την ιδεολογικοπολιτική της φυσιογνωμία και τους στόχους του αγώνα της. Εκδίδονται στην αρχή ενημερωτικά, πολυγραφημένα φυλλάδια και αργότερα η «Προλεταριακή Σημαία» σε μικρό μέγεθος. Στο εξωτερικό ιδρύεται το ΑΜΕΕ (Αγωνιστικό Μέτωπο Ελλήνων Εξωτερικού). Εκδίδονται το περιοδικό «Λα κός Δρόμος» και η εφημερίδα «Λα κή Ενότητα». Το 1968 δίνεται γραμμή αποχής από το χουντικό δημοψήφισμα. Το 1969 πιάνεται ο καθοδηγητικός πυρήνας της οργάνωσης και το τυπογραφείο, όμως ο αγώνας των μ-λ συνεχίζεται, και με τη σωστή γραμμή της ΟΜΛΕ για αντιαμερικανικό και αντιφασιστικό αγώνα, μέχρι το 1972 συγκεντρώνονται κάποιες δυνάμεις σε εργατικούς χώρους (οικοδόμοι) και στα πανεπιστήμια. Η κατεύθυνση να βρίσκεται η οργάνωση μέσα στα γεγονότα και στον κόσμο αποδίδει και συντελεί στην ανάδειξη νέων στελεχών. Από την άλλη οι οργανώσεις του ΑΜΕΕ (Ιταλία, Γαλλία, Δ. Γερμανία, Καναδάς) αναπτύσσονται με εκατοντάδες μέλη και γερές προσβάσεις σε μαζικούς χώρους, ενώ αποκαθίστανται η σύνδεση και οι επαφές με τους μαρξιστές-λενινιστές των ανατολικών χωρών. Στις ανατολικές χώρες, ύστερα από επίμονες και δραστήριες προσπάθειες, το 1964 δημιουργήθηκε η Μαρξιστική-Λενινιστική Οργάνωση των πολιτικών προσφύγων από την Ελλάδα, που αργότερα ύστερα από συζητήσεις και ανταλλαγή πείρας θα ενοποιηθεί στο πλαίσιο της ΟΜΛΕ. Το 1973 η κινεζική ηγεσία εμφανίζει τη «θεωρία των τριών κόσμων», που ζημιώνει αφάνταστα το κίνημα και τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες των λαών. Η θεωρία αυτή θα έχει αντίκτυπο σε μέλη στο εσωτερικό της οργάνωσης. Παρ όλες τις δυσκολίες και την εσωτερική αντιπαράθεση, η ΟΜΛΕ κάνει αισθητή την παρουσία της το και μεταπολιτευτικά μαζικοποιείται και αποκτά πρωτόγνωρη δυναμική. Κάνει πανελλαδικά την εμφάνιση της και αποκτά σοβαρά ερείσματα στο φοιτητικό (ΠΠΣΠ) και εργατικό χώρο (ΠΕΣΠ). Επανεκδίδονται η εφημερίδα «Λα κός Δρόμος» και το περιοδικό «Σπουδαστικός Κόσμος». Την 1η Νοεμβρίου 1975 εκδίδεται το «Πληροφοριακό Δελτίο, δεκαπενθήμερη έκδοση της ΚΕ της ΟΜΛΕ» (εκδόθηκαν 11 τεύχη μεγάλου μεγέθους, λευκό εξώφυλλο) και τον Γενάρη του 1976 μέχρι και τον Ιούνιο το «Πληροφοριακό Δελτίο, μηνιάτικη έκδοση της ΚΕ της ΟΜΛΕ» (εκδόθηκαν 6 τεύχη μικρότερου μεγέθους, γκρι εξώφυλλο), ακόμη πολλές μπροσούρες με κείμενα πάνω στις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές εξελίξεις, μεταφράσεις κινεζικών και αλβανικών κειμένων, κείμενα αντιπαράθεσης με τους ντόπιους ρεφορμιστές και ρεβιζιονιστές. Ιδιαίτερα το 1975 ήταν, εκδοτικά, μια πάρα πολύ παραγωγική χρονιά. Η έκδοση της «Αναγέννησης» και οι μ-λ που συσπειρώθηκαν γύρω από αυτήν, η ΟΜΛΕ, σηματοδότησαν τη γέννηση του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Το περιοδικό υπήρξε και παραμένει όπλο των συνεπών αγωνιστών της Αριστεράς, που παλεύουν ενάντια στον ρεβιζιονισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό. Μέσα στις σελίδες της «Αναγέννησης» διακρίνει κανείς τον πόνο, την αγωνία, τις θυσίες και τα όνειρα των αγωνιστών μιας εποχής τόσο κοντινής και τόσο άρρηκτα δεμένης με τις ανάγκες, τους στόχους και τους προβληματισμούς του σημερινού λα κού κινήματος, της εργατικής τάξης και του κόμματός της που καλούμαστε να ανασυστήσουμε και να ανασυγκροτήσουμε. Τον Νοέμβρη του 1976 παρ όλες τις εσω-οργανωτικές δυσκολίες και αντιπαραθέσεις που εκδηλώθηκαν και στο συνέδριο, ιδρύεται το ΚΚΕ(μ-λ), με δημοσιογραφικό όργανο πια την «Προλεταριακή Σημαία». Ο κύκλος της «Αναγέννησης» είχε κλείσει, ένας άλλος άνοιγε. Η συντριπτική πλειοψηφία των μαρξιστών-λενινιστών σε Ελλάδα και εξωτερικό συντάσσεται με την ιδρυτική διακήρυξη του ΚΚΕ(μ-λ). Σε λίγες ημέρες στην πρωτοφανή για τη μαζικότητά της εκδήλωση για την ίδρυση του κόμματος στο γήπεδο Σπόρτιγκ στην Αθήνα, αγωνιστές με σφιγμένες γροθιές, με παλμό και ζωντάνια, ανανέωναν την πίστη τους στα μαρξιστικά-λενινιστικά ιδεώδη και τη θέληση τους να αγωνιστούν για δουλειά, δημοκρατία, ειρήνη, ανεξαρτησία. Ο δρόμος τους είναι και δικός μας δρόμος στις νέες προκλήσεις της ταξικής πάλης, τις νέες αντιστάσεις, διεκδικήσεις και ανατροπές.

13 14 Προλεταριακή Σημαία ΝΕΟΛΑΙΑ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΑΠΘ Όταν οι αδιέξοδες λογικές οδηγούν σε αδιέξοδες πρακτικές Τ ην Παρασκευή 10/10 ήταν η προθεσμία που έδινε το Υπουργείο για τις πρώτες διαγραφές φοιτητών, με την αποστολή διαπιστωτικών πράξεων από κάθε ίδρυμα. Με βάση την προθεσμία αυτή, έγινε προσπάθεια να διεξαχθεί ένας πρώτος γύρος Γενικών Συνελεύσεων στο ΑΠΘ. Αποτέλεσμα ήταν οι αποφάσεις 4 συλλόγων για κατάληψη της Πρυτανείας από την Πέμπτη 9/10 μέχρι την Παρασκευή 10/10. Πριν βάλουμε τους προβληματισμούς που μας δημιουργήθηκαν τόσο από τον σχεδιασμό για κατάληψη (και μάλιστα σε συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο), όσο και για τα όσα έγιναν τελικά αυτές τις μέρες, αξίζει να τονίσουμε τη στάση των Πρυτανικών Αρχών του ΑΠΘ. Με ανακοίνωσή τους, κατήγγειλαν πως η κατάληψη της Πρυτανείας έγινε από 40 φοιτητές-μέλη πολιτικών οργανώσεων, προχωρόντας μάλιστα και σε αίτηση για την παρέμβαση Εισαγγελέα στο χώρο. ε δίστασαν μετά τις απειλές για εισαγγελική παρέμβαση την προηγούμενη εβδομάδα (που πραγματοποιήθηκε κατάληψη πρυτανείας από τους συλλόγους Φιλολογίας και Χημείας) να τις πραγματοποιήσουν αυτή τη φορά καλώντας τον εισαγγελέα «..ώστε να διασφαλίσει και στο μέλλον συνθήκες ομαλής λειτουργίας της Συγκλήτου και των διοικητικών υπηρεσιών του ΑΠΘ [ ]». Ο νέος Πρύτανης του ΑΠΘ Μήτκας δίνει συνεχώς τα διαπιστευτήριά του στο Υπουργείο και κάνει εντελώς ξεκάθαρο πως ρόλος των Πανεπιστημιακών Αρχών δεν είναι παρά η πιστή εφαρμογή των νόμων- κανονισμών, που προστάζουν οι ιμπεριαλιστές και εφαρμόζουν πιστά η Κυβέρνηση και το Υπουργείο. Οι αυταπάτες μάλλον για το ρόλο αυτών των οργάνων υπάρχουν μόνο σε κομμάτια της φοιτητικής αριστεράς (ΕΑΑΚ, ΑΡΕΝ). εν εξηγείται αλλιώς η κατάληψη της Πρυτανείας με σκοπό «[ ] το μπλοκάρισμα της έκδοσης των διαπιστωτικών πράξεων των Διαγραφών των φοιτητών και του Οργανισμού [ ]». Και οι αυταπάτες δεν έχουν τέλος όταν, μετά την κεκλεισμένων των θυρών Σύγκλητο στο ΑΠΘ, θέσαν ως κύριο αίτημα «[ ] να διεξαχθεί Σύγκλητος ανοιχτή προς όλους τους φοιτητές, που θα συζητήσει και θα πάρει καταδικαστική απόφαση των Διαγραφών [ ]» (από ανακοινώσεις των ΕΑΑΚ-Θεσσαλονίκης και των φοιτητικών συλλόγων). Μετά από ένα γύρο άμαζων συνελεύσεων (με οριακή «απαρτία» πήραν 4 σύλλογοι αποφάσεις), έγινε η κατάληψη της Πρυτανείας με μικρή συμμετοχή (περίπου 100 άτομα).τα αιτήματα από μόνα τους ανέδειξαν την αδιέξοδη λογική με την οποία δρουν οι δυνάμεις των ΕΑΑΚ και της ΑΡΕΝ στα Πανεπιστήμια: Να μπλοκάρουμε τη διαδικασία μέχρι τον Απρίλη που θα ψηφιστεί ο Οργανισμός, ώστε εκεί να «σώσουμε» την κατάσταση. Να ασκήσουμε πιέσεις μήπως και αποσταθεροποιήσουμε την κατάσταση και αλλάξει ο Πρύτανης ή η Κυβέρνηση (και έρθει μια πιο «φιλολαική»;). εν είναι τυχαίο ότι στις αποφάσεις των συλλόγων υπήρχε και η συμμετοχή στην πορεία της Παρασκευής που καλέστηκε με κύριο το αίτημα «να πέσει η κυβέρνηση» (απ τα κάτω και τ αριστερά πάντα!). Είναι φανερό πως οι δυνάμεις αυτές έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στις πλατιές φοιτητικές μάζες και στη οργάνωσή τους σε κατεύθυνση ανατροπής των αντιφοιτητικών- αντιλαϊκών μέτρων. Αντ αυτού έχουν αποδεχτεί την «ήττα» του φοιτητικού κινήματος (απόφαση στο σύλλογο φοιτητών Ιατρικής ΑΠΘ με...«τα 35 άτομα που καταλαβαίνουν τι γίνεται και θέλουν να δράσουν!»), χρησιμοποιώντας τις αποφάσεις συλλόγων σα μοχλό καλύτερης διαπραγμάτευσης- συνδιαχείρισης των προβλημάτων. Αυτό που λείπει αυτή τη στιγμή δεν είναι οι αποφάσεις, αλλά ο κόσμος που θα τις στηρίξει. Και ο κόσμος αυτός καταλαβαίνει πολύ καλά τι συμβαίνει και στα πανεπιστήμια και στην κοινωνία, αλλά και στην αριστερά της «ήττας». Σαν Αγωνιστικές Κινήσεις θέσαμε στα πλαίσια- προτάσεις πάλης των γενικών συνελεύσεων το ζήτημα της πορείας μέσα στην Πανεπιστημιούπολη για την ενημέρωση των συμφοιτητών μας και την ενεργοποίησή τους ενάντια στις διαγραφές. Γιατί αυτό που λείπει αυτή τη στιγμή δεν είναι οι αποφάσεις (συλλόγων ή Πρυτάνεων) ενάντια στις διαγραφές αλλά η οργανωμένη αντίσταση και πάλη των φοιτητών στην κατεύθυνση: ΚΑΜΙΑ ΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ. Γιατί μόνο το φοιτητικό κίνημα μπορεί να εξασφαλίσει το δικαίωμα όλων στις σπουδές! Γι αυτό θα συνεχίζουμε εμείς να απευθυνόμαστε στις φοιτητικές μάζες, ενώ κάποιοι άλλοι κυνηγάνε «καταδικαστκές» αποφάσεις και συνεδριάσεις οργάνων. ΦΥΣΙΚΟ ΑΠΘ Κανείς φοιτητής έξω από τα εργαστήρια! Μ ε σοβαρά προβλήματα ξεκίνησε φέτος η χρονιά στο Φυσικό του ΑΠΘ. Μαζί με τους πρωτοετείς από μετεγγραφές, που δεν τους έχει ξεκαθαριστεί ακόμα αν θα προλάβουν να δώσουν την εξαταστική του Γενάρη, είχαμε φαινόμενα να πετιέται κόσμος έξω από τα εργαστήρια «γιατί δεν πρόλαβε να γραφτεί». Το πιο τρανταχτό παράδειγμα ήταν σε εργαστήριο του 2ου έτους όπου δεκάδες φοιτητές δεν πρόλαβαν να μπουν, αφού δέκα λεπτά μετά την προγραμματισμένη ηλεκτρονική έναρξη των δηλώσεων το «σύστημα» έλεγε ότι δεν υπάρχουν άλλες κενές θέσεις και η λύση είναι να το παρακολουθήσουν το επόμενο εξάμηνο. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις κατανοήσαμε ότι αυτή η κατεύθυνση που λέει ότι «δεν σας παίρνουμε όλους» και πάει να παγιωθεί (αφού έχει παρατηρηθεί αντίστοιχο πρόβλημα μικρότερης κλίμακας και σε άλλα εργαστήρια) δεν είναι ξεκομμένη από την συνολική πολιτική των φραγμών που μπαίνουν για να ολοκληρώσει κάποιος τις σπουδές του. Η καθυστέρηση ενός εξαμήνου, σε συνδυασμό με τα όρια σπουδών στα ν+2 (που ισχύουν για το 2ο έτος), δημιουργεί μια ασφυκτική κατάσταση που εντατικοποιεί ακόμα περισσότερο την φοιτητική καθημερινότητα και φέρνει τις διαγραφές ένα βήμα πιο κοντά. Έτσι, κινούμενοι με πλατύ τρόπο στα αμφιθέατρα, και με σύνθημα το «Κανένας φοιτητής έξω από τα εργαστήρια» καλέσαμε σε ανοιχτό μάζεμα τους φοιτητές του 2ου έτους για να δούμε πώς θα κινηθούμε. Τελικά βρεθήκαμε γύρω στα είκοσι άτομα και μετά από κουβέντα γράψαμε μια κοινή ανακοίνωση για το ζήτημα, και βάλαμε ραντεβού για μαζική παράσταση στον πρόεδρο του τμήματος. Εκεί φάνηκε και στα μάτια όλων η στάση των προέδρων και γενικά των καθηγητών απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές. Αφού αρχικά μας «ξεκαθάρισαν» ότι το πρόβλημα είναι η υποχρηματοδότηση του τμήματος και άρα η μη δυνατότητα συντήρησης των εργαστηριακών οργάνων, κατέληξαν με ιδαίτερα προκλητικό τρόπο να απαντάνε στο αίτημά μας, ότι αν θέλουμε να μπαίνουν όλοι στα εργαστήρια, πρέπει να απαιτήσουμε από το υπουργείο να μειωθούν οι εισακτέοι(!). Είναι φανερό ότι τέτοια προβλήματα θα προκύπτουν συνεχώς σε όλες τις σχολές. Επίσης, είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση με όπλο την υποχρηματοδότηση θα οδηγήσει είτε σχολές να κλείσουν (είναι κριτήριο για την συγχώνευση τμημάτων) είτε θα δημιουργεί ασφυκτική πίεση μέσα στις σχολές όπου θα πετιέται κόσμος έξω (καταστάσει τέτοιες έχουμε δει πολλές φορές και στο ΤΕΙ της Σίνδου). Το ζήτημα είναι ότι η συνολική κινηματική απραξία επηρεάζει και αυτές τις πρωτοβουλίες κινητοποίησης. Το ζητούμενο για μας λοιπόν είναι πώς θα συνδέουμε τα ζητήματα που προκύπτουν στις σχολές με την συνολική πολιτική που εφαρμόζεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (διαγραφές, ταξικοι φραγμοί κτλ). Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι πολύ σημαντικές γιατί μπορούν να «σπάσουν» την απαξίωση των συλλόγων και των γενικών συνελεύσεων. Γιατί είναι φανερό και από την κίνηση μας στο Φυσικό (την οποία προσπαθούμε να την συνεχίσουμε) ότι κόσμος μπορεί να κινηθεί μέσω μιας επιτροπής για ένα ζήτημα αλλά δεν θα έρθει στην Συνέλευση του Συλλόγου. Η ανασυγκρότηση των συλλόγων στην κατεύθυνση της αντίστασης, λοιπόν, περνάει μέσα από τέτοιες κινήσεις που μπορούν και κινητοποιούν τον κόσμο, αλλά και με την πολιτικοποίησή του και την ανάδειξη της ανάγκης για κίνημα υπεράσπισης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας.

14 ΝΕΟΛΑΙΑ Προλεταριακή Σημαία 15 Πανελλαδικό Συντονιστικό των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ 25-26/10 Τ ο φετινό συντονιστικό των Αγωνιστικών Κινήσεων πραγματοποιείται σε μια περίοδο γεμάτη προκλήσεις για τη σπουδάζουσα νεολαία, αλλά και ευρύτερα για τον κόσμο της δουλειάς και τους λαούς του κόσμου. Οι κόντρες των ιμπεριαλιστών αποκτούν κεντρικό και πολεμικό χαρακτήρα μέσω της αντιπαράθεσης στην Ουκρανία, ενώ η γειτονιά μας μετατρέπεται σε θέατρο πολέμου και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, απ αφορμή τη δραστηριότητα του κατασκευασμένου εξαμβλώματος που ακούει στο όνομα ISIS. Οι όροι ζωής του λαού επιδεινώνονται μέρα με τη μέρα, η αντιλαϊκή πολιτική του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου συνεχίζεται αμείωτη και υλοποιείται πιστά από την άθλια συγκυβέρνηση, παρά τις κυρίαρχες αφηγήσεις περί «φως στο τούνελ» και «εξόδου από την κρίση». Το μόνο μέλλον που τάζουν στη νεολαία είναι η επιβίωση σε μια χώρα που θα έχει μετατραπεί σε μια τεράστια ειδική οικονομική ζώνη εκμετάλλευσης από τον ιμπεριαλισμό και τη ντόπια άρχουσα τάξη. Ρημαγμένη καθώς είναι από την ανεργία, θέλουν να φαντάζουν στα μάτια της παράδεισος η δουλειά για ξεροκόμματα, τα voucher και τα διάφορα προγράμματα κατάρτισης-εργασιακής σκλαβιάς. Σε αυτές τις συνθήκες, το σύστημα επιδιώκει να εναρμονίσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση με τη βάρβαρη κοινωνική πραγματικότητα που διαμορφώνει. Οι διαγραφές αποτελούν την απαραίτητη τομή σε αυτήν την κατεύθυνση, η οποία εφαρμόζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Το πανεπιστήμιο που οραματίζεται το κεφάλαιο είναι αυτό των σκληρών ταξικών φραγμών και της εντατικοποίησης, με τη μεγάλη μάζα της νεολαίας να αποπέμπεται βίαια, για να ενταχθεί στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που ετοιμάζουν. Πολύ περισσότερο από ποτέ άλλοτε, το φοιτητικό κίνημα καλείται σε αυτή τη φάση να σηκώσει το γάντι. Όσο παραλυτικά και να δρουν η παρατεταμένη συνθήκη κινηματικής άπνοιας, οι εκλογικές αυταπάτες και ο εικονικός συνδικαλισμός, η σπουδάζουσα νεολαία πρέπει και μπορεί να βγει στο προσκήνιο των εξελίξεων, να ανασυγκροτήσει τους συλλόγους της και στο πλευρό των λαϊκών μαζών να συγκρουστεί μετωπικά με την πολιτική του συστήματος. Με αυτό το πνεύμα βαδίζουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις και τα σχήματά τους προς το Πανελλαδικό Συντονιστικό. Η συζήτηση που έχει ανοίξει στα πλαίσια τους επιδιώκουν να αγκαλιαστεί από ένα ευρύτερο δυναμικό νεολαίας και αγωνιστών, με αναζητήσεις και προβληματισμούς για την πορεία που οφείλει να χαράξει το κίνημα. Καλούμε κάθε προοδευτικό φοιτητή, που μοιράζεται μαζί μας την αγωνία για την υπόθεση του φοιτητικού κινήματος, να παρακολουθήσει και να εμπλακεί ενεργά στις διαδικασίες του συντονιστικού. Θεσσαλονίκη Έναυσμα 8-9 Νοέμβρη Με κεντρικό σύνθημα «Όχι με λόγια, μ έργα τ Άδικο πολέμα! Κι όχι μονάχος! Με τα πλήθη συνταιριάσου!» του Κ. Βάρναλη, το «Έναυσμα» επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, στις 8 και 9 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ. Το «Έναυσμα» είναι ένα αριστερό διήμερο νεολαίας που διοργανώνουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις, συνδιοργανώνουν οι νέοι εργαζόμενοι και συμμετέχει η Μαθητική Αντίσταση. Καλούμε τα κινήματα και τους αγωνιζόμενους κλάδους της πόλης μας (καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, απεργοί coca-cola, Χαλκιδική) να παρευρεθούν με τραπεζάκια και υλικά στο χώρο. Δικό τους χώρο θα έχουν, επίσης, η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων & Ανέργων. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει 2 εκδηλώσεις-συζητήσεις με τίτλους: «Ο κρίσιμος ρόλος της εκπαίδευσης στην πάλη των μαζών» με εισηγητές από Αγωνιστικές Κινήσεις και Πρωτοβουλία Ν. Εργαζομένων & Ανέργων και «Η αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση στο κίνημα. Μια συζήτηση που πρέπει να ξανανοίξει» με ομιλητές νεολαίους από το ΚΚΕ(μ-λ), τη νκα και τη νεολαία της ΑΡ.ΑΝ. Οι εκδηλώσεις αυτές θέλουμε να μην περιοριστούν σε περιγραφή των πολιτικών εξελίξεων σήμερα αλλά να ανοίξουν μια ουσιαστικότερη κουβέντα στους κύκλους της νεολαίας με βαθύτερα ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα. Στο πολιτιστικό πρόγραμμα του διημέρου, μεταξύ άλλων, η Θεατρική Ομάδα «Έναυσμα» θα ανεβάσει θεατρική παράσταση και το 1ο βράδυ θα έχει ζωντανή μουσική με Balkan σχήματα, ενώ το 2ο βράδυ το πέρας των εκδηλώσεων θα ακολουθήσει ρεμπέτικη/λαϊκή βραδιά. ΣΕΦΚ Εκεί που της χρωστούσε ζητάει και τα ρέστα... Α πολύθηκε η καθηγήτρια Οικονομίας Α.Σ. μετά από 24 χρόνια συνεχούς εργασίας με αλλεπάλληλες συμβάσεις ορισμένου χρόνου στα φροντιστήρια Πρίσμα στο κέντρο της Αθήνας επειδή προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας για να διεκδικήσει οφειλόμενα δεδουλευμένα 2 χρόνων. Η η Α.Σ. πέτυχε την καταβολή των δεδουλευμένων της. Για εκδίκηση ο εργοδότης αρνήθηκε να την επαναπροσλάβει. Η καθηγήτρια με αίτημα την επαναπρόσληψή της προσέφυγε εκ νέου στην Επιθεώρηση Εργασίας όπου ο εργοδότης της αρνήθηκε «να επανεξετάσει την απόφασή του», όπως του ζητήθηκε από τον Επιθεωρητή Εργασίας. Ετσι, η Α.Σ. υπέβαλε αγωγή. Για την στήριξη της καθηγήτριας και με αίτημα την επαναπρόσληψη της, το σωματείο εργαζομένων στα φροντιστήρια ΣΕΦΚ οργάνωσε κινητοποιήσεις έξω από το φροντιστήριο Πρίσμα. Μετά από αίτημα του εργοδότη στην εισαγγελία να χαρακτηριστεί παράνομη η επόμενη συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Α.Σ. η Εισαγγελία Πρωτοδικών στέλνει εισαγγελική παραγγελία στο ΑΤ Καλλιθέας, όπου ο αρχιφύλακας «μεταφέρει (!) την παράκληση του εργοδότη» να απευθυνθεί η συνάδελφος στο ΣΕΦΚ ζητώντας μας να μην πραγματοποιηθούν άλλες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από το φροντιστήριο. Η απόπειρα τρομοκράτησης πέφτει στο κενό, η εκπαιδευτικός και το σωματείο δεν συνεμορφώθησαν με τας υποδείξεις και ο εργοδότης κλιμακώνει την επίθεση του. Για να απαγορευθεί το δικαίωμα της συγκέντρωσης, με ασφαλιστικά ασφαλιστικά μέτρα κατά της απολυμένης συναδέλφου και κατά μελών της διοίκησης του ΣΕΦΚ, απαιτεί «να απαγορευθεί στο σωματείο και στους καθ ων, η πραγματοποίηση συγκεντρώσεων έμπροσθεν του φροντιστηρίου και σε ακτίνα περιμετρικά μικρότερη των 200 μέτρων με απειλή χρηματικής ποινής ύψους Ευρώ και προσωπική κράτηση 1 μηνός σε κάθε φυσικό πρόσωπο των καθ ων για κάθε παραβίαση της εκδοθησομένης απόφασης και της προσωρινής διαταγής». Τελικά απορρίφθηκε η απαίτηση του εργοδότη να εκδοθεί προσωρινή διαταγή για την απαγόρευση των συγκεντρώσεων του ΣΕΦΚ έξω από το φροντιστήριο «Πρίσμα». Οι κινητοποιήσεις του σωματείου συνεχίζονται για επαναπρόσληψη της Α.Σ. Ο αγώνας αυτός είναι ένα ακόμα βήμα στον ανηφορικό δρόμο της υπεράσπισης των εργατικών διεκδικήσεων, της υπεράσπισης του δικαιώματος της συγκέντρωσης, της διαδήλωσης και της απεργίας.

15 16 Προλεταριακή Σημαία ΔΙΕΘΝΗ ΠΡΟΒΟΛΕΣ Απογοήτευση και αστάθεια Περισσότερη αστάθεια ήταν ο τίτλος-προαναγγελία του βρετανικού Economist για το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στην Βουλγαρία, οι οποίες έγιναν στις 5 του Οκτώβρη. Ύστερα από σχεδόν δεκαοκτώ μήνες πολιτικής αναταραχής, η χώρα όχι μόνο δεν ξεφεύγει από αυτήν αλλά είναι σοβαρό το ενδεχόμενο να βυθιστεί σε μια παρατεταμένη περίοδο ασταθών κυβερνήσεων, αν τελικά σχηματιστούν, από την οκτακομματική βουλή. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, το δεξιό GERB του πρώην πρωθυπουργού Μπορίσοφ με 33% επικράτησε αλλά παίρνοντας 84 έδρες χρειάζεται τουλάχιστον άλλους 37 βουλευτές για να σχηματίσει κυβέρνηση. εύτερο κόμμα ήρθαν οι λεγόμενοι Σοσιαλιστές γνωρίζοντας εκλογική κατάρρευση με ποσοστό 15,4% και 39 έδρες. Το κόμμα της τουρκικής μειονότητας πήρε 14,8% και 38 έδρες, το δεξιό Μεταρρυθμιστικό Μπλοκ εξέλεξε 23 βουλευτές, το ακροδεξιό Πατριωτικό Μέτωπο 19 και το κόμμα Βουλγαρία δίχως Λογοκρισία 15. Στο κοινοβούλιο μπαίνουν επίσης το Ατάκα και το ABV με παραπλήσια ποσοστά γύρω στο 4,5%. Με μια άρχουσα τάξη βαθιά διχασμένη αναφορικά με τους διεθνείς προσανατολισμούς της χώρας. Μια οικονομία βυθισμένη στην κρίση, την στασιμότητα και την μεγάλη ανεργία. Μια κοινωνία στην πλειοψηφία της φτωχή, με αυξανόμενες αντιθέσεις και ανισότητες. Και ένα πολιτικό προσωπικό που συναγωνίζεται στην διαφθορά, δεν είναι να απορεί κανείς που οι εκλογές δεν απάντησαν σε κανένα από τα ερωτηματικά που συνοδεύουν τις πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις στην γειτονική χώρα, εδώ και πολύ καιρό. Η πρωτοφανής αποχή που έφτασε στο 50% των εκλογέων συμπλήρωσε το σκηνικό της απογοήτευσης, απόδειξη πως ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του βουλγάρικου λαού, ειδικά τα χαμηλά στρώματα, δεν προσμένουν τίποτε από τις πολιτικές εκδοχές που υπάρχουν σήμερα. Πολιορκία του Κομπάνι Αλληλεγγύη στον Κουρδικό λαό! Μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό! Ηπολιορκία της κουρδικής πόλης Κομπάνι στην βόρειο Συρία, οι εκατόμβες των νεκρών γύρω και μέσα σε αυτήν και οι δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι πρόσφυγες πολέμου που εκτοπίζονται από τις εστίες και την πατρίδα τους, είναι μια ακόμη, από τις πολλές, μαζική ανθρώπινη τραγωδία στην Μέση Ανατολή. Στον δρόμο των απεγνωσμένων Σύριων που κατέφυγαν κατά χιλιάδες κυρίως στην Τουρκία και στον Λίβανο, βρίσκονται τώρα οι Κούρδοι που διασχίζουν αναγκαστικά τα τούρκο-συριακά σύνορα και συνωθούνται στους πρόχειρους καταυλισμούς. Στις μέρες μας, σχεδόν σε όλη την περιοχή, από το Αφγανιστάν ως την Παλαιστίνη, στο Ιράκ και στην Συρία, στην Λιβύη, στην Υεμένη και αλλού, οι λαοί βρίσκονται μέσα σε έναν ατελείωτο πόλεμο, μια τεραστίων διαστάσεων κοινωνική καταστροφή και οπισθοδρόμηση. Έναν μεγάλο πόλεμο μέσα στον οποίο διεξάγονται πολλοί μικροί, και για τον οποίον ο αμερικάνος πρόεδρος, που ξέρει καλύτερα, υποσχέθηκε πως θα είναι μακροχρόνιος! μφύλιοι πόλεμοι, σφαγές και μαζικά εγκλήματα, εκτοπίσεις και κύματα προσφύγων, ισοπέδωση πόλεων, υποδομών και οικονομιών, διάλυση κοινωνιών και διάσπαση κρατών. Αυτό είναι το τοπίο που διαμορφώνεται σε όλη την ευρύτερη Μέση Ανατολή. Κύριος υπεύθυνος για όλα αυτά είναι ο ιμπεριαλισμός! Και ιδιαίτερα ο αμερικάνικος! Οι εγκληματίες της Ουάσιγκτον, με την ανοικτή κατοχή και εισβολή στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, την επιδρομή στην Λιβύη και την έμμεση επέμβαση στην Συρία, χρηματοδοτώντας και εξοπλίζοντας τους αντιδραστικούς φανατικούς μισθοφόρους του λεγόμενου Χαλιφάτου, πυροδότησαν τον πόλεμο και την τυφλή αλληλοσφαγή. Και τώρα δήθεν βομβαρδίζουν τα ανδρείκελά τους στην Συρία, ενώ στην πραγματικότητα σκοτώνουν αμάχους και καταστρέφουν τις υποδομές, με σκοπό να κάνουν και αυτή την χώρα προτεκτοράτο τους. Η εξελισσόμενη τραγωδία στο Κομπάνι, πρωτεύουσα της μίας από τις τρεις επαρχίες Το δίδαγμα είναι και επίκαιρο και διαχρονικό. Διαχρονικό μιας και πολλές φορές στο παρελθόν έχει αποδειχθεί πως οι ιμπεριαλιστές και οι κάθε λογής αντιδραστικοί δεν μπορούν και δεν θέλουν να εγγυηθούν την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την ασφάλεια των λαών. Και κινήματα που πίστεψαν πως θα στηριχθούν σε αυτούς το πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος και ιστορικές καταστροφές. Ειδικά οι Κούρδοι έχουν μια μακρόχρονη εμπειρία στο συγκεκριμένο ζήτημα και οι τωρινές εξελίξεις κάνουν επίκαιρες αυτές τις παλιές καταστάσεις. της αυτόνομης κουρδικής περιοχής στην βόρεια Συρία, γνωστή σαν Ροζάβα, είναι μια ακόμη απόδειξη του κυνισμού και της υποκρισίας της ιμπεριαλιστικής πολιτικής. Πιο ξεκάθαρη δήλωση από αυτήν που έκανε ο υπουργός Εξωτερικών Κέρι, αναφορικά με τους στρατηγικούς στόχους της αμερικάνικης πολιτικής στην Συρία, δεν θα μπορούσε να γίνει. Για την Ουάσιγκτον, όπως δήλωσε, το Κομπάνι μπορεί να είναι μια τραγωδία (!), αλλά την παρατηρεί αποστασιοποιημένα, μιας και οι στόχοι της είναι ευρύτεροι αναφορικά με το Ισλαμικό κράτος και το καθεστώς της Συρίας. Δηλαδή, με απλά λόγια, οι Αμερικάνοι δεν θα στεναχωρηθούν καθόλου (για να μην πούμε πως το επιδιώκουν σε συνάρτηση με τα παζάρια που κάνουν με την Άγκυρα) εάν οι δυνάμεις του χαλιφάτου νικήσουν τους Κούρδους και διαλύσουν τις αυτόνομες δομές που έχουν δημιουργήσει τον τελευταίο καιρό σε αυτήν την περιοχή. Το μόνο που τους προβληματίζει είναι πως κάτι τέτοιο θα μεγάλωνε την ισχύ και την δυναμική των ισλαμιστών του ΙSIS, εξέλιξη που δεν θέλουν αυτήν την στιγμή και γι αυτό τους εμποδίζουν να καταλάβουν την πόλη, μέχρι τώρα τουλάχιστον. Αυτό αποτελεί ένα εκ νέου δίδαγμα για τον χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής και όχι μόνο για το κουρδικό κίνημα αυτοδιάθεσης που δέχεται αυτές τις ώρες ισχυρή πίεση και αντιμετωπίζει μεγάλους κινδύνους. Το δίδαγμα είναι και επίκαιρο και διαχρονικό. Διαχρονικό μιας και πολλές φορές στο παρελθόν έχει αποδειχθεί πως οι ιμπεριαλιστές και οι κάθε λογής αντιδραστικοί δεν μπορούν και δεν θέλουν να εγγυηθούν την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την ασφάλεια των λαών. Και κινήματα που πίστεψαν πως θα στηριχθούν σε αυτούς το πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος και ιστορικές καταστροφές. Ειδικά οι Κούρδοι έχουν μια μακρόχρονη εμπειρία στο συγκεκριμένο ζήτημα και οι τωρινές εξελίξεις κάνουν επίκαιρες αυτές τις παλιές καταστάσεις. Σχεδόν από την αρχή της συριακής κρίσης και ενόσω βαθμιαία γινόταν φανερό πως το πάνω χέρι το έχουν βαθιά αντιδραστικές δυνάμεις που πατρονάρονται από τους ιμπεριαλιστές, ο κουρδικός πληθυσμός της χώρας (όπως και άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες) έγινε υποψήφιο θύμα. Και όταν το καθεστώς Άσαντ αποφάσισε να αποσύρει τον στρατό του από την βορειανατολική Συρία, οι Κούρδοι βρέθηκαν σχεδόν αναγκαστικά μπροστά σε μεγάλα διλήμματα επιβίωσης. Η ανακήρυξη των αυτόνομων περιοχών ήταν μονόδρομος και πράγματι οι δομές και το κλίμα σε αυτές αποτελούν

16 ΔΙΕΘΝΗ Προλεταριακή Σημαία 17 όαση δημοκρατίας και προόδου στο σκοτάδι που επικρατεί στην χώρα. Ταυτόχρονα όμως ενεργοποίησαν σημαντικές αντιδράσεις και αντιθέσεις. Πρώτη και καλύτερη η Τουρκία. Παρά τα ανοίγματα που έκανε ο Ερντογάν τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα ξέρει καλά πως το κουρδικό συνεχίζει να αποτελεί τον πιο σοβαρό κίνδυνο εσωτερικής αποσταθεροποίησης. Τόσο με εσωτερικούς εθνο-κοινωνικούς όρους όσο και σαν εργαλείο εξωτερικών δυνάμεων. Η περίπτωση των αυτόνομων κουρδικών περιοχών στην Συρία θεωρήθηκε από την πρώτη στιγμή πολύ επικίνδυνη, στον βαθμό που και μη ελεγχόμενη ήταν και μπορούσε να επιδράσει στον κουρδικό πληθυσμό της Ανατολίας. Μπορεί ο Ερντογάν να έχει ανοίξει ένα σταθερό δίαυλο επικοινωνίας και παζαριών με τον Οτσαλάν, αλλά στα πλαίσια του Εργατικού Κόμματος (πολύ περισσότερο πέρα από αυτό) υπάρχουν δυνάμεις που δεν ελέγχονται από τον φυλακισμένο ηγέτη τους. Και με προϋποθέσεις μπορεί να πάρουν τον δρόμο μιας νέας αναμέτρησης με τον τουρκικό στρατό, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για την τουρκική εξωτερική πολιτική στην περιοχή. Η αναταραχή που εξαπλώθηκε ακαριαία σχεδόν σε όλη την Τουρκία από τους οργισμένους Κούρδους αποτελεί μια καλή επιβεβαίωση των φόβων του τουρκικού καθεστώτος. Η σκληρή καταστολή που είχε σαν αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς από τους πυροβολισμούς της αστυνομίας και της στρατό-χωροφυλακής καθώς και οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε έξι επαρχίες με κουρδικό πληθυσμό έδειξαν τα όρια ανοχής του καθεστώτος και αντοχής των πρόσφατων πολυδιαφημισμένων ανοιγμάτων του Ερντογάν. Η Τουρκία και ειδικά ο Ερντογάν και η κυβέρνηση του AKP προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αντικρουόμενα δεδομένα, επιχειρώντας να κερδίσουν από τις κυοφορούμενες ανακατατάξεις στην περιοχή. Έχουν σταθερό στόχο την ανατροπή του Άσαντ και την αναρρίχηση ενός φιλικού -σύμμαχου καθεστώτος στην Δαμασκό. Αν προκύψει ευκαιρία, θα επιζητήσουν ακόμη και την διεκδίκηση εδαφών, με η χωρίς το πρόσχημα της ζώνης ασφαλείας. Από την αρχή της συριακής κρίσης, στήριξαν και εξόπλισαν, με την ανοχή-υποστήριξη των Αμερικανών, την αντιπολίτευση και συγκεκριμένα τις ισλαμικές συμμορίες και πίστεψαν πως θα επαναλαμβανόταν σύντομα το λιβυκό σενάριο ανατροπής. Όταν αυτό δεν έγινε και το ISIS ενισχυμένο επέκτεινε τις φιλοδοξίες και την δυναμική του στο Ιράκ, τα δεδομένα άλλαξαν. Η αμερικάνικη πολιτική αναγκαστικά αναπροσανατολίστηκε, οι χθεσινοί φίλοι έγιναν αντίπαλοι και η Άγκυρα βρέθηκε στριμωγμένη να απολογείται και να φοβάται πως οι δυτικοί έχουν και άλλα σενάρια για αναμόρφωση των συνόρων κλπ. Η αναφορά του Ερντογάν στους νέους Λόρενς της Αραβίας είναι ενδεικτική των φόβων της τούρκικης άρχουσας τάξης για τις εξελίξεις οι οποίες έχουν πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις. Οι Κούρδοι, όπως και κάθε λαός, έχουν αναφαίρετο το δικαίωμα στην ελευθερία, στην ασφάλεια και στην αυτοδιάθεση. Δικαιώματα για τα οποία έχουν χύσει ποτάμια αίματος, επί δεκαετίες, στην Τουρκία, στο Ιράκ, στην Συρία και αλλού. Τα δικαιώματα αυτά, έχει αποδείξει η ιστορία, δεν τα χαρίζει κανείς, πολύ περισσότερο οι ιμπεριαλιστές, οι αντιδραστικές δυνάμεις και οι κάθε λογής υποκριτές και τυχοδιώκτες στην Δύση. Μόνο ένα κοινό μέτωπο των λαών της Μέσης Ανατολής ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την ντόπια αντίδραση μπορεί να εγγυηθεί την ειρήνη, την ασφάλεια και την ευημερία σε όλους όσους ζουν σε αυτήν την περιοχή, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή και θρησκεία. Μόνο αν οι λαοί ανασηκωθούν, πετάξουν από το σβέρκο τους αντιδραστικούς, αστούς και φεουδάρχες που τους εξουσιάζουν, τσακίσουν τον ιμπεριαλισμό και πάρουν την τύχες τους στα δικά τους χέρια, θα μπορέσουν να δουν άσπρη μέρα. Να γίνουν αφέντες στις πατρίδες τους και στις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Δ.Π. Αθέατος Κόσμος Αγιοτζινάπα, πολιτεία Γκερέρο, Μεξικό Η ακαδημία που συνεχίζει να παράγει ιστορία ΕΙΤΕ ρεπορτάζ και φωτογραφίες από τις κινητοποιήσεις στο Μεξικό και σε όλο τον κόσμο. ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ την σελίδα της σχολής και δείτε μια ταινία για τους αγώνες των σπουδαστών Δεκατέσσερα χιλιόμετρα έξω από την Τσιλπασίνγκο, την πρωτεύουσα της πολιτείας Γκερέρο, κοντά στον οικισμό της Αγιοτζινάπα, στο τέλος ενός χωματόδρομου μια κόκκινη μεταλλική αψίδα ειδοποιεί πως εκεί βρίσκεται η αγροτική παιδαγωγική ακαδημία Ραούλ Ισίντρο Μπούργκος. Με έτος ίδρυσης το 1926, είναι τμήμα ενός πανεθνικού δικτύου δεκαπέντε αγροτικών σχολών δασκάλων και πήρε το όνομα της από τον εκπαιδευτικό και ποιητή που την δημιούργησε. Ό,τι απέμεινε από τις προοδευτικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις των επαναστατικών χρόνων και της πρώιμης προεδρίας Καρντένας το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Νέοι, περίπου εξακόσια αγόρια, από φτωχές αγροτικές οικογένειες καλλιεργητών καλαμποκιού και φασολιών, από το Γκερέρο επί το πλείστον, έρχονται στην σχολή ως οικότροφοι για να σπουδάσουν. Η ακαδημία κουβαλά μια βαριά ριζοσπαστική κληρονομιά η οποία δεν επιβιώνει μόνο στις εντυπωσιακές τοιχογραφίες, που απεικονίζουν μεταξύ άλλων τον Μαρξ, τον Λένιν, τον Τσε, τον Ζαπάτα και στα συνθήματα που μιλάνε για τον σοσιαλισμό και την ανεξαρτησία. Το επαναστατικό πνεύμα είναι ζωντανό στην καθημερινή ζωή και εκπαίδευση των σπουδαστών. Στα μαθήματα, στον συλλογικό τρόπο διοίκησης του ιδρύματος, στην ενεργή συμμετοχή τους στα κοινωνικά κινήματα της περιοχής και στην διαρκή αντίσταση ενάντια στις κυβερνητικές πολιτικές περικοπών και ιδιωτικοποίησης. Η σχολή περηφανεύεται πως σε αυτήν φοίτησε και αναδείχτηκε σε ηγέτη των φοιτητών ο Λούσιο Καμπάνιας Μπαριέντος, ο ιδρυτής του ένοπλου στρατού των φτωχών και ο Χενάρο Βάσκες Ρόχας, και οι δύο επικεφαλής του αντάρτικου στο Γκερέρο στις δεκαετίες του 60 και 70. Το σύνθημα «Αγιοτζινάπα, το λίκνο της κοινωνικής συνείδησης», που υποδέχεται τον επισκέπτη, τα λέει όλα. Γι αυτόν της τον ρόλο, οι φοιτητές της σχολής πλήρωσαν όχι λίγες φορές βαρύ τίμημα, μεγάλο φόρο αίματος και σκληρών διώξεων. Το 1941 με μαζικές συλλήψεις και το 1974 και το 1975 με την εισβολή του στρατού, όταν ο Καμπάνιας απήγαγε τον γερουσιαστή Φιγκουερόα. Τον Δεκέμβρη του 2011, η αστυνομία έριξε στο ψαχνό όταν οι σπουδαστές απέκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο ντελ Σολ σκοτώνοντας δύο από αυτούς. Από τα ξημερώματα της 27ης του περασμένου Σεπτέμβρη, η σχολή ζει την μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της. Ήταν μια από τις συνηθισμένες κινηματικές εξορμήσεις μιας ομάδας εκατόν είκοσι σπουδαστών με στόχο να συνδυάσουν την διαμαρτυρία με την συλλογή χρημάτων, στην Τσιπαλσίνγκο και την Ιγουάλα, την τρίτη σε πληθυσμό πόλη του Γκερέρο. Θέλανε να εξασφαλίσουν τα έξοδα για το ταξίδι όλης της σχολής στην Πόλη του Μεξικού για να συμμετάσχουν στην μεγάλη ετήσια διαδήλωση στις 2 του Οκτώβρη, για την σφαγή στην πλατεία των Τριών Πολιτισμών στην συνοικία Τλατελόλκο το Γίνονται διάφορες υποθέσεις για το τι προκάλεσε την πρωτοφανή δολοφονική σκληρότητα της αστυνομίας και των ένοπλων νάρκο-συμμοριών που συνεργάζονται στενά. Η κυριότερη την συσχετίζει με το ότι η γυναίκα του δήμαρχου της Ιγουάλα, Μαρία Πινέδα, εκείνη την ημέρα μιλούσε σε μια εκδήλωση και οι σπουδαστές βρήκαν την ευκαιρία να την αποδοκιμάσουν. Η ομάδα των σπουδαστών κατέλαβε δύο λεωφορεία της τοπικής συγκοινωνίας, συνηθισμένη πρακτική των νέων στο Μεξικό, όταν πήραν τον δρόμο του γυρισμού. Στην διαδρομή, πριν βγουν από την Ιγουάλα, δέχθηκαν την πρώτη επίθεση σε ένα αστυνομικό μπλόκο. Εκεί έπεσαν οι πρώτοι νεκροί. Αργότερα, περασμένα μεσάνυχτα, κυνηγημένοι δέχτηκαν δεύτερη επίθεση στην οποία πήραν μέρος και μπράβοι της συμμορίας Γκερέρος Ουνίδος. Αποτέλεσμα αυτών των δολοφονικών επιθέσεων, έξι νεκροί, εκ των οποίων τρεις σπουδαστές και ένας δεκαπεντάχρονος, και σαράντα τρεις αγνοούμενοι, όλοι σπουδαστές της ακαδημίας. Αν και εθισμένη τα τελευταία χρόνια η κοινωνία της χώρας στα μαζικά εγκλήματα και στις χιλιάδες δολοφονίες, πάγωσε στην είδηση. Όλοι σκέφτηκαν το χειρότερο. Πως οι απαγωγείς τους σκότωσαν και προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα πτώματά τους. Η οργή ξέσπασε όχι μόνο στο Γκερέρο αλλά και σε όλο το Μεξικό. Έγιναν αμέτρητες διαδηλώσεις, πολλές από τις οποίες κατέληξαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Στην πρωτεύουσα η διαδήλωση για την σφαγή του 68 μετατράπηκε σε ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι που ζητούσε να γυρίσουν σώοι οι αγνοούμενοι. Όταν η κατακραυγή μεγάλωσε και άρχισαν διεθνείς πιέσεις, η κεντρική κυβέρνηση του προέδρου Νιέτο αναγκάσθηκε να κινηθεί. Προφυλάκισε γύρω στους είκοσι αστυνομικούς με την κατηγορία πως συνεργάζονταν με την μαφία, αντικατέστησε την τοπική αστυνομία με ομοσπονδιακές δυνάμεις και υποσχέθηκε έρευνες για να βρεθούν οι αγνοούμενοι νέοι. Παρά τις υποσχέσεις, ούτε η κρατική καταστολή μειώθηκε στο Γκερέρο ούτε σοβαρές έρευνες διεξάγονται. Ορισμένοι μαζικοί τάφοι που βρέθηκαν σε λόφους στο Πουέμπλο Βιέχο δεν έδωσαν απαντήσεις στα πολλά ερωτηματικά. Όσο περνούν οι ημέρες δείχνουν να επιβεβαιώνονται οι πιο απαισιόδοξοι για την τύχη των νεαρών. Εν τω μεταξύ, η οργή μεγαλώνει και οι διαδηλώσεις αγριεύουν. Η έδρα του κυβερνήτη στην Τσιλπασίνγκο, ένα σύγχρονο μεγάλο κτίριο, τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο δήμαρχος της Ιγουάλα και η γυναίκα του την κοπάνησαν από τις πρώτες ώρες. Το Γκερέρο και όλη η χώρα βράζουν από αγανάκτηση. Γιατί όλοι ξέρουν πως στην πραγματικότητα την ευθύνη την φέρνει το ολιγαρχικό καθεστώς και οι πολιτικοί που το υπηρετούν. Τον Αθέατο Κόσμο γράφει ο Δημήτρης Παυλίδης

17 18 Προλεταριακή Σημαία ΔΙΕΘΝΗ Ουκρανικές «εκλογές» ως εσωτερική έκφραση της ιμπεριαλιστι Ενώ μαίνονται οι βομβαρδισμοί στην ανατολική Ουκρανία από τις δυνάμεις της κυβέρνησης του Κιέβου, στο Κοινοβούλιο ανακοινώθηκε την περασμένη Τρίτη και επίσημα η έναρξη της προεκλογικής περιόδου για τις βουλευτικές εκλογές στις 26 Οκτώβρη. Η τελευταία πράξη της Βουλής αφορούσε ψήφιση νόμων ενάντια στη «διαφθορά» και την αντικατάσταση του «παραιτηθέντος» υπουργού Άμυνας, Βαλέρι Γκελετέι. Όπως αναφέρουν ειδησεογραφικά πρακτορεία, δεν ολοκλήρωσε τη συνεδρίασή της εξαιτίας των συγκρούσεων διαδηλωτών «αγνώστου πολιτικής ταυτότητας» (5.000 κατά το Reuters ) με την αστυνομία έξω από το Κοινοβούλιο. Πολιτικοί αναλυτές συνδέουν την παραίτηση του υπουργού Άμυνας (ο οποίος το τελευταίο διάστημα δεχόταν σφοδρές κριτικές για την αποτυχία των πολεμικών επιχειρήσεων στην ανατολική Ουκρανία) με τις βουλευτικές εκλογές. Ότι δηλαδή ο Γκελετέι γίνεται το εξιλαστήριο θύμα για να μην πληγούν τα καλά ποσοστά που δίνουν οι δημοσκοπήσεις στο κόμμα του Ποροσένκο. Πάντως μπορεί να μην είναι η μοναδική και ίσως η σημαντικότερη ερμηνεία αυτής της κίνησης. Το ζήτημα του πώς θα γίνουν οι εκλογές φαίνεται πως έχει διευθετηθεί σε γενικές γραμμές, παρ ότι οι πολεμικές συγκρούσεις συνεχίζονται έστω και αν δεν έχουν την ένταση του καλοκαιριού. Πάντως από τις 5 Σεπτέμβρη, που μπήκε σε εφαρμογή η συμφωνία εκεχειρίας, έχουν σκοτωθεί, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, τουλάχιστον 330 άνθρωποι και από τις δύο πλευρές, οι περισσότεροι άμαχοι. Στις ανατολικές περιοχές θα γίνουν «εκλογές» μόνο εκεί που έχει τον έλεγχο ο κυβερνητικός στρατός. Στις υπόλοιπες το εκλογικό σύστημα που θα ισχύσει προβλέπει την εκλογή των μισών από τους 450 βουλευτές με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, με πλαφόν εισόδου για κάθε κόμμα 5%, και των άλλων μισών από μονοεδρικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα. Από τα 29 κόμματα και υπολογίζεται ότι μόνο 5-6 θα ξεπεράσουν το πλαφόν του 5%. Με βάση τη μέχρι τώρα εικόνα από τις αμφίβολης αντικειμενικότητας δημοσκοπήσεις, το νεοσύστατο συμμαχικό «Μπλοκ του Ποροσένκο» φαίνεται ότι θα είναι ο νικητής των «εκλογών», με ποσοστό γύρω στο 31%-32%, χωρίς όμως αυτοδυναμία, παρ ότι η βασική «συνιστώσα» του, το κόμμα «UDAR» του νυν δημάρχου του Κιέβου, Κλιτσκό, στις εκλογές του 2010 ήταν τρίτο σε δύναμη, με 13,4%. Το εθνικιστικό «Ριζοσπαστικό κόμμα» του λα κιστή-αντικομμουνιστή Λιασκό φαίνεται να είναι ο μεγάλος κερδισμένος από τα κόμματα που αντιπολιτεύονται, πλέον, τον Ποροσένκο, αφού φαίνεται να υπερδιπλασιάζει την προηγούμενη εκλογική του δύναμη και να φτάνει στα επίπεδα του 18%-22%. Τρίτο φαίνεται να έρχεται το κόμμα «Πατρίδα» της Γιούλιας Τιμοσένκο, με ποσοστό γύρω στο 13%-14%, ενώ το πλαφόν του 5% φαίνεται να περνά άνετα το «Εθνικό Μέτωπο» των Γιατσένιουκ (πρωθυπουργός της χώρας), Τουρτσίνοβ (πρόεδρος του Κοινοβουλίου), Αβάκοβ (υπουργός Εσωτερικών) κ.λπ., με ποσοστό περίπου του 7%. Στα όρια του 5% κινείται το κόμμα «Η θέση του πολίτη» του Γριτσένκο, που προήλθε από τη διάσπαση του κόμματος της Τιμοσένκο, αλλά και το κόμμα «Ισχυρή Ουκρανία» του ακροδεξιού Τιγίπκο. Ακολουθούν το «Μπλοκ της αντιπολίτευσης» (στο οποίο συμμετέχει με υποψηφίους του το «Κόμμα των περιφερειών» του Γιανουκόβιτς), και το παραδοσιακό «Κομμουνιστικό κόμμα Ουκρανίας» (αν του επιτραπεί να συμμετάσχει, τελικά). Υπάρχει πρωτόδικη απόφαση απαγόρευσης της λειτουργίας του, η οποία θα εκδικαστεί και σε δεύτερο βαθμό. Τα δύο νεοναζιστικά κόμματα «Svoboda» και «Δεξιός τομέας», κινούνται στα επίπεδα των «προεδρικών» εκλογών. Στο 3% και 1% αντίστοιχα, παρά το σημαντικό ρόλο σε επίπεδο κρατικού μηχανισμού που τους έχει ανατεθεί! Ο Ποροσένκο έχει μέχρι στιγμής καταφέρει να εμβολίσει τον χώρο των «όμορων» πολιτικών του αντιπάλων (ειδικότερα αυτόν της Τιμοσένκο), οδηγώντας τα κόμματά τους σε αλλεπάλληλες διασπάσεις και εξασφαλίζοντας τη συμμαχία αρκετών από αυτούς τόσο στην τρέχουσα φάση όσο και στη μετά τις «εκλογές» περίοδο. Η «εκλογική» αναμέτρηση θα διεξαχθεί στο φόντο μιας, κατ ευφημισμόν εκεχειρίας με τις περιφέρειες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, οι οποίες εδώ και μερικούς μήνες έχουν κηρύξει την ανεξαρτησία τους και έχουν αυτοανακηρυχθεί σε «λα κές δημοκρατίες», σχηματίζοντας μάλιστα και ενός είδους ομοσπονδία με την ονομασία «Νέα Ρωσία» («Novorossiya»). Ταυτόχρονα οι ηγεσίες σε αυτές περιοχές έχουν προκηρύξει για τις 2 Νοέμβρη (ενδέχεται να μετατεθούν στις 9 Νοέμβρη) προεδρικές, βουλευτικές και τοπικές εκλογές, απορρίπτοντας την πρόταση του Κιέβου για διενέργεια μόνο τοπικών εκλογών στις 7 Δεκέμβρη. Όσο γεγονός είναι πως το «ποιόν» του σκηνικού στο Κίεβο αντανακλά την αντιφατικότητα της επέμβασης των Δυτικών, άλλο τόσο γεγονός είναι ότι και οι «πολιτικές διαμορφώσεις» στη «Νέα Ρωσία» αντανακλούν το «είδος και το ποιόν» των σχέσεων με τη Μόσχα. Στην ηγεσία των αυτοαποκαλούμενων «λα κών δημοκρατιών» (όρος αρκετά παραπλανητικός) εξελίσσεται διαπάλη που είναι φανερό ότι αντανακλά συγκρουόμενα συμφέροντα διαφόρων μερίδων, Επιδημία Έμπολα: κοινωνική καταστροφή στη Δυτική Α Ο κόσμος κοιτά με φρίκη καθώς η εξάπλωση του Έμπολα στη υτική Αφρική μετατράπηκε ταχύτατα σε ανθρωπιστική καταστροφή. Η τωρινή έξαρση επικεντρώθηκε στη Γουινέα, στη Σιέρα Λεόνε και στη Λιβερία και έχει ήδη μολύνει πάνω από άτομα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η κατάσταση στη υτική Αφρική «συνεχίζει να επιδεινώνεται με εκτεταμένη και επίμονη μετάδοση του ιού». Ο ΠΟΥ ανάφερε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η επιδημία περιορίζεται, και ότι η πρόσφατη μείωση των αναφερόμενων κρουσμάτων οφείλεται στην «επιδείνωση της ικανότητας των καταβεβλημένων καταγραφέων να καταχωρήσουν ακριβή επιδημιολογικά στοιχεία». Την Τετάρτη (8/10) ο πρώτος άνθρωπος από τις ΗΠΑ που μολύνθηκε με Έμπολα, ο Τόμας Έρικ Ντάνκαν, πέθανε σε νοσοκομείο του Τέξας, σχεδόν τρεις εβδομάδες αφ ότου επέστρεψε από ταξίδι στη Λιβερία. Εν τω μεταξύ μια Ισπανίδα νοσηλεύτρια που βοηθούσε ασθενείς από Έμπολα και οι οποίοι είχαν μεταφερθεί στην Ευρώπη ήταν η πρώτη που μολύνθηκε με τον ιό εκτός Αφρικής. Αυτές οι δυο περιπτώσεις υπογραμμίζουν τον κίνδυνο εξάπλωσης του ιού παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων περιοχών που έχουν ελάχιστα αναπτυγμένα τα συστήματα υγείας τους. Παρ όλα αυτά, η υπερβολική εστίαση σε αυτές τις περιπτώσεις σε Ευρώπη και ΗΠΑ επισκίασε τη συνεχιζόμενη καταστροφή στην Αφρική αποτέλεσμα της εκεί ολέθριας φτώχειας, άμεσου παραγώγου του καπιταλιστικού συστήματος. Η Σιέρα Λεόνε, η Λιβερία και η Γουινέα χτυπήθηκαν σκληρότερα από την επιδημία. Σχεδόν οι μισές μολύνσεις που έχουν αναφερθεί κατέληξαν στον θάνατο άνθρωποι. Ο πραγματικός απολογισμός είναι μάλλον σημαντικά υψηλότερος. Ομάδες βοήθειας προειδοποίησαν ότι οι μολύνσεις μπορεί να βρεθούν εκτός ελέγχου μέχρι το τέλος του μήνα. Παρά τον επιθετικό χαρακτήρα του Έμπολα, αυτός δεν μεταδίδεται τόσο εύκολα όσο άλλοι ιοί. Οι μολυσμένοι μπορούν αποτελεσματικά να μπουν σε καραντίνα σε κατάλληλες υγειονομικές εγκαταστάσεις. Όμως τέτοιες εγκαταστάσεις δεν υπάρχουν στη υτική Αφρική. Τα συστήματα περίθαλψης, που έχουν ήδη αδυνατίσει μετά από δεκαετίες εμφυλίων πολέμων, κατέρρευσαν υπό το βάρος της επιδημίας. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η Λιβερία έχει μόνο 621 από τα κρεβάτια που απαιτούνται για την περίθαλψη του σημερινού αριθμού ασθενών, ενώ η Σιέρα Λεόνε έχει 304 από τα απαραίτητα κρεβάτια. Η ασθένεια τρέφεται, σε τελική ανάλυση, από τη φτώχεια. Η Λιβερία, η Γουινέα και η Σιέρα Λεόνε είναι από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου. Η Λιβερία έχει κατά κεφαλήν εισόδημα 790 δολάρια, η Γουινέα και η Σιέρα Λεόνε Το 2012 οι συνολικές κατά κεφαλήν δαπάνες υγείας ήταν 32 δολάρια στη Γουινέα, 65 στη Λιβερία και 96 στη Σιέρα Λεόνε. Αφού αδιαφόρησαν επί μήνες όσο ο ιός εξαπλωνόταν, οι μεγάλες καπιταλιστικές δυνάμεις προσποιήθηκαν ότι ενδιαφέρθηκαν. Τα 350 εκατ. δολάρια που οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν ότι θα δώσουν για την καταπολέμηση του Έμπολα είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται για στρατιωτικές επιθέσεις και τα τρισεκατομμύρια δολάρια που καρπώνεται η εταιρική και χρηματιστική αριστοκρατία. Πράγματι, με το πρόσχημα μιας ανθρωπιστικής αποστολής για το χτίσιμο κλινικών για τον Έμπολα, οι μεγάλες δυνάμεις άδραξαν την ευκαιρία για να εντείνουν τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις στις πρώην αποικίες τους. Οι ΗΠΑ έστειλαν στρατιώτες στη Λιβερία. Οι ΗΠΑ επιχειρούν να επιβάλουν την ηγεμονία τους στην περιοχή με τη δημιουργία ενός προγεφυρώματος για την AFRICOM ( ιοίκηση Αφρικής), η οποία προς το παρόν επιβλέπει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις από τη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Εν τω μεταξύ η Βρετανία ανακοίνωσε την Τετάρτη την αποστολή 750 ανδρών στην πρώην αποικία της Σιέρα Λεόνε, σαν τμήμα της υποτιθέμενης δικής ανθρωπιστικής αποστολής. Οι συνθήκες ακραίας φτώχειας που υποβοήθησαν την εξάπλωση του Έμπολα είναι η κληρονομιά που άφησε ο ιμπεριαλισμός των Αμερικανών, των Βρετανών και των Γάλλων στη Λιβερία, τη Σιέρα Λεόνε και τη Γουινέα. Αυτές οι χώρες συνεχίζουν να είναι σημαντικές πηγές πρώτων υλών για τους πρώην αποικιακούς αφεντάδες τους, όπως ακριβώς 100 χρόνια πριν. Η Γαλλία κατείχε αποικιακά τη Γουινέα από το 1898 ως το 1958, κερδίζοντας από τη συγκομιδή μπανάνας, καφέ, ανανά, φοινικέλαιου και φιστικιού. Η Γουινέα έχει σήμερα αποδεδειγμένα ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα βωξίτη, το 25% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Σχεδόν όλος ο βωξίτης που εξορύσσεται στη Γουινέα εξάγεται και μετατρέπεται σε αλουμίνιο στο εξωτερικό. Οι εξαγωγές του ορυκτού αντιστοιχούν στο 60% των ετήσιων εξαγωγών της χώρας. Η Σιέρα Λεόνε έλκει την καταγωγή της από τις παραλιακές αποικίες που δημιούργησε η Βρετανία στα 1780 για την εγκατάσταση των χιλιάδων σκλάβων που είχε απελευθερώσει στη διάρκεια της Αμερικάνικης Επανάστασης. Μετά τη Συνδιάσκεψη του Βερολίνου το 1885, που έγινε το έναυσμα για τον ευρωπαϊκό αγώνα δρόμου για την Αφρική, η Βρετανία κινήθηκε βίαια για τη σταθεροποίηση του ελέγχου της στο εσωτερικό της Σιέρα Λεόνε. Η Σιέρα Λεόνε απέκτησε την επίσημη ανεξαρτησία της το Σήμερα είναι από τις κύριες πηγές διαμαντιών στον κόσμο, πράγμα που αποτελεί το 46% των εξαγωγών της, με στοιχεία του Η Λιβερία ιδρύθηκε το 1822, η πρώτη και μοναδική αποικία των ΗΠΑ στην Αφρική, από την Αμερικανική Εταιρεία Αποικισμού, σαν σχήμα για την εγκατάσταση απελευθερωμένων σκλάβων και ελεύθερων μαύρων στην ήπειρο. Η Λιβερία έγινε επίσημα ανεξάρτητη το 1848, όμως η κυβέρνησή της ήταν ελεγχόμενη πλήρως από μια μικρή ελίτ Αφροαμερικανών εποίκων μέχρι το Οι κύριες εξαγωγές της Λιβερίας είναι το καουτσούκ και η ξυλεία. Η Εταιρία Firestone εκμεταλλεύεται τη μεγαλύτερη φυτεία καουτσούκ στη Λιβερία από το 1926, οπότε και υπόγραψε ενοικίαση για 99

18 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Προλεταριακή Σημαία 19 κής επέμβασης χρεώσεις άσχετα αν συνδέουν την τύχη τους με τη Ρωσία. Ενδεικτικό της όλης κατάστασης είναι ο σοβαρός τραυματισμός του διοικητή των πολιτοφυλακών Πάβελ Γκουμπάρεφ από «αγνώστους» ενόπλους την προηγούμενη εβδομάδα και ο οποίος, σοβαρά τραυματισμένος, νοσηλεύεται στη Ρωσία. Από την άλλη, ο «πόλεμος» των κυρώσεων και διαπραγματεύσεων συνεχίζεται μεταξύ των πρωταγωνιστών του ουκρανικού δράματος. Στο διάστημα μέχρι τις εκλογές υπάρχουν διάφορες συναντήσεις: διμερείς, τριμερείς, πολυμερείς, σε διάφορες συνόδους και στα περιθώριά τους. Επίσης βρίσκονται σε εξέλιξη οι συζητήσεις για τη διεξαγωγή μιας νέας συνόδου ΕΕ - Ουκρανίας - Ρωσίας. Το καθεστώς του Κιέβου αντιμετωπίζει ίσως την πιο δύσκολη περίοδο της ύπαρξής του, καθώς γίνεται καθημερινά αισθητό και σε ευρύτερα στρώματα το αδιέξοδο της πορείας που διαγράφουν οι εξελίξεις. Και η όποια μετεκλογική συνέχεια ενδέχεται να διαμορφώσει όρους για ακόμα μεγαλύτερα ρήγματα στο εσωτερικό μέτωπο. Άλλωστε είναι φανερό πως όλα τα παραπάνω (περί εκλογών) δεν αφορούν διαδικασίες στην πολιτική ζωή της χώρας ως αποτέλεσμα εσωτερικών και μόνο όρων. Γιατί η βασική παράμετρος, που δεν πρέπει να παραβλέπουμε και στη θεώρηση του ουκρανικού ζητήματος είναι πως τη σημερινή κατάσταση τη διαμόρφωσε και την κινεί ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός. Χ.Β. φρική χρόνια ενός εκατομμυρίου στρεμμάτων γης. Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τον έλεγχό τους υποκίνησαν μια σειρά εμφυλίων πολέμων που κατέστρεψαν την περιοχή. Η Σιέρα Λεόνε και η Λιβερία διαλύθηκαν από ιδιαίτερα αιματηρούς εμφυλίους μεταξύ 1989 και Οι συγκρούσεις οδήγησαν στο ξεσπίτωμα εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων που πλημμύρισαν την πρωτεύουσα της Λιβερίας Μονρόβια, δημιουργώντας παραγκουπόλεις όπως το Γουέστ Πόιντ, όπου και επιβλήθηκε καραντίνα σε ολόκληρη τη συνοικία σε μια απέλπιδα προσπάθεια να περιοριστεί η εξάπλωση του Έμπολα στην πόλη. Η πολιτική που ακολουθείται σε αυτές τις χώρες αλλά και σε ολόκληρη την ήπειρο καθορίζεται από τα συμφέροντα των εταιρειών των μεγάλων καπιταλιστικών χωρών. Η τεράστια πλειονότητα των βυθισμένων στη φτώχεια κατοίκων χρησιμεύει μόνο σαν φτηνή εργασία για τα ορυχεία ή τις φυτείες. Αν και ο ιός Έμπολα είναι εξαιρετικά θανατηφόρος, η επιδημία που εξαπλώνεται στη υτική Αφρική είναι βασικά μια κοινωνική καταστροφή, για την οποία ευθύνονται οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. * ημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική σελίδα Global Research στις 9 Οκτώβρη Τη μετάφραση από τα αγγλικά, για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας», έκανε ο Άρης Λάμπρου. Η αναδημοσίευση δεν συνιστά απαραίτητα και συμφωνία με τις απόψεις που διατυπώνει ο συγγραφέας. Εν μέσω σοκ και δέους από το ελληνικό χρηματιστηριακό μίνι κραχ (έπεσαν οι αποδόσεις κάτω από τις χίλιες μονάδες) και της εκτίναξης της απόδοσης των ομολόγων κοντά στο 8% (δηλαδή λίγο χειρότερα από την εποχή που η χώρα για πρώτη φορά συρόταν στα μνημόνια για να αντιμετωπίσει ακριβώς την εκτίναξή τους!), οι επιδιώξεις της ελληνικής κυβέρνησης για μια πρόωρη έξοδο από την κηδεμονία του ΝΤ το 2015 αναγκάζονται να προσαρμοστούν στη μνημονιακή «πραγματικότητα». Βέβαια υπάρχουν και άλλοι λόγοι που δικαιολογούν την πτώση σε επίπεδο κραχ: συνολικά στον κόσμο τα χρηματιστήρια παίρνουν την κατιούσα λόγω των προβλέψεων για συνεχή ύφεση παγκόσμια και ειδικά στην ευρωζώνη, το θέμα των τεστ των τραπεζών ιδιαίτερα των γερμανογαλλικών- προκαλεί ανησυχίες, η κερδοσκοπία οργιάζει σε τέτοιες περιπτώσεις (αγόρασε φτηνά τώρα που οι πανικόβλητοι ξεπουλούν) κλπ. Όμως εδώ υπάρχουν και τα ιδιαίτερα ελληνικά χαρακτηριστικά. Κινούμενες με την λογική της αγέλης, είτε πάλι πιο στοχευμένα, οι αγορές ερμηνεύουν την συγκράτηση και τον «πάγο» που επέβαλλε το Euro group στις κυβερνητικές επιθυμίες για πρόωρη αποχώρηση από το πρόγραμμα του ΝΤ ως αδυναμία της χώρας να ανταποκριθεί σε ένα αυτόνομο πρόγραμμα προσφυγής στις χρηματαγορές για δανεισμό. Όπως περίπου αυτό που κατέληξαν η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Γιατί και σε αυτές τις χώρες προτάθηκε μία ιμιτασιόν αποχώρηση του ΝΤ με δημιουργία «γραμμής πίστωσης» (ένα ταμείο ουσιαστικά με συμμετοχή του δημόσιου τομέα, τραπεζών και ιδιωτών) με εποπτεία από το ΝΤ που βέβαια θα συνοδευόταν με επιπλέον μνημόνια και υποχρεώσεις. Όχι πως τώρα στην Πορτογαλία ή την Ιρλανδία σταμάτησαν τα αντιλαϊκά μέτρα. Εξ άλλου από την εμπειρία πια- της χώρας μας γνωρίζουμε πως οι «προσαρμοστικοί νόμοι και οι διατάξεις» ακολουθούν σε βάθος χρόνου τις χώρες και τους λαούς που μπλέκουν με το ΝΤ. Απλά όσο πιο απλά μπορεί να είναι αυτό- οι αστικές τάξεις των χωρών αυτών απέφυγαν να βάλουν στο σβέρκο των λαών τους (και εν μέρει και στο δικό τους λαιμό) νέους βρόγχους Στην ουσία μιλώντας για την επόμενη διετία, αφού για μακροπρόθεσμη βάση δεν μπορεί να μιλά κανείς, αν δεν προτείνει ένα αξιόπιστο κούρεμα ή διευθέτηση σύμφωνα και με τα στοιχεία που μέσα από την στήλη και τα οικονομικά άρθρα έχουμε επικαλεστεί- η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να αρνηθεί τα 12, 6 δις ευρώ που θα δανείζονταν από το ΝΤ βάσει του προγράμματος δανεισμού. Σημειωτέον, του μοναδικού δανειστή της χώρας μέχρι την «εκεχειρία αποπληρωμής» των τόκων από τα ευρωπαϊκά δάνεια το Εκεί που θα τελειώσει και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Φεύγει το ΝΤ, φεύγουν και τα λεφτά του. Όπως επίσης γράψαμε, το ποσό αυτό (τα 12, 8 δις για δύο χρόνια) θα καλύπτονταν-σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό- με διάφορους τρόπους, κατά βάση όμως με την έκδοση κρατικών ομολόγων δεκαετούς διάρκειας ύψους 9 δις. Αλλά και με μέρος των 11,5 δις από το χρηματοδοτικό «μαξιλάρι» της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών του ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας). Στην τελευταία επίσκεψη του οικονομικού επιτελείου στην Ουάσιγκτον, το ΝΤ -που είχε φροντίσει πρώτο να θέσει το ζήτημα μιας νέας γραμμής πίστωσης και μιας εποπτείας έστω από απόσταση- φάνηκε να κάνει μια μικρή στροφή και να ενθαρρύνει το σενάριο αποχώρησής του σε βαθμό που οδήγησε τον υπουργό οικονομικών να μιλήσει «για την βεντάλια που άνοιξε». Το ίδιο διάστημα, οικονομικοί παράγοντες των ΗΠΑ και δύο οίκοι αξιολόγησης διαπίστωναν την μεγάλη πρόοδο των Ελλήνων στην αντιμετώπιση της δημοσιονομικής προσαρμογής και διαπίστωναν ακόμη ότι θα μπορούσε η χώρα να σταθεί στις παγκόσμιες χρηματαγορές με μια «γραμμή πίστωσης», Γραμμή πίστης μέσω της εγγύησης βέβαια που αβίαστα και αφειδώς τους παρέχουν οι «σύμμαχοι Ευρωπαίοι». Είναι αυτό που λέμε σφάξιμο με το βαμβάκι. Πολύ περισσότερο εκφράστηκε η εκτίμηση πως η ποσοτική χαλάρωση του Ντράγκι δεν μπορεί να στηριχτεί στην αγορά «σκοτωμένων δανείων» του ιδιωτικού τομέα και πως γρήγορα θα στραφεί σε ένα «κανονικό» τύπο ποσοτικής χαλάρωσης με αγορές κρατικών ομολόγων όπως κάνουν ήδη η αμερικάνικη και η βρετανική κεντρική τράπεζα. Αυτός λοιπόν ο «ούριος άνεμος» θα ήταν αρωγός των ελληνικών κινήσεων. Το μπαλάκι δηλαδή πετάχτηκε με δεξιοτεχνία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την πολυδιασπασμένη πια και σπαρασσόμενη ΕΕ. Όμως ο σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης έχει πρώτιστα άλλα προβλήματα να λύσει. Όπως σωστά έγραψε η εφημερίδα «Ναυτεμπορική», μια χαλάρωση της δημοσιονομικής θηλιάς για το ελληνικό χρέος που θα επέτρεπε κινήσεις σαν αυτή της πρόωρης αποχώρησης του ΝΤ, μόνο ως σπόντα θα μπορούσε να προκύψει αν αντιμετωπιζόταν κυρίως πιο χαλαρά η ιταλική και γαλλική δημοσιονομική πολιτική. Και φυσικά δεν θα ξεκινούσε η χαλάρωση από την ελληνική «παρανυχίδα». Εξ άλλου ο ίδιος ο Ντράγκι όταν ανακοίνωσε το πρόγραμμα εξαγοράς «υπερχρεωμένων ομολόγων» του ελληνικού δημόσιου χρέους, φρόντισε παράλληλα να μιλήσει για «πιστωτική γραμμή» και νέο «πρόγραμμα εποπτείας με υποχρεώσεις». Πώς όμως να στηθεί ένας τέτοιος μηχανισμός; Εν τάξει είναι εύκολο να εποπτεύσει μέχρι και την Ισπανία. Την Γαλλία όμως και την Ιταλία; Κατά συνέπεια ο γερμανικός και φιλογερμανικός πυρήνας της ευρωζώνης, αν και είναι ο τελευταίος παράγοντας που θα επιθυμούσε ανάμιξη των αμερικάνων διά του ΝΤ και όχι μόνον- στην ευρωζώνη, εν τούτοις, εμφανίζεται ως πιο σταθερός υποστηρικτής της ιδέας αν όχι για μια νέα παραμονή του ΝΤ, τουλάχιστο για την εξάντληση της «θητείας» του. Για έναν και μόνο λόγο: Στο ιδιότυπο αυτό παιχνίδι (τένις; πινγκ πονγκ; διελκυστίνδας; διαλέγετε και παίρνετε) όπου οι Αμερικάνοι καλούν τους Γερμανούς να αμοιβαιοποιήσουν το ευρωπαϊκό χρέος, οι τελευταίοι αντιτείνουν πως πρόκειται για ένα κομμάτι του παγκόσμιου χρέους! Και το εξασφαλίζουν αυτό δια της παραμονής του ΝΤ! Με αυτά και με τούτα, ο ούριος άνεμος που θα άνοιγε την βεντάλια του Υπουργού Οικονομικών μετατράπηκε σε παγωμένο βορειοευρωπαϊκό βοριά που πάγωσε τα χέρια που την κρατούσαν. Ο ίδιος ο Ντάινσεμπλουμ φρόντισε βέβαια με σιβυλλική δήλωση να προδιαγράψει ότι οι ευρωπαϊκοί σχεδιασμοί καταρτίζονται ανεξάρτητα από το εκλογικό παιχνίδι στην Ελλάδα και έτσι δεν «κέρασε» τον βασικό υποστηρικτή των δανειστών αυτό που επιθυμούσε. Ξεκαθάρισε ακόμη για τα 11,5 δις του ΤΧΣ πως δεν είναι ακόμα ρευστοποιήσιμα γιατί είναι σε μορφή κρατικών ομολόγων, άσε που υπάρχουν και τα τεστ Ήδη εν μέσω σοκ και δέους, το πάντα πρόθυμο πολιτικό προσωπικό προσπαθεί να αξιοποιήσει την χρηματιστηριακή καταβαράθρωση και την εκτίναξη των spread-βατερλό για την πολυπόθητη «αξιοπιστία της χώρας» και της κυβέρνησης- ως παραδειγματισμό για τι θα μπορούσε να παραχθεί από μία πολιτική αποσταθεροποίηση! Κάπως έτσι και η γραμμή πίστωσης μεταφράζεται σε γραμμή πίστης στα νέα μνημόνια και τις παλιές και νέες αλυσίδες των ιμπεριαλιστών δανειστών. Παιχνίδι με τη φωτιά; Όσο και αν είναι όμως οικονομικά μικρό και ελεγχόμενο το μέγεθος της χώρας και του χρηματιστηρίου της, ο αναδραστικός αντίκτυπος σε μια τέτοια περίοδο που ανάβουν φωτιές και πυρκαγιές δεν είναι πάντα ελεγχόμενος Τις χρεωσεις και τον Οικονοκόσμο γράφει ο ημήτρης Μάνος

19 20 Προλεταριακή Σημαία ΔΙΕΘΝΗ Σύνοδος κορυφής ΕΕ στο Μιλάνο Μόνο κεκτημένο, η αντεργατική επίθεση Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 8 Οκτώβρη η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στο Μιλάνο, υποτίθεται για την «απασχόληση των νέων», ύστερα από έντονη απαίτηση του Ρέντσι, πρωθυπουργού της Ιταλίας. Η επιμονή του για την πραγματοποίηση της συνόδου δεν είχε να κάνει με το ενδιαφέρον του για την αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα των νέων, αλλά για να μπει στο «κάδρο» των ηγετών της ΕΕ και ταυτόχρονα να «διεκδικήσει» για λογαριασμό της ιταλικής αστικής τάξης μεγαλύτερη χαλαρότητα στο «σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης», ιδιαίτερα όσον αφορά το όριο του 3% των ελλειμμάτων των προ πολογισμών. Τον «χορό» της αποστασιοποίησης από τα όρια του «συμφώνου» έχει ανοίξει ήδη ο Ολάντ, καθώς ο γαλλικός προ πολογισμός, που πρόσφατα κατατέθηκε, μεταθέτει για δύο χρόνια τη μείωση των ελλειμμάτων, ενώ ήδη είναι σε παράταση της χαλάρωσης. Πρώτη «διδάξασα» της μη εφαρμογής με αυστηρότητα του ορίου 3% του ελλείμματος των προ πολογισμών η Γερμανία, που σήμερα ασκεί κριτική και αντιδρά απέναντι σε όσους «δεν κάνουν το μάθημά τους». Είναι χαρακτηριστική η άνεση με την οποία οι ιμπεριαλιστές δίνουν άδεια στον εαυτό τους να μην εφαρμόσουν μέτρα και όρια που οι ίδιοι έχουν θέσει, σε αντίθεση με τα δεσμά που σφίγγουν στις υπόλοιπες χώρες και ιδιαίτερα στις εξαρτημένες. Αποκαλύπτοντας και με αυτό τον τρόπο τον ληστρικό χαρακτήρα της ΕΕ για τους εργαζομένους και τους λαούς της Ευρώπης. Οι μονοπωλιακές αστικές τάξεις των ιμπεριαλιστικών χωρών, όπως της Γαλλίας, της Γερμανίας, ή ακόμα και της Ιταλίας, δεν έχουν καμία διάθεση να παραιτηθούν από το «δικαίωμά» τους να είναι κυρίαρχες στις χώρες τους και κυρίως να έχουν την κύρια αρμοδιότητα πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών αποφάσεων που θα καθορίσουν τη θέση και τον ρόλο τους στον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Ιδιαίτερα σήμερα που η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, με τη μορφή της ύφεσης και του αποπληθωρισμού, επιμένει και απειλεί την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων της ΕΕ, η κάθε αστική τάξη παίρνει τα μέτρα της και κυρίως τις αποστάσεις της απέναντι σε «σύμφωνα» που αντιστοιχούσαν, όσο αντιστοιχούσαν, σε προηγούμενες περιόδους και σήμερα αποτελούν τροχοπέδη για τα συμφέροντα της κάθε μίας ξεχωριστά. Αυτό, βέβαια, βάζει σε δοκιμασία τη συνοχή και την «ολοκλήρωση» του οικοδομήματος της ΕΕ, κάτι που ήταν έτσι και αλλιώς δεδομένο, ιδιαίτερα με τη «φυγή προς τα εμπρός» με την υιοθέτηση του ευρώ, αλλά και από τον ίδιο τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της. Οι αντιθέσεις των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών σήμερα οξύνονται και κάτω από την επίδραση της γενικότερης όξυνσης των ενδο μπεριαλιστικών αντιθέσεων στον κόσμο, των πολλών αιματηρών μετώπων που έχουν ανοιχτεί, των δυσκολιών που παρουσιάζουν αυτά τα μέτωπα, του ρόλου και της θέσης της κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης στη διάταξη αυτών των μετώπων. Μέχρι και ο ιταλικός «κουρελής ιμπεριαλισμός» με επικεφαλής τον Ρέντσι αναζητεί θέση και ρόλο στην παγκόσμια διάταξη δυνάμεων, θα υποταχθεί στη Μέρκελ για το κατά πόσο έχει τη δυνατότητα ή όχι να υπερβεί το όριο του 3% στα ελλείμματα του «δικού του» προ πολογισμού; Και αν αυτό «ισχύει» για τον Ρέντσι και την Ιταλία, πόσω μάλλον για τον Ολάντ και τη Γαλλία, που πρωτοστατεί στην αναδιάταξη της κυριαρχίας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων με αιματηρές επεμβάσεις και πολεμικές «πρωτοβουλίες» σε μια σειρά χώρες. Το ενδεχόμενο η Ευρωπα κή Επιτροπή να απορρίψει τον γαλλικό προ πολογισμό και να ζητήσει τον επανακαθορισμό των ελλειμμάτων του είναι ανοικτό, ή το αφήνουν ανοικτό οι Γερμανοί ιμπεριαλιστές για να ασκούν πίεση στους Γάλλους. Από την άλλη όμως, εάν η απειλή της απόρριψης πραγματωθεί, αυτό θα σημάνει μία άνευ προηγουμένου πρόκληση για τη Γαλλία, και δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι μπορεί η ΕΕ να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας εξέλιξης. Η σύναψη ενός ακόμη συμβιβασμού ανάμεσα στις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρώπης αποτελεί το πιο πιθανό σενάριο το αμέσως επόμενο διάστημα. Εξάλλου η ανησυχία για την πτώση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ αποτελεί κοινή ανησυχία των κυρίαρχων σε αυτήν ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και ο «οδικός χάρτης» για την ανάκτησή της επαναδιατυπώθηκε στο Μιλάνο. Μεταρρυθμίσεις, δημοσιονομική εξυγίανση, στοχευμένες επενδύσεις από κεφάλαια της Ευρωπα κής Τράπεζας Επενδύσεων, αυτή είναι η κατεύθυνση στην οποία αποφάσισαν όλοι από κοινού να κινηθούν. Τη «μετάφραση» αυτού του οδικού χάρτη τη γεύονται ήδη οι εργαζόμενοι και οι λαοί στην Ευρώπη. Και φυσικά σε αυτή την κατεύθυνση πρωτοστατούν η Γαλλία με επιβολή περικοπών σε όλες τις κοινωνικές δαπάνες και ένταση της λιτότητας ήδη από την άνοιξη, καθώς και η Ιταλία με αντεργατικούς νόμους για απολύσεις χωρίς τη δέσμευση της εργοδοσίας για «βάσιμη αιτία» της απόλυσης, όπως και ακόμα μεγαλύτερες περικοπές κοινωνικών δαπανών. Η ενιαία αντεργατική επίθεση αποτελεί ισχυρή «συγκολλητική ουσία» στο πλαίσιο της ΕΕ και ταυτόχρονα ισχυρό αντίβαρο στις υπαρκτές αντιθέσεις και στους ανταγωνισμούς αστικών τάξεων και ιμπεριαλιστών. Ο χαρακτήρας της επίθεσης είναι στρατηγικός και με αυτή την έννοια χωρίς όρια. Δεν την ανακόπτει η μείωση της εσωτερικής ζήτησης, πολύ περισσότερο η αδυναμία αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης και η εκτεταμένη καταστροφή της ζωντανής εργασίας. Και προς πίστωση των παραπάνω, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ στο Μιλάνο ασχολήθηκε και με την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων κάτω των 25 ετών και με την πορεία υλοποίησης του προγράμματος «εγγύηση για τη νεολαία». Για το πρόγραμμα αυτό θα δαπανηθεί το ποσό των 6 δισ. ευρώ την περίοδο , για να καλύψει τα 5,6 εκατομμύρια ανέργους νέους κάτω των 25 ετών της ΕΕ, και για την Ελλάδα το πρόγραμμα αυτό προβλέπει 390 εκατ. ευρώ για ανέργους νέους κάτω των 25 ετών! Και είναι τόσο το ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, που τρίτη φορά από τον Φλεβάρη του 2013 γίνεται συνάντηση με αυτό το θέμα, καθώς και οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι το πρόγραμμα συνεχώς «σκαλώνει». Οι προτεραιότητες της ΕΕ είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη υλοποίηση των αντεργατικών ρυθμίσεων, έτσι ώστε να αξιολογηθεί στη συνέχεια ποιοι τομείς της οικονομίας είναι αυτοί στους οποίους «αξίζει να επενδύσεις». Εξάλλου και ο Ντάιζελμπλουμ κουνάει το δάχτυλο σε όσους επαναπαύονται στις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποίησαν παλιότερα, για νέους γύρους αντεργατικών-αντιλα κών επιθέσεων. Αυτή η πολιτική είναι που στέλνει στην κόλαση της ανεργίας πάνω από 26 εκατομμύρια εργαζομένους στην ΕΕ και φέρνει μαύρο μέλλον για τη νεολαία, για την οποία οι ηγέτες των ιμπεριαλιστών επαναβεβαίωσαν στη σύνοδο του Μιλάνου ότι «κάθε νέος κάτω των 25 ετών πρέπει να έχει μία θέση απασχόλησης ή μαθητείας ή σε πρόγραμμα εκπαίδευσης τεσσάρων μηνών». Οι αντιθέσεις των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών γίνεται προσπάθεια κυρίως από τη μεριά των ρεφορμιστικών δυνάμεων να παρουσιαστούν σαν «ευκαιρίες» για να αλλάξει προσανατολισμό και περιεχόμενο η ΕΕ, φορτώνοντας με αυταπάτες τους εργαζομένους για τον ρόλο της. Οι ίδιες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις «φροντίζουν» να διαλύσουν αυτές τις αυταπάτες με οδυνηρό τρόπο. Για τους εργαζομένους και τους λαούς δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να παλέψουν ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές της λιτότητας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, για την ανατροπή της επίθεσης στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις, για να σπάσουν τα δεσμά των εξαρτημένων από τους ιμπεριαλιστές της Ευρώπης χωρών.

20 ΚΚΕ και διεθνείς σχέσεις Σ τις 2 Οκτώβρη, σύμφωνα με δημοσίευμα του 902.gr, πραγματοποιήθηκεστις Βρυξέλες με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και συμμετοχή 35 κομμάτων η «Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση». Πολλά θα μπορούσαν να λεχθούν για τα κόμματα που συμμετέχουν, όμως δεν θα ήταν δυνατόν να χωρέσουν στο παρόν σχόλιο. Θα επικεντρωθούμε λοιπόν σε ένα κόμμα μιας γειτονικής χώρας, στο ΑΚΕΛ από την Κύπρο. Σύμφωνα με το ΚΚΕ λοιπόν, το ΑΚΕΛ εντάσσεται στα κομμουνιστικά κόμματα τα οποία υπηρετούν την υπόθεση της εργατικής τάξης προς την κοινωνική απελευθέρωση. Σύμφωνοι, θα μπορούσε να πει κάποιος, αν δεν ήξερε τι είναι το ΑΚΕΛ, μια και είναι το κόμμα που έχει υπάρξει κυβέρνηση, υπογράφοντας μάλιστα μνημόνια σαν και αυτά που το ΚΚΕ πολεμάει στη δική του χώρα. εν μιλάμε δηλαδή απλώς για ένα ρεφορμιστικό κόμμα, αλλά για ένα κόμμα που δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναλάβει την αστική διαχείριση, παίρνοντας αντιλαϊκά μέτρα. «εν είναι δυνατόν να έχεις διεθνείς σχέσεις μόνο με κόμματα ίδια με σένα», θα μπορούσε να ισχυριστεί ένας υπερασπιστής του ΚΚΕ. Αυτό είναι σωστό, αλλά η απόσταση είναι τεράστια, μεταξύ των σχέσεων με ένα κόμμα με διαφορετικές οπτικές σε διάφορα ζητήματα, που όμως υπηρετεί την υπόθεση της εργατικής τάξης όπως μπορεί, και των σχέσεων με ένα κόμμα που υπηρετεί την αστική τάξη στη χώρα του. Εδώ λοιπόν φαίνεται και ο οπορτουνισμός του ΚΚΕ, που μπορεί στη χώρα του να αρνείται ακόμα και στο πιο πλατύ θέμα να συνεργαστεί με τον οποιοδήποτε, όμως δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργάζεται με κόμματα σαν το ΑΚΕΛ. Τέλος, δεν ξέρουμε πώς εννοεί τον προλεταριακό διεθνισμό το ΚΚΕ, πάντως το να δίνεις συγχωροχάρτι στον κάθε ξεσκολισμένο οπορτουνιστή μόνο και μόνο επειδή είναι σε άλλη χώρα, μόνο την υπόθεση της εργατικής τάξης και τον προλεταριακό διεθνισμό δεν υπηρετεί. Κυκλοφόρησαν οι Θέσεις για την 8η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ) Το Κ.Ο. του ΚΚΕ(µ-λ) δημοσιεύει τις Θέσεις του ενόψει της 8ης Συνδιάσκεψής του. Στόχος της έκδοσης αυτής είναι να δώσει τη δυνατότητα στον κόσμο της Αριστεράς που παρακολουθεί τη δράση και τους προβληματισμούς µας να συμβάλει στην επιτυχέστερη και ουσιαστικότερη διεξαγωγή της 8ης Συνδιάσκεψης. Γι αυτόν το σκοπό ανοίγει διάλογος τόσο στις σελίδες της Προλεταριακής Σημαίας όσο και στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(µ-λ) για κείμενα που δεν θα ξεπερνούν τις 800 και λέξεις αντίστοιχα. Τα κείμενα μπορούν να στέλνονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Θα ακολουθήσει εισηγητικό κείμενο για τις εσωτερικές και διεθνείς εξελίξεις, το οποίο θα δημοσιευτεί στην Προλεταριακή Σημαία, µε στόχο να είναι όσο το δυνατόν πιο επίκαιρο. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Προλεταριακή Σημαία 21 ΟΙΚΟΝΟΚΟΣΜΟΣ Αντιγερμανικό μανιφέστο Μ ε αντιγερμανικό μανιφέστο μπορεί σε μεγάλο βαθμό να εξομοιωθούν τα πορίσματα της ετήσιας συνέλευσης του ΝΤ και σε σχέση προφανώς με το προτεινόμενο μείγμα ή πακέτο ή σενάριο μέτρων που προτείνει για κάθε υπολογίσιμη οικονομικά χώρα του πλανήτη και πρωτίστως- για την Γερμανία. Βασική εντύπωση που απορρέει από την όλη έκθεση είναι πως σε γενικές γραμμές προτείνονται διαφορετικά, και αντιθετικά μεταξύ τους, σενάρια μέτρων για διαφορετικές χώρες ικανοποιώντας σαφώς τις αμερικάνικες και αγγλοσαξονικές θέσεις: Για την Ιαπωνία πχ προτείνεται να ενταθούν τα φορολογικά μέτρα και μέτρα αντιπληθωριστικού χαρακτήρα (ακριβώς δηλαδή αντίστροφα σε σχέση με αυτά που προτείνονται για την Γερμανία), για την Κίνα προτείνεται με μεγαληγορία διεθνής «συναίσθηση» και προσπάθεια να αναχαιτίσει την κάθοδο της τιμής του γιουάν και πιο «γενναία» πολιτική ανατίμησης του κινέζικου νομίσματος. Και φυσικά τα πιο επιτυχημένα- σχετικά πάντα- σενάρια για το ΝΤ είναι αυτά που ακολουθούν τα οικονομικά επιτελεία ΗΠΑ και Βρετανίας, προσθέτοντας ότι οι ανισορροπίες των ισοζυγίων τους είναι λιγότερο επικεντρωμένες τώρα σε σχέση με την κρίση που ξεκίνησε το 2007 στις μεγάλες οικονομίες, όπως οι ΗΠΑ και σε πιστώτριες χώρες, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία. Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης ότι οι ευρωπαϊκές οικονομίες με μεγάλα πλεονάσματα - μία συνήθης κωδικοποιημένη αναφορά για τη Γερμανία- έχουν περιθώριο για περαιτέρω εξισορρόπηση των ισοζυγίων τους και για μεγαλύτερες δαπάνες για εισαγωγές, ώστε να βοηθήσουν τους εταίρους τους - Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία - που έχουν πασχίσει να μειώσουν τα ελλείμματά τους και να αντιμετωπίσουν την ανεργία. Μεγάλος πόνος είναι αλήθεια Η βασική οικονομική κατηγορία που αναλύεται στην ετήσια έκθεση του ΝΤ και που με κύριο άξονα οδηγείται σε συμπεράσματα είναι τα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών των χωρών του πλανήτη. Εκεί γίνονται ενδιαφέρουσες εκτιμήσεις. Μεγάλο μέρος της μείωσης των παγκόσμιων ανισορροπιών σύμφωνα με το ΝΤ- οφείλεται στη μειωμένη ζήτηση από τους καταναλωτές στις οικονομίες με ελλείμματα, στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών, η οποία προκαλεί υψηλότερη ανεργία και χαμηλότερη ανάπτυξη στις χώρες αυτές. Η μειωμένη ζήτηση των καταναλωτών στις πλουσιότερες χώρες πιθανότατα θα συνεχισθεί σε μεγάλο βαθμό, προβλέπει το Ταμείο, αλλά τονίζει ότι σε ορισμένες χώρες - ιδιαίτερα την Τουρκία, τη Βραζιλία και τη Νέα Ζηλανδία - μπορεί να αυξηθούν τα ελλείμματα των ισοζυγίων τους την επόμενη 5ετία, θέτοντας τις οικονομίες τους σε μεγαλύτερο κίνδυνο μίας αιφνίδιας και επιζήμιας αντιστροφής των κεφαλαιακών ροών. Χώρες με υψηλά εξωτερικά ελλείμματα, όπως οι ΗΠΑ, φλερτάριζαν πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση της περιόδου με τον κίνδυνο ξαφνικών και δυνητικά αποσταθεροποιητικών εκροών κεφαλαίων, εάν οι επενδυτές έχαναν την εμπιστοσύνη στις οικονομίες τους και στην ικανότητά τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Όμως κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε αλλά «παράχθηκε» το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα Τι θέλει να μας πει το ΝΤ; Εδώ το ΝΤ παραδέχεται πως οι πολιτικές λιτότητας απέναντι στους εργαζομένους-, η ίδια η εξέλιξη της κρίσης και η αναδραστική επίπτωση των μέτρων στην κατανάλωση-ζήτηση είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών στις εξαρτημένες χώρες και τις χώρες δεύτερης και τρίτης γραμμής. Επίσης διαπιστώνεται έμμεσα πάντα- πως αυτό είχε και ως συνέπεια να λειτουργήσουν οι ΗΠΑ ως χώρος «σίγουρης» υποδοχής κεφαλαίων με πιθανή επίπτωση στο επόμενο διάστημα περιφερειακές οικονομικές δυνάμεις να υποστούν κεφαλαιακή «αιμορραγία». Ουσιαστικά γίνεται παραδοχή της μεταφοράς της κρίσης από τα «κέντρα» στην «περιφέρεια». Το σχήμα βέβαια είναι πολύ βολικό για να βρεθεί στο στόχαστρο η μεγαλύτερη παραγωγός πλεονασμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στον κόσμο, η Γερμανία (την συναγωνίζεται μόνον η Κίνα). Πραγματικά διαπιστώνεται πως το χαμηλό ισοζύγιο συναλλαγών στην Ευρωζώνη είναι αυτό που κρατά χαμηλά τον πληθωρισμό στην ΕΕ. Το μεγάλο πλεόνασμα (6% του γερμανικού ΑΕΠ!) οφείλεται σύμφωνα τώρα με μελέτη της Ευρωπαϊκή Επιτροπής- σε τρεις παράγοντες: ποσοστό αποταμίευσης, επενδύσεις και εξαγωγές. Η έκθεση με έκπληξη- δίνει ιδιαίτερο βάρος στον πρώτο παράγοντα, καθώς θεωρείται ότι η προσέλκυση κεφαλαίων στις γερμανικές τράπεζες, το ισχυρό ευρώ (πρόσφατη έκθεση έκρινε πως αν αποχωρούσε τώρα η Γερμανία από την ευρωζώνη, το πάλαι ποτέ μάρκο θα ήταν πλήρως ισότιμο 1/1 με το ευρώ!) προσκαλούν τους γερμανούς πολίτες να αυξήσουν τις αποταμιεύσεις τους καθώς η κυρίαρχη κυβερνητική προπαγάνδα τους δείχνει την «κατάντια» χωρών με τα ελλείμματα. Και φυσικά με τον όποιο πανικό προκαλεί η κρίση και η χρήση της. Μάλιστα η πρόταση της Κομισιόν δεν θεωρεί όπως προτείνει το σενάριο του ΝΤ- ότι η αύξηση της δημόσιας δαπάνης θα αναχαιτίσει τον αποπληθωρισμό (τη συνεχή πτώση των τιμών) αλλά σε μια χώρα σαν την Γερμανία προτείνει αυξήσεις στους μισθούς ώστε να αυξηθεί η κατανάλωση! Αντίθετα, χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία δεν διεκδικούν αυξήσεις στους μισθούς των υπηκόων της (αντίθετα προωθούν το σκληρό γερμανικό ή καλύτερα τριτοκοσμικό;- μοντέλο εργασιακών αμοιβών και σχέσεων) αλλά διεκδικούν αύξηση των δημόσιων επενδύσεων με χαλάρωση του σκληρού δημοσιονομικού πλαισίου. Στα πλαίσια αυτά, προβληματισμό και έκπληξη προκαλεί η τοποθέτηση του Ολλανδού Ντάινσεμπλουμ πως η Γερμανία «θα πρέπει να σταματήσει να κάθεται πάνω στις δάφνες της» (!) και να «κάνει κάτι». Επίσης για πρώτη φορά από στέλεχος των σοσιαλδημοκρατών γίνεται η παραδοχή πως η μεγέθυνση της γερμανικής οικονομίας είναι πολύ μικρότερη, αφού βασίζεται σε αύξηση των θέσεων απασχόλησης τύπου mini jobs κατά 40%, έχουν μειωθεί ή έχουν δυσανάλογα αυξηθεί οι δημόσιες επενδύσεις και πως το ισοζύγιο αντανακλά αυτή ακριβώς την έλξη κεφαλαίων και όχι πραγματική οικονομική μεγέθυνση που οφείλεται στην εσωτερική αγορά. Το τι επιπτώσεις θα έχει αυτή η διπλή πίεση στην Γερμανία μένει να το δούμε και να το αναλύσουμε- στα επόμενα φύλλα. Ένα άλλο στοιχείο που βέβαια πρέπει να κρατήσουμε είναι οι ανησυχίες του ΝΤ που βασίζονται σε παράγοντες που το ίδιο διαπιστώνει (γεωπολιτική κρίση, Ουκρανία κλπ, αστάθεια στην ευρωζώνη, χαμηλή ανάπτυξη παγκόσμια σε συνδυασμό με ρισκαδόρικες αναλήψεις τοποθετήσεων στα χρηματιστήρια από τα διεθνή κεφάλαια) πως η κρίση μπορεί να επανακάμψει. Μάλιστα οι αποτιμήσεις και οι εκτιμήσεις του για την αναιμική αύξηση της απασχόλησης στις ΗΠΑ ήδη επέφεραν καθοδικούς κραδασμούς στον Ντάουν Τζόουνς.

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ ΠΡΟΣ: ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟ «ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ», ΔΟΕ

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ ΠΡΟΣ: ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟ «ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ», ΔΟΕ ΠΡΟΣ: ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟ «ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ», ΔΟΕ ΣΤΗΝ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ» ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΣΤΟ ΠΥΣΠΕ ΛΑΚΩΝΙΑΣ Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας

Διαβάστε περισσότερα

Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την 24ωρη απεργία του δημόσιου στην Αλεξανδρούπολη

Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την 24ωρη απεργία του δημόσιου στην Αλεξανδρούπολη Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την 24ωρη απεργία του δημόσιου στην Αλεξανδρούπολη Με βασικό σύνθημα: Απαιτούμε, βροντοφωνάζουμε όλοι μαζί: «πάρτε πίσω το νόμο λαιμητόμο» πραγματοποιήθηκε το πρωί της Πέμπτης

Διαβάστε περισσότερα

Παίρνουμε όλοι μέρος στις εκλογές του ΠΑΣΕ VODAFONE στις 14,15 και 16 Μαρτίου Ψηφίζουμε ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δυναμώνουμε το ΠΑΜΕ

Παίρνουμε όλοι μέρος στις εκλογές του ΠΑΣΕ VODAFONE στις 14,15 και 16 Μαρτίου Ψηφίζουμε ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δυναμώνουμε το ΠΑΜΕ Παίρνουμε όλοι μέρος στις εκλογές του ΠΑΣΕ VODAFONE στις 14,15 και 16 Μαρτίου 2017 Ψηφίζουμε ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δυναμώνουμε το ΠΑΜΕ Για ένα σωματείο που θα είναι οργανωτής στον αγώνα απέναντι σε εργοδοσία,

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ ΚΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ Προς τις διοικήσεις των Συνδικάτων, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές, την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο

ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ ΚΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ Προς τις διοικήσεις των Συνδικάτων, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές, την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ ΚΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ Προς τις διοικήσεις των Συνδικάτων, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές, την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Οι Ομοσπονδίες και

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: Η ελληνική εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα στην Ελλάδα.

Θέμα: Η ελληνική εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα στην Ελλάδα. 1 4/11/2016 Σύσκεψη φορέων του λαϊκού κινήματος Θέμα: Η ελληνική εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα στην Ελλάδα. Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Ευχαριστούμε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΑΕΑ 15/10/ ΔΣΕ

ΠΕΑΕΑ 15/10/ ΔΣΕ ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΒΟΥΛΙΟΥ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΞΕ Η ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ Ημερομηνία Ανάρτησης: 18/09/2012 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΕΝΩΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Γιάννης Μηλιός, Συνέντευξη στα Επίκαιρα 28/07/2012

Γιάννης Μηλιός, Συνέντευξη στα Επίκαιρα 28/07/2012 Γιάννης Μηλιός, Συνέντευξη στα Επίκαιρα 28/07/2012 1. Κατά τα φαινόμενα, οι δανειστές θα τραβήξουν στα άκρα τον χρηματοδοτικό στραγγαλισμό της χώρας, με μη καταβολή της δανειακής δόσης. Δημιουργείται ένα

Διαβάστε περισσότερα

Έρευνα κοινής γνώμης για τις πολιτικές εξελίξεις άτομα στις 13 περιφέρειες της χώρας Νοεμβρίου 2015

Έρευνα κοινής γνώμης για τις πολιτικές εξελίξεις άτομα στις 13 περιφέρειες της χώρας Νοεμβρίου 2015 Επωνυμία εταιρείας ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. ΑΡ. ΜΗΤΡ : 5 Επωνυμία εντολέα ΤΟ ΒΗΜΑ Σκοπός δημοσκόπησης Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος Μέγεθος δείγματος/ γεωγραφική κάλυψη Χρονικό διάστημα συλλογής στοιχείων

Διαβάστε περισσότερα

Εισηγητικό του Δ.Σ του ΕΚΝΛ στην συνέντευξη 16/6/2016

Εισηγητικό του Δ.Σ του ΕΚΝΛ στην συνέντευξη 16/6/2016 Εισηγητικό του Δ.Σ του ΕΚΝΛ στην συνέντευξη 16/6/2016 Θέλουμε να καλέσουμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν στα σωματεία τους, στους τόπους δουλειάς και να ξεκινήσουμε νέους αγώνες, προκειμένου να αποκρούσουμε

Διαβάστε περισσότερα

Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Νομού Μαγνησίας. Προς. Θέμα: «Γενική Συνέλευση 24 Σεπτέμβρη, Απεργία 26 Σεπτέμβρη»

Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Νομού Μαγνησίας. Προς. Θέμα: «Γενική Συνέλευση 24 Σεπτέμβρη, Απεργία 26 Σεπτέμβρη» Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Νομού Μαγνησίας Αντωνοπούλου 66 Βόλος, T.K. 382 21 Τηλέφωνα: 24210)20483 (Κάθε Δευτέρα 19:00-21:00) 6936)584278 Fax: 24210)20483 e-mail: elme.mag@gmail.com Ιστοσελίδα:

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Επωνυμία εταιρείας ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. ΑΡ. ΜΗΤΡ : 5 Επωνυμία εντολέα ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Σκοπός δημοσκόπησης Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος Μέγεθος δείγματος/ γεωγραφική κάλυψη Χρονικό διάστημα συλλογής

Διαβάστε περισσότερα

Ενδεικτικές απαντήσεις στα θέματα της Ιστορίας. κατεύθυνσης των Πανελλαδικών εξετάσεων 2014

Ενδεικτικές απαντήσεις στα θέματα της Ιστορίας. κατεύθυνσης των Πανελλαδικών εξετάσεων 2014 Θέμα Α1 Ενδεικτικές απαντήσεις στα θέματα της Ιστορίας κατεύθυνσης των Πανελλαδικών εξετάσεων 2014 ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ Α) Με τη βιομηχανική επανάσταση καθώς η κατοχή γης έπαυε προοδευτικά να είναι πηγή εξουσίας

Διαβάστε περισσότερα

Εργαζόμενος - Εργοδότης

Εργαζόμενος - Εργοδότης Οικονομική δραστηριότητα στην Αρχαία Ελλάδα Εργαζόμενος - Εργοδότης Καταναλωτή Επενδυτές Εργαστήρι 1 Η Πρώτη του Μάη δεν είναι αργία είναι απεργία Εικόνες από την απεργία στο Σικάγο 1886 8ώρες δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Επωνυμία εταιρείας ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. ΑΡ. ΜΗΤΡ : 5 Επωνυμία εντολέα ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Σκοπός δημοσκόπησης Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος Μέγεθος δείγματος/ γεωγραφική κάλυψη Χρονικό διάστημα συλλογής

Διαβάστε περισσότερα

48 ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

48 ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Ο.Δ.Π.Τ.Ε.) Διεύθυνση: Πάντειο Πανεπιστήμιο Λεωφ. Συγγρού 136 Αθήνα Αθήνα 15 Οκτωβρίου 2011 Ταχ. Κωδ.: 17671 Αριθμ. πρωτ.: 181 Τηλέφωνα Προέδρου:6944191513

Διαβάστε περισσότερα

ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ Π.Ο.Ε. Ο.Τ.Α. ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Π.Ο.Ε. Ο.Τ.Α. ΚΑΙ ΤΗΣ Π.Ο.Π. Ο.Τ.Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2007 Π.Ο.Ε. Ο.Τ.Α. ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ Θ. ΜΠΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Π.Ο.Ε.

Διαβάστε περισσότερα

για να γίνει η ελπίδα πράξη...

για να γίνει η ελπίδα πράξη... για να γίνει η ελπίδα πράξη... Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται ύστερα από την συντριβή των μνημονιακών κομμάτων στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Ο λαός μας ελπίζει και αισιοδοξεί για τη δικαίωση

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΆΣΕΙ ΤΟ 4 ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 π.μ. ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΆΣΕΙ ΤΟ 4 ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 π.μ. ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ωρη ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΆΣΕΙ ο ΤΟ 4 ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 π.μ. ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ ωρη ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΆΣΕΙ ΤΟ 4 ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΊΑ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11π.μ. ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

1. Ποια ειναι η κατάσταση

1. Ποια ειναι η κατάσταση 1. Ποια ειναι η κατάσταση Οι 2300 εργαζόμενοι του ΟΑΣΘ που παραμένουν παρά τη χθεσινή εξέλιξη απλήρωτοι για 2 μήνες με το ύψος των απλήρωτων δεδουλευμένων να ξεπερνάει τα 6εκ. δικαίως βρίσκονται σε κινητοποιήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΗΜΕΡΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3 ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΗΜΕΡΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3 ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΗΜΕΡΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 3 ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ-ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ 29-08-2012: ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΣ Π.Ε.Δ. ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ Ο.Τ.Α. ΠΟΡΕΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Με αφορμή τις αρχαιρεσίες στις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους

Με αφορμή τις αρχαιρεσίες στις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους Με αφορμή τις αρχαιρεσίες στις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους Τον Δεκέμβρη του 2015 ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες σε ένα μεγάλο αριθμό Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (60 στους 135, οι 28 στην

Διαβάστε περισσότερα

7η Τριμερής Συνάντηση Κινημάτων Ειρήνης Ελλάδας Κύπρου Τουρκίας. Θεσσαλονίκη 9 10/ 12/2016. Ομιλία της ΕΕΔΥΕ από την Ελπίδα Παντελάκη, γ.γ.

7η Τριμερής Συνάντηση Κινημάτων Ειρήνης Ελλάδας Κύπρου Τουρκίας. Θεσσαλονίκη 9 10/ 12/2016. Ομιλία της ΕΕΔΥΕ από την Ελπίδα Παντελάκη, γ.γ. 7η Τριμερής Συνάντηση Κινημάτων Ειρήνης Ελλάδας Κύπρου Τουρκίας Θεσσαλονίκη 9 10/ 12/2016 Ομιλία της ΕΕΔΥΕ από την Ελπίδα Παντελάκη, γ.γ. της ΕΕΔΥΕ Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ άτομα στις 13 περιφέρειες της χώρας Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ άτομα στις 13 περιφέρειες της χώρας Οκτωβρίου 2014 Ταυτότητα Έρευνας Επωνυμία εταιρείας ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. ΑΡ. ΜΗΤΡ : 5 Επωνυμία εντολέα Σκοπός δημοσκόπησης Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος Μέγεθος δείγματος/ γεωγραφική κάλυψη Χρονικό διάστημα συλλογής

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ Αγαπητοί γονείς Είχαμε επισημάνει στην αρχή της σχολικής χρονιάς ότι η νέα χρονιά, βρίσκει τα σχολεία σε χειρότερη κατάσταση από την περσινή, τους γονείς

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ. 9 Απριλίου 2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ. 9 Απριλίου 2013 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ 9 Απριλίου 2013 ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Η ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ» ΑΠΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ. για τις πολιτικές εξελίξεις ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ. για τις πολιτικές εξελίξεις ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2016 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ για τις πολιτικές εξελίξεις ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2016 Επωνυμία εταιρείας ΚΑΠΑ RESEARCH A.E. ΑΡ. ΜΗΤΡ : 5 Επωνυμία εντολέα Σκοπός δημοσκόπησης Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος Μέγεθος δείγματος/

Διαβάστε περισσότερα

Ο.Λ.Μ.Ε. Ερμού & Κορνάρου 2 ΤΗΛ: 210 32 30 073-32 21 255 www.olme.gr Fax: 210 33 11 338 email: olme@otenet.gr Aθήνα, 30/10/15

Ο.Λ.Μ.Ε. Ερμού & Κορνάρου 2 ΤΗΛ: 210 32 30 073-32 21 255 www.olme.gr Fax: 210 33 11 338 email: olme@otenet.gr Aθήνα, 30/10/15 ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝ. ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΜΕ ΣΕ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΙΡΕΤΟΥΣ (24/10/2015) Η Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στους διωκόμενους συναδέλφους Π.

Διαβάστε περισσότερα

Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στις κατασκευές,

Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στις κατασκευές, ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ & ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΕΔΡΑ: ΑΘΗΝΑ, ΟΔΟΣ ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 1, ΠΛ. ΚΑΝΙΓΓΟΣ 2 ος όρ. Tηλ. 210.3827.122-210.3827.181 FAX. 210.3827.496 http://syndikatooikodomonathinas.gr/

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Καταστατικό

ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Καταστατικό ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Καταστατικό Προοίμιο Το φοβερό μεταπολιτευτικό αδιέξοδο, εθνικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό, βύθισε την ελληνική κοινωνία σε μια βαθύτατη κρίση αξιών. Οι πολιτικές δυνάμεις του

Διαβάστε περισσότερα

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) Ο αγώνας για την επαναπρόσληψη της απολυμένης συναδέλφου από το φροντιστήριο «Πρίσμα» συνεχίζεται Την Παρασκευή 17 του Ιούνη στις 9.00 π.μ. (κτίριο

Διαβάστε περισσότερα

Συνέντευξη του ΠΑΜΕ υγείας και σωματείων για τα προβλήματα στο χώρο της υγείας

Συνέντευξη του ΠΑΜΕ υγείας και σωματείων για τα προβλήματα στο χώρο της υγείας Συνέντευξη του ΠΑΜΕ υγείας και σωματείων για τα προβλήματα στο χώρο της υγείας Η επίθεση, που οργανώνεται από την κυβέρνηση για την υγεία θίγει από τη μία τους υγειονομικούς και από την άλλη τους χρήστες

Διαβάστε περισσότερα

Αρ. Πρωτ.1454 Αθήνα 12/3/2015 Προς Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Αρ. Πρωτ.1454 Αθήνα 12/3/2015 Προς Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αρ. Πρωτ.1454 Αθήνα 12/3/2015 Προς Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ Το Δ.Σ. της Διδασκαλικής

Διαβάστε περισσότερα

Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων Μισθωτών Γραφικών Τεχνών Τύπου-Χάρτου-Μ.Μ.Ε. & Συναφών Επαγγελμάτων. Ανακοίνωση

Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων Μισθωτών Γραφικών Τεχνών Τύπου-Χάρτου-Μ.Μ.Ε. & Συναφών Επαγγελμάτων. Ανακοίνωση Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων Μισθωτών Γραφικών Τεχνών Τύπου-Χάρτου-Μ.Μ.Ε. & Συναφών Επαγγελμάτων Αριστοτέλους 11 15, 6ος ορ. Αθήνα, τηλ: 210 5223756, fax: 210 5223721 Ανακοίνωση Ήρθε η ώρα να μπει ένα

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση

Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση 1 ο Κύμα: 07-09 Σεπτεμβρίου 2009 VPRC Γενική Πολιτική Συγκυρία VPRC Δ.2 ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Σε γενικές γραμμές πιστεύετε ότι τα πράγματα στην Ελλάδα πηγαίνουν σε σωστή,

Διαβάστε περισσότερα

ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ V PRC «Συνδικαλισμός, συνδικάτα και συνδικαλιστική συμμετοχή στη συγκυρία της οικονομικής κρίσης», ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Αντικείμενο της παρούσας έρευνας αποτέλεσε η διερεύνηση του βαθμού συνδικαλιστικής

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» - MEGA ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» - MEGA ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» - MEGA ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 13 «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» - MEGA GREEK PUBLIC OPINION ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Ταυτότητα της έρευνας... σελ. 3 1. Βαθμός αισιοδοξίας για το αν η Ελλάδα θα παραμείνει

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτικό Βαρόμετρο. Μάιος 2015

Πολιτικό Βαρόμετρο. Μάιος 2015 Πολιτικό Βαρόμετρο Μάιος 2015 ΤO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ ΤΗΣ PUBLIC ISSUE Νο144 5-2015 Η τακτική μηνιαία πολιτική έρευνα της Public Issue πραγματοποιείται από το 2004 Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΑΝΑΘΕΣΗ:

Διαβάστε περισσότερα

«Ευρώ ή Δραχμή;», «ΣΥΡΙΖΑ ή Μνημόνιο;», «λιτότητα ή χρεωκοπία», αυτά είναι μερικά από

«Ευρώ ή Δραχμή;», «ΣΥΡΙΖΑ ή Μνημόνιο;», «λιτότητα ή χρεωκοπία», αυτά είναι μερικά από Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους και όχι στης Βουλής τους διαδρόμους «Ευρώ ή Δραχμή;», «ΣΥΡΙΖΑ ή Μνημόνιο;», «λιτότητα ή χρεωκοπία», αυτά είναι μερικά από τα διλήμματα που κυριαρχούν τις τελευταίες μέρες

Διαβάστε περισσότερα

Με αγώνα και οργάνωση να απαντήσουμε στο σχεδιασμό των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης

Με αγώνα και οργάνωση να απαντήσουμε στο σχεδιασμό των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης Με αγώνα και οργάνωση να απαντήσουμε στο σχεδιασμό των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης Η επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, στους μισθούς, στις εργασιακές σχέσεις δεν έχει τελειωμό. Η στρατηγική του

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ο.Ε.Φ.Σ.Ε.Ε.) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ο.Ε.Φ.Σ.Ε.Ε.) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ο.Ε.Φ.Σ.Ε.Ε.) Τηλ.: 210 5238779, fax: 210 5247494, email: omosfarm@yahoo.gr blog: oefsee.blogspot.gr Χαλκοκονδύλη 56, Αθήνα ΑΡΙΘΜΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Πανελλαδική έρευνα γνώμης. Σεπτέμβριος 2013

Πανελλαδική έρευνα γνώμης. Σεπτέμβριος 2013 Πανελλαδική έρευνα γνώμης Σεπτέμβριος 2013 Ταυτότητα της έρευνας Ανάθεση: Εφημερίδα Τύπος της Κυριακής. Περίοδος έρευνας: Η έρευνα διεξήχθη από 10 έως και 12 Σεπτεμβρίου 2013. Τύπος έρευνας: Τηλεφωνική

Διαβάστε περισσότερα

Εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα της γυναίκας εν μέσω οικονομικής κρίσης

Εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα της γυναίκας εν μέσω οικονομικής κρίσης Αθήνα, 09/03/2011 ΑΡΘΡΟ της Αικ. Ζαφείρη Καμπίτση Επιτ. Γεν. Διευθυντού ΟΑΕΕ Τ. Προέδρου Δ.Σ ΤΑΠΟΤΕ ΘΕΜΑ : Εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα της γυναίκας εν μέσω οικονομικής κρίσης Ι. Είναι γνωστό

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Αθήνα 27/11/2014 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. για δυναμική διεκδίκηση των πόρων που δικαιούται η Αυτοδιοίκηση από την Πολιτεία. Με τη δημιουργία κοινού

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2015

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2015 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ «Η ΕΝΟΤΗΤΑ» ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 13-1oς όροφος, 106 77 ΑΘΗΝΑ Τηλ.: 210-5230829 210-5238509 Fax: 210-3840154 210-3838419 Εmail: trenotita@gmail.com Site: www.trenotita.gr

Διαβάστε περισσότερα

Σήμερα, ακούστηκε η φωνή του Έλληνα, η φωνή της Ελληνίδας.

Σήμερα, ακούστηκε η φωνή του Έλληνα, η φωνή της Ελληνίδας. ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ Σήμερα, ακούστηκε η φωνή του Έλληνα, η φωνή της Ελληνίδας. Φωνή δυνατή. Φωνή

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ EΡΓΑΣΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Δελτίο Τύπου 26 Οκτωβρίου 2015 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Ο Αντιπρόεδρος

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ. 1 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ. Συναδέλφισσες, συνάδελφοι φυσικοθεραπευτές. Μισθωτοί στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αυτοαπασχολούμενοι μικροεργαστηριούχοι,

Διαβάστε περισσότερα

Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΝΟΕΣ ΔΟΕΣ ΤΟΕΣ ΝΟΕΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ. Γραφείο Προέδρου Γραφείο Γενικού Δ/ντή. Συντρόφισσες, σύντροφοι

Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΝΟΕΣ ΔΟΕΣ ΤΟΕΣ ΝΟΕΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ. Γραφείο Προέδρου Γραφείο Γενικού Δ/ντή. Συντρόφισσες, σύντροφοι Συντονιστής Οργανωτικής Γραμματείας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ιπποκράτους 22 & Ναυαρίνου, 106 80 Αθήνα Τηλ.: 210 3665301-03 - Fax: 210 3665089 www.pasok.gr - e-mail: syntonistis@pasok.gr Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2013 ΠΡΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ Ενότητα κι αγώνας! Υπάλληλοι, εργάτες, λαϊκά στρώματα όλοι μαζί! Μπορούμε να σταματήσουμε τα νέα μέτρα της σφαγής! Έχουμε τη

Διαβάστε περισσότερα

Συνεδρίαση Κεντρικής Διοίκησης 10 Φλεβάρη 2016

Συνεδρίαση Κεντρικής Διοίκησης 10 Φλεβάρη 2016 Συνεδρίαση Κεντρικής Διοίκησης 10 Φλεβάρη 2016 Εισήγηση Συναδέλφισσες συνάδελφοι Το σημερινό έκτακτο ΔΣ έχει ως θέμα Α. την εκτίμηση της απεργίας στις 4 Φλεβάρη και Β. την κλιμάκωση του αγώνα μας απέναντι

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση

Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση 1 ο Κύμα: 07-09 Σεπτεμβρίου 2009 VPRC Γενική Πολιτική Συγκυρία VPRC Δ.2 ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Σε γενικές γραμμές πιστεύετε ότι τα πράγματα στην Ελλάδα πηγαίνουν σε σωστή,

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» No 51 - Δεκέμβριος 2007 Περιοδική ενημερωτική έκδοση για τα μέλη της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ.

«Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» No 51 - Δεκέμβριος 2007 Περιοδική ενημερωτική έκδοση για τα μέλη της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» No 51 - Δεκέμβριος 2007 Περιοδική ενημερωτική έκδοση για τα μέλη της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ. Για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, η καθιερωμένη γιορτή και κοπή της πίτας της Ένωσης Συντακτών

Διαβάστε περισσότερα

Μνημόνιο & Χρέος: Ένας χρόνος μετά

Μνημόνιο & Χρέος: Ένας χρόνος μετά Μνημόνιο & Χρέος: Ένας χρόνος μετά Τι έχει αλλάξει. Τι πιστεύει σήμερα η ελληνική κοινή γνώμη Πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του ΣΚΑΪ Μάιος 2011 Διάγραμμα 1 Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΑΝΑΘΕΣΗ:

Διαβάστε περισσότερα

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤZΗΔΑΚΗΣ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β ΑΘΗΝΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤZΗΔΑΚΗΣ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β ΑΘΗΝΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤZΗΔΑΚΗΣ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β ΑΘΗΝΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 2016 «Το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για το μέλλον» Ομιλία του Κωστή Χατζηδάκη στο Ελληνοαμερικανικό

Διαβάστε περισσότερα

- Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την στρατηγική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας;

- Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την στρατηγική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας; Η πανελλαδική έρευνα της GPO για την εκπομπή του MEGA "Ανατροπή" διενεργήθηκε στο διάστημα 12,13 και 15 Ιουνίου, σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 ατόμων. Αναλυτικά τα ευρήματα της δημοσκόπησης: - Για το

Διαβάστε περισσότερα

Κ. Χατζηδάκης: Δεν κινδυνεύει η πρώτη κατοικία - Πλήρης συνέντευξη

Κ. Χατζηδάκης: Δεν κινδυνεύει η πρώτη κατοικία - Πλήρης συνέντευξη Κ. Χατζηδάκης: Δεν κινδυνεύει η πρώτη κατοικία - Πλήρης συνέντευξη [04.11.2013] «Δεν θα αλλάξουν ο νόμος Κατσέλη και ο νόμος 4161 για τους ενήμερους δανειολήπτες. Αυτό σημαίνει ότι κανένας φτωχός άνθρωπος

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 16/2017 ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΗΔΗΚΕΚ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΓΕΣΥ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 16/2017 ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΗΔΗΚΕΚ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΓΕΣΥ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 16/2017 ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΣΗΔΗΚΕΚ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΓΕΣΥ Το αίτημα για ένα καθολικό γενικό σχέδιο υγείας το οποίο να παρέχει πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σ όλο τον πληθυσμό αποτέλεσε

Διαβάστε περισσότερα

Πανελλαδική πολιτική έρευνα γνώμης ΠΕΙΡΑΙΑΣ Απρίλιος Απρίλ 200 ιος 2008 Έρευνα 1-3/4

Πανελλαδική πολιτική έρευνα γνώμης ΠΕΙΡΑΙΑΣ Απρίλιος Απρίλ 200 ιος 2008 Έρευνα 1-3/4 Πανελλαδική πολιτική έρευνα γνώμης ΠΕΙΡΑΙΑΣ Απρίλιος 2008 1 Ταυτότητα της έρευνας Ανάθεση : Εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ. Περίοδος έρευνας: Η έρευνα διεξήχθη από 1 έως και 3 Απριλίου 2008. Τύπος έρευνας: Tηλεφωνική

Διαβάστε περισσότερα

Ντέλια Βελκουλέσκου: Μα Πολ εσύ ήσουν εκείνος που το πρότεινε αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να υπαναχωρήσω τώρα.

Ντέλια Βελκουλέσκου: Μα Πολ εσύ ήσουν εκείνος που το πρότεινε αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να υπαναχωρήσω τώρα. Πόλ Τόμσεν: Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι θέτουμε μια ημερομηνία για την επιστροφή της αποστολής, ενώ ενδεχομένως δεν θα έχουμε μια συμφωνία στο εσωτερικό της Τρόικας για το πώς θα προχωρήσουμε. Ντέλια

Διαβάστε περισσότερα