(1948) Η μάνα ακούμπησε το βιβλίο στα χέρια του γιου της. Μυστήριο. Το αγόρι δεν κατάφερνε να φανταστεί ένα σκοπό για το αντικείμενο που κρατούσε.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "(1948) Η μάνα ακούμπησε το βιβλίο στα χέρια του γιου της. Μυστήριο. Το αγόρι δεν κατάφερνε να φανταστεί ένα σκοπό για το αντικείμενο που κρατούσε."

Transcript

1 (1948) Η μάνα ακούμπησε το βιβλίο στα χέρια του γιου της. Μυστήριο. Το αγόρι δεν κατάφερνε να φανταστεί ένα σκοπό για το αντικείμενο που κρατούσε. Σκέφτηκε να το μυρίσει, αλλά η πόρτα του κήπου ήταν ανοιχτή, έμπαινε φως, υπήρχε πολλή ζωή εκεί έξω. Το αγόρι ήταν έξι χρονών, η προσοχή του ξέφευγε, αφαιρούνταν, αλλά δεν έχασε το ενδιαφέρον του για το βιβλίο, απλώς σταμάτησε να το ερευνά ως αντικείμενο καθ εαυτό, άρχισε να το εξετάζει με τρόπο πολύ πιο αφηρημένο, ως πρόθεση, ως σκιά πράξης. Η μάνα είπε το όνομα του γιου της: Ιλίντιο. Το αγόρι, ο Ιλίντιο, εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε να φανταστεί τη βούληση της μάνας του, ποια ήταν η πρόθεσή της όταν του παρέδωσε το βιβλίο, που ήταν πολύ μεγάλο για τα χέρια του, αλλά όχι πολύ βαρύ. Η μάνα επανέλαβε το όνομα του γιου της, Ιλίντιο. Και τα χρώματα της μάνας ορίστηκαν ξανά μπροστά του. Άκου. Την απλή αυτή λέξη, από απλές συλλαβές, κατανόησε απόλυτα ο Ιλίντιο, την άκουγε πριν ακόμα ειπωθεί και συνέχισε να την ακούει στη σιωπή που την ακολούθησε. Η φωνή που έλεγε τη λέξη ήταν μέρος του Ιλίντιο. Μπορούσε να την ακούσει

2 zoze λουισ πεϊσοτο [10] μέσα στο κεφάλι του όποτε ήθελε. Κάποιες νύχτες, όταν γραπωνόταν από τη μάνα του στο κρεβάτι, χωρίς να καταφέρνει να κοιμηθεί, άκουγε σκισμένα κομμάτια της φωνής της μάνας του να περνούν απ το κεφάλι του σαν σερπαντίνες. Μια τέτοια νύχτα, ή κάποια άλλη, μάλλον θα διέκρινε τον γαλήνιο τρόπο με τον οποίο πάντα η μάνα τού έλεγε: άκου. Κάποιους τόνους της φωνής η μάνα του τους χρησιμοποιούσε μόνο για συγκεκριμένες λέξεις ή εκφράσεις, όπως όταν φρένιαζε κι έλεγε: κάνε μου τη χάρη, λαξεύοντας κάθε σύμφωνο, με μια μεγάλη παύση ανάμεσα στο κάνε μου και στο τη χάρη, ξεφυσώντας στο τελευταίο η ή όπως όταν έλεγε: μπαρμπούτσαλα, κι έβαζε τα γέλια ή όπως όταν έλεγε: εσύ όλο τεμπελίκι και ξεφάντωμα είσαι, κι έμοιαζε σαν να τραγουδούσε. Είχε πολλά παραδείγματα λέξεων που θυμόταν απ τη γλώσσα της μάνας του. Ο Ιλίντιο πεινούσε. Από μακριά ακουγόταν το κακάρισμα μιας κότας, ερχόταν απ τον κήπο του γείτονα, από την άλλη πλευρά του τοίχου. Ήταν ένα διαρκές κακάρισμα, σχεδόν αποκοιμισμένο, σχεδόν σερνάμενο, που όμως συνέχιζε διαρκώς. Ήταν ένα κακάρισμα που, καθισμένο πάνω στη μεσημεριανή εκείνη ώρα, έμοιαζε σαν να σκορπούσε μια μυστηριώδη αρμονία, σαν το αλεσμένο καλαμπόκι που συχνά πυκνά πετούσε ο γείτονας πάνω στο χώμα του κήπου. Ο Ιλίντιο ήξερε πως συνήθως η κότα έτρωγε πέτρες και κάποιες ξεχωριστές στιγμές πάλευε με τα σκουλήκια και τα νικούσε σε άνιση μονομαχία. Απ την κορυφή της στοίβας με τα καυσόξυλα την είχε δει. Κάποιες φορές εξέτασε στα σοβαρά την πιθανότητα να δοκιμάσει σκουλήκια. Όταν η κότα τα τέντωνε με το ράμφος της, τα έσκιζε και επιδείκνυε το εσωτερικό τους, του φαίνονταν πεντανόστιμα. Η μάνα του πήγε να πει κάτι σημαντικό. Η μάνα του ήταν μια γυναίκα που μιλούσε πολύ και γελούσε πολύ. Ο Ιλίντιο τη φώναζε όταν την ήθελε για να δει κάτι, εκείνη κοιτούσε, αλλά δεν στα-

3 [11] ματούσε να γελά ή να μιλά. Εκεί, εκείνη την ώρα, η μάνα του έλεγε τις λέξεις μία προς μία, σαν να μπορούσε να χρησιμοποιήσει λίγες μόνο κι έπρεπε να τις διαλέξει πολύ καλά. Η σιωπή ήταν μεγάλη. Ο Ιλίντιο το ένιωθε αυτό, αλλά δεν ήταν ικανός να γνωρίζει τις λέξεις για να τις πει στον εαυτό του. Ήταν ένα πράγμα που το ένιωθε, όπως η αλλαγή της ώρας το καλοκαίρι, το χειμώνα, όπως οι μέρες της βδομάδας, το Σάββατο, η Τετάρτη, και πολλά άλλα που ένιωθε χωρίς να τα γνωρίζει. Η μάνα του έλεγε: Μην ξεχνάς. Ο Ιλίντιο σκέφτηκε τα τρένα. Ο λόγος που καθόταν και σκεφτόταν τα τρένα δεν ήταν προφανής. Στην πραγματικότητα, ήταν παντελώς άγνωστος. Σκέφτηκε τα τρένα, τη γυαλάδα των τρένων, αλλά αυτό που πραγματικά ένιωσε ήταν αδυναμία κατανόησης. Είχε τη μορφή της ομίχλης, ήταν μια δροσερή αδυναμία κατανόησης, σαν σταγόνες νερού που διαλύονται στο δέρμα του προσώπου. Για πρώτη φορά στη ζωή του λυπήθηκε που υπήρχαν τόσα ζητήματα στον κόσμο που δεν κατανοούσε και λούφαξε. Αλλά μια μύγα έκανε ορθή γωνία στον αέρα, μετά άλλη μία, στο κάτω κάτω τα έξι χρόνια είναι η ηλικία της πρώτης φοράς για πολλά πράγματα, παραπάνω από ένα την ημέρα, και γι αυτό αμέσως μετά ανασηκώθηκε. Τα ζητήματα που δεν καταλάβαινε ήταν ένα είδος μαρτυρίου, αλλά ο Ιλίντιο ήταν δυνατός. Μπορεί τάχα να μιλούσε για τη φροντίδα της γίδας: μην ξεχνάς να φροντίζεις τη γίδα. Του Ιλίντιο δεν του άρεσε όταν τον έστελνε η μάνα του να φροντίσει τη γίδα. Αν ήταν απασχολημένος γιατί διηγούνταν μια ιστορία στην ομπρέλα, δεν ήθελε να τον διακόψουν. Μερικές φορές η μάνα του διάλεγε τις χειρότερες στιγμές για να τον φωνάξει, εκείνος μπορεί να συλλογιζόταν ένα μυστικό, γι αυτό να τρόμαζε κι ύστερα να εκνευριζόταν. Μερικές φορές έκανε πείσματα στη μέση του δρόμου. Η

4 zoze λουισ πεϊσοτο [12] μάνα του ένιωθε ντροπή και αργότερα, στο σπίτι, έλεγε πως οι άνθρωποι στο χωριό δεν είχαν ξαναδεί τέτοιο βρωμόπαιδο. Ο Ιλίντιο φουρκιζόταν, αλλά θυμόταν τους άντρες που τον φώναζαν χαμίνι, έλεγαν ε χαμίνι, κακόσπορο χαμίνι. Στην ανάμνηση αυτήν ξανάβρισκε την περηφάνια του. Ήταν χαμίνι, δεν ήταν βρωμόπαιδο. Αυτή η σιγουριά τού έδινε δύναμη για να διαμαρτυρηθεί περισσότερο, ακόμη και να φωνάξει, αν ήθελε. Μπορεί τάχα να μιλούσε για να κάνει τα μαθήματα: μην ξεχνάς τα μαθήματά σου. Δεν του άρεσε του Ιλίντιο να κάνει τα μαθήματα, και δεν του άρεσε που η μάνα του τού μιλούσε γι αυτό μόλις γυρνούσε απ το σχολείο, εκνευριζόταν. Η πρώτη τάξη ήταν όλο υποχρεώσεις. Ήθελε να φάει, ήθελε να παίξει, κατσούφιαζε. Η μάνα του τού εξηγούσε πως, αν έκανε αμέσως τα μαθήματα, θα είχε όλο τον άλλο χρόνο ελεύθερο. Τη στιγμή εκείνη ο Ιλίντιο αρπαζόταν. Τότε η μάνα του μπορεί να ύψωνε τη φωνή και να του έλεγε για τα άλλα παιδιά που ήταν υποχρεωμένα να δουλεύουν, να βοηθάνε στα χωράφια. Ο Ιλίντιο ήξερε τέτοια παιδιά, αλλά δεν ήθελε ν ακούει να του λένε γι αυτά κι ένιωθε προσβεβλημένος. Τότε η μάνα του μπορεί να συνέχιζε την κουβέντα αυτή, χωρίς αποτέλεσμα, ή μπορεί και να την άφηνε να πέσει κάτω. Σ αυτή την περίπτωση τα απογεύματα περνούσαν αργά, ήταν απέραντα, ή περνούσαν γρήγορα, δεν προλάβαιναν ν αρχίσουν και κόντευαν να τελειώσουν, αυτό ήταν, πάνε. Το πρωί της επομένης ο Ιλίντιο πήγαινε στο σχολείο χωρίς να χει κάνει τα μαθήματα. Η καλόγρια μπορεί να τον έπιανε, μπορεί και όχι. Αν τον έπιανε, μπορεί να τον τιμωρούσε, μπορεί και όχι. Όταν τον έδερνε με το χάρακα, εκείνος δεν έκλαιγε. Ήταν γνωστός γι αυτό. Άπλωνε το δεξί του χέρι και περίμενε. Καθώς του έδινε τις ξυλιές με το χάρακα, η καλόγρια τον απειλούσε, τον προσέβαλλε, άλλαζε το μέτρημα όποτε ήθελε, ο χάρακας έκοβε τον αέρα, έκανε έναν ήχο

5 [13] καθαρό και ξερό, τον έβρισκε στα κόκαλα του χεριού με όλη τη δύναμη, αλλά εκείνος δεν έκλαιγε. Γινόταν κατακόκκινος, άνοιγε τα ρουθούνια του για ν αναπνεύσει, αλλά δάγκωνε τα χείλη και δεν έκλαιγε. Όχι, δεν είχε λόγο η μάνα του να του μιλάει για τα μαθήματα. Μπορεί τάχα να του μιλούσε για το πλύσιμο των χεριών: μην ξεχνάς να πλένεις τα χέρια σου. Ή ίσως να του μιλούσε για το αλάτι: μην ξεχνάς το αλάτι. Αλλά δεν είχε λόγο η μάνα του να του μιλάει για το αλάτι. Ο Ιλίντιο ήξερε πως η μάνα του μπορεί να μιλούσε για τα πάντα: μην ξεχνάς τα πάντα. Αλλά ο Ιλίντιο ήταν έξι χρονών και δεν ήθελε να αναλογιστεί αυτή την πιθανότητα, γιατί τα πάντα ήταν ένα κάρο πράγματα. Μάιος. Επιτέλους, ήταν Μάιος. Ο καιρός άνοιγε πια. Μια μικρή θεωρία: κάποιες κινήσεις είναι δυνατές μόνο αφού έχει ξεκινήσει η άνοιξη. Στη διάρκεια της βαρυχειμωνιάς το σώμα τις ξεχνά, σκεβρώνει, σκληραίνει σαν τα δέντρα. Τον Μάιο το σώμα ανακαλεί αυτές τις κινήσεις, νομίζει πως τις ξαναμαθαίνει και, καθώς το κάνει, ανακαλύπτει ξανά την αληθινή του φύση. Γι αυτό μιλάνε για αναγέννηση την άνοιξη, γι αυτό οι άνθρωποι ερωτεύονται, και γι αυτό τα φυτά μεγαλώνουν. Οι κινήσεις αυτές είναι απλές, όλος ο κόσμος ξέρει να τις κάνει. Μόλις τεθούν σε εφαρμογή, ανοίγουν δρόμο σε ακυβέρνητα πλήθη ακολουθιών που, ως τελευταία δράση τους, ανάβουν τον ήλιο. Η μάνα του ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Είχε πειστεί από τη φωνή με την οποία κουβέντιαζε όταν ήταν μόνη. Κι από τη ζωή, βέβαια. Η μητέρα του κουβέντιαζε και με τη ζωή. Έκλεισε την πόρτα του κήπου, ακούμπησε το κλειδί πάνω στο άδειο τραπέζι, μπήκε στο δωμάτιο, ο ήχος από το ανοιγοκλείσιμο του άδειου συρταριού στο γραφειάκι, βγήκε από το δωμάτιο, σήκωσε τη βαλίτσα, έκανε τρία βήματα, τοκ, τοκ, τοκ, κι άνοιξε την πόρτα. Πάμε.

6 zoze λουισ πεϊσοτο [14] Ο Ιλίντιο σηκώθηκε από το σκαμνί, το τακτοποίησε στο σβησμένο τζάκι, έχωσε το βιβλίο κάτω απ τη μασχάλη, σήκωσε τη βαλίτσα κι έφυγαν. Κατέβαιναν αργά, σταθεροποιώντας κάθε βήμα στις πέτρες της πλαγιάς. Μάνα και γιος, φορτωμένοι με τις βαλίτσες, ντυμένοι με τα πιο καινούργια ρούχα τους, ισορροπούσαν. Από την κορυφή της πλαγιάς φαινόταν η απόσταση ως το χωριό και, πέρα στο βάθος, τα απλωμένα χωράφια. Ίσως να υπήρχαν πουλιά που στο ίδιο εκείνο μέρος άνοιγαν απλά τα φτερά τους και, από τη μια πεδιάδα στην άλλη, γλιστρούσαν μέχρι τον ορίζοντα. Μάνα και γιος δεν μπορούσαν, ήταν φυλακισμένοι στα στενά τους παπούτσια. Το χωριό ξαπόσταινε στη σκιά. Σε λίγο οι άνθρωποι θα γύριζαν απ τα χωράφια, άντρες και γυναίκες θα διέσχιζαν τους δρόμους με πρόσωπα καλυμμένα από χώμα. Ώρες ολόκληρες πριν και μετά το χωριό βρισκόταν σε κίνηση, αλλά όταν ο Ιλίντιο και η μάνα του κατέβηκαν την πλαγιά, το χωριό ξαπόσταινε, και το μόνο που ακουγόταν από μακριά, με ορισμένο ρυθμό, ήταν ο ήχος του σφυριού που χτυπούσε το καλέμι. Εκεί, καρφωμένος στον αέρα πάνω απ το χωριό, ο ήχος ήταν θλιβερός σαν τον επαναλαμβανόμενο θάνατο ενός σπουργιτιού. Ο χτίστης βρισκόταν στο μπαλκόνι του σπιτιού της Δόνα Μιλού. Κατά τους υπολογισμούς του, μισή μέρα ακόμη και θα τελείωνε τα μερεμέτια για τα οποία τον είχαν φωνάξει και του πήραν σχεδόν δυο βδομάδες, δουλεύοντας μόνος. Ο χτίστης άνοιγε μια τρύπα στο μπαλκόνι της Δόνα Μιλού και λεγόταν Ζοζουέ. Ήταν νέος, τριάντα οχτώ χρονών. Ο χτίστης έχωσε το δάχτυλό του ανάμεσα στο σφυρί και το καλέμι, άφησε το καλέμι να πέσει προς τα πόδια του και στραβομουτσούνιασε. Φύσηξε το δάχτυλο, φφφ. Μετά, για να ξεχαστεί, το έφτυσε με δύναμη. Ο άνεμος σταμάτησε εκείνη τη στιγμή.

7 [15] Ένα τόξο αργό και πλατύ. Χαμηλά, το σάλιο έσκασε πάνω σε μια πέτρα του πλακόστρωτου. Έμεινε εκεί, να στεγνώσει ή να ξεχαστεί. Ο Ζοζουέ μπήκε στο σπίτι και γι αυτό μια στιγμή αργότερα, στο ίδιο αυτό πλακόστρωτο, δεν είδε να προβάλλουν οι μορφές μάνας και γιου. Έρχονταν φορτωμένοι με βαλίτσες, αυτό μπορούσε να το διακρίνει ακόμη κι από απόσταση. Δεν μπορούσε να διακρίνει το χρώμα των ρούχων που φορούσαν, η φούστα της μάνας μπορεί να ήταν γκρίζα ή μαύρη, το καφέ πανωφόρι του γιου μπορεί να ήταν οποιοδήποτε σκούρο χρώμα. Η μάνα είχε ένα μαντίλι να της καλύπτει το κεφάλι. Άλλες μέρες έσπρωχνε πίσω τα μαλλιά σύρριζα απ το μέτωπο με το ένα χέρι και τραβούσε το μαντίλι με το άλλο. Ο Ιλίντιο την ήξερε αυτή την κίνηση. Ο καιρός ήταν σχεδόν σωστός. Μακριά, στο προαύλιο της εκκλησίας, θα χτυπούσαν οι καμπάνες. Ο καιρός ήταν καθαρός όπως η αύρα που τώρα ξεκινούσε. Μάνα και γιος δεν βάδιζαν γρήγορα, αλλά πλησίαζαν. Πέρασαν απ την πόρτα του σπιτιού της Δόνα Μιλού, κάτω απ το έρημο μπαλκόνι. Η μάνα κρατούσε δυο βαλίτσες που δεν της χαλούσαν τη στάση. Βάδιζε ευθυτενής και σοβαρή. Τα μάτια της μάνας, τα μάτια του γιου. Οι εικόνες θάμπωναν ίσως εξαιτίας της σιωπής. Έφτασαν στο σημείο όπου ο τοίχος του σπιτιού της Δόνα Μιλού στρογγύλευε σε μια γωνιά που έβγαζε στην κατηφόρα της πηγής, συνέχισαν. Η μάνα ακούμπησε κάτω τη βαλίτσα και χαμήλωσε μέχρι να φτάσει τον Ιλίντιο. Ήταν κομψό το σώμα της σκυμμένο μέσα απ τα ρούχα. Η μάνα είχε λεπτά φρύδια. Ίσιωσε το γιακά του πουκαμίσου του γιου. Σαν να ταν τα χέρια της σκούπες, τα πέρασε απ το πανωφόρι του γιου της, να το σκουπίσει απ το τίποτα. Του πήρε τη μικρή βαλίτσα και την ακούμπησε σ ένα πέτρινο παγκάκι που υπήρχε δίπλα στη βρύση. Του τράβηξε το βιβλίο που κουβαλούσε κάτω απ

8 zoze λουισ πεϊσοτο [16] τη μασχάλη και το ακούμπησε πάνω στη βαλίτσα. Κρατώντας τον απ τους ώμους, για άλλη μια φορά τον κοίταξε σιωπηλά. Η σιωπή πέρασε. Η μάνα είχε μια φωνή: Μείνε εδώ, μην το κουνήσεις. Ο Ιλίντιο ήταν ικανός να κατανοεί και να υπακούει στις απλές εντολές της μάνας. Περίμενε εδώ. Δεν απάντησε. Ήθελε να δει τι θα συνέβαινε. Στη διάρκεια της τελευταίας βδομάδας η μάνα σοβαρή, χωρίς λέξεις, ο Ιλίντιο δεν καταλάβαινε. Δίπλα του το νερό της πηγής. Τα μάτια της μάνας έμειναν σταματημένα στα μάτια του γιου μέχρι τη στιγμή που το σώμα της γύρισε και απομακρύνθηκε, επιστρέφοντας εκεί απ όπου είχε μόλις έρθει. Ο Ιλίντιο σκεφτόταν κάτι, ίσως τα πουλιά που έρχονταν να τρυπώσουν στα φύλλα του κισσού που σκέπαζαν την κορυφή του τοίχου της Δόνα Μιλού μπροστά του, πουλιά ανοιξιάτικα. Φτερά ή φύλλα. Και δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει για ν ακούσει τα βήματα της μάνας του να απομακρύνονται μέχρι που έγιναν μονάχα ένα υπόλειμμα ήχου. Από ένστικτο μόνο. Όταν του φάνηκε πως είχε περάσει πολύς χρόνος, χωρίς να κουνήσει τα πόδια του, με τα χέρια πίσω απ την πλάτη, έγειρε τον κορμό μπροστά για να δει τη μάνα του πέρα μακριά, πέρα μακριά, να απομακρύνεται, η μάνα του ήταν εκεί και μετά, οχ, εξαφανίστηκε, έστριψε στη γωνία. Ο Ιλίντιο έστρεψε το σώμα στη θέση του. Μακριά, στο προαύλιο της εκκλησίας, οι καμπάνες σήμαναν εφτά το απόγευμα. Η ώρα σκόρπισε σε όλο το χωριό. Στα έξι του χρόνια ο Ιλίντιο ήξερε καλά πως στο προαύλιο της εκκλησίας ο χτύπος της καμπάνας διέκοπτε κουβέντες και σκέψεις. Μια σαύρα ν ανεβαίνει στον τοίχο. Μπροστά του, μέτρα πιο πέρα, βρισκόταν ο τοίχος της Δόνα Μιλού, έριχνε ένα μαν-

9 [17] δύα κισσού, φύλλα σκουροπράσινα, σχεδόν μαύρα. Στα δεξιά του ήταν η καινούργια βρύση, μια κιστέρνα με τρεις κρουνούς που έτρεχαν άφθονο νερό σε μια μικρή στέρνα με μαρμάρινο χείλος, που έφτανε στις γυναίκες πάνω απ τα γόνατα, του Ιλίντιο μέχρι τη μέση, με στρογγυλεμένες χαραματιές πάνω στους κρουνούς για να εφαρμόζουν οι στάμνες. Οι κρουνοί στα δεξιά του ήταν καρφωμένοι σ έναν ασβεστωμένο τοίχο που, από την άλλη μεριά, είχε τη στέρνα όπου έφερναν τα ζώα για πότισμα, και πιο μετά ακόμη, κάτω από ένα υπόστεγο, βρίσκονταν οι στέρνες για το πλύσιμο των ρούχων. Στ αριστερά του ήταν ο χωματόδρομος που οδηγούσε στην οδό του σπιτιού της Δόνα Μιλού και σε όλο το χωριό. Πίσω του ήταν ένας τοίχος που πάνω του ανέβαινε μια σαύρα και πίσω απ αυτό τον τοίχο ήταν τα μποστάνια. Όλα αυτά, νερά, μποστάνια, ασβέστης, ανακατεύονταν με το απόγευμα και μεταμορφώνονταν σε αεράκι που μύριζε καθαρό ουρανό. Όταν ανάσαινε, ο Ιλίντιο ένιωθε κάτι σαν ευτυχία. Ένιωθε πως κάτι θα άλλαζε. Εν τω μεταξύ, εκεί, το μακρινό τραγούδι των τζιτζικιών, οι παλάμες ακουμπισμένες πάνω στον ζεστό ακόμη απ τον απογευματινό ήλιο ασβέστη, το νερό νερό νερό. Ο Ιλίντιο πεινούσε. Πέρασε μια ομάδα γυναικών με καλάθια γεμάτα άπλυτα ρούχα. Τον κοίταξαν και δεν είπαν τίποτα. Μετά από λίγο ακούστηκε νερό να πετιέται στον αέρα, ο στριγκός ήχος απ τα γέλια τους. Αυτά που έλεγαν ήταν σαν ουρλιαχτά, παράπονα και ικεσίες και μετά χάχανα. Ήταν φασαριόζες. Το νερό έτρωγε γροθιές. Πέρασε κι ένας άντρας τρεκλίζοντας, σκυφτός, με πόδια στραβά. Είχε γέρικα μαλλιά, έσερνε μια γαϊδούρα με κουρασμένα μάτια. Ήταν δυο μεγάλα καστανά μάτια. Η κούρασή της είχε μέσα θλίψη. Η κούραση του Ιλίντιο ήταν διαφορετική. Η μέρα σκοτείνιαζε και ο Ιλίντιο ανυπομονούσε και θύμωνε με την ταχύτητα αυτή. Ο άντρας

10 zoze λουισ πεϊσοτο [18] δεν άργησε. Αφού πότισε τη γαϊδούρα, όπως ετοιμάζονταν οι δυο τους για την ανηφόρα, και σκούπισε μ ένα τσαλακωμένο μαντίλι το πρόσωπό του, ρώτησε: Τίνος είσαι εσύ, γιε μου; Ο Ιλίντιο είπε το όνομα της μάνας του. Τίνος; Επανέλαβε το όνομα της μάνας του. Ο άντρας έμεινε ακίνητος, κάνοντας υπολογισμούς με το μυαλό του, προσπαθώντας να αντιληφθεί, και μετά, ξαφνικά, κατάλαβε. Σαν να μην υπήρχε πια ο Ιλίντιο, ανέβηκε το χωματόδρομο με τη γαϊδούρα πίσω του, συμμορφωμένη. Στη σιωπή του χώρου αμέσως γύρω του, ο Ιλίντιο περίμενε ακόμη. Το απόγευμα εξαφανιζόταν, τα σχήματα δεν είχαν πια σκιά και σιγά σιγά άλλαζαν χρώμα, μεταμορφώνονταν τα ίδια σε σκιά. Ο Ιλίντιο πεινούσε και γι αυτό σκέφτηκε να πιει νερό, αγνοούσε την ιστορία της βρύσης. Αλλά για μια στιγμή πίστεψε πως, όταν η μάνα του θα επέστρεφε, θα το καταλάβαινε ότι είχε φύγει από τη θέση του και θα θύμωνε. Δεν τη φοβόταν, αλλά δεν είχε όρεξη για φασαρία, ίσως γιατί οι γυναίκες είχαν κιόλας τελειώσει το πλύσιμο των ρούχων, τα είχαν στύψει κι ανέβαιναν σιωπηλές, φορτωμένες, η μυρωδιά του γαλάζιου σαπουνιού, τα σανδάλια να γλιστρούν στο ξερό χώμα. Δεν κόντευε να νυχτώσει, είχε νυχτώσει για τα καλά. Υπήρχε ακόμα η ανάμνηση του απογεύματος, αλλά ήταν πια νύχτα. Η καμπάνα συνέχιζε να χτυπά τις ώρες. Ο Ιλίντιο τύλιγε ερωτήσεις προς τα μέσα του. Ήπιε νερό. Με το λαιμό του καρφωμένο, ένιωθε το νερό να τρέχει στις άκρες των χειλιών και στο σαγόνι. Ήταν δροσερό και τον χόρταινε. Πού ήταν η μάνα του; Γιατί δεν ερχόταν να τον πάρει; Ο Ιλίντιο εκνευριζόταν μ αυτές τις ερωτήσεις. Η μάνα του τον κατσάδιαζε και για πολύ λιγότερα. Όταν ερχόταν, θα την τιμωρούσε.

11 [19] Γύρω απ την πηγή είχε τριζόνια. Ο έναστρος ουρανός έμοιαζε με χωράφι ολόκληρο από φωλιές τριζονιών. Ο Ιλίντιο ήξερε πως ήταν η ώρα ανάμεσα στο φαΐ και στον ύπνο. Πεινούσε, αλλά θυμόταν τον εαυτό του καθισμένο στο πάτωμα, να παίζει με τις κουβαρίστρες και ν ακούει τη μάνα του να διηγείται κάτι, να σχολιάζει και να γελά. Οι κουβαρίστρες ακολουθούσαν τις φθαρμένες γωνίες απ τις πλάκες του πατώματος. Η μάνα του δεν σταματούσε να ράβει, η δαχτυλήθρα, η λάμψη στην άκρη της βελόνας, η τεντωμένη κλωστή, και μπορεί το τζάκι να ήταν αναμμένο, με μια κατσαρόλα με νερό βαλμένη πάνω στα κάρβουνα, ζεστή πάντα, να βράζει. Μετά από αυτή την ανάμνηση σκεφτόταν πως, όταν ερχόταν η μάνα του, ίσως να μην της έλεγε τίποτα. Θα έτρεχε μόνο προς το μέρος της και θα την αγκάλιαζε. Αλλά αμέσως μετά κοιτούσε γύρω του και σκεφτόταν: όχι. Όταν θα ερχόταν η μάνα του, είχε να της πει λόγια θυμωμένα. Μετά από κάποια στιγμή άρχισε να κρατάει την αναπνοή του. Έβαλε στοίχημα με τον εαυτό του ότι θα κρατούσε την αναπνοή του μέχρι να γυρίσει η μάνα του. Θα ήταν μια πολύ θεαματική στιγμή, αλλά δεν είχε αρκετή ανάσα. Είχε κουραστεί να κοιτάζει προς τα εκεί όπου την περίμενε να εμφανιστεί και να μη βλέπει τίποτα, καμία μεταβολή, κανέναν. Μετά από κάποια στιγμή άρχισε να νιώθει ένα σφάχτη, που τον κάρφωσε και συνέχισε. Πονούσε. Και τα καλά ρούχα, η έτοιμη βαλίτσα, το βιβλίο, οι ερωτήσεις χωρίς απάντηση. Σκέφτηκε να γυρίσει μόνος του στο σπίτι. Ίσως να τον περίμενε η μάνα του, ανήσυχη. Αλλά σκέφτηκε και την κλειδωμένη πόρτα του σπιτιού, τη νύχτα, κι ήταν εικόνα από εφιάλτη. Μείνε εδώ, μην το κουνήσεις, περίμενε εδώ. Γνώριζε τη φωνή της μάνας του. Την ώρα που έκανε τσίσα του άρχισε να κλαίει. Ήταν ένα αγόρι έξι χρονών, νύχτα, σ ένα χωματόδρομο, που έκανε τσίσα

12 zoze λουισ πεϊσοτο [20] κι έκλαιγε. Συγκινήθηκε με τα τσίσα να τρέχουν, πεθύμησε ν ακούσει τη μάνα του να τον ρωτάει: λοιπόν, τελείωσες;, όπως όταν είχαν μόλις ξυπνήσει και τον συνόδευε στον κήπο. Η γίδα καθόταν και τον κοίταζε. Ήταν νεαρή και ενδιαφερόταν για τα πάντα, ήθελε να μάθει να κουτουλάει τα πράγματα. Πού ήταν η γίδα; Δεν την είχε δει στον κήπο πριν φύγουν. Ένα ασήμαντο μυστήριο. Ολόκληρο το χωριό κοιμόταν. Τίποτα δεν διατάρασσε τη νύχτα. Σκέφτηκε να φωνάξει τη μάνα του. Η φωνή του βγήκε απαρηγόρητη, παιδική, κι έβαλε πάλι τα κλάματα. Σκέφτηκε πολλά πράγματα και με το χρόνο ένιωσε να μικραίνει, μέχρι που έγινε μικρότερος κι από πέτρα, κι από κόκκο σκόνης. Ο φόβος τού πάγωνε τ αυτιά, την άκρη της μύτης, τα γόνατα, τα πόδια. Δεν κατάφερνε να βγει από το χρόνο. Έκλεινε τα μάτια, αλλά ένιωθε την κρούση του φόβου και τα ξανάνοιγε πολύ ξαφνικά. Ξημέρωμα ακόμη, ο Ζοζουέ κατέβηκε το δρόμο της πηγής τρέχοντας, σκοντάφτοντας στις λυμένες μπότες και σκορπίζοντας πέτρες, ο Ιλίντιο δεν αντέδρασε όταν τον είδε. Κατά τον ίδιο τρόπο δεν αντέδρασε στα λόγια του: Άργησα, συγγνώμη. Ήμουν ήσυχος, νόμιζα πως ήταν για σήμερα. Ήμουν εντελώς ήσυχος. Πριν από λίγο κατάλαβα πως ήταν για χτες και πετάχτηκα απ το κρεβάτι. Ασθμαίνοντας, ο χτίστης πήρε τη βαλίτσα και το βιβλίο. Πήγε ν αρπάξει το χέρι του Ιλίντιο, αλλά τον έπιασε μόνο απ το μανίκι κι έκανε το πρώτο βήμα, το δεύτερο, το τρίτο. Ο Ιλίντιο τον ακολούθησε, θα είχε ακολουθήσει οποιονδήποτε προς οπουδήποτε. Το πρωινό ήταν υγρό, τα χρώματα ήταν φτιαγμένα από ατμό κι ο Ζοζουέ δεν σώπαινε: Το ήξερα πως ήταν για χθες, αλλά την Τετάρτη άρχισα να νομίζω πως ήταν Τρίτη ακόμη, κι έτσι πέρασα όλη τη μέρα,

13 [21] έτσι πήγα και για ύπνο και, χωρίς να το θέλω, άργησα μια μέρα, έμεινα πίσω. Αν είχε συμβεί Παρασκευή, θα το είχα καταλάβει αμέσως. Στο σπίτι της Δόνα Μιλού τις Παρασκευές φτιάχνουν πάπια. Μυρίζει. Ο Ιλίντιο παρακολουθούσε τους άδειους δρόμους. Η γη ήταν ακόμη σκεπασμένη από την καταχνιά, οι πέτρες γυαλισμένες. Πάλευε με την παρόρμηση να πιστέψει πως τον οδηγούσε η μάνα του, γιατί είχε περάσει όλη νύχτα περιμένοντάς τη, να φαντάζεται τον ερχομό της και να διαψεύδεται επανειλημμένα. Ο Ιλίντιο δεν γνώριζε καλά εκείνη τη μεριά του χωριού. Την έλεγαν Σάο Ζουάο, είχε την Οδό Σάο Ζουάο, που έβγαζε στον κάμπο, και το Παρεκκλήσι Σάο Ζουάο. Στην πόρτα ενός σπιτιού με τοίχους που ξεφλούδιζαν παλιό ασβέστη, ο χτίστης άρχισε ν ανακατεύει μια αρμαθιά κλειδιά. Κοίταξε ένα σαν να ήταν διαφορετικό από όλα τα άλλα και μ αυτό άνοιξε την πόρτα. Ο Ιλίντιο μπήκε μέσα, μύρισε μια κρύα και παράξενη μυρωδιά, αλμυρή, παντού, σε κάθε γωνιά. Ψάχνοντας, κοίταξε ως και στα καδρόνια της οροφής, μπήκε στο μεγάλο δωμάτιο και βγήκε τρέχοντας, μπήκε μετά σ ένα μικρότερο δωμάτιο, το μόνο που απέμενε, και βγήκε νεκρός. Πίστεψε πως δεν θα έβλεπε τη μάνα του ποτέ ξανά. Προσπαθώντας να τον ψυχώσει, ο Ζοζουέ ρώτησε: Στον κήπο βγήκες; Ξανά η ελπίδα. Ο Ιλίντιο πετάχτηκε, το έδαφος δεν υπήρχε σ εκείνα τα βήματα, πέρασε την πόρτα του κήπου και στο φως της μέρας, για μια στιγμή, απόμεινε ακίνητος, χωρίς δράση. Σ εκείνο τον άγνωστο κήπο, η γίδα, δεμένη στον κορμό μιας πορτοκαλιάς, τον κοιτούσε. Ο Ιλίντιο προχώρησε αργά, κάτι όμως μέσα του παρέμεινε μετέωρο και βυθίστηκε. Όταν αγκάλιασε τη γίδα, ένιωσε παρηγοριά και στενοχώρια ταυτόχρονα. Η μάνα του είχε έρθει

14 zoze λουισ πεϊσοτο [22] εκεί και την είχε αφήσει. Η μάνα του είχε έρθει σ αυτό τον άγνωστο κήπο, κι αυτή επίσης η σκέψη τού έφερε παρηγοριά και στενοχώρια, κυρίως στενοχώρια. Το αλάνι που έκανε πείσματα, που έτρωγε ξύλο με το χάρακα, που εκνευριζόταν, έμεινε εκεί, ξαπλωμένο στο έδαφος, αγκαλιασμένο με τη γίδα, να κλαίει. Ήταν ένα αγόρι που είχε χάσει τη μάνα του. Έχοντας άγνοια της στιγμής, η γίδα, με τη γλώσσα έξω, βέλαζε. Ο Ζοζουέ φάνηκε στην πόρτα του κήπου και δεν ήξερε τι να κάνει ή τι να πει. Ένα χρόνο αργότερα θα κάθονταν οι δυο τους και θα έτρωγαν τα καλύτερα κομμάτια της γίδας, βραστής.

15 (Πηγή) Ε κτός από τα πηγάδια, αυτή ήταν η τρίτη πηγή του χωριού. Οι άλλες μετά βίας έφταναν να εξυπηρετήσουν όλο τον κόσμο, αυτή η καινούργια όμως εγκαταλείφθηκε τη μέρα που, από κάποιο υπόγειο μυστήριο, τα υδραυλικά ανακατεύτηκαν κι απ τους κρουνούς της κιστέρνας ξεπήδησε το περιεχόμενο της καταβόθρας της Δόνα Μιλού. Μάλιστα, το περιεχόμενο της καταβόθρας της Δόνα Μιλού. Στο κουρείο κατατέθηκαν οι προτάσεις διαφόρων ειδικών στα πηγάδια και στην άρδευση. Το θέμα εξετάστηκε με μεγάλη σοβαρότητα. Έδειξαν σεβασμό σε αυτούς που κατά το δειλινό, με τη μύτη βουλωμένη, μόλις επέστρεφαν στο σπίτι καταλάβαιναν τι κουβαλούσαν στο δοχείο. Από κει και πέρα, παρά τις ενυπόγραφες διαβεβαιώσεις, μόνο όποιος δεν ψιλολογούσε χρησιμοποιούσε εκείνο το νερό. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Τους πρώτους μήνες της καινούργιας πηγής μικρά πλήθη γυναικών πλησίαζαν τους κρουνούς με μικρά βήματα, κι όταν κάποια έφευγε με τη στάμνα ή το κανάτι γεμάτα, άνοιγε δρόμο με τους αγκώνες. Κι όταν

16 zoze λουισ πεϊσοτο [24] είχε πια απομακρυνθεί από τις άλλες που περίμεναν, σήκωνε τη στάμνα και την τοποθετούσε στην κορυφή του κεφαλιού, πάνω σ ένα τυλιγμένο κομμάτι πανί, και προχωρούσε, ψηλότερη ακόμη, με το πήλινο κεφάλι. Στα ριζά της πηγής οι στάμνες και τα κανάτια έχυναν νερό όταν τα τραβούσαν από τον κρουνό, μουσκεύοντας το έδαφος και τα λευκά πόδια των γυναικών. (1953) Ο Ζοζουέ χρησιμοποιούσε μόνο τα δικά του μαχαίρια. Τα κρατούσε στο χέρι, τυλιγμένα σε μια πάνινη θήκη. Ήταν καλοακονισμένα σε μια πέτρα που φυλούσε δίπλα στο νεροχύτη. Ο Ζοζουέ ήταν αδύνατος και το σώμα του διέσχιζε τον αέρα. Μετακινούνταν λες κι εκείνο το μαρτιάτικο πρωινό θα τελείωνε ανά πάσα στιγμή. Καλημέριζε τους ανθρώπους που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν. Πίσω του, με μικρότερα βήματα, με περισσότερα βήματα, ακολουθούσε ο Ιλίντιο. Ο Ζοζουέ χαλάρωσε το βήμα πλησιάζοντας στην είσοδο της καινούργιας πηγής. Σταμάτησε. Να πάμε να τη δούμε; Κακότροπα, το αγόρι ένευσε με το κεφάλι όχι. Εξαιτίας εκείνης της φοράς που δεν με πλήρωσε η δόνα Μιλού; Βράζοντας, ο Ιλίντιο σταύρωσε τα χέρια του και συνέχισε να κοιτάζει πλάγια και να μη λέει τίποτα. Όποτε χρειαζόταν να αναφερθούν στην ημέρα που είχε φύγει η μάνα του Ιλίντιο, μιλούσαν για τη φορά που η δόνα Μιλού δεν είχε πληρώσει τον χτίστη. Αυτό που είχε συμβεί ελάχιστα αντιστοιχούσε στη φράση αυτή, η δόνα Μιλού τον είχε πληρώσει τον χτίστη, αλλά μετά από χρόνια λίγο ενδιέφερε η

ΒΙΒΛΙΟ METAΦPAΣH: AΘΗΝΑ ΨΥΛΛΙΑ

ΒΙΒΛΙΟ METAΦPAΣH: AΘΗΝΑ ΨΥΛΛΙΑ Ζοζέ ΛουΙς Πεϊσότο ΒΙΒΛΙΟ METAΦPAΣH: AΘΗΝΑ ΨΥΛΛΙΑ K E Δ P O Σ 1 (1948) Η μάνα ακούμπησε το βιβλίο στα χέρια του γιου της. Μυστήριο. Το αγόρι δεν κατάφερνε να φανταστεί ένα σκοπό για το αντικείμενο που

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου

μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου Ένα H κουρούνα διέσχισε τον ουρανό, χτυπώντας αργά τα φτερά της. Ταπ, ταπ, ταπ. Ήταν νύχτα, δεν είχε ακόμα ξημερώσει, και με τα κατάμαυρα φτερά της μπορούσε να πετάει στον αέρα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Σε μια αυλή, ζούσαν καμιά δεκαριά γαλοπούλες, μαύρες και με μακριούς λαιμούς κι όλη την ώρα φώναζαν γλου-γλου-γλου. Αχώριστες ήταν και τριγυρνούσαν και τσιμπολογούσαν. Κι έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Τούτη εδώ είναι μια ιστορία για ένα κοριτσάκι, τη Μαριόν, που ζούσε σ ένα βόρειο νησί, σε μια πόλη που την έλεγαν Νεμπγιαβίκ. Ήταν ένα μέρος με

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

[Ο Τομ Σόγιερ και οι δύο φίλοι του έχουν φύγει κρυφά από τα σπίτια τους και έχουν κατασκηνώσει δίπλα στο ποτάμι. Ο Τομ ξυπνά πρώτος το πρωί.

[Ο Τομ Σόγιερ και οι δύο φίλοι του έχουν φύγει κρυφά από τα σπίτια τους και έχουν κατασκηνώσει δίπλα στο ποτάμι. Ο Τομ ξυπνά πρώτος το πρωί. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ [Ο Τομ Σόγιερ και οι δύο φίλοι του έχουν φύγει κρυφά από τα σπίτια τους και έχουν κατασκηνώσει δίπλα στο ποτάμι. Ο Τομ ξυπνά πρώτος το πρωί.] Μια καφεκόκκινη πασχαλίτσα σκαρφάλωνε στα ιλιγγιώδη

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει «Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη στην ανέμη τυλιγμένη δωσ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχίσει και την καλή μας συντροφιά να την καλησπερίσει Μ ια φορά κι ένα καιρό σ ένα μακρινό βασίλειο ζούσε

Διαβάστε περισσότερα

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια Το παράξενο ταξίδι της Συννεφένιας «Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια ζούσαν σε ένα παλάτι. Ο Φωτιάς δεν τις άφηνε να βγουν έξω ποτέ. Στερέωνε την πόρτα με ένα βαρύ ξύλο. Μια μέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Παίζονταςμετουςτίτλουςτωνβιβλίων! Τα βιβλία που μας «δάνεισαν» τους τίτλους τους:

Παίζονταςμετουςτίτλουςτωνβιβλίων! Τα βιβλία που μας «δάνεισαν» τους τίτλους τους: Παίζονταςμετουςτίτλουςτωνβιβλίων! Αν σου δώσω τον τίτλο ενός βιβλίου, τι μπορείς να φανταστείς για αυτό; Μπορείς να μαντέψεις το περιεχόμενό του; να περιγράψεις τους ήρωές του; να αφηγηθείς τις ιστορίες

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Από τους μαθητές/τριές Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη

Από τους μαθητές/τριές Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη BULLING Από τους μαθητές/τριές έ Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη Δεν έχουν όλες οι πόλεις του κόσμου ειρήνη! Κάποιες έχουν πόλεμο.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, 2013-2014 Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Ο Ρίτσαρντ Ντέιβιντ Μπαχ γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1936, στο Oak Park, του Illinois. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Long Beach

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Thales Foundation Cyprus P.O. Box 28959, CY2084 Acropolis, Nicosia, Cyprus ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ KANGOUROU ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2016 Level 3 4 Γ - Δ Δημοτικού 3 Δεκεμβρίου / December 2016 10:00 11:15 Ερώτηση 1 7: 3 βαθμοί

Διαβάστε περισσότερα

Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών

Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

ια φορά κι έναν καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, τόσο μακρινή

ια φορά κι έναν καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, τόσο μακρινή ια φορά κι έναν καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, τόσο μακρινή που αν δεν την είχα ονειρευτεί δεν θα είχα καταφέρει ποτέ να φτάσω εκεί, ζούσε ένας βασιλιάς πολύ-πολύ κακός! Μοναδικός του σκοπός ήταν να

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η πορεία προς την Ανάσταση... Η νύχτα της Ανάστασης Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρούμενα οι καμπάνες. Οι χριστιανοί φορούν τα γιορτινά τους και πηγαίνουν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την Ανάσταση του Χριστού. Στα

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΑΨΑΣ Ο ΑΧΡΗΜΑΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΑΨΑΣ Ο ΑΧΡΗΜΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΓΡΑΨΑΣ Ο ΑΧΡΗΜΑΣ 1 ο Μέρος Ο ΚΑΛΑΜΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ AKAKIA 2011 Copyright Mr. Evangelos Grammenos 2011 Published in England by Akakia Publications, 2011 AKAKIA Publications St

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Στο λαχανόκηπο, ο ήλιος έκαιγε κι όλα τα λαχανικά είχαν κρεμάσει λυπημένα τα φύλλα τους στο χώμα. «Ουφ! Θα σκάσουμε από τη ζέστη!» παραπονιόντουσαν. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή

Διαβάστε περισσότερα

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε Η φωτογραφική μηχανή Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο για μένα, ήταν ένα δώρο της γιαγιάς μου. Α, η γιαγιά μου είναι η πιο καλή γιαγιά του κόσμου!

Διαβάστε περισσότερα

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών

Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα