Αλέξανδρος, ο Αρχηγός!

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Αλέξανδρος, ο Αρχηγός!"

Transcript

1 ΑΝΝΑ ΤΕΝΕΖΗ Αλέξανδρος, ο Αρχηγός! Μια παραλλαγή στον «Κοντορεβιθούλη μου» της Ζωρζ Σαρή ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ: 1) Λέλος, ο Αρχηγός. 2) Ο Φάνος 3) Ο Μάνος 4) Η Φροσούλα 5) Η Χαρούλα 6) Η μαμά 7) Ο μπαμπάς 8) Ο Άνεμος 9) Μάγκας α 10) Μάγκας β 11) Ο Αστυνομικός ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ Εικόνα α (Μαλακά λοφάκια, δέντρα, τούφες σύννεφα στον ουρανό. Ο άνεμος με πέπλα ανάλαφρα, διάφανα, αναπαύεται στο πιο ψηλό βουνό.) ΑΝΕΜΟΣ: Αχ! (Ανακάθεται) Σαν να αποκοιμήθηκα! Α, δε γίνεται, δε γίνεται! Να κοιμάται ο αέρας! Τς, τς, τς, τι θα λένε οι άνθρωποι! Ότι τεμπέλιασα; Τι παράδειγμα θα τους δώσω! Να είναι τεμπέληδες και να κοιμούνται όλη την ώρα. Α, πα, πα! Δε γίνεται. (Ανεμίζει τα πέπλα του και αρχίζει να αργοκουνιέται.) Ας παίξω λιγουλάκι να ξεμουδιάσω. (Φουρφουρίζει τα πέπλα του σιγομουρμουρίζοντας:) φουρ φαρ φιρ ρίου ρίου ρίου βίου βίου, ξεθαρρεύει, τεντώνεται και δίνει μια προς τον ουρανό) ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ: (Χοροπηδούν) Έρχεται, έρχεται! Έρχεται ο άνεμος. Ελάτε να παίξουμε μαζί του! (Τον τριγυρίζουν.) ΑΝΕΜΟΣ: (Παίρνει μεγάλη ανάσα, ξεφυσά, τα συννεφάκια στριφογυρίζουν.) ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ: Καλώς μας ήρθες Άνεμε! Χαρούμενε ταξιδευτή. Σε χρειαζόμαστε τόσο! Χωρίς εσένα γινόμαστε βαριά και δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε. Φύξηξέ μας λίγο, να κουνηθούμε. Να πάμε πάνω από τη λίμνη, να καθρεφτιστούμε! Είναι τόσο όμορφα να βλέπεις τον εαυτό σου από ψηλά να καθρεφτίζεται στα ήσυχα νερά της λίμνης! Και γύρω τα δέντρα... κι ανάμεσά τους τα πουλιά να κελαηδούν και να πετούν από κλαδί σε κλαδί και από δέντρο σε δέντρο! Αχ, φύσηξέ μας, μαλέ μας Άνεμε! ΑΝΕΜΟΣ: Ευχαριστώ. Ευχαριστώ για την ωραία υποδοχή. Και βέβαια να σας φυσήξω. Και βέβαια να σας σπρώξω ως εκεί που θέλετε. Αυτή είναι η δουλειά μου. Και τη δουλειά του πρέπει να την κάμνει ο καθείς καταπώς πρέπει. Αυτό το δειλινό

2 2 είμαι στα κέφια μου. Ξεκουράστηκα αρκετά. Τώρα έχω όρεξη... για παιχνίδι, για χορό, για τρελίτσες και χαρές. Τι παιχνίδι θέλετε να παίξουμε; ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ: Θέλουμε να μας χορέψεις απαλά και να μας συνοδέψεις ως εκεί που δύει ο ήλιος, στα λοφάκια που είναι πέρα από τη λίμνη. ΑΝΕΜΟΣ: Μετά χαράς, συννεφάκια μου! (Αρχίζει να φυσά απαλά, απαλά, ανάλογη μουσική συνοδεύει το χορό που κάνουν τα συννεφάκια, καθώς κατευθύνονται στο βάθος της σκηνής, όπου ο ήλιος δύει πάνω από τη λίμνη. Η σκηνή αλλάζει χρώματα από μπλε ανοιχτό σε ροζ, μοβ, σκούρο μπλε. Τα σύννεφα φτάνουν πάνω από τη λίμνη.) ΣΥΝΝΕΦΑΚΙΑ: Εδώ! Εδώ άφησέ μας, καλέ μας Άνεμε. Άφησέ μας να καθρεφτιστούμε για λίγο, γιατί όπου να ναι ο ήλιος θα βουτήξει στη θάλασσα και πια εμείς δε θα μπορούμε να δούμε την ωραία θωριά μας! ΑΝΕΜΟΣ: Όπως αγαπάτε, καλά μου συννεφάκια. Δείτε, θαυμάστε, ευχαριστηθείτε το καθρέφτισμά σας, γιατί η ομορφιά δεν κρατά και πολύ! Σε λίγο... θα χάσετε αυτά τα όμορφα χρώματα που έχετε, θα γκριζάρετε και στο τέλος θα διαλυθείτε. Χαρείτε λοιπόν όσο είναι καιρός! Γεια σας! (Φουσκώνει, φυσά, ξεφουσκώνει και κουτρουβαλά προς το δάσος. Τα δέντρα, τα φύλλα, τα κλαδιά αρχίζουν να κουνιούνται, παίζει μαζί τους σ ένα χαρούμενο ρυθμό και τραγουδά) Ο Άνεμος είμαι, παιδιά και τριγυρίζω στα βουνά. Τρυπώνω μες τις λαγκαδιές, κατρακυλώ κατηφοριές. Παίζω κρυφτούλι στα κλαδιά βουίζω πλάι στην θάλασσα. Όλα τα φέρνω άνω κάτω σαν μεθυσμένος μ άδειο πάτο. (Τα κιτρινισμένα φύλλα αρχίζουν να αποσπώνται από τα δέντρα και να γυροφέρνουν σε απίθανους συνδυασμούς. Χαμηλώνει ο φωτισμός και η μουσική.) ΑΝΕΜΟΣ: Τι γλέντι ήταν αυτό! Χόρεψαν όλα τα δέντρα μαζί μου. Να ξεμουδιάσουν κι εκείνα τα καημένα! Καρφωμένα αιώνια πάνω στη γη, είναι να τα λυπάσαι! Πόσα πράγματα θα μπορούσαν να δουν και δεν τα έχουν δει! Βλέπουν μόνο και ακούνε ό,τι περάσει από κοντά τους. Καλά που έρχομαι εγώ, ο Ήλιος και τα πουλιά και μαθαίνουν τι γίνεται στην πλάση. (Γυρίζει στον Ήλιο που έχει βυθιστεί) Ο Ήλιος κοιμήθηκε, πάει... τα συννεφάκια διαλύθηκαν. Τώρα κι εσείς μικρά μου φυλλαράκια. Κοιμηθείτε γλυκά, ήρεμα και τρυφερά. Αύριο πρωί πρωί θα ρθω να σας ξυπνήσω. Να παίξουμε ξανά και να στριφογυρίσουμε. Φτάνει γι απόψε. Όνειρα γλυκά! (Ανασηκώνεται, γυρίζει να φύγει αλλά στρέφεται προς το κοινό.) Και τώρα, που έμεινα μόνος, τι θα κάνω; (Ανόρεχτα κουνάει τα πέπλα του) Ζβιρ-ζβουρ, ζβιρζβουρ... (Τραγουδάει σαν να σκέφτεται.) Σβούρα είμαι και σβουρίζω και τη γη την τριγυρίζω. Πάω πάνω στα βουνά, κατεβαίνω θάλασσα, γύρω φέρνω λαγκαδιές

3 3 και χαϊδεύω ακρογιαλιές. Είμαι ο Άνεμος, παιδιά, που σβουρίζω με χαρά. Όλο κέφι και δροσιά, πέρα δώθε και μακριά! (Λίγο θλιμμένα) Όμως... δε μου αρέσει να είμαι μόνος! Εγώ είμαι σκανταλιάρης. Θέλω ανθρώπους, θέλω πουλιά, θέλω ζώα κι ερπετά, δέντρα θέλω και λαγκάδια, να τους δίνω όλους χάδια. Αλλιώς η ζωή μου δεν έχει νόημα! Για φανταστείτε έναν αέρα μόνο του σ ένα άδειο χώρο, χωρίς δέντρα, χωρίς σπίτια, χωρίς ανθρώπους, χωρίς... όλα εκείνα τα καλά που έπλασε ο Μεγάλος Δημιουργός! Τι Άνεμος θα ήμουν χωρίς την αντίσταση όλων αυτών, να μπαίνουν μπροστά μου εμπόδιο κι εγώ να τα παραμερίζω, να τα σπρώχνω και τέλος να τα νικώ και νικητής να φεύγω για άλλα μέρη, για άλλα παιχνίδια, για άλλες μάχες και άλλες νίκες. Άρα, λοιπόν, όταν είμαι μόνος, η ζωή μου δεν έχει νόημα και βαριέμαι. Και δεν έχει χειρότερο πράμα από τη βαρεμάρα. Σε κάνει να μη θέλεις να κουμηθείς. Μπρρρ! Ποιος; Εγώ! Ο Άνεμος ο δυνατός. (Ξαναχορεύει με τα πέπλα του, αλλά χωρίς όρεξη αυτή τηφορά.) Α, να! Τι βλέπω; Εκεί πέρα σ ένα μεγάλο οικόπεδο, τριγυρισμένο από κήπους και δέντρα, ένα φωτισμένο παράθυρο! Τα παραθυρόφυλλά του είναι ανοιχτά. Για να πάω να παίξω λίγο με τα δέντρα και τα κλαδιά, να βροντήξω λίγο τα παραθυρόφυλλα, να τρίξω τις πόρτες!.. Οι άνθρωποι τρομάζουν και φοβούνται άμα ακούσουν τέτοιο σαματά! Τρέχουν να κλείσουν τα παντζούρια τους, να μανταλώσουν τις πόρτες... (γελάει) θαρρείς και θα με κλείσουν απ έξω! Σαν να μην ξέρουν ότι εγώ... μπορώ να τρυπώσω παντού. Να μπω (κάμνει κινήσεις σαν να φιδοσέρνεται) κάτω από τις χαραμάδες, ανάμεσα από στενά ανοίγματα και να βρεθώ... εκεί που δε με σπέρνουν. Και νομίζουν ότι δε βλέπω και δεν ακούω. Αλλά όλα τα βλέπω εγώ και όλα τα ακούω. Και ανάλογα τους μιλάω... αλλά οι άνθρωποι δεν ξέρουν τη γλώσσα μου και... σημασία δε δίνουν σε ό,τι τους λέω... στις σοφές συμβουλές που δίνει ο κοσμογύριστος Άνεμος, η Αυτού Μεγαλειότης! Δεν πειράζει... Αυτοί χάνουν! Αν με άκουγαν... ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός. Οι γονείς δε θα μάλωναν με τα παιδιά τους και τα παιδιά δε θα παράκουαν τους γονείς τους. Και όλα θα ήταν τόσο όμορφα! Ας είναι! Ας πάω να δω τι γίνεται εκεί μέσα... (Τραγουδά σε άλλο σκοπό) Βαδίζω, σβουρίζω, τριγυρίζω. Όρη και λίμνες αλωνίζω. Ο Άνεμος είμαι, παιδιά, που χω ελεύθερη καρδιά! Δίχως πόρτα να χτυπήσω, μες στο σπίτι θα εισχωρήσω.

4 4 Εικόνα β (Χαμηλώνουν τα φώτα. Αλλάζει το σκηνικό. Εσωτερικό σύγχρονου σπιτιού, μακρύ τραπέζι στη μέση, τα πέντε παιδιά καθισμένα ολόγυρα, ο πατέρας στο «κεφάλι» του τραπεζιού, δίπλα του ο Λέλος και στη συνέχεια τα άλλα παιδιά, κατά σειρά ηλικίας. Η μαμά σερβίρει σούπα, πρώτα στα πιο μικρά παιδιά, που αρχίζουν να τρώνε κανονικά και μετά στο Λέλο και στον πατέρα.) ΛΕΛΟΣ: Πάλι σούπα; Μπλιάξ! (Σαν να κάμνει εμετό.) Νερά, ζουμιά, άντε κανένα καρότο... κανένα μπιζέλι... μπόλικη πατάτα!.. (Αναγουλιάζεται) Ουεμπλιαξ! ΠΑΤΕΡΑΣ: Λέλο, πάψε να κάμνεις ανοησίες και να επηρεάζεις τα αδέλφια σου. Η σούπα είναι πολύ θρεπτική και έχει μέσα ό,τι χρειάζεται. ΛΕΛΟΣ: Ναι, ούτε ένα κομματάκι κρέας. ΠΑΤΕΡΑΣ: Είπαμε... κρέας αύριο που είναι Κυριακή. ΛΕΛΟΣ: Και γιατί, παρακαλώ; Άλλες φορές τρώγαμε κρέας και το Σάββατο και την Κυριακή και πολλές άλλες μέρες! ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΆ: (Σταματούν ο ένας μετά τον άλλο να τρώνε και παρακολουθούν τη συζήτηση.) ΠΑΤΕΡΑΣ: Αυτό ήταν άλλοτε. Τώρα... σου το εξήγησα πολλές φορές και περιμένω από σένα να το καταλάβεις. Σου εξήγησα ότι τώρα... υπάρχει κρίση... Τα αδέλφια σου... είναι μικρά ακόμη, δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει αυτό. Όμως εσύ... σαν πιο μεγάλος που είσαι, πρέπει να το καταλάβεις και να βοηθήσεις και τα αδέλφια σου να το καταλάβουν. Όχι να τα παρασέρνεις κι εκείνα και να κάνουν όπως εσύ! Δες τώρα τι έκανες! ΛΕΛΟΣ: Μα, πατέρα... εσύ έλεγες ότι είμαι πάνω στην ανάπτυξή μου και πρέπει να τρώω... ΠΑΤΕΡΑΣ: Και τώρα, το ίδιο ακριβώς λέω. ΛΕΛΟΣ: Ναι, μα... ΠΑΤΕΡΑΣ: Δεν έχει «μα και μαμούνια». Το είπαμε πολλές φορές. Σας το εξήγησα από την αρχή. Δυστυχώς φέτος οι δουλειές δεν είναι τόσο καλές, όσο παλιά. Τώρα ο κόσμος δε χτίζει σπίτια ούτε αγοράζει διαμερίσματα. Οι άνθρωποι δεν έχουν λεφτά και οι Τράπεζες δε δανείζουν. Όσοι πάλι έχουν... περιμένουν... να δουν τι θα γίνει... να περάσει η κρίση κι έτσι είναι συγκρατημένοι. Δεν αγοράζουν πια... Εμείς... εξαρτιόμαστε από τον κόσμο. Όσο ο κόσμος δεν έχει λεφτά, δε θα έχουμε ούτε κι εμείς. Έτσι για λίγο... πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε. Θα τρώμε ό,τι μας μαγειρεύει η μαμά. Η μαμά... ξέρει να κάμνει τόσο νόστιμα φαγητά! Μην την προσβάλεις λοιπόν!.. ΛΕΛΟΣ: (Δύστροπα) Ναι... ΜΗΤΕΡΑ: Εντάξει, γιε μου, το φαί δεν έχει κρέας, αλλά έχει κοτόζουμο! Φά το να δει ς τι νόστιμο που είναι! ΛΕΛΟΣ: Ζουμιά, ρε μάνα; ΜΗΤΕΡΑ: Έχει και κολοκυθάκι και καρώτο και πατάτα... ΛΕΛΟΣ: Α, τώρα μάλιστα! Μας υποχρέωσες... ΠΑΤΕΡΑΣ: Λέλο! Πρόσεξε πώς μιλάς στη μητέρα σου... ΛΕΛΟΣ:Γιατί; Απάντησα σ αυτό που μου είπε! ΠΑΤΕΡΑΣ: Πρώτον, η μητέρα σου δε σου μίλησε άσχημα και δεύτερο, εσύ και η μητέρα σου δεν είστε το ίδιο. ΛΕΛΟΣ: Και γιατί δεν είμαστε το ίδιο; ΠΑΤΕΡΑΣ: (Παίρνει το πιάτο από μπροστά του.) Λοιπόν, τελείωσε. Δε θα φας απόψε, για να μάθεις να έχεις σεβασμό στη μητέρα σου και να μην αντιμιλάς σε μένα.

5 5 Τόσες φορές σου είπα ότι εσύ, σαν μεγαλύτερος, πρέπει να δίνεις το καλό παράδειγμα στους αδελφούς και τις αδελφές σου. Αν εσύ κάμνεις έτσι, τότε και τα άλλα παιδιά δε θα τρων τη σούπα τους. Αλλά εσύ είσαι μεγάλος. Πρέπει να καταλαβαίνεις. Οι καιροί δεν είναι οι ίδιοι... Πέρασε ο καιρός που τρώγαμε κάθε μέρα κρέας. Που όταν δε σας άρεσε το φαγητό παραγγέλναμε σουβλάκια. Αυτά να τα ξεχάσεις. Τώρα... θα τρώμε ό,τι μαγειρεύει η μαμά. (Σηκώνεται θυμωμένος και τον πιάνει από το χέρι.) Μπρος! Στο κρεβάτι σου νηστικός, για να μάθεις! (Τον οδηγεί τραβώντας τον στο βάθος της σκηνής. Στα άλλα παιδιά.) Φάτε τη σούπα σας. (Εκείνα σκύβουν και συνεχίζουν το φαγητό. ΜΗΤΕΡΑ: Τι τρελοαέρας έτσι ξαφνικά! Κλείσε τα παντζούρια. Αυτός ο άνεμος θα τα τσακίσει. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Κλείνει τα παντζούρια και ξανακάθεται στη θέση του συνοφρυωμένος.) ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ: (Κοιτάζονται μεταξύ τους, είναι δυσαρεστημένα και φοβισμένα.) ΠΑΤΕΡΑΣ: (Αυστηρά) Φάτε το φαγητό σας! Αλλιώς αύριο δε θα δείτε «Μπεν Τεν». ΦΑΝΟΣ - ΜΑΝΟΣ: Δε θα δούμε «Μπεν Τεεεν»;! ΜΗΤΕΡΑ: Αν δε φάτε τη σούπα σας. ΧΑΡΟΥΛΑ ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Κι εμείς που θέλαμε να δούμε «Τους τρεις σωματοφύλακες» με τη Μπάρμπι; ΜΗΤΕΡΑ: Όχι τώρα ν αρχίσετε να μαλώνετε για το τι θα δείτε. Τρώτε το φαγητό σας και αύριο τα λέμε. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Μετά από λίγο) Αύριο έχει ποδόσφαιρο... Είναι ο τελικός Κυπέλου. ΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ: (Παρατούν τα κουτάλια τους και αρχίζουν να τσιρίζουν) Αύριο είναι η σειρά μας να δούμε τηλεόραση! Θέλουμε να δούμε «Μπεν Τεν» και «Σρεκ» δε θέλουμε να δούμε ποδόσφαιρο!.. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Αγριεύει.) Σιωπή! Όχι πολλές κουβέντες. Φάτε τη σούπα σας και πηγαίνετε για ύπνο!.. ΤΑ ΕΞΙ ΑΓΟΡΙΑ: (Σπρώχνουν τα πιάτα τους). Ή θα δούμε τον «Μπεν Τεν» ή δεν τρώμε τη σούπα μας! ΜΗΤΕΡΑ: (Παίρνει τα δυο πιάτα, τα βάζει στο νεροχύτη). Πολύ καλά. Ούτε σούπα, ούτε «Μπεν Τεν», ούτε «Σρεκ», ούτε «Μρεκ»!. Πηγαίνετε αμέσως στα κρεβάτια σας. ΤΑ ΔΥΟ ΑΓΟΡΙΑ: (Κοιτάζονται, δαγκώνονται, κάμνουν νοήματα και ξεκινούν να φύγουν). ΧΑΡΟΥΛΑ ΦΡΟΣΟΥΛΑ: (Τρώνε από μια κουταλιά ακόμα και μετά αφήνουν τα κουτάλια τους και ακολουθούν τα αδέλφια τους.) ΜΗΤΕΡΑ: Φάτε τη σούπα σας! ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Φάγαμε. Δε θέλουμε άλλο! Καληνύχτα. ΜΗΤΕΡΑ: Ε, πού πάτε έτσι; Καληνύχτα χωρίς φιλί; ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ: (Διστάζουν, ύστερα την πλησιάζουν, τη φιλούν συγκαταβατικά) Καληνύχτα. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Απλώνει τα χέρια να τις αγκαλιάσει, εκείνες πηγαίνουν ανόρεχτα, του σκάνε από ένα πεταχτό φιλί) Καληνύχτα. (Φεύγουν) ΜΗΤΕΡΑ: Σαν να μη μου άρεσε αυτό το σκηνικό... Κάτι σαν ανταρσία μου μυρίζεται. ΠΑΤΕΡΑΣ: Ωχ, γυναίκα! Ως αύριο θα το έχουν ξεχάσει. Παιδιά είναι. Το πολύ πολύ να καλέσουμε και κάνα δυο φίλους, να φέρουν τα παιδιά τους, να παίξουν μαζί, να ψήσουμε και τα σουβλάκια μας, να πιούμε τις μπίρες μας... και να δεις τι ωραία θα το ξεχάσουν! Είπαμε! Αύριο είναι Κυριακή. Δικαιούμαστε να φάμε κρέας. Εγώ θα ψήσω τα σουβλάκια. Για τώρα τους χρειάζεται η τιμωρία.

6 6 ΜΗΤΕΡΑ: Δε λέω... τους χρειάζεται η τιμωρία. Η τιμωρία είναι για να συνετίζει τα παιδιά. Αλλά... να στέλνεις το Λέλο, πάνω στην ανάπτυξή του, νηστικό για ύπνο!...προχθές η τηλεόραση έλεγε... ΠΑΤΕΡΑΣ: Ωχ, βρε γυναίκα! Όλο ανοησίες λέει αυτή η τηλεόραση. Δε θα μου πει εμένα η τηλεόραση τι να κάνω και τι να μην κάνω με τα παιδιά μου. Κουμάντο θα με κάνει η τηλεόραση; Κουμάντο μέσα σ αυτό το σπίτι κάνω εγώ! Αύριο πρωί, πρωί, θα πάρω τα παιδιά μαζί μου στο δάσος, να μαζέψουμε μανιτάρια, τώρα που έβρεξε, να μαζέψουμε αγρέλια, ραδίκια, μολόχες! Να μάθουν να τρώνε και χόρτα και όχι να κάμνουν ιδιοτροπίες στο φαγητό. ΜΗΤΕΡΑ: Ραδίκια; Πώς σου ήρθε τώρα αυτό; ΠΑΤΕΡΑΣ! Ναι, ραδίκια! Να μάθουν να τα ξεχωρίζουν και να μάθουν να τα τρώνε. Είναι πολύ υγιεινά. ΜΗΤΕΡΑ: Μα είναι πικρά. Δε θα τους αρέσουν! ΠΑΤΕΡΑΣ: Γι αυτό ακριβώς. Για να μάθουν να τρώνε ό,τι είναι υγιεινό και όχι μόνο ό,τι τους αρέσει. ΜΗΤΕΡΑ: Δε λέω... Αυτό που λες είναι σωστό. Αλλά... ΠΑΤΕΡΑΣ: Γυναίκα, εσύ τους κακομαθαίνεις. Είπαμε, οι καιροί έχουν αλλάξει. Δεν μπορούμε πια να τρώμε, όπως τρώγαμε, κάθε μέρα κρέας και γλυκά και χάμπουργκερ! Άλλωστε... ο καθαρός αέρας του βουνού θα τους κάνει καλό. Δε γίνεται να κάθονται συνέχεια μπροστά στην τηλεόραση. Ύστερα... το να πάμε για ραδίκια, μου θυμίζει τότε που ήμουν εγώ παιδί και πήγαινα με τον παππού μου. Τι ωραία που ήταν στο δάσος! Δέντρα ψηλά, δροσιά, πουλιά να κελαηδούν... Κι από δίπλα το ποταμάκι! ΜΗΤΕΡΑ: Έχεις δίκιο. Όμορφα είναι στο δάσος. Μακάρι να μπορούσα να έρθω κι εγώ. Αλλά ποιος θα μαγειρέψει αν έρθω; Καλά είχαμε τη Λίλη και πηγαίναμε όπου θέλαμε. Θάλασσες, βουνά, χωριά... Τώρα όμως πρέπει όλα να τα κάμνω μόνη μου. Και πού να προλάβω εφτά στόματα. Εκείνος ο Λέλος... κάμνει για δυο! ΠΑΤΕΡΑΣ: (Την τραβά κοντά του και την καθίζει στα γόνατά του) Έλα, βρε γυναίκα, μη μου παραπονιέσαι! Φταίω εγώ που λιγόστεψαν οι δουλειές; Μήπως δεν ξέρεις πόσο δουλευτής είμαι; ΜΗΤΕΡΑ: Όσο για τούτο... εγώ είμαι εκείνη που παραπονιοόμουν ότι ξόδευες πολλές ώρες έξω από το σπίτι... Τώρα βαριέμαι να σε βλέπω να κάθεσαι εδώ και στενοχωριέμαι. ΠΑΤΕΡΑΣ: Κι εγώ στενοχωριέμαι, γυναίκα, να σε βλέπω να καταγίνεσαι με όλες τις δουλειές. Έτσι σε είχα μαθημένη εγώ; Δε σου είχα τη Λίλη, δεν πηγαίναμε τα ταξιδάκια μας, στα καλύτερα ξενοδοχεία, στους καλύτερους προορισμούς! Ή μήπως ήμουν έτσι μαθημένος εγώ; Νομίζεις πως δε στενοχωριέμαι που πρέπει να μαλώνω τα παιδιά για το φαγητό; Ή μήπως δε σε θέλω μαζί μας στο δάσος; Να καθίσουμε κοντά στη λίμνη, να κάνουμε πιπ-νικ και όχι να μαζεύουμε χόρτα! ΜΗΤΕΡΑ: Το ξέρω, καλέ μου! Δεν παραπονιέμαι. Μόνο...να, είναι δύσκολο να το καταλάβουν τα παιδιά. Κρίση ακούνε... αλλά δεν ξέρουν τι θα πει. Δεν ξέρουν ότι χρωστούμε τόσες χιλιάδες και οι Τράπεζες δεν καταλαβαίνουν από αναδουλειές. Θέλουν τα λεφτά τους και πού να τα βρούμε! (Αλλάζει ύφος και κουβέντα) Δεν πειράζει... Καλό θα τους κάνει να μάθουν τη θρεπτική αξία που έχουν τα χόρτα. Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να έρθω μαζί σας! Ίσως τότε να μη γκρίνιαζαν τα παιδιά... ΠΑΤΕΡΑΣ: Κάνε υπομονή, γλυκιά μου. Κρίση είναι θα περάσει. Και τότε... θα σου πάρω ξανά υπηρέτρια, να σου κάμνει τις δουλειές κι εσύ να είσαι ελεύθερη να πας όπου θες. Άντε τέλειωσε τη σούπα σου να πάμε για ύπνο...

7 7 ΜΗΤΕΡΑ: (Τρώει ανόρεχτα μια κουταλιά) Δεν πειράζει... κρύωσε... (Βάζει τα πιάτα στο νεροχύτη. Ξεκινάει να τα πλένει.) ΠΑΤΕΡΑΣ: (Πάει κοντά της, την αγκαλιάζει.) Έλα, άσ τα τώρα αυτά... τα κάμνεις αύριο. Έλα να πάμε για ύπνο. Αύριο θα σηκωθώ πρωί, θα ξυπνήσω και τα παιδιά, να πάμε νωρίς με τη δροσιά στο δάσος. Και όπως είπαμε... Αύριο έχει ποδόσφαιρο... Θα δω τηλεόραση, έτσι; Δεν πειράζει που ήταν η σειρά των παιδιών... ΜΗΤΕΡΑ: (Επιφυλακτικά) Ναι, καλέ μου... Άλλωστε τα παιδιά είναι τιμωρημένα και η τηλεόραση έλεγε προχτές πως, όταν βάζεις τιμωρία στα παιδιά, πρέπει να την κρατάς μέχρι τέλους. Όχι είπα ξείπα! ΠΑΤΕΡΑΣ: Πολύ σωστές κουβέντες λέει η τηλεόραση! Πρέπει να την ακούμε. Να βλέπεις τηλεόραση, γυναίκα, και να μορφώνεσαι. Να μου λες κι εμένα να μαθαίνω! Πάμε τώρα να κοιμηθούμε στο κρεβατάκι μας και αύριο... θα φέρω και τους φίλους μου, να δούμε την ομάδα μας να παίζει, να πιούμε και καμιά μπίρα, να γιορτάσουμε τη νίκη μας! (Εμφανίζεται ο Άνεμος και τραγουδά) Η τηλεόραση πάει καλά, άμα μας κάμνει τη δουλειά. Μα αν εμείς δε συμφωνούμε, διόλου δεν την αγαπούμε. Ασ την να λέει ό,τι θέλει, διόλου εμένα δε με μέλει, αν δε με χρίζει με το μέλι. Αν δε λέει αυτά που θέλω, ψηλά πετάω το καπέλο και τα νώτα της γυρνώ. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Αγκαλιάζει τη γυναίκα του, έτοιμος να την οδηγήσει στο κρεβάτι. Ο άνεμος χτυπά θυμωμένος τα παντζούρια.) Μα τι τέλος πάντων έπαθε αυτός ο τρελοαέρας απόψε! Θα μας ξεκαρφώσει τα παντζούρια. Δε θα μας αφήσει να ησυχάσουμε. ΜΗΤΕΡΑ: Λες να θέλει να μας πει κάτι; ΠΑΤΕΡΑΣ: Τρελάθηκες, γυναίκα; Έχει νου ο αέρας, «να θέλει να μας πει κάτι»;.. ΜΗΤΕΡΑ: Έχεις δίκιο, άντρα μου... Πώς μου ήρθε τώρα κι εμένα;.. (Εκείνος την πιάνει από τη μέση και τραγουδούν.) Η αγάπη είναι συντροφιά και η οικογένεια χαρά. Τα παιδιά μας να ν καλά, να μας ευφραίνουν την καρδιά. Απ τα παιδιά δεν είναι άλλη, χαρά και γλύκα πιο μεγάλη. Αυτά μορφαίνουν τη ζωή μας, γαλήνη δίνουν στην ψυχή μας.

8 8 ΚΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΖΙ: (Καθώς κοιτάζονται) Τι καλά που έχουμε τόσο φρόνιμα και υπάκουα παιδιά! (Φιλιούνται και βγαίνουν γελώντας.) Εικόνα γ ΛΕΛΟΣ: (Ξεμυτά από το πίσω μέρος της σκηνής, στήνει αυτί και μόλις ακούει την πόρτα να κλείνει): Ώστε έτσι ε; Αποφασίζουμε και διατάζουμε! Αποφασίζετε χωρίς τον ξενοδόχο; Τώρα θα δείτε. Ο μπαμπάς θα μας πάει στο δάσος. Να μαζέψουμε, λέει, χόρτα. Και τι χόρτα! Ραδίκια, που είναι πικρά. Αμ δε θα τους περάσει! Τώρα θα δουν! (Παίρνει τη σκούπα, ανεβαίνει στο τραπέζι και κάνει σαν να βγάζει λόγο.) Θα σημάνω συναγερμό, θα καλέσω έκτακτη γενική συνέλευση. Θα οργανώσω απεργία. Η κατάσταση είναι κρίσιμη, πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Αλλιώς μπαμπάς και μαμά θα μας κάμνουν ό,τι θέλουν. Αυτοί θα αποφασίζουν για μας κι εμείς... θα θέλουν να εκτελούμε! Ε, όχι, κυρία μου και κύριε! Δεν γίνονται έτσι τα παράγματα. (Χτυπά με το σκουπόξυλο το ταβάνι. Περιμένει και σε λίγο εμφανίζονται τα παιδιά με τις πιτζάμες). ΜΑΝΟΣ: Εδώ είσαι συ; Κι εμείς λέγαμε πού να χες πάει. ΦΑΝΟΣ: Είδαμε το κρεβάτι άδειο... ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Πού ήσουν, πού κρύφτηκες; ΜΑΝΟΣ: Τι συμβαίνει, Λέλο, γιατί μας κάλεσες; ΧΑΡΟΥΛΑ: Άκουσες τίποτα από τη μαμά και τον μπαμπά; ΦΑΝΟΣ: Λέγε, λέγε. Τι τρέχει; ΛΕΛΟΣ: (Χτυπά τρεις φορές το σκουπόξυλο.) Ησυχία, παρακαλώ! ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Ησυχία, ησυχία! ΛΕΛΟΣ: Λοιπόν, ακούστε τι άκουσα από τη μαμά και τον μπαμπά... ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Τι, τι; ΛΕΛΟΣ: Αύριο το πρωί ο μπαμπάς θα μας πάρει μαζί του στο δάσος, για να μαζέψουμε ραδίκια. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Τι είναι τα ραδίκια; ΛΕΛΟΣ: Έλα ντε! Τι είναι τα ραδίκια; Τα ραδίκια είναι κάτι χόρτα πικρά... ΧΑΡΟΥΛΑ: Και γιατί οι γονείς μας θέλουν να μας ταΐσουν χόρτα πικρά; ΛΕΛΟΣ: Γιατί, λέει, είναι υγιεινά. Και γιατί, λέει, για να μάθουμε να τρώμε απ όλα και να μην κάμνουμε ιδιοτροπίες στο φαγητό. ΜΑΝΟΣ: Δηλαδή, θέλουν να μας τιμωρήσουν! ΛΕΛΟΣ: Πες το κι έτσι! ΦΑΝΟΣ: Άρα, δε θα μπορούν να έρθουν οι φίλοι μας να παίξουμε και να δούμε ντιβιντί. ΛΕΛΟΣ: Όχι, βέβαια! Το βράδυ... θα έρθουν οι φίλοι του μπαμπά, για να δουν ποδόσφαιρο! Πάει ο «Μπεν Τεν», πάει ο «Σρεκ», πάει ο «Μπασλάιτγίαρ». Πάνε, πέταξαν! Η μαμά επιτρέπει στον μπαμπά να δει ποδόσφαιρο. Τα έκαναν τάτσι μίτσι κότσι! ΜΑΝΟΣ - ΦΑΝΟΣ: (Κοιτάζονται) Τι έκανε λέει; Δε θα παίξουμε κούρσες; Δε θα δούμε «Μπασλάιτγίαρ»! ΧΑΡΟΥΛΑ - ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Κι εμείς που θέλαμε να δούμε τις «Τρεις σωματοφύλακες»; (Παίρνουν σπαθιά και αρχίζουν να ξιφασκούν. Αρχίζουν όλοι μαζί να κάμνουν φασαρία.) ΛΕΛΟΣ: Ησυχία, παρακαλώ. Ψυχραιμία Ηρεμήστε, μη μας ακούσουν ο μπαμπάς και η μαμά και κατέβουν κάτω και τα διαλύσουν όλα. Πρέπει να σκεφτούμε πώς θα

9 9 αντιδράσουμε. Να στήσουμε ένα καλό σχέδιο, να τους τη φέρουμε ωραία ωραία, για να μάθουν άλλη φορά να μας λαμβάνουν υπόψη. ΜΑΝΟΣ: Σωστά! Όχι να κάμνουν το δικό τους! ΦΑΝΟΣ: Αμέ, τι; Θα κάνουν οι μεγάλοι ό,τι θέλουν; ΧΑΡΟΥΛΑ: Κι εμείς τα κορίτσια; Να μην μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε; ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Να κάμνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν πάντα εκείνοι; ΜΑΝΟΣ: Λοιπόν, τι λες να κάνουμε; ΦΑΝΟΣ: Εγώ λέω να μην πάμε! ΛΕΛΟΣ: Δεν γίνεται, θα μας αναγκάσουν... ΜΑΝΟΣ: Να σηκωθούμε νωρίς το πρωί και να το σκάσουμε από το σπίτι! ΧΑΡΟΥΛΑ: Κι ύστερα; Δε θα γυρίσουμε πίσω; ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Και πού θα πάμε; ΛΕΛΟΣ: (Κατεβαίνει από το τραπέζι.) Παιδιά, εσείς, τι λέτε να κάνουμε; Είναι σωστό να φύγουμε από το σπίτι; Όχι βέβαια, σωστά το λέτε. Και βέβαια δεν πρέπει να φεύγουμε κρυφά από το σπίτι! Ούτε να μην ακούμε τους γονείς μας. Γι αυτό... (γυροφέρνει) πρέπει να βρούμε ένα καλό σχέδιο. κι εγώ... (Συλλογισμένος) Ένα καλό σχέδιο, που να μη μας βάλει σε κίνδυνο, εμένα και τα αδέλφια μου. Είμαι μεγάλος! Πρέπει να προσέχω. Πρέπει να προσέχω τα αδέλφια μου. (Συλλογίζεται και μετά του έρχεται μια έκλαμψη.) Το... βρήκα... (στην αρχή δισταχτικά και μετά όλο και πιο ξεθαρρεμένα), το βρήκα! Έχω ένα σχέδιο κα τα πλη κτι κό. Δεν έχει λάθος! Ένα σχέδιο στρα-τη-γι-κό! (Τραγουδά και χορεύει) Όταν έχεις μυαλουδάκι, όλα είναι παιχνιδάκι. Βάλε το μυαλό σου πάνω, κάν τα όλα άνω κάτω! Άμα το μυαλό δουλεύει, τίποτα χρεία δεν έχει! Κάνε το να μη χαζεύει κι όλα σου τα προμηθεύει! (Τα παιδιά σωπαίνουν, κοιτάζονται, κάνουν τη χειρονομία «τρελάθηκε») ΦΑΝΟΣ: Τρελάθηκες; ΛΕΛΟΣ: Αμέ! Τρελάθηκα απ τη χαρά μου. Βρήκα τη λύση. Τη λύση που θα τους κάνει να το φυσάνε και να μην κρυώνει. Θα πάρουν το μάθημά τους μια για πάντα. Δεν είναι πράματα αυτά! Να μας χαλούν τα σχέδια, να επεμβαίνουν στους προγραμματισμούς μας, να μας αφήνουν εκτεθειμένους απέναντι στους φίλους μας, να κάμνουν το δικό τους, να μη λογαριάζουν τι θέλουμε εμείς!..(έχει πάρει φόρα και μιλάει με έξαψη.) ΜΑΝΟΣ: Ε, εε! Σαν πολλή φόρα δεν πήρες; ΛΕΛΟΣ: Τι μου λες, καημένε! Εδώ διακυβεύεται το μέλλον μας! ΦΑΝΟΣ: «Διακυβεύεται»;! Τι θα πει πάλι αυτό; ΛΕΛΟΣ: Άντε, αγράμματε! Δεν είναι ώρα να σου εξηγήσω. Τώρα πρέπει να σας εξηγήσω το σχέδιό μου! ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Και ποιο είναι το σχέδιό σου; ΛΕΛΟΣ: (Τραγουδάει περιπαιχτικά) Και ποια είναι η καλή σου, δεν περνάς, δεν περνάς, και ποια είναι η καλή σου, δεν περνάς περνάς... (Σαν να τελαλίζει) Ακούστε,

10 10 κυρίες και κύριοι, νέοι, γέροι και παιδιά! (Σοβαρεύεται) Πρέπει πρώτα να καταλάβετε ότι διακυβεύεται το μέλλον μας. ΦΑΝΟΣ: (Ξανά γκρινιάρικα) Τι θα πει «διακυβεύεται»; ΛΕΛΟΣ: Πάψε, αγράμματε! Θα πει ότι από αυτό που θα κάνουμε αύριο, θα κριθεί το πώς θα μας αντιμετωπίζουν από δω και πέρα η μαμά και ο μπαμπάς. ΦΑΝΟΣ: Ε, και γιατί το λες έτσι; ΛΕΛΟΣ: Για να μαθαίνεις νέες λέξεις. Πάψε τώρα, με παρασκότισες! ΜΑΝΟΣ - ΧΑΡΟΥΛΑ: Λέγε, λέγε, Λέλο, το σχέδιό σου. Σίγουρα θα είναι μεγαλοφυές! ΦΑΝΟΣ: (Μόνος του) Τι θα πει πάλι «μεγαλοφυές»;! (Όλοι οι άλλοι του δίνουν από μια καρπαζιά) ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Να διαβάζεις, για να μαθαίνεις νέες λέξεις! ΛΕΛΟΣ: (Με καμάρι) Και βέβαια είναι μεγαλοφυές! Μπορώ εγώ να σκεφτώ τίποτε άλλο; ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Λέγε, λέγε, σε ακούμε! (Μαζεύονται γύρω του.) ΛΕΛΟΣ: Λοιπόν. Ακούστε προσεχτικά! Θα κάνουμε τους αχάμπαρους. Ότι τάχα... δεν ξέρουμε τα σχέδια του μπαμπά και της μαμάς. Μόλις μας πει ο μπαμπάς να πάμε στο δάσος για ραδίκια, εμείς... σαν καλά και υπάκουα παιδιά, θα πάμε πρόθυμα μαζί του. Ούτε λέξη για τους φίλους μας... ούτε λέξη για το πρόγραμμά μας, καμιά διαμαρτυρία για τον «Μπεν Τεν» και για όλα τα άλλα! Θα πάμε μαζί του. Καλά ως εδώ; ΦΑΝΟΣ: Όχι! Καθόλου καλά... ΧΑΡΟΥΛΑ: Πας καλά; Τι είναι αυτά που λες τώρα! ΜΑΝΟΣ: Σου στρψε, μου φαίνεται... ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Αυτό ήτανε το σχέδιό σου το σπουδαίο; ΜΑΝΟΣ: Και όλα μας τα σχέδια να κάνουνε φτερά; Δεν τρελάθηκα! ΛΕΛΟΣ: Αχ, αδέλφια μου καλά! Τι κοντονούρικα που είστε; ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Γιατί; Είμαστε τίποτε ποντικοί κι έχουμε κοντές ουρές και μας λες έτσι; ΛΕΛΟΣ: Ναι,πολύξερη εσύ! Έχετε κοντές ουρές! Κοντό νου έχετε. Γι αυτό σας λέω έτσι. Δε φτάνει ο νους σας λίγο παραπέρα. (Νεύει ανάλογα.) ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Δηλαδή; ΛΕΛΟΣ: Δηλαδή... στην αρχή θα κάνουμε πως μαζεύουμε χόρτα. Μάλιστα, θα μαζέψουμε όσα πιο πολλά μπορούμε. Ύστερα... σιγά σιγά θα απομακρυνθούμε... τάχα για να μαζέψουμε ακόμα πιο πολλά... χόρτα. Ο μπαμπάς θα είναι ευχαριστημένος... και δε θα πάρει είδηση τίποτα. Μπορεί μάλιστα να του πούμε... να ξαπλώσει κάτω από ένα δέντρο, να πάρει έναν υπνάκο, να ξεκουραστεί. Εκείνος... ευχαριστημένος για τα τόσο καλά παιδιά που έχει, θα χαλαρώσει, θα ατενίζει το δέντρο και θα ευχαριστεί το Θεό... ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: (Γελούν, χιχιρίζουν, τρίβουν τα χέρια. Αρχίζουν να αντιλαμβάνονται.) ΛΕΛΟΣ: Αρχίζετε να με αντιλαμβάνεστε, βλέπω... ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Ναι, ναι, λέγε, λέγε! ΛΕΛΟΣ: Άμα λοιπόν τον αφήσουμε να απολαμβάνει έτσι ανέμελος... θα απομακρυνθούμε από κοντά του... αλλά, προσέξτε! Όχι και από κοντά μου, θα είμαστε όλοι μαζί, για να μη χαθούμε πραγματικά. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Ναι, ναι βέβαια. Πρέπει να το προσέξουμε αυτό. Να μη χαθούμε! ΛΕΛΟΣ: Εμείς... θα κρυφτούμε στο δάσος. Ο μπαμπάς... αφού πάρει τον υπνάκο του και δει ότι πέρασε η ώρα... θα αρχίσει να μας αναζητά. Θα αρχίσει να ψάχνει, να φωνάζει, να μας γυρεύει. Αλλά εμείς... κρυμμένοι στην κρυψώνα μας, δε θα ξεμυτίσουμε... μέχρι να απογοητευτεί, να νομίσει ότι μας έχασε και να φύγει.

11 11 ΦΑΝΟΣ: Είναι πράγματι «μεγαλοφυές»! ΛΕΛΟΣ: (Με καμάρι) Κατάλαβες τώρα; Θα πούμε ότι τάχα... χάσαμε το δρόμο μας. Ότι χαθήκαμε μέσα στο δάσος, όπως χάνονται τα παιδιά στα παραμύθια. ΜΑΝΟΣ: Χα, χα, χα! Γίνονται τέτοια πράγματα; ΦΑΝΟΣ: Εγώ βαριέμαι, δεν έρχομαι. ΛΕΛΟΣ: Δε γίνεται! Θα πάμε όλοι μαζί. Άλλωστε ο μπαμπάς δε θα σε αφήσει να μείνεις στο σπίτι! Ούτε η μαμά να δεις ντιβιντί... ΧΑΡΟΥΛΑ: Καλά ως εδώ, αλλά πώς θα βρούμε το δρόμο να γυρίσουμε πίσω; ΛΕΛΟΣ: Θα βάλω σημάδια πηγαίνοντας κι έτσι θα ξαναβρούμε το δρόμο μας, για να βγούμε από το δάσος. ΦΑΝΟΣ: Σαν πολύ παραμύθι διαβάζεις, μου φαίνεται! Θα βάλεις σημάδια σαν τον Κονταρεβυθούλι και μετά εκείνα τα σημάδια θα τα φάνε τα πουλιά και μετά... θα χαθούμε πραγματικά. ΛΕΛΟΣ: Είσαι ανόητος και φοβητσιάρης. Για τόσο χαζό με έχεις; Και βέβαια τα σημάδια που θα βάλω δε θα είναι κομματάκια ψωμί,που θα το φάνε τα πουλιά. ΦΑΝΟΣ: Και τι θα είναι τότε; ΛΕΛΟΣ: Δέντρα και θάμνοι, όπως μέσα στην πόλη βάζουμε σημάδια πολυκατοικίες και σπίτια. ΦΑΝΟΣ: (Με κάποια αμφιβολία) Α! ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Ναι, αλλά ο μπαμπάς θα μας πάει με το αυτοκίνητό του μέχρι εκεί. Εμείς, πώς θα γυρίσουμε πίσω; ΛΕΛΟΣ: Θα πάρουμε το λεωφορείο. ΧΑΡΟΥΛΑ: Ποιο λεωφορείο; ΛΕΛΟΣ: Το εκατόν δαράντα δύο. ΦΑΝΟΣ: Και πού ξέρεις ότι είναι το σωστό; ΛΕΛΟΣ: Το ξέρω, γιατί το γράφει στη στάση κοντά στο σπίτι μας. Το έχω δει πολλές φορές. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Και πού θα βρούμε τα λεφτά για το λεωφορείο; ΛΕΛΟΣ: Θα σπάσουμε τον κουμπαρά μας και θα πάρουμε τα λεφτά! ΦΑΝΟΣ: Κι αν αύριο βρέχει; ΛΕΛΟΣ: Δε θα βρέχει... το είπε η τηλεόραση. ΧΑΡΟΥΛΑ: Κι ό,τι πει η τηλεόραση είναι ευαγγέλιο; ΛΕΛΟΣ: Ναι, είναι ευαγγέλιο! Άντε, δε θέλω αντιρρήσεις! ΜΑΝΟΣ: Όλα τα σκέφτηκες, βλέπω! ΛΕΛΟΣ: (Κορδώνει σαν μικρός κύριος) Αμφέβαλλες!;.. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Τι λες, Μάνο; ΜΑΝΟΣ: Εγώ λέω... πως το χρειάζονται ένα μάθημα η μαμά και ο μπαμπάς. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Εγώ λέω... αν χαθούμε στο δάσος; ΛΕΛΟΣ: Δεν είμαστε μωρά για να χαθούμε! ΦΑΝΟΣ: (Για να τους τρομάξει) Αν βγει καμιά μάγισσα; ΧΑΡΟΥΛΑ: Αν έχει φαντάσματα; ΜΑΝΟΣ: (Περιπαιχτικά) Αν το δάσος είναι μαγεμένο; ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Μην παιριπαίζεις! Στο δάσος έχει άγρια ζώα και φίδια και κουκουβάγιες; ΛΕΛΟΣ: Τι λέτε εσείς εκεί, για φαντάσματα και δράκους; Για θηρία και μάγισσες; (Προς την πλατεία). Τι λέτε εσείς, παιδιά; Υπάρχουν φαντάσματα; Έχει δράκους; Έχει θηρία και τέρατα; Υπάρχουν μάγισσες; Γίνεται να είναι το δάσος μαγεμένο; Δε γίνεται! Τ αδέλφια μου είναι κουτά! Πιστεύουν στα παραμύθια! Τα παραμύθια λένε ψέματα! Έτσι δεν είναι παιδιά; Είναι σαν τις ταινίες και τα ντιβιντί. Πηδούν ολόκληρα βουνά, πέφτουν μέσα στο γκρεμό, τσακίζονται... κι ύστερα πάλι

12 12 σηκώνονται και τρέχουν! Α, χα, χα, χα. Τι λέτε παιδιά, πρέπει να τα φοβόμαστε όλα αυτά; Όχι, βέβαια! Πείτε τους λοιπόν, να εφαρμόσουμε το σχέδιο, να δώσουμε ένα μάθημα στους γονείς μας; (Στο «ναι» των παιδιών) Έτσι μπράβο, παιδιά! Πρέπει να είμαστε γενναίοι. (Στ αδέλφια του) Ρε, σεις! Δεν ντρέπεστε να κλαψουρίζετε; Σας βλέπουν και τα παιδιά! (Τραγουδά) Μάγισσες, μάγισσες, μάγισσες και τέρατα κι ας μην έχουν κέρατα, δεν υπάρχουν στη ζωή, μη γελιέστε ούτε στιγμή. Όλα αυτά δε θα τα δεις, μέσα σου αν δεν τα κουβανείς. Έτσι λέει ο ποιητής. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Η μαμά θα κλαίει... ΛΕΛΟΣ: Μα, δε θα χαθούμε πραγματικά! ΜΑΝΟΣ - ΦΑΝΟΣ: Ναι, ρε... αφού θα έρθουμε πίσω! ΛΕΛΟΣ: Θα τους κάνουμε μόνο να ανησυχήσουν λίγο! Για να μάθουν να μην κάμνουν μόνο το δικό τους! ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Τι λέτε, παιδιά, να τον ακούσουμε; Να πάμε μαζί του; Δε θα έχει τέρατα; Δε θα έχει μάγισσες; Εσείς δε φοβάστε; Δεν πειράζει αν στενοχωρεθούν λιγάκι οι γονείς μας; ΛΕΛΟΣ: Είστε δειλοί! Γιατί ρωτάτε τα παιδιά; Αφού σας λέω! Το σχέδιο είναι τέλειο. ΤΑΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Εντάξει λοιπόν, ας το κάνουμε! Ας δώσουμε τα χέρια! (Ανταλλάσσουν χειραψίες, χτυπήματα στην πλάτη, αγκαλιάσματα, γέλια). ΛΕΛΟΣ: (Ανεβαίνει στο τραπέζι) Η γενική συνέλευση έληξε. Τώρα, πάμε για ύπνο. (Πηδά απ το τραπέζι, μπαίνει μπροστά και τραγουδά περπατώντας σαν σε παρέλαση.) Παράμ, παρί, παρό, διαλέξτε αρχηγό, για να σας οδηγεί με θάρρος στη ζωή. Κι αν αρχηγό δε θέτε, λόγια πολλά μη λέτε, όμως μη λυπηθείτε, στον πάτο αν βρεθείτε. ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: (Ακολουθούν, χαιρετούν, χειροκροτούν και βγαίνουν.) Τέλος της α σκηνής. (Διάλειμμα)

13 13 ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ Εικόνα α (Δάσος, πρωί, ο ήλιος ξεμυτίζει από το βουνό, ο άνεμος χορεύει ανάλαφρα στους ήχους μιας απαλής μουσικής. Ο μπαμπάς με μια καλαθούνα μπροστά και τα πέντε παιδιά πίσω του, εμφανίζονται στο βάθος.) ΑΝΕΜΟΣ: Καλημέρα κυρ Ήλιε μου! Είμαι με τα κέφια μου σήμερα! Χόρεψα χτες και γλέντησα. Βρόντηξα πόρτες και παράθυρα... έκανα γλέντι τρελό! Σήμερα θα είμαι ήσυχος... Θα το ρίξω στο χουζούρι... Κυριακή, βλέπεις. Δικαίωμα στην τεμπελιά. Όταν τεμπελιάζεις, παρατηρείς καλύτερα τα πράγματα. Ενώ όταν τρέχεις να προλάβεις τα πάντα, χάνεις πολλά! Εδώ λοιπόν θα τριγυρίζω... (ανακατώνει τα μαλλιά των παιδιών που έχουν κοντέψει) ήσυχα και ανέμελα και θα φυσώ απαλά απαλά, να δροσίζω τα καλά παιδιά. Θα είμαι εδώ τριγύρω. Δε θα πάω μακριά. ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ: (Τραγουδούν) Είμαστε πέντε μικρά παιδιά, ο Μάνος, ο Φάνος, η Φροσούλα κι Χαρά. ΛΕΛΟΣ: (Με χοντρή φωνή) Κι ο μεγάλος αρχηγός; ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ: Ο Λέλος μας ο δυνατός. Που ν απ όλους πιο μεγάλος, έξυπνος και τολμηρός κι όχι κανένας παπαγάλος. (Και κάνοντας παρέλαση) Με το Λέλο αρχηγό μες το δάσος πάμε. Δεν υπάρχει τίποτα που να το φοβάμαι. Με το Λέλο το σοφό πάντα προχωράμε. Δράκους, λύκους και θεριά εγώ δεν τα φοβάμαι. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Περήφανα κι ευχαριστημένα). Τι καλά παιδιά που έχω! Ας είναι καλά η μητέρα τους, τα μεγαλώνει όπως πρέπει. Όταν τους ξύπνησα τα χαράματα και τους είπα πως θα τα πάρω μαζί μου στο δάσος, κανένας τους δε γκρίνιαξε. Όλοι με μια φωνή μου απάντησαν, «μετά χαράς να ρθουμε μαζί σου, καλέ μας πατερούλη!» Το απόγευμα, που θα γυρίσουμε σπίτι, λέω να τους αφήσω να δούνε «Μπεν Τεν» και ό,τι άλλο θέλουν. Τέτοια παιδιά αξίζουνε μια αμοιβή! Όσο για τη μητέρας τους... δε νομίζω να έχει καμιά αντίρρηση. Άμα δει κιόλας το καλάθι γεμάτο χόρτα... θα τα ξεχάσει όλα. Και τις τιμωρίες και τις ιδιοτροπίες τους... ΛΕΛΟΣ: (Χειρονομεί με τρόπο που δείχνει ότι βάζει σημάδια.)

14 14 ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : (Ο ένας προς τον άλλο με θαυμασμό.) Βάζει σημάδια, βάζει σημάδια! (Τραγουδούν ανέμελα): Με το Λέλο αρχηγό μες το δάσος πάμε Δεν υπάρχει τίποτε που να το φοβάμαι Με το Λέλο το σοφό πάντα προχωράμε Δράκους, λύκους και θεριά εγώ δεν τα φοβάμαι. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Γυρνάει τα βλέπει έτσι χαρούμενα και τραγουδά.) Τι περηφάνια, τι χαρά, καλά σαν είναι τα παιδιά σου, σου μερώνουν την καρδιά και με χαρά τραβάς μπροστά σου. (Φτάνουν. Ο πατέρας απιθώνει το καλάθι του). ΠΑΤΕΡΑΣ: Πριν απ όλα βαθιές εισπνοές, να μπει καθαρός αέρας μέσα στα πνεμόνια μας, να χουμε ρεζέρβα για όλη τη βδομάδα. Α, α, α, α, α, α... Έτσι μπράβο! Έϊ Λέλο, πώς κοκκίνισες έτσι; Θα σκάσεις, παιδάκι μου! Μη φουσκώνεις τα μάγουλα, άνοιξε τα ρουθούνια. Εισπνοή και εκπνοή. (Το λέει με ρυθμό. Τα παιδιά «πιάνουν» το ρυθμό. Το επαναλαμβάνουν μερικές φορές). Έτσι μπράβο! Υγεία και χαρά. Αέρας σημαίνει ζωή. Ενέργεια και δύναμη! Αέρας καθαρός, ίσον μυαλό καθαρό. Όχι όπως στην πόλη που μας τρώνε τα καυσαέρια και κουρκουτιάζει ο νους μας. Και τώρα ας μαζέψουμε χόρτα. Αγριοράδικα, που αρέσουν στη μαμά. Μ εκείνη την πικρούτσικη γεύση, που είναι τόσο ωραία, άμα τη συνηθίσεις. Και είναι τόσο υγιεινά! Καθαρίζουν το αίμα. Εμπρός, παιδιά. (Βγάζει από το μεγάλο καλάθι τα μικρά καλαθάκια και τα μοιράζει ένα στον καθένα). (Στο Λέλο) Εσύ, θα πάρεις αυτό το καλάθι και θα μαζέψεις μανιτάρια. Μεγάλα, κόκκινα μανιτάρια. Ξέρεις... ΛΕΛΟΣ: Ναι, πατέρα, ξέρω. Και μου αρέσουν πολύ. Είναι νόστιμα σαν κρέας. ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, γιε μου. Μίλησες πολύ σωστά. Έτσι σε θέλω! (Στο Μάνο) Μάνο, εσύ θα πάρεις αυτό το καλάθι και θα το γεμίσεις μολόχες. ΜΑΝΟΣ; (Με φρίκη) Μολόχες! Γιαξ! Είναι γλιτσιασμένες, δε μου αρέσουν καθόλου! (Ο Λέλος του δίνει μια σκουντιά) Α, ναι, ναι,, πατερούλη. Ό,τι πεις. Ωραία, θα μαζέψω μολόχες, που αρέσουν στη μαμά. ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, γιε μου, μπράβο. Έτσι! Πρέπει να σκεφτόμαστε και τους άλλους, όχι μόνο τον εαυτό μας! Φάνο! Έλα, σειρά σου. Πάρε αυτό το σουγιαδάκι και θα ξεριζώνεις ραδίκια. Έλα να σου δείξω ποια είναι τα ραδίκια (βγάζει και του δείχνει ένα), να μην τα μπερδέψεις με κανένα άλλο αγριόχορτο που δεν τρώγεται. Το βλέπεις πώς είναι; ΦΑΝΟΣ: Ναι, πατέρα, θα το πάρω κι αυτό για δείγμα. ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, παιδί μου! Μπράβο σε όλους σας. Σήμερα είστε πολύ καλά παιδιά. (Στον εαυτό του) Να που χρειάζεται και η τιμωρία. Μόνο αυτή συνετίζει τα παιδιά. Φροσούλα, Χαρούλα! Για ελάτε κι εσείς τώρα! Εσείς... θα μαζέψετε πάγκαλους. Να τοι! Αυτοί εδώ είναι. Πάρτε τα καλαθάκια σας, πάρτε τα σουγιαδάκια σας και δρόμο. Καλή δουλειά.

15 15 Εγώ...(παίρνει δυο καλάθια και τα περνά στο αριστερό χέρι) θα μαζέψω καραόλους, που θα έχει μπόλικους μετά την ψεσινή βροχή, και αγρέλια. Αχ, πόσο μου αρέσουν τα αγρέλια. Βραστά με λαδολέμονο ή τηγανητά με τα αυγά!... Μμμμ!... Αυτά ως και τα παιδιά τα τρώνε. (Γυρίζει, βλέπει τα παιδιά που μαζεύουν χόρτα) Μα τι υπέροχα παιδιά έχω! (Σιγοτραγουδά) Τι περηφάνια, τι χαρά, καλά σαν είναι τα παιδιά σου... ΠΑΤΕΡΑΣ: (Μονολογεί). Μα τόσο καλά παιδιά έχω και δεν το ήξερα!.. ΛΕΛΟΣ: (Πάει από το ένα παιδί στο άλλο, τάχα για να τα επιθεωρήσει.) Στην αρχή θα μαζεύουμε χόρτα τραγουδώντας κι ύστερα, το νου σας, μόλις σφυρίξω, θα μπει σ εφαρμογή το σχέδιό μας. Σύμφωνοι; ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Σύμφωνοι, σύμφωνοι... ΛΕΛΟΣ: Το νου σας, μην καταλάβει τίποτα! ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ: Εντάξει, εντάξει! (Τραγουδούν) ΜΑΝΟΣ - ΦΑΝΟΣ: Μολόχα, μολοχίτσα καλή μου σαλατίτσα, να φάει η μανουλίτσα και να χαρεί η κοιλίτσα! ΧΑΡΟΥΛΑ - ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Ραδίκι, ραδικάκι, να φάει κι ο μπαμπάκη να κάνει το κορμάκι γεμάτο σαν μπαμπάκι. Εικόνα β ΠΑΤΕΡΑΣ: (Ξυπνά, ανασηκώνεται): Ω! Τι έπαθα! Με πήρε για καλά ο ύπνος. Πέρασε κάμποση ώρα. Ο ήλιος κοντεύει να γείρει. Η γυναίκα μου μας περιμένει και θ ανησυχεί. Και η τηλεόραση; Έχει γούστο να χάσω το ποδόσφαιρο κι ήθελα τόσο να το δω!.. Εμπρός, γρήγορα, ξεκινάτε φεύγουμε... (Κοιτάζει γύρω του. Παραξενεύεται.) Παιδιά! Πού είστε παιδιά; Μάνο, Φάνο, Λέλο, Χαρούλα, Φροσούλα! Πού είστε παιδιά μου; (Περνά το χέρι από τα μάτια για να ξυπνήσει). Τι έπαθαν τα παλιόπαιδα; Τι μου σκαρώνουν πάλι; Κάπου εδώ θα κρύφτηκαν, πίσω από τα δέντρα. Θέλουν, φαίνεται, να παίξω κι εγώ μαζί τους. (Σηκώνεται, αρχίζει να τους ψάχνει φωνάζοντάς τους ταυτόχρονα. Σε λίγο αποθαρρύνεται). Ωχ, τι έπαθα ο κακομοίρης, συμφορά που με βρήκε!.. Και πώς θα γυρίσω στο σπίτι δίχως τα παιδιά; Τι θα πω στη γυναίκα μου; Πώς αποκοιμήθηκα έτσι; Κι εκείνα, τα ανελέητα, πού πήγαν και χάθηκαν; Αφού τους είπα να μην απομακρυνθούν! Και τώρα, πώς θα βρουν το δρόμο να γυρίσουν σπίτι, που αρχίζει και σκοτεινιάζει; Θα φοβηθούν, θ αγριευτούν, θα φαντάζονται φαντάσματα και δράκους... Αχ ατίθασα, απερίσκεπτα παιδιά! (Ενώ τα λέει αυτά βλέπει μια τελευταία ηλιαχτίδα, που εισχωρεί ανάμεσα από τα κλαδιά του δέντρου): Αχ, καλή μου ηλιαχτίδα, τι καλά που καθυστέρησες και δεν έχεις φύγει ακόμη! Έλα, σε παρακαλώ, φώτισέ μου το δρόμο, βοήθησέ με να βρω τα παιδιά μου! (Σε λίγο η Ηλιαχτίδα εξασθενίζει) Αχ! Μη φεύγεις, σε παρακαλώ! Μη μ

16 16 αφήνεις στο σκοτάδι και δεν έχω ούτε το όπλο μου. (Σαν να αντιλαμβάνεται τι έχει πει) Αχ, μα τι έπαθα; Σκέφτομαι τον εαυτό μου... Τα παιδιά; Τι θα γίνουν τα παιδιά;.. Κι εκείνη η Φροσούλα είναι τόσο φοβιτσιάρικο παιδί! (Γυρίζει ολόγυρα, κάμνει μια τελευταία προσπάθεια, στο τέλος απογοητεύεται και παραιτείται.) Πρέπει να πάω σπίτι. Είναι ήδη αργά. (Σαν έκλαμψη) Μπορεί να πήγαν σπίτι! Μπορεί να είναι ήδη εκεί και να με περιμένουν να μου κάνουν έκπληξη. Α! Πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα; Α, τα ζαβολιάρικα! Αυτό είναι. Είδαν που κοιμόμουνα και σκέφτηκαν να μου σκαρώσουν μια φάρσα. Τέτοιος σκανταλιάρης είναι αυτός ο Λέκος. Από τότε που γεννήθηκε, θαρρείς τίποτε άλλο δεν έχει στο νου του, παρά μόνο σκανταλιές! Ναι, ναι, έτσι είναι. Αχ, δόξα τω Θεώ, ανακουφίστηκα. Πάω, πάω, να προλάβω και το ποδόσφαιρο. (Φεύγει μουρμουρίζοντας το τραγούδι για τα καλά παιδιά.) Εικόνα γ (Τα παιδιά μόνα τους στο δάσος, έχει σκοτεινιάσει για καλά. Η αγριευτική ησυχία της νύχτας και παράξενοι θόρυβοι κάθε τόσο κάνουν τα παιδιά, που κρατιούνται χέρι χέρι και προσπαθούν να βρουν ένα ξέφωτο, να σταματούν και να αγκαλιάζονται.) ΦΡΟΣΟΎΛΑ ΧΑΡΟΥΛΑ: (Γυρίζουν η μια στην άλλη) Αχ, τι ήταν αυτό; ΛΕΛΟΣ: Τίποτε, χεστρούλες! Μια κουκουβάγια ήτανε! ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Τρώει η κουκουβάγια; ΛΕΛΟΣ: Και βέβαια τρώει! Έχει ζωντανό που δεν τρώει; ΜΑΝΟΣ: (Προσπαθώντας να δείξει ότι δε φοβάται) Αν τρώει παιδιά, ρώτησε. Α, χα, χα, χα! (Απλώνει το χέρι προς τη Φροσούλα) Θα σε φάει! ΦΡΟΣΟΥΛΑ: (Τρομάζει και βάζει τα κλάματα. Στο Λέκο) Είπες ότι θα μας έβγαζες από το δάσος πριν σκοτεινιάσει και τώρα είναι εντελώς σκοτεινά και δε βλέπω τίποτα! ΛΕΛΟΣ: Φόρα τα γυαλιά σου. ΦΡΟΣΟΥΛΑ : (Με παράπονο) Τα φοράω... αλλά δεν εννοούσα αυτό, το ξέρεις... ΧΑΡΟΥΛΑ: Κι εγώ κρυώνω. Τι θα κάνουμε; (Φοβισμένα) Το σκοτάδι είναι πολύ και το δάσος κρύο. Τη νύχτα θα κάνει ακόμα πιο πολύ κρύο. ΛΕΛΟΣ: Μα... δε θα μείνουμε εδώ τη νύχτα! ΦΑΝΟΣ: Και πού θα πάμε; Έχει τόση ώρα που γυρίζουμε κι ακόμα δεν έχουμε βρει το δρόμο. ΜΑΝΟΣ: Είπες ότι έβαλες σημάδια... κι εμείς σ εμπιστευτήκαμε. ΛΕΛΟΣ: Και βέβαια έβαλα και μάλιστα τα θυμάμαι πολύ καλά! Αλλά πού να ξερα ότι ο μπαμπάς θα κοιμηθεί για καλά και θα νυχτωθούμε να τον περιμένουμε να ξυπνήσει! ΜΑΝΟΣ: Έπρεπε να φύγουμε τότε που σας είπα εγώ! ΛΕΛΟΣ: Ναι, εσύ ο έξυπνος! (Τον μιμείται κοροϊδευτικά) «Έπρεπε να φύγουμε τότε που είπα εγώ!» Και αν ξυπνούσε ο μπαμπάς και μας έκαμνε τσακωτούς; ΦΑΝΟΣ: Ε, τώρα θα ήμασταν στο σπίτι! ΛΕΛΟΣ: Ε... εσύ απ την αρχή δεν ήθελες να έρθεις! Και τώρα βρίσκεις αφορμές! ΦΑΝΟΣ: (Σχεδόν κλαίγοντας, το σκουντά.) Ναι, ρε! Δεν ήθελα να έρθω. Εσύ που ήθελες, τι έκανες τώρα; ΛΕΛΟΣ: (Αντιδρά βίαια και αρχίζουν να μαλώνουν.) Πας καλά; Γιατί με σκουντάς;

17 17 ΦΑΝΟΣ: (Πεισματωμένα) Πάω πολύ καλά. (Και συνεχίζει να τον σκουντά, ώσπου πιάνονται για καλά στα χέρια, παλεύοντας με πεισματικούς, πνιγμένους ήχους.) (Τα δυο κορίτσια αγκαλιάζονται και κλαίνε, ο Μάνος μπαίνει ανάμεσά τους και μπλέκεται κι εκείνος στον καυγά. Τα πράματα αγριεύουν, ώσπου ακούγονται δυο μοτσυκλέτες και φαίνονται τα φώτα τους. Τα παιδιά σταματούν και περιμένουν. Τα φώτα σβήνουν και σε λίγο ξεπροβάλουν οι δύο μάγκες. Κρατούν μπουκάλες στο χέι και πίνουν.) ΜΑΓΚΑΣ Α : Ω, ρε, γλέντι που έχει να γίνει! Θα βάλουμε φωτιά σε πέντε, σε δέκα σημεία, ν αρπάξει το δάσος από παντού, να γίνει μια πύρινη λαίλαπα, να μην ξέρουν οι πυροσβέστες πού πρώτα να πρωτοπάνε. Α, χα, χα, χα, χα! ΜΑΓΚΑΣ Β : Κι εμείς... θα πάμε πάνω στο βουνό, να απολαύσουμε θέαμα! Ω, ρε, χάζι, ψυχούλα μου! (Γελά, τραγουδά, τρεκλίζει.) ΜΑΓΚΑΣ Α : (Πηγαίνει σε μια συστάδα.) Να, εδώ! Έχει κάμποσα φύλλα, κάμποσα κλαδιά... ωραίος τόπος για ένα ξεκίνημα. (Γελούν και οι δυο. Βγάζουν στουπί από την τσέπη τους, το βρέχουν με το αλκοόλ και το ανάβουν. Απολαμβάνουν το φως και την ιδέα τους. Τα παιδιά φοβισμένα και αγκαλιασμένα παρακολουθούν.) ΜΑΝΟΣ: (Στο Λέκο) Τι θα κάνουμε τώρα; ΛΕΛΟΣ: Πρέπει να επέμβουμε! Δεν πρέπει να τους αφήσουμε έτσι. Πρέπει να καταστρώσουμε σχέδιο. ΦΑΝΟΣ: Πάλι σχέδιο! ΛΕΛΟΣ: Πάψε, κλαψιάρη! Δε βλέπεις ότι κρατούν αλυσίδες και καρφιά; Αν πάμε χωρίς σχέδιο μπροστά τους, θα μας επιτεθούν. Είναι και μεγάλοι και δυνατοί. ΜΑΓΚΑΣ Α : (Που έχει βάλει ήδη φωτιά, κάτι αντιλαμβάνεται και γυρίζει να δει.) Άκουσες κάτι; ΜΑΓΚΑΣ Β Άκουσα την πορδή μου! Α, χα, χα, χα, χα! (Και ξαπολά μια ψεύτικη, κάνοντας τον ήχο με το στόμα και σηκώνοντας το πόδι. Βάζει φωτιά και τραγουδά τρελά.) Η αγάπη, φίλε μου, είναι φωτιά. πύρινη λαίλαπα, φαρμάκι που κατατρώει την καρδιά και φαρμακώνει το κορμάκι. (Πίνει και συνεχίζει χορεύοντας μεθυσμένα.) Όχι να μου λένε εμένα ότι η αγάπη είναι φωτιά που ζεσταίνει την καρδιά. (Μιλάει στην μπουκάλα.) Κοπέλα μου... είσαι όμορφη, αλλά δεν αξίζεις μία! Δε με θέλεις, ε; Θέλεις άλλον, ε; Τέτοιο παλικάρι! Τέτοιο κορμί! Αγάπη μου... έπαιξες, έχασες! Το δασάκι που ερχόσουν δε θα το ξαναδείς. Το παγκάκι που καθόσουν, δε θα το ξαναδείς. Το δέντρο που γράφατε τα ονόματά σας, δε θα το ξαναδείς. (Ανάβει άλλο στουπί και βάζει αλλού φωτιά.) ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Θα μας κάψουν! Θα κάψουν όλο το δάσος! ΜΑΝΟΣ: Κάτι πρέπει να κάνουμε. Δεν μπορούμε να μείνουμε έτσι! ΛΕΛΟΣ: Είσαι έτοιμος; Θα ορμήσουμε ίσα πάνω τους, με το κεφάλι κατ ευθείαν στην κοιλιά. Θα τους χτυπήσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, πριν προλάβουν να μας αντιληφτούν. Όσο πιο δυνατά μπορούμε! ΜΑΓΚΑΣ Α : (Που έχει πλησιάσει χωρίς να τον αντιληφθούν, βγάζει σουγιά, πατά το κουμπί, η λάμα πετάγεται.) Πριν προλάβουν να σας αντιληφθούν, ε; Τι θα κάνετε λέει; Θα μας χτυπήσετε κατ ευθείαν στην κοιλιά; Ή μήπως εμείς να σας την μπήξουμε κατ ευθείαν στην κοιλιά. (Τα κορίτσια τρομάζουν και πνίγουν την κραυγή τους με το χέρι.) Ωραίο παιχνιδάκι θα ήτανε. Να βλέπεις το αίμα, ζεστό, ζεστό και κόκκινο... να κυλάει όμορφα από το λαιμό... να βάφει το άσπρο πουκαμισάκι κόκκινο...

18 18 ΑΝΕΜΟΣ: (Εμφανίζεται αγριεμένος.) Α, αυτοί έχουν άγριο σκοπό. (Φυσά και ανεμίζει τα πέπλα του.) Δεν πρέπει να τους αφήσω έτσι. Προσπαθεί να παρεμβληθεί ανάμεσα στο Μάγκα και να τον εμποδίσει, αλλά αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτα, προχωρεί απειλητικός.) Στο μεταξύ η φωτιά δυναμώνει. Πρέπει να τη φυσήξω μακριά. (Στρέφεται και αρχίζει να φυσά τη φωτιά προς την αντίθετη κατεύθυνση απ αυτήν που είναι τα παιδιά.) ΜΑΓΚΑΣ Β : (Που έχει πλησιάσει με το σουγιά επίσης έτοιμο, «διώχνει» το φίλο του.) Αίματα; Όχι αίματα! Μόνο άμα χρειαστεί. Αλλά τα παιδιά είναι καλά. Δε θα μιλήσουν!.. (Πλησιάζει τα κορίτσια) Εδώ έχει δυο τρυφερούδια... δυο τροφαντά... Γιατί να χύνουμε αίματα; Μπορούμε να γλεντήσουμε, φίλε μου... (Με τη λάμα ανοίγει την μπλούζα της Χαρούλας, που τρομοκρατείτε και σφίγγεται πάνω στην αδελφή της.) ΑΝΕΜΟΣ: (Και πάλι προσπαθεί να τον εμποδίσει, αλλά αυτός φυσά απλώς το τσουλούφι που του έχει πέσει.) Μην πειράζεις τα παιδία! ΜΑΓΚΑΣ Β : (Που τον αγνοεί) Για γύρνα, κοριτσάκι! Για γύρνα να δούμε και τα οπίσθια! (Η Χαρούλα δεν κινείται. Ο μάγκας θυμώνει. Μέσα από τα δόντια του) Γύρνα που σου λέω και δε θέλω αίματα! (Η Χαρούλα απομακρύνεται από την αδελφή της φοβισμένα και κάμνει μισή στροφή.) Ωραίο κομμάτι, φίλε μου. Το άλλο σου το χαρίζω. Γλέντησέ το εσύ. (Νεύει με το μαχαίρι στη Χαρούλα να τραβήξει προς ένα σημείνο. Εκείνη αρχίζει να κλαίει, ενώ ο Μάγκας α πλησιάζει και περιτριγυρίζει τη Φροσούλα, που κλαίει ακόμα πιο φοβισμένα.) ΑΝΕΜΟΣ: (Τη χαϊδεύει απαλά) Μην κλαις, κοριτσάκι, θα φυσήξω τη φλόγα μακριά, η πνοή μου θα μεγαλώσει τη φωτιά, θα τη δουν οι άνθρωποι και θα ρθουν να σας σώσουν. ΜΑΓΚΑΣ Α (Με περιπάθεια) Έτσι μπράβο, κοριτσάκι! Και μου αρέσει όταν κλαίνε τα κοριτσάκια. Τη βρίσκω. Τη βρίσκω πολύ. (Περνάει τη λάμα γύρω από το πρόσωπό της κι ύστερα παίρνει ένα δάκρυ της και το φέρνει στο στόμα. Το νοστιμεύεται.) Μμμ! Γλυκό σαν μέλι. Έτσι γλυκό θα είναι και το κοριτσάκι μου. (Την αγκαλιάζει, αλλά η Φροσούλα του ξεφεύγει και απομακρύνεται, ενώ ο Λέκος ορμά και τον χτυπά με τρόπο, που του φεύγει το μαχαίρι. Ο Φάνος ορμά και το πιάνει. Το τείνει προς τον Μάγκα, με όχι σταθερό χέρι. Είναι φανερό ότι φοβάται, αλλά είναι και αποφασισμένος. Ο Λέκος εκμεταλλεύται το σάστισμα του Μάγκα και τον ξαναχτυπά. Ο μάγκας β παίρνει είδηση τη σκηνή και πάει να βοηθήσει το φίλο του. Η Χαρούλα παίρνει ένα ξύλα και του το δίνει στο κεφάλι, αλλά εκείνος μόλις που τρεκλίζει λίγο, γυρνά της δίνει μια γερή και τη ρίχνει κάτω.) ΜΑΓΚΑΣ Β : (Πάει από πάνω της, γονατά και αρχίζει να τη χαϊδεύει.) Αυτό θέλεις, κοριτσάκι; (Παίρνει απότομα το χέρι της και της το γυρίζει.) Ή μήπως αυτό. (Η Χαρούλα πονάει και κλαίει όσο πιο συγκρατημένα μπορεί. Στο μεταξύ τα τρία αγόρια έχουν ακινητοποιήσει τον Μάγκα α, το χέρι του Φάνου έχει σταθεροποιηθεί και πια δε φοβάται. Ο Λέκος και ο Μάνος παίρνουν από ένα ξύλο και χτυπούν δυνατά τον Μάγκα β, που μένει ξερός, αλλά στο μεταξύ έχει σηκωθεί ο Μάγκας α και πάει να πάρει το σουγιά από το χέρι του Φάνου. Η Φροσούλα αρπάζει ένα ξύλο και του το φέρνει στο κεφάλι, αλλά αυτός γυρίζει και της το αρπάζει και όπως αυτή το αφήνει απότομα, πέφτει κάτω. Η συμπλοκή συνεχίζεται για αρκετή ώρα, μέχρι που νικούν τα αδέλφια. Είναι χαρούμενα και εξουθενωμένα. Ο Άνεμος είναι δοσμένος στο έργο του.) ΛΕΛΟΣ: Μπράβο, παιδιά, τα καταφέραμε! Είστε γενναίοι. Κι εσείς, κορίτσια, ήσασταν πρώτες. Ατρόμητες και δυναμικές! Τώρα όμως πρέπει να φύγουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε. Η φωτιά απλώνεται και σε λίγο θα μας ζώσει από παντού. ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Αυτούς θα τους αφήσουμε εδώ; Να καούν ζωντανοί;

19 19 ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Είσαι τρελή; Καλά να πάθουν! Οι ίδιοι δεν έβαλαν τη φωτιά; ΦΡΟΣΟΥΛΑ: Ναι, μα... ΛΕΛΟΣ: Ξεκίνα! Ξεκινάμε όλοι μαζί. Η φωτιά σε λίγο θα μας φτάσει. Ευτυχώς φυσά προς την αντίθετη κατεύθνση. (Πάνε να φύγουν, αλλά ακούνε από μακριά γαυγίσματα σκύλου και τα ονόματά τους.) ΛΕΛΟΣ: Ο πατέρας θα είναι. Έρχεται να μας βρει. Περιμένετε να δούμε από πού έρχεται η φωνή. (Η φωνή γίνεται δύο φωνές, της μητέρας και του πατέρα, ενώ τρία φανάρια πλησιάζουν.) ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: Είναι ο μαμπάς! Είναι η μαμά! Έρχονται! (Αγκαλιάζονται χαρούμενα.) ΠΑΤΕΡΑΣ: (Συνεχίζει να φωνάζει.) Λέκο, Μάνο, Φάνο, Χαρούλα, Φροσούλα! (Στον αστυνομικό) Να, κάπου εδώ κοντά ήρθαμε. Κάπου εδώ πρέπει να είναι... δεν μπορεί να πήγαν μακριά!.. Αλλά αυτή η φωτιά τι είναι; ΜΗΤΕΡΑ: (Όλο αγωνία) Αχ, πού είστε, καλά μου παιδιά; Πού πήγατε και χαθήκατε; Φροσούλα, Χαρούλα! Λέλο... αχ, βρε Λέλο μου, δεν πιστεύω να είναι δική σου δουλειά αυτό! Φάνο... Μάνο! Πού είστε, παιδιά μου; Φανείτε να σας χαρώ... ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Δεν είναι μια... έχει μπει σε δυο τρία σημεία. Φανερό πως δεν την έβαλε ένας. Πρέπει να είναι τουλάχιστον δυο. (Με κάποιο υπαινιγμό) Είχαν τα παιδιά σπίρτα μαζί τους; ΠΑΤΕΡΑΣ: Τι λες τώρα, κυρ Αστυνόμε μου; Θα βγάλεις εμπρηστές τα παιδιά μας; Και βέβαια δεν είχαν σπίρτα. Να τα κάνουν τι; ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Δεν είπα πως έβαλαν φωτιά επίτηδες! Είπα μήπως θέλησαν να ζεσταθούν. ΜΗΤΕΡΑ: (Τρομαγμένη) Λες να έκαναν τέτοιο πράγμα τα παιδιά; (Σταυροκοπιέται) Θεός φυλάξοι! ΠΑΤΕΡΑΣ: Όχι, είπες ότι η φωτιά μπήκε επίτηδες και υπονοούσες ότι την έβαλαν τα παιδιά. (Ο Αστυνοκικός, για να αποφύγει τη συζήτηση, προχωράει, τον ακολουθούν η μαμά και ο μπαμπάς. Πέφτουν πάνω στον πρώτο μάγκα, που καθώς του ρίχνουν το φως στα μάτια, αρχίζει να κινείται.) ΜΑΓΚΑΣ Α : Τι είναι, ρε φίλε; Τι έγινε, ρε παιδιά; (Πάει να σηκωθεί, αλλά ο αστυνομικός τον πατά στο στήθος και με την απειλή του όπλου, του περνά χειροπέδες. Ο Μάγκας ανασηκώνεται με δυσκολία.) ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Εσύ θα μας πεις, φίλε, τι έγινε. Προς το παρόν... κάνε την προσευχή σου! (Κάμνει τη χειρονομία της προσευχής με τα χέρια δεμένα με τις χειροπέδες. Του νεύει με το όπλο να προχωρήσει προς το δεύτερο Μάγκα, ο πρώτος Μάγκας πλησιάζει, ο αστυνομικός του νεύει να γονατίσει, εκείνος γονατά και ο αστυνομικός, αφού λύνει τις χειροπέδες, τις περνά έτσι, που το δεξί χέρι του ενός να είναι δεμένο με το αριστερό του άλλου.) Σηκωθείτε. Ο πρώτος Μάγκας σηκώνεται και το χέρι του τραβά το χέρι του δεύτερου. Εκείνος ξυπνά.) ΜΑΓΚΑΣ Β : Τι ναι, ρε φίλε; Τι συμβαίνει; Γιατί με τραβάς; (Βλέπει τις χειροπέδες, βλέπει τον αστυνομικό, πάει να σηκωθεί και ξαναπέφτει συμπαρασύροντας και το φίλο του.) Κατάλαβα! Καλά την έχουμε. Μείνε εδώ να κοιμηθούμε... καλύτερα θα είναι από τη φυλάκα. ΜΑΓΚΑΣ Α : Τι λε, ρε μάγκα μου! Ξέρεις τι λες; Δε βλέπεις τις φλόγες; ΜΑΓΚΑΑΣ Β : Όχι, φίλε μου! Εμείς το κάναμε αυτό; ΜΑΓΚΑΣ Α : (Του δίνει μια) Σκάσε και θα μας καρφώσεις. ΜΑΓΚΑΣ Β : Μμμμ, ναι... (πιο δυνατά) ποιος πέρασε; Ποιος έριξε στουπί; ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Άσε τα σάπια, φίλε. Αυτά αλλού. Δε μασάμε!.

20 20 Κάντε την προσευχή σας προς το παρόν εδώ στη μεγάλη εκκλησία της φύσης και μετά θα σας πάρουμε και στον κατάλληλο ναό. (Σχηματίζει τη φυλακή.) ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ: (Ορμούν κι αγκαλιάζουν τη μαμά και τον μπαμπά τους.) ΜΗΤΕΡΑ: Αχ, καλά μου παιδιά! Φάνο μου, Χαρούλα μου, Λέλο, Μάνο, Φροσούλα μου! (Τη βλέπει κλαμένη, σκύβει και τη φιλάει) Μην κλαις, Φροσούλα μου, τώρα τέλειωσαν όλα. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Γονατάει και την κοιτάζει στα μάτια, σαν να θέλει να μάθει τι έγινε.) ΦΡΟΣΟΥΛΑ: ( Κλαίγοντας) Αχ, μπαμπά! ( Πνίγεται, δεν μπορεί τίποτε άλλο να πει.) ΠΑΤΕΡΑΣ: Ησύχασε, ησύχασε, μη φοβάσαι. Θα πληρώσουν για όλα. ΜΗΤΕΡΑ: (Καταλαβαίνει τι έχει συμβεί, πιάνει τη Χαρούλα από το πηγούνι και την κοιτάζει στα μάτια. Εκείνη ξεσπά σε κλάματα. Την αγκαλιάζει.) Μην κλαις, Χαρούλα μου και όλα θα ταχτοποιηθούν τώρα. Φοβηθήκατε, το ξέρω, αλλά τα καταφέρατε. Δεν κινδυνεύετε τώρα πια. ΜΑΝΟΣ: Ήθελαν να μας παίξουν τους μάγκες, αλλά τους κανονίσαμε καλά! ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, γενναία μου παιδιά. Μπράβο, τους δώσατε να καταλάβουν. ΧΑΡΟΥΛΑ: Ως και ο Φάνος, Μπαμπά! Πήρε το μαχαίρι και το κρατούσε να έτσι! ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, Φάνο! Ως κι εσύ! ΦΑΝΟΣ: Φοβηθήκαμε, δε λέω! Αλλά έπρεπε να τους αφήσουμε να πειράξουν τις αδελφές μας; ΠΑΤΕΡΑΣ: Να πειράξουν τις αδελφές σας; ΛΕΛΟΣ: Σιγά να μην τους αφήναμε. ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, παιδιά μου! Γι αυτό ήμουν πάντα περήφανος για σας. Εντάξει τώρα, πρέπει να πηγαινουμε. ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: (Τηλεφωνεί.) Ναι, Αστυνομικός Σταθμός Πύλης Πάφου εκεί; Αστυνόμος Συνάδελφε, φωτιά στο δάσος της Μαδαρής, στο πλάτωμα Σελλάδι. Στείλτε αμέσως πυροσβεστικά. Γρήγορα! Η φλόγα εξαπλώνεται. Στείλτε κλούβα. Έπιασα τους εμπρηστές. (Φαίνεται πως του έχουν πει «συγχαρητήρια», κορδώνει) Ευχαριστώ, συνάδελφε, ευχαρ... (οι δυο κακοποιοί τον χτυπούν στο κεφάλι και τον ρίχνουν κάτω. Ο Λέλος όμως σβέλτος, προλαβαίνει και παίρνει το όπλο που του πέφτει από τα χέρια, καθώς σωριάζεται..) ΛΕΛΟΣ: Μείνετε εκεί. Μην κουνηθείτε! ΠΑΤΕΡΑΣ: (Στη γυναίκα του) Πάρε τα παιδιά και φύγετε γρήγορα. (Η γυναίκα τα τα μαζεύει γύρω της.) Εγώ θα μείνω με το Λέλο. ΜΑΝΟΣ: Να μείνω κι εγώ, μπαμπά; ΠΑΤΕΡΑΣ: Όχι, όχι! Πηγαίνετε. Πήγαινε με τη μητέρα σου. Όπου να ναι έρχονται η Πυροσβεστική και η Αστυνομία. (Φεύγουν. Εκείνος διαλέγει ένα καλό ξύλο και είναι έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο.) Δοκιμάστε! Δοκιμάστε, αν σας βαστά! ΛΕΛΟΣ: Αν θέλετε... μπορείτε και να φύγετε. Μόνο που η σφαίρα θα σας βρει στο τρίτο βήμα. Είμαι καλός στο σημάδι. Πήρα και βραβείο. ΠΑΤΕΡΑΣ: (Σεκοντάρει το παραμύθι του.) Χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Μικρών Κρατών Ευρώπης. Μπορείτε να δοκιμάσετε, αν θέλετε... (Οι δυο κακοποιοί κοιτάζονται, συνεννοούνται και νεύουν «όχι») ΠΑΤΕΡΑΣ: Μπράβο, τα καλά παιδιά! Έτσι σας θέλω. Μαρτούδια. Για σηκώστε τώρα και τα χεράκια! (Εκείνοι τα σηκώνουν.) Μπράβο... έτσι... έτσι τα καλά παιδιά. (Αυτοί κοιτάζονται και νεύουν «εμείς;») ΛΕΛΟΣ: Ωπ! Πάνω τα χέρια, πάνω τα χέρια, να μην ξεχνιόμαστε! (Εκείνοι τα σηκώνουν, αλλά δείχνουν κουρασμένοι και παν να τα κατεβάσουν.) Πάνω τα χέρια, είπαμε! (Τα ξανασηκώνουν υποχρεωτικά.) ΑΝΕΜΟΣ: (Σιγοανεμίζει τα πέπλα του.) Αχ, τι έπαθα; Ξεχαζώθηκα να τα βλέπω όλα αυτά και... η φωτιά άλλαξε κατεύθυνση. Έρχεται κατά δω. Πρέπει αμέσως να βάλω

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. ΑΠΟ:

Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. ΑΠΟ: Συγγραφή: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ: A1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΠΟ: alexandra2005@yahoo.gr ΠΡΟΣ:elenitsasiop@gmail.com ΘΕΜΑ: Κυριακή, στο σπίτι μου! 1 Άσκηση

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει «Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη στην ανέμη τυλιγμένη δωσ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχίσει και την καλή μας συντροφιά να την καλησπερίσει Μ ια φορά κι ένα καιρό σ ένα μακρινό βασίλειο ζούσε

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 7. πίνακας του Γιώργου Ιακωβίδη

Ενότητα 7. πίνακας του Γιώργου Ιακωβίδη Ενότητα 7 πίνακας του Γιώργου Ιακωβίδη Αφηγούμαστε πώς περάσαμε σε μια συναυλία Περιγράφουμε μουσικά όργανα και πώς κατασκευάζονται Απαγγέλλουμε και τραγουδάμε στίχους Περιγράφουμε έργα τέχνης Αναγνωρίζουμε

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 1 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 1 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ την τάξη του Σοτού έχουν μαθηματικά. Ρωτάει η δασκάλα: - Είναι 3 πουλάκια σ' ένα δέντρο. Πυροβολούμε το ένα. Πόσα θα μείνουν; - Κυρία Κυρία!!, φωνάζει ο Σοτός. - Ναι, Σοτέ, πες μας. - Κανένα κυρία! - Μα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η. Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες Πρόσωπα: Πρασινοφυλλίτσα, μαμά

Θεατρικό. Σκηνή 1η. Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες Πρόσωπα: Πρασινοφυλλίτσα, μαμά Θεατρικό γιαγιά πρασινοφυλλίτσα λύκος κυνηγός κατσίκα μαμά, Ασπρούλης, Καφετούλης, Μαυρούλης, εφτά κατσικάκια, παιδιά Σκηνή 1η Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ Σκηνή 1 η Το σπίτι του ακατάστατο. Μπαίνει η υπηρέτρια κι από πίσω μπαίνει ο. Κάθε πρωί η ίδια ιστορία. `Ερχεστε και μας βρίσκετε με την κρέμα ημέρας. Ορίστε, δεν πρόλαβα ούτε να την απλώσω

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή της Θείας Λένας. Η γιαγιά μου εξέδωσε αυτό το βιβλίο το 1964. Είναι ένα βιβλίο για μικρά παιδιά, με

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: Αριθμός δίσκου: B

Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: Αριθμός δίσκου: B Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: 1948 Αριθμός δίσκου: B-74149 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=6459 Με μαγεμένη την καρδιά, μπροστά στ' αστέρια, έχει ο νιος παραδοθεί, στα δυο της χέρια.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή;

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; 2. Από alexandros@hotmail.com προς dimitrios87@yahoo.com Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; Στο Τορόντο έχει άσχημο καιρό. Ο Αλέξανδρος είναι στο δωμάτιό

Διαβάστε περισσότερα

Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος

Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος 2013-2014 Από τη Ματίνα Κρεμμύδια κουνουπίδια Μέσα στην κουζίνα μαγειρεύω κουνουπίδια Και η μαμά μου κλαίει

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Ερευνητική Εργασία Α Λυκείου Υπεύθυνοι Καθηγητές Κοκκίνου Ελένη Παπαζέτης Κωνσταντίνος Καϊµακάµης Αθανάσιος Συγγραφική Οµάδα Τσιρίδης Νίκος Ραχωβίτσας Δηµήτρης Σιέλης Χρίστος Σχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω 1 ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα ανήκουν στα κλιτά μέρη του λόγου και φανερώνουν ότι κάποιο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα κάνει κάτι (κάποια ενέργεια), ή παθαίνει κάτι από κάποιον άλλον, ή από τον εαυτό του ή βρίσκεται σε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο. Μπαίνει η γραμματέας του μ ένα τεράστιο ντοσιέ στο χέρι

Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο. Μπαίνει η γραμματέας του μ ένα τεράστιο ντοσιέ στο χέρι Σκηνή 1 η Στο γραφείο της Δημάρχου κυρίας Μαυρίδη Μιλάει στο τηλέφωνο `Ετσι που λέτε αγαπητέ μου. Μαύρα χάλια εδώ στη Σκοτεινούπολη! Σας μαύρισα την ψυχή; `Εχετε δίκιο, αλλά τι να κάνω κι εγώ; Μπαίνει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΘΕΑΤΡΙΚΟ3 Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ Ένα παιδικό θεατρικό μιούζικαλ για παιδιά Διαμορφώνουμε κατάλληλα την τάξη μας, σε μια γωνιά έχουμε βάλει ένα τραπέζι και πάνω σ αυτό κατσαρόλες, ένα ξύλο κοπής, κουτάλες

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ Β

ΟΙ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ Β ΟΙ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΡΙΑ Β Κάποτε ήταν ένα αγοράκι που το έλεγαν Χάρη, ο όποιος ήθελε κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί να τρώει ένα σοκολατάκι. -Χάρη,τι θα γίνει;

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Δεν είσαι εδώ Τα φώτα πέφταν στην πλατεία, η πόλις ένα σκηνικό και δεν είσαι δώ! Κρατάω μια φωτογραφία στην τσέπη μου σαν φυλακτό και δεν είσαι δώ! Στους

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα