Γέφυρα η Κύπρος μεταξύ Μόσχας και Βρυξελλών

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Γέφυρα η Κύπρος μεταξύ Μόσχας και Βρυξελλών"

Transcript

1 01- KATHI_1-3_KATHI NEW 28/02/15 00:40 Page 1 Τ /3/2015 Ν «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ με 2.00 Diego Dalla Palma Mindy 39 Max 143 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 334 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΜΕ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ με ,60 ΟΠΑΔΟΣ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΤΥΛ 155ΟΣΚΑΡ ΣHMEPA ΟΙ ΚΑΛΕΣ, ΟΙ ΚΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ boutique Regalinas Stradivarius Charles&Keith ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΑ SO HOT Πώς η παρουσιάστρια έκανε μόδα τα ρούχα εγκυμοσύνης Ο ΝΤ. ΕΡΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ «Κ» ΓΡΑΦΟΥΝ Η άρση των απομονώσεων το Σχέδιο Β Δεν στοχεύει στην αναγνώριση εφόσον συνεχίζονται οι συνομιλίες τονίζει ο Ντερβίς Έρογλου σε συνέντευξή του στην «Κ» εν μέσω «προεκλογικής» εκστρατείας. Ο Τ/κ ηγέτης διευκρινίζει παράλληλα ότι η πλευρά του δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί την προοπτική της μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από την επίλυση του Κυπριακού. Τονίζει ακόμα ότι σε περίπτωση που η ε/κ πλευρά θέσει προϋποθέσεις για την επανέναρξη των συνομιλιών, το Κυπριακό θα παραμείνει άλυτο. Σελ. 15 ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Διπλωματία και αξιοπρέπεια ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Περιμένοντας τους εταίρους ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Αβερωφικός σατυριζόμενος ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥ Το κατεστημένο τέρας ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Στην πάχνη του γαϊδάρου ΕΡΑΤΩ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Βία κατά των γυναικών Μηδενική ανοχή ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Σταθερό ή μετέωρο το νέο βήμα της Λευκωσίας; ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Η ώρα των μεταρρυθμίσεων ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Εθνική συνεννόηση ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ Μεταρρυθμίσεις: η «ώρα της κρίσεως» Γέφυρα η Κύπρος μεταξύ Μόσχας και Βρυξελλών Κυβέρνηση: Δυτικόστροφη παραμένει η εξωτερική πολιτική αλλά όχι δεδομένη Οι δραματικές αλλαγές στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ευρύτερης νοτιοανατολικής Μεσογείου συμπληρώνουν τη μεγάλη εικόνα της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας, η οποία δεν θέλει να αφήσει την πρωτοκαθεδρία στην Ουάσιγκτον σε ένα χώρο ζωτικής σημασίας. Η παρουσία του ρωσικού στόλου στην περιοχή θεωρείται απαραίτητη στους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Ρωσίας, εξού και το αίτημα Μονομαχία για την ηγεσία της ΕΔΕΚ Συνεντεύξεις με τους δύο Η ΕΔΕΚ εκλέγει τον τρίτο στη σειρά αρχηγό της και καλείται να απαντήσει στο δίλημμα της επανένωσης που διακηρύττει ο Γιώργος Βαρνάβα ή της ανατροπής που εκπροσωπεί ο Μαρίνος Σιζόπουλος. Οι δύο υποψήφιοι αναλύουν στην «Κ» τα αίτια της εσωκομματικής κόντρας, τις προτεραιότητες και τους στόχους τους στο ενδεχόμενο εκλογής τους. Σελ. 14 Ενεργειακός πόλεμος στην Ουκρανία Ετοιμη η Ρωσία να κόψει το γκάζι Σε απειλητικές δηλώσεις προέβη ο ρωσικός κρατικός ενεργειακός κολοσσός Gazprom, ανακοινώνοντας ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να διακόψει την παροχή αερίου στην Ουκρανία, εφόσον δεν αποπληρώσει τα μεγάλα χρέη προς την εταιρεία. Η Ρωσία κατηγορεί το Κίεβο για διακοπή της παροχής αερίου στην ελεγχόμενη από τους αυτονομιστές ανατολική Ουκρανία. Σελ. 23 Συνέντευξη Ιωάννη Κασουλίδη: «Έχουμε παράπονα από την Ουάσιγκτον». Σελ. 6 προς την Κυπριακή Δημοκρατία για παροχή διευκολύνσεων. Αρχικώς, η Λευκωσία είδε με αρκετές επιφυλάξεις το ρωσικό αίτημα και προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο, εξαιτίας και των έντονων αντιδράσεων από τους Δυτικούς εταίρους της, κατά κύριο λόγο από την Ουάσιγκτον. Ωστόσο, όλα πήραν τον δρόμο τους, όταν η Λευκωσία αισθάνθηκε προδομένη από τις υποσχέσεις της Ουάσιγκτον τόσο στο θέμα της Αμμοχώστου όσο και στην κρίση με το «Μπαρμπαρός», με αποτέλεσμα να αντιληφθεί ότι τα συμφέροντά της δεν υπηρετούνται με μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική. Σελ. 4 Δημοσκόπηση «Κ»: Καταποντίζονται κυβέρνηση και θεσμοί Διάχυτο είναι το αίσθημα της απογοήτευσης από τον βαθμό λειτουργίας και αξιοπιστίας των πολιτικών αλλά και των πολιτειακών θεσμών της Κύπρου όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση που διενέργησε για λογαριασμό της Καθημερινής η εταιρεία Symmetron Market Research. Η δεύτερη χρονιά στη διακυβέρνηση της χώρας από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη κλείνει με αρνητικό πρόσημο, εφόσον οι πολίτες κρίνουν ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν είναι ικανή να βγάλει τη χώρα από την οικονομική κρίση, ενώ την ίδια ή και μεγαλύτερη αμφισβήτηση έχουν και τα πολιτικά κόμματα. Καθολική είναι πλέον η απαίτηση για θέσπιση ασυμβίβαστου για πολιτικούς, κρατικούς αξιωματούχους και τους στενούς συγγενείς τους. Σελ. 12 Στην κόψη του ξυραφιού η Ελλάδα Στο «κόκκινο» η ρευστότητα στην αγορά, ασφυξία στα κρατικά ταμεία Λιγότερο από δέκα ημέρες μετά τη συμφωνία στο Eurogroup, η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στην κόψη του ξυραφιού, καθώς οι σχέσεις με τους εταίρους δοκιμάζονται εκ νέου μετά την ανακοίνωση των πρώτων νομοσχεδίων της κυβέρνησης, η ρευστότητα στην αγορά βρίσκεται στο «κόκκινο» και επικρατεί ασφυξία στα κρατικά ταμεία, ενώ πρόσθετη περιπλοκή συνιστούν οι έντονες εσωκομματικές αναταράξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Η δρομολόγηση των πρώτων νομοσχεδίων της νέας κυβέρνησης και κυρίως εκείνου για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο πραγματοποιήθηκε χωρίς να έχουν ενημερωθεί από την Αθήνα οι τρεις θεσμοί. Σελ Ο εμφύλιος στη Συρία πληγώνει τον πολιτισμό Μία Ελληνίδα ξεναγός μιλά στην «Κ» για τη Συρία που γνώρισε, τη γαλήνια και γελαστή χώρα με την ατελείωτη ιστορία και θυμάται πως το τελευταίο της ταξίδι εκεί το 2011 πέντε μέρες προτού ξεσπάσει ο πόλεμος δεν έδινε κανένα σημάδι για την επερχόμενη καταστροφή. Σήμερα, μιλώντας για τα ταξίδια της στη χώρα, στην οποία αφιερώνει το τελευταίο της βιβλίο «Συρία. Χρονικό σε θαμπό καθρέφτη» αναφέρεται στην πολιτιστική καταστροφή που συντελείται στη γειτονική μας χώρα. Ζωή, σελ. 1 ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΣΥΜΦΕΡΕΙ Η Γιωρκάτζη στρώνει χαλί στον πελάτη του συζύγου της Απομακρύνει από τον χειρισμό της υπόθεσης τους δικηγόρους που πάγωσαν τα περιουσιακά στοιχεία του τέως κραταιού άντρα της Λαϊκής Τράπεζας. Εξάλλου, ο Αντρέας Γιωρκάτζης, δικηγόρος του κ. Βγενόπουλου και σύζυγος της διοικήτριας ενημέρωσε συναδέλφους του για την απόφασή της να απομακρύνει τους δικηγόρους της Λαϊκής 10 μέρες προτού αυτή ληφθεί από το Δ.Σ. της ΚΤΚ! Οι υποθέσεις που εμπλέκεται η κ. Χρ. Γιωρκάτζη και κινδυνεύουν να χαθούν έχουν συνολικό διακύβευμα που αγγίζει τα 5 δισ. Σελ. 7 ΕΝΕΡΓΕΙΑ Κλειστός ο δρόμος εκμετάλλευσης του Φ.Α. Στην ανυπαρξία συμφωνίας Κύπρου Ισραήλ για την κοινή εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Αφροδίτη», η Λευκωσία δεν μπορεί να προχωρήσει στην αξιοποίηση του φυσικού αερίου από το τεμάχιο 12 ή και να το πουλήσει στην Αίγυπτο. Το ΥΠΕΞ εναγωνίως ψάχνει εναλλακτικές λύσεις. Σελ. 5 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ Ανάλυση για Κύπρου και Ελληνική Συγκρατημένη αισιοδοξία προκύπτει από τα οικονομικά αποτελέσματα για το 2014, όπως δόθηκαν από τα δύο Συγκροτήματα. Κοινός παρανομαστής τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ για την Τράπεζα Κύπρου βαρίδι αποτελεί ακόμη η αγορά της Ρωσίας. Οικονομική, σελ. 4 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Προκαλούν Εξόχως καταθλιπτικά είναι τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που διενέργησε για λογαριασμό της Καθημερινής η εταιρεία Symmetron Market Research καθότι μεγάλη απούσα από την εικόνα είναι η εμπιστοσύνη του πολίτη προς τη συντεταγμένη ως θα έπρεπε να είναι πολιτεία. Όταν η έλλειψη εμπιστοσύνης του κόσμου προς την κυβέρνηση, την Κεντρική Τράπεζα, τη Βουλή, τη Νομική Υπηρεσία, τη Δικαστική Εξουσία, τις Συντεχνίες και την Ευρωπαϊκή Ένωση κυμαίνεται μεταξύ του 70-87% αντιλαμβάνεται κανείς πόσο έχουν καταποντιστεί οι θεσμοί στον τόπο. Θεσμοί όμως δεν είναι έννοιες αόριστες και αόρατες. Ενσαρκώνονται από ανθρώπινα όντα που εν πολλοίς αποδεικνύονται ανάξια των σχημάτων που φέρουν. Πρόσωπα που λόγω διαπλοκής και διαφθοράς κατέστησαν και τους θεσμούς που εκπροσωπούν αναξιόπιστους και που δυστυχώς συνεχίζουν με τα ίδια μυαλά, έστω κι αν προκαλούν το δημόσιο αίσθημα Σελ. 21 ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΝΟΡΘΩΣΗ Ένα εκατομμύριο βάζει ο Πουλλαΐδης Ο διοικητικός ηγέτης της Κυρίας θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να ξεπεραστεί ο σκόπελος των κριτηρίων Μαρτίου. Πάνω από 1 εκατ. για τις υποχρεώσεις. ΟΜΟΝΟΙΑ Η αποκάλυψη της χρονιάς Προερχόμενος από τον ΑΠΟΕΛ ο 24χρονος μέσος Γιώργος Οικονομίδης πήρε ευκαιρίες από την Ομόνοια και τις εκμεταλλέυτηκε στο έπακρον. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS ΑΠΟΕΛ Η ανάλυση της επίθεσης Λιγότερα γκολ ανά παιχνίδι σκοράρουν φέτος οι γαλαζικίτρινοι σε σχέση με τα δύο προηγούμενα πρωταθλήματα στα οποία κατέκτησαν τον τίτλο. ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ Μεταγραφές για τίτλο Ο δεξιός μπακ Νούνο Λόπεζ είναι η κορυφαία προσθήκη, ο Εντβιν Ουόν προσδίδει σιγουριά, ενώ ο Γιώργος Κολοκούδιας περιμένει την ευκαιρία.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 27/02/15 22:45 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Διπλωματία και αξιοπρέπεια Μέχρι πρότινος είχα την εντύπωση ότι μόνο οι δικοί μας διπλωμάτες, λόγω του μεγέθους της χώρας, αρέσκονται σε διπλωματικά παίγνια χαμηλής στάθμης, λόγω κυρίως προσωπικών ανασφαλειών. Την Τετάρτη, μέρα κατά την οποία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης γινόταν δεκτός από τον πρόεδρο Πούτιν στη Μόσχα και οι δύο πλευρές υπέγραφαν 11 σημαντικές συμφωνίες, αντιλήφθηκα ότι τέτοια σύνδρομα κατατρύχουν και διπλωμάτες των υπερδυνάμεων, όπως ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Λευκωσία John M. Koenig. Εκείνη τη μέρα ο κ. Koenig έστειλε μέσω twitter ένα μήνυμα-προειδοποίηση προς τους Κυπρίους: «Έχουμε τα μάτια στη Μόσχα σήμερα». Μάλιστα, υποδείκνυε ότι «η αλληλεγγύη μεταξύ ΗΠΑ Ε.Ε. είναι αναγκαία προς αντιμετώπιση της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία, προσθέτοντας τη δήλωση Κέρι, ότι «οι Ρώσοι μου είπαν ψέματα κατάμουτρα». Εξοχότατε, αν είναι μια φορά αναγκαία «η αλληλεγγύη μεταξύ ΗΠΑ Ε.Ε.» για αντιμετώπιση της επιθετικότητας εναντίον μιας χώρας μη μέλους της Ε.Ε., πόσο πιο αναγκαία είναι όταν μια τέτοια επιθετικότητα εκδηλώνεται εναντίον μιας χώρας μέλους της Ε.Ε., όπως είναι η Κύπρος, για 40 συναπτά έτη; Εσείς καλύτερα από τον καθένα, εξοχότατε, γνωρίζετε ότι ο πολιτικός σας προϊστάμενος, είναι μάλλον ο τελευταίος που πρέπει να διαμαρτύρεται ότι του είπανε ψέματα οι Ρώσοι, αφού ο ίδιος το φθινόπωρο του 2013, στο περιθώριο των εργασιών της Γ.Σ. των Η.Ε., όχι μόνο φλόμωσε στα ψέματα Αναστασιάδη αλλά όπως αποδείχθηκε τον άφησε και εντελώς εκτεθειμένο. Γιατί ο Πρόεδρος (εν τη αφελεία του μάλλον) πίστεψε ότι όντως ως Κύπρος είμαστε πλέον εταίροι των ΗΠΑ. Γι αυτό καθόλου τυχαία κ. πρέσβη, στη συνέντευξή του στην «Κ» στις 23/02/2014, ο κ. Αναστασιάδης είχε δηλώσει ότι «εάν επαναληφθούν οι παρενοχλήσεις από την Τουρκία εντός της κυπριακής ΑΟΖ θα αποχωρήσω από τις συνομιλίες». Και καθόλου τυχαία διευκρίνιζε ότι: «Βεβαίως, θα πρέπει να πω ότι οι διαβεβαιώσεις που έχουμε είναι ότι τα μικρά επεισόδια που παρατηρήθηκαν δεν θα επαναληφθούν» ενώ ερμήνευσε και το έντονο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την Κύπρο: «Το ενδιαφέρον των Αμερικανών, με την ανεύρεση υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο δημιουργεί μία άλλη δυναμική, αν οι ποσότητες είναι τέτοιες και οι διαπιστώσεις συνηγορούν ότι είναι που να υποκαθιστούν το (ρωσικό) μονοπώλιο και τις πολιτικές εξαρτήσεις που αυτό δημιουργεί». Δυστυχώς, οι ποσότητες δεν ήταν τέτοιες Στο θέμα της επιστροφής της Αμμοχώστου, ο Πρόεδρος είχε σε εκείνη τη συνέντευξη προαναγγείλει «βήματα εντός των προσεχών εβδομάδων» στη βάση παρασκηνιακών συνεννοήσεων με τον κ. Κέρι. Δεν είναι τυχαίο που μετά από τον εξευτελισμό της ΚΔ διά του Μπαρμπαρός και την αποχώρηση Αναστασιάδης από τις συνομιλίες, ο Πρόεδρος αναγκάστηκε να δηλώσει ότι τον ξεγέλασαν για ακόμη μία φορά οι φίλοι και εταίροι του Τώρα γιατί κ. πρέσβη έχετε στραμμένο το βλέμμα στη συμφωνία για παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων στη Μόσχα, από τη στιγμή που ξέρετε ότι πρόκειται για ελλιμενισμό και εφοδιασμό πλοίων όπως ήδη γίνεται, ουδείς ημών των ιθαγενών το κατανοεί. Από τη στιγμή μάλιστα που εσείς χρησιμοποιείτε την Κύπρο ως ορμητήριο εναντίον χωρών της περιοχής (βλ. Ιράκ) χωρίς, αν και «εταίροι» μας, να πωλείτε στη Λευκωσία ούτε βίδα αμερικάνικου όπλου λόγω τουρκικού βέτο. Ευτυχώς έχουμε και θαυμάζουμε ακόμα τη λιμουζίνα τύπου Κάντιλακ την οποία δώρισε στον Μακάριο το 1962 ο JFK κατά την πρώτη και τελευταία επίσκεψη Κυπρίου προέδρου στις ΗΠΑ (05/06/1962) Πηγαίνοντας πρόπερσι στην Ιρλανδία για επαγγελματικούς λόγους μαζί με άλλους του Τύπου, διέκρινα μια έντονη επιθυμία της ομήγυρης να επισκεφτούν το σπίτι του Bram Stoker, συγγραφέα και «πατέρα» του Δράκουλα. Εγώ από την άλλη, γνωστός για τις αντίθετες απόψεις μου, ήθελα να επισκεφτώ το σπίτι του Jonathan Swift, ο οποίος ήταν συγγραφέας κατά το 1700 και είχε τη φήμη του έντονου σατυρικού στοιχείου στο γράψιμό του. «Ναι, -γράφει στο Hints Toward an Essay on Conversation- ο άνθρωπος είναι ως θνητός, μια εξαίσια σκούπα μόνο που φοράει τα δικά του μαλλιά». Είναι ο ίδιος άνθρωπος, που είχε επίσης μεταξύ άλλων προκρίνει πως «η σάτιρα είναι ένα είδος καθρέφτη, όπου όσοι κοιτάζουν ανακαλύπτουν γενικώς το πρόσωπο οιουδήποτε άλλου εκτός από το δικό τους». Εγώ τη σάτιρα δεν την αντέχω, δεν την μπορώ, δεν τη θέλω. Δεν είναι του γούστου μου και καλύτερα θα είναι για όσους την προωθούν, να βρουν μια αληθινή δουλειά να κάνουν. ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ/ Γράφει ο ΜΙΧAΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛAΣ Αβερωφικός σατυριζόμενος Τέικ ιτ ίζι Δεν με ενδιαφέρει αν είναι ηθοποιός, αν είναι τηλεοπτική σειρά ή ραδιοφωνική εκπομπή. Η σάτιρα είναι ένα κακό, μεταξύ άλλων, κατασκεύασμα του νου που δεν έχει καμία πρακτική ωφέλεια, ειδικά όταν μπαίνεις στα προσωπικά μου. Στο ποιος είμαι, πως μιλάω, ποιοι είναι οι φίλοι μου και ποιοι οι συγγενείς μου. Αν θες «Je Sui Charlie», δικαίωμά σου, αλλά να ξέρεις πως δεν πρόκειται να κάνεις καριέρα στην πλάτη μου. Κουβαλάω ήδη εμένα και δεν θέλω και το δικό σου βάρος. Ως εκ τούτου, έχει 100% δίκιο ο Αβέρωφ να μην αντέχει πλέον τη σάτιρα από τις Πατάτες Αντιναχτές. Παραγωγή (τηλεοπτική και όχι βρώσιμο προϊόν), που ξεκάθαρα, ορίζει και καθορίζει το εκλογικό αποτέλεσμα όποτε και να είναι οι εκλογές. Εντυπώνεται στο γίγνεσθαι του τηλεθεατή η εικόνα όπως απορρέει από τη σατιρική εκδοχή και την κρίσιμη ώρα της κάλπης, συννεφάκι από κόμικς, θυμάται ο τηλεθεατήςψηφοφόρος εκείνο το πρόσωπο του υπό σάτιρα ηθοποιού και όχι το «κανονικό». Σου λέει λοιπόν ο ψηφοφόρος, αυτόν θα ψηφίσω ή τον άλλο που είναι μάγκας Χάσικος, με τα πιστόλια που καθαρίζει τα πάντα στο πέρασμά του; Αυτόν που όταν περνάει ακόμη και η εύφορη γη γίνεται στέρφα; Η σάτιρα είναι τόσο αναγκαία, όσο και το οξυγόνο που αναπνέεις. Είναι τιμή σε όποιον, μέρος της σάτιρας και της κριτικής που εμπεριέχει, πέφτει πάνω στη σκιά του και του δίνει φως. Ειδικά όταν πρόκειται για κριτική σε δημόσια πρόσωπα όπως είναι οι πολιτικοί, στους οποίους η σάτιρα είναι τόσο φυσιολογική όσο και το ν ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους. Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να τη δέχονται ως τέτοια. Ως εκ τούτου, θεωρώ τον καυγά που έχει ανοίξει γύρω από το ΡΙΚ και τις Πατάτες Αντιναχτές με πρωταγωνιστές όχι τους ηθοποιούς και τα σκετσάκια τους αλλά τον Χάσικο και τον Αβέρωφ, απλά μια αιτία για μαλλιοτράβηγμα στην ηγετική πυραμίδα και όχι ουσιαστικό θέμα προς συζήτηση, παρόλο που ένα από τα πιο όμορφα project της τηλεόρασης των τελευταίων χρόνων κινδυνεύει (αν κινδυνεύει) με κλείσιμο και με κόσμο να χάνει τη δουλειά του. Το τελευταίο είναι μέρος της ουσίας, αλλά και από την άλλη μέρος και της τηλεοπτικής πραγματικότητας. Είναι άλλο όμως να σταματάει μια σειρά επειδή δεν έχει ανταπόκριση στο κοινό, και άλλο να σταματάει επειδή σε κάποιους δεν αρέσει η σάτιρα. Η λογική είναι απλή. Όταν οι Πατάτες τίναζαν την μπάνκα με τον Δημήτρη Χριστόφια, με την κριτική να διαδέχεται επεισόδιο το επεισόδιο, υπήρχε αντίστοιχη αντίδραση από την πλευρά των τότε κυβερνώντων; Ή ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ καλύτερα, γιατί δεν υπήρχε εκείνες τις μέρες αντίστοιχη ρητορική από τα στελέχη του ΔΗΣΥ ως προς την «επιβαρυμένη» σάτιρα προς τον Δημήτρη Χριστόφια; Επειδή η σάτιρα αφορούσε άλλους θα μου πεις. Λάθος. Η σάτιρα πρόσκειται στη συμπεριφορά και όχι στα πρόσωπα. Τα πρόσωπα είναι συνοδευτικά της σάτιρας, η συμπεριφορά γεννάει σκάνδαλα, γκρίζες υποθέσεις, ιλαρές καταστάσεις ή οτιδήποτε άλλο αξίζει να τύχει καλής και πετυχημένης σάτιρας. Αν πρωταγωνιστής σε αυτές τις καταστάσεις είναι ένας πολιτικός, που κυρίως λόγω της υπερέκθεσης όλα τα ανωτέρω ίσως και να συμβαίνουν ταυτόχρονα, ο τηλεθεατής πρέπει να εκπαιδεύεται μέσω της κριτικής που βλέπει να ασκείται και ο πολιτικός να προβληματίζεται. Και να απαντάει, βεβαίως-βεβαίως, μέσα από τις δικές του ατάκες προς τη σάτιρα που δέχεται. Εκτός κι αν θέλουμε «σοβαρότητα» σε όλα τα επίπεδα διαλόγου. Αδύνατον γιατί δεν είμαστε παντού σοβαροί και χίλιες αποδείξεις υπάρχουν περί τούτου! Δεν ξέρω αν είναι όντως «Charlie» ο Αβέρωφ Νεοφύτου ή αν το είπε, με πάσα σοβαρότητα στο βλέμμα πάντως, για να αποδείξει ότι μπορεί να αυτοσαρκάζεται. Ξέρω πως δεν πρέπει κανείς να παίρνει τον εαυτό του και πολύ στα σοβαρά, να μη δίνει τη λάθος βάση στα όσα του σούρουνε και να μη χαλιέται απασχολούμενος για το πόσο χαλάει η εικόνα του μέσα από τη σάτιρα. Και εγώ, που δεν αντέχω μύγα να μου πει πως είμαι καλός, σε ό,τι κι αν είναι αυτό, προτιμώ εκείνον που θα με βάλει στη θέση μου με τη σάτιρα, με την έμμεση αλλά στοχευμένη παρατήρηση και το χιούμορ. Διαφορετικά να σας πω κάτι που και λόγω χαρακτήρα, το έχω κι εύκολο. Είστε όλοι είστε λάθος, εγώ τα κάνω όλα σωστά, πως τολμάτε να με κοιτάτε, και κακώς που δεν είμαι Πάπας στη θέση του Πάπα, ακόμη. Πού θα πάει όμως Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ Επιλογή: ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ 49 χρόνια πρίν στην «Κ» 1.ΙII.1966 ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΛΥΣΙΝ: Εις νέαν φάσιν εισήλθεν από της χθεσινής συνεδριάσεως της Βουλής το φορολογικόν και εξ αυτού το οικονομικόν και γενικώτερον πολιτικόν θέμα. Η Κυβέρνησις [Στεφανοπούλου], διά του υπουργού Συντονισμού κ. Κων. Μητσοτάκη, έθεσεν εις την ουσίαν πολιτικόν ζήτημα διά την ψήφισιν της αρχής του φορολογικού νομοσχεδίου. [ ] Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε την διαβεβαίωσίν της εις το ακέραιον πραγματοποιήσεως των εσόδων του προϋπολογισμού [ ] Ετόνισεν ότι θα υπενομεύετο το μέλλον του λαού αν δεν εγίνετο και εφέτος η συνεισφορά εις τας δημοσίας επενδύσεις. Ο δανεισμός -συνέχισενδεν αποτελεί πάντοτε λύσιν. Το εξωτερικόν δημόσιον χρέος πρέπει να εμποδίζει τον εύκολον δανεισμόν. Η Ελλάς δεν εξήλθεν εις αναζήτησιν βοηθείας από οπουδήποτε και αντί οιουδήποτε τιμήματος. [ ]. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΡΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ: Κέρκυρα, 28.- Εις ομιλίαν του ενταύθα ο κ. Ανδρέας Παπανδρέου εξέφρασεν την βεβαιότητά του ότι ο στρατός και οι αξιωματικοί θα αποτρέψουν τους εξάλλους από τας ανωμάλους λύσεις. LIVING THEATER: Βενετία, Φεβρουάριος.- Το πολυσυζητημένον «Ζωντανό Θέατρο» της Νέας Υόρκης απέδειξε, με την παράστασίν του εις την Βενετίαν, ότι ημπορεί να προκαλή εντόνους αντιδράσεις εις το ιταλικόν κοινόν: ηκούσθησαν πολλά χειροκροτήματα, αλλά και πολλαί αποδοκιμασίαι διά το έργον του ομίλου «Μυστήρια...», που έχουν σκηνοθετήσει οι Τζούλιαν Μπεκ και Ιουδήθ Μαλίνα. Επί πλέον, εσημειώθη και συμπλοκή εις το μέσον της δευτέρας πράξεως μεταξύ μελών των δύο παρατάξεων, με αποτέλεσμα να επέμβη η αστυνομία διά να τους χωρίση. ΒΙΚΤΩΡ ΚΡΑΒΤΣΕΝΚΟ: Νέα Υόρκη, Φεβρουάριος.- Ο Βίκτωρ Κραβτσένκο, ο περιφημότερος αναμφισβητήτως των Ρώσων πολιτικών φυγάδων, ο συγγραφεύς του πολυκρότου αποκαλυπτικού βιβλίου «Εξέλεξα την Ελευθερίαν», το οποίον μετεφράσθη εις πλείστας όσας γλώσσας και τον κατέστησε βαθύπλουτον, ηυτοκτόνησεν εις το πολυτελές διαμέρισμά του του Μανχάτταν. Ητο ηλικίας 61 ετών. [ ]. «ΘΕΡΙΝΑ» ΜΠΑΝΙΑ: Ο εφετεινός Φεβρουάριος έληξε με δύο θαυμάσιες ανοιξιάτικες ημέρες. Προχθές πολλοί, επωφελούμενοι της καλοκαιρίας, έκαμαν το πρώτο θαλασσινό μπάνιο τους!.. Με άριστα το 10 1Στο εμπάργκο. Πήγε ο Νίκαρος στη Μόσχα και όχι μόνο τα βρήκε με τον σύντροφο Βλαδίμηρο αλλά έσπασε και το άτυπο εμπάργκο της Δύσης στις επισκέψεις στο Κρεμλίνο. Όπως ιστορικά μας έχουν διδάξει οι Έλληνες εφοπλιστές, τα καλά λεφτά βγαίνουν όταν σπάζεις αποκλεισμούς. 2Στους κινδύνους. Βέβαια, όταν μπουκάρεις εκεί που δεν πάει άλλος έχεις πάντα τους κινδύνους αυξημένους. Σερ Κας, πρόσεχε μη φας κανένα πύραυλο εδάφους - επιφανείας στην Ουάσιγκτον. 3Στον Πρέσβη. Ο Αμερικανός κάτοικος της πρεσβείας στη Λευκωσία έχει βαλθεί να δικαιώσει το προεδρικό διπλωματικό τασάκι που έφαγε πριν από μήνες. Τι το θες το Twitter στη διπλωματία αθεόφοβε; 4Στον Πάφιο. Είναι ή μάλλον ήταν γνωστό πως ο Φούλης είναι δεινός σκακιστής με υπομονή και σχέδιο. Για να πέσει σε τέτοια αυτογκόλ, όλα μαζί τις ίδιες μέρες, κάτι σοβαρό συμβαίνει στο παρασκήνιο. Κατάφερες το ακατόρθωτο Σωκράτη. EΝΩΝΟΥΜΕ ΔΥΝAΜΕΙΣ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Εγώ και μόνος θενά πορευτώ όσο μπορώ κι όπως μπορώ τους ήλιους να ξηλώσω. Κι αν το γλυκό της θάλασσας νερό δεν σού πλυνε το μούτρο. Το αίμα μου χρωστώ να σου δανείσω δροσιά στην αφιλόξενη σου συντροφιά. 5Στο νέο στυλ. Όταν βλέπεις πλάνα από τις συνεδριάσεις του Υπουργικού στην Ελλάδα είναι σαν να βλέπεις τις συνάξεις του White House στο Καμπ Ντέιβιντ, όπου όλοι δίνουν την εντύπωση πως είναι έτοιμοι για ορειβασία και ιππασία. Με το καλό και ζιβάγκο. 6Στα παλαβά (1). Ο Δεξιός Νίκαρος πήγε στο Κρεμλίνο και τον δέχθηκε ο Πούτιν. Αυτός ο Πούτιν που ΔΕΝ δέχθηκε τον κομμουνιστή Χριστόφια. Μάλιστα, ο Ρώσος Πρόεδρος τίμησε τη μνήμη του Γρίβα, του δήμιου των κομμουνιστών σε Ελλάδα και Κύπρο. 7Στα παλαβά (2). Την ίδια ώρα στην Ελλάδα ο Αριστερός Πρωθυπουργός (ναι αυτός που έκανε το ΑΚΕΛ να αγαπήσει την Ελλάδα) λαμβάνει τη στήριξη των Αμερικανών, συμφωνεί νέο μνημόνιο, και τα ΜΑΤ της κυβέρνησης του καταστέλλουν τους αναρχικούς στα Εξάρχεια! Κύριε Διευθυντά, με αυτά τα αλλόκοτα σε βλέπω σε κάποια φάση να στηρίζεις Crystal και αυτή να αποποιείται τις έξτρα συντάξεις της. Ακολούθως θα έρθει η συντέλεια του κόσμου. ΦΙΛΙΠΠΟΣ Όταν σταματήσει να μιλά ο Χριστόφιας θα αρχίσουν τα προβλήματά μας. 8Στο σχέδιο. Η «αδιάβροχη» Crystal ήδη ξηλώνει αργά και μεθοδικά τις υποθέσεις εναντίον του συνονόματου πελάτη του κυρ Αντρέα Γιωρκάτζη. Την Crystal δεν την ενδιαφέρει η υστεροφημία της για διάφορους λόγους που δεν είναι της ώρας για να αναλύσουμε. H Healthy προεδρία όμως θα συγκρίνεται μόνο με αυτήν του κομμουνιστή προκατόχου. 9Στον Χάρη. Η στήλη, αιρετική εκ καταβολής της, στηρίζει τον Υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη στον κυνισμό και ρεαλισμό του στα Eurogroup. Άλλωστε όταν είχαμε πάει με ιδεολογικές σημαίες και στηρίξαμε Ελλάδα χωρίς να εξασφαλίσουμε τις κυπριακές τράπεζες θυμάστε τι έγινε... Στην ΕΔΕΚ. Επειδή είναι μάλλον η τελευταία φορά που μας 10 δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με το συγκεκριμένο μόρφωμα- κόμμα, να ευχηθούμε καλορίζικο στον νέο πρόεδρο και καλές συγχωνεύσεις. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Διευθυντής Σύνταξης: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Αρχισυντάκτης Οικονομικού: ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Υπεύθυνος Υλης: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-ADV ΕΥ_Master_cy 27/02/15 19:36 Page Ernst & Young LLP. All Rights Reserved. Broaden your experience. Build your career at EY UK. Join our Assurance team and take the next step to building a career with EY in the UK. We have opportunities for audit managers in our Reading and Manchester offices in the UK, to join and develop your technical skills in our Pension Assurance team. You ll have the chance to work with a range of clients in the pensions and financial services industry. For the right candidate, you ll experience fast personal and professional growth, exceptional variety and the opportunity to work within diverse teams. You ll also be offered a relocation package for your move to the UK and to help you settle in during your first month. This is an incredible opportunity to be part of a growing global organisation. Join us and you ll expand your experience, and build your career and reputation fast. Positions available now: send your cv to Visit ey.com/uk/careers/assurance

4 04-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 18:47 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 1 Mαρτίου 2015 Κυπριακή γέφυρα Μόσχας - Βρυξελλών Οι προσδοκίες της Λευκωσίας και τα μηνύματα του Βλαντιμίρ Πούτιν από την επίσκεψη Αναστασιάδη στη ρωσική πρωτεύουσα ΜΟΣΧΑ Του απεσταλμένου μας ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Η ευρωπαϊκή ιδιότητα της Κύπρου ήταν το κλειδί που άνοιξε την βαριά πόρτα της εξοχικής κατοικίας του Βλαντιμίρ Πούτιν για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, επίσκεψη η οποία αποτιμάται ως ιδιαίτερα επιτυχημένη και θεωρείται από τη Λευκωσία σημαντική πολιτική και οικονομική επένδυση. Η χρονική συγκυρία ήταν σχεδόν ιδανική για τη Λευκωσία, γιατί αυτή ακριβώς η συγκυρία την καθιστά σημαντικό εταίρο για τη Μόσχα, όπως εξάλλου δήλωσε ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Πούτιν αμέσως μετά τις συνομιλίες με τον Κύπριο ομόλογό του το απόγευμα της Τετάρτης: «Γνωρίζουμε ότι η Κύπρος δεν είναι μια μεγάλη χώρα, αλλά είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και από αυτή την άποψη η φωνή της έχει την ίδια σημασία όπως και οι φωνές των άλλων κρατών-μελών της Ε.Ε.», ήταν η δήλωση του Ρώσου ηγέτη, ο οποίος και στην κατ ιδίαν συνάντηση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη αλλά και στη διάρκεια των συνομιλιών των αντιπροσωπειών, τόνισε ότι εκτιμά ιδιαίτερα τη στάση της Λευκωσίας στο θέμα των κυρώσεων κατά <<<<<<< «Δυτικόστροφη παραμένει η εξωτερική πολιτική αλλά όχι δεδομένη», διαμηνύει η κυβέρνηση. Η ημερομηνία της συνάντησης του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Πρόεδρο Πούτιν το απόγευμα της Τετάρτης, έχει κερδίσει μια θέση στην ιστορία της Μόσχας, αφού, σύμφωνα με τα τηλεοπτικά δίκτυα, ήταν η θερμότερη 25η Φεβρουαρίου που καταγράφηκε στη ρωσική πρωτεύουσα τα τελευταία εκατόν χρόνια. Ούτως ή άλλως πάντως η αποστολή του Προέδρου ξεκίνησε με καλά νέα. Ο Πρόεδρος της Δούμας Σεργκέι Ναρίσκιν ανακοίνωσε στην κυπριακή αντιπροσωπεία την απόφαση για επικύρωση της κατ αρχήν συμφωνίας των κυβερνήσεων των δύο χωρών για αναδιάρθρωση του δανείου ύψους 2,5 δισ. που παραχώρησε η Ρωσία στην Κύπρο το Η κίνηση των Ρώσων ήταν συμβολική αλλά και ουσιαστική. Είναι βέβαιο πάντως ότι η ρύθμισή του διασκέδασε τις ανησυχίες για το κλίμα που δημιουργήθηκε στη Μόσχα μετά το πλήγμα που υπέστησαν Ρώσοι καταθέτες από την απομείωση, τον Μάρτιο του Θυμίζουμε ότι το ημερολόγιο έγραφε 19 Μαρτίου 2013 όταν ο νεοεκλεγείς τότε Πρόεδρος Αναστασιάδης τηλεφώνησε Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης καταθέτει στεφάνι στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη έξω από το Κρεμλίνο. Το ταξίδι του στη Μόσχα στέλνει πολλαπλά μηνύματα, στις Βρυξέλλες αλλά και την Ουάσιγκτον. της Μόσχας. «Μπορείτε να μας θεωρείτε τον πιο αξιόπιστο εταίρο σας στην Ευρώπη» ήταν η πρώτη τοποθέτηση του Νίκου Αναστασιάδη επί ρωσικού εδάφους, δήλωση που έγινε δεκτή με ιδιαίτερη ικανοποίηση από την κυβέρνηση Πούτιν και κέρδισε το ενδιαφέρον του ρωσικού Τύπου αλλά και των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων. Οι πολιτικοί, πολιτιστικοί, θρησκευτικοί και οικονομικοί δεσμοί των δύο χωρών, οι οποίες φέτος συμπληρώνουν 55 χρόνια διπλωματικών σχέσεων, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή επίσκεψη του Προέδρου, αλλά είναι σαφές ότι από μόνοι τους αυτοί οι παράγοντες δεν αρκούν. Εξάλλου, Κύπρος και Ρωσία έχουν και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα σε μια σειρά από τομείς ή, όπως λέγεται στη διπλωματική γλώσσα, σε αρκετές περιπτώσεις οι προτεραιότητές τους δεν συμπίπτουν. Κωδικοποιώντας τους άξονες πολιτικής που απασχόλησαν τις διμερείς συνομιλίες είναι σαφές ότι η οικονομία κυριαρχεί από κάθε άποψη. Το ρούβλι διολισθαίνει επικίνδυνα εξαιτίας της πίεσης που η Μόσχα δέχεται από τη Δύση για την ουκρανική κρίση. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου από τη μία και οι δυτικές κυρώσεις από την άλλη δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας στη ρωσική οικονομία και πολιτικές αρρυθμίες στην κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος δέχεται έντονες επικρίσεις και στο εσωτερικό της χώρας, τις οποίες προσπαθεί να αντιμετωπίζει με πατριωτική ρητορική, με στόχο τη συσπείρωση του λαού του γύρω από τον ίδιο. Η μεγάλη εικόνα Οι δραματικές αλλαγές στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ευρύτερης νοτιοανατολικής Μεσογείου συμπληρώνουν τη μεγάλη εικόνα της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας, η οποία δεν θέλει να αφήσει την πρωτοκαθεδρία στην Ουάσιγκτον σε ένα χώρο ζωτικής σημασίας. Η παρουσία του ρωσικού στόλου στην περιοχή θεωρείται απαραίτητη στους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Ρωσίας, εξού και το αίτημα προς την Κυπριακή Δημοκρατία για παροχή διευκολύνσεων. Αρχικώς η Λευκωσία είδε με αρκετές επιφυλάξεις το ρωσικό αίτημα και προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο, εξαιτίας και των έντονων αντιδράσεων από τους Δυτικούς εταίρους της, κατά κύριο λόγο από την Ουάσιγκτον. Η επιθυμία του Προέδρου Αναστασιάδη να εδραιώσει μια ιδιαίτερη στρατηγική σχέση με το Λευκό Οίκο, προσβλέποντας σε κέρδη στο Κυπριακό, έβαλε στο ψυγείο το ρωσικό αίτημα, γεγονός που ενόχλησε τη Μόσχα. Ωστόσο, όλα πήραν τον δρόμο τους όταν η Λευκωσία αισθάνθηκε προδομένη από τις υποσχέσεις της Ουάσιγκτον τόσο στο θέμα της Αμμοχώστου όσο ιδιαίτερα στην κρίση με το «Μπαρμπαρός», με αποτέλεσμα να αντιληφθεί ότι τα συμφέροντά της δεν υπηρετούνται με μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική. Ο προσανατολισμός της Λευκωσίας «παραμένει μεν δυτικόστροφος αλλά όχι δεδομένος» ήταν το σχόλιο κυβερνητικού αξιωματούχου, κάτι που έσπευσε να καταστήσει ξεκάθαρο και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στις επαφές του με τον Πούτιν. Καθόλου τυχαία μάλιστα ο Νίκος Αναστασιάδης έπλεξε το εγκώμιο του Ρώσου ομολόγου του, λέγοντας ότι «δεν ζήτησε το παραμικρό που θα μπορούσε να φέρει την Κύπρο σε δύσκολη θέση, είτε με τους εταίρους της είτε με τους συμμάχους της πέραν του Ατλαντικού». Επ αυτού όμως ούτε και η Λευκωσία ήταν δυνατόν να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από τη Μόσχα, Διόλου τυχαία ο Πρόεδρος Πούτιν ήταν ο δεύτερος αρχηγός κράτους (πρώτος υπήρξε ο Πάπας) που έσπευσε στην Τουρκία τον περασμένο Δεκέμβριο μετά την εκλογή Ερντογάν, σε μια περίοδο που βρισκόταν σε σύγκρουση με την Ουάσιγκτον. Μάλιστα, ο ίδιος ο Ερντογάν εξέφρασε την ελπίδα ότι σε πέντε χρόνια οι εμπορικές σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία θα μπορούσαν να φθάσουν από τα 33 δισ. δολάρια που είναι τώρα στα 100 δισ. και «να καταστούν η μία για την άλλη ο κύριος εμπορικός εταίρος». Από τους αριθμούς που παρέθεσε ο Πρόεδρος Πούτιν στη συνάντηση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη προκύπτει ότι στον επενδυτικό τομέα η Κύπρος παίρνει τη δεύτερη θέση ως προς τον όγκο των επενδύσεων στη ρωσική οικονομία με 65 δισ. δολάρια με τις ρωσικές επενδύσεις στην Κύπρο να ανέρχονται στα 33 δισ. δολάρια, που ισοδυναμεί πάνω από το 80% όλων των ξένων επενδύσεων στην Κύπρο. Μία επίσκεψη που άργησε δύο χρόνια Το δραματικό τηλεφώνημα του Προέδρου μετά το κούρεμα και η άρνηση του Πούτιν να τον δεχτεί κατεπειγόντως στον Πρόεδρο Πούτιν και του ζήτησε να τον δει προκειμένου να διερευνήσουν την πιθανότητα επιμήκυνσης του δανείου με καλύτερους όρους αλλά και ενδεχόμενη συμμετοχή της Ρωσίας σε πρόγραμμα οικονομικής στήριξης της Κύπρου. Ο Πρόεδρος Πούτιν απάντησε ότι της συνάντησης θα έπρεπε να προηγηθεί η κατάλληλη προεργασία μεταξύ των συνεργατών τους, ώστε να είχε θετικά αποτελέσματα. Ο Ν. Αναστασιάδης τού ανέφερε ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών Μ. Σαρρής βρισκόταν στη Μόσχα αλλά ουσιαστικά ο Ρώσος Πρόεδρος απάντησε αρνητικά, γιατί δεν ήθελε να διασαλεύσει τις σχέσεις του με την Ευρώπη. Οι δύο άντρες συναντήθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο στην Ευρωασιατική Σύνοδο στο Μιλάνο και κατά τη διάρκεια του δείπνου είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν επί μακρόν. Εκείνη η συνάντηση έβαλε τις βάσεις για την πραγματοποίηση της επίσκεψης του Προέδρου στη Μόσχα, όπου ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα πάει ξανά στις 9 Μαΐου για τα 70χρονα της μεγάλης νίκης κατά του φασισμού. ΚΥΠΕ Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αποδέχθηκε πρόσκληση του Προέδρου Αναστασιάδη να επισκεφθεί την Κύπρο σε ευθετότερο χρόνο. ΚΥΠΕ ΚΥΠΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ζητούμενο το ζεστό χρήμα Η Λευκωσία προσβλέπει σε μια σειρά από ρωσικές κινήσεις που θα συμβάλουν στην εισροή ζεστού χρήματος στη χώρα, υπό μορφή επενδύσεων. «Είπαμε πως θα ενθαρρύνουμε με κάθε τρόπο τις τράπεζες και τις εταιρείες μας για να διευρύνουμε τη συνεργασία μας. Από αυτή την άποψη υπολογίζουμε να δουλεύει δραστήρια η διακυβερνητική επιτροπή και το επιχειρηματικό συμβούλιο. Η Ρωσία θα συνεχίσει να παρέχει στήριξη στην Κύπρο για να ξεπεράσει τις συνέπειες της κρίσης» είπε ο Πούτιν. Πίσω από τις κλειστές πόρτες η κυπριακή αντιπροσωπεία ανέφερε το κενό που υπάρχει στον τομέα των αερομεταφορών μετά το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, κάτι που δημιουργεί τις συνθήκες για δραστηριοποίηση ρωσικών εταιρειών. Η ανησυχία της Λευκωσίας έχει να κάνει με τις ενδείξεις ότι η υποτίμηση του ρουβλίου θα επηρεάσει αρνητικά το τουριστικό ρεύμα από τη Ρωσία το καλοκαίρι. Με αυτά τα δεδομένα ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Λακκοτρύπης προσπαθεί να αξιοποιήσει την κατ αρχήν πολιτική απόφαση του Κρεμλίνου να διερευνήσει τη δυνατότητα περαιτέρω συνεργασίας. Θετική εμφανίστηκε επίσης η ρωσική πλευρά και στην έκκληση της Λευκωσίας για επενδύσεις στον ενεργειακό τομέα. Εμμέσως ο Πρόεδρος Πούτιν διατύπωσε το παράπονο ότι ρωσικές εταιρείες που επέδειξαν ενδιαφέρον για δραστηριοποίηση στην κυπριακή ΑΟΖ δεν επελέγησαν, ωστόσο, υποσχέθηκε και δημοσίως ότι θα διερευνηθεί η δυνατότητα συνεργασίας ίσως με εταιρείες που ήδη δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ, από τον πρώτο κύκλο αδειοδότησης. Στο θέμα των κυρώσεων η ρωσική πλευρά έριξε στο τραπέζι την ιδέα για σύσταση κοινών εταιρειών από Κύπριους και Ρώσους, που θα τους επιτρέπει να δραστηριοποιούνται. ΚΥΠΡΙΑΚΟ Αναμονή για επιστροφή στον διάλογο Στο πολιτικό κομμάτι ο Νίκος Αναστασιάδης ζήτησε από τον Πρόεδρο Πούτιν να ασκήσει την επιρροή του προς την Άγκυρα, ιδιαίτερα προς τον Ταγίπ Ερντογάν, ώστε να υπάρξουν κινήσεις που να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για επανέναρξη του διαλόγου. Η απάντηση του Προέδρου Πούτιν ήταν ότι θα υπάρξει παρέμβαση προς την τουρκική πλευρά. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επανέλαβε την αποφασιστικότητά του ότι είναι έτοιμος να επανέλθει και αύριο στις διαπραγματεύσεις υπό την προϋπόθεση ότι θα <<<<<<<< Ευκαιρίες σε αερομεταφορές και ενέργεια ανέδειξε η Λευκωσία. <<<<<<<< Η φόρμουλα Άιντε και το αίτημα Αναστασιάδη προς τον Ρώσο Πρόεδρο. αρθούν οι τουρκικές προκλήσεις που τον υποχρέωσαν να αποχωρήσει. Ωστόσο, παρά την ετοιμότητα της ε/κ πλευράς δεν συμβαίνει το ίδιο με την τ/κ, αφενός γιατί ο Έρογλου βρίσκεται σε «προεκλογική» περίοδο, αφετέρου γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν δεν αισθάνεται πίεση από κανένα για τερματισμό της στάσης του. Ο έχων το γενικό πρόσταγμα ειδικός σύμβουλος του γ.γ. του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Άιντε συνεχίζει τις προσπάθειες στη βάση της φόρμουλας για αμοιβαίο μορατόριουμ κινήσεων, δηλαδή τερματισμό των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ από πλευράς Λευκωσίας και απόσυρση του «Μπαρμπαρός» από τουρκικής πλευράς με τη λήξη της Navtex. Ο προγραμματισμένη απομάκρυνση της πλατφόρμας της ENI (θα είναι ανενεργή για συντήρηση για περίπου τρεις μήνες) θεωρείται μια καλή συγκυρία την οποία θέλει να αξιοποιήσει ο κ. Άιντε ώστε, αν είναι δυνατόν, αμέσως μετά τις «προεδρικές» στα Κατεχόμενα να επαναρχίσει ο διάλογος. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ο Πρόεδρος Πούτιν απηύθυνε τον λόγο στον γνώστη του Κυπριακού Ρώσο ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος έψεξε την τουρκική στάση στο θέμα της Navtex, ενώ άφησε και αιχμές για το ρόλο του Έσπεν Μπαρθ Άιντε.

5 05-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 21:59 Page 5 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Η Κ ΑΘ Η Μ Ε Ρ Ι Ν Η l Κλειστός ο δρόμος εκμετάλλευσης του Φ.Α. Στη συμφωνία συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ του κοιτάσματος «Αφροδίτη» σκοντάφτει η Λευκωσία Της ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ της Λευκωσίας, αν λάβει κανείς υπόψη τόσο τον χρονικό ορίζοντα των έξι μηνών που έχει τεθεί στο Κάιρο για κατάληξη σε συμφωνία και εφόσον, στο μεταξύ δεν προκύψουν άλλες τεχνικές ή οικονομικές δυσκολίες για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Αίγυπτο, όσο και τις χρονοβόρες, όπως έχουν αποδειχτεί, διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία κοινής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος «Αφροδίτη» με το Ισραήλ. Γράμμα κενού περιεχομένου κινδυνεύει να παραμείνει το Μνημόνιο Συναντίληψης μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου που υπεγράφη πρόσφατα στο Κάιρο για την εμπορική εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου, αν προηγουμένως Κύπρος και Ισραήλ δεν καταλήξουν σε συμφωνία για την κοινή εκμετάλλευση ή τον καταμερισμό των ποσοτήτων φυσικού αερίου που έχει Πράσινο στην TOTAL < < < < < < < «Εναλλακτικούς τρόπους συνεργασίας με το Ισραήλ μελετά το κυπριακό ΥΠΕΞ, προκειμένου να μπορέσει η Κύπρος να προχωρήσει με την εμπορική εκμετάλλευση του φυσικού της αερίου». Το Μνημόνιο Συναντίληψης Κύπρου Αιγύπτου είναι εγκλωβισμένο στα γρανάζια της διαπραγμάτευσης Κύπρου Ισραήλ για το ποσοστό αερίου που ανήκει στην κάθε χώρα. εντοπιστεί στο κοίτασμα «Αφροδίτη». Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», το κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο διεξάγει τις διαπραγματεύσεις με την ισραηλινή πλευρά και είναι γνώστης των δυσκολιών που έχουν προκύψει για την κατάληξη σε Συμφωνία Συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ, μελετά εναλλακτικούς τρόπους συνεργασίας με τη γείτονα χώρα, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος εμπορικής εκμετάλλευσης του κυπριακού φυσικού αερίου. Όπως είναι γνωστό, ποσοστό του φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» εντοπίζεται στην ισραηλινή αποκλειστική οικονομική ζώνη, αφού το κοίτασμα εκτείνεται πέραν της κυπριακής ΑΟΖ. Από την ανακάλυψη του κοιτάσματος «Αφροδίτη» και στη βάση διεθνών πρότυπων συμφωνιών συνεκμετάλλευσης που ακολουθούν σε ανάλογες περιπτώσεις άλλες χώρες, η Κύπρος και το Ισραήλ διεξάγουν διαπραγματεύσεις, πλην όμως μετά από επτά γύρους δια- πραγματεύσεων, λόγω σημαντικών διαφωνιών που έχουν προκύψει σε επιμέρους πρόνοιες της υπό διαπραγμάτευση Συμφωνίας Συνεκμετάλλευσης, οι δύο χώρες δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία. Ενόψει του υφιστάμενου αδιεξόδου, οι δύο χώρες το περασμένο καλοκαίρι συμφώνησαν και αντάλλαξαν πληροφορίες προκειμένου να καταλήξουν σε μια εκτίμηση των ποσοτήτων φυσικού αερίου που εντοπίζεται στην ΑΟΖ της κάθε χώρας. Εν αναμονή της ολοκλήρωσης της εν λόγω μελέτης, και με δεδομένη την πρόθεση της Λευκωσίας να μην προχωρήσει στην εμπορική εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου χωρίς να έχει τη συναίνεση του Ισραήλ, το κυπριακό ΥΠΕΞ μελετά το ενδεχόμενο σύναψης μερικής συμφωνίας με το Ισραήλ (Side Agreement), όπου θα επιτρέψει την εμπορική εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου, στη βάση του ποσοστού που θα συμφωνηθεί με το Ισραήλ, αν τελικά υπάρξει ανάλογη συμφωνία. Να υπενθυμίσουμε ότι το Μνημόνιο Συναντίληψης Κύπρου Αιγύπτου έχει εξουσιοδοτήσει την Αιγυπτιακή Εταιρεία Φυσικού Αερίου και την Εταιρεία Υδρογονανθράκων Κύπρου, σε συνεργασία με τις εταιρείες που εμπλέκονται στις υπεράκτιες δραστηριότητες υδρογονανθράκων και στις δραστηριότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου, να εξετάσουν τις τεχνικές λύσεις για τη μεταφορά φυσικού αερίου, μέσω απευθείας θαλάσσιου αγωγού από το κοίτασμα «Αφροδίτη» προς την Αίγυπτο και με στόχο εντός έξι μηνών οι δύο χώρες να καταλήξουν σε συμφωνία. Σύμφωνα πάντως με διπλωματικές εκτιμήσεις όπως αυτές έχουν μεταφερθεί στην «Κ», εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά στο κατά πόσον η πρόσφατη υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης Κύπρου Αιγύπτου για την εκμετάλλευση του κυπριακού φυσικού αερίου αποτελούσε απλή κίνηση εντυπώσεων εκ μέρους Στο μεταξύ, όπως πληροφορείται η «Κ», στο γραφείο του υπουργού Ενέργειας βρίσκεται ήδη η Έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Υδρογονανθράκων με την οποία εισηγείται την παραμονή της TOTAL στην κυπριακή ΑΟΖ. Έχοντας τις απαντήσεις από τη Νομική Υπηρεσία, η Επιτροπή δίνει το πράσινο φως για συνέχιση των ερευνητικών εργασιών της γαλλικής εταιρείας στο τεμάχιο 11 και την παραχώρηση άδειας επέκτασης των ερευνών της σε περιοχή εντός των τεμαχίων 7 και 8. Η συμφωνία για την παράταση του συμβολαίου του γαλλικού κολοσσού θα ισχύει μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου 2016, οπότε και στη βάση των τότε αποτελεσμάτων από τις γεωλογικές και γεωφυσικές έρευνες που θα διενεργήσει η εταιρεία θα αποφασιστεί αν δικαιολογείται γεώτρηση για ανεύρεση υδρογονανθράκων. Σε ό,τι αφορά δε το ερευνητικό πρόγραμμα της ΕΝΙ οδεύει προς οριστικοποίηση η απόφαση για «τρίμηνο διάλειμμα» μετά την ολοκλήρωση των ερευνητικών της εργασιών στο κοίτασμα «Αμαθούσα». Στη βάση και των αποτελεσμάτων από τη γεώτρηση στο «Αμαθούσα», τα οποία αναμένεται να ανακοινωθούν στο τέλος Μαρτίου, θα ληφθούν όπως πληροφορούμαστε και οι αποφάσεις για το αν τελικά η ΕΝΙ θα συνεχίσει το ερευνητικό της πρόγραμμα στα τεμάχια 2 και 3 σύμφωνα και με τα συμβόλαια που έχει υπογράψει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Διαφορετικές αντιδράσεις από Ουάσιγκτον - Λονδίνο για τις συμφωνίες με τη Μόσχα Αν κάποια χώρα ανησύχησε περισσότερο μετά την υπογραφή στη Μόσχα των συμφωνιών μεταξύ των Προέδρων Αναστασιάδη και Πούτιν αυτή ήταν η Κύπρος. Κι ο λόγος ήταν μήπως η συμφωνία για τον ελλιμενισμό ρωσικών πολεμικών πλοίων σε κυπριακά λιμάνια προκαλούσε αμερικανικές αντιδράσεις, σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για το Κυπριακό. Ο πρέσβης της Δημοκρατίας στην Ουάσιγκτον Γιώργος Σιακκαλή επικοινώνησε λίγες ώρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας με την υφυπουργό Εξωτερικών Βικτώρια Νούλαντ, με αφορμή την απάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι ούτε ο Τζον Κέρι ούτε ο αναπληρωτής του, ο Αντονι Μπλίνκεν, θα μπορέσουν να συναντηθούν με τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη και μόνο αυτή είναι διαθέσιμη. Στην Αμερικανίδα αξιωματούχο τέθηκε ευθέως το ερώτημα, αν το γεγονός ότι δεν θα συναντηθεί ο Τζον Κέρι με τον Ιωάννη Κασουλίδη σχετίζεται με τη συμφωνία Κύπρου Ρωσίας. Η απάντηση ήταν αρνητική κι όπως είπε στον Κύπριο πρέσβη και οι δύο θα απουσιάζουν από την Ουάσιγκτον. Κάτι που επιβεβαιώθηκε αργότερα. Σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον, ανήσυχο εμφανίζεται το Λονδίνο από την προσέγγιση Κύπρου-Ρωσίας, όπως εκδηλώνεται με την υπογραφή συμφωνίας ελλιμενισμού ρωσικών πλοίων σε κυπριακά λιμάνια. Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, αν και επισήμως το Φόρεϊν Όφις τονίζει ότι οι σχέσεις της Λευκωσίας με άλλες χώρες είναι θέμα που αφορά την κυπριακή κυβέρνηση, ωστόσο, υπενθυμίζει τη στάση της ΕΕ έναντι της Ρωσίας στην παρούσα συγκυρία λόγω Ουκρανικού. «Δεν είναι η ώρα να τείνουμε χείρα φιλίας στη Ρωσία έως ότου επιδείξει πρόθεση συμμόρφωσης με τη συμφωνία του Μινσκ» υποδεικνύει αξιωματούχος της βρετανικής κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Κοινοτήτων, Ρίτσαρντ Όταγουεϊ, απηχώντας τις αναλύσεις Βρετανών σχολιαστών που μιλούν για φιλορωσικό μπλοκ στην Ευρώπη με προεξάρχουσες την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ουγγαρία, υποστηρίζει πως «ο Πούτιν προσπαθεί να βάλει σφήνα μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.». 5

6 06-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 18:47 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 1 Mαρτίου 2015 Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗΣ ΣΤΗΝ «Κ» Έχουμε παράπονα από την Ουάσιγκτον Οι ΗΠΑ μας άφησαν εκτεθειμένους, όταν ήρθε η ώρα που είχαμε ανάγκη στήριξης Εάν θα είμαστε εταίροι θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να τα λέμε Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Παράπονα για την παντελή απουσία στήριξης της κυπριακής πλευράς από την αμερικανική κυβέρνηση την κρίσιμη περίοδο των τουρκικών προκλήσεων με τη Νavtex και το Μπαρμπαρός, διατυπώνει ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, αιτιολογώντας την έμμεση μομφή που διατύπωσε επί ρωσικού εδάφους ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. «Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην εκφράσει το παράπονό του; Εάν θα είμαστε εταίροι θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να τα λέμε» υποστηρίζει. Σε συνέντευξη στην «Κ» από τη Μόσχα ο κ. Κασουλίδης αποτιμά τις επαφές στη ρωσική πρωτεύουσα και εξηγεί τη στάση των Δυτικών εταίρων μας για τη συνεργασία με το Κρεμλίνο. Λίγες ώρες μετά τη συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Πρόεδρο Πούτιν, θα θέλαμε μια πρώτη αποτίμηση. Θεωρώ ότι, όπως αναμενόταν αλλά ίσως και πέρα από την καθιερωμένη προσδοκία, ήταν μια φιλική συνάντηση με ανοικτά χαρτιά, κατά την οποία από τη μία συζητήσαμε εκείνες τις πτυχές του Κυπριακού που θεωρούμε ότι έχουμε τη στήριξη της Ρωσίας και από την άλλη, ασφαλώς συζητήθηκαν οι σχέσεις της Ρωσίας με την Ε.Ε. εξαιτίας του Ουκρανικού κατά κύριο λόγο. Θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι υπάρχει πλήρης κατανόηση από ρωσικής πλευράς στο ότι η Κύπρος μπορεί να φθάσει μέχρι τον εξισορροπητικό ρόλο, τον ρόλο της μετριοπάθειας, αλλά δεν αναμένει ότι η Κύπρος, μια μικρή χώρα, μπορεί να σταθεί εμπόδιο, εάν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. επιθυμούν να προχωρήσουν με κυρώσεις ή με οποιαδήποτε άλλη μορφή πίεσης. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε πριν από λίγο ότι η Κύπρος είναι μία μικρή χώρα αλλά με ισότιμη φωνή εντός της Ε.Ε. Με ισότιμη φωνή αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνει πλήρως μέχρι πού μπορεί να φθάσει η Κύπρος. Από πλευράς Δυτικών εταίρων μας υπάρχει ανησυχία για τα ανοίγματα της Μόσχας προς τη Λευκωσία και αντιστρόφως ή και αυτοί δείχνουν κατανόηση; Δεν θα την ονόμαζα κατανόηση, θα την ονόμαζα αναγνώριση του γεγονότος ότι η Κύπρος είναι μια ειδική περίπτωση, έχει το δικό της πρόβλημα, έχει το πρόβλημα με την Τουρκία και ως εκ τούτου Ο Ιωάννης Κασουλίδης με το Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, κατά την υπογραφή διακρατικών συμφωνιών, παρουσία των Προέδρων Νίκου Αναστασιάδη και Βλαντιμίρ Πούτιν. Από ρωσικής πλευράς αναγνωρίζεται ο εξισορροπητικός ρόλος της Κύπρου αλλά δεν αναμένουν ότι θα σταθούμε εμπόδιο, εάν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. επιθυμούν να προχωρήσουν με κυρώσεις. έχει ανάγκη στήριξης ιδίως από μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η συμφωνία για παροχή διευκολύνσεων από την Κυπριακή Δημοκρατία στη Ρωσία πυροδότησε μια συζήτηση ακόμη και μεταξύ των εταίρων μας. Πώς έχουν τα πράγματα; Τώρα που υπεγράφη η συμφωνία πιστεύω ότι τίθεται και ένα τέλος στην παραφιλολογία που αναπτύχθηκε αυτές τις μέρες όσον αφορά τους τομείς της αμυντικής συνεργασίας. Τίποτε δεν αλλάζει απ ό,τι συνέβαινε προηγουμένως. Επικαιροποιήθηκαν συμφωνίες που υφίσταντο. Μπορεί ένα μέρος εκείνων των συμφωνιών να αποσπάστηκε και να ονομάστηκε ναυτική συνεργασία αλλά τίποτε δεν αλλάζει από τα όσα συνέβαιναν στο παρελθόν. Πρόκειται για μια αγαστή συνεργασία με μια χώρα η οποία δεν μας άφησε κι αυτή στο έλεος του Θεού όπως άλλες και μαζί με τη Γαλλία δέχθηκε να μας πωλήσει όπλα για να στήσουμε την αμυντική μας θωράκιση και συνεπεία αυτού χρειαζόμαστε ανταλλακτικά, εκπαιδεύσεις, συντήρηση. Γι αυτό έγιναν οι συμφωνίες. Ακούγοντας τον Πρόεδρο Πούτιν να μιλά για το Ουκρανικό μπορούμε να διαβαθμίσουμε και τη σοβαρότητα των προβλημάτων που απασχολούν τις υπερδυνάμεις. Είναι η Κύπρος, κύριε υπουργέ, μέσα στη μεγάλη εικόνα αυτών των χωρών στον βαθμό που επιθυμούμε; Η Κύπρος εντοπίζει σήμερα μέσα στην Ε.Ε. τις χώρες εκείνες με τις οποίες έχει περισσότερη ταύτιση απόψεων για το πώς αντικρίζονται τα πράγματα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Και μιλώ ανοικτά και συγκεκριμένα: Με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Επομένως, συνήθως η Κύπρος ακολουθεί αυτές τις χώρες στον χειρισμό του θέματος Ουκρανία-Ρωσία και πάει μέχρι εκεί που πηγαίνουν οι δύο αυτές χώρες, όχι πιο μακριά, όχι διαφορετικά. Καθ όλη τη διάρκεια των δημόσιων δηλώσεών του με τον Πρόεδρο Πούτιν και άλλους Ρώσους αξιωματούχους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να τονίσει ότι η επιλογή μιας χώρας να επιλέγει στρατηγικούς εταίρους δεν επηρεάζει τις σχέσεις της με άλλες χώρες. Είναι σαφές ότι αναφερόταν στις ΗΠΑ και κάποιος μπορεί να διακρίνει ένα παράπονο από τον Πρόεδρο για τη στάση της αμερικανικής κυβέρνησης. Περιμέναμε ή περιμένουμε κάτι περισσότερο από τις ΗΠΑ; ΚΥΠΕ Είναι λογικό να έχουμε παράπονο. Εγώ επανειλημμένα εξέφρασα αυτό το παράπονο, διότι αναμέναμε τουλάχιστον από τη στιγμή που μια χώρα συνεργάζεται, κάνει ό,τι μπορεί, παρά το μικρό της μέγεθος, παρά τα προβλήματά της να αναγνωριστεί ως στρατηγικός εταίρος, με τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία και τον σταθεροποιητικό της ρόλο στην περιοχή. Δεν μιλούμε για σύμμαχο αλλά για εταίρο. Εάν αυτό συγκριθεί με τον ρόλο της Τουρκίας επί των ιδίων θεμάτων, έναν ρόλο επιλήψιμο, έναν ρόλο αμφίβολο εάν είναι προτεραιότητά της η καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους, ένα ρόλο που πολλές φορές έχει συλληφθεί να παραβιάζει εμπάργκο ή να ενισχύει τους τρομοκράτες. Και παρόλα ταύτα, όταν ήρθε η ώρα που η Κύπρος είχε ανάγκη μιας πιο σωστής στήριξης από πλευράς ΗΠΑ δεν την είχε. Και κατά κάποιο τρόπο μάς άφησε εκτεθειμένους. Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην εκφράσει το παράπονό του; Εάν θα είμαστε εταίροι θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να τα λέμε. Σύντομα θα μεταβείτε στην Ουάσιγκτον όπου θα έχετε επαφές με αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης. Θα θέσετε ενώπιόν τους αυτά τα παράπονα. Ασφαλώς, όχι τόσο το τι έγινε, αλλά το πώς προχωρούμε. Προφανώς, κύριε υπουργέ, τα οικονομικά μεγέθη είναι τέτοια και μεταξύ εταίρων που δεν εδράζονται στην καλή διάθεση αλλά στα συμφέροντα. Δεν αμφισβητώ αυτό το πράγμα, ούτε και είχαμε ποτέ τη ψευδαίσθηση ότι θα ήταν κάτι διαφορετικό. Αλλά την κρίσιμη ώρα με τη Navtex και το Μπαρμπαρός, η δική μας πλευρά έκανε κινήσεις για να λυθεί το θέμα που δημιούργησε η Τουρκία. Ακόμη και τώρα, εάν οι συνθήκες το επιτρέψουν να επαναρχίσουν οι συνομιλίες, είναι λόγω δικών μας κινήσεων. Άρα είναι ξεκάθαρο ποια είναι η πλευρά που δείχνει ότι επιθυμεί και επιδιώκει την επανέναρξη του διαλόγου. Δυστυχώς, όμως, δεν αναγνωρίστηκε η κίνηση του Προέδρου να δεχθεί να συζητηθούν τα εναπομείναντα από τους υδρογονάνθρακες στην τελική φάση του διαλόγου. Και ενώ ο κ. Άιντε είπε ότι τώρα πρέπει να κάνει κάποια κίνηση η τουρκική πλευρά, δεν είδα οποιονδήποτε να προτρέπει την τουρκική πλευρά να κάνει κάποια κίνηση. Οσοι δεν θέλουν συνομιλίες να το πουν Δεν είπα να ξεχάσουμε το αέριο αλλά επιμένω ότι είναι το δέντρο, το δάσος είναι ο διάλογος Οι Δυτικοί εταίροι μας κατανοούν ότι η Κύπρος έχει το πρόβλημα με την Τουρκία και ως εκ τούτου χρειάζεται τη στήριξη ιδίως από μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Νιώθετε να παγιδεύτηκε ο Πρόεδρος; Εννοείτε με την απόφασή του για αποχώρηση από τις συνομιλίες; -Όχι. Με την ενέργειά του να εγείρει το θέμα των υδρογονανθράκων για επανέναρξη του διαλόγου. -Εγώ δεν αισθάνομαι να υπάρχει οτιδήποτε που να μας κάνει να μετανιώσουμε που κάναμε εκείνο το βήμα. Μπορεί το βήμα εκείνο να μην μας άνοιξε τον δρόμο για την επανέναρξη των συνομιλιών, ωστόσο, «αποταμιεύεται» ως μεγάλο χαρτί το οποίο προβλέπω ότι θα αξιοποιηθεί την επόμενη φορά. Όμως η σημασία του, η σωστή κίνηση, είχε να κάνει με το ότι η αναστολή της παρουσία μας στις συνομιλίες δεν σημαίνει ότι κλείνουμε την πόρτα για την προοπτική των συνομιλιών. Επαναλαμβάνω να μη χάσουμε το δάσος για το δέντρο. Είναι κάτι που είπα και πρόσφατα αλλά δυστυχώς ορισμένοι ηθελημένα επέλεξαν να παρερμηνεύσουν. Είπα ότι το δάσος είναι οι συνομιλίες και το δέντρο είναι αυτά τα προβλήματα. Κατ αυτούς είπα να ξεχάσουμε το φυσικό αέριο. Δεν είναι έτσι, δεν εννοώ κάτι τέτοιο. Αυτοί δεν θέλουν συνομιλίες, δεν ήθελαν και τώρα δεν θέλουν να επαναρχίσουν. Τους υπενθύμιζα ότι το θέμα με το Μπαρμπαρός θα το λύσουμε διότι η επιδίωξη, δηλαδή το δάσος, είναι οι συνομιλίες. Όσοι δεν συμφωνούν με τις συνομιλίες να είναι πιο ειλικρινείς και να το λένε. Μήπως βάλαμε εμείς το αέριο στο τραπέζι; Γιατί προηγουμένως δεν ήταν; Mε τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ που επαναλήφθηκαν και με τις συγκλίσεις με Έρογλου, δεν ήταν; Κάποιος μπορεί να πει όμως ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δαιμονοποίησε τις συγκλίσεις Χριστόφια. Είναι μια σοβαρή παρεξήγηση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν απέρριψε τις συγκλίσεις, απέρριψε κάποιες από τις συγκλίσεις. Να το θέσω διαφορετικά. Όταν όλοι σήμερα πολύ σωστά λέμε ότι ο ελληνικός λαός επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ για να τον κυβερνήσει, για μια σειρά από λόγους, και λέμε ότι η επιλογή του λαού θα πρέπει να γίνει σεβαστή η ετυμηγορία του λαού παράλληλα με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν εξελέγη με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, με την ετυμηγορία του λαού, που καθόριζε αυτό που μόλις ανέφερα, ότι δηλαδή δεν συμφωνεί με κάποιες από τις συγκλίσεις του προκατόχου του; Ποια υπήρξε η απάντηση του Προέδρου Πούτιν στην παράκληση του Προέδρου Αναστασιάδη όπως η Μόσχα ασκήσει την επιρροή της προς την Άγκυρα, με την οποία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις; Και σε αυτό το θέμα υπήρχε μια ανοικτή και ειλικρινής συζήτηση, υπό την έννοια ότι ο Πρόεδρος Πούτιν εξήγησε τη δημιουργία των πολύ καλών σχέσεων της Ρωσίας με την Τουρκία. Όπως και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αναγνώρισε ότι αυτές οι σχέσεις δεν είναι μηδενικού αθροίσματος, έτσι και ο κ. Πούτιν αναγνώρισε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτές τις καλές σχέσεις με την Τουρκία για να την παροτρύνει να τελειώνει αυτή η ιστορία με τη Νavtex και το Μπαρμπαρός, για να αρχίσουν οι συνομιλίες και να συνεργαστεί για την επίτευξη λύσης. «Ενώ ο κ. Άιντε είπε ότι τώρα πρέπει να κάνει κάποια κίνηση η τουρκική πλευρά, δεν είδα οποιονδήποτε να προτρέπει την τουρκική πλευρά να κάνει κάποια κίνηση» δηλώνει ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης. ΚΥΠΕ

7 07-POLITIKI_Master_cy 28/02/15 00:12 Page 7 Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 7 Η Γιωρκάτζη στρώνει χαλί στον πελάτη... Απομακρύνει από τον χειρισμό της υπόθεσης τους δικηγόρους που πάγωσαν τα περιουσιακά του τέως κραταιού άντρα της Λαϊκής Του ΑΝΤΡΕΑ ΠΑΡΑΣΧΟΥ Όταν η «Κ» τον περασμένο Σεπτέμβριο έθετε θέμα ασυμβίβαστου για τη διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας (ΚΤΚ) Χρυστάλλα Γιωρκάτζη εκ του γεγονότος ότι ο σύζυγός της και η κόρη της είναι δικηγόροι του Ανδρέα Βγενόπουλου, αντίδικου στην ουσία της ΚΤΚ στην υπόθεση της Λαϊκής Τράπεζας, μέχρι και ο γενικός εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης την υπερασπίστηκε, δηλώνοντας μεταξύ άλλων ότι «σε μία μικρή χώρα όπως είναι η Κύπρος αυτού του είδους οι συγγενικές σχέσεις και διασυνδέσεις είναι συχνά φαινόμενα, και πως [ ] η Νομική Υπηρεσία είναι σε συνεχή εγρήγορση ώστε να διασφαλίζει ότι σε κάθε περίπτωση, δεν παρατηρούνται οποιεσδήποτε ενέργειες, πράξεις ή παραλείψεις που να δημιουργούν εύλογες υπόνοιες περί του αντιθέτου». Τώρα όμως αποκαλύπτεται ότι η διοικήτρια διέλαθε της προσοχής κι αυτής ταύτης της Νομικής Υπηρεσίας και στρώνει στην κυριολεξία χαλί στον πελάτη του δικηγορικού γραφείου του συζύγου της, Ανδρέα Βγενόπουλο. Συγκεκριμένα σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, σε πρόσφατη συνεδρία του Δ.Σ της ΚΤΚ, η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη έθεσε θέμα και πέτυχε να αποκλείσει τους δικηγόρους που είχαν εκ μέρους της Διαχειρίστριας της Λαϊκής αναλάβει τον χειρισμό των υποθέσεων εναντίον του Α. Βγενόπουλου και άλλων, τους δικηγόρους δηλαδή που πέτυχαν να παγώσουν τα περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας Βγενόπουλου και άλλων εμπλεκόμενων στην υπόθεση. Οι πληροφορίες περί απόσυρσης της αγωγής αλλά και για τα όσα η διοικήτρια της ΚΤΚ άφησε να εννοηθούν ενώπιον της Επιτροπής <<<<<<< Ο Αντρέας Γιωρκάτζης, δικηγόρος του κ. Βγενόπουλου, και σύζυγος της διοικήτριας της ΚΤΚ εύχαρις ενημέρωσε συναδέλφους του για την απόφαση της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη να απομακρύνει τους δικηγόρους της Λαϊκής που πάγωσαν τα περιουσιακά στοιχεία του πελάτη του, 10 μέρες προτού αυτή ληφθεί από το Δ.Σ. της ΚΤΚ! Θεσμών, ότι δεν προκρίνει τη συνέχιση της συγκεκριμένης αγωγής, επιβεβαιώνονται από το δημοσίευμα στη «Σημερινή» (27/02/2015) προσχεδίου συμπερασμάτων της Επιτροπής για το θέμα του ασυμβίβαστου της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη. Μάλιστα, η Επιτροπή «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι απόσυρση της αγωγής ενδεχομένως να οδηγήσει σε νέα οδυνηρά μέτρα εις βάρος των Κυπρίων πολιτών». Τι λένε οι δικηγόροι Η «K» επικοινώνησε με τους δικηγόρους που διαχειρίζονταν μέχρι πρόσφατα την υπόθεση δηλαδή το Γραφείο «Αντρέας Νεοκλέους και Σια ΔΕΠΕ» για διασαφήνιση των γεγονότων. Εκπρόσωπος του Γραφείου επιβεβαίωσε ότι η διαχειρίστρια της Λαϊκής Τράπεζας έλαβε οδηγίες από τη Χρυστάλλα Γιωρκάτζη να απομακρύνει το Γραφείο από τον χειρισμό της υπόθεσης. Περαιτέρω μας ελέχθη από την «Αντρέας Νεοκλέους και Σια ΔΕΠΕ» ότι έχει ζητηθεί επισήμως από την ΚΤΚ το δικαιολογητικό της απόφασης και ότι θα συνεδριάσουν σύντομα οι συνεταίροι του Δικηγορικού Γραφείου για να αποφασίσουν περί του πρακτέου. Εξάλλου σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες της «Κ» ο δικηγόρος του κ. Βγενόπουλου, Ανδρέας Γιωρκάτζης, πληροφόρησε συνάδελφους του για την απόφαση αυτή της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη δέκα μέρες προτού αυτή ληφθεί από το Δ.Σ. της ΚΤΚ! Παράλληλα όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ» η Χρυστάλλα Γιωρκάτζη την Καθαρά Δευτέρα «αντί να κόψει τη μούττη της Σαρακοστής» προτίμησε να πάει στο γραφείο της στην ΚΤΚ, όπου είχε συνάντηση με δικηγόρους στους οποίους θα αναθέσει πλέον τις συγκεκριμένες υποθέσεις Οι υποθέσεις που βρίσκονται ενώπιον των δικαστηρίων ή διεθνούς διαιτησίας και στις οποίες εμπλέκεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η διοικήτρια της ΚΤΚ, κινδυνεύουν να χαθούν μάλιστα με συνολικό διακύβευμα που αγγίζει τα 5 δισ., το οποίο γίνεται αντιληπτό ότι θα πέσει στους ώμους του φορολογούμενου πολίτη. Ακριβό πέρασμά από ΚΤΚ Υπενθυμίζεται ότι η Διαχειρίστρια της Λαϊκής Τράπεζας (Άντρη Αντωνιάδου), διά των δικηγόρων της «Αντρέας Νεοκλέους και Σια ΔΕΠΕ» προχώρησε δικαστικώς και πολύ επιτυχώς, εναντίον εκείνων που έκρινε εκ των όσων εξέτασε ότι φέρουν ευθύνη για το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και το συνεπακόλουθο πλήγμα στην κυπριακή οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό, μεταξύ άλλων κινήθηκε και εναντίον του Ανδρέα Βγενόπουλου και της MIG. (Υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 8400/2012). Η ενάγουσα Λαϊκή Τράπεζα (διά της Διαχειρίστριας), ζήτησε και εξασφάλισε τον Απρίλιο του 2013, προσωρινό διάταγμα παγοποίησης σε παγκόσμιο επίπεδο των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων, που είναι οι MIG, και οι κ.κ. Ανδρέας Βγενόπουλος, Ευθύμιος Μπουλούτας, Κυριάκος Μάγειρας και άλλοι εννέα. Η MIG και ο Ανδρέας Βγενόπουλος εκπροσωπούνταν στο δικαστήριο από το Γραφείο Ανδρέα Γιωρκάτζη. Το προσωρινό διάταγμα, μετά από ακρόαση ενώπιον του δικαστηρίου κατέστη απόλυτο τον Μάιο του Οι εναγόμενοι καταχώρησαν έφεση. Ωστόσο, η πλήρης παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων θα συνεχιστεί για όσο χρονικό διάστημα εκκρεμεί η αγωγή που άσκησε η Διαχειρίστρια της Λαϊκής Τράπεζας, υποστηρίζοντας ότι προκάλεσαν ζημιά στη Τράπεζα την περίοδο που τη διοικούσαν, με παροχή δανείων χωρίς εξασφαλίσεις με σκοπό την αγορά μετοχών της MIG. Το Δικαστήριο απέρριψε τις ενστάσεις του Ανδρέα Βγενόπουλου, όχι μόνο για τα διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών του στοιχείων παγκοσμίως, αλλά και σε ό,τι αφορά ενστάσεις με τις οποίες επιχειρήθηκε η ακύρωση της αγωγής. Από τη στιγμή που οι ενέργειες της Διαχειρίστριας ελέγχονται από την Αρχή Εξυγίανσης της οποίας ηγείται η διοικήτρια της ΚΤΚ, ενώ τα άτομα που διώκει αστικώς η Διαχειρίστρια εκπροσωπούνται στα δικαστήρια από το δικηγορικό Γραφείο του εν διαστάσει συζύγου της, τότε εκτιμούμε ότι η κ. Χρυστάλλα Γιωρκάτζη ελέγχεται απόλυτα, αφού πολύτιμο μαρτυρικό υλικό και υλικό που αφορά στρατηγικούς σχεδιασμούς χειρισμού της υπόθεσης, βρίσκονται στα χέρια και εν γνώσει της και γι αυτό ακριβώς τον λόγο τίθεται θέμα ασυμβίβαστου και οι υποθέσεις κινδυνεύουν να χαθούν και εξ αυτού. Το νήμα της ίδιας υπόθεσης είναι ωστόσο μακρύτερο καθότι ο Α. Βγενόπουλος, η MIG και άλλοι εξ Ελλάδος επενδυτές, έχουν προχωρήσει από τον Ιανουάριο του 2013, με διαιτητική διαδικασία διά της οποίας αξιώνουν από την Κυπριακή Δημοκρατία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. (Υπόθεση του Διαιτητικού Δικαστηρίου εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας ARB/13/27. https://icsid.worldbank.org/icsid/frontservlet). Συγκεκριμένα σε συνέντευξη Τύπου στις 23/01/2013 ο Α. Βγενόπουλος ανακοίνωσε ότι επιδόθηκε «ειδοποίηση διαφοράς» προς την ΚΔ, κάτι που, όπως ανέφερε, «συνιστά την επίσημη έναρξη της σχετικής διαδικασίας, με την οποία η MIG ζητά κατ αρχήν αποκατάσταση προκειμένου να προστατεύσει την επένδυσή της ύψους 823,8 εκατ. ευρώ, και αν αυτό δεν συμβεί θα προχωρήσει σε διεκδίκηση του συνολικού ποσού της επένδυσής της, αλλά και κάθε άλλης ζημιάς που απορρέει από την επένδυση αυτή, λόγω παραβάσεων εκ μέρους της ΚΔ των υποχρεώσεών της βάσει της προαναφερθείσας σύμβασης». Όπως είπε ο κ. Βενόπουλος, η MIG προχωρά από κοινού με άλλους επενδυτές σε υποβολή της Αίτησης για Διαιτησία (Request for Arbitration) εναντίον της Κύπρου στο αρμόδιο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο υπό την αιγίδα της Διεθνούς Τράπεζας στην Ουάσινγκτον και θα διεκδικήσει την αξία της επένδυσής της στην Λαϊκή Τράπεζα, ενώ άλλα είκοσι φυσικά και νομικά πρόσωπα θα διεκδικήσουν την αξία επενδύσεων τους, ύψους περίπου 229 εκατ. ευρώ. Στην συγκεκριμένη διαδικασία την ΚΔ εκπροσωπεί η Νομική Υπηρεσία μαζί με μεγάλο διεθνή δικηγορικό Οίκο. Το οικονομικό κόστος της συγκεκριμένης διαιτητικής διαδικασίας επωμίζονται από κοινού το Υπουργείο Οικονομικών και η ΚΤΚ. Επιπλέον μεγάλο μέρους του μαρτυρικού υλικού που αφορά την υπεράσπιση της υπόθεσης προέρχεται από την ΚΤΚ. Οι υποθέσεις που βρίσκονται ενώπιον των δικαστηρίων ή της διεθνούς διαιτησίας, Λαϊκή Vs Βγενόπουλος, Βγενόπουλος Vs ΚΔ και προσφάτως FBME Vs KTK κινδυνεύουν να χαθούν με συνολικό διακύβευμα που αγγίζει τα 5 δισ., το οποίο γίνεται αντιληπτό ότι θα πέσει στους ώμους του φορολογούμενου πολίτη.

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 27/02/15 21:28 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα της Χρυστάλλας Χρυστάλλα άου 1 Εμείς σας τα λέγαμε από τον περασμένο Σεπτέμβρη ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα της Χρυστάλλας κι ότι υπάρχει ασυμβίβαστο. Λίγο έλειψε ο ίδιος ο Εισαγγελέας να μας πει ότι βλέπουμε φαντάσματα. Τώρα λέει είναι τεράστια η ανησυχία της Επιτροπής Θεσμών, καθώς επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες μας ότι η ΚΤΚ πάει να αποσύρει αγωγή της πρώην Λαϊκής Τράπεζας εναντίον προσώπων για τα οποία έχει διαταχθεί πάγωμα περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας. (Λέγε με Βγενό, και ποιος είπαμε ότι είναι ο δικηγόρος του;). Η στήλη μαθαίνει ότι τα παγωμένα είναι πέραν των 2 δισ. Και το ερώτημα είναι: αν αποσυρθεί η υπόθεση, πόσα θα πάρει ο δικηγόρος; Πρόεδρε, η Χρυστάλλα ήταν δική σου επιλογή; Χρυστάλλα άου 2 Όπως σας τα λέγαμε έγιναν και στο Παρίσι όπως στις 20/02/2015, το Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου εξέδωσε την πρώτη απόφασή του, με την οποία καλεί την Εναγόμενη να μην προχωρήσει στην πώληση ή ρευστοποίηση της FBME Bank και να μην προβεί σε μεταφορά κεφαλαίων στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου πριν το Διαιτητικό Δικαστήριο αποφανθεί για την αίτηση των Εναγόντων για Ενδιάμεσα Μέτρα.». Οι Ενάγοντες είναι οι μέτοχοι της FBME Bank και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι οι Εναγόμενοι. Την υπόθεση διαχειρίζεται επίσης η Χρυστάλλα και το πρόστιμο που θα πληρώσουμε εμείς τα κορόιδα αγγίζει τα 500 εκατ. Πρόεδρε, η Χρυστάλλα ήταν δική σου επιλογή; Από τη Μόσχα με αγάπη Πλατύ χαμόγελο χαράχθηκε στο πρόσωπο του Προέδρου Αναστασιάδη για το αποτέλεσμα των επαφών του στη Μόσχα και δη για τη συνάντηση με τον ισχυρό άντρα της Ρωσίας. Μπορεί να μην εισήλθε στα ενδότερα του Κρεμλίνου αλλά σίγουρα έφυγε εξίσου εντυπωσιασμένος από τη φιλοξενία της οποίας έτυχε στην προεδρική ντάτσα. Οσοι καταλαβαίνουν από διπλωματία δεν αμφιβάλλουν ότι το σπάνιο χειρόγραφο του Γρίβα και η εικόνα της Παναγίας, που δώρισε προσωπικώς στον Πρόεδρο ο υψηλός οικοδεσπότης είναι κινήσεις διόλου τυχαίες. Στο ιστορικό «Μοσκβά» Στο εντυπωσιακό ανακαινισμένο Four Seasons που «ακουμπά» πάνω στην Κόκκινη Πλατεία έμενε η κυπριακή αποστολή υπό τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Ρωσομαθής φίλος του Ιανού μάς θυμίζει ότι προτού ο καπιταλιστικός οδοστρωτήρας περάσει από τη μητρόπολη του Κομμουνισμού το ξενοδοχείο λεγόταν «Μοσκβά». Κτίστηκε το 1935 υπό την αυστηρή επίβλεψη του Ιωσήφ Στάλιν για να φιλοξενεί τους εκπροσώπους του λαού, οι οποίοι σε τακτά χρονικά διαστήματα έπρεπε να μεταβαίνουν στη Μόσχα από κάθε γωνιά της επικράτειας της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Οι δημοσιογράφοι που συνόδευαν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη διέμεναν στο (επίσης ιστορικό) παρακείμενο ξενοδοχείο «National», που το 1909 υπήρξε η έδρα της πρώτης σοβιετικής κυβέρνησης λόγω ζημιών στο κατεστραμμένο Κρεμλίνο. Μάλιστα, το δωμάτιο 107 υπήρξε για μερικές μέρες η «προεδρική κατοικία» του Λένιν και της συζύγου του. Νίκαρος κερνά, RCB πληρώνει Εκεί, λοιπόν, στο εντυπωσιακό Four Seasons, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, παρέθεσε δείπνο το βράδυ της Τετάρτης, στο οποίο προσκλήθηκαν τα μέλη της κυπριακής αποστολής, οι δημοσιογράφοι, Κύπριοι και Ρώσοι που με κάθε τρόπο εργάστηκαν για την όντως επιτυχημένη επίσκεψη του Προέδρου στη Μόσχα. «Gala dinner on behalf of the President of the Republic of Cyprus», έγγραφε το μενού της βραδιάς, ωστόσο, ο Πρόεδρος, κατά τη διάρκεια της πρόποσης, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, λέγοντας ότι η πρόσκληση ήταν μεν από τον ίδιο αλλά το λογαριασμό, θα τον πληρώσει η Russian Commercial Bank, οι επικεφαλής της οποίας παρίσταντο στο δείπνο. «Να μη μας πουν ότι σας εξαγοράζουμε» είπε γελώντας, απευθυνόμενος στους συνδαιτυμόνες. Παρατηρητής ο Κούμας Με τον πρώτο αναπληρωτή Πρόεδρο της ΚΟΠ Γιώργο Κούμα, κουμπάρο (και δις συνεταίρο) του Αβέρωφ Νεοφύτου συνταξίδευε στη θέση business της πτήσης της Aeroflot, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το μεσημέρι της Τρίτης με προορισμό τη Μόσχα. Προς άρση παρεξηγήσεων ο κ. Κούμας, φορούσε το μπουφάν με το διακριτικό της UEFA, που υποδήλωνε και την ιδιότητα του παρατηρητή με την οποία μετέβη στη ρωσική πρωτεύουσα, για να παρακολουθήσει τον αγώνα της Δυναμό Μόσχας με την Άντερλεχτ για το Europa Leaque Τελικά έγινε μόδα στο πολιτικό τοπίο η εμφάνιση χωρίς γραβάτα. Τον Νίκο σπανίως τον βλέπουμε χωρίς γραβάτα, άντε το πολύ να φορέσει κανένα ζιβάγκο αλλά στο δείπνο στη Μόσχα χωρίς γραβάτα, θα τον δει κι ο Τσίπρας και τα πει στον Βαρουφάκη «νενικήκαμεν σύντροφε» Αδικα ανησυχήσαμε Ανησύχησε η Λευκωσία γιατί καθυστερούσαν οι αμερικανοί να διευθετήσουν συνάντηση μεταξύ του επισκεπτόμενου την Ουάσιγκτον για το συνέδριο του AIPAC υπουργού Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη, με τον ομόλογό του Τζον Κέρι. Οι ανησυχίες κορυφώθηκαν όταν τελικά δόθηκε συνάντηση με την αρμόδια για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις υφυπουργό Εξωτερικών, Βικτώρια Νούλαντ, ούτε καν τον υπουργό αναπληρωτή, Τόνι Μπλίνκεν. Ζητήθηκαν αμέσως εξηγήσεις και τέθηκε άμεσα το ερώτημα αν έχουν κανένα πρόβλημα με τις συμφωνίες Πούτιν Αναστασιάδη. Η απάντηση ήταν αρνητική, αλλά πάλι κάτι «έτρωγε» τη Λευκωσία. Τελικά την Πέμπτη δόθηκαν στη δημοσιότητα τα προγράμματα του κ. Κέρι και του κ. Μπλίνκεν και αποδείχθηκε ότι θα απουσιάζουν κι οι δύο εκτός ΗΠΑ στο διάστημα 1-4 που θα βρίσκεται στην Ουάσιγκτον ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών. Ο μεν Κέρι πάει στη Γενεύη για τις συνομιλίες με το Ιράν και στη συνέχεια θα μεταβεί στη Σαουδική Αραβία, ενώ ο Μπλίνκεν θα λείπει σε περιοδεία σε 4 χώρες. Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Χρυστάλλα Γιωρκάτζη Η διοικήτρια της ΚΤΚ Χρυστάλλα Γιωρκάτζη της οποίας το «ασυμβίβαστο» αποδεικνύεται πανάκριβο! Θα μας κάτσει γύρω στα 3 δισ. Δηλαδή πέραν των 2 δισ. τα «παγωμένα» Βγενό και μισό δισ. η διαιτησία της FBME στο Παρίσι. Α, σας έχω κι άλλα νέα τη διαιτησία στην Ουάσιγκτον, 1 δισ. δεν τη λογαριάσαμε ακόμα. Ποιος είπαμε τελικά ότι διάλεξε τη Χρυστάλλα, Πρόεδρε; Και καλύτερα Αν το σκεφθεί κανείς αλλιώς, καλύτερα που θα γίνει η συνάντηση Κασουλίδη με τη Βικτώρια Νούλαντ, η οποία και σηκώνει όλο το βάρος του Κυπριακού, για να δει προς τα πού θα κινηθούν τα πράγματα μετά τον Απρίλη. Πάντως, ο «έρωτας» της Ουάσιγκτον με την Τουρκία δεν κρύβεται. Πλήρης η ασυλία και στις συνεχείς τουρκικές επιθέσεις κατά των ΗΠΑ και της Δύσης, η κυβέρνηση Ομπάμα απαντά με χειρονομίες καλής θέλησης. Την Τρίτη μάλιστα έφτασε στο σημείο ο Τόνι Μπλίνκεν, Νο 2 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ παρά το βαρύ κλίμα που υπάρχει να καλέσει σε δείπνο εργασίας τον γενικό διευθυντή του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Σιρινίογλου! Επαφές Αβέρωφ Συναντήσεις με ηγετικούς παράγοντες του ΔΝΤ επιδίωξε να έχει ο πρόεδρος του ΔΗ- ΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, αλλά αυτοί που ήθελε να δει δεν ήταν διαθέσιμοι κι αυτός που ήταν διαθέσιμος δεν τον ήθελε ο Πάφιος. Ο Άβε ζήτησε να δει τον βοηθό εκτελεστικό διευθυντή Ντέιβιντ Λίπτον, ή τον διευθυντή Ευρώπης Πόουλ Τόμσεν και αυτοί του αντιπρότειναν τον επικεφαλής της αποστολής Μαρκ Λιούις. Ο Αβέρωφ το απέρριψε, προφανώς φοβούμενος ότι ίσως κάποιοι το εκλάβουν ως διαπραγμάτευση. Εδώ το εξέλαβαν το 2013, όταν του μίλησαν για κούρεμα, τώρα θα το εκλάμβαναν; Πάντως, ο κ. Νεοφύτου θα δει την ωραία Αμάντα Σλόατ στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έναν βοηθό υφυπουργό Οικονομικών και αρκετά μέλη του Κογκρέσου. Ενώ στη Νέα Υόρκη το πρόγραμμά του περιλαμβάνει συναντήσεις με τον πρόεδρο της ΓΣ του ΟΗΕ, την Ελίζαμπεθ Σπέχαρ στη Γραμματεία, τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο και παράγοντες της Ομογένειας. Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Η ώρα των μεταρρυθμίσεων ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Στην πάχνη του γαϊδάρου Η κυβέρνηση Αναστασιάδη έχει σήμερα γενέθλια. Πριν από δυο χρόνια, με πλατύ χαμόγελο στα χείλη, περνούσαν την πύλη του Προεδρικού οι «εκλεκτοί» του Νίκου Αναστασιάδη για να ηγηθούν των υπουργικών χαρτοφυλακίων. Από τότε έγιναν πολλά, ο τόπος μας πέρασε σίγουρα από χίλια μύρια κύματα. Νιώθουμε, και όχι αδίκως, πως τα δύο αυτά χρόνια, ζήσαμε τόσο έντονα, που μας φαίνονται πως πέρασαν τουλάχιστον δέκα. Είναι λογικό πως σε τέτοιες περιόδους, προτεραιότητα έχει η διαχείριση των κρίσεων. Η στρατηγική, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση πολιτικών, περνά σίγουρα σε δεύτερη μοίρα και παίρνει αναβολή. Η κήρυξη του τέλους μιας τέτοιας περιόδου, είναι κάτι το πολύ σχετικό. Η τακτική της επέκτασης αυτών των περιόδων, με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση έναρξης της «παραγωγικής περιόδου», της περιόδου υλοποίησης, έστω στα χαρτιά, στρατηγικών στόχων είναι ο «βήχας» όλων όσων είτε δεν θέλουν, είτε δεν ξέρουν, είτε δεν έχουν όρεξη να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν στρατηγικές που θα πάρουν έστω ένα βήμα μπροστά τους τομείς ευθύνης τους. Είναι οι πολιτικοί που προτιμούν τους τακτικισμούς από την στρατηγική. Που πιστεύουν πως λειτουργώντας μόνον με την (κουτο)πονηριά και διατηρώντας, φανταστικές πολλές φορές, ισορροπίες θα καταφέρουν να επιβιώσουν. Αλλά όπως έγραψε και ο Σουν Τσου στην Τέχνη του Πολέμου πολλούς αιώνες πριν, «Οι τακτικισμοί χωρίς στρατηγική δημιουργούν θόρυβο πριν την ήττα. Η στρατηγική χωρίς τακτικισμούς καθυστερεί απλώς τη νίκη». Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Νίκο Αναστασιάδη, η παρατεταμένη «περίοδος χάριτος» που οι πολίτες έδωσαν στην κυβέρνηση έχει τελειώσει. Είναι η ώρα που ο κόσμος περιμένει να δει μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν τη ζωή του. Απτές μεταρρυθμίσεις και όχι γενικόλογες διακηρύξεις, που θα έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά του. Η μείωση της στρατιωτικής θητείας και η σωστή εφαρμογή του ΓΕΣΥ είναι για παράδειγμα δύο τέτοιες μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν τη ζωή όλων μας. Για να γίνουν όμως, χρειάζεται στρατηγική για να σχεδιαστούν σωστά και άμεσα, μακριά από μικροπολιτικές και τακτικισμούς. Ένας άλλος τομέας που οι μεταρρυθμίσεις μπορούν να έχουν άμεσο και θετικό αντίκτυπο είναι αυτός του τουρισμού. Μπορεί οι ατάκες για την «κότα με τα χρυσά αβγά» να έχουν διαγραφεί από το λεξιλόγιό μας, αλλά οι πρακτικές που συνόδευαν εκείνη την περίοδο δυστυχώς υφίστανται και σήμερα. Αντί να δίνουμε κίνητρα για να μένουν τα ξενοδοχεία ανοικτά τη χειμερινή περίοδο, επιδοτούμε το κλείσιμό τους. Οι επενδύσεις που έχουν γίνει και συνεχίζουν να γίνονται στον τομέα του τουρισμού είναι πολλών δισεκατομμυρίων, αλλά τους επτά από τους δώδεκα μήνες κλειδώνουμε τα ξενοδοχεία μας, και το κράτος πληρώνει τους υπαλλήλους για να είναι σε αδράνεια. Αυτούς τους επτά μήνες όμως η ηλιοφάνεια δεν λείπει από τους ουρανούς μας, και οι θερμοκρασίες είναι ιδανικές για να σχεδιάσουμε νέα τουριστικά προϊόντα. Είτε αυτά αφορούν αθλητικό, θρησκευτικό, ποδηλατικό, συνεδριακό, αθλητικό τουρισμό, ή ακόμα και τον πιο αναγκαίο τουρισμό υγείας, δεδομένου της περιοδικής μελαγχολίας των Σκανδιναβών από την έλλειψη φωτός στις χώρες τους και της αναζήτησης προορισμών με συνθήκες που περιγράφουν την Κύπρο. Η τουριστική βιομηχανία είναι σε «θέση μάχης» για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η επέκτασή της μπορεί να τεθεί εύκολα σε ισχύ και να δώσει ανάσες σε όλη την οικονομία και στην κοινωνία. Χρειάζεται όμως και εδώ σωστός σχεδιασμός για να μη χρειάζεται να τρέχουμε μετά και να κλείνουμε τις τρύπες που αφήσαμε ανοικτές. Υπάρχουν και πολλές άλλες μεταρρυθμίσεις που μπορούν να γίνουν. Η στρατηγική της καινοτομίας για παράδειγμα, και της καθόδου στην Κύπρο εταιριών υψηλής τεχνολογίας θα πρέπει να είναι σε αυτή την ατζέντα. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, και η λογική της αδράνειας έχει τελειώσει. Όλοι όσοι κρατούν στα χέρια τους τα τιμόνια των πλοίων θα πρέπει να κατανοήσουν την αναγκαιότητα για στρατηγικό σχεδιασμό πολιτικών και την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα των πολιτών. Ίσως να είναι και ο μόνος δρόμος, δύσκολος και ανηφορικός, που να σώζει την παρτίδα. Είναι ο μόνος δρόμος που θα δώσει στην κοινωνία ελπίδες για ανάσες. Οι μεταρρυθμίσεις με χειροπιαστό αποτέλεσμα. Και όχι, δεν μιλάμε για την εικόνα αλλά για την ουσία. dmdemetriou.wordpress.com «Δέσε τον γάιδαρό σου εκεί που θέλει ο μάστρος σου και ας ψοφήσει» λέει η κυπριακή παροιμία και εφαρμόζεται κατά γράμμα στη δημόσια υπηρεσία και όχι σπάνια στον ιδιωτικό τομέα. Πολλές φορές ψοφά ο γάιδαρος και όμως ούτε γάτα ούτε ζημιά. Γιατί απλώς προηγείται ένας χαρτοπόλεμος επιστολών και μια μανία καταγραφής της ώρας εισόδου και εξόδου από τα γραφεία. «Εγώ έδωσα γραπτώς εντολή», λένε οι διευθυντές στο Δημόσιο «και εγώ απάντησα γραπτώς», απαντούν οι υπάλληλοι και όλα χάνονται πίσω από στοίβες από σκονισμένα κουτιά από έγγραφα. Η πλάκα είναι ότι έχουν όλοι δίκιο, αφού αυτό που φταίει, δεν είναι οι άνθρωποι, αλλά το σύστημα. Όλοι στέκονται στα τυπικά και ξεχνούν το κύριο ζητούμενο σε μια εργασία, που είναι η παραγωγικότητα, δηλαδή ο «τζίρος». Δεν υπάρχουν μετρήσιμοι στόχοι, ούτε βεβαίως ο ανεξάρτητος εξωτερικός έλεγχος για την ποιότητα της εργασίας. Νέος διευθυντής του Δημοσίου, με σπουδαίες σπουδές, θέλησε πρόσφορα να δοκιμάσει κάποιες αλλαγές στην υπηρεσία του. Φώναξε, έναν-έναν τους υφισταμένους του, άκουσε σοφές προτάσεις για αύξηση της παραγωγικότητας και μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία ταλαιπωρεί τους «πελάτες» του δημοσίου, τους πολίτες, που ζητούν «χαρτιά». Ακολούθως, θέλησε να εφαρμόσει τις σοφές υποδείξεις των υφισταμένων του. Δοκίμασε να δώσει αρμοδιότητες στους υφισταμένους του, αφαιρώντας από τις δικές του, δηλαδή να τους δώσει εξουσία. «Κάντε λάθη», τους είπε και «εγώ είμαι εδώ για να τα διορθώσω» και τους διαβεβαίωνε ότι «δεν πρόκειται να έχουν επιπτώσεις». Αλλά στάθηκε αδύνατο να πειστούν οι υπάλληλοι, οι οποίοι μια ζωή έμαθαν να τηρούν εντολές και να είναι ήσυχοι να κρύβονται πίσω από τις εντολές του διευθυντή. Όπως τους γαϊδάρους στην πάχνη τους, όπως λέει και λαός. Όπως τους ελέφαντες στο τσίρκο, οι οποίοι δένονται με ένα μικρό λουρί και παραμένουν ακίνητοι, λες και δεν έχουν τη δύναμη να μετακινηθούν. Έτσι έμαθαν τα ζώα από μικρά και έτσι συμπεριφέρονται μια ζωή. Τα αυτονόητα δεν είναι καθόλου αυτονόητα στο Δημόσιο και μια δουλειά, η οποία μπορεί να γίνει σε πέντε λεπτά, όχι σπάνια, χρειάζεται πέντε μέρες και βάλε. Αυτό απέδειξε ο θεσμός των Κέντρων Εξυπηρέτησης του Πολίτη. Η πάταξη Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη διευθυντές που νομίζουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και πιστεύουν ότι είναι αναντικατάστατοι. της γραφειοκρατίας δεν είναι γίνεται μόνο με την εισαγωγή της σύγχρονης τεχνολογίας και τον καλύτερο καταμερισμό της εργασίας. Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας, πρώτα και κύρια από τους διευθυντές και ακολούθως από τους υπαλλήλους. Απαιτείται οι «πάνω» να ανοίξουν τα αφτιά τους και να ακούσουν τις εισηγήσεις των «κάτω» και οι «κάτω» να αφεθούν να λάβουν ευθύνες. Ο θεσμός με τους «παντογνώστες» διευθυντές, κατάντησε ανέκδοτο, τώρα και στην Κύπρο. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη διευθυντές που νομίζουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και πιστεύουν ότι είναι αναντικατάστατοι. Η αξιολόγηση στη δημόσια υπηρεσία πρέπει κάποτε να παύσει να θεωρείται κάτι σαν αστυνομική ανάκριση για τους υπαλλήλους. Αντιθέτως, πρέπει να θεωρείται ως ανάκριση του συστήματος, για βελτίωση του τρόπου λειτουργίας των διαφόρων υπηρεσιών. Ο διευθυντής αντί να κρίνει σχεδόν όλους τους υφιστάμενους του, ως εξαίρετους, θα ήταν καλύτερο να καταγράφει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες τους. Και με βάση αυτές τις αξιολογήσεις, να κρίνει και η ΕΔΥ και η ΕΕΥ, τις προαγωγές και να παύσει το κριτήριο της αρχαιότητας και των διπλωμάτων, να αποτελούν την εύκολη λύση, η οποία συχνά πυκνά αποτελεί και τη χειρότερη λύση. Υπάρχει και η επιλογή της κατάργησης της μονιμότητας και της καθιέρωσης των συμβολαίων. Αλλά με τη διαφθορά και τη διαπλοκή που επικρατεί στην Κύπρο, αυτό ακούγεται σήμερα όνειρο απατηλό.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 27/02/15 21:02 Page 9 Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 ANAΔΙΑΤΑΞΕΙΣ / Tης ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Σταθερό ή μετέωρο το νέο βήμα της Λευκωσίας; Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης από το βήμα της Βουλής στην τελετή εγκατάστασής του έδινε το στίγμα της εξωτερικής του πολιτικής σε συνάρτηση και με τη διαχείριση του Κυπριακού, δήλωνε πως η Κύπρος χρειάζεται ξεκάθαρους προσανατολισμούς με συγκροτημένη στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό αποσαφήνιζε και τις προτεραιότητες της κυβέρνησής του. Πρώτον, την εμβάθυνση των σχέσεων με γειτονικές χώρες όπως το Ισραήλ, αλλά και την περαιτέρω ανάπτυξη σχέσεων με τον αραβικό κόσμο. Δεύτερον, την αναβάθμιση των διμερών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Κίνα και άλλα κράτη, δημιουργώντας ένα πλέγμα συμμαχιών υποβοηθητικό των πολιτικών και οικονομικών στόχων της εξωτερικής μας πολιτικής. Τρίτον, την πλήρη, ισότιμη και αξιόπιστη συμμετοχή της Κύπρου σε όλους τους πυλώνες και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γι αυτό και η απόφαση για υποβολή αίτησης ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Τέταρτον, την οικοδόμηση και βελτίωση των σχέσεων της Κύπρου με το ΝΑΤΟ. Ο νατοϊκός προσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Αναστασιάδη, πέρα από το γεγονός ότι προσέδιδε μια σαφή πλέον πρόσδεση της Κύπρου στη δύση, ταυτόχρονα, εξουδετέρωνε στην ουσία τους τις όποιες εξαγγελίες για αναβάθμιση των διμερών σχέσεων της Κύπρου με τη Ρωσία. Απόδειξη και το γεγονός ότι το αίτημα του Κρεμλίνου προς τη Λευκωσία για παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων εκκρεμούσε από τον Μάρτιο του 2013, όπως βέβαια και η επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στη ρωσική πρωτεύουσα. Στη Λευκωσία είχε γίνει, άλλωστε, αρκούντως σαφής η θέση της Μόσχας ότι, δηλαδή, ενώ δεν είχε αντιρρήσεις για την αίτηση ένταξης της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, όμως, δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά ανοίγματα της Κύπρου προς το ΝΑΤΟ είτε πριν είτε και μετά τη λύση του Κυπριακού. Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, η δυτικόστροφη εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Αναστασιάδη δέχτηκε απανωτές απογοητεύσεις με αποκορύφωμα τη στάση ουδετερότητας που οι ΗΠΑ, η Βρετανία και οι υπόλοιποι δυτικοί σύμμαχοί της τήρησαν από τον περασμένο Οκτώβριο με την έκδοση των τουρκικών Navtex και τις τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που ακολούθησαν για την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό, αλλά και τα όσα διαδραματίστηκαν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στην Νέα Υόρκη τον περασμένο Ιανουάριο στο πλαίσιο της έγκρισης του ψηφίσματος για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Αποτιμώντας την παρούσα φάση σταχυολογούμε: α) το αδιέξοδο στο Κυπριακό παραμένει, β) οι σχέσεις της Λευκωσίας με την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες έχουν διαταραχθεί, γ) μετά και τη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας της 5ης Δεκεμβρίου, οι κυπριακοί υδρογονάνθρακες έχουν τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό σύμφωνα με την απαίτηση της Άγκυρας, δ) κατ απαίτηση της Άγκυρας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όταν και εφόσον επαναρχίσουν, θα τεθεί και η διαχείριση των κυπριακών υδρογονανθράκων από επιτροπή αποτελούμενη από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους ανεξαρτήτως της πορείας λύσης του Κυπριακού και ε) οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για επανέναρξη των συνομιλιών τον Απρίλιο όταν θα έχουν ολοκληρωθεί οι «προεδρικές εκλογές» στα Κατεχόμενα και θα έχει λήξει η τουρκική Navtex συζητούνται πλέον στη βάση της φόρμουλας freeze to freeze (απόσυρση του Μπαρμπαρός και μη ανανέωση της τουρκικής Navtex υπό την προϋπόθεση η Λευκωσία να παγώσει τις ερευνητικές γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ). Υπό το βάρος αυτών των πραγματικοτήτων και ανισορροπιών που έχουν δημιουργηθεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιχείρησε τη μεγάλη στροφή, απευθυνόμενος προς τη Ρωσία. Η βοήθεια που ζήτησε και θα πάρει η Λευκωσία από τη Μόσχα είχε ως αντίτιμο την υπογραφή διμερούς συμφωνίας για παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων στη Ρωσία. Μια συμφωνία που ενόχλησε και θορύβησε την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες. Αν αυτή η νέα κίνηση της Λευκωσίας αποδειχτεί μετέωρη, το αποτέλεσμα μιας αυθόρμητης αντίδρασης και θυμού προς τους δυτικούς εταίρους μας που μας απογοήτευσαν, το βέβαιο είναι πως όχι μόνο δεν θα αποδώσει, αλλά και θα επιτείνει τα προβλήματα σε μια συγκυρία όπου η Κύπρος βαδίζει σε τεντωμένο σκηνή. ΑΡΑΔΕΣ / Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Περιμένοντας τους εταίρους Από τις δημόσιες δηλώσεις στις οποίες προέβη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατά την επίσκεψή του στη Ρωσία, γίνεται αντιληπτή η προσπάθειά του να διασκεδάσει τις ανησυχίες των δυτικών εταίρων μας για την προσέγγιση Λευκωσίας Μόσχας. Η στάση του Προέδρου ασφαλώς και είναι ορθή, πιστεύουμε όμως ότι ο θόρυβος που ξέσπασε ιδιαίτερα για τη στρατιωτική συνεργασία με το Κρεμλίνο, εκτός από άδικος κρύβει και αρκετή δόση υποκρισίας από την πλευρά όσων από τους εταίρους μας διαμαρτύρονται. Κι αυτό διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η συμφωνία για παροχή διευκολύνσεων σε ρωσικά πλοία δεν είναι κάτι καινούργιο και κυρίως ουδόλως ανατρέπει το στρατιωτικό ισοζύγιο στην περιοχή, ούτε και θέτει υπό απειλή τα δυτικά συμφέροντα. Οι εταίροι μας στην Ουάσιγκτον αλλά και στις Βρυξέλλες γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ότι αυτή η κυβέρνηση παραμένει πιστή στο καραμανλικό δόγμα «Ανήκομεν εις την Δύσιν», το οποίο ο κ. Αναστασιάδης διακήρυξε προεκλογικώς και επαναβεβαίωσε στις προγραμματικές του δηλώσεις ενώπιον της Βουλής πριν από ακριβώς δύο χρόνια. Η προσήλωσή του σε αυτή την κατεύθυνση επαναβεβαιώνεται καθημερινώς και στην πράξη. Είναι αλήθεια ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παράλληλα με τους θεσμικούς εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επένδυσε τα μέγιστα στην ανάπτυξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ, σε τέτοιο βαθμό που έδινε ερείσματα (ή έστω προσχήματα) για να κατηγορηθεί ακόμη και από στελέχη του ίδιου του του κόμματος ότι τοποθέτησε όλα τα αβγά του στο αμερικανικό καλάθι. Η πολυδιακηρυγμένη «στρατηγική σχέση» Λευκωσίας Ουάσιγκτον, που εξαγγέλθηκε τον περασμένο Μάιο από τον ίδιο τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά αντιθέτως, ακούγεται ενοχλητική, αν κρίνει κανείς από όσα η Ουάσιγκτον (δεν) έκανε όταν η Κύπρος βρέθηκε αντιμέτωπη με την τουρκική προκλητικότητα. Όσοι είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε <<<<<<< Η υποκρισία στη διεθνή πολιτική και τα διδάγματα της Ιστορίας. στη Μόσχα για το σημαντικό αυτό ταξίδι σημειώσαμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διατύπωσε με ευθύτητα επί ρωσικού εδάφους το παράπονο για τη διπλοπρόσωπη στάση των εταίρων μας σε μια σειρά από ζητήματα, όπως για παράδειγμα στο Κυπριακό. Είπε συγκεκριμένα: Στις 6 Οκτωβρίου έχουν εισβάλει στην ΑΟΖ μας και οι εταίροι μας επιβάλλουν κυρώσεις στη Ρωσία όχι επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία αλλά επειδή υποψιάζονται ότι ενθαρρύνει τους αυτονομιστές, αγνοούν όμως την εισβολή της Τουρκίας και την παραβίαση των κυρίαρχων δικαιωμάτων της Δημοκρατίας της Κύπρου». Αυτή η αναφορά του Προέδρου Αναστασιάδη προκάλεσε αίσθηση στους ξένους δημοσιογράφους. Είναι μια από τις αλήθειες που ενοχλούν. Σήμερα συμπληρώθηκαν δύο χρόνια διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, ή μάλλον από το πρώτο δεκαπενθήμερο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αντελήφθη με τον πιο δραματικό τρόπο αυτό που είναι γνωστό αλλά πάντοτε διδάσκεται με τον δύσκολο τρόπο: Ότι στη διεθνή πολιτική κινητήριος δύναμη των πάντων είναι τα συμφέροντα. Αν οι ηγέτες μας το είχαν κατά νου, ίσως η πορεία των πραγμάτων να ήταν διαφορετική. Ας ελπίσουμε ότι το τίμημα για την αφελή πεποίθηση ότι κάποιοι θα λύσουν το Κυπριακό όπως θέλουμε, γιατί μας συμπαθούν, δεν θα είναι χειρότερο από εκείνο του 74, τότε που πιστεύαμε ότι κάποιοι ισχυροί θα απέτρεπαν την τραγωδία. Η επίσημη επίσκεψη του Προέδρου στη Ρωσία, στην οποία υποσχέθηκε τον ρόλο του πιο αξιόπιστου εταίρου της στην Ε.Ε. ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μπορεί να αποδώσει, αρκεί να μη λησμονούμε τρεις σημαντικές λεπτομέρειες: Πρώτον, ότι οι εταίροι μας στο Λευκό Οίκο, στις Βρυξέλλες και εσχάτως στο Κρεμλίνο έχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από το δικό μας. Δεύτερο, ότι τα συμφέροντά τους δεν συμπίπτουν πάντοτε με τα δικά μας. Και τρίτο, ότι εκτός από εμάς έχουν και άλλους εταίρους. ΚΥΠΕ ΜΕΤΑTΡΟΠΕΣ / Της Δρος ΕΡΑΤΟΥΣ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Βία κατά γυναικών Μηδενική ανοχή Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ορίζει τη βία κατά των γυναικών ως οποιαδήποτε πράξη βίας που βασίζεται στο φύλο και που οδηγεί ή είναι πιθανό να οδηγήσει στη σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη ή πόνο σε γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων και των απειλών για τέτοιες πράξεις, εξαναγκασμό ή αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, στην δημόσια ή ιδιωτική ζωή. Η βία κατά των γυναικών έχει πολλές όψεις και λαμβάνει πολλές προφανείς και εμφανείς μορφές, όπως τη σωματική και ψυχολογική βία, την παρενόχληση και τις διακρίσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε διάφορους πόρους, όπως την εκπαίδευση και την απασχόληση, τις επιλεκτικές αμβλώσεις με βάση το φύλο και τη δολοφονία. Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών αποτελεί μια παγκόσμια πανδημία της οποίας ο βαθμός και οι διαφορετικές μορφές διαφέρουν από χώρα σε χώρα, ανάλογα με την κατάσταση που επικρατεί σε μια συγκεκριμένη κοινωνία. Τα αίτια της βίας κατά των γυναικών είναι οι θεσμοθετημένες ανισότητες στον οικονομικό τομέα και στον διαμοιρασμό της εξουσίας σε όλες τις κοινωνίες, καθώς και βαθιά ριζωμένες παραδόσεις και έθιμα που διαιωνίζουν διακρίσεις κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Με βάση τις στατιστικές του ΟΗΕ: 35% των γυναικών σε όλο τον κόσμο έχουν βιώσει τη σεξουαλική βία στη διάρκεια ζωής τους. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες το ποσοστό αυτό φτάνει μέχρι και στο 70%. Παγκοσμίως, ένα ποσοστό, που φθάνει μέχρι και 38%, δολοφονιών γυναικών διαπράττονται από ένα στενό σύντροφο. Περίπου 150 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί τη βάρβαρη πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων/ κλειτοριδεκτομή, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται 2 εκατομμύρια στον κατάλογο των θυμάτων. Η παράνομη διακίνηση προσώπων καταδικάζει εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια στην σύγχρονη δουλεία, με γυναίκες να αντιπροσωπεύουν το 55% των εκτιμώμενων 20,9 εκατομμυρίων θυμάτων καταναγκαστικής εργασίας και το 98% των 4,5 εκατομμυρίων που εξαναγκάζονται στη σεξουαλική εκμετάλλευση. Ο βιασμός είναι ένα καταστροφικό φαινόμενο, τόσο κατά τη διάρκεια της ειρήνης, αλλά πιο βίαιο και, πολλές φορές θανατηφόρο, σε περιόδους πολέμου όταν χρησιμοποιείται ως μέσο τρόμου και εθνοκάθαρσης. Αυτά είναι μερικά από τα συγκλονιστικά στατιστικά στοιχεία που αφορούν κυρίως στη σωματική και σεξουαλική βία κατά των γυναικών, ένα διεθνές πρόβλημα που παραμένει σε όλες τις χώρες του κόσμου. Πατριαρχικά συστήματα τείνουν να κανονικοποιηθούν την καταπίεση και παρουσιάζονται ή ακόμη και κρίνονται με το στερεότυπο έτσι έχουν τα πράγματα, άρα και μη επιρρεπή στην αλλαγή και, επομένως, διαιωνίζουν τις ανισότητες και την εκμετάλλευση μέσω της διαρθρωτικής πατριαρχικής κυριαρχίας και υποταγής των γυναικών σε μια κατώτερη κατάσταση σε σύγκριση με τους άνδρες. Παραδείγματα πατριαρχικής διαρθρωτικής βίας βρίσκουμε σε συστήματα που προτιμούν τους γιους από τα κορίτσια, γιατί οι γιοί θεωρούνται πιο προσοδοφόροι για την οικογένεια. Στις κουλτούρες που δείχνουν «προτίμηση στο γιο» παρατηρούνται φαινόμενα πρόωρου θανάτου ή θανάτωσης θηλυκών βρεφών και επιλεκτικές αμβλώσεις με βάση το φύλο που έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Η διαρθρωτική βία εις βάρος των γυναικών και των κοριτσιών είναι επίσης προφανής ιδιαίτερα στο τομέα της πρόσβασης στην εκπαίδευση όπου, σύμφωνα με τη UNICEF, παρά τις προόδους που έχουν επιτευχθεί κατά τα τελευταία έτη, τα κορίτσια εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρά μειονεκτήματα και αποκλεισμούς από τα εκπαιδευτικά συστήματα καθόλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η διαρθρωτική πατριαρχική βία είναι επίσης εμφανής στα οικονομικά και εργασιακά συστήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΟΗΕ: Μια πλειοψηφία γυναικών εργάζονται στον ανεπίσημο τομέα με περισσότερα από το ήμισυ όλων των απασχολούμενων γυναικών στον κόσμο, το 53 %, να εργάζονται σε ευάλωτη απασχόληση. Στην πλειονότητα των χωρών οι γυναίκες κερδίζουν μεταξύ % των μισθών των ανδρών. Από τα 37 εκατομμύρια ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στις ΗΠΑ, 21 εκατομμύρια είναι γυναίκες. Οι γυναίκες αποτελούν τα δύο τρίτα των εργαζομένων στον κόσμο, ωστόσο, λαμβάνουν 10% του παγκόσμιου εισοδήματος και το 1% των μέσων παραγωγής. Ο αγώνας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών είναι αγώνας όλων μας, ανδρών και γυναικών σε όλες τις κοινωνίες και σε όλες τις χώρες. Πολλά έχουν γίνει και γίνονται σε παγκόσμια κλίμακα, όμως πολλά απομένουν να γίνουν για να μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια ολοκληρωτική πολιτική ενάντια στη βία κατά των γυναικών. Στο μεταξύ οι οδύνη και ο πόνος που συνεχίζουν να υφίστανται εκατομμύρια γυναίκες θα συνεχίσουν να βαρύνουν τη συνείδηση μας.. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Το κατεστημένο τέρας Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο κάθε φορά που βγαίνει ένας πολιτικός να υπερασπιστεί την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης (ή για να είμαι πιο ακριβής... της Τρόικας) είναι όταν δηλώνει με μαχητικότητα την πρόθεση τόσο του ιδίου όσο και λοιπών κυβερνώντων να συγκρουστούν με το κατεστημένο. Λες και το κατεστημένο είναι ένα τέρας, το οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια μακρινή χώρα και για κάποιο ανεξήγητο λόγο αποφάσισε να μεταναστεύσει στη μαρτυρική μας μεγαλόνησο για να μας κάνει τη ζωή δύσκολη. Έτσι και ο κ. Χάρης Γεωργιάδης. Προφανώς κι αυτός μεγάλωσε αγνοώντας την ύπαρξη του τέρατος που ονομάζεται κατεστημένο. Και όταν το είδε ξαφνικά μπροστά του αποφάσισε να συγκρουστεί μαζί του προκειμένου να σώσει τον τόπο. Κι αυτός και όλοι κυβερνώντες μας! Μάλλον πρέπει να έχουν σοβαρό πρόβλημα μνήμης οι πολιτικοί μας (κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι) κι αυτό είναι πραγματικά απορίας άξιον, δεδομένου ότι οι πλείστοι από αυτούς έχτισαν την καριέρα τους πάνω σε ένα... «Δεν ξεχνώ». Ας σοβαρευτούμε επιτέλους! Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ο υπουργός Οικονομικών αυτής της χώρας και να μιλάει για σύγκρουση με το κατεστημένο. Διότι ακόμα κι αν ο ίδιος τώρα μπήκε στην πολιτική όφειλε να είναι μελετημένος. Όφειλε δηλαδή να γνωρίζει πως στη σημερινή μας κατάντια δεν μας οδήγησε μια ξαφνική θεομηνία, ούτε και μια ομάδα απατεώνων που εξαπάτησαν το κράτος αλλά αυτό ακριβώς το κατεστημένο. Και ο λόγος είναι γιατί κανένας πολιτικός και κανένα κόμμα δεν τόλμησε να συγκρουστεί μαζί του ακόμα και όταν αναγνώριζε πως υπάρχει αναγκαιότητα μεταρρυθμίσεων που θα απειλούσαν την «κυριαρχία» του. Προκειμένου να μην υποστούν το πολιτικό κόστος, όλοι μαζί τάιζαν και χάιδευαν το «τέρας» κατεστημένο και του έκαναν όλα τα χατίρια μήπως και θυμώσει και τους... φάει τα ποσοστά. Όφειλε, λοιπόν, ο κ. Γεωργιάδης να γνωρίζει τη χρόνια απροθυμία των πολιτικών αυτής της χώρας να συγκρουστούν με το κατεστημένο, όπως όφειλε να αναγνωρίζει πως αυτή ακριβώς η απροθυμία οδήγησε τους πολιτικούς μας να είναι τελικά το ένα και το αυτό με το κατεστημένο. Διότι αν οι πολιτικοί μας δεν ήταν το ένα και το αυτό με το κατεστημένο τότε θα είχαν και την τόλμη να συγκρουστούν μαζί του εδώ και χρόνια και όχι τώρα που μας έχει βάλει μια Τρόικα το πιστόλι στον κρόταφο. Πραγματικά αμφιβάλλω αν ο κ. Γεωργιάδης ξέρει τον ορισμό της λέξης κατεστημένο. Και θεωρώ πως ίσως είναι χρήσιμο να του τον υπενθυμίσω προκειμένου να μας κάνει τη... χάρη να μην υποπέσει ξανά σε παρόμοιου τύπου δηλώσεις. Κατεστημένο κ. Γεωργιάδη είναι ένα «σύστημα ατόμων και ισχυρών ομάδων συμφερόντων που ελέγχουν σε βαθμό να εξουσιάζουν καίριους τομείς της πολιτικής και οικονομικής ζωής και που αντιδρούν σε κάθε ανανέωση η οποία θα μπορούσε να απειλήσει την κυριαρχία τους». Αν δεν σας προκαλεί κάποιους συνειρμούς κ. Γεωργιάδη αυτός ο ορισμός τότε μάλλον πρέπει να πάτε και σπίτι και να μελετήσετε ξανά την ιστορία αυτής της χώρας (την πολύ πρόσφατης). Και αν επιμένετε να καυχιέστε πως δεν θα διστάσετε να πείτε αλήθειες που ενοχλούν τότε να είστε και έτοιμος να ακούσετε τέτοιες αλήθειες. Και μία από αυτές τις αλήθειες που όχι μόνο ενοχλούν αλλά έχουν κάνει την τσέπη μας να μοιάζει με σουρωτήρι, είναι πως αν δεν ήταν η Τρόικα, όλοι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής μας σκηνής θα συνέχιζαν αμέριμνοι και απτόητοι να έχουν στα όπα-όπα το κατεστημένο. Διότι αν είχαν πραγματικά τη μαγκιά να συγκρουστούν μαζί του θα το είχαν ήδη πράξει πριν φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού, ακριβώς για να μη φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού. Κατόπιν εορτής κ. Γεωργιάδη μου όλοι ξέρουν να συγκρούονται με το κατεστημένο. Αλλά δυστυχώς μόνο ένας πολιτικός που δεν ανήκει στο κατεστημένο μπορεί να αναγνωρίσει τέτοιες αλήθειες... Και αυτή κ. Γεωργιάδη μου είναι η πιο θλιβερή αλήθεια από όλες τις αλήθειες σας.

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 27/02/15 20:51 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Τα κινητά και η αγραμματοσύνη Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Α. ΛΑΜΠΙΤΣΗ Ε γινε την περασμένη Τετάρτη στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής συζήτηση για τη χρήση που κάνουν οι μαθητές των κινητών τους τηλεφώνων κατά τη διάρκεια του σχολικού χρόνου. Ακούστηκαν πολλά και διάφορα. Με βάση τα σχετικά ρεπορτάζ των εφημερίδων, η αναφορά που έγινε αφορούσε κυρίως τα προβλήματα που προκύπτουν λόγω της χρήσης των κινητών τηλεφώνων εν ώρα μαθήματος, συνηθέστερα των οποίων έχουν καταγραφεί τα εξής: Περιδιαβαίνουν στο διαδίκτυο, ανταλλάσσουν μηνύματα με συμμαθητές τους ή άλλους, φωτογραφίζουν τους συμμαθητές τους και τους καθηγητές τους, εκφοβίζουν και δολιεύονται κατά τη διάρκεια των διαγωνισμάτων ή των γραπτών ασκήσεων. Όλα αυτά τους αποσπούν την προσοχή από το μάθημα. Όπως είναι φυσικό, όλα αυτά αναγκάζουν τον εκπαιδευτικό να διακόπτει συνεχώς το μάθημα, για να προβεί σε παρατηρήσεις ή, ακόμα, και σε καταγγελίες. Αφήνουμε, βέβαια, ασχολίαστο ότι συγκεκριμένη εφημερίδα χαρακτήρισε ως την ευτράπελη πλευρά του θέματος το γεγονός ότι μαθητής σε ώρα μαθήματος χρησιμοποίησε το τηλέφωνό του για επικοινωνία με ραδιοφωνικό σταθμό. Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε καλύτερα από όλους ότι το θέμα είναι σοβαρότατο και έχει και πολλές άλλες πτυχές. Μία από αυτές αποτελεί σχήμα οξύμωρο. Ενώ, δηλαδή, το κινητό τηλέφωνο είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο επικοινωνίας, την ίδια στιγμή γίνεται η αφορμή για τον περιορισμό της ή και τον αποκλεισμό της. Είναι σύνηθες φαινόμενο να βλέπεις μαθητές κάθε ηλικίας να κάθονται σε παγκάκια στη σειρά και, αντί να συνομιλούν μεταξύ τους, είτε αστειευόμενοι είτε συζητώντας, να ασχολούνται μανιωδώς με τα παιχνίδια που έχουν εγκαταστημένα στα κινητά τους. Άλλοι πάλι, οι πλείστοι θα έλεγα, περιδιαβαίνουν στο διαδίκτυο και είτε παρακολουθούν αμφιβόλου ποιότητας ιστοσελίδες είτε σκοτώνουν το χρόνο τους με διάφορα παιχνίδια. Για φυσικό παιχνίδι ούτε συζήτηση. Είναι να απορεί κανείς για τα τόσα φαινόμενα παραβατικότητας των σημερινών νέων ή για την γλωσσική τους ένδεια; Μια επιπλέον πτυχή έχει να κάνει με το κόστος των κινητών που έχουν μαζί τους οι μαθητές. Εκπλάγηκα δυσάρεστα όταν πληροφορήθηκα ότι μαθητής γυμνασίου, προερχόμενος από όχι και πολύ ευκατάστατη οικογένεια, επιδείκνυε στους συμμαθητές του κινητό τηλέφωνο αξίας εννιακοσίων ευρώ. Μπορεί, βέβαια, κάποιος να πει ότι αυτή είναι η εξαίρεση. Όσοι το νομίζουν κάνουν μεγάλο λάθος. Μια έρευνα θα έβγαζε στην επιφάνεια ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, που έχει να κάνει με το είδος των σχέσεων μεταξύ γονέων και παιδιών. Διότι, δεν μπορεί να είναι υγιής η σχέση όταν γονείς δεν έχουν τη δύναμη να αντισταθούν στις πιέσεις που ασκούν τα παιδιά τους για την αγορά συσκευών μεγάλου κόστους, ιδιαίτερα κάτω από τις οικονομικές συνθήκες που ζούμε όλοι μας. Η αδυναμία των γονιών να αντισταθούν είναι ζήτημα ύψιστης σημασίας, του οποίου οι συνέπειες παρουσιάζονται όταν είναι πλέον αργά. Οι γονείς έχουν την υποχρέωση να προβληματίζουν τα παιδιά τους στα οικονομικά ζητήματα της οικογένειας και όχι να τους παρέχουν τα πάντα αφειδώλευτα. Τώρα, όσον αφορά την πλήρη απαγόρευση των κινητών στα σχολεία, αυτό, όπως λέχθηκε, είναι το επιθυμητό τόσο από το ΥΠΠ όσο και από τους γονείς. Φαίνεται, όμως, πως, δεδομένων και των θέσεων της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, κάτι τέτοιο δεν θα εισακουστεί. Προσωπικά δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η πλήρης απαγόρευσή τους είναι η σωστή ενέργεια. Επειδή, όμως, αυτό δεν είναι προς το παρόν εφικτό, οι διευθύνσεις των σχολείων οφείλουν να ενσωματώσουν στους εσωτερικούς κανονισμούς των σχολείων πολύ αυστηρούς και λεπτομερειακούς κανονισμούς και να τους εφαρμόσουν με τυπική αυστηρότητα, έτσι ώστε να καταστήσουν εξαιρετικά σοβαρό το κόστος χρήσης τους στο σχολικό χώρο. Έτσι, θα διασώσουν όσο γίνεται την ελευθερία των μαθητών τους και των εκπαιδευτικών. Διότι είναι προφανές ότι σε μια ανερμάτιστη κοινωνία, όπως είναι η κυπριακή, είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό πως το δικαίωμα των σημερινών νέων στον ηλεκτρονικό εγγραμματισμό θα τους οδηγήσει σε γλωσσική αγραμματοσύνη. Και τότε, τι να το κάνεις το δικαίωμα; Κ ατά τη διάρκεια των τελευταίων διαβουλεύσεων στο Eurogroup σχετικά με το «ελληνικό ζήτημα», ηγέρθη το ζήτημα της συνεργασίας Αθήνας Λευκωσίας. Ειδικότερα, η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε στο κατά πόσον η Λευκωσία θα στήριζε τις επιλογές της Αθήνας στην πρώτη φάση των διαβουλεύσεων ανάμεσα στους «19». Το ζήτημα έτυχε εκτεταμένης προβολής στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, καθώς περιείχε έναν εξαίρετο συνδυασμό πολιτικής για την Ε.Ε., τις ελλαδοκυπριακές σχέσεις, την οικονομία, τις σχέσεις κυβέρνησης αντιπολίτευσης, τα μνημόνια, την κοινωνική δυσαρέσκεια. Το ζήτημα των σχέσεων Αθήνας Λευκωσίας ασφαλώς διαθέτει ισχυρές ιδιαιτερότητες, ιστορικό παρελθόν, ευαισθησίες, κοινή γνώμη που διαθέτει υψηλά αντανακλαστικά σε σχέση με την αναγκαία ποιότητά τους. Εκτιμώ ότι τα πιο πάνω στοιχεία είναι σημαντικά, ωστόσο, χρειάζεται να αποκτήσουν ένα ακόμα: την ενηλικίωσή τους! Με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Το 1998 η ελληνική κυβέρνηση έλαβε την απόφαση με εισήγηση Γ. Κρανιδιώτη να πείσει την κυβέρνηση Γ. Κληρίδη να αποδεχθεί τη λύση της Κρήτης για τους ρωσικούς πυραύλους S300. Το σκεπτικό ήταν το εξής: Ο Ζ. Σιράκ εξ ονόματος όλων των «εμπλεκομένων συμφερόντων» που εξέφρασαν ισχυρή διαφωνία στην έλευση των πυραύλων (Ισραήλ, ΗΠΑ, Μ. Βρετανία), σε συνδυασμό με τις τουρκικές απειλές για καταστροφή τους, έθεσε το δίλημμα στην Αθήνα και τη Λευκωσία: «ή ενταξιακή πορεία ή S300!». Η Αθήνα διάλεξε τη λύση που εισηγήθηκε ο Γ. Κρανιδιώτης σε συνδυασμό με την αντικατάστασή τους με Τ ους τελευταίους μήνες ολοκληρώθηκαν οι γενετικές αναλύσεις και άλλες εξετάσεις για την ταυτοποίηση οστών των 71 κατοίκων της Άσσιας και άλλων γειτονικών χωριών που δολοφονήθηκαν και θάφτηκαν μαζικά σε δύο λάκκους στην περιοχή Ορνίθι του κατεχόμενου χωριού Αφάνεια. Σύμφωνα με τεκμηριωμένη μαρτυρία, οι οδηγίες για την εκτέλεσή τους δόθηκαν από ανώτερο Τούρκο αξιωματικό λίγες μέρες μετά την κατάπαυση του πυρός στο 2ο γύρο της τουρκικής εισβολής. Στις ανασκαφές που έκανε η ΔΕΑ πριν από λίγα χρόνια στους δύο λάκκους όπου ρίχθηκαν τα πτώματά τους, βρέθηκαν μόνο 4 πλήρεις σκελετοί, 3 σχεδόν πλήρεις σκελετοί, 2 μισοί σκελετοί, μεγάλος αριθμός σκόρπιων, μεμονωμένων οστών και πολύ μεγάλος αριθμός θραυσμάτων οστών. Η εξαφάνιση του μεγαλύτερου μέρους των οστών της πλειονότητας των θυμάτων που θάφτηκαν εκεί οφείλεται προφανέστατα σε πολύ μεταγενέστερη διατάραξη του χώρου ταφής και μετακίνηση των οστών με μηχανικά μέσα. Αυτό επιβεβαιώνεται επιστημονικά από τους αρχαιολόγους που έκαναν Το μυστικό της Eurovision πυραύλους μικρότερου βεληνεκούς. Αυτή η απόφαση της Αθήνας, μαζί με άλλες, συνέβαλε στην αποκλιμάκωση της έντασης, και βοήθησε με τους κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς να φτάσουμε στα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΟΚ στο Ελσίνκι το 1999 για ένταξη της Κύπρου στην ΕΟΚ με ή χωρίς λύση στο Κυπριακό. Στην εκλογική μάχη του 1998 οι δύο βασικοί μονομάχοι έκτισαν μεγάλο μέρος της καμπάνιας τους στη θέση «οι πύραυλοι στη νήσο». Θυμίζω «όποιος τα έχει 400, θα φέρει τους S300», (Γ. Κληρίδης»), ενώ «εγώ θα τους φέρω πιο γρήγορα», (Γ. Ιακώβου). Η περιπέτεια με τους S300 δείχνει ότι οι αποφάσεις χρειάζεται να λαμβάνονται με ψυχρό υπολογισμό, με στάθμιση όλων των δεδομένων, με ιεράρχηση προτεραιοτήτων, με στρατηγική στόχευση, με ορθολογική διαχείριση του μακροπρόθεσμου συμφέροντος με στόχο την ανατροπή των συσχετισμών μέσα από την επίλυση του Κυπριακού. Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ Είναι τελείως διαφορετικό θέμα το ότι αυτή τη μεγάλη επιτυχία του Δεκέμβρη του 1999 η Λευκωσία ούτε κατενόησε ούτε, κυρίως, αξιοποίησε στα χρόνια που ακολούθησαν για να καταστήσει την Ε.Ε. καταλύτη της λύσης. Οι σχέσεις Αθηνών Λευκωσίας χρειάζεται να έχουν ποιότητα, να βασίζονται στη διαβούλευση, που σημαίνει προσπάθειες για συγκλίσεις αλλά και διαφορετικές γνώμες που να βασίζονται σε διαφορετική ανάλυση πραγμάτων. Αυτή η ποιότητα είναι προτιμότερη παρά να κρύβονται τυχόν διαφωνίες κάτω από το χαλί εν ονόματι μιας παράδοσης που κάνει λόγο για «άριστες» σχέσεις χωρίς αυτές να ταυτίζονται με τα πράγματα. Η διαφορετική ανάγνωση των θεμάτων, όταν είναι απαλλαγμένη από μικροκομματικούς υπολογισμούς, είναι χρήσιμη και συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των θεμάτων, στην ωριμότητα που προκύπτει από την κατάκτηση μιας ανώτερης προσέγγισης. Ωριμότητα σημαίνει αμοιβαιότητα στη διεκδίκηση μιας σύγκλισης, αλλά και (επιτέλους) αποκόλληση από το «μυστικό της Eurovision». Το τελευταίο δεν παράγει πρόοδο, αντίθετα, αντικαθιστά το ορθολογικό κριτήριο, υποβαθμίζει την απαιτούμενη αξιοπιστία, και εκθέτει τους οπαδούς του ως στερούμενους σοβαρότητας. Σήμερα που τα πράγματα για την ελληνική οικονομία είναι λιγότερα αρνητικά από ό,τι ήταν πριν από 15 ημέρες, μπορούμε να κατανοήσουμε περισσότερα: η Ε.Ε. ή το Eurogroup δεν λειτουργούν με διαλέξεις, απαιτούνται γραπτά κείμενα, στοιχεία, αριθμοί, δεσμεύσεις, χρονοδιαγράμματα, κανόνες για να μπορούν οι «19» να μιλούν μια κοινή γλώσσα για να διατηρούν έτσι τον οργανικό τους δεσμό. Δεν επιτυγχάνεις στόχους επικαλούμενος διαρκώς την ιδιαιτερότητά σου, αλλά κατά πόσο δημιουργείς τις προϋποθέσεις για να βγεις μία ώρα ενωρίτερα από τα μνημόνια, κατά πόσο δημιουργείς μια ανταγωνιστική οικονομία, κατά πόσο με τη δική σου προσπάθεια μπορείς να εκσυγχρονίσεις το κράτος, και τις κοινωνικές συμπεριφορές, κατά πόσο οι επιδόσεις σου σε όλους τους τομείς σού προσφέρουν αξιοπιστία σε έναν ολοένα και πιο εξαρτημένο κόσμο. Η κατανάλωση της «ελληνικής ιδιαιτερότητας» οδηγεί από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Κτίζεις πύργους για την «εθνική μας μοναξιά», όταν άλλες χώρες κατακτούν με το σπαθί τους ισχυρότερες θέσεις στην αναπτυξιακή διαδικασία αξιοποιώντας τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, βελτιώνοντας την κουλτούρα και τις υποδομές τους. Τo τριπλό έγκλημα της Τουρκίας στην Άσσια την ανασκαφή αλλά και από άλλες μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες η μετακίνηση των οστών έγινε οργανωμένα και κατόπιν άνωθεν διαταγής για να απαλειφθούν τα ίχνη του φοβερού αυτού εγκλήματος. Σαν αποτέλεσμα της επιχείρησης αυτής, οι περισσότεροι σκελετοί κομματιάστηκαν, μεγάλος αριθμός των οστών ανακατεύτηκαν και θρυμματίστηκαν. Τα χώματα και τα οστά που μπόρεσαν οι μπουλντόζες να βγάλουν από τους λάκκους φορτώθηκαν σε φορτηγά και μεταφέρθηκαν αλλού όπου τα άδειασε η κάσια του φορτηγού και θάφτηκαν ξανά με τη χρήση μπουλντόζας. Η Τουρκία και η τ/κ ηγεσία αρνούνται να δώσουν οποιεσδήποτε πληροφορίες για τον χώρο εξαφάνισης των οστών, ισχυριζόμενες ότι δεν γνωρίζουν οτιδήποτε για την επιχείρηση μετακίνησής τους. Παρ όλο που μια τέτοια επιχείρηση αυτού του μεγέθους δεν μπορούσε να γίνει μεμονωμένα, από οποιοδήποτε και χωρίς τη γνώση και την έγκριση των στρατιωτικών αρχών. Σαν αποτέλεσμα της διατάραξης του χώρου ταφής, της διάλυσης των σκελετών, του θρυμματισμού των οστών Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΑΝΑΣΑ και της μετακίνησής τους, η ανεύρεση και ταυτοποίηση των θυμάτων του εγκλήματος αυτού γίνεται πολύ πιο δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Το έργο της ΔΕΑ γίνεται πολυπλοκότερο, δυσχερέστερο και δαπανηρότερο σε πολύ μεγάλο βαθμό, σε όλες του τις φάσεις από τη συλλογή πληροφοριών, στην έρευνα, στην ανασκαφή, στην ανθρωπολογική εξέταση, στις γενετικές αναλύσεις και στην ταυτοποίηση. Τα πολλαπλά προβλήματα που προκάλεσε η ανίερη αυτή πράξη δεν τελειώνουν εδώ. Το χειρότερο από όλα είναι ότι ύστερα από τόσες δεκαετίες αναμονής, πόνου και αγωνίας, παραδίδονται στους συγγενείς κάποια οστά ή θραύσματα οστών μετρημένα στα δάκτυλα των χεριών ή που χωρούν σ ένα πιάτο, για να κάνουν κηδεία και να τα θάψουν. Πράγμα που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερο πόνο και οργή και απογοήτευση στους συγγενείς που δικαιολογημένα το θεωρούν παρωδία και εμπαιγμό που δεν μπορούν να αποδεχθούν και να ησυχάσουν. Το έγκλημα της Τουρκίας στην Άσσια είναι πολυδιάστατο και συνεχές. Είναι ένα τριπλό έγκλημα. Αποτελεί την αποκορύφωση της τουρκικής αρνητικότητας, αδιαλλαξίας, απανθρωπιάς EPA και αναλγησίας. Η πρώτη του διάσταση είναι η εκτέλεση εν ψυχρώ 71 αθώων ανθρώπων από Τούρκους στρατιώτες με οδηγίες ανώτερου Τούρκου αξιωματικού. Η δεύτερη διάσταση είναι η οργανωμένη διατάραξη του χώρου ταφής, η καταστροφή των σκελετών και η μετακίνηση των οστών για σκοπούς συγκάλυψης του πρώτου εγκλήματος. Και η τρίτη διάσταση είναι η άρνηση της να πράξει το ελάχιστο ανθρωπιστικό καθήκον ύστερα από 41 χρόνια. Να δώσει πληροφορίες και να συνεργαστεί για την ανεύρεση των οστών που έχουν μετακινηθεί για να ταυτοποιηθούν, να δοθούν στους συγγενείς για την πρέπουσα ταφή και να κλείσει επιτέλους αυτό το οδυνηρό κεφάλαιο. Κάτω από το φως των πιο πάνω, η ετήσια χορηγία $ της Τουρκίας στη ΔΕΑ που γίνεται για επικοινωνιακούς λόγους και για την οποία κάποιοι έσπευσαν να εκφράσουν ευγνωμοσύνη, αποτελεί εμπαιγμό και πρόκληση για τους συγγενείς των αγνοουμένων που υποφέρουν από τα εγκλήματα της και την άτεγκτη στάση της. Ο κ. Θεόφιλος Β. Θεοφίλου είναι τέως εκπρόσωπος της ε/κ κοινότητας στη ΔΕΑ Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός Γ ια τη συμφωνία της Ελλάδας λέχθηκαν και γράφτηκαν πολλά. Η κυβέρνηση, αφού πρώτα έκανε τα πάντα για να φέρει τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας, κατάφερε να αποφύγει τα χειρότερα (για την ώρα). Το τι βελτιώσεις τελικώς θα πετύχει θα φανεί με το τέλος της τετράμηνης παράτασης, στο νέο πρόγραμμα. Αν και είναι ξεκάθαρο από τις συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων ότι αυτό δεν μπορεί να διαφέρει πολύ από το υφιστάμενο. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η κατάληξη δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Αφού στο μεσοδιάστημα, η Αθήνα κατάφερε να πληγώσει περαιτέρω τις σχέσεις της με τους εταίρους και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, καθιστώντας τη συμφωνία ακόμα πιο δύσκολη. Για να πετύχει τι; Συνέχιση των μνημονίων και της τρόικας, αλλά να μην αποκαλούνται έτσι. Επί της ουσίας τι πέτυχε η Ελλάδα σε μετρήσιμα αποτελέσματα; «Πέτυχε», λόγω αβεβαιότητας να αυξήσει το δημοσιονομικό κενό Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ από 34 σε (μέχρι και) 56 δισ. «Πέτυχε» την εκροή 60 δισ. κεφαλαίων στο εξωτερικό σε τρεις μήνες. Χρήματα που θα μπορούσαν να είχαν ριχτεί στην αγορά. Ενώ, με την ενδιάμεση συμφωνία, «πέτυχε να κερδίσει χρόνο» που παρατείνει την αβεβαιότητα, παγώνοντας για ένα 4μηνο την αγορά, απομακρύνοντας τις όποιες πιθανές επενδύσεις, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη και στην καταπολέμηση της ανεργίας (τους πρώτους δεδηλωμένους της στόχους δηλαδή), και μεταθέτοντας την επιστροφή του τραπεζικού συστήματος στην κανονικότητα. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες ο μέσος Έλληνας ο οποίος επικροτεί τους κυβερνητικούς χειρισμούς απέσυρε από τις τράπεζες 50 εκατ. την ημέρα. Το πιο σημαντικό βεβαίως είναι πως αποκατέστησε την αξιοπρέπεια. Την ώρα που η Ελλάδα για δεύτερη φορά σε μια τετραετία βρισκόταν στο επίκεντρο της Ευρώπης, αγγίζοντας το Grexit και κάνοντας τους επενδυτές να φεύγουν τρέχοντας, που θυσίαζε την ουσία για την εικόνα, η Πορτογαλία, αθόρυβα, έπαιρνε το «πράσινο φως» για να αποπληρώσει προκαταβολικά το ΔΝΤ ενώ τα 10ετή ομόλογα της διαμορφώνονταν σε ιστορικό χαμηλό, κάτω από 2,2% (8 μονάδες πιο κάτω από το αντίστοιχο ελληνικό). Την ώρα που η Ελλάδα παγιδευμένη στα μνημόνια αγωνιζόταν να αλλάξει την Ευρώπη (που δεν δουλεύει) η Ισπανία επανερχόταν σε ρυθμούς ανάπτυξης του 2%+. Τι μηνύματα άντλησε το δικό μας πολιτικό δυναμικό και η κοινωνία, από την περιπέτεια της Ελλάδας και των άλλων χωρών; Ότι ο σωστός δρόμος είναι η σύγκρουση και αμφισβήτηση του μνημονίου. Μεταξύ της αναξιοπρεπούς στάσης που επιτρέπει έξοδο από τον μηχανισμό και δανεισμό από τις αγορές και αυτής που με τσαμπουκά θα συνεχίσει να επαιτεί από τους θεσμούς ώστε να διατηρείται και η αξιοπρέπεια, επιλέξαμε το δεύτερο. Δεξιά και Αριστερά όπως και η πλειοψηφία των δημοσιογράφων στριμώχτηκαν στη σειρά για να μας υπενθυμίσουν ότι «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός», έναντι του οποίου η αξιοπρέπεια μας επιβάλλει να αγωνιστούμε. Αρχής γενομένης με τις εκποιήσεις. Τι κι αν δημοσιονομικά το δικό μας πρόγραμμα πάει καλά; Δεν θα μπορούσαμε να υποκύψουμε σε εκβιασμούς που μας θέλουν να ακολουθούμε πρόγραμμα για επανένταξη στις αγορές. Ο δε κόσμος στριμώχθηκε στις θέσεις ενός ασφυκτικά γεμάτου ακροατηρίου επιδοκιμάζοντας αυτούς με τον πιο αντιδυτικιστικό, τον πιο εθνικιστικό λόγο. Δεν θα μπορούσε να είχε κάνει τίποτε διαφορετικό μια κοινωνία που έμαθε να «στηρίζει» μέχρι τέρμα την αξιοπρέπειά της. Για μια ακόμα φορά απλά ξεπεράσαμε την πραγματικότητα. Ούτε το κούρεμα ούτε οι βελτιωμένοι δείκτες προβλημάτισαν. Αν κάτι έκαναν ήταν να μετατρέψουν και τους μνημονιακούς σε αντιμνημονιακούς. Δεν θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει διαφορετικά μια χώρα, όπου ο πατριωτισμός του καθενός μετριέται από τα «Όχι» και τις συγκρούσεις χάριν των συγκρούσεων. Μια χώρα που έμαθε απλά να τρώει τα μούτρα της, να υποκύπτει για λόγους τακτικής, να μαζεύει τα κομμάτια της και μετά ξανά (με δόξα) προς τον τοίχο να τραβά. Διότι η δική μας λογική και παραγωγή πολιτικής δεν έχει να κάνει ούτε με τη διαπραγμάτευση ούτε με τα όποια αποτελέσματά της. Αλλά με τη διαρκή ανάγκη αναζήτησης ενός (φανταστικού έστω) εχθρού. Με την πεποίθηση ότι η αξιοπρέπεια και ο πατριωτισμός επιβάλλουν τη σύγκρουση ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων ή επιδιώξεων. Και τη βεβαιότητα ότι η σύγκρουση και όχι το αποτέλεσμα αποτελεί το τέλος της διαδρομής. Τη νίκη. Που εν μέρει λειτουργεί και λυτρωτικά. Δεν είναι εμείς που φταίμε αλλά οι άλλοι. Έτσι και η Δρομολαξιά, ο ΣΑΠΑ, το χρηματιστήριο, η διαφθορά, η διαπλοκή και η κομματοκρατία γίνονται ασήμαντα. Δεν θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει τίποτε άλλο από το να επιμείνουμε ακόμα μια φορά ότι για όλα μας τα κακά ευθύνονται αυτοί οι επάρατοι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές. Δημιουργώντας τη βεβαιότητα ότι σύγκρουση με αυτούς θα λύσει τα προβλήματά μας. Αλλά κι αν ακόμα δεν τα επιλύσει θα μας επιτρέψει να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας. Δεν θα μπορούσαμε για μια ακόμα φορά να μην είχαμε αγνοήσει ότι ο χειρότερος εχθρός μας είναι οι δικοί μας μύθοι. Έστω κι αν ξέρουμε τι είναι ευεργετικό για τη χώρα, δεν θα ήμασταν αντάξιοι της ιστορίας μας αν δεν κάναμε ακριβώς το αντίθετο για να εκδικηθούμε τους ιμπεριαλιστές. Αν για μια ακόμα φορά δεν επιλέγαμε να αντιπαρατεθούμε με τον εαυτό μας. Ποιος είπε ότι τα δύσκολα είναι πίσω μας;

11 11-POLITIKI _Master_cy 27/02/15 17:05 Page 11 Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Θέλει να ξεριζώσει τον Γκιουλέν από την Τουρκία ο Ταγίπ Ερντογάν Ο αναλυτής Ομέρ Αντίγιαμαν μιλά στην «Κ» για τη σφοδρή και παρατεταμένη σύγκρουση της κυβέρνησης με το Κίνημα Γκιουλέν Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Πριν από περίπου έναν χρόνο, η αντιπαράθεση της κυβέρνησης Ερντογάν με το Κίνημα Γκιουλέν βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Διακόπτοντας τη συνεργασία του με την κυβέρνηση, το Κίνημα ανέδειξε υποθέσεις διαφθοράς και τρομοκρατίας, στις οποίες ενεπλάκησαν υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Σήμερα που η σύγκρουση αναζωπυρώνεται, η <<<<<<< Τον κατηγορεί ότι συμπράττει με ξένες μυστικές υπηρεσίες για αποσταθεροποίηση της χώρας, καθώς και για εξόντωση του ιδίου. Ο Ομέρ Αντίγιαμαν σημειώνει ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε «κατάσταση πολέμου» με τις μυστικές υπηρεσίες της Δύσης και προϊδεάζει για τα νέα τουρκικά σχέδια στο Κυπριακό. «Κ» απευθύνεται στον αναλυτή Ομέρ Αντίγιαμαν, ο οποίος παρακολουθεί τις εξελίξεις στο Προεδρικό Μέγαρο αλλά και από την οπτική των Υπηρεσιών Ασφαλείας, ο οποίος και αναλύει υπό την οπτική γωνία της κυβέρνησης τη μεγάλη αντιπαράθεση Γκιουλέν Ερντογάν. Σημειώνει μάλιστα ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε «κατάσταση πολέμου» με τις μυστικές υπηρεσίες της Δύσης και προϊδεάζει για τα νέα τουρκικά σχέδια στο Κυπριακό. Ποια είναι η δική σας ανάλυση σχετικά με το υπόβαθρο της σύγκρουσης της κυβέρνησης με το Κίνημα Γκιουλέν; Δεν συμφωνώ με τον όρο «σύγκρουση κυβέρνησης Κινήματος Γκιουλέν». Η ένταση ξεκίνησε όταν το 2013 διέρρευσαν τα μυστικά μιας οργάνωσης, η οποία στο παρελθόν αποκοίμισε τη βάση της, χρησιμοποιώντας τις θρησκευτικές ευαισθησίες των πολιτών και η οποία έκτοτε απειλεί την ασφάλεια της Τουρκικής Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο της δράσης της η εν λόγω οργάνωση τοποθέτησε σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες δικούς της ανθρώπους. Η ηγεσία της συνεργάζεται σήμερα με διάφορους φορείς της παγκόσμιας οικονομίας και ξένες μυστικές υπηρεσίες, ενώ στο παρελθόν, συνεργαζόταν με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Οι δήθεν ισχυρισμοί περί εμπλοκής των μελών του ΑΚΡ σε υποθέσεις διαφθοράς, υποχρέωσαν το κυβερνών κόμμα να λάβει μέτρα εναντίον της οργάνωσης. Σε ό,τι αφορά το υπόβαθρό της οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι έχει μετατραπεί σε εργαλείο των ξένων μυστικών υπηρεσιών με στόχο τη διεξαγωγή συγκαλυμμένων ή μυστικών επιχειρήσεων. Στο στόχαστρο της οργάνωσης βρίσκεται ο Πρόεδρος Ερντογάν, ο οποίος θεωρείται επικίνδυνος. Όλα δείχνουν ότι η συγκεκριμένη επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Εδώ κι ένα χρόνο διαδίδεται ότι η κυβέρνηση σχετίζεται με κάποιες εξτρεμιστικές οργανώσεις. Η κυβέρνηση κατάφερε να απαντήσει σε αυτούς τους ισχυρισμούς; Η επίθεση που δέχεται η κυβέρνηση αποτελεί συγκαλυμμένη επιχείρηση δυτικών μυστικών επιχειρήσεων, οι οποίες χρησιμοποιώντας πλαστά τεκμήρια προσπαθούν να συσχετίσουν την κυβέρνηση με διάφορες τρομοκρατικές οργανώσεις και την Οργάνωση Σελάμ Τεβχίντ. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης επιχείρησης, η οργάνωση Γκιουλέν τοποθέτησε ανθρώπους της σε θέσεις κλειδιά εντός του τουρκικού κράτους. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη απειλή όχι ως ΑΚΡ αλλά ως τουρκικό κράτος. Στόχος των διαδόσεων δεν είναι μόνο το ΑΚΡ αλλά η Τουρκική Δημοκρατία. Στις αναλύσεις σας τονίζετε ότι πίσω από την «παράλληλη δομή» (Κίνημα Γκιουλέν) κρύβονται μυστικές υπηρεσίες από τον ευρύτερο χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Ποιοι είναι οι στόχοι αυτών των υπηρεσιών; Με την έναρξη των επιχειρήσεων του τουρκικού κράτους κατά της οργάνωσης, η ηγεσία της κάλεσε σε βοήθεια τους «μεγάλους της αδελφούς», δηλαδή τη Βρετανία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Η πρώτη αντιπαράθεση της Τουρκίας με τη Γερμανία σημειώθηκε όταν το Βερολίνο συνέλαβε τρεις πολίτες της Τουρκίας, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με τις τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες (ΜΙΤ). Παράλληλα, η Βρετανία διέδιδε τις ψευδείς φήμες της οργάνωσης κατά του Ερντογάν, ενώ και οι ΗΠΑ παρείχαν κάλυψη και υποστήριξη στην επιχείρηση σπίλωσης της υπόληψης του Τούρκου Προέδρου, τροφοδοτώντας με ψευδείς ειδήσεις μέσα ενημέρωσης, τα οποία σχετίζονται με τη CIA. Ακόμη, η CIA φυγάδευσε τα υψηλόβαθμα στελέχη της οργάνωσης τα οποία σήμερα αναμένουν εντολές για νέες επιχειρήσεις στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια. Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την οργάνωση (το Κίνημα Γκιουλέν) με στόχο την ανατροπή του Ερντογάν. Οι προαναφερόμενες χώρες προβληματίζονται για το ενδεχόμενο της δημοσιοποίησης των ταυτοτήτων των πρακτόρων (asset) τους. Για αυτό τον λόγο, περιορίζουν πλέον τις σχέσεις τους με την οργάνωση. Κατά την άποψή σας, ποια θα είναι τα επόμενα βήματα του Προέδρου Ερντογάν και του Εθνικού Συμβούλιου Ασφαλείας; Η οργάνωση έχει ήδη καταγραφεί στην Κόκκινη Βίβλο του κράτους (σ.σ. βίβλος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Τουρκίας όπου καταγράφονται οι απειλές, οι οποίες στρέφονται κατά του τουρκικού κράτους). Ήδη έχουν εντοπισθεί στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν τη σχέση της οργάνωσης με την τουρκική δικαιοσύνη. Προς αυτή την κατεύθυνση στρέφονται όλες οι επιχειρήσεις του τουρκικού κράτους, ενώ μεγάλη είναι η αποφασιστικότητα την οποία επιδεικνύει ο αρχιστράτηγος της Τουρκίας Ερντογάν. Πιστεύετε ότι η Κύπρος θα διαδραματίσει έναν ειδικό ρόλο στα μελλοντικά σχέδια της Τουρκίας; Η ΤΔΒΚ έχει γεωστρατηγική σημασία για την Τουρκία. Γι αυτό τον λόγο και η ΤΔΒΚ πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Τουρκίας και να δρομολογήσει τη μετάβασή της σε προεδρικό σύστημα. Η βουλή θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αλλαγή του συντάγματος, του εκλογικού νόμου, του νόμου περί δημοψηφισμάτων και περί πολιτικών κομμάτων. Σε αυτά τα πλαίσια θα πρέπει να εκσυγχρονισθεί και ο δημόσιος τομέας. Στη νέα περίοδο, όλοι γνωρίζουμε ότι εξαιτίας της αδιαλλαξίας της ελληνοκυπριακής πλευράς μας περιμένουν κάποιες σοβαρές δυσκολίες. Η ΤΔΒΚ είναι υποχρεωμένη να αλλάξει το σύνταγμά της και να μεταβεί σε προεδρικό σύστημα το συντομότερο».

12 12-DHMOSKOPISI_Master_cy 28/02/15 00:11 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Λαϊκή απαίτηση για τομές και αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης και των θεσμών Δημοσκόπηση Καθημερινής: Τέλειωσε η περίοδος χάριτος προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη - Απαξίωση για τα κόμματα Tου ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Διάχυτο είναι το αίσθημα της απογοήτευσης από τον βαθμό λειτουργίας και αξιοπιστίας των πολιτικών αλλά και των πολιτειακών θεσμών της Κύπρου, όπως προκύπτει από τη δημοσκόπηση που διενέργησε για λογαριασμό της Καθημερινής η εταιρεία Symmetron Market Research. Από τη δημοσκόπηση, η οποία διενεργήθηκε μεταξύ Φεβρουαρίου σε δείγμα 800 ατόμων, προκύπτει ξεκάθαρα αλλαγή θεματολογίας ως προς τα ζητήματα που απασχολούν τον Κύπριο πολίτη στην καθημερινότητά του και τα οποία τίθενται επί τάπητος στις διαπροσωπικές συζητήσεις. Παρατηρείται, λαμβάνοντας υπόψη και προηγούμενες δημοσκοπήσεις, πως τα θέματα της οικονομίας της χώρας, ομαδοποιημένο με την ανεργία και την ακρίβεια, καθώς και της διαφθοράς με τη διαπλοκή στον δημόσιο βίο, είναι εκείνα που απασχολούν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, το μεν πρώτο με ποσοστό 85% επί των ερωτηθέντων και το μεν δεύτερο με ποσοστό 41%. Το κυπριακό, βάσει απαντήσεων στο ερώτημα «όταν συζητάτε πολιτικά θέματα σε ποια ζητήματα περιστρέφεται κυρίως η συζήτηση;», είναι τρίτο με ποσοστό 27% σε όλες της ηλικιακές ομάδες που κάλυψε η δημοσκόπηση, συμπεριλαμβανομένων όλων των επιπέδων μόρφωσης και τους τομείς εργασίας των ερωτηθέντων, στοιχείο που έχει τη δική του πολιτική ανάγνωση. Έντονη απογοήτευση Η δεύτερη χρονιά στη διακυβέρνηση της χώρας κλείνει με αρνητικό πρόσημο, εφόσον οι πολίτες κρίνουν ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν είναι ικανή να βγάλει τη χώρα από την οικονομική κρίση (όχι, 59%). Αρνητική γνώμη με ποσοστό 51% συγκεντρώνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με αυξητικές τάσεις, ενώ αρνητικό είναι και το πρόσημο για τον γενικότερο τρόπο άσκησης των καθηκόντων του. Στοιχείο προβληματισμού από την άλλη για την παρούσα διακυβέρνηση αποτελεί και το ότι οι πολίτες δεν είναι ικανοποιημένοι από την απόδοσή της κυρίως στους τομείς της οικονομίας και του Κυπριακού, ενώ δείχνουν να μην πιστεύουν στις δυνατότητές της για να οδηγήσει τη χώρα στην ανάκαμψη. Φωτεινή αναλαμπή για την κυβέρνηση είναι η στήριξη που λαμβάνει στην απόφασή της για αποχώρηση από τις συνομιλίες για το Κυπριακό. Καχυποψία για θεσμούς Κραταιό πάντως είναι το αίσθημα της απογοήτευσης ως προς τον βαθμό εμπιστοσύνης σε θεσμούς της πολιτείας, όπως είναι η Κεντρική Τράπεζα και η Δικαστική εξουσία. Βάσει της δημοσκόπησης και με τις απαντήσεις που δίνονται να είναι α) Καθόλου, β) Λίγο, γ) Αρκετά δ) Πολύ, οι πολίτες απάντησαν πως δεν εμπιστεύονται καθόλου την Κεντρική Τράπεζα σε ποσοστό 51%, λίγο απάντησε το 36%, αρκετά το 11% και πολύ μόλις 1%. Το στοιχείο αυτό, συνάδει με τη δυσπιστία και το υψηλό ποσοστό έλλειψης εμπιστοσύνης (33%) που δείχνουν οι πολίτες ως προς και τη δικαστική εξουσία, παρόλο που σειρά σκανδάλων πολιτικής και οικονομικής φύσεως βρίσκονται υπό διερεύνηση. Εξίσου βασικό στοιχείο στη δημοσκόπηση είναι και το θέμα του ασυμβίβαστου που συζητείται ακροθιγώς το τελευταίο διάστημα. Η ερώτηση του αν πρέπει ή δεν πρέπει οι αξιωματούχοι του κράτους να διατηρούν και άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες, απαντήθηκε με ποσοστό 91% ότι δεν πρέπει, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα για το πόσο έντονα αντιλαμβάνονται την έννοια και το περιεχόμενο του ασυμβίβαστου οι πολίτες, ενώ παρόμοιο ποσοστό καταγράφεται και στην ερώτηση αν είναι θεμιτό να έχουν δοσοληψίες με το κράτος συγγενείς πολιτικών ή αξιωματούχων. Αυτό το μήνυμα πρέπει να αποκρυσταλλωθεί από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, προς την ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣ οποία οι πολίτες δεν εκφράζουν καμία εμπιστοσύνη και δεν πιστεύουν ότι τα κόμματα θα επιδιώξουν την καταδίκη όσων ευθύνονται. Ανάθεση: Καθημερινή Κυπριακή Πολιτική & Οικονομική Εφημερίδα ΛΤΔ Γραφείο: Symmetron Market Research Ημερομηνία Διεξαγωγής: 20-27/02/2015 Κάλυψη: Παγκύπρια αστικές και αγροτικές περιοχές Δείγμα: 800 άτομα άνδρες και γυναίκες 18 χρονών και άνω Επιλογή Δείγματος: Τυχαία στρωματοποιημένη δειγματοληψία Συλλογή Στοιχείων: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου Στατιστικά Στοιχεία: 95% βαθμός εμπιστοσύνης, περιθώριο απόκλισης +/- 3,5 Απαξίωση για τα κόμματα Η αποστασιοποίηση των πολιτών από τα κόμματα, τα πολιτικά πρόσωπα και η ανάδειξη ενός νέου, κεντρώου κόμματος που θα συγκέντρωνε πιθανότητες επιτυχίας, είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά με τη δική τους πολιτική σημασία όπως αναδείχθηκαν στη δημοσκόπηση της Καθημερινής. Το ποσοστό των ερωτηθέντων που συζητούν για τα πολιτικά κόμματα της χώρας είναι ιδιαίτερα χαμηλό (14%), γεγονός που καταδεικνύει και την απαξίωση για τις εξελίξεις εντός των κομμάτων, ενώ προκύπτουν και ερωτήματα ως προς τη δημοφιλία των πολιτικών στα δικά τους κόμματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος συγκεντρώνει περισσότερες θετικές γνώμες σε ψηφοφόρους της ΕΔΕΚ (62%) από ό,τι στο ΔΗΚΟ (58%). Το μεγαλύτερο ποσοστό, βάσει θετικής γνώμης, από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς το λαμβάνει ο Γ. Περδίκης με 45%. Το πιο ενδιαφέρον όμως συμπέρασμα της δημοσκόπησης προέρχεται από την ερώτηση «αν πιστεύετε ότι ένα νέο κόμμα στον χώρο του κέντρου θα έχει πιθανότητες επιτυχίας». Κατά το παρελθόν ο διάλογος για τη δημιουργία μεσαίου χώρου με τη συμμετοχή κυρίως του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και της Συμμαχίας έπεσε στο κενό. Οι πολίτες προκρίνουν τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα με ποσοστό 27% να απαντά ότι μάλλον ναι, ένα κεντρώο κόμμα θα είχε πιθανότητες επιτυχίας.

13 13-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 17:05 Page 13 Kυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 Ο ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ «Κ» Η Κύπρος είναι πόστο πρώτης εθνικής γραμμής Εκ βαθέων εξομολόγηση του Βασίλη Παπαϊωάννου για τα έξι χρόνια παρουσίας και υπηρεσίας στη Λευκωσία Συνέντευξη στον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΜΑΡΑ Έξι χρόνια συμπληρώθηκαν από τότε που ο Βασίλης Παπαϊωάννου ανελάμβανε το πόσο του πρεσβευτή της Ελλάδας στη Λευκωσία. Λίγο πριν από την αλλαγή φρουράς στην οδό Βύρωνος ο κ. Παπαϊωάννου μοιράστηκε μαζί μας εικόνες, συναισθήματα αλλά και προκλήσεις έξι ετών. Σε συνέντευξή του στην «Κ» θυμάται πως μια κουβέντα της Ντόρας Μπακογιάννη ήταν ο προάγγελος για τον ερχομό του στην Κύπρο. Διαβεβαιώνει ότι η Ελλάδα αποτελεί ακλόνητο στυλοβάτη του κυπριακού ελληνισμού, ενώ μας αποχαιρετά με ένα στίχο του αλεξανδρινού ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη. Η πιο δύσκολη ώρα για έναν πρέσβη ποια είναι; Η ώρα της άφιξης, της ανάληψης ή της παράδοσης των καθηκόντων; Είναι δύσκολο πόστο αυτό του πρεσβευτή της Ελλάδος στη Λευκωσία; H ανάληψη καθηκόντων συνδυάζεται με το συναίσθημα εγρήγορσης και αγωνίας για την ανακάλυψη του νέου και του άγνωστου, <<<<<<<< Το Κυπριακό παραμένει στην κορυφή των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής μας και, συνεπώς, πρώτο θέμα στο πλαίσιο του κύκλου εργασιών της Πρεσβείας μας. Πώς θα μπορούσε, εξάλλου, να είναι διαφορετικά; σε συνδυασμό με την έντονη επιθυμία και προσδοκία ανταπόκρισης στις διάφορες απαιτήσεις της αποστολής. Ακόμα δε, περισσότερο, όταν πρόκειται για αποστολή πρώτης εθνικής γραμμής, όπως είναι η Πρεσβεία μας στη Λευκωσία. Στην παράδοση καθηκόντων προστίθεται η συγκινησιακή φόρτιση του αποχωρισμού, αφού στο μεταξύ η δράση του Πρέσβη έχει εμπλουτιστεί με την οικειότητα των φιλικών σχέσεων και της συνεργασίας, την εμπειρία από τις κοινές αγωνίες επί των επάλξεων. Δύσκολο λοιπόν και το ένα και το άλλο! Απαιτητικό, τιμητικό. H Κύπρος ήταν απλά ένα πόστο από τα πολλά που πήγατε ως διπλωμάτης; H Κύπρος δεν είναι ένα πόστο από τα πολλά. Η Κύπρος είναι πόστο πρώτης εθνικής γραμμής. Είναι πόστο «μάχης», όπως λέμε στο γλωσσάρι του λειτουργήματός μας. Και εκφράζω, για άλλη μία φορά, την ευγνωμοσύνη μου προς όλους τους υπηρεσιακούς και πολιτικούς προϊσταμένους μου, που μου εμπιστεύτηκαν όλα αυτά τα έξι χρόνια το εθνικό πόστο της Πρεσβείας μας στη Λευκωσία. Θα εγκαταλείψετε το νησί ή απλώς θα αφυπηρετήσετε επί κυπριακού εδάφους; Δεν εγκαταλείπει κανείς έτσι εύκολα την Κύπρο, έχοντας μάλιστα υπηρετήσει ως Πρέσβης της Ελλάδος. Η αφυπηρέτηση είναι ένας υποχρεωτικός μονόδρομος με τη στενή δημοσιοϋπαλληλική έννοια, αλλά η πορεία δεν εξαντλείται με αυτόν τον τρόπο. Η Κύπρος παραμένει ένα ζωντανό κεφάλαιο της ζωής μου. Με βοηθούν τα λόγια του Κ. Καβάφη: «Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια (την Κύπρο) που φεύγει. Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν ένα όνειρο». Περιγράψτε μας την εικόνα όταν μάθατε ότι τοποθετείστε στην Πρεσβεία στην Λευκωσία. Μεταξύ υπηρετούσα στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου μας στη θέση του διευθυντή Διμερών Πολιτικών Σχέσεων με τις χώρες της Μέσης Αναστολής. Στα μέσα του 2008, επί Υπουργίας Ντόρας Μπακογιάννη, επιστρέφαμε από μια μεγάλη περιοδεία στις χώρες αρμοδιότητάς μου. Στην επιστροφή, όπως πετούσαμε πάνω από την Κύπρο και όντας εγώ τελείως ανυποψίαστος, η υπουργός σχολίασε «Βασίλη, η Κύπρος» χωρίς δεύτερη κουβέντα από κανένα. Αργότερα, σε περίοδο μεταθέσεων μου προτάθηκε το πόστο και τότε συνειδητοποίησα το νόημα της παρατήρησης της υπουργού σε εκείνη την υπηρεσιακή πτήση. Είμαι ευγνώμων. Υποστηρίζεται ότι μετά το 2004 μειώθηκε η έντονη δημόσια παρουσία που είχαν οι Έλληνες πρέσβεις στο πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου. Ισχύει κάτι τέτοιο; Όχι. Ο ισχυρισμός αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το Κυπριακό παραμένει στην κορυφή των προτεραιοτήτων της εξωτερικής πολιτικής μας και, συνεπώς, πρώτο θέμα στο πλαίσιο του κύκλου εργασιών της Πρεσβείας μας. Πώς θα μπορούσε, εξάλλου, να είναι διαφορετικά; Η διαβούλευση με το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συνεχής, το ίδιο και οι ενέργειές μας τόσο στους κόλπους της διπλωματικής κοινότητας όσο και στην κοινωνία πολιτών. Ένεκα της οικονομικής κρίσης δημιουργήθηκαν αγκάθια στις σχέσεις των δύο χωρών; Κατά τη θητεία σας στην Λευκωσία υπάρχει θέμα που σας δυσκόλεψε στον χειρισμό του; Τα αγκάθια δεν έχουν θέση στις σχέσεις των δύο χωρών. Έχω κατ επανάληψη τονίσει ότι η αδελφοσύνη Ελλάδος και Κύπρου είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία. Είναι αυτονόητο ότι τα συμφέροντα του κυπριακού ελληνισμού δεν διαφέρουν από αυτά του μητροπολιτικού ελληνισμού και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά από τη σχέση με μια αποστολή τρίτης χώρας. Όταν προέκυψε η τραπεζική κρίση, είχε μεγάλη σημασία να διαφυλάξουμε τη διμερή οικονομική και εμπορική συνεργασία μας που έχει μεγάλη ετήσια αξία συναλλαγών. Με συντονισμένες ενέργειες και σε συνεργασία με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, όπως το ΚΕΒΕ και το Επιχειρηματικό Συμβούλιο Ελλάδος Κύπρου, πετύχαμε να διατηρήσουμε τη θέση μας και την αμοιβαία επωφελή επιχειρηματική διμερή συνεργασία μας. Αντιλαμβάνεστε τον θετικό αντίκτυπο και για τις χιλιάδες Κύπριους συμπολίτες μας που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα όσο και για τις χιλιάδες Ελλαδίτες που ζουν και εργάζονται στη Μεγαλόνησο. Θυμάστε να είχατε διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων για κάποιο ζήτημα από τους χειρισμούς που έγιναν σε κεντρικό διπλωματικό επίπεδο; Για να είμαι ειλικρινής, ελάχιστες φορές απορρίφθηκαν εισηγήσεις μου. Ο Βασίλης Παπαϊωάννου τοποθετήθηκε πρέσβης της Ελλάδας στη Λευκωσία το 2009 και αποχωρεί την 1η Μαρτίου, αφυπηρετώντας ταυτόχρονα από τη διπλωματική υπηρεσία μετά από τριάντα έξι χρόνια. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Επιτυχία η μη αναγνώριση του ψευδοκράτους Έξι χρόνια παρουσίας στη Λευκωσία υπάρχει κάτι που σας φοβίζει σε σχέση με τις προοπτικές λύσης του Κυπριακού; Δεν θα πρέπει να μας επηρεάζει ο αμείλικτος χρόνος της 40χρονης εκκρεμότητας από την έλλειψη λύσης του Κυπριακού. Να μην ξεχνάμε ότι παρά τα 40 χρόνια συνεχιζόμενης παράνομης τουρκικής κατοχής και παρά τις διάφορες ραδιουργίες της Άγκυρας, η αναγνώριση του ψευδοκράτους δεν έγινε κατορθωτή. Είναι ένα επίτευγμα που οφείλεται στον συνεχή, κοινό αγώνα μας και στις συντονισμένες παρεμβάσεις μας προς κάθε κατεύθυνση στα διάφορα διεθνή φόρα. Το δεδομένο αυτό σφυρηλατεί την αυτοπεποίθηση και την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική δικαίωση που είναι ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η συνολική επίλυση του Κυπριακού που θα ωφελήσει το σύνολο του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους. Έχετε να πείτε κάτι στους Έλληνες της Κύπρου τώρα που αποχωρείτε; Αισθάνομαι τυχερός και προνομιούχος που έζησα έξι χρόνια κοντά στον κυπριακό ελληνισμό. Και επαναλαμβάνω ένα μεγάλο εγκάρδιο ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, την υποστήριξη, την ανθρώπινη ζεστασιά που γνώρισα στην Κύπρο όλα αυτά τα χρόνια. Η αδελφοσύνη Ελλάδας και Κύπρου, μακριά από οποιεσδήποτε δυσκολίες, είναι ακλόνητη, ισχυρή, μάχιμη για την εκπλήρωση των κοινών στόχων και οραμάτων μας. Το οφείλουμε στις νέες γενιές. Δεν ξεχνώ.

14 14-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 18:41 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Επανένωση ή ανατροπή το δίλημμα για ΕΔΕΚ Οι δύο υποψήφιοι για την Προεδρία της ΕΔΕΚ δεν διστάζουν να συγκρουστούν και να μιλήσουν για την επόμενη μέρα στο Κίνημα Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Τον δρόμο της επανένωσης και της συναίνεσης ή της συγκρουσιακής πολιτικής της αλλαγής και της ανατροπής του συστήματος; Αυτό είναι το δίλημμα το οποίο θα κληθούν να απαντήσουν με την ψήφο τους οι ΕΔΕΚίτες. Η «Κ» μιλά με τους δύο υποψηφίους για την Προεδρία της ΕΔΕΚ, τον Μαρίνο Σιζόπουλο και τον Γιώργο Βαρνάβα, οι οποίοι αναλύουν τους λόγους της εμφύλιας διαμάχης αλλά και τις προτεραιότητες που θα θέσουν στο ενδεχόμενο εκλογής τους στην Προεδρία. Το χρονικό μιας έντονης, για τα δεδομένα των σοσιαλιστών, εκλογικής διαμάχης φτάνει σήμερα στο τέλος του με την επόμενη μέρα να φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολη για το μέλλον του κινήματος. Ωστόσο, και οι δύο υποψήφιοι δηλώνουν πρόθυμοι να επουλώσουν τις πληγές, ώστε το κίνημα ενισχυμένο να οδηγηθεί στις βουλευτικές του Μαρίνος Σιζόπουλος Τον πολιτικό μου κύκλο θα τον κλείσω στην ΕΔΕΚ Δεν υπάρχει ζήτημα προσωπικής σύγκρουσης με τους βουλευτές Γιώργος Βαρνάβα Η ΕΔΕΚ δεν περιορίζεται στην πολιτική της άρνησης Ο καθένας έχει χώρο και ρόλο να διαδραματίσει εντός της ΕΔΕΚ Η υποψηφιότητά σας παρουσιάζεται ως αυτή της ανατροπής, της αλλαγής, της συγκρουσιακής πολιτικής. Κάθε κόμμα ολοκληρώνει κύκλους. Και οι κύκλοι αυτοί εξαρτώνται κυρίως από τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χρονική περίοδο, από τον πρόεδρο του κόμματος, τους συνεργάτες του και τη σύνθεση των συλλογικών οργάνων. Δεν μπορούμε να αποτελούμε ο ένας αντιγραφή του άλλου. Ο κάθε κύκλος έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Μπροστά στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, τόσο για το εθνικό όσο και για την οικονομία, η ΕΔΕΚ δεν μπορεί να παραμένει ενσωματωμένη σε ένα σύστημα που έχει προδιαγράψει την πορεία του και έχει αποδείξει τις καταστροφικές του συνέπειες. Οφείλει να είναι πιο αγωνιστική, συγκρουσιακή να θέσει νέες προτάσεις και προτεραιότητες, να κάνει μία ανατροπή αυτού του συστήματος προς τη θετική κατεύθυνση. Η υποψηφιότητά σας παρουσιάζεται ως αυτή του τρίτου συνενωτικού πόλου. Είναι απαίτηση όλων να βγει το Κίνημα επανενωμένο από τις εκλογές, ώστε όλοι μαζί να ανταποκριθούμε στις μεγάλες προκλήσεις που ακολουθούν. Για να μπορούμε όμως να μιλάμε για επανένωση του Κινήματος θα πρέπει ο υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος να έχει ήδη αποδείξει μέσα από τη σταδιοδρομία του ότι λειτούργησε συνενωτικά και συναινετικά. Στη μέχρι τώρα πολιτική μου πορεία έχω αποδείξει ότι οι σχέσεις μου και με την Κοινοβουλευτική Ομάδα (Κ.Ο.) είναι άριστες αλλά και με όλα τα στελέχη του Κινήματος. Γι αυτόν τον λόγο ναι, δηλώνω ξεκάθαρα ότι μπορώ εάν εκλεγώ να λειτουργήσω μέσα στα συνενωτικά πλαίσια τα οποία έχω συνηθίσει το κόμμα να λειτουργώ και μαζί επανενωμένοι να προχωρήσουμε μπροστά. Βεβαίως είχατε προχωρήσει στη συνέχεια σε μία ανακοίνω- <<<<<<< Ο καθένας θα πρέπει να αποφασίσει αν θα λειτουργήσει στο πλαίσιο δημοκρατικότητας και σεβασμού των συλλογικών οργάνων ή αν θα ακολουθήσει ένα προσωπικό πολιτικό δρόμο. Δεν είμαι στέλεχος υπό μεταγραφή ούτε και στέλεχος που θα φυγομαχήσει σε ώρες δύσκολες από ένα ιστορικό κίνημα, σημειώνει ο Μαρίνος Σιζόπουλος, κληθείς να απαντήσει για το πώς θα κινηθεί στο ενδεχόμενο μη εκλογής του. <<<<<<< Όταν είσαι υποψήφιος και χαρακτηρίζεις την Κ.Ο. ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Κίνημα, τότε αυτή η τοποθέτηση δεν είναι αναπόφευκτα διχαστική; Στο ενδεχόμενο που εκλεγώ, θα είμαι ο πρόεδρος όλων των ΕΔΕΚιτών. Και εκείνων που με ψήφισαν και εκείνων που δεν με ψήφισαν, αναφέρει ο Γιώργος Βαρνάβα. Μιλάτε για ανάγκη ανατροπής, νέας σελίδας και σύγκρουσης. Είσαστε μέρος της ηγεσίας εδώ και 18 χρόνια. Δεν φέρετε μερίδιο ευθύνης για την προσκόλληση της ΕΔΕΚ σε ένα σύστημα με καταστροφικές, όπως αναφέρετε, συνέπειες; Δεν θέσατε τους προβληματισμούς σας προηγουμένως; Οι συλλογικές αποφάσεις δεν μας επιτρέπουν προσωπικές διαφοροποιήσεις. Συλλογικές είναι και οι ευθύνες. Ωστόσο, οι συλλογικές ευθύνες δεν πρέπει να αποτελέσουν στοιχείο αποτροπής από το να διαπιστώσουμε τα νέα δεδομένα και να ακολουθήσουμε μία νέα διορθωτική πορεία στη βάση πολιτικών και ιδεολογικών ιδεών του κινήματος. Το αντίπαλο δέος βλέπει στο πρόσωπό σας την αιτία αποχώρησης του Γιαννάκη Ομήρου. Πώς απαντάτε; Δεν θα απαντήσω σε αόριστες τοποθετήσεις και εικασίες σκοπιμότητας, ούτε θα παρασυρθώ σε μία επιζήμια για το κόμμα διαδικασία. Αν με κατονομάσει κάποιος δημοσίως στους υπεύθυνους, τότε νομιμοποιούμαι και να απαντήσω. Εγώ πρότεινα εξάλλου να κληθεί ο τέως πρόεδρος και σε μία ανοικτή συνεδρία της Κ.Ε. για να τεκμηριώσει τα όσα αναφέρονται στη σχετική επιστολή παραίτησής του ώστε να ξεκαθαρίσει το θέμα, δίδοντας έτσι και το δικαίωμα σε όποιον κατονομάζεται να απαντήσει στα όσα του καταλογίζονται. Προσυπογράφει ο ίδιος ο Γιαννάκης Ομήρου μία ανακοίνωση, η οποία σας χαρακτηρίζει αρχιτέκτονα της διχόνοιας και της υπονόμευσης. Δεν είναι αρκετή και ξεκάθαρη τοποθέτηση; Όχι δεν είναι αρκετή και ξεκάθαρη τοποθέτηση. Όταν αποδίδονται σε ένα ηγετικό στέλεχος χαρακτηρισμοί, οι οποίοι δεν έχουν αποδοθεί μέχρι στιγμής στα 45 χρόνια πολιτικής λειτουργίας της ΕΔΕΚ ούτε σε πολιτικούς της αντιπάλους είναι προφανές ότι αναμένω την τεκμηρίωση. Επίσης, δεν υπήρξε από πλευράς της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (Κ.Ο.) καμία δημόσια τοποθέτηση, εάν και κατά πόσο οι αναφορές που είχαν γίνει περί μη τήρησης των αποφάσεων των συλλογικών οργάνων είναι αληθείς. Η Κ.Ο. μένει διπλά εκτεθειμένη. Επιχείρησε μία άκομψη παρέμβαση στην προεκλογική διαδικασία, χρησιμοποίησε ατεκμηρίωτους χαρακτηρισμούς και δεν έχει μέχρι στιγμής στοιχειοθετήσει ότι τα όσα αποδόθηκαν δεν αποτελούσαν αποφάσεις των συλλογικών οργάνων. Υπάρχει σαφής αντιπαράθεσή σας με την Κ.Ο. Θα μπορέσει η ΕΔΕΚ μετά τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας να επουλώσει τις πληγές της ή είναι αναπόφευκτες οι αποχωρήσεις στελεχών από τις 2 Μαρτίου. Καταρχήν δεν υπάρχει αντιπαράθεση με την Κ.Ο γιατί δεν υπήρξε εκατέρωθεν απόδοση χαρακτηρισμών. Μόνο από τη μία πλευρά. Η αντίθεση δεν είναι προσωπική. Είναι διάσταση της Κ.Ο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση προσωπικής σύγκρουσης με τους βουλευτές. Στο ενδεχόμενο εκλογής μου, το κόμμα θα λειτουργήσει συντεταγμένα και θεωρώ ότι οι αποφάσεις των συλλογικών οργάνων θα πρέπει να γίνονται σεβαστές. Και ο καθένας θα πρέπει να αποφασίσει αν θα λειτουργήσει στο πλαίσιο δημοκρατικότητας και σεβασμού των συλλογικών οργάνων ή αν θα ακολουθήσει έναν προσωπικό πολιτικό δρόμο. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να επιβληθεί και δεν είναι της αρμοδιότητάς μου να το απαντήσω. Από τη δική μας πλευρά υπάρχει πρόθεση επούλωσης των πληγών και θα φανεί με τις πρωτοβουλίες που θα αναλάβουμε στο ενδεχόμενο εκλογής μου. Όμως αυτό είναι θέμα που αφορά όλους μας. Η συμπεριφορά μας θα επιβεβαιώσει και τις προθέσεις μας. Στο ενδεχόμενο εκλογής σας ποιες θα είναι οι προτεραιότητές σας; Θα πρέπει να προβούμε σε γρήγορη ανασυγκρότηση του Κινήματος, να επιδιώξουμε την επιστροφή αποστασιοποιημένων στελεχών και μελών όπως επίσης και την πιο ουσιαστική και ενεργή εμπλοκή της νέας γενιάς στη διαμόρφωση της πολιτικής γραμμής του κόμματος. Για την εμπλοκή νέων θα πρέπει συνεπώς να τεθεί το ζήτημα περιορισμού των κομματικών και πολιτειακών θητειών. Εγώ έχω υποσχεθεί δημοσίως ότι σε περίπτωση που εκλεγώ στην προεδρία του κινήματος θα διεκδικήσω την εκλογή σε μόνο δύο τετραετείς θητείες και αυτό γιατί θέλω να δώσω το μήνυμα ότι η ανανέωση του κινήματος πρέπει να αρχίζει από την ηγεσία του κινήματος. Και στο ενδεχόμενο που δεν εκλεγείτε; Την πολιτική μου διαδρομή την ξεκίνησα στην ΕΔΕΚ, έχω παραμείνει σταθερός στις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις του κινήματος και τον πολιτικό μου κύκλο θα τον κλείσω στην ΕΔΕΚ. Δεν είμαι στέλεχος υπό μεταγραφή ούτε και στέλεχος που θα φυγομαχήσει σε ώρες δύσκολες από ένα ιστορικό κίνημα. Είναι τιμή το ότι είμαι μέλος της ηγετικής ομάδας αυτού του κόμματος και συνεπώς η αρχή και το τέλος της πολιτικής μου διαδρομής είναι ταυτισμένη με την ΕΔΕΚ. ση με την Κοινοβουλευτική Ομάδα κατά την οποία χαρακτηρίζατε τον ανθυποψήφιό σας αρχιτέκτονα της διχόνοιας και της υπονόμευσης. Μπορεί να θεωρηθεί αυτό συναινετική κίνηση; Δεν στρατεύεστε αναπόφευκτα με ένα από τα δύο στρατόπεδα; Καθόλου. Εκεί απαντούσαμε ως Κ.Ο. Υποχρεώθηκε να απαντήσει στη δημόσια πρόκληση του αναπληρωτή προέδρου και σημερινού υποψήφιου για την προεδρία του Κινήματος. Τον Σεπτέμβριο, η Κ.Ο. χωρίς να έχει την ευχέρεια χρόνου για σύγκλιση των συλλογικών οργάνων αλλά πάντα σε συνεννόηση με τον πρόεδρο του Κινήματος επέλεξε να τηρήσει αποχή στη μία εκ των τριών αναπομπών, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα που είχε μπροστά της παρά την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου για καταψήφιση και των τριών. Και ο ίδιος ο Μαρίνος Σιζόπουλος σε συνεντεύξεις του παραδέχθηκε ότι η Κ.Ο. μπορεί να διαφοροποιήσει τη θέση της αναλόγως των δεδομένων που έχει μπροστά της. Ομολογώ πως προσωπικά διαφώνησα εντός της Κ.Ο. για το ζήτημα αποχής, ωστόσο υπερτέρησε και το σεβάστηκα. Ο συναγωνιστής αντί να περιμένει εξηγήσεις για την απόφασή μας κατήγγειλε δημόσια την Κ.Ο. για κινήσεις εκτός της κομματικής γραμμής. Τότε, προτιμήσαμε να μην απαντήσουμε δημοσίως και να εξηγήσουμε τη θέση μας στα συλλογικά όργανα. Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Μ. Σιζόπουλου περί μη κομματικής πειθαρχίας της Κ.Ο. μας ανάγκασε να τοποθετηθούμε κι εμείς δημοσίως, ξεκαθαρίζοντας τη θέση μας. Εδώ, ωστόσο, προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: Ο Γ. Ομήρου που είναι μέρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατά τον αναπληρωτή πρόεδρο κινήθηκε εκτός της κομματικής πειθαρχίας; Παραμένει το ζήτημα των βαριών χαρακτηρισμών απέναντι στον συναγωνιστή σας. Κάποιος που ενδεχομένως να αναδειχθεί πρόεδρος ενός κόμματος θα χρειάζεται να συνεργάζεται με την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, αφού μέσω αυτής εκφράζεται η πολιτική του Κινήματος. Όταν όμως είσαι υποψήφιος και χαρακτηρίζεις την Κ.Ο. ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Κίνημα τότε αυτή η τοποθέτηση δεν είναι αναπόφευκτα διχαστική; Τα προβλήματα εντός της ΕΔΕΚ φαίνονται βαθιά και χρόνια. Θα μπορέσουν να επουλωθούν οι πληγές μετά την ανάδειξη νέου προέδρου ή αναπόφευκτα θα έχουμε εκκαθαρίσεις στελεχών; Τα προβλήματα διαφάνηκαν πριν από τις προεδρικές εκλογές και εντάθηκαν μετά από αυτές, γιατί η προσωπική φιλοδοξία υπερτέρησε της κομματικής αγάπης. Η εσωστρέφεια είναι απότοκο της προσπάθειας κάποιων να ομαδοποιήσουν τους συναγωνιστές. Στο δικό μου λεξιλόγιο η λέξη «εκκαθάριση» δεν υπάρχει. Στο ενδεχόμενο που εκλεγώ, θα είμαι ο πρόεδρος όλων των ΕΔΕΚιτών. Και εκείνων που με ψήφισαν και εκείνων που δεν με ψήφισαν. Η συμπεριφορά μου πάντοτε κινείτο στα πλαίσια της συναίνεσης και έτσι θα συνεχίσω. Την επόμενη μέρα θα καλέσω ολόκληρη την ηγεσία του κινήματος την κοινοβουλευτική ομάδα, όλα τα στελέχη και μέλη συλλογικά να διαχειριστούμε το μέλλον του κόμματος. Δεν ανοίγουμε τις πόρτες να φύγει οποιοσδήποτε. Θεωρούμε πως στο κίνημα ο καθένας έχει και χώρο και ρόλο να διαδραματίσει. Θα προσπαθήσουμε συλλογικά να προσεγγίσουμε όσους αποστασιοποιηθήκαν από το Κίνημα με στόχο να επανέλθουν. Συλλογικά, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις επικείμενες προκλήσεις, όπως οι βουλευτικές του 2016 και τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Ποιες οι προτεραιότητές σας στο ενδεχόμενο εκλογής σας στην Προεδρία; Στόχος μου η επαφή με τη βάση του κινήματος και η εμπλοκή νέων ανθρώπων. Στις σκέψεις μου είναι η εφαρμογή του εσωτερικού δημοψηφίσματος, όπου σε καίρια ζητήματα, θα καλείται να ψηφίσει και η βάση πριν από την τελική απόφαση της ηγεσίας. Υψίστης σημασίας είναι η ένταξη νέων ανθρώπων στον σοσιαλιστικό χώρο. Κινήματα χωρίς τη νέα γενιά είναι κινήματα με ημερομηνία λήξης. Ουσιαστικά, πρακτικά και συλλογικά θα πρέπει να δώσουμε έδαφος στη νέα γενιά, να αναλάβει θέσεις στο κίνημα. Μία ριζοσπαστική εισήγηση είναι και η δημιουργία θέσης βοηθού σε όλες τις βαθμίδες των αξιωματούχων. Εκεί θα μπορούν να εκλέγονται νέοι άνθρωποι και να συμμετέχουν στην ηγεσία. Έτσι θα υπάρξει η ζύμωση και προετοιμασία των νέων στελεχών ούτως ώστε όταν εμείς αποχωρήσουμε να είναι καλά προετοιμασμένοι να αναλάβουν τις θέσεις μας. Παράλληλα, στοχεύουμε στη δημιουργία ομάδων νέων επιστημόνων που θα αποτελούν τους σύμβουλους του κινήματος για τα καίρια ζητήματα του τόπου. Έτσι θα προτείνουμε λύσεις, εφικτές και υλοποιήσιμες. Ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η ΕΔΕΚ δεν περιορίζεται στην πολιτική της άρνησης. Αρνείται αλλά ταυτόχρονα τοποθετείται και εισηγείται.

15 15-POLITIKI_Master_cy 27/02/15 19:35 Page 15 Kυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Η άρση των απομονώσεων το Σχέδιο Β Δεν στοχεύει στην αναγνώριση εφόσον συνεχίζονται οι συνομιλίες, τονίζει ο Ντερβίς Έρογλου σε συνέντευξή του στην «Κ» Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Την τελευταία περίοδο, η τουρκοκυπριακή πλευρά δρομολογεί μια νέα επικοινωνιακή εκστρατεία, η οποία επιχειρεί να περάσει στην κυπριακή κοινή γνώμη και στη διεθνή κοινότητα το μήνυμα ότι «η τ/κ πλευρά παραμένει στο τραπέζι των συνομιλιών και αναμένει τον Νίκο Αναστασιάδη». Η «Κ» συναντά τον κ. Ντερβίς Έρογλου και βγαίνει έξω από το πλαίσιο της συγκεκριμένης επικοινωνιακής εκστρατείας σε βαθμό μάλιστα που για πρώτη φορά βγαίνει στην επιφάνεια στο περίφημο «Σχέδιο Β» της τ/κ ηγεσίας. Σήμερα σε ποιο σημείο βρίσκεται το Κυπριακό; Το να παραμείνεις ολομόναχος στο τραπέζι των συνομιλιών είναι μια δυσάρεστη εξέλιξη. Τον Σεπτέμβριο, πριν από τη διακοπή των συνομιλιών, σε μια συνάντηση, στην οποία έλαβε μέρος και ο κ. Άιντε, αποφασίσαμε από κοινού με τον κ. Αναστασιάδη να προχωρήσουμε στην τρίτη φάση των συνομιλιών. Στην τρίτη φάση θα πραγματοποιούσαμε τις πιο κρίσιμες διαπραγματεύσεις και εφόσον είχαμε ένα θετικό αποτέλεσμα θα οδηγούμασταν σε δημοψήφισμα. Εμείς ονομάσαμε αυτή τη φάση «διαδικασία πάρε-δώσε». Ο κ. Αναστασιάδης απέρριψε τον όρο. Τότε προτείναμε την ονομασία «φάση αμοιβαίων παραχωρήσεων» που και πάλι απορρίφθηκε. Τελικά, ονομάσαμε τη νέα φάση «διαδικασία win-win». Ο κ. Αναστασιάδης εφηύρε μια δικαιολογία και απέφυγε αυτή τη φάση των συνομιλιών. Στο παρελθόν, όταν διαπραγματευόμασταν με την προηγούμενη ηγεσία, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Πίρι Ρέις» διεξήγαγε έρευνες στην Κύπρο. Παρόλα αυτά η ε/κ πλευρά παρέμεινε στο τραπέζι των συνομιλιών. Για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτή τη φάση της στασιμότητας, ο κ. Αναστασιάδης και το Εθνικό Συμβούλιο θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τις προθέσεις τους για το μέλλον των συνομιλιών. Η ε/κ πλευρά πρέπει να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις με αποφασιστικότητα. Ωστόσο, σε περίπτωση που η ε/κ πλευρά θέσει προϋποθέσεις για την επανέναρξη των <<<<<<< Σε περίπτωση που η ε/κ πλευρά θέσει προϋποθέσεις για την επανέναρξη συνομιλιών, το Κυπριακό θα παραμείνει άλυτο. Η τ/κ πλευρά δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί την προοπτική της μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από την επίλυση του Κυπριακού, λέει ο ηγέτης των Τ/κ Ντερβίς Έρογλου. συνομιλιών, το Κυπριακό θα παραμείνει άλυτο. Θεωρείτε ότι ο κ. Αναστασιάδης είδε τις εξελίξεις στην ΑΟΖ ως ευκαιρία για την διακοπή των συνομιλιών; Ακριβώς. Δεν θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε το ζήτημα της ΑΟΖ ως ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης; Δεν θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια κοινή επιτροπή για την διαχείριση του ζητήματος του φυσικού αερίου; Σε αντίθεση με την περίπτωση του Βαρωσιού, η επιστροφή του οποίου δεν εξυπηρετεί κανένα συμφέρον της τ/κ πλευράς, το φυσικό αέριο επιφυλάσσει κέρδη και για τις δύο πλευρές. Με τα σημερινά δεδομένα στο ζήτημα της ΑΟΖ δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας; Στο παρελθόν είχαμε προειδοποιήσει ότι σε περίπτωση που η ε/κ πλευρά επιμείνει στις θέσεις της στο ζήτημα της ΑΟΖ, η δική μας πλευρά θα προχωρήσει στη λήψη κάποιων μέτρων. Η ε/κ πλευρά είχε θεωρήσει την προειδοποίησή μας ως εκβιασμό. Την ίδια περίοδο, στη Νέα Υόρκη υπογράψαμε με την τουρκική κυβέρνηση μια συμφωνία για τον καθορισμό της ΑΟΖ μας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης συμφωνίας, στοχεύουμε στη λήψη κάποιων μέτρων. Ωστόσο, επειδή επιθυμούμε τη λύση του Κυπριακού καθυστερούμε τη λήψη αυτών των μέτρων. Να σας υπενθυμίσω ότι το «Μπαρμπαρός» παραμένει αγκυροβολημένο στην Αμμόχωστο ως ένδειξη καλής θέλησης. Ο κ. Αναστασιάδης έπρεπε να λάβει υπόψη του αυτό το γεγονός και να επιστρέψει στις συνομιλίες. Αντιθέτως, εξακολουθεί να ζητά από την Τουρκία να αναγνωρίσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Θέτει προϋποθέσεις για την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Αντιμέτωπος με αυτή τη στάση, και εγώ θα μπορούσα να θέσω κάποιες προϋποθέσεις. Ωστόσο, αποφεύγω να λάβω μια τέτοια απόφαση, διότι γνωρίζω πολύ καλά ότι σε αυτή την περίπτωση δεν θα είχαμε λύση του Κυπριακού. Διαπιστώνω ότι η νέα στρατηγική σας έχει ως σημείο εκκίνησης την επίρριψη ευθυνών στην ε/κ πλευρά σχετικά με το αδιέξοδο στο Κυπριακό Πριν από λίγες ημέρες, ο νέος υπουργός Άμυνας της Ελλάδας πρότεινε τη χρήση των κερδών από το φυσικό αέριο για την εξαγορά μαχητικών αεροπλάνων. Επίσης, ζήτησε από την ε/κ πλευρά να κυματίσει τη σημαία της ελευθερίας στο βόρειο κομμάτι του νησιού. Αυτές δεν είναι ορθές και λογικές δηλώσεις. Την ίδια περίοδο, η ε/κ πλευρά αναπτύσσει συνεργασίες με την Αίγυπτο και άλλες γειτονικές χώρες δίχως να λαμβάνει την άποψη της τ/κ πλευράς. Η τ/κ πλευρά έχει μερίδιο στο φυσικό αέριο. Για ποιον λόγο δεν ενημερώνεται για τη συμφωνία με την Αίγυπτο; Αναμένατε στις συνομιλίες έναν πιο διαφορετικό Αναστασιάδη; Ο Αναστασιάδης απογοήτευσε μαζί με εμένα ολόκληρη την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο ίδιος είχε υποστηρίξει το Σχέδιο Ανάν. Εξαιτίας αυτής του της στάσης, η παγκόσμια κοινή γνώμη πίστευε ότι ήταν σε θέση να συμβάλει στη λύση. Ωστόσο, στην περίοδο της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, έδωσε κάποιες υποσχέσεις στο ΔΗ- ΚΟ. Μετά την εκλογή του, έδωσε υποσχέσεις στο Εθνικό Συμβούλιο. Όλα αυτά δείχνουν ότι το 2004, <<<<<<< Πριν από λίγες ημέρες, ο νέος υπουργός Άμυνας της Ελλάδας πρότεινε τη χρήση των κερδών από το φυσικό αέριο για την εξαγορά μαχητικών αεροπλάνων. Αυτές δεν είναι ορθές λογικές. υποστήριξε το Σχέδιο Ανάν λόγω στρατηγικών συμφερόντων και κυρίως της επίδρασης του Κληρίδη. Σήμερα, στο σημείο που φτάσαμε, η ε/κ πλευρά διασκεδάζει τις εντυπώσεις. Ισχυρίζεται ότι επιθυμεί τη λύση και την ίδια στιγμή καταβάλλει προσπάθειες για να την εμποδίσει. Την ίδια στιγμή, η ε/κ πλευρά απομακρύνεται από την προοπτική της λύσης και εγκαινιάζει τη συζήτηση της λύσης δύο κρατών. Το ίδιο συμβαίνει και στον Βορρά. Ίσως στο επίκεντρο της όλης συζήτησης να βρίσκεται ο όρος «συμφωνία» και τα διαφορετικά νοήματα που αποδίδουν οι δύο πλευρές σε αυτό τον όρο Συμφωνώ. Η τ/κ πλευρά δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί την προοπτική της μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσα από την επίλυση του Κυπριακού. Οι παράμετροι του ΟΗΕ προβλέπουν την ίδρυση ενός συνεταιρισμού, ο οποίος θα βασίζεται στη συνεργασία δύο ιδρυτικών κρατών (σ.σ. ο κ. Έρογλου χρησιμοποιεί τον όρο «iki kurucu devlet»). Ο κ. Αναστασιάδης δεν αποδέχεται αυτή την πρόταση και επιμένει στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κανένας Τουρκοκύπριος δεν πρόκειται να αποδεχθεί αυτή την πρόταση. Με αυτό τον τρόπο δεν πρόκειται να βρούμε λύση. Σε περίπτωση που τελικά δεν επιτευχθεί λύση του Κυπριακού, τι είδους εναλλακτικές έχει η πλευρά σας; Την αναγνώριση; Προσωπικά δεν στοχεύω στην αναγνώριση της ΤΔΒΚ. Εφόσον συνεχίζονται οι συνομιλίες δεν υπάρχει νόημα για μιλώ για αναγνώριση. Όμως, αν η παγκόσμια κοινή γνώμη και κυρίως ο ΟΗΕ καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι συνομιλίες δεν πρόκειται να μας οδηγήσουν σε λύση, οι δύο πλευρές θα υποχρεωθούν να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Τι θα κάνει σε αυτή την περίπτωση η τουρκική κοινότητα της Κύπρου; Η ε/κ πλευρά έχει αναγνωρισμένο κράτος. Είναι μέλος της Ε.Ε. Εκείνη δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα. Το πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε εμείς. Αυτό το οποίο επιδιώκουμε είναι η άρση των απομονώσεων. Αυτές οι απομονώσεις είναι αδικαιολόγητες. Η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν ξεκίνησε το Κυπριακό. Το πρόβλημα ξεκίνησε εξαιτίας του ονείρου της ένωσης της Ελλάδας εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων. Σε αυτό το σημείο θεωρώ χρήσιμο να επαναλάβω ότι η δική μου εντύπωση είναι ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν επιδιώκει τη λύση. Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να ζητήσω την πρόβλεψή σας σχετικά με τις επικείμενες «εκλογές»; Προβλέπετε διεξαγωγή δεύτερου γύρου; Έχω εξασφαλίσει την υποστήριξη δύο κομμάτων. Επίσης, υπάρχει μια μερίδα των Τουρκοκύπριων, η οποία δεν υποστηρίζει αυτά τα κόμματα, αλλά συμμερίζεται τις απόψεις μου. Σε περίπτωση που αυτή η μερίδα πάει στις κάλπες, οι εκλογές θα τελειώσουν στον πρώτο γύρω. Ακόμη και σε περίπτωση που τελικά οδηγηθούμε σε δεύτερο γύρο, πιστεύω ότι οι αντίπαλοί μου δεν θα έχουν πολλές ελπίδες απέναντι στην υποψηφιότητά μου. Κόκκινη κάρτα και στο ποδόσφαιρο Απ ό,τι αντιλαμβάνομαι η εναλλακτική στρατηγική σας προβλέπει την σταδιακή ενσωμάτωση της δική σας πλευρά στην παγκόσμια κοινότητα δίχως την συμβολή της ε/κ πλευράς, εφόσον έχει προηγηθεί η κατάρρευση των συνομιλιών εξαιτίας αδιαλλαξίας της ε/κ πλευράς. Δεν αποδέχεστε την συνεργασία της τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας με την ΚΟΠ εξαιτίας αυτής <<<<<< «Με τη λύση, η FIFA θα αναγνωρίσει τη δική μου ομοσπονδία. Έτσι δεν θα υπάρχει ανάγκη ένταξης στην ΚΟΠ». της προοπτικής; Δεν θα μπορούσε το ποδόσφαιρο να συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος στο Κυπριακό; Πριν από λίγο καιρό, ο πρόεδρος της ΚΟΠ, στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να πείσει τους προέδρους των ομάδων για την αποδοχή της σχετικής συμφωνίας, πραγματοποίησε μια σημαντική τοποθέτηση: «Με αυτή την συμφωνία προλάβαμε την αναβάθμιση του καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων. Σε περίπτωση που δεν υπογράφαμε την συμφωνία οι τουρκοκυπριακές ομάδες θα είχαν την δυνατότητα να λαμβάνουν μέρος σε φιλικούς αγώνες, όπως το Κόσσοβο». Αυτή δεν είναι μια δήλωση καλής θελήσεως. Δείχνει ότι αυτός, ο οποίος υπέγραψε την συμφωνία δεν έχει καλές προθέσεις και δεν είναι ειλικρινής. Την ίδια περίοδο, η Εκκλησία απαγόρευσε στις ε/κ ομάδες να λαμβάνουν μέρος σε αγώνες, οι οποίοι θα διεξάγονται στο βόρειο κομμάτι του νησιού. Η Εκκλησία προβληματίζεται για τις περιουσίες της, οι οποίες παραμένουν στον βορρά και πάνω στις οποίες έχουν χτιστεί γήπεδα Αυτή δεν είναι δικαιολογία. Έτσι δεν πρόκειται να λύσουμε κανένα πρόβλημα. Η Εκκλησία εμποδίζει τη συνεργασία των ε/κ ομάδων με τις δικές μας ομάδες. Σε αυτή την περίπτωση τίθεται το εξής ερώτημα: Για ποιο λόγο να ενταχθούμε στην ΚΟΠ εφόσον θα συνεχίσουμε να παίζουμε ποδόσφαιρο μόνοι μας; Να ξεχάσουμε το γεγονός ότι οι Ελληνοκύπριοι, ήταν αυτοί οι οποίοι μας έδιωξαν από τα γήπεδα και την ΚΟΠ; Από την άλλη, θα πρέπει να επισημάνω ότι ακόμη και στην περίπτωση της λύσης του Κυπριακού, θα είναι λογική η λειτουργία δύο ξεχωριστών ομοσπονδιών. Με τη λύση, η FIFA θα αναγνωρίσει τη δική μου ομοσπονδία. Έτσι δεν θα υπάρχει ανάγκη ένταξης στην ΚΟΠ. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Η Ιδιωτική Σχολή ΦΟΡΟΥΜ ανακοινώνει ότι οι Εισαγωγικές Εξετάσεις για τη σχολική χρονιά θα γίνουν τη Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015 και ώρα 15:00 μ.μ. 19:00 μ.μ. Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε óôï (Αντιγόνη Τζιαπούρα) Για δήλωση συμμετοχής μέσω διαδικτύου, στο

16 16-ELLADA_Master_cy 27/02/15 23:39 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Εθνική συνεννόηση Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Απομυθοποίηση του ευρώ Σ τη διάρκεια της πενταετίας, διαδοχικές κυβερνήσεις εστήριξαν μία πολιτική βιαίας οικονομικής προσαρμογής σε μία πράγματι ανθεκτική υπόθεση εργασίας ότι οι Ελληνες πολίτες είναι διατεθειμένοι να υποστούν δραματική απομείωση εισοδημάτων, εκτίναξη της ανεργίας σε επίπεδα πρωτοφανή, αρκεί η χώρα να παρέμενε εντός της Ζώνης του Ευρώ. Ισως αυτό να οφείλεται στην έντονη ακόμη ανάμνηση μιας πλαστής ευημερίας δάνειου χρήματος που κατασπαταλήθηκε με αφροσύνη από το κράτος και τους ιδιώτες ή πάλι στη διαχρονικώς καλλιεργηθείσα εντύπωση ότι το έθνος των Ελλήνων ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στη Δύση, παρά τα «ανατολικά» στοιχεία της ιδιοσυστασίας του. Ούτως ή άλλως η ψυχολογική διερεύνηση του όλου θέματος είναι άνευ νοήματος σε αυτή τη φάση. Πριν από έναν μήνα, όμως, ανεδείχθη κυβέρνηση συνεργασίας του ΣΥ- ΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ και ακολουθήθηκε διαπραγματευτική τακτική εντόνου θεατρικότητος και ευρείας δημοσιότητος. Βεβαίως, η θεατρικότητα είναι στοιχείο αναπόσπαστο της πολιτικής σε όλα τα καθεστώτα - μοναρχικά, κοινοβουλευτικά ή όποιας άλλης μορφής. Ακόμη και η νεκρά φύση των σοβιετικών ηγετών στο Μαυσωλείο του Λένιν κατά τις παρελάσεις για τον εορτασμό της μπολσεβικικής επαναστάσεως ή της Πρωτομαγιάς εξυπηρετούσαν τις ανάγκες μιας κάποιας αντιλήψεως θεατρικής. Εισέβαλε λοιπόν ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος κ. Γιάνης Βαρουφάκης σε αυτή τη φαιά ομάδα των Ευρωπαίων ομολόγων του και τους αποδιοργάνωσε. Ακαδημαϊκός εξ επαγγέλματος, συνηθισμένος να ομιλεί από καθέδρας ανέπτυξε θεώρηση του οικονομικού προβλήματος της Ευρώπης και της Ελλάδος -εννοείται- εξαίροντας και διάσταση της ανθρωπιστικής κρίσεως Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ Για ένα πράγμα είμαι πλέον απολύτως βέβαιος. Αν θέλουμε πραγματικά η χώρα να μείνει στο ευρώ και να προκόψει, το έργο που έχει μπροστά της η σημερινή ή όποια άλλη κυβέρνηση είναι ηράκλειο. Ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να «τρομάζει» όταν σκέφτεται τι θα πρέπει να κάνει από τώρα έως το καλοκαίρι για να περάσει τη χώρα απέναντι. Αλλά ξέρει ταυτόχρονα τι θα πει κλειστές τράπεζες, δραχμή, καταστροφή. Εχει τρεις δρόμους μπροστά του. Δρόμος πρώτος, να συνεχίσει την τακτική που ακολούθησαν οι προκάτοχοί του, σε υπερθετικό όμως βαθμό. Να κάνει, δηλαδή, κάποιες συμφωνίες με τους εταίρους-δανειστές, αλλά να υλοποιεί ένα πολύ μικρό ποσοστό, αρκετό για να ξεφεύγει από πιθανά αδιέξοδα κάθε φορά. Δύσκολα θα περάσει αυτή η τακτική τώρα. Η μάλλον είναι απίθανο να γίνει αποδεκτή, γιατί τα όρια υπομονής και ανοχής έχουν φτάσει πολύ χαμηλά στα ισχυρά κέντρα εξουσίας. Δρόμος δεύτερος, η ρήξη με την Ευρωζώνη. Είναι γεμάτος ρίσκα, γεωπολιτικές αβεβαιότητες και ενέχει τον κίνδυνο του τελικού διαζυγίου με το ευρώ. Κάποιοι στον Βορρά το θέλουν και το διαφημίζουν ως ένα καλό σενάριο. Λένε, μάλιστα, ότι οι αγορές το έχουν προεξοφλήσει και θα επιβραβεύσουν την υπόλοιπη Ευρωζώνη. Δρόμος τρίτος είναι η υπέρβαση μέσα από τη μεγάλη συνεννόηση. Αυτός και αν είναι δύσκολος δρόμος για έναν νέο αριστερό ηγέτη που πίστεψε ότι μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά του στο ευρωπαϊκό τοπίο μέσα από μία σύγκρουση. Είναι δρόμος που, όπως συνήθως γράφουμε, εξασφαλίζει μερικές καλές σελίδες στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά ενέχει πολιτικό κόστος και δυσάρεστες αποφάσεις. Τι πρέπει να κάνει τώρα η Ελλάδα, σαν χώρα; Να δώσει ένα μήνυμα ενότητας και σοβαρότητας. Η ενότητα στη χωρίς τέλος αντιπαράθεση με το Βερολίνο ή τις Βρυξέλλες μας ικανοποιεί εσωτερικά, αλλά δεν οδηγεί πουθενά. Εδώ μιλάμε για ενότητα γύρω από ένα μεγάλο στόχο: να ξανακτισθεί η χώρα, να ξεριζωθούν τα φαινόμενα διαφθοράς, φοροδιαφυγής κ.λπ. και να λυθούν ζητήματα όπως το ασφαλιστικό, που ροκανίζουν κάθε μέρα το μέλλον μας. Θυμάστε πώς νιώθαμε ως λαός με τους Ολυμπιακούς; Την αγωνία των εθελοντών να προβάλουν ό,τι καλύτερο έχει η χώρα; Τον επαγγελματισμό των κρατικών υπαλλήλων που είχαν ανάμειξη στους αγώνες; Την υπερηφάνειά μας για τον τόπο; Αυτό χρειαζόμαστε να αποκτήσουμε πάλι. Μπορούμε, λοιπόν, να συμφωνήσουμε σε ένα μεγάλο κοινό τόπο, έστω και αν διαφωνούμε σε επιμέρους ζητήματα. Η «επανάσταση» που περιμένουν με αγωνία ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να περιμένει, εκτός αν πιστεύουν ότι δεν είναι συμβατή με το ευρώ. Αν τα βασικά κόμματα που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας κάθονταν σε ένα τραπέζι και συμφωνούσαν σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα ενός έτους, όλα θα άλλαζαν προς το καλύτερο. Οι εταίροι και δανειστές είναι βέβαιο ότι θα σταματούσαν το μαρτύριο της σταγόνας ρευστότητος και θα έκαναν μια «μεγάλη συμφωνία» με την Ελλάδα. Οι επενδυτές θα γύριζαν εδώ και θα προχωρούσαν επενδύσεις που θα ωθούσαν πολύ την ανάπτυξη. Οχι ότι θα είναι εύκολο, ακόμη και αν υπήρχε η εθνική συνεννόηση. Εχουμε δυστυχώς τεράστιο έλλειμμα προσωπικού που μπορεί να χειρισθεί αποτελεσματικά δύσκολες υποθέσεις, ενώ το κράτος και η δικαιοσύνη δεν βοηθούν. Πιστεύω όμως στο φιλότιμο και την ικανότητα του Ελληνα να εκπλήσσει, όταν θέλει. Προς το παρόν, όλα αυτά μοιάζουν γραφικές φαντασιώσεις. Οι εξελίξεις θα είναι όμως πυκνές και ταχύτατες. Είναι καλό ότι στην Προεδρία της Δημοκρατίας πήγε ένας άνθρωπος που μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ αντίπαλων πολιτικών δυνάμεων, όταν χρειασθεί. Οσο και να διαφωνεί κανείς με τους χειρισμούς του παλιότερα, αυτή την ικανότητα την έχει και μπορεί να αποδειχθεί εθνικά χρήσιμη. Αν δεν ενωθούμε γύρω από έναν κοινό στόχο και δεν υπάρξει πανστρατιά, ο «πόλεμος» θα χαθεί τους επόμενους μήνες. Μερικοί βλέπουν κάτι τέτοιο ως προσπάθεια υπονόμευσης. Δεν θα έπρεπε. Ειδικά τώρα που ξέρουν ακριβώς τι έχουν απέναντί τους. Αντιθέτως. Θα έπρεπε να το βλέπουν ως χαραμάδα ελπίδας, αλλά και υποχρέωσης προς την πατρίδα. Η ωρίμανση, όλων μας, συνεχίζεται. Μακάρι να ολοκληρωθεί έγκαιρα. στη χώρα μας. Και ήταν απλούστατα ακατάληπτος. Οι ομόλογοί του δεν είναι οικονομολόγοι και όσοι εσπούδασαν την επιστήμη, πριν από χρόνια απώθησαν τους όποιους προβληματισμούς περί του θέματος στα χρόνια της φοιτητικής ζωής τους. Εφαρμόζουν πολιτική, την οποία επεξεργάσθηκαν τεχνοκράτες και ο ρόλος τους είναι να την διοχετεύσουν στους ψηφοφόρους τους, ως μία αδήριτη πραγματικότητα, μη επιδεχόμενη αμφισβητήσεως. Λογικό να εκνευρισθούν και να αντιδράσουν και ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με ιδιαίτερη βιαιότητα, ως Γερμανός λαϊκιστής και εθνικιστής πολιτικός. Ο κ. Σόιμπλε μπορεί να είναι ο Alberich, που έκλεψε τον Χρυσό του Ρήνου από τις ανέμελες και αφελείς νύμφες, που ανέλαβαν τη φύλαξή του, αλλά η ζωή δεν είναι βαγκνερικό δράμα που εκτυλίσσεται επί σκηνής. Το αντελήφθη η κυβέρνηση σε κάποια φάση και ελίχθη, αλλά το πρόβλημα δεν έπαυσε υφιστάμενο. Το ουσιώδες είναι ότι στην τελευταία πενταετία ανεδείχθη η άτεγκτη όψη του ευρωπαϊκού συστήματος κανόνων ότι οι Ελληνες πολίτες, οι νομισματικώς πράγματι αμαρτήσαντες, υποβάλλονται σε διαρκή επιτίμια ότι οι άνθρωποι δεν είναι μοναχοί, οι γεωργούντες την έρημο με δάκρυα, προσβλέποντες εις το επέκεινα ότι έχουν ανάγκη φαντασμαγορίας και ότι, το κυριότερο, δεν πρόκειται για κρίση παροδική αλλά για μόνιμη κατάσταση. Με την προσπάθεια μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα ιδιότυπο πλην όμως «ευρωπαϊκών», ως ισχυρίζεται, προδιαγραφών, ο ευρωσκεπτικισμός θα ενισχύεται και πριν αναζητήσει διεξόδους εκτός του αποδεκτού πολιτικού συστήματος, θα πρέπει να εισαχθεί στα κόμματα - με τη μορφή εμβολίου για την καταπολέμηση μιας ανεπιθυμήτου νόσου. Αλλά όχι με υπερβολική θεατρικότητα. Σ ημαία του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πίστη ότι μπορεί να υποτάξει την πραγματικότητα στις επιθυμίες του, να τηρήσει τις υποσχέσεις που έχει κάνει σε κάθε πληθυσμιακή και επαγγελματική ομάδα της χώρας. Παρατηρώντας, όμως, τις δικές μου σκέψεις τους τελευταίους μήνες, διαπιστώνω ότι και εγώ δυσκολεύομαι να υποτάξω τις επιθυμίες μου στην πραγματικότητα. Δεν παραβλέπω τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε, και ότι η διεθνής πολιτική και οικονομική συγκυρία είναι άκρως επικίνδυνη, αλλά συνεχώς σκέφτομαι ότι αυτός ο λαός έχει ξεπεράσει δυσκολότερες στιγμές στην Ιστορία του. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να μας καθησυχάσει: γνωρίζουμε ότι τις μεγαλύτερες δυσκολίες τις προκαλούμε οι ίδιοι, λόγω της εξάρτησής μας από τον φανατισμό και τον διχασμό. Θα μπορέσουμε σήμερα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε μια εθνική προσπάθεια, και τα περισσότερα κόμματα να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα οικονομικής ανόρθωσης (όπως έκαναν οι Τούρκοι εν μέσω κρίσης το 2001), ή θα κατακερματιστεί το πολιτικό σύστημα περαιτέρω σε συγκρουόμενες ομάδες που το μόνο κοινό τους σημείο είναι η απόλυτη ανικανότητά να δουν τον εθνικό κίνδυνο ώστε να συνεργαστούν; Στην αναζήτηση Ηπροκατάληψη και η επίταση της προκατάληψης, ο φανατισμός, δεν χαλιναγωγούνται. Ούτε από την υψηλή ευφυΐα, τη μόρφωση, την καλλιέργεια ούτε με την τετράγωνη λογική επιχειρημάτων, τον αυστηρό έλεγχο των συναισθημάτων. Επακολούθημα της προκατάληψης είναι η αδυναμία «διάκρισης», αδυναμία να αναγνωρίσουμε σε αυτόν (ή σε αυτό) που απορρίπτουμε και κάποια πιθανά θετικά στοιχεία, σωστές επιλογές, ορθές στοχεύσεις. Στο κόμμα που δεν ψηφίσαμε, στην ιδεολογία που δεν αποδεχόμαστε, όλα είναι οπωσδήποτε στραβά, όλα λάθος, όλα ιδιοτελή και πονηρά. Αν μπορούσε να δημοσκοπηθεί η προκατάληψη, να μετρηθεί ο φανατισμός, τότε θα μπορούσε και να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ότι τα ποσοστά προκατάληψης και φανατισμού στην ελλαδική κοινωνία βεβαιώνουν βαρύτατη νόσο, ανήκεστη παρακμή. Πώς το έλεγε ο Ελύτης: «Και τα μεν και τα δε, είναι όλα καλά εάν βρίσκονται από το μέρος μας, και όλα κακά εάν βρίσκονται από το άλλο. Δεν υπάρχει τρόπος να χωριστούν αλλιώς». Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί η προκατάληψη και ο φανατισμός είναι η ασυνείδητη θωράκιση του εγώ, ενστικτώδης, ενορμητική αντίδραση στη συμπλεγματική ανασφάλεια. Το να έχω δίκιο στις απόψεις μου, να έχω κάνει τις σωστές επιλογές, να αληθεύουν οι κρίσεις μου, στεριώνει την ισχνή ή ανύπαρκτη αυτοπεποίθησή μου, υπεραναπληρώνει τη μειονεξία μου, ξορκίζει τις φοβίες και τις ενοχές μου. Οταν διαπληκτίζονται οι άνθρωποι υπερασπίζοντας το κόμμα «τους» ή την ιδεολογία «τους» ή την ποδοσφαιρική ομάδα «τους», το διακύβευμα είναι το εγώ τους, η αυτοεκτίμησή τους. Και είναι νόσημα ψυχικό βαρύ, επειδή για να κατασφαλίσεις το εγώ σου απεμπολείς την ελευθερία σου, δουλώνεσαι στη μονοτροπία της προκατάληψης, στη μυωπία του φανατισμού. Πόθοι και πραγματικότητα * * * Στον μήνα που πέρασε είδαμε, για πρώτη φορά στην ιστορία του κρατιδίου μας, μια ελλαδική κυβέρνηση να τολμάει να διαπραγματευτεί τα συμφέροντά μας στον διεθνή στίβο, και οι διαπραγματεύσεις της να παραμένουν επί εβδομάδες στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος. Ασφαλώς και θα μπορούσαν να είναι καλύτερα προετοιμασμένες από την ελληνική κυβέρνηση οι διαπραγματεύσεις, με λιγότερες ρητορικές γενικότητες και περισσότερα αριθμητικά - λογιστικά δεδομένα, αφού οι συνομιλητές της είχαν απόλυτη άρνηση για την πολιτική λογική και γλώσσα συνεπέστατοι πεισματικά οι «προηγμένοι» Ευρωπαίοι στην αυτονόμηση της οικονομίας από την κοινωνία και τις ανάγκες της. Ασφαλώς και θα μπορούσαν οι ελλαδίτες πολιτικοί να κοντρολάρουν λίγο την επαρχιώτικη μειονεξία των εξεζητημένων ενδυματολογικών τους επιλογών, τη στιγμή που εκπροσωπούσαν μια κοινωνία σε κατάσταση χρεοκοπίας και «ανθρωπιστικής κρίσης». Ομως, έστω και με τις εξεζητημένες εφηβικές αμφιέσεις, έστω και δίχως έρμα κοινωνικών στοχεύσεων πέρα από τη διαχειριστική, ιστορικο-υλιστική «εξασφάλιση», το σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά το μεταπρατικό κρατίδιο, με δυο αιώνες νοο-τροπία προτεκτοράτου, κράτησε ορθή ραχοκοκαλιά. Και αυτό το ολοφάνερο δεδομένο η προκατάληψη και ο φανατισμός είναι αδύνατο να το δουν. Η εθελοτυφλία γίνεται σωστή παράνοια: Καταλογίζεται σε όσους τόλμησαν τη διαπραγμάτευση ότι αθέτησαν διαπραγματευόμενοι το κομματικό τους πρόγραμμα, «είπαν ψέματα στον λαό»! ωσάν οι προγραμματικές στοχεύσεις να ακυρώνουν Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ απάντησης, κάθε θετική σκέψη προσκρούει σε διαπίστωση που προκαλεί απαισιοδοξία για κάθε ικανό άνθρωπο που εμφανίζεται στο νέο πολιτικό στερέωμα, υπάρχουν περισσότεροι που το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι οι ιδεοληψίες τους και η ακύρωση των έργων άλλων. Ετσι σερνόμαστε από τη μία μέρα στην άλλη, χωρίς να γνωρίζουμε εάν τελικώς πηγαίνουμε εμπρός ή πίσω. Πριν από τις εκλογές, ήταν φανερό ότι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε θα έπρεπε είτε να αθετήσει πολλές από τις υποσχέσεις του προς τους ψηφοφόρους ή να προκαλέσει ρήξη στην Ευρωζώνη. Δεν ήταν καθόλου σίγουρο ότι θα πετύχαινε συμβιβασμό που θα επέτρεπε και ουσιαστικές αλλαγές στην οικονομική και κοινωνική πολιτική και συνέχιση της χρηματοδότησης από τους εταίρους. Μετά τις εκλογές, ο ΣΥ- ΡΙΖΑ έτυχε μεγάλης αποδοχής σε δημοσκοπήσεις διπλάσιας του 36% που κέρδισε στις εκλογές επειδή γεννήθηκε η ελπίδα ότι η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να καταφέρει πολλά απ όσα δεν πέτυχαν οι προηγούμενες. Είναι φυσική η τάση να ελπίζουμε ότι αυτοί που κυβερνούν θα πετύχουν, κι ας μην τους έχουμε ψηφίσει οι ίδιοι. Οταν επιτεύχθηκε η συμφωνία με το Eurogroup και φάνηκε ότι εξαφανιζόταν ο κίνδυνος μιας εξόδου από το ευρώ, οι ελπίδες αναπτερώθηκαν περαιτέρω ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να απαλείψει πολλές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες αλλά και να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που θα περιόριζαν τη φοροδιαφυγή και τη διαφθορά, και θα βελτίωναν τη δημόσια διοίκηση και την καθημερινότητα των πολιτών. Είδαμε κάποια ικανά πρόσωπα στην κυβέρνηση, ανθρώπους που γνωρίζουν καλά το αντικείμενο της ευθύνης τους και από τους οποίους μπορούμε να περιμένουμε θετικά αποτελέσματα. Την ίδια ώρα, συχνά ακούγαμε δηλώσεις υπουργών που αποκάλυπταν άγνοια για το αντικείμενό τους ή αδιαφορία για τις συνέπειες των λόγων τους. Οταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αντιμετώπισε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε μαραθώνια συνεδρίαση την περασμένη Τετάρτη, φάνηκε ότι για πρώτη φορά καταπιανόταν με το αγκάθι των διαφορών μεταξύ συνιστωσών του κόμματος. Ετσι ελπίσαμε ότι ο κ. Τσίπρας θα πετύχει μια σύνθεση που θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει ότι επιλέγει πολιτικές που και βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών και δεν θα έθεταν σε κίνδυνο τη θέση μας στην Ευρωζώνη. Επειδή και άλλα κόμματα στη Βουλή θέλουν το ίδιο, η κυβέρνηση θα μπορούσε να πετύχει Μεταρρυθμίσεις: η «ώρα της κρίσεως» ΑSSOCIATED PRESS <<<<<< Δίχως να σπάσουν αποστήματα ματαιοπονούμε. ευρύτερη αποδοχή στο κοινοβούλιο, δημιουργώντας συνθήκες για πολιτική σταθερότητα και συνεπώς επιτρέποντας οικονομική ανάπτυξη. Ποιος δεν θα ήθελε τέτοια εξέλιξη; Η ελπίδα και η ανησυχία, όμως, συνεχίζουν να εναλλάσσονται. Την Παρασκευή, ενώ η γερμανική Βουλή επικύρωνε την παράταση του ελληνικού προγράμματος, ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών εξόργιζε τους εταίρους της Ελλάδας, λέγοντας ότι η συμφωνία ήταν σκοπίμως ασαφής ώστε να μπορέσουν άλλες κυβερνήσεις να κοροϊδέψουν τα κοινοβούλιά τους. Την ίδια μέρα, ο κ. Τσίπρας, προανήγγειλε, μαζί με τα πρώτα νομοσχέδια της κυβέρνησης, τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τη συμφωνία του Μνημονίου. Εδειξε ότι προτιμά να χαϊδεύει τα αυτιά των «σκληρών» εντός ΣΥΡΙΖΑ, και να αποξενώνει δυνάμεις που θα μπορούσαν να στηρίξουν το έργο της κυβέρνησής του, παρά να επιδιώκει τη συναίνεση και τη σύνεση. Αντιμέτωποι με όλα αυτά, απορούμε με τους εαυτούς μας όταν συνεχίζουμε να ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε με κάποιον τρόπο να αποφύγουμε την καταστροφή. Σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, βάζουμε την επιθυμία μας πάνω από την πραγματικότητα. την πολιτική αναγκαιότητα των αμοιβαίων παραχωρήσεων στη διαπραγμάτευση. Πάντως στην οικονομία οι οιωνοί δείχνουν ότι, κουτσά-στραβά, τα πράγματα θα προχωρήσουν, η «στάση πληρωμών» θα αποφευχθεί (τουλάχιστον για κάποιο ακόμα διάστημα). Ολοι όμως ξέρουμε και ομολογούμε ότι, χωρίς τίμια και ριζοσπαστική «επανίδρυση» των κρατικών λειτουργιών, χωρίς ρεαλιστική εξάλειψη του «πελατειακού κράτους», χωρίς ανυποχώρητη αξιοκρατία σε κάθε πτυχή του δημόσιου τομέα, ακόμα και μια «θαυματουργική» ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι υπονομευμένη, πλασματική, βραχύβια. Αν δεν αποκτήσει η χώρα εκπαιδευτικό σύστημα εξαιρετικά υψηλού επιπέδου και σύστημα ταχύτατης και αξιόπιστης απονομής του δικαίου, αν δεν πειθαρχήσει ο συνδικαλισμός στις συνταγματικές (κοινωνικές) προδιαγραφές του, δεν σώζεται το ελλαδικό κράτος. Δεν σώζεται, έστω και με τεράστια κοιτάσματα χρυσού ή πετρελαίου στο υπέδαφός του. Οι ριζικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να στηθεί και να λειτουργήσει κράτος στην Ελλάδα, δεν θα αποφασιστούν από την κυβέρνηση ούτε θα επιβληθούν με νόμους. Ας διδαχθούμε, επιτέλους, από την περίπτωση της χρόνιας αναπηρίας που μαστίζει την παιδεία: Πόσες (αναρίθμητες) μεταρρυθμιστικές απόπειρες έχουν επιχειρηθεί. Πόσοι (αναρίθμητοι) νόμοι έχουν ψηφιστεί. Κι όμως η αγλωσσία γίνεται όλο και πιο εφιαλτική, η κριτική σκέψη παιδευτικά ακατόρθωτη, το εξεταστικό σύστημα αμείβει την επιδέξια απατεωνία, όχι την ικανότητα και τη συνέπεια. Ούτε με «διαλόγους» και ανάλογες πομφόλυγες εντυπωσιασμού των κρετίνων θα κατορθωθούν οι κατεπείγουσες, προϋποθετικές της συλλογικής μας επιβίωσης μεταρρυθμίσεις. Το πώς οργανώνεται και γίνεται κοινωνικά αποδεκτή μια μεταρρύθμιση (στην παιδεία, στη δικαιοσύνη, στον κρατικό μηχανισμό, στον συνδικαλισμό) θέλει επίπονη σπουδή, έκτακτο ταλέντο και, κυρίως, ανιδιοτέλεια, νοο-τροπία ιεραποστολική. Εχουμε ανάγκη από πολιτικούς σε ρόλο κοινωνικού αναμορφωτή αποδείχτηκε ανεπαρκέστατο το πολυδιαφημιζόμενο προσόν του «αποτελεσματικού» διαχειριστή (ακόμα και στην οικονομία). Με άλλα λόγια: Με νοο-τροπία και αρχές Ιστορικού Υλισμού, μαρξιστικού ή καπιταλιστικού (ή απλώς χυδαίου πρασινογάλαζου πασοκισμού) οι μεταρρυθμίσεις που χρειαζόμαστε στην Ελλάδα σήμερα δεν μπορούν να γίνουν. Για να παραγάγεις ποιότητα, πρέπει να πιστεύεις στην ποιότητα, να έχεις γευθεί τη χαρά της ποιότητας, να έχεις ελευθερωθεί από τη δουλεία στη χρησιμοθηρία. Δεν μπορείς ποτέ να πετύχεις εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αν δεν σε μεθάει η δυναμική της γλωσσικής εκφραστικής. Δεν θα πατάξεις ποτέ τη συνδικαλιστική αγυρτεία, αν για σένα δεν είναι χαρά ζωής και «νόημα» ζωής η στράτευση στον στόχο για κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν θα στηθεί ποτέ λειτουργικό κράτος, αν δεν μεταπλαστεί ο «δημόσιος υπάλληλος», με θεσμούς, σε κοινωνικό λειτουργό.

17 15-ELLADA_Master_cy 27/02/15 23:27 Page 17 Kυριακή 1 Μαρτίου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Το ζήτημα είναι οι Ελληνες Ακόμη μια ωραία ημέρα στην Αθήνα... Πολύ σύντομη δεν ήταν αυτή η «ανάσα αισιοδοξίας»; Πολύ σύντομα δεν άρχισαν να μαζεύονται οι λογαριασμοί και να εκδηλώνεται η εσωκομματική γκρίνια; Πολύ ξαφνικά δεν μαζεύτηκαν τα σύννεφα του «πιστωτικού γεγονότος» και μιας τρίτης δανειακής σύμβασης; Εξαρτάται πώς το βλέπει ο καθένας. Παρατηρώ ότι πολλοί γύρω μας, άνθρωποι σαν κι εμάς, βιώνουν κάθε πράξη του γνωστού δράματος ως αυτόνομο έργο και διαπιστώνω ότι αυτή η αντίληψή τους για την κατάσταση δημιουργεί μέσα τους την προσδοκία της επανάληψης. Σκέπτονται, λοιπόν, την εξέλιξη της κρίσης στις εξής γραμμές, πάνω κάτω: πάλι αυτοί (οι εταίροι) θα μας πάρουν με το καλό, πάλι εμείς θα τους παραμυθιάσουμε, ώσπου να φθάσουμε στο μη περαιτέρω και τότε κάνουμε ένα ντιλ μαζί τους επάνω στη βάση «άκου φίλε, μισή ξεφτίλα δικιά σου, μισή δικιά μου και πάμε απ την αρχή». Κατανοώ την ψυχολογική ανάγκη που μας κάνει να βρίσκουμε διανοητικά τεχνάσματα, ώστε να αποφεύγουμε μια πραγματικότητα που φοβόμαστε ότι θα μας πληγώσει. Κατά την αντίληψή μου, όμως, το έργο που παίζεται από το 2009 είναι το ίδιο και μόνο αν το συλλάβουμε ως ενιαίο μπορούμε να καταλάβουμε πού ακριβώς στεκόμαστε. Να κάνω, λοιπόν, μια περίληψη της υπόθεσης στα γρήγορα. Το 2009 βρεθήκαμε με ένα σαπιοκάραβο μέσα στη φουρτούνα. Οι εταίροι, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ μας δάνεισαν λεφτά, με τον σκοπό τα δάνεια να εξασφαλίσουν νηνεμία στα νερά τριγύρω, ώστε εμείς όχι απλώς να διορθώσουμε το σαπιοκάραβο, αλλά να το κάνουμε καινούργιο, αλλάζοντας κάθε κομμάτι του. Τόσα χρόνια μετά το 2009, πού βρισκόμαστε τώρα; Με το δίδυμο Σαμαρά-Στουρνάρα, κλείσαμε τουλάχιστον τις τρύπες στο σκάφος. Ωστόσο, με την εξαίρεση ελάχιστων υπουργών (Βρούτσης, Μητσοτάκης, κυρίως και Διαμαντοπούλου από την κυβέρνηση ΓΑΠ) δεν κάναμε σχεδόν τίποτε για να αλλάξουμε το σαπιοκάραβο. Και τώρα, προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο, συμφωνήσαμε (μέσα σε ένα πλαίσιο «δημιουργικής αμφισημίας», αλλά και ταμειακής ασφυξίας...) να τα κάνουμε όλα μαζί! Ποιον κοροϊδεύουμε; Ας αφήσουμε κατά μέρος τις αρχικές θέσεις της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση - αρκεί, προς το παρόν, ότι ο πρωθυπουργός και δυο τρεις άλλοι γύρω του αντελήφθησαν τον κίνδυνο και έγινε η στροφή στα λόγια. Στην πράξη όμως, δεν βλέπω πώς μπορεί να γίνει η στροφή. Για να πάρει την κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ) κατάφερε να μετατοπίσει το κέντρο βάρους της «κοινωνικής πλειοψηφίας» (χρησιμοποιώ τους όρους τους) σε θέσεις πιο αριστερές και πιο ριζοσπαστικές. Θέσεις, οι οποίες αγκαλιάζουν και το πεζοδρόμιο: το αναρχο-ελευθεριακό ως και κρυπτοφασιστικό συνονθύλευμα των αγανακτισμένων της πλατείας. Πώς θα χειριστεί η κυβέρνηση τις προσδοκίες που η ίδια καλλιέργησε σε αυτό τον κόσμο; (Εναν κόσμο, σημειωτέον, που θεωρεί ότι η «ανθρωπιστική κρίση» αφορά την καταστροφή του μεσοαστικού ονείρου της μεζονέτας και της BMW...). Τέλος, τα αισθήματα που θα προκαλέσει η διάψευση των προσδοκιών πώς θα εκτονωθούν; Κοιτάζοντας το έργο συνολικά, μένω με την εντύπωση (δεν θέλω να την πω βεβαιότητα) ότι χειριζόμαστε την κρίση, δηλαδή την κατάστασή μας, με τέτοιο τρόπο ώστε συνεχώς να τραβιόμαστε όλο και πιο μακριά από την Ευρώπη. Τόσο λίγο κάθε φορά ώστε η μετακίνηση να είναι ανεπαίσθητη καθώς συμβαίνει, πλην απολύτως διακριτή όταν κοιτάξει κάποιος τη γενική εικόνα. Οι άλλες χώρες που ήταν σε πρόγραμμα προχωρούν. Εμείς, πάντα εκεί. Στυλωμένοι με το πείσμα του βλάκα, ντύνουμε με παιδαριώδεις ρητορείες τη μόνη σταθερή και ειλικρινή απαίτησή μας: δώστε μας χρόνο και λεφτά, για να συνεχίζεται η νηνεμία και εμείς να μπορούμε να παριστάνουμε ευπρεπώς (και, φυσικά, με το στυλ που μας αξίζει) ότι διορθώνουμε τη «γαλότσα». Τα ίδια τα επιχειρήματά μας, όμως, υποσκάπτουν τόσο προδήλως την απαίτησή μας, ώστε να αναρωτιέμαι μερικές φορές αν η κυβέρνηση το κάνει επίτηδες, επειδή η ρήξη με την Ευρώπη είναι η κρυφή σκοπιμότητά της. Ζητούμε, λ.χ., την αξιοπρέπειά μας από τους άλλους (μόλις προχθές το έκανε ο Σούπερ Μπαρούφας σε μια κρίση σοσιαλιστικού λυρισμού...), ενώ η αξιοπρέπεια είναι κάτι που κερδίζεται ή χάνεται από εμάς τους ίδιους, κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί ούτε να μας το δώσει ούτε και να μας το πάρει. Επίσης, επικαλούμεθα διαρκώς τα αγαθά της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας, ενώ μας διαφεύγει το αυτονόητο: ότι κάθε φορά που το κάνουμε αυτό, με τον χαρακτηριστικό τρόπο μας του κακομαθημένου, ουσιαστικά αρνούμεθα τα ίδια αγαθά από τους άλλους. Οταν προτάσσουμε το επιχείρημα της δημοκρατικής εντολής της κυβέρνησής μας, λέμε στους άλλους ότι αδιαφορούμε για τη δημοκρατική εντολή των δικών τους κυβερνήσεων. Ομοίως και όταν μιλούμε για αλληλεγγύη και ισοτιμία, έννοιες οι οποίες δεν νοούνται παρά μόνο σε συνύπαρξη με τους άλλους. Με λίγα λόγια, η πεποίθηση που υφέρπει σε αυτή τη ρητορική (που έχει υιοθετηθεί πλέον από τον κόσμο στους δρόμους) είναι της δικής μας ανωτερότητας έναντι των άλλων. Η πεποίθηση ότι είμαστε κάτι διαφορετικό και μας αξίζει προνομιακή μεταχείριση. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι ότι η αυθαίρετη και ανεδαφική αντίληψη της ανωτερότητάς μας εκνευρίζει τους άλλους. Αυτό είναι το μικρότερο και το πιο αθώο: οι Ευρωπαίοι μπορούν να το αντιμετωπίσουν με χιούμορ. (Αυτό δεν κάνει ο καθένας μας στην καθημερινότητά του με τα πάσης φύσεως ψώνια που συναντά στη ζωή;). Το ουσιώδες ζήτημα είναι ότι η συγκεκριμένη αντίληψη η αντίληψη που καλλιεργείται σταθερά από το 2009 και ολοένα κερδίζει έδαφος στην κοινή γνώμη δείχνει ότι δεν είμαστε πρόθυμοι να μετέχουμε στην Ευρώπη (δηλαδή, να αναλάβουμε υποχρεώσεις και να τις τιμήσουμε), γιατί στο βάθος πιστεύουμε ότι δεν ανήκουμε μαζί τους. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε. Αυτό τους περνάμε με κάθε πλάγιο τρόπο που έχουμε στη διάθεσή μας γιατί, ως ευθυνόφοβοι και κότες, δεν τολμούμε ούτε να ακούσουμε τον εαυτό μας να το λέει. Εντούτοις, προσπαθούμε τόσο έντονα οι καημένοι να περνούμε το μήνυμα, πότε με τη στάση μας και πότε τα λόγια μας, ώστε υποψιάζομαι μήπως αυτό που επιδιώκουμε στο βάθος είναι απλώς και μόνο να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι η ευθύνη για την ευρωπαϊκή αποτυχία της Ελλάδος ανήκει, ως συνήθως, στους ξένους και όχι σε εμάς. Aραγε μας περνά από Νέα αρχή Επειτα από ευδόκιμο υπηρεσία δεκαετιών στη διπλωματική υπηρεσία, ο Κωνσταντίνος Μπίτσιος συνταξιοδοτείται και αναλαμβάνει εκτελεστικός αντιπρόεδρος του ΣΕΒ. Η προσφορά του υπήρξε σημαντική, αν και αθόρυβη, ιδίως τα τελευταία έξι χρόνια από τη θέση του διευθυντή του ιδιαιτέρου γραφείου του Καρ. Παπούλια και είμαι βέβαιος ότι οι διευκρινίσεις περιττεύουν. Πέραν αυτού όμως, η στήλη τιμά τον Κων. Μπίτσιο και λόγω του πατρός του, Δημητρίου, υπουργού Εξωτερικών του κανονικού Καραμανλή, χάρη στον οποίο ακούγαμε από την τηλεόραση, ως παιδιά τη δεκαετία του 1970, την υπέροχη γενική «του Μπιτσίου» και η οποία συνέβαλε καθοριστικά στην εξοικείωσή μας με την προσωδία των ελληνικών... τον νου ότι το ίδιο παιχνίδι παίζουν από την πλευρά τους και οι Ευρωπαίοι και μάλιστα ότι προηγούνται άνετα στους πόντους; Υστερόγραφο. Oτι πότε πότε εμφανίζεται και ο Ελληνάρας (με τη μορφή μάλιστα του Σούπερ Μπαρούφα τι ειρωνεία!) και εξομολογείται τηλεοπτικώς στον Γ. Παπαδάκη πώς θα εξαπατήσουμε τους Ευρωπαίους με την αύξηση του ΦΠΑ, δεν προσθέτει, αλλά ούτε αφαιρεί τίποτε από τη γενική εικόνα. Οι Ευρωπαίοι καταλαβαίνουν, φαντάζομαι, ότι αν ο υπουργός δεν έχει καταληφθεί από πανικό στην απεγνωσμένη προσπάθειά του να βρει την έξοδο κινδύνου από την κυβέρνηση, τότε το ζήτημα του υπουργού είναι μάλλον ιατρικό. Το πραγματικό πρόβλημα είναι οι Ελληνες. ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Για μια ακόμα χρονιά η Αγγλική Σχολή Λευκωσίας έλαμψε με τα αποτελέσματα των μαθητών της όχι μόνο ανά το παγκύπριο αλλά και στην Ευρώπη και ανά το παγκόσμιο. Τριάντα ένας (31) μαθητές της Σχολής που παρακάθησαν εξετάσεις του EDEXCEL U.K το καλοκαίρι 2014 σε επίπεδο IGCSE και GCE A Level τίμησαν την Κύπρο με τις επιδόσεις τους. Είκοσι δύο (22) από αυτούς δηλ. 71% των μαθητών ήρθαν πρώτοι παγκοσμίως σε διάφορα μαθήματα όπως Μαθηματικά, Αγγλικά, Ελληνικά, Γερμανικά και άλλα θέματα. Άλλοι πέντε (5) μαθητές αρίστευσαν πανευρωπαϊκά σε μαθήματα επιστημών (Βιολογία, Χημεία), Γεωγραφία και άλλα, και οι υπόλοιποι τέσσερεις αρίστευσαν Παγκύπρια σε διάφορα μαθήματα όπως Σχεδιασμός & Τεχνολογία, Μουσική, Ιστορία κ.α. ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα της εφημερίδας The Telegraph αναφορικά με τα αποτελέσματα του 2014 όλων των Αγγλόφωνων Ιδιωτικών Σχολών ανά το παγκόσμιο, η Αγγλική Σχολή Λευκωσίας βρίσκεται ανάμεσα στα δέκα (10) καλύτερα σχολεία στον κόσμο. 99.4% των μαθητών της Σχολής πήραν Α* στα μαθηματικά IGCSE, βάζοντας έτσι τη Σχολή στην πρώτη θέση παγκόσμια! Συνολικά 78.9% των μαθητών της Αγγλικής Σχολής που παρακάθησαν εξετάσεις IGCSE to 2014 έχουν πάρει Α* & Α ενώ ο μέσος όρος επιτυχίας των αντίστοιχων σχολείων στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι μόνο21.2%. Στο επίπεδο εξετάσεων GCE A Level 64.6% των μαθητών της Αγγλικής Σχολής πήραν Α* και Α, ενώ ο μέσος όρος των σχολείων στο Η.Β είναι 26%. Οι μαθητές της Αγγλικής Σχολής γίνονται αποδεκτοί κάθε χρόνο από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου συμπεριλαμβανομένων των Oxford και Cambridge(που συγχαίρει κάθε χρόνο τη Σχολή για το πολύ ψηλό επίπεδο των μαθητών της που φοιτούν εκεί). Το μαθητές από όλη την Κύπρο έκαναν αίτηση για να φοιτήσουν στο Cambridge και έγιναν αποδεκτοί 15 μαθητές παγκύπρια, εκ των οποίων οι 10 ήταν από την Αγγλική Σχολή!. Το London School of Economics (LSE), είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό και δέχεται μόνο 10% φοιτητές από όλη την Ευρώπη, παρ όλα αυτά μεταξύ των έχει δεχτεί 28 μαθητές από την Αγγλική Σχολή. Μαθητές της Σχολής φοιτούν επίσης και σε Αμερικάνικα πανεπιστήμια παγκόσμιας εμβέλειας όπως το MIT, Harvard, Columbia, Yale. To 2012 η υπηρεσία UCAS (University & College Admissions System) για εισδοχή φοιτητών σε Αγγλικά πανεπιστήμια, κατέγραψε ένα 10.12% επιτυχούς εισδοχής Ευρωπαίων φοιτητών στην Ιατρική. Μεταξύ των χρόνων ετών μαθητές της Σχολής έγιναν αποδεκτοί στον κλάδο αυτό, καταγράφοντας έτσι το ρεκόρ του 50% των μαθητών της να γίνονται αποδεκτοί. Για 114 χρόνια η Αγγλική Σχολή προσφέρει μια ολοκληρωμένη παιδεία στους μαθητές της βασισμένη σε ηθικές αρετές και παγκόσμιες αρχές, βοηθώντας τους έτσι σε κοινωνική και επαγγελματική καταξίωση. Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ALPS (A Level Prediction System) STUDENT EVALUATION ORGANIZATION ΣΑΝ ΚΕΝΤΡΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ ΑΝΑ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

18 18-ELLADA_Master_cy 27/02/15 21:56 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 1 Μαρτίου 2015 Σε ναρκοπέδιο επί τέσσερις μήνες η Αθήνα Πέντε ξένοι δημοσιογράφοι αποτιμούν τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου και «διαβάζουν» τους οιωνούς για το μέλλον Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ Τα δύσκολα τώρα ξεκινούν για τον ΣΥΡΙΖΑ: αυτό είναι το κοινό συμπέρασμα των πέντε διεθνών δημοσιογράφων, των οποίων τις παρεμβάσεις φιλοξενεί αυτήν την Κυριακή η «Κ», σχετικά με τον απόηχο της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου στο Eurogroup. Από τη συντηρητική Wall Street Journal και τον φιλελεύθερο Economist μέχρι τους προοδευτικούς International New York Times, οι πέντε επισκέπτες-συντάκτες θεωρούν ότι το επόμενο τετράμηνο θα είναι ένα ναρκοπέδιο για την κυβέρνηση, η οποία θα πιέζεται από δύο αντίρροπες δυνάμεις: τις απαιτήσεις των πιστωτών της και τις προσδοκίες των ψηφοφόρων και των ιδεολογικά άτεγκτων μελών του βασικού κυβερνώντος κόμματος. Οπως το θέτει ο Χ. Ντίξον του Reuters, η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν «σχεδόν ανέφικτο άθλο: να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των πιστωτών της χωρίς να απολέσει την εμπιστοσύνη του λαού». Το έλλειμμα εμπιστοσύνης μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων εταίρων της είναι ένα ζήτημα στο οποίο εστιάζουν ιδιαιτέρως οι πέντε δημοσιογράφοι. «Το επίπεδο εμπιστοσύνης απέναντι στην Αθήνα ήταν ήδη χαμηλό επί Σαμαρά», σημειώνει ο Ολλανδός Μαρκ Πεέπερκορν της εφημερίδας Volksrant. Και συνεχίζει: «Πλέον είναι ανύπαρκτο. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει υπάρξει ένα κράτος-μέλος τόσο απομονωμένο στο Eurogroup». Ο Μάρκους Γουόκερ της Wall Street Journal, βαθύς γνώστης της Γερμανίας, σημειώνει ότι για το Βερολίνο ο σκοπός του προγράμματος είναι να δημιουργήσει στην Ελλάδα μια οικονομία με «ευέλικτες αγορές, ολιγαρκές κράτος και κοινωνικά επιδόματα ανάλογα της παραγωγικότητας και των δημογραφικών δεδομένων» της χώρας, και «δεν θα χρηματοδοτήσει ελληνικές πολιτικές που αντιβαίνουν σε αυτούς τους στόχους». Η σκληρή γραμμή του ΔΝΤ απέναντι στη λίστα Βαρουφάκη έχει την πλήρη στήριξη της Μέρκελ, κατά τον Γουόκερ. Ο Τομ Νάτολ, ο οποίος εδώ και κάποιους μήνες έχει αναλάβει τη φημισμένη στήλη Charlemagne του Economist, είναι αιχμηρός απέναντι στη διαπραγματευτική τακτική που έχει ακολουθήσει έως τώρα ο κ. Τσίπρας και το επιτελείο του ειδικά ο υπουργός Οικονομικών: «Οι ομόλογοι του κ. Βαρουφάκη τον βρίσκουν εξοργιστικό ειδικότερα την τάση του να αντιμετωπίζει τις συνεδριάσεις του Eurogroup ως ευκαιρίες για μεγαλοστομίες». Η άστοχη διαπραγματευτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει ότι οι διαπραγματεύσεις του ερχόμενου τετραμήνου «θα είναι πιο δύσκολες απ ό,τι χρειαζόταν, ειδικότερα όσον αφορά τους όρους που θα συνοδεύσουν ένα πιθανό νέο δάνειο». Η εικόνα των έξω, με λίγα λόγια, είναι σαφής: το πιο σύνθετο μέρος της διαπραγμάτευσης, όπου οι ασάφειες θα διαλυθούν και θα μετατραπούν σε συγκεκριμένα μέτρα, ξεκινά τώρα. Και οι οιωνοί για την ελληνική κυβέρνηση και τις επιδιώξεις της δεν είναι καλοί. Τομ Νάτολ Τζέιμς Κάντερ Μαρκ Πεέπερκορν Αστοχη η διαπραγματευτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ Ανάμεσα σε δύο αντίρροπες δυνάμεις ο κ. Τσίπρας Ανατίναξαν γέφυρες, έχασαν την εμπιστοσύνη Τραγωδίες, δράματα, Δούρειοι Ιπποι: Είναι εύκολο να καταφύγει κανείς σε ελληνικά κλισέ όταν περιγράφει τα ταραγμένα γεγονότα του μήνα που πέρασε. Η ειρωνεία είναι ότι ταιριάζει καλύτερα μiα γερμανική φράση: ο Φεβρουάριος ήταν μiα περίοδος Sturm und Drang. Ατελείωτες συναντήσεις του Eurogroup, με τις περισσότερες να καταλήγουν σε ναυάγια πνιγμένα στη χολή, διενέξεις μεταξύ πολιτικών, γραφειοκρατών και κεντρικών τραπεζιτών (με τη συμμετοχή συνήθως του Γιάνη Βαρουφάκη), μυστηριώδεις διαρροές κειμένων διαβούλευσης, διεγερτικές ομιλίες στο Κοινοβούλιο και βιντεοκλίππαρωδίες με μουσική χιπ-χοπ στο Youtube. Ηταν ένας μήνας σύγχυσης για όσους βρίσκουν την Ευρώπη βαρετή. Ηταν εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι η διαπραγμάτευση αφορούσε απλά μια σύντομη παράταση του δεύτερου προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας. Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου πιθανότατα θα ισχύσει, αν και κανείς δεν γνωρίζει πώς η Ελλάδα θα χρηματοδοτηθεί βραχυπρόθεσμα. Οι πόροι του προγράμματος διάσωσης δεν θα δοθούν μέχρι οι πιστωτές της Ελλάδας να ικανοποιηθούν από το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της Αθήνας. Η διαδικασία αυτή ενδέχεται να φτάσει ώς τα τέλη Απριλίου. Αν ο Φεβρουάριος φάνηκε δύσκολος, οι ερχόμενοι μήνες μπορεί να είναι πολύ χειρότεροι. Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στις χρηματαγορές όταν η παράταση λήξει τον Ιούνιο, που σημαίνει ότι θα χρειαστεί τρίτο πρόγραμμα διάσωσης (ο κ. Βαρουφάκης προτιμά τον όρο «Συμβόλαιο για την Ανάκαμψη και την Ανάπτυξη» και, έως τώρα, έχει κερδίσει όλες τις σημασιολογικές μάχες). Χάρη στην άστοχη διαπραγματευτική στρατηγική που έχει υιοθετήσει εξαρχής ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι συνομιλίες θα είναι πιο δύσκολες απ ό,τι χρειαζόταν, ειδικότερα όσον αφορά τους όρους που θα συνοδεύσουν ένα πιθανό νέο δάνειο. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε βάσιμα επιχειρήματα, για να θεμελιώσει την άποψη ότι είναι παράλογο να ωθείται μία χώρα ρημαγμένη από την ύφεση σε ατελείωτη λιτότητα. Παρέλαβε λίγα διαπραγματευτικά ατού από τους προκατόχους του, ενώ και τα κορυφαία στελέχη του είναι άπειροι διαπραγματευτές. Ζούμε, όμως, σε μέρες όπου δεν συγχωρούνται τα λάθη. Οι ομόλογοι του κ. Βαρουφάκη τον βρίσκουν εξοργιστικό ειδικότερα την τάση του να αντιμετωπίζει τις συνεδριάσεις του Eurogroup ως ευκαιρίες για μεγαλοστομίες. Το γεγονός αυτό, μαζί με αχρείαστες προκλήσεις όπως οι αναφορές στο ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας, έχουν ισοπεδώσει την εμπιστοσύνη που απαιτείται για να υπάρξει μία συμφωνία εμπιστοσύνη που ήταν από την αρχή περιορισμένη. Δυνητικοί σύμμαχοι, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, έχουν αποξενωθεί. Θα ήταν πολύ καλύτερο να είχε αποδεχθεί η νέα κυβέρνηση ότι δεν υπήρχε ελπίδα άμεσων επιτυχιών, και να είχε φυλάξει το πολιτικό της κεφάλαιο για τη μεγαλύτερη μάχη που έρχεται. Ο κ. Tom Nutall είναι αρθρογράφος της στήλης Charlemagne στο Economist. Το πιο πρόσφατο κεφάλαιο στο δράμα του ελληνικού χρέους ολοκληρώθηκε με τον επικεφαλής του Eurogroup να ποδοπατά την πολιτική εξέγερση του ΣΥΡΙΖΑ. «Κάνετε λάθος αν θεωρείτε ότι δημοκρατία σημαίνει πως ένα εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ενωση» δήλωσε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τη Δευτέρα. «Αυτό θα ήταν μiα πολύ περίεργη ερμηνεία της δημοκρατίας». Σημείωσε ότι οι ψηφοφόροι έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα ψηφίζοντας τον ΣΥ- ΡΙΖΑ. Αλλά τα σχόλιά του, που έγιναν δεκτά με χειροκροτήματα από τους ευρωβουλευτές, αναφέρονταν στον έλεγχο της Ευρωζώνης επί της Ελλάδας. Προσωρινά, τουλάχιστον, έχουν διαψευστεί οι ελπίδες εκείνων στην Ευρώπη που έβλεπαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως δημοφιλή δύναμη, που θα μπορούσε να αναπαραχθεί και να ανατρέψει πανευρωπαϊκά τις πολιτικές λιτότητας. Αυτή η δύναμη προσέκρουσε σ ένα αμετακίνητο εμπόδιο: τους ηγέτες της Γερμανίας και της Φινλανδίας, συνεπικουρούμενους από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Οπως αποδείχθηκε, η Μαδρίτη και η Λισσαβώνα ήταν ιδιαίτερα νευρικές απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ήθελαν να ευοδωθεί η εκστρατεία επαναδιαπραγμάτευσης της Αθήνας, γιατί κάτι τέτοιο θα έδινε ώθηση ενόψει εκλογών στα δικά τους κόμματα της αντιπολίτευσης, που έχουν στραφεί κατά της λιτότητας. Το επόμενο κεφάλαιο του δράματος, πιθανότατα, θα εκτυλιχθεί στην Αθήνα, όπου ο Αλέξης Τσίπρας έχει μπροστά του γκρεμό και πίσω ρέμα. Αντιμετωπίζει δυσαρεστημένα στελέχη του κόμματός του κι ένα ανήσυχο, ζωηρό εκλογικό σώμα. Και στην άλλη πλευρά βρίσκονται οι πιστωτές της χώρας, που θέλουν πιο ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις πριν ξανανοίξουν τη στρόφιγγα με τα δανεικά. Ο βαθμός στον οποίο θα συμπιεστεί μεταξύ των δύο αυτών αντίρροπων δυνάμεων ο κ. Τσίπρας γεννά το ερώτημα αν είναι αξιόπιστος ως παράγοντας προώθησης μεταρρυθμίσεων. Για να διατηρήσει την πλειοψηφία του και να παραμείνει στην εξουσία, ίσως χρειαστεί να αναδιαμορφώσει την κυβέρνησή του. «Θα αυτομολήσουν πολλοί από την άκρα δεξιά και την άκρα αριστερά του κυβερνητικού συνασπισμού», λέει ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, επικεφαλής Ευρωπαϊκής Ανάλυσης του Eurasia Group. Το αποτέλεσμα θα είναι να χρειαστεί ο κ. Τσίπρας «τη στήριξη άλλων κομμάτων ώστε να εγκριθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις από το Κοινοβούλιο». Η στήριξη αυτή θα μπορούσε να προέλθει από κεντρώα κόμματα όπως το «Ποτάμι», το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και δεν θα δοθεί άνευ όρων. Με την πάροδο του χρόνου, η ηγεσία τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, θα μπορούσε να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Ο κ. Τσίπρας «προσπαθεί να τα κουτσοκαταφέρει» λέει ο Κάρστεν Μπρζέσκι, επικεφαλής οικονομολόγος της ING στη Γερμανία. Αλλά όπως προειδοποιεί «αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα». Ο κ. James Kanter είναι ανταποκριτής των International New York Times στην Ε.Ε. H Ελλάδα πρέπει τους επόμενους μήνες να σταθεί ξανά στα πόδια της. Αυτό μπορεί να μοιάζει ανακουφιστικό μετά τις πρόσφατες σκληρές μάχες στις Βρυξέλλες, αλλά δεν θα είναι εύκολο. Αν η κυβέρνηση Τσίπρα θέλει να επιβιώσει, ήλθε η ώρα να το αποδείξει. Στην ευρωπαϊκή τους περιοδεία προς αναζήτηση «χρηματοδότησης - γέφυρας», ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης κυρίως ανατίναξαν γέφυρες. Το επίπεδο εμπιστοσύνης απέναντι στην Αθήνα ήταν ήδη χαμηλό επί Σαμαρά. Πλέον είναι ανύπαρκτο. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει υπάρξει ένα κράτος - μέλος τόσο απομονωμένο στο Eurogroup. H υποδοχή που επιφυλάχθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ στις Βρυξέλλες ήταν εξίσου παγερή όσο ήταν θερμές και ηχηρές οι επευφημίες της κοινής γνώμης στην Αθήνα. Αυτή η απώλεια εμπιστοσύνης έχει σοβαρές συνέπειες για την ελληνική κυβέρνηση. Λόγω των προκλητικών κινήσεων του Βαρουφάκη και του Τσίπρα, το Eurogroup υποχρέωσε την Ελλάδα να καταθέσει μία λίστα σοβαρών μεταρρυθμίσεων, η οποία θα πρέπει να έχει συγκεκριμενοποιηθεί έως το τέλος Απριλίου. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς βαθύς γνώστης της ελληνικής μυθολογίας για να καταλάβει ότι αυτό που περιμένει την Αθήνα είναι μία οδυνηρή «Οδύσσεια». Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, η αναθεώρηση (δηλαδή η περαιτέρω περικοπή) των δημοσίων δαπανών, η καταπολέμηση τη αδήλωτης εργασίας και η εξυγίανση των τραπεζών θα πλήξει βαριά πολλές ομάδες εντός της κοινωνίας. Σύντομα, η διάσημη πλέον πλατεία Συντάγματος θα είναι ξανά γεμάτη διαδηλωτές κατά της κυβέρνησης. Είναι αναπόφευκτο. Εν τω μεταξύ, ο Τσίπρας θα βρίσκεται υπό τεράστια χρηματοοικονομική πίεση. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο πρέπει να πληρωθούν λογαριασμοί και να αποπληρωθούν χρέη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης δεν θα δώσουν εύκολα το «πράσινο φως» για τη χορήγηση δόσεων. Θα απαιτήσουν ορατά αποτελέσματα σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις, με δεδομένη την κατάρρευση εμπιστοσύνης. Θα ήταν καλό για την Αθήνα να προωθήσει και να λάβει κοινοβουλευτική έγκριση για τις υπεσχημένες μεταρρυθμίσεις αρκετά πριν από τη συμφωνηθείσα προθεσμία. Κάτι τέτοιο θα ήταν ούτως ή άλλως συνετό, καθώς την 1η Ιουλίου η Ελλάδα πρέπει να έχει οριστικοποιήσει το νέο συμβόλαιο με τους πιστωτές της, ώστε να μη συνεχίσει να αποτελεί το επίκεντρο του ειδησεογραφικού ενδιαφέροντος στην Ευρώπη. Ο Τσίπρας είναι εγκλωβισμένος. Οι προεκλογικές του δεσμεύσεις περί τέλους της λιτότητας και «θανάτου της τρόικας» ήταν ανέφικτο να εκπληρωθούν. Το ότι ο Ολυμπιακός Πειραιώς πήρε ένα νέο αριστερό εξτρέμ δεν σημαίνει ότι θα αλλάξει η στρατηγική της ομάδας. Ο κ. Mark Peeperkorn είναι ανταποκριτής της ολλανδικής εφημερίδας De Volkskrant στην Ε.Ε. Μάρκους Γουόκερ Η γραμμή του ΔΝΤ έχει τη στήριξη της Μέρκελ Χιούγκο Ντίξον Σχεδόν ανέφικτος ο στόχος της Eλλάδας Η Ελλάδα και οι πιστωτές της πέρασαν τον Φεβρουάριο αψιμαχώντας για θέματα διαδικασίας. Θα περάσουν την άνοιξη αψιμαχώντας για ζητήματα πολιτικής. Η επόμενη συμφωνία θα έχει μεγαλύτερη σημασία και για τις δύο πλευρές και θα είναι δυσκολότερο να επιτευχθεί. Μέχρι στιγμής, η ελληνική κυβέρνηση έχει επιχειρήσει κι έχει αποτύχει να ξεφύγει από τον μηχανισμό διάσωσης που έχει οικοδομηθεί από το 2010, βάσει των επιταγών της Γερμανίας: τη βασανιστική διαδικασία μεταρρυθμίσεων, αξιολογήσεων και δανειακών δόσεων. Ως αντάλλαγμα για την αποδοχή των υφιστάμενων κανόνων, η Ελλάδα κέρδισε τη δυνατότητα περιθωρίου ελιγμών στην οικονομική πολιτική. Για να εξασφαλίσει αυτό το περιθώριο ελιγμών, ωστόσο, η κυβέρνηση θα πρέπει να πείσει τους θεσμούς, που μέχρι πρότινος ήταν γνωστοί ως «τρόικα», ότι η ατζέντα πολιτικών που έστειλε ο Γιάνης Βαρουφάκης στο Eurogroup, στις 23 Φεβρουαρίου, μπορεί να εξυπηρετήσει τους σκοπούς