αργυρώ Μαργαρίτη, 2014 φωτογραφιών εξωφύλλου: Eky Studio/www.shutterstock.com, Malgorzata Maj/Arcangel Images

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "αργυρώ Μαργαρίτη, 2014 φωτογραφιών εξωφύλλου: Eky Studio/www.shutterstock.com, Malgorzata Maj/Arcangel Images"

Transcript

1

2 τιτλοσ βιβλιου: Vinsanto. Το κρασί της λάβας συγγραφεασ: αργυρώ Μαργαρίτη επιμελεια Διορθωση κειμενου: ελένη γεωργοστάθη συνθεση εξωφυλλου: θοδωρής πιτσιρίκος ηλεκτρονικη σελιδοποιηση: ελένη σταυροπούλου, ραλλού ρουχωτά αργυρώ Μαργαρίτη, 2014 φωτογραφιών εξωφύλλου: Eky Studio/www.shutterstock.com, Malgorzata Maj/Arcangel Images εκδοσεισ ΨυΧογιοσ α.ε., αθήνα 2014 πρώτη έκδοση: οκτώβριος 2014, αντίτυπα ιsbn Τυπώθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε χαρτί ελεύθερο χημικών ουσιών, προερχόμενο αποκλειστικά και μόνο από δάση που καλλιεργούνται για την παραγωγή χαρτιού. το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις του ελληνικού νόμου (ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. απαγορεύεται απολύτως η άνευ γραπτής αδείας του εκδότη κατά οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο αντιγραφή, φωτοανατύπωση και εν γένει αναπαραγωγή, διανομή, εκμίσθωση ή δανεισμός, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση, παρουσίαση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή (ηλεκτρονική, μηχανική ή άλλη) και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου. εκδοσεισ ΨυΧογιοσ α.ε.. PSICHOGIOS PUBLICATIONS S.A. Έδρα: Tατοΐου 121 Head office: 121, Tatoiou Str Μεταμόρφωση Metamorfossi, Greece τηλ.: Tel.: Telefax: Telefax:

3

4 αλλα εργα τησ αργυρωσ Μαργαριτη Το μυστικό του κόκκινου σπιτιού, Δέλτος, 1998 Λελού, καστανιώτης, 2000 Μαύρο κανταΐφι, εμπειρία εκδοτική, 2004 IPAD: Ένα Ανείπωτο Παραμύθι, διαδραστικό παραμύθι

5 Στη Μιμή, τη μεταξωτή μου κορδελίτσα

6 Βασικοί ήρωες Το νησί με το ηφαίστειο: στο λιμάνι καράβια φορτωμένα χρυσάφι, στο βουνό το παλάτι του βασιλιά, στην άκρη της θάλασσας ο ναός της θεάς. κι από κάτω, μια λάβα πυρακτωμένη. ακόμα καίει, δεν έσβησε. είναι στα έγκατα της γης φυλακισμένη, ανταριασμένη μα σιωπηλή. οι παλιοί λέγανε πως θα ξεχυθεί όταν θα βρει τρύπα ξεβούλωτη. Βισάντο: το κρασί της λάβας. σαν λιωμένο ρουμπίνι. αρώματα φουντουκιού και κάστανου ανακατεμένα με υπόνοιες φρούτων. Δεκαπέντε μέρες το απλώνουν στον ήλιο, να έρθει να ροζιάσει το σταφύλι, να γλυκάνει ο χυμός του. Ύστερα το πατάνε στον ληνό*, μαζεύουν το πολύτιμο υγρό και το φυλακίζουν σε δρύινα βαρέλια. πέντε χρόνια. πέντε χρόνια εκεί στα άσπρα, μέσα στις σπηλιές, στα υπόσκαφα**. το βισάντο το φτιάχνει ο ήλιος και το ηφαίστειο Τα πρόσωπα Οι γυναίκες Νίνα: γύρω στα σαράντα. Όμορφο σώμα, η σάρκα των ποδιών μαυρισμένη. το πρόσωπο άγριο, με κείνη την αφάνα * πατητήρι. ** σπηλιές σκαλισμένες σε βράχο, σπίτια λαξεμένα στην άσπρη άμμο.

7 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ των μαλλιών να κρύβει τα μάτια. Χωμένη στη μικρή κουζίνα, να παρατάει το μαγείρεμα και να γράφει σαν παλαβή ρίμες ασυνάρτητες, να μιλάει μόνη της, να κάνει αχταρμά λέξεις και φράσεις, ό,τι περνούσε απ το μπερδεμένο της μυαλό, να την πιτσιλίζουν τα λάδια, να λύνει και να δένει τα μαλλιά, πάντα μ εκείνο το παράξενο φουστάνι, κάθε μέρα το ίδιο μαύρο φουστάνι, λαδωμένο, τσαλακωμένο. και κάθε βράδυ, πολύ μετά τα μεσάνυχτα, να παρατάει ό,τι κι αν κάνει, να πετάει τα παπούτσια, να πηδάει τον μικρό μαντρότοιχο και να την καταπίνει η νύχτα. Κάρμεν: είκοσι τριών ετών. κόρη της νίνας. η πολυτέλεια το αδύνατο σημείο της. Χοντρά χείλια, μαύρα μαλλιά, κορμί γεμάτο, θηλυκό. Έχει το μπόι που ταιριάζει σε μια γυναίκα για να χωρά στα μπράτσα του άντρα. κουβαλούσε τη βαβουριασμένη αντάρα που της μετάγγισε το μαυριτάνικο αίμα του πατέρα της και την ολισθηρή ομίχλη που τη βύζαξε η μάνα της. Ένα παράλογο τατουάζ πάνω στο όμορφο κορμί της κόρης του Ζοζέ και της νίνας. Τασία: πενήντα ετών. η γεροντοκόρη αδερφή της νίνας. Δυο τύχες έδιωξε. το δικό της το κορμί κάποιος το καταράστηκε να μείνει αχάιδευτο. ταγμένη από τότε που γεννήθηκε να κουβαλάει το στίγμα της πρωτότοκης. η ζωή την καταδίκασε να σέρνει πάνω της τη στάμπα της ανέραστης γεροντοκόρης. αφιερώθηκε στο μεγάλωμα των παιδιών της αδερφής της. κρατάει το στόμα της κλειστό για το καλό της οικογένειας. Κυρα-Λούλα: γειτόνισσα τότε, μαζεμένη, ονειροπαρμένη λιγάκι, θεοσεβούμενη. καλή γυναίκα, πάντα τους συμπαραστεκόταν. Ήξερε παλιές ιστορίες αυτή. «Έτσι κάνει το ηφαίστειο», έλεγε, «θέλει ανθρώπους για να μερώσει».

8 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ Άννα Λιόντου: Ένα κορίτσι στα είκοσι, με μαλλιά στο χρώμα που έχουν τα στάχυα. ποτέ δεν είχε φανταστεί πως θα ερωτευόταν έτσι ξαφνικά. ονειρευόταν να βρει και να μελετήσει αρχαία μυστήρια, να μυηθεί σε μυστικά κρατημένα με σκληρούς όρκους. Κυρα-Μαρίτσα: η μάνα της νίνας. καρπερή η κοιλιά της, πρώτα την τασία, μετά τον γιώργη, τη φωτούλα ύστερα, αργότερα τη νίνα, και τέλος τη Μαρουλιώ κι εκείνο τ αβάφτιστο. πήγανε στράφι τα δυο τελευταία Ροζάριο: η μάνα του Ζοζέ. Φωτούλα: αδερφή της νίνας, η τρίτη κατά σειρά κόρη του κυρ αντώνη του Ξαβέρη. Ζει στη γερμανία. Οι άντρες Σπύρος: σαράντα εφτά ετών. αθλητικό σώμα, μια γοητεία ιδιόρρυθμη, αρκετές γκρίζες τρίχες στα μαλλιά του, παράστημα στητό, ένας ελκυστικά αρρενωπός τύπος. ρεμάλι, αδίστακτος. φόνο δεν είχε κάνει μέχρι τώρα, όχι γιατί είχε αναστολές, αλλά γιατί ήταν αρκετά καπάτσος να παίρνει αυτό που ήθελε χωρίς ν ανοίξει ρουθούνι. σε τούτη την ιστορία τον έπνιγε το άδικο. πρώτη φορά τέτοιο δούλεμα. κι όταν το μυαλό του πήρε να αφυδατώνεται απ το χαμόγελο μιας μικρής πλανεύτρας, θέλησε να πιάσει το ξεφτισμένο νήμα της ζωής του απ την αρχή. Ζοζέ: κοντά στα πενήντα θα ήταν αν ζούσε σήμερα. ανάστημα μέτριο, σουλούπι βαρύ, αλλά τα μπράτσα του στιβαρά, τα μούσκλια του γυαλίζανε αντρίκειο ιδρώτα σαν σήκωνε φορτώματα στο λιμάνι. είχε και μια σκιά μυστήριο πάνω

9 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ του, αφού στις φλέβες του κυλούσε αίμα μαυριτάνικο. Δεν ήταν όμορφος, δεν ξενυχτούσαν τα κορίτσια για χατίρι του, μα είχε την τραχιά παλικαριά των άγριων ζώων. Με καρδιά και μυαλό γεμάτα πυρωμένο σίδερο, φίδια τύψεων και φαρμακωμένη τρέλα. Έφτασε στο νησί κουβαλώντας το βαρύ μυστικό του, που όμως κατάφερε να το θάψει στην τέφρα του ηφαίστειου. Μόνο που φορτώθηκε και ένα άλλο εκτός από τον έρωτα. Στράτος: τριάντα τριών ετών ο στράτος, μοναχοπαίδι. Όμορφος άντρας, γεροδεμένο κορμί. Χωμένος στο σκάμμα του να ψάχνει για σημάδια αυτών που κατοικούσαν σε τούτο τον τόπο πριν από χιλιάδες χρόνια. ο έρωτάς του για την κάρμεν ακροβατούσε με τη λαχτάρα του να βρει την άκρη ενός αρχαίου θρύλου που ήταν σκεπασμένος από τη στάχτη του ηφαίστειου. Ο παππούς: ογδόντα χρονών άνθρωπος, μπορεί και παραπάνω. Ήταν ομορφάντρας στα νιάτα του ο κυρ αντώνης φραγκίσκος Ξαβέρης. ο παππούς και ο πατέρας του ήτανε βουτσάδες στο επάγγελμα, που πα να πει βαρελάδες. Όσο κι αν δε θα το πίστευε κανείς βλέποντάς τον τώρα έτσι που τον μασκάρεψε ο άτιμος ο χρόνος, αυτό το χουφταλιασμένο, ανήμπορο κατάντημα κάποτε έπιανε την πέτρα και την έστυβε. Ισίδωρος: Ένα ρεμάλι του κερατά ήτανε στα νιάτα του ο αξιοσέβαστος και θεοσεβούμενος ηγούμενος, μα τώρα ένα στραπατσαρισμένο απολειφάδι που γύρευε συχώρεση, που έψαχνε λαγούμια να παραχώσει τις ερινύες του. ορίστηκε κορυφαίος του χορού σε τούτο το παράλογο θέατρο, που πα να πει ανήμπορος να αντιδράσει. ποιον να κρίνει, με τι δικαίωμα πολλά τα μυστικά. είχε βαριά καταδίκη ο δόλιος: ισόβια εις τύψεις.

10 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ Ελευθερίου: πενήντα τριών ετών, καλοβαλμένος, ανάστημα μέτριο, σώμα δουλεμένο από προσωπικό γυμναστή. Διευθυντικό στέλεχος μιας διεθνούς τουριστικής εταιρείας. ερωτικός μέντορας της κάρμεν, σκλάβος του κορμιού της εδώ και λίγο καιρό. Ένας σεξουαλικά έμπειρος άντρας, που της δίδασκε την ύψιστη ηδονή, τη μάθαινε να εκμεταλλεύεται χωρίς αναστολές τις δυνατότητες, κρυφές και φανερές, του κορμιού. Αφόνσου: ο πατέρας του Ζοζέ. είχε μια ταβέρνα εκεί στο τρας ος Μόντες, που φρόντιζε με πολύ μεράκι, μαγειρεύοντας μεζέδες για τους καλοφαγάδες του χωριού. οι ομελέτες με κόλιαντρο, γλυκάνισο και καυτερές πιπεριές που τηγανίζονταν σε μπόλικο λάδι είχαν μεγάλη ζήτηση. Γιώργης: αδερφός της νίνας, έχει εγκαταλείψει το νησί. Τα παιδιά Παναγιωτάκης: Δεκαπέντε ετών, ο μοναχογιός της νίνας. πρόσωπο μες στο σπυρί, οι φίλοι του αλώνιζαν στις παραλίες κι αυτός αγγαρεμένος να κουβαλάει ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, πετσέτες. Μαρίτσα και Ρόζα: οι δίδυμες κόρες της νίνας. είναι σχεδόν έξι ετών και περνάνε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους ανάμεσα στο σιδερόφρακτο παράθυρο και την κλειδωμένη πόρτα. Έχουν έναν μοναδικό τρόπο αυτές οι μικρές να συνεννοούνται ακόμα και χωρίς να κοιτάζονται, χωρίς να ανταλλάσσουν έναν λόγο. Μια κοινή εσωτερική οδός τις κάνει να καταλαβαίνουν αμέσως η μία τη σκέψη της άλλης. σαν τα πουλιά που πετούν όλα μαζί.

11 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ Αγγελικούλα: κόρη της νίνας πριν γεννήσει τις δίδυμες. το κοριτσάκι εξαφανίστηκε και ποτέ δε βρέθηκε κανένα ίχνος του. Μόνο κάτι βδομάδες αργότερα, ο παναγιωτάκης, μια σταλιά τότε, βρήκε τα καλτσάκια της μικρής στο υπόγειο, τα πεδιλάκια της πουθενά. Μαρουλιώ: η μικρότερη κόρη του κυρ αντώνη, που την κλότσησε η φοράδα. Το αβάφτιστο: αδερφάκι της νίνας, το μωρό που βρέθηκε μέσα στη στέρνα.

12 1 µε βισάντο και άρτο λειτουργιάς την ξύπνησε η μυρωδιά του κρασιού που εξατμιζόταν στα ποτήρια. κρατήθηκε για μια μικρή στιγμή στην κατηφόρα του ονείρου της και μετά, μόλις εκείνο γλίστρησε, ανασηκώθηκε σιγά να δει το ρολόι. κοντεύει δέκα, τους πήρε ο ύπνος. στράφηκε στον άντρα που κοιμόταν δίπλα της, με την αύρα του χορτασμένου έρωτα να καίει ακόμα πάνω του. Άπλωσε τα δάχτυλα να του φτιάξει κάποιο τσουλούφι, να του ρίξει το λινό σκέπασμα, μα τράβηξε το χέρι απότομα. θα τον ξυπνούσε, θα της γύρευε και πάλι πάθος, μα εκείνη ήθελε λίγο χρόνο μόνη της, να βάλει τις σκέψεις της σε μια σειρά, να ελέγξει τα περιθώρια στο πρόγραμμα της μέρας και της ζωής της. είχε χρόνο, θα προλάβαινε. Άλλωστε ο γέροντας της είχε ζητήσει να πηγαίνει λίγο μετά το μεσημέρι ή, τουλάχιστον, αρκετά πριν από τον εσπερινό. στη σκέψη της ασκητικής μορφής, μια κόκκινη ντροπή την άγγιξε και βιάστηκε να σκεπάσει το κορμί με την άκρη του σεντονιού. Έμεινε για λίγο ακίνητη, να βιώσει το συναίσθημα, μην το απορρίψει κι αυτό ξαναγυρίσει φουσκωμένο από θυμό, πήρε ανάσα και βούλιαξε στα μαλακά μαξιλάρια.

13 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ Άναψε τσιγάρο με την τελευταία φλόγα του κεριού που έλιωνε δίπλα της. κανένας θόρυβος πέρα απ τις ανάσες τους, ούτε καν ήχος σπίρτου, κανένας θόρυβος, να μην τρομάξει τους μικρούς απόηχους από τ αγγίγματα, τα μοναδικά ερωτόλογα, τις κραυγές ηδονικών συμπλεγμάτων, τις βρόμικες κουβέντες τις ξετσίπωτες, κώδικες ατομικούς που ξεκλειδώνουν οργασμούς, προκαλούν το βάσανο των αισθήσεων, απελευθερώνουν γογγυτά για να επιβεβαιώσουν πως το κορμί δόθηκε για την απόλαυση. της φάνηκε πως είδε να κυλούν σκανταλιάρικα πάνω στα σεντόνια λέξεις γλυκές που της έλεγε λίγο πριν φιλώντας τρυφερά τις ματωμένες από τη μάχη θηλές της. Έπρεπε να βλέπει μόνο αυτά που η φαντασία και η καρδιά της έφτιαχναν. γιατί ο χώρος τής προξενούσε αποστροφή. το μικρό εργένικο δωμάτιο του στράτου, τακτοποιημένο βιαστικά για να την υποδεχτεί, ο μίζερος διάκοσμος, χωρίς κουρτίνες, χωρίς βάζο με λουλούδια, χωρίς εκείνα τα αντικείμενα που δε βρίσκονται μόνο για να στολίζουν αλλά για να θυμίζουν τις ευτυχισμένες στιγμές της αγοράς τους ή τον λόγο που χαρίστηκαν. η κάρμεν αποστρεφόταν τη μιζέρια της αστικής καθημερινότητας. Δεν της αρκούσε η βολεμένη στα αναγκαία επάρκεια. Ήθελε το παραπάνω του ξοδέματος, το πολύ της πολυτέλειας, το περίσσιο της χλιδής. σ αυτό το θρύψαλο της γης που γεννήθηκε, ο αέρας φέρνει μαντάτα απ το κοιμισμένο ηφαίστειο προλάβετε, αδράξτε, απολαύστε πριν ξεχυθώ ξανά και σας κάψω. το είχε υποσχεθεί στον εαυτό της, το ορκιζόταν καθημερινά στο χαμόγελο της φωτογραφίας που την κοιτούσε μέ-

14 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ σα από την ξύλινη κορνίζα. είναι κάποιες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν, λες, για να μπουν σε μνήματα όταν πεθάνεις, να κρεμαστούν στο σαλόνι, να γίνουν πολύ μικρές ώστε να μην πιάνουν ακριβό χώρο στην εφημερίδα την τοπική, «τον αγαπημένο μας σύζυγο και πατέρα, θανόντα πριν από δέκα μέρες οχτώ μέρες τον ψάχναμε». είχε ορκιστεί πολλές φορές η κάρμεν πως δεν είναι μακριά ο καιρός που θα ξυπνάει σε μια κάμαρη γεμάτη ήλιο, με κουρτίνες από δαντέλα να εμποδίζουν την αρμύρα του πελάγου ν αγγίζει το δέρμα της. πάνω σε σεντόνια μεταξωτά. Δεν την ένοιαξε καθόλου που η καύτρα του τσιγάρου έπεσε στο φτηνό πανί που σκέπαζε το στρώμα. Μια τρύπα παραπάνω. Ένα μπαούλο γεμάτο από ασπρόρουχα της είχε έτοιμο η μάνα της, προίκα αχρησιμοποίητη από τη μάνα τη δική της, σεντόνια καλά, μην τα λερώσουμε, μόνο σε γιορτές. γι αυτό δε στρώθηκαν ποτέ. υπολόγιζε πως γύρω στις τρεις θα έφτανε στο μοναστήρι. να περάσει μόνο πρώτα από το σπίτι, ν αλλάξει, να φορέσει ένα ρούχο σοβαρό. το καράβι θα έφτανε κατά τις έξι, προλάβαινε, σίγουρα. το αργότερο οχτώ, οχτώμισι στην πανσιόν, να ελέγξει την κουζίνα, να ετοιμάσει τον κατάλογο με τις δουλειές και τα ψώνια της επομένης, να βοηθήσει στο σερβίρισμα, δόξα τω θεώ, είναι φίσκα, ούτε κρεβάτι άδειο. το ραντεβού με τον ελευθερίου ήταν στις έντεκα. θα πήγαινε μισή ώρα αργότερα. τράβηξε το σεντόνι και σηκώθηκε. η γύμνια της δεν την ενοχλούσε πια. αυτές οι αιχμηρές στίξεις ηθικότητας, αν κρατήσουν για πολύ, σε διαλύουν. πήγε στο μπάνιο στις μύ-

15 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ τες των ποδιών, έριξε κρύο νερό, να παρασύρει ό,τι τη βάραινε, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη, το στήθος της βαρύ, η κοιλιά επίπεδη, το στρογγύλεμα των γοφών παραπανίσιο. Έψαξε με προσοχή μπράτσα και λαιμό μήπως υπήρχαν σημάδια που θα την πρόδιδαν. τον γέροντα ντρεπόταν, κανέναν άλλο. Μάζεψε τα πράγματά της και ντύθηκε. Άφησε στο μαξιλάρι ένα σημείωμα, «Σ αγαπώ, θα σε σκέφτομαι, τηλεφώνησέ μου», δεν την ενδιέφεραν λάθη ορθογραφικά, ο στράτος θα τη μάλωνε μετά με τον τρόπο του, υπέγραψε μ ένα φιλί απ το κραγιόν της, συνηθισμένο σημάδι ερωτευμένων, και ξεκίνησε να φύγει. λίγο πριν φτάσει στην πόρτα, το μετάνιωσε ξαφνικά, στράφηκε, πήρε ένα ποτήρι που κράταγε στην κοίτη του μια γουλιά κρασί, έριξε μέσα λίγα ψίχουλα ξερά, ανακίνησε να βραχεί το ψωμί και το ήπιε. Με βισάντο και άρτο λειτουργιάς κοινωνούσαν πάντοτε τότε που ήταν παιδιά, αφού πρώτα είχαν ξομολογηθεί. εκείνη, τώρα, το έκανε ανάποδα. φανουρόπιτα µε χαρίσµατα στην Τρας Ος Μόντες, τη μικρή πανσιόν κοντά στην ανασκαφή, επικρατούσε η γνωστή φασαρία αυτής της ώρας. Μεσημέρι, περασμένες δυόμισι, τα τραπέζια γεμάτα, όλοι πεινασμένοι, βιαστικοί, να φάνε γρήγορα, να ξαπλώσουν λιγάκι, να προλάβουν το μπάνιο το απογευματινό, ν αντέξουν το ξενύχτι. η κουζίνα ανάστατη. Όπως πάντα. η νίνα,

16 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ σκυμμένη πάνω στις αχνιστές κατσαρόλες, ανακάτευε με ξύλινες κουτάλες, οι μυρωδιές σε λίγωναν, γύριζε τα σουβλάκια στη σχάρα, οι καπνοί την έπνιγαν, ο απορροφητήρας ήθελε άλλαγμα. η τασία κουβαλούσε τους ξέχειλους δίσκους, προσπαθούσε να ισορροπήσει τα ποτήρια, τα μάτια της δεκατέσσερα στα απλωμένα χέρια που την καλούσαν ασταμάτητα, το μυαλό της στο δωμάτιο των κοριτσιών, κάθε που σέρβιρε ένα τραπέζι, το βλέμμα στρεφόταν στο φραγμένο παράθυρο, οι δίδυμες της έγνεφαν με παράπονο, στράβωνε το στόμα σε κάτι που ήθελε να μοιάζει με χαμόγελο, κάντε υπομονή, σε λιγάκι έρχομαι. η νίνα κοίταξε τα κολλημένα χαρτάκια με τις παραγγελίες. το βουητό που ξεχυνόταν από το παράταιρο ανθρωπομάνι, το ανακάτεμα των γλωσσών, τα γέλια, οι φωνές, το τσούγκρισμα των ποτηριών, είκοσι και βάλε κολλημένα χαρτάκια, πάνω από εκατό πιάτα που περίμεναν το γευστικό περιεχόμενο, άλλα τόσα λερωμένα στον νεροχύτη, τι να πρωτοπρολάβει, δυο χέρια έχω μόνο, παράτησε την κουτάλα κι έψαξε το λιγδωμένο τετράδιο. σκούπισε με ασυγκράτητη βιασύνη τα δάχτυλα στο μαύρο της ρούχο, έβγαλε το μολύβι απ το συρτάρι, άρπαξε το τετράδιο, τα σουβλάκια θέλαν γύρισμα να μην καούν, μα δεν προλάβαινε. το βουητό τους μ έπνιξε, οι άχνες με ζαλίζουν, μες στα τσουκάλια χώθηκα, τα μάτια μου δακρύζουν, γύρω μου καίνε κάρβουνα, φωτιά και στην καρδιά μου, αχ, καραβάκι να σουνα, τσουκάλι φουντωμένο, μακριά να με ταξίδευες, άδικα περιμένω

17 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ παράτησε το μολύβι, παράχωσε το τετράδιο σε κάποιο συρτάρι και, ήρεμη, λες κι άφησε κατάχαμα φορτίο που της έτσουζε τις χούφτες, ξεκόλλησε το πρώτο χαρτάκι κι άρχισε να γεμίζει τα πιάτα. Χωρίς να σηκώσει το κεφάλι, δυνάμωσε τη φωνή να την ακούσει ο γιος της. «παναγιωτάκη, άσε την μπάλα κι έλα, έχουμε δουλειά, βάλε ποτήρια στους ιταλιάνους, απ το πρωί παίζει μπάλα, δεν μπορώ να τον μαζέψω, μόνο δυο χέρια έχω, πόσα κομμάτια να γίνω πια, η κόρη μου άργησε πάλι, πήγε να φέρει τους γάλλους, από χτες λείπει, πανάθεμά τη, παναγιωτάκη, βάλε και πιρούνια, να τα τυλίξεις σε χαρτοπετσέτες, θα σας φέρω, να τους πεις, και σαγανάκι με γαρίδες, το φτιάχνω μούρλια» Χωρίς ανάσα, χωρίς ειρμό. Όταν οι σκέψεις είναι σμάρι άγριου μελισσιού, οι λέξεις χάνουν τον δρόμο τους, πασχίζουν να βγουν στην επιφάνεια, η στενωπός αδιόρατη, πώς να συμμαζέψεις τον ατμό, να τον πακετάρεις, να του δώσεις σχήμα, να κρατήσουν τα χρώματα την ατομική τους νομοτέλεια; ο παναγιωτάκης εμφανίστηκε μουτρωμένος, πρόσωπο μες στο σπυρί, κοντά στα δεκαπέντε βλέπεις, οι φίλοι του αλώνιζαν στις παραλίες κι αυτός αγγαρεμένος να κουβαλάει ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, πετσέτες. τέτοια ώρα, η ζωή στην πανσιόν στο φόρτε της. οι ιταλοί χειρονομούσαν γελώντας, οι γερμανοί είχαν ήδη μεθύσει, η φάβα είχε την τιμητική της, οι ντοματοκεφτέδες αφανίστηκαν, οι πελάτες έτριβαν με απόλαυση τις φουσκωμένες κοιλιές, οι δίδυμες περίμεναν να αδειάσει η αυλή από το χορτασμένο λεφούσι, να έρθει επιτέλους η θεία τασία να τις

18 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ λευτερώσει. Ήταν σχεδόν έξι ετών και είχαν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους ανάμεσα στο σιδερόφρακτο παράθυρο και την κλειδωμένη πόρτα. η νίνα ξεκόλλησε άλλο ένα χαρτάκι, το πέταξε κι άρπαξε το τετράδιο. η φωνή της πελάτισσας έκρυβε ευγενική απαίτηση. «Μου δίνετε, παρακαλώ, μια κανάτα νερό παγωμένο!» η νίνα δεν της έδωσε σημασία, αποτύπωσε με απίστευτη ταχύτητα δυο στιχάκια, τα διάβασε, χαμογέλασε δειλά κι αυτάρεσκα. «πώς σε λένε;» η γυναίκα την κοίταξε με απορία. «ευαγγελία» η νίνα έσβησε μια λέξη, έγραψε άλλη, γέμισε μια κανάτα νερό και, κρατώντας τη σφιχτά, απάγγειλε: «Βαγγελιώ με τα βαγγέλια, όλο χάρη κι όλο γέλια, Βαγγελίτσα παινεμένη, να σε δω, να σ αγαπήσω και νερό να σου χαρίσω, τώρα το σκέφτηκα, δεν είν ωραίο; Μόνη μου, έτσι, χωρίς να ζοριστώ, έχω το χάρισμα ξαφνικά, πριν από δυο χρόνια, πριν μείνω χήρα, πριν από τρία χρόνια, λάθος έκανα, νομίζω τέσσερα, είχα πάει μια πίτα στον άγιο φανούρη, την κάνω πολύ νόστιμη, νηστίσιμη, ανακατεύω το λάδι με βισάντο, τον πιστεύεις; Ό,τι χάσεις, του λες, άγιε φανούρη μου, βρες το μου, και σ το βρίσκει, αλλά πρέπει μετά να κάνεις πίτα» ο ατέρμων λόγος χανόταν μέσα στο βουητό των ανθρώπων, στο τσιτσίρισμα των τηγανιών, στον θόρυβο του απορροφητήρα. η πελάτισσα άρπαξε την κανάτα κι έφυγε μουρμουρίζοντας. η νίνα, μαύρη σβούρα, σβούριζε στο στενό-

19 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ χωρο κουζινάκι, άνοιγε βαζάκια με διαφορετικό περιεχόμενο, έριχνε σκόνες κόκκινες, κίτρινες, πράσινες στα φαγητά, έσβηνε με μπόλικο κρασί τους ήχους της φωτιάς που έπινε, μεθούσε, καταλάγιαζε. είχε τον τρόπο της να δραπετεύει. Ξεκλείδωνε ζωγραφιές, έδιωχνε τον κόσμο, σταματούσε τη φασαρία, το πορτάκι του χρόνου άνοιγε, χωνόταν μέσα, έβγαινε στο βουνό να πάρει αέρα. Μέχρι τα δέκα έτρεχε να μαζέψει τα πρόβατα, αλλά έβγαλε μερικές τάξεις, όχι μαζεμένες, κι ο δάσκαλος έλεγε «η νίνα έχει μυαλό, αν μένατε στην πόλη, θα μάθαινε πολλά γράμματα», αλλά τέσσερα παιδιά, κυρα-βαγγελίτσα μου, ποιο να πρωτοπάει σχολείο; κι ο αδερφός της ούτε μια τάξη, σταυρό βάζει στα επίσημα, όμως στην αριθμητική δεν τον παραβγαίνει κανείς, έξυπνος κι αυτός, με χαρίσματα. «πήγαινέ τους κρασί, βρε παναγιωτάκη, δεν ακούς; βίνο φωνάζουνε, βίνο θα πει κρασί» Ξεχνιόταν όμως στο βουνό, εκείνη η θάλασσα όλο το νησί ζωσμένο νερό, εκείνη η θάλασσα μιλούσε με τα κύματα, ο παφλασμός ήτανε λόγος, είχε μυστικά, θησαυρούς στον βυθό της, η νίνα χανόταν, μαγευόταν, το γαλάζιο την παράσερνε, τα πρόβατα σκορπίζαν, έτρεχε να τα μαζέψει, ο πατέρας της τη σάπιζε στο ξύλο. «Εγώ γοργόνα θα γενώ, τα κύματα θα σκίζω, από φουρτούνες, κύματα εγώ δε χαμπαρίζω» Άνοιξε το τετράδιο την ίδια ώρα που γέμιζε δυο βαθιά πιάτα με μακαρόνια. σάλιωσε το δάχτυλο, το ξεφύλλισε, το βλέμμα της άστραψε. σε κάποιο σημείο δεν έβγαζε τα γράμματα, οι λαδιές, οι σάλτσες αλλοίωναν τις λέξεις. σήκωσε

20 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ τους ώμους. είχε το χάρισμα, θα έγραφε άλλο. την έπνιξε η συγκίνηση. να θυμηθεί, μόλις ξελασκάρει, να φτιάξει μια πίτα στον άγιο, να τον ευχαριστήσει. Όταν η τασία εμφανίστηκε απότομα δίπλα της, η νίνα έχωσε βιαστικά το τετράδιο στο συρτάρι. «πόσα σουβλάκια μού είπες;» ρώτησε με παιδιάστικη ενοχή. η τασία δεν καταδέχτηκε να απαντήσει. Με τα μούτρα κατεβασμένα, την οργή φυλακισμένη στα πενήντα της χρόνια, έβαλε μια ποδιά, το κακογερασμένο κορμί της άκαμπτο, και στάθηκε μπροστά στον κατάμεστο νεροχύτη. οι δυο αδερφές έμειναν ώρα πλάτη με πλάτη, η καθεμιά ρουφηγμένη στη δική της δίνη. η μία στον θυμό και στους φόβους της, η άλλη στις ρουφήχτρες της θάλασσας. η νίνα έλυσε τα μαλλιά, κράτησε το λάστιχο στο χέρι, τίναξε το κεφάλι, τα ξαναμάζεψε, δυο τσουλούφια πετάχτηκαν, τα έβαλε με τα λαδωμένα δάχτυλα στη θέση τους, στάθηκε στην άκρη της πόρτας. Δε θα την έλεγες αδύνατη. Μεστό κορμί, καλοφτιαγμένο, τυλιγμένο στο άχαρο μαύρο φουστάνι που δεν αποχωριζόταν ούτε στον ύπνο της. γύρω στα σαράντα, το βλέμμα σαν πεινασμένου κυνηγόσκυλου που γυρεύει απεγνωσμένα τη λεία του εκείνη μάζευε στιχάκια. τα περισσότερα τραπέζια είχαν αδειάσει. κάτω από την πέργκολα, μια ιταλιάνα, φορώντας ακόμα το μαγιό της, παίδευε τον παναγιωτάκη προσπαθώντας να του εξηγήσει τι ακριβώς ήθελε. το παιδί συγκρατιόταν με το ζόρι. η νίνα συννέφιασε. πού είναι επιτέλους η κάρμεν; γιατί αργεί; Όλο το βράδυ πηδιότανε σαν σκύλα, δεν το χόρτασε πια;

21 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ «παναγιωτάκη, έλα, γιε μου, βόηθα με λίγο, μη λες πουτάνα, βρε συ, την καταλαβαίνουν αυτή τη λέξη οι ιταλοί, δε βλέπεις που γελάνε;» το παιδί μπήκε στην κουζίνα, την προσπέρασε και χώθηκε στη βρεγμένη αγκαλιά της τασίας. η νίνα βγήκε στην αυλή, πλησίασε το τραπέζι των ξένων, που την υποδέχτηκαν με γέλια. «Μαντζάρε μπόνο; Μπράβο, πομερίτζο, θα ψήσω καλαμπόκια, νον καπίσι; Δεν πειράζει, πομερίτζο θα φάτε μπόνο, σαρπράιζ βεντέρε, εκατό χέρια να είχα δε θα με φτάνανε, τι άλλο βολέτε; αριβάτο σούμπιτη, βολέτε καφέ, άισκριμ, οι γάλλοι θα χουνε φάει στο καράβι, κι αν πεινάνε, θα τους βγάλω μουζάκα, σβήνω τον κιμά με βισάντο, το φτιάχνω πολύ ωραίο». λίγο την ένοιαζε αν δεν καταλαβαίναν γρυ απ όσα τους έλεγε. Δικό τους πρόβλημα. εκείνη πέταξε όσες λέξεις ήξερε από κάθε γλώσσα. το σημαντικό ήταν να φχαριστιούνται το φαγητό, κι αυτό φαινόταν στα άδεια από κάθε μπουκιά πιάτα. σήκωσε το κεφάλι, έσυρε το βλέμμα μια γύρα στα δωμάτια. Διώροφο το παλιό κτίσμα. Μικρό στη αρχή, αργότερα, κάθε δυο τρία χρόνια, το μεγάλωναν, το έφτασαν να έχει είκοσι δωμάτια. κρατούσαν τέσσερα για τον εαυτό τους, νοίκιαζαν τα υπόλοιπα. είδε τις μικρές της κόρες στο παράθυρο και τους έστειλε από ένα φιλί. «ελάτε κάτω, δεν έχει πια κόσμο», φώναξε κουνώντας τα χέρια. οι μικρές τη χαιρετούσαν χαρούμενα μα ξαφνικά βιάστηκαν να τραβήξουν τις κουρτίνες και λούφαξαν κάτω απ το περβάζι. η νίνα είδε την κίνηση των παιδιών της, δαγκώθηκε, έστρεψε το βλέμμα στη στέρνα της αυλής, το άφη-

22 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ σε να χωθεί στον σκοτεινό χώρο, χαμογέλασε, γύρισε το πρόσωπο στην πόρτα της κουζίνας. η τασία κοιτούσε μια την αδερφή της, μια το παράθυρο με τις κλειστές πια κουρτίνες. η νίνα έδειξε με μια κίνηση τη στέρνα κι έκλεισε πονηρά το μάτι. η τασία έσπρωξε τον παναγιωτάκη κι έφερε το χέρι στο στόμα να πνίξει την κραυγή. απεκδυόταν ενδύµατα αγκαθωτά ο δρόμος ήταν ανηφορικός, σχεδόν κάθετος στο βουνό, είχες την εντύπωση πως εκεί στην κορυφή σταματούσε απότομα. κανονικά, δε θα πρεπε να κόψει ταχύτητα, αλλά κάθε φορά που έφτανε στο σημείο αυτό, ειδικά όταν κουβαλούσε κόσμο που δεν είχε ξανάρθει στο νησί, πατούσε ελαφρά το φρένο και για λίγα λεπτά ξεχνούσε τα πάντα. οι γάλλοι επιβάτες της, ένα νεαρό ζευγάρι που μάλλον έκαναν το ταξίδι του μέλιτος, ήταν σφιγμένοι σε όλη τη διαδρομή. Δεν ήξεραν πόσο μπορούσαν να είναι ασφαλείς με μια τόσο νεαρή οδηγό σ έναν δρόμο απρόοπτα δύσκολο, γεμάτο κλειστές στροφές, έτοιμο να σε καταπιεί έπειτα από κάθε γύρισμα. Μέσα από τον καθρέφτη έκλεψε το ανήσυχο βλέμμα τους και, χωρίς να τους βλέπει, ήξερε πως είχαν μπλέξει τα χέρια αναζητώντας αμοιβαία στήριξη. πάτησε γκάζι απότομα και το αμάξι μούγκρισε από την αλλαγή ταχύτητας. θα μπορούσε να έχει κάνει πήδημα θανάτου στον γκρεμό που σίγουρα υπήρχε σε λίγα μέτρα.

23 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ και ξαφνικά, εκεί μπροστά στα απροετοίμαστα μάτια τους, συντελέστηκε η αβάσταχτη ομορφιά της απέριττης τελειότητας. Μπροστά τους αναδύθηκε με αργές κινήσεις ένα γκριζογάλανο συνονθύλευμα ουρανού και θάλασσας με γιγάντιους βράχους, που δεν ήταν σαφές αν έβγαιναν απ το νερό ή αιωρούνταν στο σύμπαν. το υγρό στοιχείο σε αρμονική ή εξωπραγματική ζεύξη με το απέραντο κενό. η ακίνητη ζωγραφιά των εραστών που μένουν ασάλευτοι μια μικρή στιγμή μετά το τέλος του ηδονικού σπαραγμού τους. Ήταν η ώρα που ξεκινούσε η ιεροτελεστία του ηλιοβασιλέματος κι ο ήλιος κρεμόταν λίγο ακόμα, αλαζόνας. παρόλο που ήξερε το δέος που προκαλούσε τόσους αιώνες τώρα, ακόμα το απολάμβανε, ο ξιπασμένος. οι γάλλοι ξεφώνισαν, έψαχναν τρελαμένοι να βρουν τη φωτογραφική μηχανή, την κάμερα, να απαθανατίσουν το αθάνατο. η κάρμεν τούς συγκράτησε. «Μη βιάζεστε, θα ξανάρθουμε. Άλλωστε, αν σταματάμε σε κάθε ωραίο σημείο, δε θα φτάσουμε ποτέ. το νησί είναι γεμάτο μαγεία». τους μίλησε σε σωστά γαλλικά, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μιλούσε τόσο καλά τη γλώσσα. την ίδια φράση, όπως και αρκετές άλλες, ειδικές για κάθε περίπτωση, μπορούσε να τις πει σε πέντε γλώσσες. Ήξερε όσα χρειαζόταν για να συνεννοηθεί με τους πελάτες της. πριν παραλάβει τους ξένους τουρίστες που θα έμεναν στην πανσιόν, άκουγε ξανά και ξανά ηχογραφημένους διαλόγους. από τα δεκαπέντε της, εδώ και οχτώ χρόνια δηλαδή, συνόδευε τον πατέρα της στις παραλαβές. σήκωνε τις βαλί-

24 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ τσες, τακτοποιούσε τα συμπράγκαλα, ενοχλημένη πάντα από εκείνο το γλωσσικό τσάτρα πάτρα, που ήταν περισσότερο μορφασμοί και κινήσεις παρά συντεταγμένος λόγος. εδώ και δύο χρόνια που ανέλαβε μόνη της την ευθύνη της μεταφοράς, φρόντισε να μάθει σωστά ό,τι χρειαζόταν. Έκανε μερικά μαθήματα από κάθε γλώσσα, έτσι, για να μπει στη νοοτροπία, και είχε ζητήσει να της ηχογραφήσουν μια σειρά από επιλεγμένες φράσεις, που άκουγε όταν οδηγούσε μόνη και τις αποστήθιζε. η συνεχής τριβή με τόσους ξένους έκανε πιο εύκολα τα πράγματα. Όταν έφτασαν στην πανσιόν, είχε πια σουρουπώσει. ησυχία. η τρέλα θα ξανάρχιζε σε δυο περίπου ώρες. ο παναγιωτάκης κλότσαγε μια μπάλα έχοντας βάλει για τερματοφύλακα την μπουκαμβίλια του τοίχου. προσποιήθηκε πως δεν την είδε αλλά το επίμονο βλέμμα της μεγάλης του αδερφής τον υποχρέωσε να εκτελέσει το άχαρο καθήκον του να κουβαλήσει τις βαλίτσες. η κάρμεν οδήγησε τους γάλλους στο δωμάτιο, τους ενημέρωσε ότι μπορούσαν να πιουν καφέ ή να δειπνήσουν, τους έδωσε έναν φάκελο με τον χάρτη του νησιού, τα δρομολόγια των λεωφορείων, τους χαμογέλασε ζεστά και την ώρα που έφευγε κοίταξε το ρολόι της. οχτώ παρά είκοσι. Ένα σωρό δουλειές την περίμεναν μέχρι αργά. θύμωσε με τον εαυτό της, πάλι δεν κατάφερε να πάει στο μοναστήρι. Ήταν δικό της καταφύγιο εκείνος ο αγιασμένος χώρος, χαμένος, λες, σε καιρούς αλλοτινούς. είχε δικούς της ανθρώπους εκεί. Ήταν ο ηγούμενος που κουβαλούσε αιχμηρές αμαρτίες, ήταν ο παπα-σίλας που χρόνια προσπαθεί

25 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ να τη μάθει να προσεύχεται, άχρηστη διδασκαλία, αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να την ακούσει, βρίσκεται πολύ ψηλά, δε φτάνουν ως εκεί τα αιτήματα των ανθρώπων. αλλά και κάμποσοι από τους άλλους καλόγερους, που τους ήξερε με τα μοναστικά μα και τα κοσμικά τους ονόματα. Μια ξεκομμένη παροικία ρασοφόρων που είχαν το χάρισμα να της προσφέρουν συναισθήματα αδοκίμαστα. σαν περνούσε τη βαριά πύλη, απεκδυόταν ενδύματα αγκαθωτά και γινόταν ένα κορίτσι αθώο, με όνειρα καθαρά, με σκέψεις ατάραχτες. θα τη μάλωναν καθώς τη φιλούσαν και μύριζαν το τσιγάρο, θα την κανάκευαν, «Μια χαρά είσαι, ολόκληρη γυναίκα, πώς μεγάλωσες, μια σταλιά ήσουνα». θα της έλεγαν ιστορίες, για τότε που ήταν μικρή και σκαρφάλωνε με τον μπαμπά της στο μοναστήρι, εκείνος να μαθαίνει την τέχνη του κρασιού, να βοηθάει στις δουλειές, εκείνη να κάνει σκανταλιές. Μέρες είχε να πάει και η ανάγκη να κατευνάσει την οργή, την κούραση της ψυχής της, γινόταν επιτακτική. Έριξε γύρω μια ματιά και ο θυμός της ξεχείλισε. η κουζίνα ήταν άνω κάτω. Δίσκοι γεμάτοι πιάτα, αποφάγια, χαρτιά, ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, στον νεροχύτη κατσαρόλες, τσουκάλια, τηγάνια με ταγκισμένα υπολείμματα. κάτι συνέβη και η τασία έφυγε βιαστικά. Έκανε έναν γρήγορο έλεγχο. στον φούρνο ψηνόταν ο μουσακάς, το κύριο πιάτο της επομένης, στο ψυγείο οι πίτσες έτοιμες και τα σουβλάκια ξεπαγωμένα, ο τοματοπελτές στα τσίγκινα δοχεία, μια λεκάνη γεμάτη ντομάτες πλυμένες, η νίνα σ ένα τραπέζι έγραφε μανιωδώς. θεέ μου, πώς μπορούσε να είναι τό-

26 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ σο ηλίθια; ο παναγιωτάκης πήρε τα βρόμικα ποτήρια, άρχισε να τα ξεπλένει και να τα βάζει στο πλυντήριο, δουλειά που όφειλε να έχει ήδη κάνει. τον κοίταξε θυμωμένα μα αποφάσισε να μην τον μαλώσει. «οι μικρές δεν είναι εδώ», τον άκουσε να μουρμουρίζει, «τις πήρε η θεία τασία, πάνε στον παππού, στο βουνό». είχε καταλάβει την ανοχή της και δε σκεφτόταν να την εκμεταλλευτεί. εδώ που τα λέμε, ήθελε απλώς να πάει να παίξει. η κάρμεν έβαλε μια ποδιά, μάζεψε τα μαλλιά της και στάθηκε μπροστά στον νεροχύτη. στις εννιά ακριβώς, λες και είχαν ραντεβού, έφτασαν οι περισσότεροι από τους ενοίκους. οι ιταλοί, οι γάλλοι, η κυρία ευαγγελία μετά του συζύγου, ένα ζευγάρι συνταξιούχων δασκάλων. οι άλλοι ή θα κοιμόντουσαν ακόμα ή θα είχαν φύγει για βόλτα. το βράδυ δε σέρβιραν φαγητό. Μόνο αναψυκτικά και κρασί. στον πάγκο, ο δίσκος γεμάτος ποτήρια, δίπλα η καράφα με το βισάντο. κρασί μοναδικό, δικό τους. η νίνα πετάχτηκε σαν ελατήριο. «Μπιεν βενούτι, καλώς τους, μπον σουάρ, καθίστε, έρχομαι αμέσως, καθίστε, ασεγεβού». ένα παλιόχαρτο µ αµύθητο θησαυρό το καράβι έκανε μισή στροφή και ετοιμάστηκε να μπει στο λιμάνι. οι περισσότεροι από τους επιβάτες είχαν κιόλας πά-

27 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ ρει θέση στο κατάστρωμα. συνωστισμός, σπρωξίματα. οι φωτογραφικές μηχανές έτοιμες να φυλακίσουν αναμνήσεις. ο σπύρος κατάλαβε πως φτάσανε απ τα επιφωνήματα θαυμασμού. κοίταξε το ρολόι του, ήπιε μια γουλιά απ το ποτό του. η στενόχωρη καμπίνα τού φάνηκε φυλακή. τι τους ήρθε κι απαγόρεψαν το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους; πήρε τη βαλίτσα και βγήκε. περίμενε να φύγει ο κόσμος, η φασαρία στις σκάλες τον ενοχλούσε αφάνταστα. η θέα του νησιού τού έφερε αποστροφή. τα σκαρφαλωμένα στον γκρεμό σπίτια, εικόνες που προκαλούσαν εντύπωση στον κόσμο ολόκληρο, αυτό το πέτρινο λευκό τσαμπί, τον τρόμαζαν. Άντε τώρα να βγεις, λέει, στο παράθυρο, να χαζέψεις κανένα θηλυκό, να σου ρθει ζαλάδα, να πέσεις και να μη βρούνε ούτε το κοκαλάκι σου. Έσπρωξε κάποιους από το πλήθος στην αποβάθρα, αδιαφόρησε για τα βλέμματα επίπληξης και χώθηκε στο πρώτο ταξί που βρήκε μπροστά του. «στο Άπλετον», έδωσε τη διεύθυνση στον ταξιτζή κι άναψε τσιγάρο. εκείνος του έδειξε ενοχλημένος την ταμπελίτσα που απαγόρευε το κάπνισμα, ο σπύρος τον κοίταξε με θυμό. «λέω ν αλλάξουμε τον νόμο, ρε φίλε», του πέταξε ένα χαρτονόμισμα στο μπροστινό κάθισμα. η διαδρομή δεν τον αφορούσε. Χωμένος στις σκέψεις του, αναρωτιόταν αν θα έβρισκε εύκολα τον Ζοζέ. ούτε το όνομα της πανσιόν δεν είχε. Όσο κι αν έψαξε στον τουριστικό οδηγό μήπως και κάτι τον βοηθήσει να καταλάβει πού να στραφεί, δε βρήκε τίποτα.

28 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ το ξενοδοχείο ήταν πολυτελέστατο. Μικρό συγκρότημα, για όσους είχαν και ήξεραν να ξοδεύουν για την άνεση. πάνω στην παραλία με τα κοκκινόμαυρα βότσαλα, όλα τα δωμάτια να δέχονται το φως, τεχνητό πράσινο, πανέμορφα λουλούδια. Ύστερα από τόσο καιρό πίσω από τα σίδερα, οι μικροί χώροι τον έπνιγαν. Ήθελε ένα τεράστιο δωμάτιο στη διάθεσή του, γι αυτό κι έκλεισε τη σουίτα. Άλλωστε η βαλίτσα ήταν γεμάτη λεφτά. είχε διαβάσει το γράμμα του Ζοζέ πάνω από διακόσιες φορές, μη σου πω και χίλιες. τέσσερα χρόνια τώρα, αυτό το παλιόχαρτο, γραμμένο με ανορθόγραφα ελληνικά και σκόρπια πορτογαλέζικα, φώτιζε τις σκοτεινές μέρες, έδινε άπλα στο κελί. Έβαλε το χέρι στη θήκη του πορτοφολιού, έπιασε το γράμμα, το χάιδεψε να βεβαιωθεί πως ήταν εκεί. και να το χανε, δε θα συνέβαινε και τίποτα. απέξω κι ανακατωτά το ήξερε. Έκανε ένα ντους, άλλαξε ρούχα και ετοιμάστηκε να κατέβει στο εστιατόριο. πεινούσε σαν λύκος, μα, πάνω απ όλα, ήθελε ένα ποτό. Άνοιξε το μικρό μπαρ, κοίταξε με περιφρόνηση τα μπουκαλάκια και κατέβασε τα μισά μονορούφι. πιο πριν, είχε ζητήσει να του φέρουν τον τοπικό τηλεφωνικό κατάλογο. Δεν περίμενε να βρει αμέσως κάτι, αλλά δεν μπορούσε να αγνοήσει την πιθανότητα. Έψαξε προσεχτικά για το όνομα. Ζοζέ Μπρανγκάτσα. Νιέντε, που θα λεγε κι ο τρίτος της παρέας, ο τζίνο. από πού ν αρχίσει; να πάρει σβάρνα το νησί και να ρωτάει; Δε θα τον χάλαγε να περιμένει λίγο. στο κάτω κάτω, τόσα χρόνια στη στενή, είχε κι αυτός το δικαίωμα να το ρίξει έξω. Άνοιξε τη βαλίτσα, πήρε ένα μάτσο χαρτονομίσματα και το μύρισε. Όχι, έπρεπε να βιαστεί. αν

29 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ αυτό το κάθαρμα ο Ζοζέ έλεγε αλήθεια, αυτά τα λεφτά ήταν σταγονίτσα στον ωκεανό. Δεν επέτρεψε στον εαυτό του να ονειρευτεί. το είχε κάνει τόσα βράδια καθώς στριφογυρνούσε στο σκληρό κρεβάτι. Ένας αμύθητος θησαυρός! αν, φυσικά, δεν τον παραμύθιαζε ο πορτογάλος. Έβαλε τα λεφτά στο χρηματοκιβώτιο, κλείδωσε το δωμάτιο και κάλεσε το ασανσέρ. είχε ήδη έτοιμο το σχέδιο και έπρεπε να το θέσει αμέσως σε εφαρμογή. όµορφες εποχές, πριν τους βάλει η µοίρα στο σηµάδι το περιβόλι ήταν χαρά θεού. οι ντοματιές στηριγμένες στα καλάμια, τα ζαρζαβατικά, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, δροσίζονταν στο ποτισμένο χώμα, βλίτα και μυρωδικά σπαρμένα εδώ κι εκεί. Ένας μικρός παράδεισος. Μακάρι να μπορούσε να μείνει για πάντα εδώ. αν ήταν στο χέρι της, θα κρατούσε τις μικρές, η κάρμεν μεγάλωσε πια, ο παναγιωτάκης ολόκληρος άντρας, μακάρι να καθόταν εδώ με τις δίδυμες να προσέχει και τον πατέρα της. αρνιόταν πεισματικά ο κυρ αντώνης ο Ξαβέρης να εγκαταλείψει το βουνό του. το σπίτι δεν ήταν μεγάλο μα τους χωρούσε. εδώ μεγάλωσε. εδώ θυμάται τον εαυτό της να κάνει κοριτσίστικα κι εφηβικά σχέδια. σ αυτό το σπιτάκι περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, απ τον Μάρτη μέχρι και τα τέλη του νοέμβρη. τον χειμώνα, με τα κρύα, κατέβαιναν στο σπίτι κοντά στην

30 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ ανασκαφή, αυτό που δώσανε προίκα στη νίνα. τριγύρω ήταν τα λιγοστά τους κτήματα, πιο πάνω το υπόσκαφο. Όμορφες εποχές, μέχρι να τους βάλει η μοίρα στο σημάδι. η τασία δε χάρισε στον εαυτό της το δικαίωμα του αναστεναγμού. τίποτα δε θα μπορούσε να αφαιρέσει έστω και λίγο από το βάρος της. ούτε να σκέφτεται ήθελε. Μαμούνιαζε η ψυχή της. προτίμησε να κοιτάζει τις ανιψιές της, τη ρόζα και τη Μαρίτσα, να τρέχουν σαν ζουζούνια γύρω από τον παππού. σκαρφάλωναν στην αγκαλιά του, του πετούσαν την τραγιάσκα, μάλωναν ποια θα τον πρωτοφιλήσει, ο γέροντας δεχόταν καρτερικά τα παιδικά μαρτύρια. οι δίδυμες παράτησαν ξαφνικά αυτό το παιχνίδι, βούτηξαν στην πρασινάδα κι άρχισαν να κυλιούνται σαν τις κάμπιες, τα ρούχα τους γέμισαν χώμα. Ύστερα σηκώθηκαν και ξεχύθηκαν στο αμπέλι, τσιμπολογούσαν ρώγες από τα μεστωμένα τσαμπιά, τις πετούσαν η μία στην άλλη, το γέλιο τους τρυπούσε τον αέρα, η καρδιά της τασίας ξεσφίχτηκε προς στιγμήν. είχαν έναν μοναδικό τρόπο αυτές οι μικρές να συνεννοούνται ακόμα και χωρίς να κοιτάζονται, χωρίς ν ανταλλάσσουν έναν λόγο. Μια κοινή εσωτερική οδός τις έκανε να καταλαβαίνουν αμέσως η μία τη σκέψη της άλλης. σαν τα πουλιά που, καθώς πετούν όλα μαζί, αλλάζουν πορεία ξαφνικά, ο δικός τους χορός στον ουρανό. το αγαπούσε πολύ το μέρος αυτό η τασία. από παιδί, τότε που όλοι, μικροί και μεγάλοι, δούλευαν καταθέτοντας μόχθο για την αδηφάγα καθημερινότητα. η νίνα στα πρόβατα, η φωτούλα τους στο υπόσκαφο, να φροντίζει τη μεγά-

31 ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ λη σπηλιά, να πήζει τυρί, η μάνα κι ο πατέρας στ αμπελοχώραφα, ο γιώργης παντού. κι εκείνη εδώ, να πλένει, να μαγειρεύει, μεγάλη λάτρα για τόσους νοματαίους, να προσέχει το νεογέννητο την άλλη, τη μικρότερη αδερφή της, την έσερναν μαζί τους οι γονείς. το μυαλό της πήγε να μαυρίσει πάλι, απόδιωξε τη σκέψη των χαμένων παιδιών, κάθε μέρα η εικόνα τους μπροστά της. η μάνα φρόντιζε το σπίτι αυτό, με το περιβόλι πάντα γεμάτο λουλούδια και κηπευτικά, εκείνα τα ντοματάκια, δώρο του νησιού, σαν κόκκινες χάντρες έλαμπαν ανάμεσα στα πράσινα φύλλα. η τασία, κοπελίτσα στα δεκάξι, ήξερε τότε να τραγουδάει. απ το παράθυρο της κουζίνας έβλεπε στο λιμάνι τα καράβια που μπαινόβγαιναν, άκουγε, λες, ακόμα και τις κουβέντες των ναυτικών, τα παζάρια των πραματευτάδων, μιλούσε στο κοιμισμένο ηφαίστειο, όλο το νησί απάνω του κούρνιαζε. Έσυρε τη ματιά γύρω, βεβαιώθηκε πως κανείς δεν απειλούσε τις μικρές της πεταλούδες, τις πρόσεχε κι ο πατέρας της. Όχι πως θα κατάφερνε να κάνει και τίποτα. ογδόντα χρονών άνθρωπος, μπορεί και παραπάνω. αλλά, όσο να πεις, μια φωνή θα την έβαζε αν έβλεπε τη μάνα τους ν ανηφορίζει. φοβόταν κι αυτός όσο κι εκείνη. «Μου φαίνεται πως παραλογίζεσαι, κυρα-τασία», μονολόγησε. να δεις που όλα τα γεννούσε το μυαλό της. Έτσι είναι, κι όσο περνούν τα χρόνια, όσο γεροντοκοριάζει, γίνεται χειρότερη. αλλά με ποιον θα μπορούσε να τα πει; να μοιραστεί την αβάσταχτη αγωνία; Με τον πατέρα δεν τα μίλησαν

32 VINSANTO. ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΛΑΒΑΣ τότε που έπρεπε. τι να ψάξει τώρα πια με έναν γέρο που το μυαλό του ξέφτιζε μέρα με τη μέρα είναι κάποια πράγματα που οφείλεις να τα αντιμετωπίσεις στην ώρα τους. τότε που είναι ακόμα νωπά, δεν έχουν μεστώσει. Μετά γίνονται σαν το φίδι του μύθου. Ένα κεφάλι κόβεις εσύ, δέκα φυτρώνουν στον λαιμό του. ανατρίχιασε. είχε τον δικό της τρόπο να διώχνει τα τέρατα. Έλυσε την ποδιά, την ξανάδεσε σφιχτότερα και μπήκε στο σπίτι. «εγώ πάω μέσα να συγυρίσω. εσύ πρόσεχε τις μικρές». ο κυρ αντώνης ο Ξαβέρης δεν απάντησε. το δικό του φίδι στεκόταν ολόρθο μπροστά του. κάθε κεφάλι πρόσωπο παιδιού. Ή μήπως έκανε κι αυτός λάθος

33

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε γαργαλήσω! Μάικ ο Φασολάκης. Μαρί Κυριακού. Εικονογράφηση: Λήδα Βαρβαρούση. Μαρί Κυριακού, 2010

Θα σε γαργαλήσω! Μάικ ο Φασολάκης. Μαρί Κυριακού. Εικονογράφηση: Λήδα Βαρβαρούση. Μαρί Κυριακού, 2010 ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Μάικ ο Φασολάκης Θα σε γαργαλήσω! ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Μαρί Κυριακού ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Λήδα Βαρβαρούση ΘΕΩΡΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Άννα Μαράντη ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Γιώργος Παζάλος ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Μερσίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Ελένη Γεωργοστάθη, Ðñþôç Ýêäïóç: Μάρτιος Έντυπη έκδοση ÉSBN Ηλεκτρονική έκδοση ÉSBN

Ελένη Γεωργοστάθη, Ðñþôç Ýêäïóç: Μάρτιος Έντυπη έκδοση ÉSBN Ηλεκτρονική έκδοση ÉSBN TÉÔËÏÓ ÂÉÂËÉÏÕ: Το απέναντι νησί ÓÕÃÃÑÁÖÅÁÓ: Ελένη Γεωργοστάθη ΕΞΩΦΥΛΛΟ ÅÉÊÏÍÏÃÑÁÖÇÓÇ: Ελίζα Βαβούρη ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΙΟΡΘΩΣΗ ÊÅÉÌÅÍÏÕ: Άννα Μαράντη ÇËÅÊÔÑÏÍÉÊÇ ÓÅËÉÄÏÐÏÉÇÓÇ: Ελένη Σταυροπούλου ΜΑΚΕΤΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

Διαβάστε περισσότερα

ÅéêïíïãñÜöçóç: Λήδα Βαρβαρούση

ÅéêïíïãñÜöçóç: Λήδα Βαρβαρούση ÅéêïíïãñÜöçóç: Λήδα Βαρβαρούση ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Μάικ ο Φασολάκης Οι περιπέτειες του Μάικ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Μαρί Κυριακού ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Λήδα Βαρβαρούση ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Άννα Μαράντη ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών

Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Παπαγεωργίου Αννα-Μαρία του Αθανασίου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών

Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών Καλλιόπη Παπάζογλου του Δημητρίου, 12 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα!

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα! Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ Κατανόηση γραπτού λόγου Γεια σου, Μαργαρίτα! Έμαθα να γράφω καλά. Ρώτησες πού μένω! Είμαι από την Ελλάδα αλλά μένουμε στην Αυστραλία.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών

Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών Κοτρίδης Πέτρος του Γεωργίου, 7 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:...

Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... 20 κλασικά αλλά και καινούρια παραμύθια με πριγκίπισσες Το βιβλίο αυτό ανήκει στην:... ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: PRINCESS STORIES Από τις Εκδόσεις Igloo Books, Μεγάλη Βρετανία 2009 ΤΙΤΛΟΣ BIBΛΙΟΥ: Ιστορίες για

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE1

Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE1 Διαγνωστικό Δοκίμιο GCSE 1 Όνομα:.... Ημερομηνία:... 1. Διάβασε το κείμενο και συμπλήρωσε τις εργασίες. (Στο τηλέφωνο) Παρακαλώ! Έλα Ελένη. Επιτέλους σε βρήκα! Τι κάνεις; Πώς είσαι; Πού ήσουν όλο το Σαββατοκυριάκο;

Διαβάστε περισσότερα

Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών

Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών Σκαρπίδης Νίκος του Μάριου, 7 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών

Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών Ροδοκαλάκη Ευτυχία του Γιώργου, 10 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Εικονογράφηση: Θοδωρής Τιμπιλής

Εικονογράφηση: Θοδωρής Τιμπιλής TÉÔËÏÓ ÂÉÂËÉÏÕ: Πασχαλοσουπίτσα ÓÕÃÃÑÁÖÅÁÓ: Γιώργος. Λεµπέσης ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: Θοδωρής Τιµπιλής ÅÐÉÌÅËÅÉÁ ÄÉÏÑÈÙÓÇ ÊÅÉÌÅÍÏÕ: Ευδοξία Μπινοπούλου ÇËÅÊÔÑÏÍÉÊÇ ÓÅËÉÄÏÐÏÉÇÓÇ: Μερσίνα Λαδοπούλου ΜΑΚΕΤΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ Την Πέμπτη 2 Απριλίου 2015 γιορτάσαμε την Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου στη Δανειστική Βιβλιοθήκη του Δήμου Ιητών. Πήραν μέρος 22 παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Ίου και βοήθησαν μαθήτριες του Βαλέτειου

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α

Διαβάστε περισσότερα

Ο Χάρι Πι δε μένει πια εδώ

Ο Χάρι Πι δε μένει πια εδώ ...... Ο Χάρι Πι δε μένει πια εδώ Μακέτα εξωφύλλου - Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΓΚΡΕΚΟΥ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα